Perfection at its worst!!!

ആകാശചരിതം - ഒരു മിന്നൽ യാത്ര

2026-03-24T20:40:00.007+05:30

ചീറിപ്പായുന്ന മിസൈലുകളെ തോൽപ്പിച്ചവൾ കോരിച്ചൊരിയുന്ന മഴയുടെ മുൻപിൽ കീഴടങ്ങിയ കഥ.

ഐർപോർട്ടെത്തി വീടെത്താൻ കൊതിച്ച്, വീടെത്തിയപ്പോൾ എയർപോർട്ടിലേക്ക് തിരിച്ച് പോകേണ്ടി വന്നവന്റെ കഥ.

തായ്‌ലൻഡിൽ നിന്നും ബാംഗ്ലൂരിലേക്കുള്ള ഡയറക്റ്റ് ഫ്‌ളൈറ്റിൽ കേറി വഴിക്ക് വച്ച് കൃഷ്ണഗിരിയിൽ നിന്നും ഇഡ്ഡ്ലി കഴിച്ചവരുടെ കഥ.

അത് വല്ലാത്തൊരു കഥയാണ് !

---------------------------------

ഫുക്കറ്റ് എയർപോർട്ടിലെ ലൗഞ്ചിൽ പാമ്പിരവിഴുങ്ങിയപോലെ ചെയറിൽ ചാരിയിരുന്ന് ഇൻസ്റ്റാഗ്രാം തോണ്ടിക്കൊണ്ടിരുന്ന നിമിഷം.ഇറാൻ വിഷയത്തിൽ ട്രമ്പിന്റെ പുത്തൻ പ്രസ്താവനകളും, ബാംഗ്ലൂരിലെ തലേ ദിവസത്തെ ആലിപ്പഴ വർഷവും, ഫുക്കറ്റിൽ മസ്റ്റ് വിസിറ്റ് ആയ തൊള്ളായിരത്തി തൊണ്ണൂറ്റി ഒൻപതാമത്തെ പോസ്റ്റും ഇൻസ്റ്റാഗ്രാം അൽഗോരിതം ഞങ്ങൾക്ക് മാറി മാറി കാണിച്ചു തന്നു. ഞങ്ങളെന്ന് പറയുമ്പോൾ ഞാൻ, സിമി, ചേച്ചി, ലെജിയേട്ടൻ. ഫേസ്ബുക്കിൽ നിന്നും ഇൻറ്റഗ്രാമിലേക്ക് ഇത് വരെയായി ചേക്കേറാത്ത അമ്മയും, കുട്ടികളായ നച്ചു , ധ്രുവ് എന്നിവരും അവരുടേതായ ലോകത്ത് ഇരുന്നു.

'ഇന്ന് നമ്മൾ പോകുന്ന സെയിം ഫ്ലൈറ്റ് ഇന്നലെ ബാംഗ്ലൂരിലെ മോശം കാലാവസ്ഥ കാരണം ഹൈദരാബാദിലേക്ക് തിരിച്ചു വിട്ടു', ലെജിയേട്ടനാണ് ആ ന്യൂസ് കിട്ടിയത്.

'ഇന്ന് അങ്ങനെ പോവാണെങ്കിൽ നമുക്ക് ഹൈദരാബാദി ബിരിയാണി കഴിക്കാം', മട്ടൻ ബിരിയാണിയെ കുറിച്ചോർത്തപ്പോൾ സിമിക്ക് മുട്ടൻ ആവേശം.

'മിസൈലുകളുടെ നടുവിലൂടെ യൂ എ ഈന്ന് ഫ്ലൈറ്റ് പറന്ന് വന്ന ചേച്ചിക്ക് 'മോശം കാലാവസ്ഥ കാരണം തിരിച്ചു വിട്ട ഫ്ലൈറ്റ്' ഒരു വാർത്തയേ ആയിരുന്നില്ല. വാർ അലർട് അലട്ടിയില്ല, പിന്നല്ലേ റെയിൻ അലെർട് !

കൃത്യ സമയത്ത് തന്നെ നിലത്തു നിൽക്കുന്ന ആകാശയിലേക്ക് ഞങ്ങൾ ബോർഡ് ചെയ്തു. ഇന്ത്യൻ സമയം വൈകുന്നേരം 7.15 ന് ആണ് ബാംഗ്ലൂരിൽ ലാൻഡിംഗ്. ഡയറക്റ്റ് ഫ്ലൈറ്റ്.4 മണിക്കൂർ.

ആ 4 മണിക്കൂർ പ്രത്യേകിച്ച് സംഭവവികാസം ഒന്നുമില്ലാതെ കടന്ന് പോയി. പിന്നെ ഒരു 15 മിനിറ്റ് കൂടെ.

ഏകദേശം ഏഴര ആയിട്ടും ലാൻഡ് ചെയ്യാൻ പോകുന്ന അനൗൺസ്‌മെന്റ് ഒന്നും കേൾക്കാനില്ല. അപ്പോഴാണ് പൈലറ്റ് ഇപ്രകാരം മൊഴിഞ്ഞത്, "ബാംഗ്ലൂരിൽ മഴ കാരണം എയർപോർട്ട് ഇപ്പോൾ ക്ലോസ്സ് ആണ്, ആയതിനാൽ ലാൻഡ് ചെയാനുള്ള അപ്പ്രൂവൽ ഇല്ല.പക്ഷെ ആരും പേടിക്കണ്ട.ഒരു സന്തോഷവാർത്തയുണ്ട്. നമ്മുടെ ഫ്‌ളൈറ്റിൽ ഒരു മണിക്കൂർ പറക്കാനുള്ള ഇന്ധനം ഉണ്ട്. അതോണ്ട് നമ്മൾ ഇവിടെ മോളിലൂടെ കറങ്ങി കൊണ്ടിരിക്കും. ബാംഗ്ലൂർ എയർപോർട്ട് തുറക്കും, നമ്മൾ ബാംഗ്ലൂർ തന്നെ ലാൻഡ് ചെയ്യും എന്നാണ് എന്റെ ഒരു ഇത് "

ഏഴേമുക്കാലായപ്പോൾ ആവേശഭരിതനായി പൈലറ്റ് വീണ്ടും മൊഴിഞ്ഞു, "ബാംഗ്ലൂർ എയർപോർട്ട് ഇത് വരെ തുറന്നിട്ടില്ല ..നമ്മളിപ്പോൾ ഷിമോഗ ടെ മുകളിലൂടെ പറന്ന് കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ് .. ബാംഗ്ലൂർ എയർപോർട്ട് ഉടൻ തുറക്കുമായിരിക്കും..അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ ബാംഗ്ലൂർ തന്നെ നമ്മൾ ലാൻഡ് ചെയ്യും എന്നാണ് ഇപ്പോഴും എന്റെ ഒരു ഇത് ..സന്തോഷവാർത്ത എന്തെന്നാൽ നമ്മുടെ ഫ്ലൈറ്റിൽ ഒരു മണിക്കൂറോളം പറക്കാനുള്ള ഇന്ധനം ഉണ്ട്"

ഈ ഇന്ധനം തീർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന കാര്യം ഇങ്ങനെ ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് ഓർമിപ്പിക്കണമെന്നില്ല.

മിനിറ്റുകൾ കടന്ന് പോയി.ഒരു മണിക്കൂർ പറക്കാനുള്ള ഇന്ധനം കൊണ്ട് ഞങ്ങൾ നാല്പതോളം മിനിറ്റ് പറന്നു. സമയം എട്ടരയോടടുത്തു. പൈലറ്റിന് പഴയ ആവേശമൊന്നും കാണാനില്ല. കഴിഞ്ഞ 40 മിനിറ്റായി അനൗൺസ്‌മെന്റ് ഒന്നുമില്ല.

പെട്ടെന്ന് ഫ്ലൈറ്റിലെ ഒരു ആംബിയൻസ്‌ മാറി

ഫ്ലൈറ്റ് ലാൻഡ് ചെയ്യാനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പുകളുടെ സൂചന തന്ന് തുടങ്ങി. altitude കുറഞ്ഞു വരുന്നു. ഫ്ലൈറ്റിന് അകത്തെ ലൈറ്റ് എല്ലാം ഓഫ് ആക്കി, ഫ്ലൈറ്റിന് വേഗത കൂടിയ പ്രതീതി. ഫ്ലൈറ്റിന്റെ വിങ്‌സിന് മുകളിൽ ഒരു പ്രത്യേക ലൈറ്റ് തെളിഞ്ഞു. ഇന്നേ വരെ അങ്ങനെ ഒരു ലൈറ്റ് കണ്ടിട്ടില്ല. താഴെ ഭൂമിയിൽ ഉള്ള റോഡുകളും ലൈറ്റുകളും വലുപ്പം കൂടി വന്നു. അതെ, പൈലറ്റ് ലാൻഡ് ചെയ്യാനുള്ള പുറപ്പാടിലാണ്.തകർത്ത മഴയാണ് ഇപ്പോഴും.മേഘങ്ങളുടെയും മഴയുടെയും നടുവിലൂടെ ഫ്ലൈറ്റ് റൺവേ ലക്ഷ്യമാക്കി കുതിച്ചു. പെട്ടെന്നൊരു ഇടിമിന്നൽ. ഫ്ലൈറ്റിനകത്ത് പെട്ടെന്ന് എല്ലാ ലൈറ്റും ഒന്ന് മിന്നി വീണ്ടും ഇരുട്ടായി. അതിവേഗതയിൽ ഫ്ലൈറ്റ് താഴോട്ട്. സാധാരണ ലാൻഡ് ചെയ്യുമ്പോഴുള്ള വേഗതയിലും കൂടുതലുള്ള പോലെ ഞങ്ങൾക്ക് തോന്നി..ചിലപ്പോൾ വെറും തോന്നലാവാം.'brace for impact', മനസ്സിൽ അതും ആലോചിച്ച് ഇരുന്നു.റൺവേ ഇപ്പോൾ ക്ലിയർ ആയി കാണാം.. 10 സെക്കൻഡിൽ ലാൻഡ് ചെയ്യും. 5..4..3..2.. ഏതാനും മീറ്ററുകൾ മാത്രം...

അവസാന നിമിഷം ലാൻഡിംഗ് ശ്രമം ഉപേക്ഷിച്ച് ഫ്ലൈറ്റ് വീണ്ടും മുകളിലേക്ക് !

ഇരുന്നൂറോളം മനുഷ്യരുള്ള ഫ്ലൈറ്റ് നിശബ്ദം .

ഒരു മണിക്കൂർ പറക്കാനുള്ള ഇന്ധനം ഉണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞ സമയത്തിന് ശേഷം 45 മിനിറ്റ് പിന്നിട്ടിരിക്കുന്നു. ഫ്ലൈറ്റ് മേലോട്ടുയർന്നു. ഇനി വീണ്ടും ലാൻഡിംഗ് അറ്റംപ്റ്റ് ചെയ്യണമെങ്കിൽ പൈലറ്റ് ഉടൻ തന്നെ വണ്ടി യൂ ടേൺ എടുത്ത് ലാൻഡ് ചെയ്യാൻ നോക്കണം. പക്ഷെ വണ്ടി റിസെർവിൽ ആണ് ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നതെന്ന് പൈലറ്റ് മറന്നെന്ന് തോന്നുന്നു.. ആകാശ ആകാശത്തേക്കുയർന്നു.അടുത്ത ഒരു 5 മിനിറ്റ് വീണ്ടും പൈലറ്റിന്റെ ഭാഗത്ത് നിന്നും ഒരു അനക്കവുമില്ല.

അവസാനം പൈലറ്റ് വാ തുറന്നു.

'സഹൃദയരെ, നമ്മൾ ബാംഗ്ലൂർ ലാൻഡ് ചെയ്യാൻ ശ്രമിച്ചു, പക്ഷെ സാധിച്ചില്ല. ഇന്ന് കഴിഞ്ഞ കുറെ നേരമായി ഒരു ഫ്ലൈറ്റിനും ബാംഗ്ലൂർ ലാൻഡ് ചെയ്യാൻ സാധിച്ചില്ല. നമ്മൾ മാത്രമാണ് ലാൻഡ് ചെയ്യാൻ ഒരു ശ്രമം എങ്കിലും നടത്തിയത് '

ഹോ , ഈ സമയത്തും ഫീൽ ഗുഡ് ഫാക്ടർ കണ്ടു പിടിക്കാൻ ഇയാളാര്, വിനീത് ശ്രീനിവാസനോ?

'അതോണ്ട് നമ്മൾ ചെന്നൈയിലേക്ക് ഫ്ലൈറ്റ് ഡൈവർട്ട് ചെയ്യാൻ പോവുകയാണ് '

ങേ, ശെരിക്കും വിനീത് ശ്രീനിവാസൻ !

അല്ലാ, ചെന്നൈ വരെ പോവാനുള്ള പെട്രോളൊക്കെ ഉണ്ടോ ഫ്‌ളൈറ്റിൽ? ഒരു മണിക്കൂറെന്ന് ഇയാൾ പറഞ്ഞിട്ട് ഒരു മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞല്ലോ.. ചെന്നൈ എത്താൻ മുക്കാൽ മണിക്കൂറിനി വേറെ വേണം.ആ, ഇറക്കം എത്തുമ്പോ എൻജിൻ ഓഫ് ചെയ്യുന്നുണ്ടാവും !

എന്തൊക്കെ ചെയ്തിട്ടാണെന്ന് അറിയില്ല..ഉള്ള പെട്രോളും കൊണ്ട് അയാൾ എങ്ങനെയോ ഒൻപതര ആയപ്പോൾ ചെന്നൈയിൽ ലാൻഡ് ചെയ്തു.

'ആഹ്ളാദിപ്പിൻ, നമ്മൾ ചെന്നൈയിൽ ലാൻഡ് ചെയ്തിരിക്കുന്നു.. 50 രൂപക്ക് പെട്രോളടിക്കുന്നു... വീണ്ടും തിരിച്ചു ബാംഗ്ലൂരിലേക്ക് പോകുന്നു, അതാണ് ഗെയിം പ്ലാൻ..ദേ നമ്മുടെ ലെഫ്റ്റിൽ കിടക്കുന്ന ഇൻഡിഗോ കണ്ടില്ലേ? അതും ഇതേ പോലെ ബാംഗ്ലൂർ ലാൻഡ് ചെയാൻ പറ്റാതെ ഇവിടെ ലാൻഡ് ചെയ്തതാ ' പൈലറ്റിന് പഴേ ആവേശം തിരിച്ച് കിട്ടി

ഞങ്ങൾ ഫ്ലൈറ്റിൽ കാത്തിരുന്നു.

പത്ത് മണി കഴിഞ്ഞു, പത്തര ആയി .

'ഇപ്പോഴാണ് നമുക്ക് കൺഫർമേഷൻ ലഭിച്ചത്. പതിനൊന്നരയ്ക്ക് നമ്മൾ ടേക്ക് ഓഫ് ചെയ്യുന്നതാണ്..എന്നിട്ട് നേരെ ബാംഗ്ലൂരിലേക്ക് .സോറി ഫോർ ദി ഇൻകൺവീനിയന്സ് '

സമയം കളയാതെ ഞങ്ങൾ ഒരു മണിക്കൂർ കൂടെ വെയിറ്റ് ചെയ്തു.

പതിനൊന്നര.

'അതേ, ചെറിയ ഒരു പ്രശ്നമുണ്ട്.ഫ്‌ളൈറ്റിന് ചെറിയ ഒരു ടെക്നിക്കൽ ഇഷ്യൂ. ഇന്നിനി ടേക്ക് ഓഫ് ചെയ്യാൻ പറ്റുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല. അതോണ്ട് ഈ യാത്ര തത്കാലത്തേക്ക് ഇവിടെ അവസാനിച്ച വിവരം ഏവരെയും അറിയിച്ചു കൊള്ളുന്നു ..നിങ്ങൾക്കുള്ള ഫുഡോക്കെ ഇവിടെ എയർപോർട്ടിൽ അറേഞ്ച് ചെയ്തിട്ടുണ്ട് .. നിങ്ങളെ ബാംഗ്ലൂർ എത്തിക്കാനുള്ള സൗകര്യം ക്രൂ നിങ്ങൾക്ക് ചെയ്തു തരുന്നതായിരിക്കും..എന്റെ ഭാഗത്തു നിന്നും വേറെ ഒരു അറിയിപ്പ് ഉണ്ടായിരിക്കുന്നതല്ല..അപ്പൊ ശെരി, എല്ലാം പറഞ്ഞ പോലെ, ബൈ . '

പൈലറ്റ് പറഞ്ഞവസാനിപ്പിച്ചു.യാത്രക്കാർ സ്തബ്ധരായി ഇരുന്നു.

അനൗൺസ്മെന്റിനുള്ള ബാറ്റൺ ഏറ്റു വാങ്ങിയ എയർ ഹോസ്റ്റസ് അഞ്ച് മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ബാംഗ്ലൂർ പോകാനുള്ള ബദൽ പദ്ധതിയെ കുറിച്ച് വിശദീകരിച്ചു

"2 ഓപ്ഷൻ ആണ് ഞങ്ങൾ തരുന്നത്. ഒന്നുകിൽ ഇന്ന് രാത്രി തന്നെ ചെന്നൈയിൽ നിന്നും ബാംഗ്ലൂരിലേക്ക് ബസ് അറേൻജ് ചെയ്തു തരും..അതിൽ കേറി ബാംഗ്ലൂർ പോവാം .. അതല്ലെങ്കിൽ നിങ്ങൾക്ക് തന്നെ ബാംഗ്ലൂരിലേക്ക് പോകാൻ മറ്റേതെനിക്കിലും മാർഗം തിരഞ്ഞെടുക്കാം..അങ്ങനെ ചെയ്‌താൽ ആകാശ ഫുൾ റീഫണ്ട് നകുന്നതായിരിക്കും ..ഏതു തിരഞ്ഞെടുത്താലും ഒരു കാര്യം മാത്രം മറക്കരുത്.. ചെന്നൈ എയർപോർട്ട് അറൈവൽ ടെർമിനലിൽ ഫുഡ് അറേൻജ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്..അത് കഴിച്ചിട്ടേ പോകാൻ പാടുള്ളൂ "

ഇടിമിന്നലേറ്റ് ഫ്ലൈറ്റ് കേടായതാവും എന്ന് പോളി ടെക്നിക്ക് പഠിക്കാതെ തന്നെ ഞങ്ങൾ ഊഹിച്ചു.അല്ല, ബോയിങ് 737 മാക്സ് ആയത് കൊണ്ട് ബോയിങ്ങിന് പോലും അറിയാത്ത വേറെ വല്ല കാരണമാണോ എന്നും പറയാൻ പറ്റില്ല .

ഫ്ലൈറ്റ് ഇനി പറക്കില്ല എന്ന് ഉറപ്പായ സ്ഥിതിക്ക് യാത്രക്കാർക്കെന്താ ഈ ഫ്ലൈറ്റിൽ കാര്യം? ഞങ്ങൾ ഫ്ലൈറ്റ് ഇറങ്ങി, അവിടെ കാത്ത് നിന്ന ബസ്സിൽ അറൈവൽ ടർമിനലിലേക്ക് യാത്രയായി. ബസ്സ് പോയിപ്പോയി അറൈവൽ എത്തുന്നില്ല..ഈ ബസ് ഡ്രൈവർ നമ്മളെ ബാംഗ്ലൂർ എത്തിക്കുമോ എന്ന് പോലും ഞങ്ങൾ ഒരു നിമിഷം സംശയിച്ചു. ഏയ്, അങ്ങനൊന്നും ഞങ്ങൾ ബാംഗ്ലൂർ എത്താറായിട്ടില്ല.. ചെന്നൈ അറൈവൽ ടെർമിനൽ തന്നെ എത്തി . ശട പടേന്ന് ഇമ്മിഗ്രേഷനും തീർന്ന് ബാഗ്ഗജ് ബെൽറ്റ് ഏരിയയിൽ എത്തിയപ്പോഴാണ് ഞങ്ങൾ ആ നഗ്നസത്യം മനസ്സിലാക്കിയത്. ആ പ്രദേശത്തു ആകാശയുടെ ഒരു മനുഷ്യൻ പോലുമില്ല.ഭാവി പരിപാടികൾ ഇനി ആരോട് ചോദിക്കും?

അവിടെ കണ്ട എയർപോർട്ട് സ്റ്റാഫിനോടൊക്കെ ചോദിച്ചിട്ടും അവർക്കാർക്കും 'ബാംഗ്ലൂരിലേക്ക് പോകാതെ ചെന്നൈ എത്തിയ ആ ഫ്ളൈറ്റിനെ' കുറിച്ച് യാതൊരു ധാരണയുമില്ല. ഒടുവിൽ ലാസ്റ് ഓപ്ഷനായി കസ്റ്റംസ് ഉദ്യോഗസ്ഥനോട് ചോദിച്ചു.ഭാഗ്യം, അയാൾക്ക് സംഭവം അറിയാം. ഞങ്ങളുടെ ലഗേജ് അവിടെ തന്നെ വരുമെന്നും അതിനു ശേഷം ഞങ്ങൾക്ക് പോകാമെന്നും അയാൾ പറഞ്ഞു.

അടുത്തതായി ലഗേജ് വരാനുള്ള കാത്തിരിപ്പ്.

ഒരു പന്ത്രണ്ടൊക്കെ ആയപ്പോൾ ആകാശയുടെ ഒരു ഉദ്യോഗസ്ഥൻ ഹാജരായി.കരൺ എന്ന പേരുള്ള അവനെ കണ്ടപ്പോ തന്നെ യാത്രക്കാർ കരണം നോക്കി പൊട്ടിക്കാഞ്ഞത് അവന്റെ ഭാഗ്യം. ഒൻപതരയ്ക്ക് ലാൻഡ് ചെയ്ത ഫ്ലൈറ്റ് ആണെന്നോർക്കണം.

"ലഗേജ് എപ്പോ എത്തും?"

"ഫുഡ് എവിടെ?"

"വെള്ളമെങ്കിലും കിട്ടുമോ?"

"ബാംഗ്ലൂർ ക്ക് പോകാനുള്ള ബസ് റെഡിയാണോ?"

"ബസ്സിൽ പോകാത്തവർക്ക് റീഫണ്ട് നെ പറ്റിയുള്ള കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ എപ്പോ ലഭിക്കും?"

കരണിന് നേരെ ചോദ്യങ്ങളുടെ ശരവർഷം. ശെരിക്ക് ഭീഷ്മരുടെ അവസ്ഥ. 'ആരോ' നെഞ്ചിൽ മഞ്ഞയി പെയ്യുന്ന നേരം..

പക്ഷെ കരൺ അതി വിദഗ്ധനായിരുന്നു, നമ്മൾ കുസൃതി ചോദ്യം ചോദിക്കാറില്ല? 2 ചോദ്യത്തിന് ഒരേ ഉത്തരം ഉള്ള ചോദ്യം. അതെ പോലെ. എല്ലാ ചോദ്യത്തിനും ഒരേ ഉത്തരം

"പതിനഞ്ച് മിനിറ്റ്"

'പതിനഞ്ച് മിനിറ്റ്' എന്നും പറഞ്ഞ് അടുത്ത ഒരു മണിക്കൂർ കരൺ പിടിച്ചു നിന്നു.ഒരു മണിക്കൂറിൻറെ ഇന്ധനം കൊണ്ട് 2 മണിക്കൂർ ഫ്ലൈറ്റ് ഓടിച്ച പൈലറ്റിനെ പോലെ. ആകാശായിലെ എല്ലാരും ഇങ്ങനെയാണല്ലേ !

"നിന്നെ കൊണ്ട് ഇതൊന്നും കൂടിയാ കൂടില്ല..നീ നിന്റെ മാനേജരെ വിളിക്ക് ..മാനേജർ എപ്പോ വരും ?"ക്ഷമ നഷ്ടപ്പെട്ട യാത്രക്കാർ അടുത്ത അടവെടുത്തു

യാത്രക്കാർ അടവേതെടുത്താലും കരണിന് ഒരേ അടവ്.

"പതിനഞ്ച് മിനിറ്റ്"

അങ്ങനെ ഒന്നേകാലായപ്പോൾ മാനേജർ എത്തി. നസ്രീൻ.

നേരത്തെ ചോദിച്ച അതെ ചോദ്യങ്ങൾ റിപ്പീറ്റ്.

"പതിനഞ്ച് മിനിറ്റ്" നസ്രീന്റെ ഫ്രഷ് ഉത്തരം. കരൺ ഉള്ളിൽ ചിരിച്ചു. 'പതിനഞ്ച് മിനിറ്റ് എന്ന് തന്നെയല്ലേ ഞാൻ നിങ്ങളോട് കഴിഞ്ഞ ഒന്നര മണിക്കൂറായി പറയുന്നത്. ഇത് കേൾക്കാൻ മാനേജറെ വിളിക്കേണ്ട വല്ല കാര്യവുമുണ്ടോ? '

അക്ഷമരായി നിൽക്കുന്ന യാത്രക്കാരോട് പക്ഷെ നസ്രീൻ പുതിയ ഒരു വാർത്ത അറിയിച്ചു ,"ഫ്ലൈറ്റിൽ വെച്ച് ഞങ്ങളുടെ ക്രൂ നിങ്ങളോട് പറഞ്ഞത് ഓർമ്മയുണ്ടോ? ഞങ്ങൾ തരുന്ന ബസ്സിൽ പോയില്ലെങ്കിൽ നിങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളത് ബുക്ക് ചെയ്തിട്ട് ഞങ്ങൾ റീഫണ്ട് ചെയ്ത് തരാമെന്നത്. ങാ..അത് ഞങ്ങൾ അറിയാതെ പറഞ്ഞതാ. ഞങ്ങൾക്ക് റീഫണ്ട് ഒന്നും തരാൻ പറ്റില്ല "

വീണ്ടും യാത്രക്കാർ ബഹളം വെച്ചപ്പോൾ 'എന്നാ പിന്നെ ബസ്സിൽ പോകാൻ പറ്റാത്തവർക്ക് തൊട്ടടുത്ത ദിവസത്തെ ആകാശ ഫ്ലൈറ്റ് ബുക്ക് ചെയ്ത് കൊടുക്കാമെന്ന് നസ്രീൻ സമ്മതിച്ചു.

കണക്ഷൻ ഫ്ലൈറ്റ് മിസ് ആയവർ, അടുത്ത ദിവസം വരെ വെയിറ്റ് ചെയ്യാൻ പറ്റാത്തവർ, റീഫണ്ട് വാഗ്ദാനം കേട്ട് ആൾറെഡി വേറെ ടിക്കറ്റ് ബുക്ക് ചെയ്തവർ, അങ്ങനെ എല്ലാവരും അവരുടെ പ്രശ്നങ്ങൾ നസ്രീന് നേരെ അവതരിപ്പിച്ചു.

ചെന്നൈയിൽ ഡൊമസ്റ്റിക് ഫ്ലൈറ്റ് മാത്രം ഓടിക്കുന്ന ആകാശ, പെട്ടെന്ന് അവർ പോലുമറിയാതെ ഇന്റർനാഷണൽ ആയപ്പോൾ അത് മാനേജ് ചെയ്യാനുള്ള സ്റ്റാഫ് ഇല്ലാത്തതും, പിന്നെ അപ്രതീക്ഷിത ലാൻഡിംഗ് കാരണം ലഗേജിന് കസ്റ്റംസ് ക്ലിയറൻസ് കിട്ടാനുള്ള താമസവുമൊക്കെയാണ് ലഗേജ് ഇത്ര നേരമായി വരാത്തത് എന്ന നിഗമനത്തിലേക്ക് ഞങ്ങൾ സ്വയം എത്തിച്ചെർന്നു.

രണ്ടേകാൽ. ഈ സമയത്താണ് ഫുഡ് എത്തിയത്.ലഗേജ് ഇല്ലെങ്കിൽ ഫുഡ് എങ്കിൽ ഫുഡ്. ഞങ്ങൾ ഫുഡ് എടുത്ത് കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി.. ഫുഡ് കഴിച്ച് കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴതാ ഒരു കൈയടിയുടെ ശബ്ദം. ഒടുവിൽ അതാ ലഗേജ് എത്തിത്തുടങ്ങി.'ദും ദും ദും ദുന്ദുഭിനാദം നാദം നാദം..'. സമയം രണ്ടര.

ലഗേജ് എടുത്ത് പുറത്തിറങ്ങുന്നതിന് മുൻപ് ഞാനൊന്ന് തിരിഞ്ഞ് നോക്കി. യാത്രക്കാർ ഇപ്പോഴും നസ്രീനെ പൊരിക്കുകയാണ്. കണ്ടറിഞ്ഞട്ട പേരാ. ആകാശ. എപ്പോഴും എയറിൽ !

ഞങ്ങൾ പുറത്തിറങ്ങിയതും ബാംഗ്ലൂർക്ക് പോകാനുള്ള ബസ് അവിടെ നിൽപ്പുണ്ട്, പിന്നെ 'ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ പതിനഞ്ച് മിനിറ്റിൽ എല്ലാം ശെരിയാവും ' എന്ന ഭാവത്തിൽ കരണും !

ഇനിയിപ്പോ വേറെ വണ്ടി വിളിക്കുന്നതും ഈ ബസ്സിൽ പോകുന്നതും ഒക്കെ ഒരേ പോലെയായ കാരണം ഞങ്ങൾ ബസ്സിൽ കേറിയിരുന്നു. രണ്ടേ മുക്കാലായപ്പോൾ. കൂടുതൽ യാത്രക്കാർ ബസ്സിൽ കേറാൻ കാത്തിരിപ്പായി.

ഒടുവിൽ ഒരു മൂന്നേ മുക്കാലായപ്പോൾ ബസ്സെടുത്തു.

8 മണിക്ക് കൃഷ്ണഗിരി ബ്രേക്ക്ഫാസ്റ്റ് കഴിക്കാൻ നിർത്തി.ബ്രേക്ക്ഫാസ്റ്റും കഴിഞ്ഞ് ഞങ്ങൾ യാത്ര തുടർന്നു. വൈകി എത്തലുകൾ നിറഞ്ഞ ഈ യാത്രയിൽ ഞങ്ങൾക്ക് ഒരു കടമ്പ കൂടെ കടക്കാനുണ്ടായിരുന്നു.കർണാടക ബോർഡർ കടക്കാനുള്ള പെർമിറ്റ്. അതിന് വേണ്ടി വീണ്ടും ഒരു മണിക്കൂർ നിർത്തിയിട്ട ശേഷം ഒടുവിൽ പതിനൊന്നര ആയപ്പോൾ ബാംഗ്ലൂർ സിൽക്ക് ബോർഡിൽ ബസ്സ് നിർത്തി. അവിടുന്ന് ബസ്സ് ഇറങ്ങി ക്യാബ് വിളിച്ച് ഞങ്ങൾ വീട്ടിലേക്ക്. അങ്ങനെ തലേ ദിവസം വൈകുന്നേരം ഏഴരയ്ക്ക് ബാംഗ്ലൂർ എത്തേണ്ട ഞങ്ങൾ അടുത്ത ദിവസം ഉച്ചക്ക് പന്ത്രണ്ടായപ്പോൾ വീടെത്തി !

ശുഭം.

എന്ന് പറയാൻ വരട്ടെ. ഈ കഥയ്ക്ക് കുറച്ചധികം ടെയിൽ എൻഡ് കൂടെയുണ്ട്.

---------------------------------

ടെയിൽ എൻഡ് - 1

നാലഞ്ച് ദിവസം മുൻപ്.

ബാംഗ്ലൂർ. ഫുക്കറ്റ് പോകുന്നതിന് മുൻപ്. 'നമ്മളെല്ലാവരും കൂടെ ഈ ലഗേജ് ഒക്കെ കൊണ്ട് ക്യാബ് ഒക്കെ വിളിച്ച് എയർപോർട്ട് പോകുന്നതിലും നല്ലത് നമുക്ക് നമ്മുടെ കാറിൽ എയർ പോർട്ടിലേക്ക് പോകാം.കാർ അവിടെ പാർക്ക് ചെയാം.. അതാവുമ്പോ തിരിച്ച് വരുന്ന സമയത്ത് ക്യാബ് വെയിറ്റ് ചെയ്ത് നിൽക്കുകയും വേണ്ട. നമ്മൾ ഫ്ലൈറ്റ് ഇറങ്ങുന്നു. ലഗേജ് എടുക്കുന്നു.കാർ എടുക്കുന്നു. വീട്ടിലേക്ക് ഡ്രൈവ് ചെയ്യുന്നു.സിമ്പിൾ .ക്യാബിന്റെ കാശും ലാഭം ' എന്റെ ഈ ഐഡിയ എതിർപ്പുകളില്ലാതെ എല്ലാവരും അംഗീകരിച്ചതായിരുന്നു. അതൊണ്ടിപ്പോ എന്തായി.ഞങ്ങൾ വീടെത്തിയാലെന്താ, ഞങ്ങളെ കാത്ത് കാർ എയർപോർട്ടിൽ ഇരിക്കുകയാണ്.

കാറിനെ വീടെത്തിക്കാൻ വേണ്ടി ഞാൻ ഇനി എയർപോർട്ടിലേക്ക് ക്യാബ് പിടിച്ച് പോവുകയാണ്. സമയ നഷ്ടം, ധന നഷ്ടം, പിന്നെ കാറിലെ പെട്രോൾ നഷ്ടം വേറെ. ഓക്കേ ബൈ.

---------------------------------

ടെയിൽ എൻഡ് - 2

ഫ്ലൈറ്റ് സഞ്ചരിച്ച വഴി (പച്ച വര). ഏകദേശം ആ മഞ്ഞ വട്ടത്തിന് അകത്തായിട്ടാണ് ഷിമോഗ. ഇതിൽ എവിടെ എത്തിയപ്പോഴാണ് പൈലറ്റ് ഷിമോഗടെ മോളിലാണെന്ന് പറഞ്ഞതെന്ന് മാത്രം എത്ര ആലോചിച്ചിട്ടും മനസ്സിലാവുന്നില്ല !

---------------------------------

ടെയിൽ എൻഡ് - 3

വർത്തമാനകാലം

അമ്മ ടീ വി യിൽ ടോപ്പ് സിംഗറിൽ പാട്ട് കേട്ട് കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. വി മാനത്തിന് ശെരിക്ക് മിന്നലടിച്ചതാണെന്ന വാർത്ത ഞാൻ വായിച്ചു. ടീ വി യിൽ പാട്ട് മുഴങ്ങി 'ഓഹോ..മിന്നലേ മിന്നലേ താഴെ വരൂ ..'. ഇതിനെയായിരിക്കും അല്ലെ, കാവ്യനീതി എന്ന് പറയുന്നത്!

How Not to plan a Euro trip!

2024-08-13T13:58:00.000+05:30

Our Euro trip captured from The Dream to The Wake up Call. Click the links below to read the complete travelogue.

Part 1 : The Dream

Part 2 : Bam! It's Amsterdam

Part 3 : Here we land, Switzerland

Part 4 : Its never late, for another chocolate

Part 5 : Bye bye Chocolato, Hi to Gelato

Part 6 : The Wake up Call

6. How Not to plan a Euro trip! - The Wake up call

2023-12-10T20:05:00.001+05:30

Click here to read Part 1 : The Dream

Click here to read Part 2 : Bam! It's Amsterdam

Click here to read Part 3 : Here we land, Switzerland

Click here to read Part 4 : Its never late, for another chocolate

Click here to read Part 5 : Bye bye Chocolato, Hi to Gelato

Time to roam, then to Rome

2 July 2022

We had a free shuttle from the camp to the Florence city. Cars are not allowed in the city. We could use bicycles or segways which were available for rent. We chose to walk. We found a route in Google map where we could cover all major attractions and reach back at the same place. The architectural marvel of the buildings here truly awed us. 'David by Michelangelo' was the sculpture, but it was us who stood still!

We didn't have enough time to go inside the buildings as that would take hours of waiting in line. We had time only till noon, we walked through the streets with gelato in our hands. Of course, how could we not have a gelato after having discovered that the gelato was invented here in Florence. Me and Nachu also rode on the carousel.

Florence

We still wanted to see more of Florence, but the time didn't let us to. We had to take the shuttle back to the camp and check out.

We have to reach Rome, the last station of our Euro trip.

With all the blunders we had driving in Europe, we were sure that we wouldn't face any difficulties driving to Rome. Because 'all roads lead to Rome'. Yes, I was wanting to write this line the moment I decided to write this travelogue. 😜

We reached at Rome at around 4:30 PM. After checking in to our hotel, we immediately stepped out to see the Colosseum. On our way, in the last minute of course, we checked for tickets to the Colosseum and learned that we had to book those in advance, which we hadn't. Anyhow, we took our chance and continued the journey to the Colosseum. Rome, we felt wasn't as clean as the other cities in Europe and started giving us non-Europe vibes.

The metro took us via Vatican City. So even though we did not visit Vatican, we can say we passed through Vatican City.

Once we reached the Colosseum, we found a person who was selling tickets, unofficially, but we got a good deal and got into the Colosseum. It is always good to have a guided tour in such historical places. We had learnt that the hard way when we visited Harappa and had no clue what we were seeing. But we failed to learn from our lesson and entered Colosseum without a guide. We did our own exploration and imagined the gladiator stories that happened there years ago. We also walked close to the groups who had a guide talking loudly to understand what he was saying about the place.

It was the last dinner in Europe. We planned to have a fine dining experience and walked into a nice restaurant. While having food, the server came and asked us whether we were from India. 'Yes', we replied. 'Are you from Kerala?'. We were quite surprised by that question because we understood how he could recognize us as Indians, but if he had to understand the specific region, he would have to be some spy.

'Yes, how did you understand?'

'From the way you nod your heads'

Oh, that's when we realized that we do nod our heads in a specific way.

'Our head chef is from Kerala!'

'What?', We came to this expensive fine dining European cuisine experience only to know that it was cooked by a Malayali! That's great.

The server later came along with the head chef.

'Nattil evideya?' (Where are you from (in Kerala)?), we asked each other. Because that's what you ask when you see a Malayali outside Kerala.

We were further surprised that his home in Kerala was just a few kilometres away from Simi's home.

The world is such a small place that we met him of all places when we could have met him in Kerala.

The world is such a large place that we had to travel all this way from Kerala to meet him.

After bidding farewell to him, it was now time to bid farewell to Europe. It was our last night here. We had to wake up early the next day and go to the airport.

3 July 2022

It truly was a trip to remember. We were feeling disappointed that the trip was ending. We need more of this, more of adventure, we wished. Okay, one last time, the universe obliged!

So, we had to return our car in the car rental office in the Airport first and then head to the bag drop and other activities to board the aircraft. Google maps was set with the car rental office, and we started.

We reached the airport, and there was no car rental office there! What do we do now. We cannot leave without returning the car. (Oh, no. Will we be stuck in Europe with the car!! 😛 )

We needed to ask someone where the car rental offices were. Typically, all car rental offices would be in the same place. But we were in the Airport, and it was a drop off location where we couldn't park for long.

'Okay, you guys try to roam around or find a parking spot, I will check with someone', I got down of the car. Soorej was driving and he drove along. I went inside the airport and checked with a couple of people, and no one had any idea where the rental offices were. I called up Soorej. He couldn't find a parking spot and they had to exit the airport premises back to the road and continued searching for the car rental office.

We did try calling the rental company, but they wouldn't pick up as it was not their office hours yet.

I continued my research in Google maps and asking people and finally got some clue on where it was. There was a walkway connectivity from the airport to the rental company drop off location through the airport. I called up Soorej and he too had figured that place at the same time and was driving towards that place. I headed there by foot.

It is almost at the same time that me and the car reached a basement which was the car rental drop location. We were relieved. We took out our luggage, re-checked the car, took a video of it parked and dropped the key in a box there. That's it. The car is no more ours.

The luggage was heavy, we felt heavier (literally too from all that food) as we walked to the airport to board the return flight.

The Wake up call

Our transit was in Qatar, and we had some time there. From the airport, we all ordered a hot chocolate and chocolate croissant, Well, muscle memory.

Having that hot chocolate and chocolate croissant made us realize how rich those were in Europe. The croissant was soggy and hot chocolate not so much 'chocolaty'. That was our wake-up call. Okay guys, you are out of Europe. It was just like falling off from the bed, like pulling off the bandage. Reality has struck. Trip is over. Back to work. Back to school!!

Europe.

Well, that was our Europe Trip. It was an amazing experience. A great exploration. Various cultures. Various food experiences. Lot of blunders which truly made the trip. (And Lots of amazing planning which led to all of these. 😜)

The other day, me and Simi were talking about one of the experiences we had during this trip when we realized that with time, these memories will fade. Such rich experiences, I shouldn't let that happen. That's the inspiration to write this travelogue.

'This travelogue will help us keep these memories for ever..', I said as I started writing this.

' ..and also remind us that there are more places to visit in Europe.' Simi completed the sentence.

'There are?'

'Of course, there are. Is it time to plan the next one yet?'

5. How Not to plan a Euro trip! - Bye bye Chocolato, Hi to Gelato

2023-12-04T19:08:00.003+05:30

Click here to read Part 1 : The Dream

Click here to read Part 2 : Bam! It's Amsterdam

Click here to read Part 3 : Here we land, Switzerland

Click here to read Part 4 : Its never late, for another chocolate

Bye bye Chocolato, Hi to Gelato

27 June 2022 continues.

After grabbing a few more chocolate croissants, chocochip cookies and hot chocolate, we exited Switzerland.

Snacking and driving, we reached Innsbruck in Austria. We intended to reach Innsbruck a bit earlier, but the chaos at the car rental company led to a delay and we reached only late in the evening. We went for a stroll nearby, had dinner and called it a day.

The plan for the next day was to do the Olpererhütte hike and click pics at the suspension bridge. It's a beautiful place of which we had seen photos and was in our 'must visit' list and we were really happy that were were so close. The sad part is that it still is in the list as close was not close enough.

The weather report for the following day was not so great, it was misty and with thunderstorms. We already had an experience with a thunderstorm hike and didn't want to repeat it. We had to quickly think of a Plan B. In comes Google maps. Our hotel for the next day was booked at Verona in Italy which was ~300km away, so we had to look for something on the way to Verona or in Verona itself.

Goole map showed all sorts of plan B. That is when it struck. I had found something that all 4 of us wouldn't be much excited about, but still would make our trip worthy for all the excitement the 5th one would have. The 'Peppa Pig land' in Gardaland resort in Verona!

28 June 2022

It was a 3-hour drive from Innsbruck to Verona. We started after breakfast and reached at around lunch time in Verona. After checking it to our hotel, we went to a shopping mall in Verona. The restaurants there were very tempting, and we finalized on one. No prizes for guessing what we ate for our first meal in Italy. Yes, wine and pizza it was. The taste and texture of the authentic pizza was amazing which we truly enjoyed.

Next destination was Peppa pig land for us. Soorej and Praveena definitely had nothing to do with Peppa pig and they decided to visit a lake nearby. For Peppa pig land, we found an economical option. Gardaland is a very big amusement park/resort which requires a whole day for exploration and Peppa pig land was just one small portion in it. There was this ticket plan in Gardaland that if we enter after 6 PM the tickets were of half price. We definitely didn't need the whole day as all we were interested only in Peppa pig land and not the rest.6 PM it is. Half price it is!

Peppa Pig Land

Nachu was truly mesmerized by the sight of Peppa pig land. Her dream to go in a hot air balloon came true when she boarded the hot air balloon shaped giant wheel. Of course, she would later grow up and realize that it wasn't a real hot air balloon. But for the time being this was good enough.

The hot air balloon ride 😜

There were several rides in the Peppa pig land and Nachu truly enjoyed each one of them. After that, we explored some other kids' rides making it a memorable night.

On to the next day.

29 June 2022

By now, it would have been evident that the Italy journey had a certain level of planning. A planning which we had to stick to, no matter what. Because the hotels were booked that way.

This day, for instance, the hotel was booked in Moneglia which was around 300 km away from Verona. So, whatever the plan for the day, we had to reach Moneglia by evening. How is that for a plan?

We roamed around in Verona in the morning visiting some churches and walking around the streets. We had on our list that we had to try Gelato from Italy because it was invented there. On the streets of Verona, we found many Gelato shops and understood that it was time to start our Gelato exploration. We had the first of the many Gelatos that we were going to have during the trip, had lunch in a busy street where we had some amazing Lasagna and then started our drive to the 'planned' accommodation.

It was a good drive, a bit longer that we expected, but we managed to reach the Moneglia beach before sun set.

It was a small beach and all shacks where closed. There were only a couple of eateries open, and we had some sea food pizza which were initially reluctant to have but turned out to be a good culinary experience.

30 June 2022

Our stay for the night was in Florence, 200 kms away!

But yeah, we had enough time to explore Cinque Terre, the primary reason we stayed at Moneglia.

Cinque Terre was a beauty. It is a group of 5 islands. The cliffs had buildings on terraces, narrow roads, steps to hike to the top, all of which overlook the clear sea. A photo frame in each angle. We didn't hike all the way to the top but did hike up to some height where we could get a good view. The lunch with that view too was special in itself and Italy again didn't disappoint us with its food.

Amazing visuals

Cinque Terre

We left Cinque Terre in the evening to reach Florence late in the night. In Florence, we had chosen a camping site for stay, for economic reasons. Well, the camping site was an amazing one with all kinds of options for campers, like tents, rooms, RV parking space etc.

We crashed as soon as we reached there.

1 July 2022

Okay, so where do we go this day? Or rephrasing the question, where had we booked an accommodation for the night?

Easy answer. For a change it was the same place.

That's because this day had a very specific plan. Visit the leaning tower of Pisa.

After breakfast, we started our drive towards the Leaning tower of Pisa. We reached there at around noon and reached our destination. More than the building itself, it was the marketing that mesmerize

d me. How a fault was marketed so well that people all around the world including us drove all the way to see the 'architectural marvel'. We took the mandatory pic with Pisa, leaning over it, trying to hold it etc.

Who has a better balance?

We had a sumptuous lunch from one of the eateries on the street. What mesmerised us more than the architectural marvel is the taste of the cheesecake, which none of us wanted to share but have the whole on our own. Especially when sharing a cheesecake with the 'cheesecake magician' Simi (you blink your eyes and its gone!). No wonder they say, 'Sharing is scaring!'.

We then drove back to our camp.

We then spent time with the amenities in the camp like the swimming pool and had dinner from the camp itself.

Day it is.

Click here to read Part 6 (last part) - The Wake up call

4. How Not to plan a Euro trip! - Its never late, for another chocolate

2023-11-28T19:07:00.017+05:30

Click here to read Part 1 : The Dream

Click here to read Part 2 : Bam! It's Amsterdam

Click here to read Part 3 : Here we land, Switzerland

Its never late, for another chocolate

25 June 2022

We checked out from Grindelwald and as usual asked Simi what was the plan for the day. She smiled and gave the usual reply, 'more nature'. We visited Oeschinensee and Blausee. It was a much more relaxing day with lot of time for taking pictures. And exactly on this day, the memory card of our camera got corrupted denying the universe from witnessing all the solo pics/couple pics/family pics/group pics that we took that day.

Luckily we had mobile phones with us.

On the way to Oeschinensee

Blausee - Deosn't it look dreamy?

Blausee - a glimpse

One interesting activity we did was the mountain coaster which was a first-time experience and an amazing one. It was a ride where a person sits on a cart and the cart goes through a slide of almost 750 meters amidst nature. Me and Nachu sat on one cart, and I started the video of my camera to capture the complete ride. But the moment the ride started the video automatically stopped. 😐 This doesn't seem to be a good day to capture memories digitally!

The video gone wrong

After a gap of 2 days, we returned to Sudhi's place and called it a day.

26 June 2022

'What is the plan today?'

'More nature'

It was a Sunday and Sudhi, Swati and Swasti also joined us for the sightseeing. We visited Mount Stoos. To reach the top, we had to go via the world's steepest funicular. Up above, we were truly awestruck by the view. Even though we jokingly said that it was only 'nature' every day and no city vibes, the beauty of nature really amazed us. There were mountains, greenery, lakes, and one could just stand on the viewpoint and gaze at the beauty for hours together. But not when you have a 4-year-old kid with you. There was a park there with swings and slides and Nachu and Swasti played there for some time. It was too windy and after our regular photo sessions, we dispersed from that place.

Happily walking towards getting featured in my blog

with our Swiss hosts

Is nature looking too artificial?

In the evening, we visited a restaurant on the banks of Lake Lucerne with a mission to try the local cuisine, especially the Swiss national dish, Swiss cheese fondue.

Sudhi graciously paid the bill stating that we were guests, and we could pay when they visited Bangalore.

Sudhi, we are waiting for you to come to Bangalore to buy you the Bangalore special Bisi Bele Bath from Shanthi Sagar😜.

No, seriously come down, let's continue the party that we put on a pause in Switzerland.

That was our last night in Switzerland and Nachu and Swasti truly enjoyed the time dancing and playing on the Lucerne bridge.

Thanks to Sudhi, Swati and Swasti, an evening to truly remember ever!

27 June 2022

It was time to bid farewell to Switzerland, but not without a 'memorable' incident.

We had to drop the rental car and take another one which we had booked for the cross country drop off. Me and Soorej planned to drop the older car and pick the new one and then go home to pick the others. That way they could spend time at home to pack, get ready etc. Now, we couldn't pick the new car and then drop the old one because the drop off time of the old car was earlier than the pickup time of the new one. Delay in dropping off will lead to hefty charges. So, the plan was that I would drop Soorej to the rental office of the new car, then go and return the old one and wait there. By that time, Soorej will pick the new one and come and pick me.

Soorej was driving when we reached the location of the new car rental. He got down from the car and I took over the driver's seat. Soorej went ahead to the car rental office. I drove off to the other car rental office. The drop off time was nearing.

I drove through Zurich city. Driving in the city was totally different from driving in the countryside. There were too many cars, buses, bicycles in the cycle lanes, trams on the middle of the road etc and several rules to follow. I was driving highly concentrated and reached a traffic signal. While staying at the signal, I got startled with a thought! The car key was with Soorej. I think he had put it in his pocket while driving and when he got down, the car key went with him.

Yeah, so I was driving a car on the busy street of Zurich at the busiest hours, and I did not possess the car key with me. If the car engine shuts down for some reason, I would have no way to start the car. I looked at the rear-view mirror and it was a police car behind me. Wow. No other car would have made the situation more dramatic. I waited for the signal to turn green. The car meanwhile went to sleep. A chill ran through my spine.

The signal turned green. I pressed the accelerator and the car started and took off. I sighed relief for the time being, but still the thought of engine shutting down lingered in my mind. I wanted to quickly reach the rental office but there was no way to cruise with the busy traffic.

I somehow managed to reach the rental office exactly at the drop off time and was relieved.

The relief was only for half a second when I realized that to return the car, I need to return the key as well. I called up Soorej before getting out of the car. He said he has started off with the formalities for the new car and will be getting the car soon. I got off the car and told them that Soorej was just nearby and has the key with him.

For them, the car return time is when I hand over the key and they started threatening me to charge for late return. I convinced them for more than half an hour that the key is just 5 minutes away (they didn't seem to believe me for some reason). Soorej finally arrived and we handed over the key. That is when the rental company added more drama to the story. Well, that is too long a story to be covered as a sub plot. So, that one is for some time later.

We walked out of the rental office, and I looked at the new car. A Volkswagen Touareg! It was such a huge one. Truly majestic.

We drove home and picked up the others. With all the incidents, we were late to start our day. We said bye to Sudhi, Swati, and Swasti. They were amazing hosts and truly made our trip smooth as Swiss butter. You guys truly rock! (I think we should visit you again to thank you personally. 😜😁)

Okay Touareg, time to cross the Swiss border. On our way, we saw a supermarket and wondered whether we should get our usual hot chocolate and chocolate croissants, and some chocolates for the way. We looked at the time and it was already too late. But it's Swiss chocolate. We looked at the time again.

The car waited in the supermarket's parking lot.

It’s never late, for another chocolate.

Isn't it a small car for our remaining trip?

Click here to read Part 5 - Bye bye Chocolato, Hi to Gelato

Oeschinensee Mounatin coaster video - https://youtu.be/7rQbYSC41Tk

3. How Not to plan a Euro trip! - Here we land, Switzerland

2023-11-24T11:03:00.013+05:30

Click here to read Part 1 : The Dream

Click here to read Part 2: Bam! It's Amsterdam

Here we land, Switzerland

21 June 2022

We took a flight from Amsterdam to Zurich, and I messaged Sudhi when we landed. We had booked a self-drive rental car from Zurich airport, so we had to take the car and drive to Sudhi's home. He had shared his home location with us. A guy from the car rental company was standing on the airport with my name on the placard. 'It's the first time I am experiencing this, someone holding a placard with my name', I said, and we walked towards him. The car rental office was a few kilometres away from the airport and he had come to pick us up. We reached the car rental office. There stood our car waiting for us. A BMW X3.

It felt quite different to drive as it was a left-hand drive, however after the initial hiccup, I started enjoying the drive. The features like lane assist would keep me in lane and anti collission breaking would automatically break when the car is closer to the vehicle in front. I didn't have much to do, I wondered whether I was driving the car or the other way round! We did not get much time to enjoy the drive as we reached Sudhi's home.

Sudhi welcomed us with hot home-made chai! Yum! The chai felt even more fulfilling as we were having tea for the first time in last 3 days.

Sudhi, his wife Swati and 6-year-old daughter Swasti stayed there. Swati was on a business trip and would return that night. On reaching their house, Nachu instantly started playing with Swasti. Just like we got tea, it was a welcome change for her after seeing only us adults for the last 3 days.

After the refreshing tea, we took some rest and visited the Lake Lucerne which was pretty close from where we stayed. We had a walk around the lake and enjoyed the natural beauty. Then it started raining and we had to head back home.

Sudhi, who is an amazing cook was ready with some amazing home cooked dinner and he also had stocked the local beer in his fridge for us. What is hospitality if not this? Athithi Devo Bhava!

Swati came back from her business trip, and we all enjoyed some family time. Nachu was delighted to watch Peppa pig on TV after 3 looong days!

22 June 2023

As per Sudhi and Swati's suggestion, we planned to visit Rhine falls. Commute wasn't a problem anymore as we had a car to drive us around. Rhine waterfalls was a beautiful sight for the eyes. The waterfall was breath taking and we took a boat ride by the waterfall. We went close to the falls and the water sprayed upon us which in itself was a refreshing experience.

Rhine falls

After visiting the falls, we went to a street to have dinner. Walking to a Mc Donald's made us realize that everything in Switzerland is costlier compared to that in Amsterdam.

After strolling through the city for some more time, we went back home, again to some amazing home cooked food! 😋

Peppa pig played on TV, and we conversed all sort of random things. It was a relaxing evening, a perfect way to end the day considering we had a much busier day planned ahead of us.

23 June

We started from home at around 9 and drove towards Lauterbrunnen. On the way, we grabbed some chocolate croissants and choco chip cookies. We realized that we were being robbed of having the real joy of eating chocolates back home. The amount and quality of chocolate in the croissants and choco chip cookies were unimaginable and the more we ate, the more we craved for more.

Since Simi was the main itinerary planner, first thing in the day, we used to ask her the plan for the day. In Switzerland, the answer was kind of a template, with only the place name changing. 'What to see there?'. 'Nature'.

Nature, truly beautiful, not overrated a bit. Each view was a frame, and we really enjoyed the drive. We just wanted to stop at each point to click pcs but then we would never reach our destination. We did a few pitstops though.

At one such pitstop, we did notice something interesting. We just got off the car and were stretching ourselves, when we saw 5 Porche cars come together, revving and park at the parking spot. It was a sight to see. Yeah, they might be seeking attention, and they definitely caught not just ours but everyones around there. We keenly looked at who would get out of those cars. More than amazed, we awed seeing 5 sixty plus gentlemen get out of the car. Man, they were enjoying their retired life. We really wanted to ask if they would adopt us. We were also five, the counts matched! 😜

Back to reality, we continued our drive and reached Lauterbrunnen. Again, a pleasing sight to the eyes. We had lunch, roamed around and spent some time in the kids' park.

Lauterbrunnen

By this time, Nachu was fully comfortable in walking along the footpaths without being held. Simi told her to be cautious in these unfamiliar places.'Unfamiliar? these are familiar places for me, she said!' and continued exploring the place.

We continued to Grindelwald, where we had booked our stay for the night.

24 June

We had to execute 1 out of the 2 plans. 1. Visit top of Europe (via gondola ride) or 2. hike to Bachalpsee lake. The weather that day wasn't too kind to us, it warned us of thunderstorms and less visibility. The ticket rates to top of Europe also helped us in deciding against going there. Trek it is! We still had to take a Gondola to Station Bort and then start the trek. While going to the gondola station, we saw someone selling grilled chicken. We bought a whole chicken as a snack in case we felt hungry on the way. We could get the actual lunch once we reach there.

View from the Gondola ride

Station Bort to Bachalpsee lake is more than a 2-hour hike. Contrary to the weather report, the weather actually was kind to us. It was cold and misty though, which was perfect for the hike, and we started the hike. It was an easy path, picturesque. The initial thrill of posing for photos died down a bit when we had to walk for more than an hour. It then slowly started drizzling and we we wore our ponchos.

The trek

Break between the trek

It took us more than 2 hours to reach the destination. Nachu, without any complaints walked the complete hike with us, the complete 2 hours! When we reached there, some tourists saw her walk and welcomed her with claps and appreciations. It indeed was an appreciable feat, but she really didn't understand what she had achieved.

We walked to the lake, and it was dreamy. Beautiful. But our hunger overpowered the desire for taking pics. Speaking about hunger, we realized that there was no shop or cafe on the top. So, all we could eat was that one chicken than we had bought. After the hike, we were so hungry that the chicken transformed into just bones in a few minutes. Those few minutes were more than enough for the weather forecast to come true.

The rain became heavy. Fog filled up the area and we couldn't see anything a few meters away. We couldn't even see the lake, the beauty of which we thought we would enjoy after our lunch. We ran to the side of a small building and stood there waiting for the rain to stop. Nachu meanwhile who had a very hectic day from all the hike, fell asleep. Okay. So now how do we go back with the rains and Nachu sleeping?

The rain reduced but didn't stop completely, neither did we expect it to stop. So, it made no sense to wait as it would also get dark pretty soon. So, we carried Nachu (mostly me 💪), and walked back. Nachu had the soundest sleep, with even the rainwater falling on her not waking her up.

Once we reached back, we were again energized with hot chocolate, then we walked around Gridelwald, had dinner, and switched off ourselves recharging for the next day.

Gridelwald

Click here to read Part 4 - Its never late, for another chocolate

2. How Not to plan a Euro trip! - Bam! It's Amsterdam

2023-11-16T19:38:00.012+05:30

Click here to read Part 1 : The Dream

Bam! It's Amsterdam

18 June 2022

That is how we ended up in the flight to Amsterdam. All those initial hiccups would only mean that we will have a smooth vacation, right? Well, if it had been so, I might not have had to write this looong post.

We landed in Amsterdam and took the shuttle to our hotel. After checking in and freshening up, we didn't waste much time and hired an Uber to Amsterdam city. From Amsterdam, we took an ‘IAmsetrdam’ pass for 3 days, which allowed us to use unlimited trains or buses within Amsterdam. After spending some time in the city and having dinner we headed back to our rooms and crashed.

19 June 2022

After having an amazing breakfast, we headed out to explore Amsterdam. The first plan was a windmill tour. Since we had the 'IAmsterdam' pass, planned to travel via bus. We waited at the bus stop to catch the bus number 195. After giving us some time to click photos, the bus arrived, and we hopped in. Google maps told us that our destination was the 6th stop from where we boarded. The bus wasn't very crowded, and we enjoyed the view outside. After a while, I checked the map to know how many stops were left. What? It showed 8 now. The bus stopped at the next stop and continued. The map now showed 9 stops to our destination. That is when it struck. Bus 195 goes both ways. And we were travelling in the wrong direction!!

Eagerly waiting at the wrong bus stop

What next? We decided to get down at the next stop and go back.We would end up wasting some time because of this silly mistake. When the bus stopped, we got down, only to be surprised by what we saw. There stood a solitary windmill. We crossed the road and walked towards the windmill. It also had a windmill tour. Isn't this amazing. The silly mistake turned out to be a perfect mistake! We sandwiched the windmill tour between our photo sessions. We did learn a few facts about windmills and as done with school education, quickly forgot those. 😜

After having lunch, we visited other places like De Zaanse Schans where they had the wooden shoe workshop and more windmills. This time, we were careful with boarding the bus. We went to Amsertdam Centraal by evening, the time when the city starts to vibe. We roamed around, walked a lot, had all the food we could. Personal Record Alert -Amsterdam recorded my most expensive pee ever when I had to pay half a Euro (~Rs 40) for it. A record, I am not very hapee about.

The day ended and Rotterdam was excited to welcome us the next day.

20 June 2022

Plan of the day was to visit Rotterdam. We planned our travel perfectly this time as we did not want to make any mistakes like we did the previous day. We had a free shuttle from the hotel to the airport (which is one of the reasons we booked that hotel in the first place). We took that shuttle and reached the airport. Then our 'IAmsterdam' pass gave us complete travel freedom. What a planning!

Iamsterdam

After checking which train goes to Rotterdam, we quickly boarded that train. The train journey was smooth. But one fact led us to a small doubt. There were no stops at all. Was this some special non-stop train that we actually weren't supposed to board? Our doubts got cleared when we got down from the train and tried to exit the Rotterdam station. At the exit, we scanned the QR code present in our 'IAmsterdam' pass and the turnstile refused to budge.

Yeah, the doubt is cleared. 'IAmsterdam' pass was only for roaming within Amsterdam city. Rotterdam is outside of Amsterdam city limits. We were not supposed to travel Rotterdam with this pass. We were lucky that a ticket checker was not present in the train we came, or else we would have had to pay a hefty fine. Now, we cannot exit the station as we do not have a valid ticket. We could go back to Amsterdam in a similar train, but then there could be a ticket checker this time. Which means we could not go back either. We were trapped!

Now what? All our collective brains started to work, and we identified Praveena as the person best suited to handle this situation. She put on an innocent face and walked towards an official who was standing there. We all stood a little bit far away carefully observing. She put her innocent face on and told the official that her QR code wasn't working. The official checked the pass, then explained to Praveena how she shouldn't have used that pass to travel to Rotterdam. However, since it was an honest mistake, the official used her card to let Praveena out. Praveena proved her honesty again, stating that it was not only her, but 4 other passengers including a kid and pointed at us. The official looked at us and frowned. She couldn't let all of us exit for free. She asked Praveena to go to the ticket kiosk outside, take 4 tickets from source to destination as Rotterdam, and then use that ticket to exit.

Praveena, who was outside the station now, called us and we walked towards her. She conveyed the news to us. It was a fair ask for us that we had to book the tickets now, rather than paying fine.

'Okay, so we have to book tickets from source as Amsterdam to destination as Rotterdam, and then use that ticket to exit Rotterdam.', got it. We checked the ticket rate from Amsterdam to Rotterdam. Close to 19 Euros per person. Which costs ~76 Euros.

We asked Praveena not to book tickets and to wait outside. We took a while, booked the ticket, and used that QR code to exit the station.

'Finally,', Praveena exclaimed when we got out and met her. 'What took you so long?

'Well,' we replied, 'We, software engineers, analysed the 'requirement' again, We understood that we could book tickets now, which means our source could be the previous station as well, which is Rotterdam Alexander. The ticket price from there to Rotterdam is less than 3 Euros. And since you already exited, we didn't need 4 tickets, but just 3 tickets from that station to Rotterdam, which comes to ~9 Euros. Which means we save ~67 Euros.'

'What!?, And did you do that? Didn't you purchase 4 tickets? Did u just book 3 tickets from that station to Rotterdam?'

'We just pointed out a technical possibility. We won't say what we did..because...'

'because?'

'..because we are damn hungry, and we can't talk!'

We searched what to eat in Rotterdam. While having a sandwich, we looked for activities in Rotterdam, and found this bicycle rental place. We rented a bicycle and did the Rotterdam city tour in bicycles. We particularly loved the child seat, which was attached behind the cycle where Nachu sat, and she too had an amazing city tour.

Nachu got a nap in this comfy seat

We enjoyed the Cube houses, and the other amazing modern architecture of Rotterdam.

By evening, we exited Rotterdam as it was our last night to continue exploration of Amsterdam. This time, we made sure we booked the right tickets!

The third night in Amsterdam, we made sure we covered most of the city, ate most of the trending food there. We were so full, yet when we saw a big crowd in front of a French fries eatery, we too stood in queue to buy and try it. It cannot be missed if it is so popular. It indeed was good. Late night, we bid farewell to Amsterdam city as we would be travelling to Zurich the next day.

We left Amsterdam with some good memories..Lot of blunders which ended up as funny incidents, lots of learnings, lots of city tour, food, and lots of new experiences.

These were just the starters; the main course is awaiting in Switzerland!

Click here to read Part 3 - Here we land, Switzerland

1. How Not to plan a Euro trip! - The Dream

2023-11-10T18:27:00.018+05:30

The Dream

18 June 2022

While I sat on the flight to Amsterdam, I couldn’t believe that we had actually made it. The dream trip, the trip that we had wanted to realize way back in 2020 (but we all know what happened in 2020) is finally turning to life. 2022, the year of resumption of travels or revenge tourism as they call it, rekindled our dream of our much-awaited Europe trip. All those days of discussing the Europe trip flashed in front of my eyes.

While I was unaware what behold us, it was sure that this was going to be one hell of a journey.

And it was too, all thanks to our 'meticulous planning', or as I would like to call it, 'How Not to plan a Euro trip!'

How to Plan, How not to

May 2022

It was a weekend in Bangalore, and the general rule is that if we did not step out of the home for roaming around, then we would end up planning a trip! And that is exactly what happened. The scapegoats this time were Soorej and Praveena as they too were with us at that moment. One discussion led to another, and we finally decided that it is time to reinstate the Euro trip.

The gang: Me, Simi, Nachu, Soorej and Praveena.

Praveena was okay for the trip. Soorej denied saying 2 weeks of leave is too much and so he will not be able to join the trip. We did not bother much, as we knew he would come around.

The other challenge was with Nachu. Nachu would join school for the first time, for nursery, on 6th of June 2022. We couldn't plan to complete the trip before that, as that wouldn't leave us enough time for planning and the visa application process. Travelling after June 6 would mean that she must be absent from school immediately after joining school. Hmm...Tough choice...

After thinking long for 10 seconds, we knew what to do. Anyhow it's not like she's been absent from school before. There is always a first time to be absent. Her's will be immediately after joining. So that's it. Dates finalized. Euro Trip - 18 June to 3 July.

See, how easy it is to plan a Euro trip. Oh! Well, forgot something. Where all in Europe do we go?

My cousin Sudhi was in Switzerland, so Switzerland became an automatic choice (free stay + We don't know if he remembers, when he moved to Switzerland, he had invited us. We do remember 😌). Amsterdam also made the cut owing to the availability of a specially baked cake. Austria was another place in contention, but someone told us that Swiss and Austria has similar landscapes and to try Italy instead. Okay, Italy it is! .'So, let's go to Amsterdam, and we will return from some place in Italy.', we decided. We looked for flights and found that the rates to Bangalore were cheaper from Rome. So, that's sorted. We didn't book the tickets yet, but finalized this plan.

18 June: Bangalore to Amsterdam

3 July: Rome to Bangalore

Now, we had to start off with the visa application. There are several documents required for the visa application and we all started it one-by-one. The visa application also required the day wise itinerary and opening google maps to plan the itinerary revealed a staggering stat.

Amsterdam and Rome are 1611 kilometres apart!

How are we supposed to land in Amsterdam and then reach Rome, so that we can return from Rome which is so far away? That too in 2 weeks? We did not have the answer yet, but the positive thing was that once we have the answer, that becomes the itinerary!

Our initial plan was to rent a car and self-drive the whole duration of the trip. Yay, Road Trip! But then 2 weeks may not be enough for a complete road trip. We called up Sudhi and delighted (or startled) him that we will be visiting Switzerland for a few days. We took suggestions from him and continued with our investigation to finally reach a conclusion. Itinerary ready in no time!

Amsterdam to Zurich via flight. Car rental for Switzerland local sightseeing. Return the car, take a new car from Zurich (2 cars decided based on cost factors) and drive to Rome and drop the car in Rome. Fly back.

The easy peazy itinerary

Now that the route map was ready, we had to book flights and accommodation as that is required for the visa. Some travel agents do provide dummy bookings. But since most of the hotels have free cancellation up to a week before check-in, we opted to go ahead and book the accommodations right away and use actual bookings for the visa. We booked the flight too and gathered all other documents. By the way, Soorej had come around and was actively participating all document gathering and planning 😀. He in fact even arranged a travel agent to help us with the visa, whose 'help' turned out to be a nightmare in itself. We shared all the documents to the travel agent, whose only job was to book us a visa appointment. It is when we attempted for visa appointment that we came to know about the rush for visa application. We were not even able to get a slot for appointment. The visa appointment application portal did not have enough slots, and even for the slots that were shown as available, the payment was not going through. At times, the only slots were shown for July! We kept trying and the travel agent finally succeeded in booking separate slots, one for Soorej, Praveena and another for us. Kudos, until we saw the appointment confirmation. He had misspelt the passport number of Praveena. Time was running out; he had to cancel that appointment and try all over again. He again managed to get an appointment, this time an earlier date, but different location, Chennai! Which means Soorej and Praveena get to go on a Chennai trip to go for a Euro trip! The Visa appointment dates were finally confirmed.

Me, Simi and Nachu - 2nd June in Bangalore

Soorej and Praveena - 31st May in Chennai

All the tension that built up when we weren't able to get appointment, made way for joy when we finally managed to get the appointment dates. We knew from past experience of travellers that visas take around a week. We had 11 working days to get the visa from the date of appointment. So, we could say that we just made it. Whew! Just to be sure, we googled what are the visa processing times in the recent past.

Thanks to revenge tourism, there was a high demand for visa, lack of staff and extremely high delays in visa processing. Once search and thanks to google, our feeds kept on showing news articles of various accounts of people having had to cancel trips as they did not get visa on time. Some European countries even couldn't process visas after 45 days. More than 45 days? Well, we had 11!

The visa application process was smooth. While handing over the passport and visa application, we asked the consulate what the estimated time for visa arrival was. Everyone in the consulate were well taught, they never committed any date. Fingers crossed, we counted days and google sadistically kept showing up posts of delayed visas on our feeds. As days went along, it also meant that if we were to get the visa, the travel date is nearing. That definitely calls for some travel shopping. The Myntra delivery guy visited our apartment almost a daily basis. He could rent a house in our apartment complex, and he would be working from home! Weather appropriate apparels that arrived in our apartments too were in a dilemma, whether they will visit Europe or will have to go back to the Myntra warehouse.

The visa status could be tracked online, and we eagerly checked the status every minute of the day. Though the days were running fast, the status update of the visa application was in snail's pace. June 3,4, 5, 6, 7, 8,9,10,11,12,13.. Tension mounted. Several cancellation charges stared at our faces!

Finally, on the 14th of June, Soorej and Praveena received their passports with visa stamped and we got ours on 15th! Whew! That was close, just 3 days before the travel date. (Yeah, we could have applied 2 days late and still made it 😜). We were happy, more than happy, relieved. And then happy again.

Yes, The Euro trip is ON!

Click here to read Part 2 - Bam! It's Amsterdam

January the Thirteenth

2021-01-13T00:00:00.011+05:30

13 Jan is my birthday and 14 Jan is Simi's (my wife) .

If you think THIS is coincidence, that's because you haven't read any further !

2018, 13 Jan

Me and Simi got down at the Thrissur bus stand. We were coming from Bangalore and the purpose of this trip was to attend a Pooja to be held at my mom's place. All our cousins and relatives would also be coming, so it was also a 'get-together moment' we had been waiting for.

We directly went to Simi's house to freshen up. The plan was to have breakfast and then head to my mom's place. As soon as we reached Simi's house, I called up my dad. The conversation with dad every time I come to Kerala and get off the bus/train was kind of similar.

Me: Haan Acha, We reached.

Achan: Was the bus/train on time?

Me: Hmm..ya, kind of ..(buses/trains are never on time..)

Achan: Okay, you guys catch a bus from Thrissur and ask them if they will stop at our bus stop. Otherwise you call me, I will come to Changaramkulam to pick you.

For a person who used to travel from home to Thrissur and back daily during college days, this statement seemed to be a bit redundant. But then, some things never change.

Me: Okay

The conversation went as usual and we cut the call. I however had a smile on my face as I hung up.

'What happened? Why are you smiling?', Simi asked.

'Achan probably forgot that today is my Birthday'

'He wouldn't have forgotten it..may be he just missed to wish you at this moment..'

After a while I saw that I had a notification on my phone.It was a message from Achan,'Many many happy returns of the day'

'You were right', I told Simi as I thanked Achan for the wishes.

I went on to take a bath and have breakfast. It was when I almost finished breakfast that I got a call from my uncle (my mom's brother who was present at my mom's place).

Uncle: Nithesh, where are you?

Nithesh: I reached Thrissur, will start from here in 10-15 mins; should be there at around 10.

Uncle: Your Achan suddenly collapsed and is taken to the hospital in Changaramkulam. We are waiting to see the doctor. He should be okay. but, it is good that you come fast. Don't wait for bus. Call a taxi and come.

I was shocked because I had just talked to Achan a few minutes back. My co-brother's car was available at Simi's place, we took it and quickly drove to the hospital.

The hospital was an hour away from Thrissur and during the drive I started getting calls from various relatives querying where I had reached. I sensed that the situation was not good, however I did not get any definitive status from any of them who called.

15 minutes more to reach the hospital was when I got a definite news. Another uncle called me up and told me not to go to the hospital, but go directly to home. That was when it struck to me that whatever had happened, the hospital couldn't do anything and Achan had bid farewell to all of us and moved on to a better place...

Less than an hour back, Achan had just wished me 'happy returns' of the day. But the returns were not happy after all.

Achan had a cardiac arrest and couldn't make it to the hospital. As I drove past Changaramkulam, I realized that Achan will never again come to pick us up.

I was wrong that some things never change. Everything changes !

========================

2019, 13 Jan

A year passed and one of the big changes in our lives was that Simi was pregnant and due for end of Feb. Well, when the doctor mentioned the due date, both of us were kind of relieved because we did not want another birthday in January (as I mentioned earlier Simi's is on Jan 14). We needed something to celebrate for the rest of the year.

On the night of Jan 12th, I baked a cake which was ready to be cut on the midnight of Jan 13, as a single cake cutting for both our birthdays.

When the calendar struck Jan 13, Simi wished me and we went off to sleep. We did not have any specific birthday plans. YET.

7.30 in the morning, Simi woke up tensed. Her water broke !

What ?? Seriously. Today of all days???

We immediately called up our doctor and she asked us to go to the hospital.

We quickly grabbed whatever we could and started our journey to the hospital. While driving, for a moment, I was taken back to the previous year when I was driving to the hospital at around the same time, but for a different cause.

We reached the hospital and saw the doctor. She suggested to do a C-section and took Simi to the Operation Theatre.

It did not take much long, a dcotor called me up and told, 'Congrats, you have a girl' and pointed towards the teeny tiny 'Nakshatra'.

Speaking of the name, when Simi came out of the operation theater, even though she was in sedatives, the first thing we exchanged was a sigh of relief that we no longer had to think of a name. Because we were not ready with a name had it been a boy !

Needless to say, we couldn't cut the cake on Jan 13 midnight, but we did cut the cake the next day in the hospital for Simi's birthday !

---------------

Jan 13 has been a literal roller coaster ride for me. However, when I think how should I look at this day, isn't it best to look at the positives? As Achan said, 'Many many happy returns of the day'. True that it did not turn out to be happy on that specific year, but I am sure he meant it for years to come.

Happy Birthday Nakshatra, Simi and me. Miss you Acha.

13 Jan 2018 Last message from Achan 14 Jan 2019 - My Whatsapp Status

ഹരിക്ക് ഒരു ഗുരുദക്ഷിണ

2020-03-20T15:02:00.001+05:30

ഹരി കഥകളിലൂടെയാണ് ഞാൻ ബ്ലോഗ്‌ എഴുതൽ സ്ഥിരമാക്കിയത്.അത് കൊണ്ട് തന്നെ അവനെ ഗുരുതുല്യനായി കാണേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.. മുൻപ് പലതവണയായി എഴുതി വച്ച ചെറിയ സംഭവങ്ങൾ കൂട്ടി ചേർത്ത ഈ പോസ്റ്റ് ആവട്ടെ അവനുള്ള ഗുരുദക്ഷിണ !

ബുദ്ധിക്കും ശക്തിക്കും സന്തോഷ്‌ ബ്രഹ്മി

ഒരിക്കൽ ബാംഗ്ലൂർ ഞങ്ങളൊക്കെ ഒരുമിച്ച് താമസിക്കുന്ന സമയം..കൂട്ടത്തിൽ ആരോ ച്യവനപ്രാശ് ഒക്കെ വാങ്ങി കൊണ്ട് വന്നു..ഇത് കണ്ടപ്പോൾ ഹരിയുടെ മനസ്സ് അവനെ അവന്റെ കുട്ടിക്കാലത്തേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ട് പോയി.

"എന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും പണ്ടെനിക്ക് ഒരുപാട് സന്തോഷ്‌ ബ്രഹ്മി വാങ്ങി തന്നിരുന്നു ", അവൻ പറഞ്ഞു.

"എടേ, അത് ബുദ്ധി വളരാനുള്ള മരുന്നല്ലേ ?", എന്നും ചോദിച്ച് കൊണ്ട് എല്ലാവരും അവനെ കളിയാക്കി തുടങ്ങി..

എല്ലാവരും ഇങ്ങനെ കളിയാക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ പാവം തോന്നി ഞാൻ അവനോട്ചോദിച്ചു, "എടാ, നിന്റെ ചേച്ചിയും അത് കഴിച്ചിരുന്നോ?" ..അച്ഛനും അമ്മയും കോമണ്‍ ആയിട്ട് രണ്ടു പേര്ക്കും വാങ്ങി കൊടുതതാനെങ്കിലോ?

"ഏയ്‌, ഇല്ലില്ല...ചെച്ചിക്കൊന്നും കൊടുത്തിരുന്നില്ല , എനിക്ക് മാത്രമേ തന്നിരുന്നുള്ളൂ ", ഹരി അഭിമാനത്തോടെ പറഞ്ഞു.

സന്തോഷ്‌ ബ്രഹ്മി ഒന്നും കഴിച്ചിട്ട് ഒരു പ്രയോചനവും ഇല്ല എന്ന് അപ്പോ ഞങ്ങള്ക്ക് മനസിലായി ..

മമ്മൂട്ടി ഫാൻ ഹരി

വീട്ടിലെ മോഹൻലാൽ ഫാൻ ആയ അനീഷിന് എതിരാളി മമ്മൂട്ടി ഫാൻ ആയ ഹരി ആയിരുന്നു.പക്ഷെ ഹരി എങ്ങനെ മമ്മൂട്ടി ഫാൻ ആയി എന്ന് ആർക്കും അറിയില്ല..മമ്മൂട്ടിടെ സിനിമയൊന്നും കാണാതെ ഫാൻ ആയി എന്ന പ്രത്യേകത ഉള്ള വ്യക്തിയാണ് ഹരി.

"എടാ, നീ മമ്മൂട്ടിടെ സിനിമ ഒന്നും കാണാത്തത് കൊണ്ടാണ് ഫാൻ ആയി ഇരിക്കുന്നത് ", എന്ന് ഒരിക്കൽ അനീഷ്‌ അവനോട പറഞ്ഞു.

"പോടാ, ഞാൻ മമ്മൂട്ടിടെ പടമൊക്കെ കാണാറുണ്ട് "

"എന്നാൽ നീ തീയെറ്ററിൽ പോയി കണ്ട ഒരു സിനിമടെ പേര് പറ.."
ഹരി കുറെ ആലോചിച്ചു..

"ദേ, എന്റെ നാവിന്റെ തുമ്പത്തുണ്ട്, കിട്ടി പ്പോയി ..മോഹൻദാസ്‌ വെർസസ് കരംചന്ദ് ഗാന്ധി "

"ങേ, അതിനിടയ്ക്ക് ഇങ്ങനെയും ഒരു പടം ഇറങ്ങിയോ?", എന്നും ചോദിച്ചു അനീഷ്‌ ചിരി തുടങ്ങി ..

"എന്തിനാട ചിരിക്കുന്നത്?"

"എടാ, അതിന്റെ പേര് ബൽറാം വെർസസ് താരാദാസ് എന്നാണ്.. "

"എന്തായാലും വെർസസ് ശരിയായില്ലേ.." !!!

കാർ വാങ്ങാൻ പോയ കഥ

ഹരിടെ തീരുമാനങ്ങൾ വളരെ പെട്ടെന്നായിരിക്കും..ഒരു ദിവസം വെറുതെ പത്രം വായിച്ചിരിക്കുമ്പോ യമഹ എഫ് സീ ടെ പരസ്യം കണ്ടു. അതിൽ എന്തോ ഓഫർ കണ്ടിട്ട് അതിനെ പറ്റി അന്വേഷിക്കാൻ പോയതാ...തിരിച്ച് വന്നപ്പോൾ പറയുന്നു, പുതിയ ബൈക്ക് ബുക്ക്‌ ചെയ്തു എന്ന്..!

എന്നാൽ കാർ വാങ്ങാൻ തീരുമാനിച്ചപ്പോൾ ഹരി ഒരു കാര്യം ഉറപ്പിച്ചു.മൊത്തത്തിൽ ഒരു ഗവേഷണമൊക്കെ നടത്തിയിട്ടേ കാർ വാങ്ങൂ..അതിനായി ഒരു ദിവസം ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും കൂടി അവൻ വാങ്ങാൻ പോകുന്ന കാറിനു വേണ്ടതും വേണ്ടാത്തതുമായ യോഗ്യതകൾ എന്തൊക്കെ എന്ന് ചർച്ച ചെയ്തു..ചർച്ചയ്ക്കിടയിൽ ഞങ്ങളിലാരോ അവനോട് പറഞ്ഞു,"എടാ, തല്ക്കാലം മാനുവൽ വിൻഡോ ഉള്ളത് വാങ്ങിക്കോ..പവർ വിന്ഡോ എങ്ങാനും കേടു വന്നാ പണി കിട്ടും..പാർട്സ് ഒക്കെ നല്ല കത്തി ആയിരിക്കും.. "

"അത് പറ്റില്ല..ബട്ടൺ അമർത്തിയാൽ വിൻഡോ താഴണം..പവർ വിൻഡോ എന്തായാലും വേണം."

"ഓ, അങ്ങനെയാണോ...എന്നാ നിന്റെ ഇഷ്ടം.."

അങ്ങനെ ചർച്ച ചെയ്ത് ചർച്ച ചെയ്ത് അവസാനം ഏതോ കാർ വാങ്ങാൻ തീരുമാനിച്ച് അടുത്ത ദിവസം തന്നെ അവനും അനീഷും കൂടെ ഷോറൂമിലേക്ക് പോയി.

അവിടെ ഉള്ള സേൽസ് ഗേൾ ആദ്യം തന്നെ പതിവ് ചോദ്യം ചോദിച്ചു."വാട്ട്‌ ആർ യുവർ മെയിൻ പ്രിഫറൻസ്?"

'പവർ, മൈലേജ്, ലൂക്സ്' എന്നിങ്ങനെ പല ഉത്തരങ്ങളും ആ സേൽസ് ഗേൾ ഇതിനു മുന്പ് കേട്ടിരിക്കുന്നു..എന്നാൽ ഇതൊന്നുമല്ല ഹരി പറഞ്ഞ ഉത്തരം..

"അയാം ലുക്കിംഗ് ഫോർ പവർ വിന്ഡോ !!"

ഫുട്ബോൾ പ്രേമി

യൂറോ കപ്പ്. പാതിരാത്രി നടക്കുന്ന കളി കാണാൻ ഹരി അലാം ഒക്കെ വച്ച് കളി തുടങ്ങാൻ 10 മിനിറ്റ് ഉള്ളപ്പോ എണീറ്റു വന്നു. കൈയ്യിൽ അരക്കിലോന്റെ ഒരു പാക്കറ്റ് കായ ചിപ്സ് ഒക്കെ ആയിട്ട്.

'കുറേ നാളായി ഒരു ഫുട്ബോൾ മാച്ച് കണ്ടിട്ട് '

'ഫുട്ബോൾ കാണാനാണോ ചിപ്പ്സ്? ', എന്ന് അനീഷിന്റെ കളിയാക്കിയുള്ള ചോദ്യം.

'പിന്നെ ചിപ്പ്സ് തിന്നുമ്പോഴൊക്കെ കളി കാണാൻ പറ്റുമോ? അതിനും മാത്രം ഫുട്ബോൾ മാച്ച് എവിടെ?', കളി തുടങ്ങും മുൻപ് ഹരിടെ വക ഗോൾ.
'മാത്രമല്ല ഇത്‌ തിന്നാ ഉറക്കം വരില്ല.. !'

ഹരി ചിപ്പ്സ് പാക്കറ്റ് പൊട്ടിച്ചു. അവന്റെ വായിലെ കറും മുറും ശബ്ദം വീട്‌ മൊത്തം മുഴങ്ങി.അത് കാരണം കമെന്ററി വരെ കേൾക്കാൻ പറ്റുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.

ചിപ്പ്സ് പെട്ടെന്ന് ഒന്ന് തീർന്ന് കിട്ടിയാൽ സമാധാനമായേനെ എന്ന് അനീഷ് ഒരു നിമിഷം പ്രാർത്ഥിച്ചു.

ദൈവം (ഓർ ഹരി ?) പ്രാർത്ഥന കേട്ടു .കളി തുടങ്ങാൻ 5 മിനിറ്റ് ഉള്ളപ്പോ ചിപ്പ്സ് തീർന്നു.

എന്നാൽ അങ്ങനെ പ്രാർത്ഥിക്കരുതായിരുന്നു എന്ന് അനീഷിന് അടുത്ത നിമിഷം മനസ്സിലായി!

കാരണം റൂമിൽ മുഴങ്ങുന്ന ആ കറും മുറും ശബ്ദമായിരുന്നു ബിൽഡിംഗ് കുലുങ്ങുന്ന കൂർക്കം വലി ശബ്ദത്തേക്കാൾ ബേധം !

ഇന്റർവ്യൂ പോയ കഥ

ഒരു ശനിയാഴ്ച്ച രാവിലെ തന്നെ കുളിച്ച് കുട്ടപ്പനായി ഹരി ഒരു ജോബ്‌ ഇന്റർവ്യൂന് പോയി..ഉച്ചയായപ്പോഴേക്കും അവശനായി തിരിച്ചു വന്നു..

"എങ്ങനെയുണ്ടായിരുന്നുടാ ഇന്റർവ്യൂ?", ഞാൻ ചോദിച്ചു.

"ഇന്റർവ്യൂ കൊഴപ്പമില്ലായിരുന്നു, പക്ഷെ അവർ ചോദിച്ച ചോദ്യങ്ങളും ഞാൻ പറഞ്ഞ ഉത്തരങ്ങളും തമ്മിൽ മാച്ച് ആയില്ല ! "

ദി നായ സ്റ്റോറി

പൊതുവെ വെളുത്തുള്ളി ഇഷ്ടമല്ലാത്ത ഹരിയോട് ഒരിക്കൽ ഞാൻ പറഞ്ഞു, "എടാ, നീ കേട്ടിട്ടില്ലേ?നല്ലത് നായ തിന്നില്ല "

"അങ്ങനെയായിരിക്കില്ല, 'നല്ലത് നായ തിന്നും' എന്നായിരിക്കും ", എന്ന് ഹരി.

"അപ്പൊ നീ പറഞ്ഞു വരുന്നത് നീ തിന്നുന്നതോന്നും നല്ലതല്ല എന്നാണോ ..അതോ നീ നല്ലത് തിന്നും എന്നോ?"

പറഞ്ഞ അബദ്ധം എന്താണെന്നു കൃത്യമായി മനസ്സിലായില്ലെങ്കിലും എന്തോ അബദ്ധമാണെന്ന് മനസ്സിലായ ഹരി പിന്നെ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല..

ദി പട്ടി സ്റ്റോറി

ഞാനും ഹരിയും കൂടെ മടിവാള റോഡിലൂടെ തേരാ പാരാ
നടക്കുകയായിരുന്നു..ബംഗ്ലൂർ മുക്കിനും മൂലയിലും പട്ടികളെ കാണാലോ..അത് പോലെ ഒരു പട്ടി പുറം തിരിഞ്ഞു നില്ക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ ഹരിയോട് ദിൽവാലെ ദുൽഹനിയ ലേ ഡയലോഗ് പറഞ്ഞു,"ഡാ, ആ പട്ടി ഇപ്പൊ നിന്നെ തിരിഞ്ഞു നോക്കും..ഇപ്പൊ നോക്കും .."

പക്ഷെ സിനിമേലെ പോലെയല്ല ഇവിടെ സംഭവിച്ചത്..പട്ടി തിരിഞ്ഞു നോക്കിയില്ല..അപ്പൊ ഞാൻ പ്ലേറ്റ് മാറ്റി,"അയ്യേ, പട്ടി പോലും നിന്നെ തിരിഞ്ഞു നോക്കില്ല .."

ഉടനെ ഹരിടെ കൌണ്ടർ,"അത് നീ ഇപ്പൊ എന്റെ കൂടെ ഉള്ളത് കൊണ്ടാ .."

"ഓ.. അല്ലെങ്കിൽ....", എന്ന് പറഞ്ഞു ഞാൻ ചിരിച്ചു തുടങ്ങിയപ്പോഴേക്കും പറയരുതായിരുന്നു എന്ന് ഹരിക്ക് മനസിലായി..പക്ഷെ വാ വിട്ട വാക്ക് ഒരിക്കലും തിരിച്ചെടുക്കാൻ പറ്റില്ലല്ലോ.. ഇനി അഥവാ എടുത്താ തന്നെ അത് കേൾക്കാൻ എന്നെ പോലെ ഒരു സുഹൃത്തുണ്ടെങ്കിൽ വേറെ ശത്രുക്കളുടെ ആവശ്യമില്ല..എപ്പൊ ബ്ലോഗിൽ വന്നു എന്ന് ചോദിച്ചാൽ പോരേ.. !!

ക്ലാസ്സിക് ഹരി

ഇത്രേം കാര്യങ്ങളൊക്കെ ഹരി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടെങ്കിലും അവന്റെ ഒരു ഡയലോഗിന് കൾട്ട് സ്റ്റാറ്റസ് കിട്ടുന്നത് ഇതിനാണ്..
ഞാനും ഹരിയും ഫിനോയും ബാംഗ്ലൂരിൽ ഒരുമിച്ചു താമസിക്കുന്ന സമയം..
ഒരു ദിവസം രാത്രി ഉറങ്ങാൻ നേരത്ത് അവൻ എന്നോട് ചോദിച്ചു, "ഡാ, ഡോർ ലോക്ക് ചെയ്തിരുന്നില്ലേ?"

വീട് പൂട്ടിയിട്ടുണ്ട് എന്ന് ഉറപ്പുണ്ടെങ്കിലും, 'വീട് പൂട്ടിയിട്ടുണ്ടോ' എന്ന് ആരെങ്കിലും ചോദിച്ചാൽ നമുക്ക് ഒരു സംശയമാണല്ലോ.. ആ സംശയം ഉള്ളത് കൊണ്ട് ഞാൻ അവനോട പറഞ്ഞു, "ഓർമയില്ല, ഒന്ന് പോയി നോക്ക് "

ഹരിടെ മറുചോദ്യം,"ഓർമയില്ല എന്ന് ഓർമിക്കാൻ നിനക്ക് ഓർമയുണ്ടല്ലേ ?!! "

ഹരിയുടെ ഈ ചോദ്യം കെട്ട് അവനു തന്നെ ഭയങ്കര അഭിമാനമായി രണ്ടു നിമിഷം സ്വയം അഭിനന്ദിച്ച് എഴുന്നേറ്റു നിന്നു !

-------------------------

ഈ കഥകളൊക്കെ ഒരു തമാശയ്ക്ക് എഴുതി തുടങ്ങിയതാണെങ്കിലും ഈ സംഭവങ്ങൾ കണ്ടറിഞ്ഞ ഞങ്ങൾക്ക് ഭാവിയിൽ ഇതൊരു മുതല്ക്കൂട്ടായേക്കാം. ഹരി പറഞ്ഞ പോലെ ഓർമയില്ല എന്ന് ഓർമിക്കാൻ പോലും ഓർമയില്ലാത്ത കാലത്ത് വെറുതേ ഇത് വായിച്ച് ഓർമിച്ചിരിക്കാലോ !

ജി ടി : ദി വിജ്ഞാനകുതുകി

2019-07-28T12:50:00.000+05:30

ഗോവിന്ദ് ടെർലി.

ഐ. ബി. എമ്മിൽ ജോയിൻ ചെയ്ത് ട്രെയിനിങ് പീരിയഡിൽ തന്നെ ഞാൻ അവനെ നോട്ട് ചെയ്തു. മറ്റൊന്നും കൊണ്ടല്ല.. ഞാനൊക്കെ ഇവിടെ ഓർകുട്ടും നോക്കി ഇരിക്കുമ്പോ ഇവൻ ദേ eclipse ഒക്കെ തുറന്ന് ഓരോ ജാവ കോഡ് എഴുതുന്നു, റൺ ചെയ്യുന്നു.. അതൊക്കെ കണ്ടപ്പൊഴാ എനിക്ക് എന്നെ തന്നെ എടുത്ത് കിണറ്റിലിടാൻ തോന്നിയത്..ഏത്? പ്ലസ് ടു കഴിഞ്ഞ് എൻട്രൻസ് എഴുതിയപോ പതിനാറായിരത്തിനാന്നൂറ്റി എൺപത്തിയേഴാമത്തെ റാങ്കും വാങ്ങി, ആ റാങ്ക് വച്ച് ഐ. ടി സ്ട്രീം മാത്രമേ കിട്ടുള്ളൂ.. അത് താല്പര്യമില്ലാത്തോണ്ട് എഞ്ചിനീയറിംഗ് എടുക്കാതെ 3 വർഷത്തെ ബി. എസ്. സീ ഫിസിക്സ്‌ എടുത്ത്..കൃത്യം 3 വർഷം കഴിഞ്ഞ് ഇപ്പൊ മാന്യമായി ഒരു ഐ.ടി കമ്പനിയിൽ തന്നെ ജോലിക്ക് കേറിയ എന്നെ തന്നെ ! ഗോവിന്ദ് ഒക്കെയാണ് ഒരു സോഫ്റ്റ്‌വെയർ കമ്പനിയിൽ കേറാൻ യോഗ്യൻ എന്ന് അപ്പൊ എനിക്ക് തോന്നി ! (അങ്ങനൊന്നും ഇല്ല, ആർക്ക് വേണെങ്കിലും കേറാമെന്ന് ഇപ്പൊ മനസ്സിലായി ).

ട്രെയിനിങ് കഴിഞ്ഞ് പ്രൊജക്റ്റ്‌ കിട്ടിയ ആ അവസരത്തിൽ ആണ് പ്രൊജക്റ്റ്‌ ലെ വലിയ ഒരു പുള്ളി ഒരു പുതിയ നിയമവുമായി വരുന്നത്. പുതിയതായി ജോയിൻ ചെയ്ത എല്ലാവരും പ്രൊജക്റ്റ്‌ വർക്ക്‌ കൂടാതെ അയാൾ തരുന്ന assignment ഉം ചെയ്യണം പോലും .അതും ജാവ, webservices എന്നിങ്ങനെ എനിക്ക് ഒരു ഐഡിയ യും ഇല്ലാത്ത സംഭവങ്ങൾ. ഇതൊക്കെ അറിയാവുന്ന ആരുണ്ടാകും എന്ന് അധികം ചിന്തിക്കേണ്ടി വന്നില്ല. ഓഫീസ് നെറ്റ്‌വർക്കിൽ കമാൻഡ് പ്രോംപ്റ്റ് ഉപയോകിച്ച് സിനിമ ഡൌൺലോഡ് ചെയ്യുന്ന ഗോവിന്ദ് തന്നെ !
ഗോവിന്ദുമായി അപ്പോഴേക്കുമൊക്കെ കമ്പനി ആയത് കൊണ്ട് എനിക്ക് കിട്ടിയ അസൈൻമെന്റ് ഞാൻ സമയം കളയാതെ അവനെ ഏല്പിച്ചു. സോഫ്റ്റ്‌വെയർ terms ൽ ഇതിനെ ഔട്ട്സോഴ്സിങ് എന്ന് പറയും. webservices ൽ അത് വരെ വർക്ക്‌ ചെയ്യാത്ത ഗോവിന്ദ്, എന്റെ ഈ അസൈൻമെന്റ് ചെയ്യാൻ വേണ്ടി മാത്രം അത് പഠിച്ചു ചെയ്തു തന്നു. ഇത്രേം വിജ്ഞാനകുതുകി ആയ ഒരാൾക്കാണല്ലോ ഞാൻ കൂടുതൽ ജ്ഞാനം നേടാൻ അവസരം ഒരുക്കി കൊടുത്തത് എന്ന് ആലോചിച്ചപ്പോൾ എനിക്ക് എന്നോട് തന്നെ ഭയങ്കര ബഹുമാനവും പിന്നെ ഒടുക്കത്തെ ആത്മ സംതൃപ്തിയും തോന്നി !

എം എസ്സിന് പഠിക്കുമ്പോഴാണ് അടുത്ത പോത്തേട്ടൻ ബ്രില്ലിയൻസ്, സോറി ഗോവിന്ദ് ബ്രില്ലിയൻസ്. ഞാനും നിതിൻ ടി പി യും മുരളിയും ആണ് പ്രൊജക്റ്റ്‌ മേറ്റ്സ്. എല്ലാരും ഒന്നിനൊന്നു മെച്ചം ! പ്രൊജക്റ്റ്‌ submit ചെയ്യേണ്ട ലാസ്റ്റ് ഡേ ആണെന്ന് ഞങ്ങൾ അറിഞ്ഞത് തന്നെ ലാസ്റ്റ് ഡേ ആയപ്പോ. ഇനിയിപ്പോ എന്ത് ചെയ്യും?

യെസ്, ഔട്ട്സോഴ്സിങ് !

'MCA ചെയ്യുന്ന ഒരു ഫ്രണ്ടിന് വേണ്ടി ഞാൻ ചെയ്ത് കൊടുത്ത ഒരു പ്രൊജക്റ്റ്‌ ഉണ്ട്, അത് മതിയോ? ' എന്ന് ഗോവിന്ദ്.
'മതിയോ എന്നോ? എന്ത് പ്രൊജക്റ്റ്‌ തന്നാലും ഞങ്ങൾക്ക് ഓക്കേ' എന്ന് ഞങ്ങൾ.

ഇതിൽ ഡർബി എന്ന് പറഞ്ഞ ഡാറ്റാബേസ് ആണ് യൂസ് ചെയ്യുന്നതെന്നും അതിന്റ പ്രത്യേകത എന്താണെന്നുമൊക്കെ അവൻ ഞങ്ങൾക്ക് ഒരു ഓവർവ്യൂ തന്നു.മുരളി എല്ലാം ശ്രദ്ധിച്ചു കേട്ട് നിന്നു.കാരണം അവനാണല്ലോ പ്രൊജക്റ്റ്‌ present ചെയ്യാൻ പോകുന്നത് !

മുരളിടെ പ്രൊജക്റ്റ്‌ പ്രസന്റേഷൻ എന്ന് പറഞ്ഞാ ഭയങ്കര സംഭവമാണ്.അത് കണ്ടിട്ട് സാർ ഞെട്ടി. എന്തിനധികം? ഗോവിന്ദ് വരെ ഞെട്ടി. ഒരു നിമിഷം അവനും സംശയിച്ചു കാണും ഞങ്ങൾ തന്നെയാണോ ഈ പ്രൊജക്റ്റ്‌ ചെയ്തതെന്ന് !

അങ്ങനെ ആ പ്രൊജക്റ്റ്‌ ഹിറ്റ്‌ ആയി.. പ്രൊജക്റ്റ്‌ റിപ്പോർട്ട്‌ അടുത്ത ആഴ്ച വെക്കാം എന്നും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഞങ്ങൾ ആ തവണത്തേയ്ക്ക് രക്ഷപ്പെട്ടു. ഗോവിന്ദിനോടുള്ള നന്ദി ഞങ്ങൾ വെറും നന്ദിയിൽ ഒതുക്കിയില്ല.
മൈസൂർ യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിലെ പ്രൊജക്റ്റ്‌ ആർക്കൈവ് റൂമിൽ പോയി തപ്പി എടുത്താൽ ഇപ്പോഴും കാണാം (കാണുമോ ആവോ ), References ൽ, 'An Overview for Derby database by G Terly' എന്ന് അടയാളപെടുത്തിയ ആ പ്രൊജക്റ്റ്‌ റിപ്പോർട്ട്‌ !

ഇക്കഴിഞ്ഞ പ്രൊജക്റ്റ്‌ ചന്ദ്രയാൻ ആണെങ്കിൽ മങ്കൽയാൻ വരാൻ കിടക്കുന്നതേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ !

എത്രയോ മാസങ്ങൾക്ക് ശേഷം.

സുക്കർബർഗിനെ പോലെ ഞാൻ കോളേജ് ഒക്കെ ഡ്രോപ്പ് ഔട്ട് ചെയ്ത് ഫേസ്ബുക്കിൽ സമയം ചിലവഴിച്ചിരുന്ന കാലം. സിമി അപ്പോഴും MS continue ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു. MS ഇൽ ലാസ്റ്റ് ഇയർ. ഫൈനൽ പ്രൊജക്റ്റ്‌ submit ചെയ്യാൻ സമയമായി, എന്ത് പ്രൊജക്റ്റ്‌ ചെയ്യും എന്ന് സിമിക്ക് ടെൻഷൻ . 'പ്രൊജക്റ്റ്‌ ഒക്കെ എന്തിന് പേടിക്കണം? ഗോവിന്ദ് ഇല്ലേ? അവൻ ഒക്കെ ശെരിയാക്കിത്തരും ' ഞാൻ സിമിക്ക് ഔട്ട്സോഴ്സിങ് എന്ന കലയെ പറ്റി വിവരിച്ചു കൊടുത്തു.

സംഭവം ഞാൻ ഗോവിന്ദിന്റെ അടുത്ത് അവതരിപ്പിച്ചു.
'നമുക്കൊരു ആൻഡ്രോയ്ഡ് powered റോബോട്ട് ഉണ്ടാക്കിയാലോ? ', ഗോവിന്ദിന്റെ ചോദ്യം.

ആൻഡ്രോയ്ഡ് ഫോൺ ഒക്കെ അന്ന് ഇറങ്ങി തുടങ്ങിയിട്ടേ ഉള്ളൂ. ഞങ്ങൾക്ക് പരിചയം ഉള്ളവരിൽ ആകെ ഗോവിന്ദിന്റെ കൈയിൽ മാത്രമേ ആൻഡ്രോയ്ഡ് ഫോൺ ഉള്ളൂ. ആൻഡ്രോയ്ഡ് ഫോൺ വരെ ഉപയോഗിക്കാൻ അറിയാത്ത ഞങ്ങടെ അടുത്താ ആൻഡ്രോയ്ഡ് powered റോബോട്ട് മതിയോ എന്ന് അവൻ ചോദിക്കുന്നത്.

'അതിന് നീ റോബോട്ടിനെ ഒക്കെ മുൻപ് ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ടോ? ', ഞാൻ ചോദിച്ചു

'മുൻപ് ഉണ്ടാക്കുന്നതെന്തിനാ? ആദ്യമായി പഠിച്ചു ഉണ്ടാക്കാമല്ലോ? '

വിജ്ഞാനകുതുകി !

സിമി, റിങ്കു, റോസ് ഇവർ 3 പേരുമാണ് പ്രൊജക്റ്റ്‌ മേറ്റ്സ്. റോബോട്ട് എന്ന് കേട്ടതും അവരും രണ്ടാമതൊന്നും ആലോചിച്ചില്ല. പതിവ് പോലെ ആ പ്രൊജക്റ്റും ഗോവിന്ദിന്റെ തലയിൽ!

റോബോട്ട് നടന്നു തുടങ്ങുമ്പോ ഗോവിന്ദിന്റെ കൈയിൽ ഒരു ഫുൾ ബോട്ടിൽ ഇരിക്കും. ആ അഗ്രിമെന്റിൽ പ്രൊജക്റ്റ്‌ ഗോവിന്ദിനെ ഏല്പിച്ചു. 3 മാസം കൂടെ ഉണ്ട് പ്രൊജക്റ്റ്‌ submit ചെയ്യാൻ.. ഇഷ്ടം പോലെ സമയം!

2 മാസം കഴിഞ്ഞു. ഗോവിന്ദ് പ്രൊജക്റ്റ്‌ തുടങ്ങിയിട്ട് പോലും ഇല്ല. 'ബാക്കപ്പ് പ്ലാൻ നോക്കണോ? ഗോവിന്ദ് പ്രൊജക്റ്റ്‌ ചെയ്യാതെ ഇരിക്കുമോ?' എന്ന് സിമി. കോളേജിൽ ആൻഡ്രോയ്ഡ് powered റോബോട്ട് ഇന്റെ മാർക്കറ്റിംഗ് ഒക്കെ ആൾറെഡി കഴിഞ്ഞു. എല്ലാവരും റോബോട്ടിനെ കാണാൻ ഉറ്റു നോക്കുന്നു ..
'ധൈര്യമായി ഇരിക്ക്.കുപ്പി കിട്ടുന്ന കാര്യമല്ലേ.. അവൻ ചെയ്തിരിക്കും.', ഞാൻ സിമിക്ക് ധൈര്യം പകർന്നു.

പ്രൊജക്റ്റ്‌ submit ചെയ്യാൻ 2 ആഴ്ച ബാക്കി. ഗോവിന്ദ് എന്നെ ഫോൺ വിളിച്ചു.' ഡാ, സാധനം റെഡി ആയിട്ടുണ്ട്.ഞാൻ നിനക്കൊരു ഫോട്ടോ അയച്ചു തരാം.. നീ ഒന്ന് നോക്ക്.'
'ഷുവർ', ഞാൻ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്ത് നേരെ സിമിയെ വിളിച്ചു.'ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ ഗോവിന്ദ് പ്രൊജക്റ്റ്‌ ചെയ്യാം എന്ന് പറഞ്ഞാ ചെയ്തിരിക്കും. സാധനം റെഡി ആണ്.. ഫോട്ടോ ഇപ്പൊ അയക്കാമെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്..'
'Wow', സിമിയും excited.
ഫോൺ കട്ട്‌ ചെയ്തപ്പോ ഗോവിന്ദിന്റെ മെസ്സേജ് വന്നിരിക്കുന്നു. ഇതെന്ത് ഫോട്ടോ? .ഞാൻ അവനെ വിളിച്ചു.

'ഡാ , നീ അയച്ച ഇമേജ് മാറി പോയി തോന്നുന്നു .. ഇതെന്തോ ലിസ്റ്റ് ആണ്'
'ഇമേജ് മാറിയിട്ടൊന്നും ഇല്ല.. ഇതാണ് പ്രൊജക്റ്റ്‌ ചെയ്ത് തുടങ്ങാൻ വേണ്ടി വാങ്ങേണ്ട സാധനങ്ങൾ.SP റോഡിൽ പോയാൽ എല്ലാം കിട്ടും !'

'പ്രൊജക്റ്റ്‌ ചെയ്ത് തുടങ്ങാനോ?????? ഇനി 2 ആഴ്ച കൂടെ ഉള്ളൂ '

'നമുക്ക് ഒക്കെ ശെരിയാക്കാം.. നീ ഈ സാധനങ്ങൾ വാങ്ങാൻ പറ അവരോട്..'

ഈ സാധനങ്ങളൊക്കെ ഇനി ഉടൻ തന്നെ SP റോഡ് പോയി വാങ്ങണ്ടേ എന്ന് ആലോചിച്ചു നിൽക്കുന്ന സമയത്ത് ഗോവിന്ദിന്റെ പഞ്ച് ഡയലോഗ്,
'തിരക്കൊന്നും ഇല്ല.. അടുത്ത ആഴ്ചക്ക് കിട്ടിയാലും മതി ! '

ആഴ്ച ഒന്ന് കഴിഞ്ഞു. സാധനങ്ങൾ എത്തി. അവസാനത്തെ വീക്കെൻഡ്. ഈ വീക്കെൻഡ് പ്രൊജക്റ്റ്‌ റെഡി ആയില്ലെങ്കിൽ പിന്നെ നീട്ടി കൊണ്ട് പോകാൻ ഒരു ദിവസമില്ല.

ഞാൻ ഫിനോ ഹരി സിമി റിങ്കു റോസ്;ഞങ്ങൾ പ്രൊജക്റ്റ്‌ ന്റെ ഭാവി എന്താവും എന്ന് ഉറ്റു നോക്കി.

ഗോവിന്ദിന്റെ ഡെഡിക്കേറ്റഡ് വർക്ക്‌.

ബ്രെഡ്‌ ബോർഡ്‌ എടുത്ത് എന്തൊക്കെയോ കണക്ട് ചെയ്യുന്നു.എന്തൊക്കെയോ കോഡ് ചെയ്യുന്നു...

ശനി മുഴുവൻ. ഞായർ അര ദിവസം.

ഒന്നര ദിവസം. ആൻഡ്രോയ്ഡ് ഫോണിൽ നമ്മൾ കൊടുക്കുന്ന instructions അനുസരിച്ചു മുൻപോട്ട് ബാക്കിലോട്ട് സൈഡിലോട്ടൊക്കെ തിരിയുന്ന ആൻഡ്രോയ്ഡ് powered റോബോട്ട് റെഡി !!

സിമി റിങ്കു റോസ് എന്നിവരുടെ കൈയിൽ റോബോട്ടും ഗോവിന്ദിന്റെ കൈയ്യിൽ ഫുൾ ബോട്ടിലും ഇരുന്നു. അത് തീർക്കാൻ ഞായറാഴ്ചയിലെ ബാക്കി അര ദിവസം തന്നെ അവന് ധാരാളം !

പ്രൊജക്റ്റ്‌ വിജയകരമായി സബ്മിറ്റ് ചെയ്തു !

റോബോട്ട് കോളേജിലും സ്റ്റാർ ആയി.

ഇത്തവണയും കുപ്പിയിലും നന്ദിയിലും മാത്രം ഒതുക്കാതെ ഗോവിന്ദിന് ഡെഡിക്കേറ്റ് ചെയ്ത് കൊണ്ട് ആ റോബോട്ടിനെ ഞങ്ങൾ GTR എന്ന് വിളിച്ചു. ഇംഗ്ലീഷിൽ Geo Traversing Robot എന്നും, മലയാളത്തിൽ Govind Terly ഉണ്ടാക്കിയ Robot എന്നും ഫുൾ ഫോം ഉള്ള GTR.

അതിലും തീരുന്നില്ല, വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ് ഇന്നാ പിടിച്ചോ ഈ blogഉം .അതേ ഗോവിന്ദ്, കോടിക്കണക്കിന് ജനങ്ങൾ നിന്റെ കഴിവ് തിരിച്ചറിയട്ടേ !! എന്നെ കൊണ്ട് ഇത്രയൊക്കെ അല്ലേ പറ്റൂ!!!! ;)

GTR ന്റെ വീഡിയോ ദേ ഇവിടെ കാണാം.

മൗനം ഭയാനകം

2019-03-20T21:25:00.000+05:30

Tarasha - ആകാൻശയുടെ ശ-യും യെതിന്റെ സ്വഭാവവും ചേർത്ത് പേരിട്ട, ബാംഗ്ലൂർ കൊടിച്ചിക്കനഹള്ളി ഭാഗത്ത് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന അവരുടെ വീടാണ് കഥാകേന്ദ്രം.

ഞായറാഴ്ച്ച

രാവിലെ എണീറ്റപ്പോ തന്നെ ഉച്ചയായി. അല്ലെങ്കിലും ഈ ശനീം ഞായറും ഇങ്ങനെയാ.സമയം ഇങ്ങനെ സ്പീഡിൽ പോകും.

"ഇന്നലത്തെ ഫുട്ബോൾ മാച്ചിൽ മാഞ്ചസ്റ്റർ യുണൈറ്റഡ് ജയിച്ചല്ലേ..ന്യൂസ് കണ്ടു, അവർ ജയിക്കാറൊക്കെ ഉണ്ടല്ലേ ?"

"സംശയമെന്താ , ഇതൊക്കെ ഒരു ചോദ്യമാണോ? മാഞ്ചസ്റ്റർ യുണൈറ്റഡ് എന്ന് പറയുന്നത് ഒരു സംഭവമല്ലേ ...", അങ്ങനെ യെതിൻ മാഞ്ചസ്റ്റർ യുണൈറ്റഡിനെ പറ്റി തനിക്ക് അറിയാവുന്ന എല്ലാ കാര്യവും അകാൻശക്ക് പറഞ്ഞു കൊടുത്തു.എല്ലാ കാര്യവും എന്ന് പറയുമ്പോൾ ക്ലബ് രൂപീകരിച്ച വർഷം മുതൽ അതിലെ കളിക്കാരുടെ ജാതകം വരെ ! "ഇപ്പൊ എല്ലാം മനസ്സിലായില്ലേ? നിന്റെ എല്ലാ ചോദ്യങ്ങൾക്കും ഉള്ള ഉത്തരം കിട്ടിയില്ലേ? എല്ലാം ഓക്കേ അല്ലേ ? ", അഭിമാനത്തോടെ യെതിൻ ചോദിച്ചു.

"ഓക്കേ !, തൽക്കാലത്തേക്കുള്ള ഉത്തരം കിട്ടി.. " എന്നാലും ആകാൻശക്ക് ഒരു ആകാംഷ,'ഇതൊക്കെ എങ്ങനെ ഓർത്തിരിക്കുന്നു ..?'

"ഇതൊക്കെ ഓർക്കാൻ എന്ത് ബുദ്ധിമുട്ട് .. നമുക്ക് ഇന്ററസ്റ്റ് ഉള്ള കാര്യങ്ങൾ നമുക്ക് എപ്പോഴും ഓർമ കാണില്ലേ.ഉദാഹരണത്തിന് ഫുഡടി..നമ്മൾ എപ്പോഴെങ്കിലും മറക്കുമോ ? അത് പറഞ്ഞപ്പഴാ ..ചായ ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ടോ ഡിയർ ?"

ചായ കുടിച്ച് കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴാണ് ടേബിളിൽ തന്നെ ഇരുന്ന ഫോൺ റിങ് ചെയ്യുന്നത്. മടിയുടെ പര്യായമായ യെതിന് കൈ നീട്ടി ആ ഫോൺ ഒക്കെ എടുത്ത് ചെവിയിൽ വെക്കുക എന്ന് പറയുന്നത് മല മറിക്കുന്ന പണിയാണ്. അതെങ്ങനെ, പട്ടിണി കിടക്കാൻ പോലും കാശില്ലാതെ കുത്തുപാളയെടുത്ത് നിൽക്കുന്ന കാലത്ത് കൈയിൽ നിന്നും ഒരു പത്ത് രൂപ വീണ് പോയപ്പോൾ 'ഇനിയിപ്പോൾ അത് എടുക്കണമെങ്കിൽ കുനിയണ്ടേ' എന്നും പറഞ്ഞ് ആ പത്ത് രൂപ എടുക്കാത്ത മഹാനാണ് ഈ യെതിൻ. അത് കൊണ്ട് ഫോൺ എടുത്ത് ചെവിയിൽ വെക്കാൻ മെനക്കെടാതെ യെതിൻ കാൾ അറ്റൻഡ് ചെയ്ത് സ്‌പീക്കറിൽ ഇട്ടു.

ഈ അവസരത്തിൽ ഞാൻ പറയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് എന്താണെന്ന് വച്ചാൽ ഈ മടി എന്ന് പറയുന്നത് അത്ര അധികം ഉണ്ടെങ്കിൽ ഫോൺ എടുക്കാനേ നിൽക്കരുത് എന്നാണ് !

"സർ, ഞങ്ങൾ ടാറ്റ മോട്ടോർസിൽ നിന്നാണ് വിളിക്കുന്നത് "

"ങാ, പറയൂ "

"നിങ്ങൾ ഇവിടെ വന്ന് ആകാൻശയുടെ പേരിൽ ടാറ്റ ടിയാഗോ ബുക്ക് ചെയ്ത് പോയിരുന്നല്ലോ, അതിന്റെ ഡീറ്റെയിൽസ് അന്ന് ഫിൽ ചെയ്ത് തന്നതിൽ ഒരു ഡീറ്റെയിൽ മിസ്സിംഗ് ഉണ്ട്, ഇപ്പൊ ചോദിക്കട്ടേ ?"

"യെസ്, ഷുവർ, ഇന്നത്തെ ദിവസം ഞാൻ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് ശരിയുത്തരം നൽകി മരിക്കും, അയാം റെഡി ഗുരുജീ, നിങ്ങൾ ചോദിക്കൂ "

"സർ, നിങ്ങളുടെ വെഡിങ് ആനിവേഴ്സറി എന്നാണ് ? "

ആകെ ഉണ്ടായിരുന്ന കുറച്ച് മനസ്സമാധാനത്തിനോട് ടാറ്റ പറയാനായി ടാറ്റ-യുടെ മില്യൺ ഡോളർ ചോദ്യം.

"എന്താണ് !??! ചോദ്യം ക്ലിയർ ആയില്ല "

"സർ, നിങ്ങളുടെ വെഡിങ് ആനിവേഴ്സറി എന്നാണ് ? "

യെതിൻ തിരിഞ്ഞ് നോക്കി. ആകാൻശ യെതിനെ നോക്കി കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.'പെട്ടു..നെറ്റ് വർക്ക് ക്ലിയർ അല്ല എന്നും പറഞ്ഞ് ഒഴിഞ്ഞ് മാറാൻ പോലും കഴിയില്ല ..പുല്ല് ..എന്റെ പേരിൽ തന്നെ കാർ ബുക്ക് ചെയ്താ മതിയായിരുന്നു ! '

ഒരു ഭർത്താവ് അത്യാവശ്യം ഓർത്തിരിക്കേണ്ട ഒരേയൊരു കാര്യം, അത് ഒരു ആനിവേഴ്സറി ഡേറ്റ് ആണ്. പക്ഷെ യെതിൻ കൃത്യം അത് തന്നെ, അതും ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും നിർണായകമായ ഒരു മുഹൂർത്തത്തിൽ മറന്നിരിക്കുന്നു.

ഈ മറവിടെ പ്രശ്നം ഇതാണ്. മറവിക്ക് എന്തൊരു കാര്യവും മറക്കാൻ നല്ല ഓർമയാണ്. എന്നാൽ ഓർമ്മക്ക് ഒരു കാര്യവും ഓർമയില്ല താനും.

"സർ, നിങ്ങളുടെ വെഡിങ് ആനിവേഴ്സറി എന്നാണ് ? ", അയാൾ ദേ വീണ്ടും ചോദിക്കുന്നു.

ഇയാൾ ഇത് നിർത്താനുള്ള പുറപ്പാടില്ല അല്ലെ. യെതിൻ കുലങ്കുഷമായി ചിന്തിച്ച് തുടങ്ങി.ഇനി ഇത് ചിന്തിച്ചു ശരിയുത്തരം പറഞ്ഞിട്ട് തന്നെ കാര്യം !

"സർ, എനിക്ക് ഒന്നും കേൾക്കാനില്ല. ഞാൻ കട്ട് ചെയ്ത് പിന്നെ വിളിക്കാം", ഭാഗ്യത്തിന് അയാൾക്ക് ഇപ്പോഴെങ്കിലും കാര്യം മനസ്സിലായി എന്ന് തോന്നുന്നു. അയാൾ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു. യെതിന് സമാധാനമായി.

യെതിൻ ആകാൻശയെ നോക്കി ഇളിച്ചു.

ആകാൻശ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.പക്ഷെ അവിടെ നടന്നേക്കാവുന്ന സംഭാഷണം യെതിൻ സ്വയം ഊഹിച്ചു.

യെതിൻ : പാവം അയാൾക്ക് നെറ്റ് വർക്ക് എന്തോ പ്രോബ്ലം ഉണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നു

ആകാൻശ: അല്ലാതെ ആനിവേഴ്സറി ഡേറ്റ് അറിയാഞ്ഞിട്ടല്ല !

യെതിൻ : അറിയാതിരിക്കുകയോ? എനിക്കോ ? "

ആകാൻശ : എന്നാ പറ "

യെതിൻ : നീ എന്താ ഒരു മാതിരി കല്യാണങ്ങൾക്ക് വരുന്ന അമ്മായിമാരെ പോലെ..

'മോനെ എന്നെ മനസ്സിലായോ, എങ്കിൽ ആരാണെന്ന് പറ' എന്നൊക്കെ പറയുന്ന പോലെ

അവരുടെ സംഭാഷണം ഊഹിക്കുന്നതിനിടയിലാണ് യേതിൻ മറ്റൊരു കാര്യം ഓർത്തത്

'ഛെ ! അതിനിടയ്ക്ക് വെറുതെ ആ മാഞ്ചെസ്റ്റർ യുണൈറ്റഡിനെ പറ്റി വാ തോരാതെ സംസാരിച്ചു..പോരാത്തതിന് 'നമുക്ക് ഇന്ററസ്റ്റ് ഉള്ള കാര്യങ്ങൾ നമുക്ക് എപ്പോഴും ഓർമ കാണും ' എന്ന ഡയലോഗും ! '

ചില സമയം മൗനം എന്നത് ഭയാനകം ആണ്. അത് കൊണ്ട് ആകാൻശയുടെ മൗനത്തിന് മറുപടി നൽകാൻ യെതിൻ തീരുമാനിച്ചു.

ഞാൻ വീണ്ടും പറയുകയാണ് മറവി, മടി മുതലായവ ഉള്ളവർ ഇങ്ങനത്തെ അവസരങ്ങളിൽ മിണ്ടാതെ ഒരു ഭാഗത്ത് ഇരിക്കണം.അല്ലാതെ യെതിൻ പറയാൻ പോകുന്ന മോഡൽ ഡയലോഗ് അടിക്കാൻ പോകരുത്.

"സീ ആകാൻശ..", പഠിച്ച എംബിഎ ഒക്കെ മനസ്സിൽ ധ്യാനിച്ച് യെതിൻ പറയാൻ ഒരുങ്ങി, "..പെട്ടെന്ന് അങ്ങനെ ഒരു ചോദ്യം ചോദിച്ചപ്പൊ ഉത്തരം കിട്ടിയില്ല എന്ന് മാത്രം. അതിപ്പോ ഇത്ര കാര്യമാക്കാനൊന്നുമില്ല...നീ ഒന്ന് ആലോചിച്ച് നോക്ക്. നമ്മുടെ ആനിവേഴ്സറി എന്ന് പറയുമ്പോൾ അത് നമ്മൾ രണ്ട് പേരെയും സംബന്ധിക്കുന്ന ഒരു കാര്യമാണ് ..നമ്മൾ രണ്ട് പേരും എന്ന് പറയുമ്പോൾ അതിൽ ഞാനും ഉണ്ടല്ലോ..നിനക്കറിയില്ലേ, എന്റെ കാര്യങ്ങളിൽ എനിക്ക് ഒരു ശ്രദ്ധയും ഇല്ല എന്ന്..അതോണ്ടാ പെട്ടെന്ന് ഉത്തരം കിട്ടാത്തത്..."

ആകാൻശ മൗനം തുടർന്നു.

"..പക്ഷെ നിന്നെ മാത്രം സംബന്ധിക്കുന്ന ഒരു കാര്യവും ഞാൻ മറക്കില്ല.. ഉദാഹരണത്തിന് നിന്റെ ബർത്ത്ഡേ ..അത് ഞാൻ ഒരിക്കലും മറക്കില്ല.. . എനിക്ക് അതാണ് പ്രധാനം .."

എന്നാപ്പിന്നെ എന്റെ ബർത്ത്ഡേ എന്നാണ് എന്ന് അപ്പൊ ആകാൻശ ചോദിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ പെട്ട് പോയേനെ, പക്ഷെ അപ്പഴാണ് കൃത്യ സമയത്ത് മാലാഖയെ പോലെ ഫോൺ റിങ് ചെയ്തത്.

യെതിൻ ഫോൺ സ്ക്രീനിലേക്ക് നോക്കി.

ഓ നോ ! ഇത് മാലാഖയല്ല. മാലാഖയുടെ കോസ്‌റ്റ്യൂം അണിഞ്ഞ ചെകുത്താൻ . വീണ്ടും ആ ടാറ്റക്കാരൻ !

ഇതിപ്പൊ ഫോൺ എടുത്താൽ യെതിന് ആനിവേഴ്‌സറി ഡേറ്റ് ഓർമയില്ല എന്ന സത്യം അവൾ മനസ്സിലാക്കും.

ഫോൺ എടുത്തില്ലെങ്കിലോ, യെതിന് ആനിവേഴ്‌സറി ഡേറ്റ് ഓർമയില്ല എന്ന സത്യം അവൾ അപ്പോഴും മനസ്സിലാക്കും.

വിധി എഴുതപ്പെട്ട് കഴിഞ്ഞു. ഇനിയിപ്പോ ആരാച്ചാരുടെ ഫ്രണ്ട് റിക്വസ്റ്റ് ആക്‌സെപ്റ് ചെയ്യാതിരുന്നിട്ട് എന്ത് കാര്യം! അവസാനത്തെ ആഗ്രഹം വല്ലതും ചോദിക്കുന്ന പോലെ എങ്ങാനും ഒരു കച്ചിത്തുരുമ്പ് കിട്ടിയാലോ.

രണ്ടും കൽപ്പിച്ചു യെതിൻ ഫോൺ അറ്റൻഡ് ചെയ്ത് സ്പീക്കറിൽ ഇട്ടു.

“ഹലോ”

"സർ, സോറി നേരത്തെ കട്ട് ആയി പോയി, സത്യം പറഞ്ഞാൽ അന്ന് ഫിൽ ചെയ്ത ഫോമിൽ ആനിവേഴ്സറി ഡേറ്റ് തന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നു, ഞാൻ ഇപ്പഴാ കണ്ടത്.. "

യെസ് ! ദി കച്ചിത്തുരുമ്പ് !

"ഞങ്ങളുടെ കൈയിൽ ഇല്ലാത്ത ഡീറ്റെയിൽ മറ്റൊന്നാണ് "

"യെസ്, ചോദിക്കൂ ", നഷ്ടപ്പെട്ട പ്രതാപം വീണ്ടെടുക്കാൻ യെതിന് ആവേശമായി.

"സർ, ആകാൻശയുടെ ബർത്ത്ഡേ എന്നാണ് ? "

"എന്ത് ??? !!"

"സർ, ആകാൻശയുടെ ബർത്ത്ഡേ എന്നാണ് ? "

ഇടിവെട്ടേറ്റവനോട് ആധാർ ലിങ്ക് ചെയ്യാൻ പറഞ്ഞ അവസ്ഥ !

ഇതിനുള്ള ഉത്തരം എങ്ങാനും ശരിയായില്ലെങ്കിൽ.....

ഞായറാഴ്ചകളിൽ സാധാരണ സമയം സ്പീഡിൽ പോകും എന്നുള്ളതൊക്കെ ശരി തന്നെ.. എന്നാൽ യെതിന് സമയം അവിടെ അപ്പൊ സ്തംഭിച്ചതാണ് ! യെതിൻ ഇത് വരെ ഉത്തരം പറഞ്ഞിട്ടില്ല. ആ കോൾ ഇത് വരെ കട്ട് ആയിട്ടുമില്ല . പൂമരം റിലീസ് കാത്തിരുന്ന ജയറാമിനെ പോലെ അയാൾ ക്ഷമയോടെ ഉത്തരത്തിന് കാത്തിരുന്നു.

പിന്നെ, തുടർന്ന് കൊണ്ടേ ഇരുന്നു ആകാൻശയുടെ മൗനം , ആ ഭയാനകമായ മൗനം !

---------------------------

പരസ്യം : നിർധനനായ യുവാവ് ബാംഗ്ലൂരിൽ പേയിങ് ഗസ്റ് അക്കോമഡേഷൻ തേടുന്നു. റൂം മേറ്റ് ആവശ്യമുള്ളവർ ദയവായി ബന്ധപ്പെടുക !

ഞാനവനെ ബ്ലോഗറാക്കി !

2018-10-06T12:16:00.000+05:30

ഇത്തവണ ഇവിടെ എഴുതുന്നത് ഞാനാണ്, ഒരു ഗെസ്റ്റ് റൈറ്റർ !

എനിക്ക് എഴുതാനൊന്നും അറിയാൻ പാടില്ല.. (അല്ല, അതാണല്ലോ ഈ ബ്ലോഗിൽ എഴുതാൻ വേണ്ട മിനിമം യോഗ്യത.. ഹു ഹു ഹു ) പക്ഷെ ഒരവസരം കിട്ടിയപ്പൊ എഴുതുന്നെന്ന് മാത്രം ..

അല്ല, ഇവിടെ എഴുതാൻ എനിക്ക് അവകാശം ഉണ്ടെന്നും പറയാം.. കാരണമെന്താ ?..ഞാനാണല്ലോ ഇവനെ ബ്ലോഗർ ആക്കിയത്.. ഓ.. അതെങ്ങനെ എന്ന് പറയാം.. അതിന് മുൻപ് ഞാനാരാ എന്ന് പറയണം അല്ലേ.. ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ എഴുതി ശീലമില്ല.. അതോണ്ട് ആകെ നോൺ ലീനിയർ ആവാൻ ചാൻസ് ഉണ്ട്..

അപ്പൊ പറഞ്ഞ് വന്നത്.. ഞാനാരാ? ഞാനൊരു പാവം സ്റ്റണ്ണർ, സി.ബി.എഫ്.സ്റ്റണ്ണർ, ഹോണ്ട സി.ബി.എഫ്.സ്റ്റണ്ണർ (പേര് പറഞ്ഞത് പഞ്ച് ആയില്ലേ? )

കൃത്യം 10 വർഷം മുൻപ് ഒക്ടോബർ 2008ൽ ആണ് ഇവൻ (ഇവനെന്ന് പറയുമ്പൊ ഈ ബ്ലോഗിന്റെ മുതലാളി ) എന്നെ പുറംലോകം കാണിക്കുന്നത്..

ഇവൻ എന്നെ സ്വന്തമാക്കുന്നത് തന്നെ ഒരു കഥയാണ്.. അതിനുള്ള നന്ദി ബാംഗ്ലൂർ ഉള്ള ഓട്ടോറിക്ഷ ഡ്രൈവർമാർക്ക് അവകാശപ്പെട്ടതാണ്.. അവരോട് വാക്കാലെ തല്ല് കൂടി തല്ല് കൂടി ഇനി അവരുടെ കൈയ്യീന്ന് ശരിക്കുമുള്ള തല്ല് കിട്ടും എന്ന അവസ്ഥ വന്നപ്പോഴാണ് ഒരു സാരഥിയെ സ്വന്തമാക്കാൻ ഇവൻ തീരുമാനിക്കുന്നത്.. പിന്നൊന്നും നോക്കിയില്ല.. നേരെ എടുത്തു ഗൂഗിൾ.

ഇന്നത്തെ പോലെ അധികം ഫ്രീക്കന്മാരൊന്നും അന്നില്ല.. പൾസറും യൂണികോണും വാണിരുന്ന തെരുവുകളിൽ കൂട്ടത്തിൽ ഫ്രീക്കൻ..പുത്തൻ പുതിയ മോഡൽ.. ..സ്വതവേ മടിയനായ ഇവൻ അധികം റിസർച് ഒന്നും ചെയ്യാതെ കാണാനുള്ള ലുക്‌സും അത്യാവശ്യം സ്‌പെക്‌സും ഒക്കെ വിശ്വസിച്ച് ഒരു ഹോണ്ട ഷോറൂമിൽ എന്നെ അങ്ങ് ബുക്ക്‌ ചെയ്തു.. 45 ദിവസം വെയ്റ്റിംഗും കഴിഞ്ഞ് അങ്ങനെ ഞാനാദ്യമായി പുറംലോകം കണ്ടു..

എന്റെ അതേ മോഡലുകൾ അന്ന് റോഡിൽ അധികമില്ല (ഇപ്പഴും ഇല്ല.. എന്നെ ഞാൻ തന്നെ ലിമിറ്റഡ് എഡിഷൻ എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത് )..ഒരു ദിവസം ഞങ്ങൾ ബാംഗ്ലൂർ ഒരു ട്രാഫിക് സിഗ്നലിൽ ഇങ്ങനെ കിടക്കുകയാണ്..അപ്പൊ ഒരു സ്കൂൾ ബസ്സ്‌ സൈഡിൽ വന്ന് നിർത്തി.. ബസ്സിനുള്ളിലെ ഒരു ചെക്കൻ എന്നെ കണ്ടതും ബസ്സിലെ അവന്റെ കൂട്ടുകാരെ വിളിച്ച് എനിക്ക് നേരെ ചൂണ്ടി കൊണ്ട് പറയാ 'ഹേയ്, ലുക്ക്‌, സ്റ്റണ്ണർ.. '..എല്ലാരും കൂടെ എന്നെ നോക്കുന്നത് കണ്ടു ഞാനും അതിലുപരി ഇവനും ധൃതങ്കപുളകിതരായി..ഞങ്ങളുടെ യാത്ര തുടങ്ങുന്നേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ..

പിന്നീടങ്ങോട്ട് യാത്രകൾ ആയിരുന്നു.. ബാംഗ്ലൂർ ട്രാഫിക്കിലെ യാത്രകൾ.. ബാംഗ്ലൂർന് ചുറ്റുമുള്ള സ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് യാത്രകൾ.. എന്തിനധികം? മനുഷ്യൻ പാതിരാത്രി ബേസ്മെന്റിൽ റസ്റ്റ്‌ എടുക്കുന്ന നേരത്താവും സൺറൈസ് കാണാനെന്നും പറഞ്ഞ് എന്നേം കുത്തിപൊക്കി കൊണ്ട് പോകുന്നത്.. ഒരു മനുഷ്യത്വം ഒക്കെ വേണ്ടേ.. ഐ മീൻ യന്ത്രത്വം !

അതിനിടയിലാണ് ഞാനിവനെ ബ്ലോഗർ ആക്കുന്നത്. അതിന് മുൻപേ ബ്ലോഗറിൽ ഒരു അക്കൗണ്ട് ഒക്കെ ഇവൻ ഉണ്ടാക്കിയിരുന്നു..ആഴ്ച്ചക്കാഴ്ചക്ക് എന്തെങ്കിലും പോസ്റ്റ്‌ ചെയ്ത് വലിയ സെലെബ്രിറ്റി ആവുമെന്നൊക്കെയായിരുന്നു പാവത്തിന്റെ അന്നത്തെ പ്രതീക്ഷ.. പക്ഷെ കൃത്യം ഒരു കൊല്ലം ഒരു ഈച്ച പോലും ആ വഴിക്ക് പോയില്ല.. അതെങ്ങനെ? എന്തെങ്കിലും എഴുതണമെങ്കിൽ അനുഭവം വേണ്ടേ? ഇവന് മനസ്സിലായില്ലെങ്കിലും എനിക്ക് കാര്യം മനസ്സിലായി.. പിന്നൊന്നും നോക്കിയില്ല.. ആദ്യ പോസ്റ്റ്‌ എഴുതാനുള്ള അനുഭവം ഞാൻ തന്നെയങ്ങ് കൊടുത്തു..അത് ദേ ദിവിടെ വായിക്കാം.. (ഇപ്പൊ ക്ലിക്ക് ചെയ്യണ്ട, പിന്നെ മതി .ഇപ്പൊ ഇത് വായിക്ക്..) പിന്നെ പല പല പോസ്റ്റുകളിൽ അതിഥി ആയും ഞാൻ എത്തി.. മറ്റ് പല പോസ്റ്റിനുമുള്ള പ്ലോട്ടും എന്റെ ഒപ്പമുള്ള യാത്രയിലായിരുന്നു ഇവന് കിട്ടിയത്..

അത് ബ്ലോഗിങ്ങിന്റെ കഥ.. ഇനി ജീവിതകഥയാണെങ്കിലോ? പിൻസീറ്റ് ഉൽഘാടനം ചെയ്തത് ഇവന്റെ കെട്ടിയോൾ..എന്റെ പിൻ സീറ്റ് ഉയർന്നിരിക്കുന്നത് കൊണ്ട് മറ്റ് വണ്ടികളിൽ ഇരുന്നാൽ കാണാൻ പറ്റാത്ത കാഴ്ചകൾ, എന്റെ പിൻ സീറ്റിൽ ഇരുന്ന് അവൾക്ക് സിമ്പിൾ ആയി കാണാൻ പറ്റും .. എന്നാൽ ചില യമഹ വണ്ടികൾ പോലെ ചന്ദ്രനിലുള്ള കാഴ്ച അല്ല.. ഭൂമിയിൽ ഉള്ളത് തന്നെ കാണാൻ പാകത്തിനുള്ള ഉയരമേ എനിക്കുള്ളൂ.. ഹു ഹു..

എന്നാൽ പോലും ചിലവന്മാർക്ക് എന്നെ കുറ്റം പറയാൻ മിടുക്കായിരുന്നു..ഒരിക്കൽ ഏതോ ഒരുത്തൻ പറയാ.. ഈ സ്റ്റണ്ണറിന് 2 കുറ്റങ്ങൾ ഉണ്ടെന്ന്.. ഒന്ന് ഹാൻഡിൽ തിരിച്ചാൽ ഹെഡ്‍ലൈറ് തിരിയില്ല. രണ്ട്, പിൻ സീറ്റ് ഉയരം ഉള്ളത് കൊണ്ട് കാൽ നിലത്ത് കുത്താൻ പറ്റില്ല.. ഈ പറയുന്നവൻ അവന്റെ കാറിൽ ഇരുന്നിട്ടാ ഈ ഡയലോഗ് അടിക്കുന്നത്.. അതിന് മറുപടി ആയി ഇവൻ കൊടുത്ത മറുചോദ്യം ആണ് എനിക്ക് പിടിച്ചത് 'ഈ കാറിൽ സ്റ്റീയറിങ് തിരിച്ചാൽ ഹെഡ്‍ലൈറ് തിരിയുന്നുണ്ടോ? കാറിൽ ബാക്കിൽ ഇരിക്കുന്ന എനിക്ക് ഇവിടെ ഇരുന്ന് കൊണ്ട് കാൽ നിലത്ത് കുത്താൻ പറ്റുന്നുണ്ടോ? പിന്നെ എന്തിന് എന്റെ സ്റ്റണ്ണറിൽ മാത്രം അതൊക്കെ സാധിക്കണം?? '..അതോടെ കുറ്റം പറഞ്ഞവർ മിണ്ടാതിരുന്നു (ഉത്തരം മുട്ടിയിട്ടാണോ അതോ ഇവനോടൊന്നും പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല എന്ന് മനസ്സിലായത് കൊണ്ടാണോ എന്ന് ഇപ്പോഴും വ്യക്തമല്ല എന്നത് വേറെ കാര്യം )

എന്നെ ഇവൻ ഇത്രേം സപ്പോർട് ചെയുന്ന കാരണം എന്റേതായ രീതിയിൽ ഇവനെ ഞാനും സഹായിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഉദാഹരണത്തിന്... (ആലോചിക്കട്ടെ )...ങാ, കൈക്കൂലി കൊടുക്കുന്നത് തെറ്റാണ് എന്നൊക്കെ ഇവനെ പഠിപ്പിക്കാൻ ഞാനല്ലേ മുൻകൈ എടുത്തത്.. സത്യം ! അവന്റെ തന്നെ പഴേ പോസ്റ്റ്‌ വായിച്ച് നോക്ക്..

==================================================================

നിയമപരമായ മുന്നറിയിപ്പ് : കൈക്കൂലി കൊടുക്കുന്നതും വാങ്ങുന്നതും ശിക്ഷാർഹമാണ്

5-6 വർഷങ്ങൾ മുൻപ്.

ബാൻഗ്ലൂരിലെ ഒരു സായാഹ്നം. ഓഫീസിൽ നിന്നും ഇറങ്ങുമ്പോ വെറുതെ പേഴ്സ് തുറന്നു നോക്കി. ആകെ 100 രൂപയുള്ളൂ. ഓഫീസിലെ എ.ടി.എം-ൽ നിന്നും പൈസ എടുത്താ മതി. പക്ഷെ അങ്ങനെയല്ലല്ലോ !.വരാനുള്ളത് വഴിയില്‍ തങ്ങാൻ പാടില്ലല്ലോ..അത് കൊണ്ട്... അത് കൊണ്ട് മാത്രം ഓഫീസിൽ നിന്നും പൈസ എടുക്കാതെ നേരെ വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു..

മടിവാള എത്തിയപ്പോൾ അവിടത്തെ സിറ്റി ബാങ്ക് എ.ടി.എം നു മുൻപിൽ നമ്മുടെ കഥാ നായകനായ ഹോണ്ട സ്റ്റണ്ണർ നിർത്തി.

എ.ടി.എം ല്‍ നിന്നും 200 രൂപ എടുത്തു. 100 രൂപ നോട്ട് കിട്ടാൻ വേണ്ടി സാധാരണ 400 ആണ് കണക്ക്..പക്ഷെ മാസാവസാനം ആയ കാരണം 200 എടുത്തുള്ളൂ.

അങ്ങനെ പാട്ടും പാടി ബൈക്കിൽ കേറാൻ നോക്കുമ്പോ ,,,ങേ !! ബൈക്ക് കാണാനില്ല !!

വെറും 45 സെക്കന്റ്‌ ഞാൻ ഒന്ന് മാറി നിന്നപ്പോഴെകും ഈ സ്റ്റണ്ണർ ഇതെവിടെ പോയി.ഞാൻ വലതോട്ടു നോക്കി..'ഏയ്‌, ഇത് ,അങ്ങോട്ട്‌ പോകാൻ സാധ്യത ഇല്ല '

ഇടത്തോട്ട് നോക്കി. ആഹ, ദേ ഒരുത്തൻ വണ്ടി പൊക്കിയെടുത്തു മറ്റേ ലോറിയിൽ വെക്കുന്നു..ഏതു ലോറി? നമ്മുടെ നോ പാർക്കിങ്ങിൽ പാർക്ക്‌ ചെയ്‌താൽ എടുത്തു കൊണ്ട് പോകുന്ന ആ ലോറി തന്നെ .

'ഈശ്വര!', ഞാൻ അയാളുടെ അടുത്തേക്ക് ഓടി.

'മേരാ ബൈക്ക് '

അത് നോ പാർക്കിംഗ് ആണെന്നും അത് കൊണ്ട് വണ്ടി പോലീസ് സ്റ്റേഷൻ കൊണ്ട് പോവുകയാണെന്നും അയാൾ എന്നോട് കന്നടയിൽ പറഞ്ഞു .

ഇത്രേം കാലം എത്രയോ തവണ ഇതേ സ്ഥലത്ത് പാർക്ക് ചെയ്തിരിക്കുന്നു ..ഇത് പെട്ടെന്നെങ്ങനെ നോ പാർക്കിംഗ് ആയി?

അയാൾ കന്നടയിൽ പിന്നെയും എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞു..

കന്നഡ അറിയാത്ത ഞാൻ എത്തിപ്പെട്ടത് ഒരു സിംഗത്തിന്റെ മടയിൽ.ഇത്രേം കാലം സോഫ്റ്റ്‌വെയർ ജോലി ചെയ്തിട്ട് ഒരു പ്രോഗ്രാമിംഗ് ലാംഗ്വേജ് പോലും അറിയാത്ത എനിക്ക് എവിടെ കന്നഡ അറിയാൻ.ആകെ അറിയാവുന്ന കന്നഡ വാക്ക് മനസ്സിൽ ധ്യാനിച്ച് ഞാൻ ഒരു കാച്ചു കാച്ചി ,' ഭയ്യ,അവിടെ നോ പാർക്കിംഗ് എന്ന് ഗൊത്തില്ല'

"അങ്ങനൊന്നും ഇനി പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ലാ. നഹീന്ന് പറഞ്ഞാ നഹീ." എന്ന ഭാവത്തിൽ അയാൾ തുടർന്നു ..

അവസാനം ഒരു 300 രൂപ തന്നു ബൈക്ക് എടുത്തോളാൻ അയാൾ പറഞ്ഞു.

ഇവന്മാരുടെ ഒരു സ്വഭാവം വെച്ച് ഇതിപ്പോ പോലീസ് സ്റ്റേഷനിൽ കൊണ്ട് പോയാൽ അങ്ങോട്ടുള്ള വണ്ടിക്കൂലിയും നോക്ക് കൂലിയും എല്ലാം ഉൾപെടുത്തി വല്ല 500 രൂപ കൊടുക്കേണ്ടി വരും..ഇപ്പോഴാണെങ്കിൽ പ്രീ ലോഞ്ച് ഓഫർ ആയി 300 കൊടുത്താ മതി.പിന്നൊന്നും ആലോചിച്ചില്ല, 300 രൂപയെടുത്ത്‌ കൊടുത്തു വണ്ടി തിരിച്ചെടുത്തു...

അങ്ങനെ വണ്ടി എടുത്തു വീട്ടിൽ പോണ വഴിക്ക് ഒരു ചായേം പഴം പൊരീം കഴിക്കാമെന്നു വിചാരിച്ചപ്പോഴാ മറ്റൊരു കാര്യം ഓർമ വന്നത്..ഓഫീസിന്നു ഇറങ്ങുമ്പോ കൈയിൽ 100 രൂപ എങ്കിലും ഉണ്ടായിരുന്നു... .ഒന്ന് ATM കേറിയതാ ..അതും പൊയിക്കിട്ടി.. സംതൃപ്തിയായി !

ഇതാ പറയുന്നേ കൈക്കൂലി കൊടുക്കുന്നതും വാങ്ങുന്നതും ശിക്ഷാർഹാമാണെന്ന് ..സത്യം. എനിക്ക് അനുഭവം ഉണ്ട്!

==================================================================

കണ്ടാ? കൈക്കൂലി കൊടുക്കുന്നത് തെറ്റാണെന്ന് ഞാൻ സിംപിൾ ആയി പഠിപ്പിച്ചു കൊടുത്തത് !

(ഇത് വായിച്ചപ്പോഴാ മനസ്സിലായത് ഇവന്റെ എഴുത്ത് എന്റെ എഴുത്തിന്റെ അത്ര പോരാ, അല്ലേ? )

അങ്ങനെ വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ് പോയി, 2018 ആയി .. പത്ത് വർഷമായി എന്ന് വിശ്വസിക്കാൻ തന്നെ പറ്റുന്നില്ല... വർഷം ഇത്രേം കഴിഞ്ഞെങ്കിലും ഞങ്ങൾ ഇപ്പഴും പഴേ പോലെ തന്നെ അടുത്ത യാത്രക്ക് തയ്യാറായി ഇരിക്കുന്നു.. ദേ ഫോട്ടോ കണ്ടില്ലേ !

അന്നത്തെ ഞാനും ഇന്നത്തെ ഞാനും

കൊല്ലം ഇത്രയൊക്കെ ആയില്ലേ, ഇനി അഥവാ എനിക്ക് പകരം കൂടുതൽ പവർ ഉള്ള മറ്റൊരു സാരഥിയെ സ്വന്തമാക്കാൻ ഇവന് വല്ല പ്ലാൻ ഉണ്ടെങ്കിൽ പെട്രോൾ വില കൂട്ടണേ എന്ന് പ്രാർത്ഥിക്കാനേ എനിക്ക് പറ്റൂ..(അതിനിപ്പൊ പ്രത്യേകിച്ച് പ്രാർത്ഥിക്കേണ്ട ആവശ്യമൊന്നും ഇല്ലെന്നറിയാം...എന്നാലും..) അങ്ങനെ ചെയ്താലും എനിക്ക് കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല.. കാരണം ഈ പത്ത് വർഷത്തെ ഓർമ്മകൾ, അത് മതി എനിക്ക് ഇനിയങ്ങോട്ട് ഇന്ധനമായി..

ഇവന്റെ ഒരു ചളിടെ ലെവൽ വച്ച്, 'ങേ, ഇന്ധനായിട്ട് അപ്പൊ ഇനി മുതൽ പെട്രോൾ വേണ്ടേ' എന്ന് അവൻ ചോദിക്കാൻ സാധ്യതയുണ്ട് ..അങ്ങനെ ചോദിക്കുന്നതിന് മുൻപ് ഞാൻ നിർത്തട്ടെ..അപ്പൊ ഗുഡ് ബൈ, വഴിയിൽ എവിടെയെങ്കിലും വച്ച് കാണാം.. അപ്പൊ എന്നെ തല്ലരുതെന്ന് മാത്രം.. എന്തിനാണെന്നോ?

ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ, ഇവനെ ഞാനാ ബ്ലോഗർ ആക്കിയത് ! അതിലും വലിയ കാരണം വല്ലതും വേണോ ഹു ഹു ഹൂ !

The Amazing Kenyan Safari

2018-01-07T11:54:00.000+05:30

When we planned the trip to Kenya, we weren't expecting much. We knew that there would be wildlife and we knew....Well, that's it ! The 'we' in here are Hari, Remya, Rajiv and of course Simi and me.
Remya/Rajiv's cousin and family, Usha, Harish and kid Shashwat stays in Kenya.(Well, that's a lot of names to remember, but don't worry, it's less of humans and more of animals from now on. 😉 )

It is Usha who planned the complete itinerary for us, that is from the moment we stepped on Kenya. Since all the planning had been already taken care of, we hadn't done much of a research from our part which made our experience even more enriching as everything was new for us ! Here goes our Kenya travel experience !

We landed in Nairobi on the afternoon of 23rd Dec 2017.
We were quite surprised to listen to a Bollywood radio station in the taxi driven by a Kenyan. He later said that he watches Bollywood movies too and is an Akshay Kumar fan ! Another interesting part is that even in traffic they don't honk unlike in ..you know where 😉. We overcame the traffic and were warmly welcomed over a hot cup of tea by Usha, Harish and Shashwat in their beautiful home. After a round of cricket outside the apartment, a round of drinks and dinner, we were all set for the Safari to Masai Mara the very next day.

24 Dec 2017

We woke up early, freshened up and were ready for the drive to Masai Mara. Our driver and guide Eric had arrived with the Safari vehicle and we (Harish couldn't join us) started on time with packed breakfasts.It was a 6 hour drive from Nairobi to Masai Mara which seemed to be far less with all the games we played. The roads were mostly awesome exception being the last hour close to our destination. We started seeing some Gazelles and shouted aloud, 'Deer, deer' in excitement. Usha explained to us that those were Gazelles and also told us about the different types of Gazelles. Wow, already we are getting lots of knowledge. We were super excited to see a few zebras grazing around.

While we kept wondering how Eric was driving in the reserve area without any GPS, he took a quick turn on seeing a log lying in the middle of the savanna. 'That's our camp', Usha declared. So there we were, in Mara Olapa camp, a non fenced camp in the middle of the wild. We could just stand in front of the camp and see Zebras, Giraffes, Gazelles and Impalas grazing. What a sight !

Inside the Camp. That's the Dining area and the lounge (Click to Enlarge)

The camp manager introduced us to the facilities of the camp and also about the region in particular. The region was called Kaboso, which is also a leopard territory ! Yeah, we heard and you read that right ! A leopard territory. He was also smiling when he said that the leopard is a very friendly animal. 'Oh yes, it should, be, that is why it is called a predator', we thought. As it is a non fenced camp, there were Masais (The local inhabitants of Masai Mara) who guards the camp from wild animals at night. We were shown our tents.

Inside the Tent. It had all the facilities you need !. (click to Enlarge)

We freshened up and quickly had our lunch. We were going for our first game drive (safari drive) at around 3.30 PM. Usha had warned us that in wild life pure luck and power of thought is required to see all the animals, especially the big 5 of Mara (Lion, Leopard, Elephant, Buffalo and Rhino).

There were some other folks in the camp and we discussed with them about their experience in the morning game drive. They introduced themselves, and as soon as Usha told her name, they promptly responded, 'Oh, the photographer?'. We did know that she was an awesome photographer but after reaching there we realized that she is a celebrity ! Yeah, I was just waiting for the right time to reveal this, we were travelling along with a celebrity, an award winning wild life photographer, Usha Harish !

We started our first game drive, fingers crossed. Eric got a communication on his radio device that the Kaboso leopard was spotted. So this is how it mostly works, any of the guide, when they spot an animal communicates it to the others. We quickly went to that location and ticked the first check box of the Mara big five. A female leopard has been spotted.

The female leopard of Kaboso (Click to Enlarge)

It was an awesome sight to see a big cat not confined within the cages of a zoo, walking freely. It was walking within the bushes and seeing it's body language, Eric informed us that it was looking to hunt any moment. On the other side of the bushes, there was a group of Gazelles and Eric quickly took us far across the other side where we would get a good view and also we wouldn't in any way disturb the animals' movements.

So we waited there and started witnessing some interesting animal stories.

The group of Gazelles consisted of one male and around 30 females. There were a few other 'bachelor' male Gazelles a few feet away and one of the females from the group was trying to walk over to one of the bachelors. The male Gazelle of the group would then walk over and block the female from leaving the group. Well, call it possessive or protective, it was a good sight to watch.

From a larger picture, little did they know that the leopard was sitting on top of the tree watching all of this waiting for the right time to pounce on them and make one of them its meal.

The group of Gazelles. The male Gazelle is the one with the horn. The leopard is waiting on the tree behind. (Click to Enlarge)

The waiting game continued and suddenly the leopard pounced. Chaos. The Gazelles ran for their lives. It was a very short chase and the leopard failed to hunt anyone. Probably it was not that hungry or it was not fit enough to run for a longer distance. I guess the latter might be the reason because we had observed the leopard practicing yoga earlier. It was building fitness I guess! 😏😃

Fitness regime of the leopard 😉 (Click to Enlarge)

Failing to manage a meal, the leopard then walked back to the bushes.

We also got to see the fight of two impalas just before the sightings became difficult as the sun was about to set.

Locking horns ! (Click to Enlarge)

As night game drive is not allowed we started back to our camp. As mentioned earlier, wild life is always about surprises. This time it surprised us with the sighting of a male leopard which is quite hard to spot. It walked past very close to our vehicle and we were lucky enough to have a very close view of the big cat!

If an antelope gets blinded by the headlights of the vehicle, it takes around 15 minutes for it to regain it's sight, making them vulnerable to the attack of a predator, where they wouldn't even be able to run for life. Hence, even though it was getting dark, Eric did not switch on the vehicle's headlights.

We reached our camp, had dinner after a shower and went to bed, all excited about the next game drive. We were already in love with the wild life!

25 Dec

Christmas day welcomed us with the sight of the king of the jungle. (Big five of Mara; Lion: Checked. )
The lion and its pride were doing a morning walk out in the open. There were a few other safari vehicles to witness this majestic sight.

The majestic walk (Click to Enlarge)

The lion walked towards us and once it reached close to our vehicle it changed paths and came closer to our vehicle. It was all silence as the lion came very close to our vehicle, just on the other side of the window, it even glanced at me and then walked away. There were several Topis and Zebras at their disposal but they didn't bother to hunt at that moment and just continued their walk.

Not in the mood to hunt (Click to Enlarge)

We next went in search of 'Malaika' the cheetah, and her family. Eric had an awesome pair of eyes. He could easily spot wildlife from a very far distance with naked eye. Most of the time he didn't need a binocular to spot some action. I was wondering if his binocular had a life, it would be hoping for his eyes to spot things better !
So we spotted the cheetah easily. They were a group of 3 and were out in the open looking for prey. The sight itself was very thrilling as some action was bound to happen anytime soon.

Cheetahs looking for food in all directions (Click to Enlarge)

They did see a group of warthogs and started walking towards them in slow pace. But the warthog family had already sensed the cheetah's presence and ran for their lives.

Warthogs running (Click to Enlarge)

The cheetah's search for food continued.

They walked around and when they reached close to a bush, one of the younger cheetahs was quick to catch a hare. The hare was too small for it and can't be called as a meal but maybe starters for the day? The younger cheetah who caught the hare, however was in no mood to share the food with the other 2. Probably Malaika hasn't taught them sharing !

Catch of the day ! (Click to Enlarge)

In between, we too had our breakfast stopping the vehicle under a tree, a bush breakfast in the middle of the wild ! We were told that the animals don't attack humans as they get their food from the wild. Also, they see the safari vehicle as a unit, which is much larger than their body and never dare to attack it. We just need to be silent and not make unnecessary noises when they are close to us.

This is our Safari vehicle and that's how we had breakfast (Click to Enlarge)

The other interesting sights of the day were the giraffes having a family meeting over a drink, lots and lots of zebras and several other animals and birds of the wild including the elephant ( Big five of Mara;Elephant : checked) , Wildebeests, Elands, Dik-diks, Ostriches, Secretary birds, Crested Cranes, Egyptian Geese, Tawny eagle etc.

Giraffes have such long necks, wonder whether they will be able to see the future ! (Click to Enlarge)

Probably they had a difference of opinion in one of their discussions (Click to Enlarge)

No Difference of opinion here (Click to Enlarge)

Wildebeests (Click to Enlarge)

26 Dec

This morning welcomed us with a hyena running too fast. We wondered where the hyena was running to and followed it. It ran for close to 2 kilometers to reach to a group of hyenas who were feasting on a dead zebra.There were vultures and jackals close by joining the post Christmas feast.

Post Christmas feast of the hyenas (Click to Enlarge)

We met another cheetah family, a family of 5. They too were hungry and searching for food.

The Cheetah family (Click to Enlarge)

By this time we understood that the life of a predator is not so easy. Whenever they try to hunt, there would be birds making noise, there would be hyenas around; all of which are signals to these antelopes and they get alert. The predator has to overcome all that to catch their prey. The 5 cheetahs couldn't manage to catch any prey and went on to take rest.

Hungry and lazy. Hungry and alert. (Click to Enlarge)

We had breakfast on the bank of Mara river which is infested with crocodiles and hippos. Before we started our breakfast, Eric got down and threw some stones inside a bush nearby to ensure that there were no big cats there. We got shocked and was wondering whether we stopped there to have breakfast or be breakfast !!

We continued our safari and saw a group of impalas. There was an abundance of grass but they weren't grazing. All of them looked to one direction which gave us a sense that something was there. And we weren't wrong. There was the female cheetah which had targeted this group of impalas. But it was very patient, took some rest,had some water and got ready to attack the impalas.

Cheetah having a drink, getting ready for the attack. (Click to Enlarge)

It was a spontaneous attack. The cheetah chased the impalas for a good 100 meters. The impalas scattered and ran in all directions. The cheetah probably couldn't finalize one single target and lost track and failed in the attempt. Lack of focus, you cheetah! You too should start yoga lessons. Another failed attempt but a very thrilling one.

In another sight, a group of lionesses and cubs were having a competition with a group of buffaloes ( Big five of Mara;Buffalo: checked). The buffaloes were running head on towards the lionesses and cubs, frightening them. The lionesses would then have a go back at the buffaloes and this continued for a few minutes until the lionesses decided to stop the game and walk away.

The rest of the day was far more peaceful and we came across a family of elephants and just observed them till the sunset.The Mara sunset view was breathtaking and after enjoying the view, we headed back to our camp for out last night at Masai Mara.

Sunset at Masai Mara (Click to Enlarge)

Silhoutte. Sunset at MasaiMara. (Click to Enlarge)

27 Dec

We checked out from the camp and started our journey back to Nairobi. Masai Mara did give us some refreshing sights on the way back too which included another two majestic lions, their cubs and also the cubs of the Kaboso leopard. We were overwhelmed with all the enriching experience we had with all the wildlife sightings.

Mara bid us farewell with this awesome sight (Click to Enlarge)

The only disappointment we had was that we weren't able to spot a rhino. Eric informed that the number of rhinos in Mara is comparatively less and it is very difficult to sight one.We continued our journey back to Nairobi in a slightly different route than we came hoping to get better roads until we reached the main road. Later we understood (chose to believe) that this deviation was due to our collective power of thought.There were 2 huge rhinos walking towards us ! What a sight ! It was 4 rangers taking these two rhinos to a nearby rhino conservancy. We were truly lucky to be in the right place at the right time to be able to see them. ( Big five of Mara;Rhino: checked)

The 5th of the Big Five, The Rhino. (Click to Enlarge)

That completed our sightings of the big 5 of Mara, which is a difficult sight to see in one trip and with that sense of completeness we continued our journey to Nairobi.

Harish welcomed us with a refreshing lemon shot and we had a wholesome dinner to mark the end of the day.

The next day was relatively free for us and we decided to visit the elephant orphanage and Giraffe Centre within the Nairobi city.

The elephant orphanage is a rescue and rehabilitation center for elephants who are separated from their families mostly due to poaching, drought or natural death of the mother.It was an emotional experience to see all the elephants running down to have milk from their feeding bottles.

Elephant feeding

Kiss of the Giraffe @ Giraffe Centre

29, 30 Dec

We headed towards Amboseli which is a 4 hour drive from Nairobi and this time, we had Martin as our driver and guide. Amboseli is situated on the border of Tanzania where we also get to see the Mount Kilimanjaro.

Mount Kilimanjaro in the backdrop (Click to Enlarge)

Over the next 2 days in Amboseli we witnessed a lot of elephants, a lot ! The great thing we observed about elephants were that they were so disciplined that they always walk in a line, on the same tracks daily.

(Click to Enlarge)

There were also a variety of birds in Amboseli and it was a treat to watch all of those. Another surprising sight to see was a group of flamingos. It is rare to spot flamingos here at this time of the year and even Martin was surprised by the sight.

Living in harmony (Click to Enlarge)

Since Amboseli had predetermined tracks for the safari drive, unlike the Mara, we missed hunting actions here. However Mount Kilimanjaro is a difficult sight to see if the sky is cloudy. As there were no clouds for a good 5-6 hour period, we were able to see the Mount Kilimanjaro very well.

The hunt we managed to see in Amboseli (Click to Enlarge)

And some love scenes (Click to Enlarge)

Another good experience was the Masai dance at the Kibo Safari Camp, where we even got to participate in the dance. 😊

The Masai dance (Click to enlarge)

We reached back Nairobi on the evening of 30th. We knew this was our last day of the vacation as we had to return back to India the next day.We did feel a sense of emptiness and never wanted the vacation to end. Harish was an awesome host and also a great cook. Usha too was a great host and helped us throughout the vacation with her valuable safari and photography tips. And Shashwat the 7 year old was super cool, we had lots of fun and an awesome time with him; he in fact is a very good Safari guide too. He knows a lot about animals and wildlife and we certainly learnt a lot from him.

The whole team, Usha, Harish, Rajiv, Remya, Simi, Hari, me and Shahwat

On the 31st, we headed back to India with all the good memories we had in Kenya.

So that is how the year ended with one of the most amazing trips we had!

The life, stories and discipline of the animal kingdom is something each one has to witness, and seeing each one of them so close not confined within any cages and in their own territory is a once in a life time experience... In fact, I am wrong, its not once in a life time experience, Kenya definitely calls us back for another Safari !

Enjoy Some Videos:

The Lion Walk:

Cheetah doesn't share food !

Buffalo vs Lions

View from Elephant Orphanage :

Experience in Masai Mara

This travelogue is a very short account, to see more stories from the trip, do check out the Google Photos Album.

You can follow Usha Harish through her Website, Facebook, Instagram, Twitter profiles for some super awesome wildlife photography pics.

എത്യോപ്യ എത്തിയപ്പോ

2017-09-26T23:16:00.000+05:30

കെനിയ

ഇമിഗ്രേഷൻ ഒക്കെ കഴിഞ്ഞ് ഞാൻ എയർപോർട്ടിന്റെ പുറത്തേക്ക് നടന്നു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോ എക്സിറ്റിന്റെ അടുത്ത് നല്ല പൊക്കവും ഒത്ത തടിയും ഉള്ള ഒരു മനുഷ്യൻ എന്നെ കൈ കാണിച്ച് നിർത്തി ..അയാൾ ഒരു പോലീസ് ആയിരുന്നു..

"പാസ്പോർട്ട്‌ നോക്കട്ടെ "

ഞാൻ പാസ്പോർട്ട്‌ കൊടുത്തു .

"എവിടുന്നാ ഇപ്പൊ വരുന്നത്?"

"എത്യോപ്യ "

"എന്തിനു വന്നു?"

"ഒരാളെ കാണാൻ വന്നതാ..റോജർ .. പിന്നെ സഫാരി ചെയ്യണം ", അവിടത്തെ വൈൽഡ് ലൈഫ് സഫാരി ഭയങ്കര ഫേമസ് ആണ്

"ഒരു ദിവസത്തേക്കോ?", സംശയത്തോടെ അയാൾ എന്നെ നോക്കി

"എന്താ ബാഗിൽ ?"

"ലാപ്‌ടോപ്പും കുറച്ചു ഡ്രസ്സും "

"വേറെ ഒന്നും ഇല്ലേ ?"

"ഇല്ല "

അയാള് കുറച്ചു നേരം നിഷ്കളങ്കമായ എന്റെ മുഖത്തേക്ക് തുറിച്ചു നോക്കി. എന്നിട്ട് ചോദിച്ചു.

"ടെൽ മീ. ഹൗ മച്ച് ഡു യൂ ഹാവ് ഇൻ പൊസെഷൻ ? "

കേവലം ഒരു ദിവസത്തിന് വേണ്ടി വന്ന് പോകുന്നത് കൊണ്ട് എന്തോ കള്ളക്കടത് നടത്താനാണ്‌ ഞാൻ ചെന്നിരിക്കുന്നതെന്ന് അയാള് സംശയിച്ചോ എന്ന് എനിക്ക് സംശയം ആയി.

"ഏയ്, അങ്ങനൊന്നും ഇല്ല. "

ഒരു പതിനഞ്ചു മിനിറ്റ് അയാൾ എന്നെ തുറിച്ചു നോക്കി. സത്യത്തിൽ പതിനഞ്ച് സെക്കന്റ് ഓക്കേ കാണൂ..പക്ഷെ പതിനഞ്ചു മിനിറ്റ് ആയി എന്നൊക്കെ തോന്നി പോകും.അമ്മാതിരി നോട്ടം !

" നിന്റെ ബാഗും ഡ്രെസ്സും, പിന്നെ നിന്റെ ഇന്റെസ്റ്റൈൻ അടക്കം ചെക്ക്‌ ചെയ്യണോ??? "

+===========+=============+==========+

ഒരു മാസം മുൻപ്

ബാംഗ്ലൂർ ഓഫീസിൽ വളരെ ശാന്തമായി ഫേസ്ബുക്ക് നോക്കി ഇരുന്ന എന്നോട് ഇടിവെട്ട് കൊണ്ട് തലയ്ക്കടിക്കുന്ന പോലെയാണ് മാനേജർ ഇങ്ങനെ മൊഴിഞ്ഞത്,'അടുത്ത ആഴ്ച്ച നീ എത്യോപ്യ പോകണം..'

'എത്യോപ്യയോ ?'

സ്മാർട്ട് അല്ലാത്തവർക്ക് സ്മാർട്ട് ഫോണ്‍ തുണ എന്നാണല്ലോ. ഉടൻ തന്നെ ഗൂഗിൾ മാപ്സിൽ എത്യോപ്യ എവിടെ എന്ന് തപ്പി. അതെ,ഞാൻ സംശയിച്ച പോലെ തന്നെ ആഫ്രിക്കയിലാണ്.

എബോള കത്തി നിൽക്കുന്ന സമയം! എത്യോപ്യയിൽ എബോള ഉണ്ടോ? അവിടെ സുരക്ഷിതമാണോ? എത്ര ദിവസത്തേക്കാ പോകേണ്ടത്?അവിടെ പണി എന്താണ്? ഒരു നൂറ് ചോദ്യങ്ങൾ (കറക്റ്റ് നൂറല്ല, കുറച്ച് കുറയും ) എന്റെ മനസ്സിലേക്ക് ഒലാ ക്യാബ് വിളിച്ചു എത്തി.

'അവിടെ കുറേ നാളായി മുടങ്ങി കിടക്കുന്ന ഒരു പ്രൊജക്റ്റ്‌ ഉണ്ട്.. അത് നീ പോയി തീർക്കണം '

'അത് പിന്നെ,ഈ മുടങ്ങി കിടക്കുന്ന പ്രൊജക്റ് ഒക്കെയാവുമ്പോൾ വല്ല മോഹൻ ലാലിനെ (മോഹൻലാൽ ഫാൻസ്‌ 'ലാലേട്ടനെ' എന്ന് വായിക്കാൻ അപേക്ഷ) അയക്കുന്നതല്ലേ നല്ലത്',എന്ന് ഞാൻ ചിന്തിച്ചു.

പക്ഷെ മാനേജർക്കുണ്ടോ അത് വല്ലതും അറിയുന്നു..അല്ലാ, അതോണ്ടാണല്ലോ അയാൾ മാനേജർ ആയത് തന്നെ !

ആലോചിച്ചു ഒരു ഉത്തരം നല്കാമെന്ന് ഞാൻ അയാളോട് പറഞ്ഞു.
ഓഫീസിൽ തന്നെ എത്യോപ്യയിലേക്ക്‌ മുന്പ് പോയവർ അഭിപ്രായം പറഞ്ഞത് കേട്ടും , എബോള ഒന്നും അവിടെ ഇന്നേ വരെ വന്നിട്ടില്ല എന്ന അറിവും ഒക്കെ കാരണം മനസ്സില്ലാമനസ്സോടെ ആണെങ്കിലും 'എന്നാ പിന്നെ ഒരു കൈ നോക്കാം' എന്ന് ഞാൻ തീരുമാനിച്ചു.

ആഴ്ച ഒന്ന് കഴിഞ്ഞു.

അങ്ങനെ ബാംഗ്ലൂർ വെറുതേ ഇരുന്ന ഞാൻ മുംബൈ എയർ പോർട്ടിൽ എത്യോപ്യയിലേക്കുള്ള ഫ്ലൈറ്റ് കാത്ത് വെറുതേ ഇരുന്നു .

5 മണിക്കൂർ മുന്നോട്ട് . ആഡിസ് അബാബ എയർപോർട്ട് .

എയർപോർട്ടിലെ മെഡിക്കൽ ഓഫീസർമാർ ഇരു കൈയും നീട്ടി എല്ലാവരേം സ്വീകരിച്ചു. നമ്മളായിട്ട് എത്യോപ്യയിലേക്ക് എബോള കൊണ്ട് വരുന്നില്ലല്ലോ എന്നറിയാൻ അവരുടെ ഒരു ഫോം ഫിൽ ചെയ്തു നൽകണം !എന്താല്ലേ !!

ഏതായാലും എത്യോപ്യയിൽ കാൽ കുത്തിയതും പെട്ടെന്ന് പ്രൊജക്റ്റ് തീർത്ത് എങ്ങനേലും ഇന്ത്യയിലേക്ക് തിരിച്ചു പോണം എന്നാ മനസ്സിൽ ആദ്യം വന്നത് .പക്ഷെ ക്ലയന്റ് ഒരു കുളപ്പുള്ളി അപ്പനാണെന്ന് ഒരു ന്യൂസ് എനിക്ക് നേരത്തേ കിട്ടിയിരുന്നു..അത് കൊണ്ട് എല്ലാം വരുന്നിടത്തു വച്ച് കാണാം !

ഹോട്ടെലിൽ ചെക്കിൻ ചെയ്തു.അടുത്ത ദിവസമാണ് ഓഫീസിൽ പോകേണ്ടത്.അബ്രഹാം എന്ന് പേരുള്ള ഒരു ടാക്സി ഡ്രൈവറുടെ നമ്പർ കൈയ്യിലുണ്ടായിരുന്നു.അയാളെ വിളിച്ചു രാവിലെ ഹോട്ടലിൽ വരാൻ പറഞ്ഞു.ഞങ്ങളുടെ ഓഫീസിൽ നിന്നും മുൻപ് ഇവിടെ വന്നവർ അയാളെ ആണ് വിളിച്ചിരുന്നത്..അത് കൊണ്ട് അയാൾക്ക് വേഗം കാര്യം മനസ്സിലായി.

അടുത്ത ദിവസം

പറഞ്ഞ സമയത്ത് തന്നെ ഹോട്ടലിൽ എത്തി അബ്രഹാം ഫോണ്‍ വിളിച്ചു. ഞാൻ താഴേക്കിറങ്ങി.അബ്രഹാം കാറിന്റെ അടുത്ത് നിന്ന് കൊണ്ട് കൈ വീശി കാണിച്ചു.കാറെന്ന് പറയുമ്പോ ഇതാണ് കാർ.ജാമ്പവാൻ പണ്ട് ഡ്രൈവിംഗ് പഠിച്ചത് ഈ കാറിലായിരിക്കും! ടൊയോട്ടടെ മൊതലാളി ഈ കാർ കാണ്ടാൽ ആനന്ദകണ്ണീർ അണിയും.അവരുടെ ആദ്യത്തെ മോഡൽ എങ്ങാനും ആകും.
ഏതായാലും കാറിന്റെ ഉദ്ദേശം നടന്നു. ഓഫീസ്ൽ പോവുക തിരിച്ചു ഹോട്ടലിലിലേക്ക് വരിക.

കാറിൽ പോകുമ്പോ എബ്രഹാം ഓരോന്ന് സംസാരിക്കും. സ്ഥിരം റേഡിയോയിൽ ഏതേലും ഫുട്ബാൾ കമെന്ററി വച്ചിട്ടുണ്ടാകും..ഐ. എസ്. എൽ വിശേഷങ്ങൾ ഞാൻ അയാൾക്കും പറഞ്ഞു കൊടുത്തിരുന്നു.കേരള ബ്ലാസ്റ്റേഴ്‌സ് എന്ന കിടു ടീം ഉണ്ടെന്നൊക്കെ !

എപ്പോഴും വഴി നീളെ തോക്കൊക്കെ പിടിച്ച് പോലീസ് നിൽക്കുന്നത് കാണാം . അവിടം സുരക്ഷിതമല്ലേ എന്ന ചോദ്യത്തിന് പോക്കറ്റടിക്കാരെ സൂക്ഷിച്ചാൽ മതി എന്നായിരുന്നു അബ്രഹാമിന്റെ മറുപടി.ഞാൻ ഞെട്ടിപ്പോയത് അവിടത്തെ പോലീസിനെ കണ്ടിട്ടാണ്. ബി.എം.ഡബ്ലൂ ബൈക്ക് ഒക്കെ !

ഭക്ഷണം

ഹോട്ടലിലെ കാര്യങ്ങൾ കോമഡിയാണ്.
ഇംഗ്ലീഷ് അറിയാത്ത വെയിറ്റർ എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞു.ഇന്റർസ്റെല്ലാർ കാണുന്ന പോലെ ഒരു അന്തവും കിട്ടാതെ ഞാൻ കുറച്ചു നേരം അയാളെ നോക്കി നിന്നു.

'അതായത്...' മെനു എടുത്തിട്ട് ഞാൻ അയാൾക്ക് 'Wrap' എന്ന് എഴുതിയത് ചൂണ്ടി കാണിച്ചു കൊടുത്തു.കൊണ്ട് ചോദിച്ചു,'Where ഈസ്‌ Wrap ?'
അപ്പോൾ അയാള് തിരിച്ചു എനിക്ക് മെനുവിൽ മറ്റൊരു ഐറ്റം ചൂണ്ടി കാണിച്ച് കൊണ്ട് ഒരു പഞ്ച് ഡയലോഗും അടിച്ചു,'കിഡ്സ്‌ മീലിൽ കിഡ്സ്‌ ഉണ്ടാകില്ല.. അതേ പോലെ Wrap ഇൽ Wrap ഉണ്ടാകണമെന്നില്ല !'

സന്തോഷ് പണ്ഡിറ്റ് തോറ്റു പോകുന്ന നിമിഷം !

അങ്ങനെ ഒരു ദിവസം ഇന്ത്യൻ റെസ്റ്ററന്റിൽ പോകാൻ തീരുമാനിച്ചു.ബിരിയാണി കഴിച്ച കാലം മറന്നു.അവിടത്തെ ബിരിയാണി കഴിച്ചതും അവിടെ ഉള്ള ആളുകൾ ഇന്ത്യൻ ഫുഡ്‌ എന്നും പറഞ്ഞ് കഴിക്കുന്നത്‌ ഇതാണല്ലോ എന്ന് ആലോചിച്ചപ്പോൾ എനിക്ക് അവരോട് സഹതാപം തോന്നി.

ഇതിലും ബേധം Wrap ഇല്ലാത്ത Wrap തന്നെ !

ഓഫീസ്

അവിടെ ഹോട്ടലിലോ ഓഫീസിലോ ഒന്നും AC എന്ന സാധനം ഇല്ല. പൊതുവെ തണുപ്പുള്ള കാലാവസ്ഥ ആയതു കൊണ്ട് അവർക്ക് അതിന്റെ ആവശ്യം കാണില്ല..നെസെസിറ്റി ഈസ്‌ ദി മതർ ഓഫ് ഇൻവെൻഷൻ എന്നല്ലേ. നെസെസിറ്റി വരുമ്പോ കണ്ട് പിടിക്കുമായിരിക്കും എന്നൊക്കെ വിചാരിച്ചിരിക്കുംബോഴാണ് ഞാൻ ആ നഗ്നസത്യം മനസ്സിലാക്കിയത്.സെർവർ ഇരിക്കുന്ന മുറിയിലൊക്കെ AC ഉണ്ട് . മനുഷ്യന്മാർ ഇരിക്കുന്നിടത്തേ AC ഇല്ലാത്തതുള്ളൂ !

അതെ പോലെ തന്നെ കണ്ടു പിടിക്കേണ്ട മറ്റൊരു സാധനമാണ് ഇൻവർട്ടർ. ഇടയ്ക്ക് ഓഫീസിൽ ഇരിക്കുമ്പോ ഒരു മണിക്കൂറൊക്കെ കറന്റ്‌ പോകും. അപ്പൊ ഇന്റർനെറ്റും വർക്ക് ആവില്ല. ആ സമയം പിന്നെ പണി ഒന്നും ചെയ്യണ്ട. ലാപ്‌ടോപ്പിൽ ബാറ്ററി ബാക്കപ് ഉള്ളവർക്ക് വല്ല സോളിറ്റയർ ഒക്കെ കളിച്ചിരിക്കാം. അല്ലെങ്കിൽ വല്ല പുസ്തകം വായിച്ചിരിക്കാം , അതും അല്ലെങ്കിൽ നടക്കാൻ ഇറങ്ങാം.

കറന്റ് ഇങ്ങനെ പോകുന്ന കാരണം കൊണ്ട് തന്നെ സർവർ മുറിയിലെ AC ഇടയ്ക്കിടെ ഓഫ് ആവും ..അതോടെ സർവർ അടിച്ചു പോകും.പിന്നെ അത് നേരേയാക്കൽ ഒക്കെ വേറെ ചടങ്ങ് !

ഈ കാരണങ്ങളൊക്കെ കൊണ്ട് ഒരു മാസം കഴിയാറായപ്പോൾ പ്രോജക്റ്റിന്റെ സിംഹഭാഗം ഇനിയും തീരാനുണ്ട്.

ഒരു ആഴ്ച്ച കൂടി അവിടെ നിന്നാൽ ഞാൻ എന്തോ മല മറിയ്ക്കും എന്ന പോലെ എന്റെ മാനജർ എന്നോട് ഒരു ആഴ്ചത്തേക്ക് കൂടി സ്റ്റേ എക്സ്റ്റന്റ് ചെയ്യാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു.ഏതായാലും നനഞ്ഞു..അപോ പിന്നെ ഒരു ആഴ്ച കൂടെ നിന്നിട്ട് മര്യാദയ്ക്ക് നന്നായി നനയാം എന്ന് ഞാനും വിചാരിച്ചു.പക്ഷെ ഒരാഴ്ച , അതിനു ശേഷം പ്രൊജക്റ്റ് തീർന്നാലും ഇല്ലേലും സ്റ്റേ നീട്ടില്ല...ബാക്കി പണി ബാംഗ്ലൂർ ഇരുന്നു ചെയ്യാം എന്ന് ധാരണയായി !

അങ്ങനെ വിസ ഓഫീസിൽ പോയി .വിസ നീട്ടി തരില്ല എന്ന് അവർ! ഹാവൂ ഭാഗ്യം തിരിച്ച് നാട്ടിലേക്ക് പോവാലോ എന്ന് ഞാൻ ! പക്ഷെ മാനേജർ ലൂപ്പ്ഹോൾ കണ്ടു പിടിച്ചു . രാജ്യത്തിൽ നിന്നും പുറത്തു പോയി വീണ്ടും വന്നാൽ മതി ..വിസ നീട്ടി കിട്ടും..അതിനായി തൊട്ടടുത്തുള്ള രാജ്യം ആയ കെനിയ വരെ ഒന്ന് പൊയി വന്നാ മതി .

കെനിയയിൽ കാല് കുത്തുന്നതോടെയാണ് പൊതുവെ സംഭവ ബഹുലമല്ലാത്ത ഈ യാത്ര വിവരണം ത്രില്ലിംഗ് ആവുന്നത്.

"പാസ്പോർട്ട്‌ നോക്കട്ടെ "

ഞാൻ പാസ്പോർട്ട്‌ കൊടുത്തു .

"എവിടുന്നാ ഇപ്പൊ വരുന്നത്?"

"എത്യോപ്യ "

"എന്തിനു വന്നു?"

"ഒരാളെ കാണാൻ വന്നതാ..റോജർ .. പിന്നെ സഫാരി ചെയ്യണം ",അവിടത്തെ വൈൽഡ് ലൈഫ് സഫാരി ഭയങ്കര ഫേമസ് ആണ്

"ഒരു ദിവസത്തേക്കോ?", സംശയത്തോടെ അയാൾ എന്നെ നോക്കി.

"എന്താ ബാഗിൽ ?"

"ലാപ്‌ടോപ്പും കുറച്ചു ഡ്രസ്സും "

"വേറെ ഒന്നും ഇല്ലേ ?"

"ഇല്ല "

"ടെൽ മീ. ഹൗ മച്ച് ഡു യൂ ഹാവ് ഇൻ പൊസെഷൻ ? "

"ഏയ്, അങ്ങനൊന്നും ഇല്ല. "

"വേണ്ടാ , വേണമെങ്കിൽ ചെക്ക്‌ ചെയ്‌തോ ", ഞാൻ ബാഗ് പതുക്കെ തുറക്കുന്ന പോലെ കാണിച്ചു.

"ഹം.. വേണ്ട വേണ്ട.. പൊയ്ക്കോ ", ഇപ്പോഴാണ് അയാള് എന്റെ നിഷ്കളങ്കത ശ്രദ്ധിച്ചത് എന്ന് തോനുന്നു ..പിന്നെ അയാൾ ഒടുക്കത്തെ കമ്പനി
'കൊള്ളാം, നല്ല ധാരണ '

എന്നിട്ട് അയാൾ തന്നെ എന്നെ അവിടത്തെ ടാക്സി സ്റ്റാൻഡ് വരെ ഡ്രോപ്പും ചെയ്തു .തങ്കപ്പെട്ട മനുഷ്യൻ !

അങ്ങനെ പെട്ടെന്ന് തന്നെ ടാക്സിയിൽ ഹോട്ടലിൽ മുറിയിലേക്ക് യാത്രയായി..
ഞാൻ ഇന്ത്യക്കാരനാ എന്ന് അറിഞ്ഞ ഉടനെ ടാക്സി ഡ്രൈവർ 'ഓ , ക്രിക്കറ്റ് '
"അതെ, ക്രിക്കറ്റിൽ ഞങ്ങൾ കിടു ആണ്.."

"കെനിയ ഇന്ത്യയെ ഇടയ്ക്കൊക്കെ തോൽപ്പിക്കാറുണ്ടല്ലേ "

"യെപ്പാ ??", അയാളെന്നെ വഴിയിൽ ഇറക്കി വിടേണ്ട എന്ന് കരുതി മാത്രം ഞാൻ അതിനു മറുപടി പറഞ്ഞില്ല.

"കെനിയ ഈസ് ബ്യൂട്ടിഫുൾ ആൻഡ് വെരി ഗുഡ് പ്ലേസ് .. ", അയാൾ പറഞ്ഞു തീർന്നില്ല, ദേ അടുത്ത പോലീസ് കൈ കാട്ടുന്നു ! ടാക്സി നിർത്തി .

"എന്താ സീറ്റ് ബെൽറ്റ് ഇടാത്തത്?", ബാക്ക് സീറ്റിൽ ഇരിക്കുന്ന എന്നോടാ ചോദ്യം .

"അത് പിന്നെ ബാക്കിൽ ഇരിക്കുന്നവർ സീറ്റ് ബെൽറ്റ് ഇടണം എന്ന് എനിക്കറിയില്ല "

ഇവിടെ ഇതൊക്കെ ഒടുക്കത്തെ സ്ട്രിക്റ്റ് ആണെന്നും പറഞ്ഞ് കൊണ്ട് അയാൾ എന്നോട് ഒടുക്കത്തെ ചൂടാവൽ. അതും വേറെ ഏതോ ഭാഷയിൽ.
ഇനിയിപ്പോ എന്ത് വേണം..

'ഒന്നുകിൽ ഞങ്ങൾ ഇന്ത്യ നിങ്ങൾ കെനിയയോട് ക്രിക്കറ്റിൽ ഒരുപാട് തവണ തോറ്റിട്ടുണ്ട് എന്ന് താൻ പറഞ്ഞപ്പോ ഞാൻ മിണ്ടാതെ കേട്ടിരുന്നില്ലേ ', എന്ന ഭാവത്തിൽ ഞാൻ ദാരുണമായി ടാക്സി ഡ്രൈവറെ നോക്കി.

അയാൾ പോലീസിനോട് എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞ് കോംപ്ലിമെന്റ്സ് ആക്കി..
അങ്ങനെ ഹോട്ടലിലേക്ക് യാത്ര തുടർന്നു ...സത്യം പറയാലോ..കുറച്ചു ദിവസം മുൻപ് എത്തിയോപിയ പോകാൻ മടി ആയ എനിക്ക് ഇപ്പൊ എങ്ങനെയെങ്കിലും ഒന്ന് എത്യോപ്യ എത്തിക്കിട്ടിയാ മതി എന്നായി !

എല്ലാം വിധിവൈവിധ്യം ! !

അത് കൊണ്ട് തന്നെ അടുത്ത ദിവസം എത്യോപ്യ എത്തിയപ്പൊ തന്നെ സമാധാനമായി.ഒന്നുമില്ലെങ്കിൽ ഇവിടെ ആരും ചോദ്യം ചെയ്യാനൊന്നും വരില്ലല്ലോ. നമ്മുടെ സ്വന്തം സ്ഥലം എന്നൊക്കെ പോലെ !

ഒരാഴ്ച നീട്ടിയ സ്റ്റേ , അതിങ്ങനെ പെട്ടെന്ന് പോയി,
അങ്ങനെ മാനേജറും ആയുള്ള ധാരണ പ്രകാരം ഞാൻ ഇതാ വീണ്ടും എയർപോർട്ടിൽ എത്തി , ഫൈനലി നാട്ടിലേക്ക് പോകാൻ ! സംഭവം നല്ല സന്തോഷം ഒക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നു..പക്ഷെ ഈ യാത്രയിലുടനീളം ഏറ്റവും അധികം സന്തോഷവും സമാധാനവും തോന്നിയ നിമിഷം ..അത്. ഇപ്പഴല്ല. അത് രണ്ടാമത്...

അല്ലെങ്കി വേണ്ടാ...പിന്നെ എപ്പഴാ ??

ഹാങ്ങോവർ 4 : പറയാൻ കഴിയാത്ത സന്തോഷം

2017-01-06T18:35:00.002+05:30

പോസ്റ്റ് വായിച്ചു തുടങ്ങുന്നതിന് മുൻപ് എല്ലാവരും ഒന്ന് എഴുന്നേറ്റ് നിന്ന് ദേശീയഗാനത്തിന്...അല്ലെങ്കി വേണ്ട..

നിയമപരമായ മുന്നറിയിപ്പ് : മദ്യപാനവും പുകവലിയും ആരോഗ്യത്തിന് ഹാനികരം.പക്ഷെ ഇവയൊക്കെ സർക്കാരിന് നികുതി കൊടുക്കാൻ വേണ്ടി വാങ്ങി ഉപയോഗിക്കുന്ന ദേശസ്നേഹികൾ ആണെങ്കിൽ കുഴപ്പമില്ല.

എം.കേ ക്ക് പിന്നെ ചില്ലറ ദേശസ്നേഹമൊന്നുമല്ല.അത് കൊണ്ട് ഇന്ത്യൻ സ്കോച്ച് തന്നെ വാങ്ങിയിട്ടാ ദുഫായിന്ന് ബാംഗ്ളൂർലേക്ക് വന്നത്.വരവിന്റെ പ്രധാന ഉദ്ദേശം അത് കുടിച്ചു തീർക്കുക എന്ന് തന്നെയായിരുന്നു എങ്കിലും കൂടെ വിവാഹക്ഷണം വിവാഹ ഷോപ്പിംഗ് എന്നീ അജണ്ടകളും ഉണ്ടായിരുന്നു.!

പ്രധാന ഉദ്ദേശം നടപ്പിലാക്കാൻ വേണ്ടി അങ്ങനെ വെള്ളിയാഴ്ച്ച രാത്രി എല്ലാവരും യെതിന്റെ വീട്ടിൽ ഒത്തു കൂടി.

-------------------

വെള്ളിയാഴ്ച്ച കഴിഞ്ഞു. ശനിയാഴ്ച.

-------------------

ഉറക്കത്തിൽ നിന്നും എണീറ്റ് എം.കേ ഹാളിലേക്ക് വന്നു. തലേ ദിവസം നടന്ന സിനിമടെ എന്റ് ക്രെഡിറ്റ്സ് ഇപ്പോഴും അവിടെ അതേ പോലെ കിടപ്പുണ്ട്.വാച്ചിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോഴാണ് സമയം 11 മണി ആയെന്ന് എം.കേ അറിയുന്നത്. മൈ ഗോഡ് ! ഇന്ന് കല്യാണ ഷോപ്പിംഗ് ചെയ്യാനുള്ളതാ. എം.കേ വേഗം കുളിച്ചു റെഡിയായി. ഇറങ്ങാൻ നോക്കുമ്പോ പേഴ്സ് കാണാനില്ല !

കഥയിലെ കോൺഫ്ലിക്റ് !

അവിടെ ഒരു വിധം എല്ലായിടത്തും എം.കേ തിരഞ്ഞു നോക്കി. ഇല്ല. പേഴ്സ് കാണാനില്ല..

എം.കേ നേരെ പോയി യെതിനെ ഉറക്കത്തിൽ നിന്നും വിളിച്ചു .'എടാ, എന്റെ പേഴ്സ് കാണാനില്ല'

'അവിടെവിടേലും കാണും ' എന്നും പറഞ്ഞ് യെതിൻ തിരിഞ്ഞു കിടന്നു.

എം.കേ യെതിനെ ചവിട്ടി എണീപ്പിച്ചു,'എനിക്ക് ഷോപ്പിംഗിനു പോണം..ഇന്ന് രാത്രി നാട്ടിലേക്ക് ബസ് ഉള്ളതാ..അതിനു മുൻപ് ഷോപ്പിംഗ് തീർക്കണം.പൈസ മൊത്തം പഴ്സിലാ. പിന്നെ എന്റെ ദുബായ് ഡ്രൈവിങ് ലൈസെൻസ്. അയ്യോ.എന്റെ ലൈസൻസ് അതിലാ'

'ഒരു ലൈസൻസ് അല്ലേ? ഒരു ലൈസൻസ് പോയാൽ വേറെ ഒന്ന്'

'എന്റെ ലൈസന്സിനെ പറ്റി ഒരക്ഷരം മിണ്ടരുത്..എത്ര കഷ്ടപ്പെട്ട് കിട്ടിയ ലൈസൻസാ എന്ന് അറിയാമോ?'.

അതേ, എം.കേടെ ഡ്രൈവിംഗ് ലൈസൻസ്. അതൊരു കഥയാണ്.

ഫ്ലാഷ്ബാക്ക്

ദുബായ് ഡ്രൈവിംഗ് ലൈസെൻസ് കിട്ടാൻ അത്യാവശ്യം ബുദ്ധിമുട്ടാണല്ലോ.. ബാംഗ്ലൂരിലെ പോലെ.'സർ, ഈ വണ്ടി കണ്ടോ? ഇത് ദേ അവിടെ നിന്നും ഇവിടെ വരെ ഓടിച്ചത് ഞാനാ ', എന്ന് പറഞ്ഞാൽ ലൈസെൻസ് എടുത്ത് തരില്ല..

എന്നാൽ ആദ്യ ശ്രമത്തിൽ തന്നെ ദുബായ് ഡ്രൈവിംഗ് ലൈസെൻസ് കിട്ടിയ മഹാനായ വ്യക്തിയാണ് നമ്മുടെ എം.കേ . ലൈസെൻസ് കിട്ടിയതും അറിയുന്ന എല്ലാവരേം ഫോൺ വിളിച്ച് അത്യാവശ്യത്തിലധികം അഹങ്കാരത്തോടെ .'നീയൊക്കെ എത്ര തവണ ടെസ്റ്റിനു പോയിട്ടാ ലൈസൻസ് കിട്ടിയത്. എന്നെ കണ്ട് പഠിക്ക് ' എന്നൊക്കെ ജാഡയോടെ പറയാൻ എം.കേക്ക് തിടുക്കമായി .'ആദ്യം കമ്പനിയിലെ ബോസ്സിനെ വിളിച്ചു പറയണം..ലൈസെൻസ് എടുക്കണം എന്ന് നിർബന്ധം അയാൾകായിരുന്നു..പക്ഷെ അയാളെ വിളിച്ചിട്ട് അയാൾ ഫോൺ എടുക്കുന്നുമില്ല..എന്നാ പിന്നെ വീട്ടിൽ പോയി എല്ലാവരേം വിളിക്കാ'മെന്ന തീരുമാനത്തിൽ എം.കേ തന്റെ ആദ്യ ഡ്രൈവിനു ഒരുങ്ങി .

എം.കേ ആദ്യത്തെ ഡ്രൈവ് ആസ്വദിച്ച് ഓടിച്ചു. ശ്രദ്ധ എന്ന് പറഞ്ഞാൽ അർജുനൻ തോറ്റു പോകുന്നത്ര ശ്രദ്ധ.ഡ്രൈവ് ചെയ്യുമ്പോ റോഡ് മാത്രമേ കാണൂ. ട്രാഫിക് സിഗ്നൽ പോലും നോക്കില്ല എന്ന് പറയുന്ന അവസ്ഥ ! ഇടയ്ക്ക് ഫോണിൽ എസ്.എം.എസ് ഒക്കെ വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.'അരുത്, വണ്ടി ഓടിക്കുമ്പോൾ ഫോൺ നോക്കരുത് ',എന്ന് സ്വയം പറഞ്ഞു കൊണ്ട് എം.കേ വണ്ടി ഓടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു .അങ്ങനെ കുറച്ചു നേരമൊക്കെ കറങ്ങി താമസ സ്ഥലത്തെത്തി.'ഹോ, പർഫെക്റ്റ് പാർക്കിംഗ്', വണ്ടി നിർത്തി എം.കേ ഫോൺ എടുത്ത് നോക്കി.

ദേ കിടക്കുന്നു ട്രാഫിക് വയലേഷന്റെ 2 എസ്.എം.എസ്.'ലെയ്ൻ ചേഞ്ച് വിത്തൌട്ട് ഇണ്ടികേഷൻ', 'ബാഡ് ടയർ കണ്ടിഷൻ ', അങ്ങനെ രണ്ടും കൂടെ ഒരു 400 ദിർഹം ഫൈനും 7 ദിവസത്തെ ലൈസെൻസ് സസ്പെൻഷനും !
ലൈസൻസ് നോക്കി കൊതി തീർന്നില്ല.അതിനു മുൻപേ കിട്ടി സസ്പെൻഷൻ !

അല്ലെങ്കിലും ദുബായ് പോലീസ് ഇങ്ങനെയാ, ഒന്നും പിന്നത്തേക്ക് വക്കില്ല.ഒക്കെ അപ്പപ്പോ മെസേജ് അയക്കും. സംതൃപ്തിയായി !

കൃത്യ സമയത്ത് ബോസ്സ് ഫോൺ വിളിക്കുന്നു..അല്ലെങ്കിലും ഇടിവെട്ടേറ്റു നില്ക്കുമ്പോ തന്നെ പാമ്പ് കടിക്കണമല്ലോ. ..'എന്താ, ലൈസെൻസ് ടെസ്റ്റ് എങ്ങനെ ഉണ്ടായിരുന്നു ?',ബോസ്സിന്റെ ചോദ്യം.

ഇപ്പുറം നിശബ്ദം.

'കിട്ടിയില്ല അല്ലേ .. സാരമില്ല.. അല്ലെങ്കിലും ഇവിടെ ആർക്കും ആദ്യ ശ്രമത്തിൽ തന്നെ കിട്ടിയതായി എനിക്ക് അറിവില്ല '

വീണ്ടും നിശബ്ദം.

ചില സന്ദർഭങ്ങൾ ഇങ്ങനെയുണ്ട് .നമ്മൾ ഒരു ചരിത്ര നേട്ടം കൈവരിക്കുകയും, അത് അഭിമാനത്തോടെ ലോകത്തെ അറിയിക്കാൻ വെമ്പി നിൽക്കുകയും ചെയ്യുന്ന സമയം.പക്ഷെ സാഹചര്യങ്ങൾ അത് ലോകത്തെ അറിയിക്കാൻ നമ്മളെ സമ്മതിക്കില്ല !

-----------------

എന്റ് ഓഫ് ഫ്ലാഷ്ബാക്ക്

'എനിക്ക് എത്ര കഷ്ടപ്പെട്ട് കിട്ടിയ ലൈസൻസാ അറിയുമോ ? അതും ആദ്യ ശ്രമത്തിൽ..പേഴ്സ് കിട്ടിയില്ലെങ്കിൽ ശരിയാവില്ല..', ഇത്തവണ എം.കേ വളരെ ഉറച്ച സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.

സംഭവത്തിന് സീരിയസ്നെസ്സ് കൂടി.യെതിൻ എണീറ്റു. 2 പേരും കൂടി ഗൂഗിളിനെ തോല്പിക്കുന്ന സർച്ച് ആരംഭിച്ചു. പക്ഷെ ഇവർ ഗൂഗിൾ അല്ലല്ലോ.റിസൾട്ട് കിട്ടിയില്ല.

'അവസാനമായിട്ട് നീ പേഴ്സ് കണ്ടത് എപ്പോഴാണ്.', യെതിൻ ഇൻവെസ്റ്റിഗേഷൻ ആരംഭിച്ചു.

ആ ചോദ്യത്തിനുള്ള ഉത്തരം ആലോചിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴാണ് പുലി (ഒറിജിനൽ പുലി അല്ല. അവന്റെ ശരിക്കുള്ള പേര് ഇപ്പോഴും അറിയില്ല ) ഉറക്കത്തിൽ നിന്നും എണീറ്റ് വന്നത്. അത് വെറും വരവല്ല, ഒരു ട്വിസ്റ്റുമായിട്ടുള്ള വരവാ.

'ഇന്നലെ രാത്രി 12 മണിക്ക് ബിയർ വാങ്ങാൻ പോകാൻ വേണ്ടി എം.കേ ടെ പേഴ്സ് യെതിന് കൊടുത്തില്ലേ ? ', പുലിടെ ചോദ്യം.

'രാത്രി 12 മാണിക്ക് ഞാൻ കൊടുത്തോ?', എം കേ ടെ ചോദ്യം

'ബിയർ വാങ്ങാനോ?', യെതിന്റെ ചോദ്യം.

'യെതിനെ, നമ്മൾ ഒരുമിച്ചല്ലേ ബിയർ വാങ്ങാൻ പോയത്? ', പുലിയുടെ മറുചോദ്യം

യെതിൻ ഹാളിലേക്ക് നോക്കി. ഓൾറെഡി ഒരു ഇൻവെസ്റ്റിഗേഷൻ നടത്തുന്ന ആളെ അങ്ങനെയൊന്നും പറ്റിക്കാൻ നോക്കണ്ട. 'എന്നിട്ടെവിടെ ബിയർ ബോട്ടിൽ ?'

'അതിനു നമ്മൾ ബിയർ വാങ്ങിയില്ലല്ലോ !', പുലിടെ ഉത്തരം.

'എന്ത്?' യെതിന് ആകെ കൺഫ്യൂഷൻ !

എം.കേ : നീയല്ലേടാ ഇപ്പൊ പറഞ്ഞത് നിങ്ങൾ ബിയർ വാങ്ങാൻ പോയി എന്ന്?

പുലി: ബിയർ വാങ്ങാൻ പോയി. പക്ഷെ വാങ്ങിയില്ലല്ലോ

എം.കേ : അതെന്താ?

അതറിയാൻ ഈ കഥയിലെ രണ്ടാമത്തെ ഫ്ലാഷ്ബാക്കിലേക്ക് പോകേണ്ടി വരും.
തലേ ദിവസം, അതായത് വെള്ളിയാഴ്ച രാത്രി.

ഫ്ലാഷ്ബാക്ക് 2

കള്ള് കുടിക്കുന്ന ടീമിന്റെ എപ്പോഴും ഉള്ള പ്രശ്നമാണ് രാത്രി 12 ആവുമ്പൊ വാങ്ങി വെച്ച സ്റ്റോക്ക് തീരുകയും ഇനിയും വേണമെന്ന് തോന്നുകയും ചെയ്യുന്ന അവസ്ഥ. അത് തന്നെ ഇവിടെയും സംഭവിച്ചു. ബാംഗ്ലൂർ ആണെങ്കിൽ രാത്രി 11 മണിക്ക് ബാറും ലിക്വർ ഷോപ്പും എല്ലാം അടയ്ക്കും. ഇനിയിപ്പോ ബിയർ വാങ്ങാൻ എന്താ ഒരു വഴി ?

'വഴിയുണ്ട്. നീ ആ പേഴ്സ് താ ', യെതിൻ എം. കേ ടെ കയ്യിന്ന് പേഴ്സ് വാങ്ങി. 'ഞാൻ ബിയർ കിട്ടുമോ എന്ന് നോക്കി വരാം....പുലി, നീയും വാ.'

അങ്ങനെ യെതിനും പുലിയും കൂടെ ബിയർ വാങ്ങാനായി അടുത്തുള്ള രവി ബാറിലേക്ക് നടന്നു.

പുലി: വെറുതെ അല്ല, മദ്യം വെഷമാണെന്ന് സർക്കാർ പറയുന്നത്..പ്രത്യേകിച്ച് രാത്രി 11 മണിക്ക് ശേഷം കിട്ടണമെങ്കിൽ എന്തൊരു വെഷമാണ് ! അല്ലേ ?

യെതിൻ : ശരിയാ..പക്ഷേ, വേർ തേർ ഈസ് എ വിൽ, തേർ ഈസ് എ വേ. എന്നല്ലേ. നമുക്ക് നോക്കാം..എന്തേലും വേ കാണും

ഇവരുടേൽ ആണെങ്കിൽ ആവശ്യത്തിനധികം വില്ലുണ്ടായിരുന്നു.

ബാറൊക്കെ 11 മണിക്ക് പ്രത്യക്ഷത്തിൽ അടക്കുമെങ്കിലും അത് ശരിക്കും അടച്ചിട്ടുണ്ടാകില്ല.ഷട്ടറിന്റെ മുകളിൽ 2 തട്ട് തട്ടിയാൽ പതുക്കെ അവർ ജനൽ തുറക്കും.ഇരട്ടി പൈസ കൊടുത്ത് സാധനം ഓർഡർ ചെയ്താൽ അവർ ഓർഡർ ചെയ്ത സാധനം കൊണ്ട് വന്നു ജനലിലൂടെ തന്നെ തരും. ഇംഗ്ളീഷിൽ ഇതിനെ വിന്ഡോ ഷോപ്പിംഗ് എന്ന് വിളിക്കും.

ഇതേ പോലെ ബിയർ വാങ്ങാൻ അവിടെ വേറെയും 2 പേർ വന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. യെതിൻ പേഴ്സിൽ നിന്നും ഒരു 500 രൂപ എടുത്ത് കൈയിൽ പിടിച്ച് ഷട്ടറിന്റെ മുകളിൽ 2 തവണ തട്ടി, അവർ ജനൽ തുറക്കാൻ കാത്തു നിന്നു.

അപ്പോഴാണ് യെതിന്റെ തോളിൽ ഒരു കൈ.

'ങേ, ഇവർ നേരിട്ട് വന്ന് സാധനം തന്ന് തുടങ്ങിയോ? ' എന്നും ആലോചിച്ചു യെതിൻ തിരിഞ്ഞ് നോക്കി.

ഫന്റാബുലസ് ! പൊലീസാണ്.

എന്താ ഇവിടെ ഈ സമയത്ത് എന്നുള്ള പോലീസിന്റെ ചോദ്യത്തിന് ഈ സമയത്ത് ഇവിടെ ആദ്യമായിട്ട് വരികയാണെന്ന് യെതിൻ മറുപടി പറഞ്ഞു. ചോദിച്ച പോലീസിനും ഉത്തരം പറഞ്ഞ യെതിനും ആ പരിചയമില്ലാത്ത മറ്റ് 2 പേർക്കും എന്തിന് അവിടെ നിൽക്കുന്ന ഇലക്ട്രിക്ക് പോസ്റ്റിന് വരെ ആ പറഞ്ഞത് സത്യമല്ലെന്ന് മനസ്സിലായി. ഇതിനിടെ ആ 2 പേരിൽ ബുദ്ധിമാനായ ഒരുത്തൻ പതുക്കെ സ്കൂട്ടായി. മറ്റവൻ അവിടെ എന്ത് സംഭവിക്കുന്നു എന്ന് നോക്കി നിന്നു.

എന്നാ പിന്നെ സമയം കളയാതെ എല്ലാവരും കൂടെ സ്റ്റേഷനിലേക്ക് നടന്നോളാൻ പോലീസ് പറഞ്ഞു. തന്റെ കൈയിൽ ചിരിച്ചു നിൽക്കുന്ന ഗാന്ധിയാണ് പോലീസിന്റെ നോട്ടം എന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ യെതിന് ബി.ടെക്കും ഗുസ്തിയും പോലും വേണ്ടി വന്നില്ല.അങ്ങനെ ആ 500 അപ്രത്യക്ഷമായി.

പോലീസ് അവരെ 3 പേരെയും ഒന്നൂടെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി, ഇനി അവിടെ നിൽക്കാതെ വേഗം സ്ഥലം വിട്ടോളാൻ പറഞ്ഞു.

'സാറേ, ഇവൻ ഞങ്ങടെ കൂട്ടത്തിൽ ഉള്ളതല്ല..അതോണ്ട് ആ 500 ഇൽ നിന്നും ഇവന്റെ ഷെയർ ഞങ്ങൾക്ക് തിരിച്ചു തന്നിട്ടു അവൻറേന്ന് നേരിട്ട് വാങ്ങിക്കോ ' എന്നൊക്കെ പോലീസിനോട് പറയാൻ അവർക്ക് ആഗ്രഹം ഉണ്ടായിരുന്നു.. പക്ഷെ 500 നെ 3 കൊണ്ട് ഹരിക്കേണ്ടി വരും എന്നൊക്കെ ആലോചിച്ചപ്പോ അവർ അത് വേണ്ടെന്ന് വച്ചു..അതിനു മാത്രം ഉള്ള വില്ല് അവരുടേൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

വന്ന കാര്യം നടക്കാത്ത വിഷമത്തിൽ അവർ വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു നടന്നു !

എന്റ് ഓഫ് ഫ്ലാഷ്ബാക്ക് 2

പുലി പറഞ്ഞു നിർത്തി

പുലി: പിന്നെ ഞാൻ നേരെ പോയി കിടന്നുറങ്ങി

'എന്റെ ഒരു 500 വെറുതെ ഒരു പൊലീസിന് കൊണ്ട് കൊടുത്തു അല്ലെ?ആ 500 കൊണ്ട് ആ പൊലീസിന് ഒരു ഉപകാരവും ഉണ്ടാവില്ല.'എം. കേ അയാളെ ശപിച്ചു. ഏതാനും മാസങ്ങൾക്ക് ശേഷം മോദി അസാധു ആക്കിയ 500 ൽ ആ 500ഉം പെടും എന്നാലോചിക്കുമോ എം. കേ ക്ക് ഇപ്പോഴും രോമാഞ്ചമാണ് .

യെതിൻ : ഇതൊന്നും എനിക്ക് ഓർമ പോലുമില്ലല്ലോ .

എം.കേ : നിനക്കെങ്ങനെ ഓർമ ഉണ്ടാകാനാ..ബോധം ഉള്ളവർക്കല്ലേ ഓർമ്മ കാണൂ. വലിച്ചു വാരി കുടിക്കുമ്പൊ ആലോചിക്കണം..അല്ലാ, മതി കഥ പറഞ്ഞിരുന്നത്.. എന്റെ പേഴ്സ് കണ്ടു പിടിക്ക് വേഗം..എല്ലാവരും തപ്പിക്കോ..എനിക്ക് കല്യാണ ഷോപ്പിംഗ് ചെയ്യാനുള്ളതാ. നീ ഇന്നലെ രാത്രി വന്നിട്ട് പേഴ്സ് എവിടെയാ വെച്ചത്..ആലോചിക്ക്..

ഇവരുടെ ഈ ബഹളം കേട്ട് അപ്പുറത്തെ റൂമിൽ കിടന്നുറങ്ങുന്ന ഞാൻ ഉറക്കമെണീറ്റു ഹാളിലേക്ക് വന്നു. അടുത്ത ഗമണ്ടൻ ട്വിസ്റ്റുമായി !

ഞാൻ : എന്താ ഇവിടെ ബഹളം? ഉറങ്ങാനും സമ്മതിക്കില്ല !

എം. കേ : എന്റെ പേഴ്സ് കാണാനില്ല.ഞങ്ങൾ അത് കണ്ട് പിടിക്കാനുള്ള ശ്രമത്തിലാ

ഞാൻ: അതല്ലേ യെതിൻ ഇന്നലെ രാത്രി ഒളിപ്പിച്ചു വച്ചത് ?

'ഒളിപ്പിച്ചു വച്ചോ?', 3 പേരും കൂടെ എന്നെ നോക്കി ചോദിച്ചു

'അതെ, ഇന്നലെ നിങ്ങൾ ബിയർ വാങ്ങാൻ പോയി വന്നില്ലേ? അത് കഴിഞ്ഞ് യെതിൻ എന്നോട് വന്ന് പറഞ്ഞു 'എം .കെ ടെ പേഴ്സ് എന്റെ കൈയിൽ ഉണ്ട്. അത് ഞാൻ ഒളിപ്പിച്ചു വെക്കാൻ പോവാണ്, നാളെ രാവിലെ എം.കേ അത് തപ്പി നടക്കും..നല്ല കോമഡി ആയിരിക്കും' എന്ന് ! '

'എടാ, ബീപ്പേ, മര്യാദയ്ക്ക് വേഗം കണ്ടു പിടിച്ചു താടാ എന്റെ പേഴ്സ്.' എം. കേ യെതിനെ നോക്കി അലറി (അലറിയില്ലെങ്കിലും അങ്ങനെ പറഞ്ഞാലല്ലേ ഒരു പഞ്ച് ഉളളൂ )

'കൊച്ചൗവ പൗലോ അയ്യപ്പ കൊയ്‌ലോ' സിനിമക്ക് അവാർഡ് പ്രഖ്യാപിക്കാൻ തിരുവഞ്ചൂരിനോട് പറഞ്ഞാ എങ്ങനെ ഉണ്ടാവും..ആ മുഖഭാവത്തിൽ യതിൻ നിന്നു .ഒരെത്തും പിടീം കിട്ടണില്ല !

'സത്യമായിട്ടും ഞാൻ ഒളിപ്പിച്ചു വെക്കാൻ പോവാണെന്ന് പറഞ്ഞോ?', യെതിൻ എന്നോട് ചോദിച്ചു

ഞാൻ: യെസ് , പറഞ്ഞു

യെതിൻ : ലോജിക്കലി ചിന്തിക്കുമ്പോ പേഴ്സ് വീട്ടിൽ എവിടേലും മറന്ന് വച്ചതാണെങ്കിൽ എവിടെയെങ്കിലുമൊക്കെ തപ്പിയാൽ കിട്ടും. പക്ഷെ ഞാൻ ഒളിപ്പിച്ചു വച്ചതാണെങ്കിൽ അങ്ങനെ എളുപ്പത്തിൽ കിട്ടുന്ന സ്ഥലത്തൊന്നും വെക്കാൻ സാധ്യത ഇല്ല,,അങ്ങനെ ആണെങ്കിൽ ഇത് കണ്ടു പിടിക്കാൻ കുറച്ചു ബുദ്ധിമുട്ടും.

ഞാൻ: അപ്പോ നമുക്ക് മറ്റൊരു ലോജിക്കിൽ ചിന്തിക്കാം.പണ്ട് നമ്മൾ ക്രിക്കറ് കളിക്കുമ്പോ പന്ത് കാണാതെ പോയിട്ട് കുറേ തപ്പിയിട്ടും കിട്ടിയില്ലെങ്കിൽ നമ്മൾ എന്താ ചെയ്യാ? വേറെ ഒരു പന്ത് എടുത്ത് അതെ പോലെ ബൗൾ ചെയ്ത് അതെ ഷോട്ട് അടിച്ച് ആ പുതിയ പന്ത് എവിടെ പോയി എന്ന് നോക്കും..ഭാഗ്യമുണ്ടെങ്കിൽ 2 പന്തും കിട്ടും

യെതിൻ : അത് ശരിയാ..എം.കേ, നീ ഇന്നലെ കൊണ്ട് വന്ന അതെ കുപ്പി വാങ്ങി കൊണ്ട് വാ. നമുക്ക് ഇന്നലെ കുടിച്ച അതേ അളവിൽ അത് കുടിച്ചിട്ട് ഞാൻ നിന്റെ മൊബൈൽ ഒളിപ്പിച്ചു വെക്കാം..അങ്ങനെ നമുക്ക് അത് 2 ഉം കണ്ടു പിടിക്കാം

എം.കേ : എടാ,,എടാ..നീ അധികം ലോജിക്കലി ചിന്തിക്കുകയൊന്നും വേണ്ട..അവന്റെ ഒരു ലോജിക്ക്..കള്ള്‌ കുടിച്ച്‌ കഴിഞ്ഞാ പിന്നെ നിനക്ക്‌ ഒരു കാര്യം പോലും ഓർമയില്ല...

യെതിൻ : പറയുന്ന ആളോ? എനിക്ക്‌ പേഴ്സ്‌ തന്ന കാര്യം നിനക്കും ഓർമ്മ ഉണ്ടായില്ലല്ലോ..

എം.കേ : ഒക്കെ കഴിഞ്ഞ്‌ എന്റെ പേഴ്സ്‌ ഒളിപ്പിച്ച്‌ വെക്കാൻ മാത്രം നിനക്ക്‌ നല്ല ഓർമ്മ..അത്‌ മാത്രം നീ മറന്നില്ലല്ലൊ?

'അല്ല, ഇനി എങ്ങാനും അതും മറന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിലോ?', ഞാൻ ചോദിച്ചു

എം.കേ : എന്ത്?

ഞാൻ: പേഴ്സ് ഒളിപ്പിച്ചു വെക്കാൻ പോവാണെന്ന് യെതിൻ പറഞ്ഞല്ലോ..എന്നിട്ടു പിന്നെ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചിട്ടില്ലെങ്കിലോ? ഇന്നലെ ഇട്ട പാന്റ്സ്ന്റെ പോക്കെറ്റിൽ ഒന്ന് തപ്പി നോക്ക്..ചിലപ്പോ അതിൽ കാണും.

'അതിന് ഇന്നലെ ഇട്ട പാന്റ്സ് ഞാൻ മാറ്റിയിട്ടില്ല.. ', യെതിൻ പറഞ്ഞു ,'ഈ പാന്റ്സ് തന്നെയാ ഇന്നലെ ഇട്ടിരുന്നത്.ഇത് ഞാൻ തപ്പിയതാ..', എന്നും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് യെതിൻ പാന്റ്സിന്റെ പോക്കറ് അകം മറം മറിച്ചു.

ദേ കിടക്കുന്നു എം.കേ ടെ പേഴ്സ് താഴെ !

അതേ, സംശയിക്കണ്ട. ഇത്രേം നേരം എല്ലാവരും തപ്പി കൊണ്ടിരുന്ന പേഴ്സ് യെതിൻ ഇട്ടിരുന്ന പാന്റ്സിന്റെ പോക്കറ്റിൽ തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു.ഈ ഹാങ്ങോവറിന്റെ ഒരു കാര്യം !

അത് വരെ നടന്നതൊന്നും ഓർമ ഉണ്ടായില്ലെങ്കിലും, അതിന് ശേഷം നടന്നത് യതിൻ ജീവിതത്തിൽ ഒരിക്കലും മറക്കില്ല.'യെസ് , എന്റെ ഇൻവെസ്റ്റിഗേഷൻ സക്‌സസ്', എന്ന് മുഴുവൻ പറഞ്ഞു തീർന്നില്ല, ഒരു മാതിരി ഉഡ്ത്താ പഞ്ചാബിന്റെ പ്രിന്റ് കിട്ടിയ സെൻസർ ബോർഡിനെ പോലെ എല്ലാവരും ചേർന്ന് യെതിനെ ആക്രമിച്ചു.

ഏതായാലും പേഴ്സ് തിരികെ കിട്ടിയ എം.കേയ്ക്കാണെങ്കിൽ ഭയങ്കര സന്തോഷമായി..സന്തോഷമെന്ന് പറഞ്ഞാ ഒടുക്കത്തെ സന്തോഷം ! പക്ഷെ 'വെള്ളമടിച്ച്‌ ബൊധം പൊയി പേഴ്സ്‌ എവിടെ വച്ചു എന്ന് ഓർമ്മ ഇല്ലാതെ അത്‌ കാണാതെ പോയി, പിന്നെ അത്‌ തിരിച്ച്‌ കിട്ടി' എന്നൊക്കെ നാലാളൊട്‌ എങ്ങനെ പറയും? അത്‌ കൊണ്ട്‌ ഈ പേഴ്സ്‌ തിരിച്ച്‌ കിട്ടിയ സന്തോഷം ആരോടും പറയാനും പറ്റാത്ത അവസ്ഥ ! അതേ , സന്തോഷം ചിലപ്പോ അങ്ങനെയാ. പറഞ്ഞറിയിയ്ക്കാൻ പറ്റില്ല..എം.കേയ്ക്ക് പണ്ട് ഡ്രൈവിംഗ് ലൈസൻസ് കിട്ടിയപ്പോൾ ഉണ്ടായില്ലേ..ഏകദേശം അത് പോലെയൊക്കെ ! ;)

Universe Conspires

2016-08-06T11:16:00.000+05:30

കുറേ നാളായി ബ്ലോഗിൽ എന്തെങ്കിലും പോസ്റ്റ് ചെയ്യണം എന്ന് വിചാരിക്കുന്നു..പക്ഷെ അങ്ങട് നടക്കുന്നില്ല..ഏതായാലും ഇതിവിടെ കിടക്കട്ടെ..

'When you want something, the whole universe conspires to make it happen.'

പൗലോ കൊയ്‌ലോയുടെ ലോകപ്രശസ്തമായ ഈ വാചകം കേൾക്കാനൊക്കെ നല്ല രസമുണ്ട്. പക്ഷെ യാഥാർഥ്യത്തിൽ ഇത് വല്ലതും നടക്കുമോ? ഇന്നത്തെ എന്റെ ദിവസവുമായി കൂട്ടി വായിക്കുമ്പോൾ നടക്കാൻ ഇത്തിരി ബുദ്ധിമുട്ടാ..ഇന്നത്തെ എന്ന് പറയുമ്പോ, ദേ ഇന്ന് രാവിലെ നടന്ന സംഭവം..അപ്പൊ ഇന്ന് രാവിലെയിലേക്ക് പോകാം...

ഓഫീസിൽ എന്തോ ട്രെയിനിങ് ഒക്കെ എടുക്കാൻ വേണ്ടി അങ്ങ് യൂ.എസ്സിൽ നിന്നും ആള് വന്നിട്ടുണ്ടെന്നും അത് കൊണ്ട് ഇന്ന് രാവിലെ കൃത്യം ഒമ്പതരയ്ക്ക് ഓഫിസിൽ എത്തണമെന്നും ഇന്നലെ അറിയിച്ചിരുന്നു..

ഒമ്പതരയേ..!

ഒമ്പതര എന്ന് പറയുമ്പോ എനിക്ക് സൂര്യോദയം ജസ്ററ് കഴിഞ്ഞ സമയം..ആ സമയമൊക്കെ ഞാൻ ഓഫീസിൽ എത്തണമെന്ന് പറഞ്ഞാൽ യൂണിവേഴ്‌സ് ചില്ലറ കൺസ്പയർ ഒന്നും ചെയ്താ പോരാ..എന്തായാലും ഒരു ട്രെയിനിങ് ഒക്കെ പറഞ്ഞു വച്ചതല്ലേ, കൃത്യ സമയത്ത് തന്നെ ഓഫീസിൽ എത്തണം എന്ന് ഞാൻ തീരുമാനിച്ചു..അതിന് വേണ്ടി അതി രാവിലെ ഏഴേമുക്കാലിന് അലാറം വച്ചു.അത് കൂടാതെ ഏഴേ അമ്പത്തിഅഞ്ചിന് വേറെ ഒരു അലാറവും ..(പ്ലാൻ ബി). ഞങ്ങൾ സോഫ്റ്റ്‌വെയർ എഞ്ചിനീയർമാർ അങ്ങനെയാ..എപ്പോഴും ഒരു ബാക്കപ്പ് പ്ലാൻ കാണും..

അങ്ങനെ രണ്ടാമത്തെ അലാറമിന്റെ മൂന്നാമത്തെ സ്നൂസ് ബെല്ലടിച്ചപ്പോ ഞാൻ ചാടി എണീറ്റു..പക്ഷെ നോക്കുമ്പോ വീട്ടിൽ കറന്റില്ല..ബെസ്റ് ! ഇങ്ങനെയാണോ മിസ്റ്റർ യൂണിവേഴ്‌സ് നിങ്ങ കൺസ്പയർ ചെയ്യുന്നത്?ഇതിനെ കൺസ്പയർ എന്നല്ല കോൺസ്പിരസി എന്നാ വിളിക്ക്യാ..

സമയപരിമിതി മൂലം കറന്റ് വരാൻ കാത്ത് നിൽക്കാതെ തണുത്ത വെള്ളത്തിൽ കുളിച്ച് കൂട്ടത്തിൽ ചുളിവ് കുറഞ്ഞ ഒരു ഡ്രസ്സ് ഒക്കെ എടുത്തിട്ട് ഞാൻ പെട്ടെന്ന് റെഡി ആയി..ഷൂസ് ഒക്കെയിട്ട് വീട്ടിന്ന് ഇറങ്ങാൻ വാതിൽ തുറന്നപ്പോ ദേ ലൈറ്റ് കത്തി. യൂണിവേഴ്‌സ് കൊഞ്ഞനം കുത്തുന്നു ! (വെറുതെ അല്ലടോ ഗ്ലോബൽ വാർമിംഗ് ഒക്കെ ഉണ്ടാവുന്നത് )

ഇത് വരെ ഉള്ള ഒരു അനുഭവം വച്ചിട്ട് വീടിനടുത്തുള്ള റെയിൽവേ ക്രോസ് അടഞ്ഞിരിക്കാനാണ് സാധ്യത എന്ന് ഞാൻ ഊഹിച്ചു..എന്റെ ഊഹം തെറ്റിയില്ല..

റെയിൽവേ ക്രോസിന് മുൻപിൽ വാഹനങ്ങളുടെ നീണ്ട നിര തന്നെ ആയിരുന്നു ...ഇഴഞ്ഞിഴഞ്ഞ് എങ്ങനെയൊക്കെയോ റെയിൽവേ ക്രോസ്സ് കടന്ന് മെയിൻ റോഡ് എത്തിയപ്പോ അവിടേം ഒടുക്കത്തെ ട്രാഫിക്..യൂണിവേഴ്‌സേ, എനിക്ക് ട്രാഫിക് ഇഷ്ടമാണെന്ന് ഞാൻ പലപ്പോഴും പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത് ട്രാഫിക് സിനിമയെ പറ്റിയാണ്...ഈ ട്രാഫിക് അല്ല.!

ബൈക്ക് ഓടിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ ഇടയ്ക്കിടെ വാച്ച് നോക്കി..അത് കൊണ്ട് പ്രത്യേകിച്ച് ഉപകാരമൊന്നും ഇല്ലെങ്കിലും അതൊരു ശീലമാണല്ലോ..ഇപ്പൊ നമ്മൾ ഒരു ബസ്റ്റോപ്പിൽ ആരെയെങ്കിലും കാത്തു നിൽക്കുകയാണെന്നിൽ അയാൾ വരാൻ സാധ്യത ഉള്ള സ്ഥലത്തേക്ക് നമ്മൾ ഇങ്ങനെ എത്തി നോക്കും..അങ്ങനെ എത്തി നോക്കുന്നത് കൊണ്ട് അയാൾ വേഗം വരുമോ? ഇല്ലല്ലോ..എന്നാലും നമ്മൾ നോക്കും..അതാണതിന്റെ ഒരു ഇത്..

അയ്യോ..മനസ്സ് എങ്ങോട്ടൊക്കെയോ സഞ്ചരിച്ചു..വേഗം സഞ്ചരിക്കുന്ന മനസ്സും ട്രാഫിക്കിൽ ഇഴഞ്ഞ് നീങ്ങുന്ന ബൈക്കുമായി അമൽ നീരദിനെ തോൽപ്പിക്കുന്ന സ്ലോ മോഷനിൽ ഞാൻ മുന്നോട്ട്..

അതിനിടയ്ക്ക് റോഡിൽ യൂണിവേഴ്‌സ് ഒരു റൂബിക്സ് ക്യൂബ് കളിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.ബസ്സുകൾ നടുറോട്ടിൽ നിർത്തി ഇട്ടിരിക്കുന്നു..റോഡിന്റെ ഇടത് ഭാഗത്തേക്ക് ആളുകൾ ബസ്സിൽ നിന്നും ഇറങ്ങുന്നു..ബസ്സിലേക്ക് ആളുകൾ കയറുന്നു..സർവീസ് റോഡിൽ നിന്നും വണ്ടികൾ മെയിൻ റോഡിലേക്ക് കേറുന്നു..മെയിൻ റോഡിൽ നിന്നും വണ്ടികൾ സർവീസ് റോഡിലേക്ക് പോകുന്നു..ആളുകൾ റോഡ് ക്രോസ്സ് ചെയ്യുന്നു..ഇതിനിടയ്ക്ക് പൊട്ടൻ പൂരം കാണാൻ പോയ പോലെ അവിടെ ഇന്റർസെപ്റ്റർ ഒക്കെ ആയി പോലീസും നിൽക്കുന്നു..ഇവിടെയുള്ള എല്ലാ വണ്ടികളുടെയും സ്പീഡ് കൂട്ടി നോക്കിയാലും ഓവർ സ്പീഡിനുള്ള സംഖ്യ കിട്ടില്ല..എന്നിട്ടും ഇവിടെ ഇന്റർസെപ്റ്റർ ആയി നിൽക്കുന്ന പോലീസുകാരാ, ശുഭാപ്തി വിശ്വാസം എന്ന് പറഞ്ഞാ ഇതാണ്..(എന്നാലും കബാലി റിലീസ് ദിവസം അനൂപ് മേനോന്റെ പടം ഇറക്കാൻ കാണിച്ച പ്രൊഡ്യൂസർഡെ ശുഭാപ്തി വിശ്വാസത്തിന്റെ അത്രേം വരില്ല. )

അങ്ങനെ എങ്ങനെയൊക്കെയോ ട്രാഫിക്കും താണ്ടി ഓഫീസ് ബേസ്മെന്റിൽ എത്തി.വണ്ടി പാർക്ക് ചെയ്ത് ഞാൻ വേഗം ലിഫ്റ്റ് ലോബിയിലേക്ക് ഓടി. ഒമ്പതര ആവാൻ ഇനി 30 സെക്കന്റ് കൂടി..സ്റ്റോപ്പുകൾ ഒന്നും ഇല്ലാതെ മൂന്നാം നില വരെ ലിഫ്റ്റ് പോയാലേ ഇനി സമയത്ത് എത്താൻ പറ്റൂ ..അത് മാത്രമേ ഇനി യൂണിവേഴ്സിന് ചെയ്യേണ്ടതുള്ളു..'യൂണിവേഴ്‌സ്, അതെങ്കിലും? '

ലിഫ്റ്റ് വന്നു..ഞാൻ ലിഫ്റ്റിൽ കയറി..ഭാഗ്യത്തിന് ഞാൻ മാത്രമേ ഉള്ളൂ..ഞാൻ വേഗം 3 എന്ന് ഞെക്കി..ലിഫ്റ്റ് മുകളിലേക്ക് ഉയർന്ന് തുടങ്ങി..ദേ ഗ്രൗണ്ട് ഫ്ലോർ എത്തിയപ്പോൾ ലിഫ്റ്റ് നിന്നു ..ഒരാൾ ലിഫ്റ്റിൽ കയറി..അയാൾ ഏതു ഫ്ലോറിലേക്കാവും എന്ന് ഞാൻ ഉറ്റു നോക്കി..'3 or ഗ്രേറ്റർ താൻ 3..കമോൺട്ര മഹേഷേ' ഞാൻ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു ..ഉദ്വേകപരമായ നിമിഷങ്ങൾക്കൊടുവിൽ അയാൾ 4 ഞെക്കി..'യെസ്! മിഷൻ ആക്കoബ്ലിഷ്ഡ്!

ലിഫ്റ്റ് വീണ്ടും നീങ്ങി. ദോണ്ടേ ഫസ്റ്റ് ഫ്ലോർ എത്തിയപ്പോ വീണ്ടും നിർത്തി. 'എവിടെ ആ ചോപ്പ് മുഖമുള്ള ദേഷ്യം സ്മൈലി ?' ഒരാൾ ലിഫ്റ്റിൽ കേറി. 'താനിനി 2nd ഫ്ലോർ ഞെക്കടോ ..അപ്പൊ എല്ലാ ഫ്‌ളോറും ആയല്ലോ ', ഞാൻ മനസിൽ പറഞ്ഞു..അയാളത് കേട്ടെന്നു തോന്നുന്നു..കറക്റ്റ് ആയി അയാൾ 2nd ഫ്ലോർ തന്നെ ഞെക്കി. സംതൃപ്തിയായി !

അങ്ങനെ അവിടേം ഇഴഞ്ഞ് നീങ്ങി മൂന്നാം നിലയിൽ എത്തി..ഭാഗ്യത്തിന് ട്രെയിനിങ് തുടങ്ങിയിരുന്നില്ല..എന്നിരുന്നാലും ഒരു സമയത്ത് എത്തണമെന്ന് വിചരിച്ച് എത്താൻ പറ്റാത്തതിന്റെ വിഷമത്തിൽ ആയിരുന്നു ഞാൻ..

ഭൂതത്തെ പറ്റി പറഞ്ഞു പറഞ്ഞു വർത്തമാനമായി..ഇപ്പൊ ദേ ഞാൻ ട്രെയിനിങ് റൂമിലാണ്....യൂ.എസ്സിൽ നിന്നും വന്ന മനുഷ്യൻ തകൃതിയായി ട്രെയിനിങ് എടുത്ത് കൊണ്ടിരിക്കുന്നു..അയാൾ നോക്കുമ്പോ ഞാൻ കാര്യമായി നോട്ട്സ് എഴുതിയെടുക്കുന്നു..(നോട്ട്സ് എല്ലാവര്ക്കും ഷെയർ ചെയ്യാൻ പറയാതിരുന്നാൽ മതിയായിരുന്നു !)

കൂടുതൽ കടന്ന് ചിന്തിക്കുമ്പോഴാണ് എനിക്ക് വേറെ ഒരു കാര്യം മനസ്സിലായത്..വെൻ യൂ റിയലി വാണ്ട് സംതിങ് ആണ് യൂണിവേഴ്‌സ് കൺസ്പയർ ഒക്കെ ചെയ്യുള്ളു..അല്ലാതെ കണ്ട ആപ്പ ഊപ്പ കാര്യങ്ങൾക്കൊന്നും ചെയ്യൂല്ല.അങ്ങനെ ഒക്കെ നോക്കുമ്പോ ഈ ട്രെയിനിങ് എനിക്ക് അത്ര റിയലി അറ്റൻഡ് ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹമുള്ള ഒരു സംഭവമൊന്നും ആയിരുന്നില്ല..പിന്നെ യൂണിവേഴ്‌സ് എന്തിന് കൺസ്പയർ ചെയ്യണം അല്ലേ? യൂണിവേഴ്‌സിനെന്താ തലയ്ക്ക് ഓളമോ ? വെറുതെ യൂണിവേഴ്‌സിനെ തെറ്റിധരിച്ചു ..

ഏതായാലും കുറേ നാളായി ബ്ലോഗിൽ എന്തെങ്കിലും പോസ്റ്റ് ചെയ്യണം എന്ന് വിചാരിക്കുന്നു..ഈ ട്രെയിനിങ് കാരണം അതിനു ഒരു അവസരം കിട്ടി എന്ന് പറയാം..ഒരു പക്ഷെ അതായിരിക്കുമോ യൂണിവേഴ്‌സ് കൺസ്പയർ ചെയ്തത് ?? ;)

ഒന്നില്‍ പിഴച്ചാല്‍?

2015-11-03T21:41:00.000+05:30

പന്താവൂര്‍.

ഞാനും ചേച്ചീം സിമീം കൂടെ അന്നത്തെ കുക്കിംഗ്‌ ഏറ്റെടുത്തു നടത്തുകയായിരുന്നു. അതിനിടയ്ക്ക് ചേച്ചിടെ മാരക കുക്കിംഗ് ഐഡിയാസ് കേട്ട് ഞങ്ങള്‍ അന്തം വിട്ട് നിന്നു..എന്തിന്, ഗ്യാസ് സിലിണ്ടറിലെ ഗ്യാസ് വരെ തീര്‍ന്നു..സ്പെയര്‍ സിലിണ്ടര്‍ ഇല്ല താനും. അപ്പോഴാണ്‌ വീട്ടിലെ അടുപ്പ് ഞങ്ങളുടെ ശ്രദ്ധയില്‍ പെട്ടത്.അമ്മയാണെങ്കില്‍ വീട്ടില്‍ ഇല്ല. ഇത് വരെ അടുപ്പ് കത്തിച്ച് പരിചയമില്ലെങ്കിലും ആ വെല്ലുവിളി ഞാന്‍ ഏറ്റെടുത്തു. ഞാന്‍ ഒരു മെഴുകുതിരി ഒക്കെ കത്തിച്ച്, ഒരു ഓലക്കിടി അതിന്റെ തീയില്‍ കാട്ടി തീ പിടിക്കാന്‍ വെയിറ്റ് ചെയ്ത്,’ഹോ, ഇത് കത്തുന്നില്ലല്ലോ?’ എന്നൊക്കെ ഓര്‍ത്ത് നില്‍ക്കുമ്പോ ചേച്ചിടെ അവസരോചിതമായ ചോദ്യം..’ഫാന്‍ ഓണ്‍ ചെയ്യണോ?’ !!

അല്ലെങ്കിലും ഈ ചേച്ചി പണ്ടേ ഫാനിന്റെ ഒരു ഭയങ്കര ഫാനാ. ഒരിക്കല്‍ അച്ഛന്‍ ഫാന്‍ തുടച്ച് കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോ അച്ഛനോട് പോയി,’അച്ഛാ, ചൂടെടുക്കുന്നുണ്ടോ? ഫാന്‍ ഓണ്‍ ചെയ്യണോ?’, എന്ന് ചോദിച്ച ആളാ ചേച്ചി!

ചേച്ചി ദുബായി പോയതില്‍ പിന്നെ, ചേച്ചിടെ ഇത്തരം സംഭാഷണങ്ങളുടെ തല്‍സമയ സംപ്രേക്ഷണം കാണാന്‍ അവസരം നഷ്ടമായതാണ്.എന്നാല്‍ കുറച്ച് നാള്‍ ചേച്ചി നാട്ടില്‍ വന്ന് നിന്നപ്പോള്‍ എനിക്ക് ചാകര ആയിരുന്നു. ചാകര!

അങ്ങനെ ഈ ചേച്ചീം 2 വയസ്സ് പോലും ആകാത്ത ധ്രുവും കൂടെ ബാംഗ്ലൂര്‍ എത്തി..ലെജിയേട്ടന്‍ 2 ദിവസം കഴിഞ്ഞെത്തും.ഈ ബാംഗ്ലൂര്‍ എന്ന് പറയുന്നത് ചേച്ചിക്കും ലെജിയേട്ടനും നല്ല ഭാഗ്യമുള്ള സ്ഥലമാണ്..ആദ്യ തവണ വന്നപ്പോ ഒരു ക്യാമറ കളഞ്ഞു പോയി..രണ്ടാം തവണ വന്നപ്പോ ബാംഗ്ലൂര്‍ വച്ചാണ് ലെജിയേട്ടന്റെ ഫോണ്‍ കേട് വന്നത്.. ഏതായാലും ‘ഒന്നില്‍ പിഴച്ചാല്‍ മൂന്നില്‍’ എന്നാണല്ലോ..ഇത്തവണ ഒന്നും സംഭവിക്കില്ലായിരിക്കും..അല്ലേ? കണ്ടറിയാം..

ബാംഗ്ലൂര്‍

വെറുതെ ഇരിക്കുന്ന എന്നെ വിളിച്ച്, വാ നമുക്ക് സൂപ്പര്‍ മാര്‍ക്കെറ്റില്‍ പോകാം, പിന്നെ എ.ടി.എം പോകാം എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് ചേച്ചി ശല്യപ്പെടുത്താന്‍ തുടങ്ങി..ധ്രുവ് ഇത് വരെയായി ബൈക്കില്‍ കയറിയിട്ടില്ല എന്ന് കൂടെ കേട്ടതോടെ, എന്നാ പിന്നെ അവന് ഒരു ബൈക്ക് റൈഡ് കൊടുക്കാമെന്ന് പറഞ്ഞ് ഞങ്ങള്‍ 3 പേരും കൂടെ ബൈക്കില്‍ യാത്രയായി..ധ്രുവിന്റെ ആദ്യ ബൈക്ക് റൈഡ് അവന്‍ നന്നായി ആസ്വദിച്ചു, ഞങ്ങള്‍ അങ്ങനെ സൂപ്പര്‍ മാര്‍ക്കറ്റ്‌ എത്തി.. സൂപ്പര്‍ മാര്‍ക്കറ്റില്‍ കണ്ട ഒരു കാര്‍ വേണമെന്ന് പറഞ്ഞ് ധ്രുവ് വാശി പിടിച്ചപ്പോള്‍ ആ കാര്‍ ബില്‍ അടിക്കുന്ന മാമന്‍ വീട്ടില്‍ കൊണ്ട് വന്നു തരും എന്നും പറഞ്ഞ് അവനെ പറ്റിച്ചു.പക്ഷെ അവന് കാര്യം മനസിലായി കരയാന്‍ തുടങ്ങി..ഇനി ഇവിടെ നിന്നാല്‍ ശരിയാവില്ല, വീട്ടില്‍ പോകാമെന്ന് ഞാന്‍ പറഞ്ഞപ്പോള്‍, ‘ഏയ്‌ അത് പറ്റില്ല, എ.ടി.എം എന്തായാലും പോണം’ എന്ന് ചേച്ചി.അങ്ങനെ ചേച്ചി എ.ടി.എം കേറി. റോഡിലൂടെ ഓടുന്ന ഒറിജിനല്‍ കാറും ബസ്സും കാണിച്ച് കൊടുത്ത് ഞാന്‍ ധ്രുവിന്റെ കരച്ചില്‍ നിര്‍ത്തി.

എ.ടി.എമ്മില്‍ നിന്നും ചേച്ചി കാശെടുത്ത ഉടന്‍ തന്നെ ഞങ്ങള്‍ തിരിച്ച് വീട്ടിലേക്ക് യാത്രയായി..അതിനിടയ്ക്ക് ധ്രുവ് സൈടിലേക്കൊക്കെ വലിഞ്ഞ് നോക്കുന്നുണ്ട് എന്നൊക്കെ ചേച്ചി പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു..വീടെത്തിയപ്പോ ധ്രുവിന് ഉറപ്പായി, കാര്‍ വീട്ടിലേക്ക് ഡെലിവറി ഒന്നും ഇല്ലെന്ന്..ഇത് പിന്നെ ചേച്ചിടെ സ്ഥിരം നമ്പര്‍ ആയ കാരണം അവന്‍ ഉള്ള കളിപ്പാട്ടങ്ങള്‍ വച്ച് കളിക്കാന്‍ തുടങ്ങി..

‘എന്റെ പേഴ്സ് എവിടെ??’, കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് ചേച്ചി അന്വേഷിച്ച് തുടങ്ങി..’

‘ചേച്ചി എന്റെ കൈയിലല്ലേ തന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നത്?’, ഞാന്‍ ചോദിച്ചു. അതേ എന്ന് ചേച്ചി സമ്മതിച്ചു..

’അത് എവിടെ വച്ചു എന്ന് ഒരു ഓര്‍മയും കിട്ടുന്നില്ലല്ലോ’..ഞാനും ചേച്ചീം സിമീം കൂടെ വീട് മൊത്തം അരിച്ചു പെറുക്കി..ഇനി രാമന്‍ നായരുടെ വീട് മാത്രമേ ബാക്കിയുള്ളൂ..സോറി..ഡയലോഗ് മാറിപ്പോയി..

വീട് മൊത്തം തപ്പിയിട്ടും പേഴ്സ് കിട്ടിയില്ല..ഞാന്‍ താഴെ ബൈക്ക് പാര്‍ക്ക്‌ ചെയ്ത ബെയ്സ്മെന്റില്‍ ഒക്കെ പോയി നോക്കി..ഇല്ല, അവിടേം ഇല്ല..

‘നീ എ.ടി.എമ്മില്‍ നിന്നും പൈസ എടുക്കണ്ട എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോ എടുക്കാതിരുന്നാ മതിയായിരുന്നു..ഇതിപ്പോ ആ പൈസയും പോയില്ലേ’, ചേച്ചി പറഞ്ഞു

‘വേറെ എന്തൊക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നു പേഴ്സില്‍?’, ഞാന്‍ ചോദിച്ചു

‘ഞങ്ങളുടെ എല്ലാ ഐ.ഡീ കാര്‍ഡും അതിലാ..പിന്നെ 2 ക്രെഡിറ്റ്‌ കാര്‍ഡ്’

‘ബൈക്കില്‍ വരുമ്പോ എവിടെയെങ്കിലും വീണ് പോയതാകാം..ഞാന്‍ അവിടെ ഒക്കെ ഒന്ന് പോയി നോക്കി വരാം..’

‘നമ്മള്‍ ബൈക്കില്‍ വരുമ്പോ ധ്രുവ് എത്തി വലിഞ്ഞ് നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു എന്ന് ഞാന്‍ പറഞ്ഞില്ലേ? ഒരു പക്ഷെ പേഴ്സ് വീണത്‌ കണ്ടിട്ട് അവന്‍ നോക്കിയതാണെങ്കിലോ?’

ഞങ്ങളുടെ തലക്ക് പിന്നിലായൊരു ത്രില്ലിംഗ് ബാക്ക് ഗ്രൌണ്ട് മ്യൂസിക്‌ മുഴങ്ങി.

‘ഞാന്‍ പോയി നോക്കി വരാം...നിങ്ങള്‍ വീടൊന്നു കൂടെ തപ്പ്’ ഞാന്‍ ബൈക്ക് എടുത്ത് നേരത്തേ സഞ്ചരിച്ച വഴിയിലൂടെ വീണ്ടും സഞ്ചരിച്ചു..വഴിയിലൊന്നും പേഴ്സ് കിടക്കുന്നത് കാണാനില്ല..വഴിയില്‍ കണ്ട ഒരു കടടെ മുന്‍പില്‍ ഞാന്‍ നീര്‍ത്തി..’ചേട്ടാ, ഒരു ചുവന്ന പേഴ്സ് ഇവിടെ എവിടെയോ വീണ് പോയി..അങ്ങനെ ഒരു പേഴ്സ് കിട്ടിയോ?’

‘അങ്ങനെ ഒന്ന് കിട്ടിയാല്‍ തന്നെ ഇന്നത്തെ കാലത്ത് ആരെങ്കിലും തിരിച്ച് തരുമോ?’, ചേട്ടന്റെ മറുചോദ്യം.

ഇതിന്റെ അര്‍ഥം ഈ ചേട്ടന് പേഴ്സ് കിട്ടി, തരില്ല. എന്നാണോ? അതോ കിട്ടിയില്ല എന്നാണോ? കണ്‍ഫ്യൂഷന്‍ ആയല്ലോ..കിട്ടുകയാണെങ്കില്‍ എന്റെ നമ്പറിലേക്ക് വിളിക്കാന്‍ പറഞ്ഞ് എന്റെ നമ്പര്‍ അയാള്‍ക്ക് നല്‍കി ഞാന്‍ വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചെത്തി..

പേഴ്സ് കിട്ടിയില്ല എന്ന ദുഃഖ വാര്‍ത്ത ഞങ്ങള്‍ പരസ്പരം പങ്ക് വച്ചു..

പക്ഷെ ഒരു സന്തോഷ വാര്‍ത്ത എന്താണെന്ന് വച്ചാല്‍ ഐ.ഡീ കാര്‍ഡെല്ലാം വേറെ പേഴ്സില്‍ ആയിരുന്നു.അത് കൊണ്ട് അത് നഷ്ടപ്പെട്ടില്ല..

അപ്പൊ ഇനി ആലോചിച്ചിരുന്നിട്ട്‌ കാര്യമില്ലാത്തത് കൊണ്ട് ക്രെഡിറ്റ്‌ കാര്‍ഡൊക്കെ ബ്ലോക്ക്‌ ചെയ്യാന്‍ തീരുമാനിച്ചു.ദുബായില്‍ ഇഷ്യു ചെയ്ത കാര്‍ഡ് ആയ കാരണം ലെജിയേട്ടനെ വിളിച്ച് കാര്‍ഡ് ബ്ലോക്ക് ചെയ്യാന്‍ പറഞ്ഞു.. വീട്ടില്‍ ശ്മശാന മൂകമായ അന്തരീക്ഷമായി..ബാംഗ്ലൂര്‍ വന്ന മൂന്നാം തവണയും നഷ്ടങ്ങളുടെ കഥ തന്നെ..

‘ടക് ടക്’, വാതില്‍ ആരൊ മുട്ടുന്ന ശബ്ദം.

ഞാന്‍ വാതില്‍ തുറന്നു. ഹൗസ് ഓണറുടെ വല്ല്യമടെ മോന്‍ അതാ മാലാഖയെ പോലെ നില്‍ക്കുന്നു..കൈയ്യില്‍ ചുവന്ന പേഴ്സുമേന്തി.. റെന്റിനു താമസിക്കുന്ന വേറെ വീട്ടുകാര്‍ക്ക് ബൈക്കിന്റെ അടുത്ത് നിന്നും കിട്ടിയതാ..അവര്‍ ഇങ്ങേരെ ഏല്‍പ്പിച്ചു..അങ്ങനെ പോയി എന്ന് കരുതിയ പേഴ്സ് തിരിച്ച് കിട്ടി..!

‘നഷ്ടപെട്ടു എന്ന് കരുതിയ പേഴ്സ് തിരിച്ച് കിട്ടിയതിനു വമ്പിച്ച ചെലവ് വേണം..’, ഞാന്‍ പേഴ്സ് തുറന്ന് അതിനകത്തേക്ക് നോക്കി..’അയ്യേ. ആകെ ആയിരം രൂപയേ ഉള്ളൂ?’

‘അതും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.. ഞാന്‍ എ.ടി.എമ്മില്‍ നിന്നും ഇപ്പൊ എടുത്തതല്ലേ.’, എന്ന് ചേച്ചി

‘ഇതിനു വേണ്ടിയാണോ ഞാനിത്രേം ഓടിയത്’, എന്ന ഭാവത്തില്‍ ഞാന്‍ ചേച്ചിയെ തുറിച്ച് നോക്കി..

‘അല്ലടാ, ക്രഡിറ്റ് കാര്‍ഡ് ഉണ്ടായിരുന്നില്ലേ? ഇത്തവണയും ബാംഗ്ലൂര്‍ന്ന്‍ പേഴ്സ് നഷ്ടപ്പെട്ടു എന്ന് കരുതിയതാ..പക്ഷെ തിരിച്ച് കിട്ടി.. ‘ഒന്നില്‍ പിഴച്ചാല്‍ മൂന്ന്’ എന്ന് പറയുന്നത് എത്ര ശരിയാ, അല്ലേ?’

അപ്പോഴാണ് ചേച്ചിടെ ഫോണ്‍ റിംഗ് ചെയ്തത്..ലെജിയേട്ടന്‍.

സരി: ‘ലെജി, പേഴ്സ് തിരിച്ച് കിട്ടി’

ലെജി: ‘ബെസ്റ്റ്! ക്രെഡിറ്റ്‌ കാര്‍ഡ് ഒക്കെ ബ്ലോക്ക് ചെയ്തു..റീ-ഇഷ്യൂ ഫീ അയി 200 ദിര്‍ഹം ആവും..അതായത് ഒരു 3500 രൂപ’ !

ചേച്ചി വീണ്ടും പ്ലിംഗ് !

---------

അതേ, ‘ഒന്നില്‍ പിഴച്ചാല്‍ മൂന്നില്‍’ എന്ന് പറയുന്നത് എത്ര ശരിയാ.. 3500 രൂപ പോയാലെന്താ? 1000 രൂപയുള്ള പേഴ്സ് തിരിച്ച് കിട്ടിയില്ലേ.. !

പുതുവത്സരാശങ്കകൾ

2015-01-31T17:33:00.001+05:30

കഥാപാത്രങ്ങളുടെ അതിപ്രസരം മൂലം ആദ്യം തന്നെ അവരെ ഒക്കെ ഒന്ന് പരിചയപ്പെടുത്തുന്നത് ആയിരിക്കും നല്ലത്..

അനീഷ്‌ : ദേ ഈ കഥയിലെ അനിഷ് ആണ് ഈ അനീഷ്‌.പട്ടിണി, ദാരിദ്ര്യം, ഇല്ലായ്മ എന്നൊക്കെ പറയില്ലേ , അതിന്റെ വിപരീതമാണ് ഈ പറയുന്ന അനീഷ്‌.ഒരു പൂ ചോദിച്ചപ്പോൾ ഒരു പൂന്തോട്ടം തന്നു എന്ന് കേട്ടിട്ടില്ലേ. ഇവന് ഒരു പൂ വേണമെങ്കിൽ ഒരു 10 പൂന്തോട്ടം വാങ്ങും.ജീവിക്കുമ്പോൾ അഹങ്കാരത്തോടെ ജീവിക്കുക..അതാണ്‌ ഫിലോസഫി.ബാംഗ്ലൂർ ജോലി ചെയുന്നു.

അനീഷ്‌ : വീണ്ടും അനീഷ്‌.ആദ്യത്തെ അനീഷിന്റെ ഒപ്പം രണ്ടാം ക്ലാസ് മുതൽ പഠിച്ച അനീഷ്‌. എന്റെ കസിൻ. രണ്ട് അനീഷിനേം തമ്മിൽ തിരിച്ചറിയാൻ ഈ അനിഷിനെ അനി എന്ന് വിളിക്കും. രാത്രി 2 മണിക്കൊക്കെ വീട്ടില് കേറി വന്ന്,'വാ എങ്ങോട്ടെങ്കിലും ട്രിപ്പ്‌ പോകാം ', എന്ന് പറയുന്ന ഐറ്റം. കാനഡയിൽ എം.ബി.എ ചെയ്യുന്നു.ഇപ്പൊ വെക്കേഷന് ബാംഗ്ലൂർ വന്നിട്ടുണ്ട്.

വിനു : കൂട്ടത്തിലെ മസിൽമാൻ. 6 Pack.തൊപ്പിയിൽ നിന്നും മുയലിനെ എടുക്കുന്ന മന്ത്രികനെയൊക്കെ കണ്ടിട്ടുണ്ട്, പക്ഷെ ഓണസദ്യക്ക് പോയാൽ പോലും ജീന്സിന്റെ പോക്കെറ്റിൽ നിന്നും ചപ്പാത്തി എടുത്ത് തിന്നുന്ന മാന്ത്രികനെ കണ്ടിട്ടുണ്ടോ ?അവനാണിവൻ. അമ്മാതിരി ഡയറ്റിംഗ്  ഫ്രീക്ക് എൽ.എൽ.എം ഒക്കെ കഴിഞ്ഞ് ഇവനും ബാംഗ്ലൂർ ജോലി ചെയുന്നു.

ഹരി: എന്റെ ബ്ലോഗ്‌ വായിക്കുന്നവർക്ക് ഹരിയെ പരിചയപ്പെടുത്തേണ്ട ആവശ്യമില്ല. എന്ത് സാഹചര്യം വന്നാലും അതിനെ ബുദ്ധിപരമായി നേരിടുന്ന ഒരു സാങ്കല്പിക കഥാപാത്രം.ഫ്രീക്കൻ ആവാനുള്ള എളിയ ശ്രമം ഉണ്ട്.ഇവനും ബാംഗ്ലൂർ ജോലി ചെയുന്നു.

പിന്നെ ഞാൻ : ഈ മുകളിൽ പരിചയപ്പെടുത്തിയവർ ബോധത്തോടെയോ അല്ലാതെയോ പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾ ബ്ലോഗിൽ എഴുതി ഇവരെ കൊണ്ട് തന്നെ നിർബന്ധിപ്പിച്ചു വായിപ്പിക്കുന്ന ഒരു പാവം സാഡിസ്റ്റ്.

സ്പെഷ്യൽ മെൻഷൻസ്

ഫിനോ : ഈ കഥ നടക്കുന്ന സമയത്ത് നാട്ടിൽ ആയിരുന്ന കാരണം കഥയിൽ കഥാപാത്രം ആവാൻ ഭാഗ്യം ലഭിക്കാത്ത പുണ്യാത്മാവ്.
അഭിലാഷ്, ആദർശ് : അകാലത്തിൽ കല്യാണം കഴിഞ്ഞു ഞങ്ങളുടെ റൂം വിട്ടു പോയ ഞങ്ങളുടെ പഴയ സഹ മുറിയന്മാർ.അത് കൊണ്ട് തന്നെ ഇവരും കഥയിലെ കഥാപാത്രങ്ങളല്ല.

31-ഡിസംബർ-2012
രാവിലെ എപ്പോഴോ

ബാംഗ്ലൂർ അനീഷിന്റെ വീട് (ഏതു അനീഷ്‌ എന്നോ? ശ്രദ്ധിച്ച് വായിക്കണം. മറ്റേ അനീഷ്‌ അനി ആണ്. മുദ്ര ശ്രദ്ധിക്കണം ! )

എല്ലാവരും കൂടെ ചൂടേറിയ ചർച്ച . ന്യൂ ഇയർ എന്ത് ചെയ്യണം , എവിടെ പോണം. മുകളിൽ വർണിച്ച പോലെ ഓരോരുത്തർ അവരവരുടെ സ്വഭാവത്തിന് അനുസൃതമായി അഭിപ്രായങ്ങൾ രേഖപ്പെടുത്തി.

അനീഷ്‌ : താജിൽ പോകാം. അവിടെ നല്ല ന്യൂ ഇയർ പാർട്ടി കാണും.
അനി : ഗോവ പോയാലോ. ഇപ്പോ സ്റ്റാർട്ട്‌ ചെയ്‌താൽ രാത്രി ആവുമ്പോഴേക്കും എത്താം.
വിനു: നമുക്ക് നല്ല പാർട്ടി എവിടെ ഉണ്ടെന്നു നോക്കാം. വിത്ത്‌ ഗുഡ് ഡി.ജേ.
ഹരി : ബ്രിഗേഡ് റോഡ്‌ പോകാം.
ഞാൻ : നമുക്ക് വീട്ടിൽ ഇങ്ങനെ കത്തിയൊക്കെ വെച്ച് ഇരിക്കാം.
ഫിനോ (നാട്ടിൽ ഇരുന്ന് ചിന്തിക്കുന്നു ) : ഭാഗ്യം, ഞാൻ ഈ സമയം ബംഗ്ലൂർ ഇല്ലാത്തത് !

അങ്ങനെ ഏതൊരു ചർച്ചയും പോലെ 5 പേരും,5 അഭിപ്രായങ്ങളും. കൂട്ടത്തിൽ ഒരു അർണബ് ഗോസ്വാമി ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് എല്ലാവർക്കും സംസാരിക്കാൻ അവസരം കിട്ടി. അത് കൊണ്ട് തന്നെ ചർച്ച എവിടെയും എത്തിയതുമില്ല.

അനി : സംസാരിച്ചിരുന്ന് ഗോവ ഇനി നടക്കില്ല.അറ്റ്‌ലീസ്റ്റ് പോണ്ടിച്ചേരി പോയാലോ, അല്ലെങ്കിൽ കൂർഗ്.

അനി പാരലൽ ആയി ലാപ്ടോപ്പിൽ 'Accomodation in Coorg' തപ്പി തുടങ്ങി.

അനീഷ്‌ : അപ്പോ താജിൽ പോകണ്ട എന്ന് തീരുമാനിച്ചോ? അവിടെ നല്ല ഡീ.ജേ കാണും.

വിനു: ഡേയ്, താജ് നല്ല കത്തിയാവും. നല്ല ഡീ.ജേ ഉള്ള വേറെ ഏതെങ്കിലും പാർട്ടിക്ക് പോകാം.

ഞാൻ : എന്തിനാ ഡീ.ജേ. നമുക്ക് വീട്ടിൽ ഇരിക്കാം. ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് പാട്ട് പാടി തരാം.സംഗീതം, അറിയുന്തോറും അകലം കൂടുന്ന മഹാ സാഗരം. സംഗീതം പഠിക്കാനുള്ള മോഹവുമായി ഞാൻ ചെന്നത് ബാവയുടെ വീട്ടിലേക്കാണ്.

ഹരി : ബാവയോ? അതെന്തിനാ?

ഞാൻ : കേട്ടിട്ടില്ലേ, ആരെയും ബാവ ഗായകനാക്കും ..

"ഇതാണ് ഞങ്ങൾ പറഞ്ഞത് വീട്ടിൽ ഇരിക്കണ്ടാ എന്ന് ", ബാക്കി 4 പേരും ഒരുമിച്ചു പറഞ്ഞു .

ഞാൻ : ഒരു കാര്യത്തിലെങ്കിലും എല്ലാവർക്കും ഒരു അഭിപ്രായമയല്ലോ. സന്തോഷം.

ചർച്ച തുടർന്ന് കൊണ്ടേ ഇരുന്നു. ചർച്ച ചെയ്ത് ചെയ്ത് ഒടുവിൽ എന്റെ ഓപ്ഷൻ ആയ 'വീട്ടിൽ ഇരിക്കൽ ' തന്നെ അവസാനം നടക്കുള്ളൂ എന്ന് എനിക്ക് തോന്നി.

ചർച്ചയ്ക്ക് ഒരു ബ്രേക്ക്‌ വേണ്ടേ എന്ന് കരുതി ഞാൻ ടോപിക് മാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചു , "ഡാ, വിനു, നീ ഈ എൽ.എൽ. എം ഒക്കെ കഴിഞ്ഞതല്ലേ, 'യെസ്, യുവർ ഓണർ ', എന്നൊക്കെ ജീവിതത്തിൽ വല്ലപ്പോഴും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടോ ? "

വിനു മറുപടി പറയുന്നതിന് മുൻപേ ഹരി കേറി ഉത്തരം പറഞ്ഞു

ഹരി : പിന്നേ, കഴിഞ്ഞ മാസം അവന്റെ വീടിന്റെ ഓണർ അവനോടു ചോദിച്ചു ,'പതിനാലാം തീയതി ആയല്ലോ റെന്റ് തരാറായില്ലേ 'എന്ന്, അപ്പൊ അവൻ പറഞ്ഞു, 'യെസ്, യുവർ ഓണർ '.

ഹരിടെ ഈ മറുപടി വിനുവിന്റെ വികാരം വ്രണപ്പെടുത്തി.'അത്രയ്ക്കായോ ? ഇപ്പൊ ശരിയാക്കി തരാം ', വിനു ലാപ്ടോപ്പിൽ എന്തൊക്കെയോ നോക്കി.കുറേ ഫോണ്‍ കോൾസ് ഒക്കെ ചെയ്തു.
അതിന് ശേഷം വിനു ചിരിച്ച് കൊണ്ട് സ്ലോ മോഷനിൽ ഞങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്ന് വന്നു പറഞ്ഞു
"ഇനി കണ്ടോ എന്റെ വക്കീൽ സ്കിൽസ്...

ഇപ്പോൾ 4 ഓപ്ഷൻ ആണ് ഉള്ളത്. അതിൽ കൂർഗ് ഒന്നും ഇനി നടക്കില്ല.അത് കൊണ്ട് അത് ക്യാൻസൽ. ഇനി ഉള്ളത് താജ് ആണ്. ഞാൻ താജിലേക്ക് വിളിച്ചു നോക്കി. അവിടെ ടിക്കറ്റ്‌ സോൾഡ് ഔട്ട്‌ ആണ്. അപ്പൊ അതും ക്യാൻസൽ. പിന്നെ ആർക്കാണ് ബ്രിഗേഡ് റോഡിൽ പോകേണ്ടത്?"

ആരും മറുപടി പറഞ്ഞില്ല. ഹരി അടക്കം.

"ഡാ, ഹരി ..നിനക്ക് ബ്രിഗേഡ് റോഡ് പോണ്ടേ"

"ഏയ്‌ , ഞാൻ എന്തെങ്കിലും പറയണ്ടേ എന്ന് വെച്ച് പറഞ്ഞതല്ലേ "

"അത് ശരി.. അപ്പൊ അതും ക്യാൻസൽ. ബാക്കി ഇനി പാർട്ടി മാത്രമല്ലേ ഉള്ളൂ? ഞാൻ ഇതാ 2-3 പാർട്ടി സെലക്ട്‌ ചെയ്തു വെച്ചിട്ടുണ്ട് .പെട്ടെന്ന് ഈ സ്ഥലത്തേക്കൊക്കെ വിളിക്കാം..ഇതിൽ ഒന്ന് തീരുമാനിക്കാം.. ദാറ്റ്‌സ് ഓൾ യുവർ ഓണർ ! "

അങ്ങനെ എല്ലാവരും കൂടെ ഓരോ സ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് വിളിച്ചു. കൂട്ടത്തിൽ നല്ല സ്ഥലം സെലക്ട്‌ ചെയ്തു .

രാവിലെ മുതൽ വൈകുന്നേരം വരെയും ഒന്നും തീരുമാനമാകാത്ത സംഭവം വെറും 10 മിനിറ്റ് കൊണ്ട് വിനു ഒരു തീരുമാനം ആക്കി. ഇതാവണമെഡാ വക്കീൽ !!

ഞങ്ങൾ ന്യൂ ഇയർ പാർട്ടിക്ക് പോകുന്നു . റ്റു 'ക്ലാർക്സ് എക്സോട്ടിക്ക', ഹെബ്ബാൾ !!

ഇൻഡോർ ഡീ.ജേ , അണ്‍ലിമിറ്റഡ് മദ്യം ഒക്കെ ഉള്ള പാർട്ടി. 2000 രൂപ.ലാസ്റ്റ് മിനിറ്റ് ഡിസ്കൌണ്ട് ചേർത്ത് 1500 രൂപക്കും കിട്ടി.ലിമിറ്റഡ് ടിക്കെറ്റ്സ് ഇനി ലഭ്യമുള്ളൂ. അത് കൊണ്ട് ഉടൻ തന്നെ അവരുടെ കോരമംഗല ഓഫീസിൽ പോയി ടിക്കറ്റ്‌ വാങ്ങണം.
പിന്നെ ഒന്നും ആലോചിച്ചില്ല. വിനുവും അനിഷും പോയി ടിക്കറ്റ്‌ വാങ്ങി.എല്ലാവരും പാർട്ടിക്ക് പോകാൻ റെഡി ആയി !

<ബാക്ക്ഗ്രൌണ്ട് മ്യൂസിക്‌ >

ഇന്റെർവൽ (എന്താ ബ്ലോഗിന് ഇതൊക്കെ ആയിക്കൂടേ?)

------------------------------

അണ്‍ലിമിറ്റഡ് മദ്യം ആണല്ലോ. അത് കൊണ്ട് തിരിച്ചു വരുമ്പോൾ ആർക്കും വണ്ടി ഓടിക്കാൻ പറ്റില്ല എന്ന് മനസ്സിലാക്കി കൊണ്ട് ഞങ്ങൾ പോകാൻ ഒരു ടാക്സി ബുക്ക്‌ ചെയ്തു.

ആദ്യം വിവിധ അഭിപ്രായങ്ങൾ ആയിരുന്നെങ്കിലും ഇപ്പോൾ എല്ലാവർക്കും പാർട്ടിക്ക് പോകാൻ ആവേശമായി. ഈ ന്യൂ ഇയർ നമ്മൾ അടിച്ചു പൊളിക്കും !

---------

8 മണി ആയപ്പോൾ ടാക്സി വന്നു.ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും കൂടെ ന്യൂ ഇയർ പാർട്ടിക്ക് യാത്രയായി.

'ഹോ, ഇന്ന് അവിടെ പോയി അർമാദിക്കണം. ഒരു 10 കുപ്പി ബിയർ എങ്കിലും ഞാൻ കുടിക്കും'
അനീഷ്‌ ആവേശത്തോടെ പറഞ്ഞു.

' ഈ 10 എന്നുള്ളത് കുറച്ചൊന്നു അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്യാൻ പറ്റുമോ ?',അനി ചോദിച്ചു.

'കാണാൻ പോണ ഫെസ്റ്റിവൽ പറഞ്ഞറിയിക്കണോ ?', 10 ബിയർ. ഉറപ്പിച്ചു ഒരു ഇഞ്ച്‌ അങ്ങോട്ടുമില്ല ഇങ്ങോട്ടുമില്ല.

ക്ലാർക്സ് എക്സൊട്ടിക്ക എത്താറായപ്പോൾ തന്നെ കാറുകളുടെ വലിയ ക്യൂ.

ക്യൂ എന്ന് പറഞ്ഞാൽ ഒരു മാതിരി ബിവറേജിന്റെ മുൻപിൽ ഉണ്ടാവുന്ന ക്യൂ.
അല്ല, 2 അവസരത്തിലും ക്യൂ നിൽക്കുന്നവരുടെ മാനസികാവസ്ഥ ഒന്നാണല്ലോ. ഏതായാലും ടാക്സിയിൽ വന്ന കാരണം പാർക്കിംഗ് അന്വേഷിച്ചു നടക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ല. ഞങ്ങൾ അവിടെ തന്നെ ഇറങ്ങി ബാക്കി ദൂരം നടക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.

ഗേറ്റിന്റെ മുൻപിൽ തന്നെ വൻ സെക്യൂരിറ്റി ചെക്കിംഗ് ഒക്കെ ആയിരുന്നു.

ഗേറ്റ് കടന്നു ഞങ്ങൾ നടന്നു. പാർട്ടി യുടെ ആ സെറ്റ് അപ്പ്‌ കണ്ട് ഞങ്ങൾ തരിച്ചു നിന്നു. ആ ഡി.ജേ, സൌണ്ട് സിസ്റ്റം, ഡാൻസ് ഫ്ലോർ , ഭക്ഷണത്തിന്റെയും പാനീയങ്ങളുടെയും കമനീയ ശേഖരം.ഹോ ! ഇതെല്ലാം കണ്ട് ഞങ്ങൾ സ്പീച്ചാൻ വാക്കുകളില്ലാതെ നിന്നു .

വിനുവാണ് ആദ്യം ശബ്ദിച്ചത്. ഉച്ചത്തിൽ മുഴങ്ങുന്ന പാട്ടിന്റെ ശബ്ദത്തെ കടത്തി വെട്ടിക്കൊണ്ട് അവൻ ഉറക്കെ പറഞ്ഞു ,"വാ, നമുക്ക് വീട്ടിൽ പോകാം, ഇപ്പൊ പോയാൽ 12 മണിക്ക് മുന്പ് വീട്ടിലെത്താം.നമ്മൾ വന്ന ടാക്സി അവിടെ തന്നെ കാണും .. "

അതെ . അത്രയ്ക്കും 'ആഡംബര'പൂർണമായിരുന്നു അവിടത്തെ സജ്ജീകരണങ്ങൾ.

ഇൻഡോർ ഡീ.ജേ : ഒരു വലിയ ഗ്രൌണ്ട്. ഒരു അറ്റത്ത് സ്റ്റേജ്. സ്റ്റേജിന്റെ രണ്ട് സൈഡിൽ ഓരോ സ്പീക്കർ. അതിൽ പാട്ട് വെച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇതിൽ എവിടെ ഇൻഡോർ ? എവിടെ ഡീ.ജേ?    ഈ രണ്ട് കാര്യം മാത്രം ഒഴിവാക്കിയാൽ വേറെ പ്രശ്നമൊന്നുമില്ല.

അണ്‍ ലിമിറ്റഡ് ഡ്രിങ്ക്സ് : പാർട്ടിയുടെ ഹൈലൈറ്റ്. ഇതേ വരെ കേൾക്കാത്ത ബ്രാണ്ടുകൾ.ഇത് കുടിച്ചാൽ കണ്ണോ ലിവേറോ കിഡ്നിയോ? ഏതാ ആദ്യം പോവാ എന്നുള്ള ഒരു സംശയമേ ഉള്ളു .

ഫുഡ്‌ : ഫുഡ്‌ ആണെങ്കിൽ ഒക്കെ തീർന്ന് പോയി. അടുത്തെങ്ങാനും ഒരു തട്ട് കട പോലും ഇല്ലാത്തതിനാൽ ഡിന്നറിന്റെ കാര്യവും തീരുമാനമായി.

ഇവിടെ വന്നപ്പോൾ എല്ലാവര്ക്കും വേറെ വേറെ പേരുകൾ ആയിരുന്നെങ്കിലും ഇപ്പൊ ഈ നിമിഷം മുതൽ എല്ലാവരും ശശി ആയി.

വിനു വീണ്ടും പറഞ്ഞു, 'വാടാ, വീട്ടില് പോകാം. ഇത്രേം തല്ലിപ്പോളിയാകും എന്ന് കരുതിയില്ല '

'സാരമില്ല , പോട്ടെ, ഉള്ളത് കൊണ്ട് ന്യൂ ഇയർ പോലെ.', അനീഷ്‌ പറഞ്ഞു.

'ഉള്ളത് കൊണ്ടോ?', ഹരി ചോദിച്ചു , 'അതിന് ഇവിടെ ഒന്നും ഇല്ലല്ലോ'

'ഏതായാലും ഇത് വരെ വന്നതല്ലേ, കുറച്ചു നേരം ഇവിടെ നിന്നിട്ട് 12 മണി ആയാൽ വീട്ടിൽ പോകാൻ ഞങ്ങൾ തീരുമാനിച്ചു.ബാക്കി ന്യൂ ഇയർ ആഘോഷം അങ്ങ് വീട്ടിൽ.ഇവിടെ ഉള്ള മദ്യത്തിന്റെ ബ്രാൻഡ് കണ്ടിട്ട് അത് കുടിക്കണ്ട എന്ന് എല്ലാവരും തീരുമാനിച്ചു.10 ബിയർ കുടിക്കും എന്ന് തീരുമാനിച്ച അനീഷ്‌ അടക്കം !

സ്പീക്കറിൽ നിന്നും ചിലമ്പിച്ച ഒച്ചയിൽ പാട്ട് മുഴങ്ങി, 'വൈ ദിസ്‌ കൊലവെറി...'

അതെ, അത് തന്നെയാ ഞങ്ങള്ക്കും ചോദിക്കാനുള്ളത്, വൈ ദിസ്‌ കൊലവെറി.അതും ഞങ്ങളോട്.

നിരാശാ കാമുകന്മാർ ബീച്ച് സൈഡിൽ നടക്കും പോലെ ഞങ്ങൾ ആ വലിയ ഗ്രൗണ്ടിൽ തേരാ പാരാ നടന്നു.
സ്റ്റേജിന്റെ മുൻപിൽ കുറച്ചു സ്ഥലങ്ങളിൽ മാത്രം കുറച്ചു പേർ ഡാൻസ് കളിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അതാണ്‌ ഡാൻസ് ഫ്ലോർ.
'അവന്മാരൊക്കെ കുടിച്ചു ബോധം പോയി ഡാൻസ് കളിക്കുകയാണല്ലേ ', അനി ചോദിച്ചു.

'അവന്മാർക്കൊക്കെ നമ്മളെ വെച്ച് നോക്കുമ്പോൾ ഒരു അഡ്വാൻട്ടേജ് ഉണ്ട്. അവർക്ക് കള്ള് കുടിക്കുന്നതിന് മുൻപേ ബോധം ഇല്ല. അത് കൊണ്ടല്ലേ ജനിച്ചിട്ട്‌ 28 ദിവസം പോലുമാകാത്ത ഈ വിസ്കി ഒക്കെ കുടിക്കാൻ തോന്നിയത്   ', ഞാൻ പറഞ്ഞു

'ജനിച്ചിട്ട്‌ 28 ദിവസം ആകാത്തതോ ?', എന്ന ചോദ്യം വേറെ ആരെങ്കിലും ചോദിച്ചാലേ എനിക്ക് അതിന്റെ ബാക്കി പറയാൻ പറ്റു. പക്ഷെ ഞാൻ അല്ലെ പറയുന്നത്, അത് കേൾകാതിരിക്കുന്നതാ നല്ലത് എന്ന് മനസ്സിലാക്കി ആരും ചോദിച്ചില്ല.
എന്ന് വച്ച് ഞാൻ പറയാതിരിക്കുമോ?..ഇതൊക്കെ നമ്മൾ എത്ര കണ്ടിരിക്കുന്നു.

'എന്താണെന്ന് വച്ചാൽ ജനിച്ചിട്ട്‌ 28 ന്റെ അന്നല്ലേ പേരിടുക..ഇത് ഒരു പേര് പോലും ഇല്ലാത്ത വിസ്കി അല്ലെ '

ഉള്ള സമയം വെറുതെ കളയണ്ട എന്ന് കരുതി ഞങ്ങൾ ഓരോ കാര്യങ്ങൾ സംസാരിച്ച് 12 മണിയാകാൻ കാത്തു നിന്നു. എന്നിട്ട് വേണം വേഗം വീട്ടിൽ പൊയി ശരിക്കുള്ള ന്യൂ ഇയർ പാർട്ടി തുടങ്ങാൻ.

തല്ലിപ്പൊളി പാട്ടുകളും പിന്നെ സിഗരെറ്റിന്റെ പുകയും.

എന്നാ ഞാൻ ഒരു സീരിയസ് കാര്യം ചോദിക്കട്ടെ, ' ഞാൻ ചോദിച്ചു'

'വേണ്ട', എല്ലാവരും കൂടെ പറഞ്ഞു.

'ഓക്കേ, എന്നാൽ ചോദിക്കാം, നമുക്ക് ഇപ്പൊ തന്നെ വീട്ടിൽ പോകാം? '

,'ഇപ്പോഴോ? ഇനി ഇപ്പൊ പോയാൽ നമ്മൾ ന്യൂ ഇയർ ആകുമ്പോ വീടെത്തില്ല'

'വേണ്ട, എന്തിനാ വീടെത്തുന്നത്. വഴിയിൽ വച്ച് ആഘോഷിക്കാം.. ഈ തല്ലിപ്പൊളി ആംബിയന്സിൽ നിൽക്കുന്നതിലും നല്ലതല്ലേ അത് ? ഈ ന്യൂ ഇയറിൽ നമ്മൾ എടുക്കേണ്ട .തീരുമാനവും അതാണ്‌.
ഇപ്പോൾ 11 .15.
ഈ സ്ഥലം ഇഷ്ടമല്ല എങ്കിൽ 11.15ന് തന്നെ ഇവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങണം. അല്ലാതെ ഇഷ്ടമില്ലാതെ 12 വരെ നിൽക്കുന്നതിൽ എന്തർത്ഥം ?'

ഞാൻ പറയുന്നതിൽ എന്തോ കാര്യമുണ്ടെന്നു എല്ലാവർക്കും ആദ്യമായി തോന്നി .

ഞാൻ തുടർന്നു, 'നിങ്ങളുടെ നോ, ഇവിടെ ഒന്നും സംഭവിക്കില്ല. . ഏതു ഒരു ദിവസവും പോലെ ഇന്നും കടന്നു പോകും..പക്ഷെ നിങ്ങടെ ഒരു യെസ്..'

"വേണ്ട, ഓവർ ആക്കണ്ട.", ആരൊക്കെയോ കൂടി എന്റെ എന്റെ വാ പൊത്തി. പക്ഷെ എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും എന്റെ ഇൻസ്പയറിംഗ് സ്പീച്ചിന്റെ ഫലമായി ഞങ്ങൾ അപ്പോൾ തന്നെ വീട്ടിൽ പോകാൻ തീരുമാനിച്ചു.

ഞങ്ങൾ വേഗം അവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങി.ഭാഗ്യത്തിന് വേഗം തന്നെ വീട്ടിലേക്ക് ടാക്സി കിട്ടി.ഞങ്ങൾ വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു.അവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങിയപ്പോൾ തന്നെ ഒരു പോസിറ്റീവ് എനർജി കിട്ടിയ പോലായി.

രാത്രി ഒന്നും കഴിക്കാത്ത കാരണം എല്ലാവർക്കും ഒടുക്കത്തെ വിശപ്പായിരുന്നു . അങ്ങനെ ട്രാഫിക്ക് ഒന്നുമില്ലാത്ത ഹൈ വേയിലൂടെ ഇങ്ങനെ പോകുമ്പോഴാണ് റോഡ്‌ സൈഡിൽ ഒരു തട്ട് കട കണ്ടത്.

'ഭയ്യ, യഹാം വണ്ടി നിർത്തുങ്കോ', ഹരി അയാളോട് പറഞ്ഞു.

'ഹോ, ഹരി, നിന്റെ തമിഴ് സമ്മതിക്കണം . അയാം പ്രൌഡ് ഓഫ് യൂ', അനി പറഞ്ഞു.

'അതിനു ഇത് തമിഴല്ല..കന്നടയാണ്..കന്നഡ പോലും അറിയാതെയാണോ നീ കാനഡയിൽ ഒക്കെ പോയി എം.ബി.എ ചെയ്യുന്നത്? കണ്ടോ ഡ്രൈവർക്ക് മനസ്സിലായി അയാള് വണ്ടി നിർത്തി ', ഹരി പറഞ്ഞു

ശരിയാ...എന്ത് മനസ്സിലായിട്ടാണോ എന്തോ അയാള് വണ്ടി നിർത്തി.

ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും ഇറങ്ങി. ദോശ , ഓമ്ലെറ്റ് എന്നിവ ആർത്തിയോടെ തിന്നു.

അതിനിടയ്ക്കാണ് ഞങ്ങൾ സമയം നോക്കിയത്. ന്യൂ ഇയറിന് ഇനി 2 മിനിറ്റ് മാത്രം..

'ചേട്ടാ, ഓരോ കാട്ടൻ ചായ കൂടെ', ഞങ്ങൾ പറഞ്ഞു.

'എന്റേൽ ഒരു 3 സ്പൂണ്‍ പഞ്ചസാര എക്സ്ട്രാ ഇട്ടേക്കു', സംശയിക്കണ്ട അനീഷ്‌ തന്നെ.

ചായക്കാരൻ അനീഷിനെ തുറിച്ചു നോക്കി. അവന്റെ ചായക്കു ഒരു 2 രൂപ കൂടുതൽ വാങ്ങി കാണും.അല്ലാ , അതും അനീഷിനു ഒരു അഭിമാനം ആണ് !

ചേട്ടൻ കട്ടൻ ചായകൾ എടുത്തു തന്നു.

10 ... 9 ... 8...7 ...

കൌണ്ട്ഡൌണ്‍ തുടങ്ങി.

ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും കട്ടൻ ചായയുടെ ഗ്ലാസ്‌ കൂട്ടി മുട്ടിച്ചു. പടക്കങ്ങൾ പൊട്ടുന്ന പാശ്ചാത്തല ശബ്ദത്തിൽ ഞങ്ങൾ ഉറക്കെ പറഞ്ഞു,
'ഹാപ്പി ന്യൂ ഇയർ !!'

ടാക്സി കാറിലെ എഫ്.എം സംഗീതമായിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ ഡീ.ജേ.
ബാംഗ്ലൂർ ഔട്ടർ റിംഗ് റോഡ്‌ ഞങ്ങളുടെ ഡാൻസ് ഫ്ലോർ.
പിന്നെ അണ്‍ലിമിറ്റഡ് ഡ്രിങ്ക്സ് (കട്ടൻ ചായ ) ആൻഡ്‌ ഫുഡ്‌.

എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും ന്യൂ ഇയർ തകർത്തു.

നടുറോഡിലെ ആഘോഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം ഞങ്ങൾ വീട്ടിലെത്തി രണ്ടാം റൌണ്ട് ആഘോഷങ്ങൾ തുടങ്ങി.
ഇക്കൊല്ലം ന്യൂ ഇയർ ആഘോഷത്തിന് പറ്റിയ തെറ്റുകൾ അടുത്ത വർഷം തിരുത്തണം. അത് കൊണ്ട് അടുത്ത വർഷം ന്യൂ ഇയറിന് എന്ത് ചെയ്യണം എന്ന് അപ്പോഴേ ഞങ്ങൾ ചർച്ച തുടങ്ങി .

'താജ്' , 'ഗോവ', 'പാർട്ടി', 'ബ്രിഗേഡ് റോഡ്‌' , 'വീട് '

പുതുവത്സരാശങ്കകൾ തുടർന്നു....

ലോകം അവസാനിച്ച ദിവസം

2014-08-30T16:44:00.000+05:30

പുലർച്ചെ രണ്ടര മൂന്ന് ..
ആ ദിവസം എന്നെ സ്വീകരിച്ചത് ഞെട്ടിപ്പിക്കുന്ന ആ വാർത്തയുമായാണ് ..

അറിഞ്ഞത് സത്യം തന്നെയാണോ എന്നറിയാൻ ഞാൻ അത് വീണ്ടും വീണ്ടും വായിച്ചു ..

അത് വെറും വാർത്തയല്ല, സത്യമാണ് എന്ന് മനസ്സിലായതിന് ശേഷവും എനിക്ക് അത് വിശ്വസിക്കാനായില്ല ..

ഉറങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്ന സിമിയെ ഞാൻ വിളിച്ചെണീപ്പിച്ചു..

"എന്താ?", അവൾ ഉറക്കത്തിൽ ചോദിച്ചു

"നീ... നീ, ഈ വാർത്ത കണ്ടോ?", ഞാൻ ചോദിച്ചു

"എന്താ? ലോകം അവസാനിച്ചോ?", അവൾ ഉറക്കത്തിൽ ചോദിച്ചു

ഞാൻ ഒരു നിമിഷം ആലോചിച്ചിരുന്നു..ലാപ്‌ടോപ്‌ സ്ക്രീനിൽ തെളിഞ്ഞ ആ വാർത്തയും ചിത്രവും ഒരിക്കൽ കൂടെ നോക്കി..

"ഹം... അങ്ങനേം പറയാം ...."

-----------------------------------------

ചില സ്ഥലങ്ങളോ സന്ദർഭങ്ങളോ ഉണ്ട് .. അവ നമുക്ക് കുറേ ഓർമ്മകൾ സമ്മാനിക്കും..ചിലപ്പൊ മധുരമുള്ളത് , ചിലപ്പോ ഞെട്ടിക്കുന്നത്..അമേരിക്ക എന്ന് കേൾക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് ഓർമ വരുന്നത് ഞെട്ടിക്കുന്ന ഒരു സംഭവമാണ്.. ജീവിതകാലം മുഴുവൻ വേട്ടയാടാൻ സാധ്യത ഉള്ള ഞെട്ടൽ !

-------------------------------------------
ഏതാനും ദിവസങ്ങൾക്ക് മുൻപ്
ബാംഗ്ലൂർ

പുലർച്ചെ രണ്ട് മണിക്കാണ് സിമി ഫോണ്‍ വിളിച്ചത് , ആ വാർത്ത പറയാൻ..(ഏതു വാർത്ത?ആ ഞെട്ടിപ്പിക്കുന്ന വാർത്തയല്ല ..അവിടേക്ക് എത്താൻ കുറച്ചു കൂടെ വായിക്കണം.)
"നിന്റെ വിസ ഇന്റർവ്യൂ ഡേറ്റ് ആയി "
ഉറക്കത്തിനിടയിൽ അത് ശരിക്കുമുള്ള കാൾ ആണോ അതോ സ്വപ്നമാണോ എന്ന് ഉറപ്പു വരുത്താൻ വേണ്ടി ഞാൻ മൊബൈൽ ഫോണിലേക്ക് തുറിച്ചു നോക്കി..അതെ കാൾ തന്നെയാണ് ."വോ.അടിപൊളി..അപ്പൊ ഇനി ശേഷം ഭാഗം അമേരിക്ക ..അല്ലേ ?"

"യെസ് , ഐ ആം വെയിറ്റിങ് ", വിജയ്‌ വില്ലനോട് പറഞ്ഞ പോലെ സിമി എന്നോട് പറഞ്ഞു ...

ഇനി ചെറിയ ഒരു ഫ്ലാഷ്ബാക്ക് (വെറുതെ, ജസ്റ്റ്‌ ഫോർ ഹോറർ.ലിനീർ സ്റ്റോറി ടെല്ലിംഗ് ഇപ്പൊ ഔട്ട്‌ ഓഫ് ഫാഷൻ അല്ലേ )

കല്യാണം കഴിഞ്ഞതിന്റെ രണ്ടാം മാസം ആണ് സിമി ഓണ്‍സൈറ്റ് കിട്ടി അമേരിക്ക പോയതും ഞാൻ വീണ്ടും പഴയ പോലെ ബാച്ച്ലർ ആയതും .സിമിടെ കമ്പനിയിൽ നിന്ന് തന്നെ എനിക്കുള്ള വിസയും അപ്ലൈ ചെയ്തിരുന്നു.
വിസ അപ്പ്രൂവ് ആകുമോ?വിസ കിട്ടിയാൽ തന്നെ എനിക്ക് എന്റെ ഓഫീസിൽ നിന്നും ലീവ് കിട്ടുമോ?ലീവ് കിട്ടിയില്ലെങ്കിൽ എന്ത് ചെയ്യും?

ഇത് പോലെ നിരവധി ചോദ്യ ചിന്നങ്ങൾ മുന്നില് വന്നു നിന്നപോൾ, പിന്നെ വേറൊന്നും ആലോചിച്ചില്ല..ഏറ്റവും എളുപ്പമുള്ള തീരുമാനം തന്നെ എടുത്തു.അപ്ലൈ ചെയാം..ബാക്കി വരുന്നിടത്ത് വച്ച് കാണാം ..അല്ല പിന്നെ !

അങ്ങനെയാണ് ഇപ്പൊ ദേ അതിനന്റെ ആദ്യ പടിയായി വിസ ഇന്റർവ്യൂ ഡേറ്റ് കിട്ടിയത്.

പിന്നീടങ്ങോട്ട് കാര്യങ്ങളെല്ലാം ശടപടേ ശടപടേ എന്നായിരുന്നു.

പിന്നെ എനിക്ക് ഓർമയുള്ളത് മാനേജർടെ മുൻപിൽ 1 മാസം ലീവ് ചോദിക്കുന്നതാ.ക്രിസ്മസ് സമയമായ കാരണം ജോലി കുറവാകുമെന്നും, അഥവാ ജോലി കുറേ ഉണ്ടെങ്കിലും ഞാൻ ഇവിടെ ഇരുന്നിട്ട് പ്രത്യേകിച്ച് കാര്യമൊന്നുമില്ലെന്നും ഞാൻ മാനേജറെ പറഞ്ഞു ഫലിപ്പിച്ചു.
മനസ്സില്ലാമനസോടെയാണെങ്കിലും ഒടുവിൽ മാനേജർ ലീവ് തന്നു .ഉടൻ തന്നെ ടിക്കെറ്റും ബുക്ക്‌ ചെയ്തു.

ഡിസംബർ 21 2013. ഞാൻ അമേരിക്കയിലേക്ക് പറക്കുന്നു..അതേ, മായൻ കലണ്ടർ പ്രകാരം ലോകം അവസാനിക്കാൻ പോകുന്ന അതേ ദിവസം!

----------
ഡിസംബർ 21 2013

ജർമനി വഴിയായിരുന്നു എന്റെ ഫ്ലൈറ്റ്. ഞാൻ ഇന്ത്യയിൽ ആയിരിക്കുംബോഴാണോ, ജർമനിയിൽ ആയിരിക്കുംബോഴാണോ അമേരിക്കയിൽ എത്തിയിട്ടാണോ, അല്ല ഇതൊന്നുമല്ലാതെ ആകാശത്തായിരിക്കുംബോഴാണോ ലോകം അവസാനിക്കുക എന്നായിരുന്നു എന്റെ കൂട്ടുകാരുടെ ചർച്ചാവിഷയം.. പക്ഷെ ടിന്റുമോൻ പറഞ്ഞ പോലെ അച്ചാറിന്റെ കുപ്പിയിൽ എക്സ്പൈറി ഡേറ്റ് 2014 ആയ കാരണം ലോകം അവസാനിക്കില്ല എന്ന് എനിക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു ..

അങ്ങനെ ഞാൻ ബാംഗ്ലൂർ നിന്നും ഫ്ലൈറ്റ് കയറി. വിജയകരമായി ജർമനി എത്തി.
-----------------------------------
ജർമനി

നേരത്തെ പറഞ്ഞ പോലെ ഓരോ സ്ഥലങ്ങളെ പറ്റി ഓരോ ഓർമകളാണല്ലൊ.. അമേരിക്കയിലേക്കുള്ള യാത്രമദ്ധ്യേ കേവലം 2 മണിക്കൂറേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ എങ്കിലും ജർമനിക്കും നല്കാനായി ഒരു ഓർമ ..

ജർമനി എയർപോർട്ട്

ജർമനി എത്തിയ വിവരം ആരെയെങ്കിലും വിളിച്ചു പറയണം എന്നുണ്ടെങ്കിൽ ഞാൻ മൊബൈലിൽ ഇന്റർനാഷണൽ റോമിംഗ് ആക്റ്റിവേറ്റ് ചെയ്തിട്ടില്ല.അത് കൊണ്ട് തന്നെ ആരെയും വിളിക്കാൻ പറ്റില്ല.. എയർ പോർട്ടിലാണെങ്കിൽ അടുത്തെങ്ങും ഒരു ഫോണും കാണാനുമില്ല.. അപ്പോഴാണ്‌ അവിടെ ഫ്രീ വൈ ഫൈ ഉള്ള കാര്യം അറിഞ്ഞത്..അത് മതി.. അപ്പൊ ദേ തേടിയ ഹെല്പ് ഡസ്ക് കാലിലും ചുറ്റി ..വേഗം തന്നെ അവിടെ പോയി വൈ ഫൈ ബ്രോഷർ വാങ്ങി.

ജർമനിയിൽ കാല് കുത്തിയതും ജർമൻകാർ പണി തന്നു എന്ന് അപ്പൊ മനസിലായി..വൈ ഫൈ കണെക്റ്റ് ചെയ്യുമ്പോ കിട്ടുന്ന ഹോം പേജിൽ ഏതെങ്കിലും ഫോണ്‍ നമ്പർ കൊടുത്താൽ അവർ അതിലേക്ക് വൈ ഫൈ പാസ്‌ വേഡ് മെസേജ്‌ അയക്കും പോലും.ഫോണ്‍ കണെക്ഷൻ ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ടാ വൈ ഫൈ ഉപയൊകിക്കാമെന്നു തീരുമാനിച്ചത്.പക്ഷെ വൈ ഫൈ ഉപയൊകിക്കനമെങ്കിൽ ഫോണ്‍ നമ്പർ വേണം. ഒരു മാതിരി 'ജോലി ഇല്ലാത്തോണ്ട് എക്സ്പീരിയന്സ് കിട്ടുന്നില്ല ..എക്സ്പീരിയന്സ് ഇല്ലാത്തോണ്ട് ജോലി കിട്ടുന്നില്ല' എന്നൊക്കെ പറയുന്ന അവസ്ഥ .

ഏതായാലും ഒരു പാസ്‌വേഡ് കിട്ടുന്നതല്ലേ, വെറുതേ കളയണ്ട. വൈ ഫൈ പാസ്‌ വേഡ് അയക്കാനുള്ള നമ്പറായി നേരെ സിമിടെ ഫോണ്‍ നമ്പർ കൊടുത്തു , എന്നിട്ട് നേരെ അവിടത്തെ സെക്യൂരിറ്റി ഗേറ്റിനടുത്തേക്ക് നടന്നു ...

(തുടരും)
---------------------------
ലോകാവസാനത്തിന് മുൻപേ ഫ്ലൈറ്റ് അമേരിക്കയിൽ ലാൻഡ്‌ ചെയ്തു.
---------------------------

നുവാർക് എയർപോർട്ട്

അരിപ്പൊടിയോ അച്ചാറോ കൊണ്ട് പോകാത്തതിന്റെ പേരിലും, വലിയ സിനിമാ നടൻ, ഇന്ത്യൻ പ്രസിഡന്റ്‌ എന്നിവ അല്ലാത്തതിന്റെ പേരിലും, എന്റെ ഇമ്മിഗ്രഷനോക്കെ പെട്ടെന്ന് കഴിഞ്ഞു..വർക്കിംഗ് ഡേ ആയത് കൊണ്ട് സിമിടെ അടുത്ത് എയർ പോർട്ടിൽ വരണ്ടാ എന്ന് നേരത്തേ പറഞ്ഞിരുന്നു ...അത് കൊണ്ട് എയർപോർട്ടിൽ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങി നേരെ ഒരു ടാക്സി വിളിച്ചു.
ആജാനബാഹുവായ ആ ടാക്സി ഡ്രൈവർക്ക് അഡ്രസ്സും പറഞ്ഞു കൊടുത്തു .

ജീ.പീ.എസ്സിൽ അഡ്രസ്സ് എന്റർ ചെയ്തു അയാള് നേരെ വണ്ടി എടുത്തു.

അമേരിക്കയാണെന്നോന്നും പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല..അവിടെയും ടാക്സിക്കാർ പറ്റിക്കുമെന്ന് മനസിലായി.അപ്പുറത്തെ റോഡിലെ ടോൾ ബൂത്ത്‌ കാണിച്ച് അതിന്റെ വരെ പൈസ വാങ്ങി ആ മഹാമനസ്ക്കൻ. പിന്നെ എന്നെക്കാൾ പ്രായവും, പൊക്കവും, തടിയുമൊക്കെ ഉള്ള ആളല്ലേ എന്ന് കരുതി ഞാൻ അയാളോട് ക്ഷമിച്ചു ..

ഏതായാലും ജീ.പീ. എസ്സ് കറകറ്റ് ആയി വീട്ടില് എത്തിച്ചു. ടാക്സിയിൽ നിന്നുമിറങ്ങി പൈസയും കൊടുത്ത് ഞാൻ ഇറങ്ങി.

ഇപ്പോഴാണ് ഇവിടത്തെ തണുപ്പ് ശരിക്ക് അറിയുന്നത്. പക്ഷെ അതൊന്നും ആലോചിക്കാൻ എനിക്ക് സമയമുണ്ടായിരുന്നില്ല..ഇനിയൊരു കോളിംഗ് ബെല്ലിനപ്പുറം സിമിയെ കാണാം..4 മാസത്തിന് ശേഷം..
ഞാൻ ആകാംഷയോടെ വീടിനടുത്തേക്ക് നടന്നു.
പക്ഷെ എന്റെ ആ ഊഹം തെറ്റി. മറ്റൊന്നും കൊണ്ടല്ല.. അവിടത്തെ കോളിംഗ് ബെൽ വർക്ക് ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. (അമേരിക്കയാണത്രേ അമേരിക്ക!! )
പക്ഷെ വാതിൽ മുട്ടുന്നതിനു മുൻപ് തന്നെ സിമി വന്നു വാതിൽ തുറന്നു..എന്തൊരു അണ്ടർസ്റ്റാന്റിങ്ങ്. അല്ലേ ?

അണ്ടർസ്റ്റാന്റിങ്ങ് എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോഴാ, നേരത്തെ പറഞ്ഞ ജർമൻ കഥടെ ബാക്കി ..

വീടിനകത്തേക്ക് കയറിയതും ഞാൻ സിമിയോട് ചോദിച്ചു..

ഞാൻ: ഞാൻ ജർമനി എത്തി എന്നത് നിനക്ക് മനസ്സിലായില്ലേ?
സിമി : ഹം , മനസ്സിലായില്ലോ , ജർമനി എയർപോർട്ട് വൈ ഫൈ പാസ്‌വേഡ് മെസേജ് വന്നു..മെസേജ് വന്ന സമയം ഒക്കെ കൂടെ കണക്കാക്കിയപ്പോൾ എനിക്ക് തോന്നി നീ അയച്ചതാണെന്ന് ..

'ഹോ, ബ്രില്ല്യന്റ്, നമ്മുടെ ഒരു കാര്യം !', ഞങ്ങൾ സ്വയം പുകഴ്ത്തി . ! ഞാൻ ഉപയോകിക്കാൻ ശ്രമിച്ച ഐഡിയ വർക്ക് ഔട്ട്‌ ആയതിൽ ഞാൻ അഭിമാനപുളകിതനായി.ജർമനി അങ്ങനെ നല്ല ഒരു ഓർമ തന്ന രാജ്യമായി !

----------------------------

പറഞ്ഞു വന്നപ്പോ ഒരു കാര്യം പറയാൻ മറന്നു..

ലോകം അവസാനിച്ചില്ല .

മായൻ കലണ്ടർ അല്ല, മനോരമ കലണ്ടർ തന്നെ നല്ലത് എന്ന് കാലം തെളിയിച്ചു..

-----------------------

അമേരിക്കൻ ഡേയ്സ്

ജെറ്റ് ലാഗ്, ജെറ്റ് ലാഗ് എന്ന് അത്രേം നാൾ കേട്ടിട്ടേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.. അതും അനുഭവിക്കാനുള്ള ഭാഗ്യം ഉണ്ടായി..
ജെറ്റ് ലാഗ് - അതാണ്‌ കഥയിലെ ട്വിസ്റ്റ്‌ ഉണ്ടാക്കാൻ പോകുന്ന പ്രതിഭാസം !

ജെറ്റ് ലാഗ് ഉള്ളതിന്റെ പേരിൽ അടുത്ത ദിവസം പുലര്ച്ചെ ഒരു 2 മണി ആകുമ്പോ തന്നെ എണീറ്റു. നാട്ടിലുള്ളവരൊക്കെ ഓണ്‍ലൈൻ ഉള്ളത് കൊണ്ട്, ചാറ്റ് ചെയ്തങ്ങനെ ഇരുന്നു. അമേരിക്കയിലെ ആദ്യത്തെ കറക്കം ശനിയാഴ്ച സ്നോ സ്കീന്ഗ് ആയിരുന്നു..
അത് കഴിഞ്ഞു വീട്ടിലെത്തിയതും, ഒരു ആറു മണി ആയപ്പോഴേക്കും വീണ്ടും ജെറ്റ് ലാഗ് തലയ്ക്കു പിടിച്ചു.. ഡിന്നർ പോലും കഴിക്കാതെ ഉറങ്ങാൻ കിടന്നു ..

------------------
ഡിസംബർ 23 പുലർച്ചെ

തലേ ദിവസത്തെ പോലെ വീണ്ടും ഒരു രണ്ടര മൂന്നായപ്പോ എണീറ്റു..ഫേസ്ബുക്ക്‌ ലോഗിൻ ചെയ്തു ..ഫേസ്ബുക്കിൽ കുറേ പേർ ഷെയർ ചെയ്തിര്ക്കുന്ന ആ വാർത്ത‍ കണ്ടു ഞാൻ ഞെട്ടി.

ഓ, ഫേസ്ബുക്ക് വാർത്തയല്ലേ ഫെയ്ക്ക് ആകാനെ വഴിയുള്ളൂ, ഞാൻ ഓർത്തു.
മരിക്കാത്തവർ മരിച്ചു എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു എന്തോരം ഷെയർ നമ്മൾ കണ്ടിരിക്കുന്നു..

ഈ പറഞ്ഞ ന്യൂസ്‌ സത്യമാകരുതേ എന്ന പ്രാർഥനയോടെ ഞാൻ ഗൂഗിൾ ചെയ്തു.

സത്യമാണ് !

ഞാൻ അത് വീണ്ടും വീണ്ടും വായിച്ചു ..

അത് വെറും വാർത്തയല്ല, സത്യമാണ് എന്ന് മനസ്സിലായതിന് ശേഷവും എനിക്ക് അത് വിശ്വസിക്കാനായില്ല ..

ഉറങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്ന സിമിയെ ഞാൻ വിളിച്ചെണീപ്പിച്ചു..

"എന്താ?", അവൾ ഉറക്കത്തിൽ ചോദിച്ചു

"നീ, നീ, ഈ വാർത്ത കണ്ടോ?", ഞാൻ ചോദിച്ചു

"എന്താ? ലോകം അവസാനിച്ചോ?", അവൾ ഉറക്കത്തിൽ ചോദിച്ചു

ഞാൻ ഒരു നിമിഷം ആലോചിച്ചിരുന്നു..ലാപ്‌ടോപ്‌ സ്ക്രീനിൽ തെളിഞ്ഞ ആ വാർത്തയും ചിത്രവും ഒരിക്കൽ കൂടെ നോക്കി..

"ഹം... അങ്ങനേം പറയാം "

"എന്ത് പറ്റി ?", അവൾ പതുക്കെ കണ്ണ് തുറന്നു.

"സച്ചിൻ ഓ ഡി ഐ ൽ നിന്നും റിട്ടയർ ചെയ്തു !"

"എന്ത്?", സിമി ഞെട്ടിയുണർന്നു.

അവൾ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു ലാപ്‌ ടോപ്പിൽ നോക്കി ആ വാർത്ത വായിച്ചു.
"എന്നാലും ഒന്ന് മുൻകൂട്ടി പറയുക പോലും ചെയ്തില്ലല്ലോ ", അവൾ ചോദിച്ചു

അവളുടെ ചോദ്യത്തിന് എനിക്ക് മറുപടി ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.ക്രിക്കറ്റ് കണ്ടു തുടങ്ങിയ കാലം മുതൽ കാണുന്ന സച്ചിന്റെ ഓ.ഡി.ഐ കളി ലൈവ് ആയി ഇനി ഒരിക്കലും കാണാൻ പറ്റില്ല എന്ന് ആലോചിക്കാൻ പോലും കഴിയാത്ത കാര്യമായിരുന്നു. ഒരു നാൾ ഈ ദിവസം വന്നെത്തും എന്ന് അറിയാമായിരുന്നെങ്കിലും ലോകാവസാനം മുന്പ് വരും എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ പോലെ ഇതും മുന്പ് പറയുമെന്നെങ്കിലും പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നു..എന്നാലും സച്ചിൻ.!!

ജെറ്റ് ലാഗ് ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് സിമി കുറച്ചു കഴിഞ്ഞ് ഉറങ്ങി ..
ഞാനാണെങ്കിൽ ഓരോരുത്തർ സച്ചിന് കൊടുക്കുന്ന ട്രിബ്യൂട്ട് വായിച്ചിരുന്ന് നേരം വെളുപ്പിച്ചു

----------------------

ദിവസങ്ങൾ മാസങ്ങൾ കടന്നു പോയി,
ഇപ്പോഴും അമേരിക്കയെ പറ്റി ആലോചിക്കുമ്പോൾ ചിന്ത പോകുന്നത് ഈ വഴിക്കാണ്..കാരണം സച്ചിന്റെ കാര്യം വരുമ്പോ നമ്മൾ പണ്ടേ സൂപ്പർസ്റ്റിഷിയസ് ആണല്ലോ..ഞാൻ അമേരിക്ക പോയില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ സച്ചിൻ റിട്ടയർ ചെയ്യില്ലായിരുന്നോ? (നിലത്തിരുന്ന ഞാൻ കസേരയിൽ കയറി ഇരുന്നത് കൊണ്ടാകുമോ സച്ചിൻ ഔട്ട്‌ ആയത് എന്നൊക്കെ ചിന്തിക്കുന്ന പോലെ ;) )

അങ്ങനെയാണ് അമേരിക്ക എന്റെ ഓർമയിൽ ഇടം നേടിയത്. കേൾക്കുന്നവർക്ക് ഇത് വെറും തമാശയോ മണ്ടത്തരമോ ആകാം .പക്ഷെ ഇന്ത്യൻ ക്രിക്കറ്റിനെയും പിന്നെ എന്നെയും നന്നായി അറിയുന്നവർക്ക് മാത്രം ഒരു പക്ഷെ ഇത് മനസിലായേക്കാം ...

Sachin, Cricket is not the same without you.

ഫേസ്ബുക്ക്‌ വാൾ പേജ്

2014-02-02T23:39:00.001+05:30

ഒരു ഫേസ്ബുക്ക്‌ വാൾ പേജ് ഉണ്ടാക്കാനുള്ള ശ്രമം..ഇത് സീരിയസ് ആയി എടുക്കരുത്..ഇതിലെ ഡയലോഗ്സ് എല്ലാം വെറുതെ തമാശയ്ക്ക് വേണ്ടി ഉണ്ടാക്കിയതാ ..ജസ്റ്റ്‌ ഫോർ ഹൊറർ.. അത് കൊണ്ട് ആരുടേയും വികാരം വ്രണപ്പെടരുത് എന്ന അപേക്ഷയോടെ ഇവിടെ പോസ്റ്റുന്നു

This is a satire, the ‘quotes’ attributed to the ‘sources’ in the article are fake.Readers are requested to read the articles in the right spirit and not confuse the content on this website with real life happenings.

എം.കേയുടെ കാത്തിരിപ്പ്‌

2013-10-20T10:23:00.000+05:30

കത്തിന്റെ മുകളിലെ മേൽവിലാസം കണ്ട് പോസ്റ്റ്‌മാന്റെ കൈകൾ വിറച്ചു..എം.കേയ്ക്ക് ഒരു റെജിസ്റ്റേഡ് പോസ്റ്റ്‌.
പോസ്റ്റ്‌മാൻ ആ അഡ്രസ്സ് വീണ്ടും വീണ്ടും വായിച്ചു.. ഓരോ തവണ വായിക്കുമ്പോഴും ആ കണ്ണുകൾ വിറച്ചു.

ലോകത്തുള്ള എല്ലാ വൈദ്യുതിയും അയാളുടെ ഉള്ളിലൂടെ കടന്ന് പോകുന്നതായി അയാൾക്ക് തോന്നി..അതിനെന്താ കാരണം? ഇത്രയും ഭീകരനാണോ എം.കേ?

അല്ല, എം.കേ ഒരു പാവത്താനാണ് എന്നാണു നാട്ടുകാരുടെ എല്ലാം അഭിപ്രായം..
പിന്നെ, ഈ പോസ്റ്റ്‌മാന് എം.കേടെ പേര് കണ്ടിട്ടെന്താണ്‌ ഇത്രയും ഭയം തോന്നാൻ കാരണം?

ആ കാരണം തേടി നമുക്ക് ഒരു വർഷം പിറകോട്ട് പോകാം..

എം.കേ - ഒരു നിഷ്കളങ്കനായ ചെറുപ്പക്കാരൻ.ഉദയസൂര്യനുമായി മത്സരം എം.കേടെ വിനോദമായിരുന്നു..ആര് ആദ്യം ഭൂമിയെ ദർശിക്കും എന്ന മത്സരം. പ്രഭാത ഭക്ഷണവും പത്രം വായനയുമൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് എം.കേ വീടിന്റെ ജനാലയിലൂടെ ദൂരേക്ക്‌ നോക്കി ഇരിക്കും.വേനൽപാടങ്ങളുടെ സൗന്ദര്യമോ മേഘങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്ന ദൃശ്യവിസ്മയമോ ആയിരുന്നില്ല എം.കേ നോക്കിയിരുന്നത്..അറ്റം കാണാത്ത ആ ടാർ ഇട്ട റോഡിലൂടെ വരുന്ന പോസ്റ്റ്‌മാനെ ആയിരുന്നു എം.കേടെ കണ്ണുകൾ തേടി കൊണ്ടിരുന്നത് ..

പതിവ് പോലെ അന്നും പതിനൊന്ന് മണിയായപ്പോൾ പോസ്റ്റ്‌ മാൻ വന്നു.

"ചേട്ടാ, യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിൽ നിന്നുമെനിക്ക് കത്തുണ്ടോ?", എന്നത്തേയും പോലെ എം.കേ ആകാംഷയോടെ ചോദിച്ചു.

'ഇല്ല' എന്ന് ആന്ഗ്യം കാണിച്ച് കൊണ്ട് പോസ്റ്റ്‌ മാൻ തല താഴ്ത്തി സൈക്കിൾ ചവിട്ടി പോകുന്നത് എം.കേ നിറകണ്ണുകളോടെ നോക്കി ഇരുന്നു..

ദിവസങ്ങൾ കടന്നു പോയി..ഈ പതിവ് തുടർന്നു ..

അന്ന് പതിനൊന്ന് മണിയായിട്ടും പോസ്റ്റ്‌മാനെ കണ്ടില്ല..

ബീ.ടെക്ക് സർട്ടിഫിക്കറ്റ് കാത്തു കാത്തു പ്രതീക്ഷ അറ്റ എം.കേ അർത്ഥമില്ലാത്ത ആ ഒരു ദിവസത്തെയും കൂടി ശപിച്ചു കൊണ്ട്, വീടിന്റെ വാതിലും ജനാലയും അടച്ച് പോയി കട്ടിലിൽ കിടന്നു..

ഒന്നു മയങ്ങി വന്നപ്പോഴേക്കും വീടിന്റെ കോളിംഗ് ബെൽ ശബ്ദിച്ചു.

എം.കേ പോയി വാതിൽ തുറന്നപ്പോൾ വീടിന്റെ മുൻപിൽ ഒരു ജനക്കൂട്ടം. പൊസ്റ്റ്മാൻ എം.കേയുടെ വായിൽ ഒരു ലഡ്ഡു കുത്തി തിരുകി.

"മോനേ, നീകാത്തിരുന്ന ദിവസം വന്നെത്തി . ഇതാ, യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിൽ നിന്നും നിനക്കുള്ള കത്ത് ..ഞങ്ങൾ നാട്ടുകാർ എല്ലാവരും കൂടെ ആഘോഷമായി ഇങ്ങോട്ട് വന്നത് നിനക്ക് ഇത് തരാൻ വേണ്ടിയാണ്.."

എം.കേ സന്തോഷത്തോടെ, ആഹ്ലാദത്തോടെ, ആ കത്ത് പൊട്ടിച്ച് വായിച്ചു. കത്ത് പൊട്ടിച്ചതിന്റെ പത്തിരട്ടി ശക്തിയിൽ പൊസ്റ്റ്മാനിട്ടും പൊട്ടിച്ചു !

പൊസ്റ്റ്മാൻ ബോധരഹിതനായി താഴെ കിടന്നു !

ഇത്രയും നാൾ ഒരു ഈച്ചയെ പോലും നോവിക്കാത്ത എം.കേയുടെ മറ്റൊരു മുഖം കണ്ട നാട്ടുകാർ അപ്പോൾ കണ്ട കാഴ്ച്ച വിശ്വസിക്കാനാവാതെ സ്ഥബ്ദരായി നിന്നു .

എം.കേ ഒന്നും മിണ്ടാതെ വീടിനകത്തേക്ക് നടന്നു.വാതിൽ അടച്ചു.
തനിക്കു കിട്ടിയ കത്ത് വീണ്ടും വായിച്ചു. ഉത്തരക്കടലാസിൽ 'ദയവു ചെയ്ത് എന്നെ പാസ്സ് ആക്കണേ. ഈ പേപ്പർ കൂടിയേ ഉള്ളൂ', എന്ന് എഴുതി വച്ചതിന് യൂണിവേഴ്സിറ്റി എം.കേയെ പരീക്ഷയിൽ തോൽപിച്ചിരിക്കുന്നു !

മാത്രമല്ല, ആയിരം രൂപ പിഴ അടച്ചാലേ ഇനി പരീക്ഷ എഴുതാൻ പറ്റൂ. ഇടി വെട്ടിയവനെ പാമ്പ് കടിച്ചു, പാമ്പിന് എയിഡ്സും ഉണ്ടായിരുന്നു എന്ന പോലത്തെ അവസ്ഥയായി എം.കേയ്ക്ക്.

പിന്നീട് എം.കേ ദിവസങ്ങളോളം വീട്ടിലെ മുറിയിലെ ഇരുട്ടിൽ ഇരുന്നു..

പൊസ്റ്റ്മാനാണെങ്കിലോ എം.കേയുടെ വീടിന്റെ ഭാഗത്തേക്ക്‌ പോകാതായി ..

സംഭവിച്ചതെല്ലാം നല്ലതിനെന്ന ഭഗവദ് ഗീത വാക്യം മനസ്സിൽ ആലോചിച്ച് എം.കേ വീണ്ടും പരീക്ഷ എഴുതാൻ തീരുമാനിച്ചു. ഇത്തവണ മാന്യമായ രീതിയിൽ പരീക്ഷ എഴുതി. ഇത്തവണയും എന്തായാലും ജയിക്കും എന്ന് എം. കേയ്ക്ക് ഉറപ്പാണ്..

റിസൾട്ട്‌ വന്നപ്പോൾ ജയിച്ചോ എന്ന് പത്രത്തിൽ നോക്കിയില്ല. അതിന് പിന്നിലും ഉണ്ടൊരു കുഞ്ഞ് ഫ്ലാഷ് ബാക്ക് .. ഇതിന് മുൻപത്തെ ബോർഡ് എക്സാമിന്റെ റിസൾട്ട്‌ 'ജയിച്ചു' എന്ന് പത്രത്തിൽ കണ്ട് കൂടുകാർക്ക് ഭക്ഷണം വാങ്ങി കൊടുത്തതൊക്കെയായിരുന്നു ..പക്ഷെ പത്രത്തിലെ അക്ഷരപ്പിശകായിരുന്നു അത് എന്ന് പിന്നീടാണ് മനസിലായത്..അന്ന് മുതൽ പത്രത്തിൽ റിസൾട്ട്‌ നോക്കുന്നത് എം.കേ ഉപേക്ഷിച്ചു.

ബീ.ടെക്ക് കിട്ടാനായി നേടിയെടുക്കേണ്ട ഒരേ ഒരു പേപ്പർ തന്റെ കഴിവ് കൊണ്ടല്ലെങ്കിൽ ഉത്തരക്കടലാസ് വിലയിരുത്തുന്ന മാഷിന്റെ ദയവ് കൊണ്ടെങ്കിലും ജയിക്കട്ടെ എന്ന് കരുതിയാണ് ആ തവണ 'ദയവു ചെയ്ത് എന്നെ പാസ്സ് ആക്കണേ. ഈ പേപ്പർ കൂടിയേ ഉള്ളൂ' എന്ന് എഴുതി വച്ചത്. പക്ഷെ ആ നീക്കം പാളി.. ചന്ദ്രിലെക്ക് റോക്കറ്റ് വിട്ടിട്ട് അവസാം ആ റോക്കറ്റ് അപ്പുറത്തെ ചന്ദ്രേട്ടന്റെ വീട്ടില് പോയി പതിച്ച പോലെയായി..

അത് കൊണ്ടൊക്കെ തന്നെയാണ് ഇത്തവണ നന്നായി പഠിച്ച് പരീക്ഷ എഴുതിയതും, ഇപ്പൊ റിസൾട്ട്‌ നോക്കാതെ സർട്ടിഫിക്കറ്റിനായി കാതിരിക്കുന്നതും....യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിൽ നിന്നും സർട്ടീഫിക്കറ്റിനായുള്ള ഈ കാത്തിരിപ്പ്‌... ഈ കാത്തിരിപ്പിനും ഒരു സുഖമുണ്ട്..

-------------------

വർത്തമാന കാലം

പൊസ്റ്റ്മാൻ എം.കേയ്ക്ക് വന്ന ആ കത്ത് വീണ്ടും നോക്കി. കത്തിന്റെ മറുപുറം കണ്ടപ്പോൾ നേരത്തേ തന്നെ ഞെട്ടി ഇരുന്ന അയാൾ വീണ്ടും ഞെട്ടി .. കാരണം കത്ത് യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിൽ നിന്നാണ്.. ഇനി ഒരിക്കൽ കൂടെ ആ കാപാലികന്റെ കൈയിൽ നിന്നും തല്ല് വാങ്ങാൻ തനിക്ക് വയ്യ എന്ന് അയാൾ ഓർത്തു ..
എന്നാൽ ഉത്തരവാദിത്വമുള്ള ഒരു പൊസ്റ്റ്മാൻ എന നിലയിൽ ആ കത്ത് എങ്ങനെയെങ്കിലും എം.കേയെ എൽപ്പിക്കണം..അത് എങ്ങനെ എന്നറിയാതെ പൊസ്റ്റ്മാൻ ചിന്താമഗ്നനായി ..

ഇനി പൊസ്റ്റ്മാൻ വരുമ്പോൾ അന്നത്തെ സംഭവത്തിന്‌ മാപ്പ് പറയണം എന്ന ചിന്തയോടെ എം.കേവീടിന്റെ ജനാലയിലൂടെ വീണ്ടും അയാളുടെ വരവ് നോക്കിയിരുന്നു..

എം.കേയുടെ കരസ്പർശനത്തിനായി പൊസ്റ്റ്മാന്റെ കൈയിലുള്ള കവറിനകത്തെ ബീ.ടെക്ക് സർട്ടീഫിക്കറ്റും , ബീ.ടെക്ക് സർട്ടീഫിക്കറ്റ് ഇന്ന് വരും നാളെ വരും എന്ന പ്രതീക്ഷയിൽ എം.കേയും അവരവരുടെ കാത്തിരിപ്പുകൾ തുടർന്നു..

------------------------------

അപ്പോത്തിക്കരികൾ നഗരത്തിൽ !

2013-09-19T09:33:00.000+05:30

"എന്താടാ, പുതിയ ബ്ലോഗ്‌ ഒന്നുമില്ലേ? ", സ്കൈപ്പിന്റെ അങ്ങേ അറ്റത്ത് നിന്നും പമ്മൂന്റെ അന്വേഷണം.

"പമ്മൂനെങ്കിലും അത് ചോദിക്കാൻ തോന്നിയല്ലോ "

"അല്ലാ, പുതിയത് വല്ലതും വരുന്നുണ്ടെങ്കിൽ കുറച്ചു ദിവസത്തക്ക് ഓണ്‍ലൈൻ വരണ്ടാ എന്ന് കരുതി ചോദിച്ചതാ..."

" ഈ പമ്മൂന്റെ ഒരു തമാശ..അടുത്തതായി ഞാൻ പ്ലാൻ ചെയ്യുന്നത് ഒരു ട്രാജഡി കഥയാണ്‌.. "

"അന്റെ ബ്ലോഗ്‌ വായിക്കുന്നവന് ആ വായിക്കുന്നത് തന്നെ ഒരു ട്രാജഡി അല്ലെ?"

"ദേ വീണ്ടും തമാശ "

"തമാശയൊന്നുമല്ല ..നീ പുതിയ ബ്ലോഗ്‌ എഴുതീന്നും പറഞ്ഞ് പോസ്റ്റ്‌ ഇട്ടാൽ ഇവിടെ ചെക്കന്മാർ അത് വായിക്കാൻ ഓടുന്നത് കാണാം "

"അദ്ദാണ്‌ !! ആരാധകരുടെ ഒരു കാര്യം ! "

"ഏതു ? ഇതിലും വലുത് എന്തോ വരാനുള്ളത് ഇങ്ങനെ അങ്ങ് തീർക്കാം എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടാ അവർ അത് വായിക്കാൻ പോണത് "

"ഇത് പോലത്തെ ഡയലോഗ് കുറെ എടുക്കാൻ കാണുമോ?ഉണ്ടെങ്കിൽ അടുത്ത പോസ്റ്റ്‌ ഇറക്കാമായിരുന്നു "

"ഡയലോഗ് ഒന്നുമില്ല..വേണമെങ്കിൽ ഒരു സംഭവം ഉണ്ട്..ഇന്നലെ സംഭവിച്ചതാ...പക്ഷെ നീ ഉണ്ടല്ലോ..ആള് ശരിയല്ല..എഴുതുമ്പോ എന്നെ ആക്കിയിട്ടെ എഴുതൂ.."

"ഇല്ലില്ല..പമ്മു സംഭവം പറ.."

"പറയാം..പക്ഷെ ഒരു നിബന്ധന..ഞാൻ നിനക്ക് ഇപ്പൊ എങ്ങനെ കഥ പറഞ്ഞു തരുന്നോ..അതെ പോലെ നീ എഴുതാൻ പാടുള്ളൂ ..കൂടുതൽ കൂട്ടി ചേർക്കൊന്നും വേണ്ട..പ്രത്യേകിച്ച് എന്നെ പറ്റി .."

"ഓക്കേ..ഡീൽ ! "

--------------

ഡീൽ പറഞ്ഞു കരാർ ഉറപ്പിച്ച കാരണം പമ്മുവിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിലൂടെ തന്നെ സംഭവം എന്താണെന്ന് നോക്കാം...ശേഷം ഭാഗം പമ്മു

--------------
കഥ പമ്മുവിന്റെ വാക്കുകളിലൂടെ ...

അങ്ങനെ 1 വര്‍ഷം കൂടെ ഓഫീസില്‍ പോയി എന്നതിന് ഒരു തിരിച്ചറിവായി വീണ്ടും ഒരു അപ്പ്രൈസല്‍ മീറ്റിംഗ്..
2-3 ദിവസം രാത്രി മൊത്തം ഓഫീസില്‍ ഇരുന്നതും, ലീവിൽ ആയിരുന്നപ്പോൾ പോലും വീട്ടിൽ ഇരുന്ന് പണി എടുത്തതും പിന്നെ എന്തൊക്കെയോ കാട്ടിക്കൂട്ടിയതും ഒക്കെ പറയാന്‍ കണക്കാക്കിയിരുന്നെങ്കിലും മാനേജര്‍ ടെ കത്തി കേട്ട് ഒന്നും വേണ്ടെന്നു വച്ചു ..പോരാത്തതിന് ലെജിടെ ഞെട്ടിപ്പിക്കുന്ന SMS ഉം ..

അപ്പ്രൈസല്‍ മീറ്റിംഗ് ഹൈലൈറ്റ്സ് മലയാളം തര്‍ജമ താഴെ

മാനേജര്‍ : പമ്മു, നിങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞ കൊല്ലം വളരെ നന്നായി വര്‍ക്ക്‌ ചെയ്തു..
ഞാന്‍ (മനസ്സില്‍ ) :മ്മം ..കേട്ടിട്ടുണ്ട്, കേട്ടിട്ടുണ്ട്...
മാനേജര്‍ : പ്രൊജക്റ്റ്‌ ഒക്കെ വളരെ നന്നായി ചെയ്തു..
ഞാന്‍ (മനസ്സില്‍ ) :മ്മം ..ഇതും കുറെ കേട്ടിട്ടുണ്ട്..
മാനേജര്‍ : പക്ഷെ നിങ്ങളെ പോലെ എക്സ്പീരിയന്‍സ് ഉള്ള ഒരു ആള്‍ടെ അടുത്ത് നിന്നും കമ്പനി കുറെ കൂടെ എക്സ്പെക്റ്റ്‌ ചെയുന്നു...

പതിവ് ക്ലീഷേ ഡയലോഗുകള്ടെ ഒരു കമനീയ ശേഖരം മാനേജര്‍ എന്റെ മുന്പില്‍ നിരത്തി ..പതിവ് പോലെ കേട്ടിട്ട് തല കറങ്ങി തുടങ്ങി...

ഈ സമയമാണ് ഫോണിൽ മെസ്സേജ് ടോണ്‍ വന്നത് .ലെജി ആണല്ലോ.."ഡാ, ഇന്ന് ഓഫീസിൽ നിന്നും നേരത്തെ ഇറങ്ങിക്കോ അത്യാവശ്യമാണ്.."

"എന്താ സംഭവം?", ഞാൻ റിപ്ലൈ അയച്ചു .

"നീ വാ..ഫ്രീ ഫുഡ്‌ ",
യെന്ത് , ഫ്രീ ഫുഡ്‌ !ഈ മീറ്റിംഗ് വേഗം അവസാനിപ്പിക്കണല്ലോ..പക്ഷെ മാനേജർ തുടർന്ന്‌ കൊണ്ടേ ഇരുന്നു..

മാനേജര്‍ : അപോ പറഞ്ഞു വന്നത്...നീ കൂടുതല്‍ വിസിബിള്‍ ആകണം ..
ഞാൻ : നാളെ മുതല്‍ വിസിബിള്‍ ആകാം ..(ഇന്ന് ഇവിടെ വിസിബിള്‍ ആകാന്‍ നിന്നാല്‍ ഫുഡ്‌ മിസ്സ്‌ ആകും )..എന്റെ റേറ്റിംഗ് അങ്ങ് തന്നാല്‍ ഞാന്‍ സന്തോഷത്തോടു കൂടി പൊയ്ക്കോളാം..

മാനേജര്‍ ക്ക് സന്തോഷമായി...ഇവന്‍ തല്ലു കൂടാന്‍ ഒന്നും നിന്നില്ലല്ലോ...കിട്ടിയത് വാങ്ങി പൊയി..മിടുക്കന്‍....!!

പോകുന്നതിനു മുന്പ് മാനേജര്‍ ആ സന്തോഷ വാര്‍ത്ത‍ കൂടെ പറഞ്ഞു.."മോനെ..5 ശതമാനം ഹൈക്‌ തരുന്നുണ്ട്.പോയി ആഘോഷിച്ചോ...ഹാപ്പി വീക്കെണ്ട് "

(ഞാൻ മനസ്സില്‍ ): അയ്യോ..5 ശതമാനമോ?കുറച്ചു കൂടി പോയില്ലേ.. എനിക്ക് വേറെ ഒരു ജോലി കിട്ടി റിസൈൻ ചെയ്തു പോയാൽ ഞാന്‍ ഇല്ലാത്തതിന്റെ വിഷമം താന്‍ അറിയും ..എനിക്ക് വേറെ ജോലി ഒന്നും കിട്ടാത്തത് തന്റെ ഭാഗ്യം..!!

പിന്നെ ഫ്രീ ഫുഡ്‌ മാത്രമായിരുന്നു മനസ്സിൽ..ആരെങ്കിലുമൊകെ ഭക്ഷണം വാങ്ങി തരുക എന്ന് പറഞ്ഞാൽ മനസിന്‌ ഒരു സന്തോഷമാണ്..ഞാൻ ലെജിടെ വീട്ടിലേക്ക് ഓടി കയറി.."ആരുടെയാ ട്രീറ്റ്?"

ഇത് ചോദിച്ചതും ഞാൻ ആ കാഴ്ച്ച കണ്ടു അന്തം വിട്ട് നിന്നു.ലെജി, മനോജേട്ടൻ, ചാത്തൻ ജ്യോതിഷ് എല്ലാവരും ഉണ്ട് അവിടെ. ആ കാഴ്ചയല്ല എന്നെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തിയത് .. എല്ലാവരും ഫുൾ ഫോർമൽസിൽ കൊട്ടും സ്യൂട്ടും ഷൂസും ഒക്കെ ഇട്ട്..

"നിങ്ങളൊക്കെ കൂടെ വല്ല പുതിയ വാർത്താ ചാനെൽ തുടങ്ങിയാ? ", ഞാൻ ചോദിച്ചു.

" ഇല്ല, പക്ഷെ ഞാൻ ഇപ്പൊ ഒരു വാർത്ത‍ പറയാം..", ലെജി പറഞ്ഞു,"നമ്മുടെ രമേശേട്ടന് ഇവിടെ ഒരു ഡോക്ടർസ് കോണ്‍ഫറെൻസ് ഉണ്ട്.. ഇങ്ങേരുടെ കൈയില്ലാനെങ്കിൽ എക്സ്ട്രാ 5 പാസ്സ് ഉണ്ട്.അത് എനിക്ക് തന്നിട്ടുണ്ട്.. അവിടെ പോയാൽ കുറച്ചു നേരം പ്രസംഗം കേൾക്കേണ്ടി വരും..പക്ഷെ അത് കഴിഞ്ഞാ ലാവിഷ് ബുഫേ..പക്ഷെ ഒരു പ്രശ്നം മാത്രം...ഡോക്ടർമാർക്ക് മാത്രമേ പോകാൻ പാടൂ"

"ഞാൻ ഇവിടെ എന്റെ അപ്പ്രൈസൽ മീറ്റിംഗ് പോലും കളഞ്ഞിട്ടാ ഇവിടെ വന്നിരിക്കുന്നത്, അപ്പൊ ഇനി എന്ത് ചെയ്യും ? ..."

"അതല്ലേ ഞങ്ങളൊക്കെ ഡോക്ടർമാർ ആയി ഇരിക്കുന്നത്.. ഞങ്ങളെ ഒക്കെ ഇപ്പൊ കണ്ടാൽ ഡോക്ടർ ആണെന്ന് തോന്നില്ലേ "

"സത്യം പറയാലോ, ഡോക്ടറെ കാണാൻ വരുമ്പോ നിങ്ങളെ പോലെ ഓരോന്നിനെ കാണുന്നതെങ്കിൽ അസുഖം മാറാതിരിക്കുന്നതാ നല്ലതെന്ന് കരുതി ഞാൻ ചികിത്സ വേണ്ടെന്നു വെക്കും "

"ഇതിപ്പോ ചികിത്സിക്കാൻ വേണ്ടി ഒന്നും അല്ലല്ലോ..ഫുഡ്ഡടിക്കാനല്ലേ ..അത് നമ്മക്ക് നല്ല എക്സ്പീരിയൻസ് ഉള്ള ഫീൽഡ് അല്ലെ "

അങ്ങനെ ഈ 5 പേരുടെ നിർബന്ധത്തിന് വഴങ്ങി ഞാനും ഒരു ഡോക്ടർ ആകാൻ തീരുമാനിച്ചു..അല്ലാതെ ബുഫെയിലുള്ള ഐറ്റംസ് കേട്ടിട്ടോന്നുമല്ല..

------------

അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ 5 ഡോക്ടർമാർ കൂടെ കോണ്‍ഫറെൻസ് നടക്കുന്ന ഹൊട്ടെലിലെക്ക് യാത്രയായി.'ചതിയിൽ വഞ്ചന ഇല്ല' എന്നാണല്ലോ. അത് കൊണ്ട് ചെയ്യുന്ന കാര്യം പർഫെക്റ്റ് ആക്കാൻ ഞങ്ങൾ തന്നെ ഓരോരുത്തർക്ക് ഓരോ സ്പെഷ്യലൈസേഷൻ തീരുമാനിച്ചു.പൊതുവെ നല്ല മറവി ഉള്ള കാരണം ജ്യോതിഷ് 'ഓർത്തോ' ആയി തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു. ഫോട്ടോഗ്രാഫിയോട് ഇഷ്ടമുള്ള മനോജെട്ടൻ ഐ സ്പെഷ്യലിസ്റ്റുമായി.ബാക്കി ഞങ്ങൾ 3 പേർക്ക് പൊതുവെ എല്ലാം അറിയുന്നത് കൊണ്ട് ഞങ്ങളൊക്കെ ജനറൽ ഡോക്ടർസ് ആയി.

അങ്ങനെ ഞങ്ങളുടെ കാർ കോണ്‍ഫറെൻസ് നടക്കുന്ന ഹോട്ടലിലേക്ക് പ്രവേശിക്കാറായി.അപ്പോൾ കൂട്ടത്തിൽ ഉത്തരവാദിത്തം ഉള്ള ആൾ എന്ന നിലയിൽ ഞാൻ എല്ലാവരെയും ഓർമിപ്പിച്ചു, "ഡോക്ടർസ്, ആർക്കും ഒരു സംശയവും തോന്നാൻ പാടില്ല..എല്ലാവരും പേരിന് മുൻപേ 'ഡോക്ടർ ' എന്ന പദവി ഉപയോഗിക്കണം ! ". എല്ലാവരും സമ്മതിച്ചു. കാർ പാർക്ക്‌ ചെയ്തു ഞങ്ങൾ ഇറങ്ങി ഹോട്ടലിന്റെ എന്റ്രൻസിലേക്ക് നടന്നു.

"ദേ, അതാണ്‌ എന്റ്രൻസ് ", ഞാൻ ചൂണ്ടി കാണിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

"ഇവിടെയും എന്റ്രൻസൊ? എന്റ്രൻസ് എഴുതിയിട്ടല്ലേ നമ്മളൊക്കെ ഡോക്ടർമാർ ആയത് ", ലെജി ചോദിച്ചു.

"ഡോക്ടർ ലെജി, ഞാൻ താങ്കളെ ഓർമിപ്പിക്കട്ടെ, ഇത്തരം കോമഡികൾ വേണ്ട..ഒരു ഡോക്ടർ ഇപ്പോഴും സീരിയസ് ആയിരിക്കും "

"സീരിയസ് ആകുന്നത് ഡോക്ടർ അല്ലല്ലോ, രോഗികളല്ലേ, ഡോക്ടർ പമ്മു ?"

"നിന്നോടോന്നും പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല "

ഹോട്ടലിന്റെ എന്റ്രൻസ് എത്തിയതും അവിടെ ഒരാൾ പാസ്സ് ചോദിച്ചു.മനോജെട്ടൻ 5 പാസ്സ് എടുത്തു അയാൾക്ക് കൊടുത്തു.

"വിച്ച് ഹൊസ്പിറ്റൽ ?", അയാൾ ചോദിച്ചു .

ഇത്രേം നേരം സ്പെഷ്യലൈസേഷൻ ഉൾപെടെ പലതും ഡിസ്കസ് ചെയ്തെങ്കിലും ഈ ഒരു കാര്യം മാത്രം തീരുമാനിക്കാൻ ഞങ്ങൾ മറന്നിരുന്നു.മനോജേട്ടന്റെ മുഖത്തേക്ക് അയാള് ഉറ്റു നോക്കി. ഈ ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് മനോജേട്ടന്റെ മനസിലൂടെ പല പല ചിത്രങ്ങൾ മിന്നി മറിഞ്ഞു.'ആരാണ് ഞങ്ങളെ ഇവിടെയ്ക്ക് ക്ഷണിച്ചത്?രമേശേട്ടൻ.രമേശേട്ടനെ ആദ്യം എവിടെ വെച്ച് കണ്ടു? എങ്ങനെ പരിചയപ്പെട്ടു.രമേശേട്ടന് എവിടെയാ ജോലി?കിട്ടി .ഉത്തരം കിട്ടി '

"പ്രൈം, പ്രൈം, പ്രൈം, പ്രൈം, പ്രൈം.. ", വെപ്രാളത്തിൽ മനോജേട്ടൻ അഞ്ചു തവണ പ്രൈം എന്ന് ആശുപത്രിടെ പേര് പറഞ്ഞു.

"ഓക്കേ, ഇതെന്തിനാ അഞ്ചു തവണ ഹോസ്പിറ്റൽ നെയിം പറയുന്നത്? ", അയാൾ ചോദിച്ചു.

"അല്ലാ, ഞങ്ങൾ 5 പേരുണ്ടല്ലോ, ഇനി എല്ലാവരോടും വെവ്വേറെ ചോദിക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ല ..", എന്നും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് മനോജേട്ടൻ മുൻപിൽ നടന്നു,"കമോണ്‍ ഡോക്ടർസ് .."

അകത്ത് കയറിയതും ഞങ്ങൾ രമേശേട്ടനെ കണ്ടു, ഞങ്ങളെ ഈ കോണ്‍ഫറെന്സിന് ക്ഷണിച്ചതിന് നന്ദി രേഖപ്പെടുത്തി.ഒരു മണിക്കൂർ ക്ലാസ്സ് കഴിഞ്ഞിട്ടേ ഭക്ഷണം കിട്ടൂ എന്ന വാർത്ത ഞങ്ങളെ ദുഖത്തിലാഴ്ത്തി.

ക്ലാസ്സ് തുടങ്ങി.ഞങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ കോളേജ് ജീവിതത്തിലേക്ക് തിരികെ പോയി.പൂജ്യം വെട്ടിക്കളി, ചിത്രം വരച്ചു കൊണ്ടുള്ള ഡമ്പ്ഷറാഡ്സ്, അങ്ങനെ അങ്ങനെ ഓരോ കളികൾ. ഒടുവിൽ ക്ലാസ് എടുക്കുന്ന ഡോക്ടർ 'താങ്ക് യൂ' , എന്ന് പറഞ്ഞതും ചാത്തൻ ചാടി എഴുന്നേറ്റു."ഫുഡ്‌ കഴിക്കാൻ പോകാം ?"

"കമോണ്‍ ഡോക്ടർ ചാത്തൻ, ബീ പേഷ്യന്റ് ", ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ ആക്രാന്തം കാണിക്കുന്ന ചാത്തനോട് ഞാൻ പറഞ്ഞു.

"ഞാൻ എന്തിനു പേഷ്യന്റ് ആകണം? ഞാൻ ഡോക്ടർ അല്ലേ?"

"ഒരു ഡോക്ടർക്ക് ഏറ്റവും അധികം വേണ്ടത് പേഷ്യന്റ്സ് ആണല്ലോ ", ലെജിടെ മറു ചോദ്യം.

"ഇവിടെ നല്ല വല്ല ഡോക്ടർ ഉണ്ടെങ്കി നിങ്ങളെ രണ്ടു പേരെയും ഒന്ന് കാണിക്കാമായിരുന്നു", ഞാൻ പറഞ്ഞു.

ഞങ്ങൾ ഭക്ഷണം കഴിക്കാനായി നടന്നു.എന്തിനു വേണ്ടിയാണോ ഈ കള്ളത്തരമോക്കെ ചെയ്തത് അത് ശരി വെയ്ക്കുന്ന രീതിയിൽ ആയിരുന്നു അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന ഭക്ഷണം.എന്ത് കഴിക്കണം എന്ന ചിന്തയിൽ ഒന്നും കഴിക്കാൻ പറ്റാത്ത അവസ്ഥ.

പിന്നെ എല്ലാവർക്കും ക്ഷണിക്കാത്ത കല്യാണം പങ്കെടുത്ത് നല്ല ശീലം ഉള്ളത് കൊണ്ട്, അതൊക്കെ മനസ്സിൽ ധ്യാനിച്ച് അടുത്ത ഒരാഴ്ച്ച ഒന്നും കഴിക്കണ്ടാത്ത രീതിയിൽ ഭക്ഷണത്തെ ആക്രമിച്ചു.

ഭക്ഷണം കഴിച്ച് കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ ഒരു കൊറിയൻ ഡോക്ടർ വന്ന് ജ്യോതിഷിന്റെ അടുത്ത് വന്ന് പറഞ്ഞു,"ഹായ്, ഡോക്ടർ ഹോപ്പ് എവെരിതിങ് ഈസ്‌ ഗുഡ് " , എന്നിട്ട് നടന്നു പോയി.

ഇത് കേട്ടതും ജ്യോതിഷ് ചിരിയോട് ചിരി.

"എന്താ ജ്യോതിഷ് ചിരിക്കുന്നത്?", ഞാൻ ചോദിച്ചു.

"നമുക്ക് രണ്ട് കൊറിയക്കാരെ കണ്ടാ തമ്മിൽ തിരിച്ചറിയില്ലല്ലോ, അതെ പോലെ ഈ കൊറിയക്കാർക്ക് എഞ്ചിനീയർമാരെയും ഡോക്ടർമാരെയും കണ്ടാൽ തിരിച്ചറിയില്ല എന്ന് തോന്നുന്നു..ഒരു എഞ്ചിനീയർ ആയ എന്നെ നോക്കി അയാൾ 'ഡോക്ടർ' എന്ന് .."

"എടാ, നീ മറന്നോ? നീ ഓർത്തോ "

"എന്ത്? നീ എന്താ ഈ ചോദിക്കുന്നത്?ഞാൻ മറന്നോ എന്നോ അതോ ഓർത്തോ എന്നോ? "

"ഡേയ്, അതല്ല , നീ ഓർത്തോ ആണെന്ന് മറന്നു പോയോ "

"ഓ, ഞാൻ ഓർത്തോ ആണല്ലേ, അത് ഞാൻ ഇപ്പൊ ഓർത്തു ..അത് പറഞ്ഞപ്പോഴാ വേറെ കാര്യം ഓർത്തത്‌ പ്ലേറ്റിൽ ചിക്കെൻ തീർന്നു "

"അത് മാത്രം ഒരു ഓർമ്മക്കുറവും ഇല്ല !"

ഭക്ഷണം കഴിക്കൽ തുടർന്നു.
അങ്ങനെ ഡോക്ടർമാരായിട്ടുള്ള ഞങ്ങടെ ആദ്യത്തെ ഓപ്പറേഷൻ, അതായത് ഭക്ഷണം കഴിക്കൽ, വിജയകരമായി പൂർത്തിയായി.

എല്ലാം ശുഭ പര്യവസായി ആയി എന്ന് തോന്നിയപ്പോഴാണ് ഒരു ഡോക്ടർ നേരെ എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നത്.

"നിങ്ങളെ എവിടെയോ കണ്ടിട്ടുണ്ടല്ലോ ?"

അയാളെ എവിടെ കണ്ടെന്ന് എനിക്ക് നന്നായി മനസ്സിലായി.എനിക്ക് കഴിഞ്ഞ മാസം പനി വന്നപ്പോ ഞാൻ ഇയാളുടെ അടുത്തേക്കാ പോയത്..

"ഇത് പോലെ വല്ല കോണ്‍ഫറെൻസിൽ വച്ചായിരിക്കും ", ഞാൻ പറഞ്ഞു.

"ഓ, നിങ്ങൾ സ്ഥിരം ഇങ്ങനത്തെ കോണ്‍ഫറെൻസിൽ ഒക്കെ പങ്കെടുക്കാറുണ്ടല്ലേ..എന്നാൽ നിങ്ങൾക്ക് ഒരു സ്പീച്ച് പറഞ്ഞു കൂടെ..നിങ്ങളുടെ ഡോക്ടർ ജീവിതത്തിലെ അനുഭവങ്ങൾ..അത് ഇവിടെ ഉള്ള മറ്റ് ഡോക്ടർമാർക്ക് വലിയ ഒരു മുതൽക്കൂട്ടാകും.. "

ഒരു ഡോക്ടർ ആയതിന് ശേഷം എന്റെ ആകെയുള്ള അനുഭവം കുറെ ഭക്ഷണം കഴിച്ചതാണ്. അത് ഇവിടെ ആർക്കും ഒരു മുതൽക്കൂട്ടാകാൻ പോകുന്നില്ല..ഇനിയിപ്പോ എന്ത് ചെയ്യും. എന്റെ തലയിൽ ഒരു ബുദ്ധി ഉദിച്ചു.

"സൊറി, ഞാൻ അല്പ്പം തിരക്കിലാണ്."

"ഒരു അഞ്ചു മിനിറ്റ് മതി", അയാൾ വീണ്ടും നിർബന്ധിപ്പിച്ചു.

"അയ്യോ..അങ്ങനെ പറയരുത്..ഞാൻ ശരിക്കും തിരക്കിലാണ്..ഒരു ഓപ്പറേഷൻ പകുതി ആക്കി വച്ച് ഇവിടെയ്ക്ക് വന്നതാ..പോയിട്ട് വേണം ബാക്കി തുന്നിക്കെട്ടാൻ...അടുത്ത തവണ സ്പീച്ച് പറയാം.." ഇതും പറഞ്ഞു അയാളുടെ മുഖഭാവം എന്താണെന്ന് പോലും നോക്കാതെ ഞാൻ തിരക്കിട്ട് തിരിഞ്ഞ് നടന്നു.കൂടെ എന്റെ മറ്റ് ഡോക്ടർ സുഹൃത്തുക്കളും.

ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും ഓടി വണ്ടിയിൽ കയറി വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു .എഞ്ചിനിയർമാരായ ഞങ്ങളുടെ ഡോക്ടർമാരായി അഭിനിയിക്കുകയല്ലായിരുന്നു...ജീവിക്കുകയായിരുന്നു...

--

"എങ്ങനെണ്ട്?"

പമ്മു പറഞ്ഞു നിർത്തി

-----------------------

"സംഭവം കൊള്ളാം..പക്ഷെ കേസ് ആൾമാറാട്ടം ആണ്...", ഞാൻ പറഞ്ഞു

പമ്മു : ഒരു കാര്യം ചെയ്യ്‌. എന്റെ പേര് മാത്രം മാറ്റി എഴുതിക്കോ.ബാക്കി ഉള്ളവർടെ ഒക്കെ നിന്റെ ഇഷ്ടം പോലെ ചെയ്തോ.

ഞാൻ: ശരി ! നോക്കട്ടെ..

----------------
പമ്മു പറഞ്ഞ കഥ പൂർണമായോ ഭാഗികമായോ, സത്യമാണോ അതോ വെറും കഥയാണോ എന്നുള്ള അന്വേഷണത്തിലേക്ക് ഞാൻ കടന്നില്ല..
പിന്നെ, പമ്മു എന്റെ അടുത്ത് പേര് മാറ്റി എഴുതാൻ പറഞ്ഞത് ഞാൻ അവഗണിച്ചു .കാരണം ഞാൻ ഡീൽ പറഞ്ഞാ അത് ഡീലാ. പമ്മു എങ്ങനെ പറഞ്ഞോ അത് പോലെ പറയൂ എന്ന് ഞാൻ വാക്ക് കൊടുത്തതല്ലേ.. അത് ഞാൻ തെറ്റിച്ചില്ല ..!

--------------------------------------------------------------------------------------------------

അപ്പൊത്തിക്കരി എന്ന വാക്കിന് അർഥം ബിരുദമില്ലാത്ത അലോപ്പതി ചികിത്സകന്‍ എന്നാണ്. എന്നാൽ ഇതിന്റെ ബഹുബചനം എന്താണെന്ന് അറിയില്ല.കഥയുടെ പേരിൽ ഒരു പ്രാസം വരാൻ വേണ്ടി 'അപ്പൊത്തിക്കരികൾ' എന്നിട്ടു. അത് കൊണ്ട് തന്നെ ഈ കഥയിലെ ഡോക്ടർമാരായ കഥാപാത്രങ്ങളെ പോലെ തന്നെ ഈ വാക്കും ചിലപ്പോൾ ഇല്ലാത്ത ഒന്നാകാം..

--------------------------------------------------------------------------------------------------

സർപ്രൈസ്

2013-08-28T10:14:00.000+05:30

ആമുഖം

സർപ്രൈസ്- എന്ത് ആഘോഷത്തിന്റെ സന്ദര്‍ഭം വന്നാലും ഇന്നത്തെ കാലത്ത് ഒഴിച്ച് കൂടാൻ കഴിയാത്ത ഒന്നാണല്ലോ സർപ്രൈസ്.ഉദാഹരണത്തിന് സർപ്രൈസ് ഗിഫ്റ്റ്, സർപ്രൈസ് പാർട്ടി അങ്ങനെ അങ്ങനെ.
അങ്ങനെ ഒരു സർപ്രൈസ് കഥ...
----------------------------

സീൻ 1

പമ്മുവിന്റെ കാർ

മാസങ്ങൾക്ക് മുൻപ്, ദുബായ് നഗരം

എല്ലാവരെയും ഞെട്ടിച്ച്‌ കൊണ്ടാണ് പമ്മു ആ വാർത്ത പ്രഖ്യാപിച്ചത്.

പമ്മു ഒരു പുതിയ കാർ വാങ്ങി.

തലേ ദിവസം സിനിമയ്ക്ക് പോകാമെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ ടിക്കറ്റ്‌ എടുക്കാൻ കാശില്ല എന്ന് പറഞ്ഞ അതേ പമ്മു.. ഒടുവിൽ കാർ കിട്ടിയ ദിവസം അത് വീട്ടിൽ കൊണ്ട് പോകാനായി എല്ലാ ഫ്രണ്ട്സിനേയും വിളിച്ച് കാൽ പിടിക്കേണ്ടി വന്നു പമ്മുവിന്. കാർ ഓടിക്കാൻ അറിയാഞ്ഞിട്ടൊന്നുമല്ല.പെട്രോൾ അടിക്കാൻ കാശില്ല !! ഒടുവിൽ ആരൊക്കെയോ വന്നു പെട്രോൾ അടിക്കാൻ കാശ് കൊടുത്ത് സഹായിച്ചു എന്നൊക്കെയാണ് ജനസംസാരം.

കാർ മുതലാളി ആയതും കാറിൽ കയറുന്ന ആരും പാലിക്കേണ്ട അയവില്ലാത്ത നിയമാവലി ഉണ്ടാക്കി പമ്മു.ഉദാഹരണത്തിന് കാറിനുള്ളിൽ കുളിച്ചിട്ടേ കയറാൻ പാടൂ, ഭക്ഷണം പാടില്ല, കാറിലെ പ്ലാസ്റ്റിക്‌ കവർ ഇല്ലാത്ത ഭാഗങ്ങളിൽ തൊടരുത്, മദ്യപിച്ച് കാറിൽ കയറാനേ പാടില്ല എന്നിങ്ങനെ കുറെ നിയമങ്ങൾ.

"എന്നാപ്പിന്നെ ഒരു പുഷ്പാഞ്ചലിയും ഉദയാസ്തമയ പൂജയും കൂടെ വച്ചാൽ നമുക്ക് ഇതൊരു അമ്പലമായിട്ടങ്ങ് പ്രഖ്യാപിക്കാലോ", ലെജി അങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ ഹ്യുണ്ടായ് ടുസോണ്‍ പേര് മാറ്റി എല്ലാവരും അതിനെ ഹ്യുണ്ടായ് ടെമ്പിൾ എന്ന് വിളിച്ച് തുടങ്ങി .എന്നാൽ അതിലൊന്നും തളരാതെ പമ്മു തന്റെ ശക്തമായ നിയമങ്ങളിലൂടെ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി ...
കാർ വേറെ ആർക്കും ഓടിക്കാൻ കൊടുക്കില്ല എന്ന ഒരു പുതിയ നിയമം കൂടെ പാസാക്കിയതോടെ ഹ്യുണ്ടായ് ടെമ്പിളിന്റെ മേൽശാന്തി പദവിക്ക് അർഹനായി പമ്മു..
-------------------------------------------

സീൻ 2

സർപ്രൈസ് പ്ലാൻ 1

വർത്തമാന കാലം

ലെജിയുടെയും സരിയുടെയും വിവാഹ വാർഷികമാണ് വരുന്നത്. ഭാഗ്യവശാലെന്നോ നിർഭാഗ്യവശാലെന്നോ അവർ തന്നെ തീരുമാനിക്കട്ടെ, ഈ വിവാഹ വാർഷികത്തിന് അവർ ഒരുമിച്ചല്ല.ലെജി ദുബായിലും സരി നാട്ടിലും ആയിരിക്കും.

അത് കൊണ്ട് തന്നെ ലെജി സരിക്ക് സർപ്രൈസ് ആയി ഒരു ഗിഫ്റ്റ് കൊടുക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.

അതിനായി ചെന്നൈയിൽ ഉള്ള യെതിനെ വിളിച്ചു ലെജി.

ലെജി: എടാ, സരിക്ക് കൊടുക്കാനുള്ള ഗിഫ്റ്റ് ഞാൻ നിനക്ക് അയക്കാം.അത് നീ അവൾക്ക് കൊണ്ട് പോയി കൊടുക്കണം.

യെതിൻ: ഏയ്‌, അത് വേണ്ടാ. ഞാൻ നേരിട്ട് പോവണെങ്കിൽ ഞാനും ഒരു ഗിഫ്റ്റ് വങ്ങേണ്ടി വരും.

ലെജി: അതൊന്നും വേണ്ടാ..നീ ഞാൻ അയക്കുന്നത് കൊടുത്താൽ മതി.

യെതിൻ : അല്ല, അപ്പൊ നിനക്ക് ഇത് നേരിട്ട് അവൾക്കു അയച്ചുകൂടെ?

ലെജി: അപ്പൊ ചിലപ്പോ കൃത്യമായ ദിവസം തന്നെ സാധനം അവൾക്ക് കിട്ടി എന്ന് വരില്ല.നിനക്ക് ഞാൻ നേരത്തേ അയക്കാം.നീ കറക്റ്റ് ദിവസം പോയി കൊടുത്താൽ മതി.

യെതിൻ: ഒക്കേ, ഒക്കേ, ഞാൻ അവളെ വിളിച്ച് വീട്ടിൽ മീൻകറി ഉണ്ടാക്കി വെക്കാൻ പറയാം.ഏതായാലും അത് വരെ പോണതല്ലേ..

ലെജി: അരുത്, എടാ ഇത് സർപ്രൈസ് അല്ലേ?നീ മുൻകൂട്ടി പറഞ്ഞാൽ അവൾക്ക് മനസ്സിലാകും. അത് കൊണ്ട്, മീൻകറി പോയിട്ട് നിനക്ക് ചോറ് കിട്ടിയില്ലെങ്കിലും സർപ്രൈസ് പൊളിക്കരുത്.

യെതിൻ: ശരി.എന്നാ ഞാൻ മീൻ വാങ്ങി പൊയ്ക്കോളാം...

അങ്ങനെ ലെജി ഓണ്‍ലൈൻ ആയി ഒരു വാച്ച് ഓർഡർ ചെയ്തു.യെതിൻ ചെന്നൈ റ്റു കേരള ട്രെയിൻ ടിക്കറ്റും ബുക്ക്‌ ചെയ്തു.

ഇരുവരും ഓഗസ്റ്റ് 24 ഇനായി കാത്തിരുന്നു...

-------------------------------------------

സീൻ 3

സർപ്രൈസ് പ്ലാൻ 2

ന്യൂട്ടന്റെ മൂന്നാമത്തെ സിദ്ധാന്തം പറയും പോലെ ദുബായിന്ന് കേരളത്തിലേക്ക് ഒരു ഗിഫ്റ്റ് പോയാൽ തിരിച്ച് കേരളത്തിൽ നിന്നും ദുബായിലേക്കും ഒരെണ്ണം പൊണമെന്നല്ലേ..

അതിന്റെ ഒരുക്കങ്ങളിലായിരുന്നു സരി. ദുബായിലെ യെതിൻ നമ്മുടെ പമ്മു ആയിരുന്നു.

സരി: എടാ, ലെജിക്ക് ഒരു റേ ബാൻ ഗ്ലാസ്സ് വാങ്ങണം.

പമ്മു: ലെജിക്കെന്തിനാ റേ ബാൻ ഗ്ലാസ്സ് ?അവന് വല്ല സ്റ്റീൽ ഗ്ലാസ്സോ അലൂമിനിയം ഗ്ലാസ്സോ ഒക്കെ പോരെ?

സരി: പോടാ..നീ അവന് മാച്ച് ആയ ഒരു ഗ്ലാസ്‌ വാങ്ങണം.എന്നിട്ട് ഇരുപത്തിനാലാം തിയ്യതി അവന് അത് കൊടുക്കണം. ഓക്കേ?

പമ്മു:ഓക്കേ

സരി: പിന്നെ സംഭവം സർപ്രൈസ് ആണ്..അവനോട് പറയാതെ വേണം കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാൻ, മനസ്സിലായോ?നിനക്ക് സർപ്രൈസ് പൊളിക്കാതെ ഇതൊക്കെ ചെയ്യാൻ പറ്റില്ലേ?

പമ്മു: ഹും, രജനികാന്തിനെയാണോ കൂളിംഗ് ഗ്ലാസ്‌ വെക്കാൻ പഠിപ്പിക്കുന്നത്‌?

സരി : അതിനു രജനി കാന്തിനല്ലല്ലോ കൂളിംഗ്‌ ഗ്ലാസ്‌ വാങ്ങുന്നത്? ലെജിക്കല്ലേ?

പമ്മു: രജനി കാന്തിനല്ല, 'ലെജി നിൻ കാന്ത'നാണ് കൂളിംഗ്‌ ഗ്ലാസ്‌ വാങ്ങുന്നത് എന്ന് എനിക്കറിയാം. ഞാൻ ഒരു ഉപമ പറഞ്ഞതാണ്..അതെങ്ങനെ ഉപമയൊക്കെ നിനക്ക് മനസ്സിലാവാൻ ?? 'ഉ' , 'പ', 'മ' എന്ന 3 അക്ഷരങ്ങൾ ഒരു വാക്കിൽ നീ ഉപയോകിക്കുന്നത് ആകെ ഉപ്പുമാവ് എന്ന് പറയാൻ വേണ്ടി മാത്രമല്ലേ .

സരി: അല്ല, ഉപ്പ്മാങ്ങ.

പമ്മു : ഓ, നിനക്കിപ്പോ എന്താ വേണ്ടേ? ലെജിക്ക് ഞാൻ ഒരു കൂളിംഗ് ഗ്ലാസ്‌ വാങ്ങണം..അത്രയല്ലേ ഉള്ളൂ?ഞാൻ വാങ്ങിച്ചോളാം..

അങ്ങനെ ലെജിക്ക് മാച്ചായ ഗ്ലാസ്സ് വാങ്ങുന്നതിന് വേണ്ടി പമ്മു ഒരു പ്ലാൻ തയ്യാറാക്കി.

ഒരു സുഹൃത്തിന് റേ ബാൻ ഗ്ലാസ്‌ വാങ്ങാൻ സെലെക്റ്റ് ചെയ്യാൻ എന്ന വ്യാജേന പമ്മു ലെജിയേം കൊണ്ട് റേ ബാൻ ഷോറൂമിൽ പോയി.. ലെജി തന്നെ ഒരു ഗ്ലാസ്സും സെലക്ട്‌ ചെയ്തു കൊടുത്തു .ബിൽ ഒക്കെ ചെയ്തതിനു ശേഷം ലെജി പമ്മുവിനോട്‌ പറഞ്ഞു, "ഞാനും ഒരെണ്ണം വാങ്ങിയാലോ എന്ന് ആലോചിക്കുകയാ "

"ഏയ്‌, വേണ്ടാ, നീ വാങ്ങണ്ട"

"അതെന്താ?"

എന്ത് പറയും എന്നറിയാതെ പമ്മു പകച്ചു നിന്നു. ഈ സെലക്ട്‌ ചെയ്ത ഗ്ലാസ്സ് ലെജിക്കുള്ളതാണെന്ന് പറയാനും പറ്റില്ലല്ലോ.

"തൽക്കാലം നീ വാങ്ങണ്ട", എന്നും പറഞ്ഞുകൊണ്ട് പമ്മു ഷോ റൂമിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് ഓടി.

'ഇവനിതെന്ത് പറ്റി, കാർ വാങ്ങിയപ്പോ ഇവന് പ്രാന്തായി എന്ന് നാട്ടുകാരൊക്കെ പറയുന്നത് സത്യമാണോ? ', എന്ന് ചിന്തിച്ച് കൊണ്ട് ലെജിയും പമ്മുവിന്റെ കൂടെ നടന്നു., ഗ്ലാസ്‌ വാങ്ങാനുള്ള തീരുമാനം തൽകാലത്തേക്ക് ഉപേക്ഷിച്ചു കൊണ്ട്...
----------

ഗിഫ്റ്റ് വാങ്ങിയ വിവരം പമ്മു സരിയെ വിളിച്ച് അറിയിച്ചു.

പമ്മു: എടീ സരി, ഒരു വിധം എങ്ങനെയൊക്കെയോ ഞാൻ സംഭവം വാങ്ങി.

സരി: കൊള്ളാം

പമ്മു: ഇരുപത്തിനാലാം തിയ്യതി ലെജിക്ക് ഓഫീസ് ഉണ്ട്. ഞാൻ ഇരുപത്തിമൂന്നാം തിയ്യതി രാത്രി നിങ്ങടെ കാറിൽ ഈ ഗ്ലാസ്‌ വെക്കാം. അവൻ ഓഫീസിൽ കയറാൻ കാറിൽ കയറുമ്പോൾ ഗിഫ്റ്റ് കാണും. എങ്ങനെയുണ്ട്?

സരി: ഗുഡ് ജോബ്‌ പമ്മു ..

ഇരുവരും ഓഗസ്റ്റ് 24 ഇനായി കാത്തിരുന്നു.

---------------------

സീൻ 4

സർപ്രൈസ് ഈവ്

ഓഗസ്റ്റ് 23 രാത്രി.

ഫോണ്‍ കണ്‍വർസേഷൻ 1

ലെജി: എടാ യെതിൻ, നീ ട്രെയിൻ കയറിയോ?

യെതിൻ: യെസ്. ട്രെയിനിലാ. നാളെ രാവിലെ ഏഴ് മണിക്ക് മുന്പ് കുറ്റിപ്പുറത്തെത്തും.ഏഴര എട്ടോട് കൂടി സർപ്രൈസ് ഗിഫ്റ്റ് അവളുടെ കൈയ്യിലും എത്തും.

ലെജി : ഓക്കേ.

ഫോണ്‍ കണ്‍വർസേഷൻ 2

പമ്മു: ഞാൻ ലെജി അറിയാതെ നിങ്ങടെ കാറിൽ ഗിഫ്റ്റ് വെച്ചിട്ടുണ്ട്. അവന് നാളെ രാവിലെ നേരത്തെ ഓഫീസിൽ പോകണമത്രേ.രാവിലെ ഏഴ് മണിയോട് കൂടെ. അവൻ വീട്ടില് നിന്നും ഇറങ്ങിയാൽ ഞാൻ നിനക്ക് മെസ്സേജ് അയക്കാം. നീ അവനെ അതിന് ശേഷം വിളിച്ചാ മതി .

സരി: ഓക്കേ.

നാല് പേരും അടുത്ത പ്രഭാതത്തിനായി കാത്തിരുന്നു. ആ സർപ്രൈസിനായി...

------------------------------------------

സീൻ 5 - ക്ലൈമാക്സ് സീൻ

സർപ്രൈസ്

ലെജി രാവിലെ എഴുന്നേറ്റ് ഓഫീസിൽ പോകാനൊരുങ്ങി.ദൂരെ നിന്നും ഒരു സീ ഐ ഡീയെ പോലെ പമ്മു ലെജിയുടെ ഓരോ നീക്കവും വീക്ഷിച്ചു.

ദുബായിൽ സമയം 6.45 AM

ലെജി പമ്മുവിന്റെ അടുത്ത് പോയി പറഞ്ഞു, "എടാ, നിന്റെ ഹ്യുണ്ടായ് ടെംബിളിന്റെ കീ ഒന്ന് താ.ഇന്ന് അതിൽ ഓഫീസിൽ പോകാം "

ഇത് കേട്ടതും പമ്മു ഞെട്ടി,"ഏയ്‌, അത് പറ്റില്ല, നീ നിന്റെ വണ്ടിയിൽ തന്നെ ഓഫീസിൽ പോണം"

"എന്റെ വണ്ടി സർവീസിനു സമയമായി.. ഇന്ന് അവർ അത് എടുത്ത് കൊണ്ട് പോകും "

"യെന്ത് ?", റേ ബാൻ ഇരിക്കുന്നത് ലെജിടെ കാറിലാണ്..അത് സർവീസിനു കൊടുത്താൽ ശരിയാവില്ല.. റേ ബാൻ കണ്ണട വെച്ച് വണ്ടി സർവീസ് ചെയ്യുന്ന മെക്കാനിക്കിന്റെ മുഖം പമ്മുവിന്റെ മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞു."പറ്റില്ല, എന്റെ വണ്ടി തരില്ല .. നീ നിന്റെ വണ്ടിയിൽ തന്നെ ഓഫീസിൽ പോണം..."

'ശരിയാ, നാട്ടുകാർ പമ്മൂനെ പറ്റി പറയുന്നത് സത്യം തന്നെയാ..', ലെജി മനസ്സില് ഓർത്തു, എന്നിട്ട് പമ്മുവിനോട് പറഞ്ഞു , "എന്നാലൊരു കാര്യം ചെയ്യ്‌, നിന്റെ വണ്ടിയിൽ എന്നെ ഒന്ന് ഓഫീസ് വരെ കൊണ്ടാക്ക് "

പമ്മു കുടുങ്ങി എന്ന് പറഞ്ഞാ മതിയല്ലോ.പമ്മു വേഗം ഫോണെടുത്ത് സരിക്ക് മെസ്സേജ് അയച്ചു, 'ലെജി കാർ എടുക്കുന്നില്ല, ഇങ്ങനെ പോയാൽ സർപ്രൈസ് പൊളിയും' എന്ന്.

സരി പിന്നെ ഒന്നും ആലോചിച്ചില്ല, നേരെ ലെജിയെ ഫോണ്‍ വിളിച്ചു.
"ഹെലോ, ഹാപ്പി ആനിവർസറി "

"ഹാപ്പി ആനിവർസറി", ലെജി തിരിച്ചും വിഷ് ചെയ്തു.

"പിന്നെ, ഒരു സർപ്രൈസ് ഗിഫ്റ്റ്.. ", സരി പതുക്കെ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

ലെജി വേഗം വാച്ച് നോക്കി , ദുബായിൽ ആറേമുക്കാൽ എന്ന് പറയുമ്പോ നാട്ടിൽ എട്ടേകാൽ, "ഓ, അത് കിട്ടി, അല്ലെ? യെതിൻ എപ്പോ എത്തി?വാച്ച് പാകമാണോ?", ഡാമിൽ നിന്നും വെള്ളo തുറന്ന് വിട്ട പോലെ ലെജി ചോദ്യങ്ങളെല്ലാം ഒറ്റയടിക്ക് ചോദിച്ചു തീർത്തു.

"എന്ത് കിട്ടി? യെതിനോ? വാച്ചോ?"

"അപ്പൊ യെതിൻ എത്തിയില്ലേ? അയ്യോ, അപ്പൊ എന്റെ സർപ്രൈസ്..അപ്പൊ നീ പറഞ്ഞ സർപ്രൈസ് എന്താ?"

"നമ്മുടെ കാറിൽ ഒരു ഗിഫ്റ്റ് ഇരിപ്പുണ്ട്.... അതാണ്‌ എന്റെ സർപ്രൈസ്....", തന്റെ സർപ്രൈസ് പോളിഞ്ഞതിന്റെ ദുഃഖം സരിക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും ലെജിടെ സർപ്രൈസും പൊളിഞ്ഞത് ആ ദുഃഖം ക്യാൻസൽ ചെയ്തു..

ലെജി കാറിൽ പോയി ഗിഫ്റ്റ് കിട്ടി ബോധിച്ചു. റേ ബാൻ ധരിച്ച് പമ്മുവിന്റെ മുൻപിൽ പോയി നിന്നു.

"വൊവ്, നാട്ടിൽ തെങ്ങ് കയറാൻ വരുന്ന ഗംഗേട്ടനെ പോലെയുണ്ട്, ഓപ്പാ ഗംഗൻ സ്റ്റൈൽ.."

"പോടാ, പിന്നെ, ഇനി നിന്റെ കാറിന്റെ കീ ഒന്ന് തരുമോ "

"ഇതാ എടുത്തോ ..നിന്നെയൊക്കെ സർപ്രൈസ് ചെയ്യാൻ നൊക്കിയിട്ട് അവസാനം നീ കാർ എടുക്കുന്നില്ലാ എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ , ഞാനാണല്ലോ എന്റെ ഈശ്വരാ സർപ്രൈസ് ആയത്", ഹ്യുണ്ടായ് ടെമ്പിളിന്റെ താക്കോൽ ലെജിക്ക് കൊടുത്ത് കൊണ്ട് പമ്മു പറഞ്ഞു...

---------------------
സീൻ 6

വീണ്ടും സർപ്രൈസ്

സരിടെ വീട് ലക്ഷ്യമാക്കി യെതിൻ നടന്നു .'ട്രെയിൻ അര മണിക്കൂർ ലേറ്റ് ആയ കാരണം എട്ടരയായി ഇവിടെ എത്താൻ. പക്ഷെ അതൊന്നും ഈ സർപ്രൈസ് ഗിഫ്റ്റ് അവൾക്ക് കൊടുക്കുന്നതിൽ നിന്നും എന്നെ തടയാൻ കഴിയില്ല.' താനൊഴികെ ലോകത്ത് ബാക്കി എല്ലാവരും സർപ്രൈസിന്റെ കാര്യം അറിഞ്ഞു എന്നതറിയാതെ യെതിൻ വീടിന്റെ കോളിംഗ് ബെൽ അടിച്ചു.

സരി വാതിൽ തുറന്നു.

"സർപ്രൈസ്", യെതിൻ ഉറക്കെ പറഞ്ഞു, വലതു കൈയിൽ വാച്ചും , ഇടതു കൈയിൽ ഒരു കിലോ മീനുമമേന്തി..

"ഹായ്, മീൻ, ഇത് ഞാൻ തീരെ പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല !!! "

യെതിനെയും വാച്ചിനെയും കണ്ട് സരി ഞെട്ടും എന്ന് പ്രതീക്ഷിച്ച യെതിൻ, സരിടെ ഈ പ്രതികരണം കണ്ട് ശരിക്ക് സർപ്രൈസ് ആയി !!

-----------------

വേറെ ഏതോ മുഖം

ഒരു സർപ്രൈസ് പ്ലാൻ ചെയ്യുംബൊൾ ആരെങ്കിലുമൊക്കെ സർപ്രൈസ് ആകണം എന്നാണല്ലോ അതിന്റെ പ്രധാന ആവശ്യം.അങ്ങനെ നോക്കുമ്പോൾ , ഈ സന്ദർഭത്തിലെ സർപ്രൈസ് ഒടുവിൽ വിജയിച്ചു എന്ന് തന്നെ പറയാം.
കാരണം, സർപ്രൈസ് ആകേണ്ട 2 പേർ സർപ്രൈസ് ആയില്ലെങ്കിലെന്താ, സർപ്രൈസ് ആക്കാൻ നിയോഗിക്കപ്പെട്ട 2 പേരും സർപ്രൈസ് ആയല്ലോ..

Wake Up Om

2013-08-04T19:58:00.000+05:30

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

When the last thread would also leave the Beach House behind, would be its demise......

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

2007

The year after the year which decided to change our lives. Our? Me, Simi, Fino.

We 3 studied in the same college, the same class and got placed in the same multinational company in Bangalore.The placement happened in 2006 and that was the year that triggered the change.

So 2007, July 26, we all were in Bangalore to begin our professional corporate lives the from the very next day!

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

After a month of stay in my cousin's place, I decided to move to another place and start experiencing the joy (read pain) of paying monthly rents. Fino was already staying in a PG with his....

wait.. PG. PG stands for Paying Guest and in Bangalore, most of the time it does not mean the real Paying Guest.Well, 50% is correct, the paying part.

Usually a PG is a hostel in good terms, a boarding in reality. You get a small, rather tiny room, which is relatively large when compared to the attached bathroom in it.And this room will be shared by more than 1 person. But the owner of most PGs will be very 'broadminded', during the time of collecting rent.

Okay, so Fino was staying in a similar PG with his brother.His brother had come to Bangalore for a job and would be flying to Dubai in a month.

One fine day,I moved to this PG. FIno and his brother shared a room.And I shared a room with....

"Hi, I am Nithesh", I said to my new room mate.

"Om", he smiled filmy style.The promotions of Om Shanti Om were going on then and it looked like he felt those were about him.

"Nice name", I smiled.

"Thanks and hey, we'll talk more later..Now it's time for me to call my girlfriend. I've been practicing this song for a while now.Today I'll be singing it for her. "

"Oh , that's great, you sing?"

Om just smile.

'Dude, the look on your face is like, you are a famous pop star and I didn't recognize you', I thought as I said, "Good luck...", and walked out of the room.',..to your girlfriend!'

It felt as though Om was a man living in his dreams.Well if that dream occurred to me I would call it a nightmare !

I walked into Fino's room.

"Hey, come in, how is your new room?", Fino asked as I entered.

I looked at him with a weird look on my face like, 'How could you even ask this?It's horrible'. I had already made my mind to find a new house and move there as soon as possible .

"And how about your room mate?", he asked again.

'Aankhei teri..Kitni haseen..ke inka aashiq..', we heard someone singing loud and it echoed all over the PG.

"That's him, my room mate!", I said.Further details were not asked.

We kept talking about many things under the sun.As we were new to Bangalore, Fino's brother gave us many instances of his experiences in Bangalore.Time passed and it was mid night.We had to go to office the following day and I decided to go back to my room.

I went to my room and tried to open it. It was locked from inside.I knocked the door but Om did not open it.Now, this PG had walls which do not touch the ceiling, so I jumped to check inside the room and saw that Om was in deep sleep.

'Oh God ! this guy is in his dreams when he is awake and now he is asleep. How do I wake him up? '. I banged the door louder. No. There was no response. I went back to Fino's room.

"What happened?", Fino asked

"My room mate, he's not opening the door.He's lying on his bed.."

"What, he's dead?"

"No, no, he's asleep..."

"I know, just kidding...He would be tired after all those singing", Fino said.

"Come on, let's try to wake him up.", said Fino's bro and we all marched towards my room.We knocked the door again, but Om did not respond.

"We'll try to throw something at him", said Fino,"You have a phone?"

"It's a new one!", I said.

"It's okay, we'll throw it upon him..even if it misses, it will land up somewhere on the bed and the phone will be safe.", he replied.

I was not that convinced, but then I agreed. "Take it,you do the honors ", I handed over my phone to Fino.

Fino jumped high and Threw the phone over the door.The phone flew and flew (in slow motion), and landed just near to Om. It did not touch him.

"Oh NO...", we sighed.

"Missed by a whisker", I said , "Now what?"

"Anyhow your phone is there..Call to your number and when it rings, he'll probably wake up"

"Good idea, but bad idea.", I said, "my phone is in silent mode."

"Oh NO.", we sighed again.

"Okay lets bang the door until either he wakes up or the door breaks..a 'Wake or Break' situation", I said.

We all started banging the door.

Except Om, everyone in the PG woke up.The guy next door came angrily as he was deprived of his sleep, but after we told him my situation, he became calm.

"Okay, why don't you do this thing?This Om guy is lying adjacent to that wall that shared by my room.Let's go to my room and pour some water from the top of the wall.", the guy next door told.Now, it was not only my need that Om should wake up.It was a global need..well, PG need !

"Okay great idea.", said Fino and his bro.

"NO", I opposed, "Not a great idea..My phone is on that bed. and it's new.No water please.."

"Then what do we do?This guy doesn't seem to wake up.Is he really dead?", asked Fino with frustration.

"Okay, now that we got a better angle to throw something to him (from the adjacent room), let's throw your mobile ", I looked at Fino, smiling.

"Even my phone is new ! "

"Don't worry, this time I will throw it.It's pay back time..", I snatched is phone from him, set the maximum volume for Plan B and threw it from the adjacent room.This time the phone flew faster for me, but was in slow motion for Fino..The phone did touch Om, but he still did not wake up.

"Oh No, He still did not wake up", said Fino.

"Don't worry , this time we have Plan B.Let me dial your number", I said as I asked Fino's bro for his phone, who was hesitant to give me that as he was afraid I would throw that one too into the room.

Anyhow, considering the larger issue, he gave me his phone and I started dialing Fino's number. Seeing all these, the occupant of that room had gone really frustrated and came with a bottle of water and started poring in from top of the wall to my room.

"No...No water, our phones..", Fino cried aloud. At the same instance, his phone started ringing. Water drops fell on Om's face.(The neighbour roomie had a god aim.)..and finally Om opened his eyes...the mission got accomplished. Om wake up to see two phones on his bed, one ringing and water dripping on his face from somewhere above.

"Oh, is it raining really?", he shouted,"just as in my dreams"

"Dude, you are not in your dream.Wake up.Please open the door.Why have you locked it from inside?", I asked.

He looked up to find four of our faces on top of the wall, staring at him from the next room.

"What are you guys doing up there?", he asked?

"We were trying to wake you up, so that you could open the door."

Really, For that you climbed up there? And poured the water all over me?You could have called me..Or just knocked the door", he opened the door for me.

'If I had called him by his name, I would have to do that all night and people outside the PG would think that this place is some temple',I imagined, as I finally got to enter my room.'

"Need to find a house really quick.", I said to Fino as I handed over his phone back to him.

"Sure..We'll search for one..Goodnight !"

"Goodnight???.. okay, good night !", I said.

More than half an hour of hard work to get into my own room, a real good night indeed.

-----------------------

The journey to Beach House begins...