Po drugiej stronie słońca/ On the other side of the Sun

Redenção – the biggest park in Porto Alegre

2010-10-29T19:05:00.001+02:00

Tym razem chciałbym wrzucić kilka losowych zdjęć z parku Redenção w Porto Alegre. Jest to największy park znajdujący się w mieście. W parku znajduje się nawet małe zoo. Mają nawet smoka (to na koniec ;) ) Przejdźmy więc do zdjęć :)

__________________________________________________________

This time I would like to show some random photos from the biggest park in Porto Alegre called Redenção.

Na przy parku co weekend odbywa się targ || On the street next to the parkthere is a market every week.

Stary kościół || Old church

Pełna nazwa parku brzmi “Parque do Farroupilha”, co nawiązuje do separatystycznego powstania, które wybuchło w 1845 r. kiedy to stan Rio Grande do Sul chciał się odłączyć od Brazylii i stworzyć oddzielne państwo. Pamięć o tym wydarzeniu jest wciąż żywa w sercach Gaucho. || The full name of the park is “Parque do Farroupilha”, which refers to a revolution in 1845, when Rio Grande do Sul state wanted to separate from Brazil and create a new country. Memories of this event are still alive among Gaucho.

Na targu można kupić rękodzieła indian zamieszkujących pobliskie regiony. || On the market you can buy some handmade figures made by indians living in surrounding areas.

Główne wejście do parku jest w kształcie łuku triumfalnego… || The main entrance to the park is an arch of triumph …

I na koniec SMOK… || And for the end: a DRAGON…

…

TADDAM!

Sao Paulo – the New York of southern hemisphere

2010-10-24T00:13:00.001+02:00

Na kolejną wycieczkę udałem się na konferencję w pobliżu Sao Paulo. Przy okazji zwiedziłem również to gigantyczne miasto. Jest naprawdę ogromne. Mieszka tutaj według szacunków około 20mln ludzi (połowa populacji Polski!), ale możliwe, że nawet i więcej, ponieważ ilość ludzi mieszkających w favelach (slumsach) jest nie do oszacowania.

W podróży towarzyszyły mi 3 osoby – Guilherme – kolega z AIESEC’u w Porto Alegre, Estefania – koleżanka z Kolumbii, która robiła swoją wymiane w Porto Alegre oraz German (hiszp. Herman) – kolega z Kolumbii, który przyjechał na konferencję. Dzięki Guilhermemu spaliśmy wszyscy w hotelu w centrum Sao Paulo i to za darmo :) Generalnie miasto zrobiło na mnie znacznie bardziej pozytywne wrażenie, niż się spodziewałem. Nie chciałbym jednak mieszkać tam na dłużej ze względu na potężne korki (w godzinach szczytu znacznie szybciej jest poruszać się na piechotę niż samochodem!).

Przejdźmy więc do zdjęć!

__________________________________________________________

For the next trip I went to a conference close to Sao Paulo. By the way I was able to visit this humongous city. It is huge indeed. Approximately 20 mln people live in the metropolitan area (half of the population of Poland!), but its possible that even more (its really difficult to approximate amount of people living in favelas).

During the trip I had three companions: Guilherme – my friend from Aiesec in Porto Alegre, Estefania – friend from Colombia, which was doing an exchange there, and German (Herman) – friend from Colombia who came for the conference. Thanks to Guilherme we were sleeping for free in a hotel in the centre of Sao Paulo :) Generally the city left much more positive impression on me, than I suspected before. Nevertheless I wouldn’t like to live there for longer time because of gigantic traffic (in the rush hours walking is much faster than commuting by car…).

Lets see the photos then!

Stary kościół w centrum SP // An old church in the centre of SP

Ciekawa architektura wieżowców // Interesting architecture of buildings

aMoja ekipa (od lewej): Guilherme, Estefania, German // My team (from left): Guilherme, Estefania, German

\Uliczki w części handlowej // Streets in the trade centre

Najstarszy plac w mieście // The oldest square in the city

TAK! Trolejbusy jeżdżą w Sao Paulo! // YES! Trolleybuses are in SP!

Pierwszy kościół w SP (w stylu kolonialnym portugalskim) // The first church in SP (in Portuguese colonial style)

Siedziba Banco do Brasil // Banco do Brasil headquarters

Uliczki w centrum komercyjnym miasta // Streets in the comercial cetre

Siedziba giełdy papierów wartościowych BOVESPA (największa giełda w południowej ameryce) // Headquarters of SP stock exchange BOVESPA (the largest in South America)

W najwyższym budynku w Sao Paulo (co dziwne jest niższy od Pałacu kultury…) // Inside the highest building in SP (surprisingly lower than the highest building in Poland)

Na dachu Sao Paulo // On the roof of SP

Na lunchu w budynku głównego targowiska // On lunch in the building of Public Market

Prezydent AIESEC Porto Alegre prezentujący koszulkę swego klubu (Internacional) // President of AIESEC Porto Alegre presenting T-Shirt of his football club (Internacional)

Po prawej czereśnie, cena – jedynie 69 reali = 115 zł // On the right – sweet cherries, price – only 69 reais! Que barbaridade!

I kolejny mega-wyczyn, winogrona za 99 reali… // Another great achievement, grapes for 99 reais!

Fantastyczny budynek – około 30 pieter i wszystkie okna i okolice nad pomalowane w graffiti – kliknij na zdjęcie żeby przyjżeć się szczegółom // A fantastic building – around 30 stores and all of the windows and surroundings painted with graffitis – click the photo to see the details

Katedra, na placu przed można spotkać wielu kaznodziejów i im podobnych // Cathedral of SP. On the square in the front of it you can see many preachers

Koślawe połączenie kilku zdjęć w panoramę // Crooked merge of photos

Wiecej zdjęć znajdziecie na mojej picasie: http://picasaweb.google.pl/andrew.jarzyna/SaoPaulo#

__________________________________________________________

More photos on my picasa: http://picasaweb.google.pl/andrew.jarzyna/SaoPaulo#

Foz do Iguaçu – it rains also in heaven

2010-10-15T20:54:00.001+02:00

Na kolejną wycieczke wybrałem się wraz z koleżanką z Peru – Karen. Za cel wybraliśmy sobie jedna z największych atrakcji turystycznych w Ameryce Południowej – niesamowite wodospady Foz do Iguaçu (czyt. Foz do Iguasu) położone na potrójnej granicy Brazylijsko-Argentyńsko-Paragwajskiej. Wybraliśmy się autobusem z Porto Alegre. Kilka uwag na ten temat dla przyszłych podróżnikow: firma, która obsługuje przejazdy nazywa się Unesul. Koszt przejazdu w jedną stronę poza weekendem to od 110 R$ do 160R$. I tu mała wskazówka – jeśli jedziemy ok godziny 19, to trzeba się konkretnie zapytać o ten autobus za 110R$, bo sami go nigdy nie zaproponują. Podróż trwa ok. 12-17 godzin. Autobusy są w bardzo dobrym standardzie, ale nie są bardzo punktualne. W samym Foz zatrzymaliśmy się używając CouchSurfingu. Bardzo miło wspominamy naszego “hosta”. Byliśmy traktowani jak członkowie rodziny :) Polecam wszystkim. Na miejscu zastała nas niestety nie najlepsza pogoda, ale cóż począć, w ten sposób było nam dane zobaczyć wodospady i park bez tłumów ludzi :) Jak było, zobaczcie poniżej. Przypominam, że po kliknięciu na zdjęcie zobaczycię je w powiększeniu !

__________________________________________________________

For the next trip I went with my friend from Peru – Karen. As the destination we chose one of the biggest touristic spot in whole South America – astonishing Iguasu Falls located on the triple border between Brazil, Argentina and Paraguay. We went there by bus from Porto Alegre. Few informations for future travellers: the company which operates this connection is UneSul. Price of one way ticket varies from 110 R$ to 160 R$ depending on the time and type of bus. A small tip – if you go around 7p.m. and plan to go by the cheapest bus, you have to ask specifically about that one, because cachiers never tell about it and always try to sell the ticket for 135R$. The trip lasts for 12-17 hours. Buses are in very good standard, but they are not very punctual. In Foz do Iguaçu (city in Brazil ) we stayed using CouchSurfing once more. Our host was lovely and treated us as another member of the family! Unfortunately the weather was not very good, but what you gonna do ;) At least this way we could enjoy the park and waterfalls without corwds. How was it, check at the photos beneath :) If you want to see larger photo, simply click on the minature!

Kolejką do wodospadów || By train to the waterfalls

Woda wszędzię || Water everywhere

Więcej wody :) || More water

W oddali widać unoszącą sie w powietrzu wodę – wodospady już blisko :) || Flying water in the air – waterfalls are close…

Stara platforma widokowa zniszczona przez żywioł || An old sightseeing platform destroyed by the water

Zbliżając się do Diabelskiej Gardzieli || Approaching Devils Gorge

Razem na platformie tuż nad wodospadami || Together on the sightseeing platform just above the waterfalls

Diableska Gardziel w całej okazałośći – 80m wysokości|| Devil’s Gorge in full shape – 80m high

Inna część parku|| Other part of the park

Come on let’s twist again!

Niby nieudane zdjęcię przez mokry obiektyw, ale efekt całkiem intrygujący :) || “Bad” photo with wet lens, but the actual effect is pretty intriguing :)

Mieszkaniec parku || One of the park’s inhabitants

Wiecej wodospadów || Even more waterfalls

Totalnie przemoczony, ale szczęsliwy :) Cudowne wodospady w tle || Totally trenched, but happy :) Amazing waterfalls in the background

Poniżej kilka panoram || Few panoramic photos beneath

Podsumowując, jest to całkowicie niepowtarzalne, niesamowite i zapierające dech w piersiach miejsce. Zamierzam się wybrać jeszcze raz, aby móc zobaczyć je w czasie dobrej pogody oraz również ze strony Brazylijskiej (na razie widziałem jedynie Argentyńską).

__________________________________________________________

To sum up, Foz do Iguaçu is a truly amazing place which leaves unforgettable memories for the rest of life. I plan to go there once more, to see it in a good weather and also from Brazilian side (for now I have been only to the Argentinian one).

Feliz czyli Szczęście | Feliz means happy

2010-10-07T17:40:00.001+02:00

Na kolejną wycieczkę wybrałem się wraz innymi obcokrajowcami z Porto Alegre do małej miejscowości, w okolicach miasta (2 godziny autobusem), o nazwie Feliz (po polsku znaczy szczęście). Wyprawa była dość spontatniczna, bo zaprosił nas do siebie członek społeczności CouchSurfing, który znalazł mnie w sieci właśnie poprzez stronę internetową owego ruchu. Co ciekawsze, właściwie to wybieraliśmy się zupełnie gdzie indziej, bo do Florianopolis w pobliskim stanie Santa Catarina, ale w ostatniej chwili straciliśmy środek transportu.

Feliz to mała miejscowość zamieszkana prawie w całości przez potomków niemieckich osadników, także zarówno kultura jak i architektura mocno nawiązują do niemieckiej.

Jak było zobaczcie na zdjęciach :)

__________________________________________________________

For the next trip me and my friends from Porto Alegre went to a small town close to the city (around 2 hours by bus) called Feliz (port. happy). The trip was quite spontaneous, because we were invited by a member of CouchSurfing society who found me on the CS network. Actually we even didn’t plan to go there that time, because we were planning to go to Florianopolis in the Santa Catarina state, but in the last moment we lost our transport. How was it you will see on photos :)

Feliz is a small town populated almost entirely by german descendants, so culture and architecture is strongly influenced by german.

Czekając na autobus // Waiting for the bus

Podróż // Trip

Kościół w Feliz // Church in Feliz

W dosłownym tłumaczeniu: Szczęśliwa grupa Anonimowych Alkoholików // translation: Happy group of Anonymous Alcoholics

Ratusz // Town Hall

Szczęśliwa Apteka // A Happy Drugstore :)

Bar i kilka mieszkań w jednym budynku // Bar+Houses

Cała drużyna na moście, który jest symbolem miasteczka // Whole team on the bridge which is a city’s symbol

Pagórkowate okolice // Hills around the town

Rzeka i kominy starego browaru // The river and chimneys of an old brewery

Tablica informacyjna mostu // Bridge’s info sign

Mokradła na szczycie góry // Wetlands on the top of a mountain

Lot trzmiela // Hornets flight ;)

Skate Park

Tropikalna roślinność // Tropical plants

Staw w parku // Pond in the Park

Wspólne churrasco(grill) // Churrasco (barbecue) together

Cała drużyna razem // Whole team together :)

Cała wycieczka udała się wyśmienicie. Nawiązaliśmy nowe znajomości i poznali jak wygląda życie w interiorze. Na pewno wrócimy tam jeszcze kiedyś!

Whole trip was fantastic. We made new frendships and seen how does life in interior look like. We will come back for sure!

Wiecej zdjęć // More photos on my picasa: http://picasaweb.google.com/andrew.jarzyna/Feliz

Porto Alegre - Parcão

2010-10-06T20:45:00.001+02:00

Parcão jest jednym z parków w Porto Alegre. Znajduje się blisko miejsca, w którym przyszło mi mieszkać // Parcão is one of the parks in Porto Alegre, located very close to the place I live. Here are some photos

Mój kolega z pracy i jego koleżanki przy chimarrão – lokalnej wersji yerba mate // My workmate and his friends drinking chimarrão – a local version of yerba mate.

Po więcej zdjęć zapraszam na moją Picase // For more photos visit my Picasa : http://picasaweb.google.pl/andrew.jarzyna/Parcao

Brasilia part 2

2010-10-06T20:15:00.001+02:00

Po długiej przerwie, druga część zdjęć z Brasili

Kolejne zdjęcie parlamentu / Brasilian Parliament

Muzeum Juscelino Kubitschek’a, prezydenta Brazylii, który doprowadził do budowy nowej stolicy. Bardzo ciekawa postać. Po więcej odsyłam do wikipedii: Juscelino Kubitschek / Museum of Juscelino Kubitschek – president of Brazil which “built” the new capital. Very interesting person. For further informations check: Juscelino Kubitschek

Panorama miasta z wieży telewizyjnej w stronę parlamentu / City’s panorama on the parliament side

Panorama miasta w stronę przeciwną / City’s panorama on the opposite side

Ja pijący mleko kokosowe (pierwszy raz w życiu prosto z owocu) / Me drinking coco water

Mały polski akcent – kuria metropolitalna nazywa się od imienia polskiego papieża / Little polish accent – the name of metropolitan curia comes from the polish pope.

Thats it. Soon new entries :)

Zmiana formuły bloga

2010-10-06T19:52:00.001+02:00

Hej, jako że całkowicie nie mogę zabrać się za pisanie, postanowiłem zmienić formułę bloga (przynajmniej na jakiś czas). Teraz będę zamieszczał jedynie zdjęcia z krótkimi opisami, a o szczegółach mogę pisać w komentarzach, jeśli takowe będą :) Podpisy zamierzam robić w dwóch językach – polskim i angielskim. Jak mawiają – lepiej mało niż wcale.

Brasilia – o kraju ten, gdzie czerwień ziem

2010-07-01T22:40:00.001+02:00

Na pierwszą dłuższą podróż wybrałem się do stolicy, położonej w centrum kraju.

Nie jest to może specjalnie turystyczne miasto, ale pozwala lepiej poznać kulturę i historię kraju. Ponadto w czasie w którym byłem odbywały się uroczystości związane z 50 rocznicą powstania miasta. Jednak główną przyczyną dla której wybrałem Brasilię było to, że miałem tam znajomych, a na podróż wybrałem się sam (brak komunikatywnej znajomości portugalskiego raczej przekreśla możliwość sprawnego podróżowania…).

Moim gospodarzem w Brasili był kolega mojej znajomej Brazylijki. Co ciekawe biegle posługuje się Polskim(!!!), także miałem okazje użyć ojczystego języka po raz pierwszy od około miesiąca.

Samo miasto zostało zbudowane w ciągu trzech lat pomiędzy rokiem 1957 a 1960, w którym to zostało oficjalnie otwarte. Zaprojektowane zostało przez brazylijskiego planistę Lucio Costa, który wykonał plan urbanistyczny. Większość budynków z kolei została zaprojektowana przez, chyba najsłynniejszego Brazylijskiego architekta, Oscara Niemeyera. Miasto położone jest na wysokości około 1100m n.p.m. i zbudowane na planie samolotu (początkowym zamysłem było zbudowanie miasta na planie krzyża, lecz z powodów ukształtowania terenu oraz obecności jeziora, plan został nieznacznie zmieniony i jedna z części krzyża została wygięta w łuk i przypomina skrzydła samoloty). Poniżej zamieszczam kilka zdjęć planów miasta (zdjęcia zdjęć wystawionych w parlamencie):

Projekt miasta

Poszczególne etapy projektowania miasta

Widok planu razem z otaczającym terenem

Praktycznie jedyne miejsca do zobaczenia w Brazylii, to budynki i pomniki związane z funkcjonowaniem kraju oraz jego historią. Zaraz po przylocie udałem się z moimi znajomymi zobaczyć pałac prezydencki oraz przez okno samochodu kilka głównych obiektów miasta.

Niestety nie można było zobaczyć Pałacu z bliższa. Jak widać architektura jest dość futurystyczna (szczególnie patrząc na rok budowy). Podobny styl zachowany jest w całym mieście.

Następnego dnia na zwiedzanie udałem się z przyjacielem mojego “polskiego Brazylijczyka”. Studiuje on nauki polityczne, więc był jak najbardziej odpowiednią osobą do oprowadzenia po Parlamencie oraz kilku Ministerstwach.

Pierwszy budynek który zobaczyłem (tylko z zewnątrz) była siedziba adwokatów w Brazylii.

Nowoczesny projekt budynku – ten z kolei zbudowany w ciągu ostatnich 10 lat

Następnie udaliśmy się do samego budynku Parlamentu, gdzie zobaczyłem Sale sejmu, senatu oraz kilka innych ciekawych pomieszczeń.

Budynek Parlamentu Brazylijscy Prezydenci

Tunel historii Brazylijskiego Państwa

Prace przy budowie Senatu

Prace przy budowie budynku Parlamentu

Sala Senatu Brazylii

Budynek parlamentu “od tyłu”

W czasie w którym zwiedzałem miasto, w wizycie tam przebywał również prezydent Libanu, także na głównym placu, tuż za Parlamentem,

Plac za Parlamentem, na którym mieszczą sie: muzeum miasta, miejsce pracy Prezydenta Brazylii, Trybunał Konstytucyjny oraz kilka pomników.

witała jego delegację jednostka honorowa:

Podobnie kilka godzin później przed Parlamentem:

Wracając do placu, warto przyjrzeć się z bliższa muzeum miasta:

z zewnątrz wygląda niepozornie i w rzeczywistości takie też jest w środku. W wewnątrz, na ścianach zapisana jest historia miasta, począwszy od historii wyboru miejsca i idei leżącej za zbudowaniem miasta, aż po lata ‘70.

Po zwiedzeniu Parlamentu oraz pobliskich miejsc

udaliśmy się zobaczyć nowoczesny most na granicach miasta. Podobno budowa mostu kosztowała kilkakrotnie więcej niż planowano, z powodów wszechobecnej korupcji…

To był koniec zwiedzania w pierwszym dniu. Resztę wycieczki opiszę wkrótce i postaram się to zrobić jak najszybciej :)

Urugwaj i pogranicze z Brazylią

2010-04-27T03:15:00.001+02:00

Moja pierwsza podróż w Ameryce Łacińskiej. I to w tydzień po przyjeździe. Ponieważ w Brazylii Wielki Piątek jest dniem wolnym od pracy, wybraliśmy się do najbliższego kraju na kontynencie, czyli Urugwaju (ok 400km od Porto Alegre, co jest naprawdę niewielką odległością, biorąc pod uwagę to, że najbliższe duże miasto brazylijskie – Curitiba jest oddalona o ponad 700km). Co prawda nie zwiedziliśmy żadnego większego miasta, ale zobaczyliśmy historyczny fort obronny, ocean i miasto graniczne.

Podróż zaczęliśmy w czwartek wieczorem. Poza mną wybierała się grupa AIESECerów z Porto Alegre oraz kilku praktykantów z: Chin, U.S.A., Kolumbii i Portugalii. Mi przyszło jechać samochodem z Igorem (Brazylijczyk polskiego pochodzenia, niestety w naszym pięknym języku zna tylko kilka podstawowych zwrotów) i jego dziewczyną. Po drodze zatrzymaliśmy się w przydrożnym Motelu nienajlepszej jakości. Świadczyć o tym może sam fakt, że pokoje wynajmowało się na godziny… Poniżej zamieszczam kilka zdjęć które ukazują po trosze styl tego miejsca ;)

“Łoże”

Przypadkowy “współlokator” z łazienki…

Następnego dnia kontynuowaliśmy podróż do Urugwaju, a celem pośrednim (nie dla wszystkich, ponieważ zdawało się, że dla współtowarzyszy z mojego samochodu był to cel główny…) była miejscowość graniczna Chuy (czyt. Szui). Tam znajdowała się niezliczona ilość sklepów bezcłowych i wielki kontrasty pomiędzy nimi a otaczającą architekturą i infrastrukturą. Nie będę się rozwodzić co do samego miejsca, myślę, że same zdjęcia powiedzą znacznie więcej.

kilka zdjęć wykonanych z samochodu:

i te nie z samochodu:

pralnia przy stacji benzynowej

warsztat samochodowy

lokalny “transport”

panorama rodem z gry “Fallout” czyli po wojnie atomowej ;)

kolejny warsztat samochodowy o jakże trafnie dobranej nazwie ;)

“Garaż, nie parkować”

przepięknej urody śmietnik

Naszym punktem docelowym była miejscowość Fortaleza de Santa Tereza czyli w wolnym tłumaczeniu Fort Świętej Teresy. Mieszkaliśmy na campingu mieszczącym się na terenie wojskowym położonym na wybrzeżu Oceanu Atlantyckiego. Zaraz przy campingu znajdował się również historyczny dla tego regionu fort obronny (stąd nazwa miejscowości) liczący sobie ok. 300 lat. Niestety własnych zdjęć z niego nie posiadam, gdyż znacznie bardziej urzekł mnie zachód słońca i do środka już nie wszedłem. Poniżej kilka zdjęć owego zachodu słońca:

Wspólne zdjęcie całej ekipy

Z innych ciekawych rzeczy (dla europejczyków raczej) to roślinność. Pomimo, iż klimat w Urugwaju wcale nie należy do tropikalnych, szata roślinna jest dość ciekawa, prawdopodobnie nie będzie widać wszystkiego na zdjęciach, ale dla zainteresowanych wrzucam je poniżej:

Dodatkowo za uprzejmością Daviego i Joany umieszczam kilka zdjęc znad oceanu (mój aparat przebywał niestety w zamkniętym samochodzie… )

Andrzej Zdobywca

Wspólna panorama, niestety krzywo sklejona…

Niestety jak, widać na zdjęciach pogada specjalnie nie dopisała, ale mimo wszystko uważam ten wyjazd za udany. Oprócz zwiedzania udało nam się także załapać na koncert na plaży w nocy, więc i zabawy też trochę było :)

Poniżej mały bonus ~~oraz pełny album ze zdjęciami (in progress…)~~:

Ilu Brazylijczyków zmieści się w jednym Volkswagenie?

Wycieczka do Brasili

2010-04-14T22:16:00.001+02:00

Hej, właśnie udało mi się kupić bilet do stolicy :) Za tydzień w środę wylatuję i wracam w niedzielę. Możecie spodziewać sie jakiejś fotorelacji :) Szczególnie, że w tym czasie kiedy będę odbywać się mają wielkie uroczystości z okazji 50-lecia miasta!

Pierwsze wrażenia z Porto Alegre

2010-04-14T22:08:00.001+02:00

Minęły już prawie trzy tygodnie od mojego przyjazdu na Brazylijską ziemię, a jeszcze nie napisałem niczego o normalnym życiu i moich pierwszych spostrzeżeniach. Z tym wpisem się to zmieni :)

Zaczynając od tego co rzuca się w oczy jako pierwsze, czyli od samego wyglądu miasta muszę powiedzieć, że wygląda to inaczej niźli sobie wcześniej wyobrażałem. Porto Alegre (tu trzeba pamiętać, że to stolica wysuniętego najbardziej na południe stanu Rio Grande do Sul, gdzie ludność wywodzi się głównie z emigracji europejskiej – Włochy, Niemcy, Portugalia i Polska) wygląda nowocześnie i wcale nie biednie. Szerokie ulice, nowoczesne wieżowce, dużo zieleni i parków, wiele centrów handlowych… nie różni się znacznie od miast europejskich pod tym względem. Wiele osób, które oglądały filmy dziejące się w Brazylii takie jak chociażby świetne “Miasto Boga” Fernando Meirellesa, zapewne ciekawią tutejsze dzielnice biedy, tzw. “favelas”. Otóż jak na razie nic takiego nie widziałem w Porto Alegre! Podobno gdzieś na obrzeżach miasta są dzielnice, gdzie poziom życia jest bardzo niski, ale też nie wygląda to aż tak jak w Rio czy Sao Paulo. Na ulicach czasem można zobaczyć biedę. Raz na jakiś czas ulicą przejedzie furmanka zaprzężona w konia (albo i nie!) wypełniona zebranymi butelkami, puszkami i wszystkim innym co da się sprzedać, rano na trawnikach w niektórych miejscach można zobaczyć pojedynczych bezdomnych śpiących pod kocami. To wszystko. Dla niektórych na pewno będzie to dużo, ale trzeba pamiętać, że Brazylia jest krajem o największych różnicach w dochodach w obu Amerykach! Poza tym nie jest to na taką wielką skalę i bardzo nie kłuje w oczy.

Kolejną rzeczą jest ruch samochodowy. Odkąd rząd Brazylii kilka lat temu obniżył poziom podatków od samochodów (z kosmicznego na baaardzo wysoki) ilość osób zmotoryzowanych dramatycznie wzrosła. Ruch jest duży, kultura jazdy jest niska, a i umiejętności kierowców często wołają o pomstę do nieba… Pasy na jezdni zdają się być namalowane jako ozdoby, kierunkowskazy mają chyba podobną funkcję, kierowcy bardzo rzadko zatrzymują się przed przejściem dla pieszych. Nie jest najlepiej… Oczywiście są wyjątki, ale ogólny obraz jest dość dramatyczny. Kultura jazdy w Polsce w porównaniu z Brazylią jest na bardzo wysokim poziomie (o zgrozo). Przechodnie też w sumie nie są lepsi i wchodzą na ulice kiedy tylko nie jedzie samochód. Światła dla pieszych jakby nie istnieją.

Zostając przy tematyce motoryzacyjnej to co rzuciło mi się w oczy, to marki samochodów. Jeździ np. dużo Opli, ale nie są Oplami ale… Chevroletami. Volkswageny mają jakieś dziwne odmiany. Dacie jeżdżą pod marką Renault. Jedyne co jest takie samo, to Citroeny i Peugeoty.

Co do cen w Brazylii, to, no cóż, są wysokie. Nie na wszystko oczywiście, ale ogólnie nie jest tanio. Szczególnie jeśli chodzi o dobra bardziej luksusowe jak elektronika czy samochody. W obydwu przypadkach ceny są średnio o 30-50% wyższe niż ceny w Polsce! Czasem ta różnica potrafi sięgnąć znacznie więcej… Jedzenie, z drugiej strony, nie jest jakoś specjalnie drogie. Ceny porównywalne z polskimi, z tym że tutaj mamy najróżniejsze świeże owoce jak mango, banany ( w wielu odmianach), ananasy (tak samo), papaje, maracuje, guiaby, limonki, itd. wiele z tych owoców widziałem po raz pierwszy w życiu i nazwy nawet nie znałem :) W przyszłości postaram się opisać wszystkie owoce :) Owoce są pyszne, ale chleb jest ohydny… Miękki, pompowany i niespecjalnie smaczny… Poza tym naprawdę ciężko znaleźć chleb inny niż tostowy :(

Teraz najważniejsze – dziewczyny ;) Tak, są naprawdę ładne :] Oczywiście nie tak jak Polki ;)

Brazylijski football

2010-04-07T04:08:00.001+02:00

Czyli największa miłość Brazylijczyków. Każdy tutaj kocha futbol. Bez względu na wiek, płeć, rasę, wyznanie, status społeczny. Poza taką piłką jaką znamy z telewizji, gra się tutaj też w hali, na otwartym powietrzu na boisku wielkości tego z hali, na ulicach, podwórkach – wszystko ma swoje ligi, zorganizowane kalendarze meczowe i co tylko się da :) Każde miasto, miasteczko, wioska ma swoją drużynę. A Porto Alegre ma dwie duże. I to jakie! Chwalą się, że są jedynym miastem na świecie, które ma 2 drużyny, które wygrały światowe mistrzostwa klubów (nie weryfikowałem, uwierzyłem na słowo:) ). Te drużyny to Internacional i Gremio. KAŻDY w Porto Alegre jest fanem jednej z nich. I jedni z drugimi cały czas się kłócą i próbują pokazać wyższość swojej drużyny. Na szczęście rękoczyny i inne brutalne zachowania należą do rzadkości i zdarzają sie praktycznie tylko podczas derbów POA, kiedy fani obu drużyn chodzą, często pijani, w koszulkach swojej drużyny i mogą z łatwością odróżnić przeciwników :P

Ja miałem to szczęście, że zostałem zaproszony przez jednego z moich współlokatorów (reszta kibicuje drugiej drużynie) i jego dziewczynę na mecz Internacional w Copa Libertadores (południowoamerykańska liga mistrzów). Co lepsze, mecz mogłem obejrzeć za darmo, ponieważ obydwoje należą do fanklubu i mają specjalne wejściówki na stadion :) Takiej okazji przegapić nie można! Wybraliśmy się w czwórkę (ich dwoje, ja i znajomy z Niemiec, który pomimo iż mieszka tu już pół roku, to na meczu jeszcze nie był).

W drodze na stadion mijamy tysiące fanów. Każdy ubrany w czerwoną koszulkę klubu (ja też dostałem jedną:) ). Ich widok już na zewnątrz jest niesamowity. Czerwone masy ludzi kłębiące się wokół stadionu, skandujące nazwę swojej drużyny. Stadion Internacional’u jest bardzo duży. Podobno wyposażony jest w ponad 50tys miejsc siedzących! Jak na stadion klubowy to chyba ogromna liczba. Możecie sami ocenić po kilku zdjęciach, które zamieszczam poniżej:

To co dzieje się na stadionie to prawdziwa burza emocji. Kibice raz skandują nazwę swojej drużyny, śpiewają piosenki na ich cześć, by zaraz później wykrzykiwać obelgi pod adresem swoich piłkarzy. Krzyczą gdy piłkę dostaje ten, którego nie lubią, skandują gdy na boisko wychodzi gwiazda drużyny, potem buczą gdy przeciwnik ma out i tak na zmianę. Słowem chaos emocji :)

Nie jestem specjalistą od piłki, ale wydaje mi się, że również sam styl gry jest tutaj inny niż w europie. Bardziej żywiołowy, energiczny. Mniej taktyki, więcej radości z biegania za piłką. Dzięki temu też i bardziej emocjonujący :) Na deser wrzucam krótki filmik z meczu. Jakość niestety nie jest najlepsza, bo nagrywany telefonem, ale zawsze coś :)

Dla zainteresowanych mecz odbywał się pomiędzy drużynami Internacional i Cerro Porteño z Urugwaju. Jako że na mecz przyszło dwóch obcokrajowców (tak) to nasza drużyna wygrała 2:0 i radzi sobie całkiem dobrze w całych rozgrywkach :) Następnym razem muszę pójść na mecz drugiej drużyny, żeby nie narazić się reszcie współlokatorów ;)

Churrasco i Caipirinha

2010-04-07T02:35:00.001+02:00

Wow, no to dotarłem na drugi koniec świata! Ostatni tydzień miałem mocno zajęty i nie miałem nawet czasu nic napisać. Postaram się teraz nadrobić zaległości :)

Ledwo zdążyłem się wyspać po podróży, a tu już dzień po zostałem zaproszony przez moich współlokatorów (tak, tego jeszcze nie pisałem, ale mieszkam z trzema Brazylijczykami i Kolumbijczykiem) na tradycyjnego Brazylijskiego grilla, którego zwą tutaj ‘churrasco’. Jest to danie typowe dla tego regionu Brazylii i wprost uwielbiane przez wszystkich w Rio Grande do Sul. Z tego co zauważyłem, to churrasco jest tutaj robione tak często jak się tylko da.

Cała impreza odbywała się poza miastem (prawie godzina jazdy samochodem!) u znajomych mych współlokatorów. Co ciekawe mieszkali oni nie na normalnym osiedlu, czy miasteczku, ale na podmiejskim luksusowym osiedlu domków jednorodzinnych z tym że strzeżonym przez całodobową ochronę (bramy, przepustki itp.), otoczonym murem i drutami pod napięciem. Słodko ;)

Co to jest tak właściwie to churrasco i czym się różni od normalnego grilla? Otóż przygotowywane jest w czymś co przypomina nasze kominki, ale bez jakiegokolwiek zamknięcia. Przyrządzane mięso to w 90% wołowina. Dokładnej metody nie znam, ale duże kawałki obtaczane były w gruboziarnistej soli, bo czym nadziewane na ruszt i pieczone nad węglem. Smakuje wyśmienicie. Podawane było z bułeczkami zapiekanymi z masą pomidorowo-majonezowo-jakąśtam. Niesamowite! Niestety nie zabrałem ze sobą aparatu, więc na razie wrzucam zdjęcie churrasco z internetu, jak pójdę na następne, to tym razem nie zapomnę o zdjęciach :)

Nie samym jedzeniem człowiek żyje, więc było również coś do picia. Jak Brazylia, to nic innego jak Caipirinha być nie może. Ta tutaj smakuje znaaaacznie inaczej niż to co można kupić w Polsce i jest wyśmienita! Dla tych co jeszcze nie wiedzą co to takiego: caipirinha to drink robiony z soku z limonki, lodu, cukru trzcinowego i cachaçy. Cachaça (czyt. kaszasa) to mocny, bezbarwny alkohol wyrabiany ze sfermentowanej trzciny cukrowej. Oczywiście swego zdjęcia też nie mam i muszę się posiłkować internetem:

Nie dość ze drink jest pyszny, to jest jeszcze bardzo tani. Limonki są tu prawie najtańszym owocem, a cena cachaçy jest wprost nieprawdopodobna, bo butelkę 1l można dostać już za 5 R$, co równe jest ok 7-8zł. Przypominam, że ten alkohol ma ponad 35%…

Zeby było ciekawiej, to następnego dnia po tej imprezie miałem drugie churrasco w domu… :) Tym razem jednakże głównie z kurczaka, ale przyrządzonego bardzo smacznie!

Podróż za jeden uśmiech :)

2010-03-29T04:18:00.001+02:00

No i stało się. Nadszedł ten dzień w którym przyszło mi opuścić ojczyznę. Perspektywa tak długiej podróży specjalnie nie napawała mnie radością, ale miejsce docelowe całkowicie powinno zrekompensować trudy przeprawy.

Start – czwartek, godzina 8 rano. Nieprzypadkowo tak wcześnie - w Warszawie została mi do odebrania wiza i paszport. Bez tego poleciałbym najwyżej do Zurichu. W stolicy miałem ponad 6 godzin wolnego czasu, wiec spędziłem go spotykając sie po raz ostatni (prawdopodobnie) przez najbliższy rok z kilkoma przyjaciółmi. Pan Nutrian czekał na mnie już przed wejściem do Ambasady Brazylii. Razem pojeździliśmy trochę po Warszawie, załatwiliśmy nagrody na turniej figurek w Lublinie i wypiliśmy pożegnalne piwko. Z Dżuliettą poszedłem na kakało w pobliskim Sushi-barze( ;) ). Dobrze sie spotkać po długim czasie :) Nadszedł czas na punkt kulminacyjny – lotnisko Chopinowskie na Okęciu, a tam… farewell team :) (Dzięki wam wszystkim, że przyszliście! ), no i oczywiście aeroplan do Zurichu. Lot tylko 2 godziny, więc nic strasznego, do tego przed lądowaniem zobaczyć można było miasto z lotu ptaka w nocy. Doskonale uporządkowane geometrycznie uliczki wijące się w sferyczne kształty. Na lotnisku przesiadka do następnego samolotu, tym razem waga ciężka – 12godzin lotu Airbusem A340. Na szczęście samolot wyposażony był w małe monitorki gdzie obejrzeć można było niezliczoną liczbę filmów, seriali, koncertów, programów i posłuchać muzyki. Do tego moim współpasażerem była bardzo rozmowna Brazylijka o nazwisku… Szachnowicz :D Jednak Polacy rozprzestrzenili się wszędzie ;)

Wzgórza obok Belo Horizonte

Przy lądowaniu w Sao Paulo można zobaczyć ogrom tego miasta. Jest wprost GIGANTYCZNE, ciągnie się po horyzont z każdej strony, a centrum składające się z samych wieżowców daje wyobrażenie, że to miasto wielkich pieniędzy. Z drugiej strony, kiedy samolot schodzi niżej i zbliża się do płyty lotniska, dostrzec można słynne brazylijskie favelas – ichniejsze slumsy. Niektóre domy wyglądają wręcz jak by przeczyły prawom fizyki wciąż stojąc. Pokryte blachą falistą i zbudowane z kawałków płyt pilśniowych i innych znalezionych na śmietnikach rzeczy tworzą niesamowity kontrast do wielkich drapaczy chmur ze szkła i stali.

Na lotnisku przyszło mi spędzić kolejne 6 godzin czekając na połączenie do Porto Alegre – mojego miejsca docelowego. Tu co mi się od razu rzuciło w oczy to ceny w restauracjach. Wiadomo, że na lotniskach jest zawsze drożej, ale to co tutaj zobaczyłem przeszło moje oczekiwania. Za ceną śmieć burgera w McD, w Polsce można by zjeść dobry obiad w niezłej restauracji… W wolnym czasie zwiedziłem lotnisko, obejrzałem film i poczytałem książkę – udało się zabić czas.

Lot do Porto Alegre trwał zaledwie 1,5 godziny więc nie nużył się jakoś specjalnie. A na lotnisku czekała już na mnie całkiem liczna ekipa powitalna z AIESEC’u – aż 6 osób!

Tak zaczęła się moja południowoamerykańska przygoda!

Wstęp

2010-03-23T15:06:00.001+01:00

Hej, witam wszystkich!

Na łamach tego bloga chciałem się z wami podzielić moimi wrażeniami z ponad rocznego wyjazdu do kraju Samby, niekończących się plaż, słońca i wielkich kontrastów. Jako, że wyjeżdżam już za 3 dni, to niedługo będę konfrontować tę wizję z rzeczywistością :)

A gdzie dokładnie znajduje się moje miejsce docelowe? Jest to miasto Porto Alegre w stanie Rio Grande do Sul na samym południu Brazylii. Małe miasto wielkości Warszawy ;)

Juz niedługo kolejne wpisy.

Pozdrawiam wszystkich i zapraszam do czytania regularnie!