panika botanika

Patrzeć bez konca

Ula — Thu, 03 Aug 2017 10:11:48 +0000

Pod tym linkiem, dzięki Dwutygodnikowi pojawiła się próbka z książki która się pisze.
Miłego czytania i oglądania.
Uciekam. Do zobaczenia w zimę.

The post Patrzeć bez konca first appeared on panika botanika.

Rozmowa i do zobaczenia

Ula — Fri, 24 Mar 2017 19:56:55 +0000

Na razie mówię wszystkim: do zobaczenia. Nowych wpisów do października nie będzie.
Przepraszam, no jasne, że przepraszam!
Natłok obowiązków, bez możliwości ucieczki, a przede wszystkim budowanie skupienia i w tym skupieniu pisanie książki uniemożliwiają prowadzenie tej strony.
Niech więc ona sobie tak teraz wisi w internecie i chwilkę poczeka, bo ja zaraz przecież tu wrócę.
Do poczytania, nasze rozmowy z Adamem Pluszką w Dwutygodniku

The post Rozmowa i do zobaczenia first appeared on panika botanika.

Krople opadają na mchy

Ula — Sun, 22 Jan 2017 19:49:03 +0000

Są w lesie rośliny absolutnie zależne od wody spadającej z nieba, lub wody która wysyca powietrze, bo one same nie wykształciły sposobów na jej transport i przechowywanie. Takimi roślinami są mchy. To organizmy mniej zaawansowane w rozwoju, ale nic nie szkodzi, a wręcz przeciwnie – to doskonale, bo prościej.
Zrobiliśmy serię eksperymentów, w tym nagrania opadających kropel. Użyliśmy kamery o prędkości 50 000 klatek na sekundę, więc mieliśmy szansę zobaczyć obraz w niezwykłej „rozdzielczości czasowej” która uwidoczniła niezwykłe zachowania się kropel w kontakcie z liśćmi mszaków. Poniższy przykład to widłoząb miotlasty (Dicranum scoparium).
Popatrz, że kropla (średnica 2 mm, opadająca z prędkością 5 m/s ) w kontakcie z liściem od razu rozpłaszcza się, co świadczy o silnie hydrofilowej powierzchni liścia. Zupełnie inne to jest od obserwacji na przykładzie liści pokrytych woskiem gdzie woda, jak po gore-texie, spływa.
Więcej jest w tym artykule

The post Krople opadają na mchy first appeared on panika botanika.

minimum

Ula — Mon, 19 Dec 2016 09:04:13 +0000

Moje wiersze w tomiku „minimum ” właśnie ukazały się
w Wydawnictwie Warstwy. Książka jest tu. Wdzięczność!

The post minimum first appeared on panika botanika.

Podobno gdzieś jest lato

Ula — Sun, 27 Nov 2016 19:56:06 +0000

Aura nasza, codzienna zmusza do wycieczek w inne rejony, wycieczek myślowych rzecz jasna – więc może proszę teraz odwiedzić na chwilę Amerykę Południową, wyobrażając sobie jej słońce, upał i zieleń.
Szczególnie łatwe to będzie jeśli w mieszkaniu naszym żyje ściągnięta stamtąd monstera (Monstera deliciosa: słowo „deliciosa” tłumaczone jest na „dziurawa”– litości!).
Znamy to zielone stworzenie, wegetujące obok firanki, koło telewizora, albo z korytarzy przychodni, ZUS-u czy poczekalni PKP, jako wielkie, dziurawe liście, dość odporne, niemal codzienne.
A tak w rzeczywistości, jest to dynamicznie rosnące, tropikalne pnącze. U nas w donicy uziemione. O owocach jadalnych. U nas nie owocuje. Ich kremowy biały miąższ zamknięty w foremnych kosteczkach o smaku ananasowo-bananowym, jest prawdziwym rarytasem. My mamy banany z biedronki i ananasy z puszki. Zmiksuj je więc teraz na koktajl, usiądź przed monsterą i sobie pomyśl, wyobraź sobie, że jesteś w przepełnionej światlem przestrzeni lata, w dalekim kraju, że monstera owocuje, że kolbę tę zbierasz, smakujesz i wcale nie tęsknisz za śledziem i kapustą.
Tak, bowiem istnieją miejsca gdzie jest teraz lato.

Monstera deliciosa z ogrodu botanicznego na Krecie

Kremowe owoce. http://www.bostonfoodandwhine.com

The post Podobno gdzieś jest lato first appeared on panika botanika.

1 XI

Ula — Mon, 31 Oct 2016 17:36:05 +0000

Chociaż one nigdy nie umrą – sztuczne kwiatki. Poliester nadziany na nitkę, zabarwiony na żywo. Usiądzie na tym tylko mucha.
Ale jest przecież ładnie i jest praktycznie. Tak, praktycznie musi być. Kładzie się to na grób i to ciągle jest i będzie. Ładnie.
Substytuty kwiatów zredukowane do jaskrawych płatków i giętkiego druta z jakby liściem. Ale są w sklepach już prawie podobne, można takie znaleźć, Ula. Naprawdę, można się pomylić.

Więc tak widzicie kwiaty? To są właśnie dla was kwiaty?

The post 1 XI first appeared on panika botanika.

Conrad Festival w Krakowie

Ula — Mon, 03 Oct 2016 12:01:32 +0000

A gdyby ktoś był na miejscu, w Krakowie 27 października i miał chwilę czasu na spotkanie z nami, to dopiero cieszyłoby!
Będziemy łapać „Kilka srok za ogon” w Pałacu Czeczotki podczas literackiego święta czytania, myślenia i pisania.
Więcej o spotkaniu tu: Kilka srok za ogon

The post Conrad Festival w Krakowie first appeared on panika botanika.

łąka

Ula — Sun, 25 Sep 2016 21:11:14 +0000

Na łące botanik pozornie sobie leży, bo on tam leży zwykle przez chwilę.
Potem on oznacza gatunki, będzie chciał pojąć zależności między nimi, będzie zastanawiał się nad wzrostem roślin i ich życiem. Niby chwilowo może się też ucieszyć, że coś jakby zrozumiał, do czegoś dotarł, ale jakże obraz ten – rozpromienionego człowieka ze źdźbłem w ręku – bardzo żałosny jest wobec konfrontacji ze skalą łąki w której ów botanik stoi. Więc zaraz to boleśnie dociera, ta cała łąka i to wszystko w niej, co krok ciągle inne. A na koniec jeszcze zostaje stan ciszą zapisany, że nic, absolutnie nic nie odwzajemnia naszych wzruszeń, że dla tego miejsca średnio ważne jest, że my tu jesteśmy, coś grzebiemy, czegoś szukamy, chcemy to poznać. Wielkie mi co. Pozostaje zielona cisza i milion pytań.
A teraz to opisz.

The post łąka first appeared on panika botanika.

Kłodzko. Mchy.

Ula — Tue, 23 Aug 2016 22:16:28 +0000

Podziemia Kłodzka przetrawione są systemem korytarzy, pozostałościami piwnic, mrocznych schronów, budowanymi między XIII a XVII wiekiem ubiegłego stulecia. Teraz to przestrzeń otwarta dla obcych. Ma nawet nazwę, to Podziemna Trasa Turystyczna. Można tam wejść chłodząc się w wilgoci piwnicznego powietrza i co ważne, wyjść, ciesząc się, że jednak można.
Na ścianach są małe kinkiety eksponujące rysunek zwilgotniałej cegły.
Bardzo mnie wzruszyła moc twórcza tej smugi światła i obezwładniającej wilgoci, wystarczającej, by na murach pojawiły się mchy.
Mszaki to nie byle co, jak można przeczytać TU (Annals of Botany)

No to jak? Ta zielona plama na murze to następne Galapagos? Archipelag nowego porządku w starym świecie fizyki?

The post Kłodzko. Mchy. first appeared on panika botanika.

Wolno

Ula — Tue, 16 Aug 2016 13:37:45 +0000

Jest wiele różnic miedzy zwierzętami a roślinami. Nie da się ukryć, że są to inne światy. Rośliny żywią się same, ich komórki posiadają ścianę komórkową, a to właśnie od niej zależy ich kształt. Rośliny nie biegają, a nawet nie chodzą, lub inaczej, ich ruch nie jest łatwo dostrzegalny przez człowieka. Jest jednak jeszcze jedna różnica, która wydaje mi się istotna. Rośliny umierają wolno i rzadko kiedy umierają całe. Mogą regenerować w kompletną całość z fragmentu pędu, liścia, z jednej komórki. Ale wolno. Wszystko wolno.

The post Wolno first appeared on panika botanika.