peçete'den notlar

Araya Giren İtiraf: Labne Soslu Tarçınlı Rulo... (Cinnamon Rolls With Cheese Sauce...)

aysemoztas@gmail.com (pecete) — Fri, 16 Oct 2009 06:27:00 +0000

"Dur, kıpraşma... "

Gecenin kör saatinde uyandığımda kendi kendime konuştuğum ve ısrarla ikna etmeye çalıştığım bir durum. Göbektekine değil, tamamen beynime ve mideme hükmetme çalışması. Aşerme durumları var mıdır, bilemiyorum ama yemek istediğim şeyleri hep bebek tarafından belirlendiğine inanıyorum. Ta ki gece vakti burnuma tarçın kokusu gelene kadar. Evet bu bir aşerme durumu. Bibi'nin yani göbektekinin tarçından bir haber olduğundan emin bir şekilde, bencilce bir durum içinde istiyordum. Hem de labne soslu tarçınlı rulo'yu gecenin 3'ünde istiyordum. Sakinleştim. Dino'dan istenebilecek bir şey değil. Sabah olmalı ve güneş, tarçın kokusu içinde doğmalı planı ile bekledim. Beklemenin sonunda geriye boş bir tepsi ve kırıntılar kaldı. Oysa ki ekmek operasyonu ne kadar da sevimli ve masum idi;

Daha önce yayınlanan "Karamel Kaplı Tarçınlı Rulo" reçetesinden yola çıkılarak, ufak bir iki değişiklikle uygulamayı gerçekleştirmek mümkün. Hamur, iç malzeme, sarılması ve dilimlenmesine kadar aşamaları aynı şekilde adapte edildikten sonra dilimler bir çemberin içine yerleştirilerek yaklaşık 1 saat kadar bekletiliyor. Çember 25cm çapında ve çıkan dilim sayısı 11. Aralarda kalan boşluklar dinlenme süresinde mayalı hamurun kabarması neticesi kapanıyor. Üzerine dinlenmeye başlamadan önce serpilen kuru üzümler ise kabarma aşamasında hamur ile bütünleşiyor.

Ön ısıtma yapılmış fırında 20 dakika sonra Tarçınlı Rulo Keki, yenmeye hazır konumda sizi bekliyor. "Kıpraşma" neticesi, uykudan eden bölüm ise bu aşamada gerçekleşecek. Yeterince kalorisi olmadığına inandığımız (!) bu kekin üstüne Labne sos hazırlanıp, hala kek sıcakken üstüne dökülecek ve sosun kek tarafından çekilmesi heyecan içinde izlenecek. Sosun reçetesi ve hazırlanması ise;

Labne Sos (Cheese Sauce):

Gerekli Malzemeler:

50gr Labne Peynir
1 çay bardağı Süt
1 Poşet Şekerli Vanilin
1 çimdik Tuz
100gr Tereyağ veya Margarin

Bütün malzeme ocak üzerinde, kısık ateşte bir kabın içinde karıştırılarak eritilir. Hafif koyu bir kıvama geldiğinde kullanılmaya hazırdır. Bekletmeden, fırından çıkan sıcak Tarçınlı Rulo Kekin üzerine dökülür. Yaklaşık yarım saatlik beklemenin sonunda servise hazır hale gelecektir.

"Kıpraşma" neticesi çıkan buydu. İtiraf ediyorum daha tehlikeli durumlardan korkar oldum. Masumiyeti kazanma adına ekmek durumlarına dönmek istiyorum. Anlaştık mı?!...

Güneşin bu hafta sonu sıcak ve tarçınlı olması (Sanırım hala bir inat durumu var.) dileği ile...
Sevgiler ve saygılar,

Bademli Bezeler... (Meringue with Almond...)

aysemoztas@gmail.com (pecete) — Fri, 09 Oct 2009 05:00:00 +0000

Bir yemek kitabının kaybolması ne demek? Delirmek içten değil. Evde, bir yerlerde bana bakıp, kıkır kıkır güldüğüne eminim. Çünkü resmen samanlıkta iğne arar gibi onu arıyorum. İşin komiği kaybolmasın diye bir yere kaldırdım onu ama şimdi koyduğum yeri bulamıyorum. Ev ahalisine soramıyorum, çünkü onların ilgi alanına girmiyor. Dan Lepard tarafından hazırlanan ve hamur işlerinin ağırlıklı olduğu ve orjinal tariflerin yer aldığı kitaba sesleniyorum:

"Elma dersem çık, armut dersem saklan. Elmaaaaa..........."

Kendisinin en son fotoğrafı;

En az Macaron yapımı kadar bende hırs yapmış bir reçetedir. Sayısız denemeler neticesi hep bir sorun yaşandı. İçi yumuşak kaldı. İçi pişti, rengi sarardı. Dışarda bekledi, rutubetten yumuşadı. Özellikle Pavlova uygulamalarında içim hep yandı. Reçetesi kolay ama bir yerlerde yanlışlar vardı ki, sonuç beklenen gibi olmuyordu. Remzi Kitapevinde araştırma halindeyken, elime geçen kitabın kapağında pufidik bezeleri görünce "Hii.." çığlığı içinde kasada soluğu aldım. Umut dünyası, insanın elinden bir şey gelmez. Sonuç mu? Çocuklar gibi şendim...

Bademli Bezeler (Meringue with Almond):

25 adet
Hazırlanma Süresi: 25 dk

Pişme Süresi: 40 dk

Dinlenme Süresi: 1 saat

Saklama Süresi: 10 gün

Gerekli Malzemeler:

4 adet yumurta akı (Oda sıcaklığında)
225 gr Toz Şekeri
1/2 teaspoon / 1/2 çay kaşığı vanilya özü
1 su bardağı File Badem

Kitapta bu tarif ile ilgili olarak doğru sonuca ulaşmak için pastanelerin yaptığı gibi gram hesabı çalışmak gerektiği belirtiliyor. Yumurta akının gramı hesaplanarak, toz şeker ayarlanıyor. Benim kullandığım yumurta Keskinoğlu L boy. Eğer ki çok iyi ayırabiliyorsanız 3 adet yumurta akı da yeterli olabilir. Uğraşamam derseniz yukardaki tariften yola devam edebilirsiniz. Hazırlanışı:

Fırın, fanlı olarak 150 derecede ön ısıtma yapılır.
Ocak üzerinde Benmari düzeniği hazırlanır. Üstte yer alan kabın içine toz şeker ve yumurta akı konur ve el mikseri ile kısık ateşte şeker eriyinceye kadar çırpılır. Şeker eridiğinde krema kıvamında ve küçük parmağın dayanacağı sıcaklıkta bir hamur elde edilecektir.
Ocak üzerinden alınır ve stand mikserine hamur alınır ve 15 dakika boyunca (Beze hamurunun soğuması süresi) sürekli olarak orta kademede çırpılır. Vanilya özü konur. Süre sonunda sakızımsı dokuya sahip beze hamuru fırınlanmaya hazırdır.
Fırın tepsisine tek kat yağlı kağıt veya silpat yerleştirilir. Yaklaşık 3 cm aralıklarla beze hamuru, tatlı kaşığı yardımı ile yerleştirilir. Üzerlerine file badem serpilir. Ön ısıtma yapılmış fırında 40 dakika kadar pişirilir. Süre sonunda fırın kapatılır ve fırın kapağı elinize soğuk gelinceye kadar, kapısı açılmadan bezeler içerde kurutulur. Fırın tam soğuduğunda bezeler servise hazırdır.

Haftaya ekmekler yapalım, güzel kokulu ve görüntülü... Canım çekti. Merak ettiğiniz reçete varsa memnuniyetle uygulamaya alırım. Güneşli, keyifli geçecek ve aranan kitabın bulunacağı bir haftasonu olması dileği ile...

Sevgiler ve saygılar,

Bademli Bezeler... (Meringue with Almond...)

aysemoztas@gmail.com (pecete) — Fri, 09 Oct 2009 04:49:00 +0000

"Elma dersem çık, armut dersem saklan. Elmaaaaa..........."

Kendisinin en son fotoğrafı;

Bademli Bezeler (Meringue with Almond):

25 adet
Hazırlanma Süresi: 25 dk

Pişme Süresi: 40 dk

Dinlenme Süresi: 1 saat

Saklama Süresi: 10 gün

Gerekli Malzemeler:

4 adet yumurta akı (Oda sıcaklığında)
225 gr Toz Şekeri
1/2 teaspoon / 1/2 çay kaşığı vanilya özü
1 su bardağı File Badem

Fırın, fanlı olarak 150 derecede ön ısıtma yapılır.
Ocak üzerinde Benmari düzeniği hazırlanır. Üstte yer alan kabın içine toz şeker ve yumurta akı konur ve el mikseri ile kısık ateşte şeker eriyinceye kadar çırpılır. Şeker eridiğinde krema kıvamında ve küçük parmağın dayanacağı sıcaklıkta bir hamur elde edilecektir.
Ocak üzerinden alınır ve stand mikserine hamur alınır ve 15 dakika boyunca (Beze hamurunun soğuması süresi) sürekli olarak orta kademede çırpılır. Vanilya özü konur. Süre sonunda sakızımsı dokuya sahip beze hamuru fırınlanmaya hazırdır.
Fırın tepsisine tek kat yağlı kağıt veya silpat yerleştirilir. Yaklaşık 3 cm aralıklarla beze hamuru, tatlı kaşığı yardımı ile yerleştirilir. Üzerlerine file badem serpilir. Ön ısıtma yapılmış fırında derece 120'ye düşürülür ve tepsi yerleştirilerek tam 45 dakika pişirilir. Süre sonunda fırın kapatılır ve fırın kapağı elinize soğuk gelinceye kadar, kapısı açılmadan bezeler içerde kurutulur. Fırın tam soğuduğunda bezeler servise hazırdır.

Sevgiler ve saygılar,

Operasyon: Jr İbrahim ve Çubuklar...

aysemoztas@gmail.com (pecete) — Wed, 07 Oct 2009 06:00:00 +0000

Hamile kadını beslemek kolay değildir. Hele ki hafif çapta mide yanmaları başlamışsa, iş daha da zorlaşır. Evde oldukça pratik halde çözülebilecek yemek durumları, dışardaki bir sosyal aktiviteye dönüştürüldüğünde, mekan için durum risklidir. Eğer yenen yemek hamile kadının midesini mutlu etmezse, orası hemen mimlenir ve bütün eş, akraba ve dostlara "Sakin gitmeyin!" diye nerdeyse dış reklam panolarına pankart asacak kadar geniş çapta duyuru yapılır. Denemekten zarar gelmez düşüncesi ile haftasonu, dışarda yemek yeme operasyonu uygulamaya konuldu ve yaşananlarla birlikte durum değerlendirmesi;

Yer; Kanyon ve Wagamama...

Bir nevi makarna olarak tanınan "Noodle" menüleri ile tanımış bir resturant. Sportif ve rahat bir dizayna sahip ve servisimizi gerçekleştiren Jr. İbrahim gibi sempatik çalışanlarının olduğu hoş bir yer. Şimdi buraya kadar harika. Harika olmayan, bendeki sabır sınırlarımı zorlayan açlık duygusu. Baharatlı, sade, sebzeli, tavuklu, etli, balıklı ve bir çoğunun olduğu yemek kombinasyonları gözümün önünde uçuştu. Madem yenecek, o zaman şansımı zorlamalı ve baharatlının üzerine gitmeliyim diye düşündüm.Bebi sadeli, Dino deniz mahsullü ve başına ne geleceğinden habersiz annem, tavuklu olarak Noodle siparişleri verildi. Yemeklerin çıkış sürelerinin farklı olacağı yönündeki uyarı, beni 12'den vurdu. Zamansız gelen veya gelmekte geciken yemek kadar huzursuz edici ve keyif kaçırıcı bir durum olamaz. Hala iyi durumdayız ve başarılı bir şekilde olaya devam ediyoruz. Ta ki keşfedene kadar. Bebi'nin danseden ve tempo tutan çubukları... Diyalogtan bir özet;

- Oğlum, onlarla yemek yiyeceğiz.

- Yok, ya...

- Batu!!!

- Abiiii, davulu unuttunn...

Sipariş ve sunum arasındaki geçen 5 dakikalık gibi bir süreçte yaşananlardan kısa bir özetti diyelim. Siparişler geldiğinde gerçekten onlarla yemek yeneceğini anlayan Bebi ise bu sefer yoğun ve sessiz bir çalışmaya girişti. Annem ise Bebi kadar sabırlı olamayıp, yalvaran gözlerle "Çatalll" diyordu. Çatal geldi. Kadro tamam, yemekler hazır. Başladık;

Bekliyorum, evet hala bekliyorum. Masa toplandı, tatlı ve kahve siparişleri soruldu ve ben hala bekliyorum. Tık yok. İçerdeki bir takla attı ve ben gülmeye başladım. Ne bir yanma, ne bir bulantı, hiçbir şey yok. Ama hala kaşınıyorum. Evet, kesinlikle tatlı yemeliyim. Büyük harfle ve ağzım dolu dolu Jr. İbrahime dönüp, "WAGAMAMA ÇİKOLATALI FUDGE PASTA İSTİYORUM" dedim. Gözler büyüdü. 2 dakika sonra önümdeydi. Bütün yemeklerini bir tarafa koyuyorum, bu pastayı bir tarafa. Kolay kolay demem ama mutlaka deneyin. Herkesin ağız lezzetinin farklı olacağına inanan bir insan olarak, kendime bile büyük gelen bir cesaret diyorum ki MUTLAKA TATMALISINIZ... Çikolata ve krema ayarı inanılmaz. Yüzümde bıraktığı hazzı ve gülümsemeyi hala silememekteyim. Kalan son parça için Bebi ile aramda yaşanan savaşta ise hain anne rolünde oldukça başarılı olduğumu söylemek durumundayım.

En son aşama hesap kısmı; eğer ilk etapta fiyatlara bakarak karar veriyorsanız, Wagamama hayal kırıklığı yaşatabilir ama lezzet ve fiyat arasında doğru bir orantı olmalı düşüncesine sahip iseniz, o zaman doğru yerde yemek yiyorsunuz demeliyim. Diyorum da bu konuda birşeyler yapmak lazım. Aşağıda görmüş olduğunuz fotoğrafı tıklayan ilk 15 "Peçete" okuru, doldurdukları form sayesinde %30 indirim hakkına sahip olacaktır. İşte o zaman da ben hamileliğin başıma vurup vurmadığını anlayacağım. Şimdiden afiyet olsun...

Cuma günü, bezelerimi alıp geleceğim. Müsadenizle...

Sevgiler ve saygılar,

Bir Hayata, Kaç Erkek Sığar?

aysemoztas@gmail.com (pecete) — Tue, 06 Oct 2009 07:10:00 +0000

Kimine göre çok, kimine göre az...

Hepsinin yerinin ayrı olması , uçlarını birbirine değdirmeden, akıllıca bir taktikle acaba kadın kalbinin sevebilme kapasitesi midir? Koca durumundan eş, baba, abi, oğul ve hatta yasaklısından sevgili...

Aşık oldum yeniden. İlk gördüğümde inanılmaz bir gülme krizi yaşadım. Kendime bile şaşırdım. Dino ise garip bir surat ifadesi ile durumu idrak etmeye çalıştı. "Emin misin?" sorusu bir erkek cesareti ile peşi sıra geldi. Ben hala gülüyordum. Sinir bozucu bir durum olmalı onun için. Onda sorular ve karşısındaki kadın da ise emin bir tavır. "Evet ve istiyorum, ne pahasına olursa olsun!"

Yaş 37

Evli ve 1 çocuk annesi

Hayatına bir erkek daha aldı. 6,5 aydır devam eden güzel bir ilişki.

Kim? Neyin nesi? Nerden çıktı? Hepsinin cevapları var ama o şimdilik beklemede,

Nerde mi bekliyor?

İçerde...

Bu konuda aslında yazılacak cümleler fazla. Yapılan testler, sonuçlar, duygusal gelgitler ve daha bir çokları. Şimdilik ortalık duruldu. Sakince göbek büyütme halleri içindeyiz. Konuları ve reçeteleri biriktirdim, kısım kısım hazırladım. Belki çok hızlı bir devinimle yayında olmazlar ama mutlaka paylaşılacaklardır.

Ne diyebilirim ki? Aşık olmak kolay iş değilmiş...

Sevgiler ve saygılar,

Cici Bici? Bici Bici...

aysemoztas@gmail.com (pecete) — Tue, 11 Aug 2009 04:24:00 +0000

Yasak olan neden daha heyecan uyandırır? Özellikle o bir tatlı ise?

Çocukluğum İskenderun'da geçti. Güneyde küçük bir ilçe. Babamın işi sebebiyle 11 aylıkken gidip, üniversiteyi kazanıncaya kadar geçen bir zaman diliminde yaşadığım bir yer. Özellikle tatlı sever bir çocuk şeklinde ev ve okul arasında gidip gelirken karşı koyamadığım ve bütün yasakları delme çabalarıma tek nail olan tatlıdır. Okul çıkışında seyyar bir tezgahta koca bir tepsi su muhallebisi, hemen yayında bir buzdağı şeklinde kocaman bir kütle ve hafif bir kirli, plastik bir şişede şurubu. Mevcut harçlıktan, çaktırmadan ayrılan bir bozuklukla alınırdı. Özellikle satıcının o buz kütlesinden, özel bir kazıyıcı kaşık ile kazırken çıkardığı garip ses ve şurubun rengi, şeytana uymanın dayanılmaz hafifliği şeklinde beni heyecanlandırırdı. Tek göz saatte, tek el hızlıca kaşıklardı tatlıyı. İkinciyi istemeye zamanım kalmadan, koşarak eve gelirdim. Annemin masadaki iştahsızlığım sayesinde söylenerek ve hatta kızarak "Gene yedin!!" şeklinde, kesinlikle red ettiğim ithamlarda bulunurdu. Evde sağlıklı boyutlarda ve koşullarda yapılırdı ama açık olmak gerekirse onun lezzetini yakalamak mümkün olmazdı. Ne denebilir ki?
Yasaklının lezzeti her zaman daha güzeldir...

Bici Bici; yaz dönemlerinde yenilen, Adana'ya özgü bir tür tatlıdır. Halk arasında kısaca Bici adıyla anılır. En bilinen şekliyle rendelenmiş buz, pişmiş nişasta, pudra şekeri ve şerbetten oluşur. Bici Bici geçmişte neredeyse tamamen seyyar satıcılarda satılan bir ürün olmasına rağmen son yıllarda restoranlarda ve kafelerdede tatlı olarak sunulmaktadır.Son yıllarda Akdeniz bölgesinde de yaygınlaşmıştır. Kaynak: Vikipedi Ansiklopedisi

Hazırlanması gene kolay, beğenilme garantisi yok. Sevenin çok sevdiği, tadına bakıp da beğenmeyenin asla talep etmediği bir tatlı türü. Şurup olarak gelincik ve gül karışımdan yararlanılıyor. Gelincik şurubunun yapılabilmesi, yapraklarının tazeliğini koruması açısından narin çiçekler olduğu için toplanıldığı ana bağlı. Bekletmeden hayata geçirmek gerekiyor. Gül şurubunda ise mutlaka kokulu güllerden yararlanmak lazım. Bu kısımlar uğraştırıcı. "Ben uğraşamam." diyen gruba dahilseniz, hazır gül reçeli alarak ve Bozcaada - ADA Cafe (Melih Güney) 'den sipariş ile Gelikcik Şurubu tedarik ederek işi çözümlemek mümkün. Diğer aşamalar ise su muhallebisini hazırlamak ve buzları kırmak. Reçetesi ile hazırlanışı;

Bici Bici (Bici Bici for English Version)
4 Kişilik
Hazırlanma Süresi: 5 dk
Pişme Süresi: 15 dk
Servis Süresi: 4 saat

Gerekli Malzemeler:
Su muhallebisi için;

1 su bardağı Buğday Nişastası
6 su bardağı Su

Şurup için;

1 çay bardağı Gelincik Şerbeti
1 çay bardağı Gül Reçeli

Süslemek için;

Buz
Pudra şekeri

Su Muhallebesinin hazırlanışı;

Buğday nişastası ocak üzerinde bir kabın içine konur ve üzerine 5 su bardağı su ilave edilir. Nişasta iyice eridikten sonra, ocak kısık ateşte açılır ve kıvam koyulaşıncaya kadar karıştırılarak pişirilir. Bu aşamada 1 su bardağı su daha ilave edilerek, karıştırmaya devam edilir. Karışım saydamlaştığında 23*23cm'lik kare bir kalıbın içine, yükseklik yaklaşık 0,5 olacak şekilde dökülür.
Oda sıcaklığında soğuması sağlandıktan sonra buzdolabına kaldırılır ve yaklaşık 4 saat bekletilir. Süre sonunda muhallebi küp küp kesmeye hazır hale gelecektir.

Bici Şurubunu hazırlamak için iki yoldan bahsetmiştim. Hazır olarak yapmak isterseniz sadece iki çeşidi aynı ölçülerde karıştırıyorsunuz. Zahmetli yoldan gitmek isteyenlere ise şurubun tarifi hemen aşağıda yer alıyor.

Gelincik şerbeti;
Gerekli Malzemmeler:

250 gr Gelincik Yaprağı (Ayıklanmış)
1 Lt su
1 Su bardağı Toz Şeker

Bir su şişesine ayıklanmış gelincik yaprakları konur. Üzeri, şişenin ağzına kadar su ile doldurulur. Bu şekilde güneş ışığı alacak şekilde 3-4 gün bekletilir. Rengi suya geçtikten sonra, kalan su miktarı ile şeker, ocak üzerinde şerbet kıvamına getirilir ve bekletilen Gelincikli su, bu şerbetin içine konur. Soğuduktan sonra tekrar şişelenir ve kullanılmak üzere buzdolabında muhafaza edilir.

Gül şerbeti;
Gerekli Malzemmeler:

200 gr Gül Yaprağı (Ayıklanmış)
1 Lt su
1 su bardağı Toz Şeker
1 yemek kaşığı Limon Suyu

Gül yaprakları ayıklanır ve yıkanır. Bu şekilde hazırlanan gül yaprakları 30 dakika limon suyunun içinde bekletilir. Diğer tarafta su ve şeker, ocak üzerinde şeker eriyinceye kadar kaynatılır. Limon suyu ile birlikte gül yaprakları bu şerbetin içine alınır. 24 saat bekletilir. Süre sonunda şerbet süzdürülerek gül yapraklarından ayrılır. Şişelenerek, kullanılmak üzere buzdolabında soğutulur.

Artık mutlu sona ulaşma zamanı...

Su muhallebisi küp halinde kesilerek derin bir tabağa alınır. Üzerine buz taneleri ve hazırlanan şerbet. Finalde pudra şekeri;

Cumaya ne olur bilinmez. Zaten yapmışım Pazartesi'yi Salı. Çarşamba ile Perşembe arada kaynarsa kusura bakılmasın. Farkettim ki haftanın günlerine takıldım gidiyorum.

Bu hafta güzel şeylere katılmalı ve takılmalı. Hem benim açımdan hem de sizin açınızdan. Şimdilik müsade...

Sevgiler ve saygılar,

Peçete Alışverişte;

Ortaya Karışık...

aysemoztas@gmail.com (pecete) — Fri, 07 Aug 2009 06:30:00 +0000

Birşeyler karıştırıyor muyum? Evet...

Tatile gittim mi? Evet...

Kelimelerle arama mesafe girdi mi? Evet...

Bir aylık özettir, yukarda yazdıklarım. İçlerinden şu anda bana en acı noktasından dokunan "Kelimelerle yaşanan mesafe" durumu. Bu süre içinde yazı yazma çabalarım daha çok yazdıklarımı silme olayına dönüştü. Diğer çabalar ise Bebi'nin büyüme sendromlarına ayak uydurma ve karıştırdığım işler oldu. Tatil ise kendimi bavul gibi toparladığım ve nedense dönüşte asla kapanmayan ve sığılmayan bir durum halinde idi. Hani tatilde ne yaptık, ne ettik dedikodusuna girmek istersek, başarı (!) ile çektiğim tek kare fotoğrafla özetlenebilir. Şarjı bırakmak gibi çok akıllıca bir iş yaptığımdan size oralardan sadece aşağıdakini getirebildim. Şu aralar ki aklı selim hallerime bakınca açıkcası büyük başarı olarak nitelendiriyorum;

Yemekname'de 2 yıl geride kaldı. İnanılmaz bir başarı olarak nitelendirilmeli diye düşünüyorum. Açıkcası itiraf etmek gerekirse, yeniliklere ne kadar ayak uydurmak istesem de ben de başlangıçta bir miktar temkinli yaklaşanlardanım. İlk sayılarında bu kadar uzun soluklu olabileceğini düşünmemiştim. Bir yerde kopup gidecek şeklinde olaya baktım. Tamamen özveri ile hazırlanan, herhangi maddi bir durum içermeyen bir dergi ne kadar ayakta kalabilir ki!... Derginin annesi ve babası olarak nitelendirdiğim Devletlüm ve eşi, deli gibi çalışan insanlar. Dergiye yazı yazanlar ise hiçbir karşılık almadan bu işe hayatlarından zaman ayırıp yazıyorlar. Ve iki arada, bir derede bu dergi her ay başı internette yayınlanıyor. En argo ifade ile "Bana kapak oldu mu? Hem de nasıl!" demek istiyorum ve en başta olmak üzere Devletlüm'ü ve eşini, emeklerinden ve özverilerinden dolayı bütün gelmiş, geçmiş yazarları tebrik ediyorum. 2'lerin sonuna nice rakamlar gelmesi dileği ile MUTLU YILLAR SANA YEMEKNAME...

Hani dedik ya bir işler karıştırmanın peşine düştüm diye; bir süredir Yemekname gibi ama sadece tatlılar üzerine çalışan yabancı bir dergiyi internetten takip ediyorum. "DESSERTS MAG"; tatlı üzerine uzmanlaşmış ve bizler tarfaından da ilgi ile takip edilen yabancı blog yazarlarının tariflerinin yayınladığı derginin, geçmiş sayılarından birinde Türkiye'ye kısaca yer vermişlerdi. Hızımı alamayarak bir mail gönderdim. Arkasından gelen mail ve bu şekilde gelişen olaylar zinciri... Dergi yayınlandı, içinde Türkiye'den bir tarifle. Kendi adıma gururlandım ama açıkcası bizim adımıza daha çok gururlandım. Yayınlacak tarifin seçimi için "Friendfeed" teki arkadaşlardan büyük destek aldım. Müge Cerman, Sunipeyk, Elifile, GFK başta olmak üzere fikir beyan eden bütün arkadaşlara ithaf ediyorum bu tarifi. Aynı zamanda Bozcaada'dan Ada Cafe'nin sahiplerinden Melih Bey ve eşine yardımlarından ve gösterdikleri ilgiden dolayı ayrı bir teşekkür borcum var. Gelincik Reçeli ve Şerbeti ile tanışmak isteyenlere, tanışıpta tadı damağınızda kaldıysa, ulaşacağınız tek adres "Ada Cafe" olacaktır. Dikkat ettim; hala hangi tarif uygulandığı konusunda inatla açıklama getirmemeyi de başarmışım. Benim çocukluğumun, annem tarafından sokakta yenmesi yasaklanan ama benim gizli gizli yediğim tatlısı BİCİ BİCİ yapıldı ve yayınlandı. Onlar memnun, ben memnun. Hafif bir çocukluk kaçamak durumları ile birlikte reçetenin Türkçe versiyonu bir sonraki yazıda...

Tatil planlarındaki tarih değişikliğinden dolayı bir çiçek dersi ertelenmek zorunda kaldı. Bir önceki dersten notlardan özellikle belirtmek gerekirse en çok boyama kısmında zevk aldıklarını gözlemledim. Hani ellerinden fırçaları almakta zorlandım. Çok keyifliydi. 26 Ağustos 2009 tarihindeki dersimiz için kayıtlar, diğer taraftan Eylül yani yeni sezon için de ben de çalışmalar devam ediyor. Beklemedeyiz...

Pazartesi Bici Bici ile görüşmek üzere...

Haftasonunuz, açık pencereden giren yağmurun serinliği kadar güzel geçmesi dileği ile...

Sevgiler ve saygılar,

Peçeteden Not: Güzel yorumlarınızın hepsini okuyorum ama cevaplandırma konusunda aynı başarıyı gösteremiyorum. Lütfen kırılmayın. Takip ettiğiniz ve yorum yazarak zaman ayırdığınız için kucak dolusu sevgi gönderiyorum.

Mutfaktan Geçmeyen Kadın...

aysemoztas@gmail.com (pecete) — Mon, 06 Jul 2009 08:00:00 +0000

Geliyorum, gidiyorum, aynı ekran, aynı yazı. Ben bile bekliyorum, ne zaman değişecek diye!
Mutfak bana yabancılaştı. Eskiden sıcacık olan buluşmalarımız nedense bu aralar bana keyif vermiyor. Sanırım fazla sıcak. Blogları geziyorum. Tatil yazıları, kısacık mola haberleri. Çoğunluk ara vermiş durumda. Ben de kaptırdım kendimi bu molalara. Allahtan YemekName sayesinde hala üretkenliğin devam ettiğinin farkına varabiliyorum. Bu ayki konumuz "Parmak Tatlılar". Servis yapma derdi olmayan, porsiyon sorunu yaşanmayacak türden tatlılar. Benim favorim karamelli olan. Eğer çikolata ve karamel birlikteliği hoşunuza gidiyorsa, denemekten çekinmeyin. Ağzınızdan oldukça seksi sesler çıkacağına ve kocaman bir gülümsemeye sahip olacağınızı garanti ediyorum. Adres belli: YemekName Temmuz sayısı;

Pasta Malzemeleri dükkanında Çiçek derslerimiz yazın sıcaklığından etkilenmeden devam etmekte. Son dersteki Ezgi Hanım ve Candan Hanım'dan oluşan grubumuzda, blog camiasından "Nur'un Kakao Bulutları" sitesinin sahibi Nur Hanım yer almaktaydı. Ben, bir taraftan fotoğraf makinasını unutmanın acısını yaşarken, diğer taraftan da oldukça zevkli ve sanırım onları bir miktar yoran bir eğitim yaşadık. Eğer siz de çiçeklere meraklıysanız, farklı bir tarif ve çiçek modelleri ile tanışmak isterseniz, 9 Temmuz Perşembe günü yeni bir grup ile verilecek ders için Pasta Malzemeleri sitesinden gerekli bilgilere ulaşabilir ve kayıt yaptırabilirsiniz.

Çiçeklere takık bir halde etraflarda dolaşırken, arkadaş grubumuzda yer alan Çağatay ve Magda'nın kızları Melis'in ilk yaş günü pastası talebi ile karşılaşıverdik. Tek talepleri hafif olmasıydı. Benim ise talebim bir şekilde çiçek ile olayı birleştirmekti. Sonuçta pasta ortaya çıktı ve her iki tarafında dilekleri gerçekleşti. Vanilyalı Lamington Sünger Kek ile Ananaslı ve Limon Aromalı Beyaz Krema buluştu, çiçekler içinde bir bebek uykuya daldı.

İyi ki doğdun Melis, iyi ki varsınız Çato ve Magda...
Elimde hazırlanmış ve fotoğraflanmış bir reçete var. Hem de yerel bir lezzet. Kimisi çok sever, kimisi asla dönüp bakmaz bile. Yayınlanacak... Sadece biraz zamana ihtiyacı var. Daha doğrusu gelecek bir haberi bekliyoruz. Haber gelir gelmez, burda olacak. Heyecanlı mıyım? Evet...
Hadi hayırlısı...

Hoş bir serinliğin size ve bize uğraması dileği ile...
Sevgiler ve saygılar,

Bir Cupcake Anatomisi: Magnolia'nın Vanilyalı Cupcake'i... (Magnolia's Vanilla Cupcakes...)

aysemoztas@gmail.com (pecete) — Fri, 12 Jun 2009 10:55:00 +0000

Cupcake…
Hamur kısmından sonra stresli kısım başlıyor. Göz ve el ayarı çok önemli. Standart olma hali bende olduğu gibi siz de mevcutsa, vay halimize. Eşit oranda kalıplara paylaştırma ve fırın başında eşit oranda kabarması için yapılan bilumum istek, rica ve dualar. Fırın ile yapılan bu sohbetin akabinde amaca biraz daha yaklaşma durumu. Krema hazırlığı ve süsleme işlemleri başarı ile tamamlanır. Servise geçilir. İşte bu nokta en can alıcı ve kabileyet isteyen kısmıdır. Hani “Er meydanı, Yiğitler çıksın.” hesabı, başarabilene helal olsun. Çok denedim ama burna bulaşan kremadan ne kendimi ne de çevremi kurtarabildim. Her ne kadar nefes alma organı olarak kendisine pay biçilsede, bir şekilde ilk ısırıkla cupcake kremasının içinde bulur kendini.
Bir bilen varsa; yöntem göstermesini rica ediyorum. Şu anda yenmeyi bekleyen 10 adet cupcake mevcuttur. Onlar bize bakıyor, biz de onlara. Durum acil…

Çeşitli filmlerde gördüğüm ve bir kaç arkadaştan duyduğumdan beri bir miktar takıntılı halde tariflerine ulaşma çabası içindeydim. Cupcakeleri ile meşhur “Magnolia Bakery” dukkanın ortağı tarafından çıkarılan ve kendilerine ait özel tariflerin yer aldığı kitabı ellerim arasında tuttuğumda sanki ordan birşeyler yemiş gibi keyifli hissettim. İşin güzel tarafı tarifi deneme aşamasında ise çok yakında piyasa çıkarılacak olan yeni bir ürün elime ulaştı. Yeni, yine ve yeniden şeklinde hepsini buluşturmak işin en eğlenceli tarafı oldu.

Magnolia'nın Vanilyalı Cupcake'i (Magnolia's Vanilla Cupcakes)
"More from Magnolia" kitabından uyarlanmıştır.
12 adet
Hazırlanma Süresi: 10dk
Pişme Süresi: 30dk
Servis Süresi: 30dk
Saklama Süresi: 7 gün

Gerekli Malzemeler:

¾ su bardağı Sade Kek Un ( İstenirse aynı ölçüdeki Buğday Ununa , 1 çay kaşığı hamur kabartma tozu ilave edilerek aynı un elde edilir.)
1 su bardağı Un
2 su bardağı Toz Şeker
115gr Margarin veya Tereyağ
2 yumurta (Oda sıcaklığında)
½ su bardağı Süt
1 çay kaşığı Vanilya Aroması
1 su bardağı Damla Çikolata (Opsiyonel)
Krema için;
200ml Süt Kreması ( 1 küçük paket Tikveşli)
100gr Beyaz Kuvertür Çikolata (Ufak halde doğranmış)

Orjinal tarifte damla çikolata yer almamakta. “Can” çikolata çekerse, “Canan” reçeteye yerleştiriverir. İster onla, ister onsuz. Her iki yolda da keyif alacağınız bir yumuşaklıkta ve lezzette;

Fırın, fanlı olarak 170 derecede ön ısıtma yapılır.
Oda sıcaklığında yumuşak halde olan tereyağ veya margarine mikser haznesine alınarak orta düzeyde, yaklaşık 5 dakika çırpılır. Üzerine şeker ilave edilerek çırpma işlemine 5 dakika kadar daha devam edilir. Pufidik bir görüntü aldığında yumurtalar tek tek karıştırılır. Bütün malzeme karıştırıldıktan sonra mikserin çırpma hızı düşürülür.
Düşük hızda çırpma işlemi devam ederken, un 3 aşamada ve vanilya ile karıştırılan sütü ise aralarda olmak üzere 2 aşamada ilave edilir yani sıralama Un - Süt - Un - Süt ¬Un şeklinde olacaktır. Bütün malzemenin karıştığından emin olduktan sonra bu aşamada arzu edilirse damla çikolata hamura ilave edilir.
Muffin kalıplarına dekoratif cupcake kağıtlarını yerleştirdikten sonra içlerine piyasada satılan düz kağıtlardan da koydum. Amacım, yağlı olan hamurun pişerken dekoratif cupcake kağıtları yağlandırarak görüntüsünde oluşabilecek hataları yok etmekti. Belki yerken 2 kağıt olayı biraz sıkıntı verebilir ama görüntü açısından 12’den vurmuş oluyorsunuz. Hazırlanan hamur, iç kısımda yer alan beyaz kağıtların hizasına gelinceye kadar kalıplara paylaştırılır.
Fırında yaklaşık olarak 25-30 dakika kadar pişirilir. Pişme sonunda fırından alınır. 5 dakika kadar tel ızgara üzerinde bekletildikten sonra muffin kalıbından alınarak servise hazırlanır.

Hazırlanan cupcakelerin üzerine adettendir, buttercream (yağlı krema) hazırlanır. Lezzet olarak benim hala alışamadığım bir durum olduğu için beyaz çikolata ve kremadan yola çıkarak, koyu olmayan bir ganas hazırladım. Biraz buzdolabında beklettikten sonra cupcakelerin üzerine sürmeye hazırdılar. O aşamadan önce elime ulaşan yeni ve şişelerine aşık olduğum bir ürün ile hafifçe kremayı flört konumuna getirdim. Bildiğiniz gıda aroması ve bildiğiniz gıda boyası. Ama ikisi küçük bir şişede birleşmiş halde. Yağ bazlı olmasından dolayı beyaz çikolatayı hem renklendirmek hem de aromalandırmak için inanılmaz pratik. Vanilyasını kekte, limon,çilek ve portakallısını kremada kullandım. Sonuç rahatsızlık vermeyen ısırıklar. Sadece gıda boyasından farklı olarak bu üründe ton olarak pastel çalışmak gerekiyor. Canlı bir çilek kırmızı elde etmek istediğinizde koyacağınız miktar fazla olacağı için aroma çok ön plana çıkıyor ve lezzet bir anda acılık kazanıyor. Ufak miktarlar en iyi çözüm. Kullanım alanları dondurma, royal icing, fondant, sütlü tatlılar, vb… Denemeler devam etmekte. Sonuçlar mutlaka paylaşılacaktır. Önümüzdeki hafta raflarda yerini alacak ürün için adres belli.

Güzel bir Cuma, pek bir kanatlanasım var. Size de bir çift gönderdim, bakalım nelere götürecekler sizi…
İyi haftasonları,
Sevgiler ve saygılar,

Peçete Alışverişte;

Puanlı Cupcake Kağıtları ve Wo Renkli Gıda Boyaları: http://www.pastamalzemeleri.com/

Kısacık Notlar...

aysemoztas@gmail.com (pecete) — Wed, 10 Jun 2009 12:05:00 +0000

Yaklaşık 5 dakika önce Assos ile ilgili yazdıklarıma bir şekilde veda ettim. Hala ağzım açık ekrana bakıyorum. Sinirlenmek ile delirmek arasında bir noktada mıyım yoksa "Yok canım, abartmayalım" diyerek kendimi şiddetle teselli eden kollarla mı sardım, bilmiyorum ve açıkcası da bilmek istemiyorum. İnat edipte Assos'un üstüne gitmeyeceğim. Fotoğrafları düzenledim. Yazısı mutlaka bir ara gelir ve geçer diyelim. Hemen fazla oyalanmadan kısacık notlarla devam edelim; Yemek.Name Haziran sayısı bana göre tek kelime ile muhteşem. İçerdiği bilgiler ve tariflerle, özellikle yaz başı hafifleyen kıyafetler ile doğru orantılı olarak hafiflememekte inat eden vücudlar için takdir edilecek tarzda olmuş. Benim tarafımda ise hazırladığım dosyada sıkça istenen ve genel geçerliliği olduğunu düşündüğüm tariflerin, kalorisi azaltılmış reçetelerine ulaşmanız mümkün olacak. Umarım beğenirsiniz. Şimdiden afiyet olsun efendim...

Geçen ayın "Çiçek Modelleme Dersi" kalabalık, eğlenceli ve yoğun geçti. Kimler vardı; Pastaci Burcu Gençoğlu, Fruit&Chocolate firmasının sahibi Neslihan Hanım, İsviçre'den Aysun Hanım ve İzmit'ten Neriman Hanım. Kadro süperdi, en az ortaya çıkan çalışmalar kadar...

Biraz yoruldular ama açıkcası bütün parçalar birleştiğinde maket pastalarının üzerindeki manzara herşeye değmişti. En azından benim için. Haziran ayı programımız açıklandı. 27 Haziran Cumartesi günü "Pasta Malzemeleri" adresinde dersimiz gerçekleşecek. Daha ayrıntılı bilgiyi internet sayfasından veya 212-352 11 84 no'lu telefon numarasından alabilirsiniz. Küçük bir not; bir aksilik olmazsa, yapmış olduğumuz çiçek modellerini 26 Haziran Cuma günü Oktay Usta, Yeşil Elma programında da görebilme şansınız olabilir.

Fotoğrafları genelde Flickr hesabımda toparlıyorum ve yayınlıyorum. Şimdi bahsedeceğim olayla ilgili 2 fotoğraf, çeşitli maillere sebep oldu. Blogspot ile ilgili mevcut aralar yaşanırken Sevgili Esin Natan, bir istek ile geldi. Sheraton Otel'de düzenleyeceği bir organizasyon için modelleme istedi. Maket pasta üzerine yerleştirecek olan modellemelerin o günün özelliğini taşıması ve Esin Hanım'ın ailesini simgelemesi gerekiyordu. Hazırlıklar tamamlandı. Sheraton Usta Şefi Ümit Yüksel eşliğinde maket pasta iel modellemeleri buluşturduk. Özellikle maket pasta üzerindeki dekoratif süslemeyi tek geçtim. Sade ve etkileyici idi. Mutlaka bir pasta üzerinde denemek ve sizinle paylaşmak lazım gelir. Ertesi gün yaptığımız telefon konuşması ile de beğeni sözcüklerini alınca, kafamdaki "Acaba?" sorusunu bir çırpıda sildi süpürdü. Huzurlarınızda ben de Esin Hanım'a teşekkür etmek istiyorum. Sıcaklığı ve nezaketi için...
Bu arada elim durmadı, hemen otelin mutfağından bir kare alıverdim. Tatlılar,tatlılar ve yine tatlılar. Benim için cennet ama onlar için nasıl bir duygudur? Bilinmez...

Şimdilik kısaca bu kadar, cuma gününe bakalım neler olur? Olur, olur... Amerika'da Cupcake'leri ile ünlü "Magnolia Bakery" den vanilyalı cupcake tarifi ile destek verilesi iki aktivite ile güzel bir cuma günü olur derim. Destekleyenler parmak kaldırsın!!!
Sevgiler ve saygılar

"1=3" Bir Tart Hamurunda 3 Farklı Tuzlu... ( Three Savory with One Tart...)

aysemoztas@gmail.com (pecete) — Mon, 25 May 2009 06:00:00 +0000

Yerçekimi denen şey, gerçekten ilginç bir durummuş. Vücudun ayakta durması, ciddi anlamda yerçekimine karşı bir protesto gibi. Ama bazı durumlar var ki, o da bu baskıya kaşı koyamıyor ve yere paralel bir konuma geçiyor. Bu 15 günlük diyebileceğim süre içinde bütün organlarım ve beynim, komple olarak yatay duruma geçtik. En son yattığım yerden güneş ışınlarını kanatlanmış halde görünce "Tamam, erenlere karıştım." dedim. Tanıdık doktorla yapılan yakın görüşmede, ikinci bir emre kadar sapıtmayacağım konusunda benden söz aldı. Ömür'ün dediği gibi "Robocop" şeklinde bir durum içindeymişim. Toparlandık yavaş yavaş. Süre sonunda bir tarif, ufak bir gezi ve onunla ilgili notları cebimde biriktirdim. Ama aklımda hala kanatlanmış güneş ışınları vardı...

Bir kadın olarak yaptığım masraflara bakıldığında, mutfakta geçen süre ile doğru orantılı olarak en büyük payı mutfak ekipmanları alıyor. Eğer yanyana iki dukkandan biri ayakkabı, diğeri de mutfak eşyaları satan bir yerse, direkt olarak ayakkabıyı sollayıp, soluğu mutfakçılarda alıyorum. Yatay hale gelme ile ilgili bahsedilen durumu yaşamadan önce son çıktığım araştırma gezisinde, işte böyle bir ürünle tanışmak güzelliğini yaşadım. Boyu uzalıp, kısalabiliyor. Aynı anda 3 çeşit pişirebiliyor ve hatta bazen benim için fırın tepsisi oluyor. Gece koynuma alıp uyumuyorum ama onu yapacak kadar çok seviyorum kendilerini. Ona "1=3" adını taktım. Açıklaması ilişikte;

Bir Tart Hamurunda 3 Farklı Tuzlu ( Three Savory with One Tart)
30 dilim
Hazırlanma Süresi: 10dk
Dinlenme Süresi: 1 saat
Pişme Süresi: 25-30dk + Dolgu malzemeli olarak 15dk
Servis Süresi: 15dk
Saklama Süresi: 3 gün

Gerekli Malzemeler:
Tart Hamuru için;

250 gr / 2,5 su bardağı Un
125 gr Tereyağ (Soğuk ve ufak parçalar halinde doğranmış.)
1 çimdik Tuz
3-4 Tablespoon / 3-4 yemek kaşığı buzlu su

İlk etapta tart hamuru hazırlığı olacaktır. Hamuru buzdolabında dinlendirme aşamasında ise dolgu olarak kullanılacak malzemeler hazırlanabilir. Bu şekilde zamandan kazanılacaktır.

Un,tuz ve ufak parçalar halinde doğranmış tereyağ, kuru ekmek kırıntısı şeklinde bir görüntü elde edilinceye kadar yoğurulur. Bu görüntüyü elde edince yoğurma işlemini solandırın. Buzlu suyu ilave ederek hamur toplanır ve daire şeklini vererek, streçfilme sarılarak, buzdolabında yarım saat dinlendirilir.
Süre sonunda sertleşmiş olan hamur, merdane yardımı ile açılır. 3 bölümlü tepsiye, ara çubuklar kaldırılmadan yerleştirilir. Çatal ile tabanda delikler açılır. Tekrar buzdolabında yarım saat bekletilir. Bu şekilde hamurun pişerken çekmesi minimum düzeyde olacaktır.
Fırına 170 derecede, fanlı olarak önısıtma yapılır. Dinlenen tart hamurunun üzerine streçfilm serilir ve ağırlık olması amacıyla kurubaklagillerden destek alınarak, yaklaşık olarak 15 dakika pişirilir. Süre sonunda fırından çıkarılır ve üzerindeki ağırlıklar alınarak, 10-15 dakika kadar daha ek pişirme süresi uygulanır.

Artık pişen tart hamurları dolgu malzemeleri ile doldurulmaya hazırdır. Hazırlanacak dolgular tamamen size kalmış. Önemli olan, farklı çeşitlerin eşit sürelerde pişiyor olması.

Pazılı Tart Dolgusu:
Gerekli Malzemeler:

1 kg Pazı
1 Yemek Kaşığı Salça
2 Yemek Kaşığı Zeytinyağı
Tuz ve Baharatlar
2 yumurta

Pazı ve zeytinyağı, ocak üzerinde pazının salan suyunu çekene kadar kavrulur. Kavrulduktan sonra üzerine salça, tuz ve baharatlar ilave edilir. Bu şekilde 5 dakika daha kavrulduktan sonra soğuması için ayrı bir kaba alınır. 2 yumurta çırpılarak bu karışıma yedirilir. Tart üzerine yerleştirdikten sonra, kıyılmış taze soğan ve tereyağlı ekmek kırıntıları serpilerek pişirilmeye hazır hale getirilir.

Kaşarlı, Siyah Zeytinli Tart Dolgusu
Gerekli Malzemeler:

250 gr rendelenmiş Kaşarpeynir
1 Yemek Kaşığı ayıklanmış ve ufak doğranmış siyah zeytin
1 adet ufak doğranmış Sosis
Tuz ve Baharatlar
2 yumurta

Bütün malzeme bir kabın içinde karıştırılır ve hazırlanmış olan tart kalıbına yerleştirilir. Üzerine süslemek amaçlı çeri domatesler yerleştirilir ve susam serpilir.

Hellim Peynirli, Ton Balıklı Tart Dolgusu
Gerekli Malzemeler:

1/2 boy doğranmış ve kavrulmuş kırmızı soğan
1 adet Ton Balığı konservesi (Yağı süzülmüş.)
1 adet ufak doğranmış Hellim peyniri
Tuz ve Baharatlar

Kavrulmuş olan kırmızı soğan tart hamurunun tabanına yerleştirildikyen sonra üzerine ton balığı ve hellim peyniri dağıtılır. En üst kısmı arzu edilirse mısır ile tamamlanır.

Bu şekilde hazırlanan bir tepside 3 farklı tuzlu tart, tekrar 10-15 dakika, üzeri kızarıncaya kadar pişirilir. Süre sonunda hazırlanan tartlar servise hazırdır.

Bundan sonraki yazı "Assos" konulu. Yediklerimiz, içtiklerimiz bizim olsun, gördüklerimiz sizin...
Araların kısa olması dileği ile,
Sevgiler ve saygılar...

Peçete Alışveriş'te:

Zenker Black 3'lü Tepsi, Art.-Nr 3479: www.pastamalzemeleri.com veya 212 - 352 11 84

Fotoğraf'tan Çıkıldı Yola: Antep Fıstıklı Lokum... (Turkish Delight With Pistachio...)

aysemoztas@gmail.com (pecete) — Fri, 08 May 2009 13:30:00 +0000

Mutfakta reçete ile uğraşırken, bir taraftan eski fotoğraf albümleri aklıma geldi. Diplerden bir yerlerden buldum çıkardım. Spiral, sarı kalın telin bağladığı, şeffaf jelatin ile korunan eski fotoğraflar. Eskilikten mi, yoksa uzun zamandır kapağı açılmadığı için unutulduklarını mı zannedip sararmışlar, çözemedim. Çocukluğumuza ait olanlar siyah-beyaz. Ama gülümsemeler ve bakışlar renkli versiyon çıkmış. Aslında Dino'nun dediği doğru geldi: " Digital çıktı, mertlik bozuldu." Teknoloji sayesinde sevmediğini tek tuşla silebilmek, albüm yerine hard disklerde saklamak, misafirlere göstermek istediğinde televizyona bağlayıp, slideshow yapmak. Terimler bile teknolojiye ayak uydurmuş durumda.

Babamın her fotoğraf makarasını bastırmak üzere götürdüğünde, heyecanla evde beklerdik. Özellikle nasıl çıktığımız konusunda bastırılamayan bir merak duygusu. Fotoğraflar gelir, deli gibi paylaşırdık. Annem genellikle "Hulusi, nasıl çekmişsin beni!!" derdi. Abi hızlıca bakar, ben ise sessizce beğenmediklerimi nasıl yokedebilirim telaşına kapılırdım. Sonuçta hiçbiri yırtılıp atılmazdı, sadece iyi olanların arkasına saklanırdı veya büyük büfenin çekmecesine. En beğenilenler ise fotoğraf albümünde boy gösterirdi. Her taşındığımızda bizimle geldiler, evlendiğimde çeyizim dedim ona. Bazen koyduğum yeri unuttum. Bulduğum da unutmayacağım bir yere koydum bu sefer. Arada bir fotoğrafların yerini değiştirdim hava alsınlar diye. Ama içlerinden bir tanesi var ki onla konuştum her seferinde. Anneler günü için çıkardım yerinden. Dedim ki "Bu sefer ben fotoğraflayacağım seni..." Ve geri istedim, onların o kadar büyük ve bizim o kadar küçük olduğumuz zamanı ve gülümsemeleri...

Lokum ile ilgili önceden yaşanan durumlar değerlendirmeye alındığında, başka bir reçete uygulamasına karar verildi. Orjinal lokum yapımında hazırlanan karışım 1 saat boyunca kısık ateşte sürekli (Ciddi anlamda sürekli, yani kandırmaca yapamıyorsunuz.) karıştırılarak koyulaştırılıyor. Bendeki varis problemi bu aşkı yaşamama tekrar izin vermeyeceği için, bir zaman TRT1'de pazar günleri yayınlanan kovboy filmlerinde olduğu gibi, atlı süvari modunda toz jelatini yardıma çağırdık. Sonuçta gayet lezzetli, varise ağrısına sebep olmayan, Türk kahvesinin yanında ikram edilecek, hatta çoşarak üstü çikolata ile kaplanabilecek fısıtıklı lokumlar boy gösterdi. Sadece kap, kacak açısından biraz fazla bulaşık çıktı. Her güzelin kusuru olacak niteliğinde düşünün derim;

Antep Fıstıklı Lokum (Turkish Delight With Pistachio):
"Chocs & Treats" kitabından uyarlanmıştır.
12cm*23cm kalıp için
Hazırlanma Süresi: 10dk
Pişme Süresi: 20-30dk
Bekleme Süresi: 12 saat
Servis Süresi: 10dk
Saklama Süresi: 2 hafta

Gerekli Malzemeler:

1/4 cup / 45gr / 1/4 su bardağı Toz Jelatin
1/4 cup /60ml / 1/4 su bardağı Su
3 cup / 660gr / 3 su bardağı Toz Şeker
2 cup / 500ml / 2 su bardağı Su (Ekstra)
3/4 cup / 110gr / 3/4 su bardağı Mısır Unu
2 tablespoon / 2 yemek kaşığı Glikoz
Serpmek için Pudra Şekeri ve Buğday Nişastası

Hazırlık aşamasında toplam olarak 3 adet çelik tencereye ihtiyaç olacaktır. Sonunda hepsi bir tencerede birleşecektir. En büyük olanı sona saklayın;

Toz jelatin ve 1/4 'lük suyu bir küçük kabın içinde yaklaşık 5 dakika beklettikten sonra, benmari usulü ocak üzerinde, toz jelatin eriyinceye kadar karıştırarak, kaynatmadan pişirin. Tam erime sağlandığında ocak üzerinden, tezgah üzerine alınır ve soğuması beklenir.
İkinci tencereye toz şeker ve ekstra olarak belirtilmiş suyun 3/4 su bardaklık kısmı alınarak kısık ateşte, şeker eriyinceye kadar karıştırılarak pişirilir. Şeker taneleri kaybolduğunda karıştırma işlemine son verilir ve kaynamaya alınır. İlk kabarcıklar göründüğünde şeker termometresi ile ısı ölçülür. 116 dereceye ulaştığında 10 dakika daha kaynatılarak ocaktan alınır. Şeker termometreniz yoksa test amaçlı olarak metal bir kaşığı şurubun içine koyun. Bir anda beyaz baloncuklar oluşup, şurup kabarmaya başlayacaktır. Eski haline döner dönmez (saydam) 10 dakika olan süreyi başlatabilirsiniz. Süre sonunda şurup hazır olacaktır.
Bu arada bahsettiğimiz 10 dakika kaynatma süresi içinde, diğer tarafta en büyük boy olan tencerenin içine kalan ekstra su ve mısır unu koyulur. Gene kısık ateşte muhallebi kıvamına gelinceye kadar karıştırılarak pişirilir. Koyu kıvamdaki mısır unu, tezgah üzerine alınır ve içine sıcak olan şurup ile diğer tarafta soğumuş ve sertleşmiş olan jelatin ile birlikte glikoz ilave edilerek, tam bir karışım oluncaya kadar çırpılır. Koyu olan mısır ununa şurubu azar azar ilave edin derim. Yoksa topaklanma meydana geliyor. Ve onları yoketmek için fazladan güç harcıyorsunuz.
Hazırlanan lokum karışımın içine arzu ettiğiniz kuruyemişleri veya aromaları bu aşamada ilave edebilirsiniz. Fıstıklı olarak hazırlanan bu reçetede, yaklaşık 1/2 su bardağı kadar küçük olarak kırılmış Antep fıstıklarını 180derece yaklaşık 10 dakika kavurduktan sonra soğutularak bu harcın içine karıştırılmıştır.
Kalıplanmaya hazır olan fıstıklı lokum için, seçilen kalıbın tabanı ve yanları streçfilm ile kaplanır. Bu şekilde sertleşen lokum kalıptan çok rahat çıkacaktır. Kalıplanma aşamasında dikkat edilmesi gereken nokta, kalıba döktükten sonra soğuma aşamasında bir çatal veya kaçık yardımı ile karıştırmak gerekiyor. Fıstıklar, lokum harcına göre farklı yoğunlukta olduğu bir süre sonra yüzeye çıkıyorlar. Bu karıştırma işlemi sayesinde fıstıkları lokum harcının derinliklerine göndermiş oluyorsunuz.
Bir gece bekleyen fıstıklı lokum, tezgah üzerine serpilmiş ve 1:1 ölçüde olan pudra şekeri ve nişasta üzerine yatırılır. Aynı karışım üzerine serpildikten sonra keskin bir bıçak veya pizza rulosu ile istenilen büyüklükte kesilir. Hazırlanan lokum parçalarının her tarafına bu karışım gelecek şekilde tezgah üzerinde karıştırılır. Arzu edilirse bu aşamadan sonra etrafı eritilmiş kuvertür çikolata ile kaplanır. Servise hazırdır.

Hani set halinde satılan ve içine baharat koyup, buzdolabının üstüne "Magnet" mantığında mıknatısla yapıştırılan minik baharatlar vardır. Onlardan alın, sizin ve onun için değerli olan fotoğrafları küçültüp, bu baharatlıkların etrafına bant şeklinde veya istediğiniz şekilde yapıştırın. Çikolatalı lokumları içine yerleştirin. Ufak ama lezzetli ve her zaman gözünün önünde olacak bir hediye olmaz mı onun için?

Bazen yazmakta zorlandığımda kaçış yollarına başvururum. Benim anlatacaklarımı yazan, farklı kalemlerden çıkmış yazıların arkasına sığınırım. Bütün annelerin, yeni anne olacakların ve anne olarak kabul edilen, benimsenen bütün kadınların anneler günü kutlu olsun derken, kaçışlara başvuruyorum; güzel ve gerçek bir yazıya yönlendirme yapıyorum. "Anneme..."

Güneşe gülümseyeceğimiz ve huzurla yanımızdakilere sarılacağımız bir haftasonu dileği ile...

Sevgiler ve saygılar,

Yeşil Erik Reçeli ve Panna Cotta... (Panna Cotta with Greengage Jam...)

aysemoztas@gmail.com (pecete) — Tue, 05 May 2009 05:00:00 +0000

Girdikçe çıkamazsın. Paçanı kurtarmak mümkün değil. Tövbeni bozdurur. Kısacası elini verdiğinde kolunu almakla yetinmez, herşeyinle seni ister...

Teknoloji başlığı altında buyrun sosyal ağlar mevzusuna. İşin teknik değil tamamen duygusal tarafındayım. Bir akşam Bebi uyumakta, Dino salonda bilgisayar da, bendeniz mutfakta reçete uydurmaca ve bilgisayarda tarif arama sendromunda... Msn'ler açık, kendisini şeytan olarak adlandıracağım bir nedenden ötürü -ki aramızı sadece ayıran bir duvar olmasına karşılık, messenger'dan mesaj attım. Soru kısa ve net: "Na'ber?". Şimşek hızıyla gelen bir gölge ve yanında getirdiği bir beden. O bedenin ağzından çıkan söz: "Delirdin mi? Senden ne kadar uzaktayım?"

Ufak bir gülümseme için, belki de bir fantezi içindi yaptığım ama garipti...

İnternet üzerinden sosyalleşmektir bunun adı. Zaten onlarda "Sosyal Ağ" olarak adlandırılıyor. Herşeyi bulabilmek mümkün. Ben yaratıcılığı tetiklediğini düşünüyorum. Bilgi açlığını ve merak duygusunu tatmin ediyor aynı zamanda. Şu aralar dozunu kaçırmakla meşgulüm. Sakinleşirim zamanla. Meraklısına bendeki sosyal ağlar;

Belki yazının başı ağır gelmiş olabilir. Şimdi eğlenceli hale getirelim durumu. Çıkış noktamız "Mutfak Sohbetleri". Devletşah'ın yeni sitesi. Mutfakta konuşabilecek neler olabilirse, yazılı olarak karşınızda. Reçetenin ana malzemesi ise onun sorduğu bir sorunun karşılığı idi ve uygulanmaya karar verildi. Alışverişe çıkıldı ve annemin marketi inleten çığlığı içinde has malzeme alınarak olay yeri terkedildi.

" Kızım, yeşil erikten reçel olmazzz!!!"

Hele de o erikler ekşiyse ve surat feci halde büzdürülerek yeniyorsa,

Oldu, hem de ondan Panna Cotta bile yapıldı...

Yeşil Erik Reçeli (Greengage Jam):

1 su bardağı

Hazırlanma Süresi: 10dk

Pişme Süresi: 25dk

Servis Süresi: 1 saat

Saklama Süresi: ???

Gerekli Malzemeler:

500gr Yeşil Erik (Çekirdekli hali ile)
3/4 su bardağı Toz Şeker
1 Tatlı kaşığı Limon suyu
1 çimdik Vanilya Özü
1/2 su bardağı su
3 adet Karanfil

Yapılış kısmı çok kısa. Reçel konusunda çok tecrübem olmadığı için diğer reçel yapma teknikleri ile karşılaştırma ve saklama süresi ile ilgili kısımlar konusunda fikir yürütmek istemiyorum. Deneme amaçlı uygulabilirsiniz. Çok şekerli reçeller sizin damak tadınıza uygun değilse, hiç düşünmeden bu ölçülerle yapın derim. Lezzet konusunda benzer bir reçel düşündüğümde, aklıma sadece frambuaz veya böğürtlen reçeli geliyor. O ağızda kalan kekremsi tad, bu reçelde de mevcut. Hazırlanışı:

Su, toz şeker ve çekirdeklerinden bir bıçak yardımı ile ayrılmış yeşil erikler , ocak üzerinde kısık ateşte kaynatıncaya kadar pişirilir. Pişmeye başlayan eriklerin yeşil rengi hızlı bir şekilde sarımsı bir hale gelecektir.
Kaynamaya başladığında vanilya özü ve limon suyu eklenir, koyulaşıncaya kadar pişirilmeye devam edilir.
Eriklerin yumuşadığı ve kıvamının koyulaşmış olduğu reçel, ocaktan alınır ve içine karanfil taneleri konur. Servis için soğuması beklenir.

Yosunbuka'da ise tereyağ ile hazırlanmış farklı bir tarife ulaşmak mümkün...
Mevcut halde bulunan yeşil erik reçeli ve evden gelen sütlü tatlı talebi. Sonuç;

Yeşil Erik Reçelli Panna Cotta (Panna Cotta with Greengage Jam):
Panna Cotta tarifi "David Lebovitz" sitesinden uyarlanmıştır.
5 adet
Hazırlanma Süresi: 10dk
Pişme süresi: 15-20 dk
Servis Süresi: 4 saat
Saklama Süresi: 3 gün

Gerekli Malzemeler:

2 cup / 500ml / 2,5 su bardağı Süt Kreması (Tikveşli; yağ oranı yüksek, su oranı düşük)
1/2 cup / 1/2 su bardağı Toz Şeker
2 + 1/4 teaspoon / 2,5 çay kaşığı Toz Jelatin
3 tablespoon / 3,5 yemek kaşığı Soğuk Su

İstenilen şekilde kalıplar kullanılabilinir. En basit su bardağından, silikon kalıplara kadar. Sadece cam ve benzeri bir kalıp kullanılıyorsa, iç yüzeyinin hafifçe yağlanması gerekiyor. Bu şekilde Panna Cotta herhangi bir problem yaşamadan kalıptan çıkacaktır. Hazırlanışı:

Krema ve toz şeker bir kabın içinde, kısık ateşte ocak üzerinde, şeker eriyinceye kadar kaynatılmadan karıştırılır.
Karıştırma işlemi tamamlandığında ocak üzerinden alınır. Diğer tarafta soğuk su ve toz jelatin bir kabın içinde, toz jelatinler şişinceye kadar yaklaşık 5-10dk bekletilir. Süre sonunda bu karışım hala sıcak olan şekerli kremanın içine dökülür ve toz jelatin eriyip, karışıma tam olarak adapte oluncaya kadar karıştırılır. Artık kalıplara dökülmeye hazır hale gelmiştir. Kendi tercihim olarak bu karışımdan 1/2 su bardaklık kısmını daha sonra kullanmak üzere ayırdım.
Uygulama olarak hazırladığım cam bardakların tabanına 1 tatlı kaşığı kadar yeşil erik reçeli konur. Üzerine sıcak krema karışımı bir miktar ilave edildikten sonra buzdolabında yaklaşık 30-45 dk bekletilir. Üst kabuğun hafif sertleştiğinden emin olduğunda, kremadan daha önce ayrılan kısma 2 çorba kaşığı kadar reçel ilave edilerek, en üst kat olarak dökülür. Bu şekilde hazırlanan kalıplar buzdolabında 4 saat kadar bekletildikten sonra servise alınır.

Panna Cotta reçetesi tek başına da yeterli gelecektir. Bu şekilde hazırlamayı düşünürseniz, krema karışımının içine 1 çay kaşığının ucu ile vanilya özü ekleyebilirsiniz. Yeşil erik reçelinde vanilya olduğu için ben hazırlarken ilave etmedim.

Panna Cotta'yı yaparken Dilek'ce aklıma geldi. Onunkinin görüntüsü büyülemişti beni. Yazmayalı 2,5 ay olmuş. En son Zinnur'dan gelen mail ile eklemiş yazısını. Acaba okur mu bu satırları?..

Şimdi gelelim orda,şurda ve burda neler oluyor kısmına;

Burda: İlk "Şeker Hamurundan Çiçek Modelleme" dersimizi başarıyla tamamladığımızı belirtmek isterim. Şans mı kader mi bilinmez ama öğrencimiz Meryem Hanım, "Butterfly" pastanesinin usta yardımcısıydı. Ertesi gün telefonla gelen "Çok beğenildi." haberi sayesinde de keyiflendiğimi itiraf edebilirim. 25 Mayıs'taki ders için ayrı bir heyecanla beklemekteyim. Ayrıntılı bilgi almak için http://www.pastamalzemeleri.com/ adresine uğramanız yeterli olacaktır. Bir isimden daha bahsetmek istiyorum. Çiçek konusu ile ilgili olarak gerek yorumları gerekse desteğinden dolayı Emin Kartal Bey'e teşekkür ediyorum. Çiçeklere merakınız varsa, büyütmeyi seviyorsanız mutlaka sitesine uğramalısınız. Kocaman bir ansiklopediye sahip olacaksınız. Adres hemen burda: Çiçeklerin Dansı

Şurda: Belki bir çoğunuza geldi. Haberi olmayanlara duyuru kabul edin siz bunu. "Arbella" bir makarna markası. Kendisini ile Bebi sayesinde tanıştık. Çizgi roman kahramanlarının makarna versiyonu onu kalbinden vurdu. Bana göre haşlandıktan sonra biraz şekil değiştirse de Bebi'nin onu keyifle yemesi benim için yeterli. İşte "Arbella" dan; Aycan Işık Gökçek'ten gelen mail:

"Mutfakta ilk yardım kanalı Arbella TV, mutfakta ‘gizli kalmış yetenekleri’ ödüllendiriyor… Arbella Makarna’nın kurduğu internet televizyonu Arbella TV, açtığı makarna tarifi yarışmasıyla, her ay farklı illerden gelen, yöresel izler de taşıyan tarifleri geniş kitlelerle paylaşma şansı sunuyor. Güzel ve özgün tariflerin sahipleri de çeşitli armağanlar kazanıyor.
Yarışmaya katılmak için yapılması gereken tek şey; Arbella Makarna’yla en pratik, ekonomik, hızlı ve lezzetli yemek tarifini hazırlamak ve fotoğrafını da çektikten sonra Arbella TV’ye göndermek.

Bunun için önce siteye ücretsiz olarak üye olunuyor ve yarışmaya katılma hakkı elde ediliyor. Arbella TV’nin genç ve cana yakın aşçısı Cenk de, gönderilen tarifleri değerlendiriyor, yorumlarıyla sitede paylaşıyor. Gelen tariflerden 12’si çeşitli hediyelerle ödüllendiriliyor.

Yarışma Nisan, Mayıs ve Haziran ayları boyunca sürecek, her ayın birincisi de onu izleyen ayın ilk haftasında açıklanacak.

Yarışmaya ilişkin daha ayrıntılı bilgi için www.arbella.tv adresini ziyaret edebilirsiniz."

Tarifler gelmeye başlamış. Site de çok keyifli hazırlanmış. Şimdiden herkese kolay gelsin demek lazım...

Orda: Neler oluyor? Bilen varsa beni de bilgilendirsin. (Ahh ahh, bu beynimdeki gri hücreler, şaka gibiler. Resmen unuttum. 3 saat sonra hatırladım. Son dakika bilgisi şeklinde bir eklenti yapıyorum. )

Son dakika bilgisi: Hemen, koşarak Mutfak Sırları sitesine gidiyorsunuz. "Tarif sizden, mikrodalga benden" şeklindeki kampanya olayına kanalize oluyorsunuz. Tek kural; tarifin özgün olması. Yapacak çok iş var. Eğer bendeki "Orda" durumu mevzu bahisse, Anneler Günü planlanıyor. Lokum hazırlanıyor. Belki Cuma günü yapılışını da ekrandan paylaşırız sizinle. Kısmet...

Haftanız "Evren bolluk içinde " şeklinde geçsin ve herkes o bolluktan nasibini alsın dileklerimle...

Sevgiler ve saygılar,

Sadece Günaydın; Mutlu "At" Günü... (The Happy Horse Day...)

aysemoztas@gmail.com (pecete) — Sun, 03 May 2009 03:00:00 +0000

Biz, baharı kutlamak için atların yanına gidiyoruz. Fotoğraf makinamız yanımızda. Akşam sizi haberdar ederiz. Şimdi müsadenizle;
İLEEERİİİİİ....

03 Mayıs 2009 tarihi itibariyle yazının devamı: Fotoğrafları toparlamak ve o günün yorgunluğunu üzerimizden atmak 1,5 gün günümüzü aldı. Başlagıç kısmına dönelim şimdi;

En son "İLERİ!" demiştik. İleri kavramı gitmek istediğimiz yere ulaşmak için hafif bir kavrammış. Biz çok ileri gittik. Dağ ve tepeyi düzledik. Ve ulaştık. Riva Nehrinin yanında, Göllü Köyünü içinde bir binicilik okulu; Göllü Binicilik... Ulaştığımızda öğrendik ki biz uzun yoldan gelmişiz. Oldukça sade, mevcut alanın büyük kısmının atlara ayrıldığı bir yer. Ve yaklaşık 5 saatlik koşarak geçen mecaramız başlamış oldu;

Göllü Binicilik; çok güzel bir yer. Duyduğunuz sesler, sadece at ve kuş sesleri. Asıl konu at eğitimi. Özellikle çocuklar için düşünülmüş gibi geldi. Tavşanları besleyecebileğiniz bir oyun parkı, içinde oyuncakların olduğu, resim ve çamur çalışmalarının yapılabileceği kapalı bir aktivite alanı, kapalı ve açık olmak üzere 2 adet atların binilebileceği büyük alanlar(Manej) bulunmakta. Oturma alanı olarak daha küçük gene açık ve kapalı olarak 2 mekan tasarlanmış. Masa sayısı az. Özellikle haftasonu rezervasyonla çalışıyorlar. Yemek konusunda açıkcası biraz hayal kırıklığı yaşadım. Fiyat ile performansı karşılaştırınca ikisi de farklı yönlere doğru gitti. En başarılı oldukları nokta Köy kahvaltısı. Ev tipi poğacaları ve kendilerinin topladıkları yumurtalarla yapılan menemen tek geçilir. Kısacası sadece köy kahvaltısı siparişi vererek karnınızı tıka basa doldurmanız benim önerimdir. Bir taraftan kahvaltınızı ederken, bir taraftan da hemen önünde yer alan açık manejde atları seyredebilirsiniz. Yetişkin atların yanısıra çocukların binebileceği küçük atlar (Pony) bulunmakta. Gerçek at bunlar. Yani sütçü beygiri niteliğinden çok uzaklar. Sevmek istedğinizde yanınıza mutlaka bir görevli veriyorlar. Eğer çocukları bindirmek isterseniz de mutlak ve mutlaka 2 eğitmenle olayı gerçekleştiriyorlar. Fatura tutarları konusunda bilgi verelim; ekonomik bir yer değil. Baştan o konuda anlaşalım. Köy kahvaltısı; 25TL. At kısmında olay, süresel bazda biraz karışıyor. Haftasonu yoğunluktan dolayı çocukların ata binmesi 15 dakika civarında sürdü. Hafta içi bu süre bir saate çıkıyor. Tek biniş karşılığı 4oTL. Paket alırsanız -ki, bu 10 defa binmek anlamında tutar 30TL'ye düşüyor. Ulaşım için arabadan başka şansınız yokmuş gibi gözüküyor. Artılar ve eskiler ile birlikte değerlendirmek size kalmış.

Ve Bebi ile tanışan Göllü Binicilik demek istiyorum. Tanıyanlar ve tanışanlar bilir; Bebi bir ortama girdiğinde yerinde duramaz, her yere girer ve çıkar. İnanılmaz bir performans göstererek koşturur. Beyni bu durumlarda "Yapma, dur ve bekle" kavramlarına karşı bir duvar örmüştür ve duymamak için inat edilir. Şimdi gittiğimiz yerde neler yaptığını hayal edin...

At binmek onun daha önce İzmir'de yaşadığı bir tecrübeydi. Çok sevmişti. Söylediğimde, emziğini ve battaniyesi olarak bağrına bastığı Tata'sını alarak gecenin 10'unda kapının önünde dikildi "Gidelimmm" diyerek. Güneş doğduğunda gidileceğini, şimdi atların uyuduğunu söylediğimiz de kendisi de uyumaya karar verdi. Ertesi sabah uyku mahmurluğu ile biraz itiraz ama arkasından gelen heves ile zıplamaya başladı. Yok boyunca gördüğü herşeyi at olarak değerlendirdi. Ulaştığımızda ben daha çantamı koyamadan o ahırların kapısının önünde atlara "Hadii, zıplayak!" diye sesleniyordu. Ata binmek için sıramızı beklemek gerektiğini açıkladıktan sonra keşif mecaramız başladı. Bu noktada resmen kandırıldık. Hem babası hem de beni çok güzel (En kaba tabiriyle) uyuttu. Büyük olgunlukla sırasını bekleyeceğini söyleyen Bebi, kaşla göz arasında o sırada eğitim alanından ayrı tutulan ve otlamakla meşgul atların arasında çitleri aşarak daldı. Berna'nın " Ayşem , çifte atarlar!!!'" çığlığı ile daldık biz de tarlaya. Onun amacı atlara ulaşmak, bizim amacımız atları ondan uzak tutmak. Neyse büyük isyanlar haklinde onu dışarı aldık, anlattık. Gene büyük adam şeklinde "Tamam" dedi. Yaklaşık bir saat sonra o anda büyüklere eğitim verilen açık menaj'ın içine daldı. Ata zıplaması gerektiğini söyleyecekmiş. Esen Hanım ile konuşarak, bir an önce Bebi'nin ata binmesi gerektiğini söyledik. O da gülerek "Tamam." dedi ve adı Fındık olan Pony'i hazırladılar. Kafasında kaskı, ayaklar üzengide, kuruldu bizim paşa atın üstüne ve halkını selamladı;

Güzel bir macera ve dönüş yolu. Uyku gelmiş, kapıyı tıklatmakta. Her ne kadar Fındığ'ı, arabanın bagajına sığdırmak gibi bir projesi olsa da bu anne ve baba ile bunun gerçekleşemiyeceğini ve en iyi şeyin uyumak olduğuna karar verdi. Gittiğimiz süreden daha kısa "İleri" süresi ile döndük evimize...

Sevgiler ve saygılar,

Amazonlar = Çilek... (Amazons = Strawberry...)

aysemoztas@gmail.com (pecete) — Mon, 27 Apr 2009 09:18:00 +0000

Çok kişisel bir yazıdır. Bilginize;
Amazon kadınları ile ilgili ufak bir takıntım var. Çok ama çok uzak geçmişte yaşadıkları söylenti şeklindedir. Ben ise bu mitolojik olarak adlandırılan savaşçı kadın topluluğunun tarihte var olduğunu şiddetle desteklemekteyim. İşin ilginç tarafı benim çevremde onlardan var. Tabi ki ok atabilmek için sağ göğüslerinden vazgeçmiş değiller. Yaşam tarzları, hayata bakışları açıkcası bana Amazon kadınlarını hatırlatıyor. Belki de en benzer nokta, hayatlarında erkek yok. İstiyorlar mı? En azından birinin istemediğini kesin biliyorum. Dünyayı tamamen kendi ve çocukları ile yaşayacak bir halde biçimlendirmişler. Savaşları; düşmanla değil hayat koşullarıyla. Şimdi yazının buraya kadar ki kısmı için okuyan hanımefendiler olarak "Peçete, amann biz de didiniyoruz, savaşıyoruz. Abartma lütfen..." şeklinde beyninizin gri hücrelerinden şimşek hızında bir düşünce geçirebilirsiniz. Çekinmeyin; geçmediyse, geçiverin ki ben yazıya devam edeyim. Çünkü konuyu bağlamam gerekiyor. Bu kadınlarda benim şaşkınlığımı ve bilinmezliği konusunda takdirlerimi kazanan konu; hayatlarında erkek yok. Yani aşk yok. Mutlaka kendi içlerinde yaşamışlar. Geçmiş değil şu andan bahsediyorum . O kadar da özellerine girmedim ama dışardan gördüğüm, sanki o duyguyu içlerinden söküp almışlar. Yerlerine daha farklı güzellikler yerleştirmişler. Bir kadın olarak düşündüğümde itiraf ediyorum; Dino'suz bir hayat düşünmedim. Genelleme yapalım; erkek faktörü olmadan geçirilecek bir hayat düşünemedim. Net yazmak gerekirse, benim hayatımda o faktöre ihtiyaç var. Yalnız yaşlanmak korkusu, hayatımda özel olan erkek tarafından şımartılma ihtiyacı, bazen de benim yerime hayatla mücadele etmesi gibi nedenleri bu ihtiyaçı duymak için gerekçe olarak gösterebilirim. Evet zaman zaman onu hayatımda istemediğim, kızdığım zamanlar da oluyor. Hatta o zamanlar kendimi Amazon Kadını olmaya çok yakın hissediyorum. Bu noktada frene basma hali belki bir miktar cesaretsizlikten. Asıl durduran şey o erkeğe duyduğum sevgi ve onun için özel olduğumu bilmek. İşte bağlanacak nokta bu; benim çevremdeki bu iki kadın ya bu ve benzeri duyguları içlerinde yok etmişler ya da başka yönlere kanalize etmişler. Her ne olursa olsun, benim tarafımdan hayranlıkla ve büyük bir saygınlıkla seyredilmekteler. Dedim ya, onlar Amazon kadınları. Amazon kadını olmak kolay değil. Tek başına bütün dünyaya kafa tutmak cesaret ister. Ve onları dinleyerek, yaşarak kazanılanacak bir çok tecrübeyi, hazır formatta alabilirsiniz.
İşte bu yüzden bende Amazonlar = Çilek...
Tanıdığım en özgür ruhlu meyve. Kendi başına ayakta durabilen cinsten. Biliyorum ki benim Amazon kadınlarım da çok sever. Hepsi de hayatıma hoş ve dolu dolu geliyorlar...
İşte yazı böyle kişisel başlar ve gelişir. Sonuç mu? Ne zaman sonuca ulaşabildik ki?!

Çilekli Mini Sandviç (Strawberry Sandwich):
"Chocs & Treats" kitabından uyarlanmıştır.
28 adet
Hazırlanma Süresi: 10dk
Pişme Süresi: 7dk
Servis Süresi: 1 saat
Saklama Süresi: 4 gün

Gerekli Malzemeler:

2 yumurta (Oda sıcaklığı)
1/2 cup / 1/2 su bardağı Toz Şeker
2 tablespoon / 2 yemek kaşığı Mısır Unu
4 tablespoon / 4 yemek kaşığı Un
1/8 teaspoon / 1 çimdik Hamur Kabartma Tozu

Oldukça kolay hazırlanan bir tarif. Yaşadığım tek problem kalıptan çıkarırken, kitapta yazdığı kadar kolay çıkmıyor. Plastik bir bıçaktan destek aldım ve suçu da kalıba attım;

Fırın 160 derece ve fanlı olarak ön ısıtma yapılır.
Yumurta ve toz şeker, elinize şeker tanesi gelmeyinceye kadar çırpılır. Şeker eridiğinde hafif koyu, krem rengi, köpüksü bir dokuya sahip bir hamurunuz olacak.
Unları ve kabartma tozunu elekten geçirdikten sonra, hazırlanan hamura azar azar ilave edilerek spatula veya tahta kaşıkla iyice yedirilir.
Kalıp olarak mini muffin kalıpları kullanılacaktır. Yağlanıp, hafif unlandıktan sonra 1,5 çay kaşığı kadar hamurdan, hazırlanan kalıbın bölmelerine konur. Fazla koymanıza gerek yok. Bu miktar yeterli olacaktır.
Ön ısıtma yapılmış fırında 7 dakika pişirilir. Fırından çıktığında üzerini kızarmamış olarak göreceksiniz. Pişmedi diye tekrar fırınlamayın. Daha fazla firinda tutulduğunda üstünde kabuk oluşmaktadır. Amaç üstünde kabuk oluşturmadan, iç dokusu ile dış kabuğun aynı renkte ve yumuşaklıkta olmasıdır.
Fırından çıkarıldıktan sonra kalıp tek ızgara üzerine alınır ve mini keklerin hafifçe, plastik bıçak yardımı ile yan duvarlardan bağlantısı kesilir. Soğuması için beklenir. Kalıp tam olarak soğuduğunda hafif bir bıçak darbesiyle minik kekler, kalıp tabanından ayrılması sağlanır.
Minik kekler soğurken, dolgu için kullanılacak krema hazırlanır. Farklı kremalar adapte edilebilinir. Hatta krema hazırlanmaya üşenilirse, arasına Nutella sürülerek olay çözüme kavuşturulur. Bir kutu süt kreması; 2 tatlı kaşığı pudra şekeri ile çırparak koyulaştırdıktan sonra içine yaklaşık 200gr ufak doğranmış çilek ilave ederek, hafif çapta üşengeçliğin yanından geçen bir krema hazırladım. Mini keklerin üzerine bu krema paylaştırıldıktan sonra sandviç olacak şekilde üzerleri kapatılır. Yaklaşık 30dk sonra servise hazırdır.

Servisten önce üzerine pudra şekeri serpmek ve gıda kalemleriyle renkli şekiller ile yapmak, sunum için hoş bir değişiklik olabilir...

Mısır Unlu Çilekli Tart (Stawberry Tart With Cornmeal):
10 adet tek porsiyon (Farklı ebatlarda) / 26cm tart kalıbı için
Hazırlanma Süresi: 45dk
Bekleme Süresi: 30dk
Pişme Süresi: 25dk
Servis Süresi: 1 saat
Saklama Süresi: 4 gün

Gerekli Malzemeler:

Tart Hamuru:
"Martha Stewart Desserts" kitabından uyarlanmıştır.

6 tablespoon / 6 yemek kaşığı tereyağ veya margarin (Oda sıcaklığında)
1/2 cup / 1/2 su bardağı Toz Şeker
2 Yumurta sarısı (Oda sıcaklığında)
1 cup / 1 su bardağı Un
1/3 cup / 1/3 su bardağı Mısır Unu
1/2 teaspoon / 1/2 çay kaşığı Tuz

Genellikle tart hamurları için altı çıkabilen özel kalıplar kullanılmakta. Bu seferlik farklı olarak, servis açısından daha kolay olabileceğini düşündüğüm, kalıpsal olarak değerlendirebileceğim kare şeklinde farklı ebatlarda kurabiye kalıplarını değerlendirdim. Sonuç; ister sadece tadımlık, ister tamamen doyumluk, farklı yeme isteklerine cevap verdiğine karar verdim. Uygulamalı hali karşınızda;

Mikser haznesinde tereyağ veya margarin, toz şeker ile rengi dönene kadar çırpılır. Yumurta sarıları da ilave edilerek tam bir karışım sağlanır.
Hazırlanan bu karışımın içine un, mısır unu ve tuz ilave edilerek yumuşak bir hamur elde edilir. Tezgah üzerine alınır. Yuvarlak olarak inceltilir ve streçfilme sarılarak yarım saat buzdolabında dinlendirilir.
Yarım saat sonra buzdolabından çıkarılan hamur sertleşmiş ve şekil verilecek hale gelmiş olacaktır. Fırın tepsisinin üzerine yağlı kağıt serilir ve kurabiye kalıpları keskin kısımları tabana gelecek şekilde yerleştirilir. Tabandan başlayarak, hamur kalıba parçalar halinde monte edilerek, kalıbın şeklini alması sağlanır. Bu aşamada hamur elinize yapışıyorsa, parmaklarınızı biraz unlayarak bu yayma işlemi kolaylaştırabilirsiniz. Hazırlanan kalıplar buzdolabında yarım saat daha bekletilir.
Bu aşamada fırın 170 derecede, fanlı olarak ön ısıtma yapılır. Beklemiş olan kalıplar buzdolabından çıkarılır ve tabanlarına çatal ile delikler açılır. Alüminyum folyo ile hafifçe kaplanır ve içine pirinç yerleştirilir. Küçük kalıplar kullanıldığı için ağırlık açısından pirinç, nohuttan daha iyi sonuç verecektir. Daha sonra fırınlanmış bu pirinçleri "Kadınbudu Köfte" yapımında kullanabilirsiniz. Bu şeklide ağırlıklı olarak hazırlanan kalıplar fırında 15 dakika pişirilir. Süre sonunda fırından çıkarılır ve üzerindeki ağırlıklar kaldırılarak tekrar fırında 10 dakika daha kızarana kadar pişilir. Süre sonunda soğuması için kalıplar tel ızgaraya alınır. Hafif ılındığında, yukardan aşağıya doğru yanlardan hafifçe bastırılarak kalıptan, pişmiş olan kare kaseler çıkarılır. Tam soğuma olana kadar kaseler tel ızgarada bekletilir.

Bu aşamada kaselerin içinde kullanılacak olan dolgu kreması hazırlanacaktır;

Beyaz Çikolatalı Pastacı Kreması ve Çilekli Glaze (Pastry Cream with White Chocolate & Strawberry Galze):
"Tarts Sweet and Savory" kitabından uyarlanmıştır.
2 su bardağı
Hazırlanma Süresi: 15dk
Bekleme Süresi: 20dk
Servis Süresi: 5dk

Gerekli Malzemeler:
Krema İçin

2 Yumurta Sarısı
75gr / 3/4 su bardağı Toz Şeker
25gr Un / 2 yemek kaşığı Un
15gr / 1 yemek kaşığı Pirinç Unu
300ml / 1,5 su bardağı süt
1 çimdik Vanilya özü
1 yemek kaşığı Beyaz Kuvertür Çikolata (Ufak doğranmış halde)

Çilekli Glaze için

75gr Çilek
1 tablespoon / 1 yemek kaşığı Toz şeker
3 tablespoon / 3 yemek kaşığı Su
1 teaspoon / 1 çay kaşığı Toz Jelatin

İlk hazırlık dolgu olacak olan krema ile başlar;

Yumurta sarıları ile toz şeker, şeker eriyinceye katar mikser ile çırpılır. Un, pirinç unu ve vanilya özü ilave edilerek yam bir karışım oluncaya kadar çırpmaya devam edilir.
Bu aşamada süt ısıtılır. Hafif kaynar hale geldiğinde 1/2 su bardağı sütten alınarak yumurtalı karışıma ilave edilir ve son kez mikser ile çırpılır. Hazırlanan bu karışım ocak üzerinde, sıcak olarak beklemekte olan sütün içine ilave edilerek, koyulaşıpcaya kadar karıştırılarak pişirilir. Muhallebi kıvamına gelen krema ocaktan alınır ve içine ufak parçalar halinde beyaz çikolata ilave edilir. Karıştırılarak çikolatalar eritilir ve soğuması için bir kenara kaldırılır.
Hazırlanan krema soğurken, bu aşamada çilekleri parlatmak için kullanılacak glaze hazırlanacaktır. Ocak üzerinde bir kabın içine doğranmış çilek, toz şeker ve 1 yemek kaşığı su konur ve kısık ateşte çilekler yumuşak hale gelinceye kadar yaklaşık 5 dakika pişirilir.Ocaktan tezgah üzerine alınır. Diğer bir kabın içinde 2 yemek kaşığı ve toz jelatin ısıtılarak, toz jelatinin erimesi sağlanır ve beklemekte olan çilekli karışımın içine dökülür. Hazırlanan glaze soğuması ve bir miktar koyulaşması için gene tezgah üzerinde bekletilir.

Soğumuş olan kaselerin içine paylaştırılan krema, üzerine istenilen şekilde yerleştirilmiş çilekler ve çileklerin üzerine sürülmüş glaze... Tam bir uyum içinde. Hatta bu şekilde oluşturulmuş minik 3 katlı bir turta-pasta versiyonu...

Bütün bunlardan sonra "Amazon Kadını = Çilek" denklemini çözebildiğiniz mi?
"İyi haftalar." dileklerimle...
Sevgiler ve saygılar,

23 Nisan, Gelişme...

aysemoztas@gmail.com (pecete) — Thu, 23 Apr 2009 10:31:00 +0000

Batuhan Öztaş,
19 Haziran 2006 İstanbul doğumlu.
Arabalar ve top özel ilgi alanıdır.
Köfta, makarna ve çikolatayı çok sever.
Aşağıda okuduklarınız, 23 Nisan sebebiyle bir dizi harfin yanyana gelerek Bebi tarafından yazılı belge halidir. Annesi olarak tahmini çevirisini yaparak yazılanları açıklığa kavuşturmaya çalışacağım:

Saat: 10:45

"oelj,ŞEOLGMLW

EMDLORGJKĞPROJHMKLGĞEWGGOWEO5*-2 I44YJMJDHEROHJEROKMC0ERI08TMWIOIK,PAASKMCZKMPWQRI*39243*0OM3LR

ĞÖMQÇMFLSMGOWRG......................."

Çevirisi:

"Sabahtan beri arıyorum. Bakmadığım yer kalmadı. Anneme soruyorum "Nerdeee?", sadece gülümsüyor. Sinir oldum. Bulmam lazım. Belki yiyecek bir şey. Hele de çikolata ise... Kesin benden saklıyorlar. Acaba kahvaltıdan sonra mı verecekler?..."

Saat: 12:15

"İşte annem geliyor..."

"Aaaaa...... Gene gülümsüyor bu kadın ama. Tamam, dışarı çıkmak istiyorum. Araştırmama orda devam edeceğim. Bulmam lazım.

23 Nisan, nerdesssssiiiiiinnnn?..."

23 Nisan, Giriş...

aysemoztas@gmail.com (pecete) — Thu, 23 Apr 2009 03:51:00 +0000

Günaydın, saat 06:52.

Küçük sesle yazıyorum(!); evde herkes uyumakla meşgul. Bugün Bebi blog üzerinde kontrolu almadan önce, herkesin bayramını kutlamak istedim. İçinizdeki çocuk da bu kutlamalara dahil.

23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramımız kutlu olsun.
Bebi ne mi yapıyor? Uyuyor dedim ya... Nasıl mı? Böyle;

Devamı ilerleyen saatlerde...

Saat 09:25. Bebi dışında herkes tamam. Pencere dışındaki manzara çok güzel. Soğuk, yağmurlu hava ve karnaval alanı.

Yer Beşiktaş Çilekli Tesisleri Saat:13.00. Sıkıca giyinip orda olacağız. Tabii uyanırsa... Farkettim ki hala ben yazıyorum.

Devamı olacak,

Saat:10.40. KARNAVAL İPTAL

Hoppa: Çikolatalı Ravioli... (Ops! Chocolate Ravioli...)

aysemoztas@gmail.com (pecete) — Wed, 22 Apr 2009 05:45:00 +0000

Kısacası "Ne 10 gündü ama!" demek istiyorum. Koştur halinde geldi,geçti. İnadına da hava güzeldi. İsterdim deniz kenarına gidip bir kahve içmek sakince. Başka zamana bıraktık. Şimdi özet geçme zamanı. Ordan, burdan ve şurdan...
Hemen açıklamak lazım; 23 Nisan günü Peçete'den Notlara, Bebi misafir olacak. Daha nasıl olacağını ben dahil, kendi bile bilmese de mutlaka birşeyler çıkacağını tahmin ediyorum. Çok güzel bir aktivite. Katılmak için http://www.23nisanblog.com/ adresine uğrayabilir veya cankiz@gmail.com adresine, katılımda bulunacağınıza dair bir posta gönderebilirsiniz. Kullanılan banner'a ayrıca sevgi duydum. Hep benimle kalsın isteği uyandı. Ayrı seviyorum ben 23 Nisan'ı...

Cumartesi, güneşli bir günde düştük yollara. Avrupa'dan Asya tarafına doğru olan yolculuğu başarıyla tamamladık ve Yemek.Name toplantısında Bebi ile boy gösterdik. Benim içimde her ne " Evet birşeyler kaçırıyorum..." hissi meydana gelse de, kendisi o günden pek keyif aldı. Koştu, zıpladı, etrafa bulaştı, Devletlüm (-ki en son gördüğümde "Ayşemmm..." bakışlarına sahipti.) ile yarış yaptı. Hatta bir ara Cafe Nero'nun çimle kaplı alanın etrafında belli noktalarda duran ve yaklaşık 1,5 karışlık yüksekliğe sahip olan, yarım ay şeklinde betona gömülü, ne işe yaradığını anlamadığım metallerin içinden geçti. O sırada arkamda duran masa, şaşkınlık içinde seyrederek, 5 saniye içinde artistik puanlamaya girdiler. Bir ara melek şeklinde suiletlere bürünmüş varlıklar gördüm. "Sen git otur, biz onla oynarız." dediler. 6 saatlik süre içinde kalça bölgesinin sandalye yüzü gördüğü tek andır. O anı ve yaşatanları saygı ve sevgiyle anmak istiyorum. Yeni yüzler görmek, tanışmak ve az da olsa sohbet edebilmek keyifliydi. TT (Bebi'nin yeni kızarkadaşı.), Işıl Hanım (Pecanlar ve Batu'ya gösterdiğiniz ilgi için tekrar teşekkür ederim.), Handem, Elif, Gül ile bire bir sohbet edebilme fırsatım olurken, Nilay başta olmak üzere diğerleri ile sadece birbirimize gülümseyebildik. Acısını 2. toplantı da çıkarmak lazım. Siz de hazırlayın kendinizi derim. Devletlüm'dür kendisi, her an birşey yapabilir, bir yerden bir şey çıkabilir...

23 Nisan dedik, toplandık dedik. Bu haber de benden olsun. Ayın 28'i itibariyle daha önce bahsettiğim bebek durumunun ikincisi gerçekleşiyor. Eğitmen olarak bendeniz, Pasta Malzemeleri - Etiler'de "Şeker Hamuru Çiçek Modelleme Eğitimi" ne başlıyoruz. Şimdiye kadar uygulanan standart programın dışına çıkarak hazırlandık. Orjinal Çiçek modelleme hamuru, cilalama, polen kullanımı, çiçek telinin hamura gömülerek adapte edilmesi ve daha bir çok şey... Şu anda tek merakım; o gün ders biter mi?

Çok efendi yazar gördüm kendimi. Şimdi sınırları zorlamak lazım. Bakalım bu tarifin ne kadar şansı olacak?

Çikolatalı Ravioli (Chocolate Ravioli):
"Chocolate Bible" kitabından uyarlanmıştır.
4 Kişilik
Hazırlanma Süresi: 40dk
Bekleme Süresi: 1 saat
Pişme Süresi: 15dk
Servis Süresi: 5dk veya 1/2 saat (Sıcak veya soğuk olarak)

Gerekli Malzemeler:
Hamur için

1 + 1/2 cup / 1,5 su bardağı un
1/4 cup / 1/4 su bardağı kakao
1 çimdik tuz
2 tablespoon / 2 yemek kaşığı pudra şekeri
2 yumurta (Oda sıcaklığında ve hafif çırpılmış)
1 tablespoon / 1 yemek kaşığı zeytinyağı

Dolgu için

175gr Beyaz Kuvertür Çikolata (Ufak doğranmış)
3 cup / 350gr Labne peynir (400gr'lık tek paketin süzülmüş haliyle)
1 yumurta + 1 yumurta hamura sürmek için

Şeker ile ilgili kısmı hayal kırıklığı yaşattı. Tatlı bir şey beklerken, sadece kakaolu makarna yer gibi hissettim. Bu ölçülerle hazırlanan reçeteye, dışardan mutlaka ve mutlaka şeker oranı yüksek bir ekstraya ihtiyaç var. Çikolata sosu veya dondurma gibi... Eğer tatlı olarak düşünüyorsanız tabi ki... Hazırlanışı;

Un, kakao,pudra şekeri ve tuz çukurca bir kabın içine elenir ve ortası havuz haline getirilir. Yumurtalar ve zeytinyağı bu havuzun içine konur ve hafif sert bir hamur oluncaya kadar el ile yoğurulur. Yoğurma işlemi bittiğinde hafif sert ve ele yapışmayan bir hamurunuz olacaktır. Streç filme sarılarak yarım saat dinlendirilir.
Hamur dinlendirilirken dolgu malzemesi hazırlanacaktır. Beyaz çikolalar eritilir ve soğuması için bir kenarda bekletilir. Süzdürülmüş Labne peyniri bir kabın içine alınarak, mikser ile 5 dakika kadar çırpılır. Çırpma işlemi tamamlandığında yumurta ve erimiş beyaz çikolata ilave edilerek, spatula veya tahta kaşık ile tam karışım oluncaya kadar karıştılır.
Dinlenmiş olan hamur merdane ayrımı ile direkt olarak tezgah üzerinde açılır. Hamur sert olduğu için tezgaha un serpemenize gerek kalmayacaktır. Yine de ihtiyaç duyuyorsanız, çok az serpeniz tavsiye olunur. Açılan hamurdan , birbirine eşit iki plaka kesilir. Birinci plakanın üzerine belli aralıklarla hazırlanan dolgu malzemesi yerleştirilir. Boş kalan yerlere fırça yardımı ile hafif çırpılmış yumurta sürülür. Bu, üzerine yerleştirilecek ikinci plakanın yapışmasını kolaylaştıracaktır. Yerleştirme işlemi tamamlandığında ilk önce ortada oluşan düz hattı parmaklarınızla bastırarak, alttaki hamur plakasına birleştirilir. Ayni işlem dolgu malzemesinin yan kısımlarına uygulanır. Bu şekilde ortası bombeli, diğer tarafları birbirine yapışmış tek bir hamur plakası haline gelmiş olacaktır. Birleştirme yerlerinden pizza rulosu, keskin bir bıçak veya uygun boyutta bir kurabiye kalıbı ile kesilir. Mutfak bezinin üzerine alınarak 1 saat oda sıcaklığında üzerinin kuruması için bekletilir.
1 saatlik süre sonunda hafif sertleşmiş çikolatalı ravioli pişirmek için hazır olacaktır. Bu kısım makarna pişirmek ile aynı şekilde gelişiyor. Bir tencere, kaynamakta olan su ve bir iki damla zeytinyağı. Bu şekilde yaklaşık 15 dakika pişirilir. Orta kısımlar hafif çöktüğünde kaynamakta olan sudan, tabağa aktarılır. Sıcak yenecekse hemen, soğuk arzu ediliyorsa 30 dakika sonra servis yapılır.

Bende oluşan hafif bir hayalkırıklığı var. Hamurdaki pudra şekeri miktari arttırılabilinir veya yukarda bahsettiğim gibi şeker oranı yüksek malzeme ile servis yapılabilinir.

Şimdi yazacaklarım sadece bilgi aktarmak amaçlıdır. Konu ile ilgili yorum yapılmaması da tercihimizdir. İlk önce BÖ! Blog Ödülleri yarışmasında siteye oy kullanan, kullanmayı düşünen veya kullanmasa bile meraktan adresi ziyaret eden herkese teşekkür etmek istiyorum. Dün itibariyle yarışmadan çekilmiş durumdayım. Kendime göre sebeplerim var. Bir oyun bile çok önemli olduğunu öğrendiğim ve gördüğüm bu yarışmada mümkünse oylarınızı tekrar kullanmanızı rica edeceğim. Eğer kime kullanacağınız konusunda tereddütünüz varsa "Mutfak Sırları" sitesine bir göz atmanız belki yardımcı olur. Organizasyonları ve konu ile ilgili yardımlarından dolayı Eray Endes ve ekibine de teşekkür ederim.

Bebi, yarın kontrolu ele alıyor. Belki 12 saat yayında oluruz.
Kendime şahsi not: Bu efendi yazarlık işi beni sarmadı.Şimdilik;
Sevgiler ve saygılar,

Bu Gnocchi Değil... (Not The Gnocchi...)

aysemoztas@gmail.com (pecete) — Fri, 17 Apr 2009 09:00:00 +0000

Her ayın 3. haftası, içerik açısından biraz karışık geçiyor. Hele o haftanın cumasında işler daha da sarpa sarıyor. Farkettim ki; o cuma benim sığınağımdan yani mutfaktan hiçbir şey çıkmıyor. Ben "Gnocchi" diye girdiğim yerden, "Bu nedir, bu?" şeklinde çıkıyorum. Olmadı. Zorlamanın anlamı yok. Ama benim suratım düşüyor. Dino aşk ve meşk ile yaklaşırken, sarışınlığın altında duran beynim, ona "Patates fazla geldi. " diyor. Reçeteler gizli sevgilim modunda. Hırs mı yaptım? Belki de...

Öylesine bir cuma olsun bugün, Gnocchi'den geriye kalan hırsım ve tek kare fotoğrafımla;

Bu haftaki durumun sayısal sıralamasında YemekName'nin Mayıs ayı hazırlığı liste başı idi. İlk 2 hafta araştırma ve geliştirme, 3. hafta uygulama ve fotoğraflama. Konusu itibariyle garip bir çalışma oldu diyebilirim. Bu çalışmanın üstüne ilk defa okurlarla buluşma etkinliği güzel gelecek sanırım. Cumartesi günü öğleden sonra Cafe Nero - Caddebostan'dayız. Bekleriz. Bebi belki gelir. Programı uyarsa...

Bebi ile bir yere gitmek, evden çıkış zamanlamasını baz alırsak, değişik bir çizelge yaşatıyor. Kısa veya uzun zaman dilimleri şeklinde farklı yönlerde tepki gösteriyor. Haftanın 4 günü gelen dadımız, perşembe günleri "Anne - Oğul" günü yaşamamız için bizi yalnız bırakıyor. Hava güzel, parktan önce Kanyon'a gidildi. Neden tercih edildi? Havadar, koşmak için elverişli ve Bebi her ne kadar içine girmek için can atsada, girilemeyen süs havuzları var. Alışveriş merkezlerine karşı bir önyargım olmasına rağmen bu açılardan seviyorum orayı. İki saat koştu, yerlerde süründü, dondurma yedi, zıpladı ve hopladı, köprülerden sayamadığım kadar çok geçti. Renkli şekerlere hiç yüz vermedi ama yanındaki toplar için benle inanılmaz bir savaşa girdi. Sonra kendi kendine eve gitmek istedi. Hem de çok emin bir tavır sergileyerek. Nasıl olur da kendi çocuğum beni şaşırtmayı başarır? Cevapsız...

Gnocchi mevzusuna mümkün olduğu kadar uzak durmak istiyorum. Elimde patates kroketlere benzer şeyler var. Amaçları bilinmiyor. Bu reçete her neyse, çeşitli malzemelerle belki geri dönüşümü sağlanabilir. Biraz yeşillik, biraz domates ve ton balığı... Dürüm gibi sarsam? Belki... Hatta çoşmak adına ben bunu "Goi Cuon" yapsam; hepsini toparlayıp, yenilebilir pirinç kağıdına sarıp sarmalasam ve kucaklasam parmaklarımla. Tazelensem ve "Ayranı yok içmeye, ..." hesabı yaşasam bir taraftan vicdanımla...

İşte öylesine bir cuma,
Size "İşte budur... " dedirtecek bir haftasonu olması dileği ile...
Sevgiler ve saygılar,

Gönüllü Aranıyor: Siyah Zeytinli Sable Kurabiye... (Black Olive Shortbreads...)

aysemoztas@gmail.com (pecete) — Tue, 14 Apr 2009 08:07:00 +0000

Deliyim, delisin, deliler... Sizi de bu durumda zan altında bırakıyorum. Açıklaması biraz aşağıda...

Kendime hayret ettiğim bir durum yaşanmakta. Baba'ya söylediğimde suratı bir garip oldu. Ama arkamda Pierre Herme üstadı var. Gözü kapalı daldım. 2 gün tarif ile bakıştık, aşk ve meşk olaylarına takılmadan, sınıf atlamaya karar verdik. Zannettim ki tarifin yarısı olur. Kendimi kandırmaymış sadece. İçinde haşlanmış 1 adet yumurtanın sarısı var. Diğer yarısı ağlar arkasından, yüreğim elvermez. Tuzlu isteyen ekibe ve Abi'ye inat; siyah zeytin, hem de kahvaltılık siyah zeytin yasak aşk tadında katılmak istedi olaya. Ona da "Hayır." demek olmaz. Yağ miktarı konusunda hiç gıkımı çıkartamadım. Nasıl bir tariftir bu? Büyüyünce sable kurabiye olacaklarmış bir de!... Çok eğlendim, çok...

Reçeteye bir bakın, hem de yakından bakın. Fotoğrafları inceleyin. Eğer bu kurabiyeyi yemek gibi bir cesarete sahipseniz, "Yiyecek kadar çoştum, tutmayın beni..." şeklinde (Benzerleri de olabilir.) yorum bırakan ilk 5 kişiye, tebriklerimle birlikte kurabiyeleri göndereceğim. Çok ciddiyim...

Artık kendime yeni denekler bulmam lazım...

Siyah Zeytinli Sable Kurabiye (Black olive shortbreads):
"Foodbeam" sitesinden uyarlanmıştır.
100 adet
Hazırlanma Süresi: 10dk
Dinlendirme Süresi: 12 saat
Pişme Süresi: 20dk
Servis Süresi: 5dk
Saklama Süresi: 6 hafta

Gerekli Malzemeler:

1 adet haşlanmış yumurta sarısı
220gr pudra şekeri
150ml zeytinyağ
400gr tereyağ
500gr un
100gr patates nişastası
140gr siyah zeytin (Çekirdeksiz ve küçük doğranmış.)

Deliyim; bu reçeteyle, bu kadar adet kurabiye yaptım.
Delisin -iz; hala bu yazıyı okuyorsun -uz.
Deliler; yediler ve dediler ki; "Ağızda dağılmakta, zeytin sadece aroma vermiş. Tatlı olduğunu düşünüyoruz."
Çok iddialı bir kurabiye. Cenk'in Taze kişniş konusunda yazdığı gibi: Ya çok seveceksiniz ya da hiç beğenmeyeceksiniz. Hazırlanışı;

Tereyağ, zeytinyağ, pudra şekeri ve ezilmiş halde bir yumurtanın sarısı mikser haznesinde, tam bir karışım oluncaya kadar çırpılır.
Diğer tarafta un, patates nişastaşı bir kaba elenir ve ortası havuz şeklinde açılır. Hazırlanan havuza yağlı karışım konarak, spatula veya tahta kaşık ile yumuşak bir hamur oluşuncaya kadar karıştırılır. Doğranmış siyah zeytinler ilave edilir. Bu aşamada siyah zeytinin renginin hamura geçmemesi için çok karıştırmamaya özen gösterin.
Bu şekilde oldukça yumuşak ve hafif yapışkan olan hamur ,yağlı kağıt üzerine alınır. İkinci bir yağlı kağıt üzerine serildikten sonra yaklaşık 5mm kadar inceliğe ulaşıncaya kadar merdane yardımı ile açılır. Hazırlanan kurabiye hamuru, buzdolabında yaklaşık 12 saat bekletilir.
Süre sonunda buzdolabından çıkarılan kurabiye hamuru oldukça sertleşmiş ve kalıplama için uygun hale gelmiş olacaktır. Yaklaşık 5cm'lik, yuvarlak kurabiye kalıbı ile kesilir ve muffin kalıplarının içine yerleştirilerek, 170 derecede ön ısıtma yapılmış fırında, yaklaşık 20 dakika veya üzeri kızarana kadar pişirilir. Düzgün bir şekil isterseniz bu yöntemi öneririm. Ama yok "Deliliğim daha kanıtlanmadı." derseniz , o zaman kesmiş olduğunuz yuvarlak kurabiye hamurunu, direkt olarak yeni bir yağlı kağıt serilmiş tepsi ile pişirebilirsiniz. Şekli bir miktar bozulabilir ama sonuç değişmeyecektir. Muffin kalıbı olarak hem silikon hem de metal kalıpta deneme yaptım. Her ikisinin de tabanına yağ sürmeden pişirdim. Silikon kalıptan çok rahat çıkarken, metal kalıpta biraz zorlandık. Bilginize...
Pişirilen kurabiyeler, fırından çıkarıldıktan sonra kalıbın içinde 2-3 dakika kadar bekletilir. Eğer hemen çıkartmak isterseniz, sıcaklığından dolayı dağılacak ve kırılacaktır. Hafif ılındığında soğuması için tel ızgaraya alınır. Tam soğuma sağlandığında servise hazırdır.

Dediğim gibi çok iddialı bir kurabiye. Özellikle cheesecake gibi ortada duran bir lezzeti seviyorsanız, mutlaka denemenizi öneririm. Bu arada neden haşlanmış yumurta sarısının yarısını kullanarak bu reçeteyi yarım ölçüye indirmedim? Aferin bana, herşey bitmiş, aklıma gelene bak...

BÖ2009! yarışmasının heyecanı, tanıdık ve tanımadık bütün bloglarda bu haftanın konusu gibi. Onun telaşı devam ederken, Sevgili Tütü'den güzel bir ödül geldi. Aldım ve kabul ettim.

"Peçete'nin Gündeminden" herkesle paylaşmak ama bir kaçına özel olarak göndermek istedim. Lütfen kabul buyurunuz efendim;
Hollanda yaşayan bir Türk annesi: My Lekker Life - Zeynep
Şeker Hamuru işine bulaşmış: Mutlu Dükkan - Zeynep
Yazıları konusunda hissettiklerimi çözmeye çalıştığım: Sarhoş Balık ve Topal Martı - Funda
Yorumu ile beni tam onikiden vuran ve Bebi'nin ekran karşısında hafifçe göz kırptığı Defdef'in Annesi: Defne'den Önce... Defne'den Sonra... (Kendime not: En yakın zamanda Anne'nin ismini öğren.)
Hanımefendiliğinin ve sıcaklığının beni sarmalamasını seviyorum: Işılca Tatlar - Işıl Hanım
Olmayan küçük kız kardeşim: Snoweggs - Oytun
Garip bir bağımlılığım olan: Journey to Blue - Dilara
Uzaklardan birisi: Dandy Sugar - Lisa
Büyümeye hevesli ,çekirdekten gelen: Çekirdekten - Banu

Bu listede daha uzar, gider...
Kısaca bir Deli'den;
Sevgiler ve saygılar,

Limonlu Mus Kek... (Frozen Lemon Mousse Cake...)

aysemoztas@gmail.com (pecete) — Fri, 10 Apr 2009 11:13:00 +0000

Her yazı bir mide krambı. Veya hiç yaşamadığım doğum sancısı gibi. Herşey hazırlanıp, "Kaydı yayınla" tuşuna basıldığında derin bir rahatlama duygusu, uzun zamandır görmediğim bir arkadaş gibi keyif verir. Üniversiteye hazırlanırken gazetecilik istemiştim. Hatta savaş muhabiri olmak gibi bir arzum vardı. Bu konuda ile ilgili aileden gelen tepki; "Anne, ben sualtı mağara dalgıcı olmak istiyorum." talebimle aynı yönde oldu. Sadece Abi, bu mesleği kaldırabilecek sağlamlıkta olmadığımı söylemesi beni düşündürdü. Vazgeçtim... Tesadüf olur ki, bir dönem medyaya çalıştım. Evet, kaldırabilecek sağlamlıkta değilmişim. Yazmaktan vazgeçmedim. İçimden geçtiği an, elime ne geçerse ona yazdım. Sevdim yazmayı. Teknoloji de işimi kolaylaştırdı. Aslında zoru seçmek isterdim; daktilo ile yazmak. Her yazdığınız kelimeyi düşünmek, her cümledeki kurguyu doğru yapmak ve bütünlüğü yakalamak. Sonuçta "Delete" tuşu yok. Yanlışı bir çırpıda ekrandan siler gibi kağıdın üstünden silmek mümkün değil. Belki de bu yüzden parmaklar acıyor daktiloyu kullanırken ve hata oranı azalıyor. Klavyeyi daktilo gibi kullanmak lazım. Yazıları; aceleyle, sanki yakalanamayacak bir uzaklığa gidiyormuş gibi değil, içe sindirilerek ve hani çok sevilen yemeğin hiç bitmesini diye ağır yenme durumu gibi, yavaşça ve tadını alarak yazmak. Hangi yolla hazırlanırsa hazırlansın, sonuçta "Yazı" tamamlandığında, yeni doğmuş bir bebek şeklinde elde tutulur. İlk göz ağrısıdır. Ta ki yenisi gelene kadar...

Not: Yazılarınızda eğer noktalama işaretleri kullanımı konusunda sıkıntı yaşıyorsanız veya bu konu ile merak ettikleriniz varsa DDD (Doğru Yazalım, Doğru Konuşalım, Dilimizi Koruyalım) etkinliği altında, ilgili yazıların toplandığı Dilyarası Blogspot'una göz atabilirsiniz. Yazılarınızı ve duygularınızı, en iyi şekilde ve doğru ifade edebilmek için ( Noktadan sonra, büyük harfle başlamak gibi...) yararlı olacağına inanıyorum.

"Curd" olarak bilinen ve bir nevi dolgu malzemesi veya sos olarak düşünebilenecek krema türü, bu tarifin çıkış noktası. Pastacı kremasından ayıran en önemli özellik, içinde yoğunluğunu arttırıcı herhangi bir kuru malzeme (Un, nişasta gibi) kullanılmaması. En çok tercih edilen çeşitleri; limon ve portakal. Yumurta sarısı, şeker, kullanılan meyvenin suyu ve katı yağ ile hazırlanmakta. Hani ilkbahar geldi, yaz da geldi gelecek ya, bu krema ile hazırlanmış, soğuk bir tatlı tarifi. Yaza hazırlık anlamında;

Limonlu Mus Kek (Frozen Lemon Mousse Cake):
"Desserts Mag" sitesinden uyarlanmıştır.
26 cm'lik kalıp / 24 adet tek porsiyon
Hazırlanma Süresi: 2 saat
Bekleme Süresi: 1-2 gün
Servis Süresi: 10 dk
Saklama Süresi: 3 gün

Gerekli Malzemeler:

1 cup / 1 su bardağı / 4 adet büyük limon suyu
2 cup / 2 su bardağı toz şeker
4 yumurta sarısı + 4 yumurta (Oda sıcaklığında)
170 gr terayağ veya margarin
1 1/2 cup / 1,5 su bardağı krema (Soğutulmuş olarak)

Tarifi aldığım sitede her aşaması fotoğraflanmış. Uygulamasında, kıvam tutturma ile ilgili problem yaşayacak olursanız veya "Acaba oldu mu?" şeklinde kafanızda bir soru oluşursa yardımcı olacaktır;

Ocak üzerinde bir kabın içine toz şeker, limon suyu, yumurta sarıları ve 4 yumurta alınır. Kısık ateşte koyulaşıncaya kadar karıştırılarak pişirilir. Koyuluk derecesini anlamak için tahta bir kaşık, bu karışıma batırılır ve sırt kısmından parmakla çizgi çekilir. Sizin yapacağınız bütün akrobatik hareketlere rağmen çizgi bozulmuyorsa, krema kıvamı geçer not almıştır.
Bu aşamada hazırlamış olduğunuz limonlu kremadan 1/2 su bardağı kadarına ayırma işlemi yapıyorsunuz. Kalan kısım, arada bir karıştırılmak üzere buzdolabında yaklaşık 1 saatlik dinlenmeye alınıyor.
Dinlenme süresi tamamlandığında, krema buzdolabından çıkarılır ve çırpılarak koyu bir kıvama getirilmiş olan soğuk süt kreması ile birleştirilir. İyice karıştığından emin olunduktan sonra kalıplama aşamasının ilk adımı atılacaktır.
REKLAMLAR BAŞLADI. Bu kısımda yeni bir üründen bahsetmek istiyorum. Yerli silikon kalıp üreticisi Softbowl, oldukça kullanışlı ve açıkcası benim "EN" listemin üst sıralarında yer alan minik kalıpları piyasaya sundular. Yıldız, kalp, yuvarlak ve dilimli olmak üzere 4 çeşidi bulunuyor. Diğer modellerde olduğu gibi rahat bir kullanımı var. Bu küçük modellerin en büyük iki özelliği, dörtlü olarak tek bir kalıp veya küçük, tek porsiyonluk olarak 6'lı paket halinde sahip olabilmeniz. Ve diğer özelliği, teknik olarak bir güzellik mevcut; minik kalıpların tam ortasında, kalıbın şekline uygun olarak tasarlanmış bir basınç noktası var. Bu nokta kalıbı ters çevirip, içindekini servise hazırlama aşamasında çok işinize yarıyor. Noktadan yapacağınız ufak bir baskı ile kalıbın içindeki kek, dondurma veya kısır gibi hazırladığınız tarifi kolayca çıkarabiliyorsunuz. İsterseniz oluşan boşluğa farklı dekorasyonlar uygulayabilirsiniz. Ürün hakkında bilgi almak veya nerelerden ulaşabileceğinizi öğrenmek için 0212 613 15 66 no'lu telefondan Atilla Bey ile görüşebilirsiniz. Konuşursanız, kendisine benden selam söyleyin, olur mu? REKLAMLAR BİTTİ...
Bu tarif için benim tercihim, bağımsız olarak kullanılan tek porsiyonluk Softbowl minik kalıpları oldu. Bir kenarda ayrılmış ve beklemekte olan limonlu kremadan bir tatlı kaşık kadarını bu kalıpların dibine düzgünce sıvadıktan sonra -ki burda, yukarda bahsettiğimiz o meşhur basınç noktasının yüksekliği çok işime yaradı, süt kreması ile birleştirilmiş limonlu krema kalıplara paylaştırılır. Kalıbın standart yüksekliği kadar konan karışımın, kalıba tam yerleşmesi için bir iki defa sallamak gerekiyor. Bu şekilde hazırlanan limonlu karışım, sertleşmesi için buzdolabına 1 gün boyunca bekletilecektir.
Ertesi gün servise almak için tatlıyı buzdolabından çıkardığınızda eğer hala yumuşaksa, sakın üzülmeyin. Bu yumuşaklığın sebebi, ilk aşamada yapılan pişirme işleminin yeterli olmadığının göstergesidir. Hiç moralimizi bozmadan hemen tatlıları buzluk kısmına koyuyoruz ve kendilerinin aslında bir dondurma olduğunu iddia ediyoruz. Emin olun sizden başka kimse bu gerçeği bilmiyor olacak. Kalıptan çıkarılacak sertliğe ulaştıktan sonra servise hazırdır.

Ailenin kaşınan bir ferdi olarak bu tatlıların üzerine dekorasyon amaçlı birşeyler yapmak lazım. Parka gidilir ve bir miktar çiçek toplanır. Bebi'ye bu çiçeklerin çok ulvi bir görev için toplandığı açıklanır, kendisinin çiçek koparmadan önce mutlaka büyüklerinden izin alması gerektiği söylenerek... Operasyona başlanır;
Buzlama Yöntemi: Yumurta akı, mutfak öğütücüsünden geçirilmiş toz şeker, fırça ve çiçek bu operasyon için gerekli malzemeler. Aynı işlemi meyveler üzerinde de uygulayabilirsiniz. Yerleştirmek için yumurta akının tam kuruduğundan emin olmak gerekiyor. Eğer yiyeceğin üzerine yerleştirmek size uygun gelmiyorsa, servis tabağını süslemek için de kullanabilirsiniz. İşlem çok basit. Çiçeğin veya meyvenin üzerine fırça ile yumurta akı sürülür, inceltilmiş toz şekere batırılır ve kuruması için ayrı bir köşeye kaldırılır. Kuruduğunda kullanıma hazır hale gelecektir.

Bir cumartesi akşamı veya pazar öğleden sonra bu tarif yensin derim. Belki yerken Bö!2009 sitesine göz atarsınız. Bakalım tanıdık isimler var mı? Bu haberi başka türlü veremezdim. Söylerken bile hafif bir sıkıntı halindeyim. "Aya Merdiven Kurduk.biz" sitesinin sahibi, sevgili İpek Aral Kişioğlu tarafından önerilerek, aday olduk. Açıkcası bu vesileyle onunla ve sitesiyle tanıştığıma daha çok sevindim. Oylama 11 - 26 Nisan tarihlerinde yapılıyor. Bence yeni siteler keşfetmek için bulunmaz bir fırsat. Hayırlısı olsun diyelim...

Hafif limon tadıyla, şeker konusunda kararsız kalan tavrıyla hoş bir nida yükselsin bu diyarlardan. Yanında belki bir Türk Kahvesini misafir ederek. Güzel geçecek bir haftasonu dileği ile...

Sevgiler ve saygılar,

Yeşil Çaylı Kakao Brownie... (Best Matcha Cacao Brownie...)

aysemoztas@gmail.com (pecete) — Tue, 07 Apr 2009 05:30:00 +0000

Ve dedim ki; okuyacaklarınız ve görecekleriniz, pazar gününün onlara ve mutfağa yansımış halidir...

Dört duvar dediğimiz ve sıcak ev kavramı ile birlikte kullanılan yerden, güneşin "işte geldim, burdayım..." mırıltısı eşliğinde dışarı açıldık. Bu durum, ben de hafif panik atak şeklinde rejim yapmak duygusu geliştirirken; onlar da çiçek, börtü, böcek gibi kavramların, ellerinde dokunabilecekleri hallere büründü. İlkbahar, bir çocuğun elinde ne kadar güzel olduğundan habersizdir sanırım. Her ne kadar pazartesi itibariyle bulutlar hafif bir meydan okuma durumunda olsa da, elimde güneşli fotoğrafları tutuyorum ve mutfağa giriyorum;

Yeşil Çaylı Brownie (Best Matcha Cocoa Brownie):

"fresh from the oven" sitesinden uyarlanmıştır.

16 adet

Hazırlanma Süresi: 10dk

Pişme Süresi: 25dk

Servis Süresi: 30dk

Saklama Süresi: 5 gün

Gerekli Malzemeler:

140gr tereyağ veya margarin
2 yumurta (Buzdolabından alınmış haliyle)
1 1/4 cup / 1 1/4 su bardağı toz şeker
3/4 cup + 2 tablespoon / 3/4 su bardağı + 2 yemek kaşığı kakao (Altınmarka / %20-22 yağ oranlı)
1/4 teaspoon / 1 çay kaşığı ucu tuz
1/2 teaspoon / 1/2 çay kaşığı vanilya özü
1/2 cup / 1/2 su bardağı un

İçine çikolata eklentisi yapılmadan, sakızımsı dokusu ve hafif ıslak yapısı ile gerçekten güzel bir lezzet. Tarifte yer alan kakaonun bu açıdan markası ve içerdiği yağ oranı çok önemli. Brownie'nin rengini ve dokusunu yakalamak için mümkün olduğu kadar yağ oranı yüksek kakao kullanmak gerekiyor. "Matcha" olarak adlandırılan Yeşil Çay tozu ise labne peynir ile karıştırılarak üzerine desen şeklinde browniye, bu tarifte adapte ediliyor. İlk adım onların hazırlığı olacaktır;

Yeşil Çaylı Labne Peynir Hamuru

Gerekli Malzemeler:

1 yumurta sarısı
225gr labne peynir
3/4 teaspoon / 1 tatlı kaşığı Yeşil Çay Tozu (Matcha)
1/4 cup / 1/4 su bardağı toz şeker

Labne peynir ve toz şeker, mikser ile yumuşak krema kıvamına gelinceye kadar çırpılır. Yumurta sarısı ilave edilerek, toz şeker eriyinceye kadar çırpma işlemine devam edilir. Elde edilen karışımın yarısı başka bir kaba aktarılır ve yeşil çay tozu ile karıştırılır. Bu şekilde Brownie üzerinde desen olarak kullanılacak, beyaz ve yeşil tonunda iki hamur hazırlanmıştır.

Bu hamurlar hazırlanıp oda sıcaklığında bekletilirken, Brownie'ye başlanır;

Benmari yöntemi ile su dolu bir kabın üstüne, tabanı değmeyecek şekilde yerleştirilen 2. kabın içine tereyağ veya margarin, toz şeker, kakao ve tuz konularak karıştırılır. Kaynamasına izin verilmeden, parmak testi ile (Küçük parmağınızın dayanacağı sıcaklık.) sıcaklık kontrolü yapılır. Bu aşamada oldukça pütürük bir hamur olacaktır. Merak etmeyin.
Yakmayan bir sıcaklığa eriştiğinde bu karışımın içine ilk önce vanilya özü ilave edilir. Daha sonra soğuk halde olan yumurtalar tek tek konur ve tahta kaşık ile parlak bir kıvam alıncaya kadar karıştırılır. İlk yumurta ilavesi yapıldıktan sonra hamurun toparlandığını ve kabın kenarında hafif erimiş yağ kısmı göreceksiniz. İkinci yumurta ilavesi ile hem yağ toparlanacak hem de hamur daha parlak ve koyu kıvama gelecektir.
Yumurtalarda eklendikten sonra un direkt olarak bu kabın içine elenir ve gene tahta kaşık ile karıştırılır. Unu tam olarak yedirdiğinizde Brownie hamuru hazır demektir. Karıştırma işlemi için çırpma teli veya çatal tercih etmeyin. Bu aletlerle karıştırma esasında hamurun içine hava gireceği için, hamurun pişme aşamasında kıvamı bozulur. Tahta kaşık veya spatula en uygun şeçenekler
Yaklaşık 23cm'lik kare kalıbın tabanı ve yanları yağlı kağıt ile kaplanır ve hazırlanan karışım bu kalıbın içine dökülür. Bekletmeden hazırlanmış olan 2 renkli labne peynirli hamurlar Brownie hamurunun üzerine tatlı kaşığı ile istenilen şekilde damlatılır. Yeşil Çaylı olan hamur, diğerine göre daha yoğun olduğu için kaşığa alacağınız miktar önemli olacaktır. Bu işlem tamamlandığında temiz bir kürdan ile hamurların üzerinden geçecek şekilde zigzaglar çizilir.
Daha önceden 170 derecede fanlı olarak ön ısıtma yapılmış fırında 20-25 dakika pişirilir. Kürdan testi neticesi kürdan, kekten üzerine hamur bulaşmış şekilde çıkabilir. Pişmedi diye daha fazla fırında tutmayın. Önemli olan dış kabuğun pişmiş olmasıdır. Soğuması için tel ızgaraya alınır. Yaklaşık 30 dakika sonra kesilerek servis yapılır.

Bu tarifteki tek sorun, üzerine desen yapmak için hazırlanan 2 renk hamurun miktar olarak fazla gelmesi. Yarım ölçü olarak kullanmak (Yumurta sarısını ağırlığını ölçerek yarısı alınabilinir.), yumurta sarısını tamamen çıkartıp ölçüyü 1/3 olarak ayarlamak veya artan hamurları hemen bisküvi alt tabanı hazırlayarak mini muffin kalıplarında pişirmek gibi çözümler uygulanabilinir. Veya bu hamurlar hazırlanmadan sadece düz bir Brownie'ye sahip olunabilinir.

Hala yağmur yağıyor. Olsun, en az güneşli fotoğraflar kadar güzel...

Obama gelmiş, yollar kapalı. Olsun, ara yolları keşfetmek güzel...

Bu yazının sonunu nasıl bağlayacağımı bilmiyorum. Olsun, sevgiler ve saygılar derim...

Olur ve biter, geçer ve gider...

Sevgiler ve saygılar,

Krep Çeşitlemesi... (Savory Crépe Terrine...)

aysemoztas@gmail.com (pecete) — Fri, 03 Apr 2009 09:25:00 +0000

Birdiler, iki oldular. Aslında ikinci kısım bir ekip. Abi'yi artık tanımayan yoktur. Ama ekip yeni. Yorum yazmışlar; tuzlu yap... Abi'nin o sakin ve ılımlı sesinden sonra, onların ki 5.7 şiddetinde beynimde patladı. Araştırdık, bulduk, yaptık. Dino, onu akşam yemeği zannetti. "Sipariş verebilir miyiz?" sorusuna garip bakışları da sanırım o yüzdendi.
"Eee, mutfaktaki?!"
"Yok, o yetişmiyor..."
Çok feci çevirdim olayı. Birazcık kızardım. Kendime "Hain kadın!" dedim ve kocaman gülümsedim Dino'ya. Aç kalmadık ama kimse de dün gece yapılan tuzluya nail olamadı;

Her zamanki krep, içerik açısından dolgular belki farklı. Birleştirme ve sunum açısından çok başarılı. Tarif; Boşnak kökenli, ingilizce tarif veren bir siteden. Değişik bir arkadaş: Palachinka... Sunumlarla oyun oynuyor. Bir iki tarifi denedim ama sanırım reçeteleri adapte etmek gerekiyor. Belki tarifi sizde vardır, sunum kısmını uygularsınız. Neşeli Yemekler havasında... Açıkcası bizlerde, bu şekilde hazırlanan bulamadım. Eğer bilginiz varsa, paylaşın. Beraber yazıya notlar düşelim. Başlangıç;

Krep Çeşitlemesi (Savory Crépe Terrine):
"palachinka.blogspot.com" sitesinden uyarlanmıştır.
8 adet 18cm'lik krep
Hazırlanma Süresi: 1,5 saat
Bekleme Süresi: 12 saat
Servis Süresi: 5 dk

Gereki Malzemeler:
Krep için:

250ml süt / 2,5 su bardağı süt
60gr tereyağ veya margarin (eritilmiş ve soğutulmuş)
150 gr / 1 1/4 su bardağı un
150ml / 3/4 su bardağı su
4 yumurta
1 tatlı kaşığı fındık tozu
Bir çimdik tuz
Yarım limon kabuğu rendesi (Opsiyonel)

Düz yazı mantığında tek bir cümle yazacağım; bütün malzemeleri karıştırın ve 1 saat dinlendirin. Krep hamuru hazır. Süre sonunda, yaklaşık 18cm'lik çok az yağ ile yağlanmış teflon tavaya bir ölçü (Kepçe) krep hamuru alın, her iki tarafı hafif kızarıncaya kadar pişirin. Çok cümle oldu, di mi?!..

Şimdi daha çok cümle kuralım. Krepler hazır. Dolgu malzemeleri olarak 3 farklı renkte ve çeşitte hazırlık yapıyoruz. Bu aşamada ufaklık yanınızda olsun. Ortalık batacaktır ama takılmayalım. Biliyoruz ki; Kirlenmek güzeldir... Bazen Bebi'nin bu yüzden kendisini çamurlara atlamasını engelleyemiyorum ama olsun. (İç ses: farkında mısın hain kadın; konuyu dağıtıyorsun.. Cevaben Ben; tamam, tamam..)

Hazırlanacak dolgu malzemeleri ıspanaklı, mantarlı ve domates püreli;

Ispanaklı dolgu:

400gr ıspanak (Ayıklanmış ve temizlenmiş. Sapları işin içinde)
3 diş sarımsak

Bir tencerenin içinde hiç su koymadan, ıspanak ve sarımsak pişirilir. Tezgaha alınır. Soğuduktan sonra mutfak öğütüsünden geçirilerek püre haline getirilir.

Mantarlı dolgu:

450 gr mantar (Oldukça küçük doğranmış)
Bir çimdik tuz
Bir çimdik karabiber
1 çay bardağı krema

Mantar ve tuz, ocak üzerinde su ilave etmeden mantarlar, kendi suyunu çekene kadar kavrulur. Biber eklenir. Tezgah üzerine alınır. Krema ilavesinden sonra mutfak öğüttüsünden geçirilerek, püre haline getirilir.

Domates püreli dolgu:

400ml domates püresi (2 küçük kutu)
Bir tatlı kaşığı kekik
Bir çimdik tuz
50 gr mısır nişastası

Domates püresi, tuz, kekik ocak üzerinde kaynamaya başlayıncaya kadar pişirilir. İlk fokurdamanın duyulmasından ve görülmesinden sonra tezgaha alınır. Azar azar mısır nişastası, karıştırılarak ilave edilir. Hafif bir koyuluk yakalandığı an, dolgu hazırdır.

Ellerde krepler, bir yanda dolgular ve karşınızda içine streçfilm serilmiş bir kalıp... Ekmek için kullandığınız veya derince herhangi dikdörtgen şeklinde kalıp olabilir. Tek tek dolgu malzemelerini kreplerin içine (3 tatlı kaşığı dolusu)konarak, sarılır. Hazırlanan rulolar kalıba tabandan başlayarak dizilir. Dikkat edilecek nokta; sardıktan sonra üste kalan açık ucun kalıba yerleştirdiğinizde size bakıyor olması. Kalıp daha sonra ters çevrileceği için , eğer bu ucu aşağıya doğru yaparsanız; yani kalıbın tabanına doğru, kalıptan çıktıktan sonra gerek sunumda gerekse keserken problem yaşama ihtimaliniz çok yüksek olur. Taban hazırlandıktan sonra diğer ruloları ister renk sıralamasına göre isterseniz gelişigüzel yerleştirebilirsiniz. Yanyana gelecek ruloları birazcık sıkıştırmak mümkün. Bütün parçaları yerleştirdikten sonra kalıbı komple streçfilm ile sarıp, buzdolabında 12 saat bekletiyorsunuz. Önemli. Neden? Kalıptan bir bütün halinde çıkması için gerekli bir süre... Süre sonunda servis tabağına alınır ve dilimler halinde kesilerek servis yapılır. Keserken dağılmaması için bir dikkat lazım. Acele etmeden ve yavaşça...

Şimdi izninizle sizi, bu cuma günü -ki kimi çalışanlar için mutlu ve kutlu gün oluyor, bir fotoğrafçıyla tanıştırmak istiyorum. Yeri, göğü ve herşeyi fotoğraflayan biri. Garip ve adlandıramadığım bir şekilde fotoğraflara bakarken huzurlandım. Bulduğumu taciz ediyorum ya, onu da taciz ettim. Üzerinde pek uğraşmamadığı ama sanırım bundan sonra uğraşacağı bir sayfası var. (Dilara'ya not: Duy sesimi, severiz biz bu fotoğrafları, değil mi?)

Adı üstünde; http://www.cekirdekten.blogspot.com/

Fotoğraf Banu Tuncel'e aittir.

Bu haftasonu başımıza ne gelsin; sevdiğimiz parfüm kokusu ile güneşin sıcak ışınları gelsin... Bu hoş birlikteğin yaşanacağı bir haftasonu olması dileği ile...

Bu kısım bendeki onu ilgilendiriyor: gidiyorsun... Radyoda "Yüksek Sadakat" çalıyor. Açsana, tuttum senin için...

Sevgiler ve saygılar,

Bebek... (A New Baby...)

aysemoztas@gmail.com (pecete) — Thu, 02 Apr 2009 05:25:00 +0000

Şimdi durumu anlatmaya gerek var mı? Olay zaten vuku buldu. Hani çoşarak ve koşarak üstümüze gelen heyecan fırtınasını paylaşmak isteği ve bu sayede aklı selim hale gelebilmek için hafif bir gayret içinde olma durumu diyelim. Bir bebek var hayatımda. Hemen o büyüyen gözler küçülsün. Aslında bu bebek, bebeklikten çıkmış, yürümüş ve almış başını gitmiş. Ben de ucundan köşesinden giriverdim onun hayatına. Her ay görüşmeyi planlıyoruz. Onun için özel şeyler hazırlamak , süprizler yapmak bu planların içinde... Aslında siz de işin içindesiniz. Yorumlar önemli. Olumlu veya olumsuz. Ne düşünüyorsanız sadece yazın derim. Beklemedeyim...

Bebek? YemekName Nisan 2009 oluyor kendisi...

"Alice, Harikalar Diyarında" kitabından yola çıkarak, "Şekerleme Dosyası" hazırladık. 4 çeşit, yapımı kolay şekerlemeler var. Bunun yanısıra eskilerin ve hala vazgeçilmez olan "Rüzgar gülleri" nden bahsettik. Aslında bu da yeni bir olaya giriş olacak. Kullanabileceğinizi düşündüğüm bazı şablonlar oluşturmak istiyorum. Baharat kavabozları için isim etiketleri, minik hediye kutuları, çocuklar için kağıttan yapılacak kuklalar gibi. Fotoğraflarına, yapım aşamalarına ve şablonlarına rahatlıkla ulaşabileceğiniz şekilde. Bunu bir başlangıç olarak kabul edin lütfen. Umarım beğenirsiniz. Şimdiden kolay gelsin...

http://www.heatherbailey.typepad.com/ sitesinden uyarlanmıştır.

Şablon ve yapım kılavuzuna ulaşmak için burayı kullanabilirsiniz. Nisan ayı içinde bir bebek daha gelecek. Fotoğrafları ve yazısı hazırlanıyor. Sanırım haftaya hazır olur. Yarın tuzlu tarifi, hem Abi için hem de kendilerini "Çalışan, ekmek sever bir ekip" olarak tanımlayan bir grup için; (Kendilerini bu şekilde adlandırıyor. Tanımam, bilmem, etmem...)

Sevgiler ve saygılar,

Espressolu Susamlı Gofret... (Sesame Wafers With Espresso...)

aysemoztas@gmail.com (pecete) — Tue, 31 Mar 2009 06:30:00 +0000

Bir yandan İncesaz dinlerken, sözlerde kaldım, durdum.

"Mazi kalbimde yaradır,

...

geçti ardından uzun yıllar,

o kadın da unuttu beni..."

Elimdekine baktım. Çok emektardır kendileri. Bir taraftan çırparken, sanki bu tangoyu seslendiriyor gibi geldi veya artık bende ne duyduğum konusunda ciddi problemler var. Ha şimdi çırptı, çırpacak dedirten türde bir hıza sahip, iki kollu minik bir arkadaş. Çok zaman beni rezil etmiştir ama nedense ayrılmamak konusunda ciddi bir inatlaşma halindeyiz. Üstüne kuma gelir gibi, boyundan büyük bir adet yarı profesyonel mikser bile gelmiş olsa dahi sesini çıkarmadan, kenarda bekledi. Fazla yer tutmadığını ve temizlenmesinin pratik olduğunu bilerek. Gün olur, devran döner misali... Devran döndü, gün oldu;

Kendime not: Garip bir yazı girişi oldu...

Favorimiz susam. Özellikle simit üzerinden düşen tanelerin, hafif ıslatılmış parmak yardımı ile toplanarak yenmesi başına sık sık gelen bir durum. Kendisinden hazırlanan gofret tarzında şekerleme de ise amaç, tane toplamaktan ziyade onları toplu halde yeme durumu. Buyrun aktiviteye;

Espressolu Susamlı Gofret (Sesame Wafers With Espresso):

"The Complete Cookie Book- Elizabeth Wolf Cohen" kitabından uyarlanmıştır.

50 adet

Hazırlanma Süresi: 20dk

Pişme Süresi: 15dk

Servis Süresi: 1 saat

Saklama Süresi: 15 gün

Gerekli Malzemeler:

1/2 cup / 1/2 su bardağı susam
1 tablespoon / 1 yemek kaşığı tereyağ veya margarin (Oda sıcaklığında)
1 cup / 1 su bardağı kahverengi toz şeker
3 tablespoon / 3 yemek kaşığı un
1 yumurta
1 tablespoon / 1 yemek kaşığı espresso
1 çimdik tuz

Kendisinde biraz "Tuile" havası gördüğüm inceliğe sahip, espressolu ve susamlı gofretlerin yapılışı gayet pratik;

Fırın 180 derecede fanlı olarak ön ısıtma yapılır. Fırın tepsisine çift kat yağlı kağıt serildikten sonra susamlar kavrulmak üzere sıcak fırına verilir. Hafif kahverengi oluncaya kadar, arada bir karıştırarak yaklaşık 15 dakika fırında bırakılır. Rengi dönen susamlar fırından tel ızgara üzerine alınır ve soğuması için beklenir.
Mikser kabının içine susam dışındaki bütün malzemeler konur ve mikser ile yaklaşık 5 dakika tam karışım sağlanana kadar çırpılır. Bu karışımın içine soğumuş ve kavrulmuş olan susam konur. 10 saniye kadar daha karıştırıldıktan sonra yarım tatlı kaşığı ölçüsüyle, yağlı kağıt serilmiş tepsiye 2 cm ara ile yerleştirilir. Hazırlanan tepsi fırına verilir ve 15 dakika veya üzeri hafif kahverengi oluncaya kadar pişirilir. Süre sonunda fırından çıkarılır ve tepsiden alınmadan şekillendirme aşamasına geçilir.

Ne kadar düzgün konmaya çalışsada bu gofretler, fırında pişerken zincirlerini kırıp, "Ey özgürlük!" şeklinde, alıp başını gidiyorlar. Modern sanat şeklinde görebileceğiniz bu gofretleri eğer daha standart kalıplara sokmak isterseniz; uygulamayı yapmanın doğru zamanı , bu aşamadır. Daha sıcaklığını koruyan gofretleri kurabiye kalıpları ile kesmek mümkün. Ve hatta hala sıcaklığını korurken, farklı şekiller vermek de mümkün. Tuile gibi çabuk soğuyup, kıtırlaştığı için şekil vermek konusunda hızlı davranmak gerekiyor. Biraz el yanmasına hazırlıklı olun.

Artık ilkbahar geldiğine göre "Yaz gelsin..." sayıklamalarına başlayabilirim. Fonda hala "Mazi kalbimde bir yaradır," çalıyor...

Sevgiler ve saygılar,