PixelPrinses.nl

#WOT deel 21

Irene — Thu, 23 May 2013 01:51:17 +0000

Muze ~ 1) Beschermgodin van kunsten en wetenschappen 2) Dochter van mnemosyne 3) Godin van de kunst en wetenschap 4) Godinnen 5) Godin 6) Godin van kunsten en wetenschappen 7) Godin van zang en wetenschap 8) Inspiratie 9) Inspirerende godheid 10) Kunst 11) Mythologisch figuur 12) Mythologisch wezen 13) Persoonsbenaming 14) Zangnimf 15) Zangster 16) Zanggod

Als ik een kamer binnenloop met van die mooie ornamenten aan ‘t plafond in je-weet-wel zo’n gruwelijk mooi pand met hoge ruimten en prachtige ruimten om je te vergapen aan ‘t uitzicht, dan check ik meestal of er van die mooie figuurtjes in verwerkt zijn. Muzen. De inspiratie van de ‘artiest’, zij het de schrijvende danwel de zanger(es). Het is – zo heb ik opgezocht – een inspirerende godheid. Daar waar je soms kan spreken over die zgn. ‘writer’s block‘ kan die subiet worden gekilled door de aanwezigheid van jouw persoonlijke muze. Want plots ervaar je dat je een rijke hoeveelheid aan inspiratie hebt.

Bij mij ontstaat die mogelijkheid tot ongegeneerd boete doen aan overtollige inspiratie vaak ‘s nachts. Kennelijk staat m’n brein ‘t dan toe en kan ik de mooiste verhalen neerpennen zonder daarbij last te ervaren van die innerlijke criticus die een nagel aan de doodskist is van elke schrijver. Ik ga met recht los. En ervaar geen prikkelingen, geen afleiding, geen noodzaak tot bijvoorbeeld het nuttigen van drankjes of voedsel. Ik ben dan ongeremd in m’n schrijverij, desnoods zing ik een hele aria zonder een noot vals, ware ‘t niet dat m’n buren daar last van zouden ondervinden, maar dat terzijde.

Ik weet zeker dat ‘muzen’ ook onder – de hoed van – bloggers leven. We zouden er een naam voor moeten bedenken die dat begrip rechtvaardigt. Soms merk ik zelfs op dat ik heel even met ze overleg welke wendingen wel of niet toegestaan zijn in m’n schrijfsels. Ik weet heel zeker als ik dagelijks jullie verhalen lees en in me opneem dat jullie ook inspiratie krijgen van iets hogers en iets dat buiten jullie ligt, then again, ben ik soms wel zo’n zweefteef die wellicht teveel wil zien en ‘t begrip niet anders kan definiëren dan dat.

Dus, hebben jullie je eigen ‘muze?’ En communiceren jullie daar net als ik mee? Schenken jullie hem/haar de vrije teugel? En voel je je dan net als ik heel bevrijd na ‘t toestaan van zulks een ongebreidelde hartstocht? Ik ben benieuwd naar jullie verhalen omtrent je eigenste muze…

Write On Thursday. #WOT. Iedereen kan meedoen, het is een creatieve schrijfopdracht, vrij om te bepalen hoe je dat wilt doen, zoals het bij bloggen hoort en mag kort, lang, in blog, flog- of vlogvorm. Het gaat erom dat je het woord wat elke donderdag gebruikt gaat worden in z’n meest vrije vorm kan uitleggen. Wat vind je ervan, hoe denk je erover, heeft het een metaforische werking, zijn er vergelijkingen, kun je een anekdote terughalen, laat het je dromen of is het vlak en abstract? Wil je andere #WOT woorden terugvinden, check hier! Vergeet ook niet de link naar je eigen blogpost in de reacties te zetten zodat anderen je blog kunnen lezen en reageren.

#WOT deel 20

Irene — Thu, 16 May 2013 07:23:33 +0000

Koffie ~ pleur, leut, troost, de bonen en bessen van de koffieboom, hetzij in de hoornschil, ongebrand of gebrand, en tevens gemalen, cafeïnevrije, vloeibare en oplosbare koffie

Het eerste en gelijk beste moment van de dag, dat kopje koffie dat je ‘s morgens drinkt. Het doet genoeg om me wakker te schudden. Om alles wat nog in diepe slaap is definitief wakker te schudden. Zelfs m’n stoelgang moet eraan geloven. Naast de schier oneindige rookwalmen van die nicotine-behoefte.

Stel dat ik ‘s morgens vroeg geen koffie zou krijgen, dan werd ik volgens mij niet helemaal wakker. Het is zo langzamerhand ook een ongeneeslijke verslaving geworden. En als ik m’n koffie – dat eerste bakkie – niet op tijd kreeg zou ‘k m’n hele dag erdoor verstoord zien. Want een mens is een ongelooflijk gewoontedier die te allen tijde gevoed moet worden in z’n behoeften en gewoonten.

Ik reken koffie, naast peper, en de vaatwasser tot een van de meest geweldige uitvindingen van de afgelopen eeuwen. Er zou dus een gerichte ode moeten komen aan het begrip.

Ben benieuwd wat voor mooie #WOT’s uit jullie koker zullen vloeien.

#WOT deel 19

Irene — Thu, 09 May 2013 05:35:19 +0000

Romantiek ~ 1) Als in een roman 2) Cultuurperiode 3) Heerschappij van het gevoel 4) Kunststijl 5) Kunstrichting 6) Kunststroming 7) Richting in de kunst 8) Romantisme 9) Tijdperk in de kunst 10) Wat tot de fantasie spreekt

Op deze mooie Hemelvaartsdag waarin ik in alle vroegte wakker werd met niets anders dan dat optimistische gevoel voor romantiek, vroeg ik mezelf af wat hier voor mooie verhalen uit voort zouden komen.

Ik ben namelijk – fluister ik stiekem in je oor – heel romantisch aangelegd. Met een gigaliefde voor kaarsjes, met een gebeitelde voorliefde voor de kleur rood en af en toe zo’n uitspatting van gekte waardoor ik liefst spontaan anderen uitnodig voor een gezellige picknick in een of ander mooi park in de zon. Dat dromerige gevoel dat je samen met je partner lekker tegen een boom aan kan leunen onderwijl kauwend op een grassprietje. En dat je vrijwel de hele tijd vertoeft in dromenland, zodat ‘t je maar moeilijk valt om met beide beentjes terug op de aarde te keren. Nuchter en pragmatisch, zoals ‘t hoort. Nee, geef mij maar een gelikt romannetje of liever, ik creëer die wereld liefst zelf.

In m’n gedachtengang is ‘t een grote wirwar van romantische draadjes die continu aan ‘t flikkeren zijn als ware ze een lichtknopje en vechten om de beste plek om ze tot uiting te laten komen. Novelles vol zou ik van gepassioneerde romantiek kunnen schrijven. Nog net geen chicklits, nee, het moet mooier, denderender en met aanzienlijk meer sereniteit. Een klein beetje geworteld in de werkelijkheid dus.

Ach, misschien heeft de lente me wel voorgoed te grazen genomen. En de zon een zodanige uitwerking op me gehad dat ik nu lijd aan een zonnesteek. Wie zal ‘t zeggen?

Houd jij ook zo van romantiek? Of vind je ‘t een levensvisie die geen basis in de werkelijkheid heeft en die een voortbrengsel is van een overdreven optimisme. Of vind je ‘t ook fijn om er ongebreideld op los te fantaseren, zoals ik? Ik ben benieuwd naar de verhalen.

#WOT deel 18

Irene — Thu, 02 May 2013 15:27:51 +0000

Herdenken ~ 1) Gedachten 2) Gedenken 3) Hulde aan een gestorvene brengen 4) Herinneren 5) In herinnering brengen 6) Memoreren 7) Solemniseren 8) Vieren

Het is weer die tijd van ‘t jaar. Zo rond Bevrijdingsdag hebben we gezamenlijk de mogelijkheid tot het herdenken van slachtoffers die om zijn gekomen en ook zij die nadrukkelijk de oorlog hebben meegemaakt.

Al heb ik zelf nooit een oorlog van dichtbij gezien heb ik altijd wel het grootste respect voor hen die dat wel deden. Hun eren is bij mijn weten nooit voldoende. Er zou méér moeten gebeuren, maar hoe moeilijk is het om alle neuzen altijd in dezelfde richting te krijgen en iedereen op hetzelfde niveau te laten denken.
Daarnaast is het weer een tijd van crisis en het risico bestaat dan altijd weer dat men gaat zoeken naar een zondebok. Mensen die het altijd weer moeten bezuren in slechte tijden.

Daarnaast vind ik dat dan ook weer typisch die tijd dat we mogen vieren dat er zoiets als een democratie – zoals wij die kennen en denken te hebben – bestaat. Denk Syrië. Denk aan alle andere landen waar de regering z’n best doet niet de armen te voorzien van eten & drinken maar wel ‘t zo spaarzame geld te bekostigen aan wapens en overig oorlogstuig.

Als ik denk aan de tijd waarin we nu leven, dan vind ik het nog wonderlijk dat er feestdagen voorbij kunnen gaan zonder noemenswaardige perikelen. In deze tijd waarin alles mogelijk is. Tijd kostbaar en informatie nog meer. Dan is de wetenschap van ons aller geschiedenis wel een herdenking waard.

Hoe ervaar jij het herdenken? Heb je daar zelf een bepaalde manier in gevonden? Wat voel je bij de herdenking zoals die eerdaags plaatsvindt? Wat zou voor jou de juiste wijze zijn?

#WOT deel 17

Irene — Thu, 25 Apr 2013 05:30:56 +0000

Vollemaan ~ stand van de maan waarbij je hem ziet als een volledig ronde schijf

Vanavond is het vollemaan. Het moment van de maand dat bij mij de meest grappige verhalen tevoorschijn worden getoverd. Het schijnt inspiratie op te wekken. Het schijnt bij sommige mensen de meest vreemde gewaarwordingen op te leveren. En je weet wat men zegt: ‘Ga niet uit inbreken tijdens vollemaan, want…’

Dames wordt nogal eens verweten dat ze kierewiet worden, terwijl dames zich alleen maar voegen naar de stand van hun hormonen, mijns inziens. Worden die dan beïnvloed door de maan? Wie zal ‘t zeggen?

Wat doet de vollemaan met de bloggende schrijvers onder ons? Ga je beter schrijven? Doet het wat met je? Schrijf je dan hele verhalen die je anders niet kunt verzinnen? Ik ben benieuwd naar jullie bijdragen en input!

Opnieuw beginnen?

Irene — Tue, 23 Apr 2013 04:42:32 +0000

Je bent al een tijdje bezig met bloggen. En schrijft tijdens die gruwelijke momentopname een blog die je op dat moment wel moét schrijven. Na een tijdje met de kwestie in je maag te hebben gezeten komt er na verloop van tijd toch dat dwangmatige gevoel dat er iets wezenlijks niet klopt. Liefst zou je de hele boel weggooien en weer helemaal opnieuw beginnen. Al was het alleen maar omdat je dan ‘t gevoel krijgt dat je ‘t vanaf nu dan helemaal goed gaat doen. Een nieuw begin. Steeds weer. Omdat je dat wilt en omdat ‘t kan.

Hoe herkenbaar! En volgens mij heeft iedere blogger daar op z’n tijd wel eens ‘last’ van (zegt zij die minstens 6 keer opnieuw is begonnen ). Toch, niet doen! Loop je blog eens door. Ga na waar de schoen wringt. Met welke blogs heb je zelf de meeste problemen? Kun je die nog redden? Valt de tekst aan te passen? Desnoods door onder aan de blog aan te geven dat je met een update je situatie even uitlegt? Het hoe en waarom van je aanpassing. Maar zelfs dat hoeft niet, want je lezers onthouden echt niet woordelijk wat jij ooit schreef.

Terwijl dit in den beginne, toen ‘t bloggen nog in de kinderschoenen stond absoluut ‘not done’ was, zie ik er tegenwoordig totaal geen ‘probleem’ in.

Desnoods verwijder je de blog totaal en fluit voor de rest van je leven om je heen alsof er niets gebeurd is.

Dan wil ik je er stiekem wel aan herinneren dat Google de grote gemene deler is die alles tóch onthoudt. En mensen via zoekargumenten toch op je site belanden omdat ze nu eenmaal zochten naar iets dat ze niet langer kunnen vinden. Helaas, pindakaas. Misschien blijven ze toch nog even hangen. Zo niet?

Jij bent de baas op jouw blog en jij bepaalt dus jouw content. Succes!

#WOT deel 16

Irene — Thu, 18 Apr 2013 04:50:22 +0000

Bravado ~ Uitdagend

Gisteravond was het interview op tv met het nieuwe kroningspaar. Ik kijk dan met een half oog tv, en met het andere oog ben ik gefocussed op Twitter, omdat ik als altijd heel erg benieuwd ben naar de reacties van iedereen op bijvoorbeeld het Koninklijk Huis. Men steekt met veel bravado en vaak niet gespeend van de nodige humor hun grootse meningen niet onder stoelen of banken.

Ikzelf ben er van overtuigd dat het Koningshuis voor bepaalde mensen waarde heeft. Hoewel ik me realiseer dat het leven van een royal natuurlijk via het gedoodverfde protocol gaat vind ik het sprookjesachtige van ‘t Koningschap beslist interessant.

Daarentegen weigeren anderen met veel bravado te buigen voor deez’ of geen. Liefst uit men dat richting de monarchie.

Ik vraag me altijd stiekem af of ik in een tijd van oorlog wel zou vechten voor ons land. Voor een premier, voor een minister, omdat hij of zij het naar mijn mening dan bij ‘t rechte eind heeft. Ik geloof niet dat ik dat voor zo iemand over heb. Daarentegen, moet ik een eed afleggen en/of knokken voor een Koning of andere monarch, dan ben ik meer geneigd daar wel in te geloven en zelfs voor te vechten. Zoiets als in naam van de Koning. Ter vedediging van de Koning. En daarmee ‘t land.

Ik kan me voorstellen dat dat een tamelijk ouderwetsch statement is. En dat jij daar met jouw bravoure anders over denkt. Anderszins, mag natuurlijk altijd.

Vertel eens, wat betekent bravado voor jou?

Recensie e-book Blogtrommel.com

Irene — Fri, 12 Apr 2013 05:10:38 +0000

Deze recensie is geschreven door @RosalindeMarkus:

Iedere blogger die net zijn eerste stappen in de digitale wereld zet, heeft behoefte aan praktische tips. Tips van mensen voor wie het bloggen bijna – hé, leren doen we allemaal – geen geheimen meer heeft.

Ervaringsdeskundigen die zelf ooit met twee muisklikken een blog aanmaakten en vervolgens hun eerste woorden op het wereldwijde web publiceerden. Die zelf in valkuilen vielen, maar er eigenhandig weer uitkwamen en nu bereid zijn die tips met jou te delen. Dat zijn de soort adviezen waarvan je weet dat je ze kunt gebruiken – al is het maar zodat je zelf soortgelijke valkuilen kunt vermijden.

Hoewel het internet vol staat met websites die je beloven dat je door hun gratis tips succesvoller wordt, zijn de echt originele adviezen moeilijker te vinden. Vaak zijn ze gebundeld in prachtige boeken, maar die kosten wel geld. Als je nog moet uitvinden of het bloggen echt iets voor je is, is het logisch dat je daar niet meteen geld aan uit wil geven. Blogger Ben, eigenaar van Blogtrommel.com, begrijpt dat en fluistert je daarom gratis het geheim van onweerstaanbare blogposts in de oren. Hij bespreekt het geheim – dat straks waarschijnlijk een publiek geheim is – uitgebreid in het door hem samengestelde gelijknamige e-book: ‘Het geheim van onweerstaanbare blogposts.’

Toen ik het PDF-bestand downloadde, stond ik er cynisch tegenover. ‘Ja hoor,’ dacht ik. ‘Daar heb je weer zo’n blogger die zogenaamd originele tips voor bloggen geeft.’ Zo’n gratis boek kon toch nooit waardevol zijn? Ik kan je meteen vertellen dat ik me schandelijk vergist heb. Als je Ben een beetje kent, weet je dat zijn lezers hem lief zijn en hij ze nooit zal willen opzadelen met adviezen waar je niets aan hebt. In zijn voorwoord trapt hij weliswaar een open deur in (‘’waardevolle content is het geheim achter blogsucces’’), maar hij wil ‘m juist nog dieper intrappen door ‘waardevol’ te definiëren. Want wat maakt blogposts eigenlijk waardevol voor lezers? En hoe schrijf je zulke steengoede content?

Ben heeft zijn boek overzichtelijk ingedeeld in een aantal hoofdstukken, die elk een belangrijk onderdeel van het bloggen beslaan. Zo gaat hij in het eerste hoofdstuk dieper in op de definitie van waardevolle content, krijg je in het tweede hoofdstuk een idee van de onderwerpen waar je over kunt bloggen en laat hij je ook nadenken over de vraag waarom lezers jouw blog eigenlijk zouden moeten lezen. Een van de lastigste vraagstukken, het vinden van je niche (specifiek onderwerp waar je over wil bloggen), weet hij helder en aan de hand van duidelijke voorbeelden te beantwoorden. Nadat je een idee hebt van wat waardevolle content inhoudt en waarover je wil gaan schrijven, geeft hij je waar je al tijden naar zocht: tips om je blog van onweerstaanbare inhoud te voorzien.

Hij legt uit waarom de titels van je blogposts zo belangrijk zijn en hoe je ervoor zorgt dat bezoekers ze aanklikken. Hoewel je dit soort tips misschien al eens voorbij hebt zien komen in je zoektocht naar waardevolle blogtips, is het fijne aan Ben dat zijn stof niet ‘droog’ is. Hij zegt bijvoorbeeld niet: ‘Je titel moet krachtig zijn’, maar geeft je meteen voorbeelden van krachtige titels en laat je inzien waarom de ene titel krachtiger lijkt te zijn dan de andere. Ook taalgebruik, schrijfstijl en vormgeving van je blog komen aan bod, net zoals hoe je meer bezoekers krijgt en je blog kunt promoten via sociale media. Kortom: zijn boek over bloggen bevat alles wat je moet weten over het bloggen en is, zelfs als je al wat meer blogervaring hebt, een waardevolle aanvulling op alle tips die je al kende.

Na het lezen van zijn boek weet je, naast hoe je moet bloggen, ook iets meer over Ben (namelijk dat hij ongetwijfeld iets met appelcake heeft) en zul je je meest dringende blogvragen beantwoord zien. Trouwens, ik kan je ook een geheim vertellen: dat een ervaren blogger dit soort tips gratis met je deelt, is zeldzaam. Mijn advies? Wacht niet te lang en download het boek. Je blog zal onweerstaanbaar worden.

11 april 2013
Rosalinde Markus

#WOT deel 15

Irene — Thu, 11 Apr 2013 12:30:32 +0000

Bijzaken ~ De hoofdzaken van de bijzaken kunnen onderscheiden.

Je leert ‘t vanzelf, de bijzaken van minder belang doen lijken. Terwijl je toen je jong was nog alle feiten in ogenschouw nam en je je heerlijk kon verliezen in continue verwondering. Ik vraag me wel eens af of de bijzaken in mijn leven niet teveel en te vaak het onderspit moeten delven.

Toch blijkt dat je wel moet als je in ‘t holst van de nacht wordt opgebeld om even naar een ziekenhuis te verkassen waar je moeder in ademnood ligt met hartritmestoornissen. De schrik zit er dan even goed in. Op zo’n moment besef je maar weer eens heel goed wat de hoofdzaken zijn. En bijzaken laat je dan maar al te graag voor voor wat ze waren.

En dat je dan weer zeker weet wie de belangrijke mensen in je leven zijn die alle aandacht verdienen, naast prioriteit. Dan zet je je eigen leven even ‘on hold.’
Zelfs onzinnige strubbelingen en oninteressante feiten kunnen mij dan even niet boeien cq jeuken.
Wat dat betreft noopt dat je wel om zelf heel snel übervolwassen te worden, als je dat al niet stiekem was. Dat je dan opmerkt dat jij de sterkere persoon bent/moet zijn voor iemand die je notabene het levenslicht heeft laten zien. En dat je die persoon moet kunnen troosten terwijl je in wezen zelf heel erg geschrokken bent.

Wat zijn voor jou bijzaken? En ervaar je – net als ik – soms grote moeite met mensen die niet goed to the point kunnen komen en altijd weer om de hete brei heen draaien, zoals tijdens vergaderingen en overige bijeenkomsten?

Ik ben benieuwd naar jouw verhaal hierover!

#WOT deel 14

Irene — Thu, 04 Apr 2013 07:46:55 +0000

Survivalkit ~ is een pak met basisbenodigdheden met het vooruitzicht voor jezelf te kunnen voorzien in een noodtoestand

En dan wil ik hier niet gaan uitweiden over de primaire basisbehoeften die je hebt, zoals ‘t zo noodzakelijke water en voedsel en verbanddozen inslaan, maar meer wat jouw eigen mentale survivalkit behelst. Hoe overleef je een blog bijvoorbeeld? Of een nare periode die je gelukkig achter je kunt laten.

Voor mezelf geldt dat ik m’n aandacht richt op dat zogenaamde licht aan ‘t eind van die beruchte tunnel.
Of dat ik eventjes een poosje onderduik om mezelf weer opnieuw te wapenen en voor te bereiden op dat wat nog komen gaat. Mentaal dus en dan volgt de rest als vanzelf.

Niet alleen word je daar een krachtiger en zelfverzekerder mens door, maar leer je ook na te denken over wat je mogelijkheden allemaal zijn. Vraag je immers – bijtijds – om hulp van anderen? Of lever je deze strijd alleen in de krochten van je ziel. Ben je daarmee introvert of juist extravert, of van allebei een beetje, zoals mijn eigen ervaring is.

Ik ben heel benieuwd naar jullie eigen omschrijving van een ‘survivalkit!’