tag:blogger.com,1999:blog-31994641956150069152014-10-07T04:50:46.447+02:00Conrad Salagan as Konrad Salaganhttps://plus.google.com/105554853620165694424noreply@blogger.comBlogger21125tag:blogger.com,1999:blog-3199464195615006915.post-78321912692105398232014-04-06T17:47:00.001+02:002014-04-07T20:32:43.078+02:00Jeźdźcy rozległej burzy, nasze wspomnienia otaczają<br />niewyraźne sylwetki, swąd podpalonych skrzydeł<br />gdy spojrzymy w górę, gęsty jest wir ponad naszymi<br />głowami, w tej studni, otwartej tam wysoko<br />w stronę pękających z łoskotem chmur, to chyba<br />czarny kamień porysowany srebrnym rylcem<br />tam wysoko, drży wobec szybkiego błysku dłuta<br /><br />Kiedy więc pytasz, jakie imię ma przeszłość<br />zacumowana na strychu domu, który zniszczyli<br />ludzie, kiedy pytasz, jaką muzykę wydobył<br />z siebie flet... jeźdźcy rozległej burzy rozpędzają<br />swoje konie i pędzą, pędzą jeszcze dalej, poza kres<br />sztorm przewraca dzień, tamte spotkania, tamtą<br />drabinę do drzwi, bramy błękitnych przejaśnień<br /><br />Tak w środku naszych wspomnień posąg<br />trwa.<div class="blogger-post-footer">poetry is freedom</div>Conrad Salagan as Konrad Salaganhttps://plus.google.com/105554853620165694424noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3199464195615006915.post-5035674696444533292013-10-23T12:58:00.000+02:002013-10-23T12:58:11.146+02:00Powrót do przyszłości <br /><br />Jaka szybkość, za nami pozostają igiełki mrozu<br />ogniki we wstęgach, rozpędzamy się przez górskie potoki<br />zjeżdżamy po krawędzi czy też poza mury podwórka<br />saltem na rowerze, chcemy dogonić chwilę<br />oddala się płomień przed nami, jakie dni, jaki prosty sposób<br /><br />Gdyby wspomnieć o przygotowaniach, wykrojach latawcy<br />gdzie więc pracownia, rozwijający się szpagat czy reguły<br />kto je wymyślił, nic nie zatrzyma nas w pędzie<br />nikt nie uwierzy w rozłożenie akcentów na mapie<br />przyjazd lokomotywy tam, gdzie zagubiony przystanek<br /><br />jaka szybkość, błękitny wir, brak kolein, oto prosty szlak<br />naszego uśmiechu<div class="blogger-post-footer">poetry is freedom</div>Conrad Salagan as Konrad Salaganhttps://plus.google.com/105554853620165694424noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3199464195615006915.post-14059384122514223192012-09-26T16:30:00.000+02:002012-10-07T17:35:03.738+02:00tam, gdzie jest moje serce, są wspomnienia<br />o ścieżce wśród kwitnących jabłoni, co trwa<br />poprzez wieczność, tym traktem idziemy, mówimy<br />śmiejemy się, nad nami ptaki, rozjaśniają naszą<br />rozmowę, kryjąc się za blaskiem, oto moja córka<br />Ewa, teraz przy mnie, a jednocześnie w Warszawie<br />w mroku, w kanałach, w rzece krwi Powstania<br />mogłem ją zabrać, sięgnąć ponad oceanem<br />zasłonić przed plutonem egzekucyjnym bestii <br /><br />nie mogę jeść, papieros za papierosem, wszędzie<br />popiół, gdzie grób Ewy, mojej córki, pyta Hiob<br />Polak nad przepaścią, kresem człowieczeństwa<br />nikt nie wyjaśni tych dni, piach wchłonął istotę<br />ducha, krew, nikt już nie wyjaśni przyczyny<br />moje serce, marzenie o ścieżce wśród kwitnących<br />jabłoni, co będzie poprzez wieczność, jak w krysztale<br />sekundy zatopiony nasz spacer, twoje warkocze<br />uśmiech Ewy, mojej córki, wyciągam rękę w tej innej<br />przestrzeni, czy rozumiesz, że trudno postawić<br />diagnozę epoki, w dymiącym kręgu czerni<br /><br />żyłem więc pośród was, Polacy i cierpiałem z wami<br />nie spalajcie mojego serca w esencji aloesu, zapisuję<br />wam jeziora z nenufarami, wodą jakże przejrzystą<br />do głębi, a sprawę polską prowadźcie dalej, poza świt <br />przyjęty czas, fatum, oddaję wam myśl przestrogi<br />krok za krokiem wspinam się za skrzydłem wiatru <br />wreszcie zatrzymam się u progu świetlistej bramy<br />gdzie moje dziecko tu ponad chmurami, pamiętajcie<br />o Ewie, sanitariuszce zgrupowania Baszty AK&nbsp; <div class="blogger-post-footer">poetry is freedom</div>Conrad Salagan as Konrad Salaganhttps://plus.google.com/105554853620165694424noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3199464195615006915.post-33554890794343783992012-08-23T16:11:00.000+02:002012-08-24T13:50:02.407+02:00zastanawiasz się, czy marzenie powinno być<br />długą opowieścią, nie dokończoną w konwencji<br />jakieś obrazy, jakieś dialogi i postaci ludzi<br />dev lub istot, których nikt jeszcze nie odkrył<br />tak, jak wątek hipnotycznej rozmowy, za którą<br />jaka stoi pustka, metafizyczne szyderstwo<br /><br />tak, ludzie poza twoim marzeniem oddają<br />pokłon Nihil, bo nie chcą czekać na przyjście<br />nasyconego, pełnego znaczeń blasku - podobnie<br />jest, gdy twórca nie osiąga świecenia barwy<br />znawcy kolekcji, bywalcy galerii tłumiąc<br />niesmak odchodzą - czy pamiętasz o marzeniu<div class="blogger-post-footer">poetry is freedom</div>Conrad Salagan as Konrad Salaganhttps://plus.google.com/105554853620165694424noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3199464195615006915.post-6529470744299718212012-07-25T20:02:00.001+02:002012-08-24T13:50:18.878+02:00Po 22 latach siedzenia na krześle i patrzenia<br />przez brudną szybę stawiam tezę o spectrum<br />polski świat odnosi się do krzywo układanych<br />chodników dla pieszych, które są jeszcze rozkopane<br />ponieważ dziwne monstra szukają, krzyczą<br />tłuką<br /><br />Nie - w ogóle nie przypominam cesarza Nerona<br />czyli trwam bez laurowego wieńca, bez przybocznej<br />straży pod ręką i nie mam kolorowego wizjera<br />przez który Neron oglądał dynamiczną arenę<br />na Colosseum, nie podejmę także twardej<br />decyzji<br /><br />Dym od smoły i asfaltu wypełnił okoliczne<br />domy w gorący dzień lata 2012 r.<br />tu w Warszawie ludzie otworzyli okna i drzwi<br />balkonów, brakowało powietrza<br />tak, z polskiej przestrzeni uchodzi powietrze<div class="blogger-post-footer">poetry is freedom</div>Conrad Salagan as Konrad Salaganhttps://plus.google.com/105554853620165694424noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3199464195615006915.post-34174072138083534182011-05-08T18:56:00.000+02:002012-10-27T17:55:36.929+02:00to mógłby być "Beniowski," beletrystyczny poemat<br />jak Polacy wracają do utartych typowych zachowań<br />jakby nie wyciągnęli odpowiednich wniosków<br />tak, i leje się "Żubrówka" do grubo ciętego szkła<br />jutro zwyciężymy, a najpewniej pojutrze da się na mszę<br />a potem cud<br /><br />to mógłby być "Beniowski," rozkładają sekwencje<br />przewidywane wpływy, filiacje, tak, rzeczywiście <br />wcześniej trzeba uzgodnić, kogo zabiją na początek<br />by inny dopisał sobie biografię, czemu więc dziwisz się<br />jakbyś przybył z Hyperborei, po jasnym dniu ujrzał<br />ciemność, tak, a potem cud<br /><br />to mógłby być "Beniowski," daję słowo śledzącego<br />spektakl...<div class="blogger-post-footer">poetry is freedom</div>Conrad Salagan as Konrad Salaganhttps://plus.google.com/105554853620165694424noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3199464195615006915.post-41623085183979012992010-03-04T15:20:00.005+01:002014-06-03T20:19:58.725+02:00<span class="long_text" id="result_box"><span title="to było wczoraj gdy zamykałem drzwi">It was yesterday when closing the door</span><span title="musiałem oświetlić drogę którą już przeszedłem">&nbsp;</span></span><br /><span class="long_text" id="result_box"><span title="musiałem oświetlić drogę którą już przeszedłem">I had to light the path he had already walked</span><span title="ale ludzie z mojej dalekiej przeszłości">&nbsp;</span></span><br /><span class="long_text" id="result_box"><span title="ale ludzie z mojej dalekiej przeszłości">but people from my distant </span></span><span class="long_text" id="result_box"><span title="ale ludzie z mojej dalekiej przeszłości">past</span></span><br /><span class="long_text" id="result_box"><span title="przypominają o sobie wydłużają się ich twarze">remind us of the elongate their faces</span><span title="jak w gabinecie krzywych luster">&nbsp;</span></span><br /><br /><span class="long_text" id="result_box"><span title="jak w gabinecie krzywych luster">As in the cabinet of mirrors</span><span title="oni czekają na alternatywny czas i przestrzeń">&nbsp;</span></span><br /><span class="long_text" id="result_box"><span title="oni czekają na alternatywny czas i przestrzeń">They are waiting for an alternative time and space</span><span title="nie mogę im wytłumaczyć że ich świat">&nbsp;</span></span><br /><span class="long_text" id="result_box"><span title="nie mogę im wytłumaczyć że ich świat">I can't explain to them that their world</span><span title="jest już tylko jak super nova">&nbsp;</span></span><br /><span class="long_text" id="result_box"><span title="jest już tylko jak super nova">is just as super nova</span></span><br /><span class="long_text" id="result_box"><span title="jest już tylko jak super nova"><br /></span><span title="dużo ognia dużo energii która ucieka...">A lot of fire a lot of energy that escapes the memory...</span><span title="ale gdy zamknąłem drzwi do mojego świata">&nbsp;</span></span><br /><span class="long_text" id="result_box"><span title="ale gdy zamknąłem drzwi do mojego świata">but when I closed the door to my world</span><span title="tu więc po mojej stronie nieba i gwiazd">&nbsp;</span></span><br /><br /><span class="long_text" id="result_box"><span title="tu więc po mojej stronie nieba i gwiazd">So here on my side of the sky and the stars</span></span><br /><span class="long_text" id="result_box"><span title="błyszczało słońce poranka">the morn of sun blazed</span></span><br /><span class="long_text" id="result_box"><span title="błyszczało słońce poranka"><br /></span><span title="tak inne spektrum kolorów">so, it's different spectrum of colors</span></span><div class="blogger-post-footer">poetry is freedom</div>Conrad Salagan as Konrad Salaganhttps://plus.google.com/105554853620165694424noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3199464195615006915.post-26580698682374269442010-02-25T18:54:00.004+01:002012-09-13T18:13:22.192+02:00w tę podróż nie zabiorę ze sobą<br />nikogo - długa droga i ośnieżone<br />wierzchołki gór jak za mgłą<br />umyka więc punkt orientacji<br /><br />będę szukał z trudem szlaku<br />szczególnie w nocy dlatego lepiej<br />zostawić przyjaciół znajomych<br />w ogóle świat <br />będę się potykał o kamienie<br />dlatego w plecaku tylko<br />koc i trochę prowiantu<br />może motek nici <br /><br />a w ręku kij jako miara kroków<br />nie muszę się spieszyć<br />wiem<br />że wyruszę<br /><div class="flockcredit" style="color: #cccccc; font-size: x-small; text-align: right;"><br /></div><div class="blogger-post-footer">poetry is freedom</div>Conrad Salagan as Konrad Salaganhttps://plus.google.com/105554853620165694424noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3199464195615006915.post-25303718690184762662008-05-16T15:39:00.009+02:002012-08-24T13:52:14.598+02:00Wenny Chang, it's amazing,<br />you are Daughter Chinese tradition<br />of the art. this vision as the mountains<br />of soul Wang Wey - for me.<br />sorry, this vision as the colour,<br />letter, source of Li Sao...<br />but May is immortal so for ever.<br /><br />Wenny Chang, it's amazing,<br />your Art is joining - the expression<br />of west, expression of east...<br />just you esteemed the painting of Paul Klee,<br />his cautious line - the pointe<br />our full times.<br />but May is immortal so for ever.<br /><br />I'm seeing a road, cloud of a sand,<br />as the impasso-sepia.<br />there Master standing, he waiting<br />before the narrow-pass...<br /><br />but this May is immortal so for ever.<br /><div class="flockcredit" style="color: #cccccc; font-size: x-small; text-align: right;"><br /></div><div class="blogger-post-footer">poetry is freedom</div>Conrad Salagan as Konrad Salaganhttps://plus.google.com/105554853620165694424noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3199464195615006915.post-34378562423908957742008-01-24T12:30:00.003+01:002012-08-24T13:53:46.825+02:00pociąg odjeżdża i rozpędzają się światła<br />przeciągle rozmazują na szybie<br />podróżni śpią w swoich odległych miastach<br />płyną zasłonięte drzwi przedziału<br />otwarta książka leży i przewraca strony<br />raz tu raz tam<br /><br />wiruje szelest różnych języków słów sylab<br />wspinaczka w tej wieży jest mozolna<br />płaszcz oddycha wiatrem żagiel<br />nieobecni zmęczeni przytuleni do plastra<br />koloru sepii... powoli odklejamy myśl<br />i dopiero wtedy wyraźnie rysuje się cień<br /><br />nie ma już wymiany spojrzeń tak<br />to conductor<br /><div style="font-size: 8px; text-align: right;"><br /></div><div class="blogger-post-footer">poetry is freedom</div>Conrad Salagan as Konrad Salaganhttps://plus.google.com/105554853620165694424noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3199464195615006915.post-10578229522333641252007-12-15T12:10:00.001+01:002012-09-13T18:12:38.211+02:00co zagląda przez okna tu<br />a spojrzenie odbicie z odbicia pali<br />trudno wciąż uciekać przed ręką<br />przed rosnącym pulsem<br /><br />jeśli przyjdzie nam pląsać w korowodzie<br />buffo na chropawych deskach lub jarmarku<br />połyskliwych piszczałek w chwili przyklejania ust<br />nosa... przecież kres bywa początkiem<br /><br />jeśli przyjdzie nam połykać ogień<br />w kruży mieszać piołun upadać<br />wiele razy... przecież nie ma innej drogi<br />tuż przed wschodem<br /><div style="font-size: 8px; text-align: right;"><br /></div><div class="blogger-post-footer">poetry is freedom</div>Conrad Salagan as Konrad Salaganhttps://plus.google.com/105554853620165694424noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3199464195615006915.post-4690053573057525862007-11-16T13:06:00.001+01:002012-08-24T13:55:28.731+02:00ławice głębiny pusta otchłań toczymy tędy<br />najmniejsze ziarnko po krawędziach pasmo<br />pióra<br /><br />oczyszczać nie zostawiamy za sobą śladu<br />tylko oczyszczać z uwagą powściągnięciem<br />dotykamy<br />rozlewa się ogień<br /><br />czy znak że na chwilę przed brzegiem<br />w nasyceniu światła sięgając poza sieć<br />trwamy<br />gipsowy odlew<br /><br />będziemy biec<br />nic już nie powstrzyma nie zmusi nas<br />powracających tam<br />mgnienie<br /><br />dynamis... ponad warstwami błękitu<br /><div style="font-size: 8px; text-align: right;"><br /></div><div class="blogger-post-footer">poetry is freedom</div>Conrad Salagan as Konrad Salaganhttps://plus.google.com/105554853620165694424noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3199464195615006915.post-44517349495805715112007-10-18T14:58:00.001+02:002012-08-24T13:56:07.451+02:00<span style="font-style: italic;">Aktorom nieustannego teatrum</span><br /><span style="font-style: italic;">Zielona Gęś Przedstawia</span><br /><br />pobyt w tym miejscu<br />gdzieś na mapie pojawia się<br />i znika kraj te szalone wieczory<br />pełnia wrzawy lunapark ot publiczność<br />sama sobie takoż aktorzy<br /><br />motocyklista więc w śmiertelnej beczce rzuca<br />zawroty ułamki sekund<br /><br />lecą cykle gipsowe zwierzęta gipsowi ludzie<br />lśnią lukrowane figury padają od strzału<br />trofea<br />zdobycz zawsze można wymienić<br />na plastikowy pomiar cieczy czasu ciśnienia<br />tempo narasta należy się aprobata potrzebne<br />oklaski...<br /><br />gdzieś na mapie pojawia się i znika kraj<br /><div style="font-size: 8px; text-align: right;"><br /></div><div class="blogger-post-footer">poetry is freedom</div>Conrad Salagan as Konrad Salaganhttps://plus.google.com/105554853620165694424noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3199464195615006915.post-60393361006851604992007-10-03T21:21:00.001+02:002012-08-24T13:57:32.490+02:00widzę jak osioł prostuje ucho więc przymuszony będzie<br />biegł na co te wstążki przy ogonie... lecz tym samym<br />doceniam wasz udział w kunszcie Trumniarze<br />składać trzeba uśmiech do uśmiechu aż na wieki<br />zaklęśnie twarz upozowana z biegłością portret<br />i maska dlatego ośmielam się pisać Trumniarze<br />bo znaczne podobieństwo między nami...<br /><br />ale nie o podobieństwach traktować tu<br />pod pręgierzem piszę do was Trumniarze<br />od strony upływających godzinek przeliczanych<br />skromnych zapasów cukru i soli<br />nie wymęczcie zanadto osła trochę pofolgujcie<br />uwierzcie choć przeczuciom dla dobra procederu<br />ozdabiaczy rzetelnie wykonanej miniatury...<br />to także powód mojego wtrętu w te utwory<br />dystans przymglonego miesiąca nad obrotami<br />siego roku...<br /><br />biedni więc kumotrzy rozlegli posturą gromadzonym<br />nadmiarem uwierzcie choć przeczuciom... inaczej rozetrze<br />młyński kamień zapowiedź sypiącej się mąki<br /><div style="font-size: 8px; text-align: right;"><br /></div><div class="blogger-post-footer">poetry is freedom</div>Conrad Salagan as Konrad Salaganhttps://plus.google.com/105554853620165694424noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3199464195615006915.post-20589543612559402822007-06-02T15:50:00.001+02:002012-09-13T18:10:23.022+02:00odrzućmy ten zbytek<br />nie nasze twory na ulicach<br />w gabinetach luster patrzmy<br />daleko więc kraje napełnianie<br />naczyń gdzie sypka struga sepii<br />na stole toczy się kielich<br />jeszcze raz ku zawirowaniu<br />będziemy dobywać z desek<br />struny zaklęcia wzrostu<br />gwar w ciemnych korytarzach<br />na Samothrake<br />chodźmy więc niedosłyszalnie<br />gdy pęknie nić w sekundzie<br />zatrzymany kołowrotek już nie<br />urodzeni<div class="blogger-post-footer">poetry is freedom</div>Conrad Salagan as Konrad Salaganhttps://plus.google.com/105554853620165694424noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3199464195615006915.post-83597681904337770022007-06-01T15:57:00.001+02:002012-09-13T18:10:59.310+02:00Olivier Messiaen partytura jest głębią<br />morza nie kończącej się podróży<br />na archipelagu<br />w błękitach niknącym lśnieniem<br />sedno tych łąk lotnych łach<br />otwiera<br />nie wie nikt gdzie zawracają ławice<br />gdzie zaklęśnie mrok<br />Olivier w jakiej pojawisz się postaci<br />czy przypinasz gwiazdę do czoła<br />przez chwilę są usta rozkręconej muszli<br />Olivier nie musimy czekać powrotów<br />trwa zatrzymany blask przejście<br />ukradkiem płetwa uderza w sen<div class="blogger-post-footer">poetry is freedom</div>Conrad Salagan as Konrad Salaganhttps://plus.google.com/105554853620165694424noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3199464195615006915.post-34507949119642253212007-05-29T13:39:00.001+02:002012-08-24T14:00:03.910+02:00nie ma zbawienia we wsi<br />to jedenaście kilometrów za Czarnolasem<br />wysoko nad rzeką milczą ptaki<br />jestem u piekarza<br />postać suche dłonie brak bruzd<br />za plecami Demetra<br />nie umie on wyrobić zdania skupieni<br />nad zapachem pieca czekamy<br />pierwszą kromkę zatrzymam jeszcze nie<br />najpierw uwolnimy psa z łańcuchów<br />potem zagnamy krowę do obory<br />co tu więcej chronić przed złym okiem<br />jakiego Krzysztofa jaką Kerę...<br />nocą już w Zwoleniu koń wbiega na łąkę<br />dotyka chrapami gwiazd dalej ciągnie wóz<div class="blogger-post-footer">poetry is freedom</div>Conrad Salagan as Konrad Salaganhttps://plus.google.com/105554853620165694424noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3199464195615006915.post-53476583937011864152007-05-27T22:21:00.001+02:002012-09-13T18:11:56.202+02:00opowiem o ludziach<br />o których historia milczy<br />właśnie do nich należą kręgi<br />przyszli odeszli<br />oni przez chwilę tylko słyszą<br />w oddechu westchnienie i żal<br />np. ta umarła zdążyła uciec<br />przed sekcją do wnętrza świata<br />pod drżący listek<br />np. ten bez nogi były emeryt<br />zostawił protezę kurz poddasze<br />zaraz potem zburzono tę kamienicę<br />lub dziewczynka o modrych oczach<br />to marzenie by kupić całą torebkę<br />cukierków<br />lub biegnący chłopiec brudne ręce<br />od zbierania złomu sen o piłce<br />o zwycięstwie na polach<br /><br />gdzie są cienie jaru co wypełni<br />pustkę po galaktykach<br />dlaczego<div class="blogger-post-footer">poetry is freedom</div>Conrad Salagan as Konrad Salaganhttps://plus.google.com/105554853620165694424noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3199464195615006915.post-78623761134248838872007-05-24T21:26:00.001+02:002012-08-24T14:02:14.090+02:00ze wszech miar pozdrawiam starych przyjaciół<br />szczególnie sekundanta mojego kraju<br />ba nawet przewodnika, bo wkłada tyle wysiłku<br />w prostowanie linijki lub w składanie trójkąta<br />tak więc w pomieszczeniach, w których płynie<br />nasz los dzięki niemu udaje się ulokować<br />piąty element, jeszcze nie szósty w istocie<br />gdy przyjdzie właściwy moment jego wybrańcy<br />zainscenizują okoliczności sprowokowane<br />lecz po co przesadzać, zasadniczo projekt<br />został wykonany, a sekundant naszego kraju<br />nawet nie zdjął białej rękawiczki, nie odchylił<br />poły długiego płaszcza, nie wyszedł poza krąg<br />złotej sadzawki<br />czy wobec tego wypada się dziwić<br /><br />kwitną ogrody, bo rośnie zadowolenie, ludzie<br />rozpędzają się perłową limuzyną...<div class="blogger-post-footer">poetry is freedom</div>Conrad Salagan as Konrad Salaganhttps://plus.google.com/105554853620165694424noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3199464195615006915.post-77336230189150969652007-05-02T20:26:00.001+02:002012-09-13T18:14:09.747+02:00uciekać mogę codziennie, by z dystansu patrzeć<br />na egzystencję ludzi mijanych, na wydarzenia <br />których nie znam przyczyny, stąd zakrzywiony<br />promień spectrum, czy też rozrzucone fragmenty<br />lustra, nie ma nawet czasu, by połączyć dwa<br />odłamki tego spojrzenia, a co dopiero wobec hipotezy<br />alternatywnych przestrzeni, ich umocowania, tak<br />jakby tuż za rogiem, co więc wypada czynić<br />lub ten nadmiar paradoksu gęstniejącej materii<br />nieprzejawionej materii... jaka w tym ulotność<br />płynność, ruch skrzydeł naszego życia, chce się<br />powiedzieć, wymuszona gracja to nasze bycie pośród<br />zaślubin Harmonii i dalej<br /><br />uciekać mogę codziennie...<div class="blogger-post-footer">poetry is freedom</div>Conrad Salagan as Konrad Salaganhttps://plus.google.com/105554853620165694424noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3199464195615006915.post-82693528163952357142007-04-30T11:46:00.003+02:002012-10-17T21:47:53.001+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://bp0.blogger.com/_1yh4wieF-LY/RjW8IE-NEaI/AAAAAAAAAAM/4fnaPIH8Lec/s1600-h/odleg%C5%82e+%C5%82%C4%85ki+1.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5059156603380240802" src="http://bp0.blogger.com/_1yh4wieF-LY/RjW8IE-NEaI/AAAAAAAAAAM/4fnaPIH8Lec/s320/odleg%C5%82e+%C5%82%C4%85ki+1.jpg" style="float: left; height: 310px; margin: 0pt 10px 10px 0pt; width: 423px;" /></a></div><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />oto początek naszej drogi w mrokach przedświtu<br />ogarnia zimno i rozpacz, gdy opuszczamy poznane<br />miejsca, są to właściwie tylko wrażenia, co kiedyś<br />było rozrzucone, wyspy na archipelagu, skały białe<br />i szare, które wystają z oceanu, lecz nie będziemy<br />pamiętać, a także nikt nie zatrzyma spojrzenia,<br />mgła zakryje nasze sylwetki w lustrach, pokaże<br />maskę, gdy osiągniemy przełęcz, jak LaoTsy ponad<br />masywem<div class="blogger-post-footer">poetry is freedom</div>Conrad Salagan as Konrad Salaganhttps://plus.google.com/105554853620165694424noreply@blogger.com0