Solidariteit betekent dat de ene meer geeft en de andere meer krijgt. Omdat die er nood aan heeft. De Vlamingen vinden echter dat de Franstaligen geen malchance hebben. Vlaanderen wijst op de cultuur van de Franstaligen. Volgens Vlaanderen springen Wallonië en Brussel niet zorgzaam met de centen om en is er sprake van verkwisting. Zowieso vinden de Vlamingen dat België er financieel niet goed voor staat.

Vlaanderen stelt het financieel beter dan Wallonië en verklaart dat door de cultuur en het bestuur. Vlamingen werken harder en springen zuiniger met hun centen om. Aangezien er geen sprake is van malchance bij de Franstaligen, mogen ze ook geen aanspraak maken op solidariteit vanuit de schatkist. Ze moeten harder werken en beter met hun geld omspringen.

Bij het besturen van België geraken Vlamingen en Walen het niet met elkaar eens. Niet alleen over centen, maar ook bij beslissingen over justitie, economie en de sociale situatie. De Vlamingen vinden dat ze niet kunnen besturen zoals zij dat willen. En dat ze mee moeten betalen voor het wanbeleid van de anderen.

Daarom willen de Vlamingen meer autonomie. Ze willen dat ieder beslist voor zijn regio, los van wat de andere doet. Minder België. Dat betekent ook dat er minder centen naar België gaan. De centen vanuit Vlaanderen, worden rechtstreeks gebruikt voor Vlaanderen. Dit zou de Vlamingen meer geld opleveren.

Aangezien het gemeenschappelijke potje veel kleiner wordt, krijgen Brussel en Wallonië minder geld vanuit België. Ze hebben minder eigen inkomsten en kunnen niet meer rekenen op solidariteit. Daarom zijn ze geen voorstander van autonomie. Ze houden vast aan België. Ook al verschillen ze van cultuur en van mening over hoe het land moet bestuurt worden. Als ze toegeven worden ze armer.

De Franstaligen zien geen oplossing om even rijk als Vlaanderen te worden. Ze vinden ook niet dat ze verkeerd besturen. Ze willen echter niet dat hun inkomsten worden bepaald op basis van hoe zuinig ze besturen. De Franstaligen willen geen autonomie, want dan gaan ze er op achteruit. Ze zien geen oplossing voor hun minder goede financiële situatie.

Vlamingen en Franstaligen zitten samen aan tafel. Vooraleer ze het land verder kunnen besturen, moeten ze een afspraak maken. Vlaanderen wil al lang meer zelf kunnen beslissen. De Franstaligen beseffen dat ze dit niet zomaar kunnen negeren. Vlaanderen wil autonomie en financiële verantwoordelijkheid. Franstaligen willen dat niet.

Moeilijk om zo een oplossing te vinden. Quasi onmogelijk zelfs. Want de ene zegt dat de andere niet genoeg wil toegeven en de andere zegt dat de ene teveel vraagt. Maar uiteindelijk is het probleem eenvoudig: Franstaligen willen geen akkoord als zij daar armer van worden. En Vlaanderen wil haar autonomie niet afkopen.

Hoe los je dat probleem op…

Eentje voor het goede doel. Maar ook een goede campagne door jonge honden. www.overleefjijpakistan.be

En in mijn geval: den 2018 overleeft Pakistan niet. Wij zouden tot aan onze kin in het water zitten. Misschien toch maar een bijdrage storten…

De zomer kwam op zijn einde en we zeggen oef. En alles is weer normaal, toch anders, maar vooral beter.

Dropbox
Handigste manier om documenten op je iPad te krijgen. Synct met webversie, iPhone & desktop. Gratis, maar soms traag.

Simplenote
Nota’s syncen met desktop, iPhone, etc. Zeer handig voor nota’s in meetings. Voor desktop Notational Velocity gebruiken. Ik ben een veelgebruiker.

Flipboard
Geslaagde magazine viewer die info uit je facebook, twitter, etc haalt. Wordt nogal druk over gedaan, maar ik vind het gewoon leuk.

Reeder
Goeie RSS lezer. Toch nog niet ideaal in combinatie met offline gebruik. Maar nogal beperkt in mogelijkheden omdat je artikels niet in een gepimpte dekstopbrowser kan lezen. Crashed ook regelmatig.

Osfoora HD
Handige twitter client. Beter dan Tweetie op iPad.

Photshop Express
Net nieuwe versie uit. Leuk, maar camera connector kit nodig om beelden in te laden. Voorl de light gebruiker. De iPad kan zwaardere bewerkingen aan.

Epicurious
Voor de food lovers. Zelf wacht ik vooral op de SOS Piet app.

WordPress
Voor de bloggers. Handig om meteen in applicatie te schrijven.

Air hockey
Plezante game met gebruik van Touch.

Angry Birds
Verslavende game. Ondertussen uitgespeeld.

In een wereld zonder media was het eenvoudig: stond je op de markt, dan was een luide stem een voordeel om de aandacht te trekken. Maar als je buurman mooiere appels verkoopt dan jij, dan ga je je zaakjes niet redden door hard te roepen. Fluisteren werkt soms zelfs beter dan roepen om de aandacht te krijgen. Zeker als je succes wil bij vrouwen.

Sinds het internet heeft luid een nieuwe uiting. Luid als in alomtegenwoordig, altijd aanwezig en overal echoënd. Dag in dag uit pseudo wijsheden braken of met andermans toegevoegde waarde etaleren. Grappig genoeg zie je bij de digitale jongens en meisjes o zo vaak de slides over ‘don’t shout’. Een verwijt naar reclamemakers en adverteerders, waarbij reclame gezien wordt als een vorm van roepen.

En dat terwijl het digitale ‘luid’ minstens even ergerlijk is. Een dagelijkse waterval aan berichten op je blog, onzinnig twitteren van ‘s ochtends vroeg tot ‘s avonds laat en de hele santeboetiek nog eens door uw facebook jagen. Of zelfs zonder menselijke tussenkomst uw digitale uitlaat de boel laten vervuilen met pijpleiding mechanismen. Ik maak er mij ook schuldig aan, maar draag de zotskap van het alter ego. Als expert ben ik meer bescheiden, zowel op het aantal domeinen, als het niveau van expertise.

Luid zijn maakt je niet tot expert. Je bent gewoon luider dan anderen. “Share of voice” heet dat in reclametermen. Hoewel je naam weleens blijft hangen, is dat vaak bij mensen die niet vertrouwd zijn met de materie. Of bij je eigen incrowd. Maar je wordt makkelijk ontmaskerd. Lees eens een goed boek en zie waar de ideeën oorspronkelijk vandaag komen. Of luister naar eerder subtiele sprekers, die zinvolle zaken vertellen, zonder te roepen.

Ook de cijfers zijn leuk. De vakpers publiceert ieder jaar een overzicht van de omzet van verschillende spelers in de sector. Misschien staat dat o zo bekende reclamebureau ergens onderin de top dertig qua omzet en inkomsten? En is de top vijf bevolkt door bedrijven die u niet kende of waarvan u nauwelijks iets hoort? En komt die online hipster geeneens in het lijstje voor. Te klein?

Als bedrijf moet je communiceren, als persoon moet je je profileren. Zo werkt dat. Sommige doen dat te weinig, anderen teveel. Maar wees op uw hoede voor digitale luidheid en clubjesdenken. Lees uw eigen bronnen, vorm uw eigen mening en maak uw eigen beslissingen. En spring niet te gauw op andermans schip. Kijk eerst of het geen water maakt. Of dat het niet uit lucht is gebakken.

Zeepbellen, weetjewel.

Schilderen, dat is nog eens wat anders. Daarvoor moet je echt wat kunnen of je slaat een dwaas figuur. Jaren ervaring heb je nodig. Zo’n canvas is niet met één klik gevuld. Je moet kunnen tekenen en als je dat niet kan, dan valt het op. Gewoon wat op een doek drashen, dat ziet er niet uit. Zelfs in postmodernistische tijden. Dan val je door de mand.

Zo is iedereen strateeg. Een beetje zaakvoerder weet toch wat communicatiestrategie is? Zijn zakelijke strategie heeft toch gepakt. En een account manager met wat jaren ervaring, die legt toch ook zo een communicatieplan op tafel. Uiteindelijk is het toch simpel: één zinnetje positionering en daar een verhaal rond bouwen. Eens iets van generatie Y of sociale media.

Net dat is mijn punt: heel simpele zaken zijn vaak de grootste uitdaging. Wie is er in staat om in enkele zinnen de essentie neer te zetten? Wie voelt de emotie van de maatschappij vandaag goed aan? Wie kan een verhaal brengen dat zo juist is dat het vanzelfsprekend lijkt. Wie kan echt een visie op papier zetten, in plaats van de grote jongens overzee te herhalen of te contrasteren?

Foto’s nemen, dat kan iedereen. Een druk op de knop en je hebt miljoenen megapixels aan foto. Niets makkelijker dan dat. Waarom iemand anders betalen als we dat net zo goed zelf doen. Tot… Tot als u bij de buren, bij vrienden of familie de beelden ziet die een fotograaf heeft gemaakt. U zal een licht ongemakkelijk gevoel krijgen. Want u zal zien, het is subtiel, maar er is een verschil.

Een koffie drinken.
De zoon zijn fles geven.
Naar buiten staren.
De krant lezen.
Uitgebreid douchen.
Ontbijten.
Nog een koffie drinken.
Heel lang mijn tanden poetsen.

Zomer zeker?

Ik lees veel online. Fiets, twieter, feestboek, etc. En ik ben ze hartsgrondelijk beu, die berichten met lijstjestitels. Zeker als ze over sociale media gaan. Misschien meer dan de lijstjes en de opstellers er van, ben ik de mensen die ze herhalen moe. Zo’n “10 things to…” is al zo vreselijk generiek. Als je dat retwiet maak je de wereld een stukje oppervlakkiger en leger.

Ik zie ze de hele dag passeren. Dat soort van berichtjes. Een onhebbelijkheid waar zelfs intelligente mensen zich door laten verleiden. Daarom dat ik ze niet on-volg of die-vriend. Want vaak zeggen die mensen weleens wat boeiends. Daarom mijn vraag om er mee te stoppen. Stop ze te schrijven, stop ze te herberichten.

Want geef toe: zelfs met dat archief aan lijstjes ben je niet beter af. Je moet het nog steeds doen. En al gauw zal je ontdekken dat de wereld niet beheersbaar is in 10 punten. Ook niet in 9 of 11. En dat je met kennis van al die punten toch niet de ervaring hebt om het meteen goed te doen. Dus dat je moet doen en knoeien.

Verlos ons daarom van de lijstjes. Van de riet-wiets. Van de ijle en loze berichten die een hele dag in de digitale ether worden gezwierd. Zeg zelf eens iets interessant. Of gewoon “kaka”, als het maar van jou is. Laat de puntjes links liggen. Herpak uzelf en trek ten strijde. Dood aan alle lijstjes! Schiet ze overhoop. Op dat van de boodschappen na natuurlijk.

Near Space Balloon Flight, shot with HD HERO cameras from GoPro from Kevin Macko on Vimeo.