Pembe Paletler

Veeee… (18-23 Mayıs 2010)

2011-03-20T22:18:00.000+02:00

Feryal aradı…

19 Mayıs’ ta Sharm’ a gidicez… Haluk da eğitimlerini tamamlamış olacak, Evşen’ in badiye ihtiyacı var… Gelir misin?

Sizceee?...

Wallaa… Kriz mriz… İşler güçler… Duruma göre bakarız… Geliyorum diye düşünün dedim tabii…

Bu arada benim göçebe hayatım aldı başını gitti… Yarı İzmir yarı İstanbul yaşamaya başlıyorum falan… Tam da bütün bunların ortasında işler de açıldı… İstanbul’ da bir sürü projeye davet alıyoruz, fiyat veriyoruz…

Gün geldi çattı… Pasaportları göndermek lazım vize için… E gönderiiim canım, en fazla bi Mısır vizem olur J

Bi İzmir… bi İstanbul…

Ev işi tamam bu arada… İşler de yolunda gidiyo… Patrona dedim ben 19–23 arası izin… Tamam dedi daha bitmeden cümlem… Zaten 18’ inde İstanbul’ da toplantı var… ehehheee… Ordan da ben kaçaaarr…

İşleri daha fazla anlatmıyiiim yoksa bitmez bu yazı… J

Neyse 18’ i sabaha kadar çalışıp 20’ sinde verilecek ihale dosyasını tamamladıktan sonra sabah kendimi Evşen’ e atıyorum… Kaybolma ve trafik riskine karşı biraz(!) erken çıkmışım; yataktan kaldırıyorum badiyi J))

Biraz evde yayıldıktan sonra çıkıyoruz; saat 12’ de havaalanında buluşucaz Feryal ve Haluk’ la…

Bu arada Exit Aydın organize etti gidişimizi… Hadi bakalım J))

2 tane de doktor varmış bizimle birlikte, birisinin Bengisu olduğunu maillerden biliyoruz… Nasıl birileri acaba diye hiç kafa yormuyoruz… dalıyolarmış işte J))

Gidiyoruz Mısır Havayollarının bankosuna…

Sıra bize geliyo…

Koltuk numaralarını ayarlamaya çalışıyolar… 2+2 diyoruz… 3+1 olursa bir kalan koridorda olsun falan… Adamın kalan aklını da aldıktan sonra uçuş kartlarımızı alıp bagajlarımızı veriyoruz J))

Pasaport kontrolüydü, free shop turuydu derken vakit geliyooo… E acıktık ama yaa… Neyse artık uçakta… oohh açarız şarapları da…

Ben uçağa giden koridorda son telefon konuşmalarımı yaparaktan ilerliyorum… Haluk ve Feryal’ i yan yana oturtuyoruz; Evşen’ le ben de koridor başlarında olmak üzere yan yana sayılırız… Bizi yanyana oturtmayı başaramayan adam diğer katılacak 2 dalgıçı Evşen’ in yanına denk getirmeyi başarmış J)))

Böylece grubumuzu da tamamlamış oluyoruz…

Havalanmaya hazırız…

Bismillahirrahmanirrahiiiiiimmm….

????

El fatihaaa…

Nooluyo yahuuu…

Mısır havayolları da uçuşa hazırlanıyo… J)))

Önce Arapça anonslar….

Ceket-ül hayat taht-ül makat…

J)))))) İngilizcesini dinlemeye gerek kalmadı zaten… Anladık can yeleklerinin nerde olduğunu… J))))

Uçuşu anlatiiim miii… çok detaya girmiycem ama bir hostesimiz vardı ki sormayın gitsin… Evlere şenlik… Gözler sürmeli… Bakışlar baygın… Çene hat safhada düşük J))) Yemek servisi kırk saat sürdüğü gibi bi de üstelik şarap yokmuuuuuuuşşşş L

Kahire’ ye geldik, inişe geçiyoruz… Piramitleri görebilir miyiz acaba diye camdan bakmaya çalışıyorum ama kentin üstünde kahverengi bir bulut var… bişey göremeden iniyoruz… Kahire havalimanında adım başı pasaportlarımızı kontrol ediyolar; işsizliğe mi teröre mi çare anlamadım J)) Sharm’a gideceğimiz uçağın kapısına geldiğimizde Haluk’ la ben şaraaaappp şaraaappp diye inlemekteyiz… Küçük bir büfe var; onda da bira… İçimizde kaldı ya, ille bişey içicez… Alıyoruz soğuk biraları… Adamlar bize “yallah” diyene kadar koltuklarda oturup içiyoruz J)))

Küçücük fıçıcık içi dolu dalgıççık; uçağımıza binip yaklaşık 45dakika sonra Sharm’ a iniyoruz… bu arada söylemeyi unuttum… Mısırda sayıları bi acayip sayıyolar; alfabede de bi kaç harf eksik J)))) 2. uçakta alışıyoruz olaya….

Sharm havalimanında bizi uçaktan alana getiriyolar… “domestic” salona alıyolar… Bagajlarımız ise “international”de dönüp duruyor kendi başlarına J))) bütün yolcular camlara burnumuzu dayayıp valizlerimizi tespit ediyoruz… Çok şükür eksik yok J

Olayı Mısırlılara anlatabildikten sonra bagajlarımızı alıyoruz…

Elinde EXİT TURİZM levhalı genç bizi karşılıyor…

Haluk’ la her şeyi bırakıp koşa koşa duty freeden 2 şişe şarap kapıyoruz J)))

Bir minibüse arka camdan önce valizlerimiz yerleşiyor; sonra biz yerlerimize oturuyoruz… bişey yapmadık ama tatlı bir yorgunluk var üzerimizde… Yemek yiyelim, kendimizi çarşıya atalım istiyoruz… Benim fenere pil almam lazım, Haluk da bahçıvanını getirmiş, içlik lazım…

Otele varıyoruz… Odalarımıza gidiyoruz ki…

hahahahahaaa…

Cam var ama koridora bakıyo… Atmosfere açılan camı yok mu bu odaların…

Yok J)))

Biz Evşen’ le çok da önemsemiyoruz… Feryal ille değiştirmek istiyor… Onları havalı bi odaya taşıyoruz… Biz yerleşip üstümüz değişip tazeleniyoruz…

Akşam yemeğimiz otelde… Bize hoş geldin partisi olarak animasyon var iyi miJ))) dansöz de nerden bildiyse Feryal’ le beni kaldırıyor… Grubun 2 İzmirlisi olarak çıkıp oynuyoruz tabii itiraz etmeden J

Çarşı işlerimizi de hallettikten sonra erkenden yatıyoruz… Yarın büyük gün… Sabah 8’ de otelden gelip alacaklar bizi… dalış merkezine gidicez…

Sabah kahvaltılarımızı etmiş lobbyde hazırız saat 8de…

Adamlar dakik…

08.00…

Kapıdalar…

Önce çantalarımız, sonra biz yerleşiyoruz… Nama Bay’ in içindeki otellerden dalıcı ve şnorkelci toplaya toplaya dalış merkezimize gidiyoruz…

Wave Dive Center…

Çantalarımız iniyo… Biz iniyoruz… İzzet karşılıyor bizi… Exit turizm? Evet biziz…

Elimize bi form tutuşturuyo… Doldurup, imzalayın…

Sonra brövelerimizi ve dalış defterlerimizi istiyor…

Birer sepet alıyoruz… Numarasını formumuza yazıyoruz… ben bi regülatör kiralıyorum… 10usd günlük…

Bankodaki kadın Evşen’ le Ayşen’ e bişeyler demeye başlıyo… Kadın konuştukça bizimkiler sinirleniyo…

110euro…

O ne yaa??

Evşen’ in son dalışı bir sene öncesinde… Ayşen ise dalış defteri getirmemiş… Kadın da diyo ki bu durumda size bi hatırlatma eğitimi yapmak zorundayız ve bu 110 euro…

J))) şaka gibi…

Yauw 6 dalışa 135euro verirken neden bi dalışa 110 euro versin insanlar??

Kural…

Tartışıyoruz ama nafile… Adamlar TUTANkamon torunu…

Bu arada bizim diğer arkadaşlar Bengisu ve Ayşen…

Doktorlar…

Sualtı Hekimi…

Şaşırdınız mı?

Walla uzmanlıkları sualtı hekimliğiymiş… Nasıl yani demeyin… Deniz bakanımız yok belki ama bildiğin TUS’ la kazanılıp okunan bir “sualtı hekimliği” dalımız varmışşş… Basınç odalarında çalışıyolarmış genelde…

hahahahaa… Dalgıç gelmiyomuş merak etmeyin… Şeker hastaları geliyomuş daha çok…

Neyse dalışa dönelim… Dikkatimizi dağıtacak çok konu var bu gezide J

D E V A M E D E C E K

şimdilik yeni birşeyler ekleyebiliyoruz, belki yarın bunu da yapamayabiliriz :(

2011-03-01T13:05:00.000+02:00

Neler olduğunu anlamak benim gibi hafif çapta teknoloji özürlü birisi için kolay değil...
Bir haftadır blogumu açamıyorum... Sadece kumanda paneli açılıyor ve kayıt ekleyebiliyorum fakat blogu göremiyorum :(
Başka blogları da denedim... Bazısı hiç açılmıyor, bazısı yarım yamalak açılıyor... Açılanlarda yorum yazamıyorsun...
Neler oluyor anlamıyorum...
Blogspot ve blogger'a erişim engellenmiş diyorlar...
Niye ki...

Benim tamamlayamadığım son yazımdan önce bi yazım daha kalmıştı buraya ekleyeceğim. Ehh artık ben görmesem de siz okursunuz önümüzdeki günlerde buna da engel gelmezse...

30 Ağustos-Çeşme (2009)

2011-02-27T07:42:00.000+02:00

Merhabaaa…

Aaa… eveeet… Yeniden yazıyorum…

Farkındayım fotoğraf makinem olalıberi yazıyı ihmal ettim… Aslında ihmal de değil de, gözlemler değişti, azaldı belki… Yazılacak olanı da karelere sıkıştırmayı başaramayınca geri döndüm diyelim J

Laf aramızda bütün suçu fotoğraf işine atmak da haksızlık olur hani… iş yoğunluğunun yanında benim miskinliğimin de payı büyük tabii J

Ctesi – Pazar hava süpermiş…

E dalalım mı?

Dalalım…

Badim İstanbul’ da L amaaa hafta başında aldığım bir habere göre Feryal hafta sonu İzmir’ de ;) hemen organizasyonu kuruyoruz, Mehmetuz’ u da arıyorum tee Salıdan ki yok tekne dolu, grup var falan diyemeden erken rezervasyonla bağlayalım işi J

Pazar sabahın köründe Karaburun’ dan çıkıp yüzlerce virajı dönüp Çeşme’ ye varıyorum, Feryal’ le kahvaltı ve raporlaşmamızı tamamlayıp tekneye öyle gidiyoruz.

Bu arada Karaburun’ dan beri gözüm denizde… Bir kıpırtı yok… Ayna mübarek… Aklımdan hep Monem geçiyor… Özledim Monem’i ben…

İnsan gemiyi özler mi yauw? Üstelik de batmış bir gemi… Denizin altında… Paslı…

Özledim işte…

Neyse… Dağıtmayalım konuyu…

Biz geldiiiikkk…

Erdinç, Doruk, Tolga, Mert ve Mehmet Hocayla hoş geldin beş gittin muhabbetimizi yapıp sarmaşıyoruz…

Aaa… Julien de geldi… Demet de var J derken bu seneki yeni arkadaşımız Ayşe de geldi… O da bu sene dalışı yeniden hatırlayıp üstüne de advence eğitimi almaya başladı J yanında süper yeğen Zeynep var J

başka başkaaa… tanıdıklardan kim vaarr…

Muvaffak vaarr… O da advence eğitimine başlamış bu sene… Geçen seneden tanıyoruz onu da… Hatırlarsınız hani kolunda Kızılderili dövmesi olan…

Cumartesi dalanlar varmış, tanımadıklarımızdan…

Hava durgun, deniz ayna ya… ben Erdinç’ le Mehmet’ e diyorum “önce topuk, sonra Monem yapalım mıııı…”

Aaa… diyolar dünkü rotanın aynısııı… L

Bulduuummm… topuk yerine kumbaraya gidelim o zaman… Ama illa Monem 2. dalış olsun…

Dün dalanlardan bi tanesi Monem’ e gitmem diye tutturmuş, başka bi tanesi de farkı neyse veriiim 3 dalış yapiim diye tutturmuş… E üstüne ben de Monem diye tutturunca işler karıştı… J

İlk dalış Ayrıktaş, ikincisi Yatak Odası olarak açıklandı… Ben deftere bi baktım 2009 Çeşme dalışlarımın tamamının rotası aynı J)))

Neyse ki Monem’ de dalmak isteyen dalgıç sayısı benimle sınırlı kalmadı, öncelikle istemeyenin kim olduğunu öğrenmeye çalıştık hani ikna edelim diye…

Bu arada ekipmanları hazırladık, ilk dalış ayrıktaşta… Biz ilk grubuz… Hani derine giden dalgıçlar önden gidiyodu ya hep… Biz de abla dalgıç olduk artık… Erdinç’ in liderliğinde Ayrıktaş’ ın görmediğimiz başka bir derin köşesine gidicez… Julien fotoğraf makinesını hazırladı, ben almıycam yanıma makinayı… Dalıştan bişey anlamıyorum fotoğraf çekicem diye uğraşırken… Zaten onu da beceremiyorum… Çok çalışmam lazım yani… Hatta bence yeryüzünde bir fotoğraf kursuna gidiiim ben J neyse ben eskisi gibi dalıcam ve yazıcam bu sefer diyorum…

Erdinç kayanın bu tarafı çok güzel diyo, Mehmet akyalara dikkat edin diyo J

Bi de iniyoruz ki aşağı… Manzara süper… Derin mavi her zaman ki gibi büyüleyici… Duvarda Yaratan resim çalışması yapmış renk renk… Ama etrafta kimse yok…

İki sebebi olabilir… İlki sabaha karşı olan deprem… İkincisi de ramazan heralde ne biliiiim J yalnız dönüşte ayrıktan geçerken gördüğümüz orfoz yavruları ve böcek heyecan veriyor yine de…

Bu derin nefes alıp vermekle de alakalı olarak medite vaziyette ağzımız kulaklarımızda çıkıyoruz… Soyunup dökünüp yemek faslına oturuyoruz… Bugün yemekler Erdinç’ ten…

Isınalım diye burundayız… yanımızda Kerem Abi ve yanında iki tane kız arkadaşı var… Açıklamam lazım; Kerem Abi Zeynep’ in favori arkadaşı, kendisini o şekilde tanıdık… J Arkadaşı kızlar da pek sempatik… bi tanesini hele saçında sarı gülüyle ve cingöz bakışlarıyla ben seviyorum, öteki ise pazartesi İstanbul’ da olmak zorunda olduğu için mutsuz… onu da Feryal “ben seni nerden tanıyorum” diye başlayan bir sohbetle keşfediyor… “Çok güzel hareketler bunlar” da oynayan Büşra’ ymış… bana da heyecanla haber veriyor ama ben kuş dili bilmediğim için Yılmaz Erdoğan projelerini izlemiyorum ki… Tanıyamadım o yüzden, özür dilerim… yemek sohbeti esnasında Feryal döktürüyor… üniversite zamanları, odtü sokak tiyatrosu falan derken… yaşlar ortaya çıkıyor, gençler şaşırıyor… Büşra bi sürü malzeme topluyor yeni sezon için… J

Bu arada biz ikinci dalışı Monem’ de yapmakla ilgili umutluyuz… Çalışmalarımız devam ediyor J

Veee… sonunda…2.dalışımız Monem’ de…

30 Ağustos zafer bayramımız kutlu olsun J

Çözüm insanları Mehmet ve Erdinç bizim 2.dalışımızı Monem’ de; dicovery dalışları ve diğer 2.dalışı yatak odasında yapacak şekilde program yapıyorlar…

Herkes mutlu J

Sonunda Monem’ in direğini görüyoruz… kuşanıyoruz… Erdinç’ le birlikte birinci grup olarak atıyoruz kendimizi suya…

Hadi diyor Erdinç doğrudan inelim, Monem’ e uzaktan yaklaşalım… Uslu durursanız geminin içine de gireriz J

Feryal’ le gözgöze, Erdinç’ i de kerteriz alıp başlıyoruz inmeye…

Monem’ e doğru gidiyoruz…

Uzaktan sanki sislerin arkasından görünüyor tüm ihtişamıyla koca Alman…

Akıntıda uçuyorum Monem’ e paralel… o kadar derin ve yavaş nefes alıyorum ki, meditasyon yapıyor gibiyim… çok huzurluyum… paletlerimi öyle yavaş vuruyorum ki sanki okşuyorum Monem’ i…

Görüşmeyeli değişmiş sanki… daha bi sualtıyla bütünleşmiş… daha bi buraya ait olmuş…

Alicia bile büyümüş görmeyeli, koca kız olmuş J

İskorpitler daha bi sahiplenmişler burayı, sayıları artmış… boy boy merdiven basamaklarına bile dizilmişler… gerçi pas içinde onları görmek çok zor… belki daha önce de vardı da benim gözüm yeni açıldı… onu da bilemiyorum ki J

koridorlarında dolaşıyoruz… odalarına giriyoruz… kaptan köşkünden ileriye bakıyoruz… en alt ambarlarına olmasa bile bi alt kattakine şööle bi göz atıyoruz… aslında fonda müzik lazımdı bu dalışa… heran bir lumbozun arkasından ya bi baracuda çıksa, ya bi orfoz süzülse, ya da bi denizci çıksa meselaa… hahahaa…en korkuncu denizci görmek olurdu heralde J)))

öyle böyle derken çıkış zamanı diyor Erdinç… ne kadar zaman geçti bilmiyorum… havamı kontrol ediyorum… ooo daha 100 bar bile değil… hadi diyor Erdinç tekrar…

Monem’ den kopup kendi teknemize doğru yüzüyoruz… ziyaretimizden memnun papaz balıkları sürü halinde uğurluyor bizi…

yüzeye çıktığımızda rüzgar ve dalgalara şaşıyoruz… bir hışım kendimizi yukarı nasıl attığımızı bilemeden çıkıyoruz… üst baş çıkar derken bir de bakıyorum ki Feryal bi fena… akıntı, çıkış telaşı falan derken baş dönmüş, mide bulanmış… Mehmet hemen müdahale edip, uzanmasını sağlıyor… aman badim yaa korkutma beni… aşağıdan gelen helvanın da kokusuyla yavaştan kendine geliyor J kurularımızı giyinip, helvamızı da alıp, aşağıda taburelerde sohbete devam ediyoruz…

Şu dolphinland helvası da amma meşhur oldu… Meğer Feryal İstanbul’ da dalışlarda anlata anlata KSM’ nin teknesinde en sonunda topkek dağıtılmasına sebep olmuş J))))) ama bizim helvamız başkaaaa… şu işi ilerletelim içine dondurma da koyalım diye fantezi bile yapıyoruz J şamata devam… Yeni dalgıç adaylarına korkularından dolayı beni anlatıyorlar… nasıl giremiyodum suya… elele nasıl dalınır, sonra neden dalgıç iple bağlanır J)) fark ediyorum ki soyum devam ediyor J)))) onlar için bişeyler yapmalıyım J))

Sıra yatak odası dalgıçlarında… biz köşemize çekilip Pazar gazetesiydi, Pazar uykusuydu, Pazar sohbetiydi zamanın nasıl geçtiğini hesaplamıyoruz bile…

Aahhh badim aaahhh… sen de burda olacaktın… telefon ile bağlanıyoruz Aylin’ e…

Ben bi karar verdim bugün…

Ben sadece dalmayı sevmiyorum… bu işin bütününü seviyorum… dalışa ayırdığım tüm günü seviyorum…

Sizi seviyorum…

Sevgiyle k(d)alın…

Elvan

2009 sezon açılışı-Çeşme (11 Nisan 2009)

2011-02-23T09:39:00.000+02:00

Yaaa… Dile kolay 6 ay geçti Adrasan’ dan bu yana…

O kadar iyi biliyorum ki… J)) tamı tamına 6 aydır dalışsız ve ehliyetsizim…

Cumartesi dalışlara, Pazartesi günü ehliyetime kavuşuyorum J

Bu arada benim biricik badim İstanbullu oldu… Bu hafta İzmir’ deydi, gitmeden dalış da yapalım dedik… Çeşme’ de sezonu açalım dedik…

Ekibe haber saldık… Toplaştık, dalmaya geldik… Aylin, Nuri, ben, Kerim, Julien, Aziz, Gürel, Başak, babası Ayhan Bey, yeni tanıdığımız dalgıç Rauf, dalgıç taifesi olarak; Nurinin küçük kızı Asya, yeni arkadaşımız Ayşe de teknenin kuru bölümünü temsilen açıldık denize… Tabii Mehmet–20 Hoca, Erdinç, Bercisuz, Doruk ve küçük Tolgayla birlikte…

Bugün derin dalıcaz diyor Mehmet Hoca…

Biz badimle ya unuttuysak endişesi taşısak da eskisi gibi heyecandan midem bulanmıyor artık benim J elbise bedeni ve ağırlık miktarlarında da mutabık kaldıktan sonra hazırlıklarımızı tamamlayıp muhabbet faslına geçiyoruz…

İlk dalışı Kumbara’ da yapıcakmışız yaşşasııııınnnnn… O kaya sandığımız orfoz hala orda mıdır hocaaaammm…

Kerim yeni makinesı ve housingiyle meşgul, Julien flaşlarını takıyor… Çok işimiz var çookkk J e dalışları özlemişiz, birbirimizi özlemişiz… Gırgır şamata gidiyoruz kumbarada biriken balıkları saymaya…

Bugün bir de görevimiz var…

İkinci dalışı da Galeri’ de yapıcaz… Hem Fenasiyi ziyaret edicez, hani şu bizim kafasız erkek heykeli J hem de yeni batık için yer beğenicez…

Kumbaraya geldiiiiikkk… Birinci grup Julien, Aziz, Kerim atlıyolar… Biz onların dönüşünü bekliycez… Olsun zaten çoktan hazırız ki J

Kabarcıkları takip ediyoruz, yaklaştıklarını görünce kuşanıyoruz, dayanacak halimiz kalmadı artık… Serin sulara kendimizi atasımız var J

Serin derken ne kadar yanıldığımızı suya girince anlıyoruz…

bbbrrrr… buzzz buuuzzz…

Hadi hadi sallanmayın bir an önce inelim aşağı…

Sanki orda üşümüycez J))) olsun bi yere giriyoruz ya denizin içi de olsa üstünden daha korunaklı, rüzgar yok bi kere J

Biz badimle arkadayız, küçük Tolga kâh yanımızda kâh arkamızda… İndik bakalım derinlere…

Allah Allah… hiç yabancılık çekmedik bu sefer… 6 ay önce değil de sanki geçen hafta dalmışız en son… badimle OK’ leşiyoruz, gülümsüyoruz, göz kırpışıyoruz J resimlerden de bildiğiniz gibi kaynatıyoruz yani J))

Ben elimde kamera güzel fotoğraflar çekmek istiyorum… Hani kompozisyon güzel olsun da daha da önemlisi net olsun J))) henüz pek beceremiyorum net çekmeyi, zaten hafif bir teknoloji düşmanlığım var, mümkünse bi düğme olsun hayatımda…

Oydu buydu derken, küçük bişii var macro çekmem lazım falan derken arkadan bir düdük sesi, bir düdük sesiii…

nooluyo diye kafamı bi de çeviriyorum kiiii…

bir sürü…

akyalaaaaaaarrrrr…

Uzaklaşıp gidiyolar… Ben arkalarından kör kör bir iki fotoğraf çekiyorum ne çıktığını görmeden…

Onlar yoluna biz yolumuza derken; bi de bakıyoruz ki yine gelmişler… Bu sefer Aylin Tolga ben yaklaşıyoruz sürüye… Onlar da bizim kadar meraklılar… Ben deklanşöre bastıkça, flaş çakıyor, flaş çaktıkça onlar etrafımda dönüyor, akyalar yaklaştıkça ben basıyorum… Ben bastıkça onlar yaklaşıyor… Gidenler merak edip geri geliyor… Etrafımız sarıldı, teslim olmak istiyoruz biz bu zevke J ama bi yere kadar… Bizim dönmemiz lazım, hatırladınız mı biz balık değiliz ya… Geri geri mendil sallayarak vedalaşıyoruz akya sürüsüyle…

Tekneye çıkıp basıyoruz çığlığı “kumbarada ne çok balık birikmiiişşş…” bakıyo bizimkiler nooluyo diye… Kelimeler kifayetsiz ya kameradan gösteriyoruz hemen… Tezahüratlar artıyo tabii J

İkinci dalış öncesi yemek yiyoruz, Bercisuz döktürmüş yine... J

Galeriye sadece Mehmet, Erdinç, Aziz, Julien dalıyo; aşağıda çalışacaklarmış çünkü… Bizi Dorukla yatak odasında daldırmaya karar veriyolar… İtirazımız yok, dalalım da… Ama şu heykelin de fotoğrafını çekmek istiyorum ben J bi dahaki sefere artık J

Kuşanıp atlıyoruz, beklemeden de inişe geçiyoruz… Soğuk değil buz… Bu sefer sanırım kulaklarım düştü J

Yatak odası her zaman ki gibi çok güzel…

Dondum dondum…

anlatamıycaamm… hadi çıkalım yaaa…

nuri bile dondu wallaa…

ayy nerde bu tekneee…

koşuuuunnn… sağ ayak baş parmağımdan donmaya başladım beeeennn…. J

Tekneye vardığımızda çenelerimizden çıkan takırtıyla geldiğimizi anlayıp bizi hızla yukarı alıyolar…

Üşüdüğü için dalmayan Rauf’ la Ayşe bana senin rengine nooldu diyolar şaşkınlık dolu bakışlarıyla; ben de beyazlamış mıyım diye gülüp giyinmeye koşuyorum… Meğer sonra itiraf ediyolar beyaz değil hafif lilaymış rengim J))

Ooff… nasıl ısıncaaazzz…

çaylarımızı kahvelerimizi alıp, atkılarımızı berelerimizi sarınıp keyif faslına geçiyoruz dönüşte…

Üşüdük falan ama değdi di mi… arındık şöööle… J

Bol dalışlı

Bol dalgıçlı

Bol balıklı

Bereketli bir sezon olsun…

Sevgiyle k(d)alın…

Elvan

Adrasan (11-12 Ekim 2008)

2011-02-20T23:45:00.000+02:00

2007’ nin son dalışını Amerika’ da yapıp gelmiştim ya… 2008’ de de daldım aslında ama kimsenin haberi olmadı…

Yazamadım bi türlü… Fotoğrafları net çekicem diye, etrafa bakamaz oldum… Aslında hem Çeşme’ de, hem Karaburun’ da hem Bodrum’ da hem de Kaş’ ta daldım bu sene :) ama hiçbirinde peri benimle değildi…

Adrasan’ a gidicez… Adını hep duyduğum ama hiç görmediğim bi yer… çok güzel bi yermiş…

Gidelim badim gideliiiiimmm… Peri de gelir mi ki… ya da orda bekliyo olmasın :)

Eşyaları Perşembe akşamından toplayıp, arabanın bagajına atıcam ki Cuma günü tekrar işten eve gelmiyim :)) perşembeden başlıyor yani gezi benim için J

Dalış defterine bi de bakıyorum kiiiiiii 98 nolu dalışta kalmışım… E yani Adrasan’ da ikinci dalış benim yüzüncü kere suya girişim olacak :)

Vaaayyy…

100…

Benim gibi tırsık dalgıç için önemli bi sayı :) gerçi artık eskisi gibi korkmuyorum, bi zodiactan atlamasını beceremiyorum henüz… Onda da kolayını bulduk, sakin havalarda suda kuşanıyoruz :)) olmadı birisi el atıyo ben cup suya :)

Neyse biz Adrasan’ a gidiyoduk…

Cuma günü bir mutluluk, bir mutluluk... Yüzümden gülümseme eksik olmadı...

Yaşasın Adrasana gidiyoruz...

Gece 10’ da Atatürk Lisesinin önünden doluştuk minibüs irisi aracımıza... İlk önce yeni Elvan' la tanıştık... Ne güzel herkes birbirine aşina, sanki zaten tanışıyomuş da uzuuuun zamandır görüşmemiş gibiyiz :))) Bu arada birisi daha var ilk defa tanıştığımız... Yeşim...

Onun dışındaki kadro klasik :) Aybars, Gürel, Aziz üstat, Jem Bey, Lale, Bercisuz vee Mehmet Hocaaa... Tabiii ki bi de Aylinim badim ve ben... ahhh unuttuuum bütün gezi boyunca kendi olmasa da adı dilimizde biri daha var…

Yine klasik olarak güle oynaya ilk mola yerimizde beslenmemizi tamamlıyoruz :))) tam tahmin ettiğiniz gibi otobandaki tesislerde... ama bu sefer bizi elimizde börek çöreklerimizle kabul ediyolar :) Bu moladan sonra mecburi olmayan hiç bir mola vermeden :) yolumuza devam ediyoruz... Cem yine koridoru kapıp uyuyor... biz ise bu sefer nedendir bilmem çok uyuyamıyoruz... Arkalardan gelen karşılıklı horlaşmalar :) bizi epey eğlendiriyor.... Sabah güneşin doğuşunu Antalya sahilinden izleyerek yolumuza devam ediyoruz... Yanan yerleri görüp içimizin de yandığını hissederek Adrasana doğru döne döne iniyoruz...

ooofff....çok güzeeeellll....

Otelciğimize geliyoruz... Hemen bir kahvaltı edip, dalış planını yapalım... Çantaları odalara atıyoruz... Çok basit... Hemen arkadaki odalar işte... Dalış merkezi de odaların bir arkasında işte... Ama çok cici bi yer burası... Kahvaltımızı edip fırlıyoruz...

Ekipmanları hazırlıyoruz traktörle sahile taşıyolar... Biz de giyinip, traktörün peşinden sahile iniyoruz...

Teknemiz fındıkkabuğundan hallice... 6+6 dalgıçlık yer var... 6 sağda, 6 solda... iskeleden tekneye atlamamız gerekiyor... Yardımcılar çok... :) bir kaptanımız var; bir de liderimiz... Liderimiz Holger... Az Türkçe üzeri İngilizce idare ediyoruz :)

Holger dalış merkezinin sahibi eşiyle birlikte... Kışları Finike' de yaşıyolarmış, yazları dalışlarla falan buralarda... bu kadar huzur sıkar mı acaba insanı? Bilemedim şimdi...

Tekneye atlıyoruz, yerleşiyoruz... Çıkıyoruz yolaaa... ehh fena da rüzgâr yok değil hani :) dalgaları yara yara gidiyoruz açıklara... Kıyılar ne kadar güzel... Bu çam ağaçları kayaların arasından nasıl da fışkırıyor... bi de üstelik nasıl da mis gibi kokuyor buralar... Denizin rengini anlatmıycam bile...

İlk dalış noktamız "yarasa mağarası"...

Holger önce brifing vericem diyor... Anlatıcak diye beklerken bir torba kalem alıyor eline... Tahtasını da alıyor... Manzaraya bakaraktan başlıyor çizmeye... Kıyıları maviyle... Ağaçlık yerleri yeşille... Dipteki kademeleri kırmızı kalemle noktalayarak anlatıyor bize dalış rotamızı :)))

esas önemli olan nokta mağara... Mağara girişinde tek sıra dizilip diz çöküp bekliyceksiniz diyor... Ben gidip bakacak... Fok varsa siz mağaraya girmeyecek, fok dışarı çıkacak... Fok yoksa ben işaret edecek siz mağaraya girecek...

Bu arada yolda bu mağaradan bahsedilmişti... Fethiye’ deki Türk Hamamına benzer bi yermiş, içinde yarasalar varmış... Dur bakalım hangisini görücez :)

Kuşanıp atlıyoruz cup cup... Badimle gözgöze iniyoruz aşağıya... Nerdeyse herkeste fotoğraf makinası var... Onun için birbirimizi gözeterek ilerliyoruz... Su çorba gibi...

Çok güzel çooookkk.... Türkuaz suların içindeyiz iştee...

İlerliyoruz... Holger’ in anlattığı duvarın 30.metresinden "bir küçücüüük orfozcuuuk varmış" şarkısıyla dönüyoruz badimle...

Duvardaki o oyuk, bu oyuk... o oyuğun içinde bu balık, şu kurt derken derken.... Mağaraya geliyoruz... Holger bizi Alman disipliniyle oturtuyo ve kendisi içeri giriyo, hani kontrol edicek ya...

Hani fok varsa dışarı çıkıcak ya...

Biz uslu uslu bekliyo gibiyiz... Gibiyiz diyorum tabiii... Hepimiz dizlerimizin üzerindeyiz... Sadece ilk durduğumuz yerde değiliz... Herkes diğerine çaktırmadan ama mükemmel bir uyum içinde usul usul mağara ağzına doğru yaklaşıyoruz... Hani yürüyen çalılar gibi :)))))

merak işte... acaba fok mu çıkıcak kuş mu?..

Sonunda bir beyazlık çıkıyor.... Çuval gibi bişiiii....böööle nasıl bir süzülmek....çakılların üzerinde Eftalya misali poz verip sonra da mağaranın yukarlarına doğru çıkıp bizi büyülüyor...

Bu nasıl bi şey...

Yani nasıl hem çuval gibi olup da hem zarif hareket edilebilir ki...

Ben fotoğraf çekmeyi denemiyorum bile... Onla mı uğraşcam şimdi... Seyrediyorum doyasıya... Gösteri bittiğinde biz afallamış şekilde salonu terk ediyoruz...

Fok gördük yaaa... Fooookkk....

Artık başka bişiii görmesek de olur derken iki kayanın arasında orfoz var haberi geliyor... Herkes bakıyor çıkıyor, bakıyor çıkıyor... Aziz fotoğraf çekmiyor, teknik bir açıklaması var ama konunun... En son Aylin’ le ben yanaşıyoruz kayalara...

Aylin bakıyor, kocaman diyor... kocamaaaaannn... Ben de yanaşıyorum...

hani nerdeee.... gördüüüüüümmmm….

Oooooooooooorfoz....

Önce fotoğrafını çekiiim diyorum... bi poz çekiyorum… Ama ayarı beceremedim... aaa yok uğraşmıycam... Bi daaa nerde bi orfozla gözgöze otururum kiii....

Badimin de dediği gibi gözleri yumruğum kadar.... böööle gözlerini devire devire bize bakıyo... Ben de makinayı falan bırakıp ona bakıyorum... Gitmiyo da... Kocaman zaten... bi dudağı yerde bi dudağı gökte.... Kafası kafamdan büyük... Kocaman yaa işte nasıl anlatiiim.... kocamaaaaannnn....

Mecburen ayrılıyoruz... Teknenin altına geldiğimizde etrafımızı trompet balıkları sarıyo... bi tanesi var ki ben buraların ağasıyım burda benim borum öter havasında :)))) onlarla da oynaşıp çıkıyoruz tekneye...

Kıyıya dönüyoruz... Öğlen yemeklerimizi yedikten sonra biraz dinlenip 2. dalışımıza gidicez... Bütün malzemeyi teknede bırakıp, sadece tüpleri söküyoruz... Dönüşte bi tek tüp taşınacak tekneye...

Sedirlerde yemeğimizi yiyip, az biraz da serilip dinleniyoruz... Bu arada L-two (yeni Elvanı L2 ilan ettik) dalmaya ikna olmuyo bi türlü... Hastayım falan diyo gerçi ama... Ah be Elvancım yaa... Meeemet hocayı ortamıza alıp bi elinden sen bi elinden ben tutucaktık ama yaa.. :) neyse artık başka sefere yaparız :) Lale de 2.dalışa gelmiycem diyor... Yorgun ve uykusuz... Bunu daha önce Bodrumda tecrübe etmiştik, o yüzden 2. dalış yerine dinlenmeyi tercih ediyor...

Hadi 2.dalış "pırasa adası"nda...

Yine doluşuyoruz tekneye... bu sefer ekipman bağlama işi teknede... Herkes hemen hazırlanıyo...

Holger başlıyo çizerek anlatmaya... eveeettt... renkli kalemleriyle....

Şimdi burası pırasa adası, adada gerçekten pırasa yetişiyomuş... Atladığımız noktada doğrudan 10mtye iniyoruz... Sonra 14 metrelere kadar usulca inerek bir balkon kenarına geliyoruz... Orada oturup gümüş balıklarını seyrediyoruz... Sonra o duvar dimdik aşağıya 70mtlere falan iniyor... Onun için dikkatlice aşşaaa sallanıp ada sağımızda devam ediyoruz... Akıntı var... 24lerde falan bir mağara var...büyük bir mağara.... dibi 50mtlerde falan.... İçine girip, duvarlarına bakıp çıkıyoruz... Tül mercan varmış içinde... Sonra mağaradan çıkıyoruz... biraz ilerleyip köşeyi dönünce akıntı bitiyor.... sonra da tekne bizi orda bekliyor....

Tamam mı?

Tamam...

Akıntı ve dalga fenaa... Atlamak kolay değil... Tekne bir şekilde çalışır kalıyor... Atlayan hemen kayalara doğru yüzüyor... off çok heyecanlı...

Yeşim’ le ben en sona kalıyoruz... Önce beni atıyolar... Ben fotoğraf makinamı alamıyorum, atlayıp bi daha yanaşmam mümkün değil, e makinayla da atlayamam :) diğerlerinin nasıl yaptığına bakamadım ki zaten sallantıdan... Neyse sudayım... badimle buluşuyorum... Yeşim de geliyor... iniyoruz... Balkona doğru ilerliyoruz...

Bu nasıl bir mavidir... Derin mavi nasıl bişeydir... Başkası gözünde canlandırabilir mi, bu duyguyu anlayabilir mi?...

off ki ne ooff...

Sıralanıyoruz balkona... Balkon da gerçekten balkon ama... Denizin dibinde bir gökdelenin çatısından aşşaaa bakıyoruz... O kadar yani...

Tam o sırada duymadığımız bir müzik başlıyor... yüzlerce gümüş balığı sağımızdan sağımızdan geliyor.... Ama çok kalabalıklar.... Hepsi aynı yöne ok gibi gidiyorlar... Arada yalnız idareciler var... Onlar arada geriye dönüp arkadakilere bişeyler söyleyip tekrar eski yerlerine dönüyor... Sonra müziğin çıkışlarına göre hooop yön değiştiriyorlar.... bi o tarafaaa... Bir bu tarafaaa... hooop bu tarafaaa.... şimdi aşşşaaaa.... hooop yukarı ve solaaa....

epeyce bir süre hepimiz büyülenmiş bir halde bu resitali izliyoruz, bi tek müziklerini duymuyoruz.... Ama olmaması imkânsız... Süperler... süpeeeeeeerrrrrrr.....

sonra kontrollü bir şekilde atıyoruz kendimizi balkondan aşşaaa.... akıntının kollarına bırakıyoruz kendimizi deee.... sürüklediği her yere de gitmiyoruz amaaa.... Duvara ne çok uzaktayız... ne de çok yakında....

Böyle sularda balık olası geliyo insanın...

Duvarın üzeri ağ kaplı... Nasıl ürkütücü bi görüntü... Mağaraya geldiğimizde heyecan dorukta.... Karanlığa doğru ittiriyo akıntı... Giriyoruz içeri... aşşşaası yok... Sonu gözükmüyo... yukarsı dersen yakında değil... Fenerleri yakıyoruz, Mehmet hocanın peşisıra ilerliyoruz... Sonuna dayanana kadar anlamıyoruz bişey... mağara bitip de geriye döndüğümüzde....

işteee....

Lacivert...

Ortasında bir ışık... İçinde dalgıçlar...

veee mağaranın ağzını uzaktan görüyoruz...

Gerçekten büyük burası... Dibi 50 midir 70 midir bilmiyorum ama ağlar ağzın altını sınırlamış sanki bilerek... Enginlerin derinliklerin ihtişamını işte böyle manzaralarda anlıyor insan...

Yine büyülendik, yine büyülendik...

Mağaradan çıkıyoruz... Akıntının biteceği köşeye ilerliyoruz... Orada kayalıkların arasında müren varmış onu gösteriyo Holger... Müren falan hiç birimizin umrunda değil... Biz mürekkep şişesine damlamışız daha ne isteyelim ki...

100. dalış daha nasıl kutlanabilirdi ki... :)

teşekkür ederim...teşekkür ederiiiiimmmm....

Tekneye çıkışımızda yine trompet balıkları eşlik ediyor bize...

Sarınıyoruz havlularımıza, dönüş yolundayız kıyıya doğru.... Denizde balıklar atlıyor peşimizden...

yok yaa atlamıyo bunlar.... uçuyolaaaaaarrrrrrrr.........

heeeeeeeeyyyyyyy.... uçanbalık bunlaaaaarrrrrr....

gerçekten uçuyolaaarrrrr.....

a-aaa....bak bak bak.... uçtu ....

yok böyle bir kutlama :) ağzım kulaklarımda...

Kıyıya geldiğimizde eşyaları alıyoruz bu sefer... Yıkanacaklar akşam... Merkeze gidiyoruz... Soyunma ve eşya yıkama işlerini halledip, makinaları kaptığımız gibi odalarımıza koşuyoruz... Duş muş... makinaları yıka, kurula, sök derken.... İşleri bitirip, odadan sahile atıyoruz kendimizi...

Elimizde şarabımız, güneşin batışını, Aziz’ in fotoğraf çekişini izleyip... Keyifle sohbet ediyoruz... Hayatın ve işlerin keşmekeşine rağmen şu anda hepimiz o kadar huzurlu ve dinginiz ki...

Yemek servisi başlayacağı için dönüyoruz 5mt gerideki otele :) ama yemekten önce Gürelin bilgisayarda Bercisuz'a brifing veriyoruz ;)))) yemek sırasında Holger geliyo ve sabah ilk dalışı erken yapıp yapamayacağımızı soruyo...

Yaparız diyoruz... tamam diyor...7.30da dalıyoruz.... Sabah erken düz olur... Balık çok olur... tamam diyoruz.... Alıştık ya bugünden biz... Yarın sabah da yunuslarla dalarız belki :)

Yemeğimize, sohbetimize devam ediyoruz... Salıncaklarda sallanıyoruz... Sonunda yorulup uykuya çekiliyoruz...

Saat sabahın 6sı, günlerden pazar, bir gece önce İzmir’ den Antalya’ ya yol gelmişiz,üstüne 2 dalış yapmışız... Normal şartlarda olsa hayatta kimse kalkmaz ama burda da güneşin doğuşu kaçar mı yaaaaaa........

kaçmaaaazzz....

Güneşi doğurup, dalış hazırlıklarına başlıyoruz...

7.30da dalıştayız... ekip süper canım... diycek bişey yok... Ama hava bi acayip...

Hani rüzgar olmayacaktı...

Hani bu deniz düz olacaktı...

Değil...

Dalışa engel mi peki bu durum...

O da değil...

İyi hadi o zaman gidelim...

Bu sefer anlatcak pek bişey yok... dalış noktasına geldik, renkli resimli brifingimizi aldık, burda irili ufaklı balık ve deniz tavşanı göreceğimizi öğrendik, suya atladık....

dolaştık....

dolaştıık...

dolaştıııık...

dolaştııııkkk...

dolaştıııııkkkkk.... Ne havamız bitti, ne de bişey gördük...

Ben bi tane miniminnacık orfoz, bi tane parmak iskorpit, bi tane de minik mürencik gördüm...

Onun dışında dolaştık...

dolaştııııkkk...

dolaştııııııkkk....

fakaaaat sabahın bu saatinde suda olmanın, dönüşte mükellef bir kahvaltı etmenin keyfi de bi başka oldu ne yalan söyliyiim...

Havanın durumuna bakarak 2.dalışı iptal edip dönüş yoluna geçtik... Daha Adrasan’ dan çıkmadan dere boyunda kahve molası ile başlayan silsile Finike’ de gözleme ve mavi yengeç yemekle devam edip, en son Çine’ de köftecide sonlandı...

Gece yarısı ise gerçek hayata dönmüştük bile...

Sevgiyle k(d)alın…

Elvan

L1 Atlantikte - 2 (29.12.2007)

2011-02-19T20:36:00.000+02:00

2007nin son dalışını Atlantik Okyanusunda Eğitmen Burak ve öğrencisi Cemal’ le yapıcaz… Tayfun görüşüyor telefonla; Burak sabah 8de buluşup batık dalışına gideceğimizi söylüyor…

Alllaaaaah… Ne heyecan… ne heyecan…

Sonra bi telefon daa geliyor sabah 8 değilmiş; öğlen Ft. Lauderdale’ de Pro Dive’ da buluşulacak. Tayfun biliyoruz yerini diyor J

Batığa dalıcaz ya, ben daha bi heyecanlıyım… Gözümde ne manzaralar canlanıyo… Böööle lumbozların birinden geminin içine bakınca köpekbalığı falan mı görücez… Hani Amerika’ da her şey ve herkes kocaman ya; kimbilir dalacağımız batık nasıl bi gemi…

Biz yine erkenden gidiyoruz Pro Dive’a Burak elinde bir sürü malzemeyle geliyor; bana da eşinin malzemelerini getirmiş. Ben dün 3mm Handersonumu aldım; onu giyicem. Bi tek dizlikleri yaraya nasıl bir etki yapacak onu kestiremiyorum, geçen sefer şortiyle dalmıştım çünkü. Bütün malzemelerim hazır olunca 60USD’ye bitiriyoruz işi bu sefer. Daha önceden de kayıtlı olduğum için bi yere bi imza atmıyorum ben J Burak’ la Cemal imzalıyolar… İki dalış arkadaşıma da hemen ısınıyorum. İkisi de cana yakın, Cemal kocaman J Ben artık sisteme alışkın olduğum için, hemen numaralı yere geçip hazırlıklara başlıyorum… E tabii Burak ve özellikle vana açma konusunda Cemal' den yardım alıyorum… Oralarda benim gibilere “candy diver” diyolarmış… J))) oluuur diyorum, benim çeşitli isimlerim oluştu zaten candy de uyar J)))))… Burak hoca ya, biraz daha rahatım o yüzden… ama uyarılarımı yapmadan duramıyorum… Ben batığın içine girmiyiiim diyorum, siz girerseniz de dışarıda beklerim. Tamam diyor. Hani böööle hangarlarda falan… ayy korkarım yauw… sonra bi de diyorum ben suya 50cm batana kadar yaptıklarıma ya da söylediklerime çok kulak asmayın; sahne heyecanı bu… Dalamam zannetmeyin… 50cm aşağıda normale dönüyorum… Midem bulanır, merak etmeyin kusmam diye anlatıyorum… Doğal olarak çok anlam veremiyolar tabii J))))

Brifing başlıyor; dalış yapacağımız batığın adı Tracy… Önce akıntı ipi atılacak… Söylenenlerin çoğunu anlamıyorum… Burak tercüme yapıyor, sonra benimle Türkçe konuşmayı bırakıp İngilizce anlatmaya devam ediyor J)))) eeee şeeyyy…hani tercüme deyince ing-ing değil de ing-türkçe alsak J)))) tekrar Türkçe konuşmaya devam ediyor J)))… Yalnız ikimizin de anlamadığı bişey var… tekne batığa kıçtan yanaşıyo ama çıkışta teknenin burnu ile karşılaşıcakmışız, yüzmeniz gerekebilir ona göre çıkın diyolar… Yauw nasıl oluyo bu ben hala çözebilmiş değilim… Neyse… hazırlanıyoruz işte… ben fermuarı çekince başlıyo midem bulanmaya… Burak tekne tuttu sanıyo… yook diyorum, suda geçicek…dalmam lazım J Ağırlıklar 6kg. Bana az diyorum; dalarsın diyor… yauw ben normalde 10kg ile dalıyorum; e elbise de yeni… bişey olmaaaaazzz dalarsııııın… ehh napiiim olmadı ağırlık isteriz napiiim…

Burak beni araya almaya karar verdi; önce kendisi atladı… ben ikinciyim… Cemal de benim arkamdan atlıycak…

Bu arada deniz dalgasız olmaz vay kızım okyanus hiç olmaz… türküsü kulaklarımda çınlıyor J)) platforma kadar tutuna tutuna geldim de, orda duramıyorum kiiii…

atlar atlamaz ipe tutun diyor…

Havamın açık olup olmadığını kontrol ediyolar ve OK veriyolar; ben kendimi atıyorum suya…

Suya atladım sanıyodum ben de… meğer çamaşır makinesı kazanına atlamışım… yauw kardeşim dalganın da bi adabı olur de mi… yok… hay Allah yaa… dalgada bi inip bi çıkarsın ama bu ne biçim bi dalgaysa aynı zamanda da çalkalıyo… Burak aşağı diyor… inemiyorum hafifiiiiimmm…. Ayaklarım bi tarafta, kollarım bi tarafta… ipe asıla asıla biraz iniyorum… hey allahım kolumdan bacaaamdan birileri mi çekiştiriyo… ben bir kuklayım da iplerim mi karıştı… nefesimi düzeltmem lazım… nefes alabiliyo muyum kiii… hadi amaa… koca amerikan batığı bizi bekliyo… BCmi çekiştiriyorum, sarınıyorum… elime koluma hakim olunca biraz daha rahatlıyorum… Burak’ ın yanına vardığımda normale dönmüş durumdayım… Cemal de yanımıza gelince dönüyoruz batığa…

Haydaaa… bu mudur? Tracy var yaa bizim Bodrum' daki Pınar-1 kadar bişiii… J))) demek Amerika’ da da ufak tefek şeyler varmış J)))))…

Ama etrafında bi sürü balık var, üstelik de rengarenk…

Adını bu kadar mı hak eder bi balık; Queen Angel Fish… kokoş bi kraliçe ama… rengarenk J))) orası burası derken… Burak fotoğraf falan çekiyo… filme alıyo ve ben tabii ki anlamayıp poz veriyorum sadece J) Derken Cemal alt güverteye giriyo… ben hala biraz ürkeğim, Burak’ ın yanından ayrılmıyorum… Tam o sırada kocaman bişey parlıyo… var yaaa… böööle bi sağ bi sol yapa yapa… ooooffff….bu ne yaa… barrracudaaaa… bizim burda baracuda dediğimiz balıklar var ya bunun kim bilir kaçıncı kopyası… Aman yarebbim… kafası kafam kadar… dişleri altlar üstler kenetlenmiş… umarım ağzını açmaz… anam anam anam… bu nassı bişey yaauuww… Burak’ ı çekiştirip gösteriyorum… Başlıyo resim, film falan çekmeye… ben direklerden birine tutunup kalıyorum… Barracudanın hareketlerine büyüleniyorum… Burak’ la aramızda şimdi… Burak bana doğru yönlendiriyor balığı… İkimizin birlikte resmini çekicek J)))) hahahahahaaa ben durur muyum kaçıyorum tabii, kalmış aramızda bi karış mesafe… ne kadar ürkünç… Ağzını açsa kafam sığar… walllaaa abartmıyorum… Arkadaşın boyu 1mt civarında… Zaten bunlar 1mt gibi olunca tek başlarına gezerlermiş; bu da gelmiş Tracy’ e yerleşmiş… en son çıkarken de uzun suratlı bi balık görüyoruz… Buraların zıpkınlık balığıymış Hogfish…

The Tracy’i ziyaretimiz 72feet derinlikte, 28 dakika sürmüş…

Çıktığımızda gerçekten teknenin dönmüş olduğunu görüp şaşıyoruz… çıkış ipine tutunuyoruz, maske ve regülatörü çıkarmıyoruz; paletleri çıkarıp bileklerimizden geçirip elimizde sıramızı bekliyoruz… sıra gelince de merdivenin halatlarına asıla asıla platforma çıkıp, dooooru numaralı yerimize…

Ahhh bu dizlikler… dizim çok acıdıııııııı……

İkinci dalış noktasına kadar, takımlarımızı değiştiriyoruz… Üstümüzü çıkarmıyoruz… Hazır bekliyoruz… Bu arada sohbet ediyoruz…

Burak, dalamayacağını sandım başta; heralde bu dalışı iptal edicez dedim diyor. Sonra bi baktım canavar oldun… Gayet iyisin sualtında… J)))

E ben demiştim amaaa… Tekrar diyorum sahne heyecanı bu J)))…

İkinci dalış noktası da bir reef… Etrafta bizim haricimizde bir sürü tekne var. Kimi balık tutuyo, kimi keyif yapıyo… Bi tanesinin yanında ufak bir botun içinde bi motor çalışıyo…

Bu ne?

Nargile yapıcakmış adamlar…

höö??? Nasıl yani? Hani şu eski süngerciler gibi mi?

Eveettt… aaaa… Ne ilgiiinnççç… Hadi inelim de bakalım…

Atlıyoruz suya sıramız geldiğinde, burada su daha az çırpınıyor… Mahşerin 3 dalgıcı iniyoruz aşağıya… Bende yine 6kg… Az abi bu ağırlıklar yaaa… Boşaltıyorum bütün havamı, iniyorum… bi daha da hiç hava basmıyorum, ne BCye ne etrafa ;)

Etrafı seyretmeye doymak mümkün değil… her taşın altında lobster… rengarenk balıklar… Hepimiz birbirimizi şuna bak şuna bak diye dürtüyoruz J) bu french angelfishler çok şık yaaa… bi tane küçük kara balık var… çok alem… yuvasını korumak için bize saldırıyo J))) elini uzatıyosun ısırmaya kalkıyo… serseri bişiii…. J)) deniz kestaneleri de besili burda, dikenleri hep uzun uzun… hani bizim sularda derinlerde gördüğümüz kestaneler burda 10mtlerde… Burak bi balık gösteriyo… üstündeki desenler sanki biraz havada duruyomuş gibi, fosforlu bi de parlıyo… ama bazı açılardan yakalayabiliyosunuz o görüntüyü, yoksa öööle dümdüz bi balık gibi… J Cowfishmiş adı… Bu arada nargile yapan adamı görüyorum… Astronot gibi… Elinde bi file var… Lobster toplıycak sanıyoruz önce… sonra bi de bakıyorum kii elindeki küçük bi kavanoza bi balık koyup yukarı gönderiyo… Heralde araştırma falan yapıyolar JReefin öbür tarafına doğru gidiyoruz… O da ne… etraf araba lastiği dolu… bunlar ne yauw? Çıkınca öğreniyoruz, yapay reef yapmak istemişler, sonra lastiklerin zararlı olduğunu anlamışlar, bir kısmını da toplamışlar hattaaa… Bizim gördüklerimiz de son kalanlarmış… Benim ağırlık az ya, hava da azalınca tüp de uzun alüminyumlardan, başladı havalanmaya ve beni ensemden dürtmeye… tam o sırada kayaların dibinde kırmızı işaretli bi ağırlık gördüm… hemen gittim alıp,cebime atıcam… Burak bıraktırdı… olmaaaazzz diye işaret ediyo… Allah allaaahhh… niye yaaa? Cebime koycam diyorum… olmaaazzzz….diyo… ehh… biraz ilerde bi tane daha var… onu aliiim… olmaaazzzz… yukarda anlatırım diyo… Allah allaahhh… neyssse…

Yeşil okyanus suyu ve rengârenk balıklarla ve kırmızı ıstakozlarla vedalaşma zamanı geldi; tam 45 dakkadır suyun altındayız… Atlarken söylüyolar zaten 1 saat sonra çıkmamış olan kıyıya yüzerek çıkar diye J))) espritüel Amerikalılar J…

Yine ipte sıraya giriyoruz, paletleri çıkartıp, bileklerimize takıyoruz… ooff merdivende dizim yine acıycaaak L sıra bize geliyor, çıkarken bi de üstüne dizimi vuruyorum basamağa L((( aaaaa…aaaa……aaaaaaa…… üstüne bi de elbiseyi çıkartırken dizlik dizime yapışmış mı….oooooo….oooooo….acıyo yaaa…. Neyse ki herkes çığlık çığlığa da ben dikkat çekmiyorum…

Hatıralık fotoğraflarımızı çekiliyoruz… Okyanus dalgalarını aşarak kanala giriyoruz ve iskelemize yanaşıyoruz… Bu sefer eşyaların tamamı bizim olduğu için toparlanma ve taşıma faslı da bize ait J sonra da yine coconutta oturup bişeyler atıştırıp, birer bira yuvarlıyoruz… Sevdim ben bu bahamas birasını J… Cemal beni Tayfun’ la Yasemin’ e Singing Tomatos’ da teslim ediyor…

Bir dahaki sefere kadar hoşça kal Cemal… Burak… Okyaaanus…

Hoşça kalın balıklar…

Her şey için teşekkürler…

Yine gelecek ben… J

Sevgiyle k(d)alın…

Elvan

Görelim bakalım neler varmış… (27.12.2007)

2011-02-19T00:34:00.000+02:00

Aylardır bir heyecan ve hazırlık içerisindeyim Amerika’ya kuzene gidiyorum Pompano Beach’ e, bi kaç gün de Bahamalar’ da olucaz…

Nasıl dalarım?

Kimle dalarım?

Dalar mıyım, dalmaz mıyım?

Dalabilemez miyim?

Dalarsam köpekbalııı görer miyim?

Görersem ben naaparım, balık naapar?

Çağatay Erciyes’ in sitesinde oralarda yapılmış dalışlarla ilgili yazı ve fotoğraflar var… Key Largo, Amerika’ da dalışın başkentiymiş, kaldığımız yere çok uzak değil… Bahamalar’ da shark dive yapıyolarmış… Stuart Cove tavsiye ediliyor… Çağatay Erciyes’ e mail atıyorum, bi de Key Largo’ da daldığı merkeze… Dalış merkezinden kredi kartı numaranı ver biz teknede yerini ayırırız diye basit bi cevap geliyo J)) oldu şekerim diyorum J)))) Çağatay’ dan ses yok…

Ooofff çok heyecanlı…

Var yaaa… Şu anlatılan köpekbalıklarının beslendiği dalışı yaparsam bu kitabın son yazısı olur diyorum; benim de dalgıçlığımın üst sınırı heralde J)))

Korkmayın bütün tatili anlatmıycam J)))) Bahamalarda bikaç gün kalmayı beklerken 1 günle geri dönüyoruz, onda da dalmayı başaramıyorum L

Gemiden yazıldığım tur dalgaların çok yüksek olduğunu ve güvenli bulmadıkları için dalış turunu iptal ettiklerini söylüyor… Kızlarla öğlen gemide buluşmak üzere ayrılmıştık, bak şimdi…

Adaya çıkıp danışmaya gidiyorum ben dalmak istiyorum, lisansım var ama gemi turu bööööle böööle oldu diyorum… Başka yerler var diyolar, ben Stuart Cove diyorum, danışmadaki hatun telefon ediyor, sabah seferleri gitmiş; ancak beni öğlen 12’ de alabilirlermiş.

E şimdi ben napıcam…

Kızları bulana kadar vakit geçiyor, dalamıyorum L çok mutsuzum ama bi taraftan da adayı merak ediyorum. Neyse hem ada hem sualtı; Atlantis Otele gidiyoruz; otelin altını komple akvaryum yapmışlar… Her şey var, bi ben yokum sularda… L

Hayal kırıklığıyla döndüğüm Bahamas gezisinden 2 gün sonraya canım kuzenim ve kocası oradaki Türk popülasyonundan dalgıç olanlarla irtibat kurup bana 2 gün dalış organize etmişler…

Yaşşaasııınnn…

27 Aralık 2007 Perşembe, öğle saatlerinde Tayfun’ la birlikte Ft. Lauderdale’ e gidiyoruz. Çağatay’ la telefonda yol tarifi alarak dalış merkezini buluyoruz. Kanal kıyısında Pro Dive, önünde Coconuts diye de bi restoranı var. Arabayı park edip, Tayfun da ben de çekingen çekingen dolanıyoruz; Çağatay gelmemiş henüz… Dalış teknesi de yok ortalarda zaten…

Sabah turuna şnorkel yapacaklar gidiyormuş; scuba dalışları öğleden sonra; her cumartesi de akşam saat 6da gece dalışı için tekne kalkıyomuş.

Çağatay (Erciyes değil yanlış anlaşılmasınJ) geldi… Tanıştık… Yanında ne var ne yok diyor… Bi tek maskem var, pembe J Tamam gidip kayıt yaptırıcaz; daha doğrusu kaydımız yani rezervasyonumuz varmış da, parasını ödiycez, malzemeleri ayarlıycaz…

Giriyoruz içeri… Ben önce şöööle bi afallıyorum J Koca bi dükkân, içinde bi sürü malzeme ve aksesuar satılık… Kasaya gidiyoruz; adımı soruyolar, sertifikamı istiyolar… Bilgisayara işliyolar… Bi form veriyolar; o hastalık, bu alerji, turp gibiyim, başıma geleceklerden ben sorumluyum, kendim ettim kendim buldum falan gibi yazıları imzalıyorum… Bi de instructor istemediğimizi, kendimiz kendimize dalacağımızı beyan ediyoruz. Tarih de atıyoruz; 31.12.2007ye kadar geçerli diye; olur da bi daa gelirsem…

Benden 2 tüp, 3mm şorti, paletler, BC, regülatör ve ağırlık kemeri+ağırlıklar dahil 101,00USD alıyolar. Eğer instructor isteseymişiz bi de ayrıca ona para ödiycekmişiz. Vay anasına deyip, arkadaki malzeme odasına geçiyoruz… File bi çanta veriyolar elime, fişi alıyolar elimden; neyin parasını ödediysem bedenimi söylüyorum getiriyolar, deniyorum tamamsa atıyoruz çantaya J Fişi tekrar bana veriyolar…

Teknenin gelmesine daha var; bişeyler atıştıralım diyoruz; ben salata isteyip, sosuna basılmış sarımsaklar yüzünden sadece böcükleri yiyip bırakıyorum; Çağatay bu arada bana bulantı ilacı içiriyor ısrarla… Beni deniz tutmaz diyorum ama burasının deniz değil okyanus olduğunu hatırlatıyor J Hesabı ödediğimizde 101 dolara yemeğin dahil olmadığını anlıyorum J… bu arada yeni badim hakkında da bilgi alıyorum tabi; onlar benim sertifikaya baktılar ya, ben de soruyorum nesin sen diye… Uzmanlık sertifikalarını çıkarıyo Çağatay J Bu arada köpekbalııı görür müyüz acaba diyorum… Şanslıysak diyor… Dizimi gösteriyorum, bir gün önce bir kısmını Amerikan asfaltında bıraktım, yaraya gelir mi ki bu köpekbalıkları J)) hani kan kokusu falan J gelmezmiş… Sevineyim mi üzüleyim mi bilemedim J)))

Tekneye gidiyoruz… Binerken tekrar fişi alıyolar, listeden ismimi kontrol ediyolar ve bana 4 numara diyolar… Nassı yaniiii soran gözlerle Çağatay’ a bakıyorum; o da 5 numara… Yerler numaralıymış meğer J

Evet yaaa… Hem de atlayış numarası aynı zamanda…

Pess…

4 numaralı iki yuva var yan yana, içinde de tüpler… Çağatay hemen tüplerin havalarını kontrol ediyo, hem benimkileri, hem kendininkileri… İskeleye OK diyo… Maazallah kontrol etmeden gidersek, bi de boş çıkarsa dalamayız ya… Allah allaaahhh… Yok mu şu oturakların altında tüp? Neyse…

Çantamızı tüplerin hizasında bankın altına sürüyoruz… Ekipmanımızı hazırlayıp; kuru bölüme geçiyoruz… Havlumuzu, kuru çantamızı falan orada tutuyoruz… Tekne doluyor; kürdan gibi bi kız brifing vermeye başlıyor, kız kürdan ama ses maaşallaahhh…

Önce tekne kurallarını anlatıyo, sonra dalış yapılacak yeri… Barracuda Reef 2 dalışın da yapılacağı yer… Dalışların biri reefin bi tarafında diğeri onun biraz üstünde… Max derinlik 30ft olacakmış; max süre 60dk diyor…

Peki diyoruz… Daha doğrusu “yeeaaahhh” diye çığırıyoruz… Burda sürekli çığlık atma mecburiyeti var bi de J)))) neden anlamıyorum ama sürekli çığlık çığlığa herkes J))))

Kanalın içinden okyanusa doğru giderken, evleri ve önünde park halindeki teknelerini resimliye resimliye ilerliyoruz. Haaa bu arada ben de makine ve housinglendim sonunda J)) ama dalışta yanıma almamaya karar verdim… Zaten heyecanlıyım, şimdi bi de makineyle uğraşamıycam, etrafı seyretmeyi tercih ediyorum…

Kanaldan okyanusa çıktığımız sallantıdan belli oluyor… Tekne sanırım ilave motorlarını da çalıştırıyo… Atlantik okyanusunda ilerliyoruz; kara küçülüyor… Okyanusun orta yerine dalıcaz; ööööle koy moy yok zaten; dümdüz bi kıyı… öööle atlıycaz yaniii… open water… J)) film aklıma geliyo, bizi unutmazlar di mi diyorum, Çağatay gülüyo J)))

Elbiseleri giyin çığlığı atılınca, biz de yeeaaahhh diye cevaplıyoruz J))) giyiniyoruz, geldik… Tekne kalabalık… Paletleri de numaralı yerinde giyiyosun, ayaklarını sürüye sürüye platforma gidiyosun…

Biz sıramızı atlatıyoruz, en son atlayalım, şu hengâme bitsin diyoruz… Hafif çalkantılı sular da… Numaralı koltuğumda kendim kendime kuşanıyorum, paletlerimi giyiyorum… Sıramı bekliyorum… Görseniz ne kadar usluyum…

Atlama sırası bize geldiğinde önce Çağatay gidiyor ki arkadan ben onu taklit edeyim J))) Platformun ucuna gelmeyi başarıyorum, ayakta da durabiliyorum, hatun vanamı kontrol ediyo, ama midem bulanıyo diyemiyorum J)) tamam hazırsan atla diye çığlık atıyo; ben hazır mazır o sesden sonra atıyorum kendimi suya J))

Çok şükür sudayım, ohh beee…

Su biraz yeşil ve hafif puslu ama yapcak bişii yok J hadi diyoruz dalalım bakalım… İniyoruz aşağıya… Etraf puslu yeşil, fakat hafif hafif renkleniyo…

Eflatun tülden yelpaze gibi mercanlar salınıyorlar yani heralde mercan bunlar… Biraz sarı, biraz kırmızı tonları… O da ne simsiyah ama minik beyaz desenli yassı ve yuvarlak 2 tane kocaman balık geliyo siz de kimsiniz der gibi…

Çağatay’ a gösteriyorum heyecanla; hııı deyip kafasını çeviriyo…

Balıklaaarrr diyorum… siyah diyoruuuum… Büyük… Ne güzel…

Hııı-hıııı…

Devam ediyoruz… Bu sefer sarı siyah minik balıklarla karşılaşıyoruz, ben de yine heyecan, Çağatay yine hı-hıııı…

Pekiiii, sarıkuyruklu siyah balık üstünde de mavi benekler olsa heyecanlanır mı acaba?

Yok…

Bi ben, şuna baaak şuna baaak diye kendi kendime debeleniyorum suda…

Daaa yuvarlacık, ağzını öpecekmiş gibi uzatmış balıklar görüyorum, bazısı siyah beyaz çizgili, aynı modelin zoro gibi maskelisi de var, bi de kuyruğuna yakın yerde yalancı gözü olanı…

İsimlerini de bilmiyorum ki ben bunların…

Bizim asker balıklarına benzer ama daha kocaman gözlü kırmızı balıklar görüyorum… Sularda bi fırfır hareket ediyo, vatos heralde, 2 karış ama çok güzel gidiyo fırfırfır…

Nerdeyse her taşın altında ıstakoz var…

Evet yaa 30ftdeyiz sadece… yaniii bölü 3; 10mtlerde J)))…

Çağatay havam bitti işateri yapıyo, benimkine bakıyorum 2500psi var; nasıl olur diyorum, zaten 3000le girdik…

Haaa… Havası değiiil reef bitmiş J))) dönüyoruz…

Havamız bol, biraz da öbür tarafı gezelim diyoruz… Yanımızdan başka bi ikili geçiyo ama onların başında instructor var… Müren işaretinin aynı olduğunu işaret ettiği yerde yeşil müreni görünce anlıyorum J yauw bu yeşil olunca bizimkilerden daha vahşi gözüküyo J bi de kalın…

Papağan balıklarını güler yüzlerinden tanıyorum… Aman nasıl süslenmişler burda bi görseniz…

Rengârenk…

Elvan elvan balık heryer J)))

Mavi papağan balığı görüyorum, mavi değil de türkuaz aslında… Çok güzel yaaa…

Hafiften bi akıntı da var… Bırakıyorum kendimi, sanki bir resmin içindeyim, bekliyorum ressam şimdi hangi rengi değdirecek diye…

O tarafı da bitirmişiz… Çıkalım diyor Çağatay, bakıyorum daa 2000tane havam vaaaarrr… Hem ne kadar oldu kiiii… yaaa…

Hadiiii çıkıyoruuzz…

Tekneden uzanmış bi ip var. Onun hizasında çıkıyoruz; yüzeye ipte sıraya girmiş diğer dalgıçların peşinde… Maskemi indiriyorum, Çağatay geri taktırıyo, burda çıkarılmıyomuş; sıra bana geldiğinde paletleri çıkarıp platforma koyuyorum, ağırlıkları almak gibi bi niyetleri yok… Merdivene yanaşıp düğümlü halatlara asıla asıla ve ağırlığımı her adımda arkaya vererek ve dizimin acısından bağırarak çıkıyorum platforma; paletlerimi koltuğumun altına kıstırıyolar; herkes çığlık attığı için acıdan bağırdığımı anlamıyolar L

Gidiyorum 4 numaralı yuvaya tüpü denk getirip oturuyorum… Soyunuyorum… Yeni tüpü bağlıyorum… Elbiseyi çıkarmaya gerek yok diyor Çağatay…

Herkes tekneye çıktığında platformda bizim kürdan hatun elindeki listeden sırayla isimleri okuyup yoklama yapıyor… Bütün liste tek tek ses verince de merdivenleri topluyo, 2.dalış noktasına doğru hareket ediyoruz…

5-10mt ya gidiyoruz ya gitmiyoruz… Geldik çığlığı atıyolar…

Kuşanıp atlıyoruz suya… Balıklar çok güzel yaaa… Renk renk… Kuyruğu sarı gövdesi siyah olan var, sonra kenarından sarı biye dönülmüş siyah olanı da var… Hani bizim denizlerde balıklar üniformayla dolaşıyomuş da burada kıyafet serbest gibi bişey…

Hani siyah üzerine beyaz benekli büyük balıklar vardı ya onlar “French Angelfish”miş. Onların bi kısmı benekli, bi kısmı çizgili olanlarından görüyorum J))

Sonra o sarı biyeli olan “rock beauty”; sarı kuyruklu, mavi benekli olan da “yellowtail damselfish” J

Hani zoro gibi olanlar vardı ya onlar da meğer “butterflyfish”mişler… Biri “banded”, biri “spotfin” öbürü de “foureye” J

Tabii bunları ancak kıyafet alırken bulduğum balık kartından bakarak şimdi söyleyebiliyorum… Yoksa Çağatay’ a göre hepsi ya melek ya kelebek J)))

Bi de jackfish gördük, bak onu söyledi badim Allah için; galiba bizim akya türevi oluyor…

Her neyse 2. dalışta esaaasss ben bi kaç tane trompet balığı görüyorum… Ama ben hiç yakından görmemiştim bu trompet balıklarını bizim sulardakiler de böyle mi bilmiyorum, bunlar sanki denizatının açılmış hali gibi…

Bi de kaçmıyolar, istediğin kadar yakından bak… Sadece orda yokmuş gibi gözlerini devirerek bakıyolar J)))

Çok şekerler…

2.dalışımızı da bitirip yine çıkıyoruz… Yoklama yapılıyor yine… L-1 diye bağırdığında “yook” diyesim var ama “yeeaahhh” diye çığlık atıyorum J)))

Su da pek tuzlu değil ama yine de pişirmiştir heralde benim dizimi J Soyunup, bütün malzemelerimi file çantanın içinde toparlıyorum, tabii ki maskem hariç J artık daha bi yakınız J bu yaban ellerde bi tek o var yanımda bi de fenerim J)

İskeleye yanaştığımızda sadece kendi eşyalarımızı alıp, iniyoruz tekneden; gerisini onlar hallediyor…

Coconuts’ a oturup, yiycek bişeyler söylüyoruz, bi de bira içecek… Kanalda oturduğumuz iskelenin dibinde 1,5mt civarında sazan görünümlü 3 tane balık irisi dolanıyo “tarpon”muş adları… Çok büyükler yauw…

Tayfun geliyor beni almaya, önce Yase’ yi işten almış… Sohbet ediyoruz biraz, onlar da katılıyor… Tayfun da giderek merak sarıyor bu dalış işine ;)

Cumartesi gece dalışına gelmek istersen yazdıralım isimleri diyor Çağatay… Yok, cumartesi Burak ve Cemal’ le dalışa gidicekmişiz; heralde saat 6ya yetişemeyiz diyoruz…

Geldiğimden beri ilk defa şööle bi hafifledim… Neşeyle ayrılıyoruz… Heyecanla anlatıyorum ben renkleri balıkları arabada…

İşte bu gece uyurum artık şöööle derin derin…

Okyanusta 2. dalış günüm 29 Aralık Cumartesi olcak ama onu da ayrıca anlatayım da bayılmayın ;)

Sevgiyle k(d)alın…

Elvan

Biz Kaş Yaptık; Gözü Çamur Çıkardı; Kaş Çamura Yattı… (17-18. Kasım.2007)

2011-02-18T12:47:00.002+02:00

Allahım bu yağmur çamur ve fırtına hafta sonu güneşe dönüşür mü acabaaaa…? Bu kadar heves kursağımızda kalmaz di miiiiii?

Hafta sonu hava açacak, Aylinim badimle pek bi mutlu ve de mes’uduz… Yaşasın Kaş’ a gidiyoruz derken Aylin önce grip oldu… İlaçlar, portakallar, limonlar derken son gün büyükbabası daha derinlere dalmaya karar verdiği için onun yanında olması gerekti…

Sonuçta biz tam olarak 20 dalgıç+2 anne+1 annaaane+1 bebiş+2 şoför koyulduk yola…

Otobüse bindiğimizde otobanda vereceğimiz molaya, çaylara ve ısırganlı böreklere endekslenmiştik bile :)) fakat acı bir sürpriz bizi bekliyordu…

Mehmet Hocayı ve arkasında ellerimizde poşetlerle bizi görür görmez adamlar dışardan yiyecek getirmek yasak deyip bizi geri çevirdiler :))) son geldiğimizden bu yana bir takım yasaklar oluşmuş :)) ama olsundu bizi kimse böreklerimizi yemekten alıkoyamazdı, geç olsundu güç olmasındı :)) sonuçta başka bir mola yerinde muradımıza erdik ;)

Bu arada arabamızda TV var… Kaynağı belli olmayan bi de film… Beni tanıyanlar ne kadar korku ve gerilim filmi sevdiğimi bilirler :))) filmin adı Hayalet Gemi…ıııııığğğğğ…… Seyrettik ama ben gerilirken Volkan ve Cem pek eğlendiler :))) Bana gerilim onlara komedi filmi oldu :))) anlıycaanız…

Film bitip de uyku vakti geldiğinde biz koltuklarda uygun uyku hallerine girmeye çalışırken Cem koridora matını attı ve dümdüz uyuyan tek kişi olarak Kaş’ a vardı :)

Sabah saat 08.00de otele varıp, odalara yerleşip, üstümüzü değişip, kahvaltıya koştuk… Sonra bizi bekleyen dalış merkezi Naturablue ile limanda buluştuk…

Hava nasıl güzel… Yaza inat…

ohhhhooohhhh…

Genç eğitmen Ufuk karşılıyor bizi, bir de Yusuf Hoca var o da sahipmiş. Bana tanıdık geliyor sanki :) Sohbet etmeye başlıyoruz. 2001de gelmiştim ben en son Kaş’ a… O zaman da ilk defa sualtı ile tanışmış, discovery dalışı yapmıştım…

“Siz miydiniz acaba bir yamaç paraşütüne bir dalış bedava veren?”

Yusuf Hoca gülüyor, “evet bizdik…”

Ben galiba ilk defa sizinle daldım diyorum :))) olabilir diyor, o tarihte 2 şirket vardı bu promosyonu yapan :)))

Mehmet Hocamcııııııımmmm… Koluna ilk yapıştığım hocayı bulduuuuum… :))))))

İlk dalışlarımı bildiğinize göre discoveryi tahmin edersiniz heralde :)))))))))))) şimdi bi de onu anlattırmayın bana :)))))

Yusuf Hoca pek seviniyor bu işe devam ettiğime :))) diğer hocalarım aynı fikirde mi sorarız bi ara ;)

Ekipmanlarımızı hazırlıyoruz, eksiklerimizi söylüyoruz, merkezden getiriyolar… Ve yola koyuluyoruz…

Aylin’ in dublörü olarak Volkan’ la anlaşıyorum :) Hazırlıklarımızı yapıp, ilk dalış noktasına varmayı bekliyoruz.

Bu arada 3 grup oluyoruz; liderler Mehmet Hoca, Erdinç Hoca ve Doruk…

Biz kızlar kulübü olarak Mehmet Hocayla birlikteyiz… Şüko-Lalehan; Deniz- Benal; ben- Aylin’ in yerine de Volkan…

Flaying Fish… Eskiden burda çokca uçan balık görülürmüş, şimdilerde yok demek ki :) atlayan ipe tutunsun diyor hoca… atlayınca başka şansının olmadığını anlıyorsun :) teknenin yan tarafında da devam eden ipten zincire kadar gidip, zinciri hiç bırakmadan dibe doğru iniyoruz… Allahım bu ne yauw… İpe asılmış çamaşır gibi… zincir bitti… kayalara yapış… herkes gelince yola koyuluyoruz… yüzerliğimi ayarlayıp gideyim diyorum… ama yan yan da gidilmiyo ki… yapışıyorum dibe, askerde alçak sürünme dedikleri şeyi yapıyoruz … :)))) off allahım komando eğitimine mi geldik… 28 dakikada 60 barla çıkıyorum, olcak şey değil… Biz Kaş' da değil de Eğirdir' de miyiz neyiz? Bu arada 38mtlere inmişiz, ama ne vardı derseniz? Akıntııııııı…… derim :)))) Ben buranın adının “flaying diver” olarak değiştirilmesini öneriyorum :)

Çıkınca Mehmet Hocamcım afferim grup diyor, dağılmadan, uçmadan kaçmadan çıktınız… Eheheheee… Seviniyoruz da bi parça yorulmuşuz sanki :)) güneş de var ya, hemen uyku moduna geçiyoruz…

Bu arada Kaş’ ın alışkanlıklarını biraz değiştirip, yanımıza yiyecek bişeyler alıyoruz, öğlen karaya dönmeden 2. dalışı da yapalım istiyoruz.

Yemeklerimizi yerken, ilerdeki kayalıkların dibinde siyah bi kafa beliriyor…

Fok… Fooooook…

Doruk atlıyor, o tarafa doğru yüzüyor… Mehmet Hoca tekneden yönlendiriyor, sağ yap, sol yap :))))

kaçmıyo da kerata ·:) yoksa badem mi?

Doruk yanına varıyor… Volkan’ ın ve Mehmet Hocanın fotoğraf makineleri sürekli çalışıyor :)…

Doruk siyah kafayı eline alıp sallıyor :)))))))))))

torbaymııııııışşşşşşş……

2.dalış noktası meşhur Kanyon…

Burada da akıntı var ama sabah ki kadar ağır değil :) Aynı ekip iniyoruz aşağıya…

Sol tarafımızda kayalıklar var, teras gibi, dümdüz… Ama o köşeyi dönüyoruz… Bizim Ayrıktaşın dibine kadar ayrıldığını düşünün… İşte öööle bi yer… Ben ne tarafa bakacağımı şaşırmış, gözlerimi dört açmış döne döne inerken, Volkan bana yukarı bak diye işaret ediyor…

Bakıyorum daaaaaa… Of ki ne ooff… Dağcı olsan böyle manzara göremezsin…

İniyoruz aşağı… Evet evet hala iniyoruz… Yarığın altında bi giriş var… Mehmet hoca kızlarla oraya gidiyor… Biz de arkasındayız… Ben girişte bi orfoz görüyorum kayanın altında… Bizi kesiyo :))) Volkana gösteriyorum…

Bu arada Mehmet Hoca gelin diyor… Tam ben o tarafa doğru hareketlenmişken onların geri döndüğünü görüyorum ama orayı da merak ettiğim için bakmaya gidiyorum… Bekliyorum Volkan da gelsin de birlikte girelim diye… Ama o hala orfozla oynaşta… Biraz biraz giriyorum ama fenerimin ışığı yetmiyor, vazgeçip geri dönüyorum…

Çıkınca Şüko’ dan öğreniyorum ki balina kadar orfoz varmış içerde :))))))))) Heralde karanlıkta karıştırdı :)))))))

Batığı görüyoruz dışarıda yukarda olan kısmı kızartma sosis gibi pörtlemiş, alt tarafına inmiyoruz… Manzaralar süper… Burası da tek dalışlık değil… Tekrarlamak lazım :) biz 30mt.den 33 dakikada çıkıyoruz dışarı; bu sefer akıntı yok ya daha az yakmışım 80 barla çıkıyorum. 80 bar kaç psi ediyo hadi bakalım :))))

Blok dalış programını başarıyla tamamlayıp saat 3 gibi karaya ayak basıyoruz, ve iş bölümü yapıp gruplara ayrılıyoruz :) akşam yemeği organizasyonu grubu Kerim rehberliğinde, pazarlıkda Bercis ve Şüko olmak üzere başlıyoruz Kaş’ ı arşınlamaya… 3-4 yerden sonra en son en pahalı olduğunu düşündüğümüz Mercan Restorandan en ekonomik anlaşmayla ve de bahçede bir direğin etrafına U masa düzeninde anlaşarak ayrılıyoruz… Direk neden diye merak eden yoktur heralde… E Cem Hoca bizimle birlikte ya :))))

Biz kahve keyfi yapmak ve gün batımını seyretmek için ayrılıyoruz… Ama Kaş sokaklarını boş bırakmıycaz tabii… Biz güneşi batırıp otele dönerken duşlarını almış hazırlanmış arkadaşlara devrediyoruz… Akşam yemeği için ise 7.30- 8.00 gibi buluşalım diyoruz :)

Oda arkadaşım Lale’yle biz hazırlanıp çıkana kadar bütün ekip “old house” diye çok şirin bi barda buluşmuş… Çınarın altında üstünde koca bi bacayla ortada bi mangal etrafını sarmışlar muhabbet gırla… biz de grubu tamamlayınca 2 adım geri gidip, Mercan Restorana varıyoruz.

Hava biraz ısırmaya başladığından içeride oturmaya karar verip, masa yerleşimi esnasında garsonları hayatlarından bezdirip sonunda upuzuuuuuuuuuun masamıza oturuyoruz :)

Mezeler, salatalar, rakılar derken dışarıda bi patırtı kopuyor. Sokakta kavga var…

E yani çok ciddiye almıyoruz, olabilir…

Kalamar ve karidesler… mmmm… karides süpeeerrr…

Adamın başına odunla vurdular… Koşuşturma başladı… Sahil güvenlikten birisi elinde tüfekle geri geldi… Ben onu görüyorum bi tek…

bi el silah sesi…

noluyo yaaa…

bi karides, bi fırt rakı…

yere yatııııınnn…

2 el daha…

yat yere yat… kalkmadan binanın iç tarafına doğru ilerleyin…

noluyo yaaa…

alçak sürünme hadiiiiii…

Bizim grup? Herkes OK…

Cem yaralı askere ilk yardıma koşmuş…

Sonunda polis, jandarma ve ambulans geliyor. Kötü adamlar yakalanıyor…

Biz en yakın görgü tanıkları olarak ifade vereceğiz… Ama abi yaa ifadeyi burda versek olmaz mı? Yani yemekten sonra alkollü olcaz ya, ama olay anında değildik vallaaaa… :))))

Olayın tamamını aktarmayalım nede olsa adalete sevk olmuş bir dava :)

Ama bizim sabah ki sualtında yaptığımız alçak sürünme tatbikatının, aslında karada da ne kadar faydalı olduğunu… Neden komando eğitimi almış olduğumuzu anlıyoruz :)) sabah eğitim, akşam canlı uygulama :)))))))))… Şaka bi tarafa takım olmak böyle bişey demek ki… Takım lideri de işte böyle olunur… Mehmet Hoca YAT dedi, 25 kişi aynı anda yerdeydik… Bir kere daha doğru bir topluluk içinde olduğum için şükrediyorum :)

Neyse…

Bu travmatik ve trajik olaydan sonra Julian’ in daha önceden istediğimiz müziği çalmak üzere ayarladığı adını bilemediğimiz bi bara geçiyoruz… Gençlik de bizimle birlikte, fakat onlar bizi sadece şaşkın bakışlarla inceliyolar :))))) Biz ise dans edip eğleniyoruz :))) Bardan sonra biraz da yıldız kaydırıp dönüyoruz otelimize :)

Sabah 8de ayaktayız… Kahvaltıdan sonra yine yiyeceklerimizi alıp, tekneye gidiyoruz… Bugün hava gri…

İlk dalış noktamız Oasis… Vaha demekmiş… Hakikaten de öyle… çölde giderken çeşitli vahalar çıkıyor karşınıza :) bir grup amfora… sonra bir yanık, batık dalış teknesi… dümdüz bir alan… Kumluğa saplanmış bi sürü pina var… bazılarının içi boş… balıklar yerleşmiş :)) amforalar muhteşem… hem de hepsi orijinalmiş : çok güzeller yaaa… Yaa buralara bi daha gelmek lazım, bi daha… uzun uzun gezmek lazım… bu dalışta kaplumbağa görme ihtimalimiz varmış :) yaşasııın… kaplumbağa değil ama rodeo görüyoruz :))))) Bu süper dalış 44dk. Sürüyor, derinliğimiz 27mt. Çıkışta benim havam 70bar. E o kadar akşam trafiğine fena değil ne dersiniz?

Çıkınca kaplumbağa görmedik yaaaa… diyorum. Volkan sen de çok şey istiyosun diyo. Müren, laos, orfoz ve bi sürüsü daha… yaa neden çok şey olsun kiii… görebilirsiniz demişlerdiii… ama müren var yaaa… biz onu gördük diye çok şaşırdı :))))))

2.dalışı Fenerde yapıcaz… Çipura çiftliklerinin dibi :))

Bu sefer tarih yazıp, suya ilk ben atlıyorum bizim gruptan… Çünkü hava 19 derece, su 22 :)))

İniyoruz aşağı… Dere tepe düz gidiyoruz… Bugün Oğuzhan ve Gürel; Başak ve Ayhan Bey de bizim gruba transfer oldular… biz Aylin badimin dublörü Volkanla en arkadayız… Gruptan çok da kopmadan ama arkadan gidiyoruz ki öndekilerin ürküttükleri sonradan çıksın da biz de görelim :) Bu arada Başak tek başına bizim yanımızda… badin nerde diyorum. İleride diyor… Bizimle birlikte dolaşıyor… Badisini işaret ediyorum… ahh afacan kız… Tamam grup halindeyiz ve güvendeyiz ama… Dalış bu… Ne olursa olsun emniyeti elden bırakmamak lazım…

Açıkta bi müren… Sürüsüne bereket laos, barbun… Göremediğimiz zavallı humuhumunukunuku-apuaa. Yani çütre, diğer adı domuz balığı… Adını bilemediğimiz ve Volkanın hala kitaptan bakıp da bilgi vermediği sempatik balıklar… Manzaralar… Taşlar kayalar derken… Osmanlı batığına varmadan birisi korna çalıyo :) ben kafamı döndürünce bi de ne göreyiiiiiiiimmmmmmm……

Kaplumbaaaaaa…

Evet yaa… hani çok şey istiyoduuum… baaak gördük işteeee… Volkanla koşar adım gidiyoruz olay mahalline doğru :)))

off yaa çok güzeeeellll…

Ama o da ne ordan dönüp bize doğru geliyor… Hem de ne gelmek zıpkın sanki… Ben Volkana yanaşıyorum tabi… Ama ağzını açışını görseniz neden hedef küçülttüğümü anlardınız :)))) ama çok güzel yaaa… kaplumbaaa ömrü hayatımda görmedim bööööle dalgıç sürüsü mü dedi ne dedi bilmiyorum ama bizi mest edip, Kaş’ ın son sürprizi olarak döndü arkasını gitti :)))

Biz de çıkıyoruz 43dakikalık, 23 metrelik dalışımızdan… e bende tüpün yarısı duruyooo bi de batığa mı gitseydik kiiiii…….

Yüzeye çıktık, yağmur çişeliyor… Artık kurumak istiyorum… Sıcak istiyorum… Çay süper oldu bak… Kuruları da çektik… Kıyıya vardığımızda çisenti biraz arttı… Odadan eşyaları toplayıp indiğimizdeyse artık yağmur yağıyordu…

otelden ayrılırken ise “git özlet kendini yine gel, geleceksin diye söööööz veeeeeerrrr” diye bi şarkı çalıyordu…

Söz bi daha gelicez… Kaş da bizi özler ama haaaa… :))))

Dönüş yolu… Kaputaştaki çamur ve sel manzarası molası ile başlayıp, kalan bilumum yiyecek ve içeceklerin tüketilmesiyle devam edip, Muğla çıkışında Kerim’ in süper tandırcısındaki muhteşem moladan sonra başladığı yerde bitti… Biz çok güldük eğledik… Ama hepsini anlatırsam bize bişi kalmaz ki ;)

Sonuçta size Kaş’ tan hatıra olarak biz geri geldik :)))))

Sevgiyle k(d)alın…

Elvan

… :) (28.Ekim.2007)

2011-02-16T22:59:00.000+02:00

Yine uzadı arası… İskorpitleri rüyamda görmeye başladım J)) Hadi Aylinim badim gidelim dalalım J

Ben Pazartesi tatilim, Aylin değil…

Aylin cumartesiden Çeşme’ ye gidiyor, ben Pazar sabahı…

Teknede buluşuyoruz… Tolgaların hem küçüğü hem haribosu var. Karaburun’ da birlikte dalış yaptığımız Tarkan var. Bizim ekip saat ayarlarının gününü şaşırmış 1 saat kadar erken gelmiş J)) yeni bir doktorumuz olmuş bu arada göğüs hastalıkları uzmanıymış, önce bi heyecanlanıyoruz ama sonra ciğerlerle alakalı olduğunu hatırlayıp nasılsa sigara da içmediğimiz için konuyu çabuk kapatıyoruz J))) ama şu su altı arkeolocik park projesi bayaaa bi konuşuluyor J Oğuzhan, Hamdi ve Gürel de geliyorlar…

Yola çıkıyoruz…

Nereye?

Bilmem derken, fondaki gerilimli müziğe uygun gülümsüyor Erdinç J)) Sanırım korkunç bir gün olacak J))))

Ayrıktaş’ a gidiyoruz…

Malzemelerimizi falan erkenden hazırladığımız için rahatız… Ama keşke Aylin’ in getirdiği kurabiyelerden fazla yemeseydik… Kemeri takınca fark ediyorum J

Doruk ve küçük Tolga ile birlikte Başak, Seda, Alp, Tarkan, Aylin ve ben dalıcaz… Liderimiz dalışımızı anlatıyor…

Ve dökülüyoruz suya…

Görüş bulanık… Bulanık bir mavinin içinde nereye kadar gideriz ki deyip, biraz kıyıya yaklaşıyoruz… Artık hepimiz rahatız, hadi bakalım inelim, görelim J

Aşağıya doğru ilerliyoruz J ben yüzerliğimi ayarlamakta sıkıntı yaşıyorum nedense… Acaba BCde mi bi problem var?… Allah Allah… Neyse… Ben kulaklarımı dengelemeye uğraşa uğraşa aşağı sallanırken yanımdan uçarak Alp geçiyor J paraşütle atlamış gibi J)) derinlerde dolaşıyoruz… 37metrelerden çıkışa geçtiğimizde, o güzel dağlık bölgede asılı kalmış bir balık sürüsü görüyoruz, sonra aynı türün başka bir sürüsünü de ilerde bir kayanın etrafında toplantı halinde yakalıyoruz… Kopez, goppez hangisini dilerseniz artık J

Doruk havamızı soruyor, Aylin’ le dersini çalışmamış haylaz öğrenciler gibi birbirimize bakıyoruz J)))

Şimdiii…

Havamız var tamam mııı?

Ama yüz bardan fazla… Ama kaç bar bilemiyoruz… Ama fakat psi olarak söylemek de biraz abartı olacak gibi J))))

Doruk, sıkıntımızın farkında J 100+ işaret edip OKleşiyoruz kısaca J))))

Etraf yine çok güzel yaa… Bazı yerler var ki kaç kere dalarsanız dalın her seferinde yeni bi yer gibi algılanıyor… Ayrıktaş da benim için öyle… Sadece ayrıktan geçtikten sonra bir kulak dengeleme sıkıntısı olabiliyor J bugünkü gibi meselaaa…

Dönüşteyiz… Şaka maka suya gireli epey olmuş, ben biyolojik saatimle 30-40dk olduğunu tahmin ediyorum… Teknenin dibindeyiz… Doruk havayı soruyor… Daha havalar 1500 (100bar) hadi devam diyor… Ben “yok ben çıkiiim” diyorum J “neden?” diyor… Anlatmaya çalışıyorum… Aylin’ e söylüyorum sen devam et, ben çıkıyorum diye… En sonunda harflerle anlaşıyoruz ;) benim için dalış bitiyor… Aceleyle tekneye çıkıp, telaşla üstümü değişiyorum J))) Mehmet Hoca “ehh gideli epey oldu” diyor J 40 dkdır sudaymışız meğer…

Öğlen yemekte soslu makarna var J)) herkes çıkıp kurularını çektikten sonra sohbet muhabbet yemeğimizi yiyoruz… Bu arada Koçluoğlu da bizimle aynı yerde… Aklımıza slip şortili dalgıç geliyor, bakınıyoruz yok J)) Basınç altındaki slip şorti davranışlarını düşünürken ortadan ikiye bölünme tehlikesine karşı bazı tip mayolarla dalınmaması gerekliliğini keşfediyoruz J)))))))……

Bu arada hava nasıl biliyor musunuz?

Hani bööööle ayna yüzeyi olur ya… Dümdüz… Deniz öyle düz… Hava parçalı bulutlu olduğu için de denizin rengi de tam ayna gibi gri, parlak… Etrafta bizden başka kimse yok, yani ses de yok… Tekne yağın üstünde kayar gibi gidiyor… fssss… Film sahnesi olsa bu kadar huzur ürkütücü olur ve sonra ne olacak acaba diye heyecanla beklersiniz J)))

Ve esas olayın olacağı sahneye geldik J))

2. dalış Monem’ de…

Bu sefer 2 gruptan da dalmayanlar var, onun için birleşip Voltran’ ı oluşturuyoruz ve Erdinç’ in liderliğinde dalıyoruz…

Başlıyoruz Monem’ i tavaf etmeye…

a-aahh… Aylin bana ben Aylin’ e gösteriyoruz… Hani benekli lapin var ya… İşte ooo… J Hamdi ve Oğuzhan ikilisi fotoğrafını çekecek, biz devam ediyoruz…

Pervanenin oradan dönüyoruz… Biraz yükselerek ilerliyoruz… Bu arada ben ilk defa alt koridorlarından içerisine bakıyorum… İçerde kimse yok gibi J))

Bi yerlerden ördek sesi geliyor… Yukarı bakıyorum, sağa bakıyorum, sola bakıyorum… Bir de arkama bakıyorum kiiiiiii……

Bunlar onlar mı?

Akyalar bunlar mıııı?

Hemen o tarafa doğru ekip halinde Monem’ i terk ediyoruz… Biz yetişene kadar Akyalar uzaklaşıyor ama vazgeçmiyoruz…

En sonunda Aylin, ben, Oğuzhan, Hamdi ve Gürel sürünün ortasında kalıyoruz… Ellerinde fotoğraf makineleri çılgınlar gibi çekiyolar… “Bizi de… Bizi de…” diyoruz ama… Ne fayda… Burnumuzun dibindeki akyalarla poz veremeden; daha doğrusu biz birlikte poz veriyoruz da fotoğraflanamadan dönüyoruz J)))

Bir ördek sesi bizi çağırıyor ama biz akyaların ortasından ayrılamıyoruz… Acaba etrafımızda dönerek bizi hipnotize mi ediyorlar J)))

Sonunda dönmeye karar verip toparlanıyoruz… Monem gözükmüyor… nanananaaaa… Küçük Tolga bizi bekliyor biraz ilerde…

Tekrar Monem’ in etrafında toparlanıp turumuzu kaldığımız yerden tamamlıyoruz… Akıntı bizi biraz uçuruyor ama çok zevkli… Minik bi karabaşı yakalıyorum, korkuluk borularından birinin içinde, Gürel de fotoğraflıyor… Artık ben de minişleri görmeye alıştım J))

Bi de kocaman bi papağan görüyoruz Aylin’ le… Erdinç’ e göstermek isterken gidiyor, Erdinç ne diye sorduğunda nasıl anlatıcaz? Kanat çırpıyorum, ama küçük kanatlardan J)))) Çıkınca kanat çırpmanın vatoz demek olduğunu söylüyor; haaa ama ben küçük küçük çırptıııım diye savunuyorum anlatımımı J)))) e ne kabak çekirdeği çitleyen kuş diye mi anlatıcam, o daha zor yauw J)))

Erdinç’ in komutuyla tekneye doğru yollanıyoruz, çıkıyoruz yüzeye… Ağırlıkları ver, paletleri ver… Merdivenlerden çıkarken biraz zorlanıyorum… E yine tüpün yarısını geri geri getirmişim J)) Bi de bişey beni çekiyo sanki… Mehmet Hoca çözüyor olayı; daha doğrusu düğümü J))) ipe dolanıp fiyonkum eksik hediye paketi şeklinde çıkmışım da tekneye…

Kurulandıktan sonra geçiyoruz ön tarafa, alıyoruz kahveleri çayları… Aylin heykeltıraş bi arkadaşıyla şu bizim projeyi konuşuyor… Sanatçı işte, heykellerinin su altında olması onu çok heyecanlandırıyor J Bu hafta bu konuyu biraz çalışalım diyoruz… Biz muhabbete koyulmuşken bir telefon geliyor… Belli değil şimdilik ama 7mtlik bir heykelimiz olacak belki de… Biz de heyecanlanıyoruz birden…

Teknede artık bi sürü kaptan olduğu için Erdinç ve Mehmet Hoca rahatça sohbete katılıyolar J) cümbür cemaat kakara kikiri sohbet muhabbet önümüzdeki hafta için içimizi heyecan, istek ve bol huzurla doldurup kıyıya yanaşıyoruz J

Sevgiyle k(d)alın…

Elvan

Şekerli dalış bayramınız kutlu ossuuuuuuunnn… :) (13.Ekim.2007)

2011-02-16T22:53:00.000+02:00

Bayram tatili geldi çattı…

Ne yapıcaz, nasıl organize olucaz?

Karaburun’ a anne-babaya gidilecek…

E dalış? Cumartesi Karaburun’ da, Pazar Çeşme’ de dalarız… Zaten İzmir’ den grup da gelecekmiş Karaburun’ a Pazar günü.

Şimdi Volkan arife de çalışmayınca bi gün önceden Kaynarpınar’ a gidecek zaten… Ben arife akşamı Karaburun’ da olurum… O akşam Nalan İstanbul’ dan Çeşme’ ye geliyo… Cuma bayramın ilk günü serbest bırakıyoruz herkesi J Cumartesi sabahtan Çeşme’ den Aylin’ le Nalân Karaburun’ a gelip 2. dalışa hep birlikte katılalım, sabah da Çeşme’ ye birlikte gideriz… Ben de İzmir’ e ordan dönerim…

Ama yok yok hava bozucakmış…

Poseidon… Söyle bize… Ne gün napıcaz…

Cumartesi öğleden sonra bozmaya başlayıp, Pazar günü tam fırtına kıvamına gelicekmiş…

E o zaman Pazar dalamayızzzz… Mehmet Hocayı arayalım… Poseidon rüzgâra 5–7 diyomuş, bizi bozarmış… Hele yağmur da olursa…

Bu durumda hemen plan değiştirelim…

Nalân’ la Aylin Cuma akşamından gelsinler Karaburun’ a, cumartesi erken erken dalışları yapalım… Pazar günü de Allah kerim artık…

Du bakalım…

Ben Perşembe akşamı Karaburun’ a vardığımda Volkan ve CKC’ den KNÇU (Kaan-Nur-Çavuş-Umut) dalıştan çıkmış kalamar sofrasında çektikleri fotoğraflara bakıyolardı… Ertesi gün görüşmek üzere ayrıldık…

Cuma sabahı bayram kahvaltımızı yapıyoruz biz evde, sitedekilerle komşuculuk oynadıktan sonra Serkan, Esin, Can ve ben iskeleye iniyoruz… Nalân’ la Aylin’ e Keyfim Otelden oda ayırtıp, sonbahar güneşinde çaylarımızı içip, arkadaşlarımızla sohbet ediyoruz… Bu arada bizim dalış ekibi dönüyor… Kardeşim ve eşi Serkan da artık şu benim bi yıldır anlattığım dalışı denemeye karar veriyolar… Yalnız Esin’ in suya atlama konusunda tereddüdü var J)) genetik sanırsam… Ama discovery dalışı kıyıdan yapılıyomuş… Hah tamam dert değil o zaman J

Aylinler geldiğinde gece biraz(!) ilerlemişti, ben evdeki bayram yemeğinden sonra yine kendimi hatunların da gelişiyle iskeleye atıyorum… Kalyon’ da rakı masasında buluşuyoruz… 06 Uğur abi ve oğlu İzmir’ e geri dönmüşler… Dalışlar boyunca sürekli fotoğraf çekip de makinayı neden Karaburun’ da bıraktılar bilemedik ama, neyse artık… Sabah otobüsle İzmir’ e gönderilecek J

Günün değerlendirmesi ve fotoğraflara baktıktan sonra yine dağılıyoruz sabah buluşmak üzere…

Bu arada yarın sabah çoooook işimiz var…

Nalan 3 senedir dalmamış, ona hatırlatma yapılacak, Serkan ve Esin çifti sualtını keşfedecek…

veeee ben…

Evet, ben var ya… Maskemi hiç çıkarmadığımı itiraf ediyorum bir gaflet anımda… J))

Kaan olmaz diyor… Sabah maskeni çıkartacaksın… bi de üstelik yüzeceksin…

Yapiim tabii, zaten ben de istiyorum… Ama bak şimdi önce diyorum şnorkeli taksam maskesiz, ööle yüzmeyi denesem… Olmaz mı?

Yok diyor… Bak çok kolay olacak… J))

Ehh… Bütün bu işler tamamlandıktan sonra, botun altı temizlenecek, sonra dalışa gidicez… botun altını maskesiz temizleme becerisi PADİye yeni eklenmiş J))))))))))

Sabah kahvaltıdan sonra heyecanlı bir aile olarak iniyoruz aşağı… Esin’ lere discovery brifingi veriyolar önce… Biraz daha anlatsalar zaten bröve de verecekler J)) maske tahliye ve regülatörü çıkar tak yapacaklar… Sonra da gezinti… Önce onları tek tek alacak Kaan… Sonra benim maskeyi çıkartıcaz… En son Nalân nasıl dalındığını hatırlayacak kıyıda…

Esin kuşanıp, suya giriyor… Kaan’ la birlikte denizde ilerleyip, bcleri indiriyolar… Biz kıyıdan izliyoruz… Serkan denizin yüzeyine bakıp, “gitti karım” diyor J))) becerileri yapıyolar… Yapıyolar diyorum, yüzeye fırlama yok J bencileyin… Gezip geldiklerinde Esin’ in ifadesinde bir huzur var. Sıra Serkan’ da… o da gayet başarılı bi şekilde yani fırlamadan becerilerini yapıp, gezisini tamamlıyor….

Hadiiiii… Sıra bendeeee…

Giriyorum kıyıdan… Biraz ilerleyip Kaan’ la karşılıklı diz çöküyoruz… Önce Kaan çıkartıyor maskeyi… Takıyor… Bana işaret veriyor… Önce nefeslerimi kontrol ediyorum… Hah yakaladım…

Alıyoruuuum nefesiii… Çıkartıyorum maskeyi… Gözlerim sımsıkı kapalı J)) nefesi burnumdan veriyorum…

Ağızdan aaal… Burundan veeerrr…

3–4 kereden sonra artık nefes alamayacağımı düşünüp yukarı çıkıyorum… maskeyi takamadım… Dışarıda takıyorum… Tekrar aşağı iniyoruz…

Maskeyi yine aynı şekilde çıkartıyorum… Bu sefer 3–4 nefesten sonra devam edebiliyorum… Maskeyi tekrar takma zamanı geliyor… Takıyorum tam yüzüme oturturken burnumdan nefesimi vermeye başlıyorum veee… İşlem tamaaaammmm… Bu alıştırmanın adını da “gözler sımsıkı kapalı” koyuyoruz, Tom Cruise’ a ithafen J)))

Nalân da heyecanla bekliyor kıyıda sırasını J)) Ben Kaan’ ı Nalân’ a devredip Kalyon’ a gidiyorum… Esin’ le Serkan kurulanmışlar…

E bundan sonra naapmak gerekiyo… biz devam edelim bu işe diyolar…

Bütün güzel havaları kaçırıp da böyle yağmurlu bir günde ilk dalışlarını yapıp devam etmeye karar verdiklerine göre iyi bir dalış çifti yetişecek galiba J Artık birlikte gezeriz Mısır’ ı falan J Tabii bu arada annem beni aforoz eder heralde artık, kendim yetmiyomuşum gibi kardeşimleri de bu yola soktuğum için J)))))

Eee…. Sıra geliyo bizim gerçek deriiiin dalışımızaaaaaa…..

Alican the minik geliyo J) rahat bırakın çocuuuu bu sene ÖSS varmış J)) benim alet edavatı kucakladığı gibi götürüyo bota… Biz yine nasıl bincez, nasıl incez derdinde… Bu sefer Volkan uzatıyo dizini… ama pek bi seri biniyorum… ata biner gibi J)) badim de geliyo…biz yine arka kanapede kuruluyoruz… Herkes yerleştikten sonra çıkıyoruz yola…deniz var yaaa… ayna, aynaaa… kayıp gidiyoruz üstünde… Büyük adanın Fener burnuna geliyoruz… herkes atıyo kendini, ben de atılıyorum yine suya… buna da alışıcam yaa… J)) gerçi Kaan beni atmaya alıştı ama J)) çıkışın pazarlığını yolda yapıyoruz… Biz bi yöntem öğrendik, çok kolay çıkılıyo diye söyledik, herkes de iyi bakalım dedi J)))

Kaan’ la Alican önde, Aylinle ben 2. sırada başlıyoruz inişe… manzara muhteşem…kayalıklar çok etkileyici… bu iş sanki görkemli dağların üstüne paraşütle inmek gibi… ya da düşünsenize havadan kuşbakışı dünyayı gezdiğinizi… onun gibi yaa… ama dünyalarımız farklı J))) bu arada orfoz mu istersiniz, laos mu istersiniz… papaz balıkları zaten çok fazla… allahım allahım… Bu kayaların altındaki kovuklar… çatlakların arasındaki boşluklar… accayip güzel… Neler vardır oralarda de miiiii… tavşanlaaarrr… bakına bakına inmişiz 35 metreye kadar… dip sanki teraslama yapılmış gibi… yani bir kat insek 40larda olucakmışız, bizim bi üstümüz open waterlar için, bi altımız deep diverlar için J)) bu arada çıkınca öğreniyoruz, dalış yaptığımız yerin adı Fener Burnu ya da yeni adıyla Mete-İrem Dalış Noktası… Bayramınızı kutlamaya geldik arkadaşlar… Her nerdeyseniz ışığınız bol, huzurunuz tam olsun…

Neyse … Eriştelerden çıkıyoruz yokuş yukarı… Eriştelerin altı kum değiiiiiiil… Delik deşik kayalık… haaa… ondaaaan… mürenler otların arasından çıkıyor J))) Volkanları bekleyeceğiz… Ben bi kayalık görüyorum hem tutunayım hem de içine dışına bakayım derken; Kaan bi karış ötemden çıkan müreni gösteriyo… anneciiiiiiim… J))) hemen bırakıyorum tabi taşlara tutunmayı J Biraz daha ilerliyoruz… Minik, Aylin’ den çimleniyo… Ben etrafta dolanıyorum, Kaan Volkanlara bakmaya gidiyo… Sonra geliyo yukarı diyo… biz 33dakikada çıkıyoruz, onlar Volkan’ ın saatine göre çıkacaklar diyo J Tekneye çıkış için yöntemi tarif ediyoruz J))) Kaan çıkıyor önce… Çavuşla birlikte önce Aylin’ i sonra beni alıyolar tekneye… Yöntemin aramızda kalacağına söz verdik ;) ama bize bu imkânı öğreten Mehmet Huz ve Julian Vilkosevski’ ye şükranlarımızı iletmeden geçemem yani ;))) arkadaşlar ben geliyorum diye benzinlerini 3 kere kontrol ettikleri için, fırt diye dönüyoruz kıyıya… J)))

Bu arada hava hafiften rüzgârla bulutları toplamaya başladı… Biz takımları getiriyoruz, sundurmanın altına, Nalân’ ların grubu Can liderliğinde bota doğru giderken bir yağmur bastırıyo ki sormayın gitsin J)) ama bizim dalgıçlar yılmadan gidiyorlar dalışa… Biz ise soyunsak da mı ıslansak, soyunmasak da mı ıslak kalsak ikilemindeyiz J

Nalân’ lar dönene kadar yağmur dinior, biz giyiniyoruz… Ama ben sanki ıslakmışım gibi üşüyorum… İkinci dalışı yapıcaz mı? Ben hariç herkes dalmaktan yana… Hatta CKC nin N’ si Nur (tek yetkiliJ) da dalacak… Badimi ona emanet edip, ben eve ısınmaya gidiyorum… Çıkınca beni arayacaklar, rakı sofrasına ineceğim ;)

Ben evde ısınırken arkadaşlarım dalıyolar… Sonra bi telefon geliyo…

“Biz çıktık… Biraz dinlenip gece dalışına gidicez…”

“Haydaaa…” diyorum…

Nalân gitmeyecekmiş… hmmm… Biz Nalân’ la masayı kuruyoruz… Bu arada Umut Kuralı arıyor Volkanı cepten… E Volkan suda ya… Ben açıyorum Umut’ a Volkanın hala dalış yaptığını söylüyorum J))) meğer Umut bu bayramı dalış yapmayan arkadaşlarıyla Çanakkale’ de geçiriyomuuuuuşşşş… Sanırım biraz kıskandı J)))

Arkadaşlar gelene kadar kalamardı rakıydı peynirdi kavundu falan derken; onlar gelince balık olayına geçip hep birlikte şamataya devam ediyoruz… Yarın Nalân’ ı da advenced yapalım diyoruz… Ama advenced eğitiminde PADİye el ve ayaklarda “sıkoçbırayt” bağlı olarak 4 koldan tekne altı temizleme becerisi ilave edilmiş J)))))

Pazar gününü dalışsız geçiriyoruz zira rüzgâr botun ilerlemesine engel Jİzmir’ den gelen dalgıç ekibi de Karaburun balıklarını pişmiş olarak masa üstünden görüp geri gidiyor… Bu durumda biz de akşamüzeri vedalaşıp ayrılıyoruz…

Bu bayram bazılarımız için dalış bayramı olarak literatüre geçiyor, Volkan sayısını bilmediğimiz günler süren dalışlarıyla birinci sırada; Aylin bir günde 3 dalışla 2. sırada; biz Nalân’ la 3.lüğü paylaşıyoruz ben maskesizlik eğitimimi tamamladığım, Nalân da bu hava şartlarında advenced olmaya azmettiği için…

Şekerli dalışlı bayramlı nice günlere…

Sevgiyle k(d)alın…

Elvan

Nasıl da geçmiştiiii bütün bir yaaazzz…… (07.Ekim.2007)

2011-02-14T22:33:00.000+02:00

Fethiye sonrası bir hafta sonu ara verip bu haftayı pazartesi itibarıyla Pazar olsa da dalsak şeklinde bitirdim çok şükür… Ne 11.kat ne de SPA… dalıcam işte J) Aylinim badim yok bu hafta, ameliyat olalı bi hafta oldu…

Tek başıma Pazar sabahı yoldayım… Radyoda Zerrin Özer çıktı “biterkeeeen ooo yaazzz…” diyo… Bu yaz da bitti yauw… Küresel ısınmaydı oydu buydu derken doyamadan geçti işte…

Neyse hüzünlenmeye gerek yok, dalmak için yaz olması gerekmiyo nasılsa… ;)

Tekneye vardığımda sadece bir kere dans ederken gördüğüm ama bolca kulakları çınlatılan Cem Görgül’ ü görüyorum… Hani şu bir garip dalgıç… J)) cankurtaran olacak öğrencileri varmış bi de… Öğrenciler var ya… bi tanesi balıkları temizliyo kıyıda J))) Benalim gülüm var, Haribo Tolga var… Mehmet ve Erdinç hocalar zaten var… Küçük Tolga yuvaya geri dönmüş… Doruk var… Morgan var… English Academy’ nin sahibiymiş meğer… Aziz’ le limanın girişinde karşılaşıyorum… Bizbize çıkıyoruz yola…

Nereye gidicez?

Acaba Monem’ e mi gitsek? Hava pek güzel…

Yok yok Mengene’ ye gidelim…

Orası neresi yauw???

Topuk var ya, onun biraz berisi…

E hadi bakalım… Bu habere orada daha önce dalmışlığı olan Aziz pek bi sevindi… J)) Bi de makro çekimlerde arka fonu nasıl simsiyah yapacağını keşfetmiş… Mengene de tavşan yuvasıymış meğer…

Sakin sakin hazırlanıyoruz… Telaş yok… Tolganın badisi var, Benal Azize kamera arkası desteği verecek…

benim badim yooook… L

Kimle dalıcam ben pekiii…

Erdinç benimle diyo J

haa bu arada bi de sürprizleri var… konsollara bak…

eee? Bunlar ne yauw? Havalar 1500-3500…

piisiaay…

yani şimdi 200bar 3000pci… 100 gösterdiğinde 1500 pcide olması lazım… ama tut ki havanı sordu sende de 1200pci var…

hadi buyurun burdan gösterin bakalım J)))

Neyse, yapcak bişey yok… Hem zaten bunları da öğrenmek lazım J nerde dalcaamız belli mi olur ;)

Hazırız, atlıyoruz…

cup….

cup…

başa yüzüyoruz… zincirden inicez… işaret geliyo… başlıyoruz inmeye…

Morgan geliyo benim arkamdan… ama bakıyorum palet darbeleri ağır gelecek… en iyisi ben zincirden ayrılayım deyip Erdinç’ e işaret ediyorum, alıyo beni aradan J))

neyse iniyoruz birlikte… ben kulak dengeleme derdindeyim, bi taraftan da bi derinliğimize bakayım diyorum 30 gösteriyo…

yok artık…

off… yaa..derinliği mi bozuk bunun daaa… Gerçi ben alışkınım daaaa… J)))) Erdinç’ e işaret etmeye çalışıyorum ama meşgul… inişte olan ekibi takip ediyor… En sonunda ben bi kayanın üstüne tünüyorum, bekliyorum…

iniş tamamlanıyo, Erdinç bana dönüyo… gösteriyorum, yanlış bu…

boşver diyo… ehh… koskoca hoca var yanımda J)) gezintiye başlıyoruz…

Morganın acelesi var sanırım en öne geçmeye çalışıyo… bi derdi var adamcaazın ama ben anlamıyorum… İngilizcem de zayıf biraz :P

Erdinç bi dalın üstünde bi sürü vöcür vöcür mor tavşanları gösteriyo… Eee…evet… bi sürüler J Biz devam ediyoruz…

Morgan etrafımızda çırpınıyor J) gerçekten ne derdi var acaba?

OK? Soruyorum…

OK diyo…

e iyiii… o zaman benden biraz uzak dur birather… korkuyorum valla… elin kolun paletin bi yerime gelicek diye…

etrafta öööle çıplak gözle görülecek, yani benim az eğitimli çıplak gözlerimle görebileceğim çok şey yok, malum makro cennetiymiş ya burası… ama manzara güzel J ben arada bi derinliğime bakıyorum… yaa konsola bak 60 mı o? Hohohoooo…J))) sonra bi de fark ediyorum ki göstergenin ortasında minicik bi yazı var…feet… J)))))) iyi de feet/metre ilişkisi neydi? Yaa tamam mühendisiz de… hani şimdi 1 inch yaklaşık 2,5cm onu biliyorum da, buradan feete ulaşmak biraz uzun sürer sanki J)))) neyse yaaa…. Ben etrafıma bakayım…

dönüşe geçiyoruz… kayalıklar arasında orfoz vardııı… ilerliyoruz… Aziz' le Benal bizden ayrıldılar, e fotoğraflardaki netlik ihtiyacından olsa gerek ;) Morgan da küçük Tolgayla yukarı çıktı…

Biz Erdinç' le o kayanın altı senin, bu kayanın altı benim… kurcalaya kurcalaya ilerliyoruz… bi yerde ufak bi çatlak var… Erdinç bişey gösteriyo… Tolga da ben de anlamıyoruz, gösterdiği yerde bişey göremiyoruz… o arada bi karaltı geçiyo yanımdan… yan gözle bakıyorum, bu ne ki diye… serbest dalanlardan biri… vay bee… bu daha da başka bişey… hele "deep blue"yu da tekrar seyretmişim yakın zamanda… onların yaptığı daha sınırda bişiii… maazallah balık olası geliverir insanın J biz de çıkıyoruz artık…

Ehh.. bu dalışta ne süre not etmişim, ne derinlik, ama havamı biliyorum havalar 1500 çıktım J)))) süreyi de tekneye çıkıp aşağı koşturduğum için 45dk civarı olduğunu tahmin ediyorum J)))

öğle yemeğini mutfakta hep birlikte hazırlıyolar…

çiğ balık yapsana Erdiiiiiiiiinç…

tamam diyor yaşasıııııııınnnnnn……

yemeği yiyip, Aziz' in fotolarına bakıyoruz… Bu arada Benal kamera arkası çalışmaları esnasında tavşanlara poz verdirebilmek için onlara “küçük şeyler” şarkısını söylemiş J)) anlıycaanız Benal aşağıda da aktif J))))))

Yemekten sonra bi ağırlık çöküyo ama alet edavatı hazırlayayım da, rahat rahat J))) uyurum… Ben uyuklarken cankurtaran eğitimleri devam ediyor… biri boğuluyo, diğeri teknenin tepesinden kırmızı yastığına sarılmış atlıyo, koşar adım yüzerek gidip kurtarıyo… öğrencilerden bi tanesi zodiac bot gibi, hızlı yüzünce burnu havada gidiyo J))) valla… görseniz anlıycaktınız J))) sonra bi de Cem' in meşhur atlayışları var J))) resimleri sitede yayınlanır mı bilmem…

İkinci dalış noktası No Name…

Haribo Tolga’ yla badiyiz… Aziz’ le Benal yine çekimdeler… bu sefer kocagözle iniyorlar… Morgan havasını bitirip erkenden geri dönüyor J biz devam ediyoruz…

Müren var müreeen… gösteriyorum fotosu çekilsin.. bilmiyorum artık nasıl poz verdi J) bu sefer inmeden öğrendim 3’ e bölücekmişim… yani 45feet=15mt sadece, heyecan yapmaya gerek yok J))))

ben yine kayaların altına kıyısına köşesine bakınırken kafamı bi kaldırıyorum vee…

ne bu laaa??? oluyorum…

Akıllı Tolga maskemin dibinde bitiveriyo… bundan sonra haribo Tolga’ yı “nebula Tolga” olarak değiştiriyorum J)))) korktum ama valla… hiç o kadar yakından görmemişim Tolga’ yı bi de sualtı malum biraz daha iri gösteriyo J))))) dalışımızı bir adabeyi manzarasıyla tamamlayıp 45dk.da çıkıyoruz…

Dönüş yolu yine muhabbet, gırgır şamata dolu… Fethiye' de çekilen pozlar…. Onların içinden seçilip konuşturulan Defne fotosu J))) Erdinç' in TRT çekimleri J))) oydo buydu derken yine karadayız… Bayramda diyorum şimdi been bi gün Karaburun' da daliiim, Pazar da Çeşme' ye geliiiimmm… Tamam bakalım… Bayram programımız da hazır...

Görüşmek üzere o zaman…

Sevgiyle k(d)alın…

Elvan

Fethiye, biz yine geldik ama bu sefer ailecek :) (22-23.Eylül.2007)

2011-02-13T23:21:00.000+02:00

22–23 Eylül’ de Kalkan’ a gidecektik ama elimizde olmayan sebeplerden dolayı rotamızı çevirmek durumunda kaldık…

Fethiye mi Marmaris mi?

Fethiyeee…

Nerdeyse 1,5 ay önce başka bişey istesem olacakmış meğer…

Fethiye’ ye gidiyoruz, hem de ailecek… J Ulu dalgıçlardan Volkan ve Umut bize misafir J)) son gün Umut’ un işi çıktığı için gelemedi, Volkan yılmadı amaJ…

Cuma gecesi 01.00de önce Aziz, sonra Karşıyaka nikah dairesinin önünde ayaklarında paletleriyle bekleyen Julian ve Benal, onlardan sonra Şüko alınarak; Alsancak’ tan Deniz’ i de katarak; Hüseyin abinin kullandığı; Mehmet Hoca, Bercis, Defne ve Defne Kemal’ in de içinde olduğu arabamız Efes şantiyesinden Aylin, Volkan ve beni de alıp yola koyuldu.

Çok fazla gidemedik…

Otobandaki mola yerinde durup yanımızdaki yiyeceklerin bir bölümünü hemen tüketmemiz gerekiyordu. Hem pakette duracağına midemizde duraydı… Hem de yemesek nasıl rahat uyurduk… J (Benal’ in ısırganlı böreeene bi alkış alalım lütfen…)

Epey bir muhabbet ve şamatadan sonra uyku moduna geçmeye karar verdiğimizde Volkan zaten arka 4lüde, Defneler de onun önünde çoktaaaan rüya görüyorlardı. Biz de kah uyur kah uyanık Fethiye’ ye erdik…

Önce oteli bulup, eşyalarımızı odalara atıp, kahvaltımızı yaptık. Bu arada internetten otel seçmenin de epey riskli olduğunu öğrenmiş olduk J)))) Mehmet Hocanın yaptığı telefon görüşmesinde “tadilattan yeni çıkan” otelin aslında eskitme yaptığını anladığımızda biraz geçti J)))) Fakat kahvaltıları güzeldi Allah için J

Tekrar arabaya doluşup yaklaşık 10mt ilerdeki marinaya vardık J)) tekneye yerleştik… Tekne bizim… Kubilay gitmiş, bize 1 kaptan, 1 dalgıç, 1 de mürettebat bırakmış J))) Bizden başka da kimse yok… Tekne gerçekten bizim yani…

Afkule diyor Mehmet Hoca… Kaptan fırtına diyor… Bakıyoruz dalga boyu 15cm J))))) ya var ya yok…

Takımları hazırlayıp hemen tam kadro minderlere uzanıp uyuyoruz…

İlk dalış “sarıyarlar”da… 27mtye apiko inilecek (annecim annecim J), hemen bi mağara varmış… Sonra kıyın kıyın devam edicez… İlerden tekne bizi topluycak J

Kuşanıp, atlıyoruz… Teknenin dalgıcı ekip lideri… Aziz, Mehmet Hoca; onların arkasında Defne ve Şükriye var, onların arkasında Aylin’ le ben, bizim arkamızda Deniz, Benal, Julien, Volkan… Ama tabi inişte ben yine su üstünde nefesimi ayarlayamayıp, bir süre nefes çalışmaları yapıyorum J sonra başlıyoruz inmeye…

Ben kulak dengeliycem diye 2 ileri 1 geri şeklinde Mehmet Hocayla gözgöze arada Aylin’ i de keserek iniyorum… Arada konsola bakıyorum 3mt. Yauw niye inemiyorum ben…

İnmeye devam ediyorum… Mehmet Hoca ve Aylin badimle OK’ leşiyorum… Konsola bakıyorum 3mt… Allah allaaaah… Nasıl olur yahuuu…

Kafamı kaldırıp yukarı bakıyorum…3 mt. den çooook…

Anlaşıldı… Mehmet hocaya işaret ediyorum… Konsolun bozuk olduğunu söyleyeyim de J… Neyse biraz uzun sürse de inişi tamamlayıp yola koyuluyoruz…

Bi geçit var… Herkes tek tek geçiyo, kapıda Mehmet Hoca bekliyo… Ordan sonra yola koyuluyoruz… Mağara dedikleri heralde bu geçit değildir… J)) Çıkınca öğreniyoruz orasının olmadığını, liderimiz Aziz’in makinesini gösterip giremezdiniz diyor J)))))

Aziz fotoğraf çekerken dura kalka bizim sıralara kadar gelmiş J o durunca biz de duruyoruz… J)) manzara çok güzel… Etrafa bakına bakına gidiyoruz…

Balıklar da artık tanıdık J ama o da ne bi balık var… Yüzgeçleri fırfır gibiii… Çok şirin yaaa… Yan döndü, öööle gidiyo J)) Ama aslında bildiğimiz balık formunda J)) çütre balığıymış…

Yazıyı yazarken internetten bakim dedim… Dünyamızdaki en uzun isimli balık buymuş J))))

Vallaaa Hawaideki adına bakın: humuhumunukunuku-apuaa J)))))

Neyse biz dalışımıza geri dönelim J Bu arada geçen hafta içinde bir sohbet esnasında dalış sırasında reiki yapılması falan gibi bir konu konuşulmuştu, birden aklıma o geldi. Ben de reiki 1 eğitimliyim ya hadi bi deniyim dedim…J Ufak bir chakra dengelemesi yaptım dolaşırken… Aman yaa… Ne güzel oldu… Hiç böööle hafif hissetmemiştim, nefesim hiç bu kadar muhteşem olmamıştı J)) ama çok kısa sürdü… bi daha ki sefere önceden çalışayım bari…J

Ehh … Bakına bakına dolanmaya devam…

Dikkaaaat!!!!! Aziz durduuuuu…

Biz tabi onun kadar sıkı fren yapamıyoruz… J

Fotoğraflar çekildi… Yola devam J…

Bu arada minik gümüş balıkları, nasıl şıkır şıkır, parıl pırıl sürü halinde dans ediyolar… Yaa ne düşündüm biliyo musunuz? Bu balıkların dansını seyrederken, hafif bi de müzik olsa fonda J))

Sonra koca bi barbun, burnunu kuma sokmuş, etrafı karıştırıyo… Ya barbuncum ama fotoğraf çekenler var, bulandırma ortalığı ;)

Ayy ben ne gördüüümm… Hani görememekten yakındığım inek desenli tavşanlar vardı yaa… Ailece toplanmışlar 5–6 tanesi bir arada… Sonra minik bi tane de mor tavşanla oynadık Aylin’ le birlikte J çok şirinleeeerrr…

Önümüzden yukarıyı işaret ediyolar… Kafamı kaldırdığımda o da neeeeeeee… 5–6 taneydiler galiba… Kalamariiiiiiii…

Evet... Gündüz gündüz… Hem de benim çok yakınımdaaa… Gözleri ne kocamanmıııışşş… Ne güzel gidiyolar fıldır fıldır… Ay çok güzeller yaaa… Bırakıyorum kendimi onları seyre dalıyorum…

Çok güzelleeeeeeeerrrrrrrr…

O sırada Mehmet hoca korna çalıyo…

Vaaak vaaaaaak…

Bana mı ki diye dönüyorum J a-aa baya bi yükselmişim… Gel gel yapıyo bana… J İniyorum tekrar… Devam ediyoruz…

Aziz, Mehmet Hocaya lideri soruyo ;)

Gitmiş J)))

Yola devam… Arada hocamcım bana derinliği gösteriyo J tekneye varıyoruz… Çıkıyoruz; çok güzel bi dalıştı… J e tabi 60dk, 31mt… Güzel işte J))

“Ben biraz yavaş mı indim?” diye soruyorum… “Evet, ama önemli olan dengelemeni yaparak inmen… Aceleye gerek yok… Sen kendi ayarına bakacaksın” diyo Hocamcım…

Çıktığımızda tekne güzel bi koya girmiş… Makarna, köfte, salatadan oluşan mönümüzü alt kattaki masalarda İtalyan aileleri şeklinde bir şamatayla yiyiyoruz…

E öğle yemeğinden sonra ne yapılır?

Tabii kiiiii öğle uykusu… Hadi gidip uyuyalım J)))

Uyanıp denize giriyoruz…

Kıyıdan “burda bi orfoz yavrusu vaaaaaaaaaarrrrrr” diye haber geliyo…

Ama bu orfoz yavrusu değiiiiiiiilllllll…

Bebek bebeeeek… Akvaryum balığı boyutunda… miniş bişiiii… Kuyruğunun kenarı da bembeyaz… Kendisi minicik… Orfoz bebeee…

E artık 2. bi dalış yapalım diyoruz…

2. dalışımızı da Şahin Burnunda yapıcaz… Yine tek yönlü dalış olucak… Tekne bizi atıp, takip edecek, çıkınca da durup alıcak J))

Biz yine aynı sıralamada ama bu sefer yerli rehberi teknede bırakarak atlıyoruz, başlıyoruz dalışa… En arkada Julian dalış boyunca elinde uçan balonuyla geliyor… Tekne bizi takip etsin, diğer teknelere de “dalgıç var” manasında heralde J…

Aşağının manzarası güzel… Biz Aylinle yine badi badi gidiyoruz… Bir kayanın kovuğunda koca bişey gösteriyo Aylin… Aziz’ e de göstermek ister gibi… Sanırım fotoğrafı çekilesi bişey… Bakıyorum ki koca bi istiridye (yani istiridye değilse de o gillerden bişiii)… Devam ediyoruz…

Amfora parçaları var etrafta… Yaaa bi daha ki sefere şu amfora tarlası denen yerde dalalıııııııııımmmmm… Su testisi suyolunda kırılır misaliii… Bi yakınlığımız var amforalara J)) Kukuleta gibi kafaya geçiyo ya bi de bunlar… Çok eğleniyoruz…

Aziz bir takım hareketler yapıyo… Uzuuun diyoo… Dönüyo diyo… Başka ne diyo… Anlamıyorum… İleriyi gösterdiğinde ise baracudayı görüyorum… vaaayyyy… Meğer etrafımızda dönüyomuş J

Bu arada bi vızıltı başlıyo… Allah Allah benden mi çıkıyo bu ses… bu ne yaaa??? Ben etrafıma bakınmaya ve kendi etrafımda dönmeye başlayınca Aziz anlıyor sıkıntıyı… Yukarıyı işaret ediyo… Haaa… Tekneymiiişşş… Aman yaaa… Neyse balonumuz var… Kafamıza çapa atmazlar heralde J

Biraz ilerde çıkıyoruz zaten… 23mt derinlikte yine 60dklık bir dalış yapmışız… Tekneden güzel bi dalış oldu diyolar J)))) nerden biliyolarsa… Heralde uzuuuun uzuuuun gezdik diye J))

Teknede bizden başka kimse olmayınca erkenden limana dönüyoruz… Aman pek güzel bişey bu yauw… Tek grup… Dalınacak dal… Çıkılacak çık…

E madem erken döndük… Mümkünse de otelde vakit geçirmeyelim… Kayaköy’ e gidelim miiiiiiiiii…… Hadi gidelim… Doluşuyoruz arabamıza… O yol mu bu yol mu derken… Likya Yolu tabelalarını da takip ederek, yolu buluyoruz…

Süper… Gezilecek gez… J

Fethiye’ye 8 km uzaklıkta bulunan Karmilassos antik şehri üzerinde 14.Yy’dan başlayarak kurulmuş eski bir Rum yerleşimi olan Kayaköy’ün geçmişi MÖ.3000’lere kadar gitmesine rağmen antik dönem kalıntılarından günümüze MÖ 4. YY’a tarihlenen az sayıda lahit ve kaya mezarları ulaşmıştır. Kayaköy’ün eski adı Levissi’dir. Kayaköy’de her biri 50 m2 den büyük olmayan, manzara ve ışık açısından birbirinin önünü kapatmayan, genellikle alt katları kiler görünümünde ikişer katlı ve girişte çatıdaki yağmur sularının toplandığı zemin altı sarnıçların olduğu,3500–4000 konut bulunmaktadır. Konutların yanı sıra evler arasına serpiştirilmiş çok sayıda şapel, iki büyük kilise, bir okul ve bir gümrük binası yer almaktadır. 1922 Yılına kadar yaklaşık 25.000 nüfusu, tümüyle yöre taşından yapılmış tipik Akdeniz mimarisi özellikleri taşıyan 4000 konutu, okulları kütüphanesi, irili ufaklı kiliseleri, yüzlerce iş atölyesi, hastaneleri, eczaneleri ile yüksek bir ticari, sosyal ve kültürel yaşam çizgisini yakalamıştır. 1922 yılında Türk ve Yunan hükümetleri arasında imzalanan bir “nüfus değişimi” anlaşması uyarınca, Kaya Köyü’nün Rum ahalisi ile Batı Trakya’da yaşayan Türk ahali karşılıklı olarak yer değiştirmiştir.1923 yılından sonra Batı Trakya’dan gelen yeni sahiplerince tamamen terk edilen Kaya Köy, bugün hayalet şehir görünümündedir. Kaya köyü restore edilerek örnek bir ”Dostluk ve Barış Köyü” olması için çabalar halen sürdürülmektedir. Evler bütünüyle koruma altına alındı ama bu işin epeyce geç yapıldığını siz de göreceksiniz. Eski adı Levissi olan köyde iki kilise, 14 şapel ( küçük kilise ) vardı... Taksiyarhis ve Katopanayi kiliseleri çok harap durumda. İkincisinin ahşap kapısı Fethiye Müzesi'nde; Panagia Pirgiotis Kilisesi (Aşağı kilise) ise iyi durumda. Freskleri ile ilgi çekici bu kilise, ziyaret etmeye değer.

( daha detaylı bilgiler için : http://www.kayakoy.net/kayakoy.html (en güzeli bence :) adam arkeolog) http://www.karmylassos.com/kayakoy.htm (Allah allaaah neler var yauw…))

Bence güzel ve etkileyici… Gerçi biz aşağı kiliseyi gezemedik… Bi de aslında bi manastır varmış daha önce duymuştum ama… Uzak… Burayı gezmek için, yani etrafında gidilecek yerler dahil bir gezi için tüm günü ayırmak lazım J… Ama biz Kefalin Yerinde bekleniyoruz…

Bi koşu otele dönüp hemen hazırlanıp, kolesterolleri tavan yapmak için koşuyoruz yemeğe… Yine muhteşem bir mönü… Yine muhteşem bi lezzet… Yaa yazının burasında hep ağzımın suyu akıyo J Sanırım gezi boyunca fotoğraflamadığımız tek şey yemeklerdi J))) makinemiz olmadığından değil… Fırsat kalmadı J))))

Sabah 8.30da tekneyi hareket ettirebilirsek, fırtına çıkmadan J)))) Afkule’ ye gitme şansımız olabilirmiş… Onun için çok oyalanmadan gidip, yatıyoruz…

Sabah dediğimiz saatte teknedeyiz… Yola koyuluyoruz… Şu burundan çıkınca anlıycaz gidip gidemiyceemizi diyo kaptan… Dalga boyu 15cmi bulmadı… İyi iyi… Deniz nerdeyse ayna, çok hafif kıpırdıyo sadece… J Ama tekne enteresan en ufak bi çalkantı acayip sallıyo tekneyi… Buranın tekneleri böööleymiş… J

Burnu dönünce karar veriliyo: tamam gidiyoruz…

Bende fazladan bi heyecan var… Yahu nooluyorum… Anlamıyorum… Nefes nefeseyim… Neyse suda geçer... Atlıyorum…

Aylin’ in yanına gidiyorum kafamı suya sokup nefesimi ayarlayayım diyorum… Aşağı bakınca kafamı kaldırıp Aylin’ e ben dalmasam mı acaba diyorum J Aylin cesaret veriyo… “İki dakika böyle oluyosun, sonra geçiyo, hadi…” diyo… “Mehmet Hocaya yakın olalım” diyorum… Noolcaksa, kurtarıcım ya… J Volkan liderlik yapıcak… Bu sene 3.dalışı burada J Mehmet Hoca “benden aşağıda olmayın beni referans alın” diye tembihliyo… Çünkü referans alınacak bi yer yooooooookkkkkk………

Duvar dalışı dendiğinde sandığım dümdüz bir duvar duruyo karşımda… OOOOFFFFF… dip yok demişlerdi yaaa… Valla da yok…

Şimdiiii… Düz dik bir yüzeyde yarım bir koni biçiminde bir boşluk düşünün… Bu koninin tepesi su yüzeyinden 1–1,5mt yukarıda, altı da 70mt aşağıdaymışşş… Bi de fazladan 27mt civarında ayrıca bi mağara varmış… Mağara dedikleri de oyuk… J

Başlıyoruz inmeye… Ben yine 2 ileri 1 geri… Grubun mehteranı şeklinde iniyorum J Aylin’ e bakıyorum asansöre binmiş gibi iniyor… Mehmet hocaya baka baka iniyorum… bi ara Aylin’ e bakıyorum benden çooooooooook uzakta ve sanki bana bakarak geri geri gidiyo… Mehmet hocaya işaret ediyorum…

badim… badiiiiiiimmm……

Mehmet hoca Aylin’ e bakıyo… Bi sorun yok… Bana da işaret ediyolar…

OK…

Tamam tamam… Ben de geliyorum…

Sonra kovuğa doğru çağırıyo bizi… Sokuyoruz burnumuzu… Ben mağara deyince baya bi mağaraya giricez sanıyodum… Meğer oyukmuş sadece… Feneri yakıyorum… etraftaki renkleri göreyim, taşların altına içine bakayım diye J Tam elimin altında bizim inşaatlarda kullandığımız sıva filesine benzer bişey var… Allah Allah ne işi var burada diye düşünürken; aklıma geçen sefer Bülent’ in “beyaz mercan gördüm” dediği geliyor… Beyaz mercaaaan buuuu… Tül mercaaaan…

Etrafta bakacak o kadar çok nokta var ki… Burda çok zaman geçirmek lazım aslında… Kovuğun da içinde şööle bi dönüp çıkışa doğru gidiyoruz… Aslında oranın çıkışında yanlış hatırlamıyorsam 40mtlerde dar bi giriş varmış, 25mtden çıkıyomuş… Tabi biz buraya girmiyoruz, 33mt dip yapıp J duvarın kenarından kenarından ilerliyoruz… Sol tarafta duvar, sağ tarafta ise sonsuz bir mavi… Sanki mürekkep şişesinin içindeymişiz gibi J

Türk Hamamı ya da Meksika Şapkası denen yere doğru ilerliyoruz… Girişinde 2 koca kaya var… Önümde Aziz, arkamda Aylin… İki kayanın arasında bi hareket var…

Duruyorum…

Asker balıklarının en kocamanını görüyorum… Ama onun arkasında biri daha var… O da bana bakıyo… Sonra biraz saklanıyo… Ama meraklı tekrar çıkarıyo kafasını bi daha bakıyo… Kim olduğumdan emin olamadı J ve işte o zaman gözgöze geliyoruz… Asker balığının koca bir orfozu koruduğunu anlıyorum… Arkalarını dönüp gidiyorlar…

Ama ben gidemiyorum… bi daha görür müyüm acaba diye… Oraya bakıyorum, buraya bakıyorum…

Yoklar…

Şimdi anladım dalışlarda neden balık takip etmeyin diye uyardıklarını… Şimdi anladım… Çünkü bakışları o kadar davetkâr ki… İnsanın gidesi geliyor hakkaten J… aman kanmayın sakın…

Hamamın girişinde Mehmet Hoca kamerasıyla her gireni belgeliyo…

Feneri işaret ediyo… Işık engel mi… Kapatıyorum…

Bi daha işaret ediyo… Haa ona tutcakmışııım… J

İçerde dolaşıyoruz… Off yaa… Çok güzeeel…

Girdiğimiz yere baksanaaa… Manzara süper…

Hadi yukarı da çıkalım… Çıkıyoruz…

Çok güzel, çok güzel, çok güzel…

Grubun çoğu hamamda tellak olarak kalmaya aday oluyor… Ama tekne bu dalışımızı 45 dakika ile sınırladı J bi çıkıyoruz hamamdan, kapıda bekliyolar… Aziz deko yapıcam deyip bu keyfi 3dk daha uzatabiliyor ancak J))

Evet… Muhteşemdi… Dalış hayatımın ikinci süper dalışıydı bence… J İlki yatak odasında balıkların beni dalmayı başardığım için tebrik etmeye geldikleri gündü; J ikincisi de bugün…

Galiba ben bu iniş heyecanlarının müdavimi oldum J

İkinci dalışı akvaryum dedikleri dalyan koyunda yapıcaz… Hani bodrumda balık beslediğimiz yer vardı ya orası gibi bi yer… Balıklar biraz arsızlaşmış burda J)) yemeği dönüş yoluna bırakmaya karar veriyoruz… Biraz dinlenip, dalıcaz…

İşaret geliyor… Bu dalışa tekneden kaptan da katılıyor, diğer dalgıçla birlikte… Onlar da son dalışlarını yapıp sezonu kapatıyolar… Aslında buralar için erken bi kapanış ama…

İniyoruz ve kara solumuzda ilerliyoruz… Kumlukta, o hani ejdere benzer balıklar, dil balığı falan… Sonra bi ağaç denize gömülmüş J onun etrafında, üstünde falan pozlar veriyoruz…

Tam şamata gezisi şeklinde…

Dere tepe dolanıp, 25mt.den geriye dönüyoruz, balıkları beslemeye… Bu balıklar bi acayip hakkaten… Kaptan ekmek getiriyo bize… Nerdeyse kuş gibi elimizden yiyiyolar… Etrafımızda dönüyolar… Süper… öööle küçük falan da değiller haaa… bi tanesi hele “bakanlar çekilsin başbakan geldi” der gibi geliyor… Kocaman… Biz ona bakaduralım bu arada aramıza bir barakuda dalıp çıkmış… Videolarda Mehmet Hocanın telaşla onu göstermesi, Aziz’ in gidişini çekebilmesi falan gözüküyo…

Evet evet valla atmıyorum… Ben göremedim ama Aylin kuyruğundan görmüş J)) o kadar hızla ekmeği kapıp geçip gitmiş ki…

Biz balıklarla oynuyoruz… Aziz’ in elinde kamerası bizim fotoğraflarımızı çekiyo ya, poz veriyoruz ona… Duruyoruz ööle… Çıkınca niye mıhlanıp kaldınız video çekiyodum demez mi ·))))) ?

50dk sonunda, e hadi artık çıkalım zahmet olmazsa deyip çıkıyoruz…

Daha yemek yiycez…

Üstümüzü değişip, eşyalarımızı toparlıyoruz… Dönüşe hazırız… Makinelerdeki pozlara bakıyoruz… Ama biticek gibi değil… CD yapacaklar… Sualtı ve yeryüzü fotoları toplam kaç tane bilemiyoruz…

E şimdi nereye gidiyoruz… Saklıkent’ e mi gitsek ki… Gezesimiz var ya… Ama yarın pazartesi… Hatırlatmak gibi olmasın da iş var, okul var… Hadi bakalım, yolcu yolunda gerek… Zaten Hüseyin abi de bizi terk etti… Arabayı Mehmet Hoca kullanacak…

Yola koyulduktan sonra ancak Akyaka’ ya kadar gidebiliyoruz… Orada bi mola verelim… J Yemek için erken daha… Zaten yanımızdaki yiyecekleri ancak bitirebildik J))) Çay- kahve içicez deyip bi restoranın önünde duruyoruz ama iner inmez hepimiz, ilerdeki bi eve doğru koşar adım ilerliyoruz… Adam evinin terasına koca bi teknenin yarısını yapıştırmış J))) Neyse işte… Yeryüzünde de görülecek, gördükçe şaşılacak bi sürü şey var…

Yağmuru takip ederek, onun serinliğinde ve tazeliğinde geri geliyoruz, İzmir’e… Nereye gittiğimiz değil bir arada olmak önemli olan, gittiğimiz yer güzelleşiyor zaten J dostluğunuz için teşekkürler…

Sevgiyle k(d)alın…

Elvan

Karaburun (16.Eylül.2007)

2011-02-12T23:40:00.000+02:00

Bu hafta Karaburun’ da dalalım… Umut Volkan’ la Kaynarpınar’ da olacak; biz de Aylin’ le Karaburun’ a gidelim… Pazar günü hep birlikte dalarız…

Fethiye “ulu dalgıçlar” grubundan bize yadigar Umut ile Volkan, sabahtan biz bi derin yapıcaz diyolar… Bir önceki haftadan sözleşmişler CKC ile daha önce dalınmamış bi yere dalacaklarmış… Biz gelmeyiz diyoruz… Tamam, siz de ikinci dalışa katılırsınız diyolar…

Botla gidildiği için zaman derdi yokmuş… Programımızı yaptık, rahatız…

Bu arada hafta sonu Ege kıyılarında fırtına uyarısı yapıldığı haberi geliyo…

Haydaaaa…

Cumartesi işteyim, telefonum çalıyor, Mehmet Hoca…

Bu hafta Çeşme’ ye Karaburun üzerinden gidiyorlarmış da bizim CKC kardeşlere uğramışlar, gerçek Ateş Huz da ordaymış anladığım kadarıyla J

“Merak etme” diyor; “ben burdakilere seninle ilgili brifing verdim… rahat olabilirsin J)))” Gülüyoruz… Sanırım yarın gittiğimde kapıda “kapalı” tabelası bulacağım J)))))

Unutmadan Karaburun’ da bizim Dolphinland’ den arkadaşlarımız Can ve Kaan Cindemir kardeşler CKC diye bir dalış merkezi kurdular. Geçen seneki Karaburun macerasını hatırlayanlar varsa o zamanki grup da ikiye ayrılmış… Yani Karaburun’ da şu anda 3 tane dalış merkezi var J Ama tabi bizim adres tahmin edeceğiniz üzere belli J)))

İşten sonra Aylin’ le yola koyulup, yoldan Volkan’ la Umut’ u da peşimize takıp Karaburun İskelede Albatros’ ta balıklıyoruz…

Sabah onlar erken dalacaklar; yani 10 gibi J biz de 12 gibi İskeleye geleceğiz 2. dalış için…

Heyecanlıyız ikimiz de… Tamam, daha önce bir bottan atlama, benim için daha doğrusu atılma, tecrübemiz var ama o sefer bota kuşanıp da binmiştik; şimdi ise botta kuşanacakmışız…

E bi de fırtına haberi aldık… Dalgalar kim bilir nasıl olacak…

Ayyy nasıl olacak sahi yaaa…

Sabah kalkar kalkmaz ilk iş terastan denize göz atıyoruz… Fena gözükmüyo ama ortada 1–2 kuzucuk dolaşıyo… Rüzgâr da fena değil haa… Hafiften ısırıyo bile, şort yerine pantalonlarımızı çekiyoruz… Kahvaltıdan sonra çıkıyoruz… Aylin’ e ufak bir Karaburun turu yaptırıyorum, hem de heyecanımız yatışır belki ;)

Saat 12 gibi Kalyon’ a geldiğimizde bizimkilerin daha yeni gittiğini öğreniyoruz… Rüzgâr artıyor… Gözümüz denizde… Dalgalar azıtıyor… Gözlerimizde korku ve tedirginlik artıyor…

Nasıl kuşanıcaz…

Hadi kuşandık atladık, daldık, bota geri nasıl çıkıcaz…

Hey Allahım yaa…

Beklerken kahvelerimizi içiyoruz… Su içiyoruz… habire bişeyler içiyoruz… Heyecandan mıdır nedir?

Gözümüz denizde… Dalgalar azıtıyor… Karşıda bişey var kıyıya doğru geliyor… Geliyorlar galiba… Yok yok… Duruyo orda… Allah Allah… Ne bu yaa… Sanki bot ters mi dönmüş ne… Üstü düz bişiii… Yok canıııım… J Yaklaşıyo… Balıkçıymış yahuuu…. J))) Üstüne tente yapmış J)) Ama yine de dalgalar…

Sonunda geliyolar, kıyıya yanaşıyolar… Biz heyecanla masadan fırlıyoruz… Bizim dalış yaklaşıyo ya J)) Kaan karşıdan gözlerini kısıp bakıyo…

Benim ben Elvan J)))

Mehmet Hoca söylemişti geleceğini diyor J)))

Çocukluğumun Karaburun’ unda dalışla kavuşmak ayrı bir zevk… Can ve Kaan’ la sarılıyoruz…

Bizim derinden gelenlerin şöööle bi dinlenmesini ve yeryüzünde vakit geçirmesini bekliycez… Oh oh daha 1 saatimiz falan var… O sıra da Mares Emrah geliyor… Poseidon saat 15-15.30 gibi hava duracak demiş; 16.30dan sonra da yine patlayacakmış… Aman aman bekleyelim, dursun J hadi bi yarım saat daha kazandık ;)

Bu arada Can bizim grubun lideri olacak biz 25-30mt civarında gezinicez; Kaan diğer grubu alıp 18mtlerden gidecek… Hangi noktada dalınacağına uzun süren bir istişareden sonra karar veriliyor J Ben kuytu bir yer olmasından yana oluyorum tabi sürekli J)))

Can dalışı anlatıyor… Botu kuytuya çekiyoruz… Kuşanıyoruz… Sonra dalış yapacağımız noktaya çıkıyoruz… Hepimiz aynı anda atlıyoruz ve hemen dalışa geçiyoruz…

Ben bişey sormuyorum, sadece bakıyorum…

Nasıl yani yaaa… Neden sebep atlar atlamaz dalıyoruz??

E çünkü dalga olacakmış…

Madem kuşandığımız kuytudan dalsak olmuyo mu?

Hayır efendim, diğer köşeden dalıp; kuytudan çıkıyomuşuz… Bi de bota geri çıkcaz ya…

Ya atlar atlamaz nasıl dalıcam… Nefesim düzgün olcak mı bakalım, maske su dolcak mı bakalım…

Off ya offf…

Saat 15.00; hadi yavaştan hazırlanalım diyorlar…

İyi… Gidiyoruz malzemelerin olduğu yere…

Seçiyoruz malzemeleri, tüpler geliyo… Hazırlıyoruz takımı, giyiniyoruz elbiseleri…

E peki bunlar bota nasıl gidecek… taşıycakmışız…

Haydaaaa… J Sırtlıyoruz malzemeleri… Hadi bakalım bota kadar yürünecek…

Yauw hayret bişiii… Ben anakuzusu bi dalgıçım komando eğitimi falan anlamam… ;)

Zaten hala bota nasıl bineceğimi, nasıl kuşanacağımı, atlayacağımı ve geri çıkacağımı gözümde canlandıramıyorum…

oooffff… ooofff…

Geçen hafta maskeyle yaşadığım problemden bahsediyorum… Botta yedek olacak mı diyorum. Can yanına bi maske alıyo yedek… Bi problem olursa aşağıda değiştiririz diyo… Yaaa olmaaaazzzz diyorum ben yukarda değiştiririm… E artık ama diyolar advenced oldun ya… Yani tabi istersem aşağıda da değiştirebilirim ama ne gerek var diyorum… E yani yukarda yapabileceğin bişeyi niye aşağıda yapacaksın ki… ;)

Bizimle birlikte dalacak bi de Metehan abi var J diğer grupta da Mares Emrah var, Deniz’ in babası Kağan var (yumuşak g’ li) bi de OW bi arkadaş var. Bu arkadaşlar bütün bu şamatalara mana veremiyolar tabii J))))

Herkesin yardımıyla malzemelerimizi bota verip, sonra da kendimizi bota atıyoruz… Bir kısım botta diğerleri aşağıda Kaan dizini bükmüş, bas diyor…

Bas, kendini yukarı çek…

Belime kadar botta, ayaklarım havada… Eee çektim şimdi noolcak…???

Herkes kahkahayı patlatıyo… Benden biraz önce Aylin de aynı tepkiyi vermiş… Bottan birileri çekiyo derken… Balık gibi botun içine yuvarlanıyorum… Tabi balık dediysek zargana değil ;)

Yaa bu sahneyi ben bile anlatamıyorum yani… yaşamak lazımdı…. J))))))

Aylin’ le ikimizi arkadaki koltuklu bölüme oturtuyolar… Yola koyuluyoruz; küçük adaya gidiyoruz… Kıyıdan açıldıkça dalga boyu artıyor…

OOhooohoooo … karşıdan gelen dalgalara baaaakkk….

Bana heyecanlanma diyolar… Mümkünmüş gibi…

Can neden heyecanlanıyorsun; bak şimdi deyip… Bu botun ağzına kadar su dolsa da batmayacağından falan bahsediyor… Ve ayrıca suya düşsen ne olacak diyolar… yaaa ne olacak olur mu ya bot kafamıza geçerse…

Ben en iyisi gözlerimi kapıyim gelince haber verin… Zıplamalar artınca Umut’ un koluna yapışıyorum gözlerim kapalı J))

Kuytuya gelince kuşanmamıza Can ve Kaan yardım ediyolar, vallaaa paletlerimi bile giydirdiler J))) O sırada Aylin maskenin kayışını kopartıyo J yedek maskemiz var nasılsa diyoruz rahatız… Bakıııın tedbirli olmakta fayda var ;)

Kuşanma faslı da bittikten sonra Volkan, Umut, ben, Aylin sırasıyla oturduğumuz kenardan aynı anda kendimizi arkaya bırakıcaz…

Hahahahaaaaa… kolaydıııı…

Hadi diyolar önce beyler atlasın, hanımları aşağıda karşılasınlar… Ayy benim kalbim çarpıyo yaaa… Volkan' la Umut atlıyo…

Kaan bana regülatörü ve maskeyi tut her zamanki gibi, şimdi kendini arkaya bırak diyo J

Bırakamıyorum kiii…

En sonunda regülatörü çıkartıp, “yapamıycaaam” diyorum en acıklı sesimle…

Kaan da “tamam o zaman ben seni itiyorum” diyo…

Taaaa…

çoooofff (sudayım… )

maaam… J))

Birileri çok iyi diye bağırıyo… Tekneye OK işaretemi de veriyorum, bir iki kere kafama vurarak J)))…

Ben kendimi en yakında Umut’ un yanına atıyorum, Aylin atlayacak… Bu arada şu nefesimi düzelteyim J hem maskeye bakiiim… Sokuyorum kafamı suya, sakin sakin nefes alıp veriyorum, aşağıda erişteler bir sağa bir sola savruluyolar…

Nefesim düzeliyor… Kendime geliyorum… Benim bütün derdim suya girene kadar… Bu da bi gün çözülür heralde…

Dalışa geçiyoruz… Biz muhteşem dörtlü şeklinde inmeye başlıyoruz… Ben biraz yukarda kalıyorum… Palet mi vuruyorum ki diye düşünüp, hareketsiz kalmaya özen gösteriyorum; bu arada maske su alıyo L

Umut karşımda… Dur diyorum… Maskede problem… Diz çök diyor… Tutunuyorum bi kayaya… Tamam galiba… Kulaklar dengede mi… Evet… Hadi yola çıkalım..

A-aa yok yine doldu… Can yaklaşıyo yanıma… Maskeyi boşaltmaya çalışıyorum… Can bakıyo… Olmuyo, sinirleniyorum kendime… Su yok diye işaret ediyo… Burnumun ucunda var yaaa… Gösteriyorum… Neyse onu da hallediyoruz…

Sanırım eskiden uğraşmayayım diye kanıksadığım maske içi suyu artık beni rahatsız etmeye başladı… J))

Neyse çıkıyoruz yola… Biz Aylin badimle hemen yan yana pozisyonlarımızı alıp, sağa sola bakına bakına ilerliyoruz…

Bi dönemeçten sonra Can bize tepede 1–2 amfora, onun aşağısında kovukta da 2 tane müren işaret ediyo… Ben sadece bi tanesini görebiliyorum…

Aşağısı var yaaa… Oyuk kovuk falan dolu… Ay bunların içine tek tek bakmak lazım yauw… kimbilir neler vardır.

Çatalkuyruklar etrafta cirit atıyo J biz kayalıkların içine, altına, kıyısına bakarken Can erişteleri işaret ediyo…

Ne varki diye dönüyoruz… Ben uzaklara bakıyorum… Kim bilir belki bi orfoz, belki bi sinarit falan geçiyodur ilerlerden…

Yok yok… Eriştelerin içini gösteriyo… müren diyooo…

Allah alllaaaah… hah gördüm yaaa…

Erişteler gibi sarı-siyah bişiiii… Hala daha görmeyen var diye iyice yanına gidip paletini uzatınca o sokak müreni var yaaaa… nasıl bir yerinden kafasını kaldırıyo, öne doğru pıhhhlıyo… Nerdeyse hayvanın sesini duyucaz J))))

Kocamandı yaaa… Biz Aylinle geri geri uzaklaşıyoruz… Bi süre sonra arkamıza bile bakmıyoruz J))

Orda ne var burda ne var derken… Metehan abi garip hareketler yapmaya başlıyo… en son tepetaklak eriştelerin içine girmek ister bi pozisyonda görüyorum… Aylin’ le ikimiz hemen fren yapıp duruyoruz… Arkadan Umut’ la Volkan yetişiyolar… Can kargaşayı görünce koşup geliyo…

Ben adamcaaza nerdeyse sarhoş damgası vuracakken ağırlık kemerinin çıktığını anlıyoruz… Umut aşağı bastırıyo… Volkan kemeri tekrar beline dolamasına yardım ediyo falan derken olay halloluyo J yokuş yukarı yolumuza devam ediyoruz…

Yükseldikçe dalgaların kayalara vuruşu içimize işliyo… Hani yatak odasının içindeki gibi… Güm güm… atıyo dalgalar içimizde J bir sağa bir sola savruluyoruz… Bi yerde okumuştum, bişey akıntısı diyolar böööle dalgaların yarattığına… ama bu o mudur bilmem… bu konuyu çalışmam lazım J

Neyse Can Metehan’ ın havası bitti diyor çıkıyoruz. Bu botla dalışın da böle bi avantajı var hava bittiğinde hadi diyosun çıkıyosun J)) gelip topluyolar… Ama neyse ki bizim grubun çıkışı kuytuyu buluyo J))

Amaaaan heyecan yeni baştan J))) aşağıdan aşağıdan gitseydik ya J)))

Eveeet sıra bota geri çıkmakta… Ağırlık kemerini verdim… BCyi de çıkardım verdim… “Şimdi bak şuraya yetişebiliyo musun?”

“Evet…”

“Oraya tutun ve bi palet vur kendini yukarı çek…”

Eee çektiiim… Ama yine ben burda kaldıııım… J))) bu sefer ayağımda paletler de var… Tam fotoğraflık bi poz ama… Neyse ki makinesı olan yok J)))) Volkan aşağıdan ahh kafam diye şamata yapıyo, bu sefer gülmekten düzelemiyorum falan derken yine teknenin içine yuvarlanıyorum… Hadi bu sefer denizkızı gibi deyip de kendime biraz iltifat edeyim J))) ne de olsa sudan çıktık J))

Herkes toparlandıktan sonra kaptanımız Umut basıyo gaza…

Kıyıya doğru giderken, motorun sesini beğenmemeye başlıyolar… Bişey var ama ne? Vıyk vıyk edip hepten duruyo motur…

Haydeeeee…… Nooldu ki…

Ben sakinim ama tabi herkes bana dönüyo J)) “Ehh yaa Elvan kaç aydır buradayız böyle bişey seni buldu” diyolar…

Telaşlanmıyorum çünkü kıyıya uzak değiliz… Dalışımızı da tamamlamışız selametle… Bundan sonrası dert değil artık J)))

Mazot bitmiş olmasın diyorum…

Benzinliymiş…

85lt benzin var gözüküyo… ama uğraşıyolar uğraşıyolar çalışmıyo…

Bitmiş abi… J))

Can atlıyo, botu çekmeye başlıyo…

Nasıl yaaa… Kıyıya yakınız da bizim çıkacağımız kıyıya değil ama…

Bu arada KaĞan telsizle kıyıya haber veriyo… Yer ekibi alarma geçiyo… Hemen Kalyon’ un motoru bizi çekmek için yola koyuluyo… Bu arada Poseidonun raporlarına göre hava birazdan patlayacak… OW arkadaşın rengi değişmeye başlıyo, hafif bir sararma, biraz da oranj var bu renkte sanki J suya atla diyoruz… Söz dinleyip, atıyo kendini suya… Gerçekten rahatladığını görebiliyorum… Biraz önceki renk bir çizgi halinde yüzünden aşağıya doğru kaymaya başlıyo J))) vallaaa hani çizgi filmlerde olur ya… gerçekmiş meğer J)))

KaĞan telsizle hanımını da rahatlatıyo, merak etmesin diye; “geliyoruz aşşşkııım”…

Motor gelince Can arkaya geçiyo, bu sefer itmeye başlıyo… Limanın içine sokuyolar botu J malzemeler kalsın arabayla alırız diyolar… Neyse böylece onları taşımaktan yırttık en azından ;)

Kıyıya geldiğimizde yer ekibinden Nur’ u görüyoruz, elbiseleri falan giymiş, hazır yani acil durum için… İşte budur J)) KaĞan’ ın eşi de bizi karnı burnunda kıyıda karşılayanlardan… Bu sefer biz sesleniyoruz… “geldik aşşkımmm” J)))

Hep birlikte dalış merkezinin yolunu tutuyoruz… Pek bi havalı gittiydik, ama yine de bozuntuya vermeden bütün İskeleyi dalgıç kıyafetlerimizle yürüyerek geçiyoruz J)))) Bi fonda müziğimiz eksik… mission impossible… J))))

Üzerimizi değişip, Kalyon’ un masalarına yerleştiğimizde çoktan kalamarlar söylenmiş; ama size bi sır vereyim… Kalamar tamam daaa… Kızarmış patates üstüne sarımsaklı yoğurt üstüne pul biber…

üüüffff…

Tabi esas keyif muhabbette J))) Detaylara giremiycem, buraya kadar bile okuduunuzdan şüpheliyim çünkü J))))

Dalış defterlerimizi dolduruyoruz, ben minik notlar alıyorum hatırlatma olarak… KaĞan amma yazdın diyo… Kaan her dalışı yazar diyo… KaĞan dalış defterimi incelemek istiyo… Yazıları sadece ordakiler sanıyo J))))

İyi ki tek dalış yaptık, yoksa bitiremeyecektim anlata anlata…

Bu arada Mehmet Hocamcım da sürüyle orfoz resimlemiş haberiniz olsun J)))

Küçükken Karaburun’ da denizden çıkmak bilmezdik, hava kararıncaya kadar… Müren gelicek diye korkuturlardı da öyle çıkardık… Haklılarmış meğer… Haa balıkçılarda kedi, ha Karaburun’ da müren J)))

Can ve Kaan ne iyi ettinizde Karaburun’ da bizi dalışla buluşturdunuz… Teşekkürler… Yolunuz açık olsun, deniziniz balık dolsun…

Sevgiyle k(d)alın…

Elvan

İzmir’ in kavaklarııııııı… (09. Eylül.2007)

2011-02-12T20:21:00.001+02:00

İzmir’ in kavaklarıııı dökülüüür yapraAaklaaAAaaarıııı… Bizee de derler ÇakıcıIIıı yar fidan bOoooyluuuuum yıkarız konaaaklaaAAAaaarıııı…

Sonra da yerine otel yaparız ;) biz yine Aylin badimle Çeşme’ ye dalmaya gidiyoruz…

Cumartesi iş çıkışında kendimizi arabaya tıkıp, Dalyan’ a Aylin’ lere oradan da Alaçatı’ ya... Sohbet muhabbet derken… Şarap, puro falan… Saat olmuş 02.30…

Neyse ki yakındayız tekneye, yüzümüzde yastık izlerimizle sabah teknedeyiz… Yolda Şüko arıyo, bilsem gelirdim diyor… Anlıyorum teknede olduğunu J şaka yapıyo hınzır…

Tekneye vardığımızda Aziz Hoca karşılıyo bizi… Mehmet Hocamcım yeni öğrencilere ders veriyo yukarda; Erdinç alışverişte… Gül abla da son seferden sonra terk eylemiş bizi. Roger da gitti L…

Yeni öğrenciler bizim Efes şantiyesinden 2 mimar, Melisa ile Atilla… (Hansel ve Gratel gibi oldu J)))) Biz de işte nasıl anlatıyosak duyan heves ediyo dalmaya… Bi de benim dalış geçmişimi öğrenen “ooo Elvan bile daldıktan sonra ben de yaparım” diyor J))) dalış camiasına katkımız devam ediyor anlıycaanız J))

Bu arada uzun zaman oldu yine… Özleşmişiz… Muhabbet süper… Hatta bi ara gülme krizine falan giriyoruz… Datça’ daki dalış merkezinin kartını almıştım gittiğimde… Onu Mehmet Hoca’ ya veriyorum hani belki Kalkan yerine Datça’ ya gidilebilir diye… Ama hep birlikte Fethiye’ ye gitmeye karar veriyoruz…

Bize de telafi gezisi olacak ;) daha önce yapamadığımız dalışları yaparız, belki Afkule’ de bile dalarız ha?

Neyse hayalleri bırakalım da gerçeğe bakalım J

Nereye gidiyoruz???

Monem’ e gitsek mi acaba?

Eveeet… Ben bu sene Monem’ i görmedim daha hiç… Bu yaz kısa mı sürdü, ben mi az daldım? Doyamadım yaa…

Mehmet Hoca grupları yapıyo… Biz birinci grubuz Erdinç’ le… Aylin, ben, Şüko, adı Kamil olup da kendi Çekoslavak olan birisi ve arkadaşı var, bi de yeni başlayan henüz 3. dalışı olan bi hanım kızımız var J

Hocamcııııımmm… Biz dün gece şarabı biraz kaçırmışız, bi de uykumuz varrr… bişey olur mu ki?

Suda görürüz, hadi hazırlanın bakalım diyor gülerek J

Dalış brifingi veriliyor; bizim grupta hanımların çokluğu nedeniyle Thomas’ ın grubunu önce atıyolar; biz ikinci grup oluyoruz J))

Atlıyoruz, teknenin burnuna gidene kadar yoruluyorum vallahi… Dalgadan dalgadan J İnişe geçeceğiz… off… Nefesim düzelir birazdan… Başlıyoruz inmeye…

İyi güzel hoş…

E hadi artık ipi bırakalım…

Anam anam anam ne itiyonuz… yaaa bende bi yampirilik var… bi türlü düzelemiyorum, birisi ittiriyo mu, tüpüm mü kayıyo…noluyo???

Ooff… Dengemi bulamadım…

Kulaklarım… Canım kulaklarım… Onları dengeliyorum boyuna…

Bu pembe very girly (aahhh aahhh Rogercımın maskeyi görünce yaptığı yorumdu bu L) maske ilk günden buğulanmadı da bu sefer sanki su alıyoruz… Burnumun ucundaki su beni şimdilik rahatsız etmiyo ;)

Bu arada biz en arkada kalmışız; Şüko bizim biraz önümüzde… Erdinç yeni dalgıç kızımızın konsolundan tutmuş… Henüz naaptığını anlamadım J sanki kaçmasın diye yakalamış gibi…

E bizimle birlikte dalan Kamil ve arkadaşı nerde? Allah Allah, Erdinç için durum normal olduğuna göre var bi bildiği demek ki…

Monem sağımızda ilerliyoruz. Ben daha önce burada böyle bir akıntıya rastgelmemiştim… Neyse sonunda direksiyon hâkimiyetini sağlıyorum ama öldüm yorgunluktan… Dalgadandır dalgadan… J

Pervaneye inmiyoruz, yarı yoldan tekrar geldiğimiz yöne dönüyoruz…

Kaptan köşküne giriyolar, Erdinç bana da işaret ediyo… Yok, ben almıyiim diyorum J Sonra üstten üstten dolaşıyoruz… Koca bi iskorpit görüyoruz… Geminin neresinde diye sormayın sakın… Ön tarafta bi yerlerde işte J

Sonra esaaas bi ahtapot görüyoruz kiii… kocaman… jöle gibi yayılmış güvertede… Erdinç’ i görünce kaçıyor J

Sonra başında iki tane uzun siyah kolu olan ve bu kollardan ışıklar saçan, ortada kocaman yuvarlak gözü olan gövdesi ise dalgıç gövdesi olan “Aziz Canavarı”nı görüyoruz J))

Yeni gözüyle güzel fotoğraflar çekiyor… Biz de poz veriyoruz J… Erdinç geminin bişeysinin (valla adını unuttum baca gibi bişey ama üstü kapalı) üstüne oturuyo biz de Charlie’ nin melekleri şeklinde etrafını çeviriyoruz J))

Biraz daha dolanıp hadi gidelim diyoruz… 17,5mt derinliğe varan 35 dk süren dalışı bitiriyoruz…

Ben bu kadarcık zamanda böyle yorulmazdım yauw, gerçi hava tüketimi yine fena değil 100barla çıktım ama kondisyon mu düştü, yoksa akşamki yaramazlık yüzünden mi? ;) Dalgadandır, dalgadan J

Bi daha mı tööööbeeee… Dalış öncesi dalga geçmek miiii… yok öööle…

Hadi, Jandarmaya gidip eğitimler yapılırken biz de yemeğimizi yiyelim J sonra da bi uyusak J

Atilla’ yla Melisa hazırlar; atlayacaklar. Melisa sırt problemi yüzünden oturarak atlayacak. Bu arada nasıl olduğunu biz de öğreniyoruz. Ati de kendini atiyo suya.

Melisa heyecanlıyım diyo, Ati’ den ses çıkmıyo ama içinde kopan fırtınaları gözünden fark ediyorum ;)

Eğitimi yapacakları noktaya doğru ilerliyolar… Biz de yemeğimize doğru J Defne yaptı bugün yemekleri, ellerine sağlık şekercim…

Biz uyuyamadan ders bitiyo, geliyolar geriye… Bu arada ben yapamam deyip çıkan olmuyo aralarından… Bi tek maske tahliyesinde Melisa biraz itiraz etmiş ama sonra yapmış valla… Helal olsun… Dönüşlerini yukardan izliyoruz kimse elele değil J))) Çıkınca biraz eğleniyoruz durumla tabi… Nedense heyecanlarını iyi anlıyorum ;))))

İkinci dalış noktasına hareketleniyoruz…

Yatak Odasıııııı……

Evet, hazırız… Ama şu ikinci grubu önce atalım da biz sakin sakin atlayalım diyoruz J önden Thomas’ ın ekibini gönderiyoruz yine, arkadan da biz gidiyoruz… İniyoruz diyo Erdinç…

OK…

plopplopplop…höööö…

diz çök, sakiiiin… Tahliye et…

plopplopplop…höööö…

yineee!!!!

Aaaa maskeme nazar değdi yaaa L ben boşaltıyorum o doluyo… Çıkıyorum yukarı… “Mehmet Hocaaaamcııııımmm… Bana bi maske verir misiiiin?” Değiştiriyorum maskeyi… Amaaan bu da pek karanlıkmış yahu… Hadi artık yürü amma huysuzsun bugün…

Aylin endişeleniyo, sürekli OKleşiyoruz J neyse geldik bizim derin maviliğin kapısına J burayı çok seviyorum…

bu manzara var yaaa… işte diyor burası başka bir dünyanın kapısı…

hadi buyurun…

kemerin tepesinden bir karagöz sülalesi sarkıyo; birisi onları rüzgar çanı yapmış galibaaa…

süper bi manzara…

ama bu güzelliğe kapılıp kulak dengelemeyi unutmayalım lütfen… ;)

sağa dönüp de orfoza merhaba demeden devam ediyoruz… Yatak odasına giriyoruz ama bizden önce sanırım bir aile faciası yaşanmış burada… Her yer toz duman… Biz Aylin’ le girişin sağında kalıyoruz… bi tek bacadan sızan ışık gözüküyo…

Erdinç nerde, Şüko nerde bilen yok...

Allahım burada mı kalacağız; çıkışı buluruz heralde di mi? Erdinç bizi görmeden gider mi? Ya biz de onu görmezsek? Gülmeyin o derece bulanmış içersi; görüş bi karış…

Amaaan… Gerisin geri çıkar tekneyi buluruz, o dert değil artık J breh breh breh… navigasyon ve cesaret ve ben… Muhteşem bir üçlüyüz J)))

ama gerek yok, çünkü Erdinç zaten bizi bırakıp gitmiyor; centilmen adam bi de yolu gösteriyor…

Tam tünelden çıkacakken, bacadan yukarı çıkıyolar… Allah allaaah, bu nerden çıktı şimdi? İşaret ediyo, gelin diye… Biz de çıkartıyoruz kafamızı sudan J

a-aaa burası ne de güzelmiş…

Sonra daha önce burada yapılan evlenme teklifi sürprizini anlatıyor… Aaaa evet hatırladıııım, bizim yeni başladığımız zamanlarda anlatmışlardı olayı J romantik dalgıçlar işte…

Neyse biz dalışımıza devam edelim, arada böyle mola verip konuşacak yer olması iyi bişeymiş, biz neden bi senedir burdan kafamızı çıkarmamışız ki? J

Neyse hadi gidelim…

Dönüyoruz adanın etrafını… geçen dalışta benden sonra Mehmet Hocanın girdiğini sandığım kovuktan yukarı doğru devam edecekken ben ilk defa inek desenli deniz tavşanını görüyorum… Aylin’ e gösteriyorum… Eğleniyoruz… O balık bu balık derken, dikenleri dökülmüş kel bi denizkestanesine ikimiz de gülüyoruz J)))

50.dalışım 50dk sürüyor J neyse ki 50mt değil J)) 16 mt… havayı biraz sömürmüşüm 80barla çıkıyorum… Ama zaten dalıştan önceki gece yaramazlık yapmamaya tövbe ettim artık ;) Bu arada yanlış duymadınız 50.dalışım dedim… sevdim ben bu işi işte J

Mehmet Hoca öğrencileriyle dersini ve yatak odası gezisini tamamlayıp çıktıktan sonra, hareket ediyoruz… 22–23 Eylül’ ün programı yaparak geri dönüyoruz… Daha önceki tecrübemizden dalış kulübünün telefonunu ve otelin adını veriyoruz biz. J)) bakalım, Mehmet hoca bu hafta çalışacak… J Teknede dalış sonrası sohbet pek bi keyifli oluyo ;) Özellikle hem inşai, hem tıbbi hem de dalışla ilgili olunca uzadıkça uzuyo konu J)))))

Türküsüyle geldik, marşıyla gidiyoruz… Bugün dokuz eylül… Keyifli geçirdiğimiz bugün için katkıda bulunan herkese teşekkürler…

İiizzzmir’in dağlarında çiçekler açar… İiizzzmir’in dağlarında çiçekler açar… Aaaltın güneş orda sırmalar saçaAar… Aaaltın güneş orda sırmalar saçaar.

Sevgiyle k(d)alın…

Elvan

1. Fethiye Seferi (4-5.08.2007)

2011-02-11T11:10:00.000+02:00

Daha geçen dalışta bu Pazar günü Aylin’ le birlikte dalışa gelmeyi planlamıştık. Ama Salı günü dalgıç iş arkadaşlarımdan birine bir mail geldi… 4–5 Ağustos’ ta Fethiye’ ye dalışa gidiliyormuş… Ben hemen Aylin’i arayıp durumu anlattım, cumartesi için proje müdüründen izin alma planlarına başladık…J Ertesi güne izin işini de halletmiş; organizasyonu yapanlara OK vermiştik…

Ama tabi ben Mehmet Hocamcımı da arayıp icazet almayı ihmal etmedim J)) “Fethiye çok güzeldir, ama sen oralarda dalınca bizi beğenmezsin” demez mi?

Ha-di canım!!!

Bizim iş yerinde dalış yayılıyor J zevkle anlatıyoruz ondan heralde J)) Neyse ofiste yeni bröve almış bir arkadaşımız var (Seyit) o da gelecek bizimle… Bülent, Seyit, ben ve Aylin… Sabah 03’ de yola çıkmayı planladık… Cuma günü Bülent ve Seyit evlerine koşup, hazırlanıp hemen uyudular, Aylin ve ben aheste beste işlerimizi halledip, gece yarısı buluşup çene çalarak 03.00de önce Seyit’ i aldık, sonra Bülent’ i… Direksiyonu erkeklere bırakıp biz arkada biraz uyku biraz dedikodu şeklinde yola döküldük…

Sabahın kör vakti Fethiye’ ye vardık, yolda kahvaltı edecek bir yerler denk düşmediği için otelde kahvaltı ettik… Otelin yeri süper… Adı daha da süper, ancak ayrılırken öğrenebilmiştik hepimiz… Daffodil…(tatlı su-akvaryum balığıymış meğer J, aynı zamanda da bir nergis türü)

Neyse fazla uzatmayayım, zaten anlatacak çok şey var J

Bu arada bir gün önce gelmiş 3 arkadaş var; bizimle birlikte gelen diğer araba, hepimiz toplam 12 kişiyiz… Seyit bu okulun öğrencisi, Bülent de eğitim zamanından ve dalışlarından; önceden tanıyor hepsini… Aylin’ le ikimiz kimseyi tanımıyoruz… Kuş gibi bakınıyoruz etrafa J)) Bi Oğuz hocayı tanıyodum (pembe paletleri aldığım zat J) onunla da dalmak isterdim hani… Ama o gelmemiş, Canan Hoca var grup lideri… Onunla da İzmir Sualtı günlerinde bi kere karşılaşmıştık, gülümseşiyoruz birbirimize J…

Bülent arabaya binerken tanıştırıyor Volkan’ la… “Ben sizi bi yerden tanıyorum ama” derken ben; üniversitede halk oyunları ekibinden olduğunu keşfediyor Volkan… Aaaa… evet yaa … Artvin ekibinde beraber oynamıştık, sonra onlar bi de zeybek oynadılardı… Biz üçüncü olduyduk, zeybek birinci… J Hey gidinin efesi J

Ben tabi tahmin edeceğiniz üzere Fethiye’ ye gelmeden internetten dalış merkezlerini falan araştırdım… Pek tatminkâr sonuçlar çıkmadı gerçi ama… Bu grup da biraz ketum, soramadım kimle dalıcaz diye… İnternette gördüğüm bir yorum European Divers’ ın çok ciddi olduğunu söylüyordu. Otelin hemen karşısında da onların teknesini görünce “hah” dedim “güzeeeel…” J Meğer onlarla dalmıycakmışız J ehh kader…

Marinaya doğru yollanıyoruz… Aquapro dalış merkezi bizi bekliyor…

Tekneye biner binmez alt katta masalara oturtup, bize birer kâğıt veriyolar, sorular cevaplanıp, imzalanacak... İlk sayfada dalış sayısı, en derin dalış, sertifika cinsi, numarası, acil durumda kime haber versinlermiş (Fethiye’ deyiz acil durumda kime haber versen ne yazar yazamıyoruz tabi J)) vs… bilgiler veriyoruz, arka sayfada da tansiyon, pansiyon, hastalık, sağlık bilgilerini soruyolar, daha önce dekompresyon olmuş mu vs…

Vay beee… Bodrum’ da imzaladığımız kâğıt pek cılız kaldı bunun yanında J))

Bu işlemi tamamlayan üst kata çıkabiliyor… Hemen gölgeye yerleşiyoruz tabi, kaptan da üst katta… Etrafına oturuyoruz…

Yanda bi tekne daha var o da bizimle gelecekmiş… Onda da Ankara’ lı bir dalış grubu ve kameraman falan var… Anlam veremiyoruz sonra öğreniyoruz “Yol Bitince” diye bir program çekime gelmiş… Sürü sepet de turist var… Tekneye geldiğimizden beri başrolde olan sarışın adam gelip tekne kurallarını söylüyor… Sonradan öğreniyoruz kendisinin teknenin patronu Kubilay Fidan olduğunu…

Mahşeri bi kalabalık şeklinde denize açılıyoruz…

Kubilay, Canan’ ı çağırıyor gruplar yapılacak sanırsam… Bekliyoruz uslu uslu…

Ben bi aşağı iniiim… bi bakiiim neler oluyo…J Haklıymışım listeler yapılıyo…J Grupda bi Seyit, bi de Melodi var open water olan… Bizim dışımızdakiler de hep advenced, rescue, dive master falan… Sıkı bi grup anlıycaanız J Güzeeel diye düşünürken, duyduğum bir şey kulak kesilmeme sebep oluyor… Hoca “ben iyi dalıcılarımla dalmak istiyorum” diyor… hmmm… Yukarı çıkıp beklemeye devam ediyorum sessizce…

Sonra gençten birisi geliyor ve bize dalış grubumuzu açıklıyor…

Seyit, Melodi, Aylin, ben ve 2 yabancı amca Aquapro’ nun liderliğinde dalıcakmışsız…

“Neden sebep?” diyorum “Aylin de ben de advenced dalgıçız…” L

“Yok” diyolar “böööle…”

Hhmm…

Sanırım bizim mahzunlaşmamızdan etkilenen genç, Canan Hocayı gönderiyor yanımıza açıklama yapsın diye… O da diyor ki “sizi tanımıyoruz, nasıl daldığınızı bilmiyoruz; onun için onlarla ilk dalışınızı yapacaksınız, sonra bize durumunuzu söyliycekler…”

Allah allaaaahhh… Bak seeen…

Yani Türkçesi “bizim dalışımızı rezil etme riskini alamayız, sizin dalışınız nasıl olursa olsun bizi ilgilendirmez…”

Biz böyle muameleye alışkın değiliz ki güzelim, yazdım bunu bi kenara… J Bilmiyorum artık hangisi doğru, yapılan mı benim düşündüğüm mü? Üstatlar bilir…

Aşağıya iniyorum, dalış liderimiz kim olacak acaba? Selçuk diyorlar… Anam… Selçuk bıcırık bişey J bizim Seyit’ in yarısı kadar J hadi hayırlısı diyorum…J

“Ulu” dalıcıları yolda “büyük reef”te atıp, botu da onlarla birlikte bırakıp biz “dalyan koyu”na giriyoruz…

Ekipmanları hazırlıyoruz… Benim her şeyi kontrol ettiğimi görünce Kubilay, Selçuk’ a “işin var senin” diyor gülerek J

Ne var? Garip bişey mi yaptığım? Allah allaaaah… Üstelik bu göstergede de garip bi durum var… Vanayı açtığımda hortuma aniden hava dolmadığı gibi açmaya devam ettiğimde de gösterge yavaş yavaş yükseliyor… Bakıyolar… Önemli bişey değilmiş… Hava 220 falan gözüküyor…J Diğer her şey normal çalışıyor…

Seyit’ i tekne tuttuğu için iptal J Melodi Selçuk’ a badi biz Aylin’ le, bi de amcalar var… Selçuk dalış brifingini veriyor… Kıyı sağımızda gidicez, max derinlik 9-10mt… Ve ben bir kere daha yıkılıyorum… Bugünkü dalış seyri ortaya çıktı J Keyfimi kaçırmak istemiyorum, sualtı sualtıdır… J

Kuşanıyoruz, neyse ki tekneden yardım görüyoruz, sağımızı solumuzu da kontrol edip atıyolar bizi suya J Selçuk işareti veriyor… İnişe geçiyoruz… Biz Aylin’ le aşağıda diğer arkadaşların da inmesini bekliyoruz… Aşağısı nasıl balık kaynıyo, hani Bodrum’ da balıkları beslediğimiz yer vardı ya, orası gibi aynı J Çok şekerler yaa… Ekip tamamlanıyor, yola koyuluyoruz… Amcalar bizim arkamızda olacaklarmış… İyiii… Melodi, Selçuk’ u birkaç metre üstünden kelebek misali kanat çırparak takip ediyor… Biz Aylin’ le bakışa bakışa gidiyoruz… 52 dakika süren dalışımız boyunca sanki daha önce kimse burada dalmadığı için toz içinde kalmış gibi bir dip yapısı, 3–5 tanıdık balık ve 0-12mt arasında dağılım gösteren dalgıç popülasyonuyla birlikte ilk dalışımızı tamamlıyoruz… Bu arada aşağıda havaları sorduğunda 140 gösteriyorum, Selçuk geriye 120 gösteriyo… Aylin’ le anlam veremiyoruz bi türlü… Çıkınca öğreniyorum ki meğer benim gösterge fazladan gösteriyomuş… Tam benlik bi durum de mi J)) “Nerden anladın?” diyorum, hani hava fırt diye yükselmediydi ya ordan anlamışmış… E bana niye söylemezsin ki çocuuum… Neyse kısmi dolu tüpü geri veriyorum J))

Selçuk bize “e siz iyisiniz” diyor…

E heralde, ne sandındı? J Boşuna demiyolar çok alçakgönüllü olma inanırlar diye J)))

Bizden önce tekneye geri dönmüş ulu dalıcı ekibine kabul görmüş Bülent “nasıldı dalış?” diye soruyor heyecanla J ben de “ valla pörtleyenler ve 3–5 balık, yeşil bile olmayan bir zemin, nasıl olsun işte hınh” şeklinde memnuniyetsiz bir cevap veriyorum… Bu arada bizim dalışımızla ilgilenen başka kimse yok…

Hani nasıl olduğumuzu söyleyeceklerdi de, hani ona göre biz de ulu dalıcılar arasına kabul edilip edilmeyeceğimizi öğrenecektik… Zaten tamam deseler de istemiyorum ben artık ulularla dalmak L hınh…

Bu memnuniyetsizliğimizi yüksek sesle dile getirmemize karşın tek ilgilenen Kubilay oluyor… “2.dalışta ben alayım sizin ekibi” diyor J

Tamaaam…

Makarna-salata ve hamburger köftesinden oluşan öğle yemeğimizi yiyip, siestaya yatıyoruz; zaten uykuya doyamadıydık J

Öğleden sonra “Şahin Burnu” nda dalacağız… Tekne bizi atıp, ilerleyecek; bir daha geriye dönmeyeceğiz yani… İlerde buluşucaz J e hadi bakalım… Ulu dalıcılar grubu zaten bizimle ilgilenmeden atlayıp, gidiyor… Bizim ekip yine aynı Seyit hala iptal durumda, yatıyor J… Hazırlanıp atlıyoruz tek tek… Bu arada su sıcaklığı hamam kıvamında… Şortileri bile formalite icabı giyiyoruz… Suda kristalize olan yerleri görüyosunuz ama yanılmayalım… Sıcaktan J))) İliğimiz kemiğimiz ısındı, inşallah termalmiştir de kemiklerimiz de faydalanmıştır J

Neyse neyse…

Sudayız… Kubilay önce “hava kullanımınız nasıl?” diye soruyor… Biz “ehh fena değil” diyoruz J İşaret geliyor, Aylin’ le göz göze iniyoruz aşağı… Bu sefer grubun en arkasında biz varız… Yabancı amcalar bizim önümüzde aslında üstümüzde demek daha doğru J)) Melodi en önde ve en üstte J)) Keyif almayı esas tutarak, etrafı iyice inceleye inceleye ilerliyoruz… Buranın dip yapısı güzel… Hatta 3000 yıllık amfora parçaları görmek dalışı daha bi özel yapıyor J Her kovuğa, her taşın altına bakıyoruz J)) Bi müren görüyorum, küçük ama… J Arkasını dönüyor kuyruğunu da görüyorum J)) sonra yavru bi orfoz görüyoruz… Bi kayanın altına giriyor, bulup tekrar görüşüyoruz J) Manzara güzel… Tanımadığım nesneler var, belki de yaratıktırlar… J İniyoruz, çıkıyoruz… Güzel bir sualtı trekkingi oluyor bu sefer ki dalış…

Ama birden üstüme bi ağırlık çöküyo… Karabasan mısır nedir???

Yok yok… Panikliycek bişey yok…

Üst katta ki amcalardan biri benim üstüme oturmaya karar vermiş… Yumuşak gözüktüm heralde gözüne J))

Aaaa ama ben gelemem öööle sıkıntıya… Adamı üstümden ittirince o da bi tokat atıyo bana paletiyle… Neyse ki ben yüzüme gözüme sahip oluyorum da yara bere almadan olayı atlatıyoruz… Kubilay her an müdahale etmeye hazır izliyor, Aylin ise endişeli gözlerle bakıyor… İyiyim… OK…

Çıkıyoruz diye işaret geliyo Kubilay’ dan…

Yaaaa… Nereye çıkıyoruz?… Daha bi ton hava var… Hem tekne de görünmüüüyoooo… çıkmayalıııııımmm…

Havaları söyleyince bir takım işaretler yapıyor, anlam veremiyoruz J sonunda “tamam” diyor “siz benle devam; Selçuk sen amcalarla Melodi’ yi al çık” Selçuk çıkmak için hamle yapıyor, sonra bakıyoruz yine peşimizden takip ediyolar bizi J)) derken tekneye geliveriyoruz zaten… 45 dakkacık… Tabi şimdi derinliği söyleyince biraz garip olacak 17mt… Ama canım işte yüzey beklememiz epey uzundu falan… J))) Su yüzüne çıktığımızda Kubilay “yauw ben yarım tüple daldım, nasılsa yeter diye; benimki bitti sizinki bitmedi” diyor… J))) meğer adamcaaaz ondan dalışı bitiriyomuş J))) hay Allah yaaa…

E biz ne bilelim… Hocaların da havası bitiyomuş meğer J)))))

Bu arada çıktığımız noktanın adı ne bilmiyorum ama manzara dehşet J dimdik bir kaya suya saplanmış, yüzeyi ayna gibi, üstünden çam dalları denize ulaşmak için sarkıyolar… Su altındaki manzara kadar yeryüzündeki manzara da etkileyici J

Saatlerimiz akşam 7 civarındayken marinaya yaklaşıyoruz… Otele gidip duş, üst-baş değişimi falan… Umut’ un ayarladığı bir restoranda yemeğe gidilecek grupcanak…

Şimdi size vereceğim ismi sakın unutmayın… Kefalin Yeri (0 252 614 39 18)…

Mmmmmmmuhteşeeeemmmm…

Çiğ balık, deniz börülcesi, soslu karides, kalamar dolma ve sarımsaklı ekmeklerle çatlama noktasına gelmişken üstüne portakallı laos (ayy bi dakka ağzımdan akan suları toparlamam lazım… Allah gitti klavye…) J Ve kişi başı ödediğimiz para da 35YTL… Rakılar dahil tabi… J))) valla bu yemek bütün güne değdi J))

Aylin’ le deniz kıyısında hediyelikçilerde vakit geçirerek, oraya gir buraya çık otele doğru yorgunluktan yalpalayarak yürüyoruz… Odaya geldiğimizde sanırım çoktan uyumuştuk J))

Sabah tok kalkıyoruz… Amma yemişiz yauw J)) yine de ufak bi kahvaltı edip, tekneye öyle gidiyoruz… Seyit bugün kendinde görünüyor… Dün yolculuk da sarsmış onu ondan diyor, “bugün iyiyim, dalıcam” J hadi bakalım J

Bugünkü rotamız “Afkule & Türk Hamamı”… Kubilay söz vermiyorum diyor hava durumuna bağlı… Bize siz de hazırlanın diyor. Önce Ankara grubu, sonra bizim ulu dalıcılar en son da biz atlıycaz… Dalış brifingi veriyor ayaküstü… Bu zorluk derecesi yüksek bi dalış… İniş için kılavuz falan yok; teknenin demir atması imkânsız bir derinlikteyiz… Acayip dalga var… Bize “ilk grup atladıktan sonra hazırlanın” diyor… E kalabalık etraf tabi J Atlayanlara sıkı sıkı tembihliyor… İnişte düşmeyin, panik yapmayın… Dikkatli olun… Canan Hoca “yok canııım” falan diyor da, Kubilay “ben ne dive masterlar gördüm buradan çıkan” diyor J) Ben de içimden “e peki madem bizim grubu niye burada daldırıyorlar” diye düşünüyorum…

Afkule böööle koni gibi aşağıya doğru açılan bir kovuk anladığım kadarıyla, duvarları dik iniyormuş dalışa başladıktan sonra sekiz çizerek inilmesi gerekiyormuş… Ben tabi gözlerim açık dinliyorum… Sonra 26mt’ lerde mağaranın ağzını buluyormuşsun, genişmiş, bütün ekip birlikte girebilirlermiş… Sonra oradan çıkıp türk hamamına geçeceklermiş… Mutlaka çıkılmalıymış, orada bir sürpriz bekliyormuş J çok heyecanlı… Soruyoruz, gidince görürsünüz diyor J biz hayal gücümüzü çalıştırıyoruz ;)…

“Bu dalışta balık falan görücem diye çok heveslenmeyin” diyor Kubilay, “görürseniz de orfozları falan takip etmeyin, hele yuva bulucaz falan diye hiç heves etmeyin… Gördüklerinizi bonus sayın ve geçin…” Burada esas olan dip yapısıymış…

off yaa… Acayip heyecanlı… Keşke yalnız olmasaydık J korkudan değil valla insan heyecanını paylaşmak istiyor yaa… Gürel olaydı, Aybars olaydı, haribo Tolga, Deniiiiz, Benaal, Aziz hoca… Tahsin abimiiiiz… Hocamcımı ve Erdinç’ i falan hiç demiyorum zaten J

Tam birinci grubu göndermişken, Kubilay “siz hazırlanmayın, çok dalga var daha fazla duramıycaz, biz başka yerde dalıcaz” diyor…

Ehh peki… Ne diyelim… Hevesimiz kursağımızda çıkıyoruz yukarı…

O zaman türk hamamında ne vardı, bari onu söyleyin…

Söylüyolar da… Daha bi çok canımız çekiyo… İkimiz de aynı anda “burada dalmak için bi daha gelmemiz lazım” diyoruz… Şimdi de ben söylemiyim de birlikte gittiğimizde görelim… ;)

Yine botu orada dalanları toplamak için bırakıp, devrilmeden uzaklaşıyoruz J yoksa bi daha gelenler batık dalışı yapabilecek orada J)))

“Üç tüneller” denen yerdeyiz…

Hazırlanıyoruz… Seyit de bugün kendinde, o da dalacak… Yabancı amcalar yok bu sefer… Melodi ile Seyit badi; Aylin ve ben…

Tabii ki Kubilay başımızda J Tünellere kadar gitmeyiz diyor… Zaten 3. tünelden çıkınca 30mtyi görüyomuşsun… Göremiycez tünelleri… L Hiç değilse girişlerini diyorum görebilecek miyiz? Hava durumlarına göre bakarız diyor J…

Atlıyoruz sırayla J Biz yine aşağıda Melodi ve Seyit’ i bekliyoruz… Geliyolar… gidicez ama Seyit bi türlü kendini ayarlayamıyor… Kubilay bize bekleyin diyor… Yüzerliğini ayarlamaya çalışıyolar…

Olmuyo…

Seyit arkasına bakmadan koşan denizatı şeklinde “önümüze gelene bin tekmeeee” diye diye gitmeye çalışıyor…

Kubilay bırakmıyor…

En sonunda Kubilay Seyit’ in koluna giriyor… Seyit ondan kurtulmaya çalışıyor… J Yüzerliğini ayarlayamadığı için ve cüsseli de bi adam olduğu için gördüğümüz manzara epey eğlenceli J)) Kubilay’ ın pek eğlendiğini tahmin etmiyoruz ama sanırım Afkule’ de atlamadığımız için dua ediyordur J)))) Biz ediyoruz J

Melodi yalnız kalıyor… Ona da bakarakoluyoruz…

Burada da manzara süper… Kardeşim burda orfozdan başka balık türü yok mu yauw???

Önce kumluktan geçiyoruz, kumda iki balık var J suratları çin ejderhalarını andırıyor J yaklaşık 20-30cm boyları, hani balık burcu işareti var ya… İki balık… Onlar gibi duruyolar… Sonra sanki benim duymadığım bir müzik eşliğinde yer değiştiriyolar… Bir süre izliyorum çok hoş J

Sonra dağlık bir bölgeye geliyoruz… off yaa… Manzara süper… Boyuna orfoz, müren falan görüyoruz J karagöz, çipura ve çatalkuyrukları saymıyorum bile… Minik kabukların içindeki yaratıklar J, kovuklardaki ahtapotlar falan… Çok güzeeeel…

Bir tepeyi aşar aşmaz aniden dönüşe geçiyoruz… off manzara muhteşem… Derken tekrar kumluğa geliyoruz… Ben kayalıkların altına bakınıyorum… bi ara kafamı bi kaldırıyorum… Aylin heyecan içinde uçma hareketleri falan yapıyo… Balık diyo… Onu anladım… Uçan balık… Tarif etmeye çalıştığı böyle bişey heralde… Büyük diyor… Kumdan kalktı… İnanmıyorum yaaa… Görmedim ben yaaa… Vatoz muydu kiiiii????

Bi de bakıyoruz ki Kubilay’ ın elinde Seyit yok… Haydaaa… Kubilay sinirli anlaşılan… Uzatmadan takılıyoruz peşine… Çıkıcaz artık, teknenin dibindeyiz… Ordaki kayanın altında bile orfoz var…

Hey kurban olduğum…

Biz bi tane gördük mü bayram ediyoduk… Şimdi başka bişey yok mu diyoruz…

Yüzeye çıktığımızda Kubilay GS bayrağı gibi… Saçlar sarı, yüz kıpkırmızı…

Seyit?

Yok…

Bi de bakıyorum ki teknede soyunuyo…

Kubilay, Hocasına Seyit’ in durumunu anlattığında “e o bilir kendi durumunu yüzerliği yoktur onun, denizatı gibi gider…” diye bir cevap alıyo J Aslına bakarsanız Seyit’ in durumunda bi gariplik yok J; adamın eğitimlerden sonra ilk dalışıymış meğer J kendimi düşünüyorum da… İyi cesaret valla Seyit’ inki… Ama tabi Kubilay da durumunu bileydi daha iyi olurdu sanırsam J

Fethiye’ de ne kadar dalış noktası var? diye soruyorum…

Ooohooo… 20’ nin üstündeymiş…

Peki, Türkiye’ de hiç dalış noktalarını tanıtan bi kitap var mı? Hani Sharme’daki falan gibi meselaaa…

Yokmuuuuşşş…

Yaa aslında dalışla ilgili yapacak ne çok şey var… Belki bir gün…

Yemeklerimizi yiyiyoruz… Akşam yemekte kaynaştığımız arkadaşlarla muhabbet ediyoruz J

2. dalış için naapıcaz acaba? Kubilay 2.dalışı da burada yapıcaz diyor… 3 tünellere…

Dalış noktasını anlatırken liderliği kendisinin yapacağını, yoksa tünelleri bulmakta zorlanacaklarını söylüyor… Sonra da bana “siz?” diyor… “E biz de sizinle gelelim bari” J

Botla gidilecek… Allaaah… Bottan atlanacak…

“Ben daha önce hiç…”

Çok dalga olduğu için bota kuşanıp da biniyoruz…

Kubilay’ ın peşinde ilk sırada fotoğrafçılar olacak Ahmet ve Bülent; sonra Umut ve Volkan; onlardan sonra ben ve Aylin; en arkada da Göktuğ ve Canan… Benim bildiğim de en az tecrübeliler liderin hemen arkasında olur; en tecrübeliler en arkada toparlamak için, fotoğrafçılar da onların hemen önünde olur; ama vardır bi bildikleri herhalde… J

Botun arkasında yanımda Göktuğ, karşımda Volkan ve Aylin’ le oturuyorum J Diğerleri de ön tarafta… Biraz heyecanlıyım… Kubilay daha önce bottan atlamamış olan var mı diye soruyor.

“Beeen… “

Regülatör ağızda, diğerleri bacaklarının arasında yine maskeni ve regülatörünü tutarak arkaya doğru bırakıyorsun kendini; botun kenarları yüksek olduğu için iyice geriye otur… BCin tercihan şiş olmasın hızla, suya çarptığında seni fırlatabilir… Ben yine de biraz şişik tutuyorum ;) suda güzel bi daire çizdikten sonra şişir…

Yola koyuluyoruz… Gerçekten de ciddi dalga var, hele açıldıkça epeyce artıyo… Zıplıyo muyuz neyiz? Ben Göktuğ’ un eline yapışıyorum, neme lazım düşerim müşerim :)) Geliyoruz atlıycaamız noktaya…

Bizi tünellerin üstünde atacaklar… Yani diğerlerini bilmem de beni attılar resmen J))))

Herkes atlıyor, en son Göktuğ ve ben kalıyoruz… Botu kullanan arkadaşla bir olup beni suya atıyolar… Ehh o kadar da heyecan yapacak bişey yokmuş her zaman ki gibi J

Canan hoca suda birden foşurdamaya başlıyo… Ne olduğunu uzaktan biz anlayamıyoruz ama can havliyle Kubilay’ a sesleniyo… O müdahale ediyo… Yok diyor değişmesi lazım… Allah allaaah… Nooldu ki? Neyse Canan hoca atlıyor tekrar bota, gidip değişip geliyor…

Bu arada biz dalgalarla oynaşıyoruz, denizin ortasında… Tam open water yani J)) e biraz da sürükleniyoruz J))) Neyse ki biz karşı kıyılara ulaşmadan bot Canan Hocayı geri getiriyor ve suya bırakıp geri dönüyor…

İniş vaktiiiiiiii…

Eveeet ne kılavuz ne başka bişey… Kendimiz kendimize ineceğiz yavaş yavaş… Altımız 17mt imiş… Mümkünse zort diye inmeyelim J

Biz Aylin’ le göz göze başlıyoruz inmeye… Aklımda sadece yüzerliğimi ayarlamak ve kulaklarım var… Sakin sakin arkadaşımla iniyoruz… Kubilay’ ı kesiyoruz… O da grubu… İndikçe hava basıyorum, süper dengeliyim, hız kontrolü de süper… Kulak eşitlemem muhteşem… bızzzlamıyolar bile… yaşşşaaasııınnn… Harikayım yauw… Teşekkür ederim… Teşekkür ederiiiiiiimmm……

Dalışa mutlu başlıyorum… Hem bottan atladım, hem süper bir iniş gerçekleştirdim… Nerdeeeen nereye… J)))

Manzara tahmin edeceğiniz gibi… Harika…

3 tüneller dedikleri… Bizim ayrık taşı alın ters çevirin, indirin aşağıya birbirini takip eden değişik açılarda 3 tanesini oturtun öyle… Ahanda öyle bir yer…

Birinci kısa, fırt diye geçip gidiyoruz… Geçtikten sonra anlıyorum birinci tünel olduğunu J İkinci biraz daha uzun… Araları da anca bi dalgıç boyu… Tek sıra geçiyoruz karınca sürüsü gibiyiz J)) Üçüncüde fotografçılar takılınca trafik sıkışıyor, Aylin üçüncü tünelin başında ben ikinci tünelin çıkışında bekliyoruz sıramızı… Bu arada arkadan beni bişeylerin ittiğini hissedince çıkıp Aylin’ in yanında bekliyorum… Üçüncüden de çıktığımızda off “süper yaaa” hareketleri yapıyoruz J)) Tünellerden çıktıktan sonra, dere tepe düz ilerliyoruz; yükseldikçe tanıdık geliyor manzara… Orası burası bakına bakına tekneye doğru yollanıyoruz…

Tam tekneye yaklaşmışken, kumluk alanda Aylin yükselmeye başlıyor… Volkan yetişiyor imdadına J bi türlü indiremiyo… Kendi bcsini bile boşalttığı halde Aylin ikisini birden yukarı çekiyo J)) Kubilay Aylin’ in cebine bir kaya parçası sıkıştırdığında anca durdurabiliyorlar Aylin’ in önlenemez yükselişini J)))

Bülent fotoğraflarımızı çekiyor… Pembe paletlerimle poz veriyorum J))) teknede epey sükse yaptı paletler J))) birisi daha patikler beyaz olmalıymış diyor… Ah be güzelim sordum alırken diyorum ama beyaz yapmıyolarmış J)))))

Neyse işte yine daldım lafa J)

Sualtı hakikaten çok güzelmiş burada J)) bu dalış iki güne bedel oluyor J))

“Yol Bitince” ekibiyle birlikte çekimi ve dalışı sonlandırıyoruz… Program Ekim’ de yayınlanacakmış Ses TV’ de…

Dalgıç olmadığı halde bizim grupta kaynaştığımız bi Hafize var, bi de Filiz, Volkan’ ın kız arkadaşı diş doktoru… Hafize bizim sektörden paslanmazla uğraşıyor… Akşam yemekten beri soruyo bana “sen ne yazıyosun?” diye…

“Not alıyorum, yazı için” diyorum…

Kimse bilmiyor ki J)))

“Çok merak ettim ver şu defteri” diyor…

“Yok şekerim, ben sana yazı halini mail atarım” J))

Yazı???

Bilmiyolar ki J)))

“Yazdım bi kenaraaaa” derken deyim sandılar J)))) ehe ehe…

E tanımıyoruz birbirimizi J)))) dalışlarda benim ne yaptığımı ne bilsinler J))))))

Tekneden ayrılmadan önce bize güzel iki gün geçirtmek için çaba harcayan Kubilay’ a hem teşekkür ediyoruz, hem de iletişim bilgilerini alıyoruz… Bu arada Aquapro marka tescilli bir dalış merkezi J lütfen yaniiii…

Yola koyulmadan önce karnımızı doyurmak için Volkan, Filiz, Umut ve Bülent, Seyit, Aylin ve ben çarşı içinde bi pideciye gidiyoruz yine Umut’ un tavsiyesi üzerine… Eski cami yanında “Nefis Pide”… Hakkaten pideler ve ayranı nefis J Karnımız tok, sırtımız pek İzmir’ e doğru yola koyuluyoruz orfoz desenli rüyalarla; direksiyonda Bülent…

Daha keşfedecek çok dalış noktası, öğrenecek çok şeyimiz var…

Ahh hocamcım aahh… Dediğin gibi Fethiye güzel de, güzellikleri dostlarla paylaşmak daha güzel…

Pardon yaaa… Son bişey Bülent’ e de teşekkür etmem lazım bu gezi için… Keyif almadık diye üzülüyor hala ama değil vallaaa… Güzeldi… Sadece alıştığımız gibi olmadığı için yadırgadık… E her istiridyeden inci çıkacak diye bi kural yok ;)

Sevgiyle k(d)alın…

Elvan

DURMAK YOK DALIŞA DEVAM :) (22.07.2007)

2011-02-09T22:26:00.001+02:00

Pazar sabahı seçimlerin heyecanı ile uyandık İzmir’ de… Oylarımızı kullandıktan sonra ben Çeşme’ ye dalışa yollandım J) işten arkadaşım Aylin beni bekliyor… 1,5–2 senedir dalmıyormuş ben ballandıra ballandıra anlattıkça her seferinde canı çekiyordu… Bu hafta birlikte dalıcaz… J

Ben tekneye geldiğimde herkes birer ikişer yeni yeni geliyordu… Parmaklar hint mürekkepli J) mürekkepsiz Natocular çoğunlukta J))

Tekne şamatasız… Bir gün önceki orkinosların yorgunluğu da var tabi… Tencere tencere balık ve midyeler nasıl yakalanmış, nasıl pişirilmiş, nasıl yenmiş onu dinliyoruz J)) burnumuza kokusu geliyo o kadar J Ben biliyosunuz çekindiğimden falan değil J orkinoslar daha yeni yakalandı geldi ya… küçüktür şimdi onlar… ondan katılmadım :P biraz daha büyüsünler diye bekliyorum J))

Dedim ya Ben, Aylin, Natonun ileri gelenleri J biri Türk biri yabancı 2 bıcırık kız çocuuu… Türk olanın teyzesi, yabancı olanın babası yanlarında, bizim küçük Tolga’ nın bir öğretmeni Gül ablanın torunu falan şeklinde koyulduk yola…

Torun meraklı… Her şeyi soruyo anlatıyoruz J)) sonra “sen boğulcak mısıııın?” diye soruyo.. Töbeee töbeee… Yok diyorum bak burdan nefes alıyoruz, boğulmuyoruz J)) anlıyo ama sonra “ben büyüyünce boğulcam” diyo J))))

Aylin hafiften heyecanlı J Mehmet Hocamcım grupları yazıyo…

Ooooo… Bizim gruba bak…

Doruk beni ve Aylin’ i alıcak bi de Bağcan var… Roger Natocularla dalıyo… Erdinç de ufaklıkların eğitimleriyle ilgileniyo J)) sanki hafta arası… Ööle bi sakinlik var…

88’ de ilk dalış… Doruk bana daha önce orda derin dalıp dalmadığımı soruyo… E valla galiba ilk derini burda daldıydım… Ayy sanki çok uzun zaman olmuş da… J)) fakat bu sefer ki rotamız benim daha önce daldığımdan farklı J önce sağa sonra duvarın dibinden sola doğru ve testileri görüp dönüşe geçicez…

Tamam…

Bu arada hazırlanmaktayız… Aylin’ e large beden bi elbise veriyoruz… Nedense içini giyerken zorlanıyor, ama Bağcan ıslatıyor ben fermuarı çekiyorum da Aylin’ i elbisenin içine sokuyoruz; üstü de tamam… Ama biraz sıkı oldu sanki…

Rahat mısın diyorum… ehh diyor…

İstersen değiştir… Yok artık large bu neyle değiştiricem diyor…

Nefes alabiliyo musun? Suda rahatlarım diyor…

Hepimiz hazırız, teker teker suya dökülüyoruz… Ben Aylin’ le badiyim…

İşaret geliyor, inişe geçiyoruz… Ben biraz yavaş iniyorum… Bi taraftan Aylin’ e bakıyorum… OK? OK… İyi madem ben de kendime dönüyorum ki Doruk Aylin’ e doğru fırlıyor… Çıkıyoruz birlikte nooldu diye… Aylin nefes nefese… Ben diyor… dalamıycam… Siz gidin…

Onu tekneye emanet edip üçümüz başlıyoruz inmeye… Üç kişilik özel gezimize başlıyoruz…

Benim 12 mtlerde kulağım bızlıyor gene… Allah allaahhh… Neyse düzeliyor sonra…

Bu sefer de regülatörde bi gariplik var… Öyle bir ses çıkartıyor ki… Benim zavallı regülatör sanki nefes darlığı çekiyor sanırsınız… Ama ben nefes alıp verebildiğime göre heyecanlanmama gerek yok deyip devam ediyorum… Ara ara rahatlıyor, sonra yine ötüyor sesi kısılmış horoz gibi…

Bu sene böööle bi durum var bende, sualtında gürültü kaynağı olarak dolaşıyorum… Maskem ötmezse regülatörüm ötüyor J)))

Görüş bulanık, ööle pek bi şey yok ortalıkta bi kaç iri eşkina görüyoruz karagözlerin haricinde… Sonuçta rampa yukarı dönüşe geçiyoruz ama eriştelerin üzerindekiler ne ööle? Sanki birisi eriştelerin üstüne kusmuş gibi… öööğğğ… Değmeden ilerliyorum… Havaları kontrol ediyor Doruk, tekneden sola dönüyoruz, kayalıkların kenarında dolanıyoruz… Oralarda manzara daha güzel J sonra dönüyoruz yine tekneye… Hemen döndük diyorum ama meğerse 40dk sürmüş bizim dalış J Mehmet Hoca bakalım kaç diyor ben 60 diyorum bar cinsinden o 25 diyor mt cinsinden J))) ama Doruk 34mt diye düzeltiyor… Yaa arkadaşlar artık korkmuyorum ben derinde olmaktan benden saklamanıza gerek yok… Doğruları bilmek benim de hakkım… J))))

Aylin, nooldu yaa, nasılsın?

Mehmet Hoca “kızı XS elbisenin içine sokarsanız böööle olur tabi” diyor… J)))))))

Nasıl yaniiiii?? Meğer giyerken zorlandığı bizim de ama ıslatarak ama fermuarını çekerek yardımcı olduğumuz elbise smalldan bile küçükmüş J)))) ööle olunca kemer de fazladan sıkılmış tabii… E nefes alamamış garibim… Morali bozuk bozuk oturuyo… Güzelim ne bozuyosun moralini sen ki XS elbiseye sığmışsın…

Süper bence…

Ama diyor elbiseden çıkışımı görseydiniz T-boxdan çıkar gibi J)))))

Hay Allah yaaa…

Sonra bi de hesaplamışlar ki meğer 3–4 senedir dalmamışmış bizimki… Öğleden sonraki dalışta gerçek large giyersin rahat rahat dalarız diyoruz... Hem 6 ay aradan sonrasında hatırlatma yapılması gerekiyomuş, hele bi kaç seneden sonra kesin demek ki…

Yok diyor galiba ben artık dalamıycam… Haydaaa… Dalarız dalarız…

Gül abla melemen yapmış, yanına da gözleme oohh… Keşke ayran da olsaydı bak şimdi aklıma geldi…

Mehmet Hocadan iri bir zencinin S elbiseye nasıl sığıp da daldığını anlatıyolar J)) gerçi elbisenin kolunda S yazıyomuş ama adam içine girince düz çizgi olduğu için anlaşılamamış tabi J))) Aaa… bu arada küçük tolganın yerine yeni bi miçomuz var… çok şirin… ufak kızlardan Türk olanı tokasını denize düşürüyor bizim miço kuşanıyo dalıp çıkartıyo falan yaniii… kızımız cilveli oğlumuz pek centilmen… Bu arada teyzoşun dalışa yeniden alıştırılması operasyonunda bir ilerleme sağlanamıyor… Mısırda bir arap dalış lideri tarafından kulağı pörtletildiğinden ve hatta anladığım kadarıyla kendisi de pörtledikten sonra bir daha suya girme konusu bir korku olmuş kalmış… Akşam dönüşte korkuların sadece suya girme konusunda sınırlı kalmadığını anlıyoruz hafiften, e ama bu cilve genetik bi şey J))) diğer bıcırık ise su kuşu şeklinde dalış eğitimleri dışında teknenin her yerinden suya atlayabiliyor, hatta babası da katılıyor eğlencesine… J

Neyse…

Öğleden sonra Yatak odasında dalıcaz… Zaten herkeste bi mahmurluk var…

Aylin kararsız… Erdinç cesaret veriyor… Ben reklâm yapıyorum…

Biz bi boğulup gelelim… J

Sonuçta hep birlikte sudayız… İniyoruz… Az biraz akıntı var… Doruk inmeden önce bu dalışta fotoğraf çekeceğini yavaş yavaş dolana dolana ilerleyeceğimizi ve buralara yeni bir orfoz geldiğini söylemişti, Ayşe’ nin yanında da inşallah fok vardır dedi… Yani olsa iyi olur tabi ama… Ben nasıl davranırım kestiremiyorum… J Karşılaşınca görücez artık…

Acaba bir gün yunuslarla da karşılaşır mıyız? Yani balık olanlarla… J

Ben yol boyunca badime göz kulak oluyorum… Taşların arasında saklanmış bi tane ahtapot var… Çok komikler bunlar yaa… Hani çizgi filmlerdeki uzaylılar gibi tepede tek göz, kollarını dolamış kendine öööle bakınıyo…

Kemerden aşağı iniyoruz… Hemen sağa dönüyoruz… Kayalıklarda pusuya yatmış bi tane orfoz… heheheee… Artık bizim de orfozumuz vaaarrr… Doruk belgeliyor, biz seyrediyoruz… Çıkınca öğreniyoruz ki 3 tanelermiş, ben sadece bi tanesini gördüm… Devam ediyoruz yola…

Odaya geldiğimizde ilk defa girişinde bi de küçük oda olduğunu görüyorum… Giriyoruz… Görüntü çok hoş… Sanırım Doruk güzel pozlar almıştır… Sonra baca yerine kapıdan çıkıyoruz bu sefer J çatalkuyruklar, karagözler bi sürü… Bizim buranın balıkları da evcilleşmiş artık… Yanımızda bizimle birlikte dolaşıyolar… Ufaklıklar pek meraklı üstümüze üstümüze geliyolar J))) Son düzlükte ahtapotu buluyoruz, kollarını kıvıra kıvıra güzel pozlar veriyo Doruk’ a… bu sefer daha çabuk çıktık sanki… Ayyy dolu tüple de çıkması zor oluyor yauw hani ağır ya J)))) Hocamcım şımarıklığın da böylesi diyerek karşılıyor J))) E ama canım 45 dakika dolaşmışız, 16mt.ye inmişiz… tüp yine dolu yine dolu J)))

Dönüş yolunda ön tarafa minderleri atıp, Erdinç’ e de aman diyoruz yavaş yavaş gidelim de uzun sürsün yol… Biz de dalıyoruz orfoz desenli uykulara…

Ayrılırken Aylin, çalışmadığı pazarlar dalmaya ant içiyor…

Durmak yok dalmaya devam J))))

(e açıklanan seçim sonuçlarından sonra başka slogan kullanmak günah olurdu J))))

Sevgiyle k(d)alın…

Elvan

22.07.2007

ONÜÇÜNCÜ CUMA :) (13.07.2007-20:00)

2011-02-08T19:04:00.000+02:00

Cuma gecesi dalış için denize açılmışlardı fakat onları bekleyen sürprizlerden habersizlerdi…

Korkunç di mi? J On üçüncü Cuma…

Gece dalışı var… nınınıııııı…

Hafiften korkuyorum ama gitmem lazım J… Dalmam lazım… J Önce yeni fenere pil lazım J Pili aldık da fener çalışmadı… Neyse canım tam sıkamamışımdır kapağını, teknede hallederiz J (bende de ne bu rahatlık?)

Yolda aklıma geliyor Benal’i bi arıyiiim… Geliyomuş o da J Haribo Tolga alacak onu Urla’ dan… Yani alacakmıştı J)) biraz sonra Benal beni arıyo geçerken beni de alır mısın diye J)) Tolga gelemiyomuş…

Urla iskelesinde buluşuyoruz ve devam ediyoruz Çeşme’ ye doğru… Ben gece dalışıyla ilgili bilgiler alıyorum Benal’ den… “Evde ışıkları söndürmüşsün de fenerle dolaşıyomuşsun gibi” diyor; “çok keyifli”… Allah allaaah evde fenerle dolaşmanın neresi keyifli ki???

“Mehmet Hoca dalıcak mı ki?” diyorum. Dalar diyo… “İyi o zaman ben onun koluna yapışırım…” J

Gülüyoruz…

Limana vardığımızda nerdeyse herkes gelmiş, biz kızlar grubu en sona kalmışız. Deniz’ le aynı anda park ediyoruz. Ben işten geldiğim için hafif şımşıkırdım durumları var tabi J)) hemen ayakkabıları değiştirip, çantaları yüklenip koşar adım tekneye atıyoruz kendimizi…

Haribo Tolga yok ama küçük Tolga gelmiş; artık boş vakitlerinde gelecek bizimle dalmaya J Aziz var, Nato’ lular var… “hah” diyoruz “iyi bari bişey olursa Nato nasılsa onları kurtarmaya gelir, bize de faydası dokunur” J)))) Oğuzhan var, Gürel var, Aybars vaaar… Özlemişim arkadaşım yaa… Kaan’ la Serhat da gelmişler…

İlk gece dalışı olan sadece ben değilim… Erkekler çok çaktırmıyo ama hepimizde bir miktar heyecan var J tamam itiraf ediyorum benimki biraz daha fazla J)))

Muhabbet ederekten yola koyuluyoruz… Konular biraz pembe paletler, biraz Bodrum’ da yaban ellerde dalışım… Aştım ya artık… Yatak odasına gidelim diyolar… Ne de olsa gece dalışı… İyiii… Bence mahsuru yok, ben nasılsa yapışıcam (neydi o asalak balıkların adı?) Onlar gibi işte J)))

Yolda rüzgâr da fena değil haa…

Mehmet Hocamcıma yanaşıyorum kıyın kıyın “dalıyosun de mi?”

hayıııııırrrr…

haydaaaa…

Hemen 2. hedefe konsantre olup Erdinç’ in yanına gidiyorum, onunla anlaşıyoruz kol kola dalma konusunda… J))))

Mehmet Hoca grupları listeliyo…

Bizim grup “bütün kızlar toplandık toplandıııık” şeklinde… Teknede ne kadar hatun varsa hepsini toplayıp, yanımıza bir tek Burç’ u katıp, Erdinç’ e emanet ediyo bizi J) diğer 2 grup Roger ve Natolular; Doruk ve bizimkiler…

Yatak odası yolunda dalgaları aşıyoruz… Teknenin burnu havalanıyooo, poofff suda… Ben aşağıda orta direklerden birine sarılarak yola devam ediyorum…

Odaya geldiğimizde rüzgâr ve akıntı yüzünden burada kalamayacağımızı anlıyoruz; dönüyoruz No Name’ e…

Geldiiiiik…

Hazırlanıyoruz paşa paşa… İlk biz atlıycaz… yaaa… Gece gece… Atlayınca napıcaaam?… Fener açık mı atlıycam? Fark etmezmiş… İyi ben açık atlıyım da gözükiim bari J))

Ooofff… Sudayım sonunda ohhh… Benden sesler geliyo, hava mı kaçırıyorum nedir? Benal kontrol ediyo, yok bişii… İyi… Erdinç de geldi… Birlikte iniyoruz… ayayayaayyyy…

Feneri dibe tut, dibi görünce rahatlarsın J))

Ayy.. Feneri tut, kulakları dengele, Erdinç’ e tutun, BC boşalt… İniş baya meşakkatli oldu yauw J))

Sonunda aşağıdayız… Erdinç flâşörlerini yakmış J))))

Ortalık sessiz, sakin… Sanki gündüz gürültülüymüş gibi diyeceksiniz ama gerçekten de farklı bir sessizlik bu…

Benal’ in dediği gibi, fenerle evde dolaşır gibi ama başkasının evinde… Onun için parmak uçlarında hareket etme ihtiyacı duyuyosunuz… Aman ev sahibi uyanmasın…

Suyun altında mıyız yoksa uzayın karanlığında mıyız belli değil… Feneri yukarı tutuyorum… Minik minik yıldızlar vaaaarrrr… ayyy bunlar ne yaaa… Minik minik balıklaaarrr… Tam yüzüme çarpacakken uyanıp, kaçıyolar… Gümüş balıklarııı…

Benim gönlüm şarhoştuuuuurrr yıldızların altındaaaa… eheheee süper yaaa…

Fırt fırt fırt feneri oraya buraya tutuyoruz… Bu ev sahibi yeni ne tablolar, ne heykeller almış acabaaa? Araştırma halindeyiz… Mücevherleri nereye koymuş ki? Kasa nerde?

Erdinç elimi sıkıyo, feneri tuttuğu yöne bakıyorum… Fırfırlı etekleriyle koşarak evden kaçan bi sübye… Gece gezmesine gidiyo…

Evet, Erdinç’ le eleleyiz ne var… Gece vakti yalnız başıma dolaşmayacaktım heralde de mi? Hem badi hem guard işte J))

Karagözler ortalık yerlerde uyukluyolar; korkunç görünmek için de sırt yüzgeçlerini açmışlar J))) çatalkuyruklar ise kovuklarda uyumayı tercih edenlerden…

İlerliyoruz…

Oyuklara tutuyoruz feneri, içerilerde mutlaka bişeyler vardır. Nitekim de bir oyuğun içinde karşı duvara tutunmuş parlak bi kabuk görüyorum, çok güzel yaa… Cilalı gibi… Tepede başka bişey gösteriyo Erdinç… O ne kiiii?… Örümceğe benziyooo… Mürenlerin ağzını temizliyomuş bunlar… Yağcılık sezdim ben, bilemiyorum…

Başka bi kovukta mürenin burnunu görüyoruz… Aşağısı baya renkli… Gece dalışının bir avantajı da sadece ışık olan yere odaklandığın için sanırım daha çok şey görüyosun, tabi yaratıkların daha çok gece dolaştığını hesaba katmazsak J

Bende bi gariplik var, yüzerliğimi bi türlü ayarlayamıyorum, onun dışında her şey süper… Yani gündüz dalmış olsam da aynı sorun olabilirdi… Paletler hala ağır J Ama dikkat ettim de nefeslerim daha bi düzenli sanki… İnsan burada uyuyakalabilir mi acaba yaaa…

Benim müren sandığım, çıkınca mırrı olduğunu öğrendiğim arkadaş kendini atıyor dışarı; ordan çıkıyo, öbür tarafa giriyo, bi telaş bi telaş… Yengeçler fırlıyomuş başka bi yerden ben seçemedim ama… Boğaz kavgası var anlaşılan J… Başka bir oyuğun içinde sakallı bi tombul balık var, eşkinaymış J bi başkasında bi böceğin antenlerini görüyorum… off yaa feneri nereye çevirsen bi şey çıkıyo…

Bu arada bi elimde fener, öbür elimde Erdinç… Arada kulaklar dengelenmek istiyo… en zor fasıl da bu bana yine eller yetmiyo J))) burnumu tutmadan dengelemeyi de başarıyorum ya… Harikayım ben yaa… Denizle konuştuk dışarıda, o da yapıyomuş J)) meğer ilk ben bulmamışım J))))

Sen hiç ateşböceği gördün mü? Diye bi oyun vardı ya… O aklıma geliyo diğer gruplarla karşılaşınca… Manzara çok güzel…

Dalışın sonuna geldik ben neden olduğunu bilmiyorum ama acayip yorulmuş, hatta belim kopmuş haldeyim… Çıkıp tekneye doğru giderken iyice yoruluyorum… Tabi bunda haftanın fazla aktif geçmesinin etkisi var mı bilmiyorum… Dalışı not ederken öğreniyorum ki 54 dakika sürmüş… Ben de niye yoruldum diye düşünüyorum J))) derinliğimiz 10mtlerdeymiş; valla ben hiç onların farkında değildim… Manzara o kadar güzeldi ki…

Üstümüzü değişip, herkes sudan çıktıktan sonra teknenin ışıkları kapanıyor… Dönüşe geçiyoruz…

Ben ön tarafta yatıp hem belimi dinlendiriyorum, hem yıldızları seyrediyorum yoksa bunlar gümüş balığı mıydı? Öncekiler mi yıldızdı? Uyuyorum biraz…

Haftanın bütün yorgunluğunu rüzgâr süpürüyor ve cumartesi çalışmak için İzmir’e dönüyorum…

Şaka maka 40.dalışı da yaptım; daha dün gibi de mi dalamayışlarım J)))) Ben de gece daldım yaaaa… Bir iki seferden sonra daha da bi alışırım heralde… J))

Bu gece daha bi huzurlu uyudum J)) on üçüncü cumaymış pööhh…

Sevgiyle k(d)alın…

Elvan

KSM ile Bodrum' dayım...

2011-02-07T22:42:00.000+02:00

Söylemiştim ya KSM Bodrum’ a gidiyormuş ben de gitmeyi düşünüyorum onlarla diye… Hani Savaş Hoca’ ya da mail atmıştım ama cevap gelmemişti :) Daha sonra Ayça Hoca’ dan geldi cevap. Ayça, Savaş Hoca’ nın kardeşi ve belli ki grubun da organizasyonunu ve anneliğini üstlenmiş durumda. Atlayan herkese BCin şiş mi diye sormasından anlamadım sadece :) gözleri dört dönüyor, herkesi kontrol ediyor.

Off yine lafa daldım ben yaaa… Neyse işte, cevap da geldi ya ben gidiyorum Bodrum’ a… Hem de dalış dünyasında tanımayanın taş olduğu Pertev’ in teknesinden dalmaya…

06.07.07

Bu gezi faslı aslında Cuma’ dan başladı…

Biliyosunuz bende ne maske ne palet…

E el içine çıkıcaz azıcık kendimize çeki düzen verelim diye hiç değilse bi maske aliiim dedim :)

Daha önce uğradığım ve “çift renkli maske var mııııııı?” diye sorarak dumur ettiğim malzemeciye yolum düştü…

Herkes açık palette hemfikir olunca bu kadar insanın vardır bi bildiği dedim… Beğendiğim, almak istediğim paletlerin takım maskeleri de vardı :) hadi dedim şimdilik maskeyi alayım…

Bir gittim ki benim istediğim renkte ne palet var ne maske :) hay Allah falan derken, Oğuz Bey en azından isterseniz bi ayakta deneyin paleti dedi. Ben tamam deyince de açtı sandığı. Bi de baktık ki paletlerin mavisi değil ama pembesi var :)

Ne gülüyosunuz yaaa… Pembe işte… Bildiğiniz kız çocuuu rengi :)))

Verdiler bana patikleri, paletleri giydim, pek cici :)

Bu patiklerin beyazı yok muuuuuuu?

Yokmuş… :))

Ama takım maskeden yook :) e onu da bekliycez artık…

Takım olsun…

Başka maske verelim, pembe bant takalım diyo Oğuz bey…

Hayır olmaz, ben takımını isterim…

Adamcaaz beni yavaş yavaş tanıyo işte :))) gelince haber verecekler… Bu arada Oğuz Bey hem Dolphinland’e hem KSM’ ye selam söylüyor…

Hmmm tanıyosanız biraz kopya verin KSM’den kimle daliiim diyorum; hepsi sağlam çocuklardır diyor… :) görücez bakalım..ne kadar sağlamlar, bana bile dayanabilecekler mi ;)

Ben paletlerimi, patiklerimi veee 13’ ündeki gece dalışı için fenerimi alıp çıkıyorum.

Tekrar işimin başına dönüyorum, zaten biraz erken çıkıcam bugün… Bodrum’ a Feryalle birlikte gidicez.

Evşen İstanbul’ dan 19.30 uçağına biniyo. Onu Milas’ ta alandan alıp Bodrum’ daki evlerine geçicez…

Bütün bu planımızı bizim yolda bir çöp şiş bir de outlet dolayısıyla verdiğimiz molalar sayesinde biraz gecikmeli ama nerdeyse vaktinde gerçekleştirecektik aslında eğer havaalanında dış hatların önünde beklemeseydik Evşen’ i :)) yaaa ama napiiim havaalanına benzer tek bina orasıydııı… Meğer iç hatlar barakalardan servis veriyomuş :)))

Neyse sonuç olarak Bodrum Yalıkavak’ ta Evşen’ in anne ve babası Tanju Bey ve Nur Hanıma kavuştuk. Terasta gece beslenmesi ve muhabbetin tadına doyamadık… Fakat sabah erken kalkacağımız için izin isteyip odalara dağıldık…

Sabah uyandırma görevi Evşen’ in…

07.07.07

Sabah 08.00de ayaktayız… keşke 07de kalksaydık yaaa…. :))) Bugün 7.7.7 ama bizim aklımızda dalıştan başka bişii yok :) Benimse dalıştan başka paletlerim var aklımda…

Heralde rahat ederim di miiii?

O kadar insan kullanıyo ve rahat diyo yaniii…

Ağır gelir mi ki?

Patiklerle nasıl olacak?

Ayağımdan çıkar mı ki?

Ayyy ya çıkarsa?

Aman kızım yaaa pempe kız çocuuu paleti aldık işte lightından o da ağır gelmez heralde…

Yanımıza yiyecek bişeyler almamız lazım… Pertevin teknesinde daha önce tecrübesi olan bi ben varım :) Patik meselesi süper oldu onun için ;) teknede ayakkabı yasağını hatırlarsınız :))

Neyse biz Yalıkavak’ tan simit, çörek vs alıp, çayı teknede içme hayalleri ile koşarak gidiyoruz TMT’ ye… Tekne orada bağlı… Yolu pek kolay olmasa da kaybolmadan buluyoruz :)

Tekneye geldiğimizde bizden önce gelmiş 1–2 kişi var… Kim kimdir bilemiyoruz tabi daha… Çantaları ellerinde uzun ip bellerinde biz gideriz dalışa şeklinde tek sıra KSM geliyor birazdan…

En önde dalgalanan saçlarıyla bir amazon… Ayça… Beni hemen tanıyor :))) sanırım mailden dolayı :) sonra sırayla selamlaşıyoruz… Emin… Hakan… Murat… Sinan… Minik kuş (adının Metin olduğunu ertesi gün öğreneceğim :))… Baaali Bey (Mr. Baaali in Bali :)) nargile Baali de diyorlar… Öğrendiğime göre Sharm gezilerinde içtiği nargileden çok dalışlarda havasını silip süpürmesiyle ve etraftan çimlenmesiyle ilgili bi lakapmış “nargile” :)) Oya… Feryal’ in son dalıştaki badisi… Feryal de beni gruba “döve döve dalgıç yapıldı” diye tanıtıyor :)

Pertev de geldi bu arada :) onunla da hasret giderdikten sonra, çaylarımızı alıp yukarı çıkıyoruz… Bu arada Emin ve Ayça hocalar dalış listelerine başlıyolar… Biz 4.grubuz ve sanırım biraz torpilliyiz ya daaa ;)… Emin Hoca Lider Ayça Hoca arkada biz 3 güzeller de ortada… Feryal Emin Hocayla badi ben Evşenle…

Emin Hoca önce 2.grubu daldırıyor, sonra çıkıyor bi çay molası veriyor biz atlıyoruz gibi bi durum var… Vallaaa yazık… Gerçi böööle dala dala solungaçları çıkmış sualtında hiç kabarcık çıkarmıyo :)))

Bu arada biz toplam 5 çekirdek grubuz… Bizden başka teknede discovery ve eğitim dalışları da var. Bu arada beni şoke eden bir durumsa Pertev ve ekibinin kendilerinden beklenmeyecek ciddiyette olmaları… Pertev bile çok fazla şaka yapmıyo… Tekne kalabalık ve askeri bir düzen söz konusu… Şaşırtıcı… :))))

İlk dalışımız “batık”da… Hani bu yenilerde batırılan bi gemicik var ya…

Biz hemen ekipmanlarımızı hazırlıyoruz ve giyinmek için Ayça Hocanın işaretini bekliyoruz… Emin Hoca 2.grubu götüreli 20dk oldu hadi giyinin diyor… hadiiii… Başlıyoruz… Elbiseleri giydim… Ağırlıklarımı ayarladım, taktım. İyi de kim kontrol edicek beniiiiii… hocamcım da yok ki… Gidiyorum Pertevin yanına en samimi olduğum o ya… “Şu ağırlıklarımı bi ayarlasana” diyorum, bakıyo :)… “Ya yanları ve arkadakini… Yanlar tamam da arkadaki tam ortada olsun” :))) Teşekkürleeeeeerrrrr… Biliyorum şaşıracaksınız ama ilk hazır olan benim :) Emin Hoca suya atlıyor, arkasından ben…cup… uslu uslu bekliyorum suda :) hatunlar da atlıyolar… Ayça Hoca her atlayanla tek tek ilgileniyor ve en son da o atlıyor…

Emin Hoca dalışla ilgili uyarılarını yaptıktan sonra “regülatöre geçiyoruz” diyor ve iniş işareti geliyor.

Ben var yaaa… Bir iniyorum ki… Yok, böle bi iniş :)

Yatay oluyoruz, yüzerliklerimizi ayarlıyoruz, Ayça da peşimizde gidiyoruz batığa doğru…

Etraf erişte tarlası öööle enteresan bişey yok… Batık gözüktü ufak bi gemicik, canlılara yuva olsun diye batırmışlar. Tam yanaşırken Emin Hoca bişey işaret ediyo; sonra fenerini yakıp gösteriyo…

Bir balık amaaaa eriştelerle aynı renkte… Görmesi zor… İyi ki fark etmiş… Allahım süper bişi bu yaaaa… Ben dibe diz çöküyorum kızlar yukardan yaklaşıyolar…

Balık yuvarlak ve yapyassı sırt yüzgeçleri uzun upuzun tane tane rimellenmiş kirpik gibi, kendisi nerdeyse şeffaf, gövdesinde de bi tane siyah benek var… Güleryüzlü bi balık… Orfozlar gibi somurtkan değil…

Daha nasıl anlatayım??…

Transparan gece kıyafetini giymiş, en yakışan yerine de bi broş takmış poz veren bir hatun var karşımızda…

Ve hakikaten poz veriyor, gözünü bile kırpmadı, sıfır hareket…

Biz hayran hayran seyrediyoruz…

Sonra hoca hadi artık diyor batığın etrafını dönüyoruz, kaptan köşküne girmek niyetinde değilim ama en son biraz ucundan kafamı sokuyorum…

Sonra tekrar devam ediyoruz…

Hasır çelik germişler teknenin arkasından dibe doğru, üstünde de çorba kepçesinden bira kutusuna varana kadar ne arasanız var… Ama henüz denizaltı işlememiş bu mekânı; ince işler duruyor anlıycaanız…

28mt.derinlikteki dalışımızı 33dk.da tamamlıyoruz.

Paletler mi?

Ayağımdan çıkarlarsa korkusuyla öyle bir sıkmışım ki ayağımın üstünü acıttılar; neyse ki patikler burunlardan çıkmadı :))) biraz da ağır sanki bunlar yaaa…

du bakalım daha ilk tabi alışırım heralde…

Emin hoca ellerini yumruk yapıp kollarını çapraz yapıyo…

hııı?

Sonra yukarı diyo..tamaaaam zaten tekneye geldik, çıkmayıp da napıcaz? Ama ne demek istiyo? Israrla bana yapıyo hareketi? Çıkıyoruz… Çıkar çıkmaz soruyorum tabi… Meğer dalış bitti demekmiş… Siz dalışı nasıl bitiriyosunuz diye soruyo? Hmmm… Ne biliiim teknenin yanına gelince çıkıyoruz, ben o kadarına dikkat etmişim :)))

Balık? Neydi o öyleeee?

Dülger balığı ya da Peygamber balığı deniyormuş… Çok güzeldi yaaa… Akşam anneme telefonda anlattığımda gayet sakin karşılıyor ve “haaa biliyorum o balığı” diyor “Fethiyede yemiştik”…

“Anneeeeeee… O balık yenir miiiiiiii…”

Neyse biz dalışlarımıza dönelim…

Çıktıktan sonra ki biliyosunuz Pertevin merdiven ters eğimde olduğu için suda soyunuyoruz… Her şeyi çıkardıktan sonra sıra paletlere geliyo… açıyorum birinin klipsini çıkarıp veriyorum yukarı… O da ne? Ayağımı da mı verdim? Bişey kalmadı aşağıda sanki… nasıl hafiflediysem… alışırım heralde yaaa….bu daha ilk dalış… biz çıkar çıkmaz birileri ekipmanları söküyo hemen tüpler değişiyo bağlanıyo falan al sana hazır vaziyette… vay bee… askeri düzen haa… üstümüzü değiştikten sonra, yemek yerken ekiple muhabbeti arttırıp birbirimize alışıyoruz…

Bu arada Bodrum yanıyo… Gökyüzünü dumanlar sarıyo hepimiz şaşkın izliyoruz… gökyüzünün rengi denize yansıyor… Çok yazık çoooook…

Aklıma yangın söndürme uçakları geliyor… Bizi toplamasınlar denizden… Aman haaa…

2.dalış noktamıza geçiyoruz yavaştan…

Kaçakçılar Koyu…

Eskiden buraya saklanırmış kaçakçılar… Şimdilerde de dalış tekneleri mesken tutmuş… 4 tekne yan yanayız…

Biz yine 4. grup olarak atlıyoruz…

Yine süper iniyorum :) e tabi hani hocamıza falan bi laf etmesinler… Kim bakim senin hocan, nerde öğrendin sen dalmayı demesinler… Ne de olsa ele karıştık… :))))

Gidiyoruz koyun dışına doğru sağdan sağdan… oofff manzara süper arkadaşlar…

Kayalıklar… Hele kayalıklara asılı o koca karagözler, çok güzeller…

Sanki Machu Picchu mübarek…

Böööle mavi yeşil keskin bir siluet var…

Etrafta bizim tanıdık balıklar… Çipuraaa, karagöööz, sarpaaa, papağanlaaar… sadece sayıca biraz fazlalar :)…

Az gittik uz gittik dere tepe düz gittik…

O da ne???

Hani uzun dikenli denizkestanesi vardı yaaa… Hani az ışıklı yerlerde olan… Hani o yüzden derinlerde olan…

Ondan gördüm… Ayy bi sevindim… Sanki o da beni tanıyo :)

Dönüşte koca bi orfoz altımdan geçti… Ekibe göstermek için çok çırpındım… Ama öndekiler fark edip de geri dönene kadar bir oyuğun içine girdi bile… Sanırım Ayça gördü bi tek…

Bi kaç çipura var bizimle birlikte dolaştılar bütün dalış boyunca… Bi tanesi Evşen’ le aramızda bi tanesi benim sağımda… yeni badilerimiz… arada birbirimize bakıyoruz… ok? Ok..ok… :)))

Evşen’ e dönüp mangal diyorum, çipura diyorum, rakı diyorum, şerefe diyorum…

Hah sonunda anladı ne demek istediğimi :) o da mangalı problem sanıyormuş meğer… Aşağıda muhabbet etmek için ayrı bi dil geliştirmek şart :))

Aman yaa etrafta o kadar çok çipura var ki acayip canım çekti yauw… şööle bol rokalı bi salata, bi de rakının bol buzlusundan… yazarken bile ağzımın suyu aktı vallaaaa…

Tekneye yaklaşmaya başladık, kumlukta Feryal’ le Hoca bişey gördüler, ben yetişemedim, göremedim… Çıkınca soruyorum “ne gördünüz” diye “manta” demez mi Feryal. Ne mantası yauw? Bu manta hani şu kocaman uçar gibi giden balık irisi değil mi?

Bizim hatun tabi yok Malezya, yok Sharm deyip daldığından bizim yerli dil balığına manta deyip çıkmış işin içinden :))))

Bu arada biz tekneye yanaştıkça bizim badi çipuraların arkadaşları da takıldılar, duyan geldi duyan geldi… Karagözler, sarpalar, çatalkuyruklar… Tekneye kadar eşlik ettiler… Eeee 25mtde 45dk dolanmışız; uğurlamaya gelicekler tabi :))

Bu dalışın bittiğini Emin Hocayla karşılıklı bir iki karate hareketi yaparak anlaştık ve tekneye çıktık. En güzeli ne biliyo musunuz? Her dalıştan sonra Hoca herkese bu güzel dalış için teşekkür ediyor. Çok hoş yaa…

Yangın söndürme faaliyetlerini, söndürme uçaklarını izleye izleye dönüyoruz…

Tam yanaştığımızda bir yanık kokusu geliyor burnuma, ayaklarımızın altında gazeteler… Bazı arkadaşlar sigara içiyor… Yakmasınlar… El insaf koca orman yanıyo arkamızda heralde yanık kokusu duyacaksın diyolar… Haa sahi yaa… Ben de… Amaaa dikkatinizi çekerim ben sigara içmiyorum…

Bugün sigarasız altıncı günümdü…

Eve dönüyoruz Yalıkavak’ a… deniz süper gözüküyo… bi dalıp çıkıyoruz eve girmeden, sonra da doooru eve… Tanju amca ve Nur teyze gelene kadar hazırlanıyoruz… balık-rakı yapıcaz hep birlikte… ben çipura aşeriyorum… Yalıkavak’ a yolu düşenler “Cumbalı”da balıklar da mezeler de salata da süper…

Ohh bee yedim de rahatladım, sabah sekizde kalkmak üzere…

08.07.07

Sabah 08.00de ayaktayız yine… Ama bu sefer daha çok işimiz var… Dağınıklarımızı toplıycaz; çünkü dönüşte eve uğramadan Evşen’ i alana bırakıp İzmir’ e devam edicez…

Bu sabah akıllandık; çayları içme işini tekneye bırakmadan pastanede hallediyoruz. Yanımıza tahinli çöreklerden alıyoruz… Bizim gibi tatlı yapmıyolaaar :) Karpuz bile kesmedi alçaklar…

Biz yine erkenden yerlerimizi aldık teknede :)

O da ne? KSM yine tek sıra ama bu sefer biraz askeri düzen var sanki… Ayça Jandarma olmuş :))) akşam gençliği toparlamış anlaşılan… Sonradan öğreniyoruz olayı… Ayça anlatıyor bi yandan, gençlik anlatıyor diğer yandan :)))) Feryal hakim oluyor :))))

Ayça, gece yarısı bana bi vahiy geldi diyor… (artık nerden geldiyse ;))) birden Cuba Bar’ da olmam gerektiğini düşündüm diyor :))

Sinan, Ayça Hocam kapıda bi göründü diyor. Cuba’ daki kalabalık Musa’ nın Kızıldeniz’ i yardığı gibi açılıp ona yol verdi diyor :)))

Minik Kuşun sesi çıkmıyor…:))))

Sinan, benim 45dk.da yapamadığımı Ayça Hocam 5dk.da yaptı diyor…

Hâkim savcıyı ve şahidi dinledikten sonra Minik kuşun kararını veriyor… Gençliği hafifletici sebep oluşturduğundan bu seferlik salıverilmesine karar veriliyor…

Amaaa bi daaa yapmıycak ;))))

Her duruma uygun fıkra anlatan “Nargile Baali” bu duruma uygun bişey olmasa da yine de gelip fıkrasını anlatıyor :)))

KSM’de de muhabbet bizi aratmıyor vallaaa… Ben hiç yabancılık çekmiyorum :)))

İlk dalış “büyük reef”te…

Evşen akşam uçacağı için onun için birinci grup biz oluyoruz, bana Minik Kuş Metin badi oluyor, Feryal Evşen’ le badi. Başımızda yine Emin hoca…

Emin emin dalıcaz…

Takımlarımız hazır… Hoca dalıştan önce brifing veriyor… Problem yok… Daha önce dalmıştım, yine dalarım :)))

Ben atlıycam, tekne havalanıyor, biraz dalga var, benim midem bulanıyor…

Derdimi anlayan yok…

Hadi diyolar… İlk gün kolay kolay atladım ya… Her seferi öyle olcak sandılar tabi :)))

Bi dakka diyorum midem :) yanımdakiler bakıyor…

Suda geçiyo diyorum… bööğğkk…

Atıyorum kendimi…

Suda rahatım, ama nefesim düzelmedi daha…

Emin hoca ipten iniyoruz diyor…

Tutunuyoruz…

“Bi dakka benim nefesim düzelmedi dahaaa…”

“2mt aşağıda düzelecek” diyor…

Başlıyorum inmeye… Metin yanımda…

Onu değil de mavi boşluğu görünce yine bozuluyor dengem…

Bi parça da olsa kara görmek istiyorum… Kulaklarımı dengeleye dengeleye iniyorum… Kendimi emniyette hissetmeden ipi bırakamıyorum… Metin’ e elimi uzatıyorum… Ne de olsa pembe paletli bi hanfendüyüm ya… ipten alıyor beni…

ooohhh…

Başlıyoruz reefi tavaf etmeye… Manzara ve balıklardan bahsetmek fuzuli olacak sanırım… Doğa süper, orfozlar bol :)) Paletler ağıııırrr…

Pembe dedik, light dedik… Ağır abla çıktı bu paletler yaaa…

Dalışı sağ salim tamamlayıp, yine ipten çıkıyoruz…

Sonbaharda gördüğümüz süngerlerin üstünde yatan yaşlı orfozlar yok, onların yerine daha seri hareket eden gençleri gelmiş :))) Bi de laos vardı galibaaa yine…

Dalış 39dk. Sürmüş; derinliğimiz de 28mt.

İkinci ve son dalışımız klasik turistik yer Kurt Burnunda…

Yemekten önce hemen bi koşu dalıp gelicez…

Bu sefer iki grubu birleştirdik… Liderimiz Murat Hoca…

Yauw bu hoca lafı da…

Siz hangi hocanın müridisiniz?

Valla ben Mehmet Hoca teknesinden geldim :)))

Neyse…

Önce balık besliycez… Ben ekmekli şişe almadım, balıkların beni ham yapmasını istemiyorum…

Arkadaşlara anlatıyorum nasıl saldırdıklarını, suda görene kadar abarttığımı sandılar :)))

Ekmekler bitince, burna doğru seyirtiyoruz…

Ben-Feryal Murat’ ın hemen arkasındayız… Nargile bizden uzakta…:)) usul usul giderken, solumda çatalkuyrukları görüyorum… 4-5 tanesi yan yana gelmiş bi yere bakıp tartışıyolar sanki :) bakıyorum ben de o yöne…

O da ne?

Birisi müren büstü mü yaptırmış?

Yok be yauw? Bu gerçek…

Allah iyiliğini versin… O kadar sarkılır mı dışarı…

Müren yarı beline kadar çıkmış kovuğundan, açmış ağzını armutun pişip de düşmesini bekliyo…

Ne biçim bir manzara yaaa… Ben donup kalmışım… Murat ilerde, sesimi duyuramam, Feryal de gittiiiii…

Arkama dönüyorum… Müren diyorum müreeeeen… Dışarıda bu kadaaar… Ağzı açık… Müren müreeeen…

Neyse sonunda herkes fark ediyo, Murat geri dönüyo… ama müren de etrafın kalabalıklaştığını anlayıp, çaktırmadan geri geri kaçıyo oyuğun içine… Neyse herkes gördü heralde… ama var yaaa… Acayip heyecanlıydı… Sanki aksiyon filmi… Her şey son derece ağır çekimde gerçekleşiyo fakat ben heyecandan koltukların tepesinde zıplar pozisyondayım…

Orfozlar derin mavide salınıyorlar… Sakin sakiiiin devam ediyoruz… Ben zaten yorgunluktan pek fazla palet vuramıyorum… Akıntı var :) sıcak su… ohh… Pek de güzel… Akıntı bayaaa iyi, zaten yorgunum yampiri yampiri gidiyorum Murat’ ın peşinden… Feryal’e her baktığımda parmağı maskenin içinde :)))) çipuralar yine bol miktarda ve takipteler, bi de iriler… Murat’ la rakı-balık muhabbetini yapıyoruz, kadehlerimizi kaldırıyoruz karşılıklı… Eyvallah birader :)))

Bi gürültü var???

Allaaaaahhh… nooluyoo yauw…??? Hava mı kaçıyo, bişeyler mi devriliyo… noluyooo???

Etrafıma bakınıyorum…

Tepemizde koca bi tekne, ucunda kurşunlar asılı bi ip sallanaraktan geçiyo üstümüzden…

Murat kafamıza bişey gelmeden kaçalım diyor heralde… Ben Feryal’ e işaret ediyorum hadi hızlı hızlıııı diye… Murat arkadakileri uyarıyo… Koşarak uzaklaşıyoruz… Bu arada benim hava nanay tabi… Neyse sağsalim 24mt/45dklık bu dalışımızı da tamamlıyoruz… yüzeye çıktığımızda herkesin yüzünde bir gülümseme balık besleme faslından başlayıp bütün dalışın özeti yapılıyor suda nerdeyse; herkes çok mutlu :))))

En çok ben :)) müreni gördüm ya… Yaaa ama nasıl dışarı çıkmıştı biliyo musunuuuuzzz?

Yemeklerimizi yiyiyoruz..

Bu arada eğitim alan Banu diye bi hanım var… Suyun altında boğulacakmış hissine kapılıyomuş :)) hiç yabancı değil bu his… Bugün ilk dersiymiş. Haftaya bi kere daha deniycem diyo olmazsa da olmaz… bu lafları hatırlar gibiyim :))

Sen bana mail adresini versene diyorum… sana dalamayışlarımı atayım ben… oku ve devam et… :))) yalnız değilsin…

Nargile Baali anlatıyor. Savaş Hoca alın şu adamı diye isyan etmiş :)))) olmuyo diyolarmış, Baali hayır dalıcam diyomuş :))) meğer ben de yalnız değilmişim :))))

Baali ayrı anlatıyor, ben ayrı anlatıyorum… Banu dalgıç olacak :))))

Defterlerimizi dolduruyoruz ama Emin hoca arabada bıraktığı için kaşesini, Bafa’ da balık-rakı molasında buluşalım diye ayrılıyoruz.

Biz bodrum’ da biraz vakit geçirip, Evşen’ i alana bırakıyoruz, İzmir’ e devam ediyoruz… yolda telefonlaşıyoruz hangi restoran diye… Restoranın adı GEL’ miş… Ama biz GELemiyoruz… Bulamıyoruz… Geçtik heralde… Feryal yolcu yolunda gerek diyor, dönmüyoruz… E artık ya ben Saroz’ da dalmaya gidicem, ya da KSM’ yi Çeşme’ de ağırlayacağız :))) hem bizde helva da vaaaarrr… ;)

Yunuslardan uzak, açık pembe paletli ve sigarasız ilk dalışımda beni kendilerinden ayırmayan Kanatsız Sualtı Meleklerine ve yanlarında olmaktan her zaman zevk aldığım Feryal ve Evşen’e de arkadaşlıkları için çok çok çoook teşekkürler…

Şaka maka ben dalıyorum yauw…

Sevgiyle k(d)alın…

Elvan

Sıcaaak… Çok sıcaaaak… (24.06.2007)

2011-02-07T21:35:00.000+02:00

Bu haftaki dalışın muhabbeti günler öncesinden başladı J Lale Hanımcım Çeşmede olunca cumartesi işten çıkıp İzmir sıcağından bir an evvel kaçarak Çeşmeye geldim… Havuz başı keyfi, muhteşem yemekler ve bahçede uzuuun uzuuuun sohbetten sonra ertesi gün daha doğrusu aynı gün içinde birkaç saat sonra dalacağımızı hatırlayıp artık uyumaya karar verdik. J

Bu arada hafta içi 4–5 saatlik uykuyla kalkmam neredeyse imkânsızken, hafta sonu hele bi de dalış olunca cin gibi nasıl ayaklanıyorum anlayabilmiş değilim. J

Neyse Şükoyu da Ilıca garajından alıp, saat 9.30da tekneye yanaştık J milletle özlem giderdikten sonra yer telaşına düştük. Biraz (!) kalabalık… Hava da sıcak ya… Yukarıda bir yer bulduk ama muhabbetten uzak… Olmadı… Şah’ ı da alacağımız ortaya çıkınca hatunlar o tarafa geçtiler; ben kaldım... Şimdi nereye gidileceğine karar verilecek, isimler listelenecek falan… Kaçırmamam lazım J)))

A-aaa Güçhaan… E siz hala tatilde misiniz?

Yok… Gitmişler İstanbul’da tatil yapmışlar, tekrar çeşmeye çalışmaya gelmişler… J))…

Bu hafta Hocalardan Aziz var J…

OOooo… Gürel ve Oğuzhan geldiler…

Hamdi var…

Deniz yetişti…

Haribo Tolgayı sanırım miço olarak işe almışlar J Daha doğrusu Roger Şah’ a kaptan olunca (yürüyüşü bile değişmişşş…) ondan kalan işleri de Tolga yapıyor…

Küçük Tolga firarda… J

Dazlak bi delikanlı merhaba dedi, merhaba dedim ama… a-aaa Doruuuk… Bu sene bööööle… ehh küresel ısınma…

Erdinç, Mehmet Hocamcım ve Dafniiiiyi söylememe gerek yok artık…

Cümbür cemaat dalıştayız yani… bi siz eksiksiniz işte… J)

Monem’ e dün gidilmiş L… Bugüüüün… Önce bi Ayrıktaş yapalım…

Mehmet Hoca elinde liste tahtaya grupları oluşturuyo… 3 tane eğitim, 6 tane discovery dalışı var… Gerçekten kalabalığız…

1. grup Aziz Hoca ve benzerlerinden oluşan 4 kişilik free bir grup; 2.grup Gürel’ in grubu (a-aaa… Gürel de Dive Master olmuş babababaaaaa) onlar da 4 kişiler; 3. grup Roger’ ın onlar da sanırım 6-7-8 kişi falanlar peşlerinde Haribo Tolga olacak; 4. grup Doruk liderliğinde 11 kişi ile biziz (höööö???) Defne de bizim grupla dalacak. Mehmet Hoca Lale Hanımın endişeli olduğunu biliyor Defne’ yi bu işle görevlendiriyor. Ben de Defne’ ye biraz kopya veriyorum ;) ilgi alaka ve şefkat gösterirsen aşağıda rahat edersiniz diye ;) çünkü biliyorum yukarıda yanındakilerle ne kadar rahat olursan aşağıda da o kadar rahat oluyorsun J

Biz 4.grup olduğumuz için rahatça yayılabiliriz ama ben yine de önceden takımları hazırlıyorum, geriye bi giyinmekle ağırlık kalsın…

Tam muhabbete oturuyoruz ki, Mehmet Hoca bana Gürellerle gider misin diyor. E giderim. Oğuzhan’ la badi olucaz, Gürel başımızda… Tamamdır yani… Nema problema…J E hazırlanmak lazım, çünkü geldiiiik… allaaaaahhh… Bir hızlı giyindim ki… Nasıl oldu hayret J… Oğuzhan’ ın badiliğini seviyorum; suya girmeden birbirimizi kontrol ettik, gerçi daha çok Oğuzhan beni J arka arkaya da atladık… Sudayız J

Esas haber… Ben bugün başka bi maskeyle dalacağım J Eveeet… İki renkli maskeyi müzeye kaldırabiliriz artıııık… Cumartesi bi malzemeciye gittim J 2 gözlü maskelere bakarken, bunların çift renklileri var mıııııı? Diye sorunca adam manasızca bana baktı J)))))

Dört kişiyiz… Mine Gürel’ le badi, biz Oğuzhanla… Gürel çok derine gitmeyiz, duruma bakarız diyo… Mine de uzun zamandan sonra dalıyomuş bugün… İyiii… Ben rahatım, iki tane kapı gibi arkadaşım var ya J)) Rota belli zaten… İnişe geçiyoruz… Bu hafta inişte problem yok… zztt… Aşağıdayım ama acayip sesler geliyo… Allah allaaahhh… bi dakka kulakta problem var… Tamam dengelendi… Allah allaaaahhhh bu ses ne yauw??? Daaaarrrrrttttt dddaaaaarrrrrttttt ötüyo… alllah aallaaahhh… du bakalım hayırlısı… a- aaaa maskeden çıkıyo bu sesler yauw…. Çok sıkı oldu galiba; ondan böyle öter mi ki? Allah alllaaahhh… Resmen korna gibi ötüyo yaaa… heeyy bastırınca geçti, hava mı kaçıyo? Nasıl oluyo yaa?? Yaa ben nefes alıp vermeyi mi unuttum ki… nefes verdikçe daaarrrttt…. Offf amma gürültülü bi dalış oldu bu yaaa… Ama olsun en azından sesin kaynağını tesbit ettim J acaba duyuluyor mudur? J))) Oğuzhan paletimden çekiyo… eyvah ne var??? Bi de dönüyorum ki sağımda birisi dizlerinin üstünde selam durmuş J))) haydaaaa kim şimdi bu?… tanıdım tanıdım bizim ofisten Bülent… Ege Baracudasıyla dalıyo… Yukarısı ne kadar kalabalıksa aşağısı da bir o kadar kalabalık… Çok sıcak ya…

Neyse biz yolumuza devam ediyoruz… Etrafta papağan çok; renkleri de nasıl parlak; uzun zamandan sonra bizi karşılarken yeni pullarını mı takınmışlar nedir J süslenmiş resmen bu balıklar… Dönüyoruz kayaların etrafını, yarıktan geçicez ama sanırım burası orası değil J ben etrafından dolaşalım demek isteyerek sol tarafı işaret ediyorum, devam ediyoruz… Hah işte bizim ayrık J)) geçiyoruz… dönüşe geçtik artık… gürültüden başka problem yok; maske ötüyor dooooorrrttttt doooorrrtttt…

Bu arada Gürel’ le yukarıda geçen dalışta navigasyon eğitimini nasıl başardığımı konuşmuştuk. O aklına geldi heralde dönüyo bana “tekne nerde” diye soruyo. Ben de gösteriyorum ama; bilemedin gibi falan bi işaretler yapıyo; biz Oğuzhan’ la birbirimize bakıp anlam veremiyoruz J sonra çizdiğimiz koca U’ dan sonra ben anlıyorum ki teknenin yerini sadece beni test etmek için sormamış J))))

Bu sefer aldı mı beni bi gülme… Oğuzhan’ a duyuyo musun diye maskenin kenarını gösteriyorum, o da ne demek istediğimi algılayamıyo haklı olarak… J)))

Biz yolda önce Ege Baracuda’ nın teknesini buluyoruz. Benim havalar yerinde, kaybolduk falan diye abartıp telaşlanmıyorum da, suyun altındayız bu sıcakta işte daha ne… Keyfim yerinde… İlerliyoruz… Ama sonunda teknemizi görüyoruz, çıkıyoruz haydi bakalım…

Ben palet vuruyorum, Gürel önce yavaş diye işaret ediyo… Tamam deyip azcık hava boşaltıyorum; balon olmayalım de mi ama…

Bu sefer onlar benden çok uzaktalar…

Allah allaahhh palet vuriim diyorum…

A-na paletler yosunlara deyiyo…

Yauw ben çıkamıyorum ya…

allaaahhh allaahhh…

BCye hava basmak da aklıma gelmiyo…

Ben gülüyorum halime… O kadar vakit dalama dalama şimdi de çıkama…

Olcak iş mi şimdi bu yaaa…

Gürel’ le Oğuzhan yanıma gelip beni yukarı doğru çıkarmaya başlıyolar… Biri sağımda biri solumda ellerimden tutmuş beni yukarı çıkarmaya başlayınca biraz telaşlanıyorum, bana bişey mi oldu diye J yoksa o zamana kadar güle oynaya durumu vardı…

Ben hala ne olduğuna anlam veremiyorum… Sonra Erdinç’ le konuştuk; negatif olmuşum meğer…

4.grup da atlıyor bu arada, onlar için yemek ayırıp, çanı çalıyoruz… Yemekler lezzetli, yeni teyze herkesten tam not alıyor… Yalnız biraz otoriter bi abla aman bilginize…J))

Bizimkiler geldiğinde Lale Hanımcım dalıştan pek memnun mesut, dalış başarılı geçmiş, unutmamış dalmayıJ)) demek uzun süreden sonra dalan herkeste bu endişe oluyor J)

Bu arada Hocamcıma Cuma günü ne yaptığımı anlatmam lazım J)) heran aranabilir çünkü J))))

Feryal’ i biliyosunuz… İstanbulda KSM ile dalışlara gidiyor. Onlar da 7-8 Temmuzda Bodruma dalışa geleceklermiş; Feryal bana da söyleyince, hemen “gelirim tabi” dedim… Fakat hiç bi detay yok… Feryali arıyorum Lizbon’ daymış J)

E nasıl bilgi alıcam ben???

KSM’ nin sitesine baktım, orda da herhangi bi bilgi vs yok… Amaaa Savaş hocanın mail adresi var….

Nınınıııı… Ben de mail attım…

E tabi Bodrumda kimlerle dalıcaz; her dalış grubunda KSMden birileri olacak mı yoksa yerlilere kurban mı edilecez, Savaş Hoca da Mehmet Hoca gibi kompresöre varana kadar kontrol ediyor mu? Ben ne biliiim… Biliyosunuz bilmeden de rahat edemiyorum J))

Mailde en sonda da yazdım Hocam Mehmet Huz, hakkımda bilgi alabilirsiniz diye J)))))

Sanırım Savaş Hoca “geliyo bela” diye bulaşmak istemedi hala cevap gelmedi çünkü J))))) ya da cevap alamayınca gitmiycem diye de düşünmüş olabilir J)))) şimdilik bilemiyoruz J))

Biz bunları konuşup şamata yaparken 2.dalış için Topuk’a karar veriliyo… E hemen hazırlanmak lazım… Ama önce eğitimler atlıycak, sonra discoveryler var… Biraz daha bekleyebiliriz… Bu arada Topuk’ da ağ atılmış L((

2.dalışta Oğuzhan’ ın kardeşi Pınar da bizimle birlikte, ilk dalışta pörtlemiş, 2.yi yapmak istemiyo… Ama bizim muhteşem dörtlüye katınca onu da, bi koşu hazırlanmaya başlıyo J Bu sefer ben Mine’ yle badiyim, Oğuzhan Pınar’ la badi. Ben bu maskeyi ötüyo diye değiştiriyorum, başka bi maske… Aştım yani bi günde 2 değişik maske…

Ve Mineyle biz suda diğerlerini bekliyoruz…

Vaayyyy… Artık sona kalmıyorum, değişik maske kullanıyorum, başkalarıyla dalışa gitme planları falan yapıyorum… Büyüdüm demek… J

Gürel önde biz arkada ilerliyoruz… Etrafımız ağla çevrilmiş L bi tane balık ağa takılmışL(( Gürel onu kurtarmak için yanaşıyor, balığı çıkartıyor ama kurtaramadı, boğulmuş sanırım L(( bu sefer de Gürel yakalanıyo ağlara… Biz Mineyle bekliyoruz… Oğuzhan yardım etmeye çalışıyo, o arada neyse ki bizim özgür dalgıçlardan birileri yetişip bıçaklarını çekiyolar… Gürel kurtulunca biz yolumuza devam ediyoruz… Topukda turumuzu ağların kâh altından kâh üstünden geçerek tamamlıyoruz… Akıntı var ama çok kuvvetli değil… Uçar gibi… Çok eğlenceli… Karagöz ve çipuralar süper… Balıkların hepsinde bir parlaklık var bugün J)) Bu sefer tekneyi bi seferde buluyoruz ve ben de dibe indiğim gibi çıkıyorum J))

4.grubun dalışını beklerken biraz uyukluyorum…

Sonraaa…

Helva zamanıııı…

Dönüş zamanı…

İş zamanııı…

Sıcaaaaak…Çok sıcaaaaak… Daha da sıcak olacaaaaaak…

(hatta oldu da anca kendime geldim Jhala bile sıcak…)

Onun için k(d)alın serin serin…

Elvan

ON HAZİRAN…(10.06.2007)

2011-02-06T23:04:00.000+02:00

10 Haziran bu sene pazara denk gelince, ben daha sene başından bugün dalmaya karar vermiştim…

Şükriye ve Lale ile dalışa gidicez; Aybars ve Gürel’ e de e-mail attım… Aybars 3 hafta üst üste dalışa gelince bu hafta izin alamayacağını söyledi, Gürel de cumartesi dalıp Pazar çalışacakmışşş… Lale’ nin de eşi hastalandı mı? Biz kaldık Şükoyla baş başa J

Sabah ben onu Üçkuyular’ dan alıcam, Çeşme’ ye devam edicez. Uyanamamaktan korkuyorum, gece Danny Brillant konserinde biraz fazla kurt dökmüşüm ;) Fakat bünye, dalış deyince uyanık konuma otomatik geçiyor J Sabah rahatça buluşup, vaktinde de tekneye yetişiyoruz. Hemen öndeki minderlerde yerlerimizi kapıyoruz. Ben uyumak istiyorum ama muhabbet uykudan daha tatlı. J Kahve de içince daha bi kendime geliyorum. Ekip tam takım, bi Doruk eksik J Deniz’ le daha arabayı park ederken karşılaşıyoruz J Teknede tanıdık başka yüzler de var. Haribo Tolga vaaarrr… Hani Mavi Bardaki geceye İstanbul’ dan özel uçakla gelenler vardı ya JNilgün ve Cem Becel vaar… (Besel okunuyomuş Mehmet Hocamcım öyle dedi J hani kalp dostu J)…

Yazacak mısın gene diyolar… Eveeet… Gri atkuyruklu birisi (Güçhan) başından beri okuyorum diyo J bu çok güzel bir duyguymuş yauw… (beni sizler yarattınızzz… J)))

Bu arada yola koyuluyoruz… 88’ e doğru gidiyoruz. Mehmet Hoca listeyi yapıyo; ben de yan gözle takipteyim J

Bana dönüyo “senle napıyoruz bugün” diyo… “e valla dalarım ben artık” diyorum J Tamam o zaman Şüko da artık derin dalışını yapsın bakalım… Bi de Gizem var…

Biz Erdinç, ben, Şüko ve Gizem çekirdek grup olarak dalış yapıcaz…

Hazırlıklarımızı yapıyoruz, ben kontrollerimi yaparken göstergede ibre bi fırt oynuyo… Mehmet Hocaya söylüyorum. Çok az oynadı diye. Ne kadar diye soruyo? Dalıştan önce kendisi tekrar kontrol ediyo ve bakıyorum ahtapot değişiyo… Son anda bizim çekirdek grubumuza bir transfer oluyor, Özgür benim badim olacak. Çünkü kızlar Erdinç’ le matematik dersi yapıcaklar J Özgür “ben havamı hemen bitiririm yalnız, gelir çimlenirim” diyo… (Özgür beni tanımıyo J)

Haydaaa… Hafiften tırsmıyo değilim ama çaktırmıyorum… Ama yine de kaşla göz arasında Erdinç’ e soruyorum “ciddi mi” diye… “Yok yok” diyor J Ohh… Aman yaa…

Atlıycaz artık… Geliyorum platformun ucuna regülatörü takıyorum ağzıma, bööğğkk diye çıkartıyorum geri… Hocamcım şaşıyor miden mi bulanıyo diye evet diyorum ama suya girince geçiyo… “Regülatörü çıkar da atla” diyor… Yok ben atlarım şimdi regülatörümle…

Cup… Denizdeyim... Serin mi biraz?

İnişe geçiyoruz, ben yine çok kolay inemiyorum. Yaa zaten şu dik inişi zor beceriyorum… Özgür’ e elimi uzatıyorum bi el at diye anlamıyor J Tolga tepemden iterek bana yardımcı oluyor J)) neyse yatay oluyoruz da benim için problem kalmıyor… 88’ de öööle gidiyoruz, yumuşak yumuşak iniyoruz… Erdinç’ le kızlar matematik sınıfına gelince sınavlarını oluyolar, biz Özgür’ le devam ediyoruz. Erdinç niye 25mt.de sınav yapıyo ki diye düşünüyorum tabi.

Etrafta neler var? Ben mi pek bişey görmüyorum? Çünkü ben kendime konsantre olmuş durumdayım. Yüzerliğim tamam mı, havam ne kadar, nerdeyiz, kaç metredeyiz, kulaklarım aman kulaklarım… Arada Özgür’ le OKleşiyoruz… Her şey yolunda gidiyor, dönüşe geçiyoruz.

Dönüş yolunda Erdinç bi hayvancık gösteriyo. Elindeki şey kurbağa yavrusuna benziyo. Ben “bu ne?” diyorum o da “dışarıda anlatırım” diyo. Çıkıyoruz artık, benim 50 barım kaldı. Mehmet hocaya üzgün üzgün söylüyorum. O da “olabilir, kaç metreye indiniz?” diyor, konsola birlikte bakıyoruz 27mt gösteriyo. Kaşlarını kaldırıp “daha iyi olabilirdi” diyor bu sefer L Özgür de bana “advence misin sen?” diye soruyo, sanırım yakıştıramadı J “olmaya çalışıyorum işte” diyorum J Beni, nefeslerim konusunda uyarıyor, şöyle yap böyle yap diye.

Antrenmanla ilgili işte…

Gerçi ben bu kadar aradan sonra hevesimi de kaybetmiş miyimdir, üşenir miyim acaba falan diye düşünüyodum ama hiç de öyle olmadı… Dalış bu kadar ay sonra bile hala çok keyifli J))

Yeni teyze yemekleri hazırlamış, harika kokular geliyo… Hemen üzerlerimizi değiştirip, yemeklerimizi de alıp kuruluyoruz minderlerimize J Ben soğanlar hariç (onların canlanmasından korkuyorum 2.dalışta J) geri kalanları silip süpürüyorum. Yemekler epey lezzetli… Colayı bıraktım artık, sağlıklı su içiyorum J sıra sigarada inşallah J çok yakında…

Sohbet ederken Erdinç’ in aklına denizdeki yaratık geliyo; adı “Bonelia”. Bizim gördüğümüz daha bebekmiş. Bu hayvancık dişiymiş, erkeklerini göremiyoruz, çünkü dişinin içinde yaşıyolarmış. Hayret bişii yaa hayvanın bile dişisi cefakâr J)))) bizim Bonelia yemekleri topluyo, içeride erkekler zevk-i sefa… Oh ne ala… J)))

Bu arada ben dalışı not edicem, Erdinç’ e vakti soruyorum da, derinliği de 36 deyince… Nasıl yani oluyorum. Meğer benim gösterge nanaymış, tevekkeli 5mtlerde 0 gösteriyodu J))) Bi taraftan da seviniyorum hiç değilse havamı 30lu metrelerde bitirmişim, hatta sömürmüşüm diye J Bu arada Erdinç elinde pusula ile geziniyor, galiba eğitime devam edicez…

Yemekten sonra güneş de hafifçe yüzünü göstermişken şööle biraz kestirmek ne de güzel olur J deyip devriliyoruz.

Bir süre sonra bir ses uyandırıyor… Erdinç… “Elvaaaan, Şükriyeee hadi brifing vericem, aşağı gelin” diyor… Ben kafamda berem, üstümde rüzgârlığım mışıl mışıl uykumla birlikte iniyorum aşağı… Ortada 2 tane brifing var, çikolatalısından… Az mumlusu benim, çok mumulusu Tolga’ nın J)) Ehh Şüko… Tekneyi de organize etmiş…

Bugün beniiiiiim doğumgünüüüüüm…

Yaş aldıkça doğum günleri daha zevkli hale geliyor J, dün akşam arkadaşlarla konser ve öncesinde yemek, sonrasında pasta, bugün dalış arkadaşlarımla kutlama, akşama yakın dostlarımla yemek, pazartesi iş yerinde kutlama… Çocukken öyle miydi ya? Zaten yaz tatiline denk gelirdi, 3-5 arkadaşın olduğu bi parti hepsi o J Ama şimdi… Valla hayatın tam da en zevkli yerindeyiz sanırsam J

Eveeet… Bu kadar yeter… Biz işimize bakalım… Veee navigation eğitimi için hazır olalım… Erdinç pusularla bizi buluşturuyo ve nasıl kullanacağımızı; aşağıda ne yapacağımızı anlatıyo… Teorik olarak anladık gibi…

Bana ayrı bir pusula veriyo, “ben kızlarla birlikte yaparken sen de kendi kendine takıl bakalım” diyo. Benden hiç mi ümidi yok, yoksa çok mu ümitli anlayamadım J))

Atlamaya hazırız, ama benim ellerim kollarım yetmiyo onu tut bunu da tut aman şunu düşürme, BC şiş mi? Sonuç… Denizdeyim J 25mtlik makarayı açarak gidiyo Erdinç. Şükriye’ yle Gizem de arkasından palet sayarak gidiyolar, ben de onların arkasından. Örneklerdeki 25mtyi 25 palette gitmek meğer cuk diye doğru rakammış. Benim hızım 1metre/palet J

Şimdi kare çizicez. Erdinç önce Gizemi alıyo ben de yanlarında kendi pusulamla… İlk seferinde pek beceremiyorum. Pusula yatay olmak zorunda yoksa işlemiyo. Dirseklerini vücüduna yapıştıracaksın, pusula çenenin altında sabit duracak. E bu sefer göremiyorum. Göreyim derken kuzey şaşıyo, pusula kasıyo. Bi taraftan Erdinç ne zaman döndürecek diye gözlüyorum. Bi taraftan toplama yapmaya çalışıyorum. Derken yalan yanlış bişii oldu J

İkinci tur Şükoyla… Bu sefer daha alışmış durumdayım en azından pusulayı yatay tutup aynı anda da görmeyi başarıyorum, Erdinç’ e de önceden bakıyorum… Toplamaları da yolda yapıyorum… Son dönemeçte 90 dereceyi ayarlayıp karşıma bir bakıyorum ki ahanda makara J))) bugüne kadar en zevk aldığım dalış anı oldu bu an… Nasıl sevindim anlatamam… Kendi kendime bişey yaptım ya… Çok mutluyum…

Sıra doğal navigasyonda… Teknenin yerini biliyoruz… Erdinç bizi peşine takıyor, hiçbir kopya alamayacağımız çayır çimen içinden bir sağ bir sol dolambaçlı bir şekilde bizi dolaştırmaya başlıyor. Sonra aklına geliyor “tekne nerde?” diye soruyo. Hepimiz gösteriyoruz… Tekrar yola koyuluyoruz… Dön baba dön…”tekne nerde?”…gösteriyoruz…

Tabi Erdinç’ e yeter mi?

“Dur!” diyo, “bana bak…”

Takla atıyo…

Sıra sizde…

Ben “yok artık” diyorum… Zaten abarttın diyemediğim için gülmeye başlıyorum…

Kızlar takla atıyolar uslu uslu, ben atmıyorum…

Israr ediyo…

Kendi etrafımda dönüyorum, baaalerin gibi J)) sonra Erdinç 2,5 burgu yapıyo…

Sıra sizde… Ben 1 burgu yapıyorum, başım dönüyo yaa…

Bu kadar dönüşten sonra soruyo “tekne nerde?”

“orda işteee”

Biliyoruz… J Bi de kadın kısmının yön kavramı yoktur derler… pöhh… Üçümüz de süperiz bi kere… Hatta “ultra mega süper mükemmel yüzerlik” çalışması bile sığdırıyoruz bu dalışa… Ben bağdaş kuramıyorum çünkü devriliyorum… Uçar pozisyonda kalmak benim için daha kolay J hem daha da zevkli JSonuçta dönüşe geçiyoruz…

Çıkınca Erdinç “afferim” diyo “yön bulma iyi, yüzerlik iyi”

Yaşşasıııın… Yaşşşasııııın…

Üstümüzü değişip artık keyif bölümüne geçebiliriz…

Mehmet Hoca “yarın da iş var” diye hatırlatma yapıyo L amaaan nerden çıktı diye offflarken İstanbul’ dan gelen arkadaşlar biz yarın çalışmıyoruz diyolar. Tatildeleeeerrr… Hatta öbür gün de çalışmıycaklar… Darısı başımıza… Güle oynaya limana giriyoruz…

İzmir yoluna dökülüyoruz… Şükriye’ yi aldığım noktaya bırakıp, koşar adım eve dönüyorum. Bir çırpıda hazırlanıp, akşam yemeğine yetişmem lazım…

İyi ki doğmuşum, iyi ki de dalmışım…

Siz de sevgiyle k(d)alın…

Elvan

EVEEEET…NERDE KALMIŞTIK?…(06.05.2007)

2011-02-05T23:53:00.000+02:00

Bu hafta İstanbul’ da Yapı Fuarı var; programa göre Cuma-Cumartesi oradayım.

E Pazar?

Hava da olmuş 34º… dalmayıp da napıcaam??

Evet evet… Hadi bu hafta dalalım… Kaan ve Şükriye’ yi de kışkırttıktan sonra ben İstanbul’ a gittim J

Cumartesi gece yarısı EgeBaracudalı dalgıç iş arkadaşım Bülent’le İzmir’ e vardık. Yolda ikimiz de dalış organizasyonumuzu telefonlarla hallettik. Kim kiminle nasıl nerde buluşuyo vs. Kaan önce Karşıyaka’ dan Şükriye’ yi alıyor, sonra Narlıdere’ den beni ve ver elini Çeşme…

Yolda bizimkilerin maceralarını öğreniyorum… Tek sorduğum da “teknenin yeni halini gördünüz mü?” Batmadan önce mi, sonra mı diyolar? Ne batması yauw??? Haaa bi de yangın var… Yangın mııııııı???

Evet… Bir gün makine dairesinde yangın çıkmış… Sonra başka bir Pazar sabahı da dalış için limana geliyolar bi de bakıyolar ki tekne yok… Batmış…

Yok artık… Bu ne yaaa?? Kâbus gibi…

Ben de kışın hastalıktan kurtulamamamı kabus sanıyodum J Yıllardır her sene grip aşısı olan arkadaş ve tanıdıklara bu aşının bir işe yaramadığını söyler makara geçerim; bu sene dalışa sevdalandım ya hadi dedim şu mereti bi de ben deniyim… Nasılsa ööle grip falan olan bi tip değilim, nezle mezle de olmam güzel kış günlerinde de dalıştan ayrı kalmam… Nerdeeee… Bilerek ve isteyerek kendim kendime vücuduma mikropları soktum… E bu kış soğuk da olmayınca dışarıdaki mikroplar da canlı kaldı sanırsam… Bendekilerle birleşince el birliğiyle akıllarına geldikçe beni hasta ettiler… Öyle böyle derken Mayıs ayını bulduk…

5 ay sonra ilk defa dalıcam… Unutmuş olabilir miyim? Ayy bak heyecanlandım şimdi… Yok yaaa… Artık aşmıştım yaniii… Heralde ki becererim… Ama yine de alçaktan gitmekte fayda var…

Teknedeyiz… Mehmet Hocamcım, Erdinç, Benalim Gülüm, Roger ve Tolga… Gıcır teknemiz… Herkesi çok özlemişim yauw… Sonraaa… Aziz var, Devrim geldiii, Moris geldiiii… Natolular var; hem de generalleriyle birlikte J başka tanıdık yok, hep birlikte 27 kişiyiz…

Yola koyulduk… İlk hedefimiz Göbektaşı…

Hocamcım da benimle aynı fikirde uzun aradan sonra ilk dalışım derin olmasın… Roger liderliğinde ben, Şükriye, Julian the general J, Daniel ve arkada Tolga… Grup süper J

Benim meşhur maske sandıktan bulunmuş J, yeni elbiseler var. Bi tane cici seçtim, malum paletlerimi buldum, hazırlıklarım tamam. Hatta ağırlıklarımı bilem hazırladım J

Parkur şööle; atlıyoruz, zincire yüzüyoruz, zincirden iniyoruz ve fazla uzaklaşmadan 12-14mt.lerde dolanıyoruz.

Tamam…

Hazırlıklar OK; atlama sırası bizde… Suya bakma Elvan, karşıya bak, kocamaaan adımı at… Atladım gitti zaten J

Brrrr… Soğuk yauw… Zincire yüzene kadar ellerim dondu vallaaa…

Hazırız, haydi aşağıya… Eeeee… Ben gidemiyoruuum…unutmuşum işteeeeeL

Tolga “ağırlığın az geliyor Elvan abla” diyor. “Kilo almışsın” J hadi ordan, kilo falan almadım, o kadar 1 aydır pilates yapıyoss heralde J

Herkes indi, biz Tolga’ yla bi daha deniyoruz… I-ııh olmuyor…

Tolga’ cım gidip ilave ağırlık alıyor; ceplere dolduruyoz. Başlıyoruz inmeye… Hakkaten ağırlık az gelmiş, şimdi gidiyorum aşağı doğru…

Kulaklarımdan uyuzum, özellikle sağ kulağım beni korkutuyor. Bütün kış dalıştan anlayan bir KBB uzmanı peşindeydim zaten J Neyse dengelemede problem yok… Zincirden iniyoruz…

Altımızda bizden önce inenlerin baloncukları hızla yukarı çıkarken ben hızımı algılayamıyorum; sanki zincirden aşağı hızla kayıyormuşum yada zincir yukarı çekiliyomuş gibi geliyor, telaşlanıyorum… Hani trafikte yanınızdaki otobüs hareket eder de siz hareket ediyormuşsunuz gibi gelir de frene daha bi çok basarsınız… Onun gibi bişey… Tolgaya bakıyorum, vatandaş sakin… Demek acayip bişey yok J

Aşağılara geldik, tam zinciri bıraktığım anda yine sağ kulak takılıyor, biraz yükselip ayarlıyoruz.

Ben kendi kendime telaş içersindeyim, acemi şoför hallerindeyim J Etrafı seyre dalamıyorum… Kendimle meşgulüm… Yüzerliğimi ayarlamaya çalışıyorum… Yatay mı duruyorum?... Nefes alış verişim nasıl?... Derin derin çek… Yavaş hareket et… Bi pıs bas, bekle… Sakin oooolll… Neyse sonunda ayarı tutturuyorumJJ

ohh bee dünya varmış… O kadar da unutmamışım J

Ama o arada bizim generali Tolga tekneye geri götürüyo… Havası bitmiş L biraz da suçlanıyorum kendi kendime, adamı o kadar beklettik tabi aşağıda J

Etrafı görmeye başlayınca kaya kovuklarının arasında saklanan bi ahtapot keşfediyorum… Canım yaa… Bütün kış masada gördüydüm hep, canlısını da özlemişim JJJ balıklar da bakıyolar kimdi bunlar diye J

Aşağıda beyaz tül gibi ama sanki daha çok sümük gibi bişeyler kaplamış etrafı, dokunmaya çekiniyorum. Sonra çıkınca öğreniyoruz ki bu mevsimde olan bişeymiş, sonra geçiyomuş, adı da “paşa boku”ymuş JJJJ

Bi de mısır koçanına benzer, şeffaf zarfları olan şeyler var, onların ne olduğuna yukarıda da karar veremiyolar. Aziz’ le Benal şimdi hatırlayamadığım bir takım isimler söylüyolar o olabilir bu olabilir diye. Sonuçta ne olduklarını anlamıyoruz.

Neyse ilk dalışımız bitiyor ve tekneye çıkmaya çalışıyoruz. Ben merdivenlerde kalıyorum; çok ağırım yauw… Çıkamıyorum basamakları… Valla kaldım öööle JJ gülmeyin yaaaa… Mehmet Hoca asılıyor tüpümden yukarı çekiyor beni, ben de gayret gösteriyorum tabii… Teknenin bir daha ki revizyonunda bir vinç olayına da girmek gerekecek sanırım JJJ Hemen koşup üst baş değiştiriyoruz, donduk J Sonra da güneşe atıyorum ben kendimi… Yorulmuşum galiba, azıcık güneşte kestirsem… Bu arada tek acemileşen ben değilim, Kaan da “kimseye çaktırma ağırlıksız atlamışım” diyor JJJJ Akıllı atladıktan sonra fark etmiş, sonra epey cebelleşmiş ağırlık kemerini takıcam diye J)) Söz kimseye söylemem, ama yazabilirim… heheheee…

Yemek vakti… Erdinç’ le Benal yapmışlar yemekleri… E baya başarılı vallaaa… Yemeği yiyip, öğlen uykusuna devam ediyorum. Zaten yol yorgunuyum, bi de üstüne dalış…

İkinci dalış noktamız, yatak odası… Geçenlerde Fok görmüşler… Gerçi 3 kişiden biri bile resimleyememiş ama yine de inanıyoruz J. Yine görür müyüz ki? Bu sefer derin dalanlarla birleştik. Şükriye üşüdüğü için 2. dalışı pas geçiyor; bu durumda ben Kaan’ la badi oluyorum. Kaan “ben fotoğraf çekicem, bana göz kulak ol” diyor.

Tamam… Hemen hazırlanıp atlıyoruz. Kaan’ da kemer OK, ben ceptekileri çıkardım, kemere 1 tane ekledim… Meğer elbise yeni olduğu içinmişşş benim ağırlık tutturamamam… Benim kilolarla alakası yok yani.. ;)

Ben bile sudayım hala bekliyoruz atlayacaklar var… Yok böööle bişey J)))

Yatak odasına dalıyoruz, bu sefer inişte problem yok. İyi yaa hemen alıştım J Fakat görüş kötü… Sis bulutu içinde ööle gidiyoruz…

Kemere geldiğimizde bakıyorum bekçi karagözler yok L kimse yok zaten yatak odasında… Kovuktan da hemen geçiyorum, fazla içeri girip dolanmadan, zira yoruldum…

Çıkarken önümdeki arkadaş tavana yapışmış uçan balon gibi geçmeye çalışıyor bacadan J e zor oluyo tabi, takılıyo çünkü… Sonunda bir takım parçaları bırakarak da olsa geçmeyi başarıyor J çıkıyoruz; bakıyorum Kaan yok… Resimler çekiyodur diye çıkışta bekliyorum onu; gelince koyuluyoruz yola… Kalabalıkta ilerlemeyi de unutmuşum bir iki palet yiyiyorum kafama ama yapıcak bişey yok J

Ooofff nerde bu tekne yauw… Çıkmak istiyorum artık… Bak Kaan yine kayboldu, nerde diye bakınıyorum, çok da dönemiyorum… Roger’ a soruyorum… işaret ediyo; bi de bakıyorum ki tam tepemden gidiyo… Çıkınca söyledi kulak arıza yapmış meğer J Neyse çıkmadan az önce minik bir ahtapotla oynuyoruz; daha doğrusu ben karşıdan bakıyorum Kaan mıncıklıyo J

Neyse sonunda teknenin merdivenleri göründü, çıkıyoruz… Off yaaa… Bu iş de kondisyon işiymiş meğer… 5 ay dalmadık… ne sırt kaldı, ne bacak… soğuk diye de fazladan mı yorulduk ne??… Ne kemeri uzatmaya halim var, ne paletleri çıkarmaya, hele çıkmaya hiiiç… Kemeri zar zor verdiğimi, paletlerle de boğuştuğumu görünce Hocamcım uzat uzat diye çığırıyor, benim paletler çorap gibi tepeden çekilerek çıkıyor J)) valla çok yoruldum yaaa… bi daha bu kadar ara vermiycem…

Dönüşte tatlımızı da yiyip, ben yine uykuya devam ediyorum. Benal’ le Deniz’ i anıyoruz, konu uyku olunca J

Yorgunum dostlarım yorgunum yorguuuuuun… eve kadar uyuycaaam… tatlı rüyalar…

Sevgiyle k(d)alın…

Elvan

TEK TAŞIMA KENDİM DALDIIIM…(26.11.2006)

2011-02-04T23:17:00.000+02:00

Nerdeyse 1 ay olacak dalmayalı… Hava da maşallah bahar havası… Zaten şantiyeler yüzünden hergün hava durmunu takip ediyorum. Bir site keşfettim, amerikan… Adamlar var ya yarın ne yiyeceğimizi biliyolar valla… 15 güne kadar tahmin yürütüyolar; bi de üstüne saat saat durumu veriyolar. E hafta içi önümüzdeki günleri güneşli görünce… Bu hafta dalasım geldi… J

Erdinç’ le telefonlaşıp, Pazar sabahtan damladım limana… Teknenin önünde yerde öbeklenmiş bir grup var. Allah allaaah… Bi vukuat var ama… Yanaşınca görüyorum, balık temizliyolar J 1 kasa sardalye alınmış… Tam da ben geldiğimde temizleme işi bitmiş… JJ Hay Allah ne de güzel tesadüfJJJ 3 tane koca tencere; birinden alıp, öbüründe yıkayıp, diğerine koyuyolar… Kimler mi? Tabii ki teknedeki en hamarat kişiler başta Mehmet Hocanın güzel eşi Bercis, sonra Benal Hocamcım, Haribo Tolga, paparazzi fotocu Aybars J, Kerim ve Duygu… Ellerinize sağlık… Hareket saatimiz geldi ama hala gelemeyenler var… Mehmet Hoca teknenin hareket saati 10 diye telefonla uyarıyor assolistlerimizi; bi de gelince tabii JJ

Ekip tamamlanıyor ve yola koyuluyoruz… Birisi adaçayı getirmiş; sıcak suyun içine dalları atıp, çıkıyoruz ön tarafa; hava şeker gibi J Mehmet Hocaya soruyorum; “nereye gidiyoruz?” Daha bilemiyor, rüzgar karışık esiyor… Bakıcaz bakalım şööle güzel bi yer…

Eveeet bugün daha önce dalmadığımız yeni bi yere gidiyoruz: Tek Taş

Sağ eller havayaaa, pırlantalar burayaaa…

Listede adım 2* grubunda… Terfi ettim ya JJJ Aybars’ la badiyiz…

Hazırlıklara başlıyoruz… Ben önce canım maskemi buluyorum J (gülmeyin yaaa… sualtında beni kolayca tanıyolar işte JJJ) sonra paletleri kapıyorum; BC ve ahtapotu da aldım mı bi elbise kalıyo geriye… Aybars’ la yan yana başlıyoruz montaja… Ben bitirince BCye hava basıyo mu diye kontrol ediyorum; geçen haftaki gibi platformda telaş olmasın diye J Ve yine basmıyo; çünkü bazılarının iğnesi kısa geliyomuş… Neyse Mehmet Hoca olaya el atıyo da toparlıyoruz işi…

Ben biraz heyecanlıyım tabi doğal olarak…

Tek taş 45mtye kadar iniyomuş; heralde biz de ineriz… miyiz? Amaaan napiim yaaa…

Heyecan var… Ama eskisi gibi değil… Böööle tatlı bi heyecan… Yeni bi yer, yeni bi derinlik, yeni bi yıldız JJJ

Erdinç dalışı anlatıyor. Teknenin başına yüzücez; oradan alçalıcaz, sağa döncez, sola gitcez falan fişmekan sonra bi tünelden geçicez…

Bi dakka bi dakkaaa… Tünel mi?

Kaç metre bu tünelin boyu?

Neyse benden uzun değilmiş J Mehmet Hoca ark gibi bişey deyip olayı yumuşatıyor benim için… Baştan telaşlanmayayım diye JJ

Badimle kontrollerimizi yapıyoruz; haydi bakalım suya… Genelde suya ilk girenler arasında olan Aybars benim badim olunca sonlara kalıyor JJ En son ikimiz de girince; teknenin başına doğru yüzüyoruz… Herkes tamam, nefeslerimizi ayarladık, alçalabiliriz… Ben biraz yukarda kalıyorum, Aybars’ la birlikte alçalıyoruz; kulaklar dengeleniyo… Süper… Dönüyoruz sağa doğru… Benden dolayı biz hemen Erdinç’ in arkasında olacağız… Ben bi taraftan kulaklarımı dengelemekle uğraşıyorum, bi taraftan yüzerliğimi ayarlamaya çalışıyorum… Aybars tutturdu ellerini önünde bağla diye… Tamam diyorum… O hala ellerimi işaret ediyo… Ben yüzerliğimi ayarlamaya çalışıyorum bi taraftan… Önüme geçip ellerimi tutuyo, önüme kavuşturuyo; kamçıyı da elime veriyo… Hay allahım yaaa… Neyse oldu sonunda… offf… Bu arada bi de bakıyorum ki meğer teee 15mtye gelmişiz. A aaa ne çabuuuk… Badim fotoğraf çekiyo, ben onu bekliyorum… Biz grubun en önünde gidelim derken en arkada kalıyoruz J Ama Benal var peşimizde J Aybars’ la badi olmak çok eğlenceli, o fotoğraf çekerken ben de bi sürü şey görmüş oluyorum böylece, hem benim gördüklerimi de gösteriyorum çeksin diye. Süper bişii yakalıyoruz JJ Oydu buydu derken dönüşe geçiyoruz… Ben bi ara Benal’ in konuştuğunu duyuyorum, yani sesini duyuyorum… Allah Allah… Gerçekten konuştu mu ki? Bi ara hafif başım dönüyo… Rakıdan sonra masadan kalkınca şöööle hafif bi baş döner ya onun gibi… Hemen biraz yükseliyorum… Aman neme lazım; olay falan çıkarmıyım şimdi JJJ Aybars doğa fotoğraflarına kendisini kaptırmış giderken Tolga geliyo yanımıza, beni tutuyo, Aybars’ a “birlikte fotoğrafımızı çek” derken Benal bizi sarhoş sanıp yanımıza geliyo JJJ onu da tutuyo kolundan; bi taraftan da poz vermek için regülatörü çıkarmaya çalışıyo; e tabi Benal artık Tolga’ nın sarhoş olduğundan emin JJJ halbuki resim çekilicez…Bu sefer ben gülmeye başlıyorum olanlara; Benal daha da emin bizim sarhoş olduğumuzdanJJJ ya bi dön de gül makineye, resim çekilicez işteee… Erdinç vak vak ediyor üstümüzden elinde dalışın başından beri taşıdığı testi’siyle “hadiii” diye işaret ediyo… Bu arada badim başka birisi tarafından ki o başka birisi de Kerim’ miş, başka bi tarafa götürülmeye çalışıyo JJJ Neyse sonunda dalış hatıramızı da çektirip, Erdinç’ i takip etmeye kaldığımız yerden devam ediyoruz… Tünele geliyoruz… Bu arada dönüşte biz en öne geçmiş olduk J Ben Erdinç’ in hemen arkasından giriyorum, palet vurmamam lazım; kafamı da çarpmıyim diye boşaltıyorum havayı, yapışıyorum yere, ellerimin üstünde ilerliyorum… Ama tünelin çıkışı rampa… Çıkmak için bi palet vuruyorum… Aybars aklıma geliyo… Allah yaaa naaptım ben? Dönüp bakıyorum ki bir toz bulutunun içinden çıkıyor garibim… Bakına bakına dönüyoruz; ben sık sık havamı kontrol ediyorum, Erdinç’ e söylüyorum OK OK diyo… Teknenin merdivenlerini görünce rahatlıyorum; neyse ki 3 dakikayı da geçirdik; ben tüpü sonuna kadar bitirmiş halde çıkıyorum J Tek taş çok güzel bi yer; keşfedecek çok şey var; bi sürü oyuk kovuk… Burada birkaç kere daha dalmalı diyoruz Aybars’ la…

Brrrr… Hemen değişmek lazım… ooff balıklar süper kokuyo yaa… Karnım da nasıl acıktı… Biz sudayken balıklar kızarmış, süper bi salata yapılmış, makarna da var. Yalnız tahin helvalarını küp küp mü yapalım da yiyelim yoksa limonla mı ezelim gibi bir kararsızlık var. Sonuç olarak iki türlü de helva servisine karar veriliyor. Valla ben üstümü değişip tabağın yarısına salata, diğer yarısına da balık doldurup, badime de bi tabak hazırlayıp, sessiz ve derinden doyuruyorum karnımı J Helvalar çıkınca ezmeyi 2.dalıştan sonraya saklamaya karar veriyoruz. J Nasıl yemişiz, şimdi bi de şöööle köpüklü bi kaave olsa… Bana “yemekle ilgili sen bişey yapmadın, kahveleri yap” o zaman diye takılıyolar; ben de tamam diyorum. Teknede kahve, cezve ve fincan var mı ki? Vallahi de var… İsteyenlere kahvelerini yapıyorum, Benal servislerini yapıyor. Ben de son kahveyi kendime alıp, ön tarafa geçiyorum. Yakıyoruz sigaraları da; ooohhhh keyfe bak… Güneş de iliğimizi kemiğimizi ısıtıyo… E durum böyle olunca bir muhabbet bir muhabbet, gır gır şamata…

Benim ellerimi hareket ettirmem ve Aybars’ ın buna engel olma çabasını Mehmet Hocaya anlatıyoruz, o da “2. dalışta al bi parça yeşil ip, bağla ellerini” diyo Aybars’ a... “Ya da bağlamasan bile yeşil ip gördü mü korkar ellerini kıpırdatmaz” diye dalga geçiyolar benimle… Gülüşüyoruz işte… Hele Moris’ in badisi Osman anılarını anlatmaya başlayınca ölüyoruz gülmekten… Fizyolojik olarak yüzerlik ayarlamasında başlıyor kahkahalar ve devamı geliyor… Herkes yeni bişii katıyo anlatılanlara… Ayy ne güldük ne güldük; gözlerimizden yaş geldi vallaaa…

E bi ara da dalalım bari deyip, 2.dalış için hazırlanmaya başlıyoruz.

Ayrıktaştayız…

Hazırlanıp atlıyoruz teker teker… Bir miktar yüzeyden gidip, öyle alçalıcaz… Yolda Aybars “ korkma bıçağım var” diyo J Kendisi hem badi oldu hem de gard JJJ sığlıkta gidiyoruz, uzunca bi süre… Sonra geliyoruz uçurumun kenarına… İşte ben bu derin maviye aşık oldum yaaaa… Uçurumun kenarında Aybars “atlamaaaa atlamaaaa” efekti yapıyor; ben “bırak beni, atlıycam” diyorum JJJ Ama artık korkmaktan çok kendimi maviliğin içine bırakmaktan zevk alıyorum JJJ Aybars’ la yine foto safari şeklinde ilerliyoruz… bir sürü balık da bize eşlik ediyor J o kadar güzel ki… Ayrığa gelmeden hemen önce şişko papağan balıklarının yanında başka kocaman bi balık görüyorum, heyecanla Aybars’ a gösteriyorum. Sinaritmiş meğer o J Sonra bi tane yaratık bulunmuş, Aybars bana uzatıyo, alıyorum elime; küçük bir böcek J karavidaymış adı. Aybars’ a poz veriyoruz birlikte J Balıklarla yollarımız ayrıkta ayrılıyor. Ben bu sefer biraz yoruluyorum; akıntı var sanki, bi de ayrık çalkalıyo beni. Mümkün olduğu kadar yüzeye çıkmadan gideyim diye uğraşıyorum, çünkü yüzeye çıkınca tüpün ağırlığını hissediyorum J Tam çalkalanırken sağ elimi kayalara sürtüyorum, avcumun içinde bir kesik var şimdi J Dönüşte iyice yorgunum, bi de hafifledim heralde, bi türlü ilerleyemiyorum… Sığlıkta Erdinç kayanın altında bi ahtapot görüyo; çıkartmak istiyolar Aybars’ la… Badim yeni eldivenleriyle her taşın altına elini sokabiliyo artık JJJ Ahtapot iyice içeri kaçıyo… Ama Erdinç ondan daha tecrübeli; gidiyomuş gibi yapıyo, ahtapot da çıkmaya başlıyo tehlike geçti diye; işte tam o sırada yakalıyo Erdinç JJJ Çocuklar gibi şen bizimkiler, seviyolar ahtapotu ama hayvancık korkmuş, naapsam da kaçsam diye debeleniyo J sonunda bırakıyolar; o da puufff diye kaçıp gidiyo… Ben bütün bunları kayalıklara tutunmuş izliyorum. Yoruldum bu sefer… Kendimizi tekneye atıyoruz; bu sefer hem yorgunum hem de titriyorum… Çok üşüdüm… Hemen üstümü değişiyorum… Ezme helvayı alıyoruz bankoya; başlıyoruz parmaklamaya… Kerim yakmış purosunu, elektrik sobasının önünde Moris’ le sohbet ediyo… Keyifteyiz yine anlıycaanız JJ Sohbet ede ede limana varıyoruz.

Güldük eğlendik, yine tadı damağımızda gerçek hayatlarımıza dönüyoruz. Bize çok hissettirmemekle birlikte ekipte bi burukluk var; ben tanışamadım ama tanıyanların Ali Baba’ sı dalmış sonsuza bu hafta… Yolu açık olsun…

Sevgiyle k(d)alın…

Elvan

ÇIIIIKTIK AAÇIIK ALINLAAAA…(29.10.2006)

2011-02-04T11:48:00.000+02:00

Bu Pazar 29 Ekim Cumhuriyet Bayramı; ben de bayram çocuklarıyla birlikte erkenden uyanıp Çeşme’ ye doğru yola çıktım. Apartmandan Pazar sabahın köründe koşarak çıkan bi onlar vardı bi de ben J

Arabama kurulup, yola koyuldum; radyomu açtım; 10. Yıl Marşını çalıyor… Bir kadın olarak sahip olduğum imkânlar ve haklar için Atama tekrar şükran duydum J

Son dalışta benim sağ kulak arıza yapınca dalışlara mecburen ara vermiştim… Bu hafta bi deniyim bakalım dedim. Ne de olsa aradan uzuuuun bi süre geçti. Bana ay gibi geldi ama meğer hepi topu 2 hafta sonu dalışını kaçırmışım JJ bi de bayramda kaplumkurbağayı L

Tekneye geldim; ayy bi özlemişim…

Doruk, Erdinç, Mehmet Hoca, Roger, Benal, Tolga… Tanıdıklar teker teker dökülüyor… Gürel, Oğuzhan, Tolga… Aybars geldi, sımsıkı giyinmiş, elinde çantası yok; hastaymış, bizi görmeye gelmiş… Gecikenler var, o yüzden sabah muhabbetimiz uzun sürüyor… Bu arada listeye şööle bi göz atıyorum da eğitim alacak 2-3 kişinin dışında bi benim tek yıldızım var; geri kalanlar arasında 2* vaarr, rescue vaarr, hatta dive master bi abla bilem var… Oğuzhan da 2* eğitimine başlamış… Gürel bana da takılıp duruyor… Tamam yaa… Ben de alıcam ikinci yıldızı… Anlatıyorum ben şu sarhoşluk meselesinden tırsıyorum diye… Gecikenler de tamamlandı; Aybars’ ı karada bırakıp hareket ettik…

Keyfim yerinde, oohh yaaa… Meğer kaç haftadır milleti kasıp kavurmam dalmadığım içinmiş JJ (diyorum ben bunlar bu tüplere kuru hava basmıyolar diye ama kimse bana inanmıyo J)

Roger nereye gidiyoruz diye bana soruyor J Bilmiyorum, daha öğrenmedim… Hakikaten nereye gidiyoruz; yolda gelirken deniz köpük köpüktü…

Yolda Mehmet Hoca listeleri yapıyor… Yine bana takılıyolar… “E bi tek yıldız sensin bugün teknede” Yaa tamam yaaa… Ben de alıcam, ama biliyosunuz işte kulağım arıza yaptı; bu hafta bi deniyim bakim, sonra başlarız… Hem ben daha o 180 soruyu çalışmadım JJJ

Sahi yaa … Peki ben kimle dalıcam bugüüün???

Mehmet Hoca ilk listenin başında adımın etrafına oklar çizerek gösteriyo…

Nasıl yani?

“Evet” diyor; “bugün derin dalışını yapıyosun”

“Emin misiniz? Ben kolay sarhoş olurum ona göre; sarhoşluğum da pistir haaa…” falan diyorum ama hakkımda karar verilmiş bi kere…

Haydaaaa… Günün sürprizi… JJJ

Veee işte dalış maceralarımın ikinci bölümü de başlıyor böylece…

Hay Allah yaa… Tam da heyecansız günlere alışmıştım… Şimdi yok derin dalışıydı, yok azot narkozuydu, yok navigasyondu, hele gece dalışı… JJJ Eğlenceli günler tekrar başlıyo anlaşılan ;)

Aaayyyy heyecan bastı şimdi bak beni yaaa… Midem falan bulanmaya başladı… ooofff…

Erdinç yanına çağırıyo beni, birlikte dalıcaz çünkü… Başlıyo anlatmaya… Aşağıda algılamamız daha yavaş; bunu göstermek için yukarıda ve aşağıda 4 işlem yaptıracaklarmış bana… Sonra beni daha derine çağıran yunuslar falan görürsem, böööle her şey çok güzel ve hoş gelirse işte o zaman sarhoş olmuşum demekmiş… Azot narkozu kötü bişii değilmiş, aksine çok güzel bişeymiş… Zaten asıl o yüzden korkulması gerekiyomuş ya… J 30metreden sonra olabiliyomuş.

Peki, soru: “dalıyoruz ve hangi metrede sarhoş olursak bi daha o derinliğe dalmıyo muyuz?”

Cevap: “hayır, her zaman sarhoşluk yaşayacaksın diye bişey yok. Bazen olmaz, bazen 32mt.de olur; bazen 40mtde olur. Hiç de yaşamayabilirsin ama bilmem kaçıncı dalışından sonra bir gün kafayı buluverebilirsin… JJJ Bunun tecrübeyle de bi alakası yok! Hissettiğinde yükselirsen geçer.”

Haydaaa o zaman bi soru daha: “peki ya bu dalışta şimdi sen sarhoş olursaaaan??!!”

Cevap: “Olabilir…”

Şaka mı acaba bu yaaa… Eğitmenler de sarhoş olur… mu yaaa…

Ooofff gideyim de hazırlanayım bari… ooofff… Heyecanlıyım yaaa…

Tekrar konuşuyoruz… Heyecanlanacak bişey yok… Her zamanki gibi dalış yapıcaz, farklı bişey yapmıycaz… Zaten burasının eğimi de yumuşak, yavaş yavaş inicez… Bu arada Benal elinde matematik sorularıyla geliyo… 30sn.de logaritma sorusu hariç diğerlerini çözüyorum J hain Benal bi de logaritma sorusu yazmış tahtaya JJJ Tabi aslında bu arada bana kronometre tutmak için saat bulamayışını, Gürel’ in telefonunda kronometre var diye onu alışımızı, bu arada saat ayarlarını karıştırmamızı falan da anlatmıyorum…JJ

Bütün bunlar olurken, 88’e geldik… Hazırım; gruptakiler atlıyolar, ben de kuşanıp atlıycam. Mehmet Hoca saatini veriyor bana; neresinde neyi gösteriyo anlatıyo. O anda aşağıda saate bakıp bakamıyacağımı bile bilemiyorum…

Yaa bu arada benim kulak noolucak acaba? Dengelenmezse çıkıcam de mi?

Evet…

Acaba dengelense de mi dalsam, yoksa dengelenmese de mi çıksam?

Ooff yaa… Yine aynı heyecan, yine sebebi belli değil… Mehmet Hocam “sık sık dengeleme yap, ama fazla da zorlama” diye uyarıyo… Neyse kuşandıktan sonra fazla uzatmadan atlıyorum. Ben Erdinç’ in yanındayım; diğer grupla da birleşiyoruz, Roger arkadan takip edecek. Gürel’ e de tembihliyorum “arada bana bak haa” diye, Erdinç’ e de “bak korkarsam falan elini tutarım ona göre” diyorum. İkisi de “tamam” diyor.

Evet, herkes hazır mı benle derin dalmaya?

Hadi bakalım iniyoruz… Başlıyoruz gitmeye… Erdinç ellerim konusunda uyarıyo beni… Yine benden bağımsız hareket ediyolar J Neyse ben kulaklarımı dengeliyorum, yüzerliğimi ayarlıyorum. Erdinç’ in yanında paşa paşa gidiyorum. Kulaklarımda problem yok, en çok ona seviniyorum JJJ

Bi de bana yukarıda tembihlediler, havanı daha sık kontrol edeceksin, 100 barı mutlaka göstereceksin; 5mt.de 3 dk. bekleme mecburi, havan bitse bile tekneden deko tüpü sallıyoruz, ondan faydalanıp yine de bekleyeceksin… Ben de o yüzden konsolu alıyorum, havaya bakıyorum. Bi de derinliğe bak de mi JJJ Aklıma geldiğinde 20küsur metrelerdeydik. Sonra az gidip uz gidiyoruz; bi ara gözüm 30metreye takılıyor. Anam anam anam 30 metreye kadar gelmişiz; kafamı şööle bi yüzeye çeviriyorum, eh çok da uzak değil JJJ 35mt.de Erdinç sınav tahtamı veriyo J önce ilk sorudaki yazıyı anlayamıyorum 1 mi, 7 mi diye. Erdinç’ e sormaya çalışıyorum, o da anlamaya çalışıyo ki ben okuyamadığım rakamla hem çarpma hem bölme olduğunu fark edip, konunun üstünde daha fazla durmuyorum ve süre başlıyor. Sonuç: 40sn. Yani arkadaşlar nasıl denizde cisimler %25 daha büyük görünüyosa, benim de beynim %30 daha yavaş çalışıyo sualtında J Demek normal şartlarda da beynimi %30 daha yavaş çalıştırsam, daha mutlu yaşayacağımJJJ

Bu arada kendimi test ediyorum, her zaman aldığım zevkten daha fazlası yok; demek hala ayıkım J Soruları çözdükten sonra biraz daha ilerliyoruz. Bir kovuğun içine doğru sokuluyor Erdinç, bişeyler arar gibi. Sonra fenerini tutuyor, bi tane böceğin sadece bıyıklarını görebiliyorum ben. Bıyıkların uzunluğuna bakılırsa epey büyük olsa gerek J sonra çekiliyorum diğer arkadaşlar da bakıyor. Bu arada aşağıda renkler güneşten solmuş gibi silik soluk ama feneri tutunca canlanıyorlar J Böcek ziyaretinden sonra dönüşe geçiyoruz, havamı kontrol ediyorum 110… e güzel… Etrafı seyrede seyrede ilerliyoruz. Aramızda bi paparazzi var; bizi kamerayla çekiyo; önümüzde yanımızda… İnsan biraz huzursuz oluyo kamera görünce JJJ Bu arada BC bana büyük gelmeye başlıyor artık; orasını burasını çekiştiriyorum, olmuyor. En sonunda hırka gibi sarınıyorum; hem böylece ellerimi de bağlamış oluyorum ;) 5mtlerde oyalandıktan sonra artık çıkış zamanı geliyor. Erdinç’ le birlikte yükselmeye başlıyoruz. Erdinç bana bişeyler işaret ediyo ama… O arada saatten bip bip slow slow diye uyarı geliyor. Meğer biraz hızlı çıkıyomuşum. Saate bakıyorum bişeyler daha yazıyor ama ne olduğunu anlamıyorum sanırım çıkış hızımı gösteriyor J Neyse yüzeydeyim artık… Ama başım dönüyo sanki biraz… O da geçince tekneye çıkıp tez vakitte üstümü değişiyorum çünkü artık soğuuuuk… Erdinç, Mehmet Hocaya “bu kız tamam istediği yerde herkesle dalabilir artık” diyor…

Yaşasııın yaşasııııın… Savulun ben geliyorum…

Eğitimler için Jandarma Koyuna geçiyoruz; biz yemeğimizi yerken, yeni dalgıç adayları da eğitimlerini alıyorlar; biz yemekten sonra yukarda biraz şekerleme yapıyoruz, biraz sohbet ediyoruz. Ama ne yapsak Gürel’ in yüzünü güldüremiyoruz; benim derin dalışım bile Güreli’ i güldüremiyor bu hafta…

İkinci dalışlar için yatak odasındayız… Deniz biraz dalgalı… Ben small BC bulup hazırlanıyorum; her şeyim hazır. Herkes kuşanmış atlıyor; ben Benal’ den yardım istiyorum… Platformun kenarında hazırlanırken; Mehmet Hoca da geliyor.

Tam her şey tamam derken BCye hava basamıyoruz. Tolga’ ya sesleniyor. Ahtapot değişecek diye. Hadiiii Tolga yeni bi ahtapot getiriyo. Millet suda sabırsızlanıyo… Tamam, geliyorum, bitti derken yine hava basamıyoruz. BC değişecek diyor Mehmet Hoca. Hadiii… Yeni BC geliyor ben diğerini çıkarıyorum. Pitstopdaki F1 pilotları gibiyim. Ben yerimde duruyorum önümde arkamda bir ekip koşuşturuyor. Gürel’ in VİP dalgıç benzetmesi de tam yerine oturuyo vallaaa… En sonunda OK veriliyor ve kendimi suda buluyorum. Var ya dalış hayatımın en hızlı, gerçekten ama en hızlı suya atlayışı oluyor bu…

Erdinç “Ozan’ la birliktesin, benim arkamda olun” diyor. Tamam. Badimin tüpü mavi. Başlıyoruz alçalmaya. Yukarısı dalgalı ama aşağısı da pek farklı değil. Yatay da olduk ama ben gidemiyorum, bu ne yaaa… Akıntıya bak… Bi de sallıyor sağa sola… Böylece Erdinç’ in arkasında olmak yerine en arkada kalıyoruz biz. Bizim önümüzde bazen üstümüzde bi abla var bi yukarda bi aşağıda… J Ben bi taraftan akıntıya karşı gidiyorum, bi taraftan yüzerliğimi ve kulaklarımı dengeliyorum; bu arada da elimde balıkların olduğu bi kağıt tutuyorum.

Bugün ilk defa yatak odasına gireceğim… Ayşe ile tanışacağım J Girmeden Erdinç uyardı “içerde bam bam sesler duyacaksınız korkmayın dalga sesi onlar” diye. Badim çok centilmen, kapının önünde durup bana yol veriyor… Giriyoruz; oda küçük biz kalabalığız… Erdinç çıkışın yakınında bana fenerle Ayşe’ yi gösteriyo J Sonra bekliyoruz bizden önce girenler çıkıyor, biz de arkalarından. Bu arada beklerken içimde “güm güm” bişeyler oluyo; korkmuyorum dalga bunlar JJ Ama bacadan çıkarken sağdaki böceği geçer geçmez aşağıdan baam diye bişey vuruyo, işte o zaman korkuyorum. Gerçi onun da dalga olduğunu anladım ama bu kadar da şiddetli olmaz ki kardeşim… Odadan çıkıp yolumuza devam ediyoruz. Vee işte o meşhur baracudalar… Belki 7–8 tane görüyoruz. Maalesef sürü halinde göremiyoruz; tek tek… Minik şeffaf balıklardan bir bulut var önümüzde. Ozan içlerine dalıyo; çok şekerler yaaa… Biraz ilerde aynı bulutun içinden ben geçiyorum. Çok zevkli şu dalış işi yauw…

Biz en arkada olduğumuz için bütün ekibi arkadan izliyoruz. Abla asansör misali zııııt çıkıyor; sonra zzzuuuttt iniyor. Böylece pörtleme olayının da karşıdan nasıl göründüğüne tanık olmuş oluyorum JJ Tam o sırada sağdan bir baracuda Erdinç’ e doğru dimdik geliyor; kimse görmedi daha. Ben Ozan’ a göstermek için çırpınıyorum; sonunda o da görüyo, Erdinç de. Gerçekten enteresan hayvanmış bu Baracuda JJ… Dönüşte Gürel yanıma geliyo bi karagöz gösteriyo bu ne diye; kâğıttan bakıp göstericem; buluyorum gösteriyorum. Bu da bu dersin sınavıydı galiba JJ Gezelim görelim öğrenelim dersimi de geçtim sanırsam JJJ Bi tek şu ellerim… Gürel de uyarıyo… Ellerimi bağlıyorum… Bu dalışın da sonuna geliyoruz. Bu sefer havamı bitirmeden çıkıyorum(200/90) JJ

Çıkınca yine bir telaş giyiniyoruz… Valla kış günlerinde nasıl olacak bu iş bilmem. Suda neyse ama çıkınca rüzgâr fena üşütüyor. Bi kere bere şart J Çoraplarımı da hiç bu kadar sevmemiştim heralde JJ Helva da ilaç gibi geliyor alkışlar arasında J Dönüş yolunda biz yine yukarda laflıyoruz. Artık yukarda oturulabiliyo; yer bol JJ Gürel sabahtan kalan boyozları bizimle paylaşıyo, yanında da Schweppesi var J Üstündeki reklâmı okuyunca onu ben kopartıp alıyorum. Çünkü bakın ne yazıyor:

“İçinde ferah bir kıpırdanma başlamışsa,

Yerçekiminin seni yeterince etkilemediğini hissediyorsan,

Ağzınla kulakların arasındaki mesafe gittikçe kısalıyorsa,

Ve bu durumun sürmesini istiyorsan,”

Ben sonunu bizim için değiştiriyorum:

DALMAYA DEVAAAAM…

Sevgiyle K(D)alın…

Elvan (29 Ekim 2006)

KULAK YÜZÜNDEN YAZI KISA OLDU KUSURA BAKMAYIN :)) 08.10.2006

2011-02-03T10:28:00.000+02:00

Cumartesi işler akşam saatinde bittiğinde aklıma ilk olarak Pazar günü dalmak geliyor nedense :) Hemen telefona sarılıp Mehmet Hocayı arıyorum:

“Yarın yağmur çamur var mı?”

“Evet var”

“Dalıcak mıyız peki?”

“Biz dalıcaz ama senin için üzgünüm”

“Nasıl yani, hava benim için uygun değil mi?” :)

“Yok, yarın 45 kişiyiz; iki tekne çıkıcaz… Tüp sıkıntısı olur… Dalış yapamama ihtimalin yüksek; ancak fire olursa…”

“ E ben gelmiyiim o zaman” :))

“Hadi gel gel… Dalamasan da gırgır şamata yaparız”

“Tamam, o zaman… Yarın sabah görüşürüz.” :)

Hava kötü ya kesin birileri gelmez… (kıh kıh)

Pazar sabahı atlıyorum arabaya saat 9.30da teknedeyim… Kimsecikler yok, Erdinç, Roger ve Mehmet Hocadan başka… Allah Allah hava kapalı diye 45 fire de olmaz heralde :)))… Yok, sadece ben erken gelmişim :) Acaba saate yanlış mı baktım diyorum; çünkü bizi rüyanda mı gördün diye gülüyorlar. Yoo… Sadece millet 10a doğru geliyor…

Kaan ve Can Hocalar öğrencileriyle geliyorlar… Sonra Gürel geliyor bir arkadaşıyla; arkadaşı dalış dersine başlıyor. Benal’ le Doruk alışverişi yapmış geliyorlar. Erdinç mutfakta… :) Ben misafir sanatçı şeklinde bi kenarda oturuyorum. Gelen gelene…

Tam teknenin kenarında dolaşan kefallere bakarken Aybars geliyor “ben geldiiim” diye. Mehmet Hoca “nerden çıktın” bakışıyla “hoş geldiiin” diyor :))) Ona da “hadi gel ama dalamayabilirsin; fireye bağlı” :)) deniyor.

Aybars’ la ben teknenin yanaşmaları olarak listeye en yakın köşeye oturup, gelenleri ve gelmeyenleri kontrol ediyoruz. Sonunda 6 kişi gelmiyor… lay lay lay laa la lay… :))))

Vee yola koyuluyoruz… Monem’e doğru…

Mehmet Hoca 1. grubu açıklıyor… Benal liderliğinde Aybars-Gürel ikilisi ve Tolga Tatarlar veee bendeniz… Eveeet… Bugün abi dalgıçlarla dalıyorum… E 1,5 yıldız oldum ya :)))

Bu arada ünlü ender anemonumuz “Alicia” ile ilgili konuşuyoruz. Alicia’ yı Monem’ de gece dalışında ilk görüntüleyen magazin fotoğrafçısı (!) Aybars, bacanın içinde nasıl dikkatini çektiğini anlatıyor. Bilim kadını Benal de araştırmalarını ve Amerika’ daki prof.dan gelen bilgileri.

Aslında bu bizim “Alicia” baya bi önemliymiş. Akdeniz’ de hiç kaydı yokmuş; ama kayıt tutulması için de alınıp alkolün içine atılıp bi takım ölçümlemeler yapılması gerekiyomuş. Benal de kıyamadığı için bütün bunları yapmıyor. İkincisini görürsek onda yapacak bunları. Bu Alicia ilk gözağrımız şeklinde… Aklınızda olsun ikinci bir Alicia arıyoruz… :)

Hazırlanıyoruz ilk biz atlıycaz… Bu arada Alicia umarız yerindedir diye de dua ediyoruz :))) Ama o da ne platform 2. grup tarafından işgal edilmiş. Bizim abi dalgıçlar teknenin kenarından atlıyorlar ama benim için bu iş çooook uzak… Neyse bana kadarlık yer açılıyor da ben normal yollarla suya atlıyorum :)

Teknenin başına doğru yüzüyoruz, her zamanki gibi… Benal OKleri aldıktan sonra hadi dalıyoruz diyor… Ben itiraz ediyorum “ipten dalmıycaz mıııı?” diye. Tam da o sırada Mehmet Hoca tekneden bağırıyor “Elvan ipten in!” diye :))) Tamam hocam ben de tam onu diyodum işte :)) İpe tutunup başlıyoruz inmeye… O da ne?!? Aşağıda hiç bişii gözükmüyo… Badimi kontrol ediyorum kaybetmeyeyim diye... OK? OK! Dengelene dengelene iniyoruz aşağı doğru… İyi alıştım ben bu ipten inme işine :)…

Monem sisler içinde…

Bir taraftan Benal’ e bakıyorum kaybetmeyeyim diye bi taraftan Tolga’ ya… Dengelemeler tamam :)

Tam ipi bıraktığım anda son dengelemeyi yapamıyorum…

Benal geliyor; yükseliyoruz… I-ııh biraz daha… Oldu… Devam ediyoruz…

Aşağı indikçe tekrar problem oluyor; tekrar yükseliyoruz… Sonunda problemsiz yükseklikte kalacağımızı yazıyor Benal tahtasına… Yavaş yavaş Monem’ in etrafında turluyoruz…

Biraz alçalıyorum, sağ kulak “hooop” diyor… Ben de “ e hadi dengelen artık” diye ısrar ediyorum. Ama o kazanıyor… Tamam, sevgili kulağım senin rahat olduğun seviyede kalacağım ...

Kaptan köşküne Tolga, Aybars ve Gürel giriyorlar; Benal benimle kapıda bekliyor :) Aybars çıkıp bizim fotoğrafımızı çekiyor :) turumuza devam ediyoruz… Ben kaptan köşküne ön pencerelerinden bakıyorum ama içerisi çok karanlık bişey göremiyorum…

Köşkü terk ettikten sonra “Alicia”yı ziyarete gidiyoruz :) Gündüz pozisyonunda karşılıyor bizi ve hiç itiraz etmeden Aybars’ a poz veriyor… Bu arada arkamızda öyle bir şey var ki… Hani Alicia’ nın ilk “saçlarını dağıtırsın” pozunu hatırlıyor musunuz? İşte öyle… Ben “Alicia’ nın babası” diye gösteriyorum Aybars’ a… Ama aslında o bir halat, yerden yüzeye doğru nerdeyse dümdüz uzanmış, fakat uçları da açılmış suda savruluyor… :)) Sisin içinde biraz ürkütücü görünüyor aslında…

Gürel’ i görüyorum bi ara, kendini balık sanıyor sanki, onlar kadar sessiz ve sakin… Ön tarafa doğru ilerlerken Tolga badim havamı kontrol ediyor :) “oohooo daha çok var :)” Ben Benal’ e yatay duruyo muyum, nasılım? diye soruyorum. Laf aramızda işaretlerle konuşmayı da bayaa bi geliştirdim :)) Benal ise yazarak cevap veriyor. “bir balerin edası var” diye… Suyun içinde gülmek maskeye biraz su kaçırıyor bilginize :)) Ön tarafta oyalanırken Benal su damlası şeklinde bi kurşun buluyor; küpe yapılır diye işaret ediyor :) Alıyorum, üstünde 30gr yazıyor :))) küpe için biraz ağır sanırım… Ama yine de alıyorum başka bir planım var :))))

Çıkış vakti geldi… İpimize doğru gidiyoruz… Bu arada Benal liderim bi takla atıyor ve sırayla bütün gruba attırıyor, tabiî ki ben hariç... Zaten kulağım sevimsiz, bi de takla heyecanı yaşayamıycam. Bu arada arkamdan biri tutuyor beni… “Allahhh nooluyo?” diye dönüyorum… Aybars… Makinasını Gürel’ e veriyor bana bişeyler işaret ediyor. Ben takla atmam için ısrar ediyor sanıyorum ve itiraz ediyorum. Kollarımdan tutuyo, ben döndürecek beni diye direniyorum. Meğer dans edecekmişiz :))) Ben ne biliiim güzelim… Böyle de dansa kaldırılmaz ki… İnsan bi reverans falan yapar :))) Yapardık bi vals derinliğin sessiz müziğinde…

Platforma vardığımızda bizi Mehmet Hoca karşılıyor; ben “ağırlığımı vermek istiyorum” diyorum… Eğiliyor, ağırlığı alacak ya :))) ben 30gr kurşunu uzatıyorum :)))) eğleniyoruz işte :)) Suda biraz vakit geçirdikten sonra çıkıyorum artık gerçek ağırlığımı verip… :)

Biraz soluklanıp bi sigara içeyim derken Aybars elinde makina kara fotoğrafçılığına başlıyor.

Elbiseyi çıkarmasam mı ki diye düşünürken; hem ikinci dalışa daha çok vakit olduğunu öğreniyorum; hem de kulak kendini tekrar hatırlatıyor… Üstümü değişiyorum… Kulağım da kulağııım…

Eğitim dalışları için “Jandarma”ya gidiyoruz. Yemeğimizi orda yiyoruz. Kulağım da kulağıııım…

Yemeğimi yiyince Benal bana bi ilaç veriyo, Gürel de gliserin damlatıyo kulağıma… Ama sanki içine kocaman bi taş kaçmış gibi kulağımın…

Off yaa… Şişti sanki… Bütün sesler de içinde yankılanıyo… Konuşurken kendi sesimden rahatsız oluyorum… En iyisi ben yatiim… ‘. Dalışa kadar geçer mi ki?

Yat yat sıkıldım tabi…

Bu arada 2. dalış noktasına giderken yolda Erdinç Aybars’ a navigasyonu anlatıyor. Ben de dinliyorum. Önce 25mt’yi kaç palette gittiğini ölçecek; sonra pusulayla 25x25 kare çizecek. E ben de dalabilsem birlikte yapardık… Ama maalesef bu dersi kaçırıyorum… Ama artık tamam 2. yıldızı da alıcam… Vakit tamamdır… :) Endişelerim yok değil tabi… En çok da şu sarhoşluk meselesi… Neyse…

2. dalış Yatak Odasında… Hava da nasıl güzel; şeker gibi…

Kulağım biraz hafifledi ama benim dalış yapmam pek mümkün görünmüyor. Dalgıçları gönderiyoruz… Sonra eğitim alacaklar var… Gürel suda olduğu için Işılay’ ın son hazırlıklarına ben yardımcı oluyorum… Onlar da eğitime gidiyor…

Bu arada navigasyon eğitimini tamamlayan Aybars; yakıt ikmali yapıp Gürel’ le, Mehmet Hoca’ nın çizdiği rotada foto safariye çıkıyorlar… Suda 78dk kalınır mı kardeşim yaaa… Dalan var dalamayan var… İnsaf… :))) Aybars çektiği fotoğrafları gösteriyor çıkınca; süper kareler var… Artık bi sergi zamanı geldi… ;)

Sen bu arada naaptın? diye soracak olursanız… Doruk’ un dalışa gitmeden önce tamamladığı helvayı Benal’ le birlikte top top yaptım… Herkes sudan çıktıktan sonra da servisini yaptık… Bu arada biz helvayı mıncıklarken çay-kahve isteyenlerle Tolga badim ilgilendi :) kendisi satışçı olduğu için heralde pek bi benimsedi; hatta yeni fiyat politikaları falan geliştirdi :))) Daha öncesindeydi galiba Benal’im Gül’üm suyla oynarken tamamen yanlışlıkla (!) suyu Mehmet Hoca’ ya isabet ettirdi :) Bak sen şimdi :)) Mehmet Hoca yanlışlıkla (!) Benal’ i havlusuyla suya düşürdü… Havlu yanlışlıkla da Benal’ den emin değilim :))) Sonra biz Benal’ e artık kaybedeceği bişey olmadığını anlattık ama yine de tekrar suyla oynamasını sağlayamadık :))))

Arkadaşların enerjisi bana kulağımı unutturuyor… Sanki benim kulak daha iyi şimdi… Sohbet muhabbet yine tam neşe Dalyan’ a döndük işte…

bodruuummm boodruuummm...

2011-01-30T19:22:00.000+02:00

Bu yazı uzun olacak baştan uyarayım J

Alt tarafı 4 dalış aslında ama kocaaa 2 gün ve bir otobüs dolusu yunus sürüsünün maceraları var tabii… Hangi birini anlatayım bilmiyorum ki… J

Neyse bakalım neler çıkacak…

Ama şunu belirtmeden edemeyeceğim ki; bu yazı “open water ve cmas*”lara ithaf edilmiştir… (nedenini okuyunca anlarsınız; gelenler anladı bile ;))

Hadi başından başlayalım…

1. GÜN / 30.09.2006

Hafta sonu Bodrum’ a gitmenin hayali ve heyecanıyla bütün bir hafta geçti…

Hava nasıl olacak?

Ya iptal olursa?

Ya ben üşütür de nezle falan olursam da dalamazsam… Kendime dikkat etmem lazım…

Cumartesi günü işe gitmeyeceğime göre işlerimi yetiştirmem, toparlamam lazım…

Ya acil bi durum çıkarsa… diye diye Cuma oldu bile :)

Cuma günü güneş açtı; işler yetişti sayılır ( hem zaten iş biter mi? :)) ve ben rahatladım :) Gebze’ deki işte beklenmedik aksaklıklar var ama herkesi programladım; arada telefonla da idare ederim artık… :)

Cumartesi (30.09.2006) sabahı kör vakitte uyanıp, akşamdan hazırlayıp kapının önüne koyduğum çantalarımı da sırtlanıp arabaya koştum… Saat 6.00’ da Üçkuyular Shell’ de olmam lazım… Saat 5.45 ben Shell’ deyim :) otobüste uyurum artık…

Ben arabamın içinde yarı uyur beklerken birer ikişer bizim otobüse bineceği her halinden belli olan birileri gelmeye başladı… En son Gürel’ i de görünce hadi bari ben de yanlarına gideyim deyip, çantaları da alıp iniyorum… Veee gezi resmen başlıyor artık :))

Otobüsümüz gelip biz de yerleşince grup %99 tamamlanmış oldu. Bi tek Söke’ den alacağımız bir kişi kaldı. Mehmet Hoca “yolda tek mola, o da otobandaki tesislerde” dedi. Herkes börekler çörekler yüklenmiş, sabah çayları kahveleri içilmemiş; ilaç gibi geldi tabi hepimize… Hareket planımız şu: otobüs durunca Mehmet Hoca iniyor, gidip pazarlık yapıyor, biz de “in” işareti gelince saldırıya geçiyoruz… :)))

Bu arada kaptan şoförümüzden de biraz bahsetmek lazım tabi :) ben adını öğrenemedim ama amca biraz ters… Bir ara ön tarafa sohbete gittiğimde Mehmet Hocaya dalışla ilgili merak ettiklerini soruyor :) ben “kaptana deneme dalışı yaptıralım” diyorum. “Aman aman istemem” diye cevap veriyor :))

Neyse arkadaşlar daha fazla detaya dalmayalım yoksa çıkamıycaz…

Ayy aslında kahvaltı molasında bir “deniz böğürtleni” meselemiz var…:)))))) Yemeklerden konuşurken balığın yanında yenen sarımsak soslu böğürtlen ne de güzel olurdan başlayıp “deniz böğürtleni” olarak gelişen muhabbet hepimizi sabah sabah kahkahalara boğdu :)) aslında balığın yanında iyi giden “börülce” idi Gürel’in demek istediği :))) dedim ya hangi birini anlatayım :)))

Biz kahvaltımızı ettik; yoldan Hilal hanımı eşinden teslim aldık. Otobüste uyumayı ümit ederken sohbet muhabbet, kakara kikiri ( tabi ben otobüsün arka tarafı için söylüyorum bunları; en arkada Defne ve Benal uyurken; Erdinç ve Güneş Derin’ i uyuturken; onların önündeki dörtlünün koridor tarafındaki ben, Aybars (oruçlu), Gürel ve Julien arada da bize katılan Şükriye, Gonca (oruçlu eşi) ve Oğuzhan’ la bol hikayeli ve fıkralı yolculuk yaptık); Bafa Gölünden sonra tüneli geçer geçmez soldaki keçiboynuzcu - balcıda bir mola; Milas’ ta benzincide bir mola daha derken Bodrum Gümbet’ e vardık…

Otobüsümüz bir yokuşun başında durdu. İndik etrafa bakınıyoruz otel neresi, tekneye nerden gidicez? Derken bagajlar indirilmeye başladı. Yanımıza birkaç araba yanaştı. Bagajları arabalarla otele yollayıp biz de yürüyerek gidecekmişiz…

Nasıl yani?

Basbayaaa… Bu tura treking de dahilmiş meğer :))

Yokuş biraz dik de araç iniş-çıkışı hafif dertli :))) Çok önemli değil o anda bizim için; çünkü hepimiz dalışa kitlenmiş durumdayız :)) Aşağıda bagajlarımızla buluşuyoruz; odalara yerleşmeden hemen tekneye pardon teknelere gidilecek. Biraz kalabalığız da; otobüsle gelen 40 küsur; arabalarıyla gelenlerle 52 kişilik bir grubuz :))

Odalara giriş yapmadan ama fazlalık bagajları resepsiyona bırakarak koşuyoruz deniz kıyısına.

Ben tanıdık bir yüz görüyorum: Pertev… (ben onu makarnacıyken tanıdığımdan benim için Pertevius) crystal dalgıçlar onlarmış meğer… Zaten bu dalış âleminde Pertev’ i tanımayan taş oluyo sanırım…

Biraz hoşbeşten sonra tekneye geçiyorum… A-aaa… Ayakkabılarınızı çıkarınız… Vaayyy…. Hijyen haaa… :))) Hijyen tekne için mi ayakkabılar için mi sonradan kararsız kaldım ama… Hadi neyse…

Tam tekne şamatası yapıcaz derken “open waterlar öbür tekneye” diye bir talimat geliyo. Nee!?!…

Nasıl yani!?!…

Şaka yapıyolar…

Yooo… Gayet ciddiler…

Evet… Open water ve tek yıldızı olan sefil dalgıç parçaları diğer teknede…

Resmen ayrımcılık var karrrdeşiiiiim…

Ben bunu yazmaz mıyım? Ben bunu dilime dolamaz mıyım? Görürsünüz siz… diye diye atlıyoruz diğer tekneye… Yapacak bişey yok… Dalış teknesinde durmaya yıldızımız yetmiyo iyi mi… Hâlbuki ben bu yıldızı alıcam diye ne kadar uğraştım… Revamı şimdi bu… :))) E görürsünüz siz… 1 yıldızda bu kadar uğraştık, bakalım 2. yıldızda ne kadar uğraşacaksınız benle… Mecbur alınacak o yıldız…

Neyse…

Biz teknemize geçtik; kaptanın adı Salih, lakabı “hacı”; sonra bize brifing vermek üzere saçı başı dağınık, kocamaaaan bi göbeği olan, sürekli gülerek konuşan adının da Alican olduğunu öğrendiğimiz bir adam geldi. Gülmeyin… Gerçekten adam işte :))) tamam biraz dağınık :))) ve adının da anımsattığı gibi 50 yaşlarında muzur yaramaz bir çocuk Alican... Anlattı teknede WC var, pompa sistemi falan filan… Bize dalınca başımıza bişey gelirse sorumluluk almadıklarını yazan bi kâğıt imzalattı :) ama biz birbirini pek tanımayan 22 open water hala yapılan ayrımcılıkta kaldık tabi… Durup durup içleniyoruz :)) Bana “mutlaka bunu yazmalısın” hatırlatmaları geliyor :))) yazmaz mıyım arkadaşlar…

Zaten bu yazıyı Bodrum çıkarmasında omuz omuza olduğum tüm open water arkadaşlarıma hattaaa bütün open water dalgıçlara ithaf ediyorum… :)))

Pardon… Bak yine aynı konuya döndük :) nerde kalmıştık?

Evet… Tekne personelimizden bahsediyoduk; bi de genç bi arkadaşımız var. Onu ilk dalış noktasına gittiğimizde fark ettim. Orada tanıtıcam :)

Bu arada “esas tekne” yola koyuldu. Biz de “yardımcı tekne” olarak onları takip edicez. Tabi çapayı alabilirsek… Bizim kaptan biraz usta da… :)))

“Merak etmeyin, çapayı bi alalım, tokatlarız biz onları” diyolar…

Ehh… heralde bizi bırakıp gitmezler… Üvey annenin ormanda terk ettiği kardeşler gibi birlik ve beraberlik içersindeyiz :))) Gözlerimiz yaşlı, giden “esas tekne”nin arkasından bakıyoruz…:)))

Sonunda biz de hareket edebiliyoruz ve hakikaten kaptanın dediği gibi onlara yetişiyoruz.

Tabi Bodrum’ a biraz geç geldiğimizden ilk dalış için planladıkları ve adına “batık” dedikleri yer kapılmış…

Hadi bi sonrakine diyolar… Orası da kapılmış…

Öbürkü de kapılmış diye gidiyoruz da gidiyoruz…

Sonunda “poyraz” adı verilen yerde ilk dalışlarımızı yapmak üzere demirliyoruz. Yani “esas tekne” demirliyo. :))

Biz “yardımcı tekne” olarak her demirleme öncesi “esas tekne”yi önce bi tavaf edip :))) saygılarımızı sunuyoruz. Dedim ya bizim kaptan biraz usta :)) (inanmıycaksınız yazarken gülüyorum yaaa :))))) sonra yanaşıyoruz. Bu arada çapayı atıyoruz; teknenin kıçı karaya bakıyo ya; bağlanıcaz bi şekilde…

İşteee bizim teknedeki o genç arkadaşımız sahneye çıkıyo…

İlmeği geçiriyo boynuna (evet evet boynuna) atlıyo denize…:)) gidiyo kayalara takıyo… Tabi halat bu, teknede durduğu gibi durmuyo kayalarda… çıkıyo… Halat mı oynak, kayalar mı kıpraşıyo bilmiyorum artık… Gidiyo bi daha başka bi kayaya takıyo bu sefer… :)))) Neyse sonunda en hareketsiz kayayı buluyo da biz de diğer tekneyle aramızda bir bağ kuruyoruz…

Genç arkadaşımızın adı Emre… Emre aslında dive master olup, bizim teknede köle muamelesi görüyo… Emre yakala, Emre bağla, Emre çöz, vırt Emre, zırt Emre…

Sonra kaptan bi de Abidin’ e emirler yağdırıyo… Ama bu Abidin kaptanı pek takmıyo sanırım; biz hiç görmüyoruz onu söylenenleri yaparken; kaptan kendi söylüyo kendi yapıyo… Sonunda ben soruyorum dayanamayıp “yauw kaptan Alican’ı tanıdık, Emre’ yi tanıdık, bi de sen 3 kişisiniz. İyi de bu Abidin kim?” Meğer Alican’ a Abidin diyolarmış kısaca… :))) Alican 30 yıl Amerika’ da yaşadıktan sonra yurda dönmüş; geldiğinde de Abidin isimli bi şarkıcıya kıl olmuş, isim ordan kalmış :))) Ben şarkıcı Abidin’ i bilemedim… Neyse bilenler bilmeyenlere anlatsın :)

Eveeeet artık gerçek konumuza dönebiliriz…

Dalışlar başlıyooooooo…

Biz sefil open waterlar son 4 grubuz… Önce rütbeliler, bol yıldızlılar girecek, sonra biz…

Mehmet Hoca grupları açıklıyor. Biz; yani ben, Şükriye, Can Okşan, İnanç ve eşi Derman ve Lale hanım ilk grubuz… Liderimiz Allahıma bin şükür Mehmet Hoca; “crystal” dalgıçlardan Sarah da security… Ohh aman pek bi rahatladım… Ben Şükriye’ yle badiyim; Can da Lale ile… (Kaancım pardon, gelemedin, artık elini tutmadığım bir badim daha oldu :)) daha nicelerine inşallah :))

Sonunda “esas tekne”ye geçmemize izin veriliyor. Geçip malzeme toparlıycaz. Benim yazılardan sanırım bahsedilmiş, ya da dilime düşmek istemeyen Pertev bana en yeni elbiselerden bir adet seçiyor.

Maske seçimini bekliyosunuz amaaa Mehmet Hocamın çantasından bizim çift renkli maske çıkıyor :)) heheheeee (onu sipariş etmiştim tahmin edeceğiniz gibi) Mehmet Hoca Pertev’ e maskenin yosunlarını gösterip, “başka kimse bununla dalmıyo, Elvan da bundan başkasıyla dalmıyo” diye anlatıyo :))) Ama aslında o maskenin başka bi müşterisi daha var. Benim olmadığım günlerde Oğuzhan kullanıyor onu :)) Yaaa… Yosunlu mosunlu… Biz seviyoruz o maskeyi…

Tabi palet ısmarlama yüzsüzlüğünü de yapamadığımdan teknede palet avına başlıyorum… Neyse bi numara küçük ama büyükten iyidir şeklinde onları da tespit ettikten sonra giyinip, ağırlık olayına girişiyorum; tüplerin çoğu çelikmiş; Pertev’ in bana hazırladığı da… Bağlıyorum ağırlıkları çeliğe göre… Mehmet Hoca hala Pertev’ e anlatıyo, “şimdi ağırlıkların kontrolüne, ayarına gelir” diye… Üstüne ben gidiyorum tabii… Son ayarlarım da yapıldıktan sonra; tüpümü, regülatörleri; havamı, suyumu kendi ellerimle, gözlerimle kontrol edip gönül rahatlıyla kuşanıyorum ve atlıycam…

Maskeye tükürük; ee duş nerde? Yok muuu? Atlamamıza yardımcı olan arkadaş alıyor maskeyi denizde yıkayıp bana veriyor. “ Pardon içine su doldurur musunuz?” “Hem yüzümü ıslatıp ferahlıyorum, hem de saçlarımı geriye atıyorum da bu şekilde…” Alışkanlık işte…:) Adamcaaz şaşkın… E ben deseniz zaten her adımda şaşırıyorum…

Vee daha fazla uzatmadan atlıyorum… Badim beni bekliyor; grup toparlanıyoruz ve inişe geçiyoruz…

Şükriye’ yle sürekli göz temasında Mehmet Hocayı en önden takip ediyoruz. Manzara bizim buralardan pek farklı değil aslında. Sadece burası biraz daha kalabalık… Ama şimdilik balıklar da tanıdık… Ama o da ne?! Desenini nasıl anlatayım? Sanki leopar gibi ama yeşilli falan, asık suratlı, kalın dudaklı bi balık var ilerde… Mehmet Hoca da gösteriyo… “Ne ki?” diye düşündüğüm gözlerimden mi anlaşılıyor nedir; regülatörü çıkarıp “orfoz” diyor. Hadi yaaa… Vay beee orfoz görmüşüm :)) Az gidip uz gidip sonra da geri dönüyoruz… Süngerler de bi sürü… Hani Bodrum’ un da süngeri ve avcıları meşhur ya… Gerçekten çokmuş… Ama niye “sünger avcısı” deniyo ki? Öööle duruyolar… Yani avlamaya gerek yok, toplasalar olur :))) Bu arada ben bu dalışta kendi kendime de çok güldüm… :)) arkamdan tık tık diye birisi dürtüyo… bir heyecan arkamı dönüyorum… kimse yok… Allah Allah… sonra bi süre sonra bi daha… tık tık… yauw kim var diye dönüyorum… kimse… sonra fark ediyorum; tüp kayıp ağırlıklarıma çarpıyooo… hay Allah iyiliğimi versin…:) kuyruğunu kovalayan kuçular gibiyim… :))) Güzel bir dalışın sonuna geliyoruz, her şey çok hoştu… Tekneye çıkmadan sadece ağırlık ve paletleri vermek yetmiyor; BCyi de çıkarmak gerek... Yoksa eğimi denize doğru olan merdivenden çıkmamız pek mümkün değil :) ama rahat bişiii bu…

Elbiseleri çıkarıp, kendi teknemize geçiyoruz… Biz kendi teknemizde pek rahatız… Bol bol yerimiz var… WCmiz var :)))) anlatmadan geçemiycem… Şimdi tuvalete mi girmek istiyosunuz? Önce 2. bir kişi ayarlamanız lazım… Sonra dışarıda hazırlıklarınızı tamamlayıp, geri geri içeri gireceksiniz… Dışarıdaki 2. kişi de sürme kapıyı çekip kapatıcak… Ama fazla da uzaklaşmıycak ki, siz “bittiiiii” diye seslendiğinizde içeride kolu olmayan kapıyı dışarıdan açabilsin… :))) Bizim ilkokul çetesinden arkadaşım Can sağolsun bu görevi üstlendi de denizlerimiz temiz kaldı :))

Eveeeet… Yemek zamanı… Yarım ekmek arası peynir, salam, domates ve 2. dalışta canlanacağı kesin olan mayonez ve bezelyeler :))) yemiyim diyorum, başıma gelecekleri tahmin ediyorum ama açım yauw… Neyse sonuna doğru yememem gerektiğine kendimi ikna ediyorum :))) Bu arada bizden sonra dalanlar da geri dönüyor ve 2. dalış noktasına doğru yola çıkıyoruz. Tabii ki önce “esas tekne” yola koyuluyor çünkü bizim kaptan usta ya, çapayı bi atıyo bi daha çekebilene aşk olsun :)))

Bu arada ben defteri çıkarıp dalışı not ediyorum… Lale Hanım da dalış defteri yerine son anda kızına “çantama bi bloknot at” uyarısından sonra çantasından çıkan cicili bicili gençkız bloknotuna tutuyor dalış notlarını :)) Aslında ben de yanıma bloknot almadığıma pişmanım… Not etmem gereken o kadar çok şey var ki… Bari unutmadan hepsini yazabilsem :)

2. Dalış noktamız “Aksona”… Yine bizden önceki dalış gruplarının dalmasını ve bir kısmının çıkmasını bekledikten sonra sıra bize geldiğinde diğer tarafa geçiyoruz. Tabii ki ağırlık kemerini bi sıkıyorum ben, sandviç bütün olarak hooop kemerin üstüne çıkıyor… off yaaa… Yeme dedik sana de mi?

İkinci dalışta liderimiz Emir, bi damlacık… Lale Hanım Emir’ e ısrarla Can diyor… Biz de adını Emircan yapıyoruz… Lale hanım ilk dalışta deneyemediği yeni numaralı maskesini bu dalışta deneyecek :) Liderimiz uyarılarını yapıyor, dalışı, rotamızı anlatıyor; başlıyoruz atlamaya… Herkesten tek tek OK aldıktan sonra “hadi bakalım” diyor, inişe geçiyoruz :) Aşağıda da biraz bekliyoruz; Emir koluna saatini ya da dalış bilgisayarını takıyor… Sonra yola çıkıyoruz…

Tam ilerlemeye başlamışken, arka tarafta bişeylerin yolunda gitmediği anlaşılıyor… Emir koşar adım arkaya gidiyor… Ben de arkama dönüp bakıyorum nooluyo diye… Ve işte daha önce Erdinç’in panik dalgıç tarifindeki “boyoz gözleri” görüyorum Lale’de… İşte şimdi anladım… Kulak problemi sanıyoruz… Biraz yükseliyolar… Emir OK mi soruyo… Lale yukarı diyo… En sonunda bize bekleyin diyor ve Lale’ yi tekneye geri götürüp, dönüyor. Tekrar yolumuza devam ediyoruz…

Burada manzara bizim oralara göre biraz daha farklı :))) burası daha çok peri bacalarına benziyor… Kayaların tepelerinde şapka gibi süngerler var kocaman kocaman :)) Gerçekten de burası tıpkı Göreme gibi :)) Etrafta tanıdık balıklar var… Ama küçücük fosforlu yeşil balıkları tanımıyorum; bi de siyah benekleri var… Çok şekerler :) Aaaa… bi de kayaların altında kahverengi tülden helezonik bişey gördüm… Ama çok bakamadım… Sonra başka bi tane daha görünce merakla dokunuyorum; içinden çıktığı tüpe kaçıveriyo zaten etrafta ne var ne yok diye bakınmaktan kulaklarım da su doluyo :)) daha bi sürü havamız varken geri dönüveriyoruz ve dalış 30dk.da bitiyor… Ama yaaa… Çok kısa yaaaa… noolur biraz daha kalalıııım… Yok, çıkıyoruz diyor Emir… ooofff… çıkıcaz artık napalım… Doyamadık ama… Emir “yarın affettiricem” diye söz veriyor… Peki madem… Zaten Emir bi damla falan ama bence başarılı bir lider ve eminim iyi bir eğitmen de olur…

Biz takımları ve elbiseleri bırakıp kendi teknemize geçiyoruz… Rüzgâr da ısırıyo hani… şöööle sıcak bi çayla boyoz, börek falan yesek… Biz çay alalım derken, Alican bizim boyozları fark ediyor… Meğer Alican Çeşmeliymiş… Bodrum’ da boyoz bilmezlermiş… Hasretmiş adamcaaz… Bizim boyozlarla hasretini giderdi işte naapsın… :) Neyse ama sayesinde biz de saatlerdir dilendiğimiz çaylarımızı alabildik… Hatta kendi elleriyle yaptı Abidin :)))

Çaylarımızı içerken Lale’ yle konuşuyoruz. Merak ettik arkadaşımızı. Meğer nefes alamamış… Daha doğrusu nefes almaya bile takati kalmamış. Tükenme dedikleri bu mu ki? İlk dalıştan sonra yoldayken “uyku bastırdı, yoruldum” diyodu… Önce dalmasam diye düşünmüş, sonra da kaçırmak istememiş… Böylece başta Lale olmak üzere hepimiz, kendimizi yorgun hissettiğimizde ya da yeteri kadar iyi hissetmediğimizde dalmamamız gerektiğini öğreniyoruz.

“Esas tekne” yola koyuluyor; biz çapamızı takıldığı yerden kurtarıp yine arkadan takip ediyoruz :)) rüzgâr fena… Hepimiz sarınıp sarmalanıp oturuyoruz, yatıyoruz, konuşuyoruz, gülüşüyoruz… Odalara gider gitmez sıcak duş ile ısınma hayalleri kuruyoruz. Birden aklıma sıcak su olmayabileceği geliyor… Kızlar “yok canııııım” diyolar… :)))

Yol o kadar uzuyo ki, hava kararacak nerdeyse… yaa acaba bizi Çeşme’ ye iade mi edecekler? Nerdeyse İzmir’ e geldik…

Yolda etrafımızdan geçen teknelerle ilgileniyoruz… 2 direklisi var; 3 direklisi vaarr… 2 ile 3 direk arasında 150milyar fark varmış :) yani bi direk 150milyar… Direklere bakıp fiyat biçiyoruz… “Abi bu 2 direk ama bunun direkler rahat 200 eder” falan :))) Ama pek bi zarif süzülüyolar suda…

İskeleye yanaşıyoruz artık ...ohh beee….

Oda numaralarımızı öğrenip, çantalarımızı da alıp, biran önce duş alabilmek için odalarımıza koşuyoruz… Akşam yemeğinde oteldeyiz… Heralde hazırlananlar gidiyodur…

Bizim odada sicim gibi sadece soğuk su akıyor ve banyonun ampulü bozuk… Resepsiyonu arayalım diye ahizeyi kaldırıyoruz, tık yok… Şaka gibi :)

Yaa zaten yemişiz rüzgârı, soğuk suyla da duş alırsak hastalanacağımız kesin… Onun için teknik servisi bulup, önce suyumuzu yaptırıyoruz, arkasından da ampulümüzü değiştirtiyoruz :)) Adamlar bi de güzel banyoya paspas da çekip gidiyolar :)

Şükriye’ nin saçı uzun ya; duş önceliği onun… Ama Şükriye sıcak suyu bulamıyor… Şipşak işini halledip, çıkıyor. Ben de giriyorum duşa o çıkınca… Beni de uyarıyor sıcak su olmamış diye… Ama ben suyu açıyorum sıcak akıyo :))) Büyük uğraşlardan sonra odadan çıkabiliyoruz… Yemek salonuna gittiğimizde, milletin çok önceden gelmiş olduğunu anlıyoruz. Çünkü bazı arkadaşların odalarında su bile akmıyomuş :))) Biz kaldığımız odayı gerekli tadilatları yaptırıp gelecek sezona hazır bırakıyoruz :) bi tek telefonu halletmedik…

Yemekte bakıyoruz ki upuzuuun bi masa var; ama bizim sefil dalgıçlar diğer masalarda :))) bu gezinin şamatası da bu oluyor… Advencedler buraya, open waterlar şuraya…

En sonunda Erdinç Hocanın doğumgünü hepimizi bir araya topluyor… İyi ki doğduuuuun Eeerdiiiinç…

Bi taraftan günün yorumları, bir taraftan eşlerin tatlı atışmaları, hele Mehmet Hocanın anlattığı diyetisyen anısından sonra gözlerimizden yaşlar geliyor… Ayyy ne güldük yaaa… Neşemiz hiç eksilmesin… :))) Bu arada cumartesi işi çıkıp da sabahtan bizimle gelemeyen Deniz yetişiyor partiye…

Valla muhabbetleri tek tek nasıl anlatayım şimdi size… Öyle insanlar bir araya gelmişiz ki atılan pasların hiçbiri heba olmuyor ve espriler zincirleme gidiyor… :)))

Sonunda ertesi gün erken kalkacağımızı ve dalacağımızı hatırlayıp uyumaya karar veriyoruz. Odalara çekiliyoruz.

Mehmet Hoca aşağıya inip, tüplerin basımını kontrol edecek.

Bu arada gece bar maceralarını Aybars, Gürel ve gençlikten dinlemek lazım… Biz bir iki kare dinledik… Özellikle kime dans ettiği konusunda iddiaya girilen hatunun dansını Aybars size plan ve kesit olarak çizip yollar diye düşünüyorum :)))) Biz ancak öyle anlayabildik…:)))

(01.10.2006-Pazar)

Sabah erkenden ayaktayız… Hareket saatimiz 9.30… aman geç kalmayalım da dalış yerlerini kaptırmayalım…

Kahvaltıya gidiyoruz… Bal var, yağ yok… söylüyoruz… “aaa çıkarmamış mıyız?”… geliyor… çay var, şeker yok… söylüyoruz… “aaa koymamış mıyız?”… geliyor… arkadaşlar uyanamamışlar :)) halbuki biz hepimiz cin gibiyiz…

Akşamdan açıklanan odalara çantalarımızı toplayıp bırakıyoruz; dönüşte nasıl bir curcuna olacak Allah bilir :)))

Erkenden kalktık ki bugün dalış noktalarını kimselere kaptırmayalım, güzel güzel yerlerde dalalım diye… Hareket saatimiz 9.30 diye açıklanmıştı… Gece alemlere akan gençlik dahil tam kadro tam vaktinde tekne(ler)deyiz.

Şu ayakkabı çıkarma meselesi yine gündemde sanki temizlik yapmışlar gibi… Gece alkol ve kâğıt oyunları eşliğinde tüplerin sabah 2.30’ a kadar anca doldurulduğunu öğreniyoruz… O kadar yorulmuş ki arkadaşlar elbiseleri ters yüz edip de yıkayamamışlar bile… 

Biz “sefil dalgıçlar teknesine” geçiyoruz ki bir gün önce ağzına kadar doldurduğumuz çöp hala aynı haşmetini koruyor. Ben yerdeki çöpleri de içine atıp kovayı Erdinç’ e uzatıyorum, o da teknede o işleri yapması gereken birilerine…

Sanmayın ki bütün bunlar keyfimizi kaçırıyor… Biz hala çok eğleniyoruz…

Ve sanırım herkes Çeşme’ ye, Dolphinland’ e, birlikte olduğumuz herkese varlıklarından dolayı şükrediyor…

İşte adamlar da bizi o yüzden akraba sanıyor :))) Herkes birbirini kolluyor, yardım ediyor… Hepimizin gözü hepimizin üstünde…

Velhasıl kelam biz tam vaktinde tekneye geldiğimiz gibi ortalığı da toparlıyoruz ama bizim kaptan ortada yok… Saat kaç oldu?... Hacı bekler gibi kaptanı bekliyoruz… Tevekkeli adamın lakabı “hacı” … :)))

Neyse sonunda elinde bir bidon mazotla sallana sallana geliyor hacı… Tabii ki önce “esas tekne” yola kolayca çıkıyor; biz yine çapa alma gayreti içindeyiz :)))

Bugün ilk dalışımız “büyük reef” denen yerde… Ayrımcılığı biraz olsun hafifletmek için sanırım, bugün dalış önceliğini bize veriyolar… Ya da belki “şu çömezler bi dolanıp gelsin de aklımız onlarda kalmadan biz de rahat rahat dalalım” diye mi düşünüyolar bilmiyorum artık :)))

Gideceğimiz yer orta deniz olduğundan tekneleri birbirine bağlamayacakmışız, onun için biz yanımıza elbiseleri de alıp geçiyoruz. Giyinicez, gruplarımız çağrıldıkça deniz yoluyla dalış teknesine geçicez…

Dalışın nasıl olacağını anlatmaya başlıyolar… Ben dinledikçe heyecanlanıyorum… Lider Emre olarak açıklanıyor… Hadi bakalıııım… Aldı mı beni beter bi heyecan… Çünkü Emre maalesef bizimle dalmaktan mutlu değil… Bizim birbirimizle şakalaşmalarımızı sanırım ciddiye almış ve advencedlerle dalmak istiyor… Sıpaya bak; bizi dalgıç yerine koymuyo iyi mi… Oğğluuum biz şakalaşıyoruz, sana nooluyo… Hem bize sadece bizimkiler ayrımcılık yapabilir, tamam mıı?

“Bizden kimse olmıycak mı?” diye soruyorum Mehmet Hocaya… “işte Can vaaar, Şükriye vaaarrr…” diye eğleniyor :))) yaa hocam öööle değiiiillll yaaa… Baksana zaten şu Emre’ yee…

Büyük reef denen yer, denizin ortasında bir dağ imiş. Üst noktası yüzeyden 8-9mt aşağıda; en dibi de 35mt. Bizim dalış derinliğimiz 15 metre olacakmış, 3mt de düşme payı kalsınmış.

Yaaa ne düşmesi yaaa?

Duvar dalışı gibi diyolar…

Yaa ne duvarı yaaa?

Benim duvar deyince anladığımla, onların anlatmak istedikleri arasında umarım fark vardır diye düşünerek tekrar soruyorum. “Şimdi duvar dediğiniz dibe doğru dimdik mi iniyor; yoksa hafif eğimli de bizim altımızda bir miktar da olsa kara olacak mı?”

Cevap geliyor “ eğimli ama eğim dik” hah şimdi anlaştık işteee… :)

Bizden önce başka bi dalış teknesi yerleşmiş “büyük reef”e  bizim “esas tekne” de onlardan biraz açığa demirlemiş. Biz de aralarına girmeye çalışıyoruz. Ama tahmin edeceğiniz gibi biraz(!) vaktimizi alıyor… Biraz(!) … :)))

Öyle yapıyo olmuyo, böyle yapıyo olmuyo… Ya kaptan sal gitsin… O da olmuyo… Feribot geçecek şimdi dalga geleceeeek…… Ayyy bana fenalıklar geliyooo…

İlk üç grup suya atlayıp atlayıp gidiyolar… Arkadaşlar dalış için suya atlamaya başlıyo; bizim teknenin burnu dalış platformuna yanaşıyo… Kaçın kaçııın… Feribot geçti, dalga geliyoooo… Off yaaa… Atlayan teknenin burnuna, zincirden inilecek…

Bizim teknede Şükriye, Lale ve ben kalmışız… Feribotun dalgasının geçmesini bekliyoruz… Arkada masa devriliyor dalgadan… Sular durulunca bize de gelin komutunu veriyolar; teknenin burnundan atıyoruz kendimizi sulara…

Ooohh dünya varmış…

“Esas tekne”ye çıkıp, kuşanıyoruz; bende bi heyecan bi heyecan… Neyse sonuçta kuşanırken liderin yine Emir olduğunu öğreniyoruz… Ohh aman biraz olsun rahatladım…

Emir “benimle aynı seviyede ya da benden biraz yukarda kalın” diye sıkı sıkı tembihliyo… “Bu dalış diğerlerine göre daha zor bi dalış olacak sizin için” diyo… Yüzerliğimizi çok iyi ayarlamamız gerekiyo 35mt.ye kaçmamak için…

Yaaa… Ya ben dibe çökerseeem? E kızım hayret bişiii BC var ya üstünde, bas havayı ayarla işte…

Allah allaaah…

Off allahım yaaa… Hadi atlayalım artık… Midem bulanıyo…

Atlayıp, zincire doğru yüzmeye başlıyoruz… Zincire gelince tutunup, nefesimi ayarlamaya çalışıyorum…

Emir dalışı tekrar ediyor… Emniyet beklemesini zincire tutunup yapıcaz diyor. Ben tutunamazsam, beni tutundurur musun? diyorum. Tabi diyor :)

Ben heyecanlıyım, midem bulanıyor… Gerçi dalınca hepsi geçiyo ama… Sahne heyecanı işte…:)) Emir” bu iyi bişey” diyo,” olayın ruhunu taşıyosun” :)))

Grubun geri kalanı da geliyor ve sıralamamızı yapıyoruz… Emir Can’ la badi; ben Şükriye’ yle; arkamızda İnanç’ la Derman; en arkada da Emre’ yle Lale… Bu sırayla zincirden inmeye başlıyoruz…

Ben nasıl olacak falan derken; dalış hayatımın en süper inişini gerçekleştiriyorum…

Vay bee…

Aşağıda toplanıp; liderimizin peşine takılıyoruz… Her şey yolunda… Emir sık sık dönüp grubu kontrol ediyor…

Afferim afferim…

Emir de alkışlıyor :)))

Önce 9 metrelerde ilerliyoruz… Tam 12lere doğru sallandığımız sırada biraz aşağıda 3 tane orfoz görüyoruz :) “aaa…orfooozzz” diye birbirimize gösteriyoruz… Onlardan biri de bizi fark ediyor o da ağzını “ aaa…dalgıııç” der gibi açıp kapıyor… Devam ediyoruz… Artık karagözler, çupralar, papazlar, sarpalar çok sıradan… İlerde bir iki orfoz daha… Allah allaaahhh… Kocamanlar… Bi de çok alemler yauw… Süngerlerin üstüne konuyolar, ööle duruyolar… Yüzeyim falan demek yok… Boyuna yat yat… Kafamı çeviriyorum yukarda kayaların üstünde yatıyo bi tane :) Bi tane görüyoruz, bizden epey aşağıda ama kocaman… Can o tarafa doğru gitmeye yelteniyor… Eyvah diyorum… Can kaptırdı kendini, gidiyor… Ama Emir hemen vanasından tutup çekiyor; izin vermiyor daha ileri gitmesine… o da zaten inmiycekmiş de… Karagözler de çok hoş :) onlar sürü halinde dolaşıyolar… Sağ tarafımdan gelen sürüyü görünce, önümdeki kayanın arkasında pusuya yatıyorum; burnumun dibinden geçip gidiyolar… Bu arada daha önce merak ediyodum ya bu hayvanlar hep şaşkın şaşkın mı bakıyo diye… Yok, bizi gördüklerinde şaşırıyolar :))) vallaaa… Kendi hallerindeyken ööle bakmıyolar :)) Tabi hayvancıklar da haklı; düşünsenize biz uzaylı görsek şaşırmaz mıyız? Gümüş gibi parlak, pulları nerdeyse sayılacak kadar büyük olan bi balık görüyorum… Gösterecek kimse yok yakınımda… (Çıkınca soruyorum “laos” diyolar… ayy ben çok severim onuuu…) Yolumuza devam ediyoruz… Aklıma geldikçe Emir’i kolluyorum, aynı seviyede miyiz, düştüm mü diye… Yok, gayet başarılıyım :)) manzara da süper; çok mutluyum… İşte tam da şimdi Erdinç’ e teşekkür ediyorum, sudan çıkmama izin vermediği için :) epeyce altımızdan bir grup geçiyor; bizimkiler mi acaba? diye düşünürken Julien’ i görüyorum; sırtüstü dönmüş el sallıyor; ben de el sallıyorum, regülatörden öpücük atıyorum… Bu dalış süperdi yaaa… İnanılmaz zevk aldım… Hem bi sürü balık gördüüüm; hem manzara süperdiii… Hem de ben ödümü patlatan bir dalışı başarıyla devam ettiriyorum… Havamı da kontrol ediyorum, süperim yaaa… O arada derinliğe gözüm takılıyo; ohooo hani 15lerde kalacaktık 23mtdeyiz yirmiüüüüç… (hocam 1,5yıldız bari olmuş muyumdur been?) :)) yavaştan yükseliyoruz artık… orfozları saymıyorum size tek tek; bütün dalış boyunca toplam belki 7–8 tane görüdük… zincirde emniyet beklemesi yapıcaz; çamaşır gibi asılıyoruz zincire… karşımda Şükriye var; sağımda Lale, solumda İnanç… Bütün kızlar toplandık toplandıııık… e bu durumda naapılır? Başlıyoruz el kol, kaş göz işaretleriyle konuşmaya… E 3dk.da da epey bi kaynatıyoruz :)) Hepimiz çok memnunuz… Çıkış talimatı geliyor… yüzeydeyiz :)) Çıkar çıkmaz Emir “çok grupla daldım ama sizin gibi sualtında dedikodu yapanına rastlamamıştım” diyor hayretle :))

Ağırlıkları ve BCyi “esas tekne”de bırakıp, deniz yoluyla kendi teknemize dönüyoruz  bir torba içinde beslenmemiz geliyor  2. dalış noktamız “kurt burnu” orda balık besliycekmişiz; ben sandviçin çoğunu balıklara ayırıyorum ;)

Derin dalgıçlarımız da dönünce 2. dalış yerine doğru yola koyuluyoruz. Yolda Lale dün akşam iyi dinlenip, bugün rahat bir dalış yaptığı için mutlu mesut anlatıyor; “Emir bakıp, beni alkışladı; o alkışlar banaydı haaa… üstünüze alınmadınız de mi” :))) Yok yok… biz de iyi olduğun için memnunuz :))) Bugün yollarımız kısa kısa :) yolda dalış notlarını senden alırız diyolar :)) oldu biraz uzun olacak ama :)))

2.dalış yerine gelince balıklara nasıl yemek vereceğimizi düşünüyoruz. Şişelere dolduran mı ararsın; cebine dolduran mı? :)))

Abidin bugün “esas tekne”de… Bize ordan show yapıyor… Tekneden balıklara ekmek atıyor, peynir atıyor, salam atıyor… Balıklar da hiç birine itiraz etmiyolar… löp löp götürüyolar vallaaa… En çok da domatesi seviyolar :))) hayret edersiniz… Büyükler domatesi kapıp denizin dibine kaçıyo… Pes vallaaa…

Bizim gruptan “esas tekne”ye en son ben çıkıyorum… Paletler ve maske tamam nasılsa; hemen ağırlıklarımı takıp, kuşanıcam. Ama bana BC kalmamış galiba… Crystallerden Onuralp devreye girip, hemen bana bi tane medium buluyo ama sıkı bağlamamışlar tüpü, elinde kalıyo :)) el çabukluğu marifet düzeltiyo… Hemen giydirecekler beni… Yok ööle… Ben bi kontrol edim bakiiiim… Tüp dolu mu? Regülatörlerden hava geliyo mu? BC şişiyo mu? İpi şusu busu neresinde? Adam ya sabır çekiyo muhtemelen ama valla hiç umurumda değil… Bak gördün mü, böbrek üstü ipi yok bu BCnin… Birisi onun yerine bu var deyip omuz üstündekini gösteriyo :) ya akıllım onla o bir mi?

Bu arada grubumuzun kızları mutfakta helva karıyolar :)) İşte yunus farkı…;) Dalışın tadı olmadan olur mu?

Lale kemerini takmış, ayağına da paletleri geçirmiş teknede :))) biz Mehmet Hocayla bakıp gülmeye başlıyoruz… “hah” diyorum “yazının sonu da eğlenceli oldu” :)))

Mehmet Hoca da bana “bak” diyor “eksik malzemeyle dalışa geçtin artık ilerliyosun” :))) Neyse iyi ki suya girmeden fark ettim, yoksa aşağıda telaşa kapılırdım ipi bulamayınca…

Emir dalışımızı açıklıyor… Önce teknenin önünde balık besliycez; sonra sağ tarafa gidicez, burnu dönüp gelicez; dönüşte havamız kalırsa da frisbee oynuycaz… E güzel :)))

Neyse kuşanıyoruz takımları; omuz askılarını çekicem soldaki tamam da sağdakini bulamıyorum. Bana yardım eden arkadaş “o yok” diyor…

O da mııııııı?

İple dikiliymiş :)))

İyi bari :)))

Bu arada Emre bu dalışta bizimle değil; onun yerine Onuralp Lale’ nin badisi… Ben “iple dikili” şokunda paletimi giymeye çalışırken; arkamdan bağırıyo “hadiiiii hadiiiiii” diye… Aldırmıyorum… Pertev suda; ben atlamak üzereyim, Mehmet Hoca bi tarafımda… Beni güldürüp duruyolar; bi türlü atlayamıyorum…

Tam atlıycam…

Yine güldürüyolar…

Sonunda atıyorum kendimi suya :) “benim tüpte problem vaarr”… Hemen Emir’ in yanına gidiyorum… “haklısın” diyor; gevşek bağlanmış… Hey allahım yaaa… Neyse sıkılaştırıyor… Grup hazır; hadi beslenme saatiiii…… Dalıyoruz… Ben pek bi savruluyorum bu sefer :)) Yemler de cebimde; çıkaramıyorum… Can’ a işaret ediyorum… Birlikte çıkarıyoruz… Balıklar elime üşüşüyo… bi tanesi ekmeği yerken parmağımı ham yapıyo; ürküyorum… O kadar çoklar ki aklınız şaşar… Hani ekmekler bitince bizi bile yiyebilirler… Başlıyoruz ilerlemeye... Orfozları bile kanıksadık… bak şu kayanın tepesinde bi tane daha var :) Karagöz sürüsü çok güzel yaaa… maviliğin içinde öööle duruyolar; hepsi bi yöne bakıyo… gitmiyolar da… ben de bakıyorum; bu balıklar nereye bakıyo diye… Etraf rengarenk, manzara harika… bi kayanın altında irice enine kırmızı beyaz çizgili, düğme gibi kocaman siyah gözlü bi kaç balık görüyorum… Bunlar çok güzeller yaaa… Emir’ i çağırıyorum; gösteriyorum… Çıkınca anlatırım gibi bi işaret yapıyo… İlerlemeye devam ediyoruz… Bi kayanın altına bakıyolar Can’ la birlikte… Ben de yanaşıyorum… Bişey göremiyorum… Emir nerdeyse kafamı oyuğun içine sokacak kadar yanaştırıyo beni… Anladım müren var orda; ama ben görmüyorum arkadaşlaaarrr… Israr ediyorlar; ya bakıyorum kimse yook… Müren kör, ben kör… Birbirimizi göremiyoruz… Eveeet bir dalışın daha sonundayız… Yine bitti işte :)

Çıkınca; ekipmanları verip, suda kalıyoruz… E malum dönüş saati yaklaşmakta…

Tekneden yani “esas tekne”den helva kokuları geliyor… Bizim teknenin kaptanı “dalga geliyo, dalga geliyo… Benden habersiz çekmeyin tekneyi” diye söylenip duruyo… Ama bizimkilerin kimseyi duyduğu yok; çünkü helva servisi başladı… Ben zaten denizdeyim; tekneye bi gidiyorum ki bizim Hilal’ le Şükriye helva tepsisinin başında oturuyolar… :)))

Bu arada en acıklı haberi alıyorum, Gürel’ in makine sizlere ömür… :( çok üzüldüm yaaa… kimbilir neler çekmişti…

Aaa… Az kalsın unutuyodum… Hani şu kırmızı beyaz çizgili balıklar vardı ya… Onlar Süveyş Kanalı’ ndan kaçan asker balıklarıymış… :)))

Helvamızı da yiyip, yedirip dönüş yoluna koyuluyoruz… Karada çok vaktimiz olmayacak; ben üzerimi değişiyorum; pantalonumu da ayağıma geçirip; atıyorum kendimi güneşin altına… Tatlı tatlı ısınıp, uyuya uyuya gidiyorum…

Artık karaya ayak basma zamanı… Tüm crystal ekibine teşekkür edip, vedalaşıyoruz… Otele gidip, çantalarımızı alıp, isteyenler duşlarını alıp saat 6.30da harekete hazır hale gelmek zorundayız… Valla nasıl beceriyoruz bilmiyorum ama herkes ne denirse yapıyor… Şu saat deniyor, o saatte herkes orda… Süperiz…

Ben kızlar odasının bi tanesinin halini biliyorum :)))) üstelik de sadece 5–6 kişi girdik sanırım… Savaş alanı gibiydi desem herkes anlar heralde :) diğer odaları hayal bile edemiyorum :))) Biz duş almadan sadece üst baş değişenler, restoranda bekliyoruz. Bu arada otel de bizim gitmemizle birlikte kapanıyor. Onlar da bi taraftan toparlanıyolar. Hep birlikte terk ediyoruz tesisi :)))

Hani o indiğimiz yokuş vardı ya… Hani araçların iniş çıkış problemi olan… İşte o geri çıkılacak :) Yine arabalara bagajları dolduruyoruz. Boş kalan yerlere de Erdinç ve Güneş Derin’ le birlikte biniyolar… Biz başlıyoruz tırmanmaya… Arkamızdan arabalar bağıra bağıra geliyo; yoldan çekiliyoruz, dururlarsa kalkamazlar… O arada arkadan araba sesinden başka Mehmet Hocanın sesi de geliyo… “kaçılıııııın… kaçılııııııııın” binmiş arabanın birinin sağ önüne, camdan da kolunu çıkarmış, arabaya yol açıyo :)))

Otobüsümüze geliyoruz; kaptanımızın yüzü de gülmeye başlamış artık… Sanki adam biraz huy değiştirdi; ne dersiniz?

Fotoğraf işi de halledildikten sonra İzmir’ e doğru yollanıyoruz… Benal ve Julien arabayla dönecek olan Deniz’ e eşlik etmeye karar veriyolar.

Bu arada fotoğraf işi demişken, iki hayvanın fotoğrafını çekememiş olmak biraz üzüyor bazı arkadaşları :)))

Yazıyı burada bitirebilmeyi isterdim tabiiiii……… Ama daha otobüs muhabbetlerimiz vaaarrr… Söke’ de yediğimiz çöpşiş vaaaarrrr :))) Otobüsün yatan koltuğu vaaaarrr…

Otobüs muhabbetlerini tek tek anlatmam tabii ki mümkün değil; ama kısaca özetleyeyim… Karşılaştırma yapıyoruz, biraz da dedikodu ;) olan bitenlerden bahsediyoruz; farklı teknelerdeydik ya… Bizde şöyle oldu bizde böyle oldu… Bi de uyukluyoruz ara ara :))) Bi de orfoz hakkında öğrendiklerime şaşırıyorum ben… Gördüklerimizi büyük sanırken Mehmet Hoca “büyükleri benim kadar oluyor” deyince aslında gördüklerimizin bu durumda miniminnacık orfozlar olduğunu anlıyoruz… Valla Mehmet Hoca kadar bir orfozu görmek ister miydim, bilemiyorum… :)))

Uyuklamak için otobüsteki boş yerlere dağılan arkadaşlarımız var :)))) bunlardan biri de Gürel… Koltuğu yatırmaya başlıyor, arkasında Sofia var; onu uyarıyor fazla yaslanma diye ve kalkıp karşı koltuğa geçiyor :)))) Gürel dinlemiyor tabii…:)) İşte olanlar bundan sonra oluyor… Koltuk yanındaki diğeriyle birlikte arkaya tam yatıyor… Evet yaaa… Tam olarak yatıyor… Al sana çift kişilik yatak :)))) Gürel’ in şamatasına Aybars da ortak oluyor :)))) Şamatadan sonra iyice kırılan koltuğu nasıl tamir etmeli derken altında aslında zaten bir tuğla ile durduğunu keşfediyolar :))) Gürel koltuğu kaldırıyo, ben üstünden bastırıyorum, Aybars koridor tarafında çıkan vidayı takmaya çalışıyor… Şoför amca görmeden halletmek lazım :))) Gürel tuğlanın yerini ayarlıyor... Neyse ki başarıyoruz :)))))

Çöpşişçilere kadar dinlenelim… Zaten başka yapacak bişey yok; benim göz kapaklarımın üstünde tonlarca yük var…

Çöpşişçilere geldiğimizde taktik yine aynı… Hepimiz oturuyoruz; Mehmet Hoca iniyor, pazarlık yapıyor ve bize işaret ediyor…

Anlaşılan dükkan Bodrum’ da gelirken ilk dükkan… Gözleri parlıyor insanların… Onların da, bizim de… :)) tek porsiyon 4, salata ikram… Ama hesap öderken anlıyoruz ki adam şöööle bi düşünüyo ve aklına gelen ilk rakamı söylüyor :)))))

Biz oruçlu arkadaşları olarak şanslıyız, çünkü Aybars’ la aynı masada oturuyoruz ve ilk yemekler bizim masaya geliyor… Mmmm…… şişler, domateeesss, soğaaaan…. Salataaa…ayraaan… ooofff… Doymadım ben yaaa… İlave söyleyelim… Söylüyoruz… Ama daha yemeği gelmemiş masalar var… Bekliyoruz… Arada çay-sigara molası veriyoruz… Bu arada ben aslında doymuşum ama gözüm hala aç demek ki :))) İlaveler geliyor, hep birlikte yine de yiyiyoruz :))) Dükkanda ne kadar çöpşiş, sucuk, domates, soğan, biber, ayran vs.vs. varsa yiyip-içip bitiriyoruz.

Ooohhh karnımız da doydu…

Ben başlıyorum uyuklamaya… Gözlerimi kapatınca sağdan karagözler geliyo, soldan asker balıkları; onlar geçtikten sonra ortalık orfoz desenine dönüyo…

Bu hafta sonunun etkisi ne kadar sürer bilmiyorum… Bildiğim bişey varsa o da kesinlikle doğru yerde olduğum…

Teşekkürler… herkese… hepinize… iyi ki varsın Dolphinland :))) yoksa bu yunuslar nerde yaşardı ;)

Herkese balık desenli rüyalar….

(oooo saat kaç olmuş yaaa…. Yarın yine işe geç kalıcam :)…. Bu arada atladığım bir ton kadar daha olay ve isim var mutlaka… Artık bi dahaki gezide de onlardan bahsederiz :))) Mesela cumartesi Kaan “naapıyosunuz?” diye aradı, gelemedi ya :))) “dalıyooosss” dedik… Kaan Hocanın eşiyle tanıştım, yazıyı sabırsızlıkla bekliyor… Otelden ayrılırken arabanın camından bağırıyolar, yazıyı bekliyoruz diye :))) valla canımı dişime taktım, uykuma kıydım size kıyamadım yazdım bitirdim :))) )