Erkek işten gelmiş. Toplantılar, çalışanların şahsi sıkıntıları işe yansımış, üründe pazarlık yapmasına rağmen istediği fiyatı alamamış, bütçede birileri saçmalamış… Kadın; kapıdan girdiği andan itibaren gününü anlatmaya başlamış, yok komşu “Naber?” demiş, yok oğlan “biiiiiii…” demiş, üstüne keki yakmış ama neden yandığını anlamamış… Muhteşem diyalog; kadın erkeği dinlemiş ve anlamış. Erkek kadını dinlemiş ve anladığı sadece “dır dır dır dır, vıdı vıdı vıdı, bık bık…”

Size söyledim ama; muhteşem diyalog dedim, di mi?

Erkek yoluna devam eder, kadın ise o noktada takılır kalır. İletişim sekteye uğramış ve içini acıtmış. Sonra örtmüş üstünü, o da devam etmiş yoluna. Örtmenin sonu yok. Ama gün gelir örtüleri çekip de altından çıkan ile karşılaşmak hoş olmuyor. İşte böyle bir anda bir cümle ile karşılaşmak;

“Biliyor musun? Erkekler tek fazlıymış, kadınlar çift fazlı. Çok ilginç değil mi?”

Tamam bir faz durumu eksikti, şimdi tam olduk.

Çok basit bir test; dışarda sevgiliniz, erkek arkadaşınız ve işte o önemli kişi ile yemektesiniz. Güzel bir sohbet. Yemekler harika. Sadece yan masa size biraz yakın. İşte kadınların çift fazı geliyor: Siz, karşınızdaki erkekle sohbet halindeyken yan masada konuşulanları duyabiliyorsunuz. İlginç bir şey kulağınıza çalındığında, erkeğe dönüp anlattığınızda ondan gelecek cevap: “Aaaa… İlginç, ben duymadım…” Bu da erkeğin tek fazı. Hayırlısı olsun.

Şimdi “İşte, biz hem duyarız, hem dinleriz. Kadının gücü adına, heytt..” moduna hemen girmeyelim. Çünkü ucu birazdan çok fena bize dokunacak. Erkekteki bu tek faz olayı bir acizlik değil. Yaratılış özelliği veya genlerde var diyelim. Yani adamın kafası meşgulken, konuşurken, bunun dışında kalan her şey anlamsız sözcükler dizini. Siz karşısında kendinizi de paralasanız, tehditler de savursanız, aşna fişne de yapsanız, onun anladığı sadece “dır dır dır ve vır vır vır…” İşte bu çift faza sahip olmanın kötü bir getirisi. İletişimi kaybetmenin geldiği nokta. Hadi bu da hayırlı olsun…

Her şeyin bir zamanı var diyoruz, işte erkek o tek fazdaki elektriği boşaltığında artık tamamen kadına aittir. İşte o an sizin için yapamayacağı şey yoktur. Duygularınız, kızgınlığınız, kahkahalarınız ve ağlamalarınız için hazırdır. İletişim kurulmuştur. Hayırlı olsun demiş miydim?

Gene mi iletişim kuramadık? Eee.. O zaman erkeği boğuverin gitsin. Bakın sizi nasıl dinleyecek!

Erkeğe not: Kadın şefkat, sevgi, merhamet ve anlayış demektir. O tek fazdaki elektrikten ne kadar çabuk kurtulursanız, karşınızda muhteşem bir varlık bulacaksınız. Bu da burda dursun.

Sevgiler ve saygılar

Denizden tuz çıkarmadım. Limonu da bahçede yetiştirmedim. Sadece görünce hemen yapmak istedim. Aldıklarımı bir araya getirdim. Sonra tesadüfen ambalajlı ve markalı olarak satıldığını öğrendim. O zaman iyi olmuş dedim. Olay bundan ibarettir…

Kısa bir süredir evde artık deniz tuzu kullanılıyor. Yemeklere daha az eklenmekte, verdiği lezzet ise tartışmasız bir durumda. Çeşnili hale getirmek ise çok keyifli. Araştırma halindeyken “Ev Cini“ sitesinde kerevizli halini gördüm. Şu anda başka çeşitlerini yapmamak için beynime söz geçirmeye çalışıyorum. Çeşitli kavanozların içinde farklı çeşnili. Sanırım güzel bir hediye de olur. Sevdim ben bu olayı…

İşlem çok basit. Gerekli malzemeler deniz tuzu ve limon kabuğu rendesi. Reçeteye göre karışım hazırlanıyor. Fırınlanıyor. Soğuduğunda kavanozlara bölünüp, baharatlar arasında yerini alıyor. Özellikle salata ve balık yemeklerinde kullanmak hoş olacaktır.

Fırından çıkardığınızda düşük ısıdan (105 derece, fanlı) dolayı tuzların birbirine yapışması mümkün. Elinizle ovalayarak tekrar eski haline getiriyorsunuz. Eğer deniz tuzunun parçaları bu şekilde size büyük geliyorsa, öğütücüden tekrar geçirebilirsiniz. Bu şekilde tuzu daha inceltmiş olursunuz. Limon kabuğu rendeleri de artık nemini kaybettiği için onlarda toz haline gelecektir. Evet, kolay ve eğlenceli…

Araya hemen bir sergi haberi sıkıştırıyorum. İstanbul, Kadıköy’de yeni bir sergi açılıyor.  KargART kültür ve sanat merkezi tarafından düzenlenen “İkametgah Kadıköy” sergisinde bir çok sanatçının yapıtlarını görme şansınız olacaktır. Bu sanatçılar arasında yer alan arkadaşımız Burak Şentürk ise farklı çizimleri ile ön plana çıkacaktır diye düşünmekteyim. Kendisinin çizimleri bu sene LC Waikiki mağazalarında “İstanbul” içeri ile satışa sunuldu. Sergi; 25 Ocak – 19 Şubat tarihleri arasında ziyaretçilere açık. Burak ve Selen çifti tebrikler, yolunuz açık olsun.

       Tarifi Yazdır    

“… şimdi darbeli maktap tamam, şuraya elektrikli testereyi koyalım.. Hımm çekiç, kerpeten… Onlarda tamam. Kezzap almalı mı? Ne olur, ne olmaz. Alalım, yanımızda bulunsun. Balta büyük mü kaçar?! Bir yerlere sıkıştırmam lazım. Bir de pirinç lapası. Hahh tamam, hazırım…”

Mikroplarla savaşmanın yolu bu şekilde değil sanırım…

Oysa güzel başlamıştık. Yeni evde ilk kar yağışı. Tam da Beto’nun istediği gibi lapa lapa. Çığlıklar içinde cam açılır ve kar taneleri yakalanmaya çalışır. Kış mevsiminin kar yağışı ile özdeşleşmiş olması teorisi; sonbahar mevsiminde olduğumuzu bize ikna etmeye çalışan büyük oğlumuzun suratında “Anneeee, kış geldi.. Koş, karşılayalım..” şeklinde ağzından çıkan bir cümle ile kanıtlanmış oldu.

Manzara güzel, hava soğuk… Çorba ile aram iyi olmamasına rağmen, sıcacık bir kase çorba için mükemmel bir zamanlama. Yeşil mercimek bolluğu içinde, baharatlı bir deneme yapmak lazım. Bebeler dışarda, baba seyirde, anne mutfakta…

Klasik bir çorbayı, özellikle yakılarak kahverengi hale getirilen tereyağ ve eklenen Köri baharatı ile tatlandırmak farklı bir lezzet kazandırıyor. İlave edilen Hindistan cevizi sütü ile de bu farklılık tamamlanıyor. Yeşil mercimeğin, tavuk suyu veya sebze suyu kullanarak haşlanma süresi 20 dakika ile 40 dakika arasında değişiyor. Her şey tamam olduğunda öğütücüden geçiriliyor. Eğer pütürüklerden rahatsız olursanız, bir sonraki aşama olarak elekten geçirmek olacak. Bu çorbayı aynı zamanda bezelye ile de hazırlamak mümkün.

Çorbanın tadına bakıldı. Kullanılan köri miktarı yeşil mercimeğin tadının arkasında kalmış. Eğer bulmak için ararsanız, karşınıza çıkıyor. Bebelere bir miktar keskin geldi. Büyükler ise beğendiler…

Ve akabinde ailedeki bütün fertleri himayesine alan bir mikrop. Beto ile başlayan bu durum, sıra ile hepimizi ele geçirdi. Doktorların söylediği mikrobik. Beto’nun dediği “İki dilim ekmek arası kar yedim. Ondan böyle oldum.” Çıkarılan ders; bir daha kar yenmiyor. “Bin nasihatten bir musibet yeğdir.” atasözünü bu kadar duygu karışıklığı ile hatırlayacağım aklıma gelmezdi…

       Tarifi Yazdır    

Devletşah‘ın bir tweeti… Sayfa açıldığında “Evet, terzi kendi söküğünü diker kardeşim.” edası içinde Bibi’nin doğumgünü pastası kesinleşmiş oldu. Pastanın beğenileceğini tahmin etmiştim ama fotoğraf çekmek istediğimde ellerinin tersiyle beni itecek kadar pastaya sahip çıkacaklarını tahmin etmemiştim…

Kendimi kaybettiğim site:”Sweetapolia“… Bilenler, bilmeyenlere anlatsın derim.

Abiler kahvaltı masasında 10 dakika yanlız bırakılarak, mutfakta beyaz şeker hamuru ile hemen bir kaplama yapıldı. Renkli gıda kalemleri hazırlandı ve ufak bir sesle teker teker herkes mutfağa çağırdı. Resim çizenler mi istersiniz, mesaj yazanlar mı isterseniz?… Kalemleri ellerinden zor aldım desem yalan olmaz.

Pasta asıl sahibine doğru yola çıktı. Kocaman bir gülücük ve meraklı gözler… Anlatmaya çalışmak birazcık gereksiz. Fotoğraflar yeterli durumu kavramaya…

Bir çocuk partisi için başarılı bir pasta seçimi. Özellikle gıda kalemleri işin içine girdiğinde alınan keyfin hesabı yapılamıyor. Sadece gerek kekin yapımında gerekse sunum aşamasında bazı önemli notları almak lazım. Paylaşma zamanı;

Yağlı bir kek, sadece yumurta beyazları ile hazırlanıyor. Yumurta sarısının kek hamuruna ufak bir sarılık katacağını unutmamak gerekiyor. Kullanılan gıda boyaların renk tonlarının değişimini en azda tutmak için, hamurun mümkün olduğu kadar beyaz olması gerekiyor. Hazırlanan hamur, 6 eşit parçaya ayrılacak. Her kat ayrı olarak renklendirilecek. Bunun için 6 adet çukur kaseye ihtiyaç var. Her kat için yaklaşık 250gr. kek hamuru ayırmanız gerekiyor. Bu şekilde pasta kesildiğinde renkli katların her biri eşit yükseklikte olacak.

Şimdi işin en büyük soru işaretli kısmına geliyoruz: Hamuru renklendirmek için mutlaka renkli JEL gıda boyası kullanılacak. Kullanılacak miktar: her 250gr çiğ hamur için bir kürdanı boyaya batırıp çıkarıyorsunuz. Kürdanın üstünde kalan boya kullanacağız miktardır. Bu miktar kek hamurunun tadını değiştirmemekte. İşin sağlık kısmına gelirsek: Ne kadar sağlıklı tartışılır. Kullanılan miktarın azlığı, hamurun çokluğu ve açıkcası yılda bir kez olan bir pasta için bu noktada hem kendimize hem de çocuklara ufak bir yaramazlığa izin verdim.

Kek hamuru için kullanılacak kalıp konusunda iki farklı ölçü kullandım. Orjinal tarifte kalıp ölçüsü olarak 23cm verilmiş. Bu kalıp ile pişireceğiniz hamur pancake kalınlığı kadar olmakta. Yani hamuru yaydığınızda bu incelik doğru bir incelik. Her tepside bir kalıp olmak üzere 2 tepsi halinde pişiriyorsunuz. 6 kat ve krema ile birleştiğinde yükseklik yaklaşık 8cm. Kesmek için ideal bir yükseklik. 2.denemede pasta kalıbının çapı 18cm olarak seçtim. Her tepside 3 kalıp olacak şekilde pişti.  Pişen kek katı daha yüksek oldu. Krema ile birleştirildiğinde pastanın yüksekliği yaklaşık 16cm civarında. Kesmek için zorlu ama görüntü açısından oldukça gösterişli. Özet olarak tavsiyem: 23cm’lik kalıp kullanılmalı. Her seferde  2 tepsi ve 2 kat şekilde pişirin. Hazırladığınız diğer  renkli hamurlar, oda sıcaklığında kıvamları bozulmadan pişmemiş olarak bekleyebilmekte.

Kek katlarını hazırladıktan sonra soğuması aşamasında krema hazırlığına başlanır. Özellikle kullanılacak beyaz krema ve türevleri, renkli kek katlarını daha çok ortaya çıkaracaktır. Bir süredir yağlı krema (Buttercream) ile aramızda bir bağ oluşturmaya çalışmaktayım. Ağızda yağ tadından ziyade süt tadı bıracak bir yağlı krema sevdası peşindeyim. Zaman kısıtlayıcı bir faktör olunca yağ ve tatlandırılmış süt ile hemen bir krema hazırladım. Bunun için reçetedeki yağ miktarı, mikserde (balon şeklinde çırpıcı ile) köpük köpük oluncaya kadar çırpılıyor. Yağın yumuşaması değil, krema gibi köpük dokusuna sahip olması önemli. Stand mikserde, yüksek devirde yaklaşık 30 dk tek başına yağ çırpılıyor.

İstenilen kıvama geldiğinde, mikser çalışır halde iken oldukça yavaş bir şekilde tatlandırılmış yoğunlaştırılmış sütü ilave etmeye başlıyorsunuz. Süreci tamamladığınızda kremanız oldukça hafif ve kullanılmaya hazır hale geliyor. Kekin kalınlığının 1/2 oranında kremayı ilk katın arasına yerleştiriyorsunuz. Bu şekilde katlara kremayı uyguluyorsunuz. Kalan kremayı ise kapatacak şekilde bütün pastanın üstüne sürüyorsunuz.

Buzdolabında beklediğinde dış yüzeyi sertleşmekte ve üzerine rahat bir şekilde şeker hamuru kaplanmakta. Kekin pişmesi, krema ile birleştirilmesi, pasta servisinden bir gün önce yapılmalı ve bir gece buzdolabında bekletilmelidir. Eğer üzerine şeker hamuru kaplayacaksanız; şeker hamurunu kapladıktan sonra buzdolabında 30dk bekletin. Krema sertleşecektir. Çıkartıp, gıda kalemleri ile üzerini renklendirin. Oda sıcaklığı ile birlikte bu çalışma sırasında krema tekrar yumuşayacaktır. Tekrar buzdolabı ve 30 dakika bekleme. Üzerinin boyaması bittiğinde eğer kremanız yumuşamamışsa hemen servise alabilirsiniz. Ya da üzerini hiç şeker hamuru kaplamadan sadece krema haliyle servis yapabilirsiniz.

Bir önceki yazı ile ilgili bir kaç cümle; Duygularınız, düşünceleriniz ve dilekleriniz için yorum yazan, telefon açan, mail atan herkese tek tek teşekkür ederim. Biliyorum ki bir gün hepinizle bir yerlerde buluşacağız ve büyük başarılara birlikte imza atacağız.

Evren, sana başka bir niyet. Çalış bakalım

       Tarifi Yazdır    

]]> http://www.pecetedennotlar.com/kural-disi-gokkusagi-pasta/feed 15 http://www.pecetedennotlar.com/kural-disi-gokkusagi-pasta http://feedproxy.google.com/~r/PecetedenNotlar/~3/1zo-Tg_v2Cw/basligi-siz-girin http://www.pecetedennotlar.com/basligi-siz-girin#comments Wed, 04 Jan 2012 15:38:16 +0000 Ayşem Öztaş http://www.pecetedennotlar.com/?p=399

Size pembe tablolar anlatmayacağım. Veya “Aman hayat ne güzel, traylom traylom” şeklinde şarkı da mırıldanmayacağım. Hepimiz debeleniyoruz. Trafikte küfrediyoruz (Aramızda kalsın, kadınlar feci küfrediyor.), sevgiliye kelimelerle kafa göz dalıyoruz, bebelere dişlerimizi sıkarak konuşuyoruz. Kahkahalarla güldüğümüzde “Aman ters bir şey olacak, çok ağlayacağım.” diyoruz. Nasıl bir mantıksa… Oysa herkesin  bu gelgitlerin ve genellikle hafif bir mutsuz bakış açısının ardından, yüreklerin bir köşesinde kendilerine ait ufacık bile olsa bir niyet, bir umut taşıdıklarına inanıyorum. İşte baylar ve bayanlar, yazının geleceği nokta burası; umut ve niyet…

Tam 4 yıl oldu bu yemek işlerine, pasta işlerine bulaşmam. Bunun tam 2 yılı ise çiçek ile geçti. 2 yıl önce “Ben yenilebilir çiçek yapacağım. Öğrenmek istiyorum” dediğimde sevgili eş ve aile büyükleri, tek kaş kaldırma pozisyonu yaptılar. Bütün sermayeyi kitaplara, kalıplara yatırdık. Bir sürü deneme, yanılma ve vazgeçişlerden sonra eski evde masa başında Lilyum ile savaş halinde iken, burnumda buram buram Lilyum konusu peydah oldu. Tamam erenlere karıştım, iyice uçtum diye düşünürken, kendi kendime gülmeye başladım. İstediğim buydu; çiçek yapmak…

Daha önce de aralarda yazmıştım. Bu durum zorluydu. Zaman oldu çevremde kimse önem vermedi. Geçici heves dendi. Yanlız hissettim -ki bu gerçekten çok can acıtan bir durumdur. İçimdeki o ufacık ses mıkır mıkır beni rahatsız etti vazgeçtiğimde. Kendimle ilgili yolculuğa çıktığımda durum biraz farklılaştı. Sanki bütün Evren bu niyetim için (istek demiyorum, kesinlikle bir niyet bu) seferber oldu. Görüşmeler, yeni tanıdığım insanlar, dostlar… Aklınıza gelebilecek her şey bu olay için biraraya geldi. Ben bunun adına “Mucize” dedim. Artık yaptığım çiçekler satışa sunulacak. Özel kutularında, tek tek hazırlanmış bir şekilde. Gerçekten bir mucize. www.pastamalzemeleri.com adresinde, yarın satışta…

Bu çiçekleri hazırlarken etrafıma baktım. Farketmediğimin farkına vardım. Çevremde niyetlerinin peşi sıra giden, bildiğim insanlar varmış. Mesela Nurcan; astronot olmak istedi. Niyeti buydu ama olmadı. Şartları değiştirdi. Şu anda teleskop yapıyor. Kendi eliyle, kendi emeğiyle. Aya gidemedi ama ayı, yıldızları ayağına getirdi. Alev; görsel sanatlar okudu, çocuk doktoru olmak istedi. Onunda niyeti olmadı, şartları değiştirdi. Şimdi doğum fotoğrafları çekiyor. Ve her gün mucizelere, bir hayatın başlangıcına tanık oluyor. Cenk, reklamcı bir aileden geliyor. İş hazır ama yemek bloggerı oldu. Annede biraz soru işareti var ama çok yakında bir yemek kitabı yayınlanacak. Berna, yabancı bir firmada çalışırken internet satışa başladı. 4 yıldır Etiler’de bir dükkanın sahibi. Aramızda kalsın pastacılıkla ilgili büyük firmaların korkulu rüyası. Esra; çocuk yuvasının sahibi. İnanılmaz bir işletmeci. Ani bir karar, yuva devredilir ve kraft işlerine başladı. Atolyesini açtı. Şimdi kendisine ulaşabilmek pek mümkün değil  Cihan; çalışıyor ve bir blogger. Seviye’si dürttü (kadının gücü adına), bir anda radyo programı oldu. Şimdilik ara vermiş bile olsa, neyi  istediğini biliyor. OİP; deli hatunun teki. Bir adet kutukafası var. Çizer hem de çok güzel çizer. Eminim bir çocuk kitabını çizeceğini ona 2 yıl önce söyleseydik “hadi ordan!!!” derdi. Hatta Apple Store’da bu masal olacak desek “bak şimdi küfredeceğim ama haa!!!” derdi.  Işıl; “Eğitim vermeyi seviyorum” dedi. İki yıldır dilinde. Niyetini işleme soktu. Sonuç; Türkiye Pasta Turnesinin son ayağını gerçekleştiriyor. Devletşah; geldiği noktayı tartışmayalım. Hepimiz sınıfta kalırız. Nilay; en çok okunan yemek bloggerlarından biri. 6 aydır zorlu bir eğitimde. Çok yakında belgeli aşçı Handem ve Banu;  bu isimlerin arasına girecekler. Şu anda niyetleri üzerinde çalışma halindeler, rahatsız etmeyelim.

Son bir kişinin adını daha yazmak istiyorum. Emir Çerman. Hayali müzikti. Yürekten inandığının peşinden gitti. Müge Çerman; anne. Onun hayali, oğlunun hayalinin gerçek olması idi. Sonuç; 90 farklı ülkeden biraraya gelen müzisyenler ve Emir Çerman: “Rhythm of the Universe”

Listeyi sayfalarca uzatabilirim…

Emin olun hiçbirimiz ağzımızda gümüş kaşıkla doğmadık. Sadece inandık. İlk önce kendimize. Sonra niyetimize sahip çıktık…

Sonuça odaklanmayın. Çok tutar, az satar, elimizde patlar, yetişmez…. Hepsini en kaba tabiriyle yemişim. Ben kendi gözlerimle gördüm, ellerimle dokundum ya… Önemli olan geçmiş ve ya gelecek değil. Şimdiniz. Şu anda hissettiğiniz. Her şey zamanı geldiğinde hissedilecek…

Sen; evrenin bana gönderdiği parçalardan en büyük olanısın. Kelimeler kiyafetsiz kalır…

Berna; desteğine ve inancına hayranım. Teşekkür ederim.

Ayşem; naber??? )

Not 1: Hala size pembe tablolardan bahsetmiyorum. :)

Not 2: İsimleri geçen arkadaşlarım; yayınlamak için hiçbirinizden izin almadım. Sadece benim gözümden sizler ile ilgili notlarımdı. Rahatsızlık verdiysem özürlerimi sunarım…

Sevgiler ve saygılar…

Hadi bitti ve gitti…

Yenilere yer açma heyecanıyla; ilk gün mutfakta adamın havuçlu kek sevdiğini yeni öğrenmenin edası içinde kendime yüksek sesle söylenirken aradığımı buldum. Unu çıkar yerine badem unu koy. Yarım kilo havuç ile birleştir. “Havuçlu acıbadem” yaptım diye sevinç naraları at… Ayşem kek o, kek…

Bağlayıcı olarak az bir miktarda unun haricinde ciddi olarak badem ağırlıklı havuçlu bir kek. İlk aşamada sadece yumurta sarılarının krema haline gelmesi gerekiyor. Açık bir tona ulaştığında çırpma işlemini sonlandırıyorsunuz. Yaklaşık yarım kilo havucu, rendenin ince tarafı ile rendeledikten sonra suyunu sıkarak, kekin kıvamını bozacak olan havuç  suyundan kurtulmanız önemli. Artan bu havuç suyunu hemen meyve suyuna çevirerek içebilir veya içirebilirsiniz.

Yumurta sarılarını çırpılarak rengi açıldıktan sonra bütün malzemeyi (yumurta beyazları hariç) bir spatula yardımı ile karıştırıyorsunuz. Oldukça yoğun kıvamlı bir hamur elde edeceksiniz. Doğru yoldasınız, devam. Bu kısımda arzu ederseniz tarçın ilave edebilirsiniz.

Yumurta beyazları hafif kar haline getirilerek, son aşamada bu yoğun kıvamlı hamura, gene spatula yardımı ile 2 seferde karıştırılıyor. Dikkat edilmesi gereken nokta, kar halindeki kıvamın sönmemesi…

Düşük sıcaklıkta, uzun bir pişme süresi var. İlk dilimde ağzınızda yoğun bir badem lezzeti, hemen arkasından da havuç ve eğer kullandıysanız tarçın aroması gelecek. Kekin üzerine çok az pudra şekeri ve sütten oluşan bir glaze hazırlayabilirsiniz. Bekledikçe güzelleşen kekler sınıfına girmiyor. Yapıldığı gün yenmesi en doğru hareket olacaktır.

…

Ben seni bu şekilde tuttum 2012…

İsteklerimin yerine niyetlerimi koydum…

Ve gene sana Şebnem Ferah söyledim…

Güzel gel, huzurla gel, ışıkla gel, nefes ile gel… Sadece bana değil, seni bekleyen herkese…

Sevgi ve saygılarımla,

       Tarifi Yazdır    

… bez kullandık. Sanırım. Üstün körü bir tahmin. Hala kullanıyoruz. Oysa ki sen büyümeye devam ediyorsun. Hızlıca…

2 yaş…

Sen bizi çok güldürdün. Ağlattın. Şaşırttın. Uykusuz bıraktın. Keyiflendirdin. Merak ettirdin. Sakinleştirdin…

Usulca kutladık bu sene doğumgününü. Pastanı renkli hazırladık. Üstüne duygularımızı resimledik. Anlamasan bile o renkleri gördüğünde kocaman gülücükler attın bize, pastaya saldırdığımızda ise asabiyet yaptın…

Hayatımızda olduğun için teşekkür ederiz Dorukcan Öztaş…

İmza: Seni sevenler cemiyeti

İki çalışma arası, fotoğrafa sıkışmış minik bir şeyin heyecanı içinde hemen yapılan, kolayından Sufle…

Evren’e not: Sufle istedikçe karşıma Volkan Kek’in çıkmasının veya Kaloğlu ailesinin ısrarla benden Sufle istemesinin aslında benim Sufle yapmakta yaşadığım tereddütün, şekil bulmuş hali midir? Yoksa 2012 yılı heyecanı tavan yapmış durumda mıdır? Midır? Mudur?…

Sufle klasiği; çikolata, yumurta sarısı ve çırpılmış yumurta beyazının düşük sıcaklıkta, kısa süreli pişirilmiş, hafif bir kek türevi olan bir tatlı türü. Üstünün kalın ve sert bir kabuk olması, hamurun çok pişmemiş hali, olmazsa olmazı. Mutlaka sıcak servise sunulması diğer vazgeçilmez koşulu.

Standart reçeteyi şimdilik sonraya bırakarak, yapımı kolay ve sonucu garanti olan başka bir reçeteyi hayata geçirdik. Bağlayıcı olması sağlamak amacıyla reçetenin içinde çok az miktarda un yer almakta. Yağ ile kavrulması, Sufle’yi yerken ağza un tadının gelmemesi için. Kavrulma işlemi; yağın eriyip içine un katılması ve üstünde baloncuklar oluşana kadar orta ateşte pişirilmesi şeklinde gerçekleşiyor. Baloncukları gördüğünüzde yumurta sarıları ve eritilmiş çikolata sürekli karıştırarak ilave ediyorsunuz.  Sürekli karıştırmak, yumurta sarılarının aniden karşılaştığı sıcaklıkta pişmemesi için önemli…

Yumurta beyazları mikserde köpük oluncaya kadar çırpılıyor. Toz şeker gene azar azar ilave ediliyor. Toz şeker, yumurta beyazlarının içinde eridiğinde çırpma işlemine son verebilirsiniz. Burdaki diğer önemli nokta, hazırladığınız bu karışımı iki parti halinde çikolatalı karışıma yedirmeniz gerekiyor. Çok karıştırırsanız yumurta beyazı sönecektir. Az karıştırdığınızda hamurun içinde yumurta beyaz topakları kalacaktır. Mümkün olduğunca hızlı ve tam bir karıştırma yapmanız gerekmektedir.

 Kullanılacak, ısıya dayanıklı kalıpların içlerini  yağ ile hafifçe yağladıktan sonra toz şeker ile kaplıyorsunuz. İçine koyacağız toz şekeri, sallayarak kalıbın içinde gezdirdiğinizde yağ, güçlü bir şekilde şeker tanelerini tutuyor. Bu şekilde servis sırasında yan yüzeye yapışan Sufle’yi kolayca kaşığınıza alabileceksiniz.

Fırınlanma için Sufle hazır. 15 dakika sonunda hafif puf bir şekilde, kalın kabuklu, içi yumuşacık ve bol çikolatalı…

Hazırlanan Sufle’yi sadece pudra şekeri ve krema ile servis yapabilirsiniz. Yılbaşına özel bir sos ile farklı bir boyut kazandıralım dedim. Ve kırmızı şaraplı, karanfil ve frambuaz ağırlıklı bir sos huzurlarınızda. Kırmızı şarap kullanmak istemezseniz daha yoğun bir kıvamda olacaktır. Mümkün mü? Mümkün…

       Tarifi Yazdır    

 Aralık ayını seviyorum. Kırmızı, ışıklar ve heyecan. Umut, umutsuzluğa karşı açılmış bir savaş şeklinde. “Yılbaşı ile hiç işim olmaz.” diyenin bile içerde bir yerlerde heyecan kıpırdamalarına şahit olmuşluğum var. Belki o gece  masada yer alması hayali ile Pavlova’ya doğru hafif bir geçiş yaptım. Sanırım sadece kırmızısı eksik…

Pavlova; Beze’nin tatlı haline getirilmiş versiyonu. İsmini Rus balerin Anna Pavlova’dan almakta. Çeşitli versiyonlar halinde internette pek çok reçeteye ulaşılabilmeniz mümkün. Yapılış kolay gibi gözükse de kıvamı yakalamak açısından zor bir tatlı. Yol gösterici olma umudu ile kısacık notlarla  başarılı bir Pavlova yapımı;

*Kullanılacak mikser haznesinin temiz ve kuru olması gerekmektedir.

*Özel yuvarlak veya dikdörtgen şekilde katlı olarak  hazırlayacaksanız, hazırlık aşamasında yağlı kağıda istediğiniz ölçüleri çizmeniz size kolaylık olacaktır. Pişirirken çizdiğiniz kağıdın ters yüzünü kullanmayı unutmayın.

*Vereceğiniz biçimden dolayı, kullanacağınız yağlı kağıdın tepsi üzerinde hareket etmesini kısıtlamak adına, kağıtların uçlarına bir miktar beze hamuru sürüp, tepsiye sabitlemeniz gerekmekte. Bu işlemi macaron, beze gibi tarifleri pişirirken de kullanabilirsiniz.

*Yumurtaların oda sıcaklığında olması önemli. Sarı ve beyazı ayrılırken, beyazların içine hiç bir şekilde sarı karışmamalıdır. Oda sıcaklığında ayırma işlemi zor olabilir. Buzdolabından çıkardıktan sonra bu ayırma işlemini daha kolay yapabilirsiniz. Soğuk olan yumurtanın beyazı ve sarısı daha kolay ayrılır ve bu şekilde yumurta beyazlarını oda sıcaklığına ulaşana kadar dışarda kapalı bir kapta bekletebilirsiniz.

*Kullanılacak şeker; toz şekerdir. Yumurta beyazları köpürmeye başladığında şeker eklenmeye başlanır. Çırpma işlemine sürekli olarak devam etmeniz gerekiyor. Şekerin yumurta beyazının içinde erimesi mutlaka ve mutlaka olması gereken bir işlem. Test kısmı çok basit. Bir parça kremayı parmaklarınızız arasında ezin. Hala şekeri hissediyorsanız çırpma işlemine devam. Ta ki artık parmağınızda şeker tanesini hissetmeyinceye kadar…

*Katlı olarak hazırlanacak versiyonunda, yağlı kağıttaki ölçülere göre hamuru yaymanız gerekmekte. Üstünü mümkün olacak şekilde düzgün hale gelmesi, sonradan katlandırmada farklı yükseklik sorunu ortadan kaldıracaktır.

*Fırın mutlaka belirtilen derecede ön ısıtma yapılmış olmalıdır. 2 veya 3 tepsi ile çalışma yapılıyorsa, pişirmenin 19. dakikasında tepsilerin yerlerinin değişmesi gerekiyor.

*Pişme süresinin sonunda fırın kapağı açık bir şekilde, içerde pişen hamurunuzun soğumasını sağlayacaksınız. Bu şekilde kalın ve sert bir kabuk altında içi pişmiş bir Pavlova tatlısı elde etmeniz mümkün olacaktır.

Krema olarak seçenekler çok çeşitli. Kakaolu hazırladığım Beze, kahveli yağlı krema ve çikolatalı ganaj ile tamamlandı. Biraz dinlendirildi, servise hazır…

       Tarifi Yazdır    

8 senelik mutfaktan çıkmak zor, yeni mutfağa yerleşmek eğlenceli oldu. İlk görüşte aşk demek yanlış… İlk görüşte kucaklanmak doğru tanımlama. Hala yerleşme devam etmekte. Fırın çalışmaya hazır konuma geldiğinde, evi tarçın ve çikolata kokusu kapladı. 

Ev değişikliği ile birlikte yeni bir düzen şu anda hakim. 8 seneyi sıkı bir şekilde temizledikten sonra kendimize göre evi hazırlıyoruz. Yapımı ile uğraştığım ve paylaşacaklarımın arasında yer alacak olan salon tavan lambaları, bir şekilde sakladığım şişelerin ve kavanozların hayata geri kazandırılması gibi değişik fikirler de yeni eve ve düzene adapte edilmekte. Umarım hem faydalı hem de keyifli paylaşımlar olacak…

Yeni mutfaktan çıkan, yeni bir lezzet. Yılbaşını hatırlatan klasik baharat üçlüsü: Zencefil, tarçın ve karanfil. Yanına bir de beyaz çikolata ve pekmez. Ordan çok tatlı gibi gözükse de aslında şeker oranı ayarında. Kurabiye olarak kitapta geçmekte ama dokusu daha kek kıvamında. Hazırlanması kolay. Bir kaç püf noktası;

 2 tür şeker kullanılıyor. Kahverengi ve beyaz şeker. Oda sıcaklığındaki yağ ile şekerin çırpılması, ilk adım için standart bir işlem. Çırpılma süresi ise renk değişimi oluncaya kadar. Daha açık ve krema haline geldiğinde yumurtaların eklenme aşamasına gelmişsiniz demektir. İçine konacak beyaz çikolataları oldukça iri taneler halinde hazırlıyorsunuz. Böylece kesilen her dilimin kenarlarında kahverengi ile hoş bir tezat yaratacak beyaz çikolata parçalarını görebilirsiniz.

 Hazırlanan hamur aslında kurabiye hamuru. Oldukça yoğun ve kıvamlı. Bu yüzden direkt yağlı kağıt kaplı kalıba alırsanız, siz hamuru kalıba yerleştirmeye çalıştıkça, kağıt sürekli olarak hareket halinde olacak. Kalıbı yağlıyıp, kağıdı üzerine sabitlerseniz bu şekilde bir problemin önüne geçmiş olursunuz.

Fırından çıktığında oldukça yumuşak olacaktır. Soğudukça kurabiye kendini toplayacak ve kıvamını bulacaktır. Kapalı bir kabın içinde 1 hafta kadar saklayabilirsiniz.

Önemli bir konu: Van’da yaşanan deprem ve sonrası. Bu konu ile ilgili bir sürü şey yazılıyor ve çiziliyor. Bu kısımlara girmeden, kendi çabalarımız ile özellikle çocuklarımızın şu anda kullanmadığı özellikle kışlık ürünlerini, Van’daki ihtiyaç sahiplerine ulaştırmaya çalışıyoruz. Şu anda orda bulunan sağlık personeli arkadaşımız Özlem( https://twitter.com/#!/angiocath) ve ekibine bu malzemeler ulaştırılacak. Destek olmak isterseniz aysemoztas@hotmail.com adresine mail atmanızı rica edeceğim. Malzeme miktarı önemli değil. Bir çocuğu, sizden gelecek bir kazakla  bile ısıtabilsek önemli. Çocuklarımızın sahip olduğu şansı onlarla paylaşmamız gerekiyor. Şimdiden desteğiniz için teşekkür ederim.

       Tarifi Yazdır