PollyAndzia

"Dżozef" Jakub Małecki - życie ze swoimi lękami

noreply@blogger.com (PollyAndzia) — Mon, 18 Feb 2019 17:02:00 +0000

Odkąd tylko przeczytałam "Rdzę" (pisałam o niej tutaj klik), wiedziałam, że prędzej czy później sięgnę również po inne powieści Jakuba Małeckiego. I tak pewnego dnia w moje ręce trafił "Dżozef", a ja szybko zabrałam się za czytanie.

Pierwsze na co zwróciłam uwagę to styl całkowicie inny niż w "Rdzy". Tutaj otrzymujemy narrację pierwszoosobową, czasem trzecioosobową, ale jest ona typowa dla większości książek. Z początku zaskoczyło mnie, bo w Rdzy styl autora jest niesamowicie piękny - prosty, żywy, a momentami nieco baśniowy.

Narratorem powieści jest Grzegorz, warszawski dresiarz, który przychodzi do szpitala ze złamanym nosem i trafia na salę z Kurzem, Marudą i tym Czwartym. Czwarty, pan Stanisław, to wielbiciel twórczości Josepha Conrada. Pewnego dnia zaczyna majaczyć i prosi Grzegorza o spisanie ostatniej powieści Conrada. Opowieść o małym Stasiu z małej polskiej wsi zmienia wszystko. Nagle zaczynają znikać szpitalne sale, a ściany zaczynają się do siebie zbliżać...

Fabuła tej książki jest naprawdę zaskakująca. Dresiarze, powieści Conrada, Stasiu uwalniający z kawałków drewna skrzaty. Czy to można połączyć w jedną historię? Okazuje się, że tak. I to z bardzo dobrym skutkiem. Jednak "Dżozef" to przede wszystkim historia o samotności i walce z demonami przeszłości. Smaczku dodają nawiązania i cytaty z twórczości Josepha Conrada (a ja, przyznaję się, nie przeczytałam jeszcze żadnej jego książki. I choć w trakcie lektury "Dżozefa" miałam ochotę jak najszybciej to zmienić, teraz już nie czuję tej palącej potrzeby. Niemniej kiedyś na pewno przeczytam coś z twórczości Conrada).

"Dżozef" to powieść o prawdziwej samotności, o życiu w strachu ze swoimi lękami. Jest niesamowicie realna, a jednocześnie nieco fantastyczna i magiczna. Czyta się ją w niepewności, dokąd to wszystko zmierza i razem z bohaterami odczuwa się niepokój. To bardzo dobra książka, ale jednak nie zachwyciła mnie równie mocno jak "Rdza". Przede mną wciąż "Ślady" oraz "Dygot".

Mój egzemplarz:
Tytuł: Dżozef
Autor: Jakub Małecki
Wydawnictwo: SQN
Data wydania: 2018, wydanie,drugie, zmienione
Liczba stron: 317
Narracja: pierwszo- i trzecioosobowa

Czytaliście "Dżozefa"?

A może lubicie Josepha Conrada?

"Stado" William Wharton - piękna proza o rodzinie

noreply@blogger.com (PollyAndzia) — Sat, 09 Feb 2019 11:37:00 +0000

"Stado" Williama Whartona miało swoją premierę w 1985 roku. Gdy miałam naście lat próbowałam już przeczytać tę książkę, ale szybko ją odłożyłam na półkę. Teraz podeszłam do niej bez żadnych oczekiwań i ze świeżym spojrzeniem.

Opis z lubimyczytac.pl:
"Stado" opowiada o zderzeniu dwóch światów: małego chłopca i dojrzałego mężczyzny. Dickie Kettleson dorasta w czasach, kiedy nawet normalne życie jest walką. Jego świat to dom, rodzina i najbliższa okolica, ale także nieustanny strach przed głodem i czyhającą za progiem katastrofą. Czterdziestolatek Kap Modig, życiowy nieudacznik, jest bohaterem wojennym, o którym wszyscy zapomnieli i który zarabia na nędzne życie jako kierowca wyczynowy w objazdowym wesołym miasteczku. Skazany na wegetację bohater wojenny spotyka małego chłopca. Konfrontacja dwóch światów - odmiennych, ale i pokrewnych - sprawi, że obaj na nowo określą znaczenie takich wartości, jak miłość, lojalność, rodzina.

Właściwa akcja powieści toczy się tuż po wielkim kryzysie w pewnym amerykańskim miasteczku, ale mamy też okazję poznać przeszłość bohaterów - Dickiego i jego rodziny oraz Kapa. Sami bohaterowie są starannie wykreowani, mają swoje wady i zalety, starają się znaleźć swoje miejsce w świecie.

Czytając rozdziały napisane z perspektywy Dickiego, naprawdę odnosi się wrażenie, że patrzy się na świat oczami dziecka. Jest w tej narracji jakaś niewinność, niewiedza i urok. Nie każdy pisarz potrafiłby aż tak wczuć się w rolę dziecka. Rozdziały poświęcone Kapowi stworzono w narracji trzecioosobowej i mniej emocjonalnej, ale to nie znaczy, że odczuwa się przy nich mniej. Choć w większości "Stado" opowiada o codziennym życiu przeciętnych ludzi, Wharton pisze tak, że czujemy wiele i nie możemy oderwać się od książki.

"Stado" to niezwykła książka o rodzinie, o tym, co w życiu ważne, o potrzebie posiadania własnego stada. Mnie ona totalnie pochłonęła i z wielką przyjemnością sięgnę po kolejną powieść Williama Whartona. Ciekawią mnie zwłaszcza dwie pierwsze i chyba najbardziej znane książki: "Ptasiek" oraz "Tato".

Mój egzemplarz:
Tytuł: Stado (Pride)
Autor: William Wharton
Tłumaczenie: Janusz Ruszkowski
Wydawnictwo: Rebis
Data wydania: 1985
Liczba stron: 255
Narracja: pierwszo- i trzecioosobowa (zależnie od rozdziału)

Czytaliście "Stado" albo inną powieść Williama Whartona?

"Moja kuzynka Rachela" Daphne du Maurier - famme fatale czy niewinna kobieta?

noreply@blogger.com (PollyAndzia) — Wed, 30 Jan 2019 15:19:00 +0000

"Moja kuzynka Rachela" to powieść Daphne du Maurier wydana po raz pierwszy w 1951 roku. Jest to autorka, która zainspirowała Alfreda Hitchcocka i Stephena Kinga powieścią "Rebeka" czy opowiadaniem "Ptaki".

Kim jest Rachela?

Ambroży Ashley, właściciel posiadłości ziemskiej w Kornwalii, umiera z dala od domu, we Florencji, niedługo po poślubieniu dalekiej kuzynki, Racheli. Wychowanek Ambrożego, Filip, jest przekonany, że kuzynka Rachela przynajmniej częściowo odpowiada za śmierć jego opiekuna, i poprzysięga zemstę. Los jednak chce inaczej. Niespodziewanie kuzynka Rachela, odziana we wdowią czerń, staje u bram rodzinnej posiadłości Ashleyów. A razem z nią do domostwa wkracza nieszczęście i… niepohamowana namiętność.

Kim naprawdę jest ta niezwykła kobieta z południa? Po co przyjechała? Czy listy Ambrożego, które odnajduje Filip, były majaczeniem chorego człowieka?

W czyją prawdę uwierzysz?

Klimatycznie i nieśpiesznie

Akcja w powieści toczy się powoli, a jednak autorka w niesamowity sposób buduje napięcie i pozostawia nas w niepewności. Kiedy już wydaje się nam, że coś wiemy, nagle pojawia się kolejny szczegół, który może zmienić nasze spojrzenie na całą sprawę.

Główny wątek stanowi oczywiście relacja Filipa i Racheli. Mówi się, że od miłości do nienawiści jeden krok. Tutaj możemy zaobserwować, jak nienawiść zmienia się w zauroczenie, a potem także... Nie, nie będę Wam spojlerować.

Bardzo przyjemnym pobocznym wątkiem jest Kornwalia. Autorka w subtelny sposób wplotła tu opisy tej krainy i codziennego życia ich mieszkańców.

Widziałam, że książka doczekała się kilku ekranizacji. Z pewnością obejrzę przynajmniej jedną z nich, choć domyślam się, że może nie dorównać pierwowzorowi. Bo niektóre książki to coś więcej niż sama historia. Czasami to przede wszystkim tworzące ją słowa. Tutaj to one budują tę niesamowitą atmosferę. W jednej z recenzji przeczytałam, że "takich książek już się praktycznie nie pisze" (klik) i coś w tym jest. Dziś ma dziać się dużo, a styl autora często ma drugorzędne znaczenie. Tutaj, przynajmniej dla mnie, to właśnie niesamowity styl autorki jest największym atutem powieści. Dopiero później są fabuła i jej bohaterowie.

Werdykt

"Moja kuzynka Rachela" to powieść gotycka warta przeczytania. Do jej zalet z pewnością należy nieśmieszne tempo, tajemnicza atmosfera oraz (a raczej przede wszystkim) styl autorki. Minusów jakoś się nie doszukałam. I już nie mogę się doczekać kolejnego spotkania z twórczością Daphne du Maurier.

Mój egzemplarz:
Tytuł: Moja kuzynka Rachela (My Cousin Rachel)
Autor: Daphne du Maurier
Tłumaczenie: Zofia Uhrynowska-Hanasz
Wydawnictwo: Albatros
Data wydania: 2018
Liczba stron: 400
Narracja: pierwszoosobowa

Czytaliście?

A może oglądaliście film?

Tego słucham - muzyczne polecajki

noreply@blogger.com (PollyAndzia) — Sat, 26 Jan 2019 15:18:00 +0000

Dawno nie było posta z tej serii, więc pora nadrobić zaległości. Chociaż nie będzie tu zbyt wielu zespołów. Ostatnio bowiem słucham najczęściej Studia Accantus. Może ich już znacie, a jeśli nie, polecam im się przyjrzeć, wykonują bowiem kawał dobrej roboty rozpowszechniając piosenki z musicali, a także coverując utwory z bajek Disneya czy znane nam wszystkim piosenki. O ile wcześniej nie interesowałam się w ogóle tym tematem, tak teraz mam ochotę rozpocząć swoją przygodę z musicalami i wybrać się do teatru.
Ale przechodzę już do rzeczy i linkuję Wam kilka piosenek, które zrobiły na mnie wrażenie (choć oczywiście jest ich o wiele więcej).

Marcin Franc - Getsemani (Jesus Christ Superstar)

Studio Accantus - Belle (Notre Dame de Paris)

Studio Accantus - Alexander Hamilton

Studio Accantus - Tango Roxanne (Moulin Rouge cover)

Studio Accantus - Królowie świata (Romeo i Julia)

Natalia Piotrowska i Kuba Jurzyk - Upiór w operze

Paweł Izdebski i Małgosia Kozłowska - Świat na zawsze zapamięta mnie (Bonnie i Clyde)

Adrian Wiśniewski - Piękno jak nóż (Mozart, l'opera rock)

Studio Accantus - Jeden z nas

Studio Accantus - Dzicy są (Pocahontas)

Sylwia Banasik - Pod drzewem (The Hanging Tree)

Jarek Kozielski i Karolina Warchoł - Niemądrym tekstem (Something Stupid cover)

Znacie Studio Accantus?

"Przekroczyć rzekę" Anna J. Szepielak - odkryj rodzinne tajemnice

noreply@blogger.com (PollyAndzia) — Tue, 22 Jan 2019 09:40:00 +0000

"Przekroczyć rzekę" to pierwszy tom sagi rodzinnej Dziedzictwo rodu. Książka swoją premierę miała w marcu 2018 roku, a więc nie tak dawno temu. Do mnie książka przywędrowała z biblioteki za pośrednictwem mamy. Mama ją przeczytała, spodobała się jej, więc dała ją mi, twierdząc, że to dobra książka jest. Przeczytałam ale czy podzielam zdanie mamy?

Autorka przenosi nas do dziewiętnastowiecznej Polski pod zaborami, gdy kraju nie ma na mapach. Osierocona Julia, wychowana przez ciotkę, niewiele pamięta ze swojego dzieciństwa. Kiedy z powodu plotek traci posadę guwernantki, postanawia poznać rodzinne sekrety. Los zdaje się jej sprzyjać, ponieważ nieoczekiwanie otrzymuje propozycję pracy w dworze położonym w sąsiedztwie jej rodzinnej posiadłości.

Mamy tu narrację trzecioosobową. Sama historia jest schematyczna i do przewidzenia, ale jednak nie psuje to przyjemności płynącej z czytania.To chyba przez styl autorki, lekki, ale i barwny. Bohaterowie też mają swoje wady i zalety, nie są tylko papierowymi postaciami. Znajdziemy tu wiele rodzinnych tajemnic, nawiązań do historii Polski, ale także sporo miłości i nadziei. Choć moim zdaniem wątek romantyczny jest tutaj potraktowany troszkę po macoszemu i pojawia się nagle.

"Przekroczyć rzekę"to klimatyczna powieść obyczajowa z historycznym tłem. Czyta się ją szybko i przyjemnie. To idealna lektura na wieczór, gdy chcemy zapomnieć o otaczającym nas świcie i przenieść się do świata konwenansów i pozorów, i dobrze się przy tym bawić. Gdy pojawi się drugi tom sagi, chętnie po niego sięgnę.

Mój egzemplarz:
Tytuł: Przekroczyć rzekę
Autor: Anna J. Szepielak
Saga: Dziedzictwo rodu tom I
Wydawnictwo: Filia
Data wydania: 2018
Liczba stron: 480
Narracja: trzecioosobowa

Czytaliście?

Lubicie rodzinne sagi?

Kilka filmów o miłości i chorobie

noreply@blogger.com (PollyAndzia) — Mon, 21 Jan 2019 09:35:00 +0000

Dziś podobno najbardziej depresyjny dzień w roku. Może to nie najlepszy więc dzień na tego typu posty, ale cóż... Przygotowałam dla Was zestawienie filmów o miłości (i kilka o przyjaźni) przeplatającej się z wątkiem choroby (typowej choroby, schorzeniu po wypadku lub niepełnosprawności). Filmy te mogą czasem wywołać na naszej twarzy uśmiech lub (co bardzo prawdopodobne) wzruszyć. Oglądacie je więc na własną odpowiedzialność.

W blasku nocy (2018)

Nastolatka cierpi na chorobę, która uniemożliwia jej przebywanie na słońcu. Od dawna zauroczona jest chłopakiem z sąsiedztwa, marząc o poznaniu go.

Książka "W blasku nocy" Trish Cook

Ponad wszystko (2017)

Maddy, nastolatka cierpiąca na rzadką chorobę, od lat nie wychodzi z domu. Gdy zakochuje się w chłopaku z sąsiedztwa, gotowa jest zaryzykować wszystkim, aby mogli być razem.

Na podstawie książki Nicoli Yoon "Ponad wszystko"

Zanim się pojawiłeś (2016)

Dziewczynę z małego miasteczka zaczyna łączyć więź ze sparaliżowanym mężczyzną, którym się opiekuje.

Na podstawie książki "Zanim się pojawiłeś" Jojo Moyes.

Teoria wszystkiego (2014)

Film opowiada historię genialnego naukowca Stephena Hawkinga - rozwoju jego choroby, rodzącego się uczucia do Jane, a w końcu rozpadu ich małżeństwa.

Na podstawie książki Jane Hawking "Podróż ku nieskończoności: Moje życie ze Stephenem".

Gwiazd naszych wina (2014)

Cierpiąca na raka tarczycy Hazel za namową rodziców idzie na spotkanie grupy wsparcia. Poznaje tam nastoletniego Gusa, byłego koszykarza z amputowaną nogą.

Na podstawie książki Johna Greena "Gwiazd naszych wina".

Nie jesteś sobą (2014)

Młoda dziewczyna zostaje opiekunką śmiertelnie chorej kobiety.

Pamiętaj o niedzieli (2013)

Gdy samotna i mająca złą passę kelnerka, Molly, poznaje przystojnego Gusa jest przekonana, że w końcu znalazła odpowiedniego mężczyznę. Jednak Gus wydaje się być rozkojarzony i zaabsorbowany. Okazuje się, że od kiedy mężczyzna cierpi z powodu tętniaka mózgu, stracił pamięć krótkotrwałą. Każdego dnia jego życie zaczyna się na nowo. Codziennie gdy widzi Molly usiłuje przypomnieć sobie, kim ona jest i zakochać się w niej na nowo.

Niech będzie teraz (2012)

Umierająca na białaczkę dziewczyna postanawia wykorzystać jak najpełniej ostatnie miesiące życia, które jej pozostały.

Na podstawie: książki Jenny Downham "Zanim Umrę"

I że cię nie opuszczę (2012)

Żona Leo w wyniku wypadku samochodowego traci pamięć. Bohater robi wszystko, by znów się w nim zakochała.

Nietykalni (2011)

Sparaliżowany milioner zatrudnia do opieki młodego chłopaka z przedmieścia, który właśnie wyszedł z więzienia.

Odrobina nieba (2011)

Marley jest piękna, młoda i odnosi sukcesy na każdym polu, oprócz spraw sercowych. Jej podejście do życia ulega zmianie, gdy wychodzi na jaw, że ma raka.

Restless (2011)

Umierająca dziewczyna zakochuje się w chłopaku lubiącym chodzić na pogrzeby. Razem spotykają ducha japońskiego kamikadze.

Miłość i inne używki (2010)

Sprzedawca Viagry zakochuje się bez wzajemności w chorej na Parkinsona Maggie.

Keith (2008)

Keith - tajemniczy, nieco dziwny chłopak i Natalie - zdolna, popularna w szkole dziewczyna zostają partnerami na laboratorium chemicznym. Wkrótce rodzi się między nimi uczucie.

Na podstawie opowiadania Rona Carlsona w książce "Hotel Eden".

Daleko od niej (2006)

Stare małżeństwo przeżywa kryzys, gdy kobieta zaczyna mieć objawy Alzheimera i zostaje umieszczona w domu opieki.

Na postawie opowiadania Alice Munro "Stary niedźwiedź mocno śpi" z książki "Kocha, lubi, szanuje"

Zaklęte serca (2005)

Donald to taksówkarz z zespołem Aspergera, a zarazem matematyczny geniusz. Na spotkaniu grupy wsparcia dla osób autystycznych poznaje Isabelle.

Życie ukryte w słowach (2005)

Samotna Hanna zatrudnia się na platformie wiertniczej do opieki nad ciężko poparzonym Josefem. Rodzi się między nimi nietypowe uczucie.

Pamiętnik (2004)

Stary mężczyzna czyta chorej na Alzheimera kobiecie pamiętnik opisujący historię miłości dziewczyny z zamożnego domu i ubogiego pracownika tartaku.

Na podstawie książki "Pamiętnik" Nicholasa Sparksa.

Moje życie beze mnie (2003)

Umierająca Ann sporządza listę rzeczy, które chce zrobić przed śmiercią - m.in. poznać mężczyznę, który się w niej zakocha.

Szkoła uczuć (2002)

Popularny w szkole Landon zaczyna spotykać się z nieśmiałą córką pastora.

Na podstawie książki "Jesienna miłość" Nicholasa Sparksa.

Słodki listopad (2001)

Sara poznaje Nelsona, który zostaje jej chłopakiem "na listopad".

Piękny umysł (2001)

Geniusz matematyczny John Nash za wszelką cenę pragnie opracować teorię, dzięki której zostanie cenionym naukowcem. Przeszkodą staje się jego stopniowo rozwijająca choroba.

Na podstawie książki Sylvi Nasar "Piękny umysł".

Gra o życie (1993)

Bob i Gail Jones są szczęśliwym małżeństwem. Mają ładny dom, a każde z nich dobrą pracę i niebawem urodzi im się dziecko. Tymczasem badania lekarskie, którym pewnego dnia poddaje się Bob wykazują, że jest nieuleczalnie chory i w najlepszym wypadku będzie żył tylko kilka miesięcy. Najgorsze jest to, że diagnoza przewiduje jego śmierć jeszcze przed narodzinami upragnionego potomka. Chcąc pozostawić po sobie jakiś ślad i pamiątkę dla nienarodzonego dziecka, Bob zaczyna filmować swoje ostatnie miesiące życia kamerą wideo, nagrywając na taśmie m.in. cenne wskazówki jak żyć - wyniesione z własnych doświadczeń.

Za wcześnie umierać (1991)

Hilary zostaje opiekunką Victora, który choruje na raka.

Dzieci gorszego Boga (1986)

Nauczyciel ze szkoły dla niesłyszących dzieci zakochuje się w jednej z uczennic, która początkowo ignoruje jego starania.

* wszystkie opisy pochodzą z Filmweb.pl

Które z tych filmów już oglądaliście?
A może znacie tytuł, który powinnam tu dopisać?

"Czarownice nie płoną" Jenny Blackhurst - trzymający w napięciu thriller?

noreply@blogger.com (PollyAndzia) — Thu, 17 Jan 2019 13:43:00 +0000

Ta książka premierę miała u nas w październiku ubiegłegoo roku. Widziałam sporo jej zdjęć na instagramie i mnóstwo pozytywnych opinii, szybko więc wzbudziła moje zainteresowanie. Traf chciał, ze trafiła do mnie i jednak z lekką obawą zaczęłam ją czytać. Zazwyczaj bowiem mocno zachwalane książki, mnie nie do końca zachwycają. A jak było w tym przypadku?

Ellie to jedenastolatka, której rodzina zginęła w pożarze. Dziewczynka trafiła do rodziny zastępczej w nowym mieście, gdzie wzbudza strach w wielu dzieciach i dorosłych. Plotki głoszą, że jest czarownicą i jeśli ktoś jej podpadnie, zostanie ukarany. Psychoterapeutka Imogen nie wierzy w to i chce pomóc dziewczynce odnaleźć się w nowym środowisku.

Była głupia, wierząc, że w takim miejscu jak Lichota może znaleźć przyjaciół - w mieście, które każdego obcego rozgryza, przeżuwa i wypluwa do rynsztoka; mieście, które uznało, że jest zła, a samo ma najczarniejsze serce pod słońcem.

Po pierwsze, nie wiem, kto wymyślił ten napis na okładce, ale należy mu się bura. W zupełności wystarczyłoby to pierwsze zdanie, "mylili się" mogli sobie darować.

Przechodząc jednak do właściwego tematu, muszę przyznać, że książka początkowo niesamowicie mnie wciągnęła. Czytałam zachłannie kolejne strony, chcąc dowiedzieć się jak najwięcej. Atmosfera rzeczywiście momentami była lekko przerażająca i tajemnicza. Niektóre sceny były może lekko naciągane, ale przymknęłam na to oko. Niestety już w połowie zorientowałam się, dokąd to wszystko zmierza i książka stała się dla mnie mniej fascynująca.

Kiedy ludzie nie znają faktów, zaczynają ją wymyślać, a to, co wymyślą, jest dużo bardziej fantastyczne niż prawda.

Autorka porusza tu wiele trudnych tematów: nieszczęśliwe dzieciństwo i jego wpływ na dorosłe życie, przemoc wśród rówieśników, zbiorowe uleganie histerii, przez co książka zyskuje dodatkowe atuty. Postacie Imogen i Ellie są wyraźnie zarysowane, pozostałe nie do końca. Pojawia się tu troszkę zgrzytów, jeśli zaczniemy się nad tym zastanawiać.

Rozdziały są króciutkie i czyta się je naprawdę szybko. Autorka ma lekkie pióro i nie wprowadza niepotrzebnych dygresji. Część pisana jest w narracji pierwszoosobowej (Imogen), inne w trzecioosobowej (m.in. Ellie czy Sara), dzięki czemu poznajemy historię z różnych punktów widzenia.

Myślę, że to dobry thriller, który pochłoniemy w kila wieczorów - mi wystarczyły dwa. Może książka nie zrobiła na mnie niesamowitego wrażenia, ale spędziłam przy niej naprawdę miły czas.

Mój egzemplarz:
Tytuł: Czarownice nie płoną (The Foster Child)
Autor: Jennny Blackhurst
Tłumaczenie: Izabela Matuszewska
Wydawnictwo: Albatros
Rok wydania: 2018
Liczba stron: 416
Narracja: pierwszo- i trzecioosobowa

Czytaliście?

"Tańczący z wilkami" Michael Blake - jak stać się Indianinem

noreply@blogger.com (PollyAndzia) — Mon, 14 Jan 2019 11:12:00 +0000

"Tańczący z wilkami" to powieść, która swoją premierę miała w 1988 roku, w Polsce pojawiła się w 1991 roku, czyli rok po premierze ekranizacji. Ja filmu nigdy nie oglądałam, bo na słowo western znikałam szybciej niż można by przypuszczać. W tematyce Indian obejrzałam w całości jedynie bajkę "Pocahontas" i przeczytałam książkę o tej prawdziwej księżniczce. Postanowiłam jednak wyjść ze swojej strefy komfortu i sprawdzić, czy ta książka może mi się spodobać.

Głównym bohaterem powieści jest John, porucznik armii amerykańskiej. Zostaje on wysłany do fortu na pograniczu. Gdy tam dociera, okazuje się, że wszyscy żołnierze zniknęli. John jednak postanawia tam zostać. A wkrótce w okolicy rozbija się indiańska wioska...

Jakie znaczenie ma teraz dla niego czas? Jakie kiedykolwiek miał znaczenie? Może i był konieczny, na przykład przy przewożeniu rzeczy, ludzi i materiałów. Albo żeby dobrze coś ugotować. W szkołach, przy ślubach, nabożeństwach, i żeby zdążyć do pracy.
Ale jakie znaczenie miał tutaj?
(...)
Jak dobrze będzie żyć jakiś czas bez czasu, pomyślał.

Podchodziłam do tej książki dość sceptycznie, ale szybko okazało się, że niepotrzebnie. Książka wciąga i oczarowuje. Styl autora przywołuje mi na myśl ustną opowieść, której słucha się z zapartym tchem. Jest lekki i przystępny, prosty, ale niezwykle bogaty (choć bywały momenty, że odnosiłam wrażenie, jakby coś zgrzytało. Przypuszczam jednak, że to wina tłumaczenia i chętnie przeczytałabym książkę w oryginale). Autor w niesamowity sposób opisuje przyrodę, nie zanudzając czytelnika długimi opisami, ale odmalowując mu przed oczyma realne obrazy amerykańskiej prerii. Poza tym prowadzi akcję tak, że możemy śmiać się i wzruszać razem z bohaterami. Jest tu bowiem dowcip, ale i spojrzenie na świat osoby niezwykle wrażliwej na piękno czy cierpienie innych.

Fabuła jest wielowątkowa i chyba każdy znajdzie tu coś dla siebie: jest przygoda, narastający konflikt pomiędzy białymi i Indianami, przyjaźń, miłość, odnajdywanie siebie. Tym bardziej cieszę się w książce zastosowano narrację trzecioosobową z perspektywy różnych osób, dzięki czemu możemy poznać punk widzenia wielu bohaterów, ich motywacje i wierzenia, i jeszcze bardziej wczuć się w tę historię.

Jest wiele szlaków w tym życiu, ale tym, który najbardziej się liczy, niewielu ludzi jest w stanie podążyć... nawet ludzi z plemienia Komanczów. To szlak prawdziwego człowieczeństwa. Myślę, że ty jesteś na tym szlaku. Cieszy mnie, że to widzę. To radość dla mego serca.

Wiele osób twierdzi, że to książka o podboju Ameryki i w pewnym sensie mają rację, ale dla mnie to powieść o zderzeniu się dwóch odmiennych światów: ludzi białych i Indian. Czy mogą się one porozumieć? Wszyscy dobrze wiemy, jak zakończył się podbój Ameryki, ale czytając tę książkę, przez chwilę łudziłam się, że tutaj wszystko potoczy się inaczej.

Podsumowując, "Tańczący z Wilkami" to piękna powieść o zderzeniu dwóch światów, odnajdywaniu siebie, przygodzie i miłości. Z pewnością warto ją przeczytać.

Mój egzemplarz:
Tytuł: Tańczący z Wilkami (Dances With Wolves)
Autor: Michael Blake
Dylogia t 1 (tom 2 to "Święty szlak")
Tłumacz: Wojciech Surman
Wydawnictwo: Aramis
Data wydania: 1991
Liczba stron: 330
Narracja: trzecioosobowa

Czytaliście? A może oglądaliście film?

Narodziny Gwiazdy (A Star Is Born) - naprawdę taki hit?

noreply@blogger.com (PollyAndzia) — Wed, 09 Jan 2019 21:30:00 +0000

O tym filmie było głośno już długo przed premierą. Piosenki zawładnęły youtubem i radiem. Do tego znani i lubiani artyści - Bradley Cooper i Lady Gaga.

Zwiastun

Film jest próbą adaptacji historii znanej już z filmu pod tym samym tytułem z 1976 roku (ale są też filmy o podobnej historii z 1932, 1937 i 1957 roku). Nie oglądałam żadnego z nich, więc nie wiedziałam, czego powinnam się spodziewać.

Lady Gaga wciela się tu w postać Ally, kelnerki marzącej o byciu piosenkarką. Pewnego wieczoru poznaje Jacka (w tej roli Bradley Cooper), dogaszającą gwiazdę muzyki country. Szybko nawiązują romans, który zmienia ich życia.

Zacznijmy może od tego, co mi się w filmie podobało. Aktorstwo. Lady Gaga i Cooper zagrali fenomenalnie i myślę, że wiele osób się ze mną zgodzi. Muzyka - jak choćby cudowna Shallow. Piosenka szybko wpadła mi w ucho i w zeszłym roku słuchałam jej często.

Shallow

Przejdźmy jednak do mniej przychylnej części. Fabuła filmu niestety nie do końca do mnie przemówiła. Może jest schematyczna, ale na to akurat przymykam oko. Nie mam nic przeciwko schematom, jeśli całość robi wrażenie. Mam za to inny problem z tym filmem. By powiedzieć, o co dokładnie chodzi, muszę przywołać kilka sytuacji, więc osoby czułe na spojlery, ostrzegam - czytacie to na własną odpowiedzialność.

Nie rozumiałam zachowania Ally. Najpierw kompletnie nie interesowała się alkoholizmem Jacka, jakby przymykała na to wszystko oczy, a potem nagle zaczęła mieć z tym problem. Nie mogłam też pojąć, czemu została ten pierwszej nocy w hotelu. Ale z pewnych względów mogę być przewrażliwiona w tym temacie. I cały czas się zastanawiałam, czy gdyby Jack nie był muzykiem, a powiedzmy zwykłym budowlańcem, ale wciąż tyle pił i się tak zachowywał, to czy Ally nadal by na niego leciała?

Miałam też problem z zaakceptowaniem faktu, że gdy Ally już się wybiła, nagle była gotowa zrobić wszystko - zaśpiewać piosenkę właściwie o niczym, zmienić image. Wydało mi się to smutne, ale też prawdziwe. To, w jakim kierunku zmierza schowbiznes, chyba nie tylko mnie dołuje...

Mam więc problem, by ocenić ten film. Zrobiony i zagrany jest świetnie, ale jednak cała ta historia mnie nie przekonuje. Fakt, uroniłam na końcu łezkę, ale to ze względu na piosenkę, nie to, co za nią stało.

Także moim zdaniem film dość głośny, ale jednak dość przeciętny.

Oglądaliście?

Co Wy o nim sądzicie?

"Bezwład" Grzegorz Kapla - morderstwo w wigilijny wieczór

noreply@blogger.com (PollyAndzia) — Thu, 03 Jan 2019 13:31:00 +0000

Książka trafiła do mnie z biblioteki. To teoretycznie drugi tom przygód policjantki Olgi Suszyńskiej zwanej Serbią, ale podobno nie trzeba tego czytać w odpowiedniej kolejności. Ja pierwszego tomu nie czytałam, ale nie czuję przez to, że coś straciłam. Chociaż może będę nieobiektywna, bo niezbyt przypadł mi do gustu "Bezdech". Ale po kolei.

Morderstwo w wigilijny wieczór

W wigilijny wieczór nad rzeką zostają znalezione zwłoki kobiety w eleganckiej sukience. Sprawą zajmuje się policjantka Olga, zwana Serbią. W tym samym czasie dostaje od przyjaciela tajemniczy list z zagadką. Serbia spróbuje ją rozwikłać i odnaleźć pieniądze z rabunków z lat siedemdziesiątych.

Nie dla mnie

Lubię książki kryminalne czy sensacyjne, pod warunkiem, że są dobrze napisane, a bohaterowie ciekawi. Bardzo lubię np. książki Jo Nesbo czy Harlana Cobena. Może nie jestem ich bezwzględną fanką, ale jako czytadła dla rozrywki są naprawdę świetne. W tym jednak przypadku czasu aż tak miło nie spędziłam.

Przyznaję, pomysł na fabułę jest ciekawy. Bohaterka też, chociaż jej największym pragnieniem zawsze wydaje się być kieliszek wódki. Spoko, ale... Jak dla mnie strasznie słaba z niej policjantka. Gdyby sprawę miała rozwiązać sama, chyba nie za dobrze by sobie poradziła. Dobrze, że do pomocy ma kilku mężczyzn. Ech...

Styl pisania autora nie jest najgorszy, ale troszkę mnie męczył. Jest lekko chaotyczny i toporny. Ciężko było mi się przez to wciągnąć w fabułę. Denerwowały mnie również całe akapity dotyczące wypowiedzi z radia, którego akurat słuchała bohaterka czy urywki prasówki. Nie wnosiły one nic do fabuły, jak dla mnie mogłoby ich tam w ogóle nie być. Źle mi się też czytało rozdziały poświęcone przeszłości, po dwóch czy trzech takich, przestałam je całkowicie czytać.

Mój egzemplarz:

Autor: Grzegorz Burda

Tytuł: Bezwład

Seria: z policjantką Serbią tom 2

Wydawnictwo: Burda

Rok wydania: 2018

Liczba stron: 404

Narracja: trzecioosobowa

Książka może nie jest najgorsza i wielu osobom się spodoba. Ja mówię jej nie. Nie sięgnę również po poprzedni tom, ani tym bardziej po następny (bo sądząc po zakończeniu, autor ma na niego pomysł).

Ktoś czytał?

Jaką książką Wy zaczęliście ten rok?

Bądź na bieżąco :)

"Kwiat śniegu i sekretny wachlarz" Lisa See - poznaj chińskie tradycje

noreply@blogger.com (PollyAndzia) — Fri, 28 Dec 2018 13:09:00 +0000

"Kwiat Śniegu i sekretny wachlarz" to powieść wydana w 2005 roku. To moje drugie spotkanie z twórczością Lisy See. Ponad rok temu czytałam "Miłość Peonii" i książka ta wywarła na mnie spore wrażenie. Od dawna chciałam przeczytać inną książkę autorki i w końcu nadarzyła się ku temu okazja.

Lilia i Kwiat Śniegu

Osiemdziesięcioletnia Lilia snuje historię swojego życia. Kobieta urodziła się w 1824 roku jako córka biednego rolnika. Gdy przyszedł czas, aby zacząć krępować jej stopy, okazało się, że Lilia ma szansę na lepsze życie, jej stopy mogą bowiem osiągnąć idealny rozmiar. Lilia zawiera związek laotong z Kwiatem Śniegu, dziewczyną z bogatego domu, aby zdobyć wiedzę, jakiej będzie potrzebowała, gdy wyjdzie za mąż za bogatego mężczyznę.

Wciąż uczę się czegoś nowego o miłości. Myślałam, że rozumiem to uczucie - nie tylko miłość macierzyńską, ale także miłość do rodziców, do męża i do laotong. Doświadczyłam także innych rodzajów miłości, miłości opartej na współczuciu i litości, na szacunku i wdzięczności, lecz patrząc na sekretny wachlarz pokryty wyznaniami, które przez wiele lat wymieniałyśmy z Kwiatem Śniegu, rozumiem, że nie ceniłam najważniejszego uczucia - miłości płynącej z głębi serca.

Trudne życie kobiet

Uwielbiam książki, dzięki którym mogę dowiedzieć się więcej o codziennym życiu ludzi wychowanych w innej kulturze, o ich wierzeniach i tradycjach, więc książkę pochłaniałam z coraz większą ciekawością, choć niektóre zwyczaje budziły we mnie wewnętrzny sprzeciw i odrazę, jak krępowanie stóp.

- Prawdziwa dama nie pozwala, aby w jej życie wkradła się choćby najmniejsza brzydota - powtarzała uparcie. - Piękno osiąga się wyłącznie poprzez cierpienie. Tylko przez ból dochodzi się do spokoju. Ja owijam twoje stopy i bandażuję je, ale to ty otrzymasz nagrodę.

Czytając książkę, nie sposób nie zauważyć, jak niewiele w Chinach znaczyła kobieta. Dziewczynkom powtarzano, że są nic niewartymi gałązkami rodu, a o ich wartości świadczy rozmiar stopy (a jej idealna długość to 7 cm!) oraz to, ilu synów urodziła. Kobieta ma być posłuszna i uległa.

Lilia i Kwiat Śniegu są z pozoru takie same - urodziły się tego samego dnia, mają tyle sama rodzeństwa, obie są trzecimi dziećmi i cechuje je niezwykła uroda - mimo to wiele je dzieli. Lilia stara się zrobić wszystko, by spełnić oczekiwania najbliższych, jest posłuszna tradycji. Kwiat Śniegu jest większą marzycielką, przez co trudniej jej odnaleźć się w tym okrutnym dla kobiet świecie.

Narodziny martwego maleństwa budziły smutek i współczucie tylko wtedy, gdy chodziło o chłopca; przyjście na świat martwej dziewczynki rodzice zwykle witali z wdzięcznością. Nikomu nie potrzebna jest jeszcze jedna bezwartościowa gęba do wykarmienia.

"Kwiat Śniegu i sekretny wachlarz" to piękna opowieść o codziennym życiu kobiet w dziewiętnastowiecznych Chinach. To również niesamowity portret kobiety ukształtowanej przez cierpienie i wpajane jej zasady. To słodko-gorzka historia o kobiecej przyjaźni i miłości.

Mój egzemplarz:

Tytuł: Kwiat Śniegu i sekretny wachlarz (Snow Flower and the Secret Fan)

Autor: Lisa See

Tłumaczenie: Anna Dobrzańska-Gadowska

Wydawnictwo: Świat Książki

Rok wydania: 2005

Liczba stron: 352

Narracja: pierwszoosobowa

Książkę szczerze polecam, zresztą jak i "Miłość Peoni" tej autorki. "Miłość Peonii" jest bardziej baśniowa, w nieco fantastyczny sposób poznajemy chińskie wierzenia i tradycje, więcej tam też miłości. "Kwiat Śniegu i sekretny wachlarz" z kolei to powieść o kobiecie twardo stąpającej po ziemi, o krepowaniu stóp i innych chińskich tradycjach oraz, a może przede wszystkim, o kobiecej przyjaźni.

Czytaliście powieści Lisy See? A może oglądaliście ekranizację tej książki?

Lubicie książki, dzięki którym możecie pozna inne kultury i ich obyczaje?

Bądź na bieżąco :)

"Stara baśń" Józef Ignacy Kraszewski - początki państwa polskiego

noreply@blogger.com (PollyAndzia) — Thu, 20 Dec 2018 14:24:00 +0000

"Stara baśń" to powieść z 1876 roku nawiązująca do podań i legend o początkach państwa polskiego. Jest to pierwszy tom z cyklu "Dzieje Polski" liczącego łącznie dwadzieścia dziewięć tomów. Cykl ten opowiada historię Polski, począwszy od pogańskich czasów przed Mieszkiem aż do czasów panowania Augusta III Sasa. Książka od lat znajduje się w domenie publicznej i można ją przeczytać za darmo chociażby tutaj.

O czym to?

W książce mamy kilka wątków, łączących się w zgrabną całość. Jest Chwostek, sprawujący władzę nad plemieniem Polan. Nie wszyscy są jednak zadowoleni z jego rządów i próbują przekonać innych do powstania - wśród nich Myszko z Krwawą Szyją. Jest Doman, który chciałby wziąć sobie Dziwę za żonę, ale ona ślubowała już bogom. Jest Piastun, spokojny, żyjący na uboczu. Jest stara wiedźma Jaruha, która leczy i rzuca uroki. Jest tajemniczy Wizun, kapłan Nii w chramie...

Wyświetl ten post na Instagramie.

Post udostępniony przez Ania Andelt (@pollyandzia) Gru 4, 2018 o 7:37 PST

Słowiańskie klimaty

Niemal od początku dobrze czytało mi się tę książkę, choć napisana jest "po staremu". Może to dziwne, ale przyjemnie mi się patrzyło na tą starą gramatykę i archaizmy. Dawno nie czytałam takiej książki i dzięki niej uświadomiłam sobie, że brakowało mi takiego języka w moich ostatnich lekturach.

Powieść naprawdę mnie wciągnęła, choć fabuła nie jest zbyt skomplikowana. Zresztą opiera się na znanych mi legendach i historiach, m.in. o Popielu, którego myszy zjadły. Akcja w tej książce raz toczy się powoli i spokojnie, mamy pokazane codzienne życie Słowian, ich pieśni i baśnie, innym razem znacznie przyśpiesza i w kilku zdaniach otrzymujemy streszczenie całej bitwy. W niektórych momentach czułam więc lekki niedosyt. Mimo to czytając książkę, naprawdę można wczuć się w słowiański klimat i atmosferę dawnych czasów. Bez problemu można też wyobrazić sobie, jak wyglądało życie dawnych Słowian. Można też zauważyć, jak wiele, a zarazem niewiele zmieniło się w naszej mentalności.

Mój egzemplarz
Tytuł: Stara baśń
Autor: Józef Ignacy Kraszewski
Cykl: Dzieje Polski t. I
Wydawnictwo: Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza
Rok wydania: 1972
Liczba stron: 434
Narracja: Trzecioosobowa

Książka może mnie nie zachwyciła, ale bardzo miło spędziłam przy niej czas i bez wątpienia będę ją polecała każdemu. To idealna lektura, jeśli mamy ochotę poznać magiczny, nieco tajemniczy świat Polan i poczuć słowiański klimat. I choć to powieść historyczna, to bardzo blisko jej do baśni.

Ktoś czytał "Starą baśń"?

A może widzieliście film? Bo zastanawiam się, czy warto go obejrzeć.

Bądź na bieżąco :)

Grinch Book Tag

noreply@blogger.com (PollyAndzia) — Mon, 10 Dec 2018 18:06:00 +0000

Święta tuż tuż, pomyślałam więc, że to dobra okazja na TAG z Grinchem - zielonym stworkiem nienawidzącym Bożego Narodzenia. Będzie trochę narzekania i marudzenia, bo to przecież Grinch.

1. Połowa lampek na choince się wypaliła, czyli książka lub seria, która zaczęła się dobrze, ale potem było już tylko gorzej
Dla mnie to będzie cykl "Obca" Diany Gabaldon. Pierwszy tom naprawdę mi się podobał, ale każdy kolejny coraz bardziej mnie nudził.

2. Irytująca ciocia, która nie chce zostawić cię w spokoju, czyli książka, którą wszyscy się zachwycają, tylko nie ty...
Nie rozumiem zachwytów nad Szeptuchą Katarzyny Bereniki Miszczuk. Niesamowicie dziecinna i wkurzająca bohaterka, kiepskie żarty, przewidywalna fabuła. Może gdybym miała kilkanaście lat kupiłabym to, ale teraz mówię jej nie.

3. Zwierzątko domowe psujące dekoracje świąteczne, czyli bohater, który wszystkim psuje krew (nie może to być czarny charakter!)
Hanna z książki "Lektor" Bernharda Schlinka. Próbując ukryć swoje braki, sporo narozrabiała i to nie tylko w swoim życiu. Kto czytał, ten wie, o co chodzi.

4. Gdy ktoś zdradza Ci, ze święty Mikołaj nie istnieje, czyli książka, która została ci zaspojlerowana
Chyba nie było takiej książki, a przynajmniej nie przypominam sobie takiej.

5. Powiało chłodem, czyli bohater, z którym byś się nie dogadała
Ja ogólnie mam problem z dogadaniem się z ludźmi. Jestem okropną introwertyczką i chyba z większością bohaterów przeczytanych przeze mnie książek miałabym problem się dogadać :D. Ale z pewnością na szczyt listy dotarła Gosia z "Szeptuchy".

6. Gdy masz dość "All I Want For Christmas":, czyli książkowa para, której nie możesz znieść
Nie będę oryginalna i powiem Katniss i Peeta z "Igrzysk śmierci". Co prawda Galeowi też nie kibicowałam, ale chyba każdy byłby lepszy niż Bułka.

7. Szorstki sweter z poprzednich świąt, czyli książki, które masz od dawna, ale nie możesz się zmusić do ich przeczytania
"Ogniem i mieczem" mam na półce bardzo długo i nie mogę się za nie zabrać. Kiedyś uwielbiałam ekranizację z Żebrowskim i naprawdę chciałam przeczytać tę powieść, ale jednak mam uraz do Sienkiewicza po "Krzyżakach" i ciągle to odkładam. Może ktoś z Was czytał "Ogniem i mieczem" i da mi znać, czy warto?

8. Renifery porwały babcię, czyli śmierć bohatera, której nie możesz przeboleć (uwaga na SPOJLERY)
Willow z "Kruchej jak lód", Triss z "Niezgodnej" czy Emma z "Jednego dnia". Zakończenia sporo zyskują na śmierci bohaterek, ale jednak ciężko było mi się z tym pogodzić.

9. Kolejki w centrach handlowych, czyli seria, która ma za wiele tomów
Dary anioła Cassandry Clare zaczęłam czytać, mając naście lat i naprawdę polubiłam, ale potem doszły kolejne tomy i kolejne serie z tego świata i po prostu odpuściłam sobie. Za dużo tego wyszło.

10. Grinch, czyli bohater, którego nienawidzisz (nie może to być zły charakter!)
Nie znoszę Gosławy z wspomnianej wyżej "Szeptuchy". Jest infantylna, zadziera nosa i zachowuje się jak rozpieszczony bachor. Trochę mnie poniosło, ale to chyba najgorsza kobieca postać z tych pozytywnych bohaterek, jakie spotkałam.

Kto chce, może ten TAG zrobić także u siebie. Będzie mi też miło, jeśli w komentarzu odpowiesz choć na jedno wybrane przez Ciebie pytanie.

P.S. Jaki jest Wasz ulubiony świąteczny film? Chcę wczuć się w klimat świąt i obejrzeć coś fajnego, ale sama nie wiem, co i szukam pomocy.

Bądź na bieżąco :)

"Wróżka z Gwiezdnego Pyłu" Lena Wolska - alfabet życia?

noreply@blogger.com (PollyAndzia) — Fri, 07 Dec 2018 15:55:00 +0000

Jak wiecie (lub nie) czasami lubię sięgnąć po książki dla dzieci. "Wróżkę z Gwiezdnego Pyłu" udało mi się wygrać w rozdaniu na instagramie autorki Leny Wolskiej (klik). Książka miała swoją premierę w marcu tego roku i zebrała sporo pozytywnych opinii, więc tym chętniej się za nią zabrałam.

Hania marzy, by zostać wróżką

Ośmioletnia Hania marzy o tym, by zostać wróżką. Dziewczynka chciałaby pomagać innym. Uwielbia też chodzić do lasu i rozmawiać ze zwierzętami. Pewnego dnia poznaje stuletniego wilka Alberta, który zostaje jej nauczycielem. Razem wyruszają w podróż po Polsce.

Niemożliwe jest tylko to, co myślisz, że jest niemożliwe.

Baśń i alfabet szczęścia

Muszę przyznać, że pomysł na fabułę już od początku wydał mi się naprawdę ciekawy. Książeczka składa się bowiem z rozdziałów, a do każdego przypisana jest jedna litera alfabetu (np. A jak Absolut, C jak Cel, E jak Euforia itd.), mówiąca o jakiejś wartości, którą należy się w życiu kierować.

Podeszłam do tej historii z pewnymi oczekiwaniami i niestety trochę się zawiodłam. Z początku nawet myślałam, że może jestem za stara i zbyt cyniczna na tę książeczkę, ale potem doszłam do wniosku, że to nie o to chodzi. Niektóre fragmenty mi się podobały, przyznaję, ale jednak większość nie przemawiała do mnie. I nie chodzi nawet o same wartości, ale o sposób ich przekazania. Wypowiedzi nauczycieli były często zawiłe i trudne do zrozumienia. Odniosłam też wrażenie, że bohaterzy bardzo często mówią o tym samym. Bądź dobra, szanuj innych ludzi, zwierzęta i przyrodę, podziwiaj piękno świata... Wszystko wzniosłe i szlachetne, ale jednak często nijak mające się do prawdziwego świata. Zabrakło mi w niej też trochę innych nauk, może mniej wzniosłych, ale jednak wartościowych.

Nie wiem, czy przeczytałabym swojemu dziecku tę książkę. Może tak, ale tylko w formie czytania - rozmowy. Chciałabym się dowiedzieć, jak ono, to zrozumiało, dopowiedzieć coś od siebie. W książce bowiem świat wydaje się dobry, jakoś mało w nim miejsca na zło, a o czymś pomiędzy już nawet nie wspomnę.

– Spójrz, Haniu. To jest właśnie Absolut – powiedział wilk.
– Co to jest Absolut, Albercie? – zapytała Hania, patrząc na swojego mądrego towarzysza
– Ten zachwyt, jaki czujesz, kiedy kierujesz wzrok na coś tak pięknego –odpowiedział spokojnym głosem. – W każdej rzeczy i w każdej istocie jest to samo piękno. Patrząc właściwie, jesteś w stanie zobaczyć je we wszystkim, co cię otacza. Łatwiej je jednak dostrzec, spoglądając na zachodzące słońce, które oblewa swoim kolorem cały świat.

Mój egzemplarz

Autor: Lena Wolska

Tytuł: Wróżka z Gwiezdnego Pyłu

Wydawnictwo: Novea Res

Data wydania: 2018

Liczba stron: 131

Narracja: trzecioosobowa

Sięgacie czasem po książki dla dzieci?

Bądź na bieżąco :)

"Na Zachodzie bez zmian" Erich Maria Remarque - szczera relacja z frontu

noreply@blogger.com (PollyAndzia) — Thu, 29 Nov 2018 14:12:00 +0000

"Na Zachodzie bez zmian" to powieść Ericha Marii Remarque’a, niemieckiego weterana I wojny światowej, wydana w 1929 roku. Wielu uznało ją za niezwykły manifest pacyfizmu. Z kolei w III Rzeszt była zakazana. Spalono ją nawet publicznie na stosie w Berlinie.

Przyjaciele na I wojnie światowej

Grupa przyjaciół za namową nauczyciela zaciąga się do wojska, by spełnić obowiązek wobec ojczyzny i trafia na front. Dopiero tam poznają, czym tak naprawdę jest wojna.

Rozkaz uczynił te ciche stworzenia naszymi wrogami, rozkaz mógłby ich odmienić w przyjaciół. Przy jakimś tam stole jacyś tam ludzie, których nikt z nas nie zna, podpisują papiery, i oto na lata całe najwyższym naszym celem staje się to, co w innych warunkach ściąga na siebie pogardę życia i najsurowszą karę.

Okrutna rzeczywistość spisana w pięknym stylu

Mogłabym napisać, że to powieść dla ludzi o mocnych nerwach, ale prawda jest taka, że powinni ją przeczytać wszyscy. To niezwykle wstrząsająca relacja z frontu, która obdziera wojnę z wielu złudzeń. Wojna to nie kuźnia bohaterów pełna szlachetnych bitew. To raczej okrutna i bezsensowna walka o życie. I choć bohaterowie nie do końca wiedzą dlaczego i dla kogo walczą, starają się przystosować, by przeżyć.

Czytając książkę, musiałam ją co chwilę odkładać, bo kolejne fragmenty wykańczały mnie emocjonalnie. Ta rozpacz, niezrozumienie i walka. Ciągła walka o życie. Porozrzucane dookoła martwe ciała. Wybuchy granatów i czołgi. Ludzie obdarci z człowieczeństwa. Bezsensowna śmierć... Tak wygląda codzienność bohaterów.

Jeśli chodzi o sam styl - nie mam zastrzeżeń. Powieść spisana jest w naprawdę pięknym stylu. Zresztą możecie to dostrzec nawet w cytatach.

Jestem młody, mam dwadzieścia lat; z życia nie znam jednak nic oprócz zwątpienia, śmierci, strachu i powiązania najbardziej bezsensownej powierzchowności z otchłanią cierpienia. Widzę, że narody są podjudzane przeciwko sobie i w milczeniu, nieświadomie, idiotycznie, posłusznie, niewinnie się zabijają. Widzę, że najmądrzejsze umysły świata wynajdują broń i słowa, żeby to wszystko stało się jeszcze bardziej wyrafinowane i trwało dłużej. A wraz ze mną widzą to wszyscy ludzie w moim wieku tutaj i po tamtej stronie, na całym świecie, wraz ze mną przeżywa to moje pokolenie. Co powiedzą nasi ojcowie, gdy kiedyś staniemy przed nimi i zażądamy wyjaśnień? Czego oczekują od nas, kiedy nadejdzie czas bez wojny? Przez całe lata naszym zajęciem było zabijanie - była to nasza pierwsza praca w życiu. Nasza wiedza o życiu ogranicza się do śmierci. A co ma się dziać potem? I co z nas wyrośnie?

Książkę polecam, choć ostrzegam, że wywołuje ona masę emocji, często nieprzyjemnych.

Mój egzemplarz:
Tytuł: Na Zachodzie bez zmian (Im Westen nichts Neues)
Autor: Erich Maria Remarque
Tłumaczenie: Stefan Napierski
Data wydania: 2004
Liczba stron: 158
Wydawnictwo: Mediasat Poland (Kolekcja Gazety Wyborczej - XX wiek)
Narracja: pierwszoosobowa

Czytaliście?

Sięgacie po książki o tematyce wojennej?

Bądź na bieżąco :)

"Lektor" Bernhard Schlink - zasłużona kara?

noreply@blogger.com (PollyAndzia) — Tue, 27 Nov 2018 16:30:00 +0000

Wzięłam tę książkę ostatnio w długą podróż autobusem i w jej trakcie przeczytałam całą. Książka wciąga niesamowicie, choć czytałam ją po raz drugi i wiedziałam, czego się spodziewać.

Romans ze starszą kobietą

Głównym bohaterem powieści jest Michael, który w wieku 15 lat nawiązuje romans z 36letnią Hanną. Pewnego dnia kobieta znika. Kilka lat później Michael jako student śledzi jej proces. Hanna bowiem w czasie II wojny pracowała w obozie koncentracyjnym...

A może "za późno" w ogóle nie istnieje, może jest tylko "późno", a "późno" jest lepsze niż "nigdy"?

Okrutna rzeczywistość spisana w pięknym stylu

Powieść napisana jest pięknym językiem. Wiele miejsca poświęcono opisom uczuć i myśli Michaela. Chłopak zadaje wiele pytań, na które próbuje znaleźć odpowiedź, a czytelnik razem z nim. Fabuła może o jest prosta, ale wraz z narracją niesie niesamowity ładunek emocjonalny. Człowiek czyta kolejne zdania i coraz więcej czasu poświęca na zastanowienie się nad tym wszystkim...
Jak wiele można zrozumieć i wybaczyć? Czy zrozumienie równa się wybaczeniu? I czy można wstydzić się czegoś tak bardzo, by próbując ukryć to, popełnić zbrodnie?

Dlaczego to co było piękne, blaknie, kiedy wracamy do tego pamięcią, kruszy się i rozpada, bo kryło okropną prawdę? Czasami, kiedy koniec jest bolesny, wspomnienie nie odpowiada prawdzie o szczęściu. Czy o szczęściu może być mowa tylko wtedy, kiedy jest wieczne?

Mój egzemplarz:
Tytuł: Lektor (Der Vorleser)
Autor: Bernhard Schlink
Tłumaczenie: Karolina Niedenthal
Data wydania: 2009
Liczba stron: 166
Wydawnictwo: Muza
Narracja: pierwszoosobowa

Czytaliście?

Sięgacie po książki o tematyce wojennej?

Bądź na bieżąco :)

"Kiedy odszedłeś" Maggie O'Farrell - układanka wspomnień

noreply@blogger.com (PollyAndzia) — Mon, 19 Nov 2018 13:32:00 +0000

Książka ta została po raz pierwszy wydana w 2000 roku i była debiutem Maggie O'Farrell. Do tej pory ta brytyjska pisarka wydała osiem książek.

Kobieta w śpiączce

Pewnego dnia Alice postanawia odwiedzić swoją rodzinę. Na dworcu King's Cross w Szkocji spotyka się z siostrami. Gdy wychodzi na chwilę do toalety, zauważa coś szokującego. W pośpiechu wraca do domu, do Londynu. Kilka godzin później zostaje potrącona przez samochód i zapada w śpiączkę. Rodzina nie wie, czy był to wypadek czy próba samobójcza. A my poznajemy kolejne urywki z jej życia i stopniowo odkrywamy prawdę.

Zaznaczę może, że opis z tyłu okładki czy Lubimy czytać jest nieco błędny.

Niczego, co poznałam w życiu, nie kochałam tak bardzo jak jego. Skąd miałam wiedzieć, że on jest darem, którego nie będę mogła zatrzymać?

Układanka ze wspomnień

W książce teraźniejszość miesza się z przeszłością. Stopniowo poznajemy kolejne urywki wspomnień Alice, a nawet jej matki czy babki. Nie ma tutaj żadnej chronologii, ale wszystko razem tworzy naprawdę zgrabną całość.

Muszę przyznać, że szybko zrozumiałam, co takiego zobaczyła Alice. Mimo to książkę czytało mi się świetnie i nie mogłam się od niej oderwać. Autorka potrafi pisać lekko. Opisy dosadnie trafiają do naszego serca. Dialogi może nie zawsze są dobrze napisane, ale to raczej wina tłumaczenia.

"Kiedy odszedłeś" to powieść o miłości, stracie, rodzinnych tajemnicach i trudnych wyborach. Niemal od początku wywołuje w nas smutek, i jeśli na chwilę serwuje nam radość, to nadal jest ona okraszona smutkiem, bo wiemy, jak to wszystko się skończy. Mimo to czytamy dalej, bo chcemy przeżyć z bohaterką chwile dobre i złe.

Może nie do końca podobały mi się początki wątków romantycznych w tych książkach, to jednak rozumiałam bohaterki i potrafiłam sobie wyobrazić, co one czuły, co nimi kierowało. A kiedy nastąpiła tragedia, czułam ten smutek i rozpacz, i jak Alice miałam złamane serce.

Nie ogarniałam ich rozumowo – tych pięćdziesięciu lat z okładem wlokących się przede mną, lat, które będę musiała przeżyć bez ciebie. Czym miałabym je wypełnić? To mi się wydawało takie okrutne, że jestem taka zdrowa, taka żywa, taka najwyraźniej niezniszczalna, gdy tymczasem twoje życie zostało z taką łatwością przerwane, i to za sprawą ślepego trafu.

Bardzo się cieszę, że przeczytałam tę książkę. Myślę, że na długo zostanie w mojej pamięci. Wam też ją polecam, jeśli lubicie wzruszające, łamiące serce historie.

Mój egzemplarz

Tytuł: Kiedy odszedłeś (After You'd Gone)

Autor: Maggie O'Farrell

Tłumacz: Katarzyna Karłowska

Wydawnictwo: Sonia Draga

Data wydania: 2015

Liczba stron: 407

Czytaliście?

Lubicie smutne historie?

Bądź na bieżąco :)

"Targowisko próżności" William Makepeace Thackeray - angielska klasyka

noreply@blogger.com (PollyAndzia) — Sat, 17 Nov 2018 15:43:00 +0000

"Targowsiko próżności" to książka wydana w 1847 roku. Znajduje się na liście 100 książek BBC. Poza tym na jej podstawie powstało kilka filmów i seriali. Najnowsza produkcja to brytyjski miniserial z tego roku (klik).

Dwie kobiety i ich rodziny

Za główne bohaterki powieści można uznać dwie kobiety: Amelię Sedley oraz Rebeckę Sharp. Amelia to córka bogatego kupca. Jest nieco naiwna i bezgranicznie oddana swojemu narzeczonemu. Becky z kolei to córka malarza i baletnicy. Marzy o lepszym życiu. Wie, że dobrą pozycję zapewni jej małżeństwo z dobrze sytuowanym mężczyzną. Do tego jest sprytna i gotowa na wiele. Jak potoczą się losy tych kobiet i ich rodzin?

Satyra XIX-wiecznej Anglii

To kolejna z książek z listy BBC, którą chciałam przeczytać od dłuższego czasu. Miałam wobec niej spore oczekiwania i chyba troszkę się zawiodłam. Już od początku miałam problem, aby zaakceptować narratora, który często zwraca się bezpośrednio do czytelnika czy delikatnie odbiega od fabuły, by przytoczyć anegdotę lub swoją uwagę na dany temat. Wiem, że tutaj to zabieg celowy i wiele osób uważa to za największy atut powieści, ale mnie osobiście to męczyło. Podobnie męczyły mnie niektóre opinie autora o kobietach - ale to XIX wiek, kobiety były na niższej pozycji.

Nie mam za to żadnych zastrzeżeń do fabuły czy kreacji bohaterów. Akcja rozwija się ciekawie, autor kilkukrotnie zaskoczył mnie rozwojem wydarzeń. Mamy tutaj rodzinne intrygi, obłudę, fałsz, ale i miłość. Bohaterowie są przerysowani, ale to przecież satyra, celowy zabieg autora.

Wiem, że to klasyk, lektura bardzo ceniona. Ja mam odnośnie niej mieszane uczucia. Chwilami czytało mi się ją świetnie, wczuwałam się w klimat powieści, byłam ciekawa dalszych losów bohaterów, a momentami niestety nudziłam się i miałam ochotę odłożyć książkę na bok.

Ogólnie uważam, że to dobra książka i z pewnością warto po nią sięgnąć. Może mnie nie zachwyciła, ale czytało mi się ją dobrze.

Mój egzemplarz:

Tytuł: Targowisko próżności. Vanity fair. Tom I i II

Autor: William Makepeace Thackeray

Tłumaczenie: Tadeusz Jan Dehnel

Wydawnictwo: Replika

Data wydania: 2016

Ilość stron: tom I 448 / tom II 448

Czytaliście?

A może oglądaliście film lub serial?

Bądź na bieżąco :)

"Dym i lustra." Opowiadania i złudzenia Neil Gaiman - opowiadania lepsze i gorsze

noreply@blogger.com (PollyAndzia) — Thu, 08 Nov 2018 15:13:00 +0000

Twórczość Neila Gaimana ciekawiła mnie od dłuższego czasu, ale jakoś zawsze było mi nie po drodze z jego książkami. Traf chciał, że niedawno wygrałam na instagramie rozdanie z jego książką. I tak trafiły do mnie opowiadania zebrane w tomie "Dym i lustra".

Opowiadania

Książka to zbiór opowiadań, nowelek, a także wierszy. Dotyczą różnych tematów. Wszystkie za to dzieją się na granicy świata rzeczywistego i fantastycznego. Mamy tu na przykład opowiadanie o kobiecie, która kupuje w sklepie z używanymi rzeczami świętego Graala i zjawia się u niej rycerz. Jest też historia pewnego małżeństwa, które w prezencie ślubnym otrzymuje opowiadanie. Ich małżeństwo jest szczęśliwe, ale opowiadanie zaczyna się zmieniać. Znajdziemy tu również mroczną wersję Królewny Śnieżki czy historię okoliczności stworzenia świata.

Budzące różne emocje

Ciężko mi ocenić tę książkę jako całość z prostego względu: jedne opowiadania podobały mi się bardziej, inne mniej, a jeszcze inne wcale. W kilku nie widziałam sensu lub po po prostu ich nie zrozumiałam. Sama nie wiem.

Podczas lektury czułam wiele, często sprzecznych, emocji: zaciekawienie i znudzenie, smutek, zniesmaczenie, strach, odrazę i fascynację. Już chyba nigdy nie spojrzę na Śnieżkę tak, jak przed przeczytaniem opowiadania "Szkło, śnieg i jabłka". Ale cieszę się z tego. Z kolei "Załatwimy ich hurtowo" czy "Dziecizna"... Cóż, ludzie potrafią być okropni i Gaiman doskonale zdaje sobie z tego sprawę. Aha, nie zapomnijmy o opowiadaniu ukrytym we wstępie "Prezent ślubny". Ono mocno kojarzy mi się z "Portretem Doriana Graya", ale niewątpliwie ma coś w sobie. Jego zakończenie zmusiło mnie do myślenia, co ja bym zrobiła na miejscu bohaterki...

Podsumowując, jest tu kilka opowiadań świetnych, kilka kiepskich czy przeciętnych. Ogólnie jednak cieszę się, że tę książkę przeczytałam. I jeśli lubicie fantastykę czy twórczość Gaimana, możecie śmiało po nią sięgnąć. Choćby dla samego opowiadania o Śnieżce.

Mój egzemplarz:
Tytuł: Dym i lustra
Autor: Neil Gaiman
Tłumacz: Paulina Braiter-Ziemkiewicz
Wydawca: MAG, Nowa Proza
Data wydania: 2012
Liczba stron: 384

Lubicie Gaimana?

Bądź na bieżąco :)

"To nie jest twoje dziecko" Małgorzata Falkowska - jak wysoka może być cena macierzyństwa?

noreply@blogger.com (PollyAndzia) — Tue, 06 Nov 2018 13:58:00 +0000

Tę książkę pożyczyłam od mamy. Wręczając mi ją, mama powiedziała, że dobrze się ją czyta, tylko zakończenie jest głupie. To tylko rozbudziło moją ciekawość. Takie nieoczywiste zakończenia lubię. Szybko więc zabrałam się za lekturę.

Jak wysoka może być cena macierzyństwa?

Michalina pewnego wieczoru postąpiła niezgodnie ze swoimi zwyczajami. Kilka tygodni później odkryła, że jest w ciąży. Podczas wizyty u ginekolożki, Anny, oznajmiła, że nie chce urodzić. Anna za to pragnęła dziecka. I była gotowa zrobić wszystko, by jej marznie się spełniło...

Niedopracowana?

Historię poznajemy z trzech punktów widzenia: Michaliny, Anny i jej męża, Pawła. Lubię takie zabiegi. Sam styl autorki nie budzi większych zastrzeżeń. Powieść czyta się lekko i szybko. Czy przyjemnie? No nie do końca, ale to z innych względów.

Mam na przykład kilka zastrzeżeń do kreacji bohaterów. Nie będę przytaczać tu przykładów, by nikomu nie spojlerować, ale odniosłam wrażenie, że autorka nie do końca przemyślała, kto ma jaki charakter i się w tym wszystkim momentami gubiła. Znając zakończenie, zachowanie Anny można jeszcze jakoś wytłumaczyć, ale w pozostałych przypadkach czegoś mi zabrakło. Paweł był jednowymiarowy, zapatrzony w Annę jak obrazek, niemal bez własnego zdania. A Michalina? Raz niby nieśmiała, zahukana, innym razem wyrachowana i dominująca. Poza tym jako ginekolodzy, Anna i Paweł byli strasznie negatywnie nastawieni do pacjentek i grubiańsko je oceniali. Może i zdarzają się tacy lekarze, ale do tej pary mi to jakoś nie pasowało. Szkoda też, że tak niewiele czasu poświęcono na przedstawienie przeszłości bohaterów. Temat zaledwie muśnięto, a przecież ta przeszłość miała na nich ogromy wpływ.

Sama historia jest ciekawa i obfituje w zaskakujące zwroty akcji. A zakończenie? Potrafi zszokować. Niestety całość jest niedopracowana, przedstawiona zbyt szybko i powierzchownie. Gdyby popracować nad testem i bohaterami, wyszłaby z tego naprawdę świetna powieść. Gdyby chociaż rozwinąć nico wątek psychologiczny... A tak mamy kolejną przeciętną książkę, o której szybko zapomnę. Bo szokujące zakończenie to jednak za mało, by wywrzeć na mnie wrażenie.

Nie zrozumcie mnie źle. Książka nie jest zła. Jest przeciętna. Mając chwilę czasu i ochotę na coś niezbyt wymagającego, ale zaskakującego, można po nią sięgnąć. Jako taki czasoumilacz powinna się sprawdzić. Ja jednak wymagam od książki czegoś więcej, a tu mi tego zabrakło.

Mój egzemplarz
Tytuł: To nie jest twoje dziecko
Autor: Małgorzata Falkowska
Wydawnictwo: Lira
Data wydania: 2018
Liczba stron: 320
Narracja: pierwszoosobowa z trzech perspektyw

Czytaliście coś tej autorki?

Bądź na bieżąco :)

Tego słucham - muzyczne polecajki października

noreply@blogger.com (PollyAndzia) — Fri, 02 Nov 2018 08:58:00 +0000

Październik minął niepostrzeżenie szybko. Dla mnie to był dobry miesiąc - bawiłam się na weselu siostry, budowa domu ruszyła na całego. Mam nadzieję, że listopad będzie równie dobry. W przyszłym tygodniu mają wrócić murarze i stawiać poddasze w naszym domu. Nie mogę się już doczekać, kiedy będę mogła zająć się urządzaniem go. Ale wracając jeszcze do października, przygotowałam dla Was porcję piosenek, których najczęściej słuchałam. Może znajdziecie tu coś dla siebie.

Blackbriar - Until Eternity - zespół znam od dawna, ale wypuścili teraz nową piosenkę z teledyskiem, więc przy okazji męczyłam replayem również tą

Blackbriar - I'd Rather Burn - a to właśnie ta nowa piosenka. Temat czarownic jest teraz chyba na topie...

Black Lab - This Night - piosenka poznana dzięki serialowi Doktor House dawno temu, ale w październiku nie mogłam przestać jej słuchać

Poets of the Fall - Carnival of Rust - fiński zespół, ma świetne teksty, muzykę i teledyski - jak go nie lubić?

Poets of the Fall - Daze

The Cranberries - Zombie - szkoda, że odkryłam go tak późno

Bad Wolves - Zombie - cover poprzedniej piosenki. Szkoda że jego powstaniu towarzyszyły tak smutne okoliczności

Peter Gabriel - My Body is a Cage - piękna, choć nieco smutna

Eivør - TRUE LOVE - piosenkę niedawno polecała My Lovely Fuchsia na instastory i zachwyciłam się. A teledysk to fajna gratka dla fanów Jo Blacka i miłości między śmiercią a kobietą

Eivør - Í Tokuni - ta muzyka i język - cudowne połączenie <3

Arctic Monkeys - Do I Wanna Know? - super brzmienie

I to by było na tyle.

Czego Wy ostatnio słuchacie?

Bądź na bieżąco :)

"Imię róży" Umberto Eco - książka nie taka ciężka jakby się mogło wydawać

noreply@blogger.com (PollyAndzia) — Tue, 30 Oct 2018 17:04:00 +0000

Gdy pochwaliłam się na instagramie, że zaczynam czytać "Imię róży" pojawiły się głosy, że ta powieść jest strasznie ciężka i trudno się ją czyta. Nie brałam tych słów na poważnie. Zazwyczaj do recenzji innych podchodzę sceptycznie, wychodząc z założenia, że każdy lubi coś innego. Jak więc czytało mi się "Imię róży"?

Zbrodnia w zakonie

Pewnego listopadowego dnia 1327 roku do zakonu benedyktynów przybywa angielski franciszkanin Wilhelm oraz jego uczeń (i narrator powieści) Adso. Dzień wcześniej w tajemniczy sposób zginał jeden z mnichów. Wilhelm ma rozwiązać tę zagadkę. Czasu ma niewiele, bowiem wkrótce w opactwie ma mieć miejsce niezwykle ważne spotkanie. Tymczasem dochodzi do kolejnych morderstw...

Kryminał i filozoficzne dysputy

Na wstępie może powiem, że to nie jest powieść dla każdego. Sam styl jest stylizowany na średniowieczny. Do tego dochodzi wiele łacińskich słówek czy tytułów ksiąg (większość jest na szczęście tłumaczona w przypisach) oraz rozmów dotyczących religii czy filozofii. Najtrudniej właśnie czyta się te dialogi, momentami potrafią one być męczące - choć wiele zależy od naszego podejścia i zainteresowania tematem. Z pewnością autor miał ogromną wiedzę, był zresztą profesorem na dwóch uniwersytetach, zajmował się semiologią i badał średniowiecze.

Sam wątek kryminalny jest niezwykle ciekawy, choć nieco inny niż we współczesnych kryminałach. Wilhelm w swoim dochodzeniu przypomina nieco Sherlocka Holmsa, obserwuje wszystko i wyciąga wnioski. Niemal na każdym kroku towarzyszy mu Adso, którego zdumiewa wiedza mistrza. Czy zbrodnia rzeczywiście ma coś wspólnego z apokalipsą? A może z biblioteką?

Akcja powieści rozgrywa się w trakcie siedmiu dni. Wątek kryminalny przeplata się tu z licznymi rozmowami dotyczącymi wiary, herezji, inkwizycji, miłości, filozofii oraz wiedzy i tego, czy powinna ona być dostępna dla każdego. Każdy z bohaterów ma swoje własne zdanie i racje.

Czytając powieść, z łatwością można wczuć się w klimat średniowiecznego opactwa. Jest mrocznie i tajemniczo. Zresztą to czasy, gdy ludzie obawiają się przyjścia antychrysta, a inkwizycja zbiera swoje żniwo, o czym przypominają nam niejednokrotnie bohaterowie.

Powieść czytało mi się naprawdę dobrze, ale musiałam ją sobie odpowiednio dawkować. Codziennie czytałam około 50 stron, by się nie przemęczyć i mieć czas, aby wszystko przemyśleć. Choć pod koniec powieść mnie wciągnęła i czytałam więcej, by poznać zakończenie i zrozumieć, kto zabijał i dlaczego.

Mój egzemplarz:

Tytuł: Imię róży

Autor: Umberto Eco

Tłumacz: Adam Szymanowski

Ilość stron: 536

Narracja: pierwszoosobowa

Wydawnictwo: Mediasant / Kolekcja Gazety Wyborczej

"Imię róży" to z pewnością powieść warta przeczytania, choć nieco trudna i wymagająca.

Czytaliście "Imię róży"?

A może oglądaliście film? Ja zamierzam go wkrótce obejrzeć.

Bądź na bieżąco :)

Książki podobne do "Ani z Zielonego Wzgórza" - zestawienie

noreply@blogger.com (PollyAndzia) — Fri, 19 Oct 2018 13:49:00 +0000

Lubicie Anię z Zielonego Wzgórza? Ta historia potrafi na długo zapaść w pamięć. Ostatnio przeglądając otchłanie internetu pomyślałam, że fajnie byłoby zrobić zestawienie książek, które w jakimś stopniu przypominają historię rudowłosej Ani. Sama niewiele tytułów bym wymyśliła, dlatego zebrałam książki polecane z różnych forów i stron internetowych. Ludzie polecali tam książki, które kojarzą im się w jakimś aspekcie z Anią. Część z nich ma podobną fabułę, część jest po prostu równie zabawna jak Ania. Ja tylko zebrałam je w jednym miejscu i Wam tutaj prezentuję. Może komuś przyda się taka lista.

*opisy i okładki pochodzą z serwisu Lubimyczytać.pl

"Ania z Zielonego Wzgórza" Lucy Mount Montgomery oraz dalsze tomy cyklu (Ania z Avonlea, Ania na Uniwersytecie, Ania z Szumiących Topoli, Wymarzony Dom Ani, Ania ze Złotego Brzegu, Dolina Tęczy, Rilla ze Złotego Brzegu, Ania z Wyspy Księcia Edwarda, Opowieści z Avonlea, Pożegnanie z Avonlea)
Ulubienica wszystkich dziewcząt - rudowłosa, nieustraszona Ania Shirley rozpoczyna swoją przygodę na farmie na Zielonych Wzgórzach koło Avonlea na wyspie Księcia Edwarda. Szybko odkrywa, że jej rodzice adopcyjni, państwo Cuthbert, pragnęli chłopca, a dostali ją. Ale Ania tak łatwo się nie poddaje. Za wszelką cenę pragnie zdobyć ich serce, a w konsekwencji – serca czytelników.

"Emilka z Księżycowego Nowiu" Lucy Maud Montgomery oraz dalsze tomy cyklu ("Emilka szuka swojej gwiazdy, Dorosłe życie Emilki")
Emilka po śmierci ukochanego ojca zamieszkuje w Księżycowym Nowiu ze snobistycznymi krewnymi. Dziewczynce trudno się przyzwyczaić do reguł wprowadzanych przez surową ciotkę Elżbietę i do życia panienki z dobrego domu. Na szczęście nowo poznani przyjaciele i niezliczone przygody sprawią, że Emilka pokocha to miejsce.

"Czary Marigold" Lucy Maud Montgomery
Gdy w rodzinie Lesleyów na świat przychodzi dziewczynka, powstaje problem, jakie nadać jej imię. Lorraine, matka dziecka, chciałaby nazwać malutką Marigold, lecz reszta rodziny uważa takie imię za zbyt wydumane. A jednak niezwykłym zbiegiem okoliczności marzenie Lorraine ziszcza się. Ktoś, kto nosi tak niecodzienne imię, musi wieść barwne życie. Marigold szybko się o tym przekonuje, gdy pewnego dnia spotyka dziewczynkę, utrzymującą, że jest najprawdziwszą w świecie księżniczką...

"Historynka" oraz "Złocista droga" Lucy Maud Montgomery
Sara Stanley ma dopiero czternaście lat, lecz jej niesamowitym opowieściom nikt nie potrafi się oprzeć. Mieszka w miasteczku Carlisle i to właśnie tam, ku radości znajomych, snuje barwne, poruszające historie.
Już wkrótce Sara pozna nowych słuchaczy: Beva i Feliksa, którzy przyjeżdżają do Carlisle na lato. Jeszcze nie wiedzą, że będą to wakacje ich życia, magiczny czas spędzony w krainie wyobraźni i zaskakujących przygód.

"Pat ze Srebrnego Gaju" oraz "Miłość Pat" Lucy Maud Montgomery
Wydawałoby się, że nic nie może zaskoczyć Patricii Gardiner, która całe swe życie spędziła na Wyspie Księcia Edwarda, w ukochanym rodzinnym Srebrnym Gaju, gdzie czas zdawał się stać w miejscu. A jednak... Gdy na Pat zwali się cała lawina niespodziewanych zdarzeń - na świat przyjdzie jej młodsza siostra, stoczy walkę z chorobą i przeżyje pierwszą miłość - charakter dziewczynki zostanie wystawiony na ciężką próbę.

"Jana ze Wzgórza Latarni" Lucy Maud Montgomery
Jedenastoletnia Jana mieszka wraz z ukochaną mamą i surową babką w Toronto. Pewnego dnia dowiaduje się, że ojciec, którego dotąd uważała za zmarłego, żyje i mieszka na Wyspie Księcia Edwarda. Przekonana, że on był przyczyną rozpadu małżeństwa jej rodziców, Jana niechętnie odwiedza go w czasie wakacji. I tu zaczyna się pasmo niezwykłych zdarzeń...
Ojciec okazuje się czarującym, zabawnym człowiekiem, Jana zawiera nowe przyjaźnie, a na pełnej uroku Wyspie Księcia Edwarda odnajduje wreszcie prawdziwy dom.

"Dziewczę z sadu" Lucy Maud Montgomery
Eric Marshall, świeżo upieczony absolwent college'u przyjeżdża na Wyspę Księcia Edwarda, by w zastępstwie chorego przyjaciela poprowadzić szkółkę w Charlottetown. Poznaje tam piękną i tajemniczą Kilmeny - niemą dziewczynę obdarzoną słuchem absolutnym, która komunikuje się ze światem poprzez grę na skrzypcach. Eric się w niej zakochuje. Musi jednak zawalczyć o swoją miłość. Czy uda mu się zdobyć serce Kilmeny? Dziewczę z sadu to opowiedziana z punktu widzenia młodego mężczyzny historia prawdziwej i głębokiej miłości, która okazuje się mieć uzdrawiającą moc.

"Dzban ciotki Becky" Lucy Maud Montgomery
Przez całe lata rodziny Darków i Penhallowów związane były ze sobą małżeńskimi więzami. Czasem zrobiliby dla siebie wszystko, czasem walczyli ze sobą na śmierć i życie. Lecz prawdziwa burza nadchodzi, gdy umiera ciotka Becky, głowa klanu. W testamencie zapisała komuś z rodziny swój drogocenny dzban, ale nazwisko szczęśliwca, który wejdzie w jego posiadanie, zostanie ogłoszone dopiero za rok. W ciągu tych dwunastu miesięcy magia dzbanu sprawi, że członkowie klanu przejdą niesamowite przemiany: ci, którzy byli skłóceni od lat, pogodzą się; inni – zaczną szukać nowych ścieżek życia… Ale i tak wszyscy będą zaskoczeni, gdy wola ciotki Becky zostanie w końcu ogłoszona...

"Błękitny zamek" Lucy Maud Montgomery
Valancy Striling ma ciężki los. W wieku dwudziestu dziewięciu lat ciągle mieszka z matką i ciotką, które traktują ją jak dziecko. Reszta krewnych dokucza jej z powodu staropanieństwa. Przed szarą rzeczywistością dziewczyna ucieka w świat fantazji – tam, w Błękitnym Zamku, adorują ją najprzystojniejsi rycerze.
Kiedy Valancy otrzymuje list o krytycznym stanie swojego zdrowia, postanawia zwalczyć nieśmiałość i zacząć żyć pełnią życia. Czy uda jej się usamodzielnić? Czy przeżyje szaloną przygodę rodem z powieści jej ulubionego autora? I czy odnajdzie miłość?

"Pollyanna" i "Pollyanna dorasta" Eleanor Hodgeman Porter
Piękna, pełna ciepła i uroku, wzruszająca opowieść o jedenastoletniej Pollyannie, której udało się przekonać innych, jak wielkie znaczenie w życiu ma przyjazny stosunek do ludzi i świata, optymizm oraz pogodne usposobienie.
Powodzenie tej książki nie słabnie od kilkudziesięciu lat. Już po pierwszym wydaniu imię bohaterki i jej zabawa w "zadowolenie" rozpowszechniły się po całych Stanach Zjednoczonych. Koniecznie dowiedz się, na czym polega ta zabawa- może watro w nią zagrać?

"Słoneczko" Maria Buyno Arctowa
Bohaterką jest dziewczynka, jedenastoletnia sierota. Ukazuje ona jak miłością i szlachetnością można najgorszych ludzi przemienić na lepsze, pracowitością oraz zaradnością wydobywać ich z nędzy i zaniedbania, a otwartością i pogodą ducha zdobywać serca, budować więzi międzyludzkie oparte na życzliwości i bezinteresowności.

"Tajemniczy Ogród" Frances Hodgson Burnett
Mary to mała, kapryśna dziewczynka, której życie z dnia na dzień zmienia się całkowicie. Traci rodziców i zostaje przygarnięta przez swego bogatego wuja.
Trafia do Misselthwaite Manor - domu pełnego niezwykłych tajemnic. Z czasem dziewczynka zmienia się pod wpływem nowo poznanych ludzi, a jeden z sekretów - tajemniczy ogród od lat zamknięty na klucz - uchyla przed nią rąbka tajemnicy…

"Mała księżniczka" Frances Hodgson Burnett
Mała księżniczka to poruszająca opowieść o tym, że prawdziwym majątkiem są przyjaciele i czułe serce, a nie dobra materialne. Sara Crewe, ucząca się na prestiżowej pensji dla panien z dobrego domu, pewnego dnia dowiaduje się o bankructwie i śmierci swojego ojca. Jej życie dramatycznie się zmienia. Z hołubionej i podziwianej przez wszystkich dziewczynki staje się służącą. Jak odnajdzie się w tej nowej - trudnej - rzeczywistości?

"Mały lord" Frances Hodgson Burnett
Hrabia Jan Artur of Dorincourt, mieszkający w pięknym angielskim zamku, jest starym, chorym, samotnym człowiekiem. Po śmierci syna sprowadza do Anglii wnuka - jedynego spadkobiercę - oraz jego matkę Amerykankę. Cedryk Errol okazuje się pełnym wdzięku, odważnym i mądrym chłopcem. Chłopiec uważa dziadka za najwspanialszego i najlepszego człowieka na świecie. Do tej pory hrabia nie był tak traktowany. Pod wpływem wnuka zmienia się z zrzędzącego i zagniewanego człowieka w osobę potrafiącą cieszyć się życiem i znajdującą radość w pomaganiu innym.

"Małe kobietki" Louisa May Alcott

Bohaterami tej książki są cztery dziewczynki wzrastające w atmosferze nie bogatego, ale za to ciepłego, pełnego miłości domu. Stają one wobec trudnego egazaminu życia. Obdarzona dużą urodą, czuła Meg (najstarsza z nich), nieśmiała i wielkoduszna Beth, postrzelona, lecz ambitna i szlachetna Jo oraz samolubna Amy - każda z nich na swój sposób podchodzi do obowiązków i zabawy, każda inaczej przeżywa radości i smutki, a jednocześnie są bardzo do siebie podobne: cechuje je fantazja i duma, a przede wszystkim poszanowanie zasad wpojonych im przez matkę - kobietę niezwykłej dobroci i mądrości, a także bezgranicznie oddanego rodzinie ojca.

"Pierwszy semestr w Malory Towers" oraz "Druga klasa w Malory Towers" Enid Blyton
Dorotka Rivers, przerażona i podekscytowana zarazem, przybywa do Malory Towers. Szkoła jest fantastyczna, ale taka olbrzymia! Czy Dorotka zapamięta imiona wszystkich koleżanek? Czy nie zgubi się w tym ogromnym budynku? Czy znajdzie nowych przyjaciół?

"Złote szkolne czasy" Angela Brazil
Czy każda dwunastolatka lubi chodzić do szkoły?
Janeczka ma na ten temat swoje, dosyć oryginalne zdanie. Przecież podróżując po Europie z ciocią i wujkiem też można się dużo nauczyć i wiele zobaczyć. Dlatego nikogo nie powinno dziwić, że z ciężkim sercem myśli o zmianach, które ją czekają.

"Konrad, Chłopiec z puszki" Christine Nöstlinger
Pani Bartolotti, kobieta „w kwiecie wieku”, która nie ma doświadczenia w wychowywaniu dzieci, dostaje pewnego dnia niezwykłą drogą – bo w formie przesyłki pocztowej – siedmioletniego synka. Mały Konrad jest dzieckiem z puszki. Autorka dowcipnie i z humorem opisuje czasem wesołe, czasem jednak kłopotliwe, a nawet groźne sytuacje, w jakie popada pani Bartolotii z powodu pojawienia się w jej życiu Konrada. Przezabawna, wzruszająca i mądra opowieść. W końcu szczerze go pokochawszy, broni go bohatersko, kiedy się okazuje, że otrzymała go przez pomyłkę.

"Zaczarowane baletki" Noel Streatfeild
Starszy pan, naukowiec, wielki oryginał, podróżujący po świecie w poszukiwaniu skamielin, tym razem przywozi z podróży... dzidziusia, ocalałego z katastrofy morskiej. Następne wyprawy kończą się przywiezieniem jeszcze dwóch dziewczynek. W ten niecodzienny sposób osierocone dziewczynki zyskują przybranego ojca, który wyjeżdża w kolejną, tym razem wieloletnią wyprawę. Dziewczynki wcześnie rozumieją, że muszą pomóc w utrzymaniu domu i starają się jak mogą. Ich szlachetność i ambicja w połączeniu z pracowitością zostają nagrodzone. Każdą z nich czeka niezwykły los. Przedtem jednak przeżyją mnóstwo perypetii.

"Szaleństwa panny Ewy" Kornel Makuszyński
Przygody szesnastoletniej Ewy zaczynają się od ucieczki przez okno od opiekunki u której umieścił ją ojciec, wyjeżdżając za granicę. Do jego powrotu Ewa zdąży wiele narozrabiać ale również pomóc nowym znajomym wyjść z tarapatów.

"Panna z mokrą głową" Kornel Makuszyński
Irena Borkowska z powodu swych szalonych wyczynów nazywana "panną z mokrą głową", traci ukochanego ojca i dom rodzinny. Przedsiębiorcza dziewczyna postanawia sama zatroszczyć się o byt matki i brata. Kiedy wszystkie próby zawodzą, Irenka wpada na ryzykowny pomysł.

"Awantura o Basię" Kornel Makuszyński
Historia dziewczynki, którą opiekują się przypadkowi ludzie. Najpierw doktorowa z prowincjonalnego miasteczka wysyła bohaterkę pociągiem, z kartką na szyi z zapisanym adresem osoby, do której ma się udać. Jednak kartka ulega po drodze zniszczeniu. Basia trafia ostatecznie pod opiekę znanego pisarza Olszowskiego, który otacza ją miłością. Wkrótce zgłasza się prawowita opiekunka - Stanisława Olszańska, przyjaciółka zmarłej w tragicznym wypadku matki Basi.

"Dziewczyna i chłopak czyli heca na 14 fajerek" Hanna Ożogowska
Tosia i Tomek to rodzeństwo, jednak każde z nich jest zupełnie inne. Tosia to spokojna, grzeczna dziewczynka, Tomek - zwariowany chłopak pełen szalonych pomysłów. Na wakacyjny wypoczynek wybierają się w różne miejsca. Los sprawia, że tuż przed wyjazdem muszą w tajemnicy zamienić się rolami. Tomek zmuszony jest chodzić w sukienkach, a Tosia stara się udawać twardego chłopaka. Jak poradzą sobie w nowych wcieleniach? Czy uda im się zachować sekret?

"Ze wspomnień Samowara" Benedykt Hertz
Książeczka opisująca losy chłopca zwanego Samowarem a umieszczona w przedwojennej Warszawie. Sporo tu wspomnień ze szkoły, urwisowania i beztroski. Napisana barwnie i wesoło, wdzięcznie ukazująca obrazki z życia młodych ludzi. Kierowana nie tylko dla młodych. Zawarte w niej są piękne przykłady umiłowania szlachetności, swobody, troski dla piękna, ideałów moralnych i prawdy.

"Tajemniczy opiekun" oraz "Kochany wrogu" Jean Webster
Znana i lubiana powieść o losach wychowanki z domu sierot, która dzięki hojności jednego z członków komitetu dobroczynnego zostaje wysłana na studia do college'u. Pod jednym warunkiem: ma regularnie pisywać listy do opiekuna, który chce pozostać anonimowy. Czy dzięki listom uda się jej poznać tajemniczego opiekuna?

"Godzina pąsowej róży" Maria Krüger
Godzina pąsowej róży to niesamowita, zaskakująca opowieść o podróży... w czasie! Nastoletnia Anda Szemiotówna zostaje w czarodziejski sposób przeniesiona do dziewiętnastego wieku! Ubrana w ciasny gorset, umieszczona na pensji dla panien, przekonuje się, jak wielu zasad muszą przestrzegać dobrze wychowane dziewczęta. Kiedy wraca do rzeczywistości, docenia swoje czasy i lepiej rozumie świat.

"Wakacje bez mamy" John Habberton
Zabawne perypetie młodego kawalera do wzięcia, który przybywa do wiejskiej posiadłości starszej siostry, aby opiekować się jej dwoma synkami. "Najlepsze na świecie dzieci" wciąż wpadają w tarapaty i doprowadzają do rozpaczy bardzo przejętego swą rolą wuja.
Ciężkie doświadczenia młodzieńca sa jednak niczym wobec bliskości ukochanej dziewczyny. Staroświecka etykieta, a z drugiej strony humor i proste radości beztroskiego życia, tworzą niepowtarzalną atmosferę amerykańskiej prowincji z końca XIX wieku.

Małgorzata Musierowicz cykl Jeżycjada ("Małomówny i rodzina", "Szósta klepka", "Kłamczucha", "Kwiat kalafiora", "Ida sierpniowa", "Opium w rosole", "Brulion Bebe B.", "Noelka", "Pulpecja", "Dziecko piątku", "Nutria i Nerwus", "Córka Robrojka", "Imieniny", "Tygrys i Róża", "Kalamburka")

"Nawiedzony dom" Joanna Chmielewska i inne książki z cyklu Janeczka i Pawełek ("Wielkie zasługi", "Skarby", "2/3 sukcesu", "Wszelki wypadek")
Poznajcie Janeczkę i Pawełka oraz ich niezastąpionego towarzysza – psa Chabra. W pierwszej powieści o przygodach sprytnego i zaradnego rodzeństwa autorka ze swadą kreśli iście sensacyjną intrygę oraz prezentuje całą galerię niebanalnych postaci. Co znajduje się na strychu? I co to za typy kręcą się po okolicy? Dowiedzcie się, jaką tajemnicę kryje dom Chabrowiczów…

Czytaliście te książki?

Jak myślicie, co jeszcze powinno pojawić się na tej liście?

A może coś powinno z niej zniknąć?

Dajcie mi koniecznie znać :)

Bądź na bieżąco :)

"Profesor Wilczur" Tadeusz Dołęga- Mostowicz - dalsze losy Znachora

noreply@blogger.com (PollyAndzia) — Wed, 17 Oct 2018 14:05:00 +0000

Zaraz po przeczytaniu "Znachora" (pisałam o nim tutaj), zabrałam się za drugi tom historii o znakomitym chirurgu. Czy ta powieść zachwyciła mnie równie mocno, co poprzednia?

Trzy lata później

Profesor Rafał Wilczur po odzyskaniu pieniędzy wraca do Warszawy. Spotyka się jednak z ogromną nieżyczliwością i intrygami. Zniesmaczony wraca na wieś, by tam leczyć tych, którzy tego potrzebują. W drogę za nim rusza młoda, zakochana w profesorze lekarka, Łucja.

Lekkie rozczarowanie

Muszę przyznać, że zaczęłam czytać tę książkę pełna szczerych chęci, ale i obaw. Niestety już po kilku stronach zorientowałam się, że tym razem fabuła nie wciąga tak mocno jak w "Znachorze", a dodatkowo długie dialogi bywają nużące. Korciło mnie przerwać, ale mimo to czytałam dalej i przyznaję, w połowie wczułam się w klimat i wkręciłam w akcję. Choć nadal bywały chwile, że niektóre fragmenty mnie nudziły, wydawały się zbędne. Nie twierdzę, że to zła książka. Jest dobra, momentami bardzo dobra, ale niektóre fragmenty to przerost formy nad treścią. Przynajmniej w moim odczuciu, bo jednak wiele osób jest zachwyconych tą powieścią.

Jak dla mnie tom pierwszy, czyli "Znachor" był świetny - realni bohaterowie, ciekawa fabuła, lekki styl. W "Profesorze Wilczurze" też niby to jest, ale... No czegoś jednak zabrakło, a raczej autor za bardzo się rozpisał. Gdyby ta historia była nieco krótsza, wiele by na tym zyskała.

Mój egzemplarz:

Tytuł: Profesor Wilczur

Autor: Tadeusz Dołęga-Mostowicz

Seria: Znachor t. 2 (t.1 recenzja klik)

Wydawnictwo: Prószyńki i S-ka

Data wydania: 1997

Liczba stron:

Narracja: trzecioosobowa

"Znachora" polecam serdecznie.
"Profesora Wilczura" polecam, jeśli lubicie powolną fabułę. Jeśli nie, możecie dać sobie z nim spokój.

A może miałam za wysokie oczekiwania lub to zwyczajnie książka nie dla mnie (w sensie za mądra dla mnie :D)?

Ktoś czytał?

Bądź na bieżąco :)

"Ella Zaklęta" Gail Carson Levine - buntowniczy Kopciuszek?

noreply@blogger.com (PollyAndzia) — Mon, 15 Oct 2018 17:06:00 +0000

Niedawno leciał w telewizji film "Ella Zaklęta", a ja oglądając go, stwierdziłam "ale to wszystko nie tak! W książce było inaczej!". Co prawda, powieść czytałam jako dziecko, ale pamiętam, że wtedy zrobiła na mnie wrażenie. Nic dziwnego, że zapragnęłam przeczytać tę historię jeszcze raz. Zadanie nie było łatwe, bo książki nie znalazłam bibliotece, ale na szczęście natknęłam się na jedną jedyną aukcję na allegro i ją zamówiłam. Książka trafiła do mnie w kiepskim stanie, ale przynajmniej nie brakowało żadnej strony.

Kopciuszek w krainie wróżek i ogrów

Ella to dziewczyna, która w dniu urodzenia otrzymała od zwariowanej wróżki Lucyndy dar posłuszeństwa. Musi wykonywać wszystkie polecenia, ale nie zmienia się przez to w uległą panienkę. Robi wszystko, by nie zatracić siebie. Po śmierci matki dziewczyna zaprzyjaźnia się z księciem Charem. Ojciec jednak wysyła ją do szkoły dla dobrych panien razem z dwiema córkami swojej przyjaciółki.

Baśń dla starszych i młodszych

Autorka stworzyła niesamowity świat, w którym obok ludzi żyją elfy, gnomy, ogry czy olbrzymy. Książka przepełniona jest baśniowym, nieco magicznym klimatem. Momentami trochę żałowałam, że opisy nie są dokładniejsze, ale powieść kierowana jest do młodszych odbiorców, więc to zabieg uzasadniony. Język ma być prosty i nieprzekombinowany, ale jest w tym pewien urok. Książkę czyta się szybko i przyjemnie, a fabuła naprawdę wciąga. Jest momentami zabawnie, chwilami nawet romantycznie, ale znajdziemy tu również sporo realizmu. Bohaterowie wcale nie są tacy płascy i jednolicie dobrzy lub źli, jak w wielu baśniach. I choć większość powieści toczy się z perspektywy Elli, dzięki pewnej magicznej księdze czasem możemy poznać ten świat oczami innych osób.

"Ella zaklęta" to piękna, baśniowa opowieść o walczeniu z przeciwnościami losu oraz miłości.
Myślę, że to świetna lektura i dla młodszych czytelników kochających bajki, jak i dla tych starszych - jeśli szukają akurat czegoś lekkiego i basniowego, ale z przesłaniem. Ja miło spędziłam przy niej czas i nie wstydzę się tego. Zresztą zerknijcie sobie na Lubimyczytać.pl (klik) - przeważają tam mega pozytywne opinie o tej książce. Także zdecydowanie warto ją przeczytać.

Tytuł: Ella Zaklęta
Autor: Gail Carson Levine
Tłumaczenie: Andrzej Polkowski
Wydawnictwo: Media Rodzina
Data wydania: 1997
Liczba stron: 275
Narracja: pierwszoosobowa

Lubicie baśnie?

Wracacie czasem do książek z młodszych lat?

Bądź na bieżąco :)