PetFriend

เมื่อสุนัขดุ

2011-06-13T00:41:00.001-07:00

จริงๆแล้วสุนัขที่สุดแสนจะว่านอนสอนง่ายเสงี่ยมหงิมอาจลุกขึ้นมาแสดงความดุร้ายได้ตำราทางพฤติกรรมสัตว์ กล่าวถึงสาเหตุที่ทำให้เจ้าสุนัขเกิดพฤติกรรมความก้าวร้าวนี้ไว้หลายข้อคือ

       การแก่งแยกกัน โดยมากเป็นการแย่งอาหารหรือของเล่น
       ความต้องการเป็นผู้ที่เหนือกว่า(Dominat) เช่น สุนัขที่กัดเจ้าของหรือขู่เจ้าของเพื่อให้เจ้าของทำตามในสิ่งที่มันต้องการ
       อยากเป็นหนึ่งเหนือสุนัขเพศเดียวกัน ซึ่งโดยมากมักเกิดกับตัวผู้มากกว่าตัวเมีย
       ความก้าวร้าวที่เกิดจากความเจ็บปวด เช่น สัตว์ถูกรถชนบาดเจ็บ จะกัดผู้หวังดีที่พยายามจะอุ้มไปหาหมอ เนื่องจากเจ็บแผลมาก สัตว์จะเข้าใจว่าคนผู้นั้นจะเข้าไปซ้ำเติมหรือทำร้าย
       ความก้าวร้าวที่เกิดจากความกลัว เช่น สุนัขเคยถูกคนฟันจนเกิดบาดแผล จะระแวงคนทุกคนที่มาจับตัวหรือถูกตัวบางครั้งอาจจะกัดก่อนที่คนจะจับต้องตัว
       เพื่อปกป้องอาณาเขตหรือบริเวณของตน
       สัญชาตญาณการเป็นผู้ล่า (Predator)
       ความหวงลูกของสัตว์เพศเมีย ซึ่งความดุร้ายจากสาเหตุนี้ จะค่อย ๆ ลดลงเมื่อลูกหย่านมไปแล้ว
       ความดุร้ายก้าวร้าวที่เกิดขึ้นเองโดยไม่มีสาเหตุ เช่น สุนัขเกิดมีแววตาที่ดูเหมือนว่าจะจำเจ้าของไม่ได้ในขณะนั้นและเข้าทำร้ายโดย ไม่มีการแสดงอาการขู่ โกรธ หรือคำรามมาก่อน ทั้งที่ปกติจะเป็นสุนัขร่าเริง ไม่เคยกัด เจ้าของ ในสหรัฐอเมริกา มีคนนิยมเลี้ยงลูกสุนัขที่เกิดจากการผสมกันของสุนัขป่ากับสุนัขพันธุ์อื่น
แล้วมักจะพบว่า สุนัขที่เคยมีนิสัยดีมาก อาจก่อเรื่องน่าสลดใจได้เช่น ไปกัดเด็กแบเบาะข้างบ้าน หรือกัดลูกเจ้าของบ้านตายอย่างเงียบเชียบโดยที่ไม่เคยแสดงอาการมาก่อนว่า เกลียดเด็กมีคนแสดงความคิดเห็น ไว้ว่า เสียงเด็กร้องโดยเฉพาะเด็กแบเบาะนั้น สามารถเร้าสัญชาตญาณความเป็นสัตว์ป่าให้เกิดขึ้น ทำให้สุนัขกัดเด็กได้โดยไม่ทราบสาเหตุ
นอกจากสาเหตุต่าง ๆ เหล่านี้แล้ว ยังอาจมีปัจจัยส่งเสริมความก้าวร้าวให้มากขึ้นหลายปัจจัย คือ
       ความดุตามสายพันธุ์ อาทิ สุนัขพันธุ์รอตไวเลอร์ โดเบอร์แมน พิทบูล โดยมาก ตัวผู้มักดุกว่าตัวเมียเสมอ
       โรคที่ทำให้เกิดความผิดปกติของสมอง เช่น เนื้องอกในสมอง, พิษสุนัขบ้า โรคที่ทำให้เกิดความผิดปกติของข้อต่อกล้ามเนื้อ คุณต้องนำสัตว์เลี้ยงไปหาหมอ เพื่อตรวจหาสาเหตุกันต่อไป
       การเลี้ยงดูที่ไม่ถูกต้อง เจ้าของจะไม่สามารถทำให้สัตว์เลี้ยงเชื่อฟังได ทั้งนี้ รายละเอียดวิธีเลี้ยงและการฝึก คุณจะหาอ่านได้จากหนังสือคู่มือการฝึกสุนัขที่มีขายอยู่ในร้านหนังสือขนาด ใหญ่ทั่ว ๆ ไป หรือตามคลีนิกรักษาสัตว์ นอกจากนั้น ในช่วงอายุหนึ่งของสุนัข อันเป็นระยะที่เรียกว่า Socialization ถ้าสุนัขของคุณไม่ได้คุ้นเคยกับคน ก็จะกลัวและกัดคน แต่จะรวมอยู่กับสัตว์ชนิดเดียวกันได้ตามปกติ แต่ถ้าช่วงนั้นมันอยู่กับคนมากกว่าพวกเดียวกัน ก็จะชอบอยู่กับคน แต่ไม่ชอบพวกเดียวกัน และกัดพวกเดียวกันได้

เมื่อน้องหมาโตเข้าสู่วัยที่จะผสมพันธุ์

2011-06-08T12:49:00.000-07:00

ธรรมชาติของสุนัขเมื่อเข้าวัยหนุ่ม-สาว โดยปกติแล้วสุนัขจะเริ่มเป็นหนุ่ม-สาว ได้ตั้งแต่อายุ 6 เดือนขึ้นไปแต่บางตัวก็อาจพบได้ตอนอายุ 4 เดือนก็มี ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับความสมบูรณ์ของร่างกาย แต่ก็ไม่ใช่ว่าสุนัขที่เป็นหนุ่ม-สาวช้าจะมีร่างกายไม่สมบูรณ์ สิ่งที่จะบอกได้ว่าพวกเขาเป็นหนุ่ม-สาวแล้ว ก็คือ ในสุนัขตัวเมีย จะเริ่มเห็นว่าอวัยวะเพศมีการขยายใหญ่ขึ้น ร่วมกับมีเลือดออกจากอวัยวะเพศ หรืออาการที่เรียกว่า “เป็นฮีท”
หรือ “เป็นสัด” ซึ่งสุนัขที่เข้าสู่วัยสาวจะแสดงอาการเป็นสัดโดยเฉลี่ยปีละ 1-2 ครั้ง ในแมวจะร้องเสียงดังที่เรียกว่า “หง่าว” กลิ้งตัวไปมาซึ่ง พบเป็นทุก 21 วัน ส่วนในสุนัขตัวผู้นั้น ถ้าจะดูจากลักษณะภายนอกอย่างเดียวคงบอกได้ยากเนื่องจากลูกอัณฑะ จะลงมาอยู่ในถุงหุ้มได้ตั้งแต่อายุเพียง 2-3 เดือนเท่านั้น แต่ถ้าอยากรู้ว่าเขาเป็นหนุ่มหรือยัง สามารถทำได้โดยการตรวจระดับฮอร์โมนเทสโทสเตอร์โรนร่วมกับการรีดเก็บน้ำเชื้อเพื่อนำไปตรวจคุณภาพ สุนัขที่เข้าวัยหนุ่มจะต้องพบตัวอสุจิที่มีชีวิต และเคลื่อนไหวเป็นปกติในระดับที่มาตรฐานยอมรับ
การคุมกำเนิด
เจ้าของหลายท่านที่ไม่ประสงค์จะให้สุนัขมีลูก สามารถใช้วิธีคุมกำเนิด โดยปัจจุบันการคุมกำเนิดแบ่งออกเป็น 2 วิธีหลักคือ แบบชั่วคราวและแบบถาวร ซึ่งทั้ง 2 วิธี มีข้อดีและข้อเสีย

1. การคุมกำเนิดแบบชั่วคราว
ข้อดี
คือ สามารถทำได้ง่ายด้วยเพียงการฉีดฮอร์โมนเข้าสู่ร่างกาย ฮอร์โมนจะมีผลคุมกำเนิดนาน 4-6 เดือน แล้วจึงพากลับมาฉีดใหม่ ไม่เช่นนั้นสุนัขจะกลับมาเป็นสัดได้อีกเมื่อถึงกำหนดระยะเวลาที ่ฮอร์โมนหมดฤทธิ์ ดังนั้นหากเจ้าของท่านใดที่อยากได้ลูกหลานของเจ้าตัวโปรดมาไว้เ ชยชม แต่มีบางช่วงเวลาที่ยังไม่พร้อม ก็จะแนะนำให้ ใช้วิธีนี้ไปก่อน ผลิตภัณฑ์ที่เลือกใช้กับสุนัขและแมวมีความสำคัญเป็นอย่างมากและ ต้องเป็นผลิตภัณฑ์ฮอร์โมนที่ทำขึ้นเพื่อใช้สำหรับสุนัขและแมวโดยเฉพาะ ได้แก่ Covinan โดยฉีดได้ตั้งแต่อายุ 6 เดือนขึ้นไป สุนัขและแมวที่เพิ่งฉีดเป็นครั้งแรกจะต้องฉีด 3 เข็มโดยเข็มที่ 2 จะฉีดห่างจากเข็มแรก 3 เดือน และเข็มที่ 3 ฉีดห่างจากเข็มที่ 2 นาน 4 เดือนตามลำดับ จากนั้นจึงค่อยฉีดทุกๆ 5 เดือน ทั้งนี้ ไม่แนะนำให้ใช้ผลิตภัณฑ์คุมกำเนิดของคน เพราะจะส่งผลข้างเคียงอย่างร้ายแรงและเกิดเป็นผลเสียตามมา
ข้อเสีย
คือ สุนัขสามารถเกิดภาวะการติดเชื้อที่มดลูกและอักเสบจนเป็นหนอง ได้ง่ายซึ่งพบเป็นจำนวนมาก ภาวะมดลูกอักเสบเป็นหนอง มีอันตรายร้ายแรงถึงแก่ชีวิตได้หากไม่รีบทำการรักษาโดยการผ่าตั ดเพื่อเอามดลูกและรังไข่ออก

2. การคุมกำเนิดแบบถาวร หรือการทำหมัน
ข้อดี คือ เมื่อเจ้าตัวโปรดของเราที่มีอายุมากขึ้นก็มักจะมีโรคต่างๆ ตามมา รวมถึงภาวะต่างๆ ที่เกิดจากการทำงานของฮอร์โมน ไม่ว่าจะเป็น เนื้องอกเต้านม มะเร็งเต้านม มดลูกอักเสบเป็นหนองในตัวเมีย ส่วนในตัวผู้มักพบภาวะของต่อมลูกหมากโต มะเร็งต่อมลูกหมากและอัณฑะ โดยเฉพาะในรายที่เป็นทองแดง (ซึ่งลูกอัณฑะอยู่ผิดตำแหน่ง จะมีโอกาสเป็นมะเร็งสูงขึ้น) และปัญหาต่อมลูกหมากโตมักเชื่อมโยงไปถึงปัญหาในระบบทางเดินปัสสาวะอื่นๆ ตามมา ยิ่งเจ้าตัวโปรดได้รับการทำหมันที่อายุน้อยเท่าใดก็จะยิ่งลดโอกาสการเกิดปัญหาเหล่านี้รวมทั้งลดความเสี่ยงต่อการวางยาลงได้มาก ขึ้นเท่านั้นนอกจากนี้การทำหมันยังช่วยลดพฤติกรรมที่ไม่ดีบางอย่างได้ เช่น การก้าวร้าวที่เกิดจากฮอร์โมน ได้อีกด้วย
ข้อเสีย คือ วิธีการทำยุ่งยากและใช้เวลานานกว่าอีกแบบ สุนัขและแมวที่จะทำหมันต้องได้รับการวางยาสลบขณะทำ ดังนั้นหากเขามีสภาพร่างกายที่ไม่พร้อมก็อาจส่งผลถึงแก่ชีวิต การทำหมันนี้ ไม่เพียงแต่จะเป็นวิธีการคุมกำเนิดที่ได้ผลดีและแน่นอนที่สุด
สุนัขและแมวที่จะทำหมัน ต้องผ่านการตรวจสุขภาพทั่วไปและเจาะเลือดดูการทำงานโดยรวมของอวัยวะสำคัญ จากนั้นทำการนัดหมายวัน เพื่อเตรียมงดน้ำและอาหารอย่างน้อย 6-8 ชม.ก่อนวันผ่า ในแมวเพศเมียสามารถผ่าตัดทำหมันได้ตั้งแต่อายุ 4 เดือนขึ้นไป สุนัขเพศผู้และเมียทำได้ตั้งแต่อายุ 5 เดือนขึ้นไป หลังผ่าตัดควรอยู่พักฟื้นที่โรงพยาบาลก่อนอย่างน้อย1-2วันแล้วจึงนัดดูแลแผลรวมถึงตัดไหมตามเวลาที่สัตวแพทย์กำหนด

การผสมพันธุ์-ตั้งท้อง และฝากครรภ์
เมื่อพวกเขาเข้าสู่วงรอบการเป็นสัด จะสังเกตุได้จากการที่มีเลือดออกจากอวัยวะเพศของตัวเมีย หลังจากนั้น 7-9 วันจะเป็นช่วงผสมพันธุ์ ซึ่งแบ่งได้เป็นการผสมแบบธรรมชาติและการผสมเทียม หากผสมติดก็จะเกิดการตั้งท้องซึ่งจะใช้เวลาประมาณ 62-75 วันขึ้นกับการนับวันหลังผสม ในช่วงระหว่างนี้ต้องได้รับการดูแลเป็นพิเศษ เพราะสามารถเกิดการแท้งลูกได้ง่ายหากไม่ได้รับการดูแลที่ถูกวิธ ี เมื่อทราบว่าสุนัขตั้งท้อง ควรพาเขามาพบสัตวแพทย์เพื่อวางแผนการดูแลและตรวจท้องเป็นระยะๆ โดยทั่วไปจะทำการอัลตร้าซาวด์ตรวจท้องได้ตั้งแต่อายุท้อง 3 สัปดาห์ขึ้นไป ทำให้เราทราบได้ว่าตัวอ่อนมีสุขภาพเป็นเช่นไร และยังพอกำหนวันดคลอดได้คร่าวๆด้วย และนอกจากนี้การเอกซ์เรย์สามารถบอกจำนวนและขนาดของลูกได้ซึ่งทำ ได้ตั้งแต่อายุท้อง 45 วันขึ้นไปเพื่อเตรียมความพร้อมในการคลอด
การผสมเทียม
วิธีนี้กำลังเป็นที่นิยมในปัจจุบันสำหรับสุนัขที่มีปัญหามีลูกยาก และพบว่าให้ผลใกล้เคียงกับการผสมตามธรรมชาติ วิธีการจะมี 2 แบบคือแบบใช้น้ำเชื้อสดกับแบบที่ใช้น้ำเชื้อแช่แข็ง ซึ่งแบบหลังนี้กรรมวิธีและค่าใช้จ่ายจะสูงกว่าวิธีแรกเพราะอาจต้องทำการผ่าตัดเพื่อฉีดน้ำเชื้อเข้าไปที่มดลูกโดยตรง ในขณะที่อีกวิธีไม่ต้องวางยาผ่าตัดทั้งนี้ขึ้นอยู่กับอีกหลายปัจจัยด้วยกัน แต่ทั้ง 2 วิธี ต้องทำการเจาะเลือดเป็นระยะๆ เพื่อตรวจหาวันผสมที่เหมาะสม ผลที่ได้ก็จะมีประสิทธิภาพมากขึ้นตามมา
การผสมที่ไม่พึงประสงค์
หากสุนัขหรือแมวถูกผสมโดยไม่ได้ตั้งใจ เราสามารถป้องกันการเกิดการตั้งท้องได้ด้วยการฉีดฮอร์โมนจำเพาะต่อการป้องกันการท้องภายใน 24 ชม.โดยไม่เกิน 72 ชม.หลังถูกผสม การฉีดจะฉีด 3 ครั้ง วันเว้นวันเพื่อช่วยลดผลข้างเคียงที่อันตรายต่อสุนัข แต่ผลที่เกิดขึ้นคือสุนัขจะแสดงอาการเป็นสัดต่อไปอีก 1-2 เดือนเลยทีเดียว เมื่อถึงเวลานั้น เจ้าของต้องดูแลไม่ให้เขาถูกผสมซ้ำได้อีก แต่บางตัวก็อาจพบผลข้างเคียงรุนแรง เช่น ภาวะโลหิตจางจากการถูกกดไขกระดูก จากการใช้ฮอร์โมน แม้จะฉีดตามที่สัตวแพทย์วางแผนไว้แล้วก็ตาม ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับการตอบสนองเฉพาะตัวที่มีต่อฮอร์โมน ดังนั้นถ้าไม่จำเป็น ก็จะไม่แนะนำให้ฉีด

www.dogthailand.net

บทความพิเศษ เรื่องโดย… ทีมสัตวแพทย์ โรงพยาบาลสัตว์ทองหล่อ

การฉีดวัคซีนให้สุนัข

2011-06-08T12:46:00.000-07:00

การฉีดวัคซีนสุนัข

ช่วงเวลาที่เหมาะสมที่สุด คือช่วงที่ลูกสุนัขมีระดับภูมิคุ้มกันจากแม่ลดต่ำลง จนระดับภูมิคุ้มกันเดิมในร่างกายไม่สามารถไปรบกวนการทำงานของวัคซีน

ภูมิคุ้มกันจากแม่จะป้องกันโรคได้เพียงประมาณ 6-8 สัปดาห์แรก หลังจากลูกสุนัขคลอดออกมาเท่านั้น หลังจากนั้นระดับภูมิคุ้มกันจะค่อยๆ ลดต่ำลง ซึ่งลูกสุนัขอาจได้รับเชื้อโรค และป่วยเป็นโรคได้ แต่ถ้าฉีดวัคซีนเร็วเกินไป ระดับภูมิคุ้มกันที่ยังมีอยู่ในลูกสุนัขจะต้านกับเชื้อในวัคซีนและไม่เกิดภูมิคุ้มกัน เราจึงควรให้ลูกสุนัขได้รับการฉีดวัคซีนเมื่ออายุประมาณ 2 เดือน (8 สัปดาห์)

โปรแกรมการฉีดวัคซีนในสุนัข

ลูกสุนัขอายุ 6 สัปดาห์ (สุนัขอายุ 1 เดือนครึ่ง)
ฉีดวัคซีนโรคไข้หัดสุนัขหรือลำไส้อักเสบติดต่อ
** ฉีดในกรณีที่มีความเสี่ยงสูง เช่น แม่สุนัขไม่เคยฉีดวัคซีน หรือมีการระบาดของโรค
** ทำการถ่ายพยาธิครั้งที่ 1

ลูกสุนัขอายุ 8 สัปดาห์ (สุนัขอายุ 2 เดือน)
ฉีดวัคซีนรวมโรคไข้หัดสุนัขเลปโตสไปโรซิส ตับ-อักเสบติดต่อและลำไส้อักเสบติดต่อ

ลูกสุนัขอายุ 10 สัปดาห์ (สุนัขอายุ 2 เดือนครึ่ง)
ฉีดวัคซีนรวมโรคไข้หัดสุนัขเลปโตสไปโรซิส ตับ-อักเสบติดต่อ
และลำไส้อักเสบติดต่อ

ลูกสุนัขอายุ 12 สัปดาห์ (สุนัขอายุ 3 เดือน)
ฉีดวัคซีนโรคพิษสุนัขบ้า
** ในพื้นที่ที่มีความเสี่ยงให้ทำก่อน 12 สัปดาห์แล้วทำซ้ำเมื่ออายุ 12 สัปดาห์
** ทำการถ่ายพยาธิครั้งที่ 2

ลูกสุนัขอายุ 16 สัปดาห์ (สุนัขอายุ 4 เดือน)
ฉีดวัคซีนโรคลำไส้อักเสบติดต่อ
** ทำการถ่ายพยาธิครั้งที่ 3

สุนัขอายุ 6 เดือน
ฉีดวัคซีนโรคพิษสุนัขบ้า

สุนัขพันธุ์ อเมริกัน ค็อกเกอร์

2011-06-04T07:22:00.001-07:00

สุนัขพันธุ์ มอลทีส

2011-06-04T07:14:00.000-07:00

สุนัข MALTESE มีถิ่นกำเนิดในประเทศ MALTA (แถบทะเลเมอร์ดิเตอริเนียน) มานานเกือบ 2800 ปีแล้ว นักเขียนหรือนักวาดภาพในสมัยโบราณมักนิยมเขียนเรื่องราวหรือภาพของสุนัขพันธุ์นี้อยู่เนืองๆ และเป็นที่นิยมเลี้ยงของผู้คนสมัยนั้น และจนกษัตริย์อียิปต์โบราณและ QUEEN VICTORIA ด้วย MALTESE เป็นสุนัขที่มีขนมีขาวสะอาดมีสุขภาพดี คล้ายสุนัขใหญ่กลุ่ม SPANIEL ในปี ค.ศ. 1607 มีการซื้อขายพันธุ์ MALTESE ตัวหนึ่งสูงถึง 2000 ดอลล่าร์ หรือประมาณ 50000 บาท

มาตราฐานสายพันธุ์
อุปนิสัย : เป็นเพื่อนที่ดีของมนุษย์ สุภาพ กล้าหาญ ไม่ขลาดกลัว
ศีรษะ : มีความยาวปานกลาง หัวกะโหลกลักษณะกลม
หู : โคนหูอยู่ในระดับต่ำ หูตก บริเวณหูมีขนหนาและยาว
ตา : สีดำ ลักษณะกลม ขอบตาดำ ทำให้ดูตื่นตัวอยู่เสมอ
ดั้งจมูก : มีมุมหักพอประมาณ
ปาก : มีความยาวปานกลาง ขนาดของโคนปากเรียวสู่ปลายจมูกเล็กน้อย
จมูก : สีดำ
ฟัน : ขาว แข็งแรง ขบแบบเสมอหรือขบแบบกรรไกร
ลำตัว : ค่อนข้างสั้น ความยาวของลำตัวมีขนาดใกล้เคียงกับความสูงของลำตัว เส้นหลังตรงขนานกับพื้น
คอ : มีความยาวพอเหมาะ
อก : ค่อนข้างลึก
ขาหน้า : มีกระดูกใหญ่พอเหมาะ ขาหน้าตั้งตรง ขาหน้ามีขนยาวเท้ามีขนาดเล็กค่อนข้างกลม นิยมตัดขนบริเวณเท้าเพื่อไม่ให้รุ่มร่าม
เอว : แข็งแรง เอวกิ่วเล็กน้อย
ขาหลัง : มีกระดูกใหญ่พอเหมาะ ข้อเท้าแข็งแรงทำมุมพอประมาณเท้ามีขนาดเล็ก เท้ากลม นิยมตัดบริเวณเท้า
หาง : ค่อนข้างยาวหางมีขนยาว หางพาดอยู่บนหลัง
ขน-สี : มีขนชั้นเดียว ขนยาวเหยียดตรง ขนฟู ขนไม่ตั้ง บริเวณหัวยาวอาจมัดเป็นจุก หรือหวีปัดลงก็ได้มีสีขาวทั้งตัว
ขนาด : เป็นสุนัขที่มีขนาดเล็ก
น้ำหนัก : ประมาณ 4-6 ปอนด์
การเดิน-วิ่ง : มีความสง่างาม วิ่งเร็ว ขณะวิ่งขาหลังเป็นเส้นตรง ไม่บิดงอ
ข้อบกพร่อง : ขนหยิกงอ เท้าบิด

สุนัขพันธุ์ เวสต์ไฮด์แลนด์ไวท์เทอเรียร์

2011-06-04T07:01:00.001-07:00

สุนัขพันธ์ ปอมเมอเรเนียน

2011-06-04T06:50:00.001-07:00

ปอมเมอเรเนียนเป็นสุนัขพันธุ์เล็ก มีขนนุ่มปุกปุย มีหัวเป็นรูปลิ่ม หูตั้งชี้ขึ้น บรรพบุรุษปอมเมอเรนียนย้อนกลับไปถึงยุคก่อนคริสตกาล พบภาพวาดในแผ่นหินและรูปหล่อสัมฤทธิ์ตามโลงศพที่พบในอียิปต์ พบโครงกระดูกสุนัขพันธุ์เล็กคล้ายพันธุ์ปอมเมอเรเนียน ในอุโมงค์ที่บรรจุศพสมัยโบราณของชาวอียิปต์

เชื่อกันว่า ปอมเมอเรเนียนได้รับการพัฒนาให้เป็นปอมเมอเรเนียนในปัจจุบันครั้งแรกที่เมืองปอมเมอเรเนีย ประเทศเยอรมัน ตั้งอยู่ในยุโดรเหนือแถบทะเลบอลติก ดินแดนกว้างใหญ่จากตะวันตกของเกาะรูเกนถึงแม่น้ำวิทูลา ที่แห่งนี้มีการเลี้ยงสุนัขอย่างแพร่หลาย ทั้งเพื่อให้เป็นสัตว์และเพื่อให้เป็นสุนัขอารักขา ปอมเมอเรเนียนมีต้นกำเนิดจากพันธุ์สปิทซ์ในสมัยโบราณ บางคนเชื่อว่าสุนัขปอมเมอเรเนียนพัฒนาจากสุนัขพันธุ์ซามอยด์ ซึ่งมีต้นกำเนิดอยู่ที่ตอนเหนือของประเทศรัสเซียแถบไซบีเรีย บางคนเชื่อว่าพัฒนามาจากสุนัขป่า ซึ่งอาศัยอยู่ตามถ้ำในประเทศเยอรมัน และถูกนำมาใช้เป็นสุนัขเลี้ยงแกะในทวีปยุโรปตอนกลางและตอนล่าง นำมาพัฒนาในยุโรปเพื่อช่วยในการเลี้ยงแกะ ซึ่งบรรพบุรุษของปอมฯ น่าจะมีน้ำหนักมากถึง 30 ปอนด์ บางคนเชื่อว่าสุนัขปอมฯ มีต้นกำเนิดมาจากประเทศกรีซ โดยอ้างหลักฐานจากภาพวาดสมัยโบราณหลายภาพที่มีอายุ 400 ปีก่อนคริสตกาล หรือเกือบประมาณ 2500 ปีมาแล้ว มีภาพของสุนัขขนาดเล็กที่มีรูปร่างลักษณะเหมือนสุนัขปอมฯ ในปัจจุบัน คือ Stop ที่เด่นชัด ช่วงปากแหลม หูสั้น ลักษณะการเดินและการแสดงออกเหมือนกับที่พบได้ในปัจจุบันทุกประการ ยกเว้นแต่ตำแหน่งของหางที่อยู่ต่ำเกินไปเท่านั้น แสดงว่าสุนัขพันธุ์นี้มีขนาดเล็กมากตั้งแต่สมัยโบราณแล้ว ไม่ใช่เพิ่งพัฒนาให้มีขนาดเล็กลงเมื่อ 40-50 ปีที่ผ่านมาตามที่มีคนในประเทศอังกฤษอ้างเสมอ ประมาณปี 1800 สมเด็จพระราชินีวิคตอเรีย ทรงมีความชื่นชอบในสุนัขพันธุ์ปอมเมอเรเนียนและส่งสุนัขของพระองค์ลงประกวด ทำให้เกิดความนิยมปอมเมอเรเนียนอย่างแพร่หลายในประเทศอังกฤษ และเพราะความที่พระองค์โปรดปรานสุนัขที่มีขนาดเล็ก ผู้เพาะพันธุ์หลายคนเริ่มที่จะคัดสุนัขที่มีขนาดเล็ก ปัจจุบันปอมฯ ที่เราเห็นอยู่มีขนาดที่เล็กลงจากปอมฯ ที่เป็นต้นตำรับ 4-5 ปอนด์

ความฉลาดและความสามารถของปอมฯ ทำให้สุนัขพันธุ์นี้เป็นพระเอกในคณะละครสัตว์อย่างต่อเนื่อง ได้รับความนิยมอย่างแพร่หลายในเยอรมัน นิยมเลี้ยงกันเป็นฝูง บางแห่งทำเป็นสุนัขลากเลื่อนก็มี ปอมฯ เข้าสู่อังกฤษช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 18 และได้รับความนิยมอย่างสูง เช่น มีการตั้งชมรมคือ English Pomeranian Club ในปี 1891 ภายหลังสมเด็จพระราชินีวิคตอเรียทรงออกงานพร้อมสุนัขพันธุ์นี้บ่อยครั้ง ทำให้สุนัขพันธุ์นี้ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางและรวดเร็ว ส่วนในประเทศอเมริกามีการปรากฎตัวครั้งแรกของปอมเมอเรเนียนที่งานกระกวดสุนัขแห่งหนึ่งประมาณปี 1892 ไม่กี่ปีหลังจากนั้นมีการสั่งนำเข้าอีกเกือบ 200 ตัว มาตรฐานของปอมฯ โดยทั่วไป รูปรางจะเหมือนสุนัขจิ้งจอก มีขนาดกลาง ตาเป็นวงรีสีดำ หูเล็กตั้งตรง ลำตัวสั้นขนาดกระทัดรัด หางเป็นพวงแผ่อยู่บนส่วนหลัง

มาตราฐานสายพันธุ์
ลักษณะทั่วไป : ปอมฯ เป็นสุนัขขนาดเล็ก ลำตัวสั้นกระทัดรัด น้ำหนักประมาณ 4-6 ปอนด์ มีการแสดงออกถึงความเฉลียวฉลาด ร่าเริงและตื่นตัวอยู่เสมอ ซื่อสัตย์ รักเจ้าของ ขี้ประจบ แต่เป็นสุนัขค่อนข้างตกใจง่าย เห่ามาก ยิ่งตัวเล็กยิ่งเห่าเก่ง
สัดส่วน : น้ำหนักของปอมฯ โดยเฉลี่ยแล้วจะหนักประมาณ 3-7 ปอนด์ (ประมาณ 1.25-3 กก.) แต่ขนาดที่ดีสำหรับการประกวดนั้นควรหนักประมาณ 4-6 ปอนด์ (1.7-2.5 กก.) ถ้าสุนัขหนักมากกว่าหรือน้อยกว่ามาตรฐานที่กำหนดไว้ถือว่าผิดมาตรฐาน รูปร่างของสุนัขมีความสำคัญกว่าขนาดของสุนัข ช่วงตั้งแต่หน้าอกจนถึงสะโพกจะสั้นกว่าหรือเท่ากับส่วนสูงตั้งแต่ช่วงไหล่จนถึงพื้น กระดูกมีขนาดปานกลาง
ศีรษะ : ขนาดของหัวต้องได้สัดส่วนกับลำตัว ช่วงปาก (MUZZLE) สั้นตรง หน้าดูคล้ายกับสุนัขจิ้งจอก (FOXY EXPRESSION) หัวกะโหลกปิด ช่วงบนของหัวกะโหลกจะกลมเล็กน้อยแต่ไม่โหนกนูน ถ้ามองจากด้านหน้าและด้านข้างแล้วจะต้องเห็นหูที่มีขนาดเล็กอยู่ในตำแหน่งที่สูง (HIGH EARSET) และตั้งตรง รูปร่างปากจะมีลักษณะคล้ายรูปลิ่ม(WEDGE SHAPE) เส้นที่ลากจากจมูกไปถึงจุดหัก (STOP) จะต้องอยู่ตรงกลางระหว่างตาทั้งสองข้างและหูทั้งสองข้าง ตามีสีดำสนิท สดใส ขนาดปานกลาง คล้ายเมล็ดอัลมอนด์ (ALMOND SHAPE) สีของจมูกและขอบตาต้องดำสนิท ยกเว้นปอมฯ สีน้ำตาล BEAVER และ BLUE ฟันต้องกัดสบกันพอดี (SCISSORSBITE)
นิสัยและอารมณ์ : สุนัขปอมฯ เป็นสุนัขที่เปิดเผย แสดงออกถึงความเฉลียวฉลาด
คอ เส้นหลังและลำตัว : คอค่อนข้างสั้น ตั้งอยู่บนไหล่ ทำให้ช่วงคอตั้งสูง แลดูสง่างาม ช่วงหลังสั้น มีระดับของเส้นหลัง หางมีตำแหน่งที่สูง (HIGH TAILSET) วางราบตรงอยู่บนหลัง
ลำตัวส่วนหน้า : ไหล่จะต้องมีการเอียงลาดลงเพียงพอ เพื่อให้สามารถชูคอและหัวได้สูงและสง่างาม ความยาวของช่วงไหล่และขาตอนบนต้องเท่ากัน ขาหน้าต้องตรงและขนานกัน ความยาวตั้งแต่ไหล่จนถึงข้อศอกต้องมีความยาวเท่ากับข้อศอกถึงพื้น ขาต้องตรงและแข็งแรง ไม่เอียงเข้าหรือเอียงออก
ลำตัวส่วนหลัง : ได้สัดส่วนกับลำตัวส่วนหน้า ตำแหน่งของหางจะต้องอยู่เหนือสะโพกค่อนมาทางด้านหน้าต้นขา ต้องมีกล้ามเนื้อแข็งแรงปานกลาง และมีส่วนหน้าของขาหลัง (STIFLES) มีมุม (ANGULATION) ที่โค้งงอพอสมควรรับกับส่วนน่อง (HOCK) ต้องตั้งฉากกับพื้น ถ้ามองจากด้านหลังขาทั้ง 2 ข้างต้องตรงและขนานกัน เท้ามีลักษณะโค้งมนกระชับ ไม่เอียง สุนัขต้องยืนอยู่ปลายเท้า (TOES) นิ้วติ่ง (DEWCLAWS) ถ้ามีควรตัดออก
การเคลื่อนไหว : การเดินหรือการเคลื่อนไหวต้องเป็นไปอย่างอิสระราบเรียบ นุ่มนวล แลดูแข็งแรง เวลาเดินขาหน้าต้องเหยียดตรงไม่งอพับขึ้น ข้อศอกไม่กางออก ส่วนขาหลังต้องไม่ถ่างออก ขาหลังจะเคลื่อนไปข้างหน้าในจังหวะเดียวกันกับขาหน้าที่เคลื่อนที่ไป
ขน : สุนัขปอมฯ มีขน 2 ชั้น คือ ขนชั้นใน (UNDERCOAT) ต้องนุ่มและแน่น ขนชั้นนอก(OUTTERCOAT) ต้องยาวตรงเป็นประกายและหยาบ ขนชั้นในที่หนาแน่นจะช่วยพยุงขนชั้นนอกให้ฟูไม่ลู่ เหยียดตรง ขนจะต้องหนาแน่นตั้งแต่ช่วงคอ หน้าอก ช่วงไหล่ด้านหน้า ขนช่วงหัวและขาจะแน่นแต่สั้นกว่าขนช่วงลำตัว ขนหางยาว หยาบและเหยียดตรง การตัดแต่งเล็มขนให้ดูสวยงามและดูเรียบร้อยไม่ถือเป็นข้อผิด
สี : สีที่ได้รับการยอมรับและรับรอง ควรได้รับการพิจารณาการตัดสินอย่างเท่าเทียมกัน สีที่ได้รับการยอมรับได้แก่
1. สีใดๆ ก็ได้ที่ขึ้นเป็นสีเดียวกันทั้งตัว หรืออาจจะมีสีที่อ่อนหรือแก่กว่าแซมอยู่ด้วย (SELT-COLOR)
2. สีแซมกัน 2 สี (PARTI-COLOR) หมายถึงปอมฯ ที่มีสีขาวและมีสีอื่นแซมเป็นพื้นๆ กระจายเท่าๆ กันทั่วตัว และควรมีแถบสีขาวบนหัวด้วย
3. สีดำและน้ำตาล (BLACK AND TAN) หมายถึงปอมฯ มีสีดำที่มีสีน้ำตาลอยู่เหนือตาทั้ง 2 ข้างและปาก ลำคอ หน้าอก ใต้หาง ขาและเท้าทั้ง 4 ข้าง สีน้ำตาลนี้ยิ่งเข้มยิ่งดี
4. BRINDLE ได้แก่ปอมฯ ที่มีพื้น คือ สีทอง แดงหรือส้ม และมีสีดำแซมอยู่ทั่วทั้งตัว

จุดบกพร่อง :
1. กะโหลกกลม โหนกนูน ฟันล่างยื่น (UNDERSHOT MOUTH) หรือฟันบนยื่นจนเกินไป (OVERSHOT MOUTH)
2. ข้อเท้าราบกับพื้นมากเกินไป
3. ขาหลังที่หัวเข่าชิดกัน ปลายเท้าชี้ออก (COWHOCKS) หรือขาหลังที่บกพร่อง
4. ขนที่นิ่ม เหยียดตรงและแยกออกจนเห็นผิวหนังข้างใน (OPEN COAT)

สุนัขพันธุ์ ชเนาเซอร์

2011-06-04T06:43:00.000-07:00

มีถิ่นกำเนิดในประเทศเยอรมัน สุนัขที่มีหนวดรุงรังแทบจะคลุมหน้าคลุม มิด มองดูราวกับเอาหน้ากากตัวละครมาสวมไว้ โดยไม่มีใครเฉลียวใจว่าใต้หน้ากากที่ว่านี้จะเป็นสุนัขที่ร้ายกาจสักแค่ไหน สุนัขพันธุ์นี้ชอบอยู่กับคน แต่ถ้ากับสุนัขด้วยกันแล้วกลับเมินเอาเลยทีเดียว เมื่อเป็นเช่นนี้จะเรียกว่าพันธุ์หมาเมินก็คงไม่ผิด

สุนัขพันธุ์ชเนาเซอร์เป็นสุนัขที่เหมาะสำหรับคนที่ต้องนำมาคุ้มครองป้องกันภัยหรือครอบครัวที่มีเด็กๆ และต้องการสุนัขที่มีความปราดเปรียวกระฉับกระเฉงมากกว่าสุนัขสวยงาม นอกจากนี้แล้วมันยังเชื่องและเรียนรู้ได้เร็วอีกด้วย
สิ่งที่จำเป็นขึ้นอยู่กับขนาดของสายพันธุ์ พันธุ์เล็กอยู่ในบ้านขนาดปานกลางไม่ต้องใหญ่โตนักก็ได้ ส่วนพันธุ์ใหญ่นั้นควรอยู่ในบ้านที่มีลานวิ่ง สุนัขพันธุ์ชเนาเซอร์ทุกพันธุ์ต้องการการออกกำลังกายอย่างมาก และควรมีอะไรให้ทำตลอกเวลา ขนนั้นจำเป็นต้องได้รับการดูแลทำความสะอาด ตกแต่งขนอยู่เป็นประจำและตัดขนอย่างน้อยปีละ 2 ครั้ง

จุดเด่นของสุนัขพันธุ์ชเนาเซอร์คือ เป็นสุนัขเฝ้าบ้านชั้นเลิศและเป็นผู้พิทักษ์ที่มีความกล้าหาญ มีใจรักคนและบ้านมาก
ในภาษาเยอรมันคำว่า ชเนาซ์ (Schnauze) มีความหมายว่าปาก คำว่าชเนาเซอร์จึงมีความเหมาะสมที่จะเรียกสุนัขที่มีหนวดเคราอย่างสุนัขพันธุ์นี้

สายพันธุ์ที่เก่าแก่ที่สุดในสายชเนาเซอร์ ได้แก่ ชเนาเซอร์ที่มีขนาดกลาง หรือที่เรียกว่า สแตนดาร์ดชเนาเซอร์นั่นเอง หลายศตวรรษมาแล้วที่สุนัขพันธุ์นี้จะวิ่งตามรถม้าซึ่งวิ่งไปตามป่าของประเทศเยอรมันนี โดยวิ่งเหยาะๆ อย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยเคียงข้างกับม้า เป็นสุนัขที่ใช้จับหนูได้เป็นเลิศ

ไจแอนท์ชเนาเซอร์หรือชเนาเซอร์ยักษ์จะแข็งแรงและกำยำกว่าสแตนดาร์ดชเนาเซอร์ เป็นสุนัขอารักขาที่ดี ถูกใช้ให้ต้อนวัวต้อนควายมานานหลายร้อยปี และได้เลิกไปหลังจากรถไฟเข้ามามีบทบาทแทนที่ ปรกติจะเรียบสงบ แต่ต้องฝึกให้อยู่ในกรอบ

มิเนียเจอร์ชเนาเซอร์ หรือชเนาเซอร์ขนาดเล็ก เป็นสุนัขที่ย่อส่วนของสแตนดาร์ดชเนาเซอร์ น่ารัก เชื่อฟัง เป็นสุนัขอารักขาที่ตื่นตัวอยู่เสมอ เป็นเพื่อนที่อยู่ในอุดมคติ

มาตราฐานสายพันธุ์
ลักษณะโดยทั่วไป : เป็นสุนัขที่กระฉับกระเฉง กำยำ มีโครงสร้างที่แข็งแกร่ง สัดส่วนของลำตัวเหมือนรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส

นิสัย : ตื่นเต้นและมีน้ำใจ เต็มที่ที่จะทำให้เจ้านายพอใจ ข้อบกพร่องคือ ขี้อายหรือนิสัยชั่วร้าย

ศีรษะ : แข็งแรง มีลักษณะเป็นสี่เหลี่ยมผืนผ้า หน้าผากไม่ควรย่น ส่วนบนของกะโหลกศีรษะค่อนข้างแบนและยาว

ฟัน : สบกันแบบกรรไกร ฟันบนหรือฟันล่างยื่นออกไปข้างหน้าเป็นข้อบกพร่อง

ตา : เล็ก สีน้ำตาลเข้ม ตั้งอยู่ลึก ข้อบกพร่องคือ มีสีอ่อนหรือมีขนาดใหญ่และโปนออกมา

หู : ปลายแหลม สมมาตรกับหัว ไม่ยาวจนเกินไป ตั้งฉากตรงมุมใน

คอ : แข็งแรงและโค้งอย่างสวยงาม หนังตรงคอหอยจะไม่ย่น

ลำตัว : สั้นและลึก เส้นหลังตรง ความยาวจากอกไปยังกระดูกสันอกยาวเท่ากับความสูงที่วัดถึงจุดสูงสุด อกกว้างเกินไป หรือกระดูกซี่โครงตื้น หลังโค้งขึ้นเป็นข้อบกพร่อง

ส่วนหน้า : มีไหล่ที่แบนและลาดเล็กน้อย ขาหน้าเหยียดตรงและขนานกัน มีข้อเท้าที่แข็งแรง ศอกชิดกัน ข้อศอกหลวมถือว่าเป็นข้อบกพร่อง

ส่วนหลัง : มีโคนขาที่แข็งแรงและเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ ส่วนท้ายไม่อยู่สูงกว่าไหล่ ข้อบกพร่องคือ ข้อขาหลังบิดเข้าหากัน

เท้า : อุ้งเท้าสีดำ หนา สั้นและมน นิ้วเท้าโค้งและกระชับ

การเคลื่อนไหว : ศอกของขาหน้าจะแนบชิดกับลำตัว ขาหลังจะเหยียดตรงและอยู่ในระนาบเดียวกันกับขาหน้า

หาง : ตั้งอยู่สูงและเหยียดตรง หางจะตัดให้สั้นขนาดที่มองเห็นเหนือเส้นหลัง หางตั้งต่ำเป็นข้อบกพร่อง

ขน : มีสองชั้น ขนชั้นนอกแข็งและหยิก คอและลำตัวต้องมีการถอนทิ้ง เวลาลงประกวดขนต้องยาวพอที่จะมองเห็นลักษณะของขน จะปิดสนิทในส่วนของคอ หูและกะโหลก ข้อบกพร่องคือ ขนนิ่มหรือเรียบเกินไป มองดูลื่น

สี : เทา ดำและน้ำเงิน และดำสนิท ที่นิยมคือสีเทาดำ หากมีเขตของสีน้ำตาลแดงก็ยอมรับได้

น้ำหนัก : - ขนาดเล็ก 17 - 18 ปอนด์
- ขนาดมาตราฐาน 33 - 40 ปอนด์
- ขนาดยักษ์ 60 - 70 ปอนด์
ความสูง : - ขนาดเล็ก 13.5 นิ้ว
- ขนาดมาตราฐาน 16.5 - 17.5 นิ้ว
- ขนาดยักษ์ 25.5 - 27.5 นิ้ว

สุนัขพันธ์ เชา เชา

2011-06-04T06:35:00.000-07:00

มาตราฐานสายพันธุ์

ลักษณะทั่วไป : เชา เชาเป็นสุนัขที่เต็มไปด้วยพละกำลัง ลำตัวสั้นกระทัดรัด มีความแคล่วคล่องว่องไวและตื่นตัวอยู่เสมอ มีมัดกล้ามเนื้อที่แข็งแรงและมีโครงสร้างที่สมดุลมาก ลำตัวเป็นสี่เหลี่ยม ศีรษะกว้างและแบน สันจมูกกว้างและสั้น มีขนขึ้นหนาแน่นโดยเฉพาะที่รอบคอ ขาใหญ่ตั้งตรงและแข็งแรง ขนมีความมันเป็นประกาย ลักษณะเด่นของเชา เชาคือ มีความเป็นเอกลักษณ์ มีความสง่างามและมีความเป็นธรรมชาติ เปรียบเสมือนกับเป็นราชสีห์ หน้าตาดุดันแข็งขัน สงบและว่างท่าอย่างสุขุมเป็นผู้ดี มีความเป็นอิสระและมีการตัดสินใจที่ดี
ศีรษะ : มีขนาดใหญ่เมื่อเทียบกับขนาดรูปร่าง มีกะโหลกศีรษะแบนกว้าง มีสต๊อปชัดเจน ลักษณะหน้าตาฉายแววของความทรนงองอาจ สันจมูกสั้นและกว้างเมื่อเทียบกับความยาวของกะโหลกจากตาจนถึงปลายจมูก ริมฝีปากเต็มและยื่น
ฟัน : ฟันขาว แข็งแรง สบกันพอดี
จมูก : จมูกใหญ่ กว้างและมีสีดำ ถ้าจมูกมีลายจุดหรือมีสีอื่นที่เห็นได้ชัดเจนนอกจากสีดำถือว่าขาดคุณสมบัติ ยกเว้นเชา เชาที่มีดำ, น้ำเงิน จมูกอาจมีสีน้ำเงินได้ ลิ้นมีสีดำออกน้ำเงิน เนื้อเยื่อในปากออกสีดำ ถ้าลิ้นมีสีชมพูแดงหรือมีจุดสีแดงจนเห็นได้ชัดเจนถือว่าขาดคุณสมบัติ
ตา : มีสีดำขนาดปานกลาง รูปร่างเรียวคล้ายผลอัลมอนด์ ขอบตาสีดำ
หู : ใบหูเล็ก ตรงปลายหูมีความโค้งมนเล็กน้อย หูแข็งตั้งขึ้น เอียงออกด้านข้างและด้านหน้าเล็กน้อย ถ้าหูตกข้างใดข้างหนึ่งหรือทั้งสองข้างถือว่าขาดคุณสมบัติ
ลำตัว : สั้นกระทัดรัด มีซี่โครงผายออก ความสูงของลำตัวมีขนาดใกล้เคียงกับความยาวของลำตัว เส้นหลังตรงขนานกับพื้น
คอ : ประกอบด้วยกล้ามเนื้อ คอกลม มีความยาวพอเหมาะ แข็งแรง ทำให้ดูสง่างาม
อก : กว้างและลึกเต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อ ลึกจรดข้อศอก ถ้าอกแฟบถือว่าเป็นข้อบกพร่องที่ร้ายแรง
ขาหน้า : ขาหน้าตั้งตรง กระดูกมีขนาดใหญ่ มีมัดกล้ามเนื้อที่แข็งแรง ข้อเท้าขาหน้าตั้งตรงตั้งฉากกับพื้น เท้าชี้ตรงไปข้างหน้าไม่บิดซ้าย - ขวา เท้ามีลักษณะหนากลม เท้าชิด เล็บตัดสั้น
ขาหลัง : มีกระดูกใหญ่ ขาหลังท่อนบนประกอบด้วยกล้ามเนื้อ มองจากด้านหลังขาหลังตรง และขนานห่างกันพอเหมาะ ข้อเท้าหลังตรงตั้งฉากกับพื้น มองจากด้านข้าง สะโพก หัวเข่าและข้อเท้าจะเป็นเส้นตรงเดียวกัน เท้าหลังมีลักษณะคล้ายเท้าหน้า
เอว : มีขนาดสั้นและลึก ประกอบด้วยกล้ามเนื้อ
ขน-สี : มี 2 ชนิด คือ ชนิดขนสั้นและชนิดขนยาว มีขนที่ดกหนา เส้นขนเหยียดตรง ขนชั้นนอกค่อนข้างหยาบ ขนชั้นในนุ่ม มีสีสดใสและเป็นสีเดียวกันตลอด อาจมีเฉดสีแตกต่างออกไปเล็กน้อยตรงแผงคอ ที่หางและที่ก้น เชา เชามีสีดำ, สีเทา, สีแดง, สีครีม ที่สำคัญคือ เชา เชาต้องมีสีเดียวตลอดทั้งตัว
หาง : โคนหางอยู่ในระดับสูง หางพาดแนบหลัง
ส่วนสูงและน้ำหนัก : สูงประมาณ 17 - 20 นิ้ว น้ำหนักประมาณ 24 - 27 กิโลกรัม
การเคลื่อนไหว : มีความมั่นคง สง่างาม ขณะวิ่งขาตึง ยกเท้าไม่สูง คอเชิด

กฏทองของสุนัข

2011-06-04T00:37:00.000-07:00

สุดท้ายนี้โปรดรู้ไว้ว่า"ฉันรักเธอ"

อายุน้องหมาเทียบกับอายุคน

2011-06-04T00:32:00.001-07:00

ตาราง เปรียบเทียบอายุ น้อง หมา

อายถสุนัข(ปี)	อายุคน(ปี)
3 เดือน	5
6 เดือน	10
1	15
2	24
3	28
4	32
5	36
6	40
7	44
8	48
9	52
10	56
11	60
12	64
13	68
14	72
15	76
16	80
17	84
18	88
19	92
20	96

นี้คือตรางเปรียบเทียบครับ วิธีจำคือ 1ปีน้องหมาเท่ากับ 15 ปีคน เเล้ว 2ปีน้องหมาเท่ากับ24ปีคน นอกนั้นก็บวกไปทีละ4ปี ครับ
เเต่บ้างตำราบอกว่า ถ้าน้องหมาพันธุ์ใหญ่ให้ใช้ตารางนี้ครับ
เเต่ถ้าน้องหมาพันธุ์เล็กให้ 1ปีหมาเท่ากับ 15ปีคน 2ปีหมาเท่ากับ24ปีคน 3ปีหมาเท่ากับ 28 4ปีหมาเท่ากับ 32เเล้วนอกนั้นบวกไปที5ครับ 5ปีหมา 37ปีคน
เพราะน้องหมาสายพันธุ์เล็กมีการเติบโตเร็วกว่าพันธุ์ใหญ่ครับ (สำหรับบ้างที)

คนกับหมาต่างกันที่ตรงไหน

2011-06-04T00:31:00.001-07:00

คนกับหมา ต่างกัน ที่ตรงไหน

พูดไม่ได้ นั่นแหละ มันคือหมา

ไม่โกหก หลอกลวง ปวงประชา

รักของหมา แสนซื่อ นั้นคือนาย

ไม่ว่าเขา จะเป็นใคร มันไม่สน

มีหรือจน หมานั้น รักเหลือหลาย

จะปกป้อง เจ้าของ แม้ต้องตาย

ขอให้นาย อยู่สุข ทุกคืนวัน

ไม่เหมือนคน ที่ยกตน ว่าประเสริฐ

ถือกำเนิด จากเทวา พาสุขสันต์

แต่จิตใจ ต่ำช้า ยิ่งกว่ามัน

เหยียบเพื่อนตาย เพื่อตนนั้น จะได้ดี

ถ้าเลือกได้ จะขอเลือก คบเพื่อนหมา

ถึงจะดู ด้อยค่า ไร้ราศี

แต่ดีใจ ที่ได้ คบเพื่อนดี

ถึงไม่มี ใครเห็นค่า หมาเห็นเอย

ลำดับความฉลาดของ สุนัข หมา แต่ละสายพันธุ์

2011-06-04T00:26:00.000-07:00

ลำดับไอคิวหมา รู้หรือเปล่าว่าบรรดาสัตว์ทั้งหลายน่ะ เค้าก็มีสติปัญญาเหมือนกับเราๆ นี่แหละ เพียงแต่ว่าสัตว์แต่ละชนิดอาจจะมีไม่เท่ากัน
และมีความถนัดหรือความสามารถเฉพาะตัวแตกต่างกันไปเท่านั้นเอง
นี่จึงเป็นสาเหตุที่ว่าทำไมสัตว์ชนิดหนึ่งจึงทำอะไรๆ
ได้มากกว่าสัตว์อีกชนิดหนึ่งนั่นแหละ

ขอยกตัวอย่างเช่น เจ้าลิงชิมแปนซี ชิมแปนซีเป็นสัตว์ที่ฉลาดมาก
จะว่าฉลาดที่สุดในบรรดาสัตว์ทั้งหมดบนโลกนี้ (ยกเว้นมนุษย์) ก็ว่าได้
เคยมีคนทำการทดสอบโดยให้ลิงชิมแปนซีไปทำข้อสอบ Toefl ด้วยซ้ำ
เชื่อมั้ยคะ ว่าเจ้าลิงที่ไม่เคยเรียนหนังสือนี่น่ะ สามารถทำข้อสอบ Toefl
ได้ถึง 400 กว่าคะแนนทีเดียว ซึ่งเป็นคะแนนที่มากกว่าเราๆ บางคนทำได้ด้วยซ้ำ

แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นที่ว่ามาตั้งนานเนี่ย
เราไม่ได้ตั้งใจจะมาพูดถึงไอคิวของลิงชิมแปนซีกันหรอก
แต่เรากำลังจะพูดถึงการจัดลำดับไอคิวสุนัขกันต่างหากล่ะ

ดร.สแตนเลย์ โคเรนท์ แห่งมหาวิทยาลัยบริติช โคลัมเบีย
ในแวนคูเวอร์ ประเทศแคนาดา ได้จัดอันดับไอคิวสุนัข
ตามความสามารถในการเรียนรู้จากการฝึก
สุนัขของคุณจะอยู่อันดับไหน ลองไปดูกันดีกว่า

1. คอลลี่
2. พุดเดิล
3. เยอรมัน เชฟเฟอร์ด
4. โกลเด้น รีทรีฟเวอร์
5. โดเบอร์แมน
6. เชทแลนด์ ชีพด็อก
7. ลาบราดอร์ รีทรีฟเวอร์
8. ปาปิยอง
9. ร็อตไวเลอร์
10. ออสเตรเลี่ยน แคทเทิลด็อก
11. เวลช์คอร์กี้
12. มินิเอเจอร์ ชเนาเซอร์
13. อิงลิช สปริงเกอร์ สแปเนียล
14. เบลเจียนเทอร์เชน
15. เบลเจียนชีพด็อก
16. คอลลี่ คีชอนด์
17. เยอรมัน ชอร์ทแฮร์ พอยเตอร์
18. อิงลิชค็อกเกอร์ สแปเนียล, สแตนดาร์ด ชเนาเซอร์
19. บริตตานี สแปเนียล
20. คอกเกอร์ สแปเนียล
21. ไวมาราเนอร์
22. เบลเจียน มาลิโนส์, เปอร์นีส เมาน์เทนด็อก
23. ปอมเมอเรเนียน
24. ไอรีสวอเตอร์ สแปเนียล
25. วิสซิลล่า
26. คอร์ดิแกน เวลช์ คอร์กี้
27. พูลิ, ยอร์คเชียร์ เทอร์เรีย
28. ไจแอนท์ ชเนาเซอร์
29. แอร์เดล
30. บอเดอร์ เทอร์เรีย
31. เวลช์ สปริงเกอร์ สแปเนียล
32. แมนเชสเตอร์ เทอร์เรีย
33. เวลช์ สปริงเกอร์ สแปเนียล
34. ฟิลด์ สแปเนียล, นิวฟาวแลนด์, ออสเตรเลียน เทอร์เรีย, เบียร์เด็ด คอลลี่
35. ไอริส เซทเตอร์
36. นอร์วีเจียน เอลค์ฮาวด์
37. ซิลกี้ เทอร์เรีย, มินิเอเจอร์ พินช์เชอร์
38. นอร์วิด เทอร์เรียล
39. ดัลเมเชียน
40. ฟ็อก เทอร์เรีย
41. ไอริช วูล์ฟฮาวด์
42. ออสเตรเลียน เชฟเฟอร์ด
43. ซาลูกิ, ฟินนิช สปิทซ์, พอยเตอร์
44. อเมริกัน วอเตอร์ สแปเนียล
45. ไซบีเรียน ฮัสกี้
46. อิงลิช ฟ็อกซ์ฮาวด์, อเมริกัน ฟ็อกซ์ฮาวด์, เกรย์ฮาวด์
47. สก็อตติช เดียฮาวด์
48. บ็อกเซอร์, เกรทเดน
49. ดัชชุนต์
50. อาลาสก้า มาลามุท
51. วิพเพท
52. โรดีเชียน ริดจ์แบ็ค
53. ไอริช เทอร์เรีย
54. บอสตัน เทอร์เรีย, อากิตะ
55. สกาย เทอร์เรีย
56. นอร์โฟล์ค เทอร์เรีย
57. ปั๊ก
58. เฟรนช์บูลด็อก
59. มอลทีส เทอร์เรีย
60. อิตาเลียน เกรย์ฮาวด์
61. ไชนีส เครสเต็ด
62. เจแปนนีส ชิน
63. โอลด์ อิงลิช ชีพด็อก
64. เกรท พิเรนี
65. สก็อตติช เทอร์เรีย, เซนต์เบอร์นาร์ด
66. บูล เทอร์เรีย
67. ชิวาว่า
68. ลาซา แอปโซ
69. มาสทิฟฟ์
70. ชิสุ
71. บาสเซท ฮาวด์
72. บีเกิล
73. ปักกิ่ง
74. บลัดฮาวด์
75. บอร์ซอย
76. เชาเชา
77. บูลด็อก
78. บาเซนจิ
79. อาฟกัน ฮาวด์

สถานที่ท่องเที่ยว โรงแรมที่สุนัข(หมา)พักได้

2011-06-04T00:18:00.000-07:00

จังหวัด	ชื่อ	โทร.	ราคา	อื่นๆ
ชลบุรี	จอมเทียนชาเล่ย์	038-231205-7	1100บาท/ห้อง
	เนเชอรัลปาร์คฯ	038-231561-6
	ซันเซ็ทวิลเลท	038-273979-80	2600up/ห้อง
	Sunset Village	038-837-940, 038-237-979	400 บาท /ตัว/ คืน	สุนัขพักได้เฉพาะ Garden View http://www.sunsetvillage.co.th
	หาดตะวันรอน	038-237979-80 , 022476700
	วันดีเฮ้าส์	038-232-863 , 038-232-897	200 บาท / ตัว / คืน
	โรงแรมพัทยาปาร์ค	038-251201-8 , 038-364110-20
	Sea Sand Sun Resort	038-435-163	ไม่คิดเพิ่ม	http://www.seasandsunpty.com
	Tamarina Resort		ไม่คิดเพิ่ม	อนุญาตเฉพาะตัวเล็ก และไม่นอนบนเตียง http://www.tamarinaresort.com/index.htm
	Mercure	038-425-050	200 บาท / ตัว / คืน	http://www.mercure.com
	ซีซาร์พาเลซ		ไม่คิดเพิ่ม
	บ้านน้ำเมารีสอร์ท		ไม่คิดเพิ่ม
	พัทยาปาร์ค		ไม่คิดเพิ่ม	http://www.pattayapark.com
	มาเจสติค พัทยาพูลวิิล่า
	แสมสารวิลล่า	038-437077	1400-1800 บาท/ หลัง

ระยอง	เอสแลนด์(สวนสน)	038-653418		บ้านติดแอร์หลังละ 700 บาท
	บรู๊คไซค์วิลล่า	038-629282, 038-629-050	300 บาท / ตัว / คืน
	Villa Bali Resort (หาดแม่พิมพ์)	038-638080		http:// www.villa-bali.net
	บ้านลมทะเลชาเล่ย์
	ลมทะเลชาเล่ย์

	รุ่งนภา ลอร์ด	081-9287287 , 089-6699636
	บ้านชื่นวารินทร์	038-638022 , 038-638405
	บ้านสบ๊ายสบาย	0-3865-5435, 038-899-811-5		เฉพาะหมาเล็ก http://www.sabaihome.com
	Lima coco
	วังทอง รีสอร์ท
	รุ่งนภา ลอร์ด	01-9287287 / 09-6633636
	บ้านชื่นวารินทร์	038-638022 / 038-638405
	บ้านคุณหมู	038-630747
	บ้านปูลม	081-8217200
	บารีละมัย			http://www.barilamai.com
	บ้านทะเลคราม	081-8337688

ตราด	คลองพร้าว แคมป์ (เกาะช้าง)	081-903-8826
	แม็ค รีสอร์ท เกาะช้าง	081-554-6829 , 086-327-8330		http://www.mac-resorthotel.com
	กัปตันฮุค รีสอร์ต เกาะกูด
	The Beach Natural Resort เกาะกูด
	คลองพร้าวแค้มป์ เกาะช้าง	081-903-8826
	kachapura เกาะช้าง			http://www.kachapura.com
ชุมพร	ทรายรีบีชรีสอร์ต

เกาะสมุย	Seaside bungalow

ประจวบฯ	สวีสบีชรีสอร์ต อ.ปราณบุรี
	สวนบ้านกรูด บีช รีสอร์ท
	บ้านอนันตศิลา เขาตะเกียบ	02-881-1732 032-511879	200/ตัว 1200/คืน
	White sand หัวหิน บีช
	บ้านพักริมหาด
	โรงแรมชมวิว ชะอำ
	สวนบวกหาด ชะอำ
	Kalamona			หมาเล็กพักได้
	Rachavadee บ้านกรูด		คิดเพิ่ม 500 บาท	http://www.rachavadee.com
	Royal Beach Resort	032- 478119
	Swiss Beach Resort (ปราณบุรี)	081-8245581 คุณสาธิต
	ธารวราบีช บ้านกรูด
	บ้านเคียงทะเล	032-536-645 , 089-8208918	ไม่คิดเพิ่ม
	บ้านชมทะเล ปราณบุรี			http://www.sounson.com
	บ้านเนินชะเล	032-511-288
	บ้านปิ่นโต ชะอำ	07-1697853 , 089-5470650
	บ้านพักริมหาด (หัวหิน)
	บ้านลอนทราย ปราณบุรี
	บ้านสบายชายทะเล	.089-032-7222		สุนัขน้ำหนักไม่เกิน 12 กก. 100/ตัว http://www.bansabaichaitalay.com
	บ้านสันติสุข
	บ้านอนันตศิลา	032-511-879, 032-536-364	ตัวเล็ก ตัวละ 300 ตัวใหญ่ ตัวละ 500	ต้องโทรจองล่วงหน้าและต้องบอกให้โรงแรม ทราบก่อนว่า จะขอเอาสุนัขไปพักด้วย
	บิวตี้ บีชรีสอร์ท		เฉพาะสุนัขเล็ก 400 บาท / ตัว / คืน	http://www.beautybeachresort.com/
	ระเบียงทะเล	0-3247-8445 , 089-837-2084		http://www.talayresort.com
	รั้วไม้รีสอร์ท	081-8113473	ไม่คิดเพิ่ม
	โรงแรมแก่นจันทร์ ชะอำ
	โรงแรมชมวิว ชะอำ
	โรงแรมรีเจนท์		800 บาท / ตัว
	ศาลาไทย (บ้านกรูด)
	สบายา ชะอำใต้	032-470716-7		http://www.sabaya.co.th
	สมอร์สปา
	ปรีบุราณ ปากน้ำปราณบุรี	032-570-101 , 086-3230337		http://www.preeburan.com/
	สิริมา เกสเฮ้าส์ หัวหิน	032-511-060
	หาดเพชรรีสอร์ท ชะอำ
	อัญชนารีสอร์ท สามร้อยยอด		ไม่คิดเพิ่ม	http://www.anchana.com/
	อ่าวน้อย ซีวิว รีสอร์ท	07-1725770, 081-4016001		http://www.aownoiseaview.com
	อ่าวมะนาว
	อิ่มสุข รีสอร์ท (ปราณบุรี)	032-570-152 , 089-8375122
	การ์ฟิลด์( ปราณบุรี)	081-943-0241
	Jinning Beach Guest House
	บ้านฟูเล (อยู่บนน้ำ)	0-3251-3670	800-900 (แอร์) 300 (พัดลม)
	หัวหินบลูเวฟ	0-3251-3141
	อุทยานแห่งชาติหาดวนกร
	บ้านเนินชะเล	0-3251-1288
	Swan Resort	0-3251-3362
	วนอุทยานปราณบุรี (เลยหัวหิน)
	รุ่งนภาลอร์ด	01-9287287 , 09-6699636
	นิรันดร์รีสอร์ท	032-471038

นครราชสีมา	บ้านชมตะวัน อ.วังน้ำเขียว	081-8151796
เพชรบุรี	แก่งกระจานคันทรีคลับ
	ไวท์ บีช รีสอร์ท		ไม่คิดเพิ่ม	http://www.whitebeachresort.com
	สวนเพชร ริเวอร์วิว รีสอร์ท
	เจ้าสำราญ บีช รีสอร์ท
	โรงแรมรีเจ้นท์ชะอำ บีช รีสอร์ท แอนด์ สปา			มีที่พักสำหรับสัตว์เลี้ยงโดยเฉพาะ ชื่อ"Pet Resort" http://www.regent-chaam.com/Petresort/petresort.htm
เพชรบูรณ์	เขาค้อ วัลเลต์
	เขาค้อทะเลภู			http://www.khaokhonaturalfarm.com
	เขาค้อโกลเด้นท์รีสอร์ท	08-5052-2326, 08-9989-7639
สุราษฎร์ธานี	seaside bungalow (หาดเฉวง-เกาะสมุย)	077-422-364-5
	ฟูลมูนเฮ้าส์แอนด์รีสอร์ท (อ่าวนาง)	075-637-735, 089-474-1301
	พาราไดซ์ รีสอร์ท	075-637-650-1
	ทับแขก ซันเซ็ท บีช รีสอร์ท	075-628-600 , 075-618-067
ราชบุรี	ภูโวทัย (สวนผึ้ง)

ภูเก็ต	พันวาเกสเฮ้าส์	076-200951
	Patong Inn Hotel	076-340-587
	ขอขอบคุณ pantip	เรียบเรียงและเพิ่มเติมโดย		http://108dog.com

ปราจีนบุรี	บ้านผางาม			http://www.pangam.com

กาญจนบุรี	ผากล่อมไพร			http://www.phaklomphai.com
	แก่งกระจานคันทรีคลับ
	โฮม พุ เตย
	หลุบพญารีสอร์ทรับ		200 บาท / ครั้ง
	ลิ๊ตเติ๊ลครี๊ก			http://www.littlecreekhideawayvalley.com
	บ้านสวนฝน กาญจนบุรี

สระบุรี	ศุภาลัยป่าสักรีสอร์ท





เชียงใหม่	คำม่อนเพลส	053-278936

	โรงแรม 3b	053-279430		รับเฉพาะสุนัขเล็ก http://www.3bchiangmai.com/
เชียงราย	ดอยตุงรีสอร์ท
กระบี่	Salatun Resort เกาะลันตา
	ทับแขก ซันเซ็ท บีชรีสอร์ท	075-628-600
	พาราไดซ์ รีสอร์ท	075-637-650-1
	ฟูลมูนเฮ้าส์แอนด์ รีสอร์ท	075-637-735 / 089-4741301
	อ่าวนาง เม้าเท่น พาราไดซ์




เขาใหญ่	โบนันซ่า
	คลองทรายรีสอร์ท
	ร๊อคการ์เด้น เขาใหญ่


	ขอขอบคุณ pantip	เรียบเรียงและเพิ่มเติมโดย		http://108dog.com

ที่มาจาก http://108dog.com/hoteldog.php

บริการเผาศพน้องหมา

2011-06-04T00:13:00.000-07:00

รวมวัดที่รับเผาสุนัข หมา วัดรับเผาสัตว์เลี้ยง

กรุงเทพ

1.วัดยาง เขตสวนหลวง

2.วัดคลองเตยใน เขตคลองเตย

3.วัดธาตุทอง เขตวัฒนา

จ.นนทบุรี

1.วัดผาสุกมณีจักร อำเภอปากเกร็ด เมืองทองธานี

รายชื่อวัดที่ไม่ได้รับวัด(มีหลายคนเข้าใจผิด)

1.วัดบางปิ้ง

เนื่องด้วยในขณะนี้มีผู้เข้าใจผิดเกี่ยวกับทางวัดเป็นจำนวนมาก ในเรื่องการรับจัดงานศพ-เผา สุนัข-แมว หรือสัตว์เลี้ยงอื่นๆ ซึ่งอาจเป็นเพราะความเข้าใจผิดหรือการใช้ชื่อวัดไปทำการแอบอ้างของบุคคลบางกลุ่มที่มาอาศัยหาผลประโยชน์กับวัด ว่าการกระทำดังกล่าวเป็นการกระทำของทางวัด ซึ่งทางวัดขอยืนยันว่าการกระทำดังกล่าวนั้น ทางวัดมิได้มีส่วนเกี่ยวข้องใดๆทั้งสิ้น เป็นเพียงการกระทำของผู้แอบอ้างดังกล่าวที่เข้ามากระทำในวัดเท่านั้น ซึ่งในขณะนี้ทางวัดได้สั่งให้ ระงับ การการทำดังกล่าวนี้โดยเด็จขาดแล้ว เนื่องจากการกระทำดังกล่าวนั้นเป็นการรบกวน ส่งกลิ่นเหม็น แก่ นักเรียน - ชาวบ้านบริเวณใกล้เคียงเป็นอย่างมาก

ดังนั้น ทางวัดจึงขอแจ้งให้ ทุกท่าน ทราบว่า ทางวัดบางปิ้ง มิได้มีบริการ จัดงานศพ-เผา สุนัข-แมว อีกต่อไป ร่วมถึงยังไม่สนับสนุนการนำสุนัข-แมว หรือสัตว์เลี้ยงชนิดอื่นๆ มาปล่อยที่วัด เพราะการกระทำดังกล่าวนั้นเป็นการสร้าง ภาระ ให้แก่ พระภิกษุ-สามเณร และทางวัดเป็นอย่างยิ่ง

จาก http://www.bangping.is.in.th/?md=news&ma=show&id=1

รายชื่อหนังเกี่ยวกับสุนัข

2011-06-04T00:10:00.000-07:00

   13 น้องหมาผู้ซื่อสัตย์ (Farewell : Kuro)

    12 โฮ่ง (ฮับ) เจ้าตัวเนี๊ยซี้ 100%

    11 สงครามพยัคฆ์ร้ายขนปุย ภาค2 (cats & dogs 2)

    10 สงครามพยัคฆ์ร้ายขนปุย ภาค1 (cats & dogs 1)

    9 แซนต้าบั๊ดดี้ส์ (Santa Buddies)

    8 ฮาชิ..หัวใจพูดได้ Hachiko: A Dog's Story (2009)

    7 เดอะตูบหัวใจเต็งหนึ่ง (Grey Friar's Bobby)

    6 กูดบอย เพื่อนซี้สี่ขา (Good boy)

    5 แก๊งค์ คุณหมา ป่วนคุณหมอ (snow dog)

    4 เบนจี้ (benji)

    3 เพื่อนซื่อชื่อมาริ( A tales of Mari and three puppies )

    2 Eight Below ปฏิบัติการ 8 พันธุ์อึดสุดขั้วโลก

    1 10Promises To My Dog 10 ข้อสัญญาน้องหมาของฉัน

ขอบคุณ http://movie.108dog.com/

ความรู้เกี่ยวกับสุนัข

2011-06-04T00:01:00.001-07:00

สุนัข เป็นสัตว์ที่ชอบไล่ล่า มีความพยายาม อดทน เฉลียวฉลาด โดยธรรมชาติ สุนัขเป็นสัตว์ที่อยู่รวมกันเป็นกลุ่ม สังเกตได้จากสุนัขป่านิยมอยู่รวมกันเป็นฝูง มีการแบ่งหน้าที่กันเลี้ยงลูกอ่อน และออกล่าเหยื่อเป็นอาหาร เมื่อมนุษย์นำมาสุนัขป่ามาเลี้ยง พฤติกรรมบางอย่างของสุนัขป่าจึงเปลี่ยนไป
การเคลื่อนไหว
สุนัขบางพันธุ์สามารถวิ่งได้เร็วมาก เช่น หมาป่า ที่วิ่งได้ความเร็ว 56 ก.ม./ช.ม. สะลูกี้ และเกรย์ฮาว์น วิ่งได้เร็วถึง 70 ก.ม./ช.ม. แม้ว่าสุนัขจะวิ่งได้ไม่เร็วมากเหมือนเสือชีต้า (วิ่งได้ถึง 129 ก.ม./ช.ม.) แต่สุนัขมีลักษณะพิเศษที่ มีความอดทนสูงกว่า มันสามารถวิ่งติดต่อกันเป็นระยะทางไกลๆ เพื่อล่าเหยื่อ นอกจากนี้ สุนัขยังว่ายน้ำได้ดี โดยใช้ขากวักไปมาในน้ำ เช่น สุนัขป่าแรคคูนในจีน ญี่ปุ่น และไซบีเรีย ที่สามารถว่ายน้ำ และดำน้ำล่าเหยื่อได้เป็นเวลา หลายนาที
การดมกลิ่น
ความสามารถในการดมกลิ่นของสุนัขถือได้ว่าดีเยี่ยม (จะเป็นรองก็แค่ปลาไหลเท่านั้นแหละ) แต่ความสามารถที่ว่านี้จะแตกต่างกันไปตามสายพันธุ์ แต่ก็ดีกว่ามนุษย์ถึงล้านเท่าทีเดียว จึงไม่น่าแปลกใจที่มนุษย์จะนำความสามารถนี้มาใช้ประโยชน์นับไม่ถ้วน เช่น ในฝรั่งเศส และอิตาลีใช้สุนัขในการค้นหาเห็ด Truffle ที่อยู่ลึกลงไปในดินถึง 30 ซม. ฮอลแลนด์ และเดนมาร์คใช้สุนัขในการค้นหาแก๊สรั่ว นอกจากนี้ ยังใช้สุนัขในการค้นหาวัตถุระเบิด ยาเสพติด และคนหายอีกด้วย สุนัขทำได้อย่างไร เราลองมาดูกัน องค์ประกอบของกลิ่นต่างๆ คือ โมเลกุลของสารเคมี ที่ล่องลอยในอากาศ สุนัขจะได้กลิ่นโดยผ่านทางเนื้อเยื่อภายในจมูก และเนื้อเยื่อ ก็จะส่งข้อมูลของกลิ่นนี้ไปยังสมอง สุนัขได้ พัฒนาทักษะในการดมกลิ่นมายาวนานมาก ว่ากันว่า พื้นที่การดมกลิ่นในจมูกของมนุษย์ ผู้ใหญ่มีประมาณ 3 ตร. ซม. แต่ของสุนัข เฉลี่ยแล้วมีถึง 130 ตร. ซม. ทีเดียว นอกจากนี้ สุนัขยังมีเส้นประสาทดมกลิ่นมากกว่ามนุษย์มาก คือ มนุษย์มีเส้นประสาทดังกล่าว 5 ล้านเซล แต่ดัชชุนมีถึง 125 ล้านเซล ฟ็อกซ์เทอร์เรีย มี 147 ล้านเซล เยอรมันเชพเพิร์ดมี 220 ล้านเซล จมูกที่เปียกยังช่วยให้การดมกลิ่นดีขึ้น คือ มันจะช่วยซึมซับกลิ่นที่ล่องลอยในอากาศ และส่งต่อไปยังเนื้อเยื่อรับกลิ่นภายในจมูก และไล่กลิ่นเดิมที่ตกค้างอยู่ออก
การได้ยิน
เป็นอีกสิ่งหนึ่งสุนัขทำได้ดีกว่ามนุษย์ สุนัขส่วนใหญ่มีหูใหญ่ ที่ประกอบไปด้วย กล้ามเนื้อถึง 17 มัด และสามารถบิดหูไปมาเพื่อรับคลื่นเสียงให้ตรงกับแหล่งที่มาได้ โดยมันสามารถ รับคลื่นเสียงได้ถึง 35,000 Vibration ต่อวินาที เทียบกับมนุษย์ที่ 20,000 ต่อวินาที และแมว 25,000 ต่อวินาที นอกจากนี้ มันยังสามารถแยกความแตกต่างระหว่างเสียงต่างๆ ได้ด้วย แต่ที่พิเศษยิ่งไปกว่านี้ คือ มันสามารถปิดหูชั้นใน เพื่อที่จะกรองเสียงภายนอกอื่นๆ ที่ไม่ต้องการออกไป เหลือไว้แต่เสียงที่ต้องการเท่านั้น
การมองเห็น
สุนัขสายตาไม่ดีนัก ส่วนใหญ่จึงใช้การดมกลิ่นในการล่าสัตว์มากกว่าสายตา แต่ก็มีสุนัขบางพันธุ์ที่ได้พัฒนาความสามารถในการมองเห็น จนสามารถใช้สายตา ในการล่าสัตว์ได้ เช่น เกรย์ฮาว์น เป็นต้น แต่อย่างไรก็ตาม สุนัขไม่สามารถมองเห็นภาพสี ภาพที่มันมองเห็นจะเป็นโทนสีขาว ดำ และเทา เท่านั้น
นอกจากนี้ สุนัขยังมีประสาทสัมผัสพิเศษอีกอย่างหนึ่ง ที่เราเรียกว่า “ประสาทสัมผัสที่ 6″ สุนัขมีความสามารถในการรับรู้เกี่ยวกับวิญญาณ และโทรจิต จึงไม่แปลกที่สุนัขมักจะทราบล่วงหน้า ก่อนที่คุณจะตัดสินใจออกไปข้างนอก และปล่อยให้มันอยู่บ้านตามลำพัง
ที่มา: www.lovedog.gointer.com

เมื่อน้องหมาป่วย

2011-06-03T06:13:00.000-07:00

กรณี 1 ((((แบบเบสิคๆ ...))))
อย่าตื่นเต้นมากค่ะ... ถ้าเขา
1)อาเจียน น้อยกว่า 3 ครั้ง/วัน
***งดอาหาร เพื่อให้ทางเดินอาหารได้พัก
***ถ้าไม่อาเจียนแล้ว ให้อาหารเหลว อ่อนๆได้,น้ำ
***ถ้าโดนยาเบื่อ ให้ กรอกไข่ขาวลงไป 1ฟอง ให้เขาอาเจียนออกมาให้หมด
จำฉลากยา หรือเอาไปทั้งขวด นำส่งรพ.ค่ะ
2)ท้องเสีย ถ่ายเหลว
***ไม่มีมูกเลือด และไม่ ถ่ายบ่อยเกินไปจากปกติที่เขาถ่ายอยู่
***หรือ มีมูกเลือด...แต่ยังกินอาหาร และไม่ถ่ายพุ่งเป็นน้ำ
***งดอาหาร เพื่อให้ทางเดินอาหารได้พัก
และให้อาหารแบบอ่อนๆถ้าเขายังทานได้ปกติ...และให้น้ำ+ผงเกลือแร่
*** ให้รอดูอีกครั้งในวันนั้น ว่ามูกเลือดหายไปหรือยัง(เพราะอาจเกิดจากการที่เขากินอะไรแปลกๆเข้าไปค่ะ ..อาจจะไม่ใชลำไส้อักเสบก็ได้)
3)ท่าเดิน ท่าวิ่งผิดปกติ ในบางครั้ง
***อันนี้จะเจอมากในหมาเด็กค่ะ
***เกิดจากการที่เขาอยากวิ่งให้เร็วเท่าที่ใจเขาคิดอ่ะค่ะ...555+
***ถ้าเขากระเผกบ่อยๆ ให้ใช้มือคลำเบาๆ ถ้าเขาเจ็บ..เขาจะดึงขาออกจากมือเราค่ะ..
***ไล่ตามขา ดูแผล...ถ้ามีแผล ให้ใช้ทิงเจอร์ไอโอดีนของคน ใส่แผลค่ะ
***ถ้าเป็นหนอง...คุณบุ้งแนะนำให้ใช้ ผงพิเศษแต้มค่ะ
4)ตาแดง
***ใช้ยาหยอดตาของคนได้ค่ะ(แต่ต้องปรึกษาสัตวแพทย์ด้วย)
5)เป็นผื่น แล้วหายภายใน 1-2 วัน
*** เปลี่ยน ผ้ารองนอน
***เปลี่ยนแชมพู หรืออาหาร
***ดูแล บริเวณตรงนั้นไม่ให้เปียกชื้น...ทาด้วยแป้งเด็กก็ได้ค่ะ
6)เลือดกำเดาไหล
***เอาน้ำแข็งประคบตรง บนจมูก
***ไม่ใช่ส่วนปลายจมูก(สีดำ)นะคะ ประมาณกึ่งกลางจมูกเขาอ่ะค่ะ
***ถ้าไหลบ่อย เกินไป ...ให้ไปเช็คเลือดค่ะ...
7)บวมตรงที่ฉีดยา
***ใช้มือคลึงเบาๆ สักพักจะยุบค่ะ
***ถ้า 3 วันแล้วยังไม่ยุบ ให้หมอเจาะเอาของเหลวข้างในออกมาค่ะ
ตัวร้อน น้ำมูกไหล ซึม
***อันดับแรก คือ ใจเย็นๆค่ะ....
***เช็ดตัวด้วยน้ำเปล่า
(ถ้าร้อนมากใช้ น้ำเย็น....กันเขาช็อคได้ค่ะ)
(ถ้าร้อน ขนาดเขาไม่ได้สติ ต้องนำส่ง รพ.นะคะ..)
***น้ำมูกไหล...ยาลดน้ำมูกของเด็ก ช่วยได้ค่ะ...
***อาการ ซึม เกิดจากหลายสาเหตุเลยค่ะ เช่น
"หมาเซ็ง" --- "หมางอน" --- "หมาขี้เกียจ" ---- "หมาอารมณ์แปรปรวน" --- "หมาเบื่อ" --- ....แม้กระทั่ง "หมาป่วย" ค่ะ....

กรณี 2 ((((....แบบขั้นเทพ.... รักษาเองไม่ได้แล้ว))))
1) ฮอตฮิตอันดับ 1 คือ
"ท้องเสีย พุ่งเป็นสายน้ำ เบื่ออาหาร มีเมือก มูกเลือดปน อ่อนเพลียมาก"
*** งดอาหาร ถ้าเขายังกินน้ำได้ ให้ทานน้ำ+ผงเกลือแร่ของคนค่ะ
***แล้วนำส่ง รพ. ค่ะ
2)กล้ามเนื้อลีบ อย่างเห็นได้ชัด
***ส่ง รพ.ค่ะ
3)พบก้อนเนื้องอก มีหนองไหล (ไม่ใช่จากการฉีดยานะคะ)
***ให้ คุณหมอ ตรวจวินิจฉัยชิ้นเนื้อ ที่ รพ. เลยค่ะ...
***ว่าเป็น เนื้องอกจากมะเร็งหรือไม่...
4)อ้วก + ถ่ายออกมาเป็นตัวพยาธิ
***ไปให้หมอจัดยา ถ่าย โดยด่วนเลยค่ะ
5)เป็นแผลแล้วเลือดไหลไม่หยุด นาน เป็น 1-2 ชม.
***นำส่ง รพ.ค่ะ อาจเป็นโรคเกล็ดเลือดไม่แข็งตัวค่ะ
6)ขี้เรื้อน
***ให้หมอจัดยาให้เลยค่ะ...
***อย่าลืมว่า ขี้เรื้อนมี 2 ประเภทนะคะ บางครั้งยิ่งรักษาเองยิ่งลามค่ะ
***ให้ หมอ ส่งตรวจ ...เพื่อให้ยาได้ถูกชนิดค่ะ
7)แท้งลูกติดต่อกันหลายครั้ง
*** ระวัง โรคแท้งติดต่อในสุนัขค่ะ เป็นzoonosis ซึ่งติดคนได้ค่ะ
***ส่ง รพ. เพื่อตรวจหาเชื้อค่ะ
โรคพิษสุนัขบ้า
***อย่าจับ เด็ดขาดค่ะ
***เป็นเชื้อไวรัส ที่ติดคน และทำให้คนตายได้ค่ะ...
***ถ้าสงสัย ให้ เลี่ยงการสัมผัส แล้วแจ้งเจ้าหน้าที่ จะดีที่สุดค่ะ

รายชื่อโรงพยาบาลสัตว์

2011-06-02T05:57:00.000-07:00

     วันนี้ดินแนะนำโรงพยาบาลสัตว์ เผื่อเพื่อนจะได้พาเจ้าหมาน้อยทั้งหลายไปรักษาตอนเค้าไม่สำบายยยย

1.โรงพยาบาลสัตว์ สุวรรณชาด สะพานสูง โทร 02 729 5706-8
2.โรงพยาบาลสัตว์เล็ก จุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย โทร 02 251 8938, 02 218 9715,
    02 218 9750-5
3.โรงพยาบาลสัตว์ มหาวิทยาลัย เกษตรศาสตร์ บางเขน โทร 02 942 8756-59
4.โรงพยาบาลสัตว์ บ้านหมอรักหมา แจ้งวัฒนะ โทร 02 575 3370-1
5.โรงพยาบาลสัตว์ กรุงเทพ-นนทบุรี โทร 02 965 1442-3, 02 642 1299
6.โรงพยาบาลสัตว์ ไกเซอร์ บางซื่อ โทร 02 585 7648
7.โรงพยาบาลสัตว ์ไกเซอร์ 2 รัตนธิเบศร์ โทร 02 594 3308
8.โรงพยาบาลสัตว์ ธนบุรี บุคคโล โทร 02 468 3472
9.โรงพยาบาลสัตว์ บางปะกอก โทร 02 428 2417
10.โรงพยาบาลสัตว์ ปทุมธานี โทร 02 975 7272-8
11.โรงพยาบาลสัตว์ สะพานใหม่ โทร 02 972 4737
12.โรงพยาบาลสัตว์ ประชาราษฎร์ โทร 02 527 5225, 02 527 5252
13.โรงพยาบาลสัตว์ พีเอส บางพลัด โทร 02 435 9129, 02 435 5980, 02 881 0235-6
14.โรงพยาบาลสัตว์ มหานคร ท่าพระ โทร 02 891 8377
15.   โรงพยาบาลสัตว์ หนองแขม โทร 02 808 3420-1
16.   โรงพยาบาลสัตว์ สุขสวัสดิ์ โทร 02 428 1443-4
17.   โรงพยาบาลสัตว์ บางปะกอก โทร 02 428 2417
18.  โรงพยาบาลสัตว์ ลาดปลาเค้า โทร 02 570 6060, 02 570 5939
19.โรงพยาบาลสัตว์ ศรีวราทาวน์อินทาวน์ โทร 02 530 7636-8
20.โรงพยาบาลสัตว์ ตลิ่งชัน โทร 02 448 6369, 02 887 8321-3
21.โรงพยาบาลสัตว์ เทพารักษ์ โทร 02 393 7351, 02 393 7560
22.โรงพยาบาลสัตว์ บางพลี โทร 02 752 2223
23.โรงพยาบาลสัตว์ นครินทร์ โทร 02 321 4468, 02 321 9830
24.โรงพยาบาลสัตว์ บางกะปิ โทร 02 374 6349
25.โรงพยาบาลสัตว์ สุขุมวิท 49 โทร 02 392 0291
26.โรงพยาบาลสัตว์สวนสัตว์ ซ.อ่อนนุช โทร 02 331 8146
27.โรงพยาบาลสัตว์ โรจน์นิรันดร์ อุดมสุข 60 (สุขุมวิท103) โทร 02 746 5370-1
28.โรงพยาบาลสัตว์ ทองหล่อ โทร 02 712 6301-4
29.โรงพยาบาลสัตว์ เจริญสุข เอกมัย โทร 02 391 9707, 02 391 6469
30.โรงพยาบาลสัตว์ พัฒนาการ 30 โทร 02 319 2360, 02 719 5925
31.โรงพยาบาลสัตว์ อ่อนนุช โทร 02 311 1055, 02 311 6719
32.โรงพยาบาลสัตว์ ซ. อารีย์ โทร 02 271 3188
33.โรงพยาบาลสัตว์ ถ. สุโขทัย สวนจิตร โทร 02 243 0587
34.โรงพยาบาลสัตว์ ราชวิถี โทร 02 243 5011
35.โรงพยาบาลสัตว์ เอ็น พี ศูนย์การค้าแฮปปี้แลนด์ โทร 02 377 3764
36.โรงพยาบาลสัตว์ แฮปปี้แลนด์ โทร 02 378 0992
37.โรงพยาบาลสัตว์ บางกะปิ โทร 02 374 6349
38.โรงพยาบาลบ้านสัตว์เลี้ยง 1 สุขาภิบาล 1 โทร 02 944 8715
39.โรงพยาบาลสัตว์เลี้ยง บางบอน โทร 02 895 3048-9
40.โรงพยาบาลสัตว์ ฮาเลลูยา โทร 02 899 7070
41.โรงพยาบาลบ้านสัตว์เลี้ยง 2 สำโรงเหนือ โทร 02 759 1553
42.โรงพยาบาลสัตว์ มาลีวัลย์ คลอง 2 โทร 02 996 2662
43.โรงพยาบาลสัตว์ แมวหมาร่าเริง โทร 02 9644288-9

ฝึกให้สุนัขถ่ายเป็นที่

2011-06-02T01:01:00.000-07:00

ขั้นตอนการฝึกให้สุนัขถ่ายเป็นที่

1. หลังจากการกินอาหาร ดื่มน้ำ เล่น หรือตื่นนอน
มักเป็นเวลาที่ลูกสุนัขจะถ่ายอุจจาระและปัสสาวะ ลูกสุนัขเล็กๆ อาจถ่ายทุก 2-3 ชั่วโมง

2. เมื่อลูกสุนัขรู้สึกอยากถ่ายปัสสาวะหรืออุจจาระ
มักจะดมกลิ่นบนพื้น บางตัวอาจดมพื้นแล้ววิ่งวนไปรอบๆในเวลาเดียวกัน
ซึ่งจะต้องรีบนำลูกสุนัขไปยังที่ที่จัดไว้ให้ลูกสุนัขถ่ายทันที

3. วางลูกสุนัขลงบนกระดาษหนังสือพิมพ์ ซึ่งเป็นวัสดุที่ดูดซับได้ดี
นอกจากนี้ยังมีราคาถูกและหาง่าย
การเปลี่ยนกระดาษหนังสือพิมพ์ควรเหลือแผ่นเก่าไว้บ้าง
เพื่อให้ลูกสุนัขจำกลิ่นและถ่ายที่เดิมอีก

4. เมื่อลูกสุนัขขับถ่ายบนกระดาษแล้ว
เจ้าของควรแสดงความชื่นชมสุนัข ถ้าสุนัขไปถ่ายในบริเวณอื่น ก็ไม่ต้องลงโทษ
หรือจับสุนัขไปดมสิ่งขับถ่ายที่อยู่บนพื้น
เพราะไม่เกิดประโยชน์อะไรและจะทำให้สุนัขกลัวเจ้าของ

สิ่งขับถ่ายบนพื้นบ้าน

ควรรีบทำความสะอาดโดยใช้ยาฆ่าเชื้อและยากำจัดกลิ่น
อย่าใช้ผลิตภัณฑ์ที่มีแอมโมเนียเป็นส่วนผสม เพราะอาจทำให้

ลูกสุนัขคิดว่าเป็นกลิ่นของมัน

การหัดให้ขับถ่ายนอกบ้าน

1. ลูกสุนัขที่เริ่มโตต้องหัดให้ขับถ่ายนอกบ้าน
เจ้าของจะต้องหมั่นสังเกตว่า สุนัขแสดงอาการอะไรก่อนการขับถ่าย

แล้วเปิดประตูบ้านให้สุนัขออกไป ต่อมาเมื่อปล่อยสุนัขออกไปขับถ่าย
จะเป็นช่วงเวลาที่สุนัขพอใจและเป็นนิสัย

2. พยายามให้สุนัขขับถ่ายในที่ห่างไกลจากตัวบ้าน
ซึ่งสุนัขมักจะถ่ายปัสสาวะตรงที่เดิมเสมอ

3. ปัสสาวะสุนัขเป็นกรด ซึ่งอาจทำให้หญ้าไหม้เป็นสีน้ำตาลหรือตายได้

การหัดให้ลูกสุนัขถ่ายตามเวลาและสถานที่ที่กำหนดให้
เป็นสิ่งที่ทำได้แต่ต้องใช้ความพยายามบ้าง

ดูยังไงว่าน้องหมาป่วย

2011-06-02T01:00:00.000-07:00

ใบหน้า หัว หู และจมูกน้ำมูกเหนียวจากจมูกและตา หรือดวงตาไม่มีประกาย อาจเป็นสัญญาณของโรคได้ การติดเชื้อใน
หูอาจทำให้มีของเหลวหรือน้ำเมือกไหลออกมาจากโพรงหู
บางครั้งสุนัขจะเกาหูตลอดเวลา และอาจมีกลิ่นเหม็น หรือมีวัตถุสีดำออกมาจากช่องหู
อาจเป็นการติดเชื้อไรในหู จมูกของสุนัขที่แห้งหรือแตกเป็นสะเก็ดอาจเป็นอาการของโรค
แพราะปกติแล้วสุนัขจะมีจมูกที่ชุ่มชื่นอยู่เสมอ
ลำตัวความผิดปกติที่ขนสุนัข เช่น มีสีกระดำกระด่าง มีแผลฟกช้ำ สีขนเปลี่ยนไป หรือมีรอยบวมนูนเป็นแห่งๆ
ไม่เคยพบมาก่อนอาจเป็นสัญญาณของโรคร้าย
ซึ่งควรรีบให้สัตวแพทย์วินิจฉัยโดยด่วน เพราะรอยบวมช้ำหรือบวมน้ำ
อาจเป็นอาการของโรคเกี่ยวกับตับ หัวใจ ไต และเลือด โดยมีลักษณะเช่นเดียว
กับเนื้องอกระยะก่อตัว
ขาและเท้า
การที่สุนัขเดินโขยกเขยก ไม่สามารถเดินได้เต็มเท้า มีเลือดไหลจากแผล หรือมีการบวม
ที่เท้า ขา ล้วนเป็นอาการที่แสดงถึงการบาดเจ็บอาจมีเนื้อเยื่อฉีกขาดที่บริเวณกระดูก
ภายในบริเวณเท้าหรือขา
อวัยะสืบพันธุ์
ในสุนัขเพศผู้ หากอวัยวะเพศมีสีแดงและบวมผิดปกติมาได้ช่วงเวลาหนึ่งและ
ตัวสุนัขได้แสดงอาการไม่สบาย ควรปรึกษาสัตวแพทย์ หากมีเลือดไหลที่ปลาย
อวัยวะเพศ อาจเป็นสัญญานบอกถึงเนื้องอกในระบบอวัยวะสืบพันธุ์ และต้องได้
รับการวินิจฉัยจากสัตวแพทย์ การบวมของถุงอัณฑะอาจบ่งบอกถึงอาการเนื้องอก
ในลูกอัณฑะ การติดเชื้อ การอักเสบจากการถูกแมลงสัตว์กัดต่อย และหากบริเวณ
ฐานลูกอัณฑะถูกยางรัดไว้เพื่อการทำหมันแล้วละก็ การผ่าตัดเพื่อเอาลูกอัณฑะ
ออกอาจเป็นสิ่งจำเป็น ในสุนัขเพศเมียที่ไม่ได้ตอน อาจมีเลือดไหลออกมาจาก
อวัยวะเพศได้เป็นครั้งคราวประมาณ 4 เดือนต่อครั้ง ทั้งนี้เพราะเป็นอาการของ
การเป็นสัดหรือพร้อยจะผสมพันธุ์ อาจมีอาการบวมที่อวัยวะเพศ ถ้าเกิดนานกว่า
2-3 สัปดาห์ หรือมีเนื้อเยื้อภายในยื่นออกมาจากอวัยวะเพศ ควรปรึกษาสัตวแพทย์
อุณหภูมิร่างกาย
อุณหภูมิปกติของร่างกายสุนัขคือ 101 - 102 ํF ซึ่งสูงกว่าอุณหภูมิปกติของร่างกาย
มนุษย์ 98.6 ํF ดังนั้นจึงค่อนข้างยากลำบากที่จะบอกได้ว่าสุนัขกำลังมีไข้หรือเปล่า
เพียงด้วยการสัมผัสร่างกายวิธีการที่แน่นอนคือการสอดเทอร์โมมิเตอร์แบบหล่อลื่น
เข้าไปทางทวารหนักซึ่งถ้ามีอุณหภูมิสูงกว่า 102.5 ํF แสดงว่าสุนัขตัวนั้นมีไข้
ความอยากอาหารสุนัขที่ป่วย หรือเริ่มป่วยจะกินอาหารน้อยลงหรือแทบไม่กินอาหารเลย และอาจ
ไม่ยอมกินน้ำด้วย แต่บางครั้งอากาศที่ร้อนอบอ้าว ก็ทำให้สุนัขกินอาหารน้อยลงได้
การอาเจียน
การที่สุนัขของคุณปัสสาวะลำบาก อุจจาระเหลว หรือมีเลือดปนออกมากับปัสสาวะหรืออุจจาระ
อาจบอกได้ถึงความผิดปกติหลายอย่าง เช่น การติดเชื้อโรคต่างๆ เนื้อร้ายที่อวัยวะภายใน
และควรรีบปรึกษาสัตวแพทย์
อารมณ์และการตอบสนอง
หากสุนัขไม่ตอบสนองเมื่อถูกเรียกชื่อ จำชื่อตัวเองไม่ได้ ดุร้าย หรือเห่ามาก อาจเป็นไปได
้ว่ามีความผิดปกติทองสมอง เช่น โรคเบื่ออาหาร หรือ โรคพิษสุนัขบ้า หากคุณพบหรือสงสัย
รีปปรึกษาสัตวแพทย์ของคุณโดยด่วนสัตวแพทย์จะสามารถวินิจฉัยถึงวิธีรักษาที่ดีที่สุดแนะแนะนำคุณ
ถึงวิธีการควบคุมเชื้อโรคต่างๆไม่ให้แพร่กระจายไป
พยาธิภายใน
พยาธิทั่วๆไปที่พบในสุนัขมีหลายประเภทเช่น พยาธิตัวกลม , พยาธิเส้นด้าย , พยาธิแส้ม้า
, พยาธิปากขอ , พยาธิตัวตืด และพยาธิหนอนหัวใจ เป็นโรคที่อาจจะรบกวนสุนัขคุณโดยไม่ได้แสดงอาการ
ควรพาสุนัขไปรับการถ่ายพยาธิจากสัตวแพทย์เป็นประจำ เพื่อสุขภาพที่ดีของสุนัขคุณ
โดยทั่วไปจะถ่ายพยาธิลำไส้ ทุกๆ 3 เดือน ป้องกันพยาธิหนอนหัวใจ ทุกๆ 1-2 เดือน
โรคผิวหนัง
โรคผิวหนังและอาการแพ้ระคายเคืองในสุนัขเป็นของคู่กัน ตุ่มเล็กๆ ผื่นแดง หรือขนหลุดลอก
ปัญหาที่พบอยู่เสมอคือ เห็บ-หมัด ที่อาจก่อให้เกิดโรคผิวหนังกับสุนัขได้ การแปรงขนเป็นประจำ
และการให้อาหารที่มีคุณภาพก็อาจช่วยให้สุขภาพผิวของสุนัขอยู่เสมอ
สัญญาณของการป่วย
มีอาการหงอยเหงาเศร้าซึม , มีอาการเบื่ออาหารเป็นเวลานาน , อาเจียน , ท้องผูก
, หรือท้องร่วง , ตาฝ้า , มีไข้ ,ร่างกายขาดน้ำ อาจวัดอุณหภูมิโดยสอดเทอร์โมมิเตอร์ฉาบวาสลิน
เข้าไปในทวานหนัก 2 นาที อุณหภูมิปกติควรอยู่ที่ 101-102 F อย่าทดลองรักษาด้วยการใช้ยาสามัญประจำบ้าน
ที่ใช้กับคนเป็นอันขาด ให้รีบพาไปพบสัตวแพทย์ของคุณโดยด่วน

การให้ยา

หลังพบสัตวแพทย์ควรปฏิบัติตามคำแนะนำของสัตวแพทย์โดยเคร่งครัด หากได้รับการฉีดยาจากสัตวแพทย์
จะต้องไม่อาบน้ำให้สุนัขเป็นเวลาอย่างน้อย 1 อาทิตย์
ยาเม็ด
วิธีง่ายที่สุดในการให้ยาเม็ดกับสุนัขคือการฝังยาเม็ดลงในอาหารหรืออาหารปรุงพิเศษต่างๆ อย่างไรก็ดี
สุนัขอาจไม่ยอมทานซึ่งคุณก็อาจจำเป็นต้องหยิบยามาป้อนใส่ปากด้วยมือตัวเอง จับส่วนปากของสุนัข
ให้มั่นอย่างอ่อนโยน บีบด้านข้างของปากเพื่อให้เขาเผยอปากให้กว้าง แล้วจับศีรษะเขาเงยขึ้น
และวางยาลงไปให้ลึกที่สุดในปากของเขาแล้วดันยาลงไปให้อยู่ด้านหลังลิ้น ปิดปากของเขา
เขย่าคอเล็กน้อยเพื่อช่วยเขาให้กลืนยาลงไป
ยาน้ำ
ค่อยๆ ดึงแก้มของสุนัขบริเวณมุมปากเพื่อให้เป็นร่อง ใส่ยาลงไปในร่องแล้วปิดปากเพื่อให้สุนัขกลืนยาลงไป
เงยหน้าของเขาเล็กน้อยและคอยระวังอย่าให้ยาลงไปในหลอดลม

ขอบคุณ Doglove.com

เมื่อสัตว์เลี้ยงของคุณกำลังเบื่ออาหาร

2011-06-01T23:19:00.001-07:00

การเบื่ออาหาร หรือ Anorexia เป็นอาการที่พบได้ในสัตว์เลี้ยงของคุณไม่ว่าจะเป็นสุนัข แมว นก หนูฯลฯ โดยจะเริ่มมีความรู้สึกว่าร่างกายของพวกเขาไม่ปรกติ ซึ่งในเวลาเดียวกันนี้คุณๆ อาจจะสังเกตเห็นความผิดปรกติอื่นๆ หรือพบว่ามีพฤติกรรมอื่นๆ เปลี่ยนแปลงไปจากเดิมร่วมด้วย
       เช่น มีอาการหงอยเหงาเซื่องซึม นอนนิ่งๆ กิจกรรมต่างๆ ลดลง มีการแยกตัวออกจากสัตว์เลี้ยงตัวอื่นสำหรับในกรณี ที่เลี้ยงรวมกันมากกว่าหนึ่งตัวขึ้นไป อย่างนี้เป็นต้น

การเบื่ออาหารนั้นโดยทั่วไปแล้วหมายถึงการที่สัตว์สูญเสียความอยากอาหาร การปฏิเสธไม่ยอมกินอาหาร การขาดความกระตือรือล้นเมื่อเจ้าของให้อาหารแม้ว่าเป็นอาหารจานโปรดหรืออาหารสูตรปรุงพิเศษก็ตามที รวมทั้งการที่สัตว์ไม่สามารถกินอาหารได้ตามปรกติเนื่องมาจากเหตุผลใดก็ตามแต่
         เมื่อเปรียบเทียบกับความหิวแล้วความอยากอาหารจัดเป็นเรื่องของจิตใจในส่วนที่มีความสัมพันธ์กับอารมณ์ ความรู้สึกและความทรงจำ ขณะที่ความหิวเป็นเรื่องของความรู้สึกที่ถูกกระตุ้นโดยความต้องการของร่างกาย

อาการเบื่ออาหารมิได้มีความจำเพาะเจาะจงต่อโรคใดโรคหนึ่ง หรือมิได้เป็นตัวบ่งชี้ที่จำเพาะต่อโรคใดโรคหนึ่งเป็นพิเศษซึ่งหมายความว่าหากคุณหมอบอกคุณว่า สัตว์เลี้ยงแสดงอาการเบื่ออาหารนั้นยังเป็นข้อมูลที่ไม่เพียงพอที่จะทำให้คุณหมอสามารถระบุลงไปได้ชัดเจนว่า สัตว์เลี้ยงของคุณนั้นป่วยเป็นโรคอะไร การค้นหาสาเหตุที่แท้จริงของความผิดปรกติที่นำมาสู่อาการเบื่ออาหารและการวินิจฉัยโรคให้ถูกเพื่อให้สัตว์เลี้ยงได้รับการรักษาที่เหมาะสมจำเป็นต้องอาศัยข้อมูลเพิ่มเติมอีกมาก
        อาทิ ประวัติการเจ็บป่วย การทำวัคซีน วิธีการเลี้ยง การให้อาหาร รวมไปถึงการตรวจร่างกายของสัตว์ เช่น การตรวจภายในช่องปาก ตรวจดูสภาพเหงือกและฟัน สังเกตจากกลิ่นปากและลมหายใจ มีการคลำบริเวณหน้าท้อง เพื่อตรวจสอบขนาดและรูปร่างของอวัยวะที่อยู่ภายในช่องท้อง
        การวัดอุณหภูมิร่างกายและการชั่งน้ำหนัก รวมทั้งการเก็บตัวอย่างเลือดเพื่อนำมาตรวจวิเคราะห์ค่าต่างๆทางโลหิตวิทยาเพื่อวิเคราะห์ปริมาณเม็ดโลหิตแดงและเม็ดโลหิตขาว ความเข้มข้นของสารประกอบต่างๆ ในน้ำเลือด ฯลฯ   ยังอาจจะมีการตรวจวิเคราะห์องประกอบของน้ำปัสสาวะ

การตรวจอุจจาระเพื่อหาไข่พยาธิโดยใช้กล้องจุลทรรศน์ ตลอดจนการตรวจตัวอย่างอื่นๆ เพิ่มเติมจากห้องทดลองตามความเหมาะสม มีการเอกซเรย์ช่องอกและช่องท้องดังนี้เป็นต้น

สาเหตุของการเบื่ออาหาร มีอยู่มากมายหลายประการ ส่วนใหญ่สัตว์จะแสดงอาการเบื่ออาหารเมื่อมีความผิดปรกติเกิดขึ้นกับระบบการทำงานของร่างกายระบบใดระบบหนึ่งหรือหลายระบบร่วมกัน
       ไม่ว่าเป็นระบบทางเดินอาหารที่เริ่มตั้งแต่ปาก หลอดอาหาร กระเพาะอาหาร ลำไส้เล็ก ลำไส้ใหญ่ ตับและตับอ่อน ระบบปัสสาวะ (ไต) ในระบบไหลเวียนโลหิต (หัวใจ เลือด) หรือในระบบหายใจ (ปอด หลอดลม) หรือที่ผิวหนัง สมอง และอวัยวะอื่นๆ อีกมากมายของร่างกาย
       หรือแม้แต่ความเจ็บปวด เช่น ความเจ็บปวดจากบาดแผลต่างๆ ล้วนสามารถทำให้สัตว์สูญเสียความอยากอาหารได้เช่น กัน และหากสัตว์เลี้ยงยังมีอาการเบื่ออาหารคงอยู่เป็นเวลานานเกินกว่า 24 ชั่วโมงก็สามารถก่อให้เกิดอันตรายต่อสุขภาพของพวกเขาได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับลูกสัตว์ ได้แก่ลูกสุนัขและแมวซึ่งมีอายุยังไม่ถึง 6 เดือนนั้นยิ่งต้องระวังเป็นพิเศษถึงอันตราย ที่อาจเกิดตามมาได้

อย่างไรก็ตาม ในบางครั้งบางโอกาสสัตว์เลี้ยงบางรายอาจมีการปฏิเสธอาหารโดยไม่ได้มีสาเหตุมาจากความผิดปรกติใดใดของร่างกายก็ได้ อาจเนื่องมาจากไม่ชอบรสชาติอาหารที่คุณๆ อาจจะเพิ่งเปลี่ยนชนิดให้ใหม่ หรืออาจเกิดขึ้นเนื่องจากมีการเปลี่ยนแปลงสิ่งแวดล้อมภายนอก เช่น
       การย้ายที่อยู่ใหม่ การมีสัตว์เลี้ยงแปลกหน้ามาใหม่ การมีบุคคลแปลกหน้าย้ายเข้ามาอยู่ใหม่ในบ้าน หรือการที่สมาชิก
เก่าในบ้านไม่อยู่ ฯลฯ

วิธีรักษาเบื้องต้น หลังจากทราบสาเหตุที่แท้จริงที่ทำให้สัตว์เลี้ยงเบื่ออาหารแล้วคุณหมอจึงสามารถวางแผนการรักษาอย่างมีประสิทธิภาพได้

ซึ่งการรักษาอาการเบื่ออาหารแบ่งได้เป็นสองวิธีคือ
           การรักษาแบบจำเพาะเจาะจง (Specific Treatment) หมายถึงให้การรักษาเพื่อชะลอ หรือกำจัดสาเหตุของความผิดปรกติให้หมดไปโดยตรง เช่น การให้ยาปฏิชีวนะกรณีที่สัตว์เลี้ยงมีการติดเชื้อแบคทีเรีย การรักษาแผลในช่องปากหรือเหงือกอักเสบที่ทำให้เคี้ยวอาหารไม่สะดวก การผ่าตัดเพื่อเอาสิ่งแปลกปลอมออกจากทางเดินอาหารกรณีที่เกิดการขัดขวางการส่งผ่านอาหารในหลอดอาหาร กระเพาะอาหารหรือลำไส้
ส่วนอีกวิธีเป็นการรักษาตามอาการ (Supportive Treatment) หมายถึงการรักษาเพียงเพื่อบรรเทาอาการหรือความรุนแรงของความผิดปรกติที่สัตว์แสดงให้เห็น ในกรณีที่ไม่สามารถหรือยังไม่สามารถแก้ไขหรือกำจัดสาเหตุของความผิดปรกติได้โดยตรง เช่น การให้สารน้ำชนิดต่างๆทางเส้นเลือดหรือใต้ผิวหนังเพื่อทดแทนอาหาร การให้ยากระตุ้นให้อยากอาหาร เป็นต้น

คุณควรปฏิบัติอย่างไรเมื่อสัตว์เลี้ยงที่มีอาการเบื่ออาหาร
         สิ่งแรกที่คุณๆ ควรกระทำก็คือ การสังเกตเพื่อบอกเล่าให้คุณหมอทราบ โดยเริ่มจากการสังเกตดูซิว่าที่บ้านของคุณๆนั้นมีอะไรเปลี่ยนแปลงไปจากเดิมบ้าง เช่น เฟอร์นิเจอร์ชิ้นใหม่ สัตว์เลี้ยงตัวใหม่ ผู้คนแปลกหน้าย้ายเข้ามาใหม่บ้างหรือไม่
         การเฝ้าระวังดูว่าสัตว์เลี้ยงมีอาการผิดปรกติอื่นๆ อีกหรือไม่ จากนั้นให้ช่วยสัตว์ต่อสู้กับภาวะขาดน้ำโดยการให้น้ำดื่มผสมเกลือแร่หรือน้ำตาล รวมทั้งการใช้เทคนิคพิเศษช่วยเพื่อให้สัตว์เลี้ยงยินยอมกินอาหาร เช่น อุ่นอาหารเพื่อให้เกิดกลิ่นหอมนั้นช่วยกระตุ้นความอยากอาหาร การผสมอาหารที่เพิ่งปรุง
เสร็จใหม่ๆ เข้ากับอาหารสำเร็จรูป การทำให้อาหารอ่อนนุ่มขึ้นโดยผสมน้ำเล็กน้อยในอาหารแห้งหรืออาหารเม็ด การให้อาหารเหลวที่กลืนง่ายและมีกลิ่นหอมสำหรับสัตว์ อย่างเช่น ไข่ลวก น้ำแกงอุ่นๆ เป็นต้น หรือการป้อนอาหารด้วยมือแทนการใช้ชามอาหาร มีข้อควรระวังกรณีอุ่นอาหารก็คืออย่าอุ่นจนร้อนเกินไปหรืออย่าให้อาหารในขณะที่ยังร้อนจัดอยู่ และกรณีต้องการใช้อาหารปรุงเองสดๆ ใหม่ๆก็ควรปรึกษาคุณหมอก่อนว่ามีควรส่วนผสมใดบ้างและควรหลีกเลี่ยงสิ่งใดบ้าง
        กรณีที่คุณหมอแนะนำให้เปลี่ยนอาหารมาเป็นอาหารเฉพาะโรค แล้วสุนัขและแมวของคุณไม่ยอมกิน คุณน่าจะลองผสมอาหารใหม่เข้ากับอาหารเก่าโดยเริ่มจากการผสมอาหารใหม่ในปริมาณน้อยๆ ก่อนแล้วจึงค่อยๆ เพิ่มสัดส่วนอาหารใหม่ให้มากขึ้นจนไม่ต้องผสมอาหารเก่าเลยในที่สุด

กรณีที่ต้องระวังมากเป็นพิเศษเห็นจะได้แก่การดูแลลูกสัตว์โดยเฉพาะลูกหมาและแมวที่อายุยังไม่ถึง 6 เดือน หากพวกเขายังไม่หย่านม เจ้าของควรใช้กระบอกฉีดยาป้อนอาหารทดแทนนม (Milk Replacer) ซึ่งสามารขอจากคุณหมอหรือซื้อหาร้านจำหน่ายอุปกรณ์สำหรับสัตว์เลี้ยง และการใช้น้ำนมโคพร้อมดื่มทดแทนนั้นต้องมีการปรับส่วนผสมเนื่องจากมีสารอาหารเข้มข้นต่ำกว่าน้ำนมธรรมชาติทั้งของสุนัขและแมว การให้น้ำแกงหรือน้ำซุปควรต้องระวังเรื่องความเค็มที่อาจสูงเกินไปแต่ในขณะเดียวกันความเข้มข้นของพลังงานกลับมีต่ำเกินไป ส่วนการให้น้ำหวานหรือน้ำอัดลมชนิดต่างๆ อาจมีรสหวานเกินไปและมีปริมาณเกลือแร่ที่ร่างกายต้องการไม่เพียงพอ
          ดังนั้น อาหารที่ผลิตสำหรับเด็กอ่อนก็น่าจะเป็นอีกทางเลือกหนึ่งที่น่าสนใจ
ทางที่ดีคือควรปรึกษาคุณหมอก่อนว่า หากสัตว์เลี้ยงของคุณเบื่ออาหารนั้น คุณควรปฏิบัติอย่างไร
จึงเหมาะสมที่สุด เพราะอาการผิดปรกติของสัตว์เลี้ยงแต่ละชนิดและแต่ละตัวก็ย่อมมีความแตกต่าง
กันออกไป

สนุกกับการอาบน้ำให้หมา

2011-06-01T23:18:00.000-07:00

ควรอาบน้ำให้สุนัข เมื่อสุนัขเริ่มสกปรก และมีกลิ่น บ้านเราเป็นเมืองร้อน การอาบน้ำอาจจะทำได้ถี่กว่าสุนัขที่อยู่ในเมืองหนาว อาจจะเดือนละครั้ง หรือ 2 เดือนครั้งก็ได้ ขึ้นกับสุนัขของคุณว่า มอมแมมง่ายแค่ไหน ควรอาบน้ำให้สุนัขตอนเช้าๆ ที่แดดไม่ร้อนจนเกินไป ขนจะได้แห้งง่าย หลีกเลี่ยงการอาบน้ำสุนัขตอนกลางคืน เพราะจะทำให้สุนัขเป็นหวัดได้ โดยเฉพาะสุนัขที่มีขนยาว ต่อไปนี้เป็นเทคนิคการอาบน้ำสุนัข

ถ้าสุนัขคุณเป็นสุนัขตัวเล็กๆ อาจให้อาบในกะละมัง (คล้ายกะละมังอาบน้ำเด็ก) แล้วใช้ขันใบเล็กๆ ตักน้ำราด แต่ถ้าเป็นสุนัขตัวใหญ่อาจผูกไว้กับหลัก (เช่น รั้วบ้าน) แล้วใช้สายยางรด ควรเริ่มราดน้ำจากด้านหลังสุนัข ด้านข้าง ขา ใต้ท้อง ก้น อย่าราดน้ำที่หัวของสุนัขโดยตรง เพราะสุนัขจะสะบัดน้ำทันที เมื่อหัวเปียกน้ำ ให้ค่อยๆ วักน้ำ ลูบที่หัว และหน้า และให้โอกาสมันสะบัดน้ำก่อน จะเทแชมพู

แชมพูที่ใช้ อาจใช้แชมพูสำหรับเด็ก หรือแชมพูสำหรับสุนัขก็ได้ การฟอกแชมพูควรเริ่มในลักษณะเดียวกับการราดน้ำ คือ เริ่มจากหลังก่อน ด้านข้าง แล้วย้ายมาที่ขา ใต้ท้อง ก้น หาง คอ และหน้า (ที่หน้าอาจฟอกเฉพาะบริเวณหัว บริเวณอื่นๆ ใช้น้ำลูบก็พอ)

ล้างแชมพูออก โดยเริ่มจากที่หลังก่อน แล้วไล่ไปเรื่อยๆ จบที่หน้า
เช็ดขนให้หมาดด้วยผ้าเช็ดตัว ถ้าสุนัขขนยาวอาจใช้ดรายเป่าผม เป่าให้ขนแห้ง สำหรับสุนัขที่ไม่คุ้นกับเสียงดรายเป่าผม ควรเริ่มเป่าจากด้านหน้าสุนัขก่อน เพื่อให้สุนัขทำความรู้จักกับดรายก่อน สุนัขจะได้ไม่ตกใจ เมื่อขนแห้งแล้ว ค่อยแปรงขนให้เรียบ (ขั้นตอนการแปรงขนต้องใจเย็นหน่อย ไม่งั้นสุนัขจะทำตาขวางใส่ ไม่ก็หนีสุดชีวิต ทำเอาเหนื่อยเชียวล่ะ) ถ้าเป็นสุนัขขนสั้น อาจมัดให้ตากแดดอ่อนๆ จนขนแห้ง ก็เป็นอันเสร็จ

การแปรงขน
การแปรงขนให้สุนัขเป็นสิ่งจำเป็น ไม่ว่าจะเป็นสุนัขพันธุ์ขนยาวหรือพันธุ์ขนสั้น เพื่อไม่ให้ขนเกาะติดกันเป็นสังกะตัง เพราะจะทำให้เป็นโรคผิวหนังอักเสบได้
สุนัขขนยาวควรทำการแปรงขน ให้อย่างน้อยวันละครั้ง ส่วนสุนัขขนสั้น ควรแปรงขนให้อย่างน้อย วันละครั้ง ส่วนสุนัขขนสั้นควรแปรงขนให้อย่างน้อยสัปดาห์ละครั้ง การแปรงขนให้แปรงตามแนวเส้นขนและแปรงลึกลงไปถึงข้างในโคนขน เพื่อให้ขนฟูสวย

อุปกรณ์ที่ใช้ในการแปรงขน คือหวีหรือแปรงซึ่งมีหลายชนิดด้วยกัน จึงต้องเลือกชนิดที่เหมาะสมกับขนของสุนัข เช่น หวีซี่ถี่ใช้กับสุนัขขนสั้น หวีซี่หยาบขนแข็งใช้กับสุนัขขนยาว สุนัขที่มีขนติดพันกันยุ่งควรใช้หวีซี่ห่าง ๆ

การตัดเล็บ
อันนี้ต้องอาศัยความชำนาญเป็นพิเศษหน่อย ถ้าคุณไม่เคยตัดเล็บให้สุนัขมาก่อน อาจให้ช่างเสริมสวย (สุนัข) ตัดให้ดูก่อน แล้วค่อยลองตัดเอง การตัดเล็บให้สุนัข ควรใช้ที่ตัดเล็บสำหรับสุนัขโดยเฉพาะ ไม่ควรใช้ที่ตัดเล็บของมนุษย์ เพราะโครงสร้าง เล็บของมนุษย์และสุนัขไม่เหมือนกัน การตัดควรตัดให้ห่างจากบริเวณเนื้อสีชมพู ใต้เล็บประมาณ 2 มิลลิเมตร ถ้าไม่แน่ใจอาจตัดให้ห่างกว่านี้ก็ได้

การตัดหาง
สุนัขบางตัวนิยมตัดหางให้เหลือความยาวตามที่นิยมในสุนัขพันธุ์นั้นๆ การตัดหางควรทำ เมื่อสุนัขอายุน้อย ๆ ประมาณ 3-7 วันหลังคลอดจะได้ไม่มีเลือดออกมาก การตัดหางทำโดยโกนขนบริเวณหางที่จะทำการตัดออกให้หมด เช็ดทำความสะอาดด้วยแอลกอฮอล์หรือทิงเจอร์ไอโอดีนให้ทั่ว ดึงหางไปทางโคนหาง เพื่อให้หนังกลับมาหุ้มรอยตัดได้มิดชิด ทำการรัดด้วยเชือก หรือยางรัดตรงระหว่างข้อของกระดูกโคนหางในตำแหน่งที่ต้องการตัด จากนั้นแต้มด้วยทิงเจอร์ไอโอดีน ทิ้งไว้ประมาณ 2-5 ชั่วโมง แล้วเอาเชือกหรือยางรัดออก ผิวหนังของหางที่รูดขึ้นไปจะรูดลงมาปิดแผล หรือจะทำการเย็บก็ได้ เกณฑ์หารตัดหางสุนัขของอเมริกาได้กำหนดไว้ดังตารางข้างล่าง

พันธุ์ ความยางของหางที่เหลือเมื่ออายุไม่เกิน 7 วัน
โดเบอร์แมน 3/4 นิ้ว (2 ข้อกระดูกหาง)
ร็อตไวเลอร์ ชิดตัวมากที่สุด (1 ข้อกระดูกหาง)
บ๊อกเซอร์ 1/2 - 3/4 นิ้ว
พุดเดิล(มาตราฐาน) 1 ใน 2 -2ใน3 (ประมาณ 1เศษ 1/2 นิ้ว)
พุดเดิล (มินิเจอร์) 1 ใน 2 -2ใน3 (ประมาณ 1 1/8 นิ้ว)
พุดเดิล (ทอย) 1 ใน 2 -2 ใน 3 (ประมาณ 1 นิ้ว)
มินิเจอร์พินส์เชอร์ 1/2 นิ้ว ( 2 ข้อกระดูกหาง)
ยอร์คเชียร์เทอร์เรีย 1 ใน 3 (ประมาณ 1/2 นิ้ว)
ค็อกเกอร์ สแปเนียล 1 ใน 3 (ประมาณ 3/4 นิ้ว)
ไวเมอร์แรนเนอร์ 3 ใน 5 (ประมาณ 1เศษ 1/2 นิ้ว)
พอยต์เตอร์ 2 ใน 5

การตัดหู
สุนัขบางพันธุ์นิยมตัดหูตามแฟชั่นของพันธุ์นั้น ๆ เช่น โดเบอร์แมน บ๊อกเซอร์ มินิเจอร์พินส์เชอร์ และเกรตเดน ควรทำการตัดเมื่อสุนัขอายุระหว่าง 12-14 สัปดาห์ เพราะมีขนาดโตพอที่จะทำการผ่าตัดได้ง่าย ไม่เล็กเกินไป และสามารถทนต่อการวางยาสลบได้ หลังตากตัดหูแล้วต้องดามหูไว้ จนกว่าจะตั้งตรงตามต้องการซึ่งกินเวลาประมาณ 3 สัปดาห์ ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับความสมบูรณ์ของสุนัขและการดูแลของเจ้าของ

การตัดนิ้วติ่ง
โดยปกติสุนัขจะมีนิ้วเท้าอยู่ 18 นิ้ว โดยขาคู่หน้าจะมี 10 นิ้ว ขาคู่หลังมี 8 นิ้ว นิ้วขาหน้าที่มีเกินกว่านิ้วขาหลังนี้เรียกว่านิ้วติ่ง จะอยู่สูงกว่าระดังพื้นดินขึ้นมาทางด้านหลังของขาหน้านิ้วติ่งของขาคู่หน้านี้ จัดเป็นลักษณะปกติ แต่ถ้าสุนัขตัวไหนมีนิ้วติ่งอยู่ที่ขาหลัง ถือว่าเป็นลักษณะที่ผิดปกติ จะทำการตัดออกเพื่อความสวยงามและความนิยม การตัดนิ้วติ่งจะทำเมื่อลูกสุนัขคลอดออกมาใหม่หรืออายุ 48-72 ชั่วโมง แต่ไม่เกิน 7 วัน เพื่อจะได้ทำง่าย ไม่มีเลือดออกมา และแผลหายเร็ว โดยใช้กรรไกรที่ฆ่าเชื้อแล้วตัดคีบนิ้วติ่งให้ใกล้ผิวหนังมากที่สุด แล้วแต้มด้วยทิงเจอร์ไอโอดีน

การตัดแต่งขน
การตัดแต่งขนเป็นการเสริมสวยให้สุนัขตามแฟชั่น เพื่อความสะอาด และสวยงามอยู่เสมอสุนัขขนยาวทุกพันธุ์ ควรได้รับการตกแต่งขน เช่น พุดเดิล ค๊อกเกอร์ เทอร์เรีย เป็นต้น ผู้เลี้ยงสุนัขจำเป็นต้องตัดแต่งขนสุนัขให้ถูกต้องตามลักษณะนิยมด้วย และสุนัขบางพันธุ์ที่มีขนยาวมาก เมื่อนำมาเลี้ยงในประเทศไทยควรได้รับการซอยขนให้สั้น เพื่อไม่ให้เป็นอันตรายจากความร้อนของอากาศ
คอยสังเกตอาการผิดปกติของสุนัข

การอาบน้ำ ตัดขน ตัดเล็บนี้ ถือเป็นการดูแลสุนัขเบื้องต้นที่ต้องกระทำอย่างสม่ำเสมอ นอกจากสิ่งเหล่านี้แล้ว ยังมีอีกหน้าที่หนึ่งที่เจ้าของสุนัขพึงกระทำ คือ การสังเกตดูสุนัขว่า มีอาการผิดปกติหรือไม่ ต่อไปนี้เป็นอาการผิดปกติเบื้องต้น ที่อาจหาทางป้องกันได้ ถ้ารู้แต่เนิ่นๆ แต่ถ้าทำตามคำแนะนำเหล่านี้แล้ว สุนัขไม่ดีขึ้น ควรรีบนำสุนัขไปพบสัตวแพทย์
โรคเกี่ยวกับปาก
สุนัขของคุณอาจมีปัญหาเกี่ยวกับปาก ถ้าสุนัขมีอาการต่อไปนี้ น้ำลายไหล ตะกุยปากบ่อยๆ ทำท่าเคี้ยวอยู่ตลอดเวลา เคี้ยวอาหารช้าลง ลมหายใจมีกลิ่นเหม็น

เพื่อหลีกเลี่ยงอาการผิดปกติเหล่านี้ คุณอาจต้องคอยเปิดปากสุนัขสำรวจหาสิ่งผิดปกติ และแปรงฟันให้สุนัขอาทิตย์ละ 1-2 ครั้ง โดยใช้แปรงสีฟันนุ่มๆ (แปรงสีฟันเก่าๆ ที่ไม่ใช้แล้วก็ได้) จุ่มน้ำเกลือแปรงให้กับสุนัข หรืออาจใช้ยาสีฟันสำหรับสุนัขโดยเฉพาะก็ได้ ทั้งนี้เพื่อป้องกันทาร์ทาร์ ซึ่งเป็นสารสีเหลืองๆ ที่มักเกาะอยู่บนฟันของสุนัข โดยมันจะเป็นตัวการทำให้เกิดโรคเหงือก ก่อให้เกิดการสะสมของแบคทีเรียทำลายฟัน และยังทำให้ปากเหม็นอีกด้วย แต่ถ้าพบสิ่งผิดปกติติดฟันสุนัข ให้ใช้ด้ามช้อนเล็กๆ แซะออก หรือจะใช้คีมหนีบออกก็ได้

ถ้าสุนัขมีเหงือกบวมแดงบริเวณรอยต่อของเหงือกกับฟัน เมื่อเคาะฟันเบาๆ จะพบว่า ฟันเริ่มโยก แสดงว่า สุนัขเริ่มเป็นโรคเหงือกอักเสบ ให้ใช้น้ำเกลืออุ่นๆ ล้างปากให้สุนัขบ่อยๆ จนกว่าอาการจะดีขึ้น ถ้ายังไม่ดีขึ้นให้นำไปพบสัตวแพทย์

ในกรณีที่สุนัขมีคราบทาร์ทาร์มากๆ อาจต้องพึ่งสัตวแพทย์ โดยแพทย์จะวางยาสลบให้สุนัข และใช้เครื่องมือกำจัดคราบออก ถอนฟันที่เสียแล้วทิ้ง เพื่อไม่ให้รากฟันอักเสบ และติดเชื้อในช่องปาก ซึ่งอาจเป็นสาเหตุของโรคไซนัส เลือดเป็นพิษ หรือแม้กระทั่งโรคไต !!

นอกจากนี้ อาการผิดปกติข้างต้น ยังอาจเกิดจากปากเป็นแผล มีหนอง เนื้องอก และทอนซิลอักเสบ ซึ่งในกรณีนี้ต้องให้สัตวแพทย์เป็นผู้วินิจฉัย และรักษา

โรคเกี่ยวกับตา
ถ้าสุนัขเอาเท้าเขี่ยตาบ่อยๆ ให้สังเกตตาสุนัขว่า มีน้ำตา ขี้ตา หรือมีแผ่นฟิล์มบางๆ เคลือบตา อยู่หรือไม่ ถ้ามีอาการเพียงเล็กน้อย อาจใช้น้ำยาล้างตาของมนุษย์ล้างให้ทุก 2-3 ช.ม. หรืออาจใช้ยาฆ่าเชื้อแบบครีมป้ายใต้ตาก็ได้ ในการหยอดตาสุนัขเพื่อความปลอดภัย ควรถือที่หยอดตาให้ขนานกับตาสุนัข

ในสุนัขที่ยังอายุไม่มาก การเกิดขี้ตาเป็นจำนวนมาก อาจหมายถึงการติดเชื้อไวรัสที่ตา ส่วนการมีน้ำตาไหลในตาข้างหนึ่ง หรือทั้งสองข้าง อาจเกิดจากท่อน้ำตาอุดตัน ขณะที่ฟิล์มบางที่เคลือบตาอยู่ อาจเกิดจากการอักเสบของกระจกตา ถ้าหากหยอดตา 1 วันแล้ว อาการต่างๆ ยังไม่หายไป ควรนำสุนัขไปพบสัตวแพทย์

โรคหวัด
ถ้าจมูกสุนัขคุณแห้ง แตก ไม่ชื้นเหมือนที่เคยเป็น และมีอาการอื่นที่คล้ายๆ คนเป็นหวัด แสดงว่า สุนัขอาจเป็นหวัด วิธีบรรเทาอาการขั้นต้น คือ อาบน้ำอุ่นๆ ให้กับสุนัข แล้วรีบเช็ดตัวให้แห้ง หลังจากนั้นให้ทาใต้จมูกด้วยขี้ผึ้งป้องกันหวัด ถ้าอาการไม่ดีขึ้น ก็ควรปรึกษาสัตวแพทย์

โรคหู
อาการผิดปกติเกี่ยวกับหู ที่สุนัขมักแสดงออก คือ การสั่นหัวไปมา การเกาหู ลมหายใจเหม็น มีขี้หูมากผิดปกติ การเอียงหัวไปข้างใดข้างหนึ่ง และการที่สุนัขแสดงอาการเจ็บ หรือไม่สบายเมื่อโดนสัมผัสหู

เมื่อพบอาการผิดปกติดังกล่าว ให้รีบใช้น้ำมันเกลือแร่กรอกใส่หูสุนัข ไม่ควรใช้ยาผงฆ่าเชื้อ เพราะจะไปหมักหมมในช่องหู อาจทำให้หูระคายเคืองยิ่งกว่าเดิม
ถ้าสุนัขของคุณมีแนวโน้มที่จะเกิดหูอักเสบ ควรทำความสะอาดหูให้สัปดาห์ละครั้ง โดยใช้คอตตอนบัดชุปน้ำมันมะกอก เช็ดภายในช่องหูที่คุณมองเห็นได้ เพื่อขจัดสิ่งสกปรกภายในช่องหู สำหรับสุนัขที่มีขนปุกปุยบริเวณใบหู เช่น พูเดิล หรือ เคอรี่ บลู อาจจำเป็นต้องถอนขนบริเวณใบหูออกบ้าง

การอักเสบของหูอาจเกิดจากมีสิ่งแปลกปลอมหลุดเข้าไปในช่องหู เช่น เมล็ดหญ้า ซึ่งจำเป็นต้องให้ผู้เชี่ยวชาญเป็นผู้เอาออก บางครั้งอาจเกิดจากตัวไรเข้าไปอาศัยในช่องหู ทำให้เกิดอาการคัน และนำไปสู่การติดเชื้อในที่สุด นอกจากนี้ สำหรับสุนัขพันธ์ที่มี หูขนาดใหญ่ ทำให้ระบายอากาศไม่ดี เช่น สเปเนี่ยน การอักเสบของหูยังอาจเกิดจาก เหงื่อ ความสกปรก ที่หมักหมมในช่องหู ทำให้แบคทีเรียเจริญเติบโตได้เร็วกว่าสุนัขทั่วๆ ไป ซึ่งอาการผิดปกติเหล่านี้ สัตวแพทย์จะเป็นผู้วินิจฉัยว่าเกิดจากเชื้ออะไร และให้ยาที่ถูกต้องกับโรค การรักษาแต่เนิ่นๆ จะทำให้โรคที่เป็นหายง่ายกว่า การปล่อยให้เป็นแบบเรื้อรัง ซึ่งยาอาจใช้ไม่ได้ผล และจำเป็นต้องพึ่งการผ่าตัด

เกี่ยวกับหน้าอก
ถ้าสุนัขไอ หายใจเร็ว และหอบ แสดงว่า สุนัขเริ่มมีปัญหาเกี่ยวกับช่องอก โดยอาจเป็นได้ทั้งโรคหลอดลมอักเสบ เยื่อหุ้มปอดอักเสบ ปอดบวม หัวใจ และอื่นๆ ถ้าสุนัขมีอาการไอ จาม ร่วมกับการมีขี้ตา ท้องเสีย เซื่องซึม อาจเป็นอาการของโรคหัดสุนัข (Distemper) ซึ่งถ้าไม่รีบรักษา สุนัขอาจมีอาการแขนขากระตุก หรือเป็นอัมพาต เนื่องจากระบบประสาทถูกทำลาย โรคนี้รักษายาก และค่ายาแพง วิธีป้องกันที่ดีที่สุด คือ ฉีดวัคซีนป้องกันไว้แต่เนิ่นๆ

เมื่อสุนัขมีอาการไม่สบายดังกล่าวมาแล้ว ให้รีบนำสุนัขไปพบสัตวแพทย์ และระหว่างนั้น ควรทำให้ร่างกายสุนัขอบอุ่นอยู่เสมอ ให้อาหารบำรุงอ่อนๆ อาจเป็นอาหารเหลว หรือน้ำหวานก็ได้ ถ้าสุนัขไม่ยอมกินอาหาร ให้ใช้ช้อนตักอาหารป้อน ทีละน้อย

เกี่ยวกับกระเพาะ และลำไส้
อาการที่แสดงให้เห็นว่า สุนัขเริ่มมีปัญหาเกี่ยวกับกระเพาะ และลำไส้ คือ อาเจียน ท้องเสีย ท้องผูก ถ่ายออกมามีเลือดปน

อาการอาเจียนอาจเกิดจากอาหารเป็นพิษ ถ้านานๆ เป็นสักครั้ง ก็ถือว่า เป็นเรื่องธรรมดาของสุนัข แต่ถ้าเป็นบ่อยๆ ควรนำสุนัขไปพบสัตวแพทย์ เพราะอาจเป็นอาการเริ่มต้นของโรคต่างๆ เช่น หัดสุนัข ตับอักเสบ เลปโตสไปโรซิส ลำไส้อุดตัน หรือแม้แต่มีพยาธิตัวกลมมากเกินไป การปฐมพยาบาลเบื้องต้นถ้าสุนัขอาเจียน คือ งดอาหารหนัก เปลี่ยนเป็นกลูโคสและน้ำเกลือแร่ โดยให้ครั้งละน้อยๆ แต่บ่อยๆ ถ้าอาการยังไม่ดีขึ้น ควรนำไปพบสัตวแพทย์

ท้องเสียอาจเกิดจากอาหารเป็นพิษ หรือแพ้อาหารบางอย่าง เมื่อสุนัขท้องเสียควรงด อาหารหนัก นม และอาหารที่มีไขมันสูง เปลี่ยนเป็นกลูโคส หรือน้ำเกลือแร่แทน ควรทำให้ร่างกายสุนัขอบอุ่น ถ้าอาการไม่ดีขึ้น หรือสุนัขเริ่มซึม ต้องรีบพาไปพบสัตวแพทย์

อาการท้องผูกอาจเกิดขึ้นได้ เมื่อสุนัขมีอายุมากขึ้น หรืออาจเกิดจากอาหารไดเอ็ท ที่ทำจากเศษกระดูก ทำให้เกิดการอุดตันในกระเพาะ การรักษาอาการสุนัขท้องผูก อาจเริ่มจากการให้น้ำมันเกลือแร่ 1-2 ช้อนโต๊ะ แต่ถ้าทราบแน่ๆ ว่า

การท้องผูกเกิดจาก เศษกระดูกอุดตันในท้อง อาจต้องใช้วิธีสวนทวาร ถ้าไม่อยากยุ่งยาก พาไปหาหมอ ง่ายที่สุดจ้า

ส่วนอาการถ่ายออกมามีมูกเลือดปน อาจเกิดจากหลายสาเหตุ ตั้งแต่สาเหตุเล็กๆ อย่างเศษกระดูกแหลมๆ ไปขีดข่วนแทงกระเพาะ หรือลำไส้ หรือแม้กระทั่งโรคเลปโตสไปโรซิส ซึ่งเป็นโรคติดต่อคล้ายดีซ่าน ติดต่อถึงคนได้ด้วย ถ้าสุนัขมีอาการแบบนี้ ถ้าเป็น 24 ช.ม. แล้วยังไม่หาย ทางที่ดีพาไปหาหมอดีที่สุด

ระบบปัสสาวะ
อาการเบื้องต้นของการมีปัญหาเกี่ยวกับระบบปัสสาวะ คือ การฉี่อย่างยากลำบาก สุนัขกินน้ำมาก ฉี่บ่อย หรือมีเลือดปนออกมากับฉี่ น้ำหนักลด และอยากอาหารมากผิดปกติ ถ้าพบสุนัขมีอาการเหล่านี้ ต้องรีบปรึกษาสัตวแพทย์สถานเดียว เพราะโรคกระเพาะปัสสาวะ อักเสบ นิ่ว หรือโรคไต ล้วนแต่เป็นโรคที่ต้องพึ่งแพทย์ และการรักษาแต่เนิ่นๆ จะทำได้ง่ายกว่า การปล่อยให้โรคร้ายเรื้อรัง

โรคผิวหนัง
ถ้าสุนัขแสดงอาการคันคะเยอ มีผื่นแดง ขนร่วงเป็นหย่อมๆ หรือเป็นแผลแดงแบบเรื้อรัง แสดงว่า สุนัขเริ่มเป็นโรคผิวหนัง โรคผิวหนังมักจะเกิดจากอาการแพ้ ให้ลองสังเกตว่า สุนัขมีเห็บ ไร หมัด หรือไม่ ถ้ามีก็จัดการกำจัดให้เรียบร้อย โดยอาจใช้วิธีดึงออก (ถ้าไม่มากนัก) หรือปรึกษาสัตวแพทย์ เพื่อหาวิธีกำจัดที่ปลอดภัย (สำหรับทั้งคน และสุนัข)

บางครั้งการให้สุนัขไดเอ็ทอาหารอาจเป็นสาเหตุของโรคผิวหนังได้ เพราะสุนัขได้ สารอาหารไม่ครบ ทำให้ขนร่วง และมีสุขภาพไม่ดี ดังนั้น การจะให้สุนัขไดเอ็ทอาหาร จึงควรศึกษาความต้องการอาหารของสุนัขให้ถ้วนถี่ก่อน แล้วเลือกอาหารให้เหมาะกับสุนัข

อีกสาเหตุที่อาจทำให้เกิดโรคผิวหนัง คือ อาการแพ้ อันนี้เจ้าของต้องหมั่นสังเกตว่า สุนัขแพ้อะไร เช่น ถ้าสุนัขมักจะเกิดอาการโรคผิวหนังในบางฤดู ก็ต้องสังเกตว่า ช่วงเวลานั้นๆ มีอะไรที่ผิดไปจากช่วงเวลาอื่นๆ ตัวอย่างเช่น สุนัขมักจะมีอาการคันในฤดูหนาว อาจเกิดจากละอองหญ้าที่ปลิวมากับลมหนาว เป็นต้น

โรคเกี่ยวกับระบบสืบพันธุ์
สุนัขตัวผู้อาจเป็นโรคนี้บ้าง เช่น เนื้องอกที่ลูกอัณฑะ แต่พบไม่บ่อยนัก ที่เป็นกันมาก คือ สุนัขตัวเมีย ถ้าสุนัขมีการตกเลือด หรือมีสิ่งผิดปกติขับออกมาทางช่องคลอด เช่น เมือก หรือหนอง อาจเกิดจากการติดเชื้อในมดลูก ต้องรีบพาสุนัขไปพบแพทย์ทันที ปล่อยไว้อาจเป็นอันตรายถึงตายได้ ถ้าสุนัขเป็นไม่มากนัก หมออาจให้ยาปฏิชีวนะ เพื่อฆ่าเชื้อโรค แต่ถ้าเป็นมากๆ อาจต้องผ่ามดลูกทิ้งจ้า

ที่มา: http://www.thaipom.com/

หมาต้องการอะไร เรียนรู้ภาษาหมาได้ที่นี่

2011-06-01T23:13:00.000-07:00

สุนัขสื่อสารกับเราอย่างไร

เจ้าปุกปุยนั้นไม่อาจพูดคุยกับเราได้ แต่เค้าก็มีท่าทางการส่งภาษาให้เรารู้และเข้าใจได้ดียิ่งกว่าการพูดจริงๆเสียอีก ยิ่งเราได้อยู่คุ้นเคยมากขึ้นเท่าไหร่ก็จะยิ่งเข้าใจสิ่งที่เค้าต้องการบอกเรามากขึ้นเท่านั้น การแสดงออกทางสีหน้า ท่าทางหรือการแกว่งหางอาจแปลความหมายได้หลายความหมายแล้วแต่สถานการณ์ ความฉลาดหรือการจดจำคำพูดของเรานั้นมีวิจัยออกมาแล้วว่าเทียบเท่ากับเด็กสองขวบเลยทีเดียว เราอาจจำต้องลองสังเกตุและเรียนรู้การสื่อสารในแบบหมาหมาบ้างไม่มากก็น้อยเพื่อที่จะได้ทราบถึงสิ่งที่เค้าอยากสื่อสารให้เราได้เข้าใจ

การแสดงออกโดยการเห่า

ผู้เชี่ยวชาญทางด้านพฤติกรรมของสุนัขแยกประเภทและความหมายของเสียงเห่าแต่ละชนิดไว้ดังนี้

- เห่าติดต่อกันเป็นชุด ๆ 3-4 ครั้งโดยมีช่วงหยุดระหว่างชุด.......ความหมาย เป็นการเชิญชวนของสุนัขให้ มาดูอะไรที่น่าสนใจตรงนี้กันเถอะ
- เห่าเร็ว ๆ ติดต่อกันด้วยโทนเสียงปานกลาง........ความหมาย การเตือนภัยของสุนัขว่า มีสิ่งไม่น่าไว้วางใจใกล้เข้ามา
- เห่าด้วยเสียงต่ำ ๆ ติดต่อกันอย่างช้า ๆ ......ความหมาย กำลังมีภัยประชิดตัว
- เห่าแล้วหยุด เห่าแล้วหยุด ติดต่อกันเป็นเวลานาน ๆ ..........ความหมาย สุนัขกำลังเหงา
- เห่าสั้น ๆ ครั้งสองครั้ง.....ความหมาย การทักทายตามปกติของสุนัข
- เห่าครั้งเดียวสั้น ๆ เมื่อคุณหรือสุนัขอีกตัวกำลังยุ่งอยู่กับเขา.............ความหมาย เขากำลังรำคาญและพยายามบอกคุณว่า หยุดซะทีเถอะ
- ลูกสุนัขเห่าติดต่อกัน.........ความหมาย เป็นการเรียกร้องความสนใจ
- เห่าครั้งเดียวสั้น ๆ เป็นการเรียกเจ้าของ...........ความหมาย เขาต้องการขับถ่ายหรือถึงเวลาให้อาหารแล้ว
- เห่าติด ๆ กันรัวและดังขึ้นเรื่อย ๆ ..............ความหมาย บ่อบอกถึงความตื่นเต้นสนุกสนานกับอะไรบางอย่าง

ถึงจะพูดภาษาเดียวกันไม่ได้ แต่ก็สื่อใจถึงกันได้ ด้วยภาษากาย ภาษาสายตา มันขึ้นอยู่กับว่าคุณต้องการจะสื่อสารกับเขามากน้อยแค่ไหน ถ้าคุณพยายามทำความเข้าใจใจตัวเขา เรียนรู้เขา สักวันก็จะเป็นเหมือนบทเพลง สองกายหัวใจเดียว

การแสดงออกโดยสีหน้า

การแสดงออกโดยสีหน้าก็คล้ายกับคน เราค่อนข้างจะคุ้นเคยกับภาษาที่สื่อกันชนิดนี้กันอยู่แล้ว อาจแสดงออกทางสายตา การแยกเขี้ยว โดยการทำหูลีบไปข้างหลังก็จะแปลความหมายได้ตามสถานการณ์ในขณะนั้น

การแสดงออกทางหาง

หางเป็นสิ่งหนึ่งที่เจ้าปุกปุยใช้คุยกับเรา หมาที่หวาดกลัวจะหดหางลงใต้หว่างขาหรือลักษณะการแกว่งจะบ่งบอกถึงอารมณ์ขณะนั้น การแกว่งหางสูงเป็นวงกว้างและหยุดทำหางแข็งไว้จะบ่งบอกถึงอาการไม่แน่ใจซึ่งอาจจะเข้ามาหาอย่างเป็นมิตร หรืออาจเห่าหรือกัดได้จึงควรต้องระวัง

ลองมาดูกันดีกว่าว่าเค้ากำลังพูดอะไรกับคุณอยู่

ดีใจจังที่เจอเธอ
เราคุ้นเคยกับอาการนี้เวลาที่เพิ่งเจอเค้าหลังกลับมาจากที่ทำงาน เริ่มต้นด้วยเสียงเห่าที่แหลมสูง อาจทำเสียงอี๊ดๆด้วย หางจะแกว่งในแนวระดับอย่างรวดเร็ว พร้อมทั้งพยายามเข้ามาหาเรา หูลีบไปข้างหลังเหมือนยิ้มให้ด้วยความยินดีปรีดา ทำหัวพยักขึ้นลงและอาจกระโดดใส่หรืองับมือด้วยความยินดีหากเราไม่ยอมนั่งลงทักทาย
มาเล่นกันหน่อยไหม
มีท่าเฉพาะของเค้าเลยคือเอาขาหน้าและหน้าอกแนบพื้น ทำก้นโด่งๆเข้าไว้ และแกว่งหางไปมาอย่างดีใจ และอาจเอียงคอเอาขาข้างนึงเขี่ยพื้น ไม่มีใครอดทนไม่หยอกล้อกับท่าท่างเช่นนี้ได้
อยู่ห่างๆไว้
จะเห่าเตือนด้วยโทนเสียงต่ำด้วยเสียงที่เคร่งเครียด หูตั้ง ขนหลังตั้งชัน ชูหางและยืนอย่างมั่นคงอยู่ในท่าเตรียมพร้อม
มีบางสิ่งผิดปรกติ ให้ไปไกลๆ
นอกจากเห่าเตือนแล้ว อาจทำหน้านิ่วคิ้วขมวดด้วย และยังทำเสียงขู่ครางในลำคอ
ฉันกลัวก็จะก้มหน้าค่อมตัวลงต่ำหรือหมอบลงกับพื้นหรือหลบสายตา หัวตก หูและหางตก
ฉันเศร้าเสียใจมากเราเห็นการทำหน้าเศร้าทั้งหมดจากจากลูกตาที่เศร้าโศกเสียใจ ไม่มีก็อะไรที่บาดหัวใจไปกว่าสายตาที่ห่อเหี่ยวหดหู่ เจ้าปุกปุยที่แสนเศร้านี้ต้องการความสนใจและการกอดที่ยิ่งใหญ่จากคุณ!
ฉันรักเธอ
นี่เป็นอาการที่ทุกๆคนใฝ่ฝันถึง คืออาการที่เคล้าเคลียไม่ยอมห่าง มองเราด้วยสายตาชื่นชม ทำหูตูบหน้ายิ้มให้เรา บางครั้งอาจจูบหรือเลียหน้าคุณพร้อมทั้งแกว่งหางไปมาด้วยความสุข

เครดิตงับ>>http://www.mylovegolden.com/mcontents/marticle.php?Ntype=1&id=69091

การฝึกสุนัขด้วยตัวเอง

2011-06-01T12:49:00.000-07:00

สุนัขที่ไม่ได้รับการฝึกอาจกลายเป็นสุนัขก้าวร้าวและเป็นอันตรายกับเจ้าของได้ เจ้าของควรเริ่มฝึกสุนัขตั้งแต่ยังเล็กๆจะง่ายกว่า โดยฝึกให้คุ้นเคยกับการรับคำสั่ง การเดินโดยใช้สายจูง การเล่นเกม สุนัขที่ได้รับการฝึกตั้งแต่เล็กถ้าพฤติกรรมที่ไม่ดีตอนโตจะแก้ไขได้ง่ายกว่าสุนัขที่ไม่ได้รับการฝึกให้เชื่อฟังคำสั่ง

เมื่อไหร่ที่ควรเริ่มฝึก

คุณไม่ควรจริงจังกับการฝึกสุนัขมากนัก ถ้าสุนัขอายุยังไม่ถึง 7-8 เดือน นักจิตวิทยาสัตว์บางคนบอกว่า ลูกสุนัขบางตัวสามารถเริ่มฝึกได้เมื่ออายุตั้งแต่ 7 สัปดาห์ แล้วเทคนิคต่าง ๆ ค่อย ๆ สอนภายหลัง แต่ จริง ๆ แล้วเรื่องของเทคนิคต่าง ๆ ปล่อยให้นักฝึกสุนัขอาชีพเป็นผู้ฝึกดีกว่า ขณะที่ลูกสุนัขของคุณยังอยู่ในช่วงต้น ๆ ของความเป็นลูกสุนัข ตั้งใจเอาชนะใจมันให้ได้ มันจะรักและนับถือคุณ การฝึกพื้นฐานจะเริ่มได้เมื่ออายุ 3-4 เดือน ช่วงอายุนี้ควรฝึกให้เดินสวยขณะที่คุณจูง นั่ง นอน ตามคำสั่ง และเข้ามาหาคุณเวลาคุณเรียกมัน

คุณมีส่วนในการฝึก

คุณต้องมีความอดทนในการชี้แจงให้สุนัขเข้าใจว่าแต่ละคำที่คุณออกคำสั่งนั้นหมายถึงอะไร ทำมันด้วยมือหรือเชือกจูงสำหรับฝึกก่อน ทำให้มันแน่ใจในคำสั่งด้วยเสียงของคุณ สอนมันเป็นประจำทุกวันถึงสิ่งที่คุณต้องการจะให้มันรู้ ทบทวนคำสั่งพร้อมกับแสดงอาการประกอบ สาธิตให้มันดูซ้ำแล้วซ้ำอีก ให้สุนัขได้มีโอกาสรับรู้จดจำไว้

เมื่อมันเริ่มเรียนรู้ให้ใช้เพียงคำพูดเป็นคำสั่งโดยไม่ต้องออกท่าทาง จ้ำจี้จ้ำไชกับมันบ่อย ๆ เมื่อมันทำผิดก็แก้ไขมันมันถูก แรก ๆ ก็ใจดีกับมันก่อน แล้วค่อย ๆ เข้มงวดขึ้นเรื่อย ๆ ตามความก้าวหน้าของการฝึก อย่าหมดความอดทนหรือฉุนเฉียวเสียก่อน อย่าตีมันด้วยมือหรือเชือกจูงขณะที่ฝึก เพียงแค่คุณดุมันหรือว่ามันก็รู้สึกผิดมากพอแล้ว

เมื่อสุนัขทำในสิ่งที่คุณต้องการ ชมเชยมันพร้อมกับลูบหลังมันไปด้วย อย่าตบรางวัลสุนัขด้วยขนมหรือปฏิบัติกับมันดีเกินไปขณะฝึก สุนัขที่ชินกับนิสัยการรับรางวัลเช่นนี้จะไว้ใจไม่ค่อยได้ เพราะว่ามันจะไม่ค่อยยอมทำอะไรถ้าไม่ได้กลิ่นขนมหรือของรางวัล ถ้าหากฝ่าฝืนคำสั่งหรือทำอย่างไม่ค่อยเต็มใจ (เหลวไหล) คุณควรจะพูดกับมันดี ๆ ต่อไปมันจะดีขึ้นเรื่อย ๆ

เสียงที่ใช้ฝึก

เมื่อคุณฝึกสุนัขให้ใช้เสียงในการออกคำสั่งที่แข็งขันและชัดเจน ครั้งแรกคุณออกคำสั่งไปแล้วต้องยืนกรานคำสั่งเดิมไปจนกระทั่งมันเชื่อฟัง หรือแม้แต่จะฉุดมันให้มาฟังคุณก็ตามที มันต้องเรียนรู้ว่าการฝึกนั้นต่างจากการเล่น เมื่อใดที่มีการออกคำสั่งมันต้องเชื่อฟังไม่ว่าจะมีอะไรมาทำให้วอกแวกก็แล้วแต่ จงจำไว้ว่าน้ำเสียงและน้ำหนักเสียงของคุณ (ต้องไม่ดังลั่น) จะมีอิทธิพลต่อสุนัขเป็นส่วนใหญ่ ต้องพูดด้วยคำพูดที่เน้นหนักแน่น ในการใช้คำพูดระหว่างฝึกจำกัดคำสั่งของคุณให้ใช้คำเพียงแค่ 2-3 คำ ถ้าเป็นไปได้ก็อย่าเปลี่ยนคำสั่ง มันเป็นการดีที่สุดถ้าจะมีผู้ฝึกสุนัขเพียงคนเดียว คนอื่น ๆ อาจใช้คำสั่งแตกต่างกันออกไป วิธีฝึกก็ต่างไปซึ่งอาจทำให้สุนัขสับสนได้ สุนัขที่ได้ยินคำสั่งประเภท "มานี่" "มาหาหน่อย" "เร็ว ๆ เข้า" หรือคำสั่งทำนองนี้แต่มีความต้องการเดียวกันคือให้มันมาหา ถ้าคุณใช้คำสั่งมากมายขนาดนี้มันจะสับสนมาก ให้ใช้คำไหนคำนั้นดีที่สุด

บทเรียนที่ใช้ฝึก

การฝึกเป็นงานหนักทั้งสุนัขและผู้ฝึก สุนัขเล็ก ๆ ใช้เวลาฝึกในช่วงหนึ่งได้ไม่เกิน 10 นาที ก็จะไม่อยากฝึกต่อดังนั้นควรจำกัดอย่าให้บทเรียนบทแรกยาวเกินไปนัก แล้วจึงค่อย ๆ เพิ่มเวลาไปเป็นระยะจนกระทั่งถึง 30 นาที คุณเองก็อาจพบได้ว่าคุณก็เริ่มหมดความอดทนเหมือนกันเมื่อใกล้ ๆ จะหมดเวลาฝึก เมื่อคุณรู้สึกว่าคุณอารมณ์ไม่ดีให้หยุดฝึก ใช้เวลาที่เหลืออยู่ทบทวนบทเรียนเก่า ๆ ไปก่อน และก่อนหรือหลังบทเรียนควรมีช่วงเวลาพักเล่นด้วยไม่ใช่เล่นระหว่างเรียน แม้แต่สุนัขที่เด็กที่สุดก็จะเรียนรู้ได้เองว่าเวลาที่ต้องเรียนนั้นเป็นช่วงที่ต้องเคร่งครัดจริงจัง ส่วนความสนุกจะตามมาหลังจากนี้

อย่าใช้เวลาในการฝึกช่วงแรก ๆ มากนัก มิฉะนั้นสุนัขก็จะเบื่อ พยายามจบบทเรียนในช่วงที่ดี ๆ ถ้าหากสุนัขไม่ได้ทำในสิ่งที่คุณต้องการนั้นเป็นเพราะคุณไม่สามารถทำให้มันจดจำได้ดีพอ

เครื่องมือในการฝึก

1. เชือกที่ใช้จูงสุนัข ใช้เรียกกันอย่างแพร่หลายว่า "ตัวนำ" ดังนั้นเราจะใช้คำนี้แทน ตัวนำ ที่ดีที่สุดสำหรับฝึกนั้นเป็นผ้าทอหรือสาน ยาว 6 ฟุต ส่วนใหญ่ใช้สีทึม ๆ มอ ๆ หรือจะใช้เป็นหนังขนาดเท่ากัน หรือจะใช้แบบเป็นสีสันก็มีใช้กันอยู่บ้าง แล้วแต่คุณจะเลือก

2. ต้องใช้ปลอกคอฝึกสุนัขควบคู่ไปด้วย ปลอกคอฝึกส่วนใหญ่ทำด้วยไนล่อนหรือ โซ่เหล็ก ซึ่งมีห่วงติดอยู่ที่ปลายทั้งสองข้าง แล้วใช้ตัวนำคล้องกับปลายห่วงทั้งสอง ใช้ผ่อนหรือดึงบังคับสุนัข แม้ว่าจะฟังดูน่าตกใจ แต่มันก็ไม่ได้ทำให้สุนัขของคุณต้องเจ็บแต่อย่างใด และมันก็จะต้องใช้ในการฝึกด้วย ควรฝึกวิธีการใช้ปลอกคอให้ถูก ปลอกคอฝึกควรจะใส่รอบคอสุนัข เพื่อคุณจะสามารถล่ามตัวนำกับห่วงตรงปลายปลอกคอ อย่าใส่ห่วงใต้คอ มันเป็นสิ่งสำคัญในการใส่ปลอกคอฝึกให้ถูก มันจะได้แน่นเวลาคุณดังตัวนำ และง่ายเวลาคุณผ่อนหรือไม่ได้รั้งตัวนำ

3. วิธีในการจับตัวนำก็เป็นสิ่งที่สำคัญมาก เพราะปลอกคอควรจะหย่อนอยู่ตลอดเวลา นอกจากเวลาดึง จับวงเชือกไว้ด้วยมือขวา ไขว้มือไปด้านข้าง ส่วนมือซ้ายจับตัวนำไว้ให้ใกล้ปลอกคอฝึกมากที่สุดเท่าที่จะทำได้ ส่วนที่เหลือของตัวนำก็จะขมวดเป็นวงได้ (ที่คุณถือด้วยมือขวา) แนบแขนข้างนี้กับลำตัว การผ่อน ดึง หรือคลาย ทุกอย่างทำด้วยมือซ้าย ด้วยการกระตุก

การฝึกให้ตาม

"การตาม" เป็นศัพท์สำหรับสุนัขที่หมายความว่า ให้สุนัขเดินไปด้านข้างของคุณชิดกับขาคุณ มีตัวนำด้วยหรือไม่มีก็ได้ ถ้าคุณอดทนและพยายามพอ คุณสามารถฝึกสุนัขให้เดินเคียงข้างคุณได้ในถนนอันแออัด หรือผ่านสุนัขตัวอื่น ๆ ได้อย่างดี ถึงตอนนี้คุณก็ได้เรียนรู้ถึงวิธีการใส่ปลอกคอ การใช้ตัวนำแล้วคุณก็พร้อมที่จะเริ่มบทเรียนแรกในการฝึกการตาม ให้สุนัขนั่งอยู่ด้านซ้าย เรียกชื่อ และใช้คำสั่ง "ตาม" เริ่มก้าวเท้าซ้ายของคุณ ดึงตัวนำเล็กน้อย เพื่อให้สุนัขได้เริ่ม ต้องเรียกชื่อมันก่อนเสมอ แล้วตามด้วยคำสั่ง เช่น "แดงตาม" การเอ่ยชื่อจะช่วยให้มันสนใจมากขึ้น ทำให้มันได้รู้ว่าคุณกำลังออกคำสั่งให้มัน (แดง คือชื่อสมมุติของสุนัขในที่นี้)

ให้เดินอย่างกระฉับกระเฉงแต่ละก้าว เดินวนเป็นวงกลมใหญ่ หรือเดินไปเป็นสี่เหลี่ยม หรือเส้นตรงก็ได้ ขณะที่เดินแน่ใจว่าสุนัขของคุณอยู่ข้างซ้ายและชิดขาของคุณเสมอ ถ้ามันเดินล้าหลังคุณให้กระตุกตัวนำเบา ๆ ให้มันเดินให้ทันคุณ แล้วก็ชมมันว่าดีแล้วที่ทำอย่างนี้ ถ้ามันเดินนำหน้าคุณหรือออกห่างไป ให้คุณหยุดพร้อมกับกระตุกตัวนำอย่างแรง ดึงมันกลับมาอยู่ตรงที่ที่ถูก ควรชมมันทุกครั้งที่มันเดินถูกที่ถูกทาง ทันทีที่คุณกระตุกตัวนำเพื่อให้สุนัขคุณอยู่ถูกที่ก็ให้ผ่อนสายตัวนำไปด้วย อย่างลากสุนัขหรือดึงตัวนำเพราะจะเกิดการดึงกันไปดังกันมา ซึ่งไม่เป็นผลดีเลย

เพื่อให้สุนัขตั้งอกตั้งใจฝึก ต้องพูดกับมันขณะที่คุณให้มันกลับมาถูกที่คุณควรจะฝึกการเดินหันหลังกลับด้วยการกระตุกตัวนำเบา ๆ ขณะที่คุณหมุนตัวด้วย มันจะเรียนรู้ไปทีละนิดละหน่อยว่ามันต้องตั้งอกตั้งใจ หรือจะถูกกระตุกให้กลับมาอยู่ข้างตัวคุณ และคุณสามารถเปลี่ยนวิธีการไปได้เรื่อย ๆ โดยการเปลี่ยนความเร็วบ้าง หันหลังกลับ เดินตรง หรือว่าเดินซิกแซกข้ามสนามที่ใช้ฝึก เป็นต้น

"ตาม" หมายถึง "นั่ง" ด้วย สำหรับสุนัขแล้วคำสั่งว่า "ตาม" จะหมายถึงมันต้องนั่งอยู่ข้างซ้ายของคุณด้วย เมื่อคุณหยุดโดยไม่มีคำสั่งอะไรเพิ่มขณะที่คุณฝึกให้ตาม ทำให้มันนั่งเมื่อคุณหยุด ครั้งแรกใช้คำสั่งว่า "นั่ง" แต่ต่อไปไม่ต้องออกคำสั่งอีก มันจะนึกรู้และจะนั่งได้เองเมื่อคุณหยุด และจะคอยคำสั่ง "ตาม" ใหม่ เพื่อจะลุกเดินอีกครั้ง

การฝึกให้นั่ง

การฝึกสุนัขให้นั่งค่อนข้างง่าย โดยให้มันยืนอยู่ข้างซ้ายมือ ให้ถือตัวนำสั้น ๆ แล้วออกคำสั่งว่า "นั่ง" ขณะออกคำสั่งให้ดึงตัวนำขึ้นพร้อมกับกดช่วงหลังของสุนัขลง แต่อย่าให้มันลงไปหมอบหรือยืนขึ้น ถ้ามันลงหมอบให้กระตุกตัวนำขึ้นจนกระทั่งมันลุกขึ้นแล้วนั่ง ถ้าหากมันทำตามคำสั่งช้า ๆ ให้ดังมันอย่างแรงจนกระทั่งมันทำตามความต้องการของเรา ให้มันอยู่ในท่านั่งสักชั่วขณะหนึ่ง แล้วค่อยผ่อนความตึงของตัวนำพร้อมกับชมมันด้วย ทวนคำสั่งอย่างหนักแน่นในขณะที่คุณจูงมันในท่านั่ง ย้ำเพื่อให้มันจำคำสั่งได้ขึ้นใจ ถ้าหากมันเคลื่อนที่ละก้อให้ทวนคำสั่งอีกครั้งแล้วให้มันนั่งลง หลังจากนี้มันก็จะนึกรู้และนั่งลงไปเองโดยไม่ต้องกดหลังมันอีก เมื่อมาถึงขั้นนี้แล้วแสดงว่ามันจะนั่งเองได้ ชมเชยมันบ่อย ๆ ให้รางวัลโดยการกระทำกับมันอย่างอ่อนโยน และชมเชยมันบ่อย ๆ ด้วยคำพูดที่นุ่มนวล

การฝึกให้หมอบลงหรือหมอบ

จุดประสงค์ขั้นตอนนี้คือ ทำให้สุนัขหมอบลงกับคำสั่ง "หมอบ" หรือเมื่อออกคำสั่งด้วยมือ ให้คุณยกมือมาข้างหน้าพลิกโบกฝ่ามือลง อย่างไรก็ตาม คุณต้องทำไปจนกว่าสุนัขจะเข้าใจความหมายของคำสั่งและจะทำเองได้โดยไม่มีปฏิกิริยากึ่งบังคับจากคุณ สัญญาณมือควรจะทำควบคู่ไปกับการออกคำสั่ง คำสั่งนี้อาจจะยากไปหน่อยในช่วงแรก เพราะมันรู้สึกเหมือนคุณยกมือเพื่อจะทำร้ายมันและมันป้องกันตัวเองไม่ได้ อาจจะวิ่งเตลิดไปก็ได้ ให้เอาใจมันด้วยคำชมหรือทำกับมันดี ๆ เมื่อมันทำตามคำสั่งแล้วมันจะเรียนรู้ไปเองว่าไม่มีอะไรที่เลวร้ายเกิดขึ้น ในทางกลับกันมันจะรู้จักคำสั่งว่า "หมอบ" แล้วถ้ามันทำตามนายจะพอใจ

อย่าเริ่มฝึกสุนัขหมอบลงจนกระทั่งมันเข้าใจคำสั่งนั่งได้เป็นอย่างดีเสียก่อน ให้สุนัขอยู่ในท่านั่งและคุณคุกเข่าอยู่ตรงหน้า ยกขาหน้าของมันด้วยมือแต่ละข้างของคุณ จับตรงเหนือข้อศอก ยกขามันขึ้นแล้วดึงลงมาที่พื้นข้างหน้า ในขณะเดียวกันก็ออกคำสั่งว่า "หมอบ" แล้วดึงขาหน้ามันลงมาติดพื้น

ดึงมันลงมาที่พื้นและทำให้มันรู้ว่าท่านี้เป็นท่าที่ต้องการให้มันทำ วิธีนี้ดีกว่าจะไปบังคับให้มันทำ มิฉะนั้นจะทำให้มันรู้สึกตกใจและเริ่มจะไม่ชอบการฝึกใด ๆ เลย หมั่นพูดคุยกันมัน บอกมันให้รู้ว่าคุณดีใจ พอใจ เวลาที่มันทำตามคำสั่ง แล้วคุณจะพบว่าคุณมีความสุขกับการฝึกสุนัข

หลังจากที่มันเริ่มเรียนรู้ เลื่อนตัวนำไปอยู่ใต้เท้าซ้ายและออกคำสั่ง "หมอบ" ในขณะเดียวกันดึงตัวนำด้วยจะช่วยให้สุนัขหมอบลง ช่วงนี้ยกมือคุณแล้วโบกลงให้สัญญาณมืออีกครั้ง อย่าหวังว่ามันจะสามารถทำได้ด้วยคำสั่งเพียงครั้งเดียว จงอดทนฝึกกับมันไปเรื่อย ๆ มันก็จะร่วมมือด้วย ถ้าคุณแสดงให้มันเห็นว่าอะไรบ้างที่คุณอยากให้มันทำ

การฝึกให้อยู่นิ่ง ๆ

ขั้นต่อไปคือการฝึกสุนัขให้อยู่นิ่ง ๆ ในท่านั่งหรือหมอบ เหมือนกับครั้งก่อนโดยใช้ตัวนำสอนคำสั่งนี้ จนกระทั่งสุนัขของคุณตอบรับคำสั่งด้วยการทำตามคำสั่ง แล้วจึงเอาตัวนำออก การฝึกเริ่มด้วยการนั่งนิ่ง ๆ จัดให้สุนัขอยู่ในท่านั่งข้างคุณในท่านั่งแนบขาโดยอัตโนมัติ ถือเชือกในมือข้างหนึ่ง (ส่วนใหญ่ผู้ฝึกชอบถือมือซ้าย) ก้าวไปข้างหน้าแล้วหันหน้ามาหามัน ยื่นมือออกไป นิ้วชี้ไปที่ช่วงจมูกของมันแล้วสั่งว่า "อยู่นิ่ง" ถ้ามันทำท่าจะเดินตามคุณเนื่องจากเป็นธรรมชาติของมันที่จะทำ เพราะมันอยู่ในท่าที่จะตาม ให้กระตุกตัวนำ เพื่อให้มันกลับมานั่งก่อน ยกมือมาไว้ข้างหน้ามันแล้วทวนคำสั่งอย่างหนักแน่นอีกรั้ง ให้มันอยู่ในท่านั่งนั้นสัก 2-3 วินาที ก่อนจะให้ลงมือปฏิบัติการอย่างอื่น แต่ละครั้งที่มันทำสำเร็จคุณต้องกล่าวชมมันเรื่อย ๆ แสดงให้มันเห็นว่าคุณพอใจกับมันด้วย

ทวนวิธีนี้อีกครั้งจนกระทั่งสุนัขของคุณทำเหมือนกับว่ามันเข้าใจว่าคุณจะให้มันทำอะไร เมื่อมันได้เรียนรู้ตลอดกระบวนการแล้ว เดินออกมาทางขวาของสุนัขอ้อมไปข้างหลัง ก้าวอีก 2 ก้าวไปข้างหน้า อีกสัก 2-3 ก้าวไปด้านข้าง ทำไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งคุณไปจนสุดสายเชือก ครั้งใดที่สุนัขจะออกตามคุณ สะบัดเชือกยื่นแขนออกโบกมือลงแล้วออกคำสั่งอย่างเฉียบขาด เมื่อมันแสดงให้เห็นถึงความเต็มใจที่อยู่ในท่าที่ถูกต้อง ขณะที่คุณเดินออกไปสุดเชือกนั่นหมายถึงคุณพร้อมที่จะฝึกมันต่อไปอีก ให้อยู่ในท่าเดิมโดยใช้เชือกยาวกว่าเดิม (ราว ๆ 25-30 ฟุต) แล้วท้ายสุดให้ฝึกโดยการเอาเชือกออก

ครั้งแรก ๆ ที่เรียนรู้การนั่งนิ่ง ๆ คุณสามารถจะสอน "หมอบนิ่ง ๆ" โดยเริ่มคำสั่งด้วยคำว่า "หมอบ" ก่อน แล้วฝึกโดยใช้วิธีเดียวกับฝึกนั่งนิ่ง ๆ

การฝึกให้คำสั่ง "มานี่"

คุณสามารถฝึกสุนัขให้มาหาคุณเมื่อคุณเรียกได้ ถ้าเริ่มต้นกับมันตั้งแต่มันเด็ก ๆ แรกเริ่ม ฝึกสอนล่ามตัวนำอยู่ในสุนัขนั่ง แล้วย้อนเชือกกลับมาพร้อมเรียกชื่อมัน ให้เรียกด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนมากที่สุดเท่าที่จะทำได้ ดึงตัวนำนิดหน่อยเพื่อให้มันเริ่ม เมื่อมันเดินมาให้ส่งเสียงชมมันดัง ๆ หรืออาจใช้อีกวิธีโดยการให้ขนมสำหรับสุนัขหรือผลไม้เป็นรางวัล มันจะนึกรู้ทันที คุณอาจจะเดินออกมาจนสุดตัวนำแล้วเรียกมัน เช่น "แดงมานี่" วิ่งไปสองสามก้าวแล้ว, หยุดให้มันมาอยู่ตรงหน้า (แดงคือชื่อของมัน)

ไม่ต้องอยากฝึกคำสั่งนี้โดยไม่มีตัวนำ เพราะแรก ๆ มันอาจจะคิดว่ามันไม่ต้องเชื่อฟังคำสั่งคุณอีกแล้วก็ได้ และมันก็จะวิ่งหนีไป โปรแกรมการฝึกของคุณก็ต้องล้มเหลว ระลึกไว้ว่าชีวิตสุนัของคุณนั้นอาจจะขึ้นอยู่กับการสนองตอบต่อคำสั่งให้มาหาโดยทันทีเมื่อถูกเรียก ถ้ามันไม่เชื่อฟังเวลาไม่ได้ล่ามไว้ ให้ล่ามมันอีก แล้วแก้ไขให้กลับมาเชื่อฟังโดยการใช้ตัวนำ

การฝึกให้มานี่ เพื่อจะตามมา

หัวเรื่องนี้ คือสำหรับคุณเมื่อยืนอยู่ สั่งว่า "ตามมา" สุนัขของคุณเดินตามอ้อมทางขวาแล้วนั่งอยู่ข้างเข่าซ้ายของคุณในท่านั่ง ถ้าหากสุนัขของคุณไม่ได้ถูกฝึกให้นั่งโดยไม่มีคำสั่งทุก ๆ ครั้งที่คุณหยุด มันก็ผ่านสำหรับขั้นนี้ให้มันนั่งอยู่หน้าคุณ มองหน้ามันแล้วถอยหลังไปหนึ่งก้าว เคลื่อนเฉพาะเท้าซ้าย ดึงสุนัขมาอยู่ด้านหลังคุณและก้าวตรงไปรวมทั้งดึงมันไปรอบ ๆ จนกระทั่งมันอยู่ในท่าตาม คุณอาจทำให้สุนัขเดินไปรอบ ๆ ได้โดยอ้อมตัวนำไปข้างหลัง ใช้ส้นเท้าซ้ายดันมันออกถ้ามันเริ่มจะนั่งหรือค้อมตัวลง การฝึกนี้อาจต้องได้เหงื่อนิดหน่อย แต่มันจะเรียนรู้ไปเรื่อย ๆ ถ้าทำให้มันรู้ว่าคุณอยากให้มันทำอะไร

การฝึกให้ยืน

สุนัขของคุณควรจะถูกฝึกให้ยืนในจุดเดียวโดยไม่มีการเคลื่อนไหว ยอมให้คนแปลกหน้าโบกมือไปมาอยู่เหนือใบหน้าและหัว หรือปัดไปมาแถวขาโดยไม่มีความกลัวหรือแสดงออกใด ๆ ทั้งสิ้น ใช้วิธีเดียวกับคุณที่เคยฝึกมันให้นั่งหรือหมอบขณะเดิน ยื่นมือซ้ายออกไป โบกอยู่ตรงแถว ๆ จมูก พร้อมกับออกคำสั่งให้มันอยู่นิ่ง ๆ ครั้งแรกมันจะคิดว่าคุณให้มันนั่ง แต่คุณต้องหยุดมันด้วยการเอามือสอดไปใต้ลำตัวมันใกล้กับช่วงท้องและจับไว้ จนกระทั่งมันนึกรู้ว่านี่ต่างจากการออกคำสั่งให้นั่ง ชมมันอีกเวลามันยืนเฉย ๆ แล้วคุณก็เดินไปจนสุดสายตัวนำ รีบแก้ไขอย่างรวดเร็วถ้าหากมันทำท่าจะเคลื่อนไหว โดยให้คนแปลกหน้าเข้ามา ใกล้ ๆ มัน แล้วก็โบกมือไปมาเหนือหลังหรือแถว ๆ ขา ให้มันยืนนิ่ง ๆ จนกระทั่งคุณกลับมาหามัน นี่เป็นการฝึกและออกกำลังที่มีค่าถ้าหากคุณมีแผนที่จะโชว์สุนัขของคุณ มันจะต้องเรียนรู้ที่จะยืนท่าโชว์ และลองให้กรรมการตัดสิน กรรมการก็จะโบกมือไปมาบนหลังและแถวขามัน ก็จะเป็นสิ่งสำคัญที่จะให้สุนัขยืนอย่างสุขุมและมั่นคง

การฝึกนิสัยและสังเกตพฤติกรรมสุนัข

สุนัขเป็นสัตว์ที่สามารถสื่อสารกับมนุษย์หรือสุนัขอื่นๆ ผ่านการแสดงอากัปกิริยาต่างๆ นั่นรวมไปถึง การแสดงสีหน้าหลายๆแบบ การทำท่าหลายๆ อย่าง เช่นการส่งเสียง หรือวิธีการดมกลิ่นรับรู้ภาษามนุษย์ได้ สามารถฝึกสุนัขให้สื่อสารกับมนุษย์ได้ ช่วยงานมนุษย์ในด้านต่างๆมากมาย เช่น สุนัขตำรวจ สุนัขทหาร สุนัขนำทางคนตาบอด เป็นต้น

การแสดงความเป็นใหญ่มีพละกำลังมากกว่าเหนือคู่ต่อสู้

สุนัขจะยืนตัวตรงคอตั้ง ขาเหยียดตรง หางและหูตั้งขึ้น ทำอกตั้ง ขนรอบคอชูชัน และเป็นแนวยาวตลอดสันหลัง โบกหางไปมาอย่างช้าๆ พร้อมขู่คำราม ในทางกลับกันสุนัขตัวที่กำลังยอมแพ้ (หรือยอมจำนนต่อตัวที่เก่งกว่า) จะแสดงท่าว่า ข้านี้ตัวกระจ้อยร่อย หมดน้ำยาเหมือนลูกสุนัขตัวเล็กๆ และอาจจะนอนหงายท้อง หูรี่ ไม่สู้แต่อย่างไร พอถึงตรงนี้ต้องขออธิบายกันก่อนว่า สุนัขตัวโตมักจะสั่งสอนหรือดุลูกสุนัขตัวเล็กๆ แต่เขาจะไม่ทำร้ายเจ้าตัวน้อยอย่างแน่นอน

การแสดงการยอมแพ้
สุนัขตัวที่ยอมแพ้ว่าอีกตัวนั้นเก่งกว่าหรือเหนือกว่า หรือยอมรับและเกรงกลัวคนผู้เป็นเจ้าของ จะแสดงอาการยำเกรง ด้วยการเข้าไปหาสุนัขตัวที่เหนือกว่าหรือเจ้าของ ทางด้านข้าง โดยหมอบคลานเตี้ยติดพื้น หางตกแต่แกว่งไปมา นอกจากนี้ คุณยังจะพบอีกว่าเค้าจะชอบเลียมือเลียไม้ เลียเท้าหรืออาจเลยไปถึงหน้า ของผู้เป็นเจ้าของ หรือสุนัขตัวที่เหนือกว่า ถ้ามันทำได้ แต่ถ้าเขายังเห็นว่าที่แสดงออกมานี้ยังแสดงอาการเอาใจได้ไม่มากพอ พวกเค้าอาจจะเพิ่มอาการให้มากขึ้นไปอีก โดยลงไป กลิ้งหงายท้อง ซึ่งบางตัวอาจจะมีฉี่ออกมาด้วย

การแสดงความดีใจหรือเป็นมิตร
สุนัขจะกะดิกหาง หรือแกว่งหาง อย่างแรงจนก้นสบัดเป็นการแสดงอาการยินดีและความเป็นมิตร และลูกฝูงก็จะทำอากับกริยาดีใจเช่นนี้เหมือนกันต่อฝูง

การแสดงอาการโกรธ
สุนัขที่แสดงว่ากำลังโกรธ จะขู่คำราม แยกเขี้ยว หางที่โบกอย่างช้าๆเกร็งๆ อยู่ในระดับเดียวกับ หลังของสุนัข

การแสดงอาการกลัว

สุนัขที่แสดงอาการกลัว มีความกังวลใจ กลุ้มใจ จะทำส่วนหางที่ห้อยตกอยู่ระหว่างก้นของสุนัข หรือแกว่งอย่างเกร็งๆตกอยู่ระหว่างก้น

สุนัขที่ทำหูตั้ง

สุนัขที่กำลังทำหูตั้ง ตัวตรง แสดงว่ากำลังอยู่ในอาการที่เตรียมพร้อม ที่จะทำอะไร บางอย่าง หรือฟังเสียงอย่างตั้งอกตั้งใจอย่างเฝ้าระวังตลอดเวลา

สุนัขที่ทำหูลู่หรือตก

สุนัขที่กำลังทำหูลู่หรือตกไปข้างหลังเสมอกับแนวศรีษะ ก็จะบ่งบอกถึงว่า สุนัขกำลังดีใจ ยอมแพ้ หรือกลัว

สุนัขที่ทำตาหรี่

สุนัขที่กำลังทำตาหรี่แปลความหมายได้สองอย่าง คือถ้าไม่ได้กำลังมีความสุข ก็แสดงว่ากำลังยอมแพ้

สุนัขที่ทำตาเบิกกว้างและลุกโพลง

สุนัขที่ทำตาโตเบิกกว้างและลุกโพลงแสดงว่าสุนัขกำลังจะแสดงอาการก้าวร้าวหรือกำลังเริ่มโมโห เหมือนอย่างเช่นในฝูงสัตว์ป่า หัวหน้าฝูงแสดงอาการเช่นนี้เพื่อควบคุมและดูแลบรรดาลูกฝูงที่ไม่เชื่อฟัง โดยการจ้อง ทั้งสอง ฝ่ายจะจ้องตากันจนกว่าจะมีฝ่ายใดเข้าท้าทายหรือมีฝ่ายใดก้มหัว ฝ่ายที่ยอมแพ้ก็จะลดหัวของตนให้ก้มต่ำลงแล้วหันกลับออกไป อย่างไรก็ดี หากการประจันหน้าของสุนัขที่เหนือกว่าและตัวที่ด้อยกว่ายังคงดำเนินอยู่ต่อไป แม้ว่าสุนัขตัวที่ด้อยกว่าจะหลีกทาง ไปแล้ว สุนัขที่ด้อยกว่านั้นอาจจะรู้สึกสับสนและแว้งกัดออกไปเพื่อเอาชนะความกลัวก็ได้ และหากการทำสงครามทางสายตานี้ ไม่มีทีท่าว่าจะสิ้นสุด สุนัขตัวที่เหนือกว่าก็จะเข้าคุกคามและสั่งสอนอีกตัวด้วยการแยกเขี้ยวคำราม ขู่ หรือตรงเข้ากัดทันที

การจ้องตาสุนัข

สุนัขที่จ้องตากับสุนัข หรือสุนัขกับคน มีสองอย่างคือจ้องตากันแบบแสดงความรักความอบอุ่นต่อกัน หรือจ้องตาท้าทายเพื่อการต่อสู้ที่กำลังจะเกิดขึ้นในไม่ช้า หากฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งไม่ยอมแพ้ คุณไม่ควรจ้องตากับสุนัขที่กำลังหงุดหงิดหรือโมโห เพราะจะเป็นการยั่วยุให้สุนัข เริ่มตรงเข้าทำร้ายคุณ
สุนัขที่ว่าง่ายและสุนัขบางสายพันธุ์ที่เห็นชัดๆ อย่างเช่น ลาบราดอร์ ซึ่งเป็นสุนัขที่ทำหน้าเหมือนยิ้ม เวลาอ้าปาก เราจะเห็นฟันใต้กระพุ้งปากยานๆเผยอๆของเค้า อันนี้ดูเป็นมิตรดี แต่ในยามที่เค้าโมโห ปากของสุนัขลาบราดอร์ จะหุบเข้า เผยให้เห็นฟันขาวแวววาวทุกซี่ ซึ่งคุณจะได้ยินเสียงเค้าขู่ตามมา สำหรับสุนัขที่แสดงอาการอยากจะเล่น อาจจะแสดงพฤติกรรม ด้วยการเหยียดอุ้งเท้าตุ้มน้อยๆออกมาหา หรือชวนคุณเล่นผ้า และเค้าก็จะชอบเห่าเพื่อดึงดูดความสนใจ ส่วนกิริยาท่าทางอื่นๆ ของสุนัขที่สามารถสังเกตได้ก็อย่างเช่นชวนคุณเล่นของเล่น หรือไล่งับเพื่อนๆของเค้าเพื่อชวนให้เล่นวิ่งไล่กัน

เราต้องเป็นเจ้านาย

สุนัขเมื่อเข้าวัยหนุ่มสาวอายุได้ประมาณ 6 เดือน สุนัขเริ่มเป็นตัวของตัวเอง ไม่ทำตามคำสั่งที่เราเคยสอนให้ปฏิบัติตามอย่างคำสั่ง เช่น “นั่ง” , “หมอบ” หรือ “มานี่” ในช่วงนี้ สุนัขจะทดสอบสามารถของเจ้านาย ถ้าอ่อนแอหรือเขาแข็งแรงและมีพละกำลังมากกว่า สุนัขจะคิดว่าเขาจะเป็นผู้นำ แทนเราได้หรือไม่ ดังนั้นคุณมีหน้าที่ที่จะต้องสอน และฝึกฝน วินัยให้เขาและทำให้เค้ารู้ให้ได้ว่าสถานะของเค้านั้นอยู่ตรงไหน และแม้ว่าเขาจะโตเป็นผู้ใหญ่เต็มที่แล้ว คุณก็ควรจะฝึกวินัย ให้กับเขาเป็นระยะๆ และอย่าลืมว่าการชมเชยเป็นสิ่งสำคัญมากๆ(สุนัขทุกตัวชอบเหมือนกันหมด)
เมื่อสุนัขแสดงความเป็นใหญ่เหมือนเป็นจ่าฝูง ให้คุณรีบกำจัดความอหังการของเค้าลงไปเช่นการที่ลูกสุนัขแสดงท่าทาง หวงกระดูก หรือของกินกับคุณ อย่าปล่อยให้เขาทำพฤติกรรมนี้กับคุณ หากปล่อยเนิ่นนานไปมันอาจจะสายเกินแก้ พฤติกรรมของเขาหรืออาจกลายเป็นอันตรายหากสุนัขของคุณ ตัวโตจนคุณไม่สามารถบังคับได้ วิธีแก้ไข เวลาที่เค้ากำลังกิน อาหารให้ดึงชามข้าวเค้าออกมาบ้าง สุนัขควรยินยอมคุณแต่โดยดี หากเค้าแยกเขี้ยวคำราม หรืออยากจะกัดเรา คุณต้องกำราบเขา

การเปลี่ยนพฤติกรรมที่ก้าวร้าว

ถ้าลูกสุนัขแสดงความก้าวร้าว เช่น หวงอาหาร หวงของเล่น ขู่เวลาจับอาบน้ำ วิธีการสอนให้สุนัขรู้ว่าคุณคือเจ้านาย ก็คือการจับเค้านอนตะแคงราบไปกับพื้นแล้วใช้มือกดคอเค้าไว้ (เหมือนแม่งับคอลูกเพื่อสั่งสอน) ให้คุณกดไว้อย่างนี้จนกระทั่งเค้ายอมจำนน และคลายอารมณ์ลง (ให้ทำอย่างนี้หลายนาทีโดยเฉพาะที่ เป็นครั้งแรก) คุณจึงปล่อยมือออกมา แล้วอย่าลืมว่าให้พูดเรียกชื่อเค้าอย่างนุ่มนวลล่ะระหว่างเวลาที่คุณกดมือลงไป วิธีการกำราบนี้ใช้ได้เฉพาะเวลาที่ลูกสุนัขของคุณประพฤติตนในทางที่ไม่ควรเท่านั้น ยกตัวอย่างเช่น ที่เค้าแยกเขี้ยวยิงฟัน ใส่คุณเวลาที่คุณแต่งตัวให้เค้า ไม่ต้องกังวลว่าเขาจะเจ็บ เพราะวิธีการกำราบแบบนี้จะไม่ทำให้เค้าเจ็บ และนี่เป็นวิธเดียวกับที่สุนัขที่อยู่ในตำแหน่งที่เหนือกว่า แสดงออกและทำกับลูกฝูงตัวที่เด็กกว่าให้เจียมเนื้อเจียมตัว แต่อย่าลืมปล่อยมือออกจากคอเค้าก็แล้วกัน หากคุณเห็นว่าเค้ายอมคุณแล้ว แม้ว่าเค้าดิ้นตัวหนีคุณอย่างสุดกำลังก็ตาม

วิธีการแสดงว่าเราเหนือกว่า
              ให้เราบีบปากสุนัขด้วยมือย่างระมัดระวังแล้วปล่อยมือ ก็เป็นอีกวิธีในการแสดงความเหนือกว่าของคุณต่อสุนัข และเป็นการเสริมความน่าเกรงขามให้กับตำแหน่งหัวหน้าฝูงให้คุณได้ดี ทุกคนในครอบครัวควรเข้าใจตรงกันว่า สุนัขอยู่ในสถานะที่เป็นน้องเล็กที่สุดของบ้าน ไม่ใช่เจ้านายและควรปฏิบัติกับเขาอย่างนั้น เพื่อเป็นการป้องกันไม่ให้สุนัขของคุณแสดงความเหิมเกริมและอยากเป็นใหญ่ ไม่ควรให้อนุญาตให้สุนัขขึ้นมานั่งบน โซฟาหรือนอนบนเตียงโดยที่คุณไม่ได้อนุญาตอย่างเด็ดขาด
              ส่วนการที่เค้าเห็นขาใครต่อใครในครอบครัวคุณ เป็น “สุนัขตัวเมีย” ก็เกิดขึ้นได้บ่อย แต่ไม่ได้แสดงว่าสุนัขของคุณ เค้ามีพฤติกรรมทางเพศที่ผิดๆหรอก แต่สำหรับเขามันคือการแสดงความ “มีอำนาจเหนือกว่า”ต่างหาก แม้แต่สุนัขตัวเมีย ก็ตามหากทำอย่างนี้จะถือว่าเป็นการกระทำที่แสดงออกต่อสุนัขตัวที่มีตำแหน่งต่ำกว่า ดังนั้นคุณอย่าไปปล่อยให้พฤติกรรม แบบนี้เกิดขึ้นกับเค้า โดยเฉพาะอย่างยิ่ง หากสุนัขแสดงพฤติกรรมแบบนี้กับลูกๆของคุณ ให้พูดกับเค้าเสียงแข็งๆว่า “ไม่!” แต่หากยังเกิดพฤติกรรมแบบนี้ขึ้นอีก ก็ให้แสดงความเป็นเจ้านายหรือหัวหน้าฝูงของเค้าด้วยการจับเค้านอนตะแคง แล้วกดคอเค้าไว้ด้วยมืออย่างที่กล่าวมาข้างต้น
              คุณควรจะเริ่มวิธีการนี้เสียตั้งแต่แรกๆ สามารถเริ่มได้ทันทีที่เค้าเข้ามาอยู่ในบ้านคุณใหม่ๆ และเริ่มคุ้นเคยแล้ว เพื่อที่ลูกสุนัขเล็กๆที่น่ารักของคุณได้เติบโตขึ้นมา เป็นสุนัขที่มีเสน่ห์และนิสัยดีในอนาคต
              และแน่นอนว่าการแก้ไขความประพฤติที่ไม่ถูกต้องที่เค้าทำจนเคยชินแล้ว จะยากกว่าการสอนเค้าตั้งแต่ต้น เป็นไหนๆ สุนัขตัวที่ไม่ได้รับการสอนจากคุณมาตั้งแต่ต้นนั้นจะเป็นปัญหาแน่เมื่อเค้าอายุได้สักปีหรือสองปี ท้ายที่สุด พวกเค้าจะต้องลงเอยในสถานสงเคราะห์สัตว์หรือที่แย่กว่านั้น อาจต้องโดนกำจัดทิ้ง ถ้าเขากลายมาเป็นสุนัขที่จ้องจะ เข้าคุกคามและเป็นอันตรายต่อคน อย่างไรก็ดี สิ่งเหล่านี้จะไม่เกิดขึ้นหากคุณได้เริ่มฝึกฝนเค้าอย่างสม่ำเสมอตั้งแต่เค้ายังเล็กๆ
              วิธีแบบโบราณที่จะให้สุนัขเชื่อฟังก็คือการเฆี่ยนตี แต่โชคดีที่การทารุณสัตว์แบบนี้ไม่มีให้เห็นแล้ว คุณทราบไหมว่า สุนัขที่ถูกตีนั้นจะอยู่อย่างเป็นทุกข์และจะสามารถกัดหรือทำร้ายคนได้เมื่อเค้ารู้สึกกลัว พวกเค้าจะไม่มีความมั่นใจในมนุษย์ ดังนั้นสิ่งที่คุณควรกระทำต่อสุนัขของคุณนั้นก็คือการให้ความสนใจเค้า ชมเชยเค้า และรักเค้าอยู่เสมอ
              อย่าลืมว่าไม่เพียงสุนัขเท่านั้นที่ต้องเรียนรู้ ตัวคุณเองก็ต้องเรียนรู้เช่นกันว่าคุณควรต้องทำอะไร เพื่อให้สุนัขเข้าใจว่า เขาต้องปฏิบัติตัวอย่างไรจึงเป็นการเหมาะสม

การเห่าของสุนัข

1. เห่าเพื่อเป็นการเตือน การเห่าแบบนี้อาจจะเป็นที่ต้องการกับเจ้าของบางคนเพราะเป็นการเห่าเมื่อเจอคนแปลกหน้าหรือผู้บุกรุกเข้ามาในอาณาเขตของเค้า

2. เห่าเพื่อเรียกร้องความสนใจ ส่วนใหญ่จะพบในลูกสุนัขเพื่อจะทำให้เราสนใจ แต่เราควรจะทำตรงข้ามกันคืออย่าสนใจ

3. เห่าเพราะตื่นเต้นหรือเล่น เสียงเห่าลักษณะนี้จะสั้นและแหลม

4. เห่าเพื่อแสดงตัว เหมือนกับเป็นการเห่าตอบสุนัขตัวอื่นๆ คล้ายๆจะบอกว่า "ฉันอยู่ที่นี่ไง"

5. เห่าเพราะเบื่อ หรือเพื่อเป็นการปลดปล่อยพลังงาน สุนัขหลายพันธุ์ต้องการการออกกำลังกาย ไม่งั้นจะอึดอัดและหาทางออกโดยการเห่าหรือทำนิสัยเสียอย่างอื่นแทน เช่น ขุดดิน กัดแทะ เป็นต้น

6. เห่าเพราะเหงาหรือรู้สึกกังวลใจ น้องหมาบางตัวติดเจ้าของมากหรืออาจมีการเปลี่ยนที่อยู่หรือสิ่งแวดล้อมใหม่จะเกิดความรู้สึกกังวลใจขึ้น

7. เห่าเพราะตกใจ อาจเกิดจากการได้ยินเสียงแปลกๆ หรือเจออะไรที่ไม่คุ้นเคยอย่างหมาเห่าใบตองแห้ง นิสัยนี้เราควรจะต้องรีบแก้โดยเร็ว

การฝึกนิสัยการเห่าของสุนัข

สุนัขที่เห่าเวลามีคนมาส่งจดหมาย คนวิ่งผ่านหน้าบ้าน หรือเด็กขี่จักรยานผ่าน พวกมันจะมีความคิดว่าตัวเองนี่เก่งจริงๆ เพราะสามารถเห่าจนคนเหล่านี้ผ่านไปและนี่คือปัญหาเพราะมันจะถูกพัฒนาจนกลายเป็นนิสัย เราอาจจะแก้ไขโดยการป้องกันไม่ให้สุนัขเห็นคนภายนอกแต่นั้นไม่ใช่วิธีแก้ไขทั้งหมด

สิ่งแรกเราต้องไม่ให้รางวัลกับสุนัขที่กำลังเห่าไม่ว่ากรณีใดๆ เช่นเห่าเพื่อขอของกินถ้าเราให้สุนัขก็จะเห่าทุกครั้งเพื่อขอของกิน เราต้องหาสัณญาณที่จะทำให้เค้ารู้ว่าควรจะหยุดได้แล้ว เช่นคำว่า "พอแล้ว" การฝึกทำโดยเมื่อสุนัขเริ่มเห่าได้ครั้งสองครั้งให้เราดึงความสนใจของสุนัขมาที่เราโดยเคาะประตู(ถ้าอยู่ที่ประตู)เมื่อสุนัขหยุดเห่าให้พูดคำว่า "พอแล้ว" และให้รางวัลกับเค้าเช่นขนมหรือคำชมต่างๆ ถ้ายังไม่หยุดเห่าเอาขนมไปให้ดมใกล้ๆจมูกเมื่อเค้าหยุดให้พูดคำว่า "พอแล้ว" รออีกสักพักถ้ายังเงียบอยู่ก็ให้กินขนมหรือให้คำชมอีกครั้ง ย้ำคุณต้องมั่นใจว่าเค้าหยุดเห่าจริงๆถึงค่อยให้ ใช้น้ำเสียงเรียบๆอย่าตะโกนเพราะถ้าคุณตะโกนเค้าจะคิดว่าคุณร่วมเชียร์ด้วย

การออกกำลังกายเป็นอีกหนึ่งทางเลือกที่ดี สุนัขที่ได้รับการออกกำลังกายอย่างพอเหมาะมักจะไม่เห่า เพราะไม่เบื่อ หรือกระวนกระวายที่แน่ๆคือเหนื่อย ควรระลึกไว้เสมอว่าการฝึกทุกชนิดต้องใช้เวลาจะช้าหรือเร็วขึ้นอยู่กับคุณและความอดทนของคุณ หลีกเลี่ยงการทำโทษทางร่างกายเพราะนั่นจะทำให้เค้ากลัวคุณมากกว่าการเปลี่ยนนิสัย แต่ว่ามีสนัขบางชนิด

ขอบคุณ http://www.expert2you.com/view_question2.php?q_id=16012