Met 'n knippie sout : Pitkos vir die fynproewer

Hierdie artikel oor Kaapstad was vandag in die Mx koerantjie wat deur duisende mense op Sydney se treine gelees word...

2009-06-16T22:49:00.002+10:00

2009-06-09T21:02:00.003+10:00

Ons was gister bietjie by 'n piekniekplek langs die Hawkesbury rivier in die klein dorpie Windsor net hier naby. Het kajak gery en saam met die kinders sokker en vroteier gespeel. Was baie lekker.

Sommige dae, soos laas Vrydag, voel dit net of alles gelyktydig verkeerd gaan by die werk. Soos Murphy dit mos wil hê, kry ons sagteware in Brisbane almal gelyktydig 'n databasis "deadlock" en so sit ek toe Vrydagaand voor die langnaweek tot na 10 uur die aand en sukkel by die werk om dit reg te laat werk. Alles was gelukkig die moeite werd, want toe ons vandag die sagteware met my veranderings oplaai, neem dit, wat voorheen meer as 2 minute geneem het, nou net 5 sekondes!!
My baas was nie net 'n bietjie beindruk nie....

Winter snorkel by Freshwater Strand

2009-06-07T09:25:00.010+10:00

Ons was gister weer bietjie by Freshwater beach. Ons was lanklaas by die see omdat dit so baie gereën het. Maar na die digte mis hierdie week het alles weer oopgetrek en het ons weer heerlike sonskyn dae. Dus kon ons aan geen beter idee dink as om soveel moontlik vitamine D in the drink op die strand nie. Die see het gister amper soos 'n meer gelyk met die wind minder as 20 km/h.

Omdat die seetemperatuur nogsteeds 21 grade celcius is (warmer as die lugtemperatuur), het ek besluit om my snorkel en duikmasker saam te neem. Ek het nie juis baie seelewe verwag nie, maar het tog 'n paar groterige skole klein vissies gesien. Hier is so 'n paar fotos van gister...

Soos julle kan sien is ek versot op die mooi plantegroei onder die water. Seegras groen, en geelkoper kelp kleure. Kyk ook na die swart "sea-urchins" in die volgende foto. Hulle skelet vorm mos later 'n see-pampoentjie.

Daar was heelwat skole van die volgende klein vissies.

Dan was daar 'n magdom vissies in die volgende skool visse.

Hier is 'n vis besig met sy middagslapie op die rotse onder die water.

Nog so 'n paar koraaldiertjies en seeplante.

Om eerlik te wees, vir my het die water net so warm/koud gevoel soos in die somer.

Hier is 'n video...

2009-06-04T21:56:00.004+10:00

Kom ek vertel julle so bietjie van my dag. Die afgelope tyd reën dit nogal baie hier. Maar dis nie 'n ysige reën nie, nee, soms is dit heel aangenaam. Dis wat ek hou van die Sydney. Dit word nooit ysig koud nie. Sommige oggende dan is dit nog pikdonker wanneer ek opstaan. Dan sous dit buite. Soms lê ek nog so 'n bietjie en luister na die geluid van die reën... en dan sleep ek myself stort toe. Want nog 'n nuwe dag het begin.

Vanoggend was dit weer 'n sprokieswêreld van mis hier in Sydney. Sommige vliegtuie is met 'n paar uur vertraag as gevolg van die digte mis. Baiekeer as die mis so dig word, dan het selfs die busbestuurders 'n moeilike tyd om te sien of daar mense by die bushaltes sit wanneer dit ry.

Hier is 'n paar fotos wat ek vanoggend op my stappie busstop toe geneem het van die mis.

Ek het nou 'n vrouebusbestuurder. Sy is baie puntenerig oor die regte kleingeld. Moenie sommer dink jy kan met 'n $10 noot betaal vir die $3.20 kaartjie nie...

Ook by Pennant Hills stasie het daar 'n digte mis oor die spore gehang. Amper 'n misterieuse prentjie. Jy sien net mis...en dan ewe skielik verskyn daar 'n trein uit die mis....amper soos in 'n droom.

Dit was 'n produktiewe dag by die werk. Het twee baie hardnekkige foute uit ons stelsel se ingewande uitgesnuffel. Middagete was ons na die hotel op die hoek in West Ryde geneem vir 'n lekker ete, sommer net om dankie te sê vir ons harde werk. Ek het sommer sirloin steak en tjips bestel. Mmmm, was sappig. Het oor die State of Origin rugby gesels, oor goedkoop vliegkaartjies, wanneer laas ons ons onderskeie families in Brazilië, China en Suid Afrika gesien het. Oor party se ski-trips in Oz, oor ons onlangse produkvrystelling. Daarna, terug by die kantoor het ek bietjie my baas se vrou met 'n wiskunde vraag gehelp....sy swot nou statistiek en algebra... 'n Lekker koffetjie gehad en verder gewerk tot 16h45. Toe is ek op die trein terug.

Ek het vannaand gym toe gegaan, so bietjie sweet uitgewerk en toe die bus teruggevat huistoe.

Die bus laai my in die aand so amper 'n kilometer van die huis af, af. Dan stap ek in die donker en ruikd ei aandlug van teen daai tyd al gevul is met die reuk van vuurmaakhout in kaggels. Dit ruik amper soos 'n dorpie in die Knysnabos...

By die huis het die pannekoekdeeg al klaar gestaan en ek het vir ons pannekoek gebak en daarna lekker kaneelpannekoeke en maalvleispannekoeke geëet.

2009-06-02T21:37:00.003+10:00

So 'n rukkie gelede het ons een Sondag middag sommer besluit om die piekniekmandjie te pak en bietjie te gaan stap by die Barrenjoey vuurtoring naby Palm beach. Dit was 'n kort maar stewige stappie tot op die kop, maar die uitsig was die moeite werd.

Dit is net die plek om 'n sonsondergang aan die Ooste van Australië te besigtig. Die water is so kalm soos 'n meer.

Op 'n ander noot...sommige van die Aussie TV advertensies is nogal snaaks. Hierso is so 'n paar...kyk of julle dit snap.

Keith Urban

2009-05-28T19:21:00.003+10:00

Hierdie is sommer net 'n grepie om julle bekend te stel aan die Country musiek van 'n musikant wat ek nou maar onlangs van begin hou het. Ek hou al 'n geruime tyd van Country musiek en het selfs voordat ek Sydney toe verhuis het oor die internet na hierdie tipe musiek geluister.

Sy naam is Keith Lionel Urban, gebore 26 Oktober 1968, dus is hy presies 4 jaar en 'n dag ouer as ek. Hy is gebore in New Zealand, en sy ouers het na Caboolture net noord van Brisbane verhuis toe hy nog baie jonk was en dis ook waar hy grootgeword het. In 1992 het hy na die VSA verhuis en hy is huidiglik met Nicole Kidman getroud (wat ook afkomstig is van Australië). Hulle het terloops onlangs vir hulle 'n plaas naby Bowral in die Suidelike Hooglande aangeskaf. Dit is een van die dorpies wat ons ook op 'n vorige keer deurgery het oppad Jervis Bay toe.

Luister bietjie na hierdie liedjie van hom:

God's Been Good To Me (Keith Urban)

Well I can't believe I'm sittin' here today
Picking on my banjo with a big smile on my face
Writin' new words to an old school melody
Hey there ain't no doubt that God's been good to me

Oh the sun is shinin' on down in Tennessee
And right now where I'm right where I wanna be
I've never felt so loved, so peaceful and so free
Hey there ain't no doubt that God's been good to me

(Chorus:)
'Cause he put me smack dab in the middle of Paradise
In the heart of the city where my dreams have come alive
And everything I have, and everything I see
Is just another reminder that God's been good to me

This golden road's been long
And sometimes I've lost my way
I've been down some darkened detours
Leanin' heavy on my faith
But where the devil had me chained
Lord your love done set me free
Hallelujah! God's been good to me

(Chorus 2x)

Nog 'n baie bekende liedjie ook hier deur hom gesing...

2009-05-28T06:50:00.000+10:00

Wie van julle kan die Marmite/Vegemite in die volgende foto uitken...

2009-05-26T19:36:00.002+10:00

Ek wonder wie van julle het gisteraand op "One HD", Australië se gratis 24 uur sport kanaal na die Netbal kragmeting tussen die New South Wales Swifts en die Melbourne Vixens gekyk. Wat 'n titaniese stryd? Na 'n uur het beide spanne gelykop met 54-54 gestaan. Nogal baie indien jy in ag neem elke doel tel slegs 1 punt! Hulle moes dus binne 14 oortyd minute uitspeel en die finale telling was 65-63 in die Vixens se guns. Hulle was so kop aan kop dis ongelooflik.

Ons het mos so 'n paar weke terug by die Sydney Olympic Park Sports Stadium ook na die NSW Swifts (dis mos nou ons provinsie se span!) gaan kyk. Siende dat my vrou ook nou netbal speel, piekel ek soms saam as hulle speel. Dit is nogal 'n baie lekker sport om te kyk...
Ons is nogal bederf om hier in Oz se digitale TV volledige dekking van die ANZ Netbal kampioenskappe te kan sien. Netbal is hier nie 'n sport wat deur die media afgeskeep word nie!

Op 'n ander noot. Ek het so 'n rukkie gelede 'n epos gestuur aan die Hillsbus mense om te kla dat hulle nou my busstop in die oggende so 940 meter weggeskuif het van my huis, wel, vandag gee my vrou my die goeie nuus.... (weet nie of dit in reaksie was op die epos nie?) hulle het besluit om van Maandag af die 7h10 632 bus steeds naby ons huis te laat stop (maar slegs vir daardie tyd). Ek kla natuurlik nie - ek het mos net een bus nodig om by die stasie te kom - nou is ek weet happy soos 'n chappy.

2009-05-26T06:53:00.000+10:00

Hier in Australie is die impak van die GFK (Globale Finansiele Krisis) nou besig om baie duidelik te word, met baie mense so onlangs as 'n paar maande gelede nog gewone middelkas families was, wat nou afhanklik is van die regering of familie en vriende vir verblyf en 'n dak oor hul koppe:

Die mense wat by organisasies soos die Salvation Army gaan aanklop vir hulp het 6 keer meer geword,,,

Persoonlik ken ons self mense waarvan die man sy werk (projekbestuurder in die IT bedryf) verloor het en amper 'n halwe jaar gesukkel het om weer werk te kry. Selfs voor die resessie was dit moeilik om behuising te kry, nou is dit amper onmoontlik (veral in die $200-300 per week huur).

...en 'n ou koerant

2009-05-22T20:59:00.001+10:00

Als het toe goed gegaan met die "lansering" en die produk is nou in die kuberruim. Ek het die kans gehad om met van ons kliente te gesels. Daar was selfs twee mense van Suid Afrika aan my tafel wat al meer as agt jaar hier is.

Hier reën dit nog gedurig. Ons word nooit juis ge-affekteer deur vloede en goed nie...een voordeel daarvan om in die "Sydney Hewels" te bly.

Iets wat ek julle al van wou vertel het is die MX koerant. Dis 'n gratis koerant, dit word nie deur nuusverkopers of winkels versprei nie. Nee, dit word op Sydney en Melbourne se treine versprei word deur al die mense wat treinry. Seker amper soos wat 'n verkoue of griep van mens tot mens sou versprei, net so vind hierdie koerant sy weg vanaf Wynyard stasie om 3 uur die middag, wanneer hierdie koerantjie die drukpers van News Limited verlaat, selfs tot so ver as Newcastle.

Dit het al amper by die meeste mense wat elke dag treinry soos 'n ritueel geword...wel seker dan maar net by my. Wanneer ek in die middae net voor 5 op die trein klim, dan soek my geoefende oog alreeds vir een van hierdie koerantjies wat erens langs die treinsitplekke ingedruk of op die sitplekke agtergelaat is deur 'n vorige medereisiger. Mens voel amper afgehaal wanneer jy by die laaste ry sitplekke kom sonder om so 'n kopie op te kon raap. Dan gaan sit jy maar so half bek-af en wonder hoe jy die koerant van die half aan die slaap ou in die ry voor jou kan afneem terwyl hy nie kyk nie, of jy loop ewe nonchalant verby die eerste asblik en raap die koerant op wat etlike millisekondes tevore deur iemand wat die trein verlaat het in die "BIN" gegooi is, en jy tree op asof dit die natuurlikste aksie in die wêreld is! (Hier is Australië noem hulle mos asblikke 'n BEEN, (uitgespreek as BIEN). Dan sit jy maar die brokkies absoluut onbelangrike informasie soos 'n boekwurm en verorber op die bus oppad huis toe....

Ek het al baie gewonder....hoe vêr (en deur hoeveel hande) kan elk van hierdie meer as 50000 eksemplare REIS van 3 uur die middag totdat dit lank na middernag dalk êrens deur iemand oppad Newcastle of blue mountains of selfs Richmond toe gesit en verorber word. Die bybel sê hoeka: "Skinderstories is soos lekkernye....glip af na die kamers van die binneste". Gestel een of ander Yuppie tel sy kopie by Wynyard op en sit vlugtig en blaai daardeur totdat hy dit vir die volgende leser agterlaat op sy sitplek wanneer hy by Noord Sydney (net oorkant die hawebrug) afklim om sy aandjie te sluit in sy duur "apartment" in Wollstonecraft. Dan klim 'n uitgeputte padwerker in sy helder veiligheidsklere op die trein en vind die MX koerantjie tot sy verbasing. Hy kyk vlugtug watse TV programme vannaand op is. By Hornsby stasie klim hy af en gooi die koerant in die BIEN. Net daar by Hornsby klim 'n skolier op wat die middag na skool in die klas moes bly om agterstallige werk in te haal. Sy sien die koerantjie en red dit uit die kloue van die half-klaar-geëetde toebroodjie net langs dit in die asblik. Op die trein terug na Pennant Hills sit sy en lek haar lippe af vir die nuutste "celebrity" skinderstories. Daar gekom sit sy vir haar ma en wag op die bankie en los die koerant net daar op die platvorm. 'n Geselskap Duitse backpackers klim ook daar op die trein oppad na die Internasionale lughawe. Een van hulle sien die koerant en tel dit op om te sien watse nuus hier in Sydney is. 'n hele ruk later op die Northern Line trein kom hulle by Central Stasie aan waar hulle oorklim op die trein na Botany Bay se kant toe. Dink net hoe vêr kan hierdie koerant trek indien hulle dit onnadenkend in hulle rugsakke druk oppad terug Duitsland toe. Maar nee, gelukkig bly dit op die trein agter om opgeraap te word deur iemand wat in die middestad werk en oppad na die Sirkelvormige Kaai (Circular Quay) is. Hierdie ou neem elke dag die Ferry na Meadowbank vanaf die operahuis se omgewing. Hy stel veral belang in die artikel oor die ruimtewandeling om die Hubble Space Teleskoop te herstel. Na 'n rustige rit op die Parramatta rivier terug tot by Meadowbank, los hy die MX koerantjie net daar in die veerboot. Oppad uit die Ferry word die koerant jou wragtig waar WEER OPGERAAP deur 'n boekhouer wat, nadat hy van die Ferry afgeklim het, die koerant sit en lees op 'n park bankie totdat sy vrou hom met die kar kom oplaai. Hy los die koerant net daar wanneer hy loop. Iemand wat nou net 'n koffie by die kafee gekoop het, gaan sit op dieselfde bankie en drink en ruik met diepe genot aan die suiwer Irish Nut Creme koffie totdat sy trein kom. Hy neem die Sydney na Newcastle trein, want hy bly naby die Central coast. Ja...hier kom sy trein...gaan hy die koerant saamvat? Jip. Op die lekker gemaklike groen sitplekke van die Intercity trein sit hy heerlik en sif deur die nou al amper vervrommelde blaaie van hierdie klein koerantjie. Hy lees oor die impak van die finansiële krisis op die werkloosheidsyfer in Sydney en wanneer die eerste minister se beloofde $900 pasella tjek nou weer in die belastingbetalers se posbusse gaan beland. By Gosford stasie klim hy af, vanwaar dit nog 'n hele halfuur se ry tot by sy huis is. Hy druk die koerantjie sommer langs sy sitplek in. Teen hierdie tyd wys die "wear-and-tear" van die dag se lesers al op die koerantjie. 'n Ander leser grawe die half verfrommelde stukkie intelektuele stimulasie weer uit en sit en bestudeer dit weer tot in Newcastle, hierdie keer gooi sy weereens in die BIEN, maar hierdie keer is die koerantjie nie weer so gelukkig nie, want 'n ander een land bo-op hom en hy mis soos arme weggooibrak by die SPCA uit op 'n nuwe baas.

2009-05-21T21:51:00.000+10:00

Vandag was weer soos gewoonlik 'n baie besige dag. Tania het my darem by die busstop kom oplaai. Die busroetes het mos so verander dat ek nou amper 1 km ekstra huisstoe stap. Ek het vannaand vir ons pannekoek gebak met suiker en "Dutch cinnamon" soos dit hier bekend staan. Ons het die kaggeltjie gestook en voor die vuur gesit. Nou is die kinders al in die bed, pa lees mos eers elke aand vir hulle,

More oggend het ons maatskappy 'n groot produkvrystelling in Parramatta. Ons werk nou al baie lank daaraan om alles in orde te kry en ek maak daagliks nog foute reg in die stelsel. More moet ek dus ekstra vroeg opstaan. Hoop nie dit reën te hard nie. Brisbane spoel mos amper weg, met die ergste vloede in 30 jaar. Ons gaan 'n ontbyt hê, 50 kliente vir gaste en die nuwe website "lanseer", die toetie.

2009-05-20T21:47:00.001+10:00

Die laaste paar skoene wat ek in Centurion, RSA vir my gekoop het, wat 'n paar Hi-Tec Tekkies. Hulle het my handig te pas gekom en loop steeds gemaklik, want saam saam het ons nou al die afgelope 2 jaar al amper die retoer afstand tussen Sydney en Brisbane te voet afgelê, 'n hele 1716 km ( amper 1826 km) . Brisbane toe en terug! 2 jaar x 52 weke x 3.3 km = 1716 km. Ek het dus nog so 110 km om te gaan en dus sal ek my doel oor sowat 33 werksdae bereik!

Ons werk hoeka so hard aan die projek vir Brisbane Stadsraad.

2009-05-20T08:15:00.002+10:00

Kan jy glo, gisteraand klop iemand aand ons voordeur. Dis jou werklikwaar 'n busbestuurder. Hy het 'n bestuurderslisensiekaart op die bus opgetel (die huisadres is mos daarop) en gesien ons adres is daar op (alhoewel dit die vorige mense was wat in ons huis gebly het). Hy het net gedink hy kom gee dit sommer by ons huis af...waar kry jy nog sulke mense?

Vanoggend reën dit al weer. Kaapse reën. En nog 'n ingewikkelde dag lê voor, met baie probleme wat ek nog moet uitpluis. Mens moet maar net glo jy gaan dit tog regkry.

Besluite besluite

2009-05-19T22:12:00.001+10:00

Seker al gewonder wat van ons geword het. Wel die lewe gaan voort en soos in enige doodgewone ou se lewe het ek maar min om te sê na 'n dag by die werk. Miskien moet ek iets nuuts met hierdie blog probeer. Dink ek gaan dit in die vervolg kort hou, dan sal ek meer gereëld iets te sê hê - amper soos hulle nou op Twitter doen.

Vir almal wat gewonder het - alles gaan goed. Ons is Sondag al 'n hele twee jaar hier. Die kinders groei soos boontjieranke en die dag toe ons met net ons tasse hier op die lughawe aangekom het lê vêr in die verskiet. Alles voel nou bekend. Ons is ander mense. Anders as die mense wat 2 jaar gelede hier geland het. Ek is seker ons sal daardie eerste baie benoude maand of so ook eendag heeltemal vergeet. Ek dink nie daar was 'n moeiliker tyd in my hele lewe nie. Ek onthou nog hoe vreemd dit gevoel het om in die aande die donker trappe by Marsden Gardens woonstelle met 'n paar pakkies kruideniersware op te piekel. Die leë koskaste wat ons heeltemal van voor af moes vul. Die mistroostige reën wat buite geval het as ek in die aande van die bus in Epping Road afgeklim het, met my ou gesinnetjie my hele wêreld. Alles so vreemd, alles so bangmaak onbekend. Die knaende gevoel van verlies in jou hart wat wil breek. Alles op die TV is vreemd, al die produkte in die winkels is anders. Ek ry in die aand op soek na 'n winkel wat oop is na-ure, maar het nie 'n "clue" in watter rigting om te ry nie. My werkgewer my enigste lewenslyn om hier te wees. Ek onthou nog hoe dit gevoel het toe ons aan die begin nie eens internet gehad het of goedkoop kon Afrika toe bel nie - net 'n selfoon. En oral soek mense net rekeninge met jou adres en naam op vir bewys van identiteit - en daar bly ons toe nog in tydelike akkommodasie. Ek onthou nog hoe ons vir lank op 'n matras op die grond geslaap het, uit 'n tas geleef het, ons eetgerei saam met ons op die vliegtuig gebring het in 'n piekniek mandjie. Ons saam gehuil het oor die vreeslike verlies van ons familie terwyl ons mekaar op ons bed sit en vashou...

Nou voel daardie tyd weer soos 'n ewigheid, soos 'n vorige lewe. Nou het ons weer vriende en braai gereëld saam, geniet mekaar se samesyn. En as ons weer Suid Afrika toe kom, dan gaan kuier ons net bietjie oorsee...

Hoe hou julle van my Barbie/BBQ T-Shirt?

Bietjie Aussie Humor

2009-03-04T08:35:00.001+11:00

Die skuldige is dus....

2009-02-12T12:38:00.003+11:00

Dit wil vir my nou voorkom asof die skuld vir die grootskaalse lewensverlies in die vure in Victoria deels voor die voete van die stadsrade van Victoria gelê kan word, wat die ondeurdagte wetgewing ingevoer het dat inwoners nie toegelaat word om bome verder as 6 meter van huise vir brandvoorkoming af te kap nie. Lees bietjie hierdie storie van hierdie dapper man wat bereid was om 'n boete van $100 000 te betaal aan die stadsraad (en as 'n vyand van die "Green" beweging en natuurbewaring gebrandmerk te word), ter wille van sy familie se veiligheid. Nou na 7 jaar blyk dit dat hy al die tyd reg was om 'n 100 meter ontboste zone rondom sy eiendom af te kap. Sy huis is een van die min huise wat nog staan. Die mense se hande was afgekap om hul eie huise te beveilig teen hierdie veldbrande.

Hoe vlug 'n mens voor 'n muur van vuur wat teen die spoed van 'n goederetrein oppad is na jou huis?

2009-02-10T21:03:00.002+11:00

Hoe vlug 'n mens voor 'n skrikwekkende muur van vuur wat teen die spoed van 'n goederetrein oppad is na jou huis? Dieselfde vuur wat net minute gelede nog op die horison was....

Die onstellende spoed waarteen die muur van vlamme hele dorpe in Victoria verswelg het, is waarskynlik die rede waarom meer as 181 mense tot op hierdie stadium oorlede is in die ergste bosbrande in Australië se geskiedenis. Groot getalle mense is binne in hul huise en selfs in hul motors doodgebrand omdat hulle eenvoudig nie vinnig genoeg kon vlug voor hierdie vlammehel nie. Families van tot 6 is op een slag dood in hul motors. Heeltemal onkant betrap.

Daar is steeds vure wat woed. 'n Gebied van meer as 3500 vierkante kilometer is tot kole verbrand, meer as 770 woonhuise is vernietig : 770 families het alles verloor en na ramings kan tot meer as 250 mense uiteindelik gesterf het.

Hier is 'n kaart van die gebied wat geraak is.

Gaan lees bietjie hierdie persoon se storie van oorlewing.

Daar is vele sulke stories - wat nogal 'n aanduiding is van die omvang van hierdie mense-slagting. In sommige dorpe soos Kinglake is feitlik die hele dorp en omgewing uitgewis (550 huise). Hierdie mense het niks oor nie. Hulle kan nie eens wys wie hulle is nie - alle vorms van dokumentasie of selfs geld moes agtergelaat word - hulle het NET met hule lewens daarvan afgekom...maar vele het nie. In die geskarrel om te vlug is baie deur takke en bome wat omgeval het vasgekeer en motors het in die rook en vlamme van die pad af gery en ongelukke gemaak.

Lees ook hierdie berig in Melbourne se koerant The Age.

In al die koerante is dit die hoofberig.
Dit is veroorsaak deur 'n sameloop van baie warm klimaat en moontlik brandstigting.
Hierdie tragedie kom op dieselfde tyd wat daar ook vloede in Queensland is.

Kyk bietjie na die volgende foto video, let veral op die ysingswekkende muur van vlamme:

Hier is nog 'n video:

Indien dit wel veroorsaak was deur brandstigting...hoe leef daardie persoon met hom saam, met iets wat die eerste minister Kevin Rudd as Massamoord bestempel?

Mense in Australië kan aanlyn kredietkaart donasies maak aan onder andere die Salvos (Salvation Army) se 'Appeal' vir die Victoria Bosbrande. Die geld gaan die mense in die krisis help om hul lewens vanuit die as te herbou. Inligting oor hoe om by te dra kan ook by die Rooikruis se webtuiste verkry word. Daar word reeds berig dat daar hulp instroom van regoor Australië - die land se mense se reaksie op die hulpoproepe was sover oorweldigend!

So gesond soos 'n vis in die water

2009-02-02T22:00:00.002+11:00

Soos 'n vis op droë grond. Dis mos hoe mens voel as jy nie in jou natuurlike omstandighede is nie. Soos 'n Suid Afrikaner in Australië, moet hulle eerder sê. Wel, ek het myself weer die afgelope ruk "man of Atlantis" gehou. Ons probeer om elke druppel uit hierdie somer te put. As jy ons kry, dan was ons weer by die see. Ek swem skoon dat die krampe sommer sulke knoppe op my bene uitslaan...hehe. My arme vrou het nou al werklikwaar begin moeg word vir die baie drywery by die strand.

Maar ek het hierdie keer vir julle 'n verrassing...van nou af kan ek vir julle onderwater fotos wys wat ek met my eie kamera afgeneem het. Die plante en visse wat mens sien is soms so mooi, jy wens tog net jy kon dit met iemand deel, sodat ander ook kan ervaar wat jy ervaar. Een ding wat ek egter nou agtergekom het: 'n vis is vrek kamerasku. As jy gedink het dis 'n kuns om voëls af te neem - wel, dan is dit 'n gelukskoot om 'n vis afgeneem te kry. Jy sien 'n vis...dan probeer jy dit soek op die klein skermpie op die kamera en terwyl jy nog so besig is om met die knoppietjies te vroetel, dan is die vis skoonveld! Benewens die feit dat jou foto onderwerp hom uit die voete maak, beweeg jy self soos 'n half dronk ou wat deur die golwe heen en weer deur die seegras gesleep word.

Julle onthou seker nog ek het julle vertel van die Wobbegong wat ek by Freshwater Beach gesien het, wel hierdie keer het ek sommer vir julle 'n video van 'n pylstert sandvis (Sand Ray), wat ek net so 50 meter van die strand af geneem het by die einste Freshwater Beach.

Ek het nog so rustig na die vissies onder my gelê en kyk, toe ek meteens 'n allamintige pylstertvis na my aangeswem sien kom. En net om te bewys dat ek nie besig is om soos ou Oom Kaspaas met julle die draad te steek nie, hier is die MOEWIE...

En so 'n paar bewerige fotos:

Verskoon maar as die kwaliteit nie na wense is nie, maar dit was my HEEL EERSTE ONDERWATER fotos, en daarby nog geneem met 'n miniatuur digitale kameratjie. Praat van 'n gelukskoot! Hierdie einste pylstert visse beweeg soos "Ballroom" dansers deur die water deur met hul lywe soos met Spaanse Bal-dans-rokke, so 'n grasieuse golf te maak en dan net so voor jou oë onder die sand te verdwyn.

Nog 'n vis wat nogal bra skugter is, is die Clovelly Bluey of Eastern Blue Groper. Dit laat my nogal aan die Potato Bass by Sodwana dink. Dit is omtrent so meter in lengte en so 30 cm hoog en dit het 'n helder blou kleur. Sodra jy naderkom soek die vis vir hom wegkruipplek êrens in 'n rotsskuiling, maar as jy lank genoeg lê en wag, dan kan die vis nie sy nuuskierigheid hou nie en kom uit om te sien wie dit is wat soos 'n pelsrob bo hom ronddobber.

Die volgende paar fotos het ek van so 'n Blue Groper geneem, dit was omtrent so 4 meter onder my.
Ek dink die volgende foto met die heldergroen seegras en geelkoper kelp het nogal goed uitgekom.

Hier is 'n video van die meneer:

Ek is elke keer wat ek snorkel verstom oor die besondere helder kleure van die plante onder die water. Net soos in die veld of in die bos, kan mens ook duidelik sien dat die visse defnitief met kamofleuring aangepas is vir hulle habitat. Probeer bietjie die vis in die volgende foto onderskei...kliek dan op die foto om te sien waar hy wegkruip.

Hier is nog so 'n ontsnapkunstenaar...

Die rotse onderwater is egter nie soos by 'n koraalrif met 'n leeragtige koraal bedek nie, eerder 'n soort groen alge.

Op ander plekke lyk die seeplante weer amper soos 'n baie slordige "doilie" wat so half uitgerafel het...
Onthou julle ek het vir julle vertel van die "puffer" vis met die luiperd kolle, wel hier is die kalant:

Maar vir my is die mooiste onderwater plante die goudgeel kelp en die heldergroen seegras:

Die onderwater seegras en kelp wat so deur die golfbeweging heen en weer meegesleur word, herinner mens sterk aan die golwende streling van wind wat oor 'n koringland speel. Hier is vir julle 'n video van hoe die plantegroei onder die water hier by Freshwater Beach in Sydney lyk:

En daarby kan julle ook na al die volgrootte fotos in die volgende foto vertoning gaan kyk.
Maar ek het dit ook vir julle hieronder geplaas:

Ek hoop julle het die fotos geniet.

Braai langnaweek

2009-01-26T21:54:00.000+11:00

Dit was hierdie naweek braai naweek hier in Australië. Dis mos tradisioneel die gebruik om oor die Australia Day langnaweek die' dinge te doen wat vir die Aussies naby aan die hart lê:
braaivleis en krieket. Hulle doen dit nou wel so bietjie op die 'kul' manier deur net die gas-skakelaar te draai en nie soos ons 'experts' wat dit op 'n kole vuur doen nie. Dan is daar ook natuurlik die see, branderplank-ry en in die son lê om hulself en hul velle gaar te kry. Daar word regoor die land feeste gehou om die voorreg te vier om hier te kan bly. Meer as 13000 mense lê die eed af om hul burgerskap sertifikate te kry (waaronder die bekende sanger en liedjieskrywer Leo Sayer - wat 'When I need you' geskryf het) en in Sydney hawe hou hulle 'n veerboot resies waaraan honderde bote deelneem.

Ons het die naweek maar 'n tjoppie op die braaier gegooi en die naweek hoofsaaklik by die see deurgebring. Vandag op die publieke vakansiedag is ons reeds vroeg by 'n strand gewees wat ons nog nie voorheen besoek het nie: Apex Park, by Mona Vale strand. Dit is deel van die Aquatic Reserve in daardie omgewing. Ons het besluit om vroeg al bietjie ontbyt daar te gaan maak en die dag net rustig te verkeer...weg van die skares.

Hier is die 'manne' besig om die eiers en spek te braai.

Die dag was aanvanklik 'heerlik bewolk', en ons het vroeg al ons parkeerkaartjies gekoop en in die motors opgesit. Daar is hier mos sulke omies wat al die strande patrolleer en heftige boetes uitskryf as jy nie betaal nie. Dit kos gemiddeld $4 per uur vir parkering...en 'n dag se parkering is MAKLIK $16 (dis nou soos om meer as R100 te betaal). Hier is 'n foto van so 'n omie wat ek van agter bekruip het.

Ek het later vir hom gesê: G'day. Happy Australia Day. En dit was vir hom genoeg om dadelik te weet ek is van Suid Afrika... Hoe uniek is ons nie!

Soos ek gesê het...branderry is vir die Aussies baie belangrik en hulle begin hulle kinders al leer balanseer op 'n branderplank terwyl hulle nog in die doeke is....

Hierdie dogtertjie het op die strand langs ons gesit en toe die branderplank kom 'uittoets'.

Natuurlik is daar DUISENDE lewensredders met hulle rooi en geel swempette oral by die strande aan diens en hulle ry gedurig met hulle quad-bikes heen en weer om te kyk of daar nie miskien iemand is wat hulle uit die water kan red nie. Vandag was die grootste gevalle egter sonbrand.

Ek moes my net vandag inhou om nie my Australië vlag T-hemp aan te trek nie, want gewoonlik weet almal dan ek is van oorsee. Maar vandag sou ek maar net een van vele gewees het, want die Australiese vlag was oor alles en nog wat gedrapeer: motor antennas, motor kattebakke, huis vensters, vlag hoede, vlag swembroeke, as mantels en selfs op supermark stootwaentjies. Hulle het selfs Aussie vlae op hul getatoëer!

Nog 'n paar interessant gebeure rondom sport hierdie naweek was:

Die TOUR DOWN UNDER fietstoer wat in Adelaide plaasgevind het en waaraan selfs Lance Armstrong deelgeneem het. Hier is die kaart van die roete. Allan Davis van Queensland was die wenner.
Die 2009 Australian Open Tenniskampioenskap in Melbourne.
En natuurlik het Suid Afrika nou net vir Australië in die eendag wedstryd in Adelaide op Australia Day gewen met met NET 2 kolwers uit teenoor al die kolwers van Australië.

Op hierdie oomblik reën dit saggies buite hier waar ons bly. Ons is tog te dankbaar van hierdie afgelope week was die temperature 40 grade en hoër. Dit het kompleet soos in Beaufort Wes in die somer buite gevoel.

Lekker week vir julle verder.

Die morestond het goud in die MOND

2009-01-24T15:03:00.005+11:00

Dis nou "Sydney Festival" tyd, wanneer die hele Sydney in een groot kunstefees verander. Daar is selfs 30 klaviere oral in Sydney stad neergesit sodat wie ook al wil kan sit en speel vir wie ook al wil luister.

Soms doen ons mos sulke lawwe dinge, jy weet, soos om 03h25 (ja, jy het reg gelees, vyf en twintig oor drie) in die oggend op te staan om saam met duisende ander mense na die sonsopkoms op die strand te gaan kyk. Dis nou wat ons vanoggend gedoen het. Ons het al twintig oor vier gery om plek te kon kry op die strand by Clifton Gardens naby Manly. Toe ons so 04h50 daar kom was daar alreeds meer as honderd puntsmanne op hul pos om die toevloei van verkeer te reguleer met helder stokkies wat gloei in die donker. Omtrent die hele grasperk by Clifton Pleasure Grounds was toe omtrent al vol motors geparkeer. Van ons vriende wat saam met ons gekom het, moes 700 meter voor die ingang parkeer om parkeerplek te kry. Daar was BAIE mense, duisende, maar ek het nie juis kon tel nie. Weet net hulle het tot oral op die "jetty" gestaan om 'n kyk en luister plek te kon kry. Sommige mense het op kanoe's aangeroei gekom om soos Jesus van ouds op die skuite te sit en luister na die koormusiek. Die Dawn Chorus het bestaan uit die Sydney Philharmonia koor wat opgetree het en musiek gesing het wat blykbaar spesiaal (amper soos in die fliek August Rush) vir die okkasie gekomponeer is. Dit was 'n gratis vertoning en oral was daar families met of hondjies of kinders.

Ons was, soos meeste mense, al voor sonopkoms daar en het vir ons en ons vriende plek op die sand uitgesoek. Ons kon die strelende, stadige ritmiese herhaling van die golwe op die strand hoor terwyl daar 'n gesellige gekuier van almal om ons op die strand was.

Terwyl die musiekstemme die opkomende son verwelkom het, het duisende mense stil gesit en luister en na elke lied luide applous gelewer. Die uitvoering het aangehou tot so half sewe,

Die sonsopkoms was, met die baie wolke in die lug, natuurlik asemrowend. Ek weet nie wanneer laas ek so baie families gesien het wat so vroeg in die oggend gelyktydig na koormusiek gesit en luister het, en na die opkomende son gekyk het nie - nog nooit.

Hier is 'n slideshow van die fotos.

"Somewhere below the surface. That's where you'll find me"

2009-01-12T08:50:00.002+11:00

Die nuwe jaar lê op die voorstoep, amper soos 'n ongewenste baba wat net daar vir ons gelaat is vir ons om te versorg. Wat ons met die baba gaan maak hang van ons af.

Ek het laas winter besluit dat ons geen enkele somersdag mag vermors nie. Wanneer die winterkoue hier is kan ons dan terugkyk en weet dit was 'n goeie somer gewees. Ons is uiters bevoorreg om so naby aan 'n stad te bly met uitstekende swem, surf en snorkel strande. Naweke as mense ons dus sou soek is die kans baie goed dat ons by die see sal wees.

Ons het nooit voorheen in ons lewe by die see gebly nie. Ons het gewoonlik net een keer per jaar by die see gekom op 'n jaarlikse vakansie...en dit na 700 km se ry. Dan het ons soms, selfs al het dit gereën, soos bittereinders in ons skuilinkie op die strand die slegte weer trotseer omdat ons baie vêr moes ry om daar te kom en ons niks in ons pad sou laat staan om op die strand te kon wees nie. Nou is dit egter anders: ons bly net 'n hantreetjie van die strand af en die weer is heerlik sonskyn, dis nog helder lig tot na half nege in die aand en die branders is perfek. Ons het so baie om van te kus en te keur:

ons kan gaan boogey board ry by Curly beach (Curl Curl) of baie ander strande
ons kan gaan snorkel by Freshwater Beach, Clovelly of nog baie ander
daar is baie getypoele by die strande om in te swem
ons kan gaan fietsry of rollerblade in Dee Why Beach
ons kan gaan stap in die woud of langs die see
ons kan gaan kajak op die see of by die "Creek"
ons kan gaan piekniek hou by een van baie parke soos Lane Cove Natuurreservaat of by die Botaniese tuine
ons kan gaan swem by een van baie onderdak waterparke
die weer is sonnig, sonnig, sonnig - ek is so bly ons is in Sydney!

Hier is 'n foto van Clovelly Bay waar ons twee weke gelede gaan snorkel het:

Clovelly is by uistek geskik vir mense wat wil begin snorkel. Dit is in 'n baai wat geheel en al beskut is met 'n muur van rotse teen die inkomende branders.

Die afgelope twee naweke was ons weer by Freshwater Beach (Queenscliff Bay) net suid van South Curl Curl. Dit is minder beskut, maar die vis en plant diversiteit is baie meer. Aan die linkerkant van die strand, net regs van die getypoel kan mens 'n magdom van visse, koraaldiertjies en seeplante sien. Hier is so 'n paar fotos.

Toe ons twee weke gelde daar was was daar duisende, en ek jok nou nie, etlike duisende klein vissies van elke soort. Selfs daai neon vissies wat mens altyd in die "pet-shops" kry. Ek is nog nie 'n kenner van visse nie, maar ek is doodseker Freshwater Beach se rotspoele is waar 'n groot hoeveelheid visse kom om eiers te lê en te broei. Oral waar jy kyk was skole van vissies meer as wat jy kan tel. Toe ons gister weer daar gekom het, kon mens sien dat baie van hierdie vissies nou groter is. Bykans verdubbel het in grootte.

Ek was gister besonder gelukkig, want ek het sommer 'n hele paar verskillende visse gesien wat ek nog nie voorheen gesien het nie. Toe ek net in die water kom het ek nader geswem waar ek gesien het 'n paar mense "spear-fishing" gedoen het. Die water was daar so om en by 7-10 meter diep. Tussen die kelp aan die onderkant het ek 'n Wobbegong haaitjie van so 1.5 meter lank gesien swem. Hy het redelik vinnig weggeskarrel. Ek het mos vir julle vertel van die PJ wat daar by Murray's Beach se rotse was. Dit was vir my 'n baie opwindende oomblik. Gaan lees oor hulle by Wikipedia. Wobbegongs swem soos sandhaaie naby aan die bodem, en het 'n gesig wat mens baie aan 'n brulpadda laat dink.

Hulle is ook op 'n lys van bedreigde spesies. Ek het hierdie keer baie manhaftiger geword, want ek het heelwat dieper die see in geswem (maar nie veel verder as so 50 meter nie). 'n Entjie verder het ek ook 'n ander haaitjie gesien van so 40 cm lank. Hy het meteens uit een van die baie diep valleie onder die water te voorskyn gekom en vinnig oor die rotse na bo geskarrel (ek noem dit sommer 'n catfish haai, want hy het vir my so gelyk, maar ek weet nie watse haai dit was nie, ek onthou net die kenmerkende rugvin). Mens is aanvanklik nogal geskok om 'n haai te sien. Jy kan dadelik ervaar hoe jou hele liggaam vol adrenalien gepomp word, maar dan kom verwondering aan hoe wonderlik dit is en jy kry respek vir hoe perfek die Here dit alles gemaak het. Daar is 'n soort van 'n kalmte in mens as jy so in verwondering op die water ronddryf. Jy staar en verkyk jouself aan dinge wat vir jou amper te goed is om waar te wees. Jy probeer elke sekonde ten volle bewus word van alles wat om jou aangaan...dit alles inneem en in jou geheue stoor. Ek swem ook sommer kaalvoet met met wetsuit aan, want die groter vinne skop te moeilik as jy op die oppervlak dryf. Die wetsuit laat jou heerlik dryf en mens voel soms soos 'n "skydiver" want jy dryf heeltemal sonder inspanning terwyl jy sien hoe diep die see onder jou is. Soms voel dit asof jou tone wil omkrul van lekkerkry oor alles wat mens sien. Maar vandag is my armspiere moeg hoor!

Baiemaal is die heel beste manier om baie visse te sien om eenvoudig net stil op die oppervlak te lê en wag. Op hierdie manier sien mens baie meer raak as wat mens normallweg sou. Jy raak bewus van die pragtige omgewing onder jou en leer om die seebodem te waardeer net soos wanneer mens in 'n woud jou instel om al die voëlklanke te waardeer. Ek het gister ook gesien dat daar honderde klein (tot sowat 5 cm) jellievissies rondom mens dryf. Hulle is feitlik heeltemal deurskynend, en daarom sien mens dit nie sommer as jy nie mooi oplet nie. As jy met jou vinger aan hulle raak, begin hulle vinnig wegswem deur geringe pompbewegings.

Nog iets wat ek nie voorheen gesien het nie, maar ek baie verbaas was om te sien, was 'n tipe pylstertvis of "Ray". Ek is redelik seker dit was nie 'n "Manta Ray" nie, en ook nie 'n "Sting Ray" nie. Ek het al gelees van 'n "Eagle Ray", maar hierdie een was vir my te klein. Hy het op die bodem gelê en dan so 'n Mexican wave met sy lyf gemaak totdat hy heeltemal in die sand verdwyn. Dit was so 40 cm in deursnee. Kom ons noem dit maar 'n "Sand Ray", want ek ken nog nie al hierdie visse nie. Hy het wel 'n stert gehad.

Ek het ook gister 3 inkvisse / "Squids" gesien van so 30cm lank. Hulle beweeg ongelooflik vinnig deur die water. Sodra mens nader swem maak hulle hulself uit die voete. As jy nie mooi kyk nie lyk hulle amper soos gewone visse. Binne 'n paar minute hiervan het ek ook 'n kleinerige seekat op die bodem sien beweeg. Dit lyk amper maar soos 'n klomp seegras wat opmakaar gebondel is, maar dan sien jy dit beweeg voetjie vir voetjie vorentoe.

Een van my gunsteling vissies is die puffer fish. Sy hele lyf lyk of dit met 'n luiperdvel bedek is - die ene kolle. Daar het veral baie van hulle naby die strand voorgekom waar hulle die los stukkies seeplante eet. Hulle lyk amper soos in die onderstaande foto.

Julle weet mos daai een deel in "Finding Nemo" waar daai groot skole visse so in gelid swem en dan soos 'n massiewe groot vis lyk, wel ek het ook gister dit in die kleine beleef. Hulle was nou wel nie so massief nie, maar daar was genoeg om soos 'n vis van so 4 meter groot te lyk. Ek het my skoon moeg geswem agter hulle aan. Almal omtrent so 2 cm uitmekaar gespasieer, het in perfekte gelid geswem, eers hierdie kant toe en dan daardie kant toe....en heeltyd lyk dit soos een groot entiteit wat onder die water rondswem.

Daar is ook "Neons" wat omtrent so 12 cm groot is, wat lyk of dit onder 'n "fluorecent" lig swem. Ek het nooit voorheen besef jy kry sulke grotes van hulle nie!

Daar was ook die pragtigste seegras, grasgroen, met so 'n jellierige tekstuur, tussen die geelkoperkleurige kelp. Dan is daar weer geel en groen gekleurde visse wat perfek gekamoefleur is tussen hierdie geel en groen onderwater landskap. Ek wens ek kon dit vir julle wys...

Net soos in die fliek Australia se kenwysie, is ek in verwondering. Eens op 'n tyd het ek hiervan gedroom.

Somewhere, Over the Rainbow

Somewhere over the rainbow - Luiza Possi

Somewhere over the rainbow
Way up high
There's a land that I heard of
Once in a lullaby

Somewhere over the rainbow
Skies are blue
And the dreams that you dare to dream
Really do come true

Some day I'll wish upon a star
And wake up where the clouds are far behind me
Where troubles melt like lemondrops
Away above the chimney tops
That's where you'll find me

Somewhere over the rainbow
Bluebirds fly
Birds fly over the rainbow
Why then, oh why can't I?
Some day I'll wish upon a star
And wake up where the clouds are far behind me
Where troubles melt like lemondrops
Away above the chimney tops
That's where you'll find me

Somewhere over the rainbow
Bluebirds fly
Birds fly over the rainbow
Why then, oh why can't I?

If happy little bluebirds fly
Beyond the rainbow
Why, oh why can't I?

2009 breek aan in Sydney

2009-01-01T08:22:00.003+11:00

Die aanbreek van 'n nuwe jaar is weer soos gewoonlik op 'n skouspelagtige manier ingelei deur 'n vuurwerk vertoning uit 'n ander wêreld. Daar is 'n enorme 5000 kg vuurwerke afgevuur in Sydney hierdie keer:
22 000 vuurwerke en 100 000 spesiale vuurwerk effekte, teen 'n koste van $5 miljoen.
Dit was ook gesinkroniseerd met musiek.

Hier is so 'n paar videos van die skouspel:

Julle kan ook hier kliek vir die Hoë Definisie weergawe as julle wil.

Hier is dit ook in Hoë Definisie.

Voorspoedige 2009 vir julle almal!

Uitspan op Batemans Baai

2008-12-25T11:40:00.001+11:00

So op die einde van nog 'n jaar besluit ons toe nou mos om bietjie te gaan uitspan by die suidkus. Ons is mos nou weer gerat om sulke ekspedisies te kan uitvoer...soos om in 'n karavaan- of kampterrein te kan gaan bly as ons met vakansie gaan. Op hierdie manier kan mens altyd baie nader aan die see of die natuur kom, omdat meeste karavaanparke hier mos sommer binne in natuurreservate geleë is.

Ons wou al lankal gaan kamp het, want dis hoe ons dit daar doer in die Bosveld of in die Drakensberge gedoen het, maar ons kon tot nog toe nie die tentpenne en kanpvrieskas ingepas kry nie. Ons het besluit om eerder die Suidkus as die noorkus aan te durf: omdat ek dink dat die noordus oppad Brisbane toe meer onvoorspelbare weer en reën het hierdie tyd van die jaar...ek wil ok nou nie met die eerste keer se kamp in Aus sommer in 'n haelstorm of 'n vloed beland nie! En daarby wou ons my skoonma bietjie die plekke soos Jervis Baai gaan wys het waar ons voorheen was. Batemans Baai is net 'n ent verder suid. Oppad soontoe het ons by so 'n paar padstalletjies naby Kangaroe vallei gestop en van die tuisnywerheid se handewerk gekoop.

Om in 'n karavaanpark te kan bly is ook heelwat goedkoper per nag as om in 'n "sjalet" te bly. So het vroulief toe vir ons vir 7 dae bespreek by die Suid Durras Big4 Karavaanpark naby Batemans Baai. Mens word 'n lid van Big4 se klub, en dan kry mens ook nog 10% spaar op die kampfooie.

Ons het letterlik tussen die kangaroos gekamp. Hulle wei dwarsdeur die nag in die kamp. Dan is daar ook Possums wat soos die bobbejane in die bosveld jou kos wil kom steel in die nag, so mens hou maar alles binne in die tent. Voëls is daar volop: kookaburras, swart kaketoes, rosellas, reënboog lorikeets, magpies (hulle kan vir jou nou bedel en "moun" hoor) en poue wat oral rondstap in die kamp en hulle eienaardige geluide maak.

Hier is 'n foto van die "locals": Die kennisgewingbord laat die situasie nogal komies lyk.

In die oggende vroeg word mens deur die kookaburras se aapgeluide begroet en dwarsdeur die dag kan mens die geluid van Magpies hoor. Die gedruis van die see is klokhelder omdat die kamp net agter 'n duin lê met die heerlikste boogey-board strand!

Hier is 'n video van 'n klein kangaroetjie wat uit sy ma se buidel lê en gras vreet...

Ons het daarby ook nog by Depot Beach en North Head Beach gaan snorkel. Veral by North Head was daar uitstekende rotspoele vir snorkel. Nadat ek die effense skrikkerigheid vir haaie afgeskud het, het ek heerlik op die oppervlak van die see die mooi wêreld so tussen 2 meter en 8 meter onder my gelê en betrag. Daar was skole van so 20 visse wat sommer hier digby jou verbyswem. Ook "puffer" vissies en dan weer heelwat groterige visse van so 40cm groot. Hierdie keer het ek nie weer 'n PJ (Port Jackson Haai) gesien nie. Die omgewing is in die Murramarang natuurreservaat en 'n mariene park en dus is daar heelwat vis en seediertjies. Ek het minder "sea urchins" gesien en meer diertjies wat soos koraaldiertjies lyk. Hier is die presiese posisie by North Head waar ek gesnorkel het en ook by Depot Beach. Daar is heelwat kelp en 'n magdom skulpe onder die water by North Head strand.

Een aspek van kampeer by 'n karavaanpark wat die kinders baie geniet is al die maats wat hulle ontmoet. Elke aand wys die park vir die kinders fliek op 'n grootskerm TV naby die klimrame. Dan vergader al die kinders bymekaar en mens weet omtrent nie van hulle nie - kom eers tent toe as hulle begin honger word. So ontmoet mens dan ook weer nuwe mense, want die ander kinders kom vra of ons spruite saam met hulle kan "beach" toe gaan. Daar was mense van Wollongong, Sydney en selfs ander oud-Durbaniete wat nou in Albury bly. Oral waar ons kom ontmoet mens Suid Afrikaners, want ons het baiemaal dieselfde belangstellings en dan kuier ons te lekker...soos ou vriende. Daar is omtrent 'n klomp nasies...regs van ons was 'n hele familie Duitsers (seker op vakansie van oorsee af, want self die kinders praat net Duits met mekaar), 'n familie rou Franse links van ons, ander Suid Afrikaners en Aussies van Sydney.

Ons het die week by die see werklikwaar baie geniet. Ek en my seun het saam die branders gery, want ek het vir hom ook 'n klein wetsuit gekoop. Hy kry nou al die boogey-boarding goed reg.

Ek het vir julle die fotos opgelaai wat ek geneem het van die week. Julle kan ook met die link na die fotoalbum gaan. Geniet.

Desember 2008 : Ons kampeer by Suid Durras strand naby Batemans Bay

Nou ja, dis nou eers genoeg. Ek kry nou al die reuke van ons kersfees ete in my neus. Lekker kersfees vir julle.

Ek het vandag vir my 'n "Mario" gekry

2008-12-06T17:19:00.010+11:00

Hoe algemeen is dit nie op Suid Afrikaanse paaie om motors met "Venter" sleepwaens agter hulle te sien nie. Dis so volop soos swaeltjies in die somer. En hoeveel kampeerplekke het ons nie met ons ou sleepwa in Suid Afrika besoek nie! Die kenmerkende toe-deksel sleepwa met sy vaartbelynde "nose-cone" het so getrou soos 'n troetel brakkie altyd oral waar ons heen geswerf het agterna gekom.

Volgelaai met alles wat die kamplewe so bietjie gemakliker sou maak. 'n Kamp vrieskassie (wat werk op gas, battery en krag) is natuurlik 'n MOET, asook 'n lekker seil tent wat mens koel kan hou in die somer en droog en warm in die winter. Voeg daarby so 'n paar opblaas matrasse wat enige lappie harde grond in die Drakensberge in 'n Sealy nagrus kan verander en so 'n paar Campmaster seil kampstoele waarop jy vir ure die veld kan sit en gadeslaan na 'n moeisame stap deur die Magoebaskloof bosse terwyl jy aan 'n stukkie Olifantsbiltong sit en suig (wat jy natuurlik die vorige dag naby die Phalaborwa hek vir jou bekom het toe jy jou twee voortande daarvoor verruil het). 'n Gasstofie om te sorg vir 'n lekker koppie koffie uit 'n blikketel in die oggende as die son sy kop vaak-vaak uisteek onder die kameeldoringbome.

Ons het oor die jare al so 'n klein opslagplek bymekaargemaak van kampeergoed, en toe ons hier na Sydney toe gekom het, toe het die meeste van die goed natuurlik saamgekom...alles behalwe ons toe-deksel sleepwa! Snik. Dit het natuulik die gevolg gehad dat meeste van ons kampgoed net so agterweë gelaat is in die Buddulphs bokse. My ou kampbeker het nou al amper 2 jaar in 'n boks vir my gesit en wag, selfs ons tent was tot vandag toe nog net so in die plastiek toegedraai waarin dit in April 2007 toegedraai is...daar het selfs so 'n bietjie Afrika lug ontsnap toe ek die ding vanoggend oopsny!

Wel, om te kan kamp het mens 'n sleepwa nodig wat lank genoeg is vir die tentpale en hoog genoeg is vir ons kamp vrieskassie...want daarsonder gaan ek nêrens nie. Ons het egter met 'n skok agtergekom dat mense hier in Australië nie so 'n gehegtheid aan 'n netjiese vaartbelynde sleepwa met 'n toemaak deksel het nie. Van 'n "nose-cone" het hulle nog nie gehoor nie en meeste van die sleepwaens wat jy hier kan kry is of sulke vlak ysterraam "joppies" wat mens omtrent net kan gebruik om vuilgoed mee weg te ry, of dit is sulke hoë hokke op wiele om 'n tuindienste besigheid mee te begin. As jy vir hulle vra van 'n TOE sleepwa, dan dink hulle dis die soort waarmee mens perde mee rondry. Wel, na ietwat van 'n gesoek het een van ons vriende ons die naam gegee van 'n besigheid wat "Custom" sleepwaens maak. Die besigheid se naam is MARIO TRAILERS. Die' Italianer maak sleepwaens vir elke gier wat mens dalk mag hê. Ek het nou wel nie 'n VENTER nie, maar nou het ek 'n MARIO. En ek moet sê dat ek nie net 'n bietjie ingenome is met my nuwe sleepwa nie, ek voel sommer weer soos 'n man. Want 'n man moet mos 'n sleepwa hê! Dit gee jou daardie selfde gevoel wat 'n ou met 'n bakkie het...so 'n gevoel van vryheid. Want nou kan ek met my eie tent gaan kamp (en nie ten duurste in sjalette gaan bly nie), my eie tweedenhandse meubels langs die straat oplaai, self kaste en goed wat ons gekoop het huis toe bring, my eie gemors wegry en my eie planke by Bunnings gaan koop en huistoe bring!

Omdat ons nou nie 'n V8 ry soos meeste mense nie, het ons 'n "light duty" sleepwa by Mario bestel. Dis een met bietjie dieper kante (om die vrieskas te kan hou), maar sonder 'n staal deksel. Ons het besluit dit vat net ekstra gewig en Mario het gesê hy sal vir ons 'n baie netjiese "canvas" seil maak vir die sleepwa wat met hakies vasgetrek kan word. Maar om te verhoed dat die water kan opdam op die seil, het hy 'n verwyderbare raam onder die seil sodat die water skuins kan afloop van die dakkie. Man...ek is trots op my sleepwa!

Dit het selfs 'n plek vir ons 20 Liter "Jerry" waterkan.

Die seil word netjies met hakies en 'n ritssluiter vasgemaak sodat dit knus oor die sleepwa pas om te verhoed dat daar enige water kan inkom.

Daarby het die sleepwa ook nog LED liggies, want ek onthou nog goed hoe 'n swak aardverbinding die sleepwa se liggies kan laat verdof as jou hoofligte aan is.

Oral rondom die sleepwa is sulke relings wat mens kan gebruik om die sleepwa mee te hanteer en ook om toue om vas te bind. Soos julle kan sien is Mario se mense se vakmanskap baie goed en netjies.

Aan die binnekant is ons sleepwa 52 cm diep, 1.21 meter breed en 1.75 meter lank. Net groot genoeg vir ons behoeftes. Dit het meer volume omdat die goed wat ons saamneem hoofsaaklik ligte goed is, maar wat meer spasie benodig...soos byvoorbeel "boogey boards".

Hier is die verwyderbare raamwerk wat die water van die seil laat afloop.

Die hele sleepwa is binne en buite mooi geverf.

Die agterste kap swaai na onder oop.

Nou kan ek vir die eerste keer my sleepstang gebruik wat ek van die begin af aan die Honda laat aanbring het. Maar ons het intussen darem al die fietsrak se passtuk onder die knop vasgemaak.

Dit is 'n plesier om die sleepwa te haak omdat dit 'n vegvoubare wiel het wat hierdie ou ligte sleepwaentjie soos niks op en af kan draai.

Hier kan julle die 7 punt kragpunt sien. Mens kry die ronde prop ook hier, maar ek hou nogal van hierdie een.

Kry vir julle ook 'n Mario. Die ou is al 20 jaar in die besigheid en hy klink kompleet soos daai gasvrye Italianers in die flieks. Ek vra vir hom hoe ek die sleepwa deur die toets moet kry...nee sê hy vir my "Your job isa justa to pay, and my jopa isa justa to do all the papers. You justa enjoya your holidaya! I will take care of the rest!"

"Silly season" in Kasteelheuwel

2008-12-04T21:29:00.007+11:00

Die jaar lê op sy rug en die tyd van kers kaperjolle kom nader. Dis nou die tyd van die jaar wanneer elke Jan-rap-en-sy-maat die winkelsentrums in vaar vir "shop"-therapy, op soek na daardie adrenalie-"rush" wat verkry kan word deur daardie kredietkaarte tot in die rooi in te "rev" met die vertroosting dat dit mos maar die in-ding is om te doen, dis darem vir 'n goeie doel. Wel, Castle Hill (Kasteelheuwel) is geen uitsondering nie. Net soos wat daar mos altyd sulke vinnige musiek in die restaurante speel wanneer die eienaar die mense vinniger wil laat eet, of soos wat die polsende musiek in die Gym die mense by die "spinning"-klasse aanmoedig, net so por die Jingle-Bells mense aan om hulle sente te laat klingel hierdie tyd van die jaar.

Ek het vir julle so 'n paar fotos in die Castle Hill Winkelsentrum geneem, wat alreeds opgemaak is vir die voorspel tot die verkope.

Hierdie is by die groete en vrugte afdeling op die onderste vloer.

Ek was bietjie daar vir my haarsny. Soos julle kan sien is daar 'n miernes van bedrywighede, baie soortgelyk aan Menlyn winkelsentrum, maar sonder die gewapende rowers by die juwelierswinkels.

Onse Antie Plaas sal hierdie glaswerk interessant vind. Sy maak mos hoeka soortgelyke glaswerk.

Hieronder is die travelators...amper soos by die lughawe. Jy stoot jou trolle daarop, dan sak dit so in die groefies in en dan kan dit nie afgly by die afdraande nie.

Ons buurman het natuurlik 'n ander manier van om in die kersfees gevoel in te kom. Hy het sy huis sommer al vroeg opgedollie met liggies net soos in Brink straat in Wierda Park.

Daar is selfs 'n kersfeesvader wat aan 'n pilaar vasgeknoop is.

Wat ons betref...ons wag nou net vir ons sleepwa, want binnekort gaan ons met ons "Canvas" tent wat al die pad van Suid Afrika af saamgebring is vir die eerste keer kampeer by die suidkus van Nuwe Suid Wallis....