PODRÓŻE TO PASJA

Czechy

2015-01-22T19:07:00.000+01:00

Czechy to obszar zajmujący 78.900 km², składający się z 14 krajów, 204 gminy III stopnia, 384 gminy II stopnia oraz 5661 gmin I stopnia. Praga jako jedyne miasto wydzielone ma status kraju. Obecny podział administracyjny obowiązuje od 2000 roku. Praga jednocześnie jest stolicą Czech i liczy ok. 1.250.000 mieszkańców. Największe miasta po Pradze pod względem liczby mieszkańców to:

· Brno ok. 367.000 mieszkańców

· Ostrawa ok. 297.500 mieszkańców

· Pilzno ok. 165.000 mieszkańców

· Ołomuniec ok.102.000 mieszkańców

Walutą w Czechach: 1 korona czeska = 100 halerzy

Klimat Czech jest umiarkowany i łagodny, za wyjątkiem gór. Średnie temperatury roczne w Czechach mieszczą się w granicach od 6 do 10°C. Średnia temperatura w zimie dla stycznia wynosi od -1 do -3°C. Średnia temperatura w lecie dla lipca wynosi od 19 do 20°.

Walory przyrodnicze i kulturalne Czech, jak również centralne położenie na kontynencie europejskim przyczyniają się do rozwoju turystyki. Ruch turystyczny z zagranicy to około 9,0 mln turystów rocznie.

Największymi atrakcjami turystycznymi Czech jest aż dwadzieścia jeden zabytkowych miast funkcjonujących na prawach rezerwatów architektonicznych. Celem turystów z całej Europy są też uzdrowiska ze świetnie zachowaną tradycyjną zabudową. Ponadto Praga, stała się ośrodkiem turystyki weekendowej dla młodzieży praktycznie z całej Europy. Atrakcje turystyczne: bogata infrastruktura skierowana do młodego turysty taka jak: puby, kluby, dyskoteki, kawiarnie, lokale rozrywkowe, sauny oraz stosunkowo niskie ceny oraz niewątpliwy urok Pragi sprawiły, że masowo do stolicy Czech przybywają na weekendy młodzi ludzie z całej Europy.

Praga leży po obu stronach rzeki Wełtawa na wzniesieniach o wysokości 185 do 350 m n.p.m. Położenie miasta jest bardzo malownicze, z przecinającymi Wełtawę mostami, których jest w Pradze aż dwanaście. W panoramie Pragi wyróżniają się elementy architektoniczne dokumentujące tysiącletnią historię miasta. Dlatego też Praga nazywana jest "Złotą Pragą" lub " Miasta o stu wieżach". No i nie można tutaj jeszcze raz wspomnieć o wielu pubach, klubach, kawiarniach czy innych lokalach, w których serwowane jest różnorakie, wyśmienite piwo.

Hradczany
Praski Gród - Hradczany ( Prażsky Hrad ) leży na lewym wysokim brzegu Wełtawy. Hradczany to między innymi: wieże, dziedzińce i inne budowle. Wzgórze zamkowe Hradczan zajmują: Zamek Królewski, w którym dziś mieści się siedziba urzędującego prezydenta Czech. Zamek Królewski rozpoczęto budować w IX wieku, w XII wieku został przekształcony w romański. Za Karola IV i Władysława II przebudowany został w gotyku ( XIV - XV w. ). Dzisiejszy Zamek Królewski na Hradczanach to barokowy zamek z XVIII wieku. Oprócz Zamku Królewskiego na wzgórzu zamkowym stoi Katedra Św. Wita z rotundą z X wieku oraz późniejszą bazyliką romańską z XI wieku. Wybitne dzieło gotyku z XIV wieku, w którego tworzeniu brał udział Piotr Parler. Katedra Św. Wita została rozbudowana w latach 1873-1929. Powstało wtedy 21 kaplic, w tym słynna kaplica Św. Wacława. Kolejną budowlą na wzgórzu zamkowym jest romański kościół Św. Jerzego, niegdyś był to przyklasztorny kościół benedyktynów z X, XII wieku. Atrakcją turystyczną jest też Złota Uliczka składająca się z XVI-wiecznych miniaturowych domków, które zostały wbudowane w załomy późnogotyckich murów zamkowych. Na Hradczanach znajdują się także pałace:
- renesansowe - Belweder, pałac Schwarzenbergów z XV wieku,
- barokowe - pałac Ćerninów z XVII wieku, pałac Sternbergów z XVII - XVIII wieku - mieści sieętutaj czeska Galeria Narodowa, oprócz powyższych jest jeszcze pałac Arcybiskupi, Kościół Loreto z XVII, XVIII wieku z kaplicą na wzór "Santa Casa" we włoskim Loreto i ogrody zamkowe z XVII i XVIII wieku.

Mała Strana
Dawne miasto Mała Strana leży u stóp Hradczan. Kościoły, pałace szlacheckie, mieszczańskie kamieniczki, wąskie, kręte uliczki ogrody to cechy charakterystyczne tego miasta. W rynku Małej Strany ( Malostranskie nameśti ) jest barokowy kościół Św. Mikołaja z XVIII wieku. Oprócz tego mamy tutaj także wczesnobarokowy kościół Panny Marii Zwycięskiej z XVII wieku, pałac Wallensteina z XVII wieku, kompleks parków - między innymi Ogród Vrtbowska z XVIII wieku, przylegający do starej zabudowy.

Strahow
Na obszarach zielonych Pragi w XII wieku został wzniesiony początkowo romański zespół klasztorny na Strahowie. W okresie XVII-XVIII wieku powstała tu biblioteka , w której dzis mieści się Muzeum Piśmiennictwa Narodowego, a obiekt nabrał charakteru barokowego. W 1891 roku na wzgórzu Petrin powstała wzorowana na wieży Eiffla górująca nad miastem wieża widokowa.

C.D.N.

Portugalia

2011-07-30T12:12:00.000+02:00

Portugalia to obszar 92,1 tys. km2 składający się z 22 okręgów - 18 na kontynencie, 3 na Azorach, 1 na wyspie Madera. Stolicą kraju jest Lizbona, a największymi miastami są: Porto oraz Setubal. Językiem urzędowym jest język portugalski, a walutą jest 1 euro = 100 centów.

Większą część terytorium Portugalii zajmują wyżyny i góry, niziny natomiast występują wzdłuż wybrzeży morskich oraz w dorzeczu dolnego Tagu (w języku portugalskim Tejo) i Sado.

Wyżyny i góry najwyraźniej zaznaczają się na północ od szerokiej doliny rzeki Tag, gdzie liczne pasma górskie wznoszą się prawie do 2000 m n.p.m. (m.in. Serra do Gerez 1544 m n.p.m., Serra de Nogueira 1201 m, Serra de Marao 1415 m i Serra da Estrela z najwyższym szczytem Portugalii kontynentalnej — Estrela 1991 m n.p.m.). Na południe od rzeki Tag wznosi się do 650 m n.p.m. wyżyna Alentejo. Najbardziej południową część kraju zajmuje płaskowyż Algarve (578 m n.p.m.), nad którym góruje pasmo Serra de Monchique (902 m n.p.m.).

Cały obszar Portugalii odwadniany jest przez rzeki zlewiska Oceanu Atlantyckiego. Najdłuższe z nich to: Mondego (220 km), portugalskie odcinki Duero (322 km), Tagu (275 km) i Gwadiany (260 km).

Do Portugalii należą atlantyckie wyspy: Azory i Madera.

Zróżnicowanie środowiska naturalnego oraz bogactwo zabytków Portugalii, będących świadectwem wielkiego niegdyś imperium kolonialnego, pozwala na wydzielenie w Portugalii pięciu regionów turystycznych. Trzy z nich (Lizbona i okolice, regiony Północny i Południowy) znajdują się na półwyspie, dwa pozostałe to wyspy: Madera i archipelag Azorów.

Region Północny obejmuje wyżynno-górzysty obszar rozciągający się na północ od szerokiej doliny rzeki Tag. Pocięty głębokimi dolinami rzek Duero, Tamega, Minho, wznosi się średnio do wysokości ok. 1000 m n.p.m. Zbocza doliny Duero na odcinku ok. 80 km, od granicy hiszpańskiej do ujścia Corgo, porastają winnice, dające obok madery, najsłynniejsze wino portugalskie — porto. Południowe obrzeżenie masywu tworzą zrębowe góry Serra da Estrela (1991 m n.p.m.) z dwoma stacjami sportów zimowych — Penhas da Saude i Covilha. W paśmie Serra do Gerez znajduje się park narodowy Peneda-Gerez.

W przeciwieństwie do skalistych wybrzeży północno-zachodniej Hiszpanii, portugalski brzeg Atlantyku jest na ogół wyrównany i niski. Od ujścia Duero po przylądek Carvoreiro rozciągają się wały wydmowe, laguny, bagna. Część ta z racji szczególnego krajobrazu nazywana jest „Portugalską Holandią". Na rozwój kąpielisk w północnej części wybrzeża wpływa negatywnie zimny Prąd Azorski, który oziębia temperaturę wody (miejscami do 19°C), co przy rozgrzanym powietrzu uniemożliwia wręcz kąpiel. Z kąpielisk tu występujących do największych należą: Aveiro i Figueira da Foz.

Południową część Portugalii zajmuje płaskowyż Algarve (z arab. al-Gharb = zachód). Płaskowyż Agavre to wyżynno-górzysty obszar, który jest przedłużeniem hiszpańskich gór Sierra Morena. Na zachodzie płaskowyżu wznosi się masyw Serra de Monchique (902 m n.p.m.). Jest tu obfitość termalnych źródeł, a pokryty jest bujną roślinnością. Południowa część płaskowyżu Algarve przechodzi w pagórkowaty obszar Barrocal, u stóp którego na przestrzeni ok. 160 km ciągnie się pas nizin nadbrzeżnych, w części wschodniej wydmowo-lagunowych (Barlavento), a w zachodniej urwistych i stromych (Sotavento).

Region południa Portugalii, oddzielony na przestrzeni wieków od reszty kraju, zachował swój unikalny, odrębny charakter, któremu bliżej do kultury muzułmańskiej niż europejskiej. Orientalna zabudowa z charakterystycznymi białymi murami, zatopiona w gąszczu podzwrotnikowych roślin. Błękit nieba i oceanu, kolory wybrzeża - to charakterystyczny krajobraz południowej części Portugalii. Pod koniec lat sześćdziesiątych XX wieku na południu Portugalii pojawiła się nowoczesna infrastruktura turystyczna kąpielisk morskich. 25% bazy hotelowej Portugalii zlokalizowane jest w południowej jej części. Największe kąpieliska Portugalii to Albufeira i Praia da Rocha oraz Monte Gordo, Tavira, Faro, Lagos, Portimao.

Klimat Portugalii - oceaniczny, typ śródziemnomorski, o niewielkie wpływy cech kontynentalnych. Północną część kraju, a szczególnie region górski, wyróżnia duża wilgotność, ze średnimi rocznymi opadami rzędu 1000-2000 mm.

Wilgotność mniejsza jest na południu Portugalii (500-800 mm opadów), tam klimat staje się suchy. W południowych dzielnicach Portugalii lato jest słoneczne i upalne.

Średnie temperatury stycznia w portugalskim pasie nadbrzeżnym wahają się od 8°C na północy do 11°C na południu, obniżają się o 2-3° w głąb Portugalii. Średnie temperatury lipca w Portugalii wynoszą odpowiednio od 20° do 26°C wzdłuż wybrzeża, a we wnętrzu kraju wzrastają do 29°C.

Niezależnie od różnic klimatycznych szata roślinna Portugalii jest jednorodna. Występująca w Portugalii roślinność jest typu śródziemnomorskiego. W północnej i środkowej części kraju występują zarośla drzewokształtnych wrzosów, w południowej zarośla typu garrigi. Duże przestrzenie zajmują bujne zarośla makii, a na wybrzeżu eukaliptusy. Szczególnie charakterystyczne dla krajobrazu Portugalii są odporne na suszę wiecznie zielone lasy dębu korkowego.

Lizbona (Lisboa) jest politycznym, gospodarczym i kulturalnym centrum kraju. Stanowi główny ośrodek turystyczny Portugalii. Lizbona leży nad rzeką Tag. Po upadku cesarstwa rzymskiego, Olisippo (rzymska, dawna nazwa Lizbony) tereny te zamieszkiwali Alanowie, Swewowie i Wizygoci. W roku 714 przybyli tutaj Arabowie. Alfons I zdobył Lizbonę w roku 1147 r. Potem Alfons III nadał miastu miano stolicy. Przeniósł on tutaj siedzibę dworu królewskiego, który wcześniej usytuowany był w mieście Coimbry. Wydarzenie to miało miejsce wo roku 1256. Akceleracja rozwoju Lizbony nastąpiła w XVI wieku. Ten dobry czas dla miasta wiązał się z panującymi wtedy Manuelem I Szczęśliwym, a po nim Janem III.

Współczesne centrum Lizbony tworzy niewielki obszar Dolnego Miasta o nazwie Cidade Baixa. Odbudowany po wielkim trzęsieniu ziemi z roku 1755. Dzielnica otoczona jest wzgórzami z trzech stron. Strona czwarta to Mar da Palha, czyli tzw. "Słomiane Morze". Mar da Palha jest wielkim rozlewiskiem rzeki Tag.

Po trzęsieniu ziemi jedyną dzielnicą, która uniknęła zniszczeń, była dzielnica Lizbony Belem. Wybudowana ona była w czasach panowania Manuela I. To właśnie w tej dzielnicy znajdują się najcenniejsze zabytki architektury Lizbony:

Wieża Belem (Torre de Belem) w stylu orientalnym, budowana w latach 1516-1521
klasztor Hieronimitów (Mosteiro dos Jerónimos). Architektura tego klasztoru wykazuje trzy style architektoniczne: manueliński, plateresco, późnorenesansowy. Klasztor Hieronimitów w Lizbonie budowany był w latach 1502-1598 r..

Innymi ciekawymi zabytkami Lizbony są:

zamek Sao Jorge (stojący na Wzgórzu Św. Jerzego, pochodzący z XII wieku)
kościół Sao Vicente de Fora (architektura renesansowa, budowany w latach 1582-1627 r.
kościół Nossa Senhora da Graca (architektura w stylu romańskim, XII w.)

Ciekawymi obiektami architektury współczesnej są:

zespół budynków Fundacji Calouste Gulbenkiana (pochodzący z 1969 r.)
Most 25 Kwietnia

Lizbona to miasto wypełnione parkami i pomnikami. Na każdym placu stoi pomnik, których bohaterami są żeglarze, rycerze, królowie. Około 1/5 powierzchni Lizbony stanowią parki. Największym parkiem w Lizbonie jest Forestal de Monsanto (leżący w zachodniej części miasta), na którego terenie znajduje się jeden z największych campingów w Europie. Z innych na szczególną uwagę zasługują: park Estufa Fria — założony w 1910 r. na terenie dawnych kamieniołomów, wypełniony roślinami prawie ze wszystkich stron świata, oraz park położony na Wzgórzu Św. Jerzego, którego osobliwością są ptaki-albinosy (białe pawie, kaczki, flamingi itp.).

W bezpośrednim sąsiedztwie Lizbony (20-40 km) położone są kąpieliska i uzdrowiska — Estoril, Cascais, Sesimbra, Sintra. W pobliżu Estoril, które w połowie wieku miało sławę „kąpieliska królów", wznosi się Serra de Sintra (529 m n.p.m.) opadające ku morzu przylądkiem Roca, najdalej na zachód wysuniętym punktem Europy.

Porto - W pobliżu ujścia Duero do Atlantyku położone jest Porto, drugie co do wielkości miasto Portugalii. Jedna z najstarszych osad na całym półwyspie, jest dziś nowoczesnym miastem. Zwało się ono niegdyś Porto-do-Cal lub Portus Cale, co dało nazwę krajowi.

Śródmieście Porto zajmuje skalistą platformę opadającą stromo kilkudziesięciometrowym urwiskiem w stronę Duero. Głęboki wąwóz rzeczny przekraczają trzy mosty, w tym stalowy most drogowy zaprojektowany przez Aleksandra Gustawa Eiffla, francuskiego inżyniera, twórcę wieży Eiffla w Paryżu.

W Porto jest wiele zabytków z różnych epok, w tym katedra Se (XII-XIII w.), romański kościół Cedofeita (XI w.), gotycko-barokowy kościół Św. Franciszka (wielokrotnie przebudowywany od XIII w.) oraz symbol miasta, strzelista wieża kościoła Kanoników (XVIII w.).

Poza Porto, do najciekawszych miast regionu należy zaliczyć miasta: Braga — jedno z najstarszych miast Portugalii, siedzibę prymasa, Coimbra — do polowy XIII w. stolicę Portugalii, a od 1306 r. siedzibę najstarszego uniwersytetu w kraju, Tomar — z monumentalnym klasztorem (XIII-XVI w.), który jest jednym z najcenniejszych zabytków architektury portugalskiej.

Fatima - na mapie Portugalii szczególne miejsce zajmuje sanktuarium maryjne w Fatimie. Miejscem pielgrzymek są tu tzw. Łąki Fatimy, gdzie w 1917 r. trójce pasterzy kilkakrotnie objawiła się postać Matki Boskiej Różańcowej (13 października w obecności 70 tys. osób). Obecnie wokół bazyliki, wzniesionej w północnej części kotliny, znajdują się liczne hotele, pensjonaty, sanatoria, szpitale służące obsłudze pielgrzymów.

Madera (Madeira), licząca 739 km2 powierzchni, leży na Atlantyku niedaleko północno-zachodnich wybrzeży Afryki, w odległości ok. 1000 km od brzegów Portugalii. W bliskiej okolicy Madery znajduje się kilka małych wysepek (Porto Santo, Desertas), których łączna powierzchnia wynosi 60 km². Wulkaniczne góry (najwyższy szczyt Pico Ruivo 1846 m n.p.m.), strome bazaltowe wybrzeża, tropikalno-śródziemnomorska roślinność, a zwłaszcza zadrzewienie, w którym oprócz sosen i świerków występują palmy, araukarie, bambusy, eukaliptusy, wawrzyny to charakterystyczne cechy krajobrazu Madery.

Klimat Madery jest bardzo łagodny, średnia temperatura w zimie wynosi około 15°C. Latem średnia temperatura powietrza na Maderze wynosi 23°C. Perła Atlantyku, jak nazywana jest Madera, jest drugim po Algarve regionionem wypoczynkowym Portugalii. Co roku Maderę odwiedza od 300 do 500 tys. turystów, kierujących się głównie do miejscowości kąpieliskowych, takich jak Funchal (ważny port lotniczy i morski) oraz Agua de Pena i Porto Santo.

Azory - Acores - w odległości 1400 km od wybrzeży Półwyspu Iberyjskiego, w środkowej części Oceanu Atlantyckiego na na przestrzeni 650 km, ciągnie się archipelag Azorów. Archipelag Azorów składa się z dziewięciu wysp wulkanicznych, których łączna powierzchnia wynosi 2304 km².

Największymi wyspami archipelagu Azorów są:

wyspa Sao Miguel
wyspa Pico
wyspa Faial

Na wyspach archipelagu znaleźć można wiele kraterów wulkanicznych, które wypełnione są wodą, tworząc malownicze jeziora, gorące źródła lub niewielkie gejzery.

Wulkan Pico to najwyższy szczyt archipelagu Azorów. Wznosi się on na wysokość 2351 m nad poziomem morza i to właśnie od niego wzięła się nazwa wyspy, na której się znajduje.

Na Azorach przeważa roślinność śródziemnomorska, stoki gór pokryta jest zaroślami makki, kasztananami, wawrzynami.

Klimat Azorów - na wyspach azorskich panuje klimat oceaniczny, dla którego charakterystyczne są ciepłe lata i łagodne zimy. Urodzajność gleb oraz przyjazny klimat tworzą korzystne warunki do uprawy herbaty, winogron, ananasów i różnorodnych owoców cytrusowych.

Azory charakteryzują się mniejszym niż na Maderze ruchem turystycznym. Ruch turystyczny Azorów skoncentrowany jest wokół wysp Sao Miguel, gdzie znajdują się kąpieliska: Furnas, Ponta Delgada oraz wyspy Faial - kąpielisko Horta.

Malta

2011-07-29T18:49:00.001+02:00

Malta, Republika Malty – państwo wyspiarskie położone w Europie Południowej, na Morzu Śródziemnym, na południe od Sycylii. Malta jest republiką z jednoizbowym parlamentem. Od 1 maja 2004 roku Malta jest członkiem Unii Europejskiej.

Malta zajmuje obszar 316 km2, a stolicą jest Valletta. Większe miasta to: Sliema, Birkirkara. Języki urzędowe to: maltański i angielski, w powszechnym użyciu włoski, waluta: 1 funt maltański = 100 centów.

W 1993 roku został ustanowiony podział administracyjny Malty obejmujący Maltę (wyspę) i Gozo. Powstało 68 samorządów, 54 na Malcie i 14 na Gozo. W skład archipelagu Wysp Maltańskich wchodzą wyspy: Malta, Gozo, Comino, Cominotto, Wyspy Św. Pawła (dwie wysepki obok siebie) i Filfla, będące wierzchołkami wapiennego masywu, pełnego głębokich zatok i dolin.

Malta leży w strefie klimatycznej śródziemnomorskiej. Nie występują tu ostre wiatry, mgły, śnieg czy mróz. Średnia temperatura waha się od 14,1 °C w zimie (listopad – kwiecień) do 32 °C latem (maj – październik). Opady, przeważnie deszcz, pojawiają się głównie w okresie zimy. Roczna suma opadów to 578 mm.

W krajobrazie Malty dominują niewysokie (do 240 m n.p.m.) wzniesienia, pocięte okresowo odwodnionymi dolinami (dolina Meleha). Malta zasiedlona była już w epoce kamiennej, a o jej bogatej przeszłości historycznej świadczą zachowane do dziś zabytki kulturowe z okresu paleolitu, neolitu i brązu. Około 1400 r. p.n.e. została skolonizowana przez Fenicjan, później panowali Kartagińczycy, Grecy, Rzymianie, Arabowie, a od 1091 r. — sycylijscy Normanowie. W 1530 r. zawładnęli nią rycerze zakonu joannitów (zwani później kawalerami maltańskimi), a w 1798 r. została podbita przez Napoleona. W 1800 r. przeszła w ręce Anglików, którzy zarządzali nią do 1964 r., tj. do chwili uzyskania niepodległości. Atrakcje turystyczne stanowią liczne zabytki architektury z czasów prehistorycznych szczególnie cenne są świątynie Hal Saflieni i Ggantija i muzea, skupione zwłaszcza w stolicy kraju — Valletta – między innymi: St. John's Co-Cathedral XVI w., Palace of the Grand Masters XVI w., Narodowe Muzeum Archeologii, Narodowe Muzeum Sztuki. Bogata w zabytki jest także Mdina - dawna stolica Malty — w której uwagę turystów skupia zwłaszcza katedra z XI w., odbudowana w 1697 r. ze zniszczeń wywołanych trzęsieniem ziemi w 1693 r.

Włochy

2011-07-25T22:13:00.003+02:00

Włochy – państwo położone w Europie Południowej, na Półwyspie Apenińskim, będące członkiem wielu organizacji, między innymi: UE, NATO, należące do ośmiu najbardziej uprzemysłowionych i bogatych państw świata – G8. Włochy zajmują łączny obszar 301.300 km². Kraj podzielony jest administracyjnie na 20 regionów. Stolicą Włoch jest Rzym liczący 2,8 mln mieszkańców. Włosi stanowią 98% populacji zamieszkującej terytorium kraju. Urzędowym językiem jest włoski. Katolicy stanowią 98% społeczeństwa. We Włoszech obecnie obowiązującą walutą jest Euro.

Największe miasta

Największymi, po Rzymie, miastami Włoch pod względem liczby mieszkańców są:

Mediolan - 1.7 mln mieszkańców
Neapol - 1.2 mln mieszkańców
Turyn - 1.2 mln mieszkańców

Rzym to miasto w środkowej części kraju w otoczeniu wzgórz, nad Tybrem, ośrodek administracyjny i polityczny (siedziba prezydenta, ministerstw i urzędów); stolica i główne miasto regionu administracyjno-historycznego Lacjum. Drugi po Mediolanie ośrodek finansowy i gospodarczy państwa (ważny ośrodek przemysłu samochodowego, elektrotechnicznego, włókienniczego, spożywczego i innych). Wielki węzeł komunikacji lotniczej (2 porty lotnicze: Fiumicino oraz Ciampino), kolejowej (dworzec Termini) i drogowej. Rzym posiada także metro (obecnie 2 linie, trzecia aktualnie w budowie). Światowy ośrodek turystyczny z bardzo bogatymi zabytkami starożytności i średniowiecza (kościoły, bazyliki, Koloseum, pałace, akwedukty, fontanny i wiele innych budowli), niezwykle bogate muzea, nowoczesne osiedla mieszkaniowe na przedmieściach.

Siedziba licznych banków, tereny wystawowe, domy generalne zakonów i zgromadzeń zakonnych. Częścią miasta jest Watykan – siedziba papieży (najmniejsze państwo świata). Corocznie odwiedzany przez kilkanaście milionów turystów.

Znane miejsca w Rzymie

Bazylika Świętego Jana na Lateranie
Bazylika Świętego Pawła za Murami
Bazylika Świętej Agnieszki za Murami
Bazylika Santa Maria Maggiore
Campo de' Fiori miejsce spalenia na stosie Giordana Bruna
Circus Maximus
Cloaca Maximus
Corso
Fontanna di Trevi
Fontanna delle Api w Rzymie
Forum Boarium
Forum Romanum
Kapitol
Koloseum
Mauzoleum Augusta
Ołtarz Pokoju
Palatyn
Panteon w Rzymie (jedyny całkowicie niezmieniony obiekt starożytny do dzisiaj)
Plac Navona
Piazza del Popolo
Piramida Cestiusza
Plac Wenecki z Ołtarzem Ojczyzny
pole Marsowe
Schody Hiszpańskie
Teatro Argentina
Usta Prawdy
Via Sacra
Via Appia
Watykan
Wielka Synagoga
Zamek Świętego Anioła

Watykan, Państwo Miasta Watykańskiego - miasto - państwo europejskie, enklawa w Rzymie. Najmniejsze państwo świata pod względem powierzchni. Watykan to siedziba najwyższych władz kościoła katolickiego, gdzie rezyduje papież. Jest połączony unią personalną i funkcjonalną ze Stolicą Apostolską. Obywatele Watykanu to głównie dostojnicy kościelni, księża, zakonnice i Gwardia Szwajcarska. Oprócz tego do pracy przychodzi około 3000 osób mieszkających poza murami Watykanu (pracownicy poczty, radia, gazety, sklepów, dworca kolejowego i służby medycznej). Obywatelstwo watykańskie jest wyłącznie czasowe. Kardynałowie otrzymują je na czas pobytu w Rzymie.

Atrakcje turystyczne:

renesansowo-barokowy kompleks Bazyliki Świętego. Piotra
Muzea Watykańskie
Muzeum Broni w dawnym więzieniu
Pinakoteka
Museo Chiaramonti
Museo Sacro
Museo Pio Clementino
Museo Missionario-Etnologico
Appartamento Borgia
Kaplica Sykstyńska ze słynnymi freskami Michała Anioła
Plac Świętego Piotra
Brama Świętego Piotra
Brama dzwonnicy
Fontanna orła
Pałac Sykstusa V
Pałac Grzegorza XIII
Wieża Mikołaja V
Dziedziniec Gwardii Szwajcarskiej
Pałac Belwederski
Poczta Główna
Mury Leoniańskie

Wenecja (Venezia) to zasadniczo dwie części: Wenecja właściwa, czyli leżąca na 118 wyspach rozrzuconych po Lagunie Weneckiej (to starsza część Wenecji), które rozdziela około 150 kanałów (największe kanały Wenecji: Canale Grande, Canale delia Giudecca, Canale di San Marco). Drugą częścią jest młodsza część Wenecji leżąca na stałym lądzie (Mestre, Marghera). Miejską komunikację Wenecji stanowią łodzie (Wenecja właściwa), tramwaje wodne, barki, gondole a więc wszystko to, czym poruszać można się wąskimi kanałami wodnymi.

Głównymi atrakcjami turystycznymi Wenecji są oczywiście, najcenniejsze w całych Włoszech, zabytki. Najważniejszymi zabytkami Wenecji jest oczywiście plac Świętego Marka na którym stoi Bazylika Świetego Marka pochodząca z IX wieku, przebudowywana i modernizowana w XI, XIII, XV wieku. Pozostałe ważne zabytkowe obiekty architektoniczne placu Świętego Marka w Wenecji:

Pałac Dożów (XIV-XVI w.)
Wieża Zegarowa (XV w.)
gmachy Prokuratury Starej i Nowej (XVI w.)
Piazzetta (XVI w.)
Libreria (XVI w.)
Loggetta (XVI w.).

W Wenecji zobaczymy również wiele zabytkowych kościołów, z których najbardziej interesujące to:

kościół Św. Jana i Pawła (XIII-XV w.)
kościół Santa Maria Gloriosa dei Frari (XIV-XV w.)
kościół San Giovanni in Bragora (XIII-XV w.)
kościół Santa Maria delia Salute (XVII w.)
kościół San Giorgio Maggiore (XVI-XVII w.)
kościół San Zaccaria (XV-XVI w.)

Wenecja to także wiele pałaców, w których bardzo często funkcjonują muzea lub galerie sztuki. Najciekawsze zabytkowe pałace Wenecji to:

Ca d'Oro (XV w.)
Ca Rezzonico (XVII w.)
Palazzo Pesaro (XVIII w.)
Scuola di San Rocco (XVI w.)
Scuola di San Giorgio degli Schiavoni (XV w.)
Museo Correr (XIX w.)
Akademia Sztuk Pięknych z kolekcją malarstwa weneckiego, największą na świecie. Turyści mogą tutaj oglądać prace Giorgiona, Carpaccia, Tycjana, Veronesa, Tiepola, Belliniego, Tintoretta i innych wybitnych malarzy.

Turyn (Torino) - to miasto leżące przy ujściu rzeki Dora Riparia do Padu. Turyn jest stolicą włoskiego regionu administracyjnego Piemont.

Największą atrakcją turystyczną Turynu są monumentalne pałace, z których większość pochodzi z XVII stulecia. Najważniejszym z nich jest Palazzo dell'Accademia delle Scienze z XVII wieku - mieści się w nim biblioteka z bogatymi zbiorami, Muzeum Egipskie, dzieła malarstwa. Kolejną ciekawą budowlą zabytkową Turynu jest Palazzo Carignano (XVII w.) i Palazzo RealeMuzeum Broni (XVII w.). Trzeba wymienić też Palazzo Madama (XII-XIII, XV w.), którego główną atrakcją jest znajdujące się w nim Muzeum Sztuki Antycznej.

W architekturze Turynu wyróżniają się też zabytkowe budowle sakralne: katedra z XV wieku, kościoły:

San Domenico (XIV w.)
San Carlo (XVII w.)
San Lorenzo (XVII w.).

Ważnym punktem wycieczek turystycznych jest wizyta w parku miejskim Turynu, Parco del Valentino. W tym turyńskim parku odtworzono architekturę starej piemonckiej osady. To właśnie w Parco del Valentino odbywają się doroczne salony samochodowe (Torino-Esposizioni). W parku znajduje się też muzeum samochodowe. Turyn to oczywiście jedno z centrów przemysłu motoryzacyjnego Włoch.

W okolicach Turynu, około 40 km na zachód, znajduje się średniowieczny klasztor Sacra di San Michele. Pełnił on również rolę twierdzy. Sacra di San Michele jest jednym z najcenniejszych zabytków w północnych Włoszech.

Florencja – miasto w środkowych Włoszech, nad Arno, u stóp Apenin, stolica Toskanii i prowincji Florencja.

Zabytki i atrakcje turystyczne:

Baptysterium Jana Chrzciciela (Battistero di San Giovanni Battista)
Drzwi Raju (Porta del Paradiso)
Biblioteka Laurenziana (Biblioteca Medicea Laurenziana)
Galeria Akademii (Galleria dell'Accademia)
Galeria Uffizi (Galleria degli Uffizi)
Katedra Matki Boskiej Kwietnej (Cattedrale di Santa Maria del Fiore)
Dzwonnica Giotta (Campanile di Giotto)
Katedra Santa Reparata (Chiesa di Santa Reparata)
Muzeum dell'Opera del Duomo
Kościół Santa Maria del Carmine (Basilica di Santa Maria del Carmine)
Kaplica Brancaccich (Cappella Brancacci)
Kościół Santa Maria Novella (Basilica di Santa Maria Novella)
Kościół Świętego Krzyża (Basilica di Santa Croce)
Kościół Świętego Wawrzyńca (Basilica di San Lorenzo)
Kościół Santo Spirito (Basilica di Santo Spirito)
Kaplica Medyceuszów
Kościół San Michele in Orto (Orsanmichele)
Kościół Trójcy Świętej (Basilica di Santa Trinita)
Kościół San Miniato al Monte
Kościół Zwiastowania NMP (Santissima Annunziata)
Muzeum San Marco (Museo di San Marco)
Loggia dei Lanzi (Loggia dei Lanzi, Loggia della Signoria)
Loggia del Mercato Nuovo (Mercato del Porcellino)
Loggia del Bigallo
Ogród botaniczny (Giardino dei Semplici)
Pałac Bargello (Palazzo del Bargello)
Pałac Vecchio (Palazzo Vecchio)
Pałac Medyceuszy (Palazzo Medici Riccardi)
Pałac Strozzi (Palazzo Strozzi)
Pałac Pitti (Palazzo Pitti)
Pałac Rucellai (Palazzo Rucellai)
Plac della Signoria (Piazza della Signoria)
Plac Republiki (Piazza della Repubblica)
Most alla Carraia (Ponte alla Carraia)
Most Trójcy Świętej (Ponte Santa Trinita)
Most Złotników (Ponte Vecchio)
Narodowe Muzeum Archeologiczne (Museo archeologico nazionale).

Piza – miasto we Włoszech, w Toskanii, nad rzeką Arno, oddalone o 13 km od wybrzeża Morza Tyrreńskiego. Piza jest także jedną z prowincji Toskanii o powierzchni 2448 km² i podzieloną na 39 komun.

Zabytki i atrakcje turystyczne:

Campo dei Miracolo (Pole cudów) – duży plac, na którym znajdują się katedra, baptysterium i krzywa wieża;
Krzywa Wieża – budowę której rozpoczęto w 1173 jako dzwonnicy katedry, jednakże ze względu na piaszczysty grunt zaczęła się przechylać już w trakcie budowy;
Katedra – Fasada katedry w stylu lombardzkim ozdobiona kolorowym piaskowcem oraz płytkami ze szkła i majoliki. Najcenniejsze zabytki to południowe drzwi wykonane z brązu przez Bonannusa;
Baptysterium – w budowli można zidentyfikować kilka stylów architektonicznych, romański w bryle budynku, gotycki w zdobiących elewacje pinaklach, renesans w półkolistych arkadach;
Kościół Santa Maria della Spina;
Piazza dei Cavallieri – plac otoczony średniowiecznymi budynkami;
Museo dell'Opera del Duomo – eksponujące skarby katedry i baptysterium;
Museo Nazionale di San Matteo – muzeum z bogatym zbiorem toskańskiej rzeźby i malarstwa, w szczególności twórców związanych z Pizą i Florencją;
Museo delle Sinopie – muzeum eksponuje szkice fresków które ozdabiały mury Campo Santo. Freski te zostały zniszczone w czasie nalotów bombowych w 1944 roku;

San Marino, Najjaśniejsza Republika San Marino – państwo śródlądowe w Europie Południowej stanowiące enklawę na obszarze Włoch. Stolica kraju to San Marino.

San Marino to jedno z najmniejszych państw Europy, mniejsze są tylko Watykan i Monako. Położone jest w górzystym terenie wchodzącym w skład pasma Apeninów. Najwyższy szczyt Monte Titano osiąga wysokość 749 m n.p.m.

Klimat San Marino jest śródziemnomorski z ciepłym latem i łagodną zimą.

W mieście San Marino zachowały się średniowieczne domy, place i fortyfikacje. Gród otaczały mury obronne z licznymi bramami i basztami. Powyżej grodu, na trzech wierzchołkach góry Titano zbudowano obronne zamki połączone murami.

Asyż – włoskie miasto i gmina położone na południowy wschód od Perugii, w regionie Umbria, w prowincji Perugia. Asyż jest najbardziej znany jako miejsce narodzin św. Franciszka i św. Klary oraz z pojednania międzynarodowego, religijnego i pokoju na świecie. W mieście odbywają się zapoczątkowane przez papieża Jana Pawła II Światowe Dni Modlitw o Pokój.

Zabytki i atrakcje turystyczne:

Bazylika Santa Maria degli Angeli;
Bazylika św. Franciszka (wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego UNESCO);
Bazylika św. Klary – z relikwiami św. Klary oraz autentycznym Krzyżem z San Damiano;
Katedra św. Rufina;
Plac Ratuszowy;
Zamek Rocca Maggiore;
Kościół św. Damiana;
Pustelnia Carceri;
Rivotorto.

Sardynia – to skalista wyspa, druga pod względem wielkości na Morzu Śródziemnym. Wraz z pobliskimi wyspami tworzy region administracyjny we Włoszech.

Na Sardynii warte zobaczenia są nuragi, megalityczne warowne wieże obserwacyjne, które pochodzą z połowy II tysiąclecia przed Chrystusem Na wyspie znajduje się ich około 7000. Budowane były bez użycia zaprawy z ociosanych kamieni.

Sycylia – największa wyspa na Morzu Śródziemnym (25 710 km²), leżąca na południowy zachód od Półwyspu Apenińskiego, od którego oddziela ją wąska Cieśnina Mesyńska. Razem z wyspami: Wyspy Liparyjskie, Egady, Wyspy Pelagijskie i Pantelleria tworzy od 1946 roku region autonomiczny we Włoszech. Najwyższym wzniesieniem na wyspie jest słynny wulkan Etna (3323 m n.p.m.). Na wyspie panuje klimat śródziemnomorski. Rozbudowana sieć rzeczna, największe rzeki to: Salso, Simeto, Platani. Region Sycylia jest podzielony na 9 prowincji: Palermo, Katania, Mesyna, Syrakuzy, Trapani, Ragusa, Caltanissetta, Agrigento i Enna.

Alpy włoskie

Klimat Alp włoskich oraz ich warunki terenowe spowodowały, że jest tutaj wiele miejscowości wypoczynkowych oraz ośrodków narciarskich. Dolina Aosty w Alpach włoskich to główny rejon koncentracji ośrodków narciarskich Włoch. Najwięcej miejscowości turystycznych znajduje się w obrębie masywu Mont Blanc:

Courmayeur
Pre St-Didier
Matterhorn (włoskie Cervino Breuil-Cervinia, Valtournanche, Saint-Vincent)
Monte Rosa (Macugnaga, Alagna Valsesia)
Gran Paradiso (Cogne, Ceresole Reale)

Dobre warunki narciarskie znajdziemy też w górnej części doliny Adygi (Merano), we włoskich Dolomitach (Cortina d'Ampezzo, Ortisei, Corvara, Selva, Moena, San Martino di Castrozza), w obrębie masywu Dolomiti di Brenta (Madonna di Campiglio, Campo Carlomagno) a także wiele ośrodków sportów zimowych znajduje się w Alpach Kotyjskich (Sestriere, Bardonecchia, Crissolo, Acceglio, Prazzo).

Wokół wielkich włoskich jezior alpejskich znajdują się miejscowości o walorach wypoczynkowych: obszary te charakteryzują się łagodnym klimatem, co sprzyja rozwojowi podzwrotnikowej roślinności. Najbardziej znanymi miejscowościami turystycznymi są:

nad jeziorem Garda:

Riva
Sirmione
Gardone
Riviera
Malcesine
Salo
Bardolio
Desenzano del Garda

nad jeziorem Maggiore:

Arona
Stresa
Baveno
Verbania
Cannero Riviera
Cannobio
Laveno

nad jeziorem Como:

Cernobbio
Como
Tremezzo
Cadenabbia
Menaggio
Torno
Varenna
Gravedona

Włoskie Alpy to także wiele miejscowości uzdrowiskowych, korzystających przede wszystkim z dobrodziejstw cieplic i wód mineralnych. Najbardziej znanymi uzdrowiskami w Alpach włoskich są:

Terma di Valdieri
Terma di Vinadio (Alpy Nadmorskie)
San Pellegrino Terma (Alpy Bergamskie)
Bagni di Mezzo (Alpy Retyckie)
Bagni di Masino (Alpy Retyckie)
Levico Terma (Alpy Weneckie)
Bagni di Rabbi (masyw Cevedale)

W Alpach włoskich są dwa parki narodowe: w dolinie Aosty i Oreo znajduje się park narodowy Gran Paradiso o powierzchni 600 km², natomiast w masywie Ortles-Cevedale jest park narodowy SteMo o pow. 950 km². Na terenie parków narodowych włoskich Alp zachowało się wiele rzadkich gatunków flory i fauny alpejskiej, z których na szczególną uwagę zasługuje orzeł królewski.

Na terenie Alp włoskich ważnym katalizatorem rozwoju turystyki są międzynarodowe szlaki komunikacyjne. Biegną tędy drogi łączące Półwysep Apeniński i resztę kontynentu europejskiego. Trasami o największym natężeniu ruchu, najczęściej wykorzystywanymi (nie tylko przez turystów) są:

Tunel Św. Bernarda-Aosta-Turyn
Tunel Mont Blanc-Aosta-Turyn
Tunel Simplon - Domodossola - Mediolan
droga Lugano - Mediolan
przełęcz Brenner-Bolzano-Werona
Villach-Udine.

Hiszpania

2011-07-20T19:09:00.002+02:00

Hiszpania leży na Półwyspie Iberyjskim. Zachodni brzeg Półwyspu Iberyjskiego zwrócony jest w stronę Morza Śródziemnego, przy Atlantyku znajdują się brzegi północny i zachodni. Od Afryki półwysep oddziela Cieśnina Gibraltarska o szerokości 14 km. Pireneje znajdują się na północnym - wschodzie i stanowią naturalną granicę od pozostałej części Europy. Powierzchnia Hiszpanii zajmuje obszar 504,800 km² i podzielona jest na 50 prowincji i 17 regionów autonomicznych. Stolicą Hiszpanii jest Madryt. Największymi miastami pod względem ilości mieszkańców po Madrycie, są: Barcelona, Walencja, Sewilla, Saragossa, Bilbao, Malaga. Ludność Hiszpanii to: Hiszpanie (Kastylijczycy) stanowią 71% społeczeństwa, Katalończycy 18%, Galicyjczycy 8%, Baskowie 2,5% społeczeństwa.

Wyróżnia się osiem regionów turystycznych na terenie Hiszpanii.

Region Północno-Zachodni

La Coruńa, Lugo, Orense, Pontevedra (Galicia), Leon (Leon), Oviedo (Asturia), Santander, Burgos, Palencia, Logrońo (Nowa Kastylia), Alava, Guipuzcoa, Vizcaya (Baskonia)

Region Północno-Wschodni

Nawarra (Navarra), Huesca, Saragossa (Aragonia), Barcelona, Gerona, Lerida, Tarragona (Katalonia)

Region Północno-Wschodni obejmuje Pireneje, Góry Katalońskie, Nizinę Aragońską oraz kataloński odcinek wybrzeża Morza Śródziemnego.

Region Wschodni

Castellón de la Piana, Alicante, Walencja, Albacete, Murcja, Teruel (Aragonia)
Region Wschodni obejmuje wybrzeże Morza Śródziemnego (Costa del Azahar, Costa Blanca) oraz wschodnią część Mesety i Gór Iberyjskich.

Region Centralny

Valladolid, Soria, Segowia, Avila (Stara Kastylia), Madryt, Guadalajara, Cuenca, Toledo (Nowa Kastylia)

Region Centralny obejmuje Góry Kastylijskie, wschodnią część Wyżyny Nowej Kastylii, południowe tereny Wyżyny Starej Kastylii oraz przeważające obszary Gór Iberyjskich.

Region Zachodni

Badajoz (Estremadura), Caceres, Salamanca (Leon), Zamora. Turystyczny Region Zachodni Hiszpanii obejmuje zachodnią część wyżyny Nowej Kastylii i Starej Kastylii, a poza tym obrzeża Kordyliery Centralnej

Region Południowy

Malaga (Andaluzja), Sewilla, Jaen, Huelva, Grenada, Kordowa, Kadyks, Almeria. Południowy Region turystyczny Hiszpanii to Costa del Sol, czyli andaluzyjskie wybrzeże Morza Śródziemnego, Costa de la Luz - południowa część wybrzeża Atlantyku, Nizina Andaluzyjska, Góry Betyckie, Sierra Morena.

Baleary (Archipelag Balearów) od 1285 r. stanowi część Hiszpanii. Baleary leżą na Morzu Śródziemnym, 100-250 km od wybrzeży Hiszpanii. Na Baleary składają się przede wszystkim największe wyspy:

- Majorka

- Minorka

- Ibiza

- Formentera

- Cabrera

oraz wiele małych wysepek, których łączna powierzchnia wynosi ponad 5000 km². Na wyspach Archipelagu Balearów panuje typowy klimat śródziemnomorski. Mamy tutaj ciepłą i deszczową zimę a lato jest gorące, jednak temperatury nie są uciążliwe dzięki bryzie wiejącej od morza praktycznie stale.

Baleary to jeden z ważniejszych regionów turystycznych świata. Co roku na Archipelag Balearów przyjeżdża około 5 mln turystów z całego świata. Tylko 1/10 turystów decyduje się na przyjazd na jedną z wysp Balearów w ciągu miesięcy zimowych.

Lotnisko Palma de Mallorca obsługuje rocznie ok. 3.5 mln podróżnych. Prawie 90% pasażerów to ruch czarterowy.

Baza noclegowa Balearów to prawie 0.5 mln miejsc. Pojemność taka zabezpiecza potrzeby turystów z Hiszpanii i zagranicy.

Majorka jest największą wyspą w archipelagu Balearów. Leży na Morzu Śródziemnym w odległości 80 km od Hiszpanii. Północne wybrzeże wyspy jest klifowe, południe zaś to rozległe, piaszczyste plaże, a na obszarach nizinnych znajdziemy gaje oliwkowe, pomarańczowe i migdałowe. Majorka jest jedną z najbardziej lubianych przez urlopowiczów wysp - nie tylko z racji nieograniczonych możliwości kąpieli w morzu. Poza ciągnącymi się w nieskończoność piaszczystymi plażami, mieniącą się w słońcu błękitną wodą i prawie bez przerwy świecącym słońcem. Majorka ma do zaoferowania każdemu różne formy spędzania wolnego czasu. Biorąc udział w wycieczkach lub udając się na szlaki wędrowne można odkryć Majorkę z innej strony: majestatyczne góry, stare klasztory i ustronne wioski. A jeśli ktoś szuka rozrywki, ten znajdzie ją w tętniących życiem dyskotekach, barach i kawiarniach.

Ibiza leży na Morzu Śródziemnym u wybrzeży Hiszpanii. Należy do archipelagu Balearów, a dokładniej do części zwanej Pitiuzami. Ibiza to przeszło 540 km² powierzchni.

Otacza ją mnóstwo przepięknych, małych i skalistych wysepek. Linia brzegowa Ibizy to 210 km przeźroczystych zatoczek, grot, jaskiń no i oczywiście plaż.
Powierzchnia Ibizy jest lekko "pofałdowana" z najwyższym wzniesieniem, sięgającym 475 m na południowym zachodzie wyspy. Ibiza zmienia swe oblicze wraz z porami roku; każda pora roku, a nawet miesiąc to inny kolor, który rzuca aię w oczy podróżnika.

Klimat śródziemnomorski, jednak łagodniejszy niż na Majorce i Minorce. W okresie letnim jest tu upalnie - temperatury dochodzą do 30 stopnic Celsjusza i sucho. Zimą temperatura spada nawet do 7°Celsjusza. Ibiza nazywana jest "wyspą rozrywki". Puby, dyskoteki, kawiarenki, centra rozrywki, restauracje, kasyna - wszystko to oferuje nam Ibiza. Życie nocne praktycznie nigdy tu nie zanika, a bawić się i tańczyć w dobrym towarzystwie można do białego rana.

Wyspy Kanaryjskie – archipelag górzystych wysp pochodzenia wulkanicznego położonych na Oceanie Atlantyckim na północny zachód od wybrzeży Afryki zaliczanych do Makaronezji. Wyspy te tworzą dwie prowincje: Santa Cruz de Tenerife i Las Palmas de Gran Canaria. Powierzchnia ogółem: zajmuje 7293 km². Archipelag składa się z siedmiu wysp głównych: Teneryfe, Fuerteventure, Gran Canaria, Lanzarote, El Hierro, La Palma i La Gomera oraz sześciu mniejszych: Alegranza, Graciosa, Montaña Clara, Lobos, Roque del Este i Roque del Oeste. Większość mniejszych wysp jest niezamieszkana, lub zamieszkana tylko okresowo. Najważniejsze miasta to: Las Palmas de Gran Canaria, Santa Cruz de Tenerife oraz San Cristóbal de La Laguna.

Klimat wysp jest oceaniczno-subtropikalny, z umiarkowanymi temperaturami, rzadkimi i nieregularnymi opadami, zależnymi od wyspy i jej strefy. W niektórych strefach wyspy La Palma opady należą do wysokich. W przypadku wysp wschodnich Fuerteventura i Lanzarote klimat należy do bardzo suchych. Średnie temperatury wynoszą 18 °C zimą i 24° latem. Temperatura wody w oceanie waha się od 18 °C zimą do 22 °C latem.

Teneryfa o największa ze wszystkich Wysp Kanaryjskich, która uchodzi również za najpiękniejszą w całym archipelagu. Krajobraz jest tutaj niesłychanie różnorodny. Urwiste góry przeplatają się z ogrodami kwiatowymi i wypielęgnowanymi parkami. W głębi wyspy znajduje się najwyższy szczyt Teneryfy i całej Hiszpanii Pico del Teide. Na południe od niego znajduje się ogromny krater "Las Canadas". Przez cały rok panuje tutaj łagodny, zdrowy klimat, przy czym łańcuch górski dzieli wyspę na dwie strefy klimatyczne. Na południu wyspy słońce wydaje się być bardziej intensywne, a piaszczyste zatoczki zapraszają do kąpieli.

Grecja

2011-07-20T18:53:00.007+02:00

Grecja ze stolicą w Atenach to kraj w południowo-wschodniej części Europy, położony na krańcu Półwyspu Bałkańskiego. Grecja ma długą i bogatą historię i dziedzictwo kulturowe, które wpłynęło na inne kultury Europy, północnej Afryki i Bliskiego Wschodu.

Terytorium Grecji można podzielić na:

- Grecję kontynentalną wraz z oddzielonym od niej Kanałem Korynckim i półwyspem Polonez, która wchodzi w skład Półwyspu Bałkańskiego

- oraz wyspy położone na morzach Egejskim i Jońskim.

Prawie 1/5 powierzchni Grecji przypada na około 3000 wysp, z czego 167 jest zamieszkanych.

Największe z wysp to:

- Kreta (ok. 8260 km²),

- Eubea (ok. 3621 km²),

- Lesbos (ok. 1630 km²),

- Rodos (ok. 1400 km²),

- Chios (ok. 840 km²),

- Kefalinia (ok. 780 km²),

- Samos (ok. 480 km²),

- Lemnos (476 km²),

- Naksos (ok. 430 km²),

- Zakintos (406 km²),

- Thasos (ok. 390 km²)

- oraz archipelagi

- Wyspy Jońskie

- Cyklady

- Sporady Południowe i Północne

Świadectwem liczącej 4 tys. lat cywilizacji są przede wszystkim wspaniałe zabytki – jak choćby w Mykenach, Olimpii, Delfach czy Partenonie – łączące w sobie legendę z prawdą historyczną. Wzdłuż krętej linii brzegowej ciągną się liczne plaże, a turyści mają do wyboru – albo odludne wysepki, gdzie prom zawija raz w tygodniu, albo kosmopolityczne, luksusowe kurorty. Latem w Grecji odbywają się festiwale, podczas których zespoły teatralne z całego świata występują nie tylko na dziedzińcach zamków i bardziej współczesnych scenach kurortów na wybrzeżu i wyspach, ale także w starożytnych teatrach w Epidauros, Dodonie i Atenach, co jest naprawdę niezapomnianym przeżyciem.

Ateny - stolica Grecji, wielka metropolia i jednocześnie prowincjonalnej dziura, mieszanka Wschodu i Zachodu. Zabytki starożytności, a zwłaszcza Akropol, są tylko najbardziej znanymi, ale nie jedynymi atrakcjami. Kuszą jeszcze wspaniałe widoki ze wzgórz Likavitós i Filopáppou. U podnóża Akropolu rozpościera się Pláka, pełna zabytków z czasów Bizancjum, średniowiecza XIX wieku. Jak można się spodziewać, Ateny słyną też z najlepszych restauracji w Grecji.

Korynt - głównie ośrodek przemysłowo-rolniczym, utrzymujący się z handlu rodzynkami znanymi jako koryntki. Najciekawszym rejonem miasta są ruiny starożytnego Koryntu, do którego w czasach rzymskich przeniesiono z Aten stolicę prowincji Achaja. Główną budowlą, dającą pewne pojęcie o skali miasta, jest majestatyczna świątynia Apollina, choć do obecnych czasów przetrwało tylko kilka kolumn z fragmentami belkowania. Większe wrażenie robią jednak pozostałości średniowiecznych zabudowań. Znajdują się one na miejscu dawnego akropolu, na Akrokoryncie, wznoszącym się na wysokość 565 m.

Grecja wyspowa – niemal wszystkie wyspy należące do Grecji dysponują doskonałymi warunkami klimatycznymi dla rozwoju turystyki. Jednakże tylko nieliczne z nich mogą być wykorzystywane dla tych celów. Barierami uniemożliwiającymi szerszy rozwój turystyki w regionie wyspowym są trudno dostępne brzegi i górzyste wnętrza wielu wysp, brak pitnej wody, a także stosunkowo mała powierzchnia niektórych z nich. Najlepszymi warunkami naturalnymi dla rozwoju turystyki dysponują trzy największe wyspy Grecji – Kreta, Eubeai i Rodos. Stanowią one nie tylko cel przyjazdów wypoczynkowych, ale także krajoznawczych. Najbardziej atrakcyjne plaże posiada wyspa Rodos, a znaną miejscowością wypoczynkową jest tu Kallithea. Ważnym ośrodkiem turystyki krajoznawczej jest Lindos. Doskonałymi warunkami dla rozwoju funkcji wypoczynkowych i uzdrowiskowych dysponuje Eubea. Piękna plaża w otoczeniu sosnowego lasu towarzyszy wybrzeżu wyspy na odcinku od Chalkis do Aliwerion.

Wśród licznych mniejszych wysp na uwagę zasługują między innymi Milos, na której znaleziono pomnik Afrodyty,który obecnie znajduje się w Luwrze, Egina z dobrze zachowanymi ruinami świątyni Ateny, Samotraki – ważne centrum wypoczynkowe, znaleziono tu posąg słynnej Nike z Samotraki. Ciekawym miejscem jest również wyspa Korfu, na której znajduje się chyba najpiękniejszy w Grecji kompleks wypoczynkowy z licznymi hotelami i kasynem gry. Jedną z ciekawszych jest wulkaniczna wyspa Santorini oraz Mykonos na Cykladach.

Jedną z krajobrazowych i widokowych wysp jest Zakintos lub inaczej Zakynthos. Mimo swoich małych rozmiarów ma do zaoferowania ogromny wachlarz doznań. Dla spragnionych słońca polecamy południowe oraz zachodnie wybrzeże wyspy, bardziej aktywnych zachwyci zachodnie wybrzeże, błękitne groty na północy oraz rejs statkiem dookoła wyspy. Jeśli nie interesuje Was aktywny wypoczynek, a w wakacje szukacie jedynie szalonych imprez bez wątpienia najlepszą miejscowością będzie Laganas. Zatoka wraku to plaża, która stała się nie tylko wizytówką wyspy, ale i całej Grecji. Symbolem wyspy jest żółw Caretta Caretta, który na swoje miejsce lęgowe wybrał południowe plaże Zakynthos.

Turcja

2011-07-20T18:50:00.004+02:00

Turcja ze stolicą w Ankarze to jeden z najbardziej malowniczych krajów basenu Morza Śródziemnego. Tu podczas waszej wakacyjnej wycieczki czekają na Was szerokie plaże, szczyty górskie, jaskinie i antyczne ruiny. Turcja posiada jedną ogromną metropolię, którą jest słynny Istambuł. Miasto ciągnie się przez 160 kilometrów i posiada ogromną ilość zabytków. To właśnie tutaj znajduje się słynna Hagia Sofia czy też Cieśnina Bosfor.

Popularnym kierunkiem wycieczek jest również Antalya. Tutaj góry Taurus łączą się z przejrzystym morzem, a widoki zapierają dech w piersiach. Ten region Turcji zaprasza miłośników windsurfingu, narciarstwa wodnego, wspinaczki górskiej. Na gości Antalyi czekają różnej klasy hote i gościnność tutejszych mieszkańców.

Zachodnia część kraju to Wybrzeże Egejskie. Główne kierunki wycieczek w tym regionie to : Marmaris, Bodrum, Oludeniz. Podczas wakacji na Wybrzeżu Egejskim można wypoczywać na małych, dzikich plażach, jak i dużych, dobrze zagospodarowanych plażach w pobliżu kurortów i hoteli.

Podczas pobytu w tym malowniczym kraju warto zwiedzić starożytne miasto Efez, unikatowe Pamukkale czy Kapadocję, udać się na spływ pontonem po górskiej rzece Dalaman, czy poznać piękno Turcji podczas jeep safari. Wyjazdy wakacyjne do Turcji to gwarancja niezapomnianych wrażeń.

Republika Południowej Afryki

2011-07-19T19:34:00.002+02:00

Republika Południowej Afryki – to państwo na południowym krańcu Afryki zajmujące obszar 1221,0 tys. km2 i składa 4 prowincji: Przylądkowa, Natal, Orania i Transwal i 10 bantustanów. Stolicą konstytucyjną jest Kapsztad, natomiast siedzibą rządu jest Pretoria. Większe miasta to: Johannesburg, Durban, Port Elizabeth. Językiem urzędowym jest: afrikaans i angielski, a walutą:1 rand = 100 centów.

Większą część terytorium RPA zajmują rozległe i wysokie wyżyny, tzw. veldy. Na północy opadają one łagodnie do kotliny Kalahari, a na południu kończą się tzw. Wysoką Krawędzią, mającą miejscami charakter górski (Góry Smocze z najwyższym szczytem kraju Cathkin Peak — 3650 m n.p.m., Góry Śnieżne, Roggeveldberge, Nuweveldberge i inne). Jedynym obszarem nizinnym w RPA jest wąski pas ciągnący się wzdłuż oceanów Indyjskiego i Atlantyckiego.

Dzięki położeniu RPA w strefie okołozwrotnikowej i dużemu wzniesieniu nad poziomem morza panuje tu ciepły i zdrowy klimat. W głębi kraju jest to klimat zwrotnikowy kontynentalny z dość dużymi wahaniami temperatur miesięcznych, a w południowo-wschodnim pasie wybrzeży — zwrotnikowy morski. Głównymi typami naturalnej szaty roślinnej są we wnętrzu kraju sawanny i stepy, na południowym-wschodzie — roślinność typu śródziemnomorskiego i wiecznie zielone lasy podzwrotnikowe, zaś na północo-zachodzie roślinność półpustynna i pustynna. Świat zwierząt został na obszarze RPA w znacznym stopniu przetrzebiony. Większe skupiska zwierząt znajdują się jedynie w parkach narodowych i rezerwatach.

W RPA znajduje się sporo regionów i ośrodków turystycznych. Największy region obejmuje wybrzeże morskie od Kapsztadu do Durbanu. Głównymi miejscami w których koncentruje się ruch turystyczny to: Kapsztad, Durban, Port Elisabeth i East London.

Kapsztad jest drugim pod względem wielkości miastem RPA i dużym portem. Miasto odznacza się wyjątkowo pięknym położeniem, leży bowiem nad Oceanem Atlantyckim u stóp słynnej Góry Stołowej. Jedną z atrakcji turystycznych Kapsztadu jest oglądanie rozległej panoramy miasta i okolic z Góry Stołowej. Poza tym w samym mieście do szczególnie interesujących obiektów należą: Zamek — najstarsza historyczna budowla z 1660 r., mieszcząca obecnie muzeum wnętrz, Groote Kerk — holenderski kościół reformatorski z 1699 r., Muzeum Historii Kultury ze zbiorami starożytnego Egiptu, Grecji, Rzymu, a także z Chin, Japonii i południowej Afryki, katedra Św. Jerzego z XIX w. oraz duży ogród botaniczny. W okolicach Kapsztadu znajduje się wiele kąpielisk, mających dobrze zagospodarowane plaże, ciągnące się dookoła Półwyspu Przylądkowego. Atrakcją turystyczną jest tu także wielkie akwarium z fauną morską półkuli południowej.
Kilkaset kilometrów na wschód od Kapsztadu znajduje się następny nadmorski region turystyczny -Garden Route, znany głównie z atrakcyjnych krajobrazów i wielokilometrowych plaż (Mossel Bay, Knysna).

Kolejnymi ośrodkami turystycznymi są: Port Elizabeth, duże miasto portowe i przemysłowe, mające także rozległe nadmorskie tereny wypoczynkowe, oraz East London, należący do największych nadmorskich ośrodków wypoczynkowych w RPA.

Na wschodnim wybrzeżu RPA centrum turystycznym jest Durban, największy port kraju i duży ośrodek przemysłowy. Na południe od miasta, na wybrzeżu, znajdują się liczne dobrze wyposażone kąpieliska. Sezon turystyczny trwa tu przez cały rok. W okolicy Durbanu atrakcjami turystycznymi są wioski ludności tubylczej - Zulusów, tzw. kraale oraz pokazy folklorystyczne.

Spośród regionów turystycznych leżących w głębi kraju najważniejszy jest Park Narodowy Krugera. Jest to najczęściej odwiedzany przez turystów park narodowy w Afryce i zarazem najlepiej wyposażony w bazę turystyczną. Żyje tu dużo słoni, żyraf, nosorożców, bawołów, zebr, antylop, lwów, gepardów, lampartów, pawianów, krokodyli, hipopotamów, strusi i innych zwierząt.
Ważnymi ośrodkami turystycznymi są także miasta: Johannesburg i Pretoria.

Johannesburg to największe miasto w RPA, centrum gospodarcze kraju i ośrodek wydobycia złota. Znajduje się tu najgłębsza kopalnia na świecie (3500 m), zatrudniająca ok. 300 tys. pracowników. Pretoria, siedziba rządu RPA leży w Transwalu, na terenach charakteryzujących się dużymi walorami krajobrazowymi. Do głównych obiektów turystycznych Pretorii należy: Voortrekker Monument — pomnik wzniesiony dla upamiętnienia Wielkiej Wędrówki w 1838 r. oraz Muzeum Narodowe i dom prezydenta Krugera.

Spośród wielu innych ośrodków turystycznych RPA wymienić należy zwłaszcza parki narodowe: Kalahari Gemsbok. Augrabies Falls, Mountain Zebra i Addo Elephant oraz miasta: Kimberley — miasto diamentów, Bloemfontein — miasto historyczne, Swellendam — jedno z najstarszych miast w RPA. RPA pod względem liczby turystów zagranicznych zajmuje 5 miejsce w Afryce.

Kamerun

2011-07-18T21:54:00.003+02:00

Kamerun - państwo w środkowej Afryce leżące nad Zatoką Gwinejską, zajmujące obszar 475,4 tys. km2 i składajśce się z 7 prowincji. Stolicą jest Jaunde, a większe miasta to: Douala, Nkongsamba, Maroua, Garoua. Języki urzędowe to: francuski i angielski, a waluta jest: 1 frank CFA = 100 centymów.

Na terytorium Kamerunu występuje kilka stref klimatyczno-roślinnych. Niziny nadbrzeżne oraz wyżyny południowego Kamerunu zajmują wilgotne lasy równikowe. Zamieszkuje je wiele gatunków zwierząt, a zwłaszcza małp i ptaków. Część nizin nadbrzeżnych jest płaska i bagnista, wskutek czego porastają je zarośla mangrowe. Osobliwością tego regionu jest jedyny na wybrzeżach afrykańskich, olbrzymich rozmiarów masyw wulkaniczny o nazwie: Kamerun (4070 m n.p.m.). Na jego stokach notuje się najwyższe w Afryce opady deszczu. W kierunku północnym wilgotny las równikowy ustępuje sawannom trawiastym, a następnie ciernistym, występującym w Kotlinie Czadu. Na sawannach spotkać można wiele gatunków zwierząt, a wśród nich słonie, bawoły, antylopy, żyrafy, lwy i lamparty. W Kamerunie założono 5 parków narodowych: Waza, Boubanjida, Benue, Kalama-loue i Gokoro oraz 15 rezerwatów. Na obszarach Kamerunu wyznaczono też tereny myśliwskie.

Najważniejszymi ośrodkami gospodarczymi i kulturalnymi Kamerunu są: Jaunde i Douala. Jaunde, stolica Kamerunu, leży w krainie pagórkowatej, w klimacie nieco chłodniejszym i zdrowszym niż na wybrzeżu. Głównym terenem wypoczynkowym miasta jest wzgórze Febe, gdzie zbudowano hotele, restauracje i kluby. Jest tu także ogród botaniczny z bogatą roślinnością tropikalną. Leżąca na wybrzeżu Douala jest największym miastem i ośrodkiem przemysłowym kraju. Atrakcją turystyczną Douali jest muzeum, w którym zgromadzono cenne przedmioty kultury afrykańskiej. Do miasta przylegają piękne, ale słabo zagospodarowane plaże.

Dużą atrakcyjnością turystyczną odznaczają się także: Victoria, Buea, Bamenda i Maroua. Victoria leży u stóp masywu Kamerun nad zatoką Biafra. Osobliwością są tu czarne, piaszczyste plaże, które powstały z materiału wulkanicznego. Buea, dawna stolica kolonii niemieckiej ma kilka zabytkowych obiektów z okresu kolonialnego. Miasto Bamenda, leżące w górskim regionie Adamawa jest centrum hodowli, a także sztuki ludowej. Stolica regionu północnego Maroua ma muzeum z cennymi zbiorami między innymi kultury Sao. Region ten jest także centrum myślistwa.

Czad

2011-07-16T20:23:00.005+02:00

Czad, Republika Czadu – to państwo śródlądowe w środkowej Afryce, zajmujące obszar 1248,0 tys. km2 i składa się z 14 prefektur. Stolicą jest Ndżamena, a większymi miastami są Sarh, Moundou, Abeche. Języki urzędowe to: francuski i arabski, a walutą jest: 1 frank CFA = 100 centymów.

Większą część terytorium kraju zajmuje równinna Kotlina Czadu, ograniczona od północy łańcuchem wulkanicznych gór Tibesti, a od wschodu wzniesieniami Wadaj i Ennedi. Północna część kraju leży w obrębie Sahary, która ku południowi przechodzi w strefę Sahelu, a następnie sawanny sudańskiej. Na terenie kraju znajduje się też część jeziora Czad, jednego z największych jezior w Afryce. Jego powierzchnia zmienia się od 10 do 25 tys. km2. Brzegi jeziora porośnięte są gęsto trzcinami, papirusami i innymi roślinami. Na obszarze Czadu utworzono dwa parki narodowe: Zakouma i Manda, oraz kilka rezerwatów. Na terenie największego parku narodowego Zakouma żyje duża liczba słoni, bawołów, żyraf, lwów i antylop. W rezerwacie Douguia nad jeziorem Czad występują hipopotamy, krokodyle, a także liczne gatunki ptactwa. Najbardziej zaludnionym obszarem w Czadzie jest region sawanny. Zamieszkują go plemiona zajmujące się głównie uprawą ziemi. W strefie Sahelu i Sahary żyją natomiast koczownicy, utrzymujący się z hodowli bydła i owiec. Wyspy na jeziorze Czad zamieszkują plemiona Boudouma i Kouri żyjące głównie z rybołówstwa. Do budowy domów i łodzi wykorzystują papirusy rosnące w strefie przybrzeżnej jeziora. Spośród miast tego kraju najbardziej znanymi, obok stolicy Ndżameny, są Abeche i Ouare.

Ndżamena jest małym miastem, zabudowanym parterowymi, glinianymi domkami. Jedynie w centrum znajdują się nowoczesne budynki, mieszczące instytucje państwowe i biura zagranicznych przedsiębiorstw. Tutejsze muzeum ma bogate zbiory, m.in. kultury Sao z IX w. i przykłady rytów naskalnych z regionu Tibesti. Położone w strefie półpustyń Abeche było stolicą imperium Wadaj. Do ciekawszych obiektów należą tu meczety i duże bazary. W Ouare na uwagę zasługują przede wszystkim pałac i groby sułtanów. Wskutek nieustabilizowanej sytuacji politycznej ruch turystyczny w Czadzie był przez wiele lat znikomy, ale ostatnio wykazuje tendencję wzrostową.

Gabon

2011-07-15T12:18:00.002+02:00

Gabon – państwo położone w środkowej Afryce nad Oceanem Atlantyckim zajmujące obszar 267,7 tys. km2 i jest podzielone na 9 prowincji. Największym miastem a zarazem stolicą jest Libreville. Większe miasta to: Port Gentil, Franceville. Językiem urzędowym jest francuski, a walutą: 1 frank CFA = 100 centymów.

Większą część Gabonu zajmuje wyżyna, opadająca stromo ku nizinie nadbrzeżnej. Ponad równinną powierzchnię wyżyny wznosi się kilka pasm górskich. Najwyższe z nich to Góry Krystaliczne i Chaillu. Wybrzeża Gabonu są gęsto porozcinane lagunami, estuariami rzek i zatokami. Aż trzy czwarte powierzchni kraju pokrywają wilgotne lasy równikowe. Rosną tu między innymi cenne gatunki drzew: okume, który jest ważnym towarem eksportowym Gabonu, mahoń, iroko. W lasach żyje dużo dzikich zwierząt takich jak: słonie, bawoły, małpy, a wśród nich rzadko już spotykane w Afryce goryle. Na terytorium Gabonu utworzono dwa parki narodowe: Wonga-Wongue i Okanda. W Gabonie są też tereny myśliwskie - Iguela i Sette-Cama, gdzie poluje się głównie na słonie i bawoły.

W Libreville, stolicy i największym mieście kraju, wiele jest nowoczesnych budynków, mieszczących instytucje państwowe i biura firm zagranicznych. Jednym z ważnych obiektów turystycznych miasta jest muzeum etnograficzne. W pobliżu Libreville znajduje się popularna miejscowość wypoczynkowa Cap Esterias. Światową sławą cieszy się Lambarene, gdzie w 1926 r. francuski filozof, muzykolog i lekarz Albert Schweitzer założył szpital dla trędowatych. Gabon odwiedza rocznie niewielu obcokrajowców, najwięcej Francuzów. Jest to spowodowane głównie brakiem nowoczesnej bazy turystycznej. W ostatnich latach wzrastają jednak nakłady na turystykę. W Libreville, Oyem, Port Gentil i Lambarene zbudowano wysokiej klasy hotele, zaś w najbliższym czasie planuje się zagospodarowanie turystyczne okolic Libreville, wodospadów Kinguele, jezior Ogowe oraz parków i rezerwatów.

Z uwagi na duże zagrożenie chorobami tropikalnymi wymagane jest szczepienie przeciw żółtej febrze. Zaleca się także szczepienia przeciw durowi brzusznemu, polio, wirusowemu zapaleniu wątroby typu A i B. Należy unikać spożywania żywności i napojów niewiadomego pochodzenia. Kąpiele, szczególnie w wodach stojących, mogą spowodować zarażenie bilharcjozą. Istnieje duże ryzyko zachorowania na malarię. Służba zdrowia jest dość dobrze zorganizowana. Koszt wizyty lekarskiej wynosi 25 USD, dzień pobytu w szpitalu kosztuje ok. 100 USD (bez dodatkowych świadczeń).

Kongo

2011-07-14T20:08:00.001+02:00

Kongo - Republika Konga to państwo w środkowej Afryce nad Oceanem Atlantyckim, które zajmuje obszar 342,0 tys. km2 i składa się z 12 departamentów, które są oddzielnymi instytucjami i nie podlegają prawu łącznemu. Stolica to Brazzaville, a większe miasta to: Pointe-Noire, Loubomo, Nkayi. Językiem urzędowym jest francuski, a jednostka monetarną jest: 1 frank CFA = 100 centymów.

Na obszarze Konga można wyróżnić trzy główne krainy: nizinę nadbrzeżną, płaskowyż zajmujący centralną część kraju oraz równinną Kotlinę Konga. Ze względu na położenie Konga po obu stronach równika występuje tu klimat gorący i wilgotny, a w następstwie tego kraj pokrywa bujna roślinność - wilgotne lasy równikowe zajmujące ponad połowę powierzchni kraju i sawanny parkowe. Na płaskich i zalewanych wodą morską wybrzeżach występują zarośla mangrowe. Świat zwierząt reprezentują różne gatunki małp, a wśród nich żyjące w lasach równikowych goryle i szympansy, oraz zamieszkujące sawanny słonie, bawoły, antylopy, lamparty, gepardy. W celu ochrony dzikich zwierząt utworzono w Kongo park narodowy Odzala oraz kilka rezerwatów.

Stolica Brazzaville leży na prawym brzegu rzeki Kongo, naprzeciw stolicy Zairu - Kinszasy. Rzeka Kongo tworzy tu szerokie rozlewisko, noszące nazwę Stanley Pool. Centralna część miasta odznacza się nowoczesną architekturą, natomiast dzielnice peryferyjne zabudowane są ubogimi chatami. Jedna z dzielnic, o nazwie Poto-Poto, stała się sławnym ośrodkiem malarstwa afrykańskiego. Brazzaville szczyci się jednym z najciekawszych kościołów w Czarnej Afryce — kościołem Sainte-Anne-du-Congo, którego wnętrze jest dziełem artystów afrykańskich. Drugie pod względem wielkości miasto Konga - Pointe-Noire - jest ważnym ośrodkiem przemysłowym i głównym portem kraju.

Do największych atrakcji turystycznych Konga należą wycieczki statkiem po rzekach Kongo i Ubangi. Trasa ta prowadzi przez obszary słabo zaludnione, wśród naturalnej przyrody. Liczba turystów zagranicznych odwiedzających Kongo w ostatnich latach rośnie, a najliczniejszą grupę stanowią Francuzi.

Ruanda

2011-07-14T14:46:00.003+02:00

Ruanda to państwo którego obszar wynosi 26,3 tys. km2 i składa się z 10 prefektur. Stolicą jest Kigali, a większe miasta to: Butare. Językami urzędowymi są: kinyarwanda i francuski, a walutą jest: 1 frank ruandyjski = 100 centymów.

Ruanda jest niewielkim, górzystym krajem, odznaczającym się dużą różnorodnością krajobrazów. W północno-zachodniej części, na granicy z Zairem, wznoszą się wysokie góry wulkaniczne Wirunga z wieloma szczytami dochodzącymi do 4000 m n.p.m., najwyższy to: Karisimbi 4507 m n.p.m. Pozostała część kraju leży na wysokości 1500-3000 m n.p.m. Dzięki takiemu ukształtowaniu powierzchni panuje tu klimat ciepły i zdrowy, a głównym typem roślinności naturalnej są sawanny.

Prawie jedynym źródłem utrzymania ludności Ruandy jest rolnictwo. Najczęściej spotykanym typem krajobrazu są tu małe poletka uprawne i niewielkie wioski porozrzucane na stokach górskich. Na obszarze Ruandy znajdują się dwa parki narodowe, będące największymi atrakcjami turystycznymi kraju. Park narodowy Wirunga obejmujący góry Wirunga znany jest z urozmaiconych krajobrazów, a także z nielicznych już w Afryce goryli. Park narodowy Kagera, leżący na sawannie w północno-wschodniej Ruandzie odznacza się również bogatym światem zwierzęcym. Żyją tu m.in. słonie, bawoły, zebry, lwy, lamparty. Na terytorium Ruandy znajduje się jedno z najpiękniejszych jezior Afryki — jezioro Kiwu, leżące w otoczeniu gór na wysokości 1460 m n.p.m. W regionie tym głównym ośrodkiem turystycznym jest Gisenyi.

Ruandę odwiedza corocznie 30-40 tys. cudzoziemców, głównie mieszkańców sąsiednich krajów afrykańskich. Z krajów europejskich najliczniej przybywają tu Belgowie i Francuzi.

Kenia

2011-07-13T21:19:00.004+02:00

Kenia – To państwo o obszarze 582,6 tys. km2, składające się ze 7 prowincji. Stolicą jest Nairobi, a większe miasta to: Mombasa, Kisumu, Nakuru. Językiem urzędowym jest suahili, a walutą: 1 szyling kenijski = 100 centów.

Większą część powierzchni Kenii zajmują płaskowyże. We wschodniej części znajduje się natomiast płaska i miejscami bagnista nizina. Przez terytorium Kenii przebiega jedno z odgałęzień Wielkiego Rowu Afrykańskiego, który ograniczają wysokie góry krawędziowe. W obrębie tego rowu tektonicznego występuje wiele jezior (Turkana, Baringo, Nakuru, Naivasha, Magadi). Są tu także gorące i mineralne źródła. Na obszarze Kenii wznoszą się również pojedyncze góry wulkaniczne, z których najwyższe to Kenia (5199 m) i Elgon (4321 m n.p.m.). Na terytorium Kenii występuje duże zróżnicowanie klimatu. W południowej części niziny nadbrzeżnej panuje klimat gorący i wilgotny, tak jak nad Jeziorem Wiktorii. W regionach tych spotyka się wilgotne lasy równikowe i sawanny wysokie. Obszary północne kraju mają natomiast klimat gorący i suchy, wskutek czego panują tu sawanny i półpustynie. Na wysoko położonych wyżynach klimat jest umiarkowany pod względem temperatur i wilgotności, a głównym typem roślinności są sawanny o wysokich trawach. W wysokich górach występuje piętrowość klimatu i roślinności. Po uzyskaniu niepodległości nastąpił znaczny rozwój gospodarki Kenii, opartej głównie na rolnictwie. Produkty rolne, a zwłaszcza kawa, herbata i sizal są na pierwszym miejscu w strukturze dochodów z eksportu. Drugim źródłem wpływów dewizowych jest turystyka zagraniczna. Rolę centrum turystycznego Kenii pełni stolica kraju — Nairobi, położona na wysokiej wyżynie (1650 m n.p.m.), o zdrowym i łagodnym klimacie. Miasto założono w 1899 r. w czasie budowy linii kolejowej Mombasa - Uganda.

Nairobi jest gospodarczym i kulturalnym ośrodkiem kraju. Jest to miasto nowoczesne, o oryginalnej architekturze. W centralnej części Nairobi mieszczą się instytucje państwowe, wielkie domy towarowe, hotele, restauracje itp. Najważniejszą arterią jest tu Kenyatta Avenue i Government Road. Na północ od centrum znajdują się dawne dzielnice europejskie z komfortowymi willami wśród parków i ogrodów. Wschodnią i południową część miasta zajmują natomiast dzielnice ludności ubogiej oraz tereny przemysłowe. W Nairobi skupia się 35% bazy noclegowej Kenii. Wśród kilkudziesięciu hoteli w tym mieście kilka jest wysokiej klasy, jak np. Hilton, Intercontinental. Nairobi jest jednym z największych węzłów komunikacji lotniczej w Afryce i ma bezpośrednie połączenie z 20 państwami Afryki oraz innych kontynentów. Dzięki tym wszystkim walorom jest to największy w Afryce Wschodniej ośrodek turystyki zagranicznej. W okolicach Nairobi miejscami atrakcyjnymi dla turystyki są m.in.: park narodowy Nairobi, rezerwat Ngong Hills z widokiem na Rów Wschodnioafrykański, Kenya Borna — skansen z typowymi domami afrykańskimi, Limuru — miejscowość klimatyczna, położona na wysokości 2240 m n.p.m. oraz park narodowy Olorgesailie, gdzie znajdują się ślady kultury istniejącej przed 200 tys. lat.

Drugim większym ośrodkiem turystycznym Kenii jest także Mombasa, największy obecnie port w Afryce Wschodniej. Znajduje się tu wiele zabytków z okresu arabskiego, a także portugalskiego. Nowa część Mombasy ma natomiast charakter nowoczesny. Taką zwłaszcza jest ulica Kilindini, z charakterystyczną bramą w kształcie kłów słoniowych. Na północ i południe od miasta znajduje się wiele kąpielisk nadmorskich z nowymi hotelami. Wśród walorów przyrodniczych Kenii na pierwszym miejscu należy wymienić bogaty świat zwierząt, które żyją w większości w parkach narodowych i w rezerwatach. Na rozległych sawannach żyje tu duża liczba słoni, bawołów, antylop, żyraf, nosorożców, lwów, lampartów i innych zwierząt.

Madagaskar

2011-07-07T14:16:00.001+02:00

Madagaskar – to obszar 592,0 tys. km2, składa się ze 6 prowincji. Stolica jest Antananarywa, a większe miasta to: Toa-masina, Mahajanga, Fianarantsoa, Antsirabe, Antseranana. Językiem urzędowym jest: malgaski i francuski. Ludność to: animiści 55%, chrześcijanie 40%, a jednostka monetarna to: 1 fr. malgaski = 100 centymów.

Madagaskar, czwarta pod względem wielkości wyspa na świecie, leży na Oceanie Indyjskim ok. 400 km na wschód od wybrzeży Afryki. Obszar Madagaskaru zajmują stare wyżyny i góry, porozcinane dolinami rzecznymi. Najwyższym wzniesieniem jest leżący na północy kraju masyw górski Tsaratanana (Maromokotro 2886 m n.p.m.), będący obecnie rezerwatem przyrody. W środkowej części wyspy wznoszą się wysokie góry Ankaratra (2638 m), a na południu góry Andringitra (2657 m).

Klimat Madagaskaru jest bardzo zróżnicowany. We wschodniej części wyspy jest to klimat ciepły i wilgotny, dzięki czemu panują tu wiecznie zielone lasy równikowe, a na wybrzeżach zarośla mangrowe. W środkowej i zachodniej części Madagaskaru ilość opadów jest natomiast niewielka, skutkiem czego występują tu głównie sawanny, a nawet półpustynie. Świat roślinny i zwierzęcy wyspy cechuje duża liczba gatunków endemicznych. Najbardziej charakterystyczne dla fauny Madagaskaru są małpiatki. Na terytorium Madagaskaru znajdują się dwa parki narodowe — Ambre i Isalo oraz kilkanaście rezerwatów przyrody.

Podstawą gospodarki Madagaskaru jest rolnictwo i w mniejszym stopniu górnictwo. Stolica kraju Antananarywa położona jest w regionie górzystym, w centralnej części kraju i jest największym miastem oraz ośrodkiem gospodarczym i kulturalnym Madagaskaru. Zachowały się tu m.in. pałace królewskie. W Antananarywie znajdują się także katedry — katolicka i anglikańska oraz muzeum sztuki i archeologii. Atrakcją turystyczną miasta jest też bazar Zoma. Na południe od Antananarywy, również w regionie górskim, powstało największe uzdrowisko — Antsirabe, posiadające gorące źródła mineralne. Na wybrzeżach Madagaskaru znajdują się liczne kąpieliska, spośród których najbardziej znane to: Taolanaro i Antseranana oraz wyspy Sainte Marie i Nossi Be.

Seszele

2011-07-07T09:29:00.008+02:00

Seszele to obszar 444 km2 ze stolicą Victoria. Ludność to przede wszystkim Kreole, a ponadto Afrykanie, Malgasze i Hindusi. Językiem urzędowym jest angielski i francuski. Wiara to w większości katolicy 90%, jednostka monetarna to: 1 rupia seszelska = 100 centów.

Seszele leżą na Oceanie Indyjskim u wschodnich wybrzeży Afryki. Jest to archipelag złożony z licznych, lecz niewielkich wysepek. Największe z nich to: Mahe, Praslin, Silhouette, La Digue. Klimat wysp jest podrównikowy morski, dzięki czemu panuje tu bujna roślinność. Naturalną szatę roślinną stanowią lasy równikowe z licznymi endemitami, wśród których wyróżnia się palma seszelska. Znaczną część powierzchni wyspy zajmują plantacje palmy kokosowej, kawy, herbaty i wielu przypraw, zwłaszcza wanilii i cynamonu.

Seszele odkryte zostały w XVI w. przez Portugalczyków. Były wtedy wyspami nie zamieszkanymi. Zaludnione zostały dopiero w XVIII w. przez Francuzów. Na początku XIX w. dostały się pod panowanie Wielkiej Brytanii. Niepodległość uzyskały w 1976 r.
Gospodarka wysp do niedawna opierała się tylko na rolnictwie. W ostatnich latach ważnym źródłem dochodów stała się turystyka, która ma tutaj doskonałe warunki rozwoju ze względu na ciepły klimat i morze i duże walory krajobrazowe. W 1989 r. dochody z turystyki zagranicznej stanowiły 35% dochodów państwa, a w obsłudze ruchu turystycznego pracowało ponad 3 tys. osób. Baza turystyczna powiększa się szybko dzięki inwestycjom zagranicznym.

Jeśli decydujemy się na wyprawę na Seszele, należy pamiętać, że:

WIZA - od obywateli polskich wymagana jest wiza pobytowa, którą można otrzymać na lotnisku na wyspie Mahe na podstawie biletu powrotnego oraz książeczki szczepień. Koszt wizy to 20 USD. Należy podać adres planowanego miejsca pobytu, jak również dysponować odpowiednimi do czasu pobytu środkami finansowymi takie jak: gotówka, karty kredytowe, czy czeki podróżne. Pierwsza wiza wydawana jest na 30 dni, z możliwością przedłużenia jej ważności do 1 roku. Przy wylocie pobierana jest opłata lotniskowa w wysokości 40 USD.

SZCZEPIENIA i SŁUŻBA ZDROWIA - zalecane jest szczepienie przeciw żółtej febrze. Możliwość korzystania z opieki medycznej jest bardzo ograniczona. Na wyspie Mahe znajduje się jedyny szpital państwowy i kilkanaście prywatnych klinik. Na wyspach Mahe, Praslin i La Digue można skorzystać w nagłej potrzebie z ambulansów medycznych. Planując podróż na odległe wyspy archipelagu, należy pamiętać, że pomoc medyczna może tam dotrzeć ze znacznym opóźnieniem, m.in. ze względu na częste w tych okolicach sztormy. Opieka medyczna jest kosztowna. Koszt wizyty lekarskiej to 30–50 USD, dzień pobytu w szpitalu to ok. 100–200 USD i to bez zabiegów. Wizyta u stomatologa kosztuje 15 USD. Zaleca się wykupienie przed przyjazdem międzynarodowego ubezpieczenia zdrowotnego.

Algieria

2011-07-06T09:09:00.004+02:00

Algieria - stolica kraju to Algier, który jest ośrodkiem gospodarczym i kulturalnym. Miasto powstało w X w. na miejscu rzymskiej osady Icosium. Składa się z dwóch część - starej arabskiej Kasby i nowego miasta typu europejskiego. W Kasbie zachowały się zabytkowe budowle, m.in. meczety Sidi Ab-darrahmana i Dżami Al-Dżadid, pochodzące z XVII w. Większymi innymi miastami są: Oran, Konstantyna. Ludność to Arabowie i Berberowie 99%, ponadto Europejczycy. Obowiązujący język to arabski, a waluta to: 1 dinar algierski = 100 centymów.

Północna Algieria, a zwłaszcza wybrzeża Morza Śródziemnego i Atlas Tellski odznaczają się walorami krajobrazowymi i bogactwem zabytków architektury oraz sztuki. W regionie tym znajdują się też główne miasta Algierii — Algier, Oran i Konstantyna.

Oran jest drugim po Algierze ośrodkiem przemysłowym i miastem portowym kraju. Jest miastem nowoczesnym, z zachowaną jedynie niewielką starą dzielnicą arabską.

Konstantyna to także ważny ośrodek gospodarczy i turystyczny. Słynie z malowniczego położenia nad głębokim wąwozem. W Konstantynie zachowały się liczne zabytki rzymskiej i arabskiej architektury takie jak np.: meczety, cytadela i pałac z początku XIX w. Z okresu starożytnego przetrwały w Algierii zwłaszcza miasta: Lambessa, Timgad, Dżamila i Tipasa. Na przykład w Timgad, zachował się m.in. łuk triumfalny Trajana, a także liczne kolumny marmurowe i świątynie chrześcijańskie.

Obecnie miejscowościami uzdrowiskowymi są: Hammam Meskoutine,Hammam Salahine, Hammam Righa, Hammam Bou Hadjar i Hammam Boughrara. Interesującą krainą jest leżąca w Atlasie Kabylia z osadami ludności berberyjskiej na wysokich grzbietach górskich. Dużą atrakcją gór Atlas jest możliwość uprawiania sportów zimowych w ich najwyższych partiach (Dżurdżura).

Ponad 80% powierzchni Algierii zajmuje Sahara. Na tym olbrzymim obszarze występują różne typy krajobrazu pustynnego. Są tu wielkie przestrzenie pokryte wydmami piaszczystymi (Wielki Erg Zachodni, Wielki Erg Wschodni, Erg Szesz i in.), pustynie żwirowe (np. Tadmait), pustynie skaliste (Ha-madat Tinghirt, Hamadat Tunduf i in.) oraz na południu kraju skalisty masyw górski Ahaggar (Tahat 3005 m n.p.m.). Cały ten obszar odznacza się skrajnie suchym, gorącym klimatem oraz bardzo ubogą roślinnością. Jedynymi zielonymi enklawami są tu oazy z charakterystycznymi dla nich palmami daktylowymi. Od północy Saharę ograniczają góry Atlas, biegnące równolegle do wybrzeży Morza Śródziemnego. Najwyższe ich pasmo - Atlas Tellski (Lalla Chadidża 2308 m n.p.m.) charakteryzuje się rzeźbą typu alpejskiego i piętrowym układem roślinności. Niewielkie fragmenty tych gór chronione są w parkach narodowych, m.in. Dżurdżura, Warszanis, Chrea i Babor. Bezpośrednio wzdłuż wybrzeży ciągnie się wąski pas nizin, mający łagodny klimat śródziemnomorski. Jest on zajęty przez pola uprawne, winnice i sady.

Mauretania

2011-07-05T11:18:00.002+02:00

Mauretania ze stolicą Nawakszut leży w zachodniej części Sahary, w strefie suchego i gorącego klimatu. Jest krajem pustyń i półpustyń, o równinnym ukształtowaniu powierzchni. Większe miasta to Nawazibu, Kajhajdi. Ludność pochodzenia arabsko-berberyjskiego ok. 80%, Fulani, Wolof. Języki: arabski, francuski.

Mauretania jest krajem rzadko zaludnionym i słabo rozwiniętym gospodarczo. Większa część ludności prowadzi koczowniczy tryb życia, zajmując się hodowlą bydła, owiec, kóz i wielbłądów. Główne dochody państwa pochodzą z eksploatacji rud żelaza.

Stolica Mauretanii - Nawakszut, jest niewielkim miastem składającym się ze starej arabskiej części z glinianymi domami oraz z nowszej z budynkami instytucji państwowych oraz willami. W głębi kraju ludność skupia się w oazach. W najbardziej znanej oazie Szinkiti odbywają się coroczne uroczystości religijne, na które przybywają koczownicy z dalekich stron.

Niewielka atrakcyjność oraz słabe zaplecze turystyczne Mauretanii jest przyczyną małego zainteresowania tym krajem. Rocznie odwiedza Mauretanię zaledwie 20 tys. turystów zagranicznych, wśród których przeważają mieszkańcy sąsiednich państw afrykańskich. Myślę jednak że warto odwiedzić ten kraj ze względu na to chociażby, że jest jednym z miejsc słabo naruszonych przez współczesną cywilizację.

Zjednoczone Emiraty Arabskie

2011-07-04T10:57:00.002+02:00

Zjednoczone Emiraty Arabskie to niewielki kraj na Środkowym Wschodzie, ze stolicą w Abu Dhabi . Składa się z siedmiu Emiratów: dwa najbardziej znane to Abu Dhabi i Dubai. Pozostałe to: Sharjah, Ras al Khaimah, Fujairah, Umm al Quwain oraz Ajman - jedyny Emirat bez ropy i gazu. Emiraty zamieszkałe są w większości przez Hindusów i Pakistańczyków oraz inne nacje, głównie pochodzące z Azji. Oficjalnym językiem jest arabski, ale język angielski jest powszechnie znany i używany w Emiratach. Miasta, w szczególności Dubaj są nowoczesne, posiadają wspaniałą infrastrukturą oraz innowacyjną architekturę. Oprócz wspaniałych miast istnieją niewielkie skupiska slumsów, zajmowane głównie przez "Baluczi" - mieszkańców bez narodowości.

Dubai jest jedną z turystycznych atrakcji Zjednoczonych Emiratów Arabskich. Jest to miasto bardzo bezpieczne, czyste, położone nad Zatoką Perską - przez Arabów zwaną Zatoką Arabską. Oferuje wiele czystych plaż, parki rekreacyjno wypoczynkowe, niezliczoną ilość hoteli, w tym jedyny na świecie hotel siedmiogwiazdkowy - Burj Al Arab. Dubaj podzielony jest na dwie części kanałem "Creek". Lewa (zachodnia część) to Bur Dubai, gdzie znajduje się większość banków i instytucji finansowych przy ulicy zwanej Bank Street, sklepy ze sprzętem komputerowym znajdują się na Computer Street, drobne sklepiki hinduskie z odzieżą umiejscowione są przy Creek'u. Wiele hoteli 4 gwiazdkowych znajduje się właśnie w Bur Dubai, które uważane jest za centrum Dubaju. W Bur Dubaj toczy się również życie nocne ze wszystkimi jego aspektami znanymi z europejskich miast. Kolejną dzielnicą po zachodniej stronie jest Jumeira. Jest ona płożona bezpośrednio nad Zatoką Perską, z przeważającą zabudową willową. Na Jumeira znajduje się wiele domów należących do szejków. Na początku Jumeirah znajduje się bezpłatna centralna plaża zwana "Open Beach", na której w dzień można spotkać plażowiczów z Dubaju oraz przyjezdnych a wieczorem i nocą, szczególnie we czwartki jest miejscem spotkań dla mieszkańców Dubaju szukających wrażeń. Poza "Open Beach" w Dubaju na Jumeirah znajduje się płatny park z dostępem do morza i strzeżonymi plażami oraz kilka mniej popularnych plaży wzdłuż Jumeirah Road. W bezpośrednim sąsiedztwie Jumeira znajduje się Satwa, dzielnica zamieszkała przez imponującą mieszankę kultur i narodowości. Satwa uważana jest za "najniebezpieczniejszą" dzielnicę w Dubaju. Bezpośrednio za pasem slumsów odgraniczającym Satwa od reszty Dubaju znajduje się najbardziej prestiżowa ulica - Sh. Zayad Road z rzędami wieżowców po obu stronach. Po prawej (wschodniej) części Dubaju znajduje się Deira Dubai, dzielnica w swej górnej (północnej) części zamieszkała głównie przez Hindusów i Pakistańczyków, z niezliczoną ilością tanich jednogwiazdkowych hoteli. W dzielnicy tej znajduje się również Gold Souk - targ złota i platyny, jak i Spice Souk - targ przypraw. W Deira znajduje się również wiele hinduskich sklepików z różnego rodzaju towarami gospodarstwa domowego, jak i sklepy z perfumami, materiałami itp. Na Nasr Square swoje miejsce znalazło wiele sklepów ze sprzętem audio video, aparatami fotograficznymi, kamerami cyfrowymi, częściami elektronicznymi, sprzętem gospodarstwa domowego, komórkami itp. Pomiędzy Bur Dubai a Deira Dubai kursują łódki przewożące pasażerów. Dolna część (południowa) Deira Dubai jest zupełnie inna od górnej. Począwszy od Fish Rondabout i budynku Etisalatu, w tej części Deira znajduje się wiele hoteli 4 i 3 gwiazdkowych, na Rigga Road i Muraqqabat Street jest mnóstwo restauracji z dobrym jedzeniem - kuchnie praktycznie wszystkich krajów Świata z przewagą arabskich, i hinduskich z przystępnymi cenami. Oprócz tego jest tu także wiele restauracji typu fast food. W Deira Dubai znajduje się też City Center - jeden z większych shopping mall'i w Dubaju - miejsce spotkań i socjalizacji dla lokalnych mieszkańców.

Izrael

2011-07-03T14:58:00.002+02:00

Izrael to kraj położony w zachodniej części Azji nad Morzem Śródziemnym. Sąsiaduje z następującymi krajami: Syrią, Jordanią oraz Egiptem. Sąsiedztwo z Egiptem w dużej części sprawia że wielu turystów z Polski ma możliwość zwiedzenia tego fascynującego państwa będącego kolebką katolicyzmu. To tutaj znajdziemy takie miejsca jak Nazaret, Betlejem, Kanę Galilejską, Tyberiadę oraz Jerozolimę.

Jerozolima to święte miasto dla wyznawców 3 największych religii, które od wieków wpływały na kształtowanie się Izraela. Jego burzliwa historia pozostawiła ślady w postaci niezwykłych zabytków wpisanych w dzieje świata. Fascynujące krajobrazy i pełna kontrastów codzienność przyciąga wielu ciekawych świata ludzi z całego globu. Dlatego niezapomnianym przeżyciem jest zwiedzanie Jerozolimy i przejście Via Dolorosa – Drogą Krzyżową prowadzącą na Golgotę.

Biblijne miejsca to także Nazaret z największą bazyliką na Bliskim Wschodzie i Betlejem z Grotą Narodzenia. Duże wrażenie robią także piękne miasta nad Morzem Śródziemnym: Biała Cezarea, Hajfa z pięknymi ogrodami i Akra z najstarszym portem morskim na świecie. Poza ciekawymi miastami na terenie Izraela znajduje się największe na świecie Morze Martwe z 26% zasoleniem, gdzie można leżeć na wodzie.

Izrael leży w strefie trzech klimatów. U wybrzeży Morza Śródziemnego spotkamy się z klimatem śródziemnomorskim. W Dolinie Jordanu przeważa klimat tropikalny, a trzeci to klimat umiarkowany charakteryzujący się suchym latem oraz wilgotną wiosną i jesienią, który występuje w paśmie wzgórz w centrum kraju. W zimie czasami zdarzają się opady śniegu, jednak są one raczej niewielkie i rzadkie.

Jeśli chcemy spędzić wakacje w Izraelu mamy praktycznie do dyspozycji tylko jeden kurort wypoczynkowy, do którego polskie biura podróży oferują wycieczki na wakacje. Kurortem tym jest miejscowość Ejlat będąca najdalej na południe położonym miastem Izraela, jednocześnie to także najbardziej luksusowy kurort wypoczynkowy w Izraelu. Cechuje się wspaniałą pogodą, która praktycznie przez cały rok sprawia, że można tutaj wypoczywać w promieniach słońca. Samo pojawienie się chmur jest tutaj rzadkością, nie mówiąc już o deszczu. Pogoda w Izraelu i temperatury są bardzo wysokie, w kurorcie Ejlat gorące lato, to temperatura niemal codziennie przekraczająca 40 stopni Celsjusza.

Egipt

2011-07-02T11:17:00.004+02:00

Egipt to bez wątpienia kraj przygody. Wielkie tereny pustynne urozmaicone zielonymi oazami, kolorowy podwodny świat, oraz grobowce pełne labiryntów zachęcają do odkrywania tego kraju. Egipt to prawdziwy raj dla turystów. Co ważne, jako jedno z niewielu Państw na świecie jest w stanie zagwarantować wspaniałe wspomnienia zarówno tym, którzy pragną wypoczywać aktywnie, poznając kulturę i zabytki, jak również leniuchom, spragnionym leżakowania na plaży.

Z wielkiej liczby zabytków szczególnie warto zobaczyć piramidy w Gizie, monumentalną świątynię w Abu Simbel wzniesioną przez Ramzesa II, czy też bogaty w starożytne budowle Luksor. Najbardziej popularne wśród turystów miejsca wypoczynku w Egipcie to duże kurorty turystyczne takie jak: Hurghada i Sharm El Sheikh oraz mniejsze miejscowości – El Gouna, Makadi, Safaga, Dahab, Taba. Stolicą Egiptu jest Kair, w którym znajduje się największe muzeum z licznymi eksponatami ze starożytności takimi jak między innymi mumiami.

Egipt posiada bardzo dobrze rozbudowaną bazę hotelową i gastronomiczną, zarówno jeśli chodzi o obiekty luksusowe, jak i mniejsze hoteliki położone nieco na uboczu, z dala od dużego zgiełku. Złociste plaże Morza Śródziemnego i Czerwonego należą do najpiękniejszych na świecie, a kolorowe rafy wokół plaż to istny raj dla wszystkich co uwielbiają snurkowanie powierzchniowe czy nurkowanie głębinowe. Wiem coś o tym ponieważ widziałem to na własne oczy. :-)

Na koniec warto wspomnieć o jedynej w całym kraju plaży naturystycznej znajdującej się w hotelu Coral Beach w Hurghadzie. Poniżej fotki z tej plaży rzecz jasna bez przebywających na niej golasów :-).

Tunezja

2011-07-01T18:25:00.003+02:00

Republika Tunezji to państwo położone w północnej Afryce nad Morzem Śródziemnym. Graniczy z Algierią i Libią. Od strony południowej Tunezję otaczają wielkie przestrzenie Sahary, a na północy rysuje się żywy, zielony i tropikalny krajobraz gór Atlasu, którego pasma malowniczo poprzecinane są srebrzystymi odnogami rzeki Madżardy.

Wyśmienite miejsce na niezapomniane wakacje, wiem bo byłem dwa razy w tym niesamowitym kraju, pełnym kontrastów. Architektura tunezyjskich miast nosi znamiona wpływów rzymskich, fenicjańskich, francuskich, są tu również budowle z nutką orientu – ślady po panowaniu tureckim. W związku z tym więc, że w Tunezji od wieków krzyżowały się wpływy europejskie, arabskie i saharyjskie, kraj ten pozostaje szalenie fascynujący i tajemniczy dla turystów.

Stolicą państwa jest starożytny Tunis, miasto o historii liczącej ponad 3000 lat o niezwykłej architekturze zabytków, z licznymi atrakcjami turystycznymi. Inne główne miasta to El Jem, Hammamet, Monastir. Sousse i Port el Kantaoui.

Informacje praktyczne:

Louage - to rodzaj wieloosobowej taksówki, zazwyczaj z miejscami dla 6 osób. Pojazdy te jeżdżą według własnych tras, zatrzymując się na przystankach "na żądanie pasażerów". Nie jeżdżą, gdy wszystkie miejsca w taksówce nie są zajęte.
Targowanie się - jest tu elementem tradycji, kupując cokolwiek, zwłaszcza na bazarach, musimy wręcz podjąć się tej ciekawej rozrywki, gdyż grozi nam, że sprzedawca się zwyczajnie na nas obrazi
Telefon - dzwoniąc do Polski, należy wybrać numer kierunkowy 0-048, numer kierunkowy miasta (bez zera) i numer abonenta. O połączenie można też poprosić w recepcji hotelowej.
Poczta - znaczki pocztowe są dostępne w sklepikach hotelowych sprzedających kartki pocztowe, kioskach oraz w urzędach pocztowych. Czas dostarczenia poczty do Europy wynosi tydzień. Na kopercie koniecznie należy dopisać "Pologne".

Maroko

2011-07-01T00:06:00.003+02:00

Maroko to kraj, który zachwyca bogatą historią i różnorodnością krajobrazów.

W Maroku sezon turystyczny rozpoczyna się kwietniu i kończy w październiku. Wtedy najlepiej jest skorzystać z ofert last minute i poznać ten kolorowy, zachwycający kraj.

Maroko południowe- to właśnie tu znajduje się Agadir- najczęściej odwiedzane przez turystów miasto pełne hoteli, klubów, restauracji. To właśnie w Agadirze czeka na turystów największa baza hotelowa w Maroko. Agadir to idealne miejsce na wakacyjny wypoczynek dla golfistów, surferów, kitesurferów.

Dużą liczbę rozrywek i hotele na wysokim poziomie oferuje kosmopolityczna Casablanca. Bardziej afrykański klimat poczujemy zwiedzając Marrakesz- tu gorąca atmosfera panuje przez cały dzień. Na sukach w Marakeszu można kupić wszystko, począwszy od wyrobów rzemieślniczych, poprzez ubrania, na marokańskich przysmakach kończąc.
Niestety ja tam jeszcze nie byłem ale jak najbardziej zamierzam się wybrać. :-)