Po pierwsze czeski !

Nie taki diabeł straszny...

2012-09-29T11:46:00.000-07:00

Ostatni tydzień minął mi pod znakiem oczekiwania na plany zajęć na obu kierunkach i harmonogram zjazdów na studiach zaocznych. Oczywiście tradycji musiało stać się zadość i na plany czekałam dosłownie do ostatniej chwili ;).Z każdą chwilą narastało we mnie przekonanie, że decyzja o drugim kierunku, nie była najlepszą i powinnam najpierw zobaczyć jak uda mi się podołać dojazdom do Opola, a potem dodać sobie drugi kierunek.

Na szczęście po zapoznaniu się z planami całe napięcie opadło.
W przypadku politologii na semestr nauki przypadają mi 2 miesiące, gdzie mam zjazdy tylko w jednym tygodniu :). Wykłady odbywają się w bardzo przystępnych godzinach, zwykle pomiędzy 9 a 17, a ćwiczenia nawet krócej. Trafiła mi się też jedna z lepszych lokalizacji zajęć, więc na uczelnię mam dosłownie 3 przystanki tramwajem, z czego się bardzo cieszę, bo mogłam trafić na o wiele gorszą ;).

Jeśli chodzi o filologię, to myślę, ze mogę powiedzieć, że mam plan idealny! Zapewne jest to wynik bardzo małej ilości osób na kierunku 15 Piątek wolny, poza jednym wyjątkiem, kiedy mam przeniesione zaległe zajęcia. We wtorek wyłącznie PNJ (Praktyczna nauka języka) i o 11.15 jestem już wolna. Poza tym tylko w poniedziałek mam na 8, z czego się przeogromnie cieszę, bo nie będę zmuszona wstawać przed 5, aby zdążyć na pociąg i zajęcia. Okienka pomiędzy zajęciami, których jest kilka nie powinny stanowić aż takiego problemu, ponieważ planuję wtedy odwiedzać bibliotekę, po zajęciach z literatury ;).

Ze zdziwieniem muszę przyznać, ze na poprzednich studiach miałam porównywalną ilość zajęć, co teraz na dwóch kierunkach. Dodatkowo bardzo duża ilość grup powodowała, że okienek było na potęgę, co utrudniało jakąkolwiek organizację dnia.

Pierwsze wrażenia odnośnie UO bardzo pozytywne. Po rozmowie ze starszymi rocznikami rozwiały się moje wszelkie wątpliwości co do wyboru uczelni, a studia zapowiadają się bardzo kameralnie :).
Liczę, że taki rozkład zajęć pozwoli mi na znalezienie czasu na inne rozrywki i naukę języków.

Jak sytuacja prezentuje się u Was? Też tak dobrze jak u mnie czy może nie jest aż tak różowa?

Plany na najbliższy rok akademicki

2012-09-24T15:13:00.000-07:00

Ostatnie dni wakacji postanowiłam wykorzystać na wyznaczenie sobie konkretnych celów zarówno tych krótkofalowych jak i długofalowych na cały rok akademicki. Chciałabym podzielić się z Wami listą tych, które związane są z tematyką mojego bloga. Doskonale zdaję sobie sprawę z tego, że mam skłonność do łapania kilku srok za ogon, dlatego ustalenie hierarchii priorytetów jest w moim przypadku rzeczą konieczną :).

Zanim przejdę do wyznaczania zadań na rok 2012/2013 chciałabym w kilku punktach podsumować na czym skupiałam się przez ostatnie trzy miesiące :

-eksperymentowałam z nauką języków, spędziłam wiele godzin na youtube oglądając lekcje wietnamskiego, słoweńskiego, szwedzkiego, duńskiego, tajskiego, norweskiego, islandzkiego; zaopatrzyłam się w kilka książek/rozmówek do języków, z którymi wcześniej nie miałam zbyt wiele wspólnego- pozwoliło mi to ostatecznie określić kierunek, w którym zamierzam iść dalej i skutecznie odwiodło mnie od pomysłu nauki kolejnego języka na poważnie ;).

-obejrzałam prawie 100 odcinków różnych czeskich seriali, co dla mnie, osoby zdecydowanie "nieserialowej" jest nie lada wyczynem! Taka forma otaczania się językiem wreszcie skradła mi serce i cieszy mnie to bardzo, ponieważ moje rozumienie ze słuchu (umiejętność, która zawsze kulała u mnie w językach, nie potrafiłam zbyt długo skupić się na słuchaniu) poprawiło się u mnie o 100%, a zasób słów wyraźnie wzbogacił.

-przekonałam się do programu "Anki"- wizja list słówek z trzech języków, od których na filologii nie ucieknę, w pewien sposób "zmusiła" mnie do zaprzyjaźnienia się z nim. Zaczęłam spokojnie, bo od wprowadzania słownictwa ze słowackiego, jednak po po pierwszych kilku wprowadzonych "setkach" stwierdziłam, że wcale nie jest to aż takie nudne, jak mi się wydawało :). W moim przypadku, sukcesem tkwi w uczeniu się z własnych talii, a nie gotowych. W poprzednim poście pisałam, że korzystam z tej aplikacji na swoim telefonie, co jest nieco uciążliwe.Od kilku dni jestem szczęśliwą posiadaczką tabletu i teraz to on stał się moim głównym językowym wspomagaczem :).

-ukończyłam kilka szkoleń na Akademii PARP, co może nie jest jakimś szczególnym wyczynem, ale dawało mi poczucie, że COŚ robię w kierunku samorozwoju.

-przeczytałam na czytniku kilkanaście książek o różnorakiej tematyce, a kolejne "załadowane" czekają w kolejce.

Cele ogólne, niezwiązane z językami:

1. Zapisać się do Koła Naukowego- oczywistym wyborem jest dla mnie Koło Slawistów UO, jednak kilka innych także kusi :)

2.Sport- zapisać się na ciekawe zajęcia na wf'ie w drugim semestrze (strasznie kusi mnie joga) a przez cały pierwszy ćwiczyć minimum 2-3 razy w tygodniu na moim nowym stepperze skrętnym. Dodatkowo codziennie w drodze z domu na dworzec/z dworca na uczelnię i z powrotem będę pokonywać jakieś 4 km, więc nie powinno być najgorzej ;).

3.Postarać się o stypendium naukowe na przynajmniej jednym z kierunków :)

4.Zaoszczędzić pieniądze na wymarzone oprawki do okularów.

Języki obce:

1.Czeski- najbliższy rok będzie należał zdecydowanie do niego ;). Mój absolutny nr 1 i to pod jego znakiem minie mi zapewne najbliższy rok- 8h zajęć na uczelni dających 12 h zegarowych mówi samo za siebie. Przez ostatnie miesiące nauki udało mi się znacząco poprawić swój poziom, dlatego mam nadzieję, że samodzielna nauka+praca na zajęciach da pod koniec czerwca rezultat w postaci poziomu B2. Nie wiem jeszcze jak wyglądać będzie moja akademicka nauka czeskiego, jednak mam nadzieję, że w tym wszystkim znajdę czas na moje ulubione seriale, a czytanie lektur na zajęcia z Literatury nie odbierze ochoty na zgłębianie pozycji spoza kanonu ;). Kocham ten język całym sercem i nie mogę się doczekać zajęć po czesku, no ale na wszystko przyjdzie czas.

2.Angielski- oto drugi język, na którym zamierzam się skupić w tym roku. Na lektorat z angielskiego uczęszczać będę na obu kierunkach, więc mam nadzieję, że szybko się wdrożę na nowo, bo jednak trochę czasu minęło od mojego ostatniego "szkolnego" kontaktu z angielskim.Ciągle mam jednak nadzieję, ze mój poziom nie spadł poniżej B2, ale bardzo często zdarza mi się zapominać podstawowych słów, dlatego ostatnio poczyniłam radykalne kroki w celu poprawy biegłości mojego angielskiego. Poważnie myślę nad zdaniem certyfikatu FCE lub CAE (ostateczną decyzję podejmę pewnie w okolicach lutego), dlatego postaram się z zajęć wyciągnąć jak najwięcej.

3.Polski- tak, to nie przypadek! Z racji tego, że mój kierunek to filologia słowiańska, czekają mnie całe dwa semestry Gramatyki opisowej języka polskiego :D ! Na samą myśl jeży mi się włos na głowie, ale uważam, że to doskonale, że w programie studiów znalazł się taki przedmiot, bo zaczynając naukę języka obcego, warto poprawnie posługiwać się językiem ojczystym. Jeśli czyta mnie jakaś studentka/absolwentka filologii polskiej, byłabym wdzięczna za wszelkie propozycje literatury niezbędnej do tego przedmiotu :).

4.Rosyjski- jako studentka filologii słowiańskiej już od pierwszego roku będę mieć możliwość nauki drugiego języka słowiańskiego i w moim przypadku będzie to oczywiście rosyjski. Liczę na ugruntowanie swoich podstaw i przeskoczenie na wyższy poziom. Rosyjski jest w ścisłej czołówce "języków do poznania", a moim celem jest oglądanie rosyjskich seriali z taką samą przyjemnością jak czeskich w przyszłe wakacje ;).

5.Słowacki- niestety, ale ten język muszę odłożyć na bok i nie będę się skupiać się na nim przez najbliższy rok. Słowacki zajmuje szczególne miejsce w mojej hierarchii, ale nie chcę, aby wprowadzał niepotrzebny zamęt i mieszał mi się z czeskim. Nie zamierzam sztucznie wzbraniać się przed kontaktem z nim, ale postaram się nie szukać nowych materiałów do tego języka.

6.Hindi- aby móc pochwalić się jakimkolwiek poziomem biegłości w hindi trzeba poświęcić mu wiele czasu, ja natomiast traktuję go jako ciekawostkę/ umilacz wolnego czasu i na większe postępy w najbliższym roku bym nie liczyła. Materiały mam, ale swoją uwagę poświęcę na wcześniej wymienione języki.

Moim marzeniem jest, aby wszystkie te podpunkty zostały spełnione w 100 %. Po pierwszym semestrze postaram się zrobić "półmetkowe" podsumowanie. A Wy wyznaczacie sobie cele na ten rok szkolny/akademicki?

Darmowe materiały i aplikacje do nauki języków

2012-09-13T09:08:00.001-07:00

Bardzo często dostaję od Was prośby o polecenie konkretnych materiałów do nauki czeskiego. Niestety wiele z moich ulubionych książek to tak zwane "białe kruki" , które udało mi się wyszukać w antykwariatach, na allegro czy na zagranicznym ebayu, więc głupio jest mi polecać Wam coś, czego kupienie w Polsce graniczy z cudem.

Tym razem chciałabym podzielić się z Wami linkiem do materiałów, które autor udostępnia aktualnie za darmo na swojej swojej stronie internetowej i pozwala je dowolnie rozpowszechniać. Znajdziecie tam słowniki zarówno do języka czeskiego, jak i słowackiego, słoweńskiego, chorwackiego i "zalążek" serbskiego.

http://www.sieczu.ic.cz/viewpage.php?page_id=437

Wiem, że autor tych materiałów jest postacią bardzo kontrowersyjną, jednak tę kwestię pozostawiam Czeskiemu Wymiarowi Sprawiedliwości i nie chciałabym jej dalej rozwijać.

"Czesko-polski słownik tematyczny dla uczniów i studentów" jest świetną pozycją dla osób, które dopiero zaczynają swoją przygodę z językiem i chcą zapoznać się z podstawowym (jednak bardzo rozbudowanym) słownictwem z poszczególnych działów. Oczywiście możemy korzystać z niego na komputerze, ja jednak wolę formę papierową, dlatego słownik wydrukowałam i zbindowałam :). Oczywiście wiąże się to z dodatkowym wydatkiem, jednak nie powinien on zbytnio obciążyć naszego domowego budżetu :). Początkowo w celu obniżenia kosztów chciałam zdecydować się na druk 2 strony na jednej, jednak taka forma praktycznie uniemożliwia zrobienie na marginesach dodatkowych notatek, dlatego ostatecznie mój słownik wygląda tak:

Nie wiem jak Wy, ale ja wykorzystuję do nauki języków obcych także mój telefon ! Niestety nie mogę ustawić w nim języka czeskiego jako domyślnego, ale rekompensuję sobie to poprzez korzystanie z różnych aplikacji. Jeśli tylko jesteście posiadaczami telefonów z systemem Android, powinno Was to zainteresować!

Pierwszą aplikacją jaką polecam każdemu Czechofilowi jest Nauč se Pravopis. Znajdziemy w niej wszelkie wzory odmian rzeczowników, przymiotników, które często spędzają sen z powiek podczas uzupełniania ćwiczeń gramatycznych.Tutaj wszystko mamy pod ręką w jednym miejscu,więc nie musimy niczego szukać po podręcznikach czy w tabelach gramatycznych. Dodatkowo aplikacja posiada opcję testu, gdzie możemy sprawdzić swoją wiedzę odnośnie wszelkich wyjątków gramatycznych i innych tajników czeskiej gramatyki ;).

Druga aplikacja "50 languages" jak sama nazwa wskazuje- nie ogranicza się już wyłącznie do języka czeskiego. Stworzona została na bazie portalu znanego chyba wszystkim "językofilom" czyli http://www.book2.de/ .

Do wyboru mamy imponującą liczbę 50 języków.Oczywiście w formie darmowej słownictwo jest ograniczone a tematyka nieco okrojona, ale zakup pełnej wersji jednego języka kosztuje jedynie 3$, co raczej nie stanowi dużego wydatku.

Moja ulubioną aplikacją jest jednak program o jednoznacznej nazwie Polyglot.

Niepodważalną zaletą tej aplikacji jest możliwość odtworzenia wymowy każdego słówka oraz zapisania bazy słówek na telefon, dzięki czemu do korzystania z aplikacji nie będziemy potrzebować internetu. Niestety przy kilku językach zauważyłam błąd podczas wyświetlania znaków m.in. przy moim ukochanym hindi.

Dla osób uczących się czeskiego jedną z niezbędnych aplikacji będzie zapewne Česko Zprávy, w której o dowolnej porze dnia i nocy możemy sprawdzić aktualne informacje ze świata i Republiki Czeskiej o dowolnej, interesującej nas tematyce.

Ostatnią aplikacją, którą chciałabym polecić miłośnikom czeskiej telewizji jest iVysílání České televize, czyli najprościej mówiąć- czeska telwizja w komórce ;). Pozwala ona na dostęp do czterech najpopularniejszych czeskich kanałów i jest odpowiednikiem strony internetowej http://www.ceskatelevize.cz/. Aplikacja najlepiej sprawdzi się na telefonach o dużych ekranach, ale ja nawet z moją malutką Motorolą Flipout jestem w stanie obejrzeć swój ulubiony serial. Doskonale sprawdza się poza domem (w miejscach w których mamy dostęp do bezprzewodowego internetu), kiedy mamy ochotę na np. obejrzenie czeskich wiadomości :).

Na sam koniec wspomnę o androidowej wersji lubianego programu do nauki słówek czyli AnkiDroid. Ja niestety mam nieciekawe doświadczenia z ta aplikacją- ciągle mi się zawiesza, nie zapamiętuje przerobionych słówek i często w ogóle nie chce się włączyć. Nie wiem jednak czy nie jest to wina mojego telefonu, który często miewa kiepskie dni ;). Niemniej jednak jeśli mamy Androida warto sprawdzić, czy czasem u nas nie będzie działać prawidłowo.

Co wy myślicie na ten temat? Używacie aplikacji na telefon do nauki języków? Może sami polecacie jakąś aplikację?

Wyprawka studentki- materiały do organizacji nauki

2012-09-04T10:40:00.001-07:00

Kapryśne lato juz prawie za nami, jesień- moja ulubiona pora roku zbliża się już wielki krokami . Studenci na szczęście mogą się jeszcze nacieszyć miesiącem wakacji. Mój wrzesień zapowiada się bardzo "pracowicie", dlatego mam nadzieję, że nie przeżyję powakacyjnego szoku, kiedy rozpocznę zajęcia na obu kierunkach. Dla mnie to już trzeci start na uczelni, ale przejmuję się tym równie bardzo, jak zapewne większość z Was.

Dzisiejszy post dotyczyć będzie tematu, który zapewne zaprząta głowę wielu przyszłym i aktualnym studentkom, czyli tego, co kupić, aby ułatwić sobie organizację nauki i pracy w roku akademickim. Postaram się w skrócie przedstawić to,z czego sama korzystam i potrzebuję na uczelni. Przez ostatnie dwa lata "nielicealnej" nauki opracowałam swój system i myślę, ze powinien się on sprawdzić także i teraz.

Jeśli chodzi o organizację i sporządzanie notatek na filologii, to do tego zakupiłam na allegro najzwyklejsze kołobruliony formatu A4, posiadające 100 kartek i marginesy w 4 kolorach. Na ten semestr zaopatrzyłam się w dwie sztuki (czerwony i żółty) i mam nadzieję, ze wystarczą mi na ten czas. Każdy z zeszytów kosztował 9,99zł , co uważam za świetną cenę, w porównaniu do tego ile musimy zwykle zapłacić za produkt tego typu. Zamówienie składałam na spółkę z przyjaciółką, przez co zapłaciłam tylko połowę kosztów wysyłki :).

Notatki planuję sporządzać przez cały tydzień w zeszycie, po czym w weekend wyrywać je i wpinać do segregatora. W tym celu zakupiłam dwa segregatory, także w kolorze czerwonym i żółtym :). Segregatory mają format A4, szerokość 20 mm i zaopatrzone są w 4 "ringi" co ja cenię sobie najbardziej. Za obie sztuki zapłaciłam niecałe 10 złotych. Gdyby zabrakło mi miejsca w obu segregatorach, posiadam także jeden awaryjny, który nabyłam już jakiś czas temu z myślą o materiałach do języków. Zauroczył mnie przede wszystkim pięknym motywem owoców.

Naukę na drugim kierunku postanowiłam zorganizować sobie w trochę inny sposób. Na politologię zaopatrzyłam się w zeszyt w moim ulubionym w ostatnim czasie formacie czyli B5, który posiada 160 stron i kolorowe marginesy do 5 przedmiotów. W tym przypadku nie będę przenosić notatek do segregatora, więc wszystkie notatki będę mieć w jednym miejscu. Taki sposób sprawdził mi się o wiele lepiej w przypadku nauki w trybie weekendowym, dlatego nadal zamierzam go praktykować.

Jako wzrokowiec nie mogę sobie wyobrazić robienia notatek ani pracy z tekstami bez użycia zakreślaczy czy naklejek indeksujących. Dla niektórych takie „kolorowe gadżety“ są zbędne, ja natomiast kocham barwne notatki i samo posiadanie takich „narzędzi“ sprawia, że chętniej siadam do nauki.

Dodatkowo kupiłam mały piórnik na kilka długopisów, żeby w końcu wszystko nie "walało" mi się po torebce i było w jednym miejscu. Wykorzystując także wyprzedaże artykułów szkolnych nabyłam kilka teczek na gumkę w różnych rozmiarach na wszelkie kserówki i inne materiały.

Kolejny niezbędnik to kalendarz akademicki. Swoją naukę organizuję przy użyciu dwóch kalendarzy- jeden „domowy“, który leży zawsze na biurku przy którym pracuję; drugi „mobilny“ noszę przy sobie w torebce. Kalendarz z firmy Oxford spodobał mi się już jakiś czas temu w Empiku, niestety cena 34zł początkowo odwiodła mnie od zamiaru kupna. Na moje szczęście jakieś dwa tygodnie temu można było zakupić te kalendarze w Biedronce za całe 19 złotych ! W taki oto sposób stałam się posiadaczką wersji różowej.

Przez cały poprzedni rok akademicki zabierałam ze sobą na zajęcia dwa termosy- jeden większy z herbatą i drugi mniejszy z kawą. Niestety na dłuższą metę zabieranie ze sobą takiego ciężaru (nawet dwa puste metalowe termosy jednak swoje ważą) staje się męczące. Na szczęście ostatnio wpadłam na pomysł, aby kupić sobie butelkę z filtrem, dzięki czemu będę mogła zabierać ją pustą i napełniać dopiero po dotarciu na uczelnię. Dodatkowym plusem jest to, że nie będę musiała już kupować butelkowanej wody mineralnej, co w jakimś stopniu odciąży mój budżet ;).

Ostatnia rzecz, bez której nie wyobrażam sobie życia to ....... POJEMNA TOREBKA J. Podobno kobiety dzielą się na zwolenniczki butów i zwolenniczki torebek. Ja zdecydowanie zaliczam się do tych drugich.

Wiele czasu spędziłam na poszukiwaniu swojego „Świętego Grala“ czyli torebki, która będzie mi odpowiadała zarówno pod kątem wizualnym, będzie praktyczna i pojemna. Na ten moment posiadam kilka torebek, które spełniają te warunki.

Wydaje mi się, że napisałam już o wszystkich moim studenckich niezbędnikach. Myślę, że Wasze wyglądają podobnie i nie pominęłam niczego ważnego. Bardzo chętnie poczytam o tym co Wy zakupiliście do tego celu i w jaki sposób organizujecie swoją naukę i notatki. Wszelkie wskazówki mile widziane !

[TAG] 34 Prowokacyjne pytania

2012-08-12T00:44:00.000-07:00

Do zabawy zostałam zaproszona przez dwie blogerki Kropelkę i Paulinę, dlatego nie mogłabym odmówić odpowiedzi na pytania ;).

1.Co mogę dziś zrobić, by osiągnąć jeden ze swoich celów?

Zabrać się w końcu za wprowadzanie słówek z czeskiego do „Anki”.

2.Kiedy jestem najbardziej produktywny?

-zdecydowanie wtedy, kiedy czuję, że to jest właśnie „TO”- czyli coś co pomaga mi w osiągnięciu marzeń

- kiedy robię to z własnej woli, a jeszcze lepiej, kiedy ten pomysł „wykiełkował” w mojej głowie

-od godziny 20 do momentu kiedy poczuję pierwsze oznaki zmęczenia

-z samego rana, zaraz po wstaniu z łóżka

3. Jak mogę naprawić relację z daną osobą?

Wystarczy, że napiszę sms lub zadzwonię do niej i zaproszę na pogaduchy przy kawie J.

4.Jaką jedną rzecz mogę dziś zrobić, by sprawić sobie przyjemność?

Wybrać się na długi spacer po Wrocławiu z moim chłopakiem.

5. Za jakie 5 rzeczy jestem najbardziej wdzięczny w swoim życiu?

-za moich rodziców oraz babcię, którzy zawsze mnie wspierają, bez względu na to jakie decyzje podejmę

-za mojego chłopaka, który jest ze mną „na dobre i na złe”

-za to, że jestem młoda i zdrowa, przez co nic nie stoi na przeszkodzie, abym realizowała swoje marzenia

-za moją przyjaciółkę, która potrafi poprawić mi humor jak nikt inny

-za mojego kota, którego znalazłam na ulicy w Poznaniu J

6. Jaką jedną rzecz mogę dziś zrobić, która zmieni na lepsze czyjeś życie?

Kupić cegiełkę na wybrane schronisko lub zwierzaka.

7. Co jest moją najlepszą cechą?

Ciągła chęć stawiania sobie nowych wyzwań i udoskonalania siebie oraz umiejętność motywowania innych J

8. Jaka jest moja wymarzona praca zarobkowa?

Temat rzeka ;)….. Przede wszystkim musi być to praca, w której będę miała możliwość wykorzystania języka czeskiego i może w niedalekiej przyszłości także słowackiego i rosyjskiego. Zdecydowanie chciałabym, aby było to praca, w której będę mogła także wykazać się na polu związanym ze specjalizacją na drugich studiach- czyli także coś z zakresu mediów i marketingu politycznego ;).

Idealnym zajęciem na ten moment byłaby też praca w księgarni językowej, w której mogłabym zajmować się tym, co wzbudza we mnie najprzyjemniejsze emocje- materiałami do nauki języków.

W dalszej perspektywie kariera nauczyciela w szkole językowej bądź tłumacza jest także ciekawym rozwiązaniem.

W najcichszych marzeniach jest to praca jako korespondent zagraniczny w Czechach i na Słowacji.

9. Czy naprawdę potrzebuję tak uporczywego gnania do celu w swoim życiu?

W tym momencie mojego życia zdecydowanie TAK ! Czuję, że muszę wykorzystać szanse, jakie teraz dostaję od życia, ponieważ w przyszłości mogą się już nie powtórzyć.

10. Co mogę zrobić, by zarobić dziś dodatkowe 10$?

Sprzedać zalegające na regale książki weterynaryjne i kości krowy :D co może mi dać o wiele większą sumę niż 10$.

11. Jak długo w ciągu dnia oglądam telewizję?

Głód informacji powoduje, że codziennie wieczorem staram się obejrzeć wiadomości na dwóch różnych stacjach, co daje w rezultacie około 1h.

12. Czy naprawdę potrzebuję tego, co posiadam?

Oczywiście, nie potrzebuję większości posiadanych przeze mnie rzeczy, jednak czuję się z nimi bezpieczniej ;).

13. Kiedy po raz ostatni czytałam dobrą książkę?

Jestem w trakcie czytania „To będzie najlepszy rok twojego życia!”- polecam !

14. Kiedy po raz ostatni powiedziałam komuś „nie”?

Nie przypominam sobie żadnej zdecydowanej odmowy.

15. Czy to naprawdę jest ważne, co ktoś myśli o mnie?

Na pewno nie na tyle na ile się tym przejmuję….

16. Co chcę osiągnąć w tym roku?

Ten rok będzie obfitował w wyzwania- chciałabym pogodzić naukę na obu kierunkach, jednocześnie nie zaniedbując najbliższych.

17. Jaki jest kolejny duży wynik, który chcę osiągnąć?

-licencjat na 5 na obu kierunkach ;)

-certyfikat z angielskiego FCE bądź CAE

-staż/ praca, która będzie dopełnieniem samorozwoju

18. Co mogę zrobić, by czuć się szczęśliwą?

Aktualnie jestem bardzo szczęśliwą osobą, na tę chwilę osiągnęłam to co sobie założyłam, więc wystarczy, że pomyślę o wszystkich sukcesach i wszystkich możliwościach rozwoju jakie mam.

19. Kiedy po raz ostatni opuściłam strefę komfortu?

Jakiś miesiąc temu, kiedy zdecydowałam się na studiowanie obu kierunków równocześnie i codzienne dojazdy J.

20. Jakie są moje wartości życiowe?

Bardzo ciężkie pytanie, ale myślę, że „Żyj tak jak chcesz i pozwól innym żyć jak chcą” najlepiej określa moje podejście do życia.

21. Jakiej porady udzieliłabym sobie za 30 lat?

Nie myśl, że jesteś na cokolwiek za stara, nigdy nie jest za późno.

22. Jak chciałbym, by wyglądała moja kariera?

Przede wszystkim chcę się skupić na studiach, tak aby kiedyś w przyszłości móc o sobie powiedzieć „specjalista”, więcej w pytaniu o wymarzoną pracę zarobkową.

23. Jakie kroki mogę dziś podjąć, by zrobić krok w kierunku wymarzonej kariery?

To co zawsze, czyli codzienna porcja czeskiego/angielskiego/słowackiego/ rosyjskiego; ukończyć wszystkie rozpoczęte szkolenia e-learningowe; uczestniczyć w najbliższej edycji warsztatów copywritingu; przeczytać motywującą książkę.

24. Co przypomina mój idealny dzień od momentu gdy wstaję do chwili, gdy kładę się spać?

Lubię, aby każdy dzień miał w sobie element nieplanowany, który mnie zaskoczy, ale z tych stałych to na pewno piękna pogoda, pomysł na przygotowanie smacznych posiłków, możliwość spędzenia czasu z kimś z najbliższych, czas na lekturę/naukę języków/odcinek serialu.

25. Jakie przekonania ciągną mnie do tyłu?

Przykładów mogę podać naprawdę sporo „Zawsze będzie ktoś lepszy ode mnie”, „Nie jestem wystarczająco dobra”, „Nie podołam”.

26. Jakie nawyki chciałbym w sobie wypracować?

Przede wszystkim kładzenie się spać i wstawanie o konkretnych godzinach oraz więcej ruchu.

27. Jak mogę porzucić zły nawyk?

Zastąpić go nowym, lepszym J.

28. Kto mnie najbardziej inspiruje?

Uwielbiam się inspirować sukcesami innych, dlatego szukam inspiracji wokół siebie, w książkach, w telewizji, na waszych blogach. Zdecydowanie każdy sukces innej osoby daje mi motywację i wywołuje myśl „Ja też tak mogę”.

29. Jakie wartości podzielają ludzie, których podziwiam?

Odpowiem znanym nie tylko u nas porzekadłem ;) „Bez práce nejsou koláče”.

30. Czy moje marzenia są jedynie marzeniami, czy też robię coś, by się ziściły?

Cała frajda tkwi w realizowaniu i planowaniu realizacji marzeń. Z czystym sercem mogę teraz powiedzieć, że nie „bujam w obłokach”, ale jestem na najlepszej drodze do realizacji marzeń.

31. Co się wydarzy, jeżeli zrezygnuję z...?

Dodatkowej godziny snu? Będę miała jeszcze więcej czasu na czeski !

32. Co najbardziej lubię w swojej pracy?

Niestety teraz nie pracuję, ale chciałabym móc odpowiedzieć w niedalekiej przyszłości na to pytanie J.

33. Co bym zrobiła inaczej, gdybym dostała jeszcze jedno życie?

Nie potrzebuję nowego życia, mam dopiero 21 lat, więc jeszcze całe „aktualne” przede mną.

34. Co zamierzam dziś zrobić po przeczytaniu tych wszystkich pytań?

Obudzić mojego chłopaka, zrobić kawę i zająć się przyrządzaniem śniadania ;).

Pozdrawiam i do następnego posta ;) !

Zmiana decyzji, ale jednak FILOLOGIA :)

2012-08-06T07:19:00.000-07:00

Wakacje w pełni, rekrutacja na studia dzienne już zakończona, dlatego myślę, że przydałby się wpis dotyczący studiów ;). Przez ostatni miesiąc zrobiłam sobie przerwę w pisaniu notek na bloga, jednak ciągle przybywa mi obserwatorów, a licznik wejść na bloga z każdym dniem pokazuje coraz większą liczbę odsłon- za co serdecznie dziękuję i witam nowych czytelników!

Jeśli chodzi o studia, to sprawa się nieco skomplikowała :) i pomimo tego, że mieszkam 5 min. drogi pieszo od Instytutu Filologii Słowiańskiej Uniwersytetu Wrocławskiego, który był celem nr 1, to zdecydowałam się na złożenie dokumentów na filologię słowiańską o specjalizacji czeskiej na Uniwersytecie Opolskim !

Z racji tego, że nie byłam pewna czy zostanę przyjęta na UWr oraz po rozmowach z absolwentami tego wydziału, zainteresowałam się analogicznym kierunkiem na UO. O jego istnieniu po raz pierwszy usłyszałam w krótkim reportażu/felietonie w programie Rozmówki polsko-czeskie na antenie TVP Wrocław , do którego podaję link-Bohemistyka Opole.

Po zapoznaniu się szczegółowo z programem studiów i ofertą UO stwierdziłam, ze zdecydowanie bardziej przypadł mi do gustu niż program UWr m.in. ze względu na obecność w programie przedmiotów takich jak Język kierunkowy w biznesie, Korespondencja handlowa i oferowane specjalności. Dodatkowym atutem jest fakt, że na całą filologię słowiańską przyjmowane jest zaledwie 30 osób- 15 na specjalność czeską i 15 na serbsko-chorwacką- dla mnie to miła odmiana po poprzednich studiach i wydaje mi się, ze taki kameralny kierunek to coś w sam raz dla mnie ;).Jednocześnie ogromną zaletą dla mnie jest fakt, że drugi język słowiański ( do wyboru macedoński, rosyjski, serbski ) pojawia się już w drugim semestrze, także nie będę miała czasu, aby zapomnieć to czego do tej pory się nauczyłam ;). Dodatkowo czeka mnie także typowy lektorat języka, jednak w przeciwieństwie do UWr, Uniwersytet Opolski posiada bogatszą ofertę nauczanych języków i jedną z możliwości jest JĘZYK CHIŃSKI :D.

Na moje szczęście Opole oddalone jest od Wrocławia o 1-1,5h jazdy pociągiem, także nie będę musiała zmieniać miejsca zamieszkania, a czas na dojazdy mogę przeznaczyć na naukę lub czytanie lektura na literaturę :D.

Niestety nie miałam wcześniej okazji odwiedzić Opola, ale dzień spędzony przy okazji składania dokumentów utwierdził mnie jedynie w podjętej decyzji ;).

Początkowo chciałam automatycznie zrezygnować z drugiego kierunku- zaocznej politologii, ponieważ pojawiły się myśli typu "Nie dam rady", "Będę wiecznie zmęczona" itp. ale po głębszym zastanowieniu się stwierdziłam, że nie poddam się tak łatwo i skoro mam okazję studiować drugi kierunek za darmo to warto spróbować i najwyżej potem myśleć o rezygnacji, a nie zakładać już z góry porażkę ;).

Aby już nie przedłużać tego postu to w skrócie napiszę, że fakt dostania się na filologię był ogromnym zastrzykiem motywacji do nauki. Z jeszcze większym zapałem gromadzę i studiuję wszelkie materiały jakie wpadną mi w ręce. Aktualnie jestem na etapie poszukiwania słownika IDEALNEGO- jak najmniejszy format, jak największy zasób słownictwa ;)

Najciekawsze jednak jest to, że zakładając tego bloga nawet przez myśl mi nie przyszło, że hobby jaką była nauka czeskiego przerodzi się w tak ogromną pasję i stanie się tak wielka częścią mojego życia :). Gdyby ktoś powiedział mi 3 lata temu, że będę studiować filologię czeską, to zapewne wyśmiałabym go i potraktowała to jako dobry żart. Teraz już nie wyobrażam sobie innej "drogi"i czuję, ze spełniam swoje marzenia czego i Wam życzę !

Napiszcie proszę co Wy zrobiliście ostatnio, aby przybliżyć się chociaż o krok do spełnienia swoich marzeń? Nowe studia, kurs, zmiana pracy? Chętnie poczytam o sukcesach innych, bo nic innego tak nie motywuje do działania :)!

Humor w języku obcym :) : książki, aplikacje, żarty, anegdoty

2012-07-08T06:58:00.000-07:00

Przyznam się, że aktualnie moje myśli skupione są na wynikach rekrutacji, które mają się pojawić we wtorek i ciężko jest mi się skupić na czymś konkretniejszym. Jest to już moja trzecia rekrutacja w życiu, więc nie powinno na mnie to robić już większego wrażenia, ale chciałabym żeby wszystko już było jasne i dopięte na ostatni guzik.

Na moje szczęście ostatnio z pomocą przyszła mi moja mama, która zakupiła dla mnie na allegro zestaw książek po czesku i słowacku- wiem, ze mnie czytasz, więc jeszcze raz Ci dziękuję ;).

Wśród 6 książek znalazła się jedna o bardzo prostym tytule "Mezi námi zvířaty", która jak mi się początkowo wydawało będzie zbiorem bajek dla dzieci. Nic bardziej mylnego ! Po otwarciu moim oczom ukazały obrazki przedstawiające zwierzęta w niezbyt typowych sytuacjach i ujęciach, pod którymi znajdują się żartobliwe podpisy :). Jak wiadomo, często zrozumienie humoru w innym języku uważane jest za wyższy poziom wtajemniczenia, jednak plusem w tej książce jest fakt, że podpisy zawierają maksymalnie 2-3 zdania, więc przetłumaczenie ich nie należy do najtrudniejszych zadań. Teraz przeglądając tę książkę czuję, że mam kontakt z językiem, a jednocześnie nie muszę aż tak wysilać szarych komórek jak np. przy rozwiązywaniu ćwiczeń gramatycznych .

Przy okazji przeglądania książki przypomniałam sobie o dwóch darmowych aplikacjach, które posiadam na telefonie - Vtipnik i Vtipy .

Obie aplikacje nie są niczym innym ,jak zbiorem kawałów/żartów w języku czeskim. Ściągnęłam je na początku swojej przygody z czeskim i pamiętam, ze już wtedy nie miałam jakiś większych problemów ze zrozumieniem prostych kawałów o blondynkach czy z serii "przychodzi baba do lekarza". Czeski humor jest bardzo podobny do polskiego, między innymi ze względu na łączącą nas historię. Plusem aplikacji jest to, ze możemy zaznaczyć ulubione kawały i mieć do nich dostęp także offline.

Poza humorem czeskim, w swojej kolekcji posiadam także serię Anegdot Rosyjskich w trzech częściach, którą udało mi się zakupić w księgarni Dedalus dosłownie za grosze (około 2.50zł za sztukę). Idea jest bardzo prosta: na jednej stronie mamy anegdotę w języku rosyjskim a na drugiej jej polskie tłumaczenie. Pozycja świetna, kiedy zaczęłam czytać pierwszą część, to nie mogłam się oderwać, aż nie dokończyłam części trzeciej.

Ciekawa jestem jak u was wygląda kontakt z humorem/ żartami w języku, którego się uczycie. Korzystaliście kiedyś z podobnych aplikacji? Może czytacie kawały w internecie? Co sądzicie o takim urozmaicaniu nauki?

Ulubione materiały- Rozmówki planszowe

2012-06-30T12:30:00.003-07:00

Wiem, że obiecywałam post dotyczący moich materiałów i nauki hindi, który miał się ukazać do końca czerwca, jednak z racji tego, że czekam jeszcze na kilka materiałów, wstrzymam się z notką.

Dzisiaj porządkując mój regał z materiałami do języków, zorientowałam się, że jeszcze nigdy nie wspominałam o moich ulubionych rozmówkach, które mogą wydawać się nieco kontrowersyjne.

Na samym wstępie muszę się przyznać, że mam dziwną słabość do wszelkiego rodzaju rozmówek z różnych języków. Zwykle kiedy zaczyna mnie interesować jakiś język, to zwykle one są pierwszą rzeczą jaką kupuję. Lubię rozmówki ze względu na ich cenę- przeważnie nie przekraczają 20zł, mały format i praktyczność- najczęściej są kompendium zawierającym podstawy gramatyki i wymowy, najbardziej potrzebne zwroty i słownictwo. Często okazują się ratunkiem dla mnie i mojego portfela, ponieważ kiedy język niespecjalnie przypadnie mi do gustu, to swoją przygodę z nim kończę na zakupie rozmówek.

Nigdy nie wykorzystywałam rozmówek do tego, do czego teoretycznie są tworzone, czyli komunikacji za granicą. Dla mnie wszelkie rozmówki stanowią dodatek do nauki języka obcego. Ze względu na ich format mam jakieś zawsze w torebce ze sobą i przeglądam je w pociągu, tramwaju czy w kolejce. Podział na kategorie ułatwia naukę z ich pomocą i np. kiedy jadę na spotkanie w pubie z przyjaciółką, przeglądam sobie zwroty związane z zamawianiem napoju w barze, rezerwacją stolika, zapraszaniem znajomych do klubu; kiedy czekam na pociąg uczę się słownictwa dotyczącego zakupu biletów- szybka powtórka i okazja do zapamiętania przydatnych zwrotów, szczególnie uwzględniając to, że uczę się ich w konkretnej sytuacji, powiązanym kontekście.

Na naszym rynku dostępny jest ogrom przeróżnych rozmówek, a przed okresem wakacyjnym możemy zauważyć jeszcze większy wysyp materiałów tego typu nie tylko w księgarniach, ale także w supermarketach i kioskach. Osoby uczące się bardziej popularnych języków mogą mieć nie lada problem z znalezieniem wartościowych pozycji. mój wybór z oczywistych powodów jest bardziej ograniczony.

Na ten moment w swojej kolekcji posiadam 7 sztuk różnych rozmówek do języka czeskiego, z których generalnie jestem zadowolona, jednak jedna pozycja szczególnie przypadła mi do gustu.

Mam na myśli "Rozmówki planszowe polsko-czeskie" wydawnictwa Red Point.

Wydawnictwo do tej chwili było mi całkowicie nieznane i przyznam szczerze, że nie spotkałam się z żadnymi innymi materiałami tego wydawcy, a po wejściu na podaną na okładce stronę nie uzyskałam zbyt wielu informacji na jego temat. Dowiedziałam się jedynie, że jest to sieć szkół wykorzystująca metodę Red Point w nauczaniu języka angielskiego.

W księgarniach mój wzrok przykuły oferowane rozmówki ze względu na dość szeroką gamę języków: od popularniejszych- angielskiego, niemieckiego, hiszpańskiego, francuskiego, włoskiego, rosyjskiego; po mniej znane- czeskie, bułgarski, grecki, węgierski, chorwacki, rumuński.

Rozmówki nie należą do najtańszych- ja za moje, pół roku temu zapłaciłam 24zł ze zniżką na empik.com. Jednocześnie są one większe od typowych rozmówek (16cm na 10,5cm), a ilość stron wynosi 300 w wersji czeskiej.

Jedną z najbardziej kontrowersyjnych rzeczy może być dla większości reklamowana metoda.

Napis na okładce krzyczy: GWARANTOWANA KOMUNIKACJA NAWET BEZ MÓWIENIA !

Cała idea ma polegać na tym, że rozmówki składają się z planszy- lewa (pomarańczowa) strona przeznaczona jest dla nas, a prawa (zielona) dla naszego rozmówcy

Wszystko do tego momentu prezentuje się świetnie, dopóki nie przeczytamy, że plansze te mają nam posłużyć do WSKAZYWANIA (o zgrozo !) rozmówcy naszych pytań oraz otrzymywania w ten sam sposób odpowiedzi. Może to tylko moje subiektywne wrażenie, ale wydaje mi się, że pomimo znajdującego się tam zapisu wymowy przy każdym zwrocie, autorzy zachęcają jednak do korzystania z rozmówek przy użyciu wspomnianej metody.

Myślę, że jest to szokujące nie tylko dla pasjonatów nauki języków obcych i uzasadnienie, że ma to pomóc osobom, które nie znają języka, bądź czują lęk przed mówieniem, w ogóle do mnie nie przemawia.

Najlepszym sposobem na pozbycie lęku przed mówieniem jest tylko i wyłącznie MÓWIENIE ;), więc stosując taką metodę tylko coraz bardziej pogłębiamy ten strach.

Owszem, takie plansze mogą być pomocne wtedy, kiedy faktycznie nie możemy się porozumieć z naszym rozmówcą i dobrym rozwiązaniem będzie napisanie ,bądź pokazanie w inny sposób o co nam chodzi.

Dziwnie bym się czuła gdyby obcokrajowiec, których w czasie Euro we Wrocławiu nie brakowało :), zamiast próbować zadać pytanie po polsku,angielsku czy w innym języku, podszedłby i pokazał mi to pytanie na planszy... Przecież to zabija całą przyjemność komunikowania z drugim człowiekiem i już od początku tworzy niepotrzebną barierę.

Pomijając całe to nieprzyjemne wrażenie, rozmówki są ŚWIETNE ! Mój egzemplarz jest już troszkę sfatygowany, ponieważ towarzyszył mi w prawie każdym weekendowym wyjeździe do Poznania. Uwielbiam w nich to, ze nie są to typowe zwroty dotyczące tematu np. Mam awarię samochodu tylko początek zdania Przepraszam czy ma Pan/Pani.... i ogromna ilość możliwości dokończenia tego zdania lewarek/przewody rozruchowe/kanister z benzyną/linkę holowniczą/trójkąt ostrzegawczy/klucz do kół itp..

Forma początkowo przewidziana do pokazywania, idealnie sprawdza się do nauki zwrotów :), ponieważ podane mamy prawie wszystkie warianty pytań i odpowiedzi dotyczących wybranego tematu w jednym miejscu.

Rozmówki są bardzo przejrzyste, dzięki indeksowi na okładce można dosłownie w kilka sekund znaleźć to czego szukamy. Gdybym miała zostawić sobie tylko jedne rozmówki z mojej kolekcji, to na bank byłaby to ta pozycja !

Mam nadzieję, ze ktoś doczytał do końca ten bardzo długi post. Chciałam jednak opisać wszystkie odczucia dotyczące tych rozmówek, może komuś pomogą przy decyzji o zakupie- w końcu za tę cenę można mieć już dobry kurs.

Mieliście kontakt z tą serią? Co sądzicie o opisanej metodzie? Chętnie poczytam czy tylko we mnie wzbudza ona takie emocje ;)

Decyzja podjęta- dwa kierunki studiów :)

2012-06-26T15:56:00.001-07:00

Od ponad 3 miesięcy intensywnie zastanawiałam się nad podjęciem dodatkowych studiów do planowanej filologii czeskiej. Na oku miałam kilka pokrewnych kierunków na różnych uczelniach.

Przez wiele tygodni porównywałam programy studiów zaznaczając na kolorowo przedmioty takie same/podobne/różne/ciekawe/ mniej interesujące itp. Nagle na stronie jednej z uczelni przeczytałam informację o planowanym nowym kierunku studiów. Niestety z racji jego nowości, nie mogłam liczyć na uzyskanie jakichkolwiek informacji poza kilkoma ogólnymi zdaniami na temat kierunku. Po dosyć długiej wymianie maili z biurem rekrutacji i otrzymaniem wielu odpowiedzi o treści "Program jest w przygotowaniu, prosimy o cierpliwość" oraz zmianie charakteru upatrzonej przeze mnie specjalizacji na nieco inną, wreszcie dostałam w swoje ręce gotowy program studiów :D.
Czytałam go tysiące razy i przesłałam do członków najbliższej rodziny. Po wspólnych analizach podjęłam ostateczną decyzję i w poniedziałek pobiegłam z dokumentami na uczelnię przez co OD PAŹDZIERNIKA zaczynam studia na kierunku Politologia, specjalność Media i marketing polityczny w trybie niestacjonarnym !

Początkowo myślałam oczywiście o zajęciach w trybie stacjonarnym, jednak stwierdziłam, że nie chcę się na pierwszym roku przejmować pokrywającymi się zajęciami na obu kierunkach ( haha nawet jak studiowałam jeden to mi się zawsze coś pokrywało ;) ). Jeżeli na drugim lub trzecim roku jednak stwierdzę, że dam radę pociągnąć oba dziennie, to postaram się o przeniesienie.

Jedną z decydujących kwestii był także fakt, że przez pierwszy semestr jestem zwolniona z opłat za czesne, ze względu na moje wyniki z matury. Dodatkowo obie uczelnie, na których będę studiować znajdują się w odległości 10 minut spacerkiem od mojego domu, co także nie jest bez znaczenia, bo pamiętam jakim wyczynem było przejechanie przez prawie cały Wrocław z domu na uczelnię z samego rana ;).

Forma zajęć w trybie weekendowym też jest mi już znana i to w wersji "hard" , ponieważ ponad połowa weekendów w tym roku wyglądała u mnie w następujący sposób:-sobota, pobudka 2.30, wyjście z domu na dworzec 3.00, pociąg z Wrocławia do Poznania 3.33, wysiadka w poznaniu 6.37, zajęcia od 8.15 do 16:45, powrót do domu pierwszym pociągiem, pójście spać i na następny dzień powtórka z rozrywki ;). Cieszę się, ze ten etap mam już za sobą, może za jakiś czas będę go wspominać z uśmiechem na twarzy.

Na ten moment jestem pełna entuzjazmu i motywacji, choć pewnie za jakiś czas będę sobie pluła w brodę, że zachciało mi się studiować dwa kierunki, ale oba są moim marzeniem już od jakiegoś czasu i pewnie bym żałowała, gdybym nie zdecydowała się na nie już teraz.

Wiem, że znajdą się osoby, które powiedzą, że nie ma się czym chwalić, że politologia jest nieprzyszłościowa itp., ale ja od dawna mam już pewien plan "na siebie" i chcę w końcu zacząć go realizować, a to jest właśnie pierwszy krok :).

Liczę też, że za dwa tygodnie będę się z wami dzielić informacją o przyjęciu mnie na filologię czeską, no ale wszystko w swoim czasie...

Łacina ?

2012-06-24T23:33:00.000-07:00

Egzamin zawodowy za mną, więc mogę już spokojnie powrócić do blogowania- wyniki dopiero pod koniec sierpnia,także zdążę już o nim zapomnieć ;).
Jednocześnie chciałam powitać wszystkich nowych czytelników i osoby, które odwiedzały mojego bloga, chociaż przez ostatni czas za wiele się na nim nie działo.
Początek lipca i wyniki rekrutacji zbliżają się już wielkimi krokami, dlatego coraz poważniej zaczynam analizować program studiów i zastanawiać się nad poszczególnymi przedmiotami.

Jak na filologię przystało, pierwszy semestr przywita mnie zajęciami z ŁACINY. Gdybym się jednak zdecydowała na filologię indyjską i kulturę Indii byłyby to 4 semestry !
Jeśli chodzi o moją przygodę z łaciną, to nie była ona zbyt długa- także obowiązkowy semestr zajęć, jednak wtedy już na wstępie usłyszałam, że łaciny nauczę się na anatomii a nie na ćwiczeniach z łaciny ;). Z tego względu nauka ograniczyła się tylko do klasycznej pamięciówki- wkuwania nazw anatomicznych po polsku i łacinie...

W szkole średniej także nie miałam przyjemności zapoznać się z tym językiem, chociaż wiem, że wiele szkół prowadzi takie zajęcia na profilach biologiczno-chemicznych czy historycznych. Podobno moja szkoła także
oferowała lekcje łaciny- niestety ja chodząc do niej przez 6 lat nie miałam przyjemności poznać nauczyciela od łaciny- z rosyjkim była identyczna sytuacja ;)

Na swojej półce posiadam jedynie dwie książki ( starsze i nowsze wydanie), z których korzystała moja uczelnia oraz kurs Edgarda, który zakupiłam bardzo dawno temu, kiedy dostałam się na poprzednie studia i miałam ambitny plan, aby zapoznać się przynajmniej z podstawami ;). Niestety kurs wylądował na półce i przyznam się szczerze, że po rozpakowaniu nie zaglądnęłam do niego ani razu, dlatego nie mogę nawet powiedzieć, co w nim dokładnie jest :/. Możliwe, że w te wakacje wreszcie zapoznam się z jego zawartością, chociaż nie wydaje mi się, abym z niego wiele wyniosła.

Wiem, że wśród moich czytelników są osoby, które już miały do czynienia z łaciną na studiach filologicznych i mogą się podzielić wrażeniami :). Polecacie może jakieś ciekawe książki lub macie sposób jak ugryźć łacinę? Jak wspominacie zajęcia z łaciny na studiach? Coś jeszcze pamiętacie czy może był to tylko jeden z przedmiotów do zaliczenia?

Aktualności

2012-06-05T13:53:00.000-07:00

Jako, że 18 i 19 czerwca to dni, w których zmagać się będę z egzaminem zawodowym, do którego się aktualnie przygotowuję, postanowiłam w ramach przerwy w nauce napisać kilka słów o tym ,co się u mnie dzieje.
1.Rekrutacja na studia: z racji tego, ze rejestracja na studia na UWr rozpoczęła się już 1 czerwca, jestem już zarejestrowana na filologię czeską, a po cichu rozmyślam nad fil.indyjską i kulturą Indii, ale mam jeszcze trochę czasu na ostateczną decyzję. Jednocześnie czekam na program drugich studiów, które mam w planach. Pozostanie mi teraz tylko załatwienie wszystkich formalności z poprzednią uczelnią i odzyskanie dokumentów ;).
2.Czeski: Czeski ma się dobrze. Zajęcia dodatkowe skończę prawdopodobnie z początkiem lipca. Na ten moment zapoznaję się z książką firmy Edgard na poziomie średnio zaawansowanym i jestem z niej bardzo zadowolona. W ramach podtrzymania motywacji czytam książkę "Obrazki z Czech" wrocławskiej dziennikarki, która przez 9 lat mieszkała w Pradze. Lektura po czesku idzie całkiem dobrze, liczba książek do przeczytania stale wzrasta. W czasie wakacji mam zamiar spędzić około 5 dni w Pradze, termin jeszcze do ustalenia.
3.Angielski: Jak wspominałam w jednym z poprzednich postów, staram się wrócić do dawnego poziomu z angielskiego. Maltretuję fiszki, oglądam filmiki na youtube, w planach mam serial w oryginale. Udało mi się także upolować dzisiaj w bibliotece na wyprzedaży za 3zł angielską książkę beletrystyczną, wprost idealną do takiego niezobowiązującego czytania. Jednocześnie zaopatrzyłam się w kilka ebook'ów do zgrania na mój czytnik, ale o tym za chwilę.
4.Hindi: Tak dobrze przeczytaliście, chyba już dojrzałam do tego momentu, aby moje materiały do hindi przestały jedynie zdobić półkę i faktycznie posłużyły do tego, do czego zostały stworzone :) postaram się napisać o tym osobny post, może kogoś zainteresuje.
5.Słowacki: Do słowackiego udało mi się zdobyć kilka interesujących książek, jednam staram się go nieco trzymać na dystans, aby nie namieszał w moim czeskim :). Chciałabym w tym roku w miarę możliwości wybrać się do Bratysławy, zobaczymy co z tego wyjdzie.
6.Rosyjski: Jakiś czas temu wpadłam na szatański pomysł, aby wybrać się na wakacyjny kurs rosyjskiego, aby ugruntować i usystematyzować to czego nauczyłam się sama. Od rosyjskiego nie ucieknę ( i nie chcę uciekać !), ponieważ na studiach będzie moim drugim językiem słowiańskim- o ile znowu nie zacznę myśleć o ukraińskim ;). W ostatnim czasie wciąż słucham rosyjskiego radia, niekoniecznie z własnej woli ;), mój chłopak lubi słuchać rosyjskiej muzyki podczas pracy przy komputerze, ale nie narzekam, bo także ją bardzo lubię. W tym roku, tak samo jak w poprzednim wybieramy się na Festiwal Piosenki Rosyjskiej w Zielonej Górze!
7.Książki: Ogólnie w przeciągu ostatniego miesiąca przeczytałam mnóstwo książek! Główną przyczyną tego był chyba fakt, ze nałożyły mi się zamówienia na wszystkie tytuły w bibliotece, nawet te sprzed miesiąca i wcześniej. Jestem z tego powodu bardzo zadowolona, bo uwielbiam czytać i jednocześnie lubię to uczucie, kiedy oddaję do biblioteki przeczytaną książkę, a nie taką która jedynie przez jakiś czas przyozdobiła moją półkę i z braku czasu nie zaglądnęłam nawet do niej.
8.CZYTNIK: Jako, ze w piątek obchodziliśmy dzień dziecka, mój tato postanowił mi zrobić prezent i sprezentować mi wybrany przeze mnie czytnik. Wybrałam model dostępny w jednej z sieci sklepów RTV i wszystko byłoby niby ok, gdyby nie fakt, że zakup tego czytnika wiązał się z naprawdę nieprzyjemną sytuacją w sklepie, wynikającą z delikatnie mówiąc złego wychowania personelu.... Skutkiem tego czytnik zakupiony został ostatecznie w innym sklepie. Myślałam, że fatum jakie prześladowało to urządzenie od samego początku już się skończyło, niestety czytnik po wgraniu próbnych 3 ebooków i jednokrotnym włączeniu wyłączył się na AMEN. Przestał reagować na jakiekolwiek próby włączenia czy podłączenia go do komputera. Jak widać nie nacieszyłam się, gdyż zaraz potem wrócił do sklepu i został wysłany do wymiany. Pozostaje mi czekać na nowy nawet do miesiąca , jak zostałam poinformowana :( . Wszystkie ściągnięte ebooki utknęły na moim laptopie...

Zastanawiam się czy napisałam już wszystko co chciałam wam przekazać, jeśli nie to napiszę o tym w następnym poście, a teraz wracam do nauki i DO USŁYSZENIA !

Czytanie w języku obcym- pierwsza książka po czesku

2012-05-26T05:58:00.000-07:00

Tak jak wspominałam w jednym z poprzednich postów, zdecydowałam się na lekturę pierwszej książki w oryginale po czesku. Wiem, że niektórzy mogą to uznać za porywanie się z motyką na słońce, ale przyznam, że jestem już szczerze znudzona czytaniem dialogów, które w każdej książce brzmią podobnie czy historii rodziny Nowaków i ich psa…

W pewnym momencie stwierdziłam, ze moje słownictwo zaczyna być coraz bardziej ograniczać się do podręcznikowych zwrotów, a w czytanych przeze mnie tekstach pojawiają się wciąż te same słowa. Niestety brak materiałów na poziomie wyższym niż podstawowy zaczął mnie bardzo demotywować, bo ileż można czytać rozmów typu „Jak się masz? Mam się dobrze. Ile masz lat? Mam 15 lat i uczę się angielskiego i czeskiego, moja mama jest lekarzem i pracuje w szpitalu”. Rozgoryczona tym faktem postanowiłam sięgnąć po książkę pt. „Román pro ženy” jednego z najbardziej znanych czeskich autorów jakim jest Michal Viewegh.

Dlaczego akurat ta książka?

Przede wszystkim jest to pierwsza książka wyżej wymienionego autora, którą zakupiłam i przeczytałam w języku polskim. Pokazywałam ją Wam nawet przy okazji moich zakupów w księgarni „Dedalus”. Na moje szczęście zaraz po przeczytaniu polskiego przekładu, udało mi się wylicytować na allegro jej oryginalną wersję.

Co ciekawe początkowo pozycja ta ukazała się na naszym rynku pod tytułem, który jest dokładnym tłumaczeniem tytułu oryginalnego czyli „Powieść dla kobiet”, jednak po premierze filmu „Mężczyzna idealny”, który powstał na podstawie tej książki, jej tytuł także zmieniono. Aktualnie w księgarniach znajdziemy tę samą książkę w dwóch wcieleniach ;).

Zdecydowałam się na lekturę tej książki także przez to, że jest ona podzielona na krótkie rozdziały, które także dzielą się na jeszcze mniejsze, ponumerowane części. Dzięki temu łatwiej mi wyznaczyć sobie konkretny fragment do przeczytania i przetłumaczenia na dany dzień. Słownictwo nie jest jakoś szczególnie zaawansowane, chociaż już zdarzyło mi się spędzić dobrą chwilę ze słownikami w poszukiwaniu zwrotu, który okazał się w tłumaczeniu- „subtelną zmarszczką” i zbyt wiele do fabuły nie wnosił ;).

Podczas lektury książki wspomagam się głównie słownikiem czesko-polskim, który upolowałam na allegro za grosze. Słownik pomimo tego, że ma już swoje lata, sprawdza się idealnie. Jego ogromnym plusem jest wielkość-mogę go wziąć ze sobą wszędzie, w przeciwieństwie do kobyły z Wiedzy Powszechnej autorstwa Pana M.Basaja- słownik znakomity, ale niestety jego rozmiar i waga całkowicie wykluczają jakikolwiek transport.

Kiedy uda mi się już uporać z „Powieścią dla kobiet” w kolejce czekają kolejne pozycje po czesku z mojej biblioteczki.

Teraz pytanie do Was? Czytacie książki w oryginale? Macie na to jakiś sprawdzony sposób? Tłumaczycie w trakcie lektury czy wypisujecie zwroty na kartkę i dopiero po jakimś czasie je tłumaczycie? Z racji tego, że to moja pierwsza książka, którą czytam w obcym języku, dopiero testuję wszystkie sposoby i szukam tego najskuteczniejszego i najwygodniejszego. Chętnie dowiem się jak to u Was wygląda.

Wymiana z Natalie - Fiszki Słownictwo 4 i 5

2012-05-22T08:51:00.001-07:00

Jakiś czas temu Natalie z bloga Language Sport umieściła post pod tytułem "Propozycja". Zaciekawiona postanowiłam sprawdzić na czym miałaby polegać owa propozycja. Kiedy tylko zauważyłam załączony obrazek na mojej twarzy pojawił się uśmiech.

Natalie w swoim poście informowała, że jakiś czas temu zakupiła dwa duże opakowania fiszek "Słownictwo 4 i 5". Niestety nauka słówek przy pomocy fiszek całkowicie jej nie odpowiada i z miłą chęcią się ich pozbędzie w zamian za dwie książki w języku polskim.

Po przeczytaniu tego posta stwierdziłam, że Natalie chyba spadła mi z nieba, bo już od jakiegoś czasu planowałam porządną powtórkę z angielskiego, ponieważ mój poziom B2/C1 już po dość długiej przerwie znacznie się obniżył :(. Z racji tego, że gramatykę nadal całkiem dobrze pamiętam, a moją udręką są słówka, które powoli zaczynają mi się ulatniać z pamięci, stwierdziłam, że napiszę do Natalie w tej sprawie.

Po krótkiej wymianie maili i uzgodnieniu szczegółów, wysłałam swoja przesyłkę. Po kilku dniach do moich drzwi zapukał listonosz z dwiema paczkami. W taki oto sposób stałam się posiadaczką tych oto fiszek:

O tym,że jest to moja ulubiona metoda nauki słownictwa już nie będę powtarzać ;), dlatego jestem bardzo zadowolona, że nadarzyła mi się taka okazja. W ramach mojej powtórki z angielskiego postanowiłam przerobić oba poziomy w wakacje.
Jeśli uda mi się zrobić to wcześniej, zaopatrzę się także w 3 i 6 część z tej serii. Dodatkowo postaram się szybko powtórzyć fiszki z mojego "magicznego kartonu po butach" ;).
Za mną już okolo 100 fiszek z czwartego pudełka.

W czasie nauki zrodził się w mojej głowie pomysł zrobienia w przyszłości certyfikatu FCE lub najlepszym przypadku CAE, ale nad tym muszę się jeszcze poważniej zastanowić.

Z tego miejsca dziękuję Natalie za udaną wymiankę i mam nadzieję, że książki przypadły Ci do gustu.

Seria Nie gryzie! + kilka informacji :)

2012-05-18T07:58:00.001-07:00

Przyznam szczerze, że zbliżający się wielkimi krokami termin mojego egzaminu zawodowego oraz wszelkie zaliczenia i egzaminy skutecznie zniechęcają mnie do nauki języków obcych....
Kiedy okazuje się, ze więcej czasu spędziłam nad fiszkami i czytaniem czeskich stron internetowych, mam ogromne wyrzuty sumienia, że "olewam" to co aktualnie jest najważniejsze. Pocieszam się, że za nieco ponad miesiąc będę już całkowicie wolna i nic nie będzie już odciągało mnie od największego hobby.

W czasie mojej nauki do zaliczenia z Radiologii (gdybym tylko wiedziała czego dokładnie się uczyć ;) toż to studnia bez dna ) otrzymałam maila od bardzo miłej Pani Justyny ze znanego już wszystkim Wydawnictwa Edgard z zapytaniem czy mogłabym na swoim blogu umieścić informację o serii Nie gryzie!. Z racji tego, że w serii tej pojawiły się pozycje do języków, które w tym momencie są poza obszarem moich zainteresowań ( poza Ukraińskim, którego nigdy nie mogłam spotkać w księgarniach) nigdy nie miałam styczności z tą serią.

Stwierdziłam, ze napisanie o tych książkach to dobra okazja do poznania waszej opinii o nich, a dodatkowo pojawiła się propozycja zorganizowania konkursu dla was, co uznałam za świetny pomysł- ale to już pewnie po moich "dniach prawdy" w czerwcu ;).

W materiałach prasowych znajdziemy informację, że :

"W serii Nie gryzie! ukazały się książki do nauki 11 języków: angielskiego, chińskiego, duńskiego, japońskiego, niderlandzkiego, norweskiego, portugalskiego, tureckiego, ukraińskiego, włoskiego oraz polskiego dla obcokrajowców."

Z wyczytanych informacji wynika, że materiały te są przeznaczone dla osób początkujących i pozwala na zapoznanie się z podstawami języka na poziomie komunikatywnym. Myślę, że dużym plusem serii może być fakt, że znajdują się w niej pozycje do języków, które zwykle są pomijane przez wiele wydawnictw.

Najbardziej interesuje mnie to jak bardzo pomocne mogłyby być książki z tej serii poświęcone językom azjatyckim : chińskiemu i japońskiemu i czy z ich pomocą można faktycznie osiągnąć poziom komunikatywny chociaż w minimalnym stopniu ;).

Co do samej treści to w opisie wymieniane są kolejno : najpopularniejsze zagadnienia, krótkie dialogi i teksty z tłumaczeniem, gramatyka w pigułce, niezbędne słownictwo, ciekawostki o kulturze, zadania podsumowujące, zbiorczy słownik oraz mini słowniczki na marginesach

Czy ktoś z was miał już kontakt z tą serią? Który język by was najbardziej interesował? Ja w najbliższym czasie planuję zapoznać się z pozycją do Ukraińskiego, który powoli zaczyna u mnie dominować nad rosyjskim m.in. ze względu na programy w tym języku, które ostatnio oglądam w tv ( ku mojemu zdziwieniu w zrozumieniu bardzo pomaga mi moja znajomość czeskiego !).

"Naturalna nauka języka" David Snopek

2012-05-11T05:47:00.000-07:00

Przesympatycznego Amerykanina, nagrywającego filmy o swojej nauce języka polskiego (kamerą interrrrrrrnetową oczywiście ;) ) zna już chyba każdy językoman.

David przez ostatni czas ciężko pracował nad ebookiem, który od wczoraj dostępny jest także w wersji polskiej ! Książka jest całkowicie darmowa, David prosi jedynie o zasubskrybowanie jego bloga. Ebook dostępny jest w formacie pdf, epub oraz mobi , dzięki czemu właściciele readerów będą mogli cieszyć się nim na swoich urządzeniach :). Szczegóły w filmiku poniżej:

Ja w tej chwili zasiadam do lektury :)

Urodzinowe przemyślenia

2012-04-29T12:41:00.000-07:00

Dzisiejszy post będzie raczej refleksyjny i niezwiązany ściśle z nauką języków obcych. W ostatnim czasie prowadzenie bloga zeszło nieco na dalszy plan, a kwiecień był miesiącem przemyśleń na temat mojej przyszłości. Dziś kończę 21 lat i mam nadzieję, że najbliższy rok będzie dla mnie pomyślny i wreszcie spełnią się moje wszystkie, nawet i te ciche marzenia.

Przyszły tydzień, zapewne bardzo nerwowy dla wielu naszych „blogowych” maturzystów ( pamiętam o was wszystkich i będę trzymać kciuki ;)). Ja swoją maturę wspominam bardzo miło, jednak patrząc na wszystko z perspektywy dwóch lat, nigdy bym nie przypuszczała, że znajdę się w tym miejscu. Za mną dwa nieudane wybory kierunku studiów, przede mną trzeci- mam nadzieję, że ostatni. Początkowo sama nie traktowałam poważnie pomysłu na studiowanie filologii czeskiej i najtrudniej i było przyznać się przed samą sobą, że kierunek tak różny od moich wcześniejszych wyborów jest tym właściwym. Teraz już z pełnym przekonaniem mogę powiedzieć, ze moim celem jest to, aby w lipcu znaleźć się na liście osób przyjętych na ten kierunek J.

Gdzieś z oddali słyszę też głos, który wola coś na temat filologii indyjskiej i kultury Indii, ale ten kierunek pozostanie chyba jednak wyłącznie w strefie marzeń.

Jednocześnie poważnie myślę o rozpoczęciu drugiego kierunku w trybie zaocznym, ale chcę by była to decyzja przemyślana w 100%, dlatego z podjęciem ostatecznej decyzji wstrzymam się do czasu otrzymania szczegółowego programu studiów- na szczęście mam jeszcze dużo czasu.

Kwiecień upłynął mi pod znakiem nadrabiania zaległości czytelniczych i regularnych odwiedzin w bibliotece miejskiej. Czytam książki, które już od jakiegoś czasu znajdowały się na liście pozycji do przeczytania i już spora część na mną.

Mój czeski ma się dobrze, zajęcia pomimo początkowych komplikacji odbywają się regularnie a ja szykuję się do lektury pierwszej książki po czesku. Obiecuję post na temat nowych materiałów.

Wiem, że teraz powinnam najbardziej skupić się do nauki na egzamin zawodowy, który czeka mnie w czerwcu, jednak tak piękna pogoda strasznie mnie rozleniwia … ;).

Jak spędzacie weekend majowy? Maturzyści, którego przedmiotu boicie się najbardziej? Decyzje o wyborze kierunku już podjęte?

Zakazany owoc- język słowacki

2012-04-03T15:52:00.000-07:00

Ahoj!

Po dłuższej przerwie wracam do Was z nowym postem dotyczącym mojej drugiej miłości po czeskim, jaką jest język słowacki.

Moja przygoda z tym językiem jest dosyć krótka, ale już widać pierwsze rezultaty tego burzliwego romansu ;).

Językiem słowackim nigdy jakoś szczególnie się nie interesowałam. Przyznam szczerze, że moja wiedza na temat słowackiego była znikoma, nigdy też nie byłam na Słowacji. Trudno jednak uczyć się czeskiego i uniknąć w poważniejszych opracowaniach porównań do słowackiego, zatem z czystej ciekawości zaczęłam interesować się tym językiem. Początkowo były to raczej ciche podchody, aniżeli poważniejsza nauka. Wspomniałam nawet o swoich zamiarach w jednym z grudniowych postów i ku mojemu zaskoczeniu w jednym z komentarzy pod postem otrzymałam od Meydora masę pomocnych linków (Meydor pozdrawiam Cię serdecznie jeśli jeszcze mnie czytasz ;) ) i powoli moja nauka zaczynała mieć ręce i nogi. Od samego początku słyszałam jednak, że w żadnym wypadku nie powinnam zabierać się za słowacki dopóki mój czeski nie będzie biegły, bo podobieństwo tych języków jest tak ogromne, że NA PEWNO mi się będą mylić ! Początkowo słuchałam tych rad i uważałam słowacki za "zakazany owoc", po który będę mogła sięgnąć po osiągnięciu najwyższego stopnia wtajemniczenia w czeskim. Po jakimś czasie ciekawość jednak zwyciężyła, więc postanowiłam zaryzykować i nie żałuję!

Od czego zaczęłam swoją naukę?

Znając moje „zbierackie zapędy” na wstępie obiecałam sobie, że nie pobiegnę w dzikim szale do najbliższej księgarni w celu wykupienia wszelkich znalezionych tam rozmówek polsko-słowackich, kursów czy słowników, jakie tylko wpadną mi w ręce. Jedyne na co sobie pozwoliłam to zakup materiałów na allegro, jeżeli znajdę KORZYSTNĄ aukcję. Jednak na szczęście dla mojego budżetu, a nieszczęście dla perspektywy dalszej nauki, sprawa z materiałami jest równie beznadziejna jak w przypadku czeskiego. Postanowiłam więc, że pozostanę przy materiałach internetowych.

Co mogę polecić na początek?

Portal : http://slovake.eu/pl/ !!!!!

Zdołał przekonać do siebie nawet mnie, osobę, która nie przepada za portalami do nauki języków typu busuu czy lifemocha. Urzekł mnie swoją prostotą i klarownością. Nikt nie obiecuje nam cudów, portal służy do zapoznania z podstawami języka i zainteresowania użytkowników Słowacją i jej kulturą.

Następnym krokiem jaki wykonałam na swojej drodze do poznania podstaw języka było zapisanie się na mailingowy kurs podstaw słowackiego na portalu porteuropa.eu (odnoszę wrażenie, ze autor z bliżej nieznanej mi przyczyny nie lubi Czechów, a szkoda ), gdzie co kilka dni otrzymywałam krótką lekcję ze słowniczkiem i kilkoma ciekawymi informacjami na temat naszych sąsiadów. „Kurs” składał się z 10 lekcji, dalsze lekcje pojawią się jak autor zgromadzi dodatkowe fundusze. Obiecałam sobie, ze każdą lekcję przepiszę w całości, wraz z dialogami do osobnego zeszytu- w przeciwnym razie zostałyby one pochłonięte przez moją zaspamowaną skrzynkę mailową i subskrypcja nie miałaby większego sensu.

Po otrzymaniu ostatniego maila byłam trochę zawiedziona jego szybkim końcem, dlatego postanowiłam pójść za impulsem i zakupiłam ebooka „Język Słowacki dla początkujących” , którego autorem jest redaktor wyżej wymienionego portalu. Wydatek 5zł nie był dla mnie szczególnym obciążeniem, dlatego postanowiłam zaryzykować. Z treścią „książki” jeszcze się nie zapoznałam, ponieważ postanowiłam sobie ją wydrukować podczas mojej najbliższej wizyty w domu- nie lubię korzystać z publikacji jakie mam na komputerze, a na własnego Kindla jeszcze mnie nie stać L.

Jakie są moje ogólne wrażenia z nauki słowackiego?

Jest to dla mnie bardzo ciekawy język, który za każdym razem zaskakuje mnie czymś innym. Pierwsze wrażenie? Brzmi to jakby Polak chciał coś powiedzieć po czesku, znał trochę słów, ale ciągle myślał po polsku.

Słowacki o wiele bardziej podobny do polskiego niż czeski i nazwałabym go takim językiem pośrednim- tak samo jak ukraiński jako ogniwo pomiędzy rosyjskim a polskim. Oczywiście jest mi ciężko z tego powodu, że wszystko „zczeszczam” i ten mój słowacki to tak naprawdę trochę dziwny twór. Na szczęście na ten moment nie zamierzam osiągnąć poziomu wyższego niż A2, a moim głównym celem jest nadal CZESKI, ale jest to dla mnie miła odskocznia, kiedy mam ochotę się trochę pośmiać z tego jak można przeinaczyć znane mi już czeskie słowo ;)….

Na ten moment planuję jedynie zakup słownika Wiedzy Powszechnej i dokładniejsze zapoznanie się z kursem Edgarda, który jest w moim posiadaniu od kilku dni.

Oczywiście nadal pamiętam o obiecanym poście dot. moich materiałów do rosyjskiego, jednak na ten moment nie mam jak ich wszystkich sfotografować, więc muszę notkę odłożyć na później.

Brakowało mi blogspota podczas mojej nieobecności. Napiszcie proszę, co tam u was nowego w językowym świecie. Może ktoś ma też jakieś doświadczenia ze słowackim? Znacie jakieś ciekawe linki bądź materiały?

Sposób na "Blondynkę na językach" Beaty Pawlikowskiej

2012-03-19T08:27:00.001-07:00

Jak się jednak okazało post dotyczący moich materiałów do nauki rosyjskiego będzie ode mnie wymagał troszkę większego zaangażowania, więc dziś postanowiłam poruszyć inny, nurtujący mnie temat.

Na książkę „Blondynka na językach” czekałam na długo przed jej premierą, która miała miejsce 1,5 roku temu. Kiedy tylko na stronie empiku pojawiła się zapowiedź, szukałam wszelkich informacji na temat nowej pozycji Pani Pawlikowskiej. Opis wydawał się niezwykle kuszący, a osoba Beaty Pawlikowskiej, podróżniczki z wieloletnim doświadczeniem, bardzo wiarygodna w kwestii nauki języków obcych. Podczas wizyt w Empiku zawsze wypatrywałam nowej książki, jednak premiera się opóźniała. Pewnego dnia z ciekawości wstąpiłam do jednej z poznańskich księgarni w poszukiwaniu całkowicie innej pozycji. Z przyzwyczajenia podeszłam także do półki z książkami do nauki języków. Jakież było moje zdumienie, kiedy zobaczyłam „Blondynkę na językach”. Niestety książka była zafoliowana, więc nie mogłam zapoznać się z zawartością. Był to jednak jeden z tych dni, kiedy miałam niezbyt dobry humor i zakup nowej książki wydawał się dobrym pomysłem na poprawę samopoczucia. W planach miałam jeszcze kurs z j. rosyjskiego, ale zaryzykowałam i w ciemno zakupiłam książkę Pawlikowskiej.

Dzień był bardzo deszczowy, więc z treścią zapoznałam się dopiero będąc w domu. Z przerażeniem otworzyłam książkę i od razu pożałowałam swojego zakupu. Skusiłam się na wersję Angielski USA i szczerze przyznam, że oczekiwałam „cudów”. Niestety, gdy zobaczyłam suche zdania na poziomie początkującym i zapoznałam się z „metodą” jaką proponuje nam Pani Pawlikowska byłam załamana. Książka wylądowała wciśnięta na regale, głęboko pomiędzy zapomnianymi książkami….

Kolejne spotkanie z „Blondynką na językach” miałam w okolicy lata zeszłego roku, kiedy te książki do języków zawitały do Biedronki w całkiem przystępnej cenie 9,90zł za sztukę Sama nie wiem dlaczego, ale spoglądnęłam wtedy na nie łaskawszym okiem i zdecydowałam się na pozycję do włoskiego, a od mojego lubego dostałam „blondynkę” do niemieckiego. Oczywiście pełna entuzjazmu i planów na przyszłość szybko zapoznałam się z obiema książkami, ale tylko na tym poprzestałam….

Aktualnie „Blondynkę na językach” widuję w hurtowych ilościach w księgarniach z tanimi książkami, więc jak widać nie tylko mi nie przypadła ona do gustu. Postanowiłam jej jednak dać drugą szansę i nie skreślać całkowicie- w końcu skoro już je mam, to czemu nie skorzystać?

Tutaj pojawia się pytanie do was: Czy ktoś z Was ma może jakiś własny sposób nauki z tej książki? Może ktoś ma do zaproponowania własną metodę? Spotkaliście się już z ta pozycją?

Czekam na wszelkie sugestie i pomysły jak podejść blondynkę ;) !

Klejki-sposób na urozmaicenie nauki słówek?

2012-03-14T07:43:00.002-07:00

Czym właściwie są Klejki?

Są to naklejki niedużego formatu zawierające słówka opisujące przedmioty z naszego najbliższego otoczenia w języku, którego się uczymy.

Pomysł z założenia jest bardzo ciekawy- umieszczamy naklejki na przedmiotach codziennego użytku i przy korzystaniu z nich i spoglądaniu na naklejkę uczymy się słówek. Po tygodniu nauki sprawdzamy postępy, podpisując przedmioty w dołączonej książeczce. Jeżeli słówko pamiętamy i bezbłędnie podpisaliśmy rysunek- odklejamy naklejkę i zostawiamy jedynie te, z którymi nadal mamy problem. Po tygodniu czynność powtarzamy, aż do momentu kiedy pozbędziemy się wszystkich klejek.

Jak to się przedstawia u mnie?

Klejki zakupiłam już ponad rok temu, kiedy intensywnie uczyłam się języka rosyjskiego. Podczas jednej z wizyt w Empiku zobaczyłam je na półce i uznałam, że może to być element, który urozmaici moją naukę słówek z rosyjskiego. Kosztowały około 12zł, więc zaryzykowałam.

Niestety w praktyce wyszło z tym troszkę inaczej. Wynajmowałam wtedy z chłopakiem pokój w mieszkaniu studenckim, gdzie ilość mebli ograniczona była do minimum. Nie mogłam także liczyć na wyrozumiałość współlokatorów, także obklejanie mebli/przedmiotów poza naszym pokojem nie wchodziło w grę. Pudełko z klejkami z języka rosyjskiego liczy sobie 96 naklejek, więc uznałam za bezsensowne użycie zaledwie kilku do obklejenia przedmiotów znajdujących się tylko w naszym pokoju, a klejki miały poczekać na lepsze czasy.

Na szczęście nie mieszkam już w tamtym miejscu i jestem teraz „na swoim” , więc nie muszę nikogo pytać o zgodę na przyklejanie naklejek ;). Z racji tego, że po roku przerwy powracam ostro do nauki rosyjskiego postanowiłam na nowo zapoznać się z klejkami. Jedyny problem jaki zaistniał to to, że Klejki mi się gdzieś zapodziały ! W czasie przeprowadzki wcisnęłam je gdzieś głęboko, więc odnalezienie ich zajęło mi trochę czasu. Na szczęście odnalazły się schowane pod słownikami i rozmówkami J. Z racji tego, że już je mam, pomyślałam, że to dobry moment na to, żeby ich użyć.

Pamiętam, że w podobny sposób podstawowych słówek uczyła się moja koleżanka, która musiała nadrobić zaległości z niemieckiego tylko, że robiła sama takie klejki z karteczek samoprzylepnych. Znajoma mi studentka filologii angielskiej proponowała mi kiedyś przyklejanie słówek na lustro i przyglądanie się im m.in. podczas mycia zębów. Ja chyba jednak wolę gotowe naklejki od karteczek samoprzylepnych, które potem nie wyglądają zbyt estetycznie, wyginają się i odklejają. Dodatkowym plusem jest to, że klejki nie zostawiają śladów po kleju i można je bez problemu odkleić.

Wiem, że Klejki dostępne są w kilku językach: hiszpańskim, niemieckim, angielskim, włoskim, francuskim i japońskim- szczególnie ciekawa jestem jak sprawdzają się te japońskie :D.

Zobaczymy czy klejki przypadną mi do gustu czy jednak pozostanę jedynie przy fiszkach.

Czy ktoś z was posiada już może klejki? A może robicie je sami? Co sądzicie o takim sposobie urozmaicania nauki?

P.S. W następnym poście postaram się zebrać i pokazać Wam moje wszystkie materiały do rosyjskiego J.

Fiszki "Słownictwo 1 język rosyjski" wydawnictwo Cztery Głowy

2012-03-06T08:37:00.000-08:00

Witam wszystkich po dłuższej przerwie. Ostatnio trochę zaniedbałam bloga, ale na szczęście nie wiąże się to z zaniedbaniem nauki języków J.Powracam do Was z tematem, który może zainteresować osoby, których największą bolączką jest nauka słówek.

Czytelnicy mojego bloga pewnie już od dawna wiedzą, że jestem zdecydowaną zwolenniczką korzystania z fiszek przy nauce języka obcego. Szczególnie zawsze podkreślam skuteczność tych, które zrobiliśmy sami. Jeśli chodzi o moje fiszki z czeskiego, od początku byłam poniekąd „zmuszona” robić je samodzielnie, ponieważ na naszym rynku nie są dostępne kartoniki ze słownictwem w tym języku. Tak samo wygląda sytuacja z językiem słowackim. W obu przypadkach słownictwo, które umieszczam na fiszkach wybieram sama i zajmuje mi to naprawdę sporo czasu. No i właśnie w tym tkwi największy problem. O ile osoba, która uczy się systematycznie jednego/dwóch języków i jako dodatkową pomoc wykorzystuje własnoręcznie robione kartoniki, jest w stanie z sukcesem stosować tę metodę; o tyle ktoś, kto uczy się większej ilości języków, raczej nie zdoła wytrwać w systematyczności.

Aktualnie systematycznie uczę się czeskiego i słowackiego (o tym drugim wspomnę w następnej notce) oraz staram się uzupełnić wolny czas o pogłębianie wiedzy z rosyjskiego i angielskiego. Gdybym chciała stosować jedynie własne fiszki, to moja doba musiałaby trwać przynajmniej o kilka godzin dłużej. Poza tym nie wiem, czy po tygodniu ciągłego wypisywania fiszek miałabym jeszcze kiedykolwiek ochotę powrócić do tej metody.

Lekarstwem na moje bolączki okazały się fiszki Słownictwo 1 z języka rosyjskiego, które otrzymałam od Wydawnictwa Cztery Głowy na początku stycznia w celu zrecenzowania. Początkowo byłam do nich nastawiona sceptycznie. Miałam już sporą kolekcję fiszek do języka angielskiego, które zakupiłam jakieś 7 lat temu i uczyłam się z nich przez krótki czas, a potem wylądowały w kartonie po butach i zamieszkały gdzieś na dnie szafki w moim rodzinnym domu. Posiadałam także dwa małe kartoniki z czasownikami z rosyjskiego, podzieliły jednak los fiszek do angielskiego.

Jak się jednak okazało, moje znudzenie gotowymi fiszkami wynikało z mojej winy. W mojej kolekcji znajdowały się małe pudełka zawierające po 100 kartoników. Zabierając się za naukę uznawałam, że „tak małą” liczbę słów powinnam opanować w dzień, może dwa. Byłam wtedy o wiele młodsza, niezbyt zaznajomiona z metodami skutecznej nauki języków obcych i naukę słówek z fiszek traktowałam podobnie jak naukę listy słówek na sprawdzian, z tą różnicą, że tutaj była ona „pocięta”. Z takim podejściem już po tygodniu nie pamiętałam 90% „nauczonych” słówek i mój entuzjazm zmalał do zera, a fiszki zostały rzucone w kąt.

Do nauki słówek powróciłam, po zakupie książki „Naucz się uczyć”, do której dodany był Memobox, który zmienił moje podejście i uświadomił mi, jak bardzo ważne są regularne powtórki. Gdybym już na początku swojej przygody z fiszkami zakupiła duży zestaw fiszek, do którego dodawany jest zawsze Memobox, a nie mały, to pewnie moja nauka zakończyłaby się inaczej.

Dopiero niedawno zrozumiałam, że niesłusznie obwiniałam gotowe fiszki za swoją porażkę ! To ja źle z nich korzystałam. Teraz wygląda to zupełnie inaczej.

Seria „Słownictwo” z języka rosyjskiego składa się z dwóch zestawów kartoników, które zawierają słownictwo na poziomie A1 oraz A2. Każde pudełko to 1100 kartoników, co daje łącznie 2400 haseł w pudełku Słownictwo 1. Do każdego zestawu dołączony jest Memobox oraz bardzo przydatne etui na fiszki, które chcemy zabrać ze sobą. W jednym z postów dotyczącym fiszek wspominałam, że do tego celu używam etui na wizytówki, ale niestety na dłuższą metę sposób ten się nie sprawdził- jedno etui miało ostre krawędzie, przez co porysowało mi brzydko fiszki L a to niewybaczalne; drugie etui nie było przygotowane na to, że będzie musiało pomieścić taką ilość fiszek, przez co się brzydko rozciągnęło.

Jeśli chodzi o same kartoniki, to znajdziemy tam słownictwo z wielu kategorii dot. życia codziennego np. charakter, czas, rodzina, uczucia, rośliny, wygląd, podróże, pogoda, higiena itd. Zasada jest prosta- możemy uczyć się kategorii w dowolnej kolejności, jednak zalecane jest, aby słówek w obrębie kategorii uczyć się po kolei. W pudełku znajdziemy przydatne przekładki, dzięki czemu możemy rozdzielić kategorie tematyczne.

Jeśli chodzi o moje odczucia, to jestem tym pudełkiem zachwycona. Wybieram interesującą mnie w danej chwili kategorię, sięgam po 20, maksymalnie 25 kartoników i staram się ich nauczyć podczas jednej sesji. Nie robię tego codziennie, ale staram się w miarę regularnie 3 razy w tygodniu. Ogromnym plusem jest fakt, że słownictwo zostało dobrane przez profesjonalistów, więc odpada nam problem nauki zbędnego na początek słownictwa, co niestety mi sie zdarza w przypadku języka czeskiego, kiedy tworzę fiszki na podstawie jakiegoś tekstu. Dzięki temu, że nie muszę sama ich wypisywać oraz szukać słownictwa, mogę uczyć się rosyjskiego regularnie, nawet wtedy gdy nie mam zbyt wiele czasu. Jeśli interesuje nas kto pracował nad fiszkami w danym języku, możemy to bez problemu sprawdzić na stronie www.fiszki.pl . Uważam, że zakup takiego pudełka ze słownictwem jest świetnym pomysłem w przypadku osób, które dopiero rozpoczynają naukę języka i w zasadzie nie wiedzą od czego zacząć, dla osób uczących się języka na kursie i potrzebują wspomagacza, dla wszystkich, którzy lubią naukę słówek z fiszek, ale po prostu nie mają czasu tworzyć ich samemu. Wszystkie tytuły dostaniemy bez problemu na stronie wydawnictwa www.fiszki.pl, Empik’u, księgarniach językowych czy na stronach internetowych.

Wybór wśród języków jest naprawdę duży, seria Słownictwo dostępna jest na różnych poziomach i obejmuje języki takie jak: angielski, niemiecki, francuski, hiszpański, włoski, rosyjski. Szczególnie ciekawym pomysłem wydaje mi się być seria Starter, gdzie znajdziemy język portugalski, szwedzki, norweski, japoński, hiszpański, angielski, francuski, włoski, niemiecki. Poza wymienionymi seriami znajdziemy też pudełka ze słownictwem do matury, czasownikami nieregularnymi, idiomami, kolokacjami, przysłowiami itd. Przyznaję, że moim cichym marzeniem jest zestaw z kartonikami do języka czeskiego i/lub słowackiego, ale pogodziłam się już chyba z faktem, że na ten moment pozostanie to tylko niespełnionym życzeniem.

Pozytywne doświadczenie z fiszkami do rosyjskiego poskutkowało tym, że podczas ostatniej wizyty u rodziców odnalazłam moje „pudełko z fiszkami” (te z angielskiego tutaj jeszcze w starej szacie graficznej i już w większości niedostępne) i zamierzam włączyć je do mojej językowej rutyny.

Mogę także wspomnieć, ze podczas wczorajszej wizyty we wrocławskiej Muffiniarni usłyszałam rozmowę ludzi siedzących przy sąsiednim stoliku, która dotyczyła wycieczki do Portugalii. Bardzo miło się zaskoczyłam, kiedy już wychodząc, zauważyłam na stoliku Starter z portugalskiego J.

A wy jakie macie doświadczenia z gotowymi zestawami fiszek? Uważacie, ze to dobra inwestycja? A może właśnie przymierzacie się do zakupu?

Certyfikat TELC- warto?

2012-02-13T16:27:00.000-08:00

Zrobiłam sobie dłuższą przerwę od pisania postów, ale teraz postaram się wrócić ze zdwojoną siłą.

Dzisiaj poruszę temat, który od kilku dni zaprząta moje myśli:

Czy warto starać się o certyfikat językowy?

W przeszłości jakoś szczególnie nie zastanawiałam się nad zdaniem jakiegokolwiek egzaminu językowego w celu otrzymania certyfikatu. Może przez chwilę rozważałam zdanie FCE, ale potem uznałam, że szkoda mi wydać tak dużą kwotę pieniędzy.

Zupełnie przypadkiem w ubiegłym tygodniu natknęłam się na stronę językową i uświadomiłam sobie, że jednym z języków jaki możemy wybrać przy dawaniu egzaminu TELC, jest CZESKI ! Oprócz niego możemy zdecydować się także na angielski, niemiecki, hiszpański, francuski, włoski, turecki, rosyjski, portugalski, arabski.

Oczywiście jeśli chodzi o czeski, to oferta nie jest aż tak szeroka, jak np. w przypadku niemieckiego, ale z ciekawości zapoznałam się z testem modelowym na jedynym oferowanym poziomie B1. Postanowiłam go sobie nawet wydrukować i w wolnym czasie rozwiązać. Przyznam, ze moje zdziwienie było niemałe, kiedy okazało się, że nie mam najmniejszych problemów z rozwiązaniem większości zadań- teraz pytanie: czy test jest prosty czy mój czeski już całkiem dobry ;) ?

Egzamin podzielony jest części:

1.Pisemną- zawiera zarówno zadania na uzupełnianie tekstu, polecenia przyporządkowania tytułów, pytania testowe do tekstu, ćwiczenia nawiązujące do nagrań, które są odtwarzane. Nie zabraknie tam także części, gdzie będziemy musieli napisać coś bardziej formalnego np. list w ważnej dla nas sprawie.

2.Ustną- zadania przypominające ustną część egzaminu maturalnego, tzw. rozmowy sterowane na określone tematy.

Ogólnie egzamin telc „reklamuje się” jako egzamin sprawdzający praktyczne umiejętności użytkowników języka obcego np. list, który mamy napisać dotyczy np. chęci wynajęcia mieszkania; przykładowe zadania oparte są np. o ogłoszenia z jakimi możemy spotkać się w lokalnej prasie. Poziomy telc są zgodne z przyjętym opisem biegłości językowej określonym przez Radę Europy. Plusem jest to, że egzaminy w poszczególnych językach są porównywalne.

Najistotniejszym aspektem jest chyba fakt, że egzamin ten jest uznawany w całej Unii Europejskiej przez instytucje rządowe oraz w Polsce przez Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Ministerstwo Edukacji Narodowej „zgodnie z Rozporządzeniem Prezesa Rady Ministrów z dnia 26 maja 2003 r. w sprawie przeprowadzania postępowania kwalifikacyjnego w służbie cywilnej Dz.U. nr.96 certyfikaty językowe telc (poziomy B1 i B2 dla 8 języków) są oficjalnie uznawane przez administrację Rzeczpospolitej Polskiej jako potwierdzenie znajomości języka.”

Nie będę wgłębiać się w to ile punktów możemy uzyskać z każdej części i jakie są progi procentowe przy zdawaniu. Więcej szczegółów znajdziecie na stronie www.telc.net.

Biorąc pod uwagę koszt takiego egzaminu na poziomie B1 (oczywiście cena zależy od ilości zdających osób, ale nie przekracza 400zł) myślę, że zdecyduję się zdać go w przyszłym roku- na ten rok już się raczej nie załapię J. Myślę, że taki certyfikat mógłby mi się przydać podczas szukania pracy z językiem czeskim.

Niestety z przykrością muszę stwierdzić, że u nas nadal panuje dziwne przekonanie, że dopiero certyfikat świadczy o znajomości języka na danym poziomie, choć jak wiadomo mówi on jedynie w „jakimś tam” stopniu o naszej znajomości języka w momencie zdawania go. Ja podjęłabym się zdania go z czystej ciekawości i dla własnej satysfakcji, co z tego ostatecznie wyjdzie? Zobaczymy….

A Wy macie może jakieś doświadczenia ze zdawaniem egzaminów z języków? Ktoś może planuje zdobycie jakiegoś certyfikatu w przyszłości? Chętnie poczytam jakie macie na ten temat zdanie J

Podsumowanie stycznia, nowe nabytki

2012-02-02T09:22:00.000-08:00

Po serii postów z recenzjami czas na wpis podsumowujący poprzedni miesiąc.

Mój kurs czeskiego w szkole językowej- czas tak szybko leci, że nawet nie zauważyłam, że już za dwa tygodnie kończę kurs na poziomie A1. Oczywiście w miarę możliwości będę go kontynuować na poziomie A2.

W ostatnim czasie regularnie oglądam filmy czeskich użytkowniczek na youtube i czytam ich blogi. Dzięki temu wzbogaciło się moje słownictwo dotyczące mody i urody ;), ale najważniejsze, że nie sprawia mi trudności słuchanie przez 20 minut. Szkoda tylko, że wybór Czeszek jest dość ograniczony, więc jestem „skazana” na kilka użytkowniczek.

Jednocześnie staram się oglądać przynajmniej 2-3 filmy czeskie tygodniowo, jeszcze z napisami, ale już niedługo spróbuję przestać korzystać z ich pomocy. Na początek oglądnę w oryginale ulubione filmy, które już widziałam. Fakt, że znam ich treść na pewno ułatwi mi zrozumienie dialogów.

Dwa tygodnie temu opracowałam w ramach ćwiczenia/zabawy listę 100 słów najczęściej używanych w j.czeskim oraz „Swadesh List” z czeskimi słówkami.

Otrzymałam już drugi zeszyt kursu ESKK, ale jeszcze za wcześnie na jego recenzję. Jak narazie jestem z niego bardzo zadowolona.

Na początku stycznia udało mi się zdobyć książkę, o której marzyłam od kiedy oglądnęłam reportaż o bohemistyce na Uniwersytecie Opolskim w „Rozmówkach polsko-czeskich” i zobaczyłam tę książkę u jednego z wykładowców. Niestety zdobycie jej u nas graniczyło z cudem, ponieważ „Čeština pro cizince” nie należy do najnowszych pozycji, a na dodatek nie była nigdy dostępna w naszych księgarniach. Z tego powodu, kiedy zobaczyłam ją na allegro i cenę 15zł, bez wahania kliknęłam „Kup teraz”. Książką jestem naprawdę zachwycona, prawie 500 stron treści, mnóstwo ćwiczeń, przyjemnych tekstów, autorki nie skupiają się na mało istotnych szczegółach, tylko od razu przechodzą do rzeczy. Mam wrażenie, że to jeden z moich najlepszych zakupów jak dotąd.

Równie dobrą okazją był zakup za grosze (także na allegro) książki „Mluvíte český” wydawnictwa Wiedza Powszechna. Książka pochodzi z 1972 roku , ale pozycje Wiedzy Powszechnej z tamtego okresu, to jest to co lubią „językomaniacy”. Nie mam pojęcia, dlaczego te książki nie były wznawiane w późniejszym czasie. Aktualnie ta oraz poprzednia książka stanowią podstawę mojej nauki.

Z racji tego, że mam teraz chwilę czasu, zdecydowałam się zakupić kilka książek z kręgu czeskiej literatury najpopularniejszego współczesnego autora w Czechach-Michala Viewegh'a. Widziałam już kilka filmów, które powstały na podstawie jego twórczości, dlatego rzeczą naturalną dla mnie jest to, że chciałabym się z nimi zapoznać. Jestem w trakcie lektury pierwszej książki i już wiem, za co go lubią Czesi J .

A teraz dowód mojej słabości do książek dotyczących tematyki uczenia się. Oba nabytki pochodzą z księgarni Dedalus. Łącznie zapłaciłam za nie 16 zł, dlatego aż grzechem byłoby nie skorzystać z okazji :D. Postaram się wrzucić ich recenzje, jak tylko znajdę czas na zapoznanie się z nimi.

To by było na tyle styczniowych nabytków. Oby luty także obfitował w nowe materiały ;).

"Jak szybko nauczyć się języków obcych"- Martyna Jacenko

2012-01-29T18:48:00.000-08:00

Kolejny poradnik, jaki gości na mojej półce, czyli

”Jak szybko nauczyć się języków obcych” Martyny Jacenko jest w moim posiadaniu już jakieś 3 lata. Przez ten czas przeczytałam go już kilka razy.

Dlaczego? Dlatego, że jest ……. PRZYJEMNY !

Tak, to słowo znakomicie określa mój stosunek do niego.

Pierwsze co mnie zachęciło do zakupu to cena- myślę, że 19 zł (taka cena widnieje na okładce) to dobra cena, za książkę tego typu.

Następnie zwróciłam uwagę na objętość- poradnik nie należy do szczególnie obszernych, zaledwie 108 stron tekstu. Nie uważam tego za minus, oczywiście jedynie w przypadkach, gdy idzie to w parze ze skondensowaną treścią. W tym przypadku nie mamy do czynienia z niepotrzebnym „wodolejstwem”, za co wielki plus dla autorki.

Pani Martyna zaskarbiła sobie moją sympatię tym, że już w pierwszych zdaniach wstępu napisała, że daruje sobie przekonywanie nas o słuszności nauki języków obcych. Nie znajdziemy tu rad rodem z poradnika, o którym pisałam wcześniej.

Rozdział pierwszy dotyczy anatomicznych i fizjologicznych aspektów nauki języka. Szybkie przedstawienie budowy i funkcji poszczególnych części mózgu. Dla mnie ten rozdział, był powtórką tego, czego uczyłam się już nie raz, ale jak wiadomo „repetitio est mater studiorum” ;). Autorka na samym początku tej części zaznacza, że wcale nie musimy jej czytać jeśli nie jesteśmy zainteresowani. Ciekawy chwyt, pierwsza myśl- jak nie muszę, to przeczytam :D. Później okazuje się, że warto było poświęcić chwilę, ponieważ Pani Jacenko wspomina o ciekawych eksperymentach dotyczących stresu itp.

Podczas dalszej lektury bardzo przypadł mi do gustu pewien cytat:

„Proces uczenia, jaki znasz ze szkoły i wielu kursów językowych, to właśnie proces uczenia, a nie uczenia się. Dziecko, które już zostało wtłoczone w system szkolny, podświadomie oczekuje, że zostanie czegoś nauczone, zaczyna być bierne. Z wiekiem ten stan się pogłębia. Traci też własną wewnętrzną motywację do nauki- wytwarzają się u niego cechy osobowości niewolnika w dziedzinie zdobywania wiedzy.”.

Dawno nie czytałam, tak mądrej i prawdziwej konkluzji dot. nauki języka. Chyba sobie to wydrukuję i będę rozdawać wszystkim, którzy obwiniają za swój poziom języka każdego, tylko nie samego siebie. Gdzieś już to chyba pisałam, ale uważam, że dopóki każdy nie weźmie personalnej odpowiedzialności za to co umie i zrozumie, ze nie może do końca życia obwiniać złego podręcznika, wrednej pani z czasów podstawówki, systemu edukacji szkolnej itp. to tak naprawdę nigdy nie osiągnie tego poziomu jakiego oczekuje. Autorka także wielokrotnie nam o tym przypomina podczas lektury.

W książce możemy także spotkać opis rodzajów inteligencji, o których już wspominałam podczas recenzji książki Pani Anny Szyszkowskiej-Butryn, jednak tutaj są one opisane pokrótce i niestety autorka zakłada, że każdy z nas zdaje sobie sprawę z dominującego u niego typu inteligencji. Z własnego doświadczenia wiem, że jednak w wielu przypadkach tak nie jest, bo nasze myślenie o samym sobie często jest bardzo schematyczne – jestem w klasie mat-fiz to pewnie mam inteligencję matematyczno-logiczną, koniec kropka. Pani Martyna podaje nam także zaledwie kilka sposobów nauki do każdego typu, dlatego warto nie poprzestawać jedynie na tym i rozszerzyć swoją wiedzę o inne pozycje.

Z przyjemnością stwierdziłam, że autorka tak samo jak ja ma rozwiniętą inteligencję matematyczno-logiczną oraz intrapersonalną. Bardzo spodobało mi się to, że zaznaczyła fakt, że int. intrapersonalna często jest mylnie postrzegana. Słusznie zaprzeczyła temu, jakoby osoby z tym rodzajem inteligencji były zamkniętymi w sobie odludkami, które boją się ludzi J.

Bardzo spodobał mi się także rozdział o częstotliwościach fal mózgowych i falach alfa, które owiane mitem, nadal funkcjonują jako opis idealnego stanu do nauki. Pani Martyna przytacza wiele argumentów, które podważają ich znaczenie. Reprezentuje zdrowe i krytyczne podejście do tej kwestii, które świetnie wyraża fragment z jej książki:

„W jakim stanie należy się więc uczyć? W stanie rozluźnienia, ale jednocześnie skoncentrowanej uwagi oraz pozytywnego nastawienia i wiary w sukces. (…) I wszystkim uczącym się polecam właśnie skoncentrowanie się na tym, co na nich działa, zamiast rozważania, jakie fale powstają w ich mózgu podczas nauki, a tym bardziej dążenia do osiągnięcia jakiegoś wyśnionego stanu alfa.”

Pani Jacenko jest tak samo jak ja zagorzałą zwolenniczką fiszek, a szczególnie tych przygotowywanych samemu. Także uważa, że „Dłoń pamięta”, dlatego nawet na gotowych fiszkach radzi pod spodem napisać słówko własnoręcznie J- co jest według mnie świetnym pomysłem. Z wyżej wspomnianych powodów (typ inteligencji) docenia rolę gramatyki w nauce języka i w jednym z rozdziałów bardzo obrazowo przedstawia , jak ważne jest poznanie systemu , aby móc zrozumieć.

Co jeszcze mi się podoba w tej książce?

ciekawe ćwiczenia rozgrzewające, do stosowania przed nauką
bardzo duża ilość linków do stron, na których znajdziemy więcej informacji na tematy poruszane przez autorkę
informacje np. o czasie jaki powinna trwać pojedyncza sesja nauki są podparte badaniami, a nie są radosną twórczością Pani Martyny
przedstawione poziomy biegłości są zgodne z ogólno przyjętą klasyfikacją Rady Europy
zawarte w książce rady są praktyczne i przede wszystkim „do wykonania”
podejście autorki jest jak najbardziej zdroworozsądkowe, autorka bardzo krytycznie podchodzi do wszelkiego rodzaju metod nauki i innych „haseł”, które bardzo często towarzyszą różnym kursom

Jednym z najważniejszych aspektów jst także to, że pani Martyna Jacenko nie jest anonimowym autorem kolejnego poradnika o nauce języków, o którym tak naprawdę nic nie wiemy. Prowadzi w Internecie serwis www.soffa.pl , gdzie możemy bez problemu podzielić się z nią oraz innymi użytkownikami swoimi przemyśleniami i własnymi sposobami na naukę. Na stronie dostępne są także video, na których autorka przedstawia w skondensowanej formie to, co zawarte jest w książce. Polecam zatem zapoznanie się z tym serwisem, który mam nadzieję w przyszłości będzie się rozwijał. Bardzo cenię sobie możliwość kontaktu z autorką, ponieważ w ten sposób pokazuje swój szacunek do czytelnika i zachęca do dyskusji

Jeśli będziecie mieli okazję to myślę, że warto zapoznać się z treścią, chociaż wydaje mi się, że treść zawarta na stronie int. jest powtórką informacji z książki.

Osoby, które będą oczekiwać rozwiązania wszystkich swoich problemów po lekturze tej książki, mogą się bardzo rozczarować. Jeśli ktoś szuka dokładniejszego poradnika , który poprowadzi go od samego podczątku krok po kroku przez proces nauki języka i potrzebuje dużej dawki pomysłów na naukę, to nie jest pozycja dla niego. Niemniej jednak uważam, że jest dobra i warto się zapoznać z jej treścią z czystej ciekawości :).

W następnym poście może co nieco o tym, jak aktualnie wygląda moja nauka czeskiego i co nowego zagościło na mojej językowej półce.

"Jak łatwo i skutecznie uczyć się języków obcych"- Zbyszek Brześkiewicz

2012-01-26T05:20:00.000-08:00

Poprzednim postem rozpoczęłam cykl recenzji posiadanych przeze mnie książek- poradników, których tematyka dotyczy nauki języków obcych.

Dziś chciałabym wam przedstawić najstarszą pozycję, która gości na mojej półce, czyli "Jak łatwo i skutecznie uczyć się języków obcych" autorstwa Zbyszka Brześkiewicza.

Zakupiłam ją jakieś 6 lat temu, kiedy rynek wydawniczy był dosyć ubogi jeżeli chodzi o tego typu poradniki. Pamiętam, że przeczytałam tę książkę z ogromnym zaciekawieniem, jednak już wtedy jako uczennica gimnazjum stwierdziłam, że nie dowiedziałam się z niej niczego nowego. Ponownie sięgnęłam po nią dopiero teraz, w celu napisania recenzji.

Teraz jako starsza i trochę bardziej doświadczona stwierdzam, że nigdy w życiu nie poleciłabym nikomu tej książki !

Zaznaczam, że jest to moja, subiektywna opinia i jeśli ktoś posiada inną, bardzo chętnie się z nią zapoznam.

Jest to moja pierwsza książka Pana Brześkiewicza i przed jej zakupem nie miałam pojęcia o tym, że jest on autorem innych pozycji o podobnej tematyce. Na nasze nieszczęście autor informuje nas o tym już na wstępie i zaznacza, że wielokrotnie powtarza, że tę kwestię poruszał już w „Superumyśle” i nie będzie się powtarzał, o tamtym pisał w „ Superpamięci ” dlatego teraz także nie chce do tego wracać. Zniesmaczona przeszłam do dalszej lektury, jednak jak się okazało to nadal nie wszystko odnośnie tek kwestii. Brześkiewicz umieszcza coś, co nazywa "Manifestem poligloty", który mamy sobie powtarzać przed nauką, po czym pod spodem dodaje, że instrukcję jak się nim posługiwać i do czego właściwie służy znajdziemy w innej książce- jak dla mnie to już gruba przesada.

Na początku książki autor wspomina także o stworzeniu swojej listy motywacyjnej, w której zawrzemy powody, dla których uczymy się danego języka. Podaje oczywiście własne przykłady, co jest chyba największym błędem- uważam, że w książce tego typu zaznaczanie, że NAJWAŻNIEJSZY SĄ JĘZYKI ZACHODNIE ; ZNAJOMOŚĆ JĘZYKA GŁÓWNIE ZACHODNIEGO SPRAWIA, ŻE MOŻEMY PO UKOŃCZENIU STUDIÓW UWAŻAĆ SIĘ ZA W PEŁNI WYKSZTAŁCONYCH, jest bardzo nie na miejscu. Bardzo razi mnie faworyzowanie języków zachodnich przez Pana Brześkiewicza i często w czasie lektury miałam wrażenie, że czytam książkę pod tytułem „Ucz się tylko języków zachodnich bo ja uważam, że inne nie są warte uwagi”.

W książce rozrysowane są także 3 grupy języków: germańskie, romańskie i słowiańskie- drzewa rozrysowane trochę „na odwal się”. Pan Brześkiewicz o niektórych językach, po prostu ZAPOMNIAŁ i wg. niego grupa języków słowiańskich liczy sobie 6 języków….

Autor podejmuje także próbę opisania poziomów znajomości języka. Już na samym wstępie widać, że z Klasyfikacją poziomów biegłości językowej wg. Rady Europy nie ma to nic wspólnego i są to raczej jakieś wolne myśli autora, całkowicie oderwane od rzeczywistości. O poziomie podstawowym wspomina, że osiągnięcie go wymaga około 100 godzin nauki i jednocześnie uważa, że znajdując się na tym poziomie używamy głównie dwu i trzywyrazowych zwrotów typu : Jak się masz? i Szczęśliwej podróży. Według niego potrafimy też już pisać IMIONA <hahaha>, daty, adresy…. W tym momencie czuję się obrażana przez autora, bo ja nadal twierdzę, że mój czeski jest początkujący, a potrafię tworzyć zdania złożone i dłuższe wypowiedzi przy użyciu trzech czasów.

Autor lubuje się także w generalizowaniu wszystkiego:

Uważa, że wszystkie języki słowiańskie są proste, bo są podobne do polskiego :/ ….

Dzieli uczących się języka na analizatorów, którzy uwielbiają ćwiczenia gramatyczne, ciągłe poprawianie przez nauczyciela itp. oraz ludzi, którzy w ogóle nie przywiązują wagi do gramatyki, uczą się ZUPEŁNIE na wyczucie, nie interesują ich błędy.- autor chyba nie pomyślał, że naprawdę da się to wypośrodkować...

Niestety, ale także wymienione sposoby nauki przez ludzi wykorzystujących różne kanały percepcji czasem nie są podparte żadnymi psychologicznymi przesłankami, a autor umiejętnie „wciska” np. odgrywanie scenek każdemu typowi. Nie zakłada nawet, że istnieje typ DOMINUJĄCY, ale każdy posiada także kanał pomocniczy.- ja jestem typowym przykładem wzrokowca-kinestetyka. Tutaj wszystko jest czarne albo białe.

Uważa, że nauka słówek z listy nie jest dobrym sposobem na przyswojenie materiału (owszem, w zupełności się zgadzam), ale powodem tego wg. niego jest to, że ZAWSZE zapisujemy najpierw polskie słówko a potem dopiero tłumaczenie, no i kilka innych powodów- Aż miałam ochotę napisać temu Panu, że ja NIGDY nie zapisywałam polskiego słówka na 1 miejscu, nawet kiedy korzystałam z tej metody.

Należy oglądać programy w obcym języku przez PRZYNAJMNIEJ 20 minut- jak oglądasz krócej, to wcale nie oglądasz :D

Pomijam fakt, że podane rady są już nieaktualne, bo nikt nie korzysta z magnetofonów i całe strony opisów kiedy wcisnąć pauzę na jednym magnetofonie i włączyć play w tym drugim, są już totalnie bezwartościowe- chociaż trochę mnie to dziwi, bo już w dniu wydania były nieaktualne, a książka niby nowa.

Nie raz podczas lektury parsknęłam śmiechem, ponieważ podane przez Pana Brześkiewicza sposoby są wręcz absurdalne i nie mają nic wspólnego z jakąkolwiek mnemotechniką.

Rozdział, który mnie bardzo zainteresował czyli „Wykorzystywanie bezproduktywnego czasu” okazał się także niezbyt dobrą pomocą. Autor chyba ZA BARDZO się wczuł w swoją rolę, czego skutkiem mogą być rady typu:

KIEDY TANKUJESZ SAMOCHÓD NA STACJI BENZYNOWEJ TO ŚWIETNY CZAS NA NAUKĘ NAWET KILKU SŁÓWEK,

STUPROCENTOWY MIŁOŚNIK JĘZYKA NIE ZMARNUJE NAWET TAKICH KRÓTKICH CHWIL JAK CZEKANIE NA WINDĘ (jak widać, żaden ze mnie miłośnik języka, a ja myślałam, że słuchanie mp3 w tramwaju to już coś) ! Ogólnie dla Pana Brześkiewicza WSZYSTKO może być bezproduktywnym czasem, jedzenie posiłku z rodziną także- a tyle się teraz mówi o spędzaniu czasu i rozmowie z najbliższymi….

A na sam koniec w telegraficznym skrócie pozostałe rady, które do tej pory wywołują uśmiech na mojej twarzy:

Oglądaj zagraniczną telewizję kablową, jeśli takowej nie posiadasz, idź do sąsiada i pooglądaj sobie u niego :D, jeśli chcesz się dowartościować (tutaj autor mówi o udowadnianiu sobie i innym, że naprawdę znamy język) to możesz przetłumaczyć mu audycję ! – jak dobrze, że mój TV odbiera czeską telewizję. Już widzę minę sąsiadów, których nawiasem mówiąc nadal nie znam, jak przychodzę do nich i mówię „Dzień dobry, przyszłam pooglądać u Państwa czeską telewizję, mogę nawet coś przetłumaczyć”.
W krajach, w których nie zwraca się aż takiej uwagi na poprawność językową, nie musimy mówić poprawnie, a w krajach, w których jest ona wymagana, trzeba koniecznie mówić poprawnie ! – tego nawet nie skomentuję
Autor zachęca nas do słuchania nagrań „nieświadomie” co także sama stosuję, ale nie wiem dlaczego uważa, że świetnym pomysłem jest słuchanie kasety i jednoczesne oglądanie telewizora K…

Jedyna rzecz, z której skorzystałam to zawarcie umowy z kimś bliskim, w której zobowiązujemy się do nauki języka np. codziennie przez 15 minut. Chociaż teraz już sama nie wiem, czy faktycznie przynosi to oczekiwany efekt motywacyjny.

Podsumowując książka NIE JEST WARTA UWAGI, tym bardziej pieniędzy, które trzeba za nią zapłacić. Za tę kwotę można kupić zdecydowanie najlepszą książkę na tę chwilę na rynku Anny Szyszkowskiej-Butryn, ciekawszą pozycję autorstwa Martyny Jacenko (o tym w następnym poście) czy po prostu przeznaczyć ją na materiały do nauki języka. Jeśli ktoś będzie jednak zainteresowany tą pozycją, to radzę poszukać w bibliotece lub w Internecie ;)… Polecam ją jedynie jako przestrogę JAK NIE UCZYĆ SIĘ JĘZYKÓW, a w szczególności przedostatni rozdział, gdzie autor pokazuje w praktyce, jak zapamiętać dni tygodnia, miesiące i pory roku w j. angielskim :D – ubaw po pachy.

"Jak szybko opanować język obcy"-Anna Szyszkowska-Butryn

2012-01-21T18:25:00.000-08:00

Witam wszystkich po dłuższej przerwie. Mam nadzieję, że ktoś tu jeszcze zagląda, bo postaram się od przyszłego tygodnia regularnie dodawać wpisy. W następnym poście napiszę, co robiłam w ostatnim czasie, a dzisiaj chciałabym poruszyć temat, który zapewne interesuje większość osób, które prowadzą, bądź czytają blogi językowe.

Mam oczywiście na myśli sposoby na opanowanie języka obcego. Tematyka dotycząca szybkiego czytania, lepszego zapamiętywania, map myśli itp. nie są mi obce od wielu lat. Książki o tej tematyce stanowią dużą część mojej biblioteczki (postaram się w najbliższym czasie wrzucić zdjęcie mojej kolekcji). Wśród nich znajduje się także kilka książek, które stricte dotyczą metod nauki języków obcych. Na początek wybrałam przedstawione poniżej cztery i w najbliższym czasie postaram się zamieścić ich recenzje.

Jak dotąd najlepsze wrażenie pozostawiła po sobie najmłodsza z nich czyli „Jak szybko opanować język obcy” Anny Szyszkowskiej-Butryn. Książka od samego początku przykuła moją uwagę w Internecie, ze względu na ciekawą grafikę znajdującą się na okładce. Pomimo wcześniejszych, niezbyt przyjemnych doświadczeń z tego typu książkami, podeszłam do niej z ogromnym entuzjazmem. Zarówno opis jak i spis treści wydały mi się na tyle interesujące, że przystąpiłam do czytania pomimo innych obowiązków.

Książka składa się z czterech części.

Pierwsza pod tytułem „Sekrety procesu uczenia się” rozpoczyna się ogólnym opisem przeszkód, jakie na swojej drodze napotykają wszyscy, którzy chcą opanować dowolny język obcy.

Następnie autorka przechodzi do praktycznych rad związanych z tym, jak rozbudzić oraz utrzymać motywację. Przedstawia także techniki organizacji pracy- świetna rzecz dla osób, które dopiero zaczynają naukę języka, ale także i dla tych, którzy nie są zadowoleni ze swojej „językowej rutyny” i nie wiedzą co zrobić i jak zorganizować swoją naukę, żeby widzieć rezultaty swojej pracy.

Lektura trzeciego rozdziału pierwszej części przyniosła wiele zmian w moim sposobie postrzegania siebie i mojej nauki. Nie przesadzę, jeżeli powiem, że nastąpił wtedy przełom w całym moim myśleniu o nauce języków obcych. W tej części książki znajduje się TEST OKREŚLAJĄCY TYP INTELIGENCJI. Na początku chciałam go ominąć i przejść do dalszej lektury książki, ale coś mnie podkusiło, żeby jednak poświęcić chwilę czasu i odpowiedzieć na te pytania. Składa się on z 147 pytań, za każde otrzymujemy jeden punkt. Jednak po zrobieniu testu zabawa dopiero się zaczyna. Każde pytanie należy do innej grupy, dlatego zostaje nam później jeszcze podliczenie punktów dla każdej z nich i podaniu procentowego udziału w całości. Po dobrych kilkudziesięciu minutach pracy, w końcu otrzymałam wynik.

Przyznam, że mnie bardzo zaskoczył, ale jak się później okazało, w swojej przeszłości intuicyjnie korzystałam z metod, które pasują do mojego typu inteligencji. Jak się okazało dominują u mnie głównie trzy typy:

-intrapersonalna

-matematyczno-logiczna

-duchowa

Zwykle przy opisywaniu sposobów szybkiej nauki wspomina się o kanałach percepcji świata: wzrokowiec, słuchowiec, kinestetyk i dotykowiec (o których autorka wspomina później), natomiast nie spotkałam się nigdy z tak szczegółowym opisem typów inteligencji i ich wpływu na naukę języka. Jeśli chodzi o mój wynik, to o ile typ intrapersonalny i duchowy mnie aż tak nie zdziwił, o tyle ten matematyczno-logiczny tak. Wiedziałam, że mam takie zdolności, ale nigdy nie pomyślałabym, że mają one także wpływ na moją naukę języka ! Dopiero po przeczytaniu szczegółowych opisów każdego typu, wszystko okazało się jasne- TO NIE PRZYPADEK, ŻE LUBIĘ GRAMATYKĘ ! To typowa cecha osób o tym typie inteligencji ! Zawsze czułam się z tym dziwnie, nieco „oldschool’owo”, bo przecież NIKT NIE LUBI GRAMATYKI- przynajmniej tak uważałam. Popularność zdobywają metody nauki, w których stawia się tylko na mówienie, a hasła zero gramatyki kuszą zewsząd. Na pierwszych zajęciach z czeskiego także usłyszałam głos grupy- OBY JAK NAJMNIEJ GRAMATYKI i wiedziałam, że mój głos nie ma szans. Nawet bym nie podejrzewała, że porządkowanie notatek, miejsca pracy czy wyszukiwanie słów kluczy to także element mojego typu inteligencji. Lektura tego rozdziału dała mi dużo do myślenia oraz jednocześnie podsunęła nowe pomysły na „naukę w zgodzie ze sobą”. Podsunęłam także ten test mojemu chłopakowi, który otrzymał całkowicie inny wynik z dwoma dominującymi typami i także przyznał, że uczył się korzystając nieświadomie po części z obu sposobów.

Na zakończenie pierwszej części autorka proponuje nam określić to, jak się będziemy uczyli: kiedy, gdzie, w jakich warunkach – np. gdzie będziemy siedzieć, z kim chcemy się uczyć itp. To także chciałam ominąć i przejść dalej, ale po chwili zdałam sobie sprawę, że to co robię i jak się uczę , troszkę odbiega od tego ,jak to w rzeczywistości robię. Odpowiedziałam sobie np. że chciałabym się uczyć przy świetle dziennym w niezbyt nagrzanym pokoju- hmmm ciekawe tylko dlaczego zwykle uczę się wieczorem przy sztucznym oświetleniu i ogrzewaniu na full……

Druga część to „Skuteczne strategie nauki”, gdzie autorka podsuwa nam 51 POMYSŁÓW na naukę słówek, sposoby na gramatykę, techniki usprawniające rozumienie ze słuchu, polepszające czytanie w obcym języku czy zabawne ćwiczenia polepszające wymowę. Podkreśliłam pomysłów, ponieważ o wiele bardziej podoba mi się to słowo od powszechnie używanego słowa metoda, na które już jestem uczulona. Mam wrażenie, że z wielu stron jesteśmy ostatnio bombardowani METODAMI, a ich autorzy podkreślają, że są one JEDYNĄ drogą do opanowania języka. Tutaj mamy pomysły- jeśli jeden Ci się nie podoba, zobacz następny. Na dodatek przy każdym znajdziemy piktogram, przy którym typie inteligencji może on się najlepiej sprawdzić.

Wcześniej korzystałam z kilku wymienionych sposobów np. fiszek, które wymienione zostały na samym początku, ale poznałam także wiele sposobów na to jak zmodyfikować niektóre z nich. Napiszę o nich osobny post, ale tutaj wspomnę o jednym z pomysłów na usprawnienie wymowy, o którym przeczytałam i jestem w nim zakochana po uszy.

Jest to ćwiczenie polegające na wypowiedzeniu największej liczby słów, bądź dla bardziej zaawansowanych-zdań w obcym języku, w ciągu minuty. Wydawałoby się banalne, ale jednak po chwili okazuje się, że mamy pustkę w głowie. Przyznam, że najbardziej lubię to ćwiczenie, kiedy jestem w weekend w Poznaniu i z samego rana przemierzam trasę z dworca PKP do szkoły. Zwykle o tej godzinie nie ma jeszcze zbyt wielu ludzi na ulicach, dlatego mogę sobie na to pozwolić ;)- także jeśli ktoś z was zobaczy idącą i gadającą do siebie dziewczynę w stolicy Wielkopolski, to zapewne będę ja !

Trzecia część to opis różnych znanych metod, przedstawiony krótko w ramach ciekawostki. Znajdziemy tam także historie znanych poliglotów i opis stosowanych przez nich sztuczek- lektura doskonała, kiedy mamy chwilę zwątpienia.

Część czwarta przygotowana z myślą o leniwcach, czyli gotowe szablony do wykorzystania przy nauce wymienionymi wcześniej sposobami. Możemy kserować sobie do woli i wypełniać słówkami w wybranym języku.

Uważam, że jest to najciekawsza z dostępnych na rynku pozycji. Dużo treści, mało charakterystycznego dla takich książek „lania wody”. Widać, że autorka ma pojęcie, o czym pisze i przede wszystkim niczego nam nie narzuca. Nie wydaje poleceń typu 20 słówek, dwa razy dziennie o 16.00 i 19.00, tylko pokazuje jak wykorzystać naturalne predyspozycje przy poznawaniu języka. Myślę, że każdy znajdzie chociaż jeden sposób, który przypadnie mu do gustu. Jeśli ktoś chce wydać pieniądze i zainwestować w książkę tego typu to serdecznie polecam tę pozycję na początek . Jak dla mnie 5+ .

Troszkę się rozpisałam, ale mam nadzieję, że ta recenzja pomożę komuś podjąć decyzję o zakupie, badź wypożyczeniu tej książki.

Czy może ktoś z was widział, słyszał bądź ma już tę książkę? Jakie jest wasze zdanie na jej temat? Jakie macie doświadczenia z tego typu książkami?