<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><rss xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" xmlns:openSearch="http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/" xmlns:blogger="http://schemas.google.com/blogger/2008" xmlns:georss="http://www.georss.org/georss" xmlns:gd="http://schemas.google.com/g/2005" xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0" version="2.0"><channel><atom:id>tag:blogger.com,1999:blog-6779534253318646789</atom:id><lastBuildDate>Thu, 05 Nov 2026 18:39:52 +0000</lastBuildDate><title>Pensamiento Dojortiano</title><description></description><link>http://buenaventuraluna.blogspot.com/</link><managingEditor>noreply@blogger.com (Carlos)</managingEditor><generator>Blogger</generator><openSearch:totalResults>160</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>25</openSearch:itemsPerPage><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6779534253318646789.post-254496706216264437</guid><pubDate>Thu, 05 Nov 2026 18:39:52 +0000</pubDate><atom:updated>2026-11-05T10:39:52.444-08:00</atom:updated><title>Las comunidades reales del país argentino</title><description>&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgkwr1DWOACu4Ww9ZSNlPTjQAy8H6MxM0R046N7Ko6t5F3R0MXc5-9GQt3SpH3IdsgU791ohldzAFVeIFZ9_nGPwk4BQse3JUo3k9ziXp2tOJcLjWtbWpm2UZUyjqJAzB3s5RTp2u6ARoNgPHRN6A5qruCpE-EA8EUECMvU_Kpn9FIMJw7p7Gf0Qv1dTmY/s500/SOLEDAD%20EN%20HUACO,%2012%20DE%20AGOSTO%20DE%202026.jfif&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;261&quot; data-original-width=&quot;500&quot; height=&quot;209&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgkwr1DWOACu4Ww9ZSNlPTjQAy8H6MxM0R046N7Ko6t5F3R0MXc5-9GQt3SpH3IdsgU791ohldzAFVeIFZ9_nGPwk4BQse3JUo3k9ziXp2tOJcLjWtbWpm2UZUyjqJAzB3s5RTp2u6ARoNgPHRN6A5qruCpE-EA8EUECMvU_Kpn9FIMJw7p7Gf0Qv1dTmY/w400-h209/SOLEDAD%20EN%20HUACO,%2012%20DE%20AGOSTO%20DE%202026.jfif&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&amp;nbsp;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;Este escrito
viene a suplir una falta que es la del video que aquí se comenta y que, por
alguna razón que desconocemos, ya no es posible compartir desde Youtube en este
espacio de Blogger. Para quienes deseen verlo, está en el canal de Soledad
Pastorutti, lleva por nombre “Enamorada de tu sol. 30 pueblos: San Juan”, y es
el primero de un recorrido por 30 sitios significativos como “kilómetros cero”
de eso que aquí en nuestra tierra llamamos folklore, y que amamos con pasión.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;Cuando La Sole
estuvo en Huaco el pasado 12 de agosto, dijo &lt;i style=&quot;mso-bidi-font-style: normal;&quot;&gt;“Estoy recorriendo 30 lugares en el país con motivo de mis 30 años con
la música, y vinimos al kilómetro cero del folklore porque esta es la tierra de
Buenaventura Luna”&lt;/i&gt;. Y ofreció una parte de su poncho que fue recibida por
Cecilia Espejo, directora del Albergue escuela Dr. Federico Cantoni (¡cómo
siguen entrelazándose a lo largo del tiempo los nombres de Cantoni y Dojorti!).
La emoción está en los rostros de todos los presentes.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;Lo
significativo de este enorme gesto de Soledad movilizó a la comunidad
jachallera y el Consejo Deliberante de Jáchal recogió el guante y, con el apoyo
del Centro Cultural Jáchal – La Montaña, declaró a Huaco (tierra natal del
Poeta) como “Kilómetro Cero del Folklore Nacional”. ¿Pasará algo semejante en
las 29 localidades restantes que visitará La Sole? Ojalá que sí, porque
refutaría la peregrina idea de “las comunidades imaginarias” del muy
promocionado Benedict Anderson. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;No todo es un
invento de los estados por fortalecer las identidades nacionales, ni hay manera
de que dichos proyectos, por muy deliberados y persistentes que hayan sido,
pudiesen germinar en un suelo que no tuviese una larga y fecunda memoria de
historia y luchas compartidas. Pero para qué ir más lejos, si el propio Luna lo
escribió mucho años antes que Anderson y, desde luego, tantísimo mejor: &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;i style=&quot;mso-bidi-font-style: normal;&quot;&gt;“…la patria, en el gaucho, no fue una noción
peregrina -aventable o substituible por intelectual o forastera. La patria, en
el gaucho, fue un sentimiento, previo al grito y al acto revolucionario de su
gesta romancesca. Un sentimiento que ascendió desde las raíces más hondas de la
raza y de la tierra, hasta hacerse luz votiva, fuego sagrado en la fragua
heroica de su corazón. Y es necesario agregar que aquel sentimiento generoso y
creador de la patria, germinó en el gaucho sin poderse discernir jamás de otra
urgente vocación indisoluble: la de la libertad, que le llegaba como la más
fuerte imposición indígena del paisaje y cuyo hábito fortaleció en la limpia
soledad horizontal de las llanuras, en el ejercicio de sus correrías largas y
albedriosas como los vientos de la pampa”.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;Si insistimos
en este punto, en vez de –como prometimos- comentar el video, es porque no hay
nada que perturbe más a los desorbitados poderes que hoy amenazan a las
poblaciones del mundo entero que la realidad concreta y palpable de las
comunidades humanas organizadas en defensa de lo que &lt;i style=&quot;mso-bidi-font-style: normal;&quot;&gt;“ha costado siglos y milenios de sangre y lágrimas elaborar, pero que
enseñan y ayudan al hombre a vivir sobre la tierra como la gente y no como
lobos carniceros”&lt;/i&gt; (sí, de nuevo la pluma de Dojorti).&lt;span style=&quot;mso-spacerun: yes;&quot;&gt;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;Y es lo que
también vemos y escuchamos en el video, ya desde su inicio cuando suena la
preciosa “Jáchal en Noviembre”, del recordado y extrañado Chango Huaqueño, zamba
que celebra el retorno de la Fiesta Jachallera de la Tradición y que Soledad
explica desde el anfiteatro natural en que la misma se celebra cada año desde
hace 65 años. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;Hay comunidad
en el encuentro con la amorosa Susana Castro, quien no sólo canta los versos
que tanto emocionaban a Blanca Carrizo (la destinataria de “Pampa del Chañar”),
sino que además se aparece con unas tortillas jachalleras y unas semitas que
las artistas terminan compartiendo con unos changuitos testigos de la juntada.
(En la continuidad del video, Soledad menciona algunos de los temas
emblemáticos de Dojorti/Luna: ya subiremos el listado completo).&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;También hubo
comunidad en el encuentro con Giselle Aldeco y los Illanes (Guiillermo “Goku” y
Carlos) en la casa de su amigo y admirador Hugo De Bernardo. Antes de compartir
la mesa, cantaron dos joyas (San Juan por mi sangre” de Ernesto Villavicencio,
y “Corazón” de Saúl Quiroga), y recordaron a dos mujeres en cuyas voces vibraron
los melodiosos ritmos sanjuaninos: Viviana Castro y Claudia Pirán.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;Hacemos un
pequeño salto y vemos las columnas gauchas yendo a venerar a La Difunta Correa,
y dan ganas de preguntarle a Anderson dónde estuvo el Estado a la hora del
milagro y de la fe popular irredenta.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;Para
finalizar, algunos agradecimientos indispensables. En primer lugar, un abrazo
fraternal a Diego Vázquez Comisarenco por todo lo que puso de sí para que este
video nos tocase el alma. Otro agradecido abrazo a la memoria de Carlos Vega
Pereda, uno de los mejores y más leales amigos de Buenaventura, responsable de
que hoy podamos escucharlo recitando su poema “El Fogón de los Arrieros”
gracias a que compartió esa y otras grabaciones caseras con su amigo José María
“Marucho” Maestre, el mayor de los hijos varones de Dojorti. Y un cariño muy
especial a Soledad por la delicada ternura de ese ramito de flores silvestres
que depositó, a nombre del canto nativo, en la tumba de Luna. &lt;span style=&quot;mso-spacerun: yes;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;Y para
Eusebio, la gratitud de siempre y por las razones de siempre, más la de haberle
cantado a la comunidad real de paisanas y paisanos que supieron forjarse un
destino emancipatorio que vive en la memoria de sus luchas y en ese formidable
acervo cultural que llamamos folklore.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Carlos Semorile.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;</description><link>http://buenaventuraluna.blogspot.com/2026/11/las-comunidades-reales-del-pais.html</link><author>noreply@blogger.com (Carlos)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgkwr1DWOACu4Ww9ZSNlPTjQAy8H6MxM0R046N7Ko6t5F3R0MXc5-9GQt3SpH3IdsgU791ohldzAFVeIFZ9_nGPwk4BQse3JUo3k9ziXp2tOJcLjWtbWpm2UZUyjqJAzB3s5RTp2u6ARoNgPHRN6A5qruCpE-EA8EUECMvU_Kpn9FIMJw7p7Gf0Qv1dTmY/s72-w400-h209-c/SOLEDAD%20EN%20HUACO,%2012%20DE%20AGOSTO%20DE%202026.jfif" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6779534253318646789.post-4076659799892325490</guid><pubDate>Tue, 29 Sep 2026 14:25:56 +0000</pubDate><atom:updated>2026-09-29T10:41:02.571-07:00</atom:updated><title>Apuntes para una Declaratoria</title><description>&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgaVVljmGCpwMok7k8TvhhLVS-YeuM2TbQE3x8QFtTxeo4IXHkjCmt29NUZ-g28Ara8Jgt-fbcttJXAKoFzekA6DT1eDyZY52JHb1owrz50fkXq32WdoecskYLg8eyvM_G8QabvLzofPl4lEW9meyxAbIoPWMrK-K593sjeRLQ4FwUVtPb8B2jfHM6_Kqo/s1962/BL%20LEYENDO%20EN%20LA%20RADIO.jpg&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1368&quot; data-original-width=&quot;1962&quot; height=&quot;279&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgaVVljmGCpwMok7k8TvhhLVS-YeuM2TbQE3x8QFtTxeo4IXHkjCmt29NUZ-g28Ara8Jgt-fbcttJXAKoFzekA6DT1eDyZY52JHb1owrz50fkXq32WdoecskYLg8eyvM_G8QabvLzofPl4lEW9meyxAbIoPWMrK-K593sjeRLQ4FwUVtPb8B2jfHM6_Kqo/w400-h279/BL%20LEYENDO%20EN%20LA%20RADIO.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;La historia de
la presencia de la música de las provincias en la entonces Capital Federal
puede rastrearse a partir de los nombres de importantes figuras. Entre los
primeros en largarse a probar suerte en la tierra del tango, estuvo el
sanjuanino Saúl Salinas, quien en la década de 1910 llegó a integrar un
cuarteto con el mismísimo Carlos Gardel, cuando en el repertorio del Zorzal
tenía primacía la canción criolla.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;Durante la
década de 1920, arribarían a Buenos Aires el santiagueño Andrés Chazarreta
(pionero en la idea de presentar un espectáculo integral que fue apoyado por
Ricardo Rojas y valorado por Homero Manzi), el riojano Eusebio Zárate, los
hermanos catamarqueños Carlos y Manuel Acosta Villafañe, el santiagueño Manuel
Gómez Carrillo, o el dúo Ruiz-Acuña (el primero tucumano, el segundo
bonaerense), entre otros. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;Una década más
tarde, el panorama se modifica debido a la llegada masiva de inmigrantes
internos que toman la metrópoli y que acuden a las peñas donde se escuchan las
músicas de sus tierras, esa música que conquista el centro de la ciudad merced
al arribo de artistas como Martha de los Ríos, Abel Fleury, Atahualpa Yupanqui,
Tránsito Cocomarola, Los Hermanos Ábalos y, entre varios más, el dúo
Martínez-Ledesma.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;En 1937 lo
hace Buenaventura Luna con su Tropilla de Huachi-Pampa. Desde fines del ´34,
inicios del ´35, Eusebio Dojorti llevó adelante un proceso de selección de sus
integrantes, a los cuales, además, fue formando y entrenando para que
alcanzaran un sonido de excelencia. Esta Tropilla primigenia sería la que animaría
sus primeras audiciones radiales en San Juan. Sobre su arribo a Buenos Aires,
diría Luna: &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;i&gt;“La Tropilla de Huachi-Pampa no ha venido a
Buenos Aires por puro afán exhibicionista (…) Y no ha venido tampoco a traer
simplemente un muestrario folklórico para deleite de los oídos porteños (…) La
Tropilla de Huachi-Pampa (…) ha venido a llamar la atención de los porteños
sobre el interior del país, hablándoles el lenguaje sencillo y emocional de la
música. Su voz viene desde muy adentro de nuestra historia y está saturada de
viejas tradiciones (…) En esta tarea, La Tropilla de Huachi-Pampa aporta su
contribución modesta y sincera”.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;Como se
observa, Buenaventura reconoce que ellos se integran a un movimiento ya
existente, pero a la vez afirma que aspira a conmover a un público que
mayormente desconoce esa voz que &lt;i&gt;“viene
desde muy adentro de nuestra historia y está saturada de viejas tradiciones”&lt;/i&gt;.
Y esa es la tarea que Dojorti/Luna hizo entre 1940 y 1946 desde la radio con su
programa “El Fogón de los Arrieros”. Allí logró, mediante la dignidad literaria
de sus libretos, la identificación plena de los oyentes y, sobre todo, un nivel
de difusión de la música nativa a nivel nacional, e incluso a países hermanos,
como no había ocurrido hasta entonces. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;











&lt;span style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Carlos Semorile.&lt;/span&gt;&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;</description><link>http://buenaventuraluna.blogspot.com/2026/09/apuntes-para-una-declaratoria.html</link><author>noreply@blogger.com (Carlos)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgaVVljmGCpwMok7k8TvhhLVS-YeuM2TbQE3x8QFtTxeo4IXHkjCmt29NUZ-g28Ara8Jgt-fbcttJXAKoFzekA6DT1eDyZY52JHb1owrz50fkXq32WdoecskYLg8eyvM_G8QabvLzofPl4lEW9meyxAbIoPWMrK-K593sjeRLQ4FwUVtPb8B2jfHM6_Kqo/s72-w400-h279-c/BL%20LEYENDO%20EN%20LA%20RADIO.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6779534253318646789.post-2879129348102738625</guid><pubDate>Sun, 27 Sep 2026 15:56:15 +0000</pubDate><atom:updated>2026-11-03T14:44:55.615-08:00</atom:updated><title>Punta del Agua, el libro que reafirma: La tierra que fue nuestra</title><description>&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi8AaGWr1DCWMhWFldpgwTzFz4X90CAa_3zxYu-2n_v5bZmBoAZ7ypTc5zcPoh8T6F8vdg9UIhUhiVXMoD4H5oTJdsq6ZLSfOKPn9wvHqqb0OZP8NxQamvTpYDGOOJBg1XkrapyrFPkURgNRMD28OuiW-UGTIvLjdX82xt_yrA6OZsL3msypCagHzB9SaY/s2037/TAPA%20FINAL,%20ENVIADA%20POR%20MALLEA%20EL%2015%20DE%20SEPTIEMBRE%20DE%202026.jfif&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;744&quot; data-original-width=&quot;2037&quot; height=&quot;146&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi8AaGWr1DCWMhWFldpgwTzFz4X90CAa_3zxYu-2n_v5bZmBoAZ7ypTc5zcPoh8T6F8vdg9UIhUhiVXMoD4H5oTJdsq6ZLSfOKPn9wvHqqb0OZP8NxQamvTpYDGOOJBg1XkrapyrFPkURgNRMD28OuiW-UGTIvLjdX82xt_yrA6OZsL3msypCagHzB9SaY/w400-h146/TAPA%20FINAL,%20ENVIADA%20POR%20MALLEA%20EL%2015%20DE%20SEPTIEMBRE%20DE%202026.jfif&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;Desde hace varios
años, con los compañeros, amigos y hermanos José Casas y Cristian Mallea
estuvimos trabajando en este libro que ahora sale a la luz y del que, por
muchas razones, nos sentimos muy orgullosos. Se llama “Punta del Agua. La
tierra que fue nuestra”, y el texto de sus solapas que compartimos a
continuación da cuenta de su contenido y del propósito que nos animó a perseverar
hasta lograr editarlo:&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;Desconocido
por argentinos y sanjuaninos por igual, el campo de Punta del Agua en San Juan,
es inmenso, desproporcionado e impreciso: mucho más de medio millón de
hectáreas. Una tierra casi despoblada y hoy improductiva que atraviesa toda la
cuenca del Río Bermejo desde Jáchal hasta Caucete y pasando por Mogna,
increíblemente invisible pero, a la vez, a ojos vista de todos. En la Punta del
Agua caben más de 30 ciudades de Buenos Aires y 200 veces la ciudad de San
Juan, abarcando un territorio que constituye una decimotercer parte de esta
provincia cuyana. Dicha vastedad nos da una idea de su importancia en términos
geográficos y, potencialmente, económicos.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;Pese a ello,
Punta del Agua es todavía hoy una tierra incógnita de la que poco o nada se
sabe. Para subsanar dicho vacío, José Casas se ocupa de develar su historia y
las de sus sucesivas poblaciones, desde los antiguos habitantes indígenas,
pasando por el poblamiento de los primeros colonos españoles que llegaron allí,
y continuando con sus descendientes criollos que los sucedieron en la posesión
y que llegaron a hacer de la Punta del Agua el motivo mismo de su existencia
campesina. Entrando ya al siglo XX, la crónica, siempre hermanada al análisis
de los diversos factores necesarios y concurrentes que van desde su apogeo a su
caída, da cuenta de los sucesos que determinaron el despoblamiento progresivo
de puntalagüinas y puntalagüinos que debieron abandonar la heredad ancestral
por la malicia de los avorazados “dueños” de los extensísimos terrenos, hasta convertirlos
en un desierto infecundo y estéril.&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;Los relatos de
aquellos años son inseparables de la estirpe de los Mallea, una de las familias
que estuvo desde siempre en Punta del Agua y que tiene en la figura de Amancio
Mallea (tío de Cristian Mallea, el alma mater de este libro) a un testimoniante
indispensable para enlazar el lejano pasado y el doloroso presente de su
tierra. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;Pero la Punta
del Agua es también la tierra que habitaron y amaron muchas otras familias que
conformaron este pueblo, y cuyos descendientes se expresan aquí porque saben
que la memoria es un territorio en disputa y que de allí no los desaloja nadie.
&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;Por eso las
invaluables fotos que ilustran estas páginas deben considerarse como otros
testimonios arrancados al olvido merced a las laboriosas gestiones de José
Casas, de Cristian y de su primo Héctor Benítez, pero también como la expresión
del amor que profesan por Punta del Agua todas y todos aquellos que alguna vez
vivieron allí y que conservaron esas reliquias de un tiempo añorado entre las
brumas del recuerdo. Algo parecido puede decirse del mapa del pueblo que
Cristian y su prima Alejandra reconstruyeron en base a la prodigiosa memoria de
su tío Amancio, y que constituye un incontrastable documento que llena el
espacio dejado vacante por catastros que nunca existieron. Y como descreemos de
fatalismos, todo en este libro apunta a la veracidad y la certeza.&amp;nbsp; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;Los textos de
Carlos Semorile funcionan como otra crónica, en este caso la de los distintos
avances y retrocesos que los autores debieron sortear desde 2013 a la fecha
para poder hacer realidad este rescate de la Punta del Agua y su gente. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;















&lt;span style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;Por último, el
impar texto final de Cristian Mallea resulta inusualmente bello, amoroso hasta
en el más remoto de sus confines, poético y justo de genuina justicia esencial
para con sus ancestros, con sus contemporáneos y para las generaciones de
Malleas del porvenir. En un momento en que la Argentina está atravesada por la
innoble pretensión de extranjerizar sus tierras y recursos, el rescate de los
paisanos que vivieron, soñaron y proyectaron sus vidas en la Punta del Agua,
nos recuerda que, como escribió Eusebio Dojorti en 1948, “todo es nuestro bajo
el cielo argentino”. Y así debe seguir siendo si de verdad nos importa ser una
comunidad emancipada.&lt;/span&gt;&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;</description><link>http://buenaventuraluna.blogspot.com/2026/09/punta-del-agua-el-libro-de-que-reafirma.html</link><author>noreply@blogger.com (Carlos)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi8AaGWr1DCWMhWFldpgwTzFz4X90CAa_3zxYu-2n_v5bZmBoAZ7ypTc5zcPoh8T6F8vdg9UIhUhiVXMoD4H5oTJdsq6ZLSfOKPn9wvHqqb0OZP8NxQamvTpYDGOOJBg1XkrapyrFPkURgNRMD28OuiW-UGTIvLjdX82xt_yrA6OZsL3msypCagHzB9SaY/s72-w400-h146-c/TAPA%20FINAL,%20ENVIADA%20POR%20MALLEA%20EL%2015%20DE%20SEPTIEMBRE%20DE%202026.jfif" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6779534253318646789.post-8532420560528390902</guid><pubDate>Thu, 03 Sep 2026 22:58:12 +0000</pubDate><atom:updated>2026-09-03T15:58:12.903-07:00</atom:updated><title>La milonga montonera -  Carlos García</title><description>&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; class=&quot;BLOG_video_class&quot; height=&quot;266&quot; src=&quot;https://www.youtube.com/embed/7LBDwtJRRDU&quot; width=&quot;320&quot; youtube-src-id=&quot;7LBDwtJRRDU&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&amp;nbsp;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;</description><link>http://buenaventuraluna.blogspot.com/2026/09/la-milonga-montonera-carlos-garcia.html</link><author>noreply@blogger.com (Carlos)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://img.youtube.com/vi/7LBDwtJRRDU/default.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6779534253318646789.post-4597518755266247616</guid><pubDate>Sat, 15 Aug 2026 23:56:02 +0000</pubDate><atom:updated>2026-08-16T05:58:27.801-07:00</atom:updated><title>&quot;Vamos chayando, ya que hi venido...&quot;</title><description>&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&amp;nbsp;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Bookman Old Style&amp;quot;,serif; mso-bidi-font-size: 12.0pt;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Bookman Old Style&amp;quot;,serif; mso-bidi-font-size: 12.0pt;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgf2pOrNsa2IIi7NQ267A-GbK2bgPoAT9iccWthvzT4gvEbtkEuOZF7U_IlRTN0xaDA7KBjix25mqE6kcUtTR48Wtpy8k_uG_WBrv5Na1jPygv2LMio0rA4lSzwB9tm-SYosU4omZ3eoymk9giiGvXei-AL8wfSKr-nrofKr-GX_2MbTbDZP8e6KmlCPn0/s1619/VAMOS%20CHAYANDO,%20YA%20QUE%20HI%20VENIDO,%202.jfif&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1619&quot; data-original-width=&quot;818&quot; height=&quot;400&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgf2pOrNsa2IIi7NQ267A-GbK2bgPoAT9iccWthvzT4gvEbtkEuOZF7U_IlRTN0xaDA7KBjix25mqE6kcUtTR48Wtpy8k_uG_WBrv5Na1jPygv2LMio0rA4lSzwB9tm-SYosU4omZ3eoymk9giiGvXei-AL8wfSKr-nrofKr-GX_2MbTbDZP8e6KmlCPn0/w203-h400/VAMOS%20CHAYANDO,%20YA%20QUE%20HI%20VENIDO,%202.jfif&quot; width=&quot;203&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Bookman Old Style&amp;quot;,serif; mso-bidi-font-size: 12.0pt;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Bookman Old Style&amp;quot;,serif; mso-bidi-font-size: 12.0pt;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Bookman Old Style&amp;quot;,serif; mso-bidi-font-size: 12.0pt;&quot;&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&amp;nbsp; Mi
querido hermano Cristian Mallea me pasa un fragmento del ensayo en la
legislatura porteña de la Orquesta Balvanera Saavedra, dirigida por su amigo
Jorge Glocer. Del poeta y músico sanjuanino Buenaventura Luna suena la
“Chacarera de la Chaya”, uno de los primeros temas que él grabó –encargándose
de la glosa inicial y también del recitado- junto con su conjunto La Tropilla
de Huachi-Pampa en diciembre de 1938.&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Bookman Old Style&amp;quot;,serif; mso-bidi-font-size: 12.0pt;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&amp;nbsp;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Bookman Old Style&amp;quot;,serif; mso-bidi-font-size: 12.0pt;&quot;&gt;El
año que viene se cumplirán noventa años desde que Eusebio Dojorti (tal el
verdadero nombre de Buenaventura Luna) llegara a Buenos Aires con su Tropilla,
y tuvieran una primera presentación exitosa en la sede de la antigua Biblioteca
Nacional de la calle México. Casi enseguida comenzaron a trabajar en Radio El
Mundo y, como ya dijimos, un año más tarde ya estaban grabando sus primeros
discos sencillos. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Bookman Old Style&amp;quot;,serif; mso-bidi-font-size: 12.0pt;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&amp;nbsp;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Bookman Old Style&amp;quot;,serif; mso-bidi-font-size: 12.0pt;&quot;&gt;Podría
suceder que alguien se preguntara por qué un sanjuanino compuso, ensayó y grabó
una chacarera, cuando los cuyanos son más conocidos por sus tonadas. Sucede que
Luna nació en Huaco, una localidad cercana a la por entonces Villa de Jáchal,
una región de encrucijadas económicas, sociales y culturales que, merced al
intercambio con paisanos de otras provincias, adquirió rasgos propios.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Bookman Old Style&amp;quot;,serif; mso-bidi-font-size: 12.0pt;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&amp;nbsp;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Bookman Old Style&amp;quot;,serif; mso-bidi-font-size: 12.0pt;&quot;&gt;Así
lo explicaba el propio Eusebio -que además fue periodista y ensayista- en uno
de esos textos suyos que buscaban explicar las razones del canto nativo y la
índole particular que éste tuvo en sus pagos:&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Bookman Old Style&amp;quot;,serif; mso-bidi-font-size: 12.0pt;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&amp;nbsp;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;i style=&quot;mso-bidi-font-style: normal;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Bookman Old Style&amp;quot;,serif; mso-bidi-font-size: 12.0pt;&quot;&gt;“Antiguamente, era intenso el
tráfico entre Cuyo con la llanura del Este o con las provincias del Norte, del
Centro y del Litoral. De Cuyo salía el vino, las pasas, el aguardiente,
mientras llegaban a la región los ganados de Córdoba, el azúcar y otros
productos de Tucumán, todo ello mediante un activo tránsito de arrieros o
reseros de las distintas zonas afectadas (…) Yendo y viniendo, en Cuyo dejó su
copla y su cantar el hombre del llano, el de la ribera, el de la selva... Por
otra parte, la circunstancia de haberse organizado al pie del Aconcagua el Ejército
del Libertador, debe inducirnos a creer que en los fogones de El Plumerillo se
oyeron durante años los tristes, cifras, cielos y milongas de la llanura, los
aires cordobeses, las chacareras santiagueñas, las vidalas calchaquíes”.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Bookman Old Style&amp;quot;,serif; mso-bidi-font-size: 12.0pt;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&amp;nbsp;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Bookman Old Style&amp;quot;,serif; mso-bidi-font-size: 12.0pt;&quot;&gt;Como
se observa, motivos de orden histórico, junto con otros de orden geográfico y
social, determinaron que en aquellas juntadas de gauchos que pelearon por la
Independencia se diera una mixtura de acentos y sonidos que perdurarían
inclusive en los fogones de arrieros, reseros y troperos a los que él asistió
de niño en el Molino de los Dojorti en su Huaco natal. Leamos lo que escribió
en otro texto “La Chaya de Huaco”:&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Bookman Old Style&amp;quot;,serif; mso-bidi-font-size: 12.0pt;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&amp;nbsp;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;i style=&quot;mso-bidi-font-style: normal;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Bookman Old Style&amp;quot;,serif; mso-bidi-font-size: 12.0pt;&quot;&gt;“Durante los días de Carnaval, en
Huaco -apartado y poético vallecito en el departamento de Jáchal- buscan la
manera de divertirse conforme a tradiciones lugareñas muy antiguas.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;i style=&quot;mso-bidi-font-style: normal;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Bookman Old Style&amp;quot;,serif; mso-bidi-font-size: 12.0pt;&quot;&gt;(…) La celebración de la chaya
exige lugares adecuados y suele realizarse en locales amplios como galpones
especialmente preparados para el caso. Dichos locales son murados de quincha y
se denominan “fondas”, a las que acude, en grupos de familias o de barriadas,
la gente del pueblo: viejos, mozos y niños de ambos sexos, entre los que se
destacan los músicos más bulliciosos y celebrados del lugar y sus alrededores.
Y así se reúnen en las fondas de la chaya, guitarras y acordeones, quenas y
charangos de las quebradas del Norte argentino, cajas diaguitas y bombos
calchaquíes. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;i style=&quot;mso-bidi-font-style: normal;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Bookman Old Style&amp;quot;,serif; mso-bidi-font-size: 12.0pt;&quot;&gt;Aparte de las danzas típicas, la
música más persistente en la chaya de las fondas es la de la vidala chayera,
que se acompaña con el bombo y es cantada por un concurso que se forma a su
alrededor y en el que se encadenan alternadamente hombres y mujeres abrazados.
En la rueda humana así formada en torno al bombo, cada uno de los participantes
canta una copla cuyo estribillo es coreado después por todos. Y en los
intervalos de la danza que se suceden a todo lo largo de la noche”.&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Bookman Old Style&amp;quot;,serif; mso-bidi-font-size: 12.0pt;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Bookman Old Style&amp;quot;,serif; mso-bidi-font-size: 12.0pt;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&amp;nbsp;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Bookman Old Style&amp;quot;,serif; mso-bidi-font-size: 12.0pt;&quot;&gt;Aquí
debo decir que cuando escuché la grabación de la Orquesta Balvanera Saavedra,
lo primero que llamó mi atención fue el componente rítmico que acompaña la
melodía y le da ese mismo carácter criollamente festivo que Buenaventura
señalaba como distintivo de las “cajas diaguitas y bombos calchaquíes”. El
nombre de estos pueblos originarios nos lleva a otro texto de Dojorti, “La
Chaya de los Quichuas”, donde dice:&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Bookman Old Style&amp;quot;,serif; mso-bidi-font-size: 12.0pt;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&amp;nbsp;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;i style=&quot;mso-bidi-font-style: normal;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Bookman Old Style&amp;quot;,serif; mso-bidi-font-family: Arial;&quot;&gt;“El bombo, “ton-ton”, retumba una reminiscencia de
toldos abolidos en el recinto fresco, recién quinchado de verdes chilcas,
pájaro-bobo y cachiyuyo. En torno al grave musicante que ejecuta la monorritmia
secular, el coro danza un desgano de aborígenes vencidos. Entrelazados, mujeres
y hombres alternan tragos y coplas:&lt;span style=&quot;mso-tab-count: 6;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;i style=&quot;mso-bidi-font-style: normal;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Bookman Old Style&amp;quot;,serif; mso-bidi-font-family: Arial;&quot;&gt;“Dicen que es chaya,&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;i style=&quot;mso-bidi-font-style: normal;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Bookman Old Style&amp;quot;,serif; mso-bidi-font-family: Arial;&quot;&gt;yo
no hi sabido.&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;i style=&quot;mso-bidi-font-style: normal; text-indent: 35.4pt;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Bookman Old Style&amp;quot;,serif; mso-bidi-font-family: Arial;&quot;&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;V&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;amos
chayando,&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;i style=&quot;mso-bidi-font-style: normal;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Bookman Old Style&amp;quot;,serif; mso-bidi-font-family: Arial;&quot;&gt;ya
que hi venido…”&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;i style=&quot;mso-bidi-font-style: normal;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Bookman Old Style&amp;quot;,serif; mso-bidi-font-family: Arial;&quot;&gt;Influido de bárbaro tiempo sin testigos en la soledad
agobiadora de los cerros, un “¡ay!” sediento de violencias amorosas rasga el
aire, se prolonga en la distancia y así remata el estribillo de la vidala.
Bruscamente el coro se trueca en torbellino de afanosas luchas en el que se
mezclan las risas y las súplicas a los gritos de “chaya, chaya, chaya”,
mientras unos a otros procuran aventajarse en la tentativa de almidonarse las
caras y rociarse los cabellos con ramos de albahaca”.&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Bookman Old Style&amp;quot;,serif; mso-bidi-font-family: Arial;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Bookman Old Style&amp;quot;,serif; mso-bidi-font-family: Arial;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&amp;nbsp;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Bookman Old Style&amp;quot;,serif; mso-bidi-font-family: Arial;&quot;&gt;Puede que haya palabras o términos que no se entiendan, alejados como estamos
de las tradiciones que, sin embargo, siguen presentes para quienes –como pedía
Buenaventura- sean capaces de “poner el óido”. La música, qué duda cabe, es el
vehículo emocional que puede guiarnos en ese viaje de reconocimiento de lo que
es nuestro y deberíamos amar.&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Bookman Old Style&amp;quot;,serif; mso-bidi-font-size: 12.0pt;&quot;&gt; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Bookman Old Style&amp;quot;,serif; mso-bidi-font-size: 12.0pt;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&amp;nbsp;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Bookman Old Style&amp;quot;,serif; mso-bidi-font-size: 12.0pt;&quot;&gt;Por &lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Bookman Old Style&amp;quot;,serif; mso-bidi-font-family: Arial;&quot;&gt;Carlos
Semorile.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;El video puede verse en: https://www.youtube.com/watch?v=cs3MwqT-TE0&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;</description><link>http://buenaventuraluna.blogspot.com/2026/08/vamos-chayando-ya-que-hi-venido.html</link><author>noreply@blogger.com (Carlos)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgf2pOrNsa2IIi7NQ267A-GbK2bgPoAT9iccWthvzT4gvEbtkEuOZF7U_IlRTN0xaDA7KBjix25mqE6kcUtTR48Wtpy8k_uG_WBrv5Na1jPygv2LMio0rA4lSzwB9tm-SYosU4omZ3eoymk9giiGvXei-AL8wfSKr-nrofKr-GX_2MbTbDZP8e6KmlCPn0/s72-w203-h400-c/VAMOS%20CHAYANDO,%20YA%20QUE%20HI%20VENIDO,%202.jfif" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6779534253318646789.post-7316481946838968322</guid><pubDate>Wed, 29 Jul 2026 16:27:59 +0000</pubDate><atom:updated>2026-07-29T09:27:59.759-07:00</atom:updated><title>TODO ES NUESTRO</title><description>&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgQJ0Ch3nNQ2RAug68Z8lYZRjGHXx6mYbkThckjCvjGqTfJtMmQAxefqDwh670kk5qsMTEZL2_AhGiBCWKSC7nvustaEW-BaJxZoj3fkA-S3n4lCPVSxaOWtulJ1L9Mm6ZIXdbH5Xktr-_bQ_Pocc0cK1tMb8zSosO0udujBjX9DOpuUyNUWYt2qPknv5k/s1600/LAS%20MALVINAS%20Y%20EL%20RESTO%20DE%20NUESTRO%20TERRITORIO%20SON%20ARGENTINAS.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1600&quot; data-original-width=&quot;1247&quot; height=&quot;400&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgQJ0Ch3nNQ2RAug68Z8lYZRjGHXx6mYbkThckjCvjGqTfJtMmQAxefqDwh670kk5qsMTEZL2_AhGiBCWKSC7nvustaEW-BaJxZoj3fkA-S3n4lCPVSxaOWtulJ1L9Mm6ZIXdbH5Xktr-_bQ_Pocc0cK1tMb8zSosO0udujBjX9DOpuUyNUWYt2qPknv5k/w311-h400/LAS%20MALVINAS%20Y%20EL%20RESTO%20DE%20NUESTRO%20TERRITORIO%20SON%20ARGENTINAS.jpg&quot; width=&quot;311&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&amp;nbsp;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;background: white; line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm; text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #080809; mso-bidi-font-family: &amp;quot;Segoe UI Historic&amp;quot;; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES-AR;&quot;&gt;“Yo no quiero condenar al pasado,
porque no quiero una sola sombra sobre esta alegría, tan nuestra y tan
argentina, de sentir que TODO ES NUESTRO bajo el cielo argentino: los
ferrocarriles, los gasoductos, los diques, los puertos, los teléfonos y, sobre
todo, la alegría de saber de que podemos ofrecerle al mundo un rincón de paz y
una posibilidad de recobramiento dentro de las viejas leyes filosóficas y
morales: un rincón de paz y de recobramiento, que por primera vez no está
hipotecado ni sujeto a la dictadura del oro extranjero. Un rincón de paz
argentino, nuestro para un mundo que se ha desangrado, justamente, porque
fingiéndose sometido a la disciplina de un sabio vivir, solo contempló los
aspectos materiales y materialistas de la existencia”.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;background: white; line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #080809;&quot;&gt;Eusebio Dojorti/Buenaventura Luna (Huaco, 19 de
enero de 1906 - Buenos Aires, 29 de julio de 1955), en su audición del 8 de
marzo de 1948 de su programa “Entre mate y mate… y otras yerbitas”, emitido por
Radio Colón de San Juan (las mayúsculas pertenecen al libreto original).&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;</description><link>http://buenaventuraluna.blogspot.com/2026/07/todo-es-nuestro.html</link><author>noreply@blogger.com (Carlos)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgQJ0Ch3nNQ2RAug68Z8lYZRjGHXx6mYbkThckjCvjGqTfJtMmQAxefqDwh670kk5qsMTEZL2_AhGiBCWKSC7nvustaEW-BaJxZoj3fkA-S3n4lCPVSxaOWtulJ1L9Mm6ZIXdbH5Xktr-_bQ_Pocc0cK1tMb8zSosO0udujBjX9DOpuUyNUWYt2qPknv5k/s72-w311-h400-c/LAS%20MALVINAS%20Y%20EL%20RESTO%20DE%20NUESTRO%20TERRITORIO%20SON%20ARGENTINAS.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6779534253318646789.post-7274841039740869105</guid><pubDate>Tue, 20 Jan 2026 00:31:00 +0000</pubDate><atom:updated>2026-01-20T05:33:47.827-08:00</atom:updated><title>En el 120 Aniversario del Natalicio de Eusebio Dojorti – Buenaventura Luna</title><description>&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjOtHSSIfLviJTPqrIvT2LhDVDz6rLxPFl-Rp2U1k8wfNd45UCXfJIWZYKGt9blrDOG_PLSm1VlNmF-HzVOwZOPH2oByjLEOvSmdDUQ3MQ1enRebo_vyRtIWSQ0W8MKXzZvpWMIDiwgKbYceSZ28l0JT282uMeD-JlRTH1LpYRvLjinfnPZmWoghQTeVTs/s922/EUSEBIO%20DOJORTI,%20PENSATIVO.jpg&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;922&quot; data-original-width=&quot;681&quot; height=&quot;400&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjOtHSSIfLviJTPqrIvT2LhDVDz6rLxPFl-Rp2U1k8wfNd45UCXfJIWZYKGt9blrDOG_PLSm1VlNmF-HzVOwZOPH2oByjLEOvSmdDUQ3MQ1enRebo_vyRtIWSQ0W8MKXzZvpWMIDiwgKbYceSZ28l0JT282uMeD-JlRTH1LpYRvLjinfnPZmWoghQTeVTs/w295-h400/EUSEBIO%20DOJORTI,%20PENSATIVO.jpg&quot; width=&quot;295&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&amp;nbsp;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;Esta foto suya
resume una actitud reflexiva ante la vida, la que tuvo desde muy joven, la que
mamó de los arrieros y gauchos que alrededor del fogón compartían sus antiguos
saberes sobre “cosas trashumantes” porque entre “bandas inmensurables de
silencio habla la cultura”, y porque además intuían que ellos, en las
estribaciones cordilleranas que unen a los pueblos de distintas patrias chicas
con un destino común, eran “los últimos gauchos” poco antes del ser el
proletariado pujante de una nación que aspiró -y aspira- a que todo sea nuestro
bajo este cielo y sobre este suelo bendito del país argentino.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;Lo demás, como
solía decir el propio Eusebio, es “puro ripio”...&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;Y como tal
pasará, para que volvamos a sentir la dicha inmensa de sabernos dignos hijos de
unas tolderías y de unos gauchos que lo dejaron todo en la patriada de
construir una nación justa, independiente y soberana, porque “la tradición es
la transmisión del fuego, y no la adoración de las cenizas”. Y lo demás, lo
demás es puro ripio.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&amp;nbsp;(Las citas son de Luna, salvo la última que es
de Gustav Mahler)&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;







&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Por Carlos Semorile.&amp;nbsp;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;</description><link>http://buenaventuraluna.blogspot.com/2026/01/en-el-120-aniversario-del-natalicio-de.html</link><author>noreply@blogger.com (Carlos)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjOtHSSIfLviJTPqrIvT2LhDVDz6rLxPFl-Rp2U1k8wfNd45UCXfJIWZYKGt9blrDOG_PLSm1VlNmF-HzVOwZOPH2oByjLEOvSmdDUQ3MQ1enRebo_vyRtIWSQ0W8MKXzZvpWMIDiwgKbYceSZ28l0JT282uMeD-JlRTH1LpYRvLjinfnPZmWoghQTeVTs/s72-w295-h400-c/EUSEBIO%20DOJORTI,%20PENSATIVO.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6779534253318646789.post-4093042967194719855</guid><pubDate>Wed, 31 Dec 2025 13:40:00 +0000</pubDate><atom:updated>2025-12-31T05:40:53.418-08:00</atom:updated><title>La cultura como reclamo de futuro</title><description>&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi7M5efGWXjaoYh4oWgC99JkhCt11pJpa0S94j2GIEfUHh3aDZJIABXM-GQKN-RarLTsZH0TL_SQNArt991eOCegeOwtz6T-PKhkhDEgASMPDoh6h5C0Z4ixAMA2u-hlf5GdqBiyOzHaGqs9mX6Q3H_fHmTNNgnkB_sLBhh7K547xbb9phDHglZ-5g-pJ8/s1200/LA%20CULTURA%20COMO%20RECLAMO%20DE%20FUTURO.jfif&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1200&quot; data-original-width=&quot;843&quot; height=&quot;400&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi7M5efGWXjaoYh4oWgC99JkhCt11pJpa0S94j2GIEfUHh3aDZJIABXM-GQKN-RarLTsZH0TL_SQNArt991eOCegeOwtz6T-PKhkhDEgASMPDoh6h5C0Z4ixAMA2u-hlf5GdqBiyOzHaGqs9mX6Q3H_fHmTNNgnkB_sLBhh7K547xbb9phDHglZ-5g-pJ8/w281-h400/LA%20CULTURA%20COMO%20RECLAMO%20DE%20FUTURO.jfif&quot; width=&quot;281&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&amp;nbsp;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;Hace ya un mes
y medio que José Casas, Cristian Mallea y un servidor fuimos reconocidos como
personalidades destacadas de la cultura jachallera, en una declaración que, en
verdad y con toda justicia, reconoce -por la vía de nuestros tres nombres- la
labor persistente de las compañeras y compañeros del Centro Cultural Jáchal-La
Montaña.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;



&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;Fue un acierto
haber bautizado al centro cultural de esa manera que, si por un lado evoca al
poema de Dojorti/Luna, por otra parte habla de lo que debe prevalecer, como la
montaña misma, como un símbolo de todo aquello que forma parte del acervo
jachallero. Y que a la vez pide que si ello no se respeta, la cultura sea nuestro
reclamo de futuro.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Por Carlos Semorile.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;</description><link>http://buenaventuraluna.blogspot.com/2025/12/la-cultura-como-reclamo-de-futuro.html</link><author>noreply@blogger.com (Carlos)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi7M5efGWXjaoYh4oWgC99JkhCt11pJpa0S94j2GIEfUHh3aDZJIABXM-GQKN-RarLTsZH0TL_SQNArt991eOCegeOwtz6T-PKhkhDEgASMPDoh6h5C0Z4ixAMA2u-hlf5GdqBiyOzHaGqs9mX6Q3H_fHmTNNgnkB_sLBhh7K547xbb9phDHglZ-5g-pJ8/s72-w281-h400-c/LA%20CULTURA%20COMO%20RECLAMO%20DE%20FUTURO.jfif" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6779534253318646789.post-2265894747280764964</guid><pubDate>Tue, 29 Jul 2025 21:58:00 +0000</pubDate><atom:updated>2025-07-29T14:58:49.703-07:00</atom:updated><title>70 aniversario del fallecimiento de Eusebio Dojorti/Buenaventura Luna </title><description>&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;center&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 106%; text-align: center;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiTcJEu-51GIJmTW7HLWVR3dk2PDShIhymgwZsR_-FnW54JBT6mfmP-8au1eEkJ6933Gt3OyKZaAUctKZmGPjyRaflS73RLhbenMZEv9154Y2-APlLYEeCuTtzmlN7q7VYdROvAVqQv-D5sGg9zUihEnr6XGN4T3RzQyeSpicoF0ItCUDmV0SEu9muy6UQ/s2117/EUSEBIO%20DOJORTI%20-%20BUENAVENTURA%20LUNA.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;2117&quot; data-original-width=&quot;1364&quot; height=&quot;400&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiTcJEu-51GIJmTW7HLWVR3dk2PDShIhymgwZsR_-FnW54JBT6mfmP-8au1eEkJ6933Gt3OyKZaAUctKZmGPjyRaflS73RLhbenMZEv9154Y2-APlLYEeCuTtzmlN7q7VYdROvAVqQv-D5sGg9zUihEnr6XGN4T3RzQyeSpicoF0ItCUDmV0SEu9muy6UQ/w258-h400/EUSEBIO%20DOJORTI%20-%20BUENAVENTURA%20LUNA.jpg&quot; width=&quot;258&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/b&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;center&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 106%; text-align: center;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;center&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 106%; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: 700;&quot;&gt;Respuesta al cuestionario de la Revista Gaia, de San Juan&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;center&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 106%; text-align: center;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;Carlos Semorile, 17 de
Julio de 2018&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 106%; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;b&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;b&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;- ¿Cuál era el conflicto
interno que tenía a la idea del progreso y la modernidad?&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;Por razones cronológicas, comienzo respondiendo esta pregunta,
cuya respuesta contextualiza, además, el temprano devenir de su interés social.
Tal como se narra en un &lt;b&gt;“Un hombre
andariego”&lt;/b&gt;,&amp;nbsp;Eusebio se lanza a recorrer buena parte del país cuando apenas contaba con 15 o
16 años. Allí registra que, a su regreso a Huaco, les cuenta a los “Tata Viejos”
el nivel de progreso que ha palpado en otras regiones de la Argentina y, de
alguna manera, ya oficia de “traductor” entre los pobladores de una zona &lt;i&gt;artificialmente deprimida&lt;/i&gt; y una
modernidad deseable en términos de justicia social.&amp;nbsp; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;Podríamos ir todavía más lejos y hablar de la lucha que llevó
adelante su padre, Ricardo Dojorti, cuando siendo Intendente de Jáchal batalló
infructuosamente para que se concretase el proyectado tramo de la línea férrea
que iría de San Juan a Salta y que, pasando por la Villa, le permitiría
exportar sus productos.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;Como sea, en Eusebio Dojorti no hay conflicto entre tradición y
modernización, o entre cultura e industria. Por el contrario: hay un uso
deliberado y muy consciente de los medios más modernos de la época (la radio,
desde luego, pero también las grabaciones discográficas e inclusive el cine&amp;nbsp;para ponerlos al servicio de aquello que va siendo “olvidado” por quienes
detentan los resortes del aparato cultural. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 106%; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;- Cómo se formaba
intelectualmente para construir un pensamiento filosófico y político propio?&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 107%; text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;Según cuenta su
amigo y compañero Juan José Montilla, Eusebio tuvo un período de varios meses de
encierro voluntario durante el cual, además de leer literatura francesa, rusa,
española e inglesa, se puso al día con las más novedosas teorías sociológicas y
políticas. Montilla cree que su intención era sumarse a las tertulias
intelectuales que se daban en la casa de Andrés Salerna, un ex estudiante de
abogacía. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 107%; text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;En realidad, esto
se daba en el contexto del surgimiento del Bloquismo, y por ese motivo Dojorti
redobla sus hábitos de lectura porque aspiraba a sumarse a los debates
intelectuales del aquel período de fortísimas confrontaciones, y así participar
en la vida intelectual y política. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 107%; text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 106%; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;- ¿Qué significó en el
contexto histórico, su desempeño como militante y como periodista? &lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;b&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot; style=&quot;font-size: 11.0pt; line-height: 106%; mso-bidi-font-family: Arial;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 107%; text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;Significó asumir que la batalla política es, antes que
nada, un debate en torno al significado y al uso de las palabras, ya sean las
que se escriben para la gráfica, como las que se dicen como orador desde una
tribuna. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 107%; text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;Los gobiernos bloquistas fueron muy duramente
esmerilados desde la prensa escrita, tanto provincial, regional (diarios
mendocinos), y nacional, en un movimiento “de pinzas” que no dejaba flanco sin
atacar. Y como toda violencia simbólica preanuncia una violencia más
contundente, tras el golpe conservador a Cantoni los archivos del diario
bloquista &lt;i&gt;La Reforma&lt;/i&gt; fueron
incendiados en dos ocasiones, en 1934 y 1936.&amp;nbsp;
&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 107%; text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;Allí justamente –y también en &lt;i&gt;Debates&lt;/i&gt;, otro órgano cantonista- se inició Dojorti como periodista,
siendo ya militante bloquista; es decir: como alguien que sostenía una opinión
y no la ocultaba detrás de la habitual mascarada de la “neutralidad” y la
“imparcialidad”.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 106%; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot; style=&quot;font-size: 11.0pt; line-height: 106%; mso-bidi-font-family: Arial;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 106%; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;- ¿Con qué causas
sociales se involucraba y comprometía?&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;b&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot; style=&quot;font-size: 11.0pt; line-height: 106%; mso-bidi-font-family: Arial;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 107%; text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;Con la causa de los humildes, de los desposeídos, de
los pobres. Pero él lo dice mucho mejor en una hoja manuscrita donde ensayaba
la introducción de un trabajo que pretendía editar: &lt;i&gt;“&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;i&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;…tengo que confesarte que el librito que vas
a leer ahora es un resultado de mi frotamiento personal con los arrieros,
labriegos y pastores de mi tierra, analfabetos, sí, a los cuales siempre tuve
por cultos en despecho de modales que a los cultistas podían parecerles
rústicos o bárbaros”.&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;b&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 107%; text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;Como se observa, aquí hay no sólo un conocimiento de
primera mano de “los de abajo”, sino además una valorización de su cultura y de
su modo de estar en el mundo. &lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot; style=&quot;font-size: 11.0pt; line-height: 107%; mso-bidi-font-family: Arial;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 106%; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 106%; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;- ¿Era no solo hombre de
ideas, también de llevarlas a la práctica?&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;b&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot; style=&quot;font-size: 11.0pt; line-height: 106%; mso-bidi-font-family: Arial;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 107%; text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;Entre muchos otros, podrían mencionarse tres episodios.
Durante la campaña que Cantoni desarrolló en 1928, en Buenos Aires, en apoyo a
la fórmula anti-yrigoyenista Melo-Gallo, Dojorti salió en su defensa cuando
atentaron contra el líder bloquista en la esquina de Sarmiento y Florida.
Tiempo después, mientras lideraba a la juventud bloquista y conducía la
elección de 1930 en Jáchal, fue atacado por una patota conservadora, saliendo bastante
maltrecho del encontronazo. Finalmente, cuando estuvo secuestrado en la cárcel
de Tamberías en 1932, su actuación fue fundamental tanto para mantener el
espíritu de sus compañeros de cautiverio, como para lograr la solidaridad de
algunos “milicos”, y preparar y realizar la fuga que los llevaría a Mendoza.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 107%; text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;Pero, al margen de estos actos de coraje, su vida
cotidiana estuvo llena de acciones generosas, y de gestos de desprendimiento
que no siempre fueron reconocidos, y pocas veces retribuidos. Cantores y músicos
que “pararon” en su casa y que recibieron ayudas que excedían en mucho el mero
trato “profesional”. ¿Cuántas canciones suyas llevan la firma de algunos de
estos ocasionales integrantes de sus conjuntos? ¿Cuántos otros se beneficiaron
por un verso o una melodía que el poeta les brindó como muestra de amistad?&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 107%; text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 106%; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;- Su relación y amistad
con Cantoni, ¿fluctuó siempre entre el amor y el odio?&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;b&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot; style=&quot;font-size: 11.0pt; line-height: 106%; mso-bidi-font-family: Arial;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 107%; text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;No lo pondría en
estos términos, básicamente porque el propio Dojorti no se lo planteó de este
modo. En 1948, él tenía una audición en Radio Colón (&lt;b&gt;“Ente mate y mate, y otras yerbitas…”&lt;/b&gt;), y desde ese espacio hizo
campaña a favor de Ruperto Godoy, el primer gobernador peronista de la
provincia. Esto molestó a algunos y, ante el reclamo, tuvo que salir a explicar
que:&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 107%; text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;“Este Buenaventura Luna que Uds. escuchan a
veces hablando por radio, no se llama Buenaventura Luna. Se llama Eusebio
Dojorti. Y el tal Eusebio Dojorti, (…) siendo mocito, siguió las banderas de
aquel partido político de vigorosa tradición popular, porque le pareció que esa
era la bandera de la ‘chusma de alpargata’, la bandera del pobre. Cuando creí
(…) equivocadamente o no, que aquellas dejaban de ser las banderas de mis
pobres, de mis hermanos, de los arrieros y troperos casi desnudos de mi tierra,
cuando creí que se quedaba a mitad de camino la tarea de hacerle justicia al
pobre, entonces &lt;b&gt;me separé&lt;/b&gt; (…) &lt;b&gt;sin odios para nadie&lt;/b&gt;, de aquel viejo
partido y me transformé en el Buenaventura Luna de la Radio”.&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 107%; text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;Es decir, se une al
movimiento de Federico Cantoni por un poderoso motivo político, y cuando el
Bloquismo produce su acercamiento al sector que finalmente va a promover el
golpe a Yrigoyen, Dojorti comienza a plantear sus disidencias y a pedir la
reorganización del partido. Pero él y su grupo fueron expulsados, luego
intentaron editar &lt;i&gt;La Montaña&lt;/i&gt;, y el
resto es historia conocida.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 107%; text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;Puedo, y en
realidad debo agregar, que en los años que llevo trabajando con los papeles de
Dojorti, he confirmado varias veces y finalmente he aprendido que nunca dice
una cosa que no sea cierta. Por eso cuando afirma aquello de &lt;b&gt;&lt;i&gt;“sin
odios para nadie”&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;, así nomás debió haber sido –al menos de su parte-.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 107%; text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 106%; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;- ¿Hubo tiempo
suficiente para sanar sus peleas con el paso del tiempo?&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;b&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot; style=&quot;font-size: 11.0pt; line-height: 106%; mso-bidi-font-family: Arial;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 107%; text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;Una de las hijas de Olga Maestre y Eusebio Dojorti,
Beatriz Maestre, le relataba a la periodista Betty Puga un encuentro
ciertamente reconciliatorio entre Dojorti y Cantoni ocurrido en Buenos Aires: &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 107%; text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;“En los famosos
cafés de la Avenida de Mayo, un día estando sentado el Papi se encuentra con
Cantoni. El Papi se sacó el sombrero y Cantoni se acercó y le dio un apretón de
manos. Después de tantos años de enemistad y de haberlo mandado preso. Eso me
lo contó mi madre, No sé dar un dato preciso, pero fue en los últimos años.
Habrá sido por el&amp;nbsp; 53 o 54”&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 107%; text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;Para que este saludo casi fraterno fuese posible, no
sólo había pasado el tiempo sino que, además, había surgido el Peronismo,
partido al que Dojorti se afilia tempranamente (1947), y al que Cantoni, luego
de unos primeros escarceos con Perón, finalmente acepta como representante de
los mismos postulados de redención social del Bloquismo, aconsejando disolver
su propio partido y demostrando, de ese modo, que había aprendido las lecciones
de su enfrentamiento con Yrigoyen.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 107%; text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 106%; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;- Al realizar el Fogón
de los Arrieros, ¿representó su vía de escape a través del arte y la radio para
librar las batallas culturales que consideraba importantes?&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;b&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot; style=&quot;font-size: 11.0pt; line-height: 106%; mso-bidi-font-family: Arial;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 107%; text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;Si amistosamente omitimos “vía de escape”, acordamos
en todo lo demás. Sin dudas, &lt;b&gt;“El Fogón
de los Arrieros”&lt;/b&gt; supuso una osada apuesta cultural cuya masividad sólo se
explica porque funcionaba como una suerte de espejo donde los otros migrantes
internos (Dojorti también lo era) recobraban el reflejo de su dignidad perdida.
Alguna vez, comentando el fenómeno de las peñas folklóricas de Buenos Aires,
Luna señaló algo crucial:&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 107%; text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;“Una forma de
civilización puede derrumbarse y se derrumba; pero la cultura no. A la larga el
hombre siente la necesidad de buscarse en lo nacional, en sus cantares y en sus
coplas”. &lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 106%; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot; style=&quot;font-size: 11.0pt; line-height: 106%; mso-bidi-font-family: Arial;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 106%; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;- Siendo que tuvo poca
formación en técnica musical e instrumentación, ¿cómo logró transmitir y
enseñar tanto a artistas y cantores sobre la interpretación folclórica?&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;b&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot; style=&quot;font-size: 11.0pt; line-height: 106%; mso-bidi-font-family: Arial;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 107%; text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;En este punto, el relato de las testigos (Hebe
Almeida, su compañera Olga Maestre, sus hijas e hijos) es coincidente: él les
silbaba la música que tenía “en la cabeza” (¿por qué no en el alma?) a los
distintos músicos o instrumentistas que sí sabían de partituras, y ellos
trataban de que el sonido se fuera acercando a lo que Eusebio les proponía. No
pocas veces los corregía y, como recordaba Hebe, les decía: &lt;i&gt;“Abrí los óidos”&lt;/i&gt;. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 107%; text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;También solía recordar Olga Maestre –y sus hijas e
hijos- que podía ser muy enfático a la hora de, por ejemplo, enseñarle a cantar
a Tormo: &lt;i&gt;“¡Saque la voz, póngala bien,
carajo! Cante, no grite”&lt;/i&gt;. Y Héctor Pueyo, hijo de uno de los integrantes de
Los Manseros del Tulum, recuerda que Luna se tomó más de un año y medio hasta
dar con la nómina precisa de los músicos y cantores que irían a formar aquel
conjunto.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 106%; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot; style=&quot;font-size: 11.0pt; line-height: 106%; mso-bidi-font-family: Arial;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 106%; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;- Cuando habla del
&quot;canto bárbaro&quot; o del Canto Perdido, ¿qué significaba para esa época
y si rige vigente en la actualidad en otros ámbitos?&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 107%; text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;Pese a no tener formación musical, Buenaventura estaba
tratando de &lt;i&gt;rescatar y recrear&lt;/i&gt; un
sonido que, en ese mismo momento, se estaba perdiendo. Una forma de cantar no
domesticada, rústica, rural y no citadina: &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 107%; text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;“&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;i&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;Ronca la voz del cantor, malamente enclavijada la guitarra, si Ud.
quiere, la vihuela barata; poco importa el despropósito, alguna traición de la
rima o la menos probable cojera rítmica. Que era seguro del oído el antiguo
guitarrero gaucho. Lo esencial es su intención poética, su necesidad íntima de
cantar al viento las reacciones de su espíritu frente al paisaje y a la vida”.&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 107%; text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;Con este tema de su música ocurre algo similar a lo de
su tan manoseada “nostalgia”: en Luna, la nostalgia es algo muy elaborado, como
si se tratase de una reflexión que –por la vía de la poesía- le permitiese
hacer un balance de las pérdidas que provoca el avasallamiento de la cultura de
masas y la vulgarización del gusto popular. Y, en este sentido, su intención de
&lt;i&gt;rescatar y recrear&lt;/i&gt; un sonido genuino,
continúa vigente. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 106%; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 106%; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;- ¿Por qué con
frecuencia se asocia a Buenaventura a la figura de un cantor o recitador con
guitarra, cuando en realidad fue mucho más que eso? &amp;nbsp;¿Es una forma de
construir un mito sobre su imagen y ocultar su esencia? ¿De hacer invisible
algo fundamental de él?&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;b&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot; style=&quot;font-size: 11.0pt; line-height: 106%; mso-bidi-font-family: Arial;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 107%; text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;A veces, por ignorancia; en otros casos, por
“mistificación” (proceso que está lejos de la creatividad y la potencia que un
mito contiene en esencia); pero también, porque la figura del “cantor” está
ligada emocionalmente a las vivencias más profundas del sentir popular. De
todos modos, bajo este ícono queda siempre una zona de sombras donde se pierde
de vista que Dojorti/Luna fue, en lo profundo, un gran pensador. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 107%; text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;Liliana Herrero suele decir que los grandes nombres de
nuestro folklore no están en el pasado, sino que nos están aguardando en el
futuro, y es una definición que me parece muy acertada toda vez que la función
del “vate” es vaticinar, profetizar lo que está adviniendo. Y quien rasga el
velo del “guitarrero”, se encuentra con grandes tesoros escondidos.&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 106%; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 106%; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;b&gt;- ¿Pasa lo mismo hoy
con nuestra cultura?&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;b&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot; style=&quot;font-size: 11.0pt; line-height: 106%; mso-bidi-font-family: Arial;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 107%; text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;&amp;nbsp;Si entiendo bien la pregunta (es decir, si
nuestra cultura actual construye íconos que vuelven invisibles los legados más
preciosos de nuestros posibles referentes identitarios), sí pasa, y pasa
continuamente. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 107%; text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot; style=&quot;font-size: 11.0pt; line-height: 107%; mso-bidi-font-family: Arial;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 106%; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;- ¿Queda bien en
determinadas situaciones hablar de Don Buena, pero conocerlo en profundidad a
su pensamiento, cuantas personas lo hacen?&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;b&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot; style=&quot;font-size: 11.0pt; line-height: 106%; mso-bidi-font-family: Arial;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 107%; margin-bottom: 8.0pt; text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;Queda bárbaro, lo mismo que hablar
de Don Ata, El Cuchi, El Barba Castilla, y varios nombres más sin tomarse el
trabajo de investigar un poco,  de ir más
allá de prestigio que brinda, momentáneamente, apelar a un nombre “lustroso”.
El Tata Cedrón siempre pide a su público que busque, que indague, que no espere
que todo le llegue sin poner nada de su parte. Es un apelación a crear otro
tipo de oyente, menos pasivo, más comprometido espiritualmente.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 106%; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;- ¿La sociedad
sanjuanina y las instituciones oficiales de la cultura en el país, está en
deuda con él?&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 107%; text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;Lo de la sociedad sanjuanina deben saberlo ustedes
mucho mejor que yo. Lo que, a la distancia, sí me atrevo a decir es que, en
términos musicales, todos estamos asistiendo a un atropello –no hay una palabra
que lo grafique mejor- tan descomunal que tal vez no tenga precedentes en la
historia. Pero si uno no canta lo de uno, ¿quién va a hacerlo, no?&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 107%; text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;Los organismos
oficiales de cultura nos deben a todos, y no sólo a tal o cual figura, la
comprensión del dilema de la identidad. No hay identidad nacional sin
Buenaventura Luna (y sin tantos otros), pero sobre todo no hay política
cultural si no se comprende que la cultura es un reclamo de futuro, un reclamo
de justicia para hoy mismo, y para el tiempo mediato y lejano del
porvenir.&amp;nbsp; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 106%; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 106%; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;- A través del estudio
de sus textos y trabajos, pese a que no lo conoció completamente en persona,
¿cómo fue transformando su mirada hacia su abuelo, como hombre y como artista,
en esta búsqueda?&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;b&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot; style=&quot;font-size: 11.0pt; line-height: 106%; mso-bidi-font-family: Arial;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 107%; text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;El hecho de estudiarlo –luego de, siendo niño, haberlo
recepcionado como “mito” a través de los relatos de mi abuela- ha producido, y
sigue produciendo el efecto de que, cuanto más lo conozco, más sustento
encuentro para sostener que aquella mujer admirable que fue Olga Maestre me
regaló un legado tan bello y luminoso como su mismo amor.&amp;nbsp; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 107%; text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 106%; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;- ¿Con qué hecho se
siente más identificado en la vida de Buenaventura y que es lo que más valor le
da en toda la obra escrita por él?&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;b&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot; style=&quot;font-size: 11.0pt; line-height: 106%; mso-bidi-font-family: Arial;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 107%; text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;En el plano
personal, me identifico con su apasionada laboriosidad. En el plano de su
propio origen, en la serena y amorosa contemplación de Huaco. En el plano
político, con su comprensión de la cuestión nacional y social, y con su adhesión
a los grandes movimientos nacionales y populares argentinos del siglo XX. En el
plano de sus análisis históricos de largo alcance, con su reformulación del
dilema sarmientino y su planteo –ya mencionado- de que &lt;/span&gt;&lt;i&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;“Una forma de civilización
puede derrumbarse y se derrumba; pero la cultura no”&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;. &lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;En
el plano de su reflexión cultural más honda, con la postulación de una matriz
cultural mestiza, cuna del criollo (arquetipo, en definitiva, del argentino). &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 107%; text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;Y en el plano más
general de la totalidad de su producción, en el entendimiento –que es el que
más rescato y valoro- de que &lt;i&gt;“…el de la
palabra es el arte supremo (…) ¿acaso la palabra no es dibujo, forma y color, y
también música en el aire? (…) Si no fuera por la palabra (…) el hombre no
hubiera experimentado jamás la necesidad de pensar. Ella no sólo lo ha liberado
sino que lo ha elevado por sobre el instinto, aproximándolo a la noción
milagrosa o, más todavía, a la sublime idea salvadora de la existencia de Dios”&lt;/i&gt;.
&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;O como escribió el mismo Eusebio
&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;en uno de sus famosos papeles “sueltos”: &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;margin-left: 141.6pt; text-align: justify; text-indent: 35.4pt;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;“Yo tengo de
la palabra&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;margin-left: 141.6pt; text-align: justify; text-indent: 35.4pt;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;sentido claro
y diverso.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;margin-left: 141.6pt; text-align: justify; text-indent: 35.4pt;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;A veces se me
hace canto&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;margin-left: 141.6pt; text-align: justify; text-indent: 35.4pt;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;porque la
entiendo a la vida&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;margin-left: 141.6pt; text-align: justify; text-indent: 35.4pt;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;como una
canción perdida&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;i&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Bookman Old Style&amp;quot;,serif; font-size: 12.0pt; mso-ansi-language: ES-TRAD; mso-bidi-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES-TRAD;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;en medio del Universo”.&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;&lt;div&gt;&lt;!--[if !supportEndnotes]--&gt;&lt;br clear=&quot;all&quot; /&gt;

&lt;/div&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;</description><link>http://buenaventuraluna.blogspot.com/2025/07/70-aniversario-del-fallecimiento-de.html</link><author>noreply@blogger.com (Carlos)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiTcJEu-51GIJmTW7HLWVR3dk2PDShIhymgwZsR_-FnW54JBT6mfmP-8au1eEkJ6933Gt3OyKZaAUctKZmGPjyRaflS73RLhbenMZEv9154Y2-APlLYEeCuTtzmlN7q7VYdROvAVqQv-D5sGg9zUihEnr6XGN4T3RzQyeSpicoF0ItCUDmV0SEu9muy6UQ/s72-w258-h400-c/EUSEBIO%20DOJORTI%20-%20BUENAVENTURA%20LUNA.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6779534253318646789.post-1517089044954925583</guid><pubDate>Fri, 21 Feb 2025 21:24:00 +0000</pubDate><atom:updated>2025-02-21T13:24:40.615-08:00</atom:updated><title>Zamba del Gaucho – La Tropilla de Huachi-Pampa</title><description>&lt;iframe width=&quot;480&quot; height=&quot;270&quot; src=&quot;https://youtube.com/embed/S3SvXZZJRrU?si=YBcc21Ha-qKFg4K_&quot; frameborder=&quot;0&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;</description><link>http://buenaventuraluna.blogspot.com/2025/02/zamba-del-gaucho-la-tropilla-de-huachi.html</link><author>noreply@blogger.com (Carlos)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://img.youtube.com/vi/S3SvXZZJRrU/default.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6779534253318646789.post-5948696133700749014</guid><pubDate>Tue, 11 Feb 2025 19:48:00 +0000</pubDate><atom:updated>2025-02-11T11:48:27.084-08:00</atom:updated><title>No Tan Pobre - Federico Lepez</title><description>&lt;iframe style=&quot;background-image:url(https://i.ytimg.com/vi/yvC3Moqkku8/hqdefault.jpg)&quot;  width=&quot;480&quot; height=&quot;270&quot; src=&quot;https://youtube.com/embed/yvC3Moqkku8?si=ZKFm7Y0ND4ZL89t5&quot; frameborder=&quot;0&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;</description><link>http://buenaventuraluna.blogspot.com/2025/02/no-tan-pobre-federico-lepez.html</link><author>noreply@blogger.com (Carlos)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://img.youtube.com/vi/yvC3Moqkku8/default.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6779534253318646789.post-5645336358091306839</guid><pubDate>Thu, 22 Aug 2024 21:00:00 +0000</pubDate><atom:updated>2024-08-22T14:07:25.789-07:00</atom:updated><title>Pampa del Chañar - Andrés &quot;Lolo&quot; Hidalgo</title><description>&lt;iframe style=&quot;background-image:url(https://i.ytimg.com/vi/sMyudc9UuLo/hqdefault.jpg)&quot;  width=&quot;480&quot; height=&quot;270&quot; src=&quot;https://youtube.com/embed/sMyudc9UuLo?si=ODKnt0g0G4dhhwy-&quot; frameborder=&quot;0&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;</description><link>http://buenaventuraluna.blogspot.com/2024/08/pampa-del-chanar-andres-hidalgo.html</link><author>noreply@blogger.com (Carlos)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://img.youtube.com/vi/sMyudc9UuLo/default.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6779534253318646789.post-4770581493992088151</guid><pubDate>Thu, 22 Aug 2024 20:54:00 +0000</pubDate><atom:updated>2024-08-22T13:54:24.895-07:00</atom:updated><title>&quot;Del viaje largo, del breve amor&quot;</title><description>&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhnlyb1fPSuDrh1e6Lp7MoXqyoSPcQj7I3tnmQvZ9ipX_5fgb4hlWC3DqOVGLc_0IOsiBTk29o1Q1wfG7mN228CibaSX6ills4VqnRbPO0P8MsECI_J3F_UmwJhXsrb9JJXXVUA_iqBo8km9E6_oNx95DrOm6qiE6Eui-eJLxKZdEHYHGFbQdAOdIo3Zxw/s1543/DEL%20VIAJE%20LARGO,%20DEL%20BREVE%20AMOR.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1153&quot; data-original-width=&quot;1543&quot; height=&quot;299&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhnlyb1fPSuDrh1e6Lp7MoXqyoSPcQj7I3tnmQvZ9ipX_5fgb4hlWC3DqOVGLc_0IOsiBTk29o1Q1wfG7mN228CibaSX6ills4VqnRbPO0P8MsECI_J3F_UmwJhXsrb9JJXXVUA_iqBo8km9E6_oNx95DrOm6qiE6Eui-eJLxKZdEHYHGFbQdAOdIo3Zxw/w400-h299/DEL%20VIAJE%20LARGO,%20DEL%20BREVE%20AMOR.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&amp;nbsp;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #050505; mso-bidi-font-family: &amp;quot;Segoe UI Historic&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;mso-spacerun: yes;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;Al
dorso de una de sus “hojitas sueltas”, aún se lee –con dificultad, pero se lee-
esta deliciosa “copla y media” que Buenaventura Luna escribió acaso ensayando
lo que luego sería su conocido poema “Mis agüelos”: &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #050505; mso-bidi-font-family: &amp;quot;Segoe UI Historic&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&amp;nbsp;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;i style=&quot;mso-bidi-font-style: normal;&quot;&gt;Mi abuelo fue arriero de viejas troperías,&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i style=&quot;mso-bidi-font-style: normal;&quot;&gt;mi padre fue labriego con alma de pastor.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i style=&quot;mso-bidi-font-style: normal;&quot;&gt;Los dos, de aquellos hombres que consumen sus días &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i style=&quot;mso-bidi-font-style: normal;&quot;&gt;entre yerba, tabaco, ginebra y buen humor. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i style=&quot;mso-bidi-font-style: normal;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&amp;nbsp;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;i style=&quot;mso-bidi-font-style: normal;&quot;&gt;Tenían la nostalgia de antiguas tolderías, &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i style=&quot;mso-bidi-font-style: normal;&quot;&gt;del viaje largo, del breve amor.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;</description><link>http://buenaventuraluna.blogspot.com/2024/08/del-viaje-largo-del-breve-amor.html</link><author>noreply@blogger.com (Carlos)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhnlyb1fPSuDrh1e6Lp7MoXqyoSPcQj7I3tnmQvZ9ipX_5fgb4hlWC3DqOVGLc_0IOsiBTk29o1Q1wfG7mN228CibaSX6ills4VqnRbPO0P8MsECI_J3F_UmwJhXsrb9JJXXVUA_iqBo8km9E6_oNx95DrOm6qiE6Eui-eJLxKZdEHYHGFbQdAOdIo3Zxw/s72-w400-h299-c/DEL%20VIAJE%20LARGO,%20DEL%20BREVE%20AMOR.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6779534253318646789.post-5395711209209001591</guid><pubDate>Fri, 19 Jul 2024 18:25:00 +0000</pubDate><atom:updated>2024-07-20T09:33:53.072-07:00</atom:updated><title>&quot;Luego recobra su aliento&quot;</title><description>&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjagtPP1rTvxYBJaPQh5m6nIieGQLva_-GyXYnJl7lR44Q9SiH2WKWhDdkQ6Gxw2x4FmUGflR1oKBedJ-mq_Wdmv-oYPAZzuLzwOooivOfnRS-QLT5esva3UAx8ibLwzpOHcRDnA3ToAPXRfrbeaqsEIBfAhptR2C0hBBLz-LhuALIlz3ld9YMv1s8xMjc/s2933/img042.jpg&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;2933&quot; data-original-width=&quot;1860&quot; height=&quot;400&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjagtPP1rTvxYBJaPQh5m6nIieGQLva_-GyXYnJl7lR44Q9SiH2WKWhDdkQ6Gxw2x4FmUGflR1oKBedJ-mq_Wdmv-oYPAZzuLzwOooivOfnRS-QLT5esva3UAx8ibLwzpOHcRDnA3ToAPXRfrbeaqsEIBfAhptR2C0hBBLz-LhuALIlz3ld9YMv1s8xMjc/w254-h400/img042.jpg&quot; width=&quot;254&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&amp;nbsp;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #050505; mso-bidi-font-family: &amp;quot;Segoe UI Historic&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&amp;nbsp;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #050505; mso-bidi-font-family: &amp;quot;Segoe UI Historic&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;mso-spacerun: yes;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;Nuestra
madre y abuela Olga Maestre solía usar una expresión categórica y precisa cuando
una expresión artística carecía de calidad o -peor aún- degradaba algo genuino, y entonces decía&amp;nbsp;&lt;i style=&quot;mso-bidi-font-style: normal;&quot;&gt;“Puro ripio”&lt;/i&gt;. &lt;span style=&quot;mso-spacerun: yes;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #050505; mso-bidi-font-family: &amp;quot;Segoe UI Historic&amp;quot;;&quot;&gt;Este modismo lo
había tomado a préstamo del padre de sus hijos, Eusebio Dojorti, quien solía
usarla en las mismas circunstancias para descalificar lo que fuera que
pretendieran venderle como arte, sin serlo.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #050505; mso-bidi-font-family: &amp;quot;Segoe UI Historic&amp;quot;;&quot;&gt;Brígida Maestre –hija
de ambos- pensaba que su padre había sido exigente &lt;i style=&quot;mso-bidi-font-style: normal;&quot;&gt;“y diría que hasta duro con sus músicos”&lt;/i&gt;, pero ello se debía a que,
antes que con el resto, &lt;i style=&quot;mso-bidi-font-style: normal;&quot;&gt;“primero era muy
exigente consigo mismo”&lt;/i&gt;.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #050505; mso-bidi-font-family: &amp;quot;Segoe UI Historic&amp;quot;;&quot;&gt;En la vida literaria
de un escritor y poeta esto se ve reflejado en sus escritos que suelen estar
cruzados por tachaduras y por distintos tipos de enmiendas que buscan mejorar
el texto o, como en este caso, el verso.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #050505; mso-bidi-font-family: &amp;quot;Segoe UI Historic&amp;quot;;&quot;&gt;Como puede
leerse en el escaneo, Buenaventura va ensayando diversas variantes. En un
momento escribe &lt;i style=&quot;mso-bidi-font-style: normal;&quot;&gt;“El valle…”&lt;/i&gt;, del que
va a decir que &lt;i style=&quot;mso-bidi-font-style: normal;&quot;&gt;“queda un momento como en
un vago estupor”&lt;/i&gt;, pero luego se decide porque sea &lt;i style=&quot;mso-bidi-font-style: normal;&quot;&gt;“La vida…”&lt;/i&gt; misma la que permanezca en estado de estupor. En esta
deriva, hay varias líneas tachadas por completo y hay un inicio también descartado,
pero luego rescatado para que sea la primera línea del pulso final del verso, cuando
dice: &lt;i style=&quot;mso-bidi-font-style: normal;&quot;&gt;“Luego recobra su aliento…”&lt;/i&gt;.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #050505; mso-bidi-font-family: &amp;quot;Segoe UI Historic&amp;quot;;&quot;&gt;Lo recobra el
valle, y lo recobran los versos del poeta buceador que no se conforma con la
primera versión de lo que escribe. Era, como también decía Brígida, un gran
laburador y no se permitía caer en el &lt;i style=&quot;mso-bidi-font-style: normal;&quot;&gt;“puro
ripio”&lt;/i&gt;.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #050505; mso-bidi-font-family: &amp;quot;Segoe UI Historic&amp;quot;;&quot;&gt;Carlos Semorile.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #050505; mso-bidi-font-family: &amp;quot;Segoe UI Historic&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&amp;nbsp;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;i style=&quot;mso-bidi-font-style: normal;&quot;&gt;La piedra se trueca en otro &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i style=&quot;mso-bidi-font-style: normal;&quot;&gt;y la nieve en arrebol:&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i style=&quot;mso-bidi-font-style: normal;&quot;&gt;sobre el cerro, como un toro,&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i style=&quot;mso-bidi-font-style: normal;&quot;&gt;se está desangrando el sol.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i style=&quot;mso-bidi-font-style: normal;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&amp;nbsp;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;i style=&quot;mso-bidi-font-style: normal;&quot;&gt;(Siguen cuatro líneas tachadas)&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;i style=&quot;mso-bidi-font-style: normal;&quot;&gt;(Tachado: El valle) La vida queda un momento
&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i style=&quot;mso-bidi-font-style: normal;&quot;&gt;como en vago estupor…&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i style=&quot;mso-bidi-font-style: normal;&quot;&gt;(Tachado: Luego recobra su aliento) &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i style=&quot;mso-bidi-font-style: normal;&quot;&gt;sin el más leve rumor &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i style=&quot;mso-bidi-font-style: normal;&quot;&gt;sin el más vago movimiento.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i style=&quot;mso-bidi-font-style: normal;&quot;&gt;Luego recobra su aliento&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i style=&quot;mso-bidi-font-style: normal;&quot;&gt;(Siguen cinco líneas tachadas) &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i style=&quot;mso-bidi-font-style: normal;&quot;&gt;laborioso y creador; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i style=&quot;mso-bidi-font-style: normal;&quot;&gt;y sobre el fresco verdor,&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i style=&quot;mso-bidi-font-style: normal;&quot;&gt;en toda extensión del agro,&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i style=&quot;mso-bidi-font-style: normal;&quot;&gt;cada espiga es un milagro&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i style=&quot;mso-bidi-font-style: normal;&quot;&gt;y un prodigio cada flor.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;</description><link>http://buenaventuraluna.blogspot.com/2024/07/luego-recobra-su-aliento.html</link><author>noreply@blogger.com (Carlos)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjagtPP1rTvxYBJaPQh5m6nIieGQLva_-GyXYnJl7lR44Q9SiH2WKWhDdkQ6Gxw2x4FmUGflR1oKBedJ-mq_Wdmv-oYPAZzuLzwOooivOfnRS-QLT5esva3UAx8ibLwzpOHcRDnA3ToAPXRfrbeaqsEIBfAhptR2C0hBBLz-LhuALIlz3ld9YMv1s8xMjc/s72-w254-h400-c/img042.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6779534253318646789.post-8228691647956264066</guid><pubDate>Fri, 19 Jul 2024 12:58:00 +0000</pubDate><atom:updated>2024-07-19T05:58:20.735-07:00</atom:updated><title>Zamba de la Toldería - Grupo Yaraví</title><description>&lt;iframe width=&quot;480&quot; height=&quot;270&quot; src=&quot;https://youtube.com/embed/Nn-ixNQ6Euw?si=UrrW9zHmMiNzgtq4&quot; frameborder=&quot;0&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;</description><link>http://buenaventuraluna.blogspot.com/2024/07/zamba-de-la-tolderia-grupo-yaravi.html</link><author>noreply@blogger.com (Carlos)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://img.youtube.com/vi/Nn-ixNQ6Euw/default.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6779534253318646789.post-7965572744324858164</guid><pubDate>Thu, 18 Jul 2024 15:21:00 +0000</pubDate><atom:updated>2024-07-18T08:21:12.823-07:00</atom:updated><title>Zamba Triste - El Chango Huaqueño</title><description>&lt;iframe style=&quot;background-image:url(https://i.ytimg.com/vi/VkP0mfvkz1A/hqdefault.jpg)&quot;  width=&quot;480&quot; height=&quot;360&quot; src=&quot;https://youtube.com/embed/VkP0mfvkz1A?si=jHBgnmxPbMjFtPiv&quot; frameborder=&quot;0&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;</description><link>http://buenaventuraluna.blogspot.com/2024/07/zamba-triste-el-chango-huaqueno.html</link><author>noreply@blogger.com (Carlos)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://img.youtube.com/vi/VkP0mfvkz1A/default.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6779534253318646789.post-6702431315951937330</guid><pubDate>Thu, 18 Jul 2024 12:46:00 +0000</pubDate><atom:updated>2024-07-18T05:46:42.072-07:00</atom:updated><title>Dorada como un canto de cencerros</title><description>&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg1kdhHTsCYmWAh5_bO82mLFsKSO2gQAXBTuV-sfVFKQxwr-8f_N5OKJEcBTP7C9FaMKi93gMhpTCYqZkfz2nhcKwoxZtPnAYL7iG2ekqtNgmTBJEvSFF6u9OksUoML7MjSTMjov5S-uhcfm2SHCfbA7QP0Uhj6bX4SKPrvqFDKKfudFqeQ8Y2M0BoLvUI/s1606/DORADA%20COMO%20UN%20CANTO%20DE%20CENCERROS.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1301&quot; data-original-width=&quot;1606&quot; height=&quot;324&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg1kdhHTsCYmWAh5_bO82mLFsKSO2gQAXBTuV-sfVFKQxwr-8f_N5OKJEcBTP7C9FaMKi93gMhpTCYqZkfz2nhcKwoxZtPnAYL7iG2ekqtNgmTBJEvSFF6u9OksUoML7MjSTMjov5S-uhcfm2SHCfbA7QP0Uhj6bX4SKPrvqFDKKfudFqeQ8Y2M0BoLvUI/w400-h324/DORADA%20COMO%20UN%20CANTO%20DE%20CENCERROS.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&amp;nbsp;&lt;span style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot;&gt;Una
muestra de lo que la inspiración de Buenaventura Luna fue dejando esparcida en tantas
hojitas sueltas, como esta donde escribió:&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&amp;nbsp;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;i style=&quot;mso-bidi-font-style: normal;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot;&gt;Dorada como un canto de
cencerros, &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i style=&quot;mso-bidi-font-style: normal;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot;&gt;como una tarde que murió otro día, &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i style=&quot;mso-bidi-font-style: normal;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot;&gt;yo la encontré una tarde entre los cerros, &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i style=&quot;mso-bidi-font-style: normal;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot;&gt;cuando el sol de los Incas se moría.&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot;&gt; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;</description><link>http://buenaventuraluna.blogspot.com/2024/07/dorada-como-un-canto-de-cencerros.html</link><author>noreply@blogger.com (Carlos)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg1kdhHTsCYmWAh5_bO82mLFsKSO2gQAXBTuV-sfVFKQxwr-8f_N5OKJEcBTP7C9FaMKi93gMhpTCYqZkfz2nhcKwoxZtPnAYL7iG2ekqtNgmTBJEvSFF6u9OksUoML7MjSTMjov5S-uhcfm2SHCfbA7QP0Uhj6bX4SKPrvqFDKKfudFqeQ8Y2M0BoLvUI/s72-w400-h324-c/DORADA%20COMO%20UN%20CANTO%20DE%20CENCERROS.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6779534253318646789.post-2187935944152436887</guid><pubDate>Wed, 17 Jul 2024 15:47:00 +0000</pubDate><atom:updated>2024-07-17T08:47:00.029-07:00</atom:updated><title>Chacarera de la Chaya - Eli Domínguez y Jonatan Vera  </title><description>&lt;iframe width=&quot;480&quot; height=&quot;270&quot; src=&quot;https://youtube.com/embed/s2kUyyYEX9c?si=RI0wF2V1wi9YDK6C&quot; frameborder=&quot;0&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;</description><link>http://buenaventuraluna.blogspot.com/2024/07/chacarera-de-la-chaya-eli-dominguez-y.html</link><author>noreply@blogger.com (Carlos)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://img.youtube.com/vi/s2kUyyYEX9c/default.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6779534253318646789.post-8669776285482934004</guid><pubDate>Wed, 17 Jul 2024 15:40:00 +0000</pubDate><atom:updated>2024-07-17T13:37:25.599-07:00</atom:updated><title>El molde de lo real</title><description>&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgwav40rJWlo4_Q1jUJ-wyYU-TmHL7omp9KMOdlXNbv5bigvmt8WHZnEX7ACHsy0Gn9FLhJYXuF9LpnNrP1Zfc_XoYu3weJscY40vx6RfV6A-OGvzbjJbEoseKeB6FhMAomeWn6o2u9BJEZTriLjZZ7KXhGfAToM_IqG0ycK4rGIKRvJZcJF9GIDd5MRdM/s2996/DESCRIPCI%C3%93N%20DE%20TUCUNUCO.jpg&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;2996&quot; data-original-width=&quot;2313&quot; height=&quot;400&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgwav40rJWlo4_Q1jUJ-wyYU-TmHL7omp9KMOdlXNbv5bigvmt8WHZnEX7ACHsy0Gn9FLhJYXuF9LpnNrP1Zfc_XoYu3weJscY40vx6RfV6A-OGvzbjJbEoseKeB6FhMAomeWn6o2u9BJEZTriLjZZ7KXhGfAToM_IqG0ycK4rGIKRvJZcJF9GIDd5MRdM/w309-h400/DESCRIPCI%C3%93N%20DE%20TUCUNUCO.jpg&quot; width=&quot;309&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&amp;nbsp;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #050505; mso-bidi-font-family: &amp;quot;Segoe UI Historic&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;mso-spacerun: yes;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;Un
par de días atrás publicamos un fragmento de un texto de Buenaventura titulado “Descripción
de Maclacasto, pago de los gauchos pobres”, destinado a su audición “V
Doble Zafarrancho Vocal”.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #050505; mso-bidi-font-family: &amp;quot;Segoe UI Historic&amp;quot;;&quot;&gt;Dijimos entonces
que era probable que “Maclacasto” fuese una localidad imaginada por Luna para
situar allí su relato que tiene, como señala la amiga Helena Atienza, todos los
componentes de una realidad social concreta. Por su parte, y consultado por
nosotros para despejar cualquier duda, el compañero José Casas nos confirmó que
no hay registro de que haya existido un pueblo llamado así, y que es verosímil
que Eusebio Dojorti tomara a Tucunuco como modelo de “Maclacasto”.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #050505; mso-bidi-font-family: &amp;quot;Segoe UI Historic&amp;quot;;&quot;&gt;Recordemos (siguiendo la investigación que nuestro hermano Casas llevó adelante como parte
de su Tesis de Doctorado en Ciencias Sociales en la Facultad de Ciencias
Políticas y Sociales de la UNC (2015) –parte de esta tesis luego la incorporó
en nuestro libro “Huaco, la tierra que yo más amo”-), que tras el fracaso de la
Unión Regional Intransigente, y antes de dedicarse a la radio con el seudónimo
de Buenaventura Luna, Dojorti bregó por los pueblos de la travesía, entre los cuales
estaba Tucunuco.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #050505; mso-bidi-font-family: &amp;quot;Segoe UI Historic&amp;quot;;&quot;&gt;De ahí la
importancia de este nuevo hallazgo que, por lo que llevamos dicho, puede ser datado
hacia los mismos años que la ya compartida “Descripción de Maclacasto” (acaso 1935,
1936 como muy tarde). En este caso, el texto es más breve y se halla manuscrito
en una hoja suelta, de tamaño mediano, y que lleva señales del paso del tiempo
(tiene un doblez a mitad de la hoja que puede subsanarse, pero le falta parte del
margen superior derecho). Por lo demás, si bien comienza de modo similar, luego
varía y es muy interesante la manera en que Dojorti/Luna presenta a las mujeres
del pueblo reclamando a viva voz, mientras los hombres callan.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #050505; mso-bidi-font-family: &amp;quot;Segoe UI Historic&amp;quot;;&quot;&gt;Carlos Semorile.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p align=&quot;center&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;i style=&quot;mso-bidi-font-style: normal;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;mso-bidi-font-family: Arial;&quot;&gt;Descripción de Tucunuco, pago &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p align=&quot;center&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;i style=&quot;mso-bidi-font-style: normal;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;mso-bidi-font-family: Arial;&quot;&gt;de los gauchos pobres&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i style=&quot;mso-bidi-font-style: normal;&quot;&gt;Sábado. Pagan en los “Jasllampes”. Esto quiere decir que hay disgustos
y satisfacciones a todo pasto. En los “Jasllampes” tienen “el” costumbre de
“tratar a los cristianos, grandes y chicos, todos los sábados, porque todos los
sábados hay “arreglo” general de libretas.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;i style=&quot;mso-bidi-font-style: normal;&quot;&gt;Este “mal costumbre” que los patrones tienen
de amonestar a la pionada, suscita con frecuencia comentarios diversos en las
quinchas. Casas de mujeres que siempre tienen la lengua más suelta que el
cristiano varón…&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;i style=&quot;mso-bidi-font-style: normal;&quot;&gt;-¡Eso es pa´ que viás vos!... Ya va pal año
y tuaviya no los han daula libranza pa´ sacar esos trapos de la tienda ´el
turco ´e la Villa…&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;i style=&quot;mso-bidi-font-style: normal;&quot;&gt;Los cristianos varones, ¡como si
lloviera!... No oyen, no piensa p´ajuera… Como si también tuvieran callos en el
entendimiento…&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;i style=&quot;mso-bidi-font-style: normal;&quot;&gt;Pero las mujerucas son porfiadas:&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;i style=&quot;mso-bidi-font-style: normal;&quot;&gt;-¡Y tan amigos que son de las “retailas”!
¡Eso es lo que más me gusta a mí! Uno se mata pa´ servirleh bien, hasta con los
changos, pero ellos nunca tan conformes…&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;</description><link>http://buenaventuraluna.blogspot.com/2024/07/el-molde-de-lo-real.html</link><author>noreply@blogger.com (Carlos)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgwav40rJWlo4_Q1jUJ-wyYU-TmHL7omp9KMOdlXNbv5bigvmt8WHZnEX7ACHsy0Gn9FLhJYXuF9LpnNrP1Zfc_XoYu3weJscY40vx6RfV6A-OGvzbjJbEoseKeB6FhMAomeWn6o2u9BJEZTriLjZZ7KXhGfAToM_IqG0ycK4rGIKRvJZcJF9GIDd5MRdM/s72-w309-h400-c/DESCRIPCI%C3%93N%20DE%20TUCUNUCO.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6779534253318646789.post-5427709707060914165</guid><pubDate>Tue, 16 Jul 2024 20:48:00 +0000</pubDate><atom:updated>2024-07-16T13:48:39.074-07:00</atom:updated><title>&quot;Entre Chile y Argentina&quot;</title><description>&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh5LzYC5BRcn87hfJpwcr7grrcMBHoOYghrDN4oAFGdTyjRsKauCLyfpnhx9TgtXPfvkolJoQmZ_IwuipE8LfMBjsUV7rzFpp7hmxlaTHe11NZkD8tNB_w-ICuI78S2Owdm8uqo0S6FW6OTUzNRvua94_u-J-HeaVXys44G4bYRYXzSxbaxMyAagY7bwLs/s1087/BL%20EN%20CHILE,%20RETOCADA.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1087&quot; data-original-width=&quot;591&quot; height=&quot;400&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh5LzYC5BRcn87hfJpwcr7grrcMBHoOYghrDN4oAFGdTyjRsKauCLyfpnhx9TgtXPfvkolJoQmZ_IwuipE8LfMBjsUV7rzFpp7hmxlaTHe11NZkD8tNB_w-ICuI78S2Owdm8uqo0S6FW6OTUzNRvua94_u-J-HeaVXys44G4bYRYXzSxbaxMyAagY7bwLs/w217-h400/BL%20EN%20CHILE,%20RETOCADA.jpg&quot; width=&quot;217&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #050505; mso-bidi-font-family: &amp;quot;Segoe UI Historic&amp;quot;;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: #050505;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: #050505;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: #050505;&quot;&gt;En otro de sus “papeles sueltos”, Buenaventura
Luna dejó manuscrita esta belleza que habla de su viaje a Chile en 1952:&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #050505; mso-bidi-font-family: &amp;quot;Segoe UI Historic&amp;quot;;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;“Entre Chile y
Argentina, &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;yo no tuve más amigo, &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;no más reparo ni abrigo &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;que esta manta sanjuanina.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&amp;nbsp;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;Poncho de las
arrierías &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;que en otro tiempo pasaron,&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;hace tiempo que se enfriaron &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;las manos que te tejieron, &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;























&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Bookman Old Style&amp;quot;,serif; font-size: 12.0pt; line-height: 107%; mso-ansi-language: ES-AR; mso-bidi-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-bidi-language: AR-SA; mso-bidi-theme-font: minor-bidi; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin;&quot;&gt;las manos que te cardaron”.&lt;/span&gt;&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;</description><link>http://buenaventuraluna.blogspot.com/2024/07/entre-chile-y-argentina.html</link><author>noreply@blogger.com (Carlos)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh5LzYC5BRcn87hfJpwcr7grrcMBHoOYghrDN4oAFGdTyjRsKauCLyfpnhx9TgtXPfvkolJoQmZ_IwuipE8LfMBjsUV7rzFpp7hmxlaTHe11NZkD8tNB_w-ICuI78S2Owdm8uqo0S6FW6OTUzNRvua94_u-J-HeaVXys44G4bYRYXzSxbaxMyAagY7bwLs/s72-w217-h400-c/BL%20EN%20CHILE,%20RETOCADA.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6779534253318646789.post-5774034828614831033</guid><pubDate>Tue, 16 Jul 2024 20:23:00 +0000</pubDate><atom:updated>2024-07-16T13:23:51.406-07:00</atom:updated><title>Chacarera de la Chaya  - Andrés &quot;Lolo&quot; Hidalgo</title><description>&lt;iframe style=&quot;background-image:url(https://i.ytimg.com/vi/yy4QbMxnnY4/hqdefault.jpg)&quot;  width=&quot;480&quot; height=&quot;270&quot; src=&quot;https://youtube.com/embed/yy4QbMxnnY4?si=bTM4tTT_8eE5z6Sp&quot; frameborder=&quot;0&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;</description><link>http://buenaventuraluna.blogspot.com/2024/07/chacarera-de-la-chaya-andres-lolo.html</link><author>noreply@blogger.com (Carlos)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://img.youtube.com/vi/yy4QbMxnnY4/default.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6779534253318646789.post-7024822970012611392</guid><pubDate>Mon, 15 Jul 2024 15:40:00 +0000</pubDate><atom:updated>2024-07-15T09:02:18.465-07:00</atom:updated><title>Narrar lo propio</title><description>&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjoEC_8SRYLNvnx_bifvFyGVxFbV1cnQiuVKzHC7p-ckkhskTTX1Q0BBdctmm7vxUWOIu353gJkl0j1uzeVzjgPQf3skTirFhWw3dK7MCZHldhYz9px89el2qPiQwWGwqggUAeWyc0BHtVUeIArXX5sOjNwnzCDPElej9WBNiwBcXm1rt1kcVkpbxgNm34/s640/NARRAR%20LO%20PROPIO.jpg&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;521&quot; data-original-width=&quot;640&quot; height=&quot;326&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjoEC_8SRYLNvnx_bifvFyGVxFbV1cnQiuVKzHC7p-ckkhskTTX1Q0BBdctmm7vxUWOIu353gJkl0j1uzeVzjgPQf3skTirFhWw3dK7MCZHldhYz9px89el2qPiQwWGwqggUAeWyc0BHtVUeIArXX5sOjNwnzCDPElej9WBNiwBcXm1rt1kcVkpbxgNm34/w400-h326/NARRAR%20LO%20PROPIO.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;div&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #050505; mso-bidi-font-family: &amp;quot;Segoe UI Historic&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&amp;nbsp;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #050505; mso-bidi-font-family: &amp;quot;Segoe UI Historic&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;mso-spacerun: yes;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;Desde
hace unos días venimos publicando fragmentos de escritos –por ahora
mecanografiados, pero pronto llegarán los manuscritos- que están entre los invaluables
“papeles sueltos” de Dojorti/Luna.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #050505; mso-bidi-font-family: &amp;quot;Segoe UI Historic&amp;quot;;&quot;&gt;El que hoy
compartimos (junto con el escaneo correspondiente al fragmento que citamos),
tiene&lt;span style=&quot;mso-tab-count: 1;&quot;&gt;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;algunas particularidades que vale
la pena señalar. Se trata de la primera parte de una narración que Buenaventura
ubica en la imaginaria localidad de “Maclacasto”, y este relato estaba
destinado a salir al salir en “V Doble Zafarrancho Vocal”, la segunda de sus
audiciones en la antigua Radio Graffigna de San Juan, allá por 1936.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #050505; mso-bidi-font-family: &amp;quot;Segoe UI Historic&amp;quot;;&quot;&gt;Al final de esta
primera entrega de su texto, Luna decía: &lt;i style=&quot;mso-bidi-font-style: normal;&quot;&gt;“&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;i style=&quot;mso-bidi-font-style: normal;&quot;&gt;Amigos de V DOBLE: Esto se va haciendo
demasiado largo. Con la licencia de Uds., continuaré mañana este relato que,
como ya se ha dicho, denominamos “Descripción de Maclacasto, pago de los
gauchos pobres”&lt;/i&gt;. Y debajo de estas líneas, mecanografió los breves anuncios de
la Farmacia Yanzi (de Rivadavia y Sarmiento) y de los taxis &lt;i style=&quot;mso-bidi-font-style: normal;&quot;&gt;“estacionados en la Plaza de Mayo”&lt;/i&gt;. Lo
cual confirma que siempre escribió las publicidades de sus programas.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;Respecto del
contenido propiamente dicho de su estampa, diremos lo mismo que ya dijimos en tantas
oportunidades: resulta imprescindible narrar lo propio porque, como es sabido,
no se ama lo que no se conoce.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #050505; mso-bidi-font-family: &amp;quot;Segoe UI Historic&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;mso-spacerun: yes;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p align=&quot;center&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;i style=&quot;mso-bidi-font-style: normal;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;mso-bidi-font-family: Arial;&quot;&gt;DESCRIPCIÓN DE MACLACASTO,&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p align=&quot;center&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;i style=&quot;mso-bidi-font-style: normal;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;mso-bidi-font-family: Arial;&quot;&gt;pago de los gauchos pobres&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i style=&quot;mso-bidi-font-style: normal;&quot;&gt;SABADO- Hacia el poniente de piedra y nieve, la media tarde voltiada ya
va queriendo atropellar las tranqueras que dan campo a la noche. Están pagando
en “Los Jasllampes” de Maclacasto, pago de los gauchos pobres. Contra la
compuerta del almacén –establecido en un cuarto esquinero del viejo caserón- se
apretuja la pionada: hombres, mujeres y niños de toda laya y tamaño, en
pintoresco abigarramiento de pantalones de jerga, batas azules, percales
lunarejos o floreados, mantos oscuros y cotas de lienzo azargado, que el día
del estreno posiblemente fueron blancas…&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-indent: 14.2pt;&quot;&gt;&lt;i style=&quot;mso-bidi-font-style: normal;&quot;&gt;Abigarramiento de trapos y de carne cansada
y hambrienta: campañistos, pastoreadores, camperos, regadores; chinitas
segadoras, alzadoras de trigo o quebradoras de maíz; mujerucas con labores a
destajo: chuchoqueras, tejedoras, hilanderas, majadoras, entrojadoras,
deschaladoras….; changos negritos –carnes magras y ojillos bailones de
malicia-; loriadores, langosteros, alquicheros, ovejeros…, todos niños con el
alma silenciosa habituada a la soledad de los campos, con sus alternativas
escasas pero siempre serias: la persecución del zorro, la lucha contra la
víbora y&lt;span style=&quot;mso-spacerun: yes;&quot;&gt;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;la “uplupa”, la caza de pájaros
a live u honda, el hurto de pichones de los nidos… Niños, changos campesinos,
escépticos y desconfiados por razón de ambiente… Niños que tienen en más estima
la diligente y leal amistad de su choco lanudo y olfateador, que los pone sobre
aviso de todo peligro y posibilidad de aventura, que no la palabra casi siempre
interesada y artera de sus semejantes.&lt;/i&gt;&lt;span style=&quot;color: #050505; mso-bidi-font-family: &amp;quot;Segoe UI Historic&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://buenaventuraluna.blogspot.com/2024/07/narrar-lo-propio.html</link><author>noreply@blogger.com (Carlos)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjoEC_8SRYLNvnx_bifvFyGVxFbV1cnQiuVKzHC7p-ckkhskTTX1Q0BBdctmm7vxUWOIu353gJkl0j1uzeVzjgPQf3skTirFhWw3dK7MCZHldhYz9px89el2qPiQwWGwqggUAeWyc0BHtVUeIArXX5sOjNwnzCDPElej9WBNiwBcXm1rt1kcVkpbxgNm34/s72-w400-h326-c/NARRAR%20LO%20PROPIO.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6779534253318646789.post-4935964707183844273</guid><pubDate>Sat, 13 Jul 2024 22:06:00 +0000</pubDate><atom:updated>2024-07-13T15:09:23.413-07:00</atom:updated><title>Leal a mi destino</title><description>&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgFTuOzSHdT9zS-3L4T8PLokLDkdzydM8VJkfNCnOFSZYxLuL1FNCw6T_eWt3oVVtbcJLOBjwqFkOejG67-EcI6aT4y5lfEQAOCBymickjzKOGyBAhCfNKkEiqj7ROkv2gvtEGMPanGFJFaGH8IMdiZw1nbmWp9pJ-UMm_bI-7CNWrxn6bs4TNFSA_7Vfs/s836/LEAL%20A%20MI%20DESTINO.jpg&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;353&quot; data-original-width=&quot;836&quot; height=&quot;169&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgFTuOzSHdT9zS-3L4T8PLokLDkdzydM8VJkfNCnOFSZYxLuL1FNCw6T_eWt3oVVtbcJLOBjwqFkOejG67-EcI6aT4y5lfEQAOCBymickjzKOGyBAhCfNKkEiqj7ROkv2gvtEGMPanGFJFaGH8IMdiZw1nbmWp9pJ-UMm_bI-7CNWrxn6bs4TNFSA_7Vfs/w400-h169/LEAL%20A%20MI%20DESTINO.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&amp;nbsp;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #050505; mso-bidi-font-family: &amp;quot;Segoe UI Historic&amp;quot;;&quot;&gt;En otro de sus “papeles sueltos”, Buenaventura
Luna mecanografió este pensamiento que, hoy más que nunca, mantiene su vigencia: &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #050505; mso-bidi-font-family: &amp;quot;Segoe UI Historic&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&amp;nbsp;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #050505; mso-bidi-font-family: &amp;quot;Segoe UI Historic&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;mso-spacerun: yes;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;“Pero
leal a mi destino, &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #050505; mso-bidi-font-family: &amp;quot;Segoe UI Historic&amp;quot;;&quot;&gt;como el gaucho Martín Fierro&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #050505; mso-bidi-font-family: &amp;quot;Segoe UI Historic&amp;quot;;&quot;&gt;tiro mi flete al destierro&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #050505; mso-bidi-font-family: &amp;quot;Segoe UI Historic&amp;quot;;&quot;&gt;y a la vieja toldería…&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #050505; mso-bidi-font-family: &amp;quot;Segoe UI Historic&amp;quot;;&quot;&gt;¡Pobrecita, patria mía&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #050505; mso-bidi-font-family: &amp;quot;Segoe UI Historic&amp;quot;;&quot;&gt;al contemplarte me aterro!”&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;</description><link>http://buenaventuraluna.blogspot.com/2024/07/leal-mi-destino.html</link><author>noreply@blogger.com (Carlos)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgFTuOzSHdT9zS-3L4T8PLokLDkdzydM8VJkfNCnOFSZYxLuL1FNCw6T_eWt3oVVtbcJLOBjwqFkOejG67-EcI6aT4y5lfEQAOCBymickjzKOGyBAhCfNKkEiqj7ROkv2gvtEGMPanGFJFaGH8IMdiZw1nbmWp9pJ-UMm_bI-7CNWrxn6bs4TNFSA_7Vfs/s72-w400-h169-c/LEAL%20A%20MI%20DESTINO.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6779534253318646789.post-9113523274337147834</guid><pubDate>Tue, 09 Jul 2024 20:24:00 +0000</pubDate><atom:updated>2024-07-09T16:00:14.800-07:00</atom:updated><title>“Los civilizadores sin pueblo”</title><description>&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjUW1yj4nynIY-hOVBLWXSGV_LoBZWmDZDwiUDjuwacjn2XPWfJ9xs7MJZ0GseS_BgMVPr1aDa_GI5TUqdVn7iNDaPR_CxPIlLsfE8GA6uEl1_WqQZSLpLaLI2Nk0TT31e3UFMQFH-ZC3tmVCIvUJbpXaNAnut9-F9EFhhpd0l-TJMbD61nsCVI11Dn9_Q/s2371/LOS%20CIVILIZADORES%20SIN%20PUEBLO.jpg&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1735&quot; data-original-width=&quot;2371&quot; height=&quot;293&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjUW1yj4nynIY-hOVBLWXSGV_LoBZWmDZDwiUDjuwacjn2XPWfJ9xs7MJZ0GseS_BgMVPr1aDa_GI5TUqdVn7iNDaPR_CxPIlLsfE8GA6uEl1_WqQZSLpLaLI2Nk0TT31e3UFMQFH-ZC3tmVCIvUJbpXaNAnut9-F9EFhhpd0l-TJMbD61nsCVI11Dn9_Q/w400-h293/LOS%20CIVILIZADORES%20SIN%20PUEBLO.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&amp;nbsp;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #050505; mso-bidi-font-family: &amp;quot;Segoe UI Historic&amp;quot;;&quot;&gt;&amp;nbsp; &amp;nbsp;Vayan, en este 9 de Julio, estas reflexiones
que Buenaventura Luna mecanografió –en uno de sus famosos “papeles sueltos”-
como introducción para el vals “Los Últimos Gauchos”:&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #050505; mso-bidi-font-family: &amp;quot;Segoe UI Historic&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&amp;nbsp;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #050505; mso-bidi-font-family: &amp;quot;Segoe UI Historic&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;mso-spacerun: yes;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;“Tuve
en mi pago, en un tiempo,&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #050505; mso-bidi-font-family: &amp;quot;Segoe UI Historic&amp;quot;;&quot;&gt;hijos, hacienda y mujer.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #050505; mso-bidi-font-family: &amp;quot;Segoe UI Historic&amp;quot;;&quot;&gt;pero empecé a padecer…” &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #050505; mso-bidi-font-family: &amp;quot;Segoe UI Historic&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;mso-spacerun: yes;&quot;&gt;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;mso-spacerun: yes;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;Es el gaucho. Hijo de aquel que anduvo
contrapuntiando malambos de muerte tras el poncho de Balcarce, tendido como una
bandera de redención a todo viento.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #050505; mso-bidi-font-family: &amp;quot;Segoe UI Historic&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;mso-spacerun: yes;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;Un
día se cinchó el culero y se ciñó la vincha -esa misma vincha de la doma y la cuadrera
allá en las pampas- porque sabía que el galope iba ser largo…, hasta la mesma
boca de los cañones españoles. Y se terció a la espalda la guitarra, porque a
eso iba: a cantar los cielos de la revolución, las cifras de las marchas
esforzadas, las bagualas de la victoria en los campamentos de Belgrano, en los
fogones gloriosos de Martín Güemes, gaucho siempre y General a ratos…&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #050505; mso-bidi-font-family: &amp;quot;Segoe UI Historic&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;mso-spacerun: yes;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;Y
otro día…, en la Posta de Humahuaca sofrenó el caballo sobre la rota artillería de
La Serna, sobre astillas de fusiles y cañones…, y tantió la rienda, pa´
volverse a la querencia, al rancho perdido cuatrocientas leguas adentro de su
pampa grande…&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #050505; mso-bidi-font-family: &amp;quot;Segoe UI Historic&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;mso-spacerun: yes;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;Volvía
con la vincha tinta en sangre y el cuero en gracia de las cicatrices, pero
traía soles de gloria en el culero!... Y la guitarra llena de sonoros himnos
victoriosos… Y el drama es ese: porque después, los civilizadores sin pueblo,
los dirigentes sin masa argentina lo condenaron porque no podían soportar en él
–tan sencillo y tan creyente y tan patriota- la presencia abrumadora de su
grandeza y de su gloria. Los avergonzaba…&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #050505; mso-bidi-font-family: &amp;quot;Segoe UI Historic&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;mso-spacerun: yes;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;Un
comisario le arrancó la vincha, le quitó el cuchillo, le robó el culero de los
soles inmortales de Tucumán y Salta… Y el drama es ése:&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #050505; mso-bidi-font-family: &amp;quot;Segoe UI Historic&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;mso-spacerun: yes;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;“Al
ranchito lo quinché&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #050505; mso-bidi-font-family: &amp;quot;Segoe UI Historic&amp;quot;;&quot;&gt;cuando golví de la guerra…”&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;</description><link>http://buenaventuraluna.blogspot.com/2024/07/los-civilizadores-sin-pueblo.html</link><author>noreply@blogger.com (Carlos)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjUW1yj4nynIY-hOVBLWXSGV_LoBZWmDZDwiUDjuwacjn2XPWfJ9xs7MJZ0GseS_BgMVPr1aDa_GI5TUqdVn7iNDaPR_CxPIlLsfE8GA6uEl1_WqQZSLpLaLI2Nk0TT31e3UFMQFH-ZC3tmVCIvUJbpXaNAnut9-F9EFhhpd0l-TJMbD61nsCVI11Dn9_Q/s72-w400-h293-c/LOS%20CIVILIZADORES%20SIN%20PUEBLO.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6779534253318646789.post-60328419670381189</guid><pubDate>Fri, 28 Jun 2024 15:53:00 +0000</pubDate><atom:updated>2024-06-28T08:53:58.632-07:00</atom:updated><title>Zamba Triste - La Bolada Folk</title><description>&lt;iframe width=&quot;480&quot; height=&quot;270&quot; src=&quot;https://youtube.com/embed/kvM9vUFHCk8?si=OHqiCXgtJ3my8q-f&quot; frameborder=&quot;0&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;</description><link>http://buenaventuraluna.blogspot.com/2024/06/zamba-triste-la-bolada-folk.html</link><author>noreply@blogger.com (Carlos)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://img.youtube.com/vi/kvM9vUFHCk8/default.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item></channel></rss>