Tot woendag zekers.

Niet onmiddellijk de site die ik dagelijks (misschien wel wekelijks) bezoek. Maar met Firefox is het spel hondstraag geworden. De helft van de keer kilo’s 404’s en van die dingen en bijgevolg eens geprobeerd om tegen mijn normaal doen in over te schakelen naar IE.

De site staat er in minder dan een paar seconden op.

En deze week in T-zine is er wel een interessant artikel te lezen. Ik wist eigenlijk niet dat ze zo technisch werden ipv manager gibberish.

woensdag 26 september 2007

‘Munten één en twee eurocent moeten weg’

Minister van Financiën Didier Reynders (MR) is voorstander van het afschaffen van de muntstukjes van 1 en 2 eurocent. Op RTL-TVi zei hij gisteravond dat er op Europees niveau een oplossing moet komen voor de problemen met de muntjes, die vaak moeilijk van elkaar te onderscheiden zijn. Reynders zei dat hij het plan om volgend jaar nieuwe exemplaren te produceren, alvast heeft tegengehouden. VTM meldde dat de Nationale Bank beslist heeft dat er geen nieuwe stukken meer worden bijgemaakt. Volgens een studie van het Neutraal Syndicaat voor Zelfstandigen wil 84 procent van de handelaars af van de kleinste euromunten. (belga)

(bron: De Standaard)

Man man, waar zijn we mee bezig.

Kan je voorstellen dat er iemand een kleine tien jaar geleden een voorstel had ingediend om de stukken van één frank af te schaffen en alles af te ronden naar vijf frank? Het kot zou te klein geweest zijn.

Als ze te klein zijn, gebruiken we ze gewoon toch niet?

En de handelaars? Die zullen natuurlijk afronden naar boven (tenzij de acties plots € 4,95 zullen worden ipv € 4,99).

Of zullen ze aan de kassa – op zijn Nederlands – beginnen afronden bij de afrekening?

Bwah!

Grote stekkerblokken kunnen hier wel een oplossing brengen (zie ook mijn poging hier). Het groot aantal adapters en veel te lange kabels blijven dan natuurlijk wel een probleem.

Een andere fenomeen is natuurlijk dat er heel wat aparaten zijn die maar blijven consumeren ook al worden ze niet echt gebruikt (zie ook hier). Vraag is natuurlijk wat deze zal consumeren.

En wat zie ik net vandaag:

Meer hierover op de website van Gilles Belley (de ontwerper). Blijkbaar is het nog niet onmiddellijk in de handel te verkrijgen (prototype enzo).

(De volledige tekst vind je ook hier)

Ik ga hier niet beginnen over de kwaliteit van de zomer an sich, daar wordt er al genoeg over geplaverd.

Nee, teken dat de zomer echt gedaan is, is het feit dat we zaterdag onze strandcabine hebben afgebroken en aanhangwagen-gewijs naar mijn peter in Avekappelle (zie ook hier).

En laat ons hopen dat we volgend jaar iets vaker onze tent mogen populeren.

En wat zaterdag betreft, genoten om nog even een bekende tot aan de oksel in zee zien dansen met een net achter hem om wat garnalen en met een beetje geluk ook een visje of twee te pakken te krijgen. Zijn vangst was in de lijn van de zomer echter genen vetten.

Dan maar een beetje vertellen over mijn zwemmen en vooral over mijn – zeker voor een kind nu want het was voor mij als kind ook heel memorabel – brevet van 400 meter. Naast 400 meter zwemmen in schoolslag, 100 meter in crawl en 1 minuut watertrappelen, moest ik ook nog met iets anders het water inspringen.

Toen ik Fien dat vertelde, kwam zij spontaan met het antwoord

- “Een wereldbol!”

(nvdr: het was met kleren aan).

Zet de beauty: “Hoe bedoel je?”

N: “Dat is toch niet normaal.”

B: “Waarom? Ik zie graag komedies met zwarten erin.”

Een gaatje want het eerdere gaatje van 20cm op 20cm was iets te klein en dan hebben ze er nu maar eentje gemaakt van 45cm diameter. De smurie (betonstof en water is echt niet anders te catalogeren dan smurie om het een beetje positief te houden) is wel in de buurt van het gat nog duidelijk aanwezig.

Het “kot” zal dan ook een stevige beurt nodig hebben eer we het – gepland einde eerste week oktober – in gebruik nemen.

En voor zij de eraan twijfelen: een boring van dergelijke diameter en door een stevige 13cm gewapend beton is niet echt geschikt om in de bureau daarnaast nog een beetje geconcentreerd te werken, laat staan een telefoontje doen.

En morgen is een nieuwe dag.

En nu maar wachten op meer nieuws sinds het laatste uur.

Ze hebben water op de radiatoren gestoken en blijkbaar doen ze dat eerst vooraleer te kijken of alle koppelingen en ontluchters dicht zijn, laat staan gewoon aanwezig.

En waar bleek er nu net zo een ontluchter te ontbreken? In mijn kantoor natuurlijk! Gevolg, een goeie emmer radiatorleidingwater op de vloer, tussen de vloer en – wegens het feit dat het een verhoogde vloer is – onder de vloer.

En een beetje verder in de gang zat de ontluchter er wel op maar stond die gewoon open. Ook hier zijn er ettelijke liters die onder lichte druk de radiator hebben verlaten en hun weg hebben gezocht langs de trap en in de technieken schacht.

Ik hoop dat het nu toch echt de laatste keer was (want we zitten zonder proper dweils).

Blijkbaar is de opening in het dak waar de warme lucht van een hoop condensors naar buiten moet geblazen worden niet regendicht – voldoende dicht om normale regenbuien niet toe te laten veel water naar binnen te brengen – genoeg. En de vloer waar die condensors op staan is ook niet echt wat je waterdicht noemt. En laat die vloer nu een verdiep hoger zijn dan het technisch verdiep waar we vorige week het lek hadden. En die vloer, tjah, die is nog altijd niet waterdicht.

Gevolg, een paar tientallen liters water, als ware het vloeiend licht, kwam plafondwaarts naar beneden.

Nog een geluk dat we met veel vertraging het nieuwe serverlokaal in gebruiknemen en er nu nog niets echt in productie is. De schade is op die manier nog altijd een stuk beperkt maar toch aanzienlijk.

What’s next?

Langs de ene kant een beetje stom, langs de andere kant gewoon goed.

Stom want het is de laatste keer dat we tijdens het schooljaar er nog even van tussen kunnen zonder aan de schoolplicht van Fien te verzaken.

Gewoon goed want het is het beste moment van het jaar en het is best betaalbaar, zelfs tijdens het hoogseizoen.

hmmm… (kwijlende wegdromend ge-hmmm à la Homer Simpson in dezelfe zin als “bier”) een terras onder een soort pergola met binnen strompelbereik een zwembad en barbeque nog een huppel verder.

En laat er ook nog wel een wijnboer of twee niet al te ver zijn, een klassiek klein dorpje met de nodige kleine middenstanders (een stokbrood is een stokbrood).

Nog 9 maanden en een week en we zijn er mee weg.

Ik had ook al de review van het programma rond de test gelezen en ondanks het niet echt positief bleek te zijn, wou ik mezelf wel eens aan de test onderwerpen, al was het maar op de statistieken postief te beïnvloeden.

40 vragen, een makkie en het zou ook snel achter de rug zijn. Maar iedere vraag gaf je vijfentwintig seconden te antwoorden en helemaal geen mogelijkheid om die veel te lange wachtijd vroeger af te breken indien je al vrij snel overtuigd was van je correcte keuze.

En dan op het einde, helemaal geen resultaat of bevestiging dat je maar één fout antwoord had gegeven (een mens klikt er wel een keer naast) als laatste scherm of via een e-mail – het adres dat je verplicht moest invullen eer je kon beginnen met de test.

Misschien moet dit manueel gecontroleerd worden en wacht ik nog even op een e-mail tijdens de kantooruren?

En traditioneel worden dan ook de kalenders van de ouderraad verkocht. Vorige dinsdag heeft mijn schoonvader de foto’s van de twaalf klassen gemaakt. Ik heb ze dan allemaal in kalendervorm herwerkt met de data van vakanties, vrije dagen maar ook proefwerken en andere belangrijke momenten in het schooljaar. Alles op een mooie A3, gevouwen en geniet en op het gaatje na – iedereen kan wel creatief omspringen met een perforator – klaar om aan de muur te hangen. En we hebben er al 81 verkocht (we hadden er dan ook geen meer dan dat). Volgende week nog een paar bijdrukken alvast.

En de rest van de avond hebben we aan zeer democratische prijzen kunnen napraten over wat was en zal zijn.

Wist ze daarstraks aan Inge te zeggen welk duivels plannetje ze vandaag tot uitvoering heeft gebracht.

Tijdens de les – allé, les, voor zover daar in het derde kleuter al sprake van is – is ze met een uitvlucht toiletwaarts getrokken. Laat dat nu net grenzen aan Tijs zijn klasje en laat nu ook net de deur openstaan.

En Fien haar plannetje leek altijd maar beter te lukken. Nu nog Tijs tot al fluisterend roepen en hem tot bij haar krijgen.

En het is dan ook gelukt!

Die plas is er niet gekomen maar Tijs wel tot bij haar. En niemand – geen juf van Fien of juf van Tijs – die er iets van gemerkt heeft.

En dan, terug in het serverlokaal. Blijkbaar hebben ze deze ochtend water op de chauffage ketels gestoken maar deze bleken niet helemaal waterdicht te zijn. Gevolg, water op de chappe – er moet nog een waterdichte laag komen – en dat is niet veel meer of minder dan een grote spons.

En wat zit er onder de chappe? De elektriciteitsleidingen voor de plafondverlichting van het verdiep eronder.
En wat zit er onder het technisch verdiep? Ons verdiep met het serverlokaal.
En wat liep er langs de armaturen op de vloer, de racks en ook wel een beetje op de weinige apparatuur? WATER!
En morgen komen de servers en binnen hier en twee weken zitten die allemaal in de racks en moet er 3 x 380V op de UPS zitten. Maar dan nog het risico op water hebben? Ik denk het niet.

Ik ben benieuwd wat we nog allemaal zullen meemaken?

Deze week gelukkig al wat meer normale uren gedraaid. (ttz ik ben al één op de twee avonden vroeger thuis dan de kinderen in bed).

Dit weekend wordt het er niet echt rustiger op (zaterdag tot zondag uithuizig en zondag nog wat extra werk verzetten).

Hoe dan ook, volgende week beginnen we met alles uit te pakken om zo snel mogelijk den draad weer oppikken.

Een onmogelijk kleine fiat 176 had van iets te dicht een nogal redelijk grote vrachtwagen gezien. En jawel, een madam op de grond net naast de auto.

In het passeren moeilijk in te schatten wat er precies gebeurd was maar het zag er nogal vers uit: geen hulpdiensten te zien, geen signalisatie van iemand, …

Als een volleerde een fantastische U-turn gemaakt, mijn auto een eindje voor het ongeval geplaatst met vier pinkers op – kwestie van ervoor te zorgen dat het slachtoffer niet extra geofferd werd en dan op vraagtocht.

En onze vrienden – de in blauwe uniformen gegoten mannen – die stonden er bij (hun kantoor was op de hoek van waar het gebeurd was) en keken er een beetje naar.

Een heel klein vleugje actie toch wanneer ik tot tweemaal toe vermelde dat ik benzine rook.

Hoe dan ook, op het eerste zicht was er niet veel meer schade dan een tot schroot herleide fiat en een wat scherven op het wegdek (de “nafte” was al verdampt).

Toch maar eens mijn cursus er op nakijken wat beter en anders moest.

Niet te doen! Waarschijnlijk zal straks het beeld nog even verkleinen en we links of rechts of boven of onder (”of” kan ook “en” worden) zien we allerhande boodschappen verschijnen.

Normaal is er altijd een volledige programma af te werken eer hij wil slapen maar gisteren was hij zelfs aan het protesteren tegen een verhaaltje.

“Nee papa, niete boek, ikke slapen.”

En ik was nog niet gedraaid en de deur uit of er was al een lichte vorm van gesnurk te horen.

Na de vorige weken opnieuw een paar keer in het rood gegaan te zijn en na de fantastische opening van vrijdag heb ik vandaag en gisteren nog geen klop gedaan die naam waardig. Zaterdag geen computer aangezet en vandaag enkel maar om de TV gids te raadplegen. De e-mail heb ik al heel snel eens doorlopen op mijn parel.

En morgen allen schoolwaarts!

De overige weken van de zomer waren al niet veel rustiger behalve een stuk later vertrekken.

Echt dus wel tijd dat de zomer een beetje gedaan is en een mens eindelijk een beetje rust kan nemen.

Nu heeft Inge ergens op de wereld een hotel geboekt met bijbehorende vlucht naar en van, het laatste weekend van september. Geen idee waar maar ik heb er het volste vertrouwen in.

Genieten! Ikke! Héél véél genieten!

Zaterdag zijn we met een groot deel van de bureau verhuisd naar de Verversdijk. Derde keer, goede keer.

De eerste keer was half juli, maar dat kon spijtig genoeg niet doorgaan. De meubels waren er nog niet, het plafond moest nog gespoten worden en we hadden nog geen netwerk.

Een tweede keer was begin augustus. Dat kon echter ook nog niet doorgaan. Alles was er wel behalve een deel van het plafond dat beslist had om toch niet op zijn plaats te blijven. Gevolg: het plafond moest nog hersteld worden en een deel herspoten.

De derde keer was zaterdag. Nu is het helemaal geen koek en ei om daar al te zitten: er ontbreken nog een paar vensters (het raam zit er al) en er is zelfs eentje een beetje te kort; de netwerkaansluitingen in de dozen zijn nog niet echt wat je operationeel kan noemen; een beetje verbeelding en er zijn zelfs deuren; wat zand onder de schoenen, maar dat schuurt de verf- en cementresten goed van de vloer; het verdiep boven en onder ons is nog een pure werf en bijgevolg is het met al het geboor en geklop quasi onmogelijk te telefoneren. Ik kan zelfs met moeite mijn eigen horen denken. Maar het allerergste is nog dat er geen koffieautomaat is!

Er zal toch nog het een en het ander moeten gebeuren eer we vrijdag officieel wat volk over de verschillende vloeren laten lopen.

Dit doet me trouwens ook denken aan die met het rode bolletje die later groen wordt en nog van die dingen.

Nu is het op een of andere manier ten grabbel gooien van wat toch wel private gegevens zijn helemaal niet fijn.

Nu onmiddellijk op een ander zijn kap jezelf populair gaan maken, is ook niet onmiddellijk proper.

Vacature stuurt de dag na het bericht al een e-mail met gigantisch veel blabla waaronder

Daarom wil ik u er graag van verzekeren dat Vacature Interactive alles in het werk stelt om uw persoonlijke gegevens zo goed mogelijk te beschermen tegen dergelijke praktijken. Wij zullen u nooit vragen om persoonlijke gegevens via mail door te sturen, of via eender welke andere weg dan uw persoonlijke pagina. Op die manier bent u er immers zeker van dat uw gegevens ook effectief in de beveiligde Vacaturedatabase terecht komen.

Tjah… de privacy wet zegt dat je alles in het werk moet stellen om de gegevens te beschermen. Dat de database beveiligd is, eveneens meer dan normaal. Stel je voor dat ze gewoon de db open en bloot zetten, misschien nog met een link ergens. Dat ze duidelijk stellen dat communicatie met vertrouwelijke gegevens nooit via e-mail verlopen, is daarentegen wel prima. E-mail is nu eenmaal helemaal niet geschikt voor vertrouwelijke communicatie, laat staan voor betrouwbare communicatie.

De rest van de e-mail is niet meer dan zeggen hoe goed ze wel zijn en wat er allemaal kan op hun website.

Nu, misschien moeten wij ook eens een e-mail rondsturen naar iedereen op het werk met de boodschap dat onze gegevens nog niet “verdwenen” zijn iedere keer dat dit bij een andere gelijkaardige – gelijkaardige, we zijn toch uniek en niet te vergelijken? – organisatie gebeurt.

Te beginnen de Panasonic webcams: inurl:ViewerFrame?Mode=

En dan Axis: inurl:indexFrame.shtml Axis

Mobotix anyone?

Niet onmiddellijk een camera gevonden in de lijst van een plaats waar ze beter helemaal geen camera geplaatst hadden die zomaar vanop het grote vieze Internet te bereiken was, maar er zitten toch een paar half intrigerende tussen.

Bonne chasse!

Zie ook hier.

Gewoon niet te doen wat er allemaal op de agenda staat en overal is het zo druk, druk, druk.

Misschien dat ik vanavond eens rustig er vantussen trek naar het zwembad om wat ruimte en rust te vinden.

Maar toen ik het groot aantal Mac’s zag, was het al snel duidelijk dat zoiets niet kan

Ik ben altijd al zeer onder de indruk geweest van de klasse en toch grote creativiteit die een BBC 2 kon etaleren. Ik herinner me zelfs de momenten dat ik meer dan bijzonder genoot van het muziekje van BBC World toen de overgang van programma a naar programma b iets langer duurde dan voorzien en we een paar minuten van de tune (in handige remix vorm)  konden aanhoren.

Ik vraag me af of dit ook ergens bestaat van onze staatszender. Ik ben nog altijd helemaal niet gewoon aan de look van “een”.  Canvas met hun boot en boom vind ik daarentegen wel best te pruimen. Ook graag nog eens het gigantische zware melodietje van “Het Nieuws” ergens in de jaren tachting, je weet wel, met die donkere achtergrond en opengeklapte vierkantjes, toen Bavo nog jong en provocerend (cfr. De Croo en de Herald of Free Enterprise) was.

(via)

Hier is het een goeie mix van één en twee, maar ik merk niet veel volk rondlopen in het kantoor met… euhm… doorsnee buik en billen proporties.

Het is niet alleen ongeloofelijk catchy maar ook best leuk gemaakt.

Typische Joel Veitch en B3ta stijl trouwens.

Daarnet gelezen dat de mensen van Hotmail hun totale opslagcapaciteit nog verder omhoog veizelen tot een vijf jaar gelden niet voor mogelijk te houden 5GB.

Waar blijven die mannen het toch halen en wanneer zal die bubbel eindelijk eens barsten? OK. De prijs van opslag in het algemeen is niet meer in vergelijking met deze van x aantal jaar terug, maar er is nog altijd extra beheer, backup, etc nodig om het een beetje te kunnen halen?

Nu zien wat de andere grote spelers zullen doen.

(via)

In normale omstandigheden, wat deze ook mogen wezen met dergelijke buien, kom ik daar helemaal niet van wakker; maar deze keer vond Tijs het ook iets te veel en is verschillende keren beginnen wenen. Zijn bed staat nu eenmaal zo goed als onder een Velux en bijgevolg hoort hij dat extra goed.

Na drie keer in iets minder dan een half uur te zijn opgestaan om hem te sussen, heb ik toch maar zijn bed verplaatst wat verder van dat venster en het laatste half uur heb ik hem niet meer gehoord.

Mijn slaap was er wel aan daarentegen. Toen ik naar beneden ben vertrokken toch nog even binnengekeken en kon me niet van de indruk ontdoen dat hij toch iets dieper was weggekropen onder zijn donsdekentje.

Straks weer de lieslaarzen aandoen om met droge voeten tot aan de auto te raken vrees ik.

Er is natuurlijk nog vanalles te doen thuis zoals klussen, ontrommelen, vanalles en nog wat voor vanalles en nog wat. Maar om die stress even beslist om zo goed als de rest van de dag relatief ver weg te zijn.

En in de koffer – buiten het blauwe pispotbeerjte van thuis want Tijs zit wordt langzaam een grote jongen en mag als alles goed blijft gaan volgende maand naar school – de picknick.

En man, wat het ik ervan genoten. Niets speciaals wat het eten betreft maar het genot van Fien en Tijs (en natuurlijk ook wel Inge).

Fien noemde dit zelfs de mooiste dag van haar leven! We zullen het maar enthousiasme noemen zeker…

Maar helaas pindakaas, slechts zeven van de acht stoelen waren binnen in het lokale filiaal. Geen enkel probleem echter, er zou een dag later er eentje van het andere filiaal doorgestuurd worden.

Een dag later: de stoel, maar spijtig genoeg niet het juiste model.

Nog een dag later – na wat rondbellen – een tweede stoel maar spijtig genoeg weer een andere.

En dan, drie dagen later, een derde stoel en een derde keer verkeerd.

Dan maar nog wat wachten en – toeval of niet wat de aantal betreft – vier dagen een vierde stoel en laat het dit keer wel de juiste zijn.

Natuurlijk met veel excuses en van die dingen. En morgen zetten we twaalf man aan de tafel, Nog ergens, euhm, vier stoelen zekers…

Daarnet BBQ (met een heerlijke forel) en hoe langer dat we er zaten, hoe meer vliegen er op de oversteek kwamen te zitten (zie ook hier). Gevolg is dat er ook een fractie van het aantal buiten beslist heeft eens binnen te komen kijken en dat dankzij het herhaaldelijk mensenverkeer via het openschuiven van de vliegenramen.

• Eerste jacht rond 20h30 (net geen tien minuten): 24 gevloerde vliegen
• Tweede jacht rond 20h45 (opnieuw iets meer dan vijf mintuen): 21 genekte krengen
• Derde jacht rond 21h30 (net onder het kwartier): 22 gemepte gevleugelden

Dus: in een half uurtje 67 facetogen minder op deze planeet en in mijn woonkomer!

We hebben een toestel dat muntjes terug kan geven voor bedragen tussen € 25 en € 0.01 en dit met slechts drie soorten munten. Helemaal niet de bedoeling exact terug te geven, maar afronden met alleen € 2, € 1 en € 0,50 zou iets te grof zijn. Daarom heel snel Excel ter hand genomen om te bereken met hoeveel stukken en welke restwaarde we door de band mee te maken hebben.

In de eerste rij staat er niets anders dan titels.

In de tweede rij staan er formules met uitzondering van A1; daar staat de waarde die moet teruggegeven worden.

• B2: =INT(A2/B1)

• De terug te geven waarde gedeeld door de grootste munt en afgerond (een half munstuk wordt ook niet echt geapprecieerd).

• De terug te geven waarde min de grootste munt(en) gedeeld door de tweede grootste munt en hier natuurlijk ook afgerond.

• De terug te geven waarde min de andere twee grotere munten en opnieuw afgrond.

• De rest die niet kan worden teruggegeven met de drie gekozen munten.

• Het aantal stukken dat er in totaal wordt teruggegeven.

En nu de abberatie – of het moet aan mijn formules en denkvermogen liggen.

Als ik € 4,10 invul, dan ziet Excel voor een of andere redenen er niet de noodzaak van in dat D2 1 moet zijn. Gooi ik de INT weg, dan is het juist en toont Excel me doodleuk 1.

INT(0,10/0,10) is 1 en daarmee uit.

INT(4,10 – 2 * 2)  zou toch hetzelfde moeten zijn dan, maar nee. Die eigenzinnige mannen in Redmond beslissen om er NUL van te maken.

Dan maar een beetje meer cijfers na de comma tonen, zestien om correct te zijn. En wat blijkf: 4,10 – 2 * 2 is helemaal iets anders dan 0,01; alhoewel, het is een fijna benadering.

Waarom, O waarom?

Maar jah, noem het plichtsbewust, noem het geen afstand kunnen nemen, noem het whatever maar volgende week dinsdag is het werfvergadering (zie hier) maar het verlof van de dinsdag is ondertussen al verschoven naar de donderdag.

Gelukkig op het thuisfront geen al te zware miserie. Mijn teerbeminde zal ook haar congé even onderbreken om haar bureau te verhuizen naar een ander lokaal.

Hey, we zijn precies de familie verhuizers (werkgewijs dan toch).

Bij Toutatis – zoland de hemel/plafond maar niet op ons valt*.

*ter interpreteren naar godsvrucht en vermogen

Apple Computer announced today that it has developed a computer chip that can store and play high fidelity music in women’s breast implants.
The iTit will cost $499 or $599 depending on speaker size.
This is considered to be a major breakthrough because women have always complained about men staring at their breasts and not listening to them.

(via)

En nu jullie… blinde Apple adepten!

Onderweg naar het strand nog even gestopt aan de gigantisch ijspiste om even mijn gat af te koelen aan de geïmporteerde sneeuw.

En zodra we op het zand aankwamen, was ik al op terugweg om de vergeten sleutel van de Kabine op te halen en met een dergelijke hitte (en lome benen wegens net iets te veel Armagnac de avond ervoor) is 13km/h al meer dan genoeg. Gevolg: vrouw en kroost hebben schaduw gezocht bij/in/rond en bijna onder de kabine van de dagmoeder voor wie de rustige namiddag bijgevolg ook een stuk tot het dagdromen behoorde.

En dan, eenmaal de lichaamstemperatuur te hoog laten stijgen door bijna een volle twee minuten op mijn eerder half bevroren achterwerk te zitten in het mulle zand te zitten, was het meer dan tijd om af te koelen in het door een overvloed van toeristen bezoelde water.

Man man man, was dat koud. En man man man, zo koud dat ik bij een eventuele controle waarschijnlijk niet meer voor mijn herhaalde woorden aan het begin van deze zin zou kunnen doorgaan en dan vooral eenmaal de wild opzwiepende golven mijn navel bevuilden.

En Tijs, die had de diepte niet nodig (maar horizontaal kon hij toch kiezen voor kopje onder) en Fien wou altijd maar verder. Maar eenmaal ikzelf het iets te koud begon te vinden aan mijn okselhaar, was het toch ver genoeg.

Meer van die zondagen!

Ieder jaar is er tijdens de zomer een klusjesdag waarbij een aantal leerkrachten en ouders de handen uit de mouwen steken – met dit weer zal het meestal wel zo goed als mouwloos zijn, maar ik kan me toch niet van de gedachte ontdoen dat de handen in 99,99% van de gevallen altijd uit de mouwen zitten, tenzij een mens zijn kleren echt overdreven op de groei koopt – om wat kleine klusjes in ‘t Zandschooltje op te knappen. NIet dat ik zelf de meest handige Harry ben van het heelal – enkel een oen die mij gaat tegenspreken – maar er worden voldoende klusjes gepresenteerd zodat ik mij zelfs een hele dag al dan niet in stilte kan bezig houden.

Ik denk dat ik me dit jaar eens zal laten gaan met luidspreker kabels, lampen en natuurlijk links en rechts een computer op zijn plaats zetten.

En Fien en Tijs werken allen… euhm… mee.

Normaal roept hij nog tussen de één en tien keer – om welke reden dan ook – maar dit is al het geval niet meer. De eerste keer is wanneer Inge of ik nog bij hem langs moeten gaan. Iedere avond, mits beiden thuis, wisselen we af. En wie die avond Fien verhalend onderstopt, moet onvoorwaardelijk Tijs nog eens opnieuw instoppen eer hij min of meer zwijgt.

En waarom is hij dan stil? Het strand lokt hem en bijgevolg is er geen sprake van een namiddagdutje.

Misschien iets wat we meer moeten herhalen.

• 6h57 Brugge
• 8h26 Antwerpen
• 10h21 Schiphol

Terug

• 14h42 Schiphol
• 16h46 Antwerpen
• 18h04 Brugge

Niet onmiddellijk ideaal als mobiel kantoor, maar toch beter dan die afstand te overbruggen op vier rubberen wielen waar je buiten het voordeel van een radio die niet te dicht bij je oren afspeelt er niets anders overblijft.

En van 11h tot 14h werd er ook nog flink gewerkt trouwens (en op zijn Hollands geluncht: broodjes met melk).

Nu nog deftige wireless overal, misschien.

Broewahahaha!

In alle eerlijkheid, ik heb nooit in kruiswoordraadsels an sich geloofd en heb me er slechts in extreme omstandigheden van verveling of andere zinsverbijsterende momenten aan bezoldigd.

Maar nu toch al een tijdje gespeeld met een online variant die me bij momenten zwaar kan frustreren maar eveneens kan kreten doen slaan van verwondering: http://militantplatypus.com/games/gamepage.php?game=crossword. Het gebruiksgemak is trouwens ook een dikke vette thumbs up voor deze versie.

Nu nog wachten op een voorbijvliegende vogel, het volgende ongeluk bij kogelstoten en de eerste onthoofding bij discuswerpen?

Trouwens, mooie soundtrack.

(via)

Natuurlijk heb ik hem leren kennen via de niet te evenaren A Bit of Fry and Laurie. De subtiele maar o zo Britse humor – zo Brits dat zelfs de Britten het Britse humor noemden en de andere Britse humor gewoon “good fun”, zelfs nog Britser dan ‘the beeb’ – bleef hangen en kon een interne schaterlach doen opwellen die – o zeldzame keer – uitbarste in een voor de onmiddellijke omgeving visueel en auditief te registreren exploot van een glimlach.

Nu, die Stephen Fry heb ik even later opnieuw gezien met Laurie in wat mij betreft nog steeds één van de betere films die ik gezien heb – niet dat Emma Thompson hier nu voor iets tussen zit, helemaal niet, echt waar en het zijn allemaal leugenaars en boze tongen die dit durven te beweren – in de allerkleinste zaal van de nu al ter ziele gegane bioscoop Kennedy in Brugge – puur stoelmatig was het duidelijk te zien dat de bioscoop op zijn laatste adem aan het reutelen was, meer gaten dan vulling als het ware – en met een zeer select publiek – als ik me niet vergis zaten we toch wel bijna met tien mensen volop te genieten: Peter’s Friends.

Ewel, die Stephen Fry heb ik zonet even met mijn nederige ogen en mijn niet waardige trommelvliezen mogen aanschouwen en aanhoren (respectievelijk, maar dat was al duidelijk denk ik) op VideoJug.

Hij zegt daar zeer wijze dingen op een manier die alleen hij machtig is over het Internet. Niet dat ik – ik ga hier even uit de bocht qua idolatrie – helemaal met hem eens ben, maar met een paar rake tussen- en bijzinnen kan hij vlot alles relativeren en de bijzin een hogere waarde geven dan het eigenlijke uitgesproken standpunt.

VideoJug: Stephen Fry: The Internet

Van zordra ik de volgende keer iemand op een vrij originele manier zich van mij zie verwijderen, weet ik hoe laat het is.

(Hosted on LiveLeak is hier trouwens zeer goed van toepassing.)

Geniet van het volgende filmpje, het kan wel eventjes duren eer het laad, waarvoor mijn oprechte excuses.

(via)

Iedereen kent ze wel: de kogel door de bal, etc.

Het blijft toch altijd fascinerend om deze te bekijken en verwonderd te zijn van de volgorde van bepaalde reacties en bijvoorbeeld de cogesie van water.

De elasticiteit van het menselijk gezicht (let op het topje van de neus, ongeveer 1′ ver, nog 5′30″ te gaan) is me al opgevallen tijdens een parachute sprong, maar op deze manier had ik het nog niet gezien.

En ik wil ze dat nu ook nog een keer zien doen met een hoop wielrenners. Hoe zou de massaspurt er dan uitzien?

Een op drie bakkers verkoopt brood uit diepvries

BRUSSEL – Zevenendertig procent of meer dan een derde van de Belgische bakkers verkoopt brood en gebak dat uit de diepvries komt.

Dat blijkt uit een onderzoek van het Onderzoeks- en Informatiecentrum van de Verbruikersorganisaties (OIVO), zo meldt Vers l’Avenir.
De door het OIVO ondervraagde bakkers rechtvaardigen dit gegeven door te stellen dat tijdsgebrek hen tot het aanbieden van diepvriesproducten dwingt.
Ook de vele eisen van de klanten, die een zeer uitgebreid assortiment brood en gebak in de winkelrekken verwachten, zijn een verklaring voor de trend.

(Bron: De Standaard 28 juli 2007)

En wat met de mensen die regelmatig meer dan één brood kopen om er enkele in de diepvries te verdoemen en boterhamgewijs deze opnieuw tevoorschijn laten komen? Ik ga nog steeds van de veronderstelling uit dat ingevroren etenswaren niet zonder risico opnieuw mogen ingevroren worden.

Er is wel één bakker die ik ken die dit ook doet, maar die dan wel de eerlijkheid heeft om het iedere keer te zeggen dat het uit de diepvries kwam. En eerlijk gezegd, het is ook één van de beste bakkers die ik ken. Misschien dat ik het daardoor op één of andere manier tollereer.

* “op” is op en niet “in” wegens te lezen op de site en niet in de papieren versie.

Ha!

Maar het blijft wel mooi.

Tuurlijk wordt het wat extra groot uitgetekend (niet met hetzelfde krijt) maar er wordt nog duidelijk geslikt en gespoten tot net op de rand.

Maar toch zie ik nog altijd liever de koers dan voetbal, alhoewel er echt niets kan tippen aan Indoor Bowling.

En wat doet een mens dan? Onmiddellijk checken of dit op een mens zijn eigen systeem ook zo is en, holy macaroni, het is zo, maar daarom nog niet “het zij zo”. Onmiddellijk de

Misschien dat de mannen van Dreamhost ervoor zorgen in hun volledig automatische installatie dat de rechten perfect goed gezet worden en bijgevolg er geen dergelijke hiaten in de security nog aanwezig zijn.

tss, tss,…

Het is nooit een goed idee om tijdens een aflevering van het onnavolgbare – dit benadrukt helemaal niet de kwaliteit van de reeks maar wel het feit dat ik me op een of andere manier hooked voel -  All Saints iets te eten en vooral geen ravioli met tomatensaus.

Het spel noemt Chiktionary en je moet met een set letters zoveel mogelijk woorden proberen te maken.

Niet altijd gemakkelijk – ook al was het in het Nederlands – maar wel relatief leuk.

Maar MS zou MS niet zijn als er ook lucratieve bedoelingen achter zitten. Hum hoofdbedoeling is natuurlijk ervoor zorgen dat er nog maar eens een manier voorhanden is om hun Live te promoten en iedereen er vertrouwd mee te maken, op welke manier dan ook.

Eerlijk? Ik heb Live zelden of nooit gebruikt tot nog toe en die paar keer – weken en maanden terug – vond ik de resultaten eerder bedroevend. Nu er ook van die extra features (e.g. “define”) bijgekomen zijn, zal ik eens kijken of het me wat meer kan bekoren de volgende keer dat ik iets zoek.

En nu ga ik nog wat scrabble-achtige dingen doen.

Niet dat ik nu zoveel bezig ben de grootste staatsgeheimen en dergelijke, maar ik mag toch wel veronderstellen dat de communicatie relatief veilig blijft tussen de twee partijen.

Er zijn natuurlijk gaten in het systeen; denken we alleen nog maar aan de mensen die de verschillende systemen (in casu mailservers) beheren en die op een of andere manier de facto toegang kunnen verschaffen tot de gegevens op het systeem.

Maar dat er zomaar communicatie kan afgeluisterd worden door een man in the middle, bwah. Een geluk dat die man niet (nog niet?) in staat is de inhoud aan te passen.

En wat mijn BlackBerry Pearl betreft, een vrij zalig toestel met hier en daar toch een ongemak.

De zaligheid zit echt in de basis: altijd e-mail, agenda en contacten bij de hand en het deze altijd kunnen aanpassen zowel op de Pearl als automatisch in Exchange/Outlook. Verder ook GMail erop geïnstalleerd. In het kader van de confidentialiteit van een e-mail weet ik maar al te goed dat dit daar zeker niet een de facto gegeven is.

De onzaligheid is echter het feit dat bij het opnemen, het vaak een seconde of twee duurt eer de andere kant mij hoort. Af en toe ook last met het toetsenbord dat automatisch en onomkeerbaar wijzigd in standaard SMS/T9/SureType. Moet ik dan iedere keer weer een paar seconden op */SYM gaan duwen.

Fun (kans bestaat dat je eerst moet inloggen).

Niet onmiddellijk een reden om niet meer opgebeld te worden, maar de kans dat die man nog een lange carrière tegemoet gaat als callcenter operator is relatief klein.

Helemaal niet conform de inhoud of zelfs maar een groot stuk de sfeer van het nummer maar enkel de vangzin.

Eindelijk vandaag. Gisteren nog even wachten op mooi weer maar aan de kust werden we weer eens stevig achteruit geschoven. Vandaag begon het alles behalve goed met een stevig onweer en gekletter en gedonder (waar ik trouwens met meer dan eenvoudige fascinatie naar kan kijken) maar eenmaal de middag voorbij werd het eindelijk zomer.

En met vier kinderen in het huis – twee ervan eigen creatie, twee even geleend – was de tuin dan ook eindelijk het walhala geworden.

Eerste taak: moddertaarten bakken.

Tweede taak: eendjes visses.

Derde taak: terras laten vollopen, vocht laten vloeien en pizza bestellen (wegens niet voldoende ingredienten bij de hand om op de rooster te leggen).

Kortom: het weekend is weer een week te vroeg gedaan!

En wat eBay betreft: we hebben verloren. ttz € 1000 was echt ons hoogste bod voor dit.

Een winkel of elvendertig afgeschuimd de laatste dagen maar niet onmiddellijk iets gevonden wat betaalbaar was én ons beviel.

Eens zien wat eBay kan betekenen hier.

Ik moet eerlijk zeggen dat ik de kelk van eBay al zo goed als altijd heb laten passeren maar sedert mijn vorige aankoop – niet veel meer dan een lederen etui voor de Blackberry van een collega – zie ik dit toch als mogelijks een volwaardige online shop.

(via)

En terwijl we dan toch bezig zijn. Op B3TA hebben ze een wekelijkse competitie en blijkt dit net nu rond creationisme te gaan. Eentje die er bijzonder goed uitkwam:

Het zijn toch dingen!

Daarnet de Jack PC tegen het lijf gelopen. Dit lijkt me wel een ideaal instrument te zijn voor onder andere de bibliotheek en de computers voor studenten in onder andere de Computer Room. Ze hebben toch niet echt iets meer nodig dan de basis I/O dingen (toetsenbord, muis en scherm) en kunnen gerust zonder CD/DVD. Het enige is natuurlijk dat je het ding niet op zich kan laten werken en je wel moet gebruik maken van een terminal server (MS of Citrix). Toch eens kijken wat kostprijsmatig het meest interessant is.

en voor de madammen zonder haar

en voor de heren hetzelfde enzo

(via)

1. De eigenaar van de mogelijke keten is een priester. Tot daar nog toe.
2. De vacature is enkel open voor vrouwen en ze moeten nog aan bepaalde schoonheidseisen.

Nu is zoiets in dit eenvoudige maar vrij sterk gereglementeerde Belgenland niet onmiddellijk mogelijk. Maar verder is het gewoon ook ronduit onverenigbaar met de morele gedachtengang van een priester.

Nu is zoiets wel vrij typisch aan het worden voor dit land: nog oerkatholiek langs de ene kant maar compleet aan het ontsporen langs de andere kant. Normaal is er ergens nog een duidelijke scheiding tussen de twee, maar dit is daarentegen wel met een beetje overlap.

Ik herinner me trouwens nog, een kleine tien jaar gelden bij mijn eerste bezoek aan het land, dat ik onderweg een kerk in opbouw tegenkwam, wat op zich al vrij uitzonderlijk is, maar dat er naast de would be kerk een gigantische reclame stond, een stevige 10 m2, met de cover van de Hustler. De reclame alleen is al vrij onmogelijk bij ons, laat staan op een dergelijke locatie.

Poolse priester zoekt sexy serveuses

Priester Henryk Jankowski opent binnenkort een keten van koffiebars voor het goede doel en zoekt sexy serveuses. De priester is een bekend zakenman, maar dit initiatief wordt niet door iedereen gesmaakt.

‘Lelijke vrouwen hoeven niet te solliciteren, ik wil alleen knappe vrouwen in mijn bars’, zegt Jankowski.
Zijn bedrijfje bracht al parfums en wijnen op de Poolse markt en ook de opbrengst van die activiteiten gingen naar goede doelen. Zijn selectiecriteria voor het personeel van de koffiebars stuiten velen tegen de borst. Een priester zou niet mogen discrimineren. Toch houdt hij voet bij stuk. ‘Ik wil alleen knappe vrouwen, lelijke maken geen kans.’

bron: De Standaard

Ik kan me hen nog op verschillende fronten actief herinneren maar dan vooral de Marcel solo.

Roodvonk heeft hem bij mij geïntroduceert met zijn op zijn zachts uitgedrukt vrij herkenbaar stemgeluid en toch ook wel een beetje zijn licht gestoord gedrag.

En ongeveer terzelfder tijd de muziekjes. Een eerste confrontatie in de slaapkamer van mijn buur annex neef (of is het andersom) waar het melodietje en de ietwat bizarre tekst mijn veel te jonge brein al niet meer kon verlaten. En zeggen dat “Dat dag” volledig zonder medeweten van John Terra de wereld werd ingestuurd.

En dan het even fantastische Elektron. In die tijd heeft me dit programma meer dan om het even wat kunnen boeien. En dan het stukje met de Hermannen (Bart Peeters, Hugo Matthyssen en natuurlijk Marcel Vanthilt) waarin ze volgens mij de fundamenten van het Leugenpaleis

Maar Arbeid Adelt zelf heb ik altijd en nog steeds leuke gestoorde muziek gevonden. Niet onmiddellijk om heelder dagen naar te luisteren maar het blijft soms wel iets langer hangen dan gewenst.

(via)

In die tijden is het dan ook meer dan ooit in me opgekomen waarom de maatschapij niets heeft die meer gedetailleerde informatie kan registreren en zo niet meer de mensen de baan moet opsturen om toch voor niet opengaande deuren te staan. Wat me trouwens bijzonder vreemd lijkt is dat in bepaalde gevallen ze wel degelijke statistieken hebben.

Hoe dan ook, dit is dan alleen maar elektriciteit, gas en water.

Nu is er blijkbaar een of andere Nederlander die heel zijn huis heeft voorzien van duizend en één sensoren en meters en op die manier een fantastisch overzicht heeft van wat er allemaal gebeurt bij hem.

Dit nu op internet zetten, gaat me nu toch net ietsje te ver. Zie maar op http://www.bwired.nl.

Langs de andere kant een lexion met eurojargon

Laat ons hopen dat je beide niet nodig hebt om er iets van te begrijpen.

Nu is er toch al één filmpje dat perfect iedereen aanspreekt:

Op Weekly Shot is het thema van de week Light & Architecture en dan zag de onderstaande foto.

Zelfs na vergroting blijft het beeld op een of andere manier surrealistisch en zeer onwaarschijnlijk uit een levende stad. Misschien Brasilia?

Bij nadere lezing blijkt dit Houston te zijn. Al even onnatuurlijk me dunkt!

Een trechte vraag in het artikel is natuurlijk of die bewuste vrachtwagens die het vet zullen ophalen, ook op het vet zelf zullen rijden.

Een andere motivatie kan natuurlijk diezelfde zijn als de popcorn in de Kinepolis: de zoete geur van popcorn is er niet omdat er popcorn gemaakt wordt an sich maar wel omdat ze alle moeite van de wereld doen om die doorheen het gebouw diezelfde, of misschien zelf een extra geaccentueerde, lucht te verspreiden zodat ze zelf aan popcorn zullen denken.en bijgevolg ook er een paar emmers van consumeren.

Stel je voor, die ongeloofelijke geur van frieten en hamburgers op de weg. Straks starten ze nog een keten langs de E40.

McDonald’s to power delivery lorries with recycled chip oil

By Jenny Wiggins in London

The oils that sizzle McDonald’s chips and chicken nuggets will soon also stoke its lorries, as the fast food chain starts converting its cooking oil into biodiesel. McDonald’s plans to run its 155 UK delivery lorries on biodiesel made entirely from cooking oil collected from its restaurants by the end of the year. The fast-food group, which to date has been running trucks on 95 per cent diesel and 5 per cent biodiesel, will initially use a blend of 85 per cent biodiesel and 15 per cent rapeseed oil.

The move is further evidence of the importance the group is attaching to overhauling its environmental image. A year ago, after a sustained campaign by Greenpeace, McDonald’s agreed to stop using soya from newly deforested land in the Amazon rainforest in Brazil. This year, it started selling coffee certified by the Rainforest Alliance in its UK restaurants, a move that it says boosted sales by 10 per cent.

The group had previously been lambasted on issues including its treatment of animals and its use of environmentally harmful refrigerants. Matthew Howe, manager of McDonald’s UK supply chain, said the cost of using biodiesel was expected to be the same as the restaurant group’s diesel costs in the long term. “In the short term, we think it will cost a little bit more,” he said, adding this extra cost could amount to “a couple of pennies a litre”. The company expects to convert an annual 6m litres of oil, comparable to the 6.1m litres of diesel used in its lorries last year.

It will collect oil from 900 of its 1,200 UK outlets each week, take it to a separation tank in East Anglia, where food particleswill be removed, and then on toa biodiesel conversion plant in Milton Keynes. McDonald’s could not say whether the vehicles involved in moving the oil around would be fuelled by biodiesel themselves, but it said the net effect of the scheme would be a 78 per cent reduction in its emissions. Francesca DeBiase, McDonald’s chief supply chain officer, said the group’s European operation was an “early warning system” for the US. “It leads the way in the sustainability discussion for McDonald’s.”

Published: July 2 2007 03:00 | Last updated: July 2 2007 03:00
Bron: Financial Times 2/7/2007

‘Ook baby’s kunnen al manipuleren’

BRUSSEL – Elke ouder weet dat kinderen al heel vroeg weten hoe ze volwassenen moeten misleiden, bijvoorbeeld als ze iets verkeerds hebben gedaan. Maar volgens de Sunday Telegraph zit die neiging er al veel eerder in, want baby’s oefenen al vanaf hun zesde levensmaand in het liegen, zo blijkt uit wetenschappelijk onderzoek.

Niets onschuldiger dan een wolk van een baby die blozend en kirrend in de wieg of kinderwagen ligt. Dat gevoel was volgens psychologen terecht. Zij waren er namelijk van overtuigd dat menselijke hersenen pas vanaf het vierde levensjaar in staat zijn om de moeilijke kunst van het liegen te leren beheersen.
‘Fout’, zeggen vorsers nu. Dr. Vasudevi Reddy van de faculteit psychologie van de universiteit van Portsmouth, die een vijftigtal kinderen onderzocht en met hun ouders praatte, kwam tot de conclusie dat er tussen de leeftijd van zes maanden en drie jaar al zeven verschillende vormen van ‘bedrog’ kunnen worden waargenomen bij baby’s.
Zo leren baby’s al heel vroeg dat ze door te doen alsof ze huilen of lachen vaak hun zin kunnen krijgen. Als ze een maand of acht zijn, proberen ze de aandacht van hun ouders af te leiden wanneer ze met iets verkeerds bezig zijn en zich daarvan bewust zijn en rond de tweede verjaardag proberen ze soms al te bluffen wanneer ze een bestraffing zien aankomen.
‘Onechte huilbuien zijn een van de allereerste vormen van ‘babybedrog’ en zijn meestal bedoeld om aandacht te krijgen’, aldus dr. Reddy. ‘Je kunt makkelijk nagaan of er wordt bedrogen omdat de baby na de eerste snikken even pauzeert om te zien of de moeder reageert, en dan opnieuw begint als dat niet het geval is. In feite is dit vergelijkbaar met wat volwassenen doen wanneer ze een leugen vertellen.’
Volgens de psychologe gaat het hier trouwens om een soort oefening die tot doel heeft na te gaan welk soort leugens werkt in welke situatie en om te ontdekken wat de negatieve gevolgen zijn van te veel liegen.

(bron: De Standaard 1 juli)

Tijs al lang maar al te goed hoe hij moet reageren en wanneer hij beter een knuffel extra heeft of niet. Fien kon ook al vrij vroeg eens een leugentje om bestwil gebruiken, maar het was al van kilometers ver te zien dat het een leugentje was.

Twee jaar geleden heb ik op aanraden van verschillende artikels en commentaren toch maar gekozen om de werkelijke kosten te bewijzen in plaats van het forfait. Dat heeft me de laatste twee jaar zeker geen nadeel gedaan, Het enige is natuurlijk het papierwerk.

Vorig jaar zat ik wel op het toppunt wat het aantal bijlages betreft: 86.

Dit jaar hoop ik alvast er een stuk minder te hebben. Maar gezien de begeleidende website die ik gebruik om alle kosten mooi te groeperen en te helpen verduidelijken al sinds een eind in de namiddag alleen maar 502 fouten.

Ik weet dus weer wat gedaan morgenavond. Ik heb tenslotte nog drie dagen!

Ik ga zeker niet beginnen de evangelist uithangen of beweren dat IE of Opera of wat dan anders ook gewoon slecht is en FireFox het enige zaligmakende, maar FireFox biedt toch wat voordelen ten opzichte van andere browsers.

Zo is FireFox toch een pak sneller en het starten en in de meeste basishandelingen dan pakweg Internet Explorer of – mijn vorige favoriet – Avant.

Verder het groot aantal Add-ons die beschikbaar zijn. Er zullen natuurlijk alternatieven zijn voor andere browsers, maar er zijn er gewoon enkele die tot op heden enkel bij FireFox bestaan en die zijn voor mijn doorslaggevend. Zo heb ik del.icio.us Bookmarks, Web Developer, het Nederlands Woordenboek en recentelijk ook IE Tab voor sites die echt niet werken onder FireFox (zoals Windows Update).

Verder gebruikte ik al een tijd afkortingen om snel te kunnen zoeken. In FireFox zitten er al een paar ingebakken zoals g voor Google en wp voor de Engelstalig Wikipedia. Wat ik miste was shortcut voor de website van Van Dale zodat ik snel en eenvoudig op de site van Van Dale kan zoeken.

Dit realiseren is helemaal niet moeilijk (met hulp via deze):

1. Ga naar de website van Van Dale zonder specifiek woord.
2. Rechtsklik in het tekstvak waar je het op te zoeken woord en selecteer Add a Keyword for this Search… in het popup menu
   
3. Vul de nodige gegevens in. Merk op dat het Keyword de code is die je laat voorafgaan bij de zoekopdracht (e.g. “vd woordenboek”)
   
4. We zijn er bijna, Nog een paar kleine aanpassingen. Open het Bookmarks menu, rechtsklik op de nieuwe bookmark en selecteer Properties.
   
5. Met een beetje geluk staat alles goed, Indien niet, moet je gewoon zorgen dat Location de volgende waarde bevat: http://vandale.be/opzoeken/woordenboek/?zoekwoord=%s
6. En dan zoeken maar.

Dit kan je natuurlijk herhalen voor om het even welke site waarvan je de zoek/url structuur kan doorgronden.

Blij dat het ze belist hadden dit vandaag te doen en niet morgen want dan zitten we weer – alvast de bedoeling als er niet plots één of andere wilde staking gaat uitbreken, het is al erg genoeg dat het een no food flight is en ze ook al staken in alle restaurants op Zaventem – bij de collega’s in Polen.

Hoe dan ook, de dochter werd gewikt, gewogen en goed bevonden en mag volgend jaar naar het derde kleuter. Het laatste jaar van de onschuld?

Mijn laatste dag trouwens dat ik de kinderen op school afgezet heb. Bij mijn terugkeer is de vakantie officieel begonnen. Niet de laatste dag dat ik nog een voet in school binnenzet eer het nieuwe jaar begint. De ouderraad organiseert traditiegetrouw een klusjesdag om de kleine karweitjes op te knappen. En dat midden in de zomer. Gelukkig wordt de zware en noeste arbeid – euheum – gecompenseert door een aardig barbecue.

(via)

Nu is er al een tijdje een actie van Pixum waarbij een mens het schandalig lage bedrag van € 0.01 moet betalen per afdruk (met daarbij de obligatoire verzendkosten). En lees ik vandaag in een oudere editie van www.digitale-foto.be het volgende:

De volgende keer toch iets sneller reageren op dergelijke acties, me dunkt.

We hadden ondertussen wel een vorm van workaround gemaakt, maar met een deftige en betrouwbare verbinding werken, is toch een stuk gemakkelijker.

De workaround was via Remote Desktop de PC op het werk overnemen. De sessie starten naar die PC kon echter alleen maar indien we eerst ons aanmelden op de firewall. Niet te doen hier is de mogelijk inertie van de verbinding (Als de pijp volzit op het werk, dan zit die vol. Werken met Floodgate is een optie maar dan in het nadeel van de andere gebruikers.), de afhankelijkheid van de PC op het werk (Het feit dat het een andere PC is, betekent automatisch dat het minstens een paar keer de mist ingaat, al is het maar na een verplichte MS update.), en het niet altijd beschikbaar hebben van de nodige info (Outlook wordt niet upgedate, bestanden kopiëren gaat moeilijk, etc).

Ik blij en buiten de buro heel wat productiever.

En wat weet mijn eega dan te vinden: Sensunik. Niet alleen hebben wij vrij lekker gegeten (tortilla met zalm, dim sums, gebakken tonijn, groentenlasagne en als afsluiter een mirengue en een duo van sorbets, natuurlijk niet allemaal voor mij alleen).

En de twee pagadders; die hebben zich goed geammuseerd op het hoogste verdiep in de grote speelkamer met twee dames die voor de nodige animatie zorgden en ondertussen ferm genoten hebben van hun spaghetti en ijs als dessert.

En dat wij op het gelijkvloers zaten, er op het eerste een relatief klein familiefeest bezig was en dan pas het kinderverdiep was, kon ons helemaal niet storen. We konden via twee camera’s (nee, geen vergelijk hiermee) af en toe Tijs zien voorbijflitsen, maar voor de rest was het echt een middag voor ons.

Wat mij betreft een aanrader. Zou er iets gelijkaardigs wat dichter bestaan, dan zijn we al onderweg.

Ha…

En dachten die mannen dat ze er echt zomaar ermee weggeraken?

(via)

En daarna begonnen met een jaarlijks terugkerend fenomeem waar de meesten onder ons ook een gigantische hekel aan hebben: de belastingsbrief.

Een kleine dag cijferen en rekenen en optellen en scenario’s bekijken en we kunnen er weer tegen voor een jaar.

Het ’spel’ is gemaakt.

Aangezien de donder en de bijbehorende huilende kinderen me niet toelieten volop van de slaap te genieten (dit gebeurde rond middernacht), ben ik maar naar beneden getrokken en nog eens naar de zoveelste herhaling van om het even wat gekeken met de notebook op mijn schoot.

Misschien, zonder al te veel hoop en zeker niet met de bedoeling mij er helemaal in te gooien, eens kijken wat er precies mis is en dit eventueel weer rechttrekken.

• De volledige database exporteren naar een locale database in UTF-8.
• Alle velden die zo goed als altijd dezelfde waarde hebben herschrijven met wat het zou moeten zijn (e.g. post_status is ofwel “draft” ofwel “publish”, comment_status is “open”, etc).
• Items die als bijlage dienen (afbeeldingen die een thumbnail hebben in de eigenlijke post) allemaal gedownload, één voor één bekeken en dan terug, na controle van de naam, terug op zijn juiste plaatst gezet, hetzij met FTP, hetzij met BlogJet.

En voila, alles staat er weer zoals het was.

Alle items die er niet stonden, heb ik manueel in ‘draft’ gezet en ga ik nu één voor één publishen zodat ik netjes kan volgen of alles wel goed loopt.

Er moet toch iets vreemd geweest zijn met het tekenset of met een upload via Live Writer of BlogJet want bepaalde items die zeker geen draft meer konden zijn (e.g. startup) stonden wel nog in draft.

En ik heb dan ook maar van de gelegenheid gebruik gemaakt om mijn template wat te wijzigen. OK, het is serieus zwarter en kaler geworden, maar ik ben nog aan het werk aan een betere dan deze. Vraag me niet wanneer maar dat hij komt, is een feit. (fluid width, widget ready, 3 columns).

De klassieke blabla en hoe een verhaal opgebouwd kan worden met een achtergrond muziekje en van die rommel.

En eerlijk gezegd, ik had er wat kippevel van gekregen.

Misschien iets voor Michel?

Dit

Een paswoord is niet goed want ofwel is het te makkelijk, ofwel te moeilijk en dan wordt het zomaar opgeschreven en bij de computer achtergelaten en het kan altijd gedeeld worden. En dat laatste – wat ook de reden mag zijn – zorgt voor een gat in de security van hier tot in Tokyo.

Werken met een hulpmiddel zoals een challange/response doosje of een stick met een certificaat is niet alleen schandalig duur maar eveneens een last voor de gebruiker (hij moet ten allen tijde dat ding bij zich hebben) en voor de beheerders (procedures bij verlies, snel vervangen, bijhouden wie wat heeft, extra ondersteuning, etc).

Ik denk dat ik straks eens ga surfen naar Psylock en dit uitprobeer.

Ik heb wel deze namiddag me in de zetel gewrongen en met veel amusement en nostalgie gekeken naar die (te) klassieke oorlogsfilm “Escape to Athena“. Zeker niet een hoogvlieger maar wel ideaal om op een luie zaterdagnamiddag van te genieten.

En dan die soundtrack, amai, het ene oor erin, het andere eruit zonder dat er iets blijft plakken of schade aanricht gelukkig.

En van eens lekker lui te zijn, wordt een mens nog een stuk luier natuurlijk. Iets na vier uur heb ik Tijs uit zijn bed gehaald, mij opnieuw in de zetel gelegd samen met Tijs. Voor Tijs heb ik nog wat KetNet (Bumba, Hopla, Symfollies, …) gekeken. En dat ik ervan genoten heb. Ik ben in slaap gevallen terwijl Tijs met zijn hoofd op mijn buik aan het kijken was. Volgende zaterdag meer.

Ik ga niet vergelijken want dan schiet er echt niets meer over. Het Engels is dermate schabauwelijk dat het zeker niet de bedoeling kan geweest zijn om deze film internationaal te laten meedraaien. Maar dan een heel eind verder in de film moeten ze de hulpdiensten bellen en roept dat mens “call nine one one”. Net of Erik Van Looy nog nooit van “een een twee” (ofte de honder en twaalf, het Europees noodnummer) of gewoon een nul nul (dus ook de honderd) gehoord heeft.

Ik heb gekeken tot het einde, ook al duurde me dit net iets te lang.

Het geheel is onderhoudend. De camerastandpunten zijn vrij goed. De dialogen kunnen me – ondanks het gigantisch hoge f-woord gehalte – wel boeien, de soundtrack is/was verfrissend, het scenario best leuk maar het aantal missers in de film (e.g. kogelgaten die zichtbaar zijn voor de schoten) stoorde me toch wel.

Ik ga zeker niet nalaten zijn andere films te bekijken, maar ik kan me best wel voorstellen dat het type film wel gaat vervelen (wat denk ik de recensie van zijn laatste films ook wel een beetje deze commentaar geven).

Ook vlug eens een blik werpen op de regenput van Inge haar oma. De afvoer ligt daar een stuk lager dan de omliggende riolen en een pomp moet ervoor zorgen dat deze niet overloopt en het nodige water uit de put pompen de riolen in. Omdat de hoeveelheid misschien het debiet van de pomp kon overtreffen, toch beter even kijken.

Als het gras er maar groener van wordt zekers!

Ik had graag de YouTube beelden van Photosynth enzo kunnen tonen, maar het kwam me pas een half uurtje eer ik moest vertrekken op dat er daar geen Internet is en bijgevolg YouTube niet onmiddellijk beschikbaar. Dan maar snel iets gezocht die me toeliet het filmpje te plukken via een screencast maar dat was – soundgewijs – geen al te groot success.

Maar wat blijkt; YouTube is niet helemaal in streaming. De pagina met het filmpje stond nog open en bijgevolg was deze nog wel te tonen. Nu had ik niet de indruk dat het publiek danig onder de indruk was. Misschien gaat het wel iets te snel voor niet-techneuten om te vatten welke mijlpalen er voor de deur staan.

En kort daarna was er heel even een bijna volwaardige staan over wat een goede foto is. En dat in het kader van de jaarlijks terugkerende tentoonstelling van de club tijdens “Uitkerke Kermesse” (nvdr eerste weekend van september, in de kerk van Uitkerke). Bedoeling is daar opnames te tonen die de mensen boeien. Dus geen postkaartfotografie, geen schokerende beelden en toch zeker ervoor zorgen dat de beelden een diaclub waardig zijn. De discussie werd gesloten maar niet beslecht.

Het gaat serieus spannen en dit is al een ferm eufimisme.

Op local.live.com kan je trouwens vrij goed de werf zien. Naar mijn vermoeden moet dit ongeveer het einde van de zomer 2006 zijn.

Het mailtje was vrij doorzichtig want veel te wervend en wat vooral het meest in het oog sprong was het vreemde e-mail adres natuurlijk (info@vacancy-6761130022.cccentre.hk).

Nu was de mail, in tegenstelling tot de meeste van die ‘wervende’ e-mails wel doordacht geschreven en vol mogelijke waarheden. Dat wakkerde wel een beetje mijn interesse zodat ik eens ging piepen naar de zogenaamde bedrijfswebsite. En wat ik daar zag, heeft me toch wel een beetje verbaasd. De website was een stuk professioneler dan echte bedrijfswebsites. Iemand die niet al te veel kan/wil/zou nadenken, loopt op die manier er vrij gemakkelijk in.

Ik heb voor de aardigheid de volledige website lokaal gekopieerd en eens doorlopen.

Kijk maar eens welke informatie er gevraagd wordt als je zogezegd vanuit België je zou aanmelden, wreed fishy.

En weet je wat, de info die ze geven voor IBAN en BIC is vrij goed. Zo goed dat ik denk die gewoon te houden ingeval ik die nog eens nodig heb.

Ik ga binnen een paar dagen eens kijken of de site nog life is.

Dit wordt/is nog een grote plaag dat spam en virussen als we niet goed opletten.