Paweł Tadeusz Galiński

Relacja z I Międzynarodowego Pleneru Malarskiego "Człuchów w obrazach zaklęty"!

noreply@blogger.com (Paweł Tadeusz Galiński) — Sun, 28 Sep 2025 22:03:00 +0000

W dniach 17 - 23 września bieżącego roku (2025) - odbyła się pierwsza edycja międzynarodowego pleneru malarskiego pod tytułem "Człuchów w obrazach zaklęty".

Pomysł i projekt tego wydarzenia - powstał podczas wernisaży trzech wystaw

zbiorowych (z roku 2024), z mojego autorskiego projektu "Spojrzenia"

(wystawy w Człuchowie, Miastku i Koczale), które zaistniały przy współpracy

z człuchowską artystką - Janiną Szymanowską.

Od słowa do słowa postanowiliśmy (spróbować) zorganizować plener w Człuchowie,

choć mimo wielu doświadczeń (między innymi w organizacji wystaw i czasem też pomocy, obserwowania organizatorów penerów), był to nasz debiut - zwłaszcza w kontekście

pisania projektu, rozmów z władzami miasta i gminy, tworzenia regulaminów, terminarza

i tak dalej.

Niemniej - przy dużym i wszechstronnym wsparciu Pana Burmistrza i Pani Doroty Cieplińskiej (Dyrektor działu Promocji Miasta Człuchowa), dzięki zgodzie tamtejszej

Rady Miejskiej, a także - dzięki radom i pomocy wymiernej przyszłych uczestników

(w tym przede wszystkim artystki z Krosna - Dominiki Paczkowskiej), doprowadziliśmy projekt do końca - a właściwie do oficjalnego otwarcia w dniu 17 września 2025.

Miejscem stacjonowania uczestników pleneru był ośrodek OSiR - dokładniej jego część

zwana Camping nr 80 - na granicy miasta - miejsce urokliwe, położone nad jeziorem,

drzewa, zagajniki, wygodne i dobrze zaopatrzone domki, brzeg jeziora oddalony dosłownie

o przysłowiowy (acz zamaszysty), rzut beretem, a jezioro owe jest bardzo czyste, co ocenić

można z dużego pomostu - osobiście dawno już nie obserwowałem stad ryb - sięgając wzrokiem do dna - nawet na około 4-5 metrach głębokości!

Pierwszy dzień pleneru podzielony był na zakwaterowanie, obejrzenie domków,

ośrodka, pierwsze spotkanie z władzami miasta, po obiedzie zaś, pierwsze rozmowy

i w końcu - ognisko integracyjne nad brzegiem jeziora.

Dzień dla mnie - tym bardziej intensywny, iż - tak jak organizowaliśmy plener - od początku razem tak i ostatecznie Komisarzami pleneru byśmy wspólnie z Janiną Szymanowską

- choć, tu od razu trzeba zaznaczyć, że przed plenerem jako takim - Janina wykonała znaczą większość pracy - zwłaszcza zaś - w sensie bezpośrednich kontaktów z władzami.

W plenerze udział brali:

Komisarze pleneru: Janina Szymanowska i Paweł Tadeusz Galiński (ja).

Uczestnicy zakwaterowani na terenie ośrodka:

Vidas DREGVA oraz Danguolė DRĖGVIENĖ (z Wilna), Daniel Truszkowski,

Romana Malecka, Tadeusz Drozdowski, Eugeniusz Jan Kozłowski,

Wirginia Buraczewska, Dorota Staszewska, Dominika Paczkowska,

Andrzej Białecki, Elżbieta Kulka, Jerzy Griga, Józef Machała, Honorata Łukasik,

Dorota Zbroszko.

Oraz uczestnicy dochodzący - zarazem przedstawiciele młodego pokolenia

z okolic Człuchowa:

Julia Rożek, Mateusz Włodarczyk, Jessica Ononpczuk.

Drugi dzień pleneru - 18 września - rozpoczął się śniadaniem, a następnie wycieczką

po mieście - pod przewodnictwem Pani Doroty Cieplińskiej, w tym zwiedzanie zamku:

Po wycieczce i obiedzie, przeszedł czas na pierwszą wystawę towarzyszącą,

w Miejskiej Bibliotece Publicznej w Człuchowie - zarazem możliwość wstępnego

zapoznania się z sylwetkami i autorską twórczością artystów - uczestników pleneru:

(więcej zdjęć wkrótce, moje niestety nie wyszły - niemniej w ciągu kilku dni

dodam więcej zdjęć innych autorów).

Wieczorem zaś - przyszedł czas na pierwsze wieczorne artystów rozmowy...

Trzeci dzień pleneru - piątek 19 września - rozpoczął się standardowo śniadaniem,

kto mógł, zaraz po nim zajął się pracą twórczą, zaś wkrótce po obiedzie zaczęliśmy

się szykować do drugiej wystawy towarzyszącej, tym razem mojej - indywidualnej,

w Pomorskiej Bibliotece Pedagogicznej w Człuchowie:

Po wernisażu i powrocie do ośrodka spotkaliśmy się w świetlicy i, ja przynajmniej,

w domku pojawiłem się dopiero nad ranem ;)

Kolejne dwa dni pleneru wypełnia przede wszystkim praca - intensywna praca twórcza,

szczególnie dla nas - Komisarzy, którzy dopiero w sobotę 20 września mieliśmy więcej

czasu na malowanie - oczywiście daliśmy radę, choć drugiego dnia posiedziałem sobie

w pracowni aż do 4 rano - pracowaliśmy zatem, choć nie bez wytchnienia - ujmując

w to wieczory integracyjne, wycieczkę nad inne jezioro, czy moje spacery i nad jezioro

i po ośrodku - między innymi w poszukiwaniu grzybów - choć pierwszy raz, wyłącznie

w celach fotograficznych :)

Dnia 22 września - wkrótce po wykończeniu, zapakowaniu prac, odbyło się oficjalne

spotkanie z Burmistrzem w Ratuszu, zwieńczone wernisażem prac - wykonanych podczas pleneru - w holu Urzędu Miasta / przygotowano też da nas foldery:

Na koniec - zbliżenia moich prac stworzonych na plenerze:

To był świetny pener, ciekawy czas, który będę długo wspominać, zwłaszcza, że poznałem

kilkoro artystów z południa Polski - z wszystkimi żyło mi się dobrze - i jak kiedyś - po tych paru dobach, mam wrażenie, jakbyśmy znali się od lat!

Niemniej kolejne plenery będę / będziemy organizować z zastrzeżeniem ich wydłużenia,

co najmniej do dni 10, dla wygody i spokojnej pracy twórczej, zatem z zyskiem dla organizatorów, Komisarzy i uczestników zarazem!

Dziękuję serdecznie Władzom miasta / Artystom wszystkim, szczególnie Janinie /

Mieszkańcom, którzy interesowali się naszym działaniem / Paniom Dyrektorkom

i pracownikom - Muzeum (w Zamku), Biblioteki Publicznej i Pedagogicznej - wszystkim, dzięki którym ten plener mógł się odbyć!

Mam nadzieję, że spotkamy się ponownie w kolejnych latach!

linki:

CZŁUCHÓW W OBRAZACH ZAKLĘTY | Człuchów

CZŁUCHÓW W OBRAZACH ZAKLĘTY - SERWIS SAMORZĄDOWY

Plener malarski „Człuchów w obrazach zaklęty” 2025 - czluchowinfo.pl

Radio Weekend FM, Artyści z Polski i Litwy uwieczniali człuchowską architekturę i krajobrazy. Jest wystawa po plenerze "Człuchów w obrazach zaklęty" (FOTO)

Zdjęcia wykorzystane do tej prezentacji są moje i innych autorów, uczestników, a również dokumentalistów i reporterów działających z ramienia miasta

(wymienionych na jednym w pików graficznych powyżej)

Paweł Tadeusz Galiński

Obraz i opis literacki część 1

noreply@blogger.com (Paweł Tadeusz Galiński) — Wed, 08 Jan 2025 21:13:00 +0000

Do niektórych serii i obrazów spoza cykli będę dodawał tekst iteracji - nie będący
wyłącznie tytułem, a także opowieścią / opowiadaniem / esejem na temat,
zacznę od niedawno opublikowanej pracy z cyklu na podstronie "Inaczej"

- "Chodźcie, chodźcie, przylecieli!"

(post ten będzie podlinkowany do odpowiedniej pracy na powyższej podstronie):

„Chodźcie, Chodźcie, przylecieli!”

Jak to jest w świecie istot rozumujących, choć niekoniecznie rozumnych, gdy UFO już
zechce wylądować na zamieszkałym terenie, reakcjoniści dzielą się zasadniczo - na pięć
podgrup:

1/1) Malkontenci, którym wszystko i zawsze nie w smak;

1/2) Strachliwi, którzy natychmiast pakują manatki i spier, znaczy, uciekają;

1/3) Agresywni inaczej – natychmiast szukający przygotowanych zawczasu zapasów broni w swoich tajnych norkach i kryjówkach;

1/4) Obojętni pesymiści – oni przecież wiedzieli, ze to się kiedyś stanie, stało się i trudno;

1/5) Entuzjaści – i tę oto grupę przedstawiam na obrazku, a żeby ją państwu przybliżyć należycie, poniżej szczegółowo opiszę tę zacną gromadkę:

1) u samej góry widzimy motyla patriotę w barwach swojego państwa – noszącego zgrabne imię: Nieboziemka Nadpospolitego;

2) następnie w prawo wzrok zwracając - dostrzec możemy dobrze się odżywiającą dorodną nadto Modliszkę Zieloną;

3) następnie przedstawiciela rodziny Biegaczy, który niestety nie zgodził się podać swoich dokładnych danych (RODO);

4) oto też Samiec jeszcze nie nazwanego oficjalnie gatunku, który zdradził mi jednak w tajemnicy, że rodzice nadali mu imię Dziesięcioplamka Jedenastego (z miotu liczącego blisko 300 braci i sióstr);

5) chrząszcz kolejny także zasłonił się RODO;

6) obok brązowy malutki pluskwiak, który nie lubi gadać z ludźmi, bowiem, jak wiele owadów z tej rodziny jest obrażony śmiertelnie utożsamieniem z bardzo daleką kuzynką pluskwą, ale i tak znalazłem jego oficjalną nazwę: Porembica Stalinica;

7) kolejny nienazwany przez homo sapiens gatunek w czarnozielonym deseniu ujawnił, że w jego rodzinie nie nadaje się nazwisk i imion, bo nie chcą być odkryci, żyją bowiem w Europie
a woleliby jeszcze nie dołączać do listy gatunków zagrożonych wyginięciem - z powodu licznych zagrożeń cywilizacyjnych, zanieczyszczeń i na dodatek niezrozumiałej formy kolekcjonowania jego kuzynów, oczywiście po tym, jak się je wcześniej uśmierci i przypnie igłą do kartonu;

8) jest też niewielki motyl, który podziela zdanie znajomego z Europy;

9) Następny jest Żuk Podchodnikowy, kultywujący zasadę - że pod latarnią (bądź chodnikiem) najciemniej - ukrywający się przed ludźmi nader skutecznie - choć czasem musi kilkukrotnie kopać przydeptywane norki, bardzo tym rozdrażniony narzekał, że coraz więcej jest ludzi z nadwagą, którzy zupełnie nie zdają sobie sprawy, że chodniki, pod którymi żyje, były robione kilka dekad wcześniej - nie przewidując ludzi o takich gabarytach - przytoczył był nawet kilka anegdot ze swojego życia, ale uznaliśmy ich treść za zbyt drastyczną;

10) obok niego widzimy wysmukłego Szybka Wentylowanego – nie chciał jednak zdradzić, czy chodzi o to, że jest szybki i się dobrze wentyluje, czy też o typowe miejsce jego zamieszkania;

11) obok widzimy za to dużego, dobrze nauce znanego afrykańskiego chrząszcza o dumnej nazwie Goiathus Cacicus;

12) obok zaś owad podobnie znany, imponujący porożem, który mając nazwy różne najbardziej lubi Jelonka, a i chwali się szeroko pochodzeniem z rodziny ze sławnym nader przodkiem, który ugryzł w palec samego Karola Darwina (!);

13) dalej widzimy trzy małe chrząszcze, które niestety również powołały się na RODO;

14) kolejny jest niepozorny ale nasz chrząszcz leśny – jak zawsze sympatyczny i radosny
Żuk Wiosenny;

15) obok niżej niepozorny chrząszcz z mało znanej rodziny, tak mało, że przytaczać jej nie będę, szkoda czasu mojego i waszego;

16) oto kolejny pluskwiak - tego na szczęście nie musiałem o nic pytać, zresztą dobrze,
bowiem, nie bez przyczyny, nazywany jest on Odorkiem Zielonkiem, gdzie pierwszy człon nazwy oficjalnej powinien państwa skutecznie zniechęcić aby go łapać bez pozwolenia;

17) obok Odorka malutki Żuczek Niewidomek, nie że niewidomy, raczej, rzadko dostrzegany przez dwunogi, co go zresztą bardzo cieszy;

18) kolejny niebieski chrząszcz przedstawił się jako Biegacz fioletowy, ale szczerze pisząc wziąłem to za ściemę - bowiem biegacze nie mają aż tak imponującego aparatu gryzącego;

19) obok z tyłu ładny wysmukły, zielony z grubsza chrząszcz o nazwie oficjalnej Pryszczel lekarski, acz, o czym większość ludzi nie wie, ma on także inną nazwę – a to bowiem sławna Mucha Hiszpańska, tak tak, proszę nie regulować monitorów, oto owad, którego wydzielina była od wieków stosowana jako afrodyzjak, ot, obecnie nie jest to polecane, bo jest to też jedna z silniejszych trucizn i w nadmiarze może zakończyć amory wiece niespodziewanie i na Amen;

20) poniżej i obok prawdziwa mucha, a że ich nie lubię to nawet o imię nie spytałem;

21) obok zaś niepozorny chrząszcz, który wzorem wielu powołał się na RODO, a na dodatek na ustawę o ochronie praw autorskich, ponieważ twierdzi, że sam samodzielnie przyszedł mi do głowy,
bezczelność, ale że prawnika szukać mi się nie chce, postanowiłem tę opowieść uszanować;

22) poniżej z boku widzimy fragmentarycznie kolejną, a fe, muchę, oraz czarno-brązowego chrząszcza, którego postawa nader arogancka zupełnie mnie do rozmowy z nim zniechęciła, zatem sam sobie winnym, że choć podal imię, nie zostanie przedstawiony!

23) obok chrząszcz z niebieskim karkiem – mówiący o sobie jako o „cienkoliniu niedokońcaniebieskawym”, acz podejrzewam, że po prostu lubi pewien serial i sobie w typowy deseń – niecnie ze mnie żartuje;

24) poniżej dwa motyle – czerwony i żółty – czerwony powiedział, żebym sobie sam poszukał, niestety, nie znalazłem jego rodowej nazwy, więc niech się wypcha, albo sam szpilką do ściany przyklei! Jego strata!

25) żółty motylek zaś mnie trochę zawstydził, ponieważ twierdzi, że jest typowym, acz dumnym Cytrynkiem, a ja przez nieuwagę pochlapałem mu skrzydełka na niebiesko! Nie chciałem, szczerze pisząc - przyznać, że zrobiłem to celowo, by mu urody troszkę dodać, cóż, to ta owadzia niewdzięczność!

26) nieco wyżej widzimy trzy małe chrząszcze z rodziny Ryjkowców;

27) jeszcze wyżej mały Żuk Zielony i obok większy Odważnek Zgryżliwy – tak ruchliwy,
że aż bałem się spytać o tej nazwy etymologię;

28) nieco w prawo imponujący i u nas największy – Jelonek Rogacz;

29) dalej widzimy na trzech kamieniach – od tych UFO najbliżej – czerwony (gównie z wrażenia),
Żuk Amerykański – zapewne z południa - ponieważ choć podał swą nazwę dokładną, nic nie zrozumiałem przez ten ich straszny akcent;
poniżej kolejni dwaj przedstawiciele rodziny Ryjkowców, a poniżej kilka Czerwonych Mrówek, jakże znanych każdemu, kto biwakował w lesie pod namiotem;

30) następnie kolejny przedstawiciel rodziny Pluskwiaków – tym razem jeden z urodziwszych bo Strojnica Baldaszkówka;

31) poniżej jeden z zagranicznych przedstawicieli Jelonków;

32) obok zaś Oleica fioletowa – owad, od którego lepiej trzymać się z daleka, ponieważ jego limfa (krew owadzia), należy do najsilniejszych trucizn na świecie;

33) dalej mamy imponującego, acz w naturze obligatoryjnie udającego kolejną gałąź
– przedstawiciela rodziny Straszyków – a otóż zgrabnego Patyczaka;

34) obok zielony chrząszcz to Eudicea Grallui, jeden z większych przedstawicieli żukowatych;

35) następnie widzimy średniego chrząszcza – Grubaska Gburaska, co jak sama nazwa wskazuje, nie chciał ze mną gadać;

36) Obok zaś imponującego samca motyla – o dumnej nazwie Morfid Błękitny;

37) za nim żuk, którego najwyraźniej zapomniałem spytać, bo nie widzę w notatkach żadnej dlań nazwy;

38) potem widzimy podstępnego podjadacza – Barciela Pszczołowca, którego larwy chowają się wśród pszczół, jak nie przymierzając - pisklęta kukułki w gniazdach innych ptaków;

39) następnie malutki chrząszczyk czarny, który próbował mnie ugryźć, więc za karę nie
wyjawię jego imienia;

40) jeszcze inny chrząszcz, który na to patrzył i mi nie pomógł, więc uznaję go, że współwinny mojej (niedoszłej co prawda, a jednak) krzywdy!

41) obok nich zaś jeden z najbardziej imponujących, długonogi i pokaźnych rozmiarów, kolorowy chrząszcz z rodziny Arlekinów i szerzej - kózkowatych;

42) przedostatni duży chrząszcz pochodzi z rodziny o bogatych tradycjach, zwłaszcza w starożytnym Egipcie, gdzie nawet przewyższały one rangą zwykłych Homo Sapiens,

a choć ta odmiana jest mniej znana, to chyba wszyscy kojarzymy Skarabeusze;

43) nadto, ostatni do opisu – jest niewielki czerwony chrząszcz przyznający się nieśmiało do nazwy charakteryzującej ich rzadkość występowania (przynajmniej na dłuższą metę), a to bowiem:
Zgniotek Cynobrowy;

oto zatem wyczerpujące lista i opisy tych owadów, które w obliczu nieznanego wykazują się dumną i odważną postawą gospodarzy witających gości z nieba – a zapewne nawet, z trochę większych odległość.

Postscriptum:

Obraz malowałem z pamięci / wyobraźni, zatem choć część owadów przedstawionych powyżej naprawdę istnieje (nie zawsze są identyczne, bywają w naturze jedynie podobne do przedstawionych na obrazie) - i te opisałem zgodnie z prawdą, lecz, jak czasem łatwo, a czasem trudniej się domyślić, część opisu to czyste moje wymysły - a tekst ma charakter (poniekąd) ironiczny.

Jak to jest zrobione - część 1

noreply@blogger.com (Paweł Tadeusz Galiński) — Wed, 13 Nov 2024 15:19:00 +0000

Otóż, proszę państwa, szaleństwo jakieś ludzi ogarnia, wszędzie i zawsze

widzą AI, AI, AI, AI i każdy efekt wydawałoby się normalny i spoko,

oceniają jak by mi się mózg zlasował i bez AI nie potrafiłbym już myśleć i malować,

na szczęście bywa, że robię sobie dokumentację wykonania niektórych prac,

i tak jest też w ostatnim przypadku, gdy padło na mnie podejrzenie

"skorzystania z AI" - zatem proszę bardzo:

W kręgu Tajemnic I - od drugiej godzinki pracy - do końca kilka dni później:

Oraz - "W poszukiwaniu źródeł ruczaju" - poszczególne etapy mniej więcej tygodnia pracy:

Aktualności / część 1 - zaproszenie na wystawę !

noreply@blogger.com (Paweł Tadeusz Galiński) — Tue, 17 Sep 2024 18:49:00 +0000

Już wkrótce - w najbliższy piątek popołudniową porą - odbędzie się otwarcie

wystawy zbiorowej "Spotkania w Realu" w Koszalińskiej Bibliotece Publicznej (KBP),

w Koszalinie - będzie to 10 edycja tego projektu - a zarazem dla mnie druga - uczestniczyłem

bowiem - także w pierwszej edycji; inicjatorem projektu jest Waldemar Jarosz;

poniżej zamieszczam oficjalny plakat / zaproszenie:

Zapraszam!

Otwarcie trwającej wystawy w Miastku - z dnia 12 czerwca 2024.

noreply@blogger.com (Paweł Tadeusz Galiński) — Thu, 20 Jun 2024 11:27:00 +0000

Dnia 12 czerwca bieżącego roku - w Pomorskiej Bibliotece Pedagogicznej

(filia w Miastku), odbyło się otwarcie trzeciej edycji "Spojrzeń na rzeczywistość"

- tym razem w wystawie brało udział ośmioro artystów, a to:

Eugeniusz Jan Kozłowski, Zenon Usarkiewicz, Waldemar Jarosz, Zenon Pląskowski,

Janina Szymanowska, Renata Kowalczyk, Mirosław Meger, i ja.

Do Miastka dotarłem dzięki pomocy Janiny Szymanowskiej i jej brata Józefa, na miejscu

odwiedziliśmy pewną miłośniczkę sztuki, wraz z nią obejrzeliśmy miasto, a następnie

trafiliśmy na miejsce wernisażu. Było bardzo milo, a po części oficjalnej był też

czas na rozmowy, bynajmniej nie tyko na tematy artystyczne....

Po wyjeździe z Miastka czekała mnie jeszcze jedna atrakcja - a oto wycieczka nad jezioro

pod Człuchowem, gdzie obok widoków pięknych, mieliśmy "odwiedziny" m.in.,

rodzin dzikich gęsi i łabędzi - wraz z licznym stadkiem "brzydkich kaczątek".

Poniżej - co nie co zdjęć z tego dnia:

Pociągiem dotarłem do Chojnic..., skąd odebrali mnie Janina i Józef Szymanowscy.

Dotarliśmy do Miastka - a tam...

I tak dotarliśmy do Szkoły, w budynku której mieści się m.in., Biblioteka Pedagogiczna

A przed wejściem...

W bibliotece:

Po wernisażu i dyskusjach trwających dobrze ponad godzinę, wyjechaliśmy

w kierunku Chojnic, ale, po drodze zatrzymaliśmy się na chwilę by pobyć

w otoczeniu natury...

Zapraszam na wystawę do Miastka - potrwa ona do 15 lipca.

Spotkanie / wieczór literacki, wystawa - Tczewskie Koło Literatów - 10.06.2024.

noreply@blogger.com (Paweł Tadeusz Galiński) — Tue, 18 Jun 2024 16:01:00 +0000

Dnia dziesiątego czerwca bieżącego roku zadziało się wyjątkowo, przynajmniej,

jeśli o mnie chodzi. Popołudniową porą dnia owego, na tczewskim osiedlu Górki,

w nowo otwartej filii Miejskiej Biblioteki Publicznej, a zarazem świetlicy osiedlowego

klubu seniora - odbyło się połączenie kilku tradycyjnych zdarzeń artystycznych.

Tak oto:

Wystawa plenerowa - przed wejściem do biblioteki - dużych rozmiarów posterów

z informacjami, fragmentami dzieł literackich i jeśli tak jest - prezentacją innych form

twórczości uczestników, jednocześnie wieczór literacki - prowadzony przez

przewodniczącą Tczewskiego Koła Literatów - Zofię Daniel i wieloletniego działacza

samorządowego, a także na niwie kultury i sztuki - m.in., prezesa stowarzyszenia

Brama - Ludwika Kiedrowskiego, oraz koncert muzyczny, muzyki poetyckiej - nowej

grupy Zbigniewa Flisikowskiego.

Wystawa odbyła się dzięki przychylności MBP w Tczewie, Klubu Seniora osiedla Górki,

oraz Stowarzyszenia Górki.

Zofia Daniel pięknie o nas i o kole opowiedziała, każdy uczestnik miał okazję przeczytać

swój utwór (w moim przypadku fragment opowiadania), muzyka koiła zmysły,

Ludwik Kiedrowski (m.in.,) sypał żartami jak z rękawa, a po części oficjalnej

był czas rozmów i poczęstunku dla uczestników i licznie zgromadzanych gości.

Obecny był również dyrektor Miejskiej Biblioteki Publicznej w Tczewie

- Krzysztof Korda, przedstawicielka tczewskiej Fabryki Sztuk - Małgorzata Kruk i wielu

innych, aktywnych Tczewian. Postery z informacjami o TKL i o wielu spośród członków

- czyli o wszystkich uczestniczących w spotkaniu 10 czerwca - obejrzeć można jeszcze

do końca miesiąca.

Oby takich spotkań było jak najwięcej.

A teraz garść zdjęć i linki - dokumentujące omówione wyżej wydarzenie:

https://www.radiotczew.pl/artykul/15371,pasje-nie-tylko-literackie-o-wystawie-tczewskiego-kola-literatow-opowiedziala-zofia-daniel-rozmowa

https://www.facebook.com/StowarzyszenieGorki?locale=pl_PL

i jeszcze co nie co o samym Kole:

https://mbp.tczew.pl/tag/kolo-literatow/

Relacja z finisażu wystawy "Dziewięć spojrzeń na rzeczywistość", Koczała, 31.05.2024.

noreply@blogger.com (Paweł Tadeusz Galiński) — Mon, 03 Jun 2024 21:05:00 +0000

Wystawa zbiorowa "Dziewięć spojrzeń na rzeczywistość", w Koczale - to druga z trzech

zaplanowanych odsłon mojego nowego projektu.

Trwa (jeszcze), od 3 maja do 5 czerwca bieżącego roku, niemniej finisaż, oficjalne

zakończenie, obyło się w dniu 31 maja, podczas festynu dnia dziecka.

Sezon w pełni, artyści w większości rozjechali się już na swoje letnie stoiska, plenery

malarskie i inne wydarzenia, w tym niektórzy za granicę, jednakże podczas finisażu

były, powiedziałbym, osoby kluczowe dla tej pierwszej (obejmującej 3 wystawy),

odsłony projektu. Nie chodzi o to, że ja i Janina Szymanowska z Człuchowa

jesteśmy "najlepsi" - bo i jak to w ogóle ocenić u artystów, z których każdy tworzy

w innej technice, stylu i / lub tematyce? Nie, ale owszem - byliśmy najbardziej

zaangażowani w zaistnienie i przygotowanie projektu i poszczególnych wystaw.

Ja opracowałem ideę i tytuł, zaprosiłem artystów i w miarę możliwości koordynowałem

działania, jednak bez Janiny Szymanowskiej mogło by się to nie udać - ponieważ jest

ona znacznie lepiej obeznana z lokalnym środowiskiem działaczy i pracowników kultury,

bibliotek organizujących wystawy, pomogła mi również dostać się do Koczały, pomaga

w transporcie prac i dzieli się też cennymi informacjami, dzięki którym jest mi o wiele

łatwiej, skutecznie działać.

Zatem, około godziny 15 dotarliśmy do Gminnego Ośrodka Kultury w Koczale,

miejscowości położonej mniej więcej z pół drogi między Człuchowem - gdzie

odbyła się pierwsza odsłona wystawy, a Miastkiem - gdzie odbędzie się wkrótce

otwarcie trzeciej jej edycji.

Na miejscu po odwiedzinach osób chętnych obejrzeć wystawę i porozmawiać

z nami (samą wystawę i włodarze i wszyscy chętni i młodzież szkolna - zwiedzali

już podczas jej trwania), po tym gdy pokrótce przedstawiłem też twórczość i osoby

artystów, którzy nie mogli zjawić się na finisażu - uczestniczyliśmy w zajęciach

plenerowych z grupką dzieci i młodzieży. Każde z nas "dostało" pod opiekę kilkoro

młodych talentów, uczestników kursów plastycznych prowadzonych w GOK w Koczale.

Wkrótce po zakończeniu części oficjalnej trafiliśmy jeszcze na pewną działkę,

a obdarowani płodami z ogródka zostaliśmy (byłem na wystawie z mamą), podwiezieni

przez Janinę i jej brata Józefa - po okolicach jezior człuchowskich, gdzie, między innymi

wypuściliśmy na wolność gościa z działki, czyli gąsienicę pazia królowej..., a podróż

ta zakończyła się w Chojnicach, skąd już potem wróciliśmy do domu.

Pogoda dopisała, atmosfera była przednia, dziękujemy Pani dyrektor GOK w Koczale,

a na koniec co nie co zdjęć - będzie ich więcej, ale od czegoś trzeba zacząć, zapraszam!

C.D.N.

Wystawa w Koczale!

noreply@blogger.com (Paweł Tadeusz Galiński) — Sat, 18 May 2024 09:12:00 +0000

Jak wspominałem ostatnio - trwa obecnie współorganizowana prze ze mnie - druga

wystawa z cyklu - "Spojrzenia na rzeczywistość", przy czym liczba "9" w tej

serii - oznacza liczbę uczestniczących artystów. Po niej będzie trzecia edycja

w pobliskim Miastku, o czym więcej napiszę po relacji z finisażu w Koczale.

Dygresją krótką - będzie więcej wystaw z cyklu - ale niekoniecznie już w tak dużych

grupach. Zmiana planów wynika z wielu względów, przede wszystkim organizacyjnych,

bo teraz działam oddolnie - w tym projekcie - bez związku ze stowarzyszeniami.

Poza tym - istotnym argumentem są zazwyczaj nieduże sale wystawiennicze, gdzie

po prostu lepiej będzie pokazać więcej z twórczości danej osoby, niż przeginać

w ilości uczestników / wystawa. Zapewne zatem, w kolejnych miesiącach / latach

odbędzie się seria wystaw rozwijających dawny mój cykl "dwa spojrzenia",

(odsłony dotychczasowe 2004, 2005, 2011, 2013), czy też już wielokrotnie wypróbowane

(nie tylko prze ze mnie), składy osobowe na - trzy, cztery osoby / wystawa. Będę też

starał się, by zmieniać wybór pokazywanych prac moich (inne prace co wystawa), oraz

by współ-wystawiający mieli do pokazania prace możliwie jak najbardziej odmienne

(od mojego stylu). Żeby się działo, musi być ciekawie...

I tak oto - słowo wstępu już za nami.

Wystawa w Koczale trwa od 3 maja - będzie wystawiana do 6 czerwca bieżącego roku.

W Koczale dużo się dzieje - 3 maja by ogólnopolski festiwal piosenki patriotycznej,

w między czasie odbywają się spotkania z młodzieżą..., a finisaż odbywa się blisko

tydzień przed ostatecznym zamknięciem - 31 maja - podczas festynu Dnia Dziecka,

w które niektórzy z nas też się zaangażują - prowadząc zajęcia plastyczne dla dzieci.

Poniżej pokazuję kilka zdjęć w temacie, oraz linki:

Linki:

https://kultura.koczala.pl/gok/aktualnosci/wystawa-pt-dziewiec-spojrzen-na-rzeczywistosc/

https://www.serwissamorzadowy.eu/dziewiec-spojrzen-na-rzeczywistosc-wystawa-w-gok/

A także na FB - GOK-u w Koczale: https://www.facebook.com/GOKKoczala?locale=pl_PL

Finisaż odbędzie się popołudniu (od 15.00), w GOK w Koczale.

Zapraszam.

P.S.

Dziś zaczynam pokaz prac moich najnowszych, z roku bieżącego, od dziś codziennie,

albo co drugi - trzeci dzień (nie rzadziej), będę pokazywał po obrazie, albo etapy pracy,

albo od razu obraz ewentualnie z pokazem etapów i fragmentów, co w niektórych

przypadkach będzie nieodzowne - co innego bowiem zobaczyć obraz na żywo,

w oryginalnym formacie - np., 50x70, 70x70, 90x90, 100x70..., a co innego oglądać

grafikę na smartfonku czy lapku...

Relacja z dnia 10.04.2024 - w Człuchowie, zwieńczonego otwarciem wystawy pt. "10 Spojrzeń na rzeczywistość".

noreply@blogger.com (Paweł Tadeusz Galiński) — Thu, 11 Apr 2024 23:12:00 +0000

Zanim przejdę do relacji z środy 10.04.2024 - krótka geneza przed-wczorajszego

wydarzenia. Otóż, na początku bieżącego roku, zadzwoniła do mnie artystka

z Człuchowa - Janina Szymanowska i zapytała czy nie zrobiłbym wystawy grupowej

w MBP w Człuchowie - na wzór wystawy z roku 2019 - gdy zorganizowaliśmy się mocną

grupą pod wezwaniem - czyli Oddziałem Pomorze ZAP. Wystawa tamta bardzo się spodobała

(to nie jest moja opinia), i tak oto powstał pomysł kolejnej edycji.

Wprawdzie pozmieniało się w między czasie, ponieważ z przyczyn rozlicznych

zaprzestałem działań najpierw w ogóle w ZAP, a potem były inne dziwne sprawy,

ba..., w roku 2023 (po raz pierwszy od ponad dwóch dekad), ograniczyłem swoją

działalność artystyczną wyłącznie do własnej pracowni...

Lecz słysząc o pomyśle, postanowiłem, że skoro jest możliwość, czas chwycić byka za rogi i...

wrócić do dawnych działań, gdy przez wiele lat (przed zaangażowaniem w różne

stowarzyszenia), niemal co roku uczestniczyłem w, lub sam organizowałem jakieś 1-2

wydarzenia art. I tak, od chwili do chwili, od deklaracji organizacji i ustalenia terminu,

zaprosiłem znajomych, częściowo uczestników poprzedniej wystawy, częściowo

inne osoby, z którymi dawno już się nie widziałem i nie współpracowałem, ale...,

zawsze dobrze wspominałem i ich samych i ich twórczość.

Tym sposobem powstała pierwotna idea 12-osobowego składu wystawy.

A..., idea..., była prosta i myślę, najlepsza zarazem - nie wymyślałem tematu,

nie wymyślałem formatu - założyłem, że każdy uczestnik będzie prze ze mnie

potraktowany tak jak powinien - czyli artysta oryginalny, tworzący własne wizje.

Stąd tytuł - "12 spojrzeń na rzeczywistość".

Ostatecznie okazało się - niestety zbyt późno by uzupełnić skład - że będzie

to "10 spojrzeń na rzeczywistość" - gdzie liczba z przodu oznacza po prostu

liczbę wystawiających.

Tak oto, zgodnie z planem, nadszedł kluczowy dzień - środa 10 kwietnia roku 2024.

W Człuchowie zjawiłem się o poranku w środę. Tym razem, pierwszy raz od lat (poza Tczewem),

na wystawę przyjechała też moja Mama. Z dworca w Człuchowie odebrała nas osobiście

Pani Dyrektor Miejskiej Biblioteki Publicznej w Człuchowie - Pani Karolina Baranowska

- której pragnę w tym miejscu serdecznie podziękować za pomysł, miejsce, pomoc

w ustawieniu wystawy, i ogólnie - wkład i czas włożony w jej organizację.

Bardzo dziękuję.

Na miejscu okazało się, że już wcześniej przyjechał też Zenon Janusz Pląskowski,

artysta - tworzący w szczególnie rzadkiej obecnie (w Polsce) technice Intarsji,

a jakiś czas później dołączył do nas także bydgoski artysta - Krzysztof Kloskowski.

Wspólnymi siłami - wraz z Panią Dyrektor - dość szybko poradziliśmy sobie

z przygotowaniem ekspozycji. W międzyczasie wpadł do nas z wizytą Burmistrz,

który - choć nie mógł być na wernisażu, nie omieszkał zobaczyć wystawy.

Następnie, mając jeszcze sporo czasu do otwarcia - wybraliśmy się na spacer

- zwiedziliśmy Zamek w Człuchowie, weszliśmy na basztę, z której rozciągają

się przepiękne krajobrazy - przede wszystkim samego Człuchowa.

Poszliśmy następnie na spacer po okolicy zamku, przez park i imponującej długości kładkę

nad bagniskiem, gdzie ciekawostką było żeremie - czyli "domek" rodziny bobrów

umieszczony dosłownie pod deskami kładki..., poszliśmy potem przez miasto.

Do Biblioteki wróciliśmy około 15. Wkrótce zaczęli docierać kolejni uczestnicy,

w osobach: Waldemara Jarosza z Koszalina, Mirosława Megera z Człuchowa,

Janiny Szymanowskiej i Eugeniusza Jana Kozłowskiego (także Człuchowian),

a następnie goście.

Wernisaż rozpoczął się kilka minut po godzinie 17 - i przyznaję z przyjemnością,

że rzadko kiedy i gdzie jest tyle osób zainteresowanych - sala była pełna,

zadawano nam liczne pytania, działo się i to, wyłącznie pozytywnie.

Bardzo się cieszę z tego dnia, tej wystawy, spotkania z artystami, czasami

po niemal dekadzie, a co najmniej 3-5 latach... A na dodatek okazało się, że...,

a, nie będę uprzedzał faktów..., o tym co się okazało, napiszę za jakiś czas,

za tydzień może, czy dwa.

W każdym razie - wystawę oglądać można do dnia 6 maja, do czego serdecznie zachęcam,

zwłaszcza, że przy okazji można zwiedzić naprawdę urokliwe miasto Człuchów. Warto.

Poniżej prezentuję co nie co zdjęć - dokumentujących wystawę i wernisaż, autorstwa

mojego i innych osób uczestniczących w wernisażu - w tym Dany Jurszewicz z Koszalina.

Zdjęć za kilka dni dodam więcej - jak tylko spłyną one od innych uczestników / gości:

Początek Wernisażu.

Od strony bukietu róż stoją - Zenon Janusz Pląskowski, Janina Szymanowska, Eugeniusz Jan Kozłowski, Ja, Waldemar Jarosz, Mirosław Meger i Krzysztof Kloskowski.

Kwiaty dostaliśmy od Pani Karoliny Baranowskiej - Dyrektor MBP w Człuchowie

Koledzy - z Mirkiem spotkaliśmy się pierwszy raz 7 lat temu - na plenerze w Człuchowie,
organizowanym przez miasto - i Komisarza - Eugeniusza Kozłowskiego.

Trzej koledzy, z którymi zawsze bardzo dobrze mi się współpracowało, stąd liczę na ich udział
w kolejnych odsłonach - mojego pomysłu na wystawy grupowe.

Od lewej - fotoreporterka z Koszalina - Dana Jurszewicz, Waldemar Jarosz i Karolina Baranowska
Dyrektor MBP w Człuchowie.

Tym razem w środku między Paniami stanął Krzysztof Kloskowski.

A tu, oczywiście między innymi - rozmawiam z człuchowskim rzeźbiarzem - Józefem Faryno,
człowiekiem bardzo pozytywnie zakręconym - którego również poznałem na plenerze w roku 2017.

A tutaj, obok Zenka Pląskowskiego - artysty bardziej niż nietuzinkowego, stoi moja Mama...

Foldery rozchodziły się bardzo szybko...

A teraz kilkanaście zdjęć ukazujących obrazy przed oficjalnym otwarciem:

A na koniec - widok imponującej, dominującej nad krajobrazem baszty Zamku w Człuchowie...

Garść linków:

Lista uczestników - wraz z ich CV

https://pawgalmal.blogspot.com/2024/02/wystawa-w-czuchowie.html

Relacja MBP w Człuchowie:

https://www.facebook.com/MBPwCzluchowie?locale=pl_PL

Ciąg dalszy nastąpi...

Wystawa w Człuchowie.

noreply@blogger.com (Paweł Tadeusz Galiński) — Wed, 28 Feb 2024 12:37:00 +0000

Dnia 10 kwietnia roku 2024 - o godzinie 17.00 - w Miejskiej Bibliotece Publicznej

w Człuchowie, odbędzie się otwarcie wystawy grupowej pt.

"10 spojrzeń na rzeczywistość".

Wystawa trwać będzie między 10 kwietnia, a 3 maja bieżącego roku.

CV - biogramy uczestników:

Eugeniusz Jan Kozłowski – mieszka i tworzy w Człuchowie. Zajmuje się malarstwem artystycznym

i rzeźbą. Malarstwa uczył się w pracowni Leszka Zasadzkiego. Pierwszą wystawę indywidualną miał

w roku 1974, a ogólnie kilkadziesiąt wystaw indywidualnych w kraju i za granicą.

Uczestnik kilkuset wystaw zbiorowych i poplenerowych. Laureat licznych wyróżnień i nagród

w konkursach malarskich i interdyscyplinarnych. Stypendysta fundacji kanadyjskiej w Toronto.

Od wielu lat udziela się w organizacjach artystycznych, członek Stowarzyszenia Art-friends,

Stowarzyszenia Marynistów Polskich – Odział w Ustce, kilkanaście lat był także członkiem

Zarządu Towarzystwa Miłośników Ziemi Człuchowskiej, a od kilku lat pełni funkcję wiceprezesa

Oddziału Koszalińskiego – Związku Plastyków Artystów Rzeczypospolitej Polskiej (ZPARP).

Laureat odznaczenia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego: Zasłużony dla Kultury Polskiej.

Z zamiłowania żeglarz, pasjonat psychotroniki i historii przedchrześcijańskiej Polski.

Zenon Usarkiewicz – mieszka i tworzy w Wycinkach, na Kociewiu. Od kilku dekad zajmuje

się fotografią artystyczną. Autor (i wydawca) licznych albumów promujących Kociewie.

Inicjator powstania Kociewskiej Izby Twórców Ludowych w Wycinkach, której wiele lat

przewodniczył. W roku 2009 Izbę przekształcono w Muzeum Kociewskie – którego Zenon

jest Kustoszem. Organizator kilku plenerów artystycznych w Wycinkach; inicjator i współ-organizator

licznych wystaw i innych wydarzeń artystycznych. Prezes Stowarzyszenia Miłośników Muzeum

Kociewskiego w Wycinkach „Dąb”. W przeszłości pełnił również funkcję prezesa Oddziału Pomorze

– Związku Artystów Plastyków (ZAP). Przez wiele lat samorządowiec, pełnił m.in., funkcję

Przewodniczącego Rady Gminy Osiek. Miał kilkadziesiąt wystaw indywidualnych w całej Polsce;

uczestnik wielu wystaw zbiorowych. Laureat nagrody Starosty w dziedzinie kultury.

W roku 2019 otrzymał także Dyplom Ministra MKiDN „Za zasługi dla Związku Artystów Plastyków

oraz działalność kulturalną i społeczną”. W roku 2022 – laureat odznaczenia Ministra Kultury

i Dziedzictwa Narodowego: Zasłużony dla Kultury Polskiej.

Przed rokiem 1989 działacz opozycyjny – otrzymał medal Za zasługi dla Niepodległości 1956 – 1989,

oraz legitymację „Działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów

politycznych”.

Waldemar Jarosz urodził się w podwarszawskiej wsi Złotokłos, mieszka i tworzy w Koszalinie.

Ukończył studia Artystyczno -Pedagogiczne na WSP w Częstochowie (obecnie Akademia Jana Długosza).

Przez pewien czas mieszkał na warszawskim Ursynowie i pracował w Teatrze Studio Józefa Szajny

jako rzemieślnik teatralny. Obecnie mieszka w Koszalinie. Bierze czynny udział w wystawach

zbiorowych, wystawia też indywidualnie. Kilka lat temu założył grupę twórczą Group 4.

Jest pomysłodawcą projektu Real - spotkania artystów poznanych w Internecie - w przestrzeni Galerii

Koszalińskich. Organizuje plenery dla artystów poznanych w sieci. Twórczość to głównie malarstwo

olejne, pastel olejny czasem akwarela, gwasz, rysunek, collage. Tworzy cykle prac, by zgłębić nurtujący

go problem plastyczny. Nagrody: 1.I Nagroda w II Ogólnopolskim Biennale Artystycznym – Białogard

CSE 20.XI.2014 / 2. Nagroda Prezydenta Koszalina w dziedzinie twórczości artystycznej - 22 marca

2012 / 3.1.09.2020 - Otrzymanie stypendium artystycznego od Prezydenta Miasta Koszalin

na realizację projektu „Znane i nieznane zakątki Koszalina”.

Zenon Janusz Pląskowski – mieszka i tworzy w Rokocinie koło Starogardu Gdańskiego, na Kociewiu.

Zajmuje się Intarsją – jedną z najrzadszych obecnie technik artystycznych. Zajmuje się tą techniką

od ponad 50 lat. W latach dziewięćdziesiątych XX wieku, wspólnie z rzeźbiarzem Markiem Zagórskim

założył Galerię „N” w Starogardzie Gdańskim. W ramach jej działania przez kilkanaście lat – odbyło

się wiele ważnych dla ziemi kociewskiej wystaw. Społecznik, animator kultury kociewskiej.

Członek Związku Polskich Twórców Sztuki (ZPTS). Jego dzieła znajdują się w licznych kolekcjach

prywatnych w kraju i za granicą. Miał kilkadziesiąt wystaw indywidualnych.

Uczestnik bardzo wielu wystaw zbiorowych i poplenerowych.

Janina Szymanowska mieszka w Człuchowie. Od kilku dekad zajmuje się malarstwem artystycznym

i fotografią. Społeczniczka i animatorka kultury. Miała wiele wystaw indywidualnych, zbiorowych

i poplenerowych. Należy do Stowarzyszenia Marynistów Polskich (Oddział Pomorski w Ustce),

Stowarzyszenia Niekontrolowany Obszar Wrażliwości w Słupsku, oraz (od około 40 lat), oraz

do Klubu Plastyka im. Stefana Morawskiego w Słupsku.

Renata Kowalczyk mieszka i tworzy w Złotowie.

Absolwentka Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych w Bydgoszczy 1986-1991 – kierunek technik

-grafik, oraz Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy (2014-2019) – Zarządzanie Dziedzictwem

kulturowym i Ochrona Zabytków. W latach 1992-2009 pracowała doskonaląc swój warsztat,

zdobywając doświadczenie w różnych kierunkach plastycznych i graficznych min: w Zakładzie Ceramiki

i Sitodruku „Art Ceramic” w Chodzieży, Studio Reklamy Wizualnej „Ewa Art.” W Raciborzu, Producent

Opakowań „Foldruk” Złotów. W międzyczasie współpracowała z Wydawnictwem „Publicat” w Poznaniu

wykonując ilustracje do książek, jak również z: Drukarnia „Poligraf” w Chodzieży, Drukarnią „ Graf-Press”

Bydgoszcz, „Badec s.s.” Import-export Geneve, Pracownia Reklamy „IC” Poznań.

W latach 2009-2011 prowadziła w Złotowie własną Pracownię Plastyczną ”Renika” wprowadzając

m.in. na rynek własne projekty na kubkach jak i filiżankach promujących miasto Złotów.

Od marca 2012 do marca 2014 była członkiem Związku Plastyków Artystów RP.

Uczestniczyła w Ogólnopolskim Biennale Plastyki Dąbrowa Górnicza 2012 gdzie otrzymała Grand Prix

za obraz „Malwy”. Od 1 marca 2014-września 2020 była członkiem Związku Artystów Plastyków

i prezesem Oddziału Krajeńskiego "Krajna" ZAP z siedzibą w Złotowie. Obecnie członek

Związku Polskich Twórców Sztuki z siedzibą w Grodzisku Wielkopolskim.

Zajmuje się malarstwem, pisaniem ikon (pracownia Agios), sztuką użytkową. Ściśle współpracuje

z władzami miasta Złotowa. Współorganizatorka wystaw w Spichlerzu Złotowskim min cykl

"Cztery Piętra Sztuki" (2013, 2015); Ogólnopolska Wystawa CISZA (2018), oraz plenerów malarskich.

Uczestniczyła w wielu wystawach zbiorowych i indywidualnych.

Mirosław Meger mieszka i tworzy w Człuchowie. Artysta plastyk, malarz tworzący w wielu

technikach, w tym szczególnie w akwareli. Ilustrator. Absolwent Szkoły Sztuk Pięknych

w Bydgoszczy.

Należy do Związku Plastyków Artystów Rzeczypospolitej Polskiej, oraz do Stowarzyszenia

Akwarelistów Polskich. Z ramienia międzynarodowego stowarzyszenia akwarelistów ECWS

– wystawiał m.in., w Irlandii i w Wietnamie, m.in., międzynarodowa wystawa akwareli

ECWS w Australii. Wielokrotny uczestnik aukcji charytatywnych. Miał kilkadziesiąt wystaw

indywidualnych. Uczestnik wielu wystaw zbiorowych i poplenerowych.

Jego prace znajdują się w zbiorach prywatnych kolekcjonerów sztuki w Polsce i za granicą.

Od lat prowadzi warsztaty i kursy plastyczny, uczy techniki akwareli – podczas warsztatów

plenerowych, czasowych w ośrodkach kultury np., w Tucholi, w ramach stałej współpracy – w MBP

w Człuchowie, a także warsztaty na Uniwersytecie Ludowym w Złotowie.

Paweł Tadeusz Galiński - mieszka w Tczewie. Maluje od roku 1995.

W roku 2001 ukończył Akademię Multimedialną w Gdańsku (dyplom artysty plastyka – projektanta).

Uczył się prywatnie od artystów malarzy: Janusza Janowskiego, Witolda Pazery i śp. Janusza Mokwy.

Miał 23 wystawy indywidualne. Uczestnik 136 wystaw zbiorowych i poplenerowych.

W latach 2003 i 2008 nagrody za: „Najlepsze obrazy pleneru”, podczas wystaw poplenerowych

(TCK, Tczew). W latach 2003 – 2005 – laureat wyróżnień w Festiwalu Twórczości Sakralnej w Tczewie.

W r. 2006 wyróżnienie w międzynarodowym konkursie „Artysta i jego dzieło 2006” w Łodzi.

W roku 2009 – delegacja i grant Urzędu Miejskiego w Tczewie, na udział w plenerze miast

partnerskich Werder Havel, Niemcy. W latach 2008 – 2018 członek „Załogi” serwisu artystycznego

Digart.pl. W latach 2012 – 2017 w redakcji Artpub Galerii. W latach 2019 - 2022 - sekretarz

Zarządu Krajowego – Związku Polskich Twórców Sztuki (ZPTS). Należy do: ZPAP, SMP, ZPTS

i Tczewskiego Koła Literatów. Prowadzi kursy plastyczne i rękodzieła, również w ramach arteterapii.

W roku 2021 otrzymał odznaczenie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego:

Zasłużony dla Kultury Polskiej.

Moje folio dodaję tylko po to, by czytający nie musieli w tym celu odrywać się od treści

tego postu (i szukać info o mnie - w innych częściach tego bloga).

Do czego oczywiście nie zniechęcam..., niemniej...

Co do wystawy - jestem jednym z jej inicjatorów, a także zebrałem powyższą grupę pod

artystycznym stricte wezwaniem - i postanowiłem, że będzie to zarazem początek nowego

- mojego - czy właściwie naszego - lecz prywatnego - projektu wystaw grupowych.

O samym projekcie więcej napiszę jeszcze - przy okazji relacji z wernisażu.

Zapraszam.

Chmurne dni - wspomnienie z Zielonej Doliny...

noreply@blogger.com (Paweł Tadeusz Galiński) — Sun, 31 Dec 2023 22:22:00 +0000

Tym obrazem kończę rok 2023.

Wspomnienie - z pleneru w roku 2017, w Bronikowie w niedziałającym już chyba

ośrodku Zielona Dolina, koło Młynar, kawałek za Elblągiem. Spotkałem tam wielu

ciekawych ludzi..., a klimat był wyjątkowy. Poza tym, to naprawdę była dolina

dolina w depresji pomorskiej, czyli znajdowaliśmy się sporo poniżej poziomu morza...

Stąd i widoki chmur były jakby szczególnie wyjątkowe...

Ikar I - kwestia doboru piór koloru...

noreply@blogger.com (Paweł Tadeusz Galiński) — Thu, 28 Dec 2023 21:45:00 +0000

Pierwsza z trzech wersji tematu..., wszystkie są metaforyczne i każda zupełnie inna...

I..., tym razem obok obrazów powstały i teksty. Właściwie nie wiem czym jest ten tekst,

ani to klasyczne opowiadanie ani bajka na dobranoc, ani esej ani wiersz typowy.

Ot, coś pomiędzy.

Ikar I - kwestia doboru piór koloru..., olej, płótno,
130x50 cm, rok 2023. Podtytuł u dołu...

Ikar I – Kwestia doboru piór koloru…

W dali ogromne zwały wielobarwnych chmur, na pierwszym planie, na niewielkim

pagórku, stoją dwie dziwnie odziane postaci. Mniejsza w czerni aksamitnej od stóp

i tylko czerwona czapeczka na głowie. Obok zaś chudy mężczyzna w szerokim

kapeluszu i w czerwonym długim płaszczu. Mniejsza z postaci rękę wyciąga

i krzyczy:

- Mistrzu mój, co za pogoda, nie boisz się tych okropnych chmur? Są czarne, sine, purpurowe i dziwnie, niepokojąco niebieskie!

- Spokojnie uczniu mój, zaraz cię stąd zabiorę, w dom mój, gdzie ciepło jest
i bezpiecznie, lecz najpierw wznieś wzrok odważnie, wyżej i jeszcze i patrz uważnie!

- O tam, o tam, Mistrzu mój, wysoko, gdzie słońce świeci, widzę dwa wielkie ptaki,
biały jest jeden, a drugi całkiem czarny! Mistrzu, ten czarny chyba chory,
bo gubi pióra, co i rusz!

- To nie są ptaki uczniu mój, spójrz proszę, jeszcze raz.

- Teraz widzę jakby dwa ciała, pomiędzy szerokimi skrzydłami, anioły to może,
ten dobry i ten co zły, i ich odwieczny bój? Czarny chyba przegrywa, zaraz
niechybnie spadnie on w dół!

- Nie, uczniu mój, to nie są anioły a ludzie, ojciec i syn i nie bój się tak,
ta historia nigdy się nie kończy, niesie ich wiara setek pokoleń...
Oto białymi skrzydłami przybrany jest Dedal – ociec i skrzydeł pomysłodawca,
a bliżej i niżej jest Ikar - jego nieszczęsny potomek. Obaj w wiecznym podniebnym
tańcu spleceni, wciąż blisko i zawsze zbyt daleko…
Lecz czego mit nie głosi, nie poszło o lot zbyt wysoki. To jest tylko kwestia
doboru piór skrzydeł koloru…

- Nie patrz tak uczniu mój, naucz się uważniej świat oglądać, badać, rozumieć,
kojarzyć i zbierać doświadczenia. Każdy drobiazg może mieć dla ciebie
kluczowe znaczenie, a każda rzecz pozornie ogromna, może być jak błahostka,
kompletnie nieistotna… Widzę jak na nich patrzysz, patrz też na chmury, podziwiaj
paletę barw i ruch powietrza, patrz jak zbliża się do nas, jak coraz większy cień
rzuca ku Ziemi… Zapamiętaj ten moment, gdyśmy maleńcy wobec sił natury!

- Mistrzu mój, ja ciągle nie rozumiem, czemu to kwestia doboru piór koloru!?

- Dedal przełamał prawa natury, nie całkiem, na chwilę, lecz dzięki temu przeszedł
do wieczności tak, że nawet syna porwał w bezmiar czasoprzestrzeni, a czemu,
pytasz, o, to proste uczniu mój.
Choć słońce wszystkich tak samo razi, biały kolor promienie odbija, wosk i smoła,
które pióra spoiły, dobrze się trzymają i gdyby nie los syna wiecznie zagrożony,
Dedal lecąc mógłby już tylko podziwiać - świat u stóp i potęgę chmur…
lecz czarny kolor słońce przyciąga, pochłania jego promienie, mechanizm się bardzo
rozgrzewa, wosk topi, smoła rozlewa, a pióra wypadają, choć pojedynczo, choć powoli,
lecz bez wątpienia.

- Lecz powiedziałeś Mistrzu mój, że nie mam się bać, że nic się nie stanie!

- Lecą już niemal 3 tysiące lat i zapewne polecą jeszcze jakiś czas, lecz…,
nic nie jest pewne uczniu mój. Gdy niesie się opowieść, dopóki pamiętamy mit,
Ikar unosi się na wietrze.
Gdybyśmy zaś kiedyś nie chcieli dostrzec morału, gdybyśmy ojców i mistrzów
swych przestali słuchać, wówczas Dedal odleci w dal, a ikar..., jednak spadnie.

Tu pomruk burzy przetoczył się po niebie, chmury cień swój rzuciły na ludzi,

a obaj mitem uniesieni - i ojciec i syn - przestali być widoczni.

- Uczniu mój, chodźmy już, dom czeka, i strawa ciepła i koc, i lepiej w taki czas,
do szyby – co najwyżej – nos przykleić…

I poszli.

Koniec.

W podróży - najważniejsze są dobre buty...

noreply@blogger.com (Paweł Tadeusz Galiński) — Sun, 10 Dec 2023 12:27:00 +0000

W podróży, najważniejsze są dobre buty...,
olej na sklejce - dawniej "tył" lustra,
120 x 40-30 cm, 2023.

Link do podstrony Cyklu malarskiego - "Obecności" - cyklu, do którego ostatnio wróciłem,

po blisko dekadzie przerwy..., co, sądzę, widać już choćby w kolorystyce i nastroju prac

starszych i nowych:

https://pawgalmal.blogspot.com/p/obecnosci.html

Pewnego razu w Trąbkach Wielkich...

noreply@blogger.com (Paweł Tadeusz Galiński) — Fri, 08 Dec 2023 08:45:00 +0000

Pewnego razu w Trąbkach Wielkich,
akryl na płótnie, 70x50 cm, rok 2021

Po burzy...

noreply@blogger.com (Paweł Tadeusz Galiński) — Wed, 06 Dec 2023 16:12:00 +0000

Obraz ten namalowałem i wystawiłem w roku 2021.

Pełny tytuł: Sierpień, po burzy...

Sierpień, po burzy, olej, płótno, 70x50 cm, rok 2021

Link do podstrony prezentującej wybrane krajobrazy - dostępnej też z poziomu górnego

paska pod banerem - pt. "Pejzaże - krajobrazy":

https://pawgalmal.blogspot.com/p/pejzaze.html

I kolejne opowiadanie...

noreply@blogger.com (Paweł Tadeusz Galiński) — Tue, 05 Dec 2023 11:53:00 +0000

Tak, oto kolejne opowiadanie - tym razem przerobiona nowa wersja opowiadania wrzuconego

kiedyś na inną, dziś już nie działającą stronę www - zarazem pierwsza część cyklu, obecnie

mającego już pięć odsłon, a zapewne, nadal nie jest to cykl skończony...

Zapraszam!

https://ptgalinski.blogspot.com/2023/12/cykl-domek-z-ogrodkiem-cz-1.html

P.S.

Gdybyście dziś zaglądali na podstrony tego bloga - umieszczone w trzech..., górnych

paskach pod banerem - przepraszam z góry za to, że treści mogą się zmieniać.

Właśnie pracuję nad ich uaktualnieniem, poprawieniem formalnym czy stylistycznym,

lub / i dodaniem większej ilości przykładów malarstwa do podstron podzielonych

na cykle tematyczne. Zachęcam wprawdzie do ich przeglądania, zwłaszcza w nowej

odsłonie - ale tę dokończę prawdopodobnie dopiero w czwartek lub piątek. Oczywiście,

najbliższe.

Siedem kotów, coś innego i pareidolie...

noreply@blogger.com (Paweł Tadeusz Galiński) — Tue, 28 Nov 2023 10:25:00 +0000

Taaak..., dzisiaj..., właściwie nie wiem - czasami, pomiędzy projektami - dla mnie

- tradycyjnymi - pojawia się pomysł "znikąd", żart, surrealizm i... inne kwestie.

Tak było i tym razem - nie wiem do jakiego gatunku artu zakwalifikować ten obraz

(prawie skończony, parę drobiazgów mu jeszcze brakuje, ale to..., och drobiazgi).

Siedem kotów (ras i nie-ras różnych), coś innego (sam nie wiem, co), oraz..., jeśli

ktoś to lubi, chmury z zawartymi w nich kształtami..., czego, nie powiem... ekhm.

Akryl na płótnie (lnianym, grubym, gęsto tkanym i własnoręcznie gruntowanym),

70 x 70 cm, rok 2023.

7 kotów, coś innego i..., akryl, 70x70 cm, 2023

Zaproszenie!

noreply@blogger.com (Paweł Tadeusz Galiński) — Fri, 02 Dec 2022 12:45:00 +0000

Serdecznie zapraszam na wystawę zbiorową w Tczewie!

Plener malarski w Międzychodzie, maj 2022 / wystawa poplenerowa w CAK Międzychód, lipiec 2022.

noreply@blogger.com (Paweł Tadeusz Galiński) — Sun, 28 Aug 2022 16:21:00 +0000

Relację piszę ze sporym, oj sporym opóźnieniem.

Powodów jest..., wiele, ale nie czas ni miejsce, by się nad nimi rozwodzić.

W roku 2021 nie mogłem uczestniczyć w żadnym plenerze, a i rok 2020,

z oczywistych względów, nie dawał wielu okazji ku takim wypadom.

Rok bieżący zapowiadał się podobnym do poprzedniego, ale UDAŁO SIĘ!

Już tu na początku tekstu / relacji - serdecznie dziękuję Eli Ponińskiej

(pełniącej funkcję Komisarza pleneru w Międzychodzie), władzom Międzychodu,

i Centrum Animacji Kultury (CAK) w Międzychodzie - za zaproszenie na plener.

W Międzychodzie kilka razy byłem przy okazji innych plenerów,

albo np., by zakupić brakujące materiały artystyczne w Galerii Elart - mieszczącej

się przy ulicy Rynkowej 8 - prowadzonej przez Elę Ponińską.

W roku 2017 uczestniczyłem też w plenerze malarskim pod Międzychodem,

organizowanym co kilka lat przez Nadleśnictwo Międzychód - ówcześnie

zarządzane przez Nadleśniczego - Piotra Bielanowskiego.

II Ogólnopolski Plener Malarski w Międzychodzie pt. "Obrazy Kultury"

organizuje CAK w Międzychodzie, Komisarzem jest Ela Ponińska.

Stacjonowaliśmy w ośrodku wypoczynkowym Ustronie Mierzyn - a wokół

piękne krajobrazy, w tym dominujące grzybne, bujne lasy i liczne,

czyste jeziora... Jak dla mnie, cud, miód.

Rano jak rzadko kiedy, wstawałem bez trudu około 5 rano, by bez zmęczenia

i niemal codziennie robić sobie konkretne spacery po okolicy, w tym także

sporo zdjęć..., z których wiele z pewnością przyda mi się - jako malarzowi.

Atmosferę pleneru mogę podsumować jednym słowem - wyśmienita!

Jak zawsze w nowym miejscu miałem okazję poznać kilkoro ciekawych art

osobowości, choć, o dziwo, większość obecnych znałem - czy to z innych

plenerów, m.in. w Przytocznej, Głusku, czy Pszczewie, czy np., z sieci, np., FB.

W programie pleneru było m.in. ognisko z władzami, muzyką i tańcami.

Była i wycieczka po okolicy, po lasach, Muzeum nadleśnictwa, ciekawych ruinach,

z odpoczynkiem pod piękną wiatą zdobioną rzeźbami - akurat, ciekawostka, z pleneru

nadleśnictwa z 2017, (wiem, obserwowałem ich powstanie).

Wycieczce przewodził, o zbiorach Muzeum i lasach opowiadał Piotr Bielanowski.

Malowaliśmy, dobrze się bawiliśmy, rozmawialiśmy, było..., cóż, pozostało sporo

wspomnień tego rodzaju, które pozostają z nami na zawsze.

Na zakończenie pleneru odbyła się pierwsza wystawa prac z pleneru, edycji 2022

w Mierzynie, a kolejna wystawa - sumująca oba plenery (edycje 2021 i 2022),

odbyła się pod koniec lipca w Muzeum Regionalnym w Międzychodzie,

w Art Cafe.

W poniższej galerii zdjęć - relacji z pleneru / wystawy - zamieszczam wybór zdjęć

moich, autorstwa innych artystów i Anny Sawala.

Pierwsze - co zwraca uwagę w Międzychodzie, to ogromny, rozłożysty

dąb, rosnący na środku jednego z placów miasta - akurat tam, gdzie mieszczą

się przystanki autobusowe - tradycyjnie wciąż przemieszczam się środkami

transportu publicznego:

Na plener - wyjątkowo - przyjechałem o dobę wcześniej, zatem jeszcze przed

oficjalnym otwarciem pleneru mogłem wybrać się na pierwszy spacer...

O piątej rano nad pobliskim jeziorem, zasłuchany w śpiewie ptaków, zapatrzony w magię

porannych mgieł...

A potem zaczął się plener, czas malowania, rozmów, a także odrobiny codziennych przyjemności, w tym ulubionej 'herbatki', ekhm, ekhm...

Jak często, znalazłem sobie zaciszną wiatkę, a motywem malarskim była,

"niespodzianka" rzeźba miejska i otaczająca architektura.

Wieczorem...

Wycieczka...

Leśnicy jak prawdziwi... :)

Aż nadszedł czas podsumowań:

A teraz czas na kilka zdjęć z wystawy w Muzeum Regionalnym w Międzychodzie

"Obrazy Kultury 2021 - 2022":

Fajnie było.

Mam ogromną nadzieję, że będę mógł wziąć udział w przyszłych edycjach

pleneru w Międzychodzie...

Pozdrówki wielkie dla organizatorów i artystów! :)

Zapraszam Tczewian do udziału w II edycji kursu malarskiego!

noreply@blogger.com (Paweł Tadeusz Galiński) — Mon, 04 Oct 2021 14:58:00 +0000

Osoby zainteresowane zapraszamy do zgłoszenia chęci uczestnictwa:

osobiście w Centrum Kształcenia Zawodowego „Nauka”,

na e-mail: sekretariat@nauka.etczew.eu

na tel. kom. 660 - 681 - 360

lub podczas zajęć, które odbywają się cyklicznie

w środy, czwartki i soboty od godziny 17.00 do 20.00

w CKZ „Nauka” na ul. Warsztatowej 4, w sali nr 1.

Kurs jest bezpłatny dla uczestników.

Warsztaty finansowane są ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego,

Programu POWER

Wkrótce powstanie nowy blog poświęcony kursom i szkołom CKZ "Nauka"

w Tczewie, w tym oczywiście także mojego kursu malarskiego.

Zapraszam!

Podstrona na temat - na tym blogu:

Kurs Malarstwa / Tczew

Kurs malarstwa z projektu LOWE, Tczew - aktualności.

noreply@blogger.com (Paweł Tadeusz Galiński) — Thu, 19 Aug 2021 18:19:00 +0000

Dziękuję wszystkim osobom, jakże licznie przybyłym na dzisiejsze

spotkanie organizacyjne!

Dla przypomnienia - najbliższe spotkania: czwartek i sobota 26 i 28 sierpnia,

o godzinie 16.00, jak dzisiejsze - w CKZ "Nauka" na ul. Warsztatowej 4, Tczew,

sala numer 1 (na parterze).

Zapraszam do udziału!

noreply@blogger.com (Paweł Tadeusz Galiński) — Mon, 16 Aug 2021 08:21:00 +0000

Wkrótce rozpocznie się pierwsza edycja kursu malarstwa,

który poprowadzę - w Tczewie, w Centrum Kształcenia Zawodowego

"NAUKA" - na ulicy Warsztatowej 4.

Spotkanie organizacyjne - 19 sierpnia, o godzinie 17. 00.

Zapraszam!

Zaproszenie do NCK, w Gdańsku.

noreply@blogger.com (Paweł Tadeusz Galiński) — Tue, 03 Aug 2021 18:34:00 +0000

6 sierpnia o godzinie 17 odbędzie się oficjalny Finisaż wystawy Kociewie - Art, co oznacza,

że wystawę już można oglądać!

Zapraszam!

Zapraszam do obejrzenia!

noreply@blogger.com (Paweł Tadeusz Galiński) — Mon, 19 Jul 2021 18:23:00 +0000

Typowe dla dzisiejszych czasów - a dla mnie pierwsze - w formie indywidualnej

wypowiedzi pod YT - e-spotkanie - z sali wystawy, przygotowane i zmontowane

przez pracowników Fabryki Sztuk w Tczewie:

https://www.youtube.com/watch?v=d-Ad4hgpZgU&t=45s

Wystawa indywidualna - Fabryka Sztuk (CWRDW), w Tczewie, w okresie: 06.07 - 29.08.2021.

noreply@blogger.com (Paweł Tadeusz Galiński) — Wed, 07 Jul 2021 20:20:00 +0000

Szanowni Państwo, zapraszam do oglądania przekrojowej wystawy

moich prac malarskich - w Fabryce Sztuk (CWRDW), w Tczewie.

Prace wystawione są w Sali Konferencyjnej - na drugim piętrze Centrum.

Dziwne czasy nastały, poprzez ograniczenia prawne, niemożliwe było

zorganizowanie typowego wernisażu - jednakże wystawę można oglądać przez

cały czas jej trwania, w normalnych godzinach otwarcia Fabryki Sztuk.

Hasło z plakatu "Dziewiętnaście lat minęło", wynika z dwóch

przyczyn. Po pierwsze, w przyszłym roku nie będę miał możliwości

zorganizowania wystawy indywidualnej (porównywalnej wielkości),

w Tczewie, a po drugie, czemużby 19 lat miało być gorsze niż 20?

Powiedzmy zatem: precz ze stereotypami! :)

Samo wyliczenie dotyczy zaś - okresu - od pierwszej wystawy indywidualnej

(podówczas w MBP w Tczewie - w roku 2002), do dziś.

Poniżej prezentuję kilka zdjęć z sali i zbliżenia części prac, jakie można

obecnie obejrzeć w Fabryce Sztuk w Tczewie:

Z serii "Artefakty - Korelacje II", akryl na sklejce, 90c90 cm, 2021,
obraz malowany z wyobraźni.

Z serii "Artefakty - Jeszcze nie..., ale już niedługo", akryl na płycie,
70x50, 2021, obraz malowany z wyobraźni.

Z serii "Laboratorium Wyobraźni" - akryl na płótnie, 89x116 cm, 2015.
Obraz malowany z wyobraźni.

Z serii - "Gniazda" - akryl na płótnie, 67x95 cm, rok 2016.
Obraz malowany z wyobraźni.

Z serii "Laboratorium Wyobraźni" - akryl na płótnie, 80x100 cm, rok 2015,
malowany z wyobraźni.

Z serii "Artefakty - Dwie kule", akryl na płycie, 70x50 cm,
rok 2014 - malowany z wyobraźni.

Z serii - "Nokturny", 50x60 cm, olej na płótnie, rok 2006. Jedna z dwóch ostatnich
prac (jakie mam w posiadaniu), z cyklu tworzonego w latach 2002 - 2009,
liczącego łącznie dobrze ponad 30 kompozycji. Malowany był z natury.

Z serii - "Vanitas" - akryl na płycie, 50x70 cm, rok 2020, malowany z wyobraźni, podpatrzyłem
jedynie - z natury - czaszkę (posiadam dokładny anatomicznie duplikat z tworzywa sztucznego,
jednak koloryt "kości" maluję z pamięci - cykl "Vanitas" tworzę od roku 2013).
Vanitas = marność = cykl jest odniesieniem do tradycji malarstwa chrześcijańskiego,
charakterystycznego szczególnie dla malarstwa barokowego, jednak te kompozycje
nie są kopiami, to moje, autorskie, interpretacje tradycyjnego tematu.

Lato, sierpniowe popołudnie - olej na płótnie, 70x50 cm, rok 2021,
obraz malowany na podstawie autorskich zdjęć (kilku).
Pejzaże maluję różnie, z natury (podczas licznych plenerów art),
ze zdjęć, czasem także z pamięci.

"Dawno temu w Trąbkach Wielkich". Akryl na płótnie, 70x50 cm,
rok 2021. Trochę paradoksalnie - bo jest to u mnie praca eksperymentalna.
Tak realistyczne obrazy (ten - z autorskiego zdjęcia z roku 2007),
maluję raczej rzadko, właściwie, tego typu motywów nie tworzyłem już
wiele lat i niektórzy znajomi sądzili, że po prostu nie potrafię..., cóż...,
a jednak. Niemniej - nomen omen "o niebo" - wolę malować lekkie, barwne,
wolne przestrzenie, chmurne nieba, marynistykę..., albo..., typową architekturę.

Czas pracy - autoportret malowany z natury / z lustra..., w pracowni.
To najstarszy obraz na wystawie - olej na płótnie, 100x70 cm, rok 2004.

Autoportret (malowany z lustra), akryl na płycie, 100x70 cm,
rok 2018.

Portret Babci..., śp., Zofii Szwabe, z domu Krzysztofowicz.
Długo zabierałem się do tego obrazu..., ale musiał powstać.
Akryl, podłoże drewniane, płyta, 91x77 cm, rok 2021.
Malowany na bazie autorskiego zdjęcia - tło zmyślone,
nawiązujące do dwóch miast, z którymi związane było życie
mojej babci - z Zamościem, a później z Tczewem.

"Wnętrze", akryl na płótnie, 80x100 cm, rok 2016.
Pastisz, inspiracja - oparte o monochromatyczną grafikę z XIX wieku i zdjęcia
(odrestaurowanych) kamienic gdańskich... Stworzyłem kompletną gamę barw,
połączyłem elementy nie obecne w grafice, lub zdjęciach, jak konkretne meble,
koloryt i częściowo układ sufitu, czy "kafelki holenderskie" w podcieniu.

Powyższe przykłady oczywiście nie wyczerpują tematu, nie pokazują
nawet połowy prac z obecnej wystawy.
A i te, powyższe, warto zobaczyć w ich naturalnej skali, ta skala wiele
zmienia..., inaczej odbiera się miniaturkę na ekranie, inaczej spory obraz na ścianie...

Serdecznie Zapraszam!