Madem oyunları yazdım bir de uygulamalara girişeyim dedim. Her ne kadar başlıkta iPad desem de listeyi bitirince gördüm ki iPhone / iPod Touch uygulamaları ağırlıklı bir liste  oldu. Neden diye düşününce, iPad’i webde gezmek, kitap okumak ve oyun oynamak için kullanırken iPhone’umu pek çok ufak tefek işi çözmek için daha çok ve daha aktif kullandığım gerçeğiyle yüzleştim. Bilmiyorum sizde durum nasıl?

Sadede gelirsek… Linkler genelde iTunes linki, oyunun başka platformlardaki sürümlerini arayarak bulabileceğinizi düşündüm (tabi varsa). Uygulamanın adının yanında (+) varsa iPad uyumludur. Bazı linkler açılmayabilir, olabildiğince web’den doğru store linki almaya çalıştım ancak hatam var ise affola.

[Yaşam Boyu Onur Ödülü] Whatsapp Messenger

Bu kadar uygulamanın arasından en işe yarayanı, en çok kullanılanı şüphesiz Whatsapp! Neden? Çünkü aklınıza gelecek her türlü smartphone’da ve daha fazlasında çalışıyor. Çünkü mesajlaşmayı ücretsiz hale getirdi. Ve sadece 1 dolar.

En Hızlı Giriş: Instagram 

2010′un sonuna doğru kullanmaya başladığımız Instagram, 2011′de fanatikleri olan, milyonlarca kullanıcısıyla fotoğraf paylaşma şeklimizi değiştiren bir uygulama oldu. Ayrıca Android sürümü çıkana kadar pek çok insan için  iPhone’dan vazgeçememe sebebi. Takip ederseniz beklerim, kullanıcı adım orada burakb. Çektiğim fotoğraflara da buradan ulaşabilirsiniz.

En Çok Değişen: Path 

Sadece yakınlarınızla paylaşacaklarınızı paylaşmanızı kolaylaştıran bir araç Path. 2012′de daha da yükselecek. Ayrıca lütfen sadece yakın çevrenizi ekleyin çünkü 150 kişiyle sınırlısınız (bu sınır kalktığında bir anlamı da olmayacak sanırım).

En Çılgın İçerik: Flipboard (+)

Sizin sosyal ağ içeriğinizi ve daha fazlasını size en güzel şekilde sunuyor bu uygulama. Son dönemde Instagram gibi ‘niş’ sayılabilecek ağları da portföyüne ekledi. Üstelik de ücretsiz…

En Çok Dinlenen: Fizy

Son anda girdi listeye, yeni de bir uygulama. Bilgisayarınızda müzik dinlemenin en pratik yoluydu, mobilde de öyle oldu. Çok da fazla sorgulamaya gerek yok, halen ücretsizken saldırın!

En Fotojenik: Snapseed (+)

Fotoğrafları nerede düzenliyorsun sorusunun cevabı budur. Çok kullanışlı, çok iş görüyor, arada sırada ücretsiz de oluyor (mesela şu an) – kaçırmayın, parasını verseniz de güzel zaten. Gerek esnekliği, gerek sürati ile Super Retro ile yarışıp kazandı mesela o kadar güzel. (içses: sanırsın halk oylaması kazandı, sen seçtin hepsini? neyi kazandı???)

En Teknofotojenik: Synthcam

Profesyonel fotoğraf makineleri ile fotoğraf çekince hani o arka planın puslu çıkması hali var ya… Japonca’dan geçen ‘bokeh’ işte onun adı. Bu Synthcam de çektiğiniz fotoğraflarda bokeh müthiş oluyor. Ayrıca hareketli objeler silinirken karanlıkta daha temiz fotoğraf çekiyorsunuz. Videoyu muhakkak izleyin!

Click here to view the embedded video.

En Komik: Songify

Daha sesini bile doğru dürüst kontrol edemeyen insanların (mesela Rebecca Black) şarkı söyleyebilmesini sağlayan bir teknoloji var: auto-tune. İşte bu uygulama da sesinizi auto-tune metoduyla çeşitli melodilere uygun hale getirip sizi şarkıcı yapıyor.

En Akıllı: Wolfram Alpha

Wolfram Alpha zaten çok akıllı bir servis, ne sorsanız cevabını veriyor, Siri gibi de değil… ne sorarsanız cevap veriyor. Sadece İngilizce olması bir handikap olabilir. Gözden kaçar zaten hep böyle uygulamalar, hatırlatma gereği duydum.

En Hollywood Yıldızı: Flare

Flare aslında çok gözardı edildiğini düşündüğüm bir uygulama. Fotoğrafları çekip Camera+ ile HDR etkisi yaratmak biliyorsunuz çok moda. Flare ile videolarınıza bu efekti uyguluyorsunuz. Sonuç nasıl siz karar verin, yazdan bir anı aşağıda.

Click here to view the embedded video.

2011′de olan bitene bakınca en çok iPhone, iPod Touch ve iPad oyunlarıyla boş zamanlarımı doldurduğumu görüyorum. Hal böyle olunca benim için en çarpıcı olduğuna inandığım oyun ve uygulamaları fazla da ciddi olmayan bir liste ile paylaşmak istedim. Bu listeye siz de katkıda bulunmak için aşağı yorum ekleyebilirsiniz gayet.

Linkler genelde iTunes linki, oyunun başka platformlardaki sürümlerini arayarak bulabileceğinizi düşündüm (tabi varsa). Oyunların yanında (+) varsa iPad uyumludur. Bazen link açılmayabilir, olabildiğince web’den doğru store linki almaya çalıştım ancak hatam var ise affola.

[Yaşam Boyu Onur Ödülü] Angry Birds (Klasik, Seasons, Rio)

iPhone jenerasyonunun Super Mario’su, öğrenmesi kolay, ustalaşması zor, eğlenceli ve hızlı sonuç veriyor. Halen denemediyseniz bu çılgınlığa adımınızı ücretsiz sürümle atın, gerisi zaten gelecektir. Hangisini oynadığınızın hiç önemi yok, hepsi ayrı güzel. iPad için HD sürümlerini aratın.

Click here to view the embedded video.

En Pratik Eğlence: Jetpack Joyride (+)

Hazır yılbaşı indirimi sürerken (yazının yazıldığı dönemde) hemen indirmeniz gerekiyor. Sürekli yeni hedefler koyması sonsuz oyun deneyimi sunuyor, kaçırmayın.

Click here to view the embedded video.

En Harika Deneyim: The Adventures of Tintin: The Secret of the Unicorn (+)

Eski bilgisayar adventure oyunlarının günümüzde geldiği nokta mı demeliyim bilemiyorum? Filmi zaten muhteşemdi, ender olarak filmine layık da bir oyun geliştirmişler. Azıcık pahalı ama, bu deneyime değer.

Click here to view the embedded video.

En Parlak Zırh: Infinity Blade I (+) ve Infinity Blade II (+)

Muhteşem oynanabilirlik, cihazınızın sınırlarını zorlayan grafikler, adrenalin ve sürekli mücadele… Bunlar kulağınıza hoş geliyorsa işte bu oyunlar tam size göre.

Click here to view the embedded video.

En Konsolvari: FIFA 12 (HD) (Gamepad) 

iPad’de de iPhone’da da ayrı güzel. Her ikisi varsa EA Game Controller sayesinde iPad masada, iPhone elde oyun oynama keyfi bambaşka. Alışınca en taşınabilir oyun konsolu deneyimi ile her yerde FIFA 12 oynamak mümkün olacak.

Click here to view the embedded video.

En Çok Zayıflatan: Temple Run (+)

Oyunun bir senaryosu var ama o kadar çok koşuyor, zıplıyor, sağa sola dönüyorsunuz ki, bu eğlenceli oyunda kısa sürede başınız dönüyor. Koşa koşa harcadığınız kaloriler sayesinde de inceliyorsunuz. Evet fikir budur. Süper!

Click here to view the embedded video.

En Korkunç: Dead Space (iPad) 

İtiraf edeyim kendimi o kadar kaptırıyorum ki oyunlara, bazen dünya ile iletişimim kesiliyor. İşte Dead Space benim gibi birini sürekli yerinden zıplatan ve atmosferi ile büyüleyen bir oyun. Takip edin, 1 dolarken almaya bakın, çünkü benim gibiyseniz korkudan oynayamayabilirsiniz :)

Click here to view the embedded video.

En Buz Gibi: Amazing Breaker (iPad)

Bu oyun Angry Birds gibi ama değil. Yani onu seven bunu da sevdi. Müzikler falan zaten harika. Eğlenceli bir puzzle oyunu arıyorsanız sakın kaçırmayın, Top 10′e girmemesine en şaşırdığım oyun sanırım.

Click here to view the embedded video.

En Retro: The Incident (+)

Nörd modası sağolsun, bit pazarına nur yağdı, retro ne varsa bu yıl çok moda. Hal böyle olunca oyunlarda da retro grafik ve müzikler de popüler oldu. The Incident’ta kabus gören bir yağız delikanlıyı oynuyoruz, kabus da sürekli tepemize düşen eşyalar. Hastasıyım!

Click here to view the embedded video.

En Müzikaliteli: Metallica Revenge

Guitar Hero’nun mobile en güzel uyarlanışı Tap Tap serisi sanırım. Ayrıca itiraf ediyorum, ne yeni, ne de çok popüler bir oyun. Ancak Metallica’nın 30. yılı şerefine, halen almadıysanız alın, tüm parçaları defalarca oynayın. Metallica sevmiyorsanız sizin için sadece üzülebilirim :) (içses: bu ne ya!?) Oyun iPad uyumlu değil ama oynanabilirlik hiç fena değil.

Click here to view the embedded video.

O zamandan bu zamana çok fazla harici disk satın alma gereği duymadım yedek için. Teknosa’dan indirim döneminde sepetten aldığım bir adet Philips disk de sağolsun, ucuz etin yahnisi misali hiç güven vermedi. Son olarak dünya 2000 – 2002 arasında mini fotoğraf makinemle çektiğim 1000lerce fotoğrafı görünmez kılmasıyla iyice korktum ve bir yeni disk satın aldım.

Hal böyle olunca aklıma gelen ilk soru şu oldu:

Hangi dosya sistemini kullanmalıyım ki Mac ve Windows arasında dosya paylaşımı en sorunsuz şekilde gerçekleşsin? 

Bazı kurallarım olduğunu görmüşsünüzdür, bunlardan biri de FAT32′ye güvenmemektir. Zaten bu devirde 4GB’tan büyük dosyalarla çalışamamak çok saçma olacağından kısa süreli bir araştırma yaptım.

NTFS ya da HFS+ kullanabilsek iki tarafta da harika olacakmış, herkes bu konuda hemfikir. Tabii bu mümkün olmuyor. Mac’te Paragon NTFS ya da PC’de MacDrive kullanmak zorunda kalmak istememediğim zaten ortada. Zira her ikisi de belli performans kayıplarına sebep olması bir yana, bana, tamamen önyargıyla söylüyorum, güven vermiyor (bunda Paragon NTFS’le bir şey yazarken diski çıkarınca oluşan veri kaybının payı var tamam)

Sadede gelelim, geriye kalan tek seçeneğim exFAT olduğuna göre bir de onu denemeye karar verdim. Pek çok forum ve blog da bu görüşümü doğrulamış: exFAT hem Mac hem de PC’de kullanmak için en doğru seçim olduğuna karar verdim.

Diske format atmayı öğreten tonca kaynak vardır burada uzun uzun yazmayacağım. Her iki sistemde de kullanacağınız uygulamaların adı bile benzer, Mac’te Disk Utility, PC’de ise Disk Management kullanarak bölümleme ve format işlemlerini kolaylıkla yapabilirsiniz.

Gözden kaçmaması gereken tek bir püf noktası vereceğim: diske ya bir PC kullanarak disk’e format atın, ya da Mac’te partition ayarlarını yaparken partition table olarak MBR kullanın ki PC’nizde okuma sorunu yaşamayın.

Sorunuz varsa beklerim.

Nereden geldik?

Nokia’nın cihaz ailesinde çok özel bir yeri olan Maemo platformu, bundan yıllar evvel, 2005′te duyurulmuş, sonbaharda da tüketiciye ulaşmıştı. Maemo, tablet bilgisayarlar için tasarlanmış bir Linux dağıtımı olarak pek çok açık kaynak projeyle de desteklenmiş, uzunca bir süre piyasadaki en taşınabilir tabletlerde kullanılmıştı.

Bu dönemde ben de bir Nokia 770 edinmiş, ancak akıllı telefonların gitgide gelişmesiyle önce Nokia N93 sonra da 2007′de iPhone’a geçene kadar giderek daha az kullanmıştım. O dönemlerde cebinize sığacak boyutlarda bir tablet fikrine sıcak baksam da bugün artık iPad’in açtığı tablet ufkunun derinliğinde bu tip bir ürünün yerinin kalmadığını düşünüyorum.

Nokia, Maemo ile ilgili stratejisini zaman içinde değiştirdi. Nokia 770, N800, N810 gibi tablet cihazlar, 2009′da duyurduğu Nokia N900′le beraber tabletten smartphone’a geçişe karar verdi. Daha sonra da Intel ile yaptığı işbirliği kapsamında Maemo ve Moblin platformları, MeeGo adı altında birleşti.

Bugün neredeyiz?

MeeGo platformu açıklandığında herkes bunun Android veya iOS’a karşı nerede duracağını merak ediyordu. Kısa bir süre sonra Maemo 6 için tasarlanan arayüzün MeeGo/Harmattan olarak Nokia N9′da kullanılacağı ortaya çıkınca her şey daha net hale geldi.

MeeGo ailesinin bir parçası olsa da Nokia N9′da kullanılan arayüz, standart MeeGo arayüzünden farklı. Ne yalan söyleyim, görenlerin ilk tepkisi “aynı iphone” ya da “aynı android” şeklinde olduğundan birkaç temel özellikle başlayayım.

Öncelikle Nokia N9′un üç ana paneli var: olaylar, uygulamalar ve açık uygulamalar. Bu paneller arasında gezmek için ise parmağınızı ekranın bir kenarından diğer kenarına kaydırıyorsunuz. Bu kaydırma hissi, tıpkı bir iPhone’da kilit ekranını açar gibi ve bombeli ekran sayesinde oldukça keyifli. İsterseniz şu Swipe  arayüzüne bir bakalım:

Click here to view the embedded video.

Olaylar ekranında Facebook ve Twitter’da olan biteni takip etmek ve hava durumunu görmek mümkün. Uygulamalar ekranı ise iPhone’dan çok Android’in standart arayüzüne benziyor ve ekranı aşağı kaydırarak uygulamaları görebiliyorsunuz.

Sistemle beraber gelen uygulamlarda ise müthiş bir sadelik hakim. Ancak bu sadelik bir miktar fonksiyonlara da yansımış. Mesela telefonla gelen Twitter’da bir fotoğraf paylaşma özelliği yok. bunun için Twitpic’e mail yoluyla fotoğraf göndermek en pratik çözüm.

Tarayıcı ile web sayfalarını gezmek bir iPhone ya da Android’de gezmekten çok farklı değil. 1 GB RAM’e rağmen büyük sayfalarda biraz ‘çatlıyor’ gibi oluyorsa da bunun güncellemelerle çözüleceğini tahmin ediyorum. İlk iPhone’u veya Android’i düşününce durumun hiç de kötü olmadığına sizi temin edebilirim. Sadece tarayıcı değil, aşağı yukarı tüm uygun uygulamalarda multi-touch kullanabiliyorsunuz.

Senkronizasyona gelirsek, ben takvim, rehber ve epostalarımı Google ile senkronize ediyorum. Bütün bunları aynı iPhone rahatlığında Microsoft Exchange protokolü üzerinden gerçekleştirmek mümkün oldu. Müzik veya diğer medya dosyalarını transfer etmek için ise masaüstüne bağladığınızda farklı seçenekleriniz var. Standart bir dosya transferiyle işi çözebileceğiniz gibi Nokia Link uygulaması ile de senkronizasyon gayet mümkün (Windows ve Mac destekli)

Yazılım desteği ise yazının sonunda değineceğim bir konu. Ancak kısaca şunu söylemem lazım: Symbian’dan geri kalır yanı yok. Foursquare veya Skype gibi artık endüstri standardı haline gelen servislerin uygulamalarını bulmakta zorlanmıyorsunuz. Kullandığım süre zarfınde eksikliğini hissettiğim tek uygulama tabii ki Instagram oldu.

Biraz da donanım

1 GHz ARM mimarili Cortex-A8 işlemci (CPU) ve Power VR 3 boyutlu grafik hızlandırıcı (GPU) sayesinde bütün işlemler çok akıcı şekilde gerçekleşiyor. Platformun esnekliğinden faydalanan ve tüm özellikleriyle uygun olmayan uygulamaların bazen arka planda çalıştığını görsem de bir uygulamayı arka plana gönderdiğinizde tıpkı iPhone’da olduğu gibi o uygulama sistem kaynaklarını tüketmiyor. 1 GB RAM şöyle bir bakınca pek çok netbook’ta bile ilk dönemde olmayan bir hafıza miktarı, gündelik kullanımda yeterli oluyor. Benim yaşadığım bir problem telefonu ilk açtığımda bir süre çok hızlı tepki vermiyor olması ve uzun süre Twitter kullanınca bu uygulamanın yavaşlamasıydı. Böyle durumlarda telefonda açık tüm uygulamaları kapatmak çözüm olabiliyor.

Bu gibi detayları veriyorum çünkü benim için bir smartphone her şeyden önce bir telefon ve herhangi bir uygulamanın arka planda enerji tüketip pilimi bitirmesi en büyük kabusum. Nokia N9′da bu problem daha kaliteli uygulamalar ile söz konusu olmayacak gibi duruyor.

Hazır yeri gelmişken: Nokia N9′un bence yumuşak karnı pili. Güçlü de olsa içinde gelen pil, iPhone 4′te bir tam günü dışarıda geçirebilen biri olarak beni yarı yolda bıraktı. Üstelik iPhone 4′teki kadar sık açıp kullanmadığımı düşünürseniz bunu elimizdeki ürünün bir ön sürüm olmasına bağlamak istiyorum.

Ancak pilin bitmesi bir kenara, harika bir ekranı var Nokia N9′un. En kısık haliyle bile kullanabileceğiniz bu ekran, daha önce de söylediğim gibi bombeli camdan ve cihaza çok şey katıyor.

Kameraya gelirsek: ne çok iyi, ne çok kötü. Çektiği fotoğraflar iPhone ya da üst seviye bir Android cihazdan çok ileride değil. Flash’ı ise insanların gözünü kamaştıracak kadar kuvvetli. Yalnız renklerde alışmadığım bir solukluk gözlemledim, tamamen kişisel görüşümdür, belki de sadece alıştığım gibi olmaması beni rahatsız etti. Ön taraftaki kamera ile görüntülü arama yapılabildiğine dair bir rivayet olsa da sanırım farklı sürümler kullandığım için pek muvaffak olamadım.

Nokia’nın altını en çok çizdiği NFC, yani kısa mesafe temassız iletişim teknolojisi henüz yerini bulmadıysa da gelecekte Bluetooth kadar yaygınlaşacağına inandığım bir teknoloji. Yakında güzel örnekler göreceğiz, bunların hepsi en geç 2 yıl içerisinde olacak.

Sadede gelelim

Nokia N9, 2007′de iPhone çıktıktan 1 yıl sonra raflara çıksa idi bugün alternatif bir geleceği yaşıyor olabilirdik. Ovi store’un geldiği nokta, Nokia’nın donanım tasarımı ve tedarik zinciri konusundaki efsanevi başarıları, dağıtım ve içerik ağının genişliği, sadece iPhone ve Apple’ı değil, Android’e bel bağlamış Samsung, LG, HTC, Motorola ve tabii ki Google gibi dünya devlerini de çok zor duruma sokabilirdi.

Ancak bugün Nokia N9, gelecekte başka MeeGo/Harmattan arayüzlü cihazlar olmayacağını da düşünürsek bu cihazın 50 yıl sonra ciddi bir koleksiyon değeri olacağını söylememde fayda var. Alacaksanız bu yüzden bile alabilirsiniz.

En çok gelen soruya da yeri gelmişken cevap vereyim. Bu cihazı almalı mıyız? Bence eğer sürekli telefon değiştiren ve en ilginç, en şık telefonlara meraklı bir insansanız bence denenebilir. Ancak alıp da 2-3 yıl kullanayım diye bakıyorsanız smartphone’a, uzun vadede canınızı sıkabileceğinin de altını çizmem gerek.

Özetle tercih sizin ve bu tercih epey zor bir tercih olacak ;)

Neden ama neden?

Çünkü Nokia, her toplantıda ve görüşmemizde altını çizdiği üzere, N9 ile aslında Windows Phone’a geçiş sürecindeki bir boş dönemi doldurdu. Bu dönemde elde edilen deneyim ise Nokia Lumia 800′ün donanımında ve yazılımında kendine vücut buluyor. Açık konuşmam gerekirse Nokia ve Microsoft işbirliği, önümüzdeki yıl piyasada bir oyuncunun daha olmasını garantilemiş durumda. Bu yüzden müsterih olunuz.

Apple’ın tam da Apple TV’yi gözden çıkardığı düşünceleri hepimizi sardığı sırada, Apple TV 2, bundan 1 yıl kadar önce tüketiciye merhaba dedi (içses: yok aslında gülümseyip öpücük gönderdi) Bu defa eskisinin 1/4′ü boyutta, tamamen farklı mimariye sahip, dahili diski olmayan ve tamamen ağ (İnternet, network) üzerinden kablolu veya kablosuz içerik tüketmeye yönelik bir küçük kutucuk haline gelmişti. Bu küçük kara kutunun fiyatı ise sanırım o dönemde benzersizdi (100$ yani).

Şimdilerde pek çok kutu bu fiyat seviyesine edinilebiliyorken Apple TV 2 gibi kısıtlı bir cihazın bu kadar popüler olmasının tabii ki bir sebebi de jailbreak. Apple, adet yerini bulsun diye yazılımı çok primitif (içses: sanki kısıtlı, zayıf, kıtıpiyöz falan desen olmaz.. primitive my ass) tutmuş, Vimeo gibi bir servisi bile sonradan yaptığı yazılım güncellemesine dahil etmeyi tercih etmişti.

Teknik özellikleriyle bir iPad 1 ya da iPhone 4′ten çok da farklı değil. 8 GB dahili hafızasına tabii ki hiçbir şey yüklemeniz öngörülmemiş. En üstün özelliği ise bilgisayarınızdaki iTunes uygulaması (PC veya Mac farketmiyor) ve iPhone/iPad/iPodTouch’ınızdaki fotoğraf, müzik ve video içerikleriyle entegre çalışması. Hatta o kadar pratik ki, aynı ağa bağlı bir telefondan tatil fotoğraflarınızı arkadaşınızın evindeki Apple TV’den göstermeniz bir düğmeye dokunarak gerçekleşiyor.

Lafı fazla uzatmayacağım, iOS 5′le gelen display mirroring özelliği ve bu kadar temiz entegrasyon için bile 100$ verip alınabilecek bir cihazken Apple TV 2, jailbreak edince XBMC ile 720p çıkış veren bir medya oynatıcı halini de alıyor.

Jailbreak için yazılımı 4.3 sürümünden yukarıya upgrade edilmemiş bir Apple TV 2, bir adet micro USB kablo, bir adet bilgisayar ve bir parçacık sabra ihtiyacınız var. Tabii bütün bunların işe yaraması için gerekli uygulamayı, seas0npass’i çekmeyi de unutmayın (bkz: seas0npass)

Adımlar ise sitede resimli olsa da Türkçe mealini yazayım:

1- seas0npass uygulamasını çalıştırın.

2- “Create IPSW” düğmesine tıklayın.

3- Şu an son sağlıklı sürüm 4.3′ü kırmak için IPSW dosyasını indirip kırmasını bekleyin (sabır)

4- Apple TV 2′nizi bağlamanızı söyleyecek, sadece ve sadece USB kablonun uygun uçlarını cihaza ve bilgisayarınıza bağlayın.

5- Kumandayı cihaza doğrultup menü ve play/pause düğmelerine basılı tutun. Cihaz üzerindeki ışık yanıp sönmeye başlayacak (içses tabii yanlış hatırlamıyorsam)

5- Geçmiş olsun… iTunes yüklenir de son yazılım Apple TV’nize atılırsa şanslısınız. Eğer olmazsa bu işlemi tekrar yapın. Benim 3 denememin 2′sinde ikinci deneme sorunsuzdu.

Bunları yapınca Apple TV’ye SSH ile bağlanabiliyor ve uygulamalar kurabiliyor olacaksınız. En önemli iki uygulamadan biri nitoTV, diğeri de XBMC(siz Plex de tercih edebilirsiniz, size kalmış). Eğer Mac kullanıyorsanız komut satırını açıp şunu yazmanız yeterli

ssh root@ip.ad.re.si

ip.ad.re.si olarak yazdığım kısım sizin Apple TV’nin IP adresi tabii ki. Bunu öğrenmek için menüden Settings -> General -> About’a girmeniz gerekiyor. Bağlandığınızda sistemin soracağı şifre alpine olacak, bu adımı atlamayın. Yazacağınız komutlar sırasıyla şunlar:

apt-get install wget
wget http://dl.dropbox.com/u/16129573/com.nito.deb
dpkg -i com.nito.deb
apt-get update
apt-get install com.nito.nitotv
killall Lowtide

Bunların hepsi sorunsuz tamamlanırsa Apple TV 2′nizin görüntüsü kararıp geri gelecek ve menüde artık nitoTV seçeneğini de görüyor olacaksınız.

Nito TV eğer daha önce iPhone’unuzu Jailbreak ettiyseniz Cydia’nın görevini üstleniyor diye özetleyeyim. Jailbreak edilmiş Apple TV’ler için hobyist kişiler tarafından geliştirilen uygulamaları bu uygulama üzerinden indirebileceksiniz. XBMC de bunların başında yer alacak.

XBMC konusu gelmişken bu uzun yazının bir şekilde sonuna gelmek istiyorum, yoksa hiç bitmeyecek. XBMC problemsiz bir şekilde kurulduktan sonra bu uygulamaya bir de kaynak eklemeniz lazım. Bunu yaparken epey zorlandım ve eğer siz de benim gibi Mac kullanıcısıysanız hemen App Store’dan Mediamaster Server uygulamasını indirin ve şu adımları takip edin:

• Mediamaster Server’da “Select root directory…” seçeneğinden filmlerinizin olduğu klasörü seçin.
• Yine aynı uygulamada Settings tabından kısa bir şifre verin.
• Log tabını açın ki bağlantı kurulduğunda hareketlenmeyi görebilin.
• Apple TV 2′de XBMC’yi yükleyin Videos ekranını açın
• “Add Videos…” bölümüne girin
• Windows kullanıcıları burada “Windows network (SMB)” seçebilir.
• “Add network location…” seçin
• Protocol: WebDAV Server (HTTP), adres olarak bilgisayarınızın IP adresi, port, kullanıcı adı ve şifresi de seçenekleriniz olarak girin.
• Paylaşımınıza bir ad verip OK’e tıklatın.
• Paylaşımlar listesinin en üstüne “dav://192.168.1.2:8000″ gibi bir seçenek gelecek, onu seçin.

Bu şekilde bütün adımlar sorunsuz geçtiyse bağlantınız tamamdır, artık diskinizdeki filmleri Apple TV 2′niz üzerinden izleyebileceksiniz.

Bir de kısa soru-cevap listesi hazırladım, sorularınız olursa bu sayfanın altından yorum yaparak sorularınızı iletebilirsiniz.

Soru – Cevap

Neden bu kadar uğraştın? Başka bir media player alıp da bu cihazın yerine onu kullansaydın ya?

Her şeyden önce Apple’ı ve ürünlerini seviyor ve beğeniyorum. Ancak esas önemli sebep, iOS 5 ile beraber gelen Display Mirroring özelliği çok cazip. O gelene kadar da evinizde aynı ağa bağlı bir iPhone, iPad ya da iPod Touch üzerindeki fotoğraf, müzik, video gibi içerikleri direkt Apple TV üzerinden TV’ye yansıtabiliyorsunuz. Yani özetle ‘seamless integration’ denilen dört dörtlük uyumluluk benim için en önemli neden.

Bu kadar işlem çok zor başka yolu yok mudur bunun?

Var tabi hem de iki tane daha yolu var :) Ya gidip Firecore’dan 40$ 20$ karşılığı aTV Flash (Black) satın alacaksınız… Ya da iOS 5 kurulu iPad 2′niz  varsa AirVideo kurup bilgisayarınızdan iPad 2′ye, oradan da Display Mirroring ile Apple Tv 2′nize göndereceksiniz görüntüyü. Göreceğiniz üzere her şeyin bir bedeli var :)

Paylaşım gözükmüyor, neden?

Bu genelde Windows sistemlerde firewall’un doğru ayarlanmamasından kaynaklanabiliyor. Bununla ilgili bir sürü şey olabileceğinden tavsiyem önce tüm güvenlik önlemlerini kapatıp adım adım açmanız.

Neden Mac’te de SMB paylaşım yapmadık?

Lion ile beraber Apple kendi SMB protokol implementasyonuna geçti ve mevcut XBMC sürümü maalesef bu protokolle (SMB2) ile uyumlu değil. Windows’tan direkt klasör paylaştırıp o klasörün adresini yazabiliyorsunuz.

XBMC kurarken sorun yaşadım, ne yapabilirim?

Elle kurulum rehberi şurada, bunu yapmanız gerekiyor.

Başka ne uygulamalar kurmalıyım?

Size tavsiyem ne yaptığınızdan emin olmadığınız sürece kurmayın. MainMenuWeather güzel bir uygulama, Apple TV’nin menüsünün üzerinde hava durumunu gösteriyor. Couch Surfer Pro kurmak için aTV Flash (Black) kullandım fakat şu an fiyatı 40$’a çıktığı ve Beta 7′nin de hali hazırda çalışmayı reddettiğini düşünürsek Pirate Bay’e bakmaya devam derim.

Bu iş başka türlü olmaz mı? Plex falan kullansam?

Tabii olur, nitoTV’de pek çok uygulama var ve onları da kendiniz kurabilirsiniz.

Ben falanca filmi indirdim izleyemiyorum, napmam lazım?

Bu ve bunun gibi soruların cevabını bende bulamazsınız. Altyazı da bulamam ama mesela altyazınızın harfleri bozuk çıkıyorsa nasıl düzelteceğinizi tarif edebilirim (XBMC System menüsünde Video Settings’in içinde Subtitles’ın Character Set bölümünü Turkish (Windows) yapmayı deneyin)

1080p video izleyebiliyor muyum? 

Cihazın çıkışı donanım olarak 720p kısıtlı duruyor (en azından şu ana kadar yazılım ile bunu çözebilen çıkmadı). Bu yüzden izlediğiniz içerik 720p olsa daha iyi. Benim yaptığım testte 1080p içeriği göstermekte sorun yaşamadıysa da kaynak 1080p, çıkışı 720p olduğundan 1080p avantajını da yaşayamıyorsunuz.

Hangi dosya formatlarını destekliyor?

Şu ana kadar deneyip de oynatamadığım hiçbir şey olmadı. MKV (içinde MP4 görüntü, AAC formatında ses) olan filmler, DiVX ile sıkıştırılmış AVI filmler, altyazı içeren MKV’ler… hepsi neredeyse sorunsuz. Sorun yaşadığım tek nokta XBMC’de dahili altyazı dosyası olan bir MKV izlerken dışarıdan altyazı seçtirme ayarının çok pratik olmaması. Ben de filmlerin içindeki altyazıyı çıkarmayı tercih ettim. Bunun için Mac’te MKVTools kullanıyorum, tavsiye ederim.

Bugün dünyanın acı dolu günlerinden birini daha yaşıyoruz. Van depreminde binlerce insan evsiz, ailesiz, kimileri en yakınındaki insanları bir daha göremeyecek olmanın acısıyla daha kim bilir kaç geceyi uykusuz, umutsuz geçirecek.

TV’de pek çok kez rastladım bugün ‘göçük altından telefonla ulaşılan’ vatandaşlarımıza. Bütün cep telefonu operatörleri bu noktada hatların çalışabilmesi için kontör, sms veya dakika verdi o bölgedeki kullanıcılarına. En son hamle de TTNet’ten oldu, onlar da bölgedeki İnternet bağlantılarını 2 ay daha faturaya bakmaksızın açık tutacaklarını, bölgeye bir İnternet erişim noktası kuracaklarını açıkladı.

Bölgede madem ki İnternet var, bundan en etkin şekilde faydalanılmasını sağlayacağına inandığım bir servisten bahsedeyim.

Google’ın daha evvel pek çok depremde aktif olarak arama-kurtarma çalışmalarında kullandığı bir servis de hızlıca Türkçe olarak açıldı: Google Kişi Bulucu (ya da orijinal adıyla Google Person Finder) Şimdiden 200 kişiyi takip etmeye başlayan bu faydalı uygulama iki amaçla kullanılıyor:

Aradığınız bir yakınınız varsa:

1. Yeşil linke tıklayın
2. Aradığınız kişinin ismini yazın
3. Gelen sonuçlardan biri eğer yakınınız ise tıklayın
4. Eğer sonuçlardan yakınınızı bulamadıysanız üzülmeyin, hemen bir yeni kayıt oluşturun.

Eğer bir kişiyi buldunuz ve bu kişinin yakınları ile irtibata geçmesini kolaylaştırmak istiyorsanız:

1. Mavi linke tıklayın
2. Ad ve soyad hanelerini doldurun
3. Gelen sayfada eğer bir sonuç gelmediyse direkt form gelecek, doldurup kaydedin
4. Eğer sonuç geldiyse bu kişilere bakın ve aynı kişi ise bilgilerini güncelleyin

Bu noktada dikkat edilecek şeyler:

• Türkçe karakter sorunlarına karşı (her ne kadar çözülmüştür diye düşünsem de) ğ, ü, ş, ı, ö, ç gibi karakterleri bir de g, u, s, i, o, c gibi benzerleriyle değiştirerek de aratın, ne olur ne olmaz (örn: yılmaz yerine yilmaz, ayşe yerine ayse gibi)
• Kayıtları girerken olabildiğince doğru kayıt girmeye bakın, yanlış alarmlara mahal vermek inanın insanların acısını çok daha büyütüyor.
• Fotoğraf kullanmaya çalışın, zor olacağını tahmin ediyorum ama şu an en ucuz telefonlarda bile fotoğraf makinesi var, MMS olarak eposta adresinize gönderebilirsiniz.
• En önemlisi bu işin şakası yok, trollüğünüzü diğer sitelere saklayın.

Click here to view the embedded video.

Bu bir yazı dizisinin parçasıdır. Yazının diğer bölümleri için: Bölüm 1, Bölüm 2, Bölüm 3

Son 3 yıldır Twitter, en aktif kullandığım sosyal ağ. Böyle bir mikro blog ihtiyacı içinde olduğumdan mıdır yoksa sosyalleşmekten anladığım şey  ilgi görme içgüdümü tatmin etmek olduğundan mıdır bilemiyorum (içses: özeleştiri de yaparım) günde onlarca Twitter mesajı gönderiyor, bir sürü insanla Twitter üzerinden haberleşiyor, onlara beni takip etme sebeplerinin karşılığını vermek için çabalayıp duruyorum.

Yakınıyorum sanılmasın, bana çok kıymetli insanları kazandıran bu ağa harcadığım zamanın karşılığını manen aldığımdan şüpheniz olmasın. Ne kadar zaman harcadığıma dair bir fikir vermesi için şöyle bir TweetStats sayfama bakalım. Son 3 yıla bakarsak:

• Hafta içleri haftasonlarına göre daha çok yazıyorum.
• Sabah 2-11 arası aktivitem günün geri kalanına göre çok düşük.
• En aktif olduğum zaman geceyarısı dolayları.
• Yazdıklarımın çoğunu web arayüzü ve iPhone uygulamasından yazıyorum.
• Tüm mesajlarmın neredeyse yarısı insanlara verdiğim cevaplardan oluşuyor.
• Ortalamaya vurursak günde 14.1 mesaj yazıyorum ve bu git gide artıyor.

En çok mesajlaştığım kişilerin listesi gibi pek çok detaya yine bu sayfalardan ulaşabiliyoruz. Buradan herkesin kendine çıkaracağı ders farklı olacaktır, örneğin benim günün erken saatlerini daha aktif kullanmam gerektiğini düşünmem gibi.

Bunun dışında hangi konularda yazdığımı ve etkili olduğumu ölçmek için pek çok araç mevcut. Bunlardan biri var ki, özellikle gelecek vaadeden ve Twitter-Facebook-Google gibi bir dev tarafından alınmak istenmesi muhtemel bir startup.

Daha önce pek çok kez Twitter’da da paylaştığım Klout.com‘dan bahsediyorum. Klout’un en önemli özelliği neredeyse aklınıza gelecek bütün sosyal ağlardaki aktivitenizi alıp, birleştirip bir Klout skoru veriyor olması. Bu skor sayesinde Klout üzerinde paylaşılan ve Perk adı verilen fırsatları değerlendirme şansı yakalıyorsunuz (tabii şimdilik).

Klout profilime baktığımızda neler görüyoruz?

• An itibariyle 100 üzerinden 75 puan alarak oldukça etkili biri olduğumu söyleyebiliriz :)
• Takipçi sayımın dışında gerçekten dokunduğuma emin oldukları 8 bin+ insan olduğunu görebiliyoruz (True Reach)
• İnsanları ne kadar etkilediğimi sorarsanız bunun için 47 puan vermişler diyebiliyorum. Bunun anlamı ortalama bir seviyede tepki alıyorum, takipçilerim ne çok duyarlı ne de az (Amplification)
• Son olarak da görüyoruz ki 73 puanla oldukça etkili bir Network’e sahibim. Bunda beni takip edenlerin arasında çok popüler kullanıcıların olmasının etkisi çok büyük (Network)
• En etkili olduğum konular: Apple, Sosyal Medya, Star Wars, yeme/içme, İnternet girişimleri, iPhone, Friendfeed ve Türkiye yer alıyor.
• Yine sık sık bu sayfayı paylaşarak çevremdekilerden bana +K puanı vermelerini istiyorum ki etkimi insanlar da tasdiklesin. Bugüne kadar birkaç defa paylaştığımda +K puanlarımın Klout skorumu direkt olarak yükselttiğini gördüğümü de paylaşmalıyım.
• Ve son olarak da daha pek çok konu olduğunu da düşünerek bana taktıkları ismi paylaşacağım. Klout’a göre ben bir ‘fikir önderiyim’. Bunun tam olarak ne anlam ifade ettiği hakkında inanın bir fikrim yok. Tablonun ‘pek çok alanda yazma’ anlamına gelen Broad alanında ve yaratma alanında yer alıyorum, onu söyleyebilirim :)

Olabildiğince kısa bir şekilde nasıl bir Twitter kullanıcısı olduğunuzu ortaya çıkarmaya çalıştım. Bir sonraki yazıda bu bilgiler ışığında hangi araçlarla ne şekilde mesajlarınızı yazmanız gerektiğini paylaşacağım. O zamana kadar hoşçakalın.

Bu bir yazı dizisinin parçasıdır. Yazının diğer bölümleri için: Bölüm 1, Bölüm 2, Bölüm 3

Uzun zaman yazmayınca ben de kısa kısa yazayım diye düşündüm. Bu da ilk örneğidir, selam olsun.

Mac’te en çok kullandığım masaüstü uygulamalarından biri de Twitter for Mac. Hatta bütün gün neredeyse elim ayağım gibi duruyor. Öyle olunca pek çok özelliğine ve kolaylığına erişme fırsatına nail oluyorum (içses: nail olmak derken?) Hemen yazalım:

• Yeni bir tweet yazmak için Command + N tabii ki.
• Sekmeler arasında geçiş için Command + 1, Command + 2, Command + 3 kullanıyorum. Bu sayede Twitter timeline, mention’lar ve mesajlarım arasında dolaşmak daha pratik geliyor.
• İstediğim sayfayı seçtikten sonra yukarı – aşağı oklarla tweetler arasında geziyorum.
• Seçili bir mesaja cevap vermek için Command + R kombinasyonunu kullanıyorum.
• Yeni bir tweet yazmak için Command + N yeterli. Bunu mesajlar sekmesinde yaparsanız size yeni bir direkt mesaj yazma seçeneği veriliyor.
• Fotoğraf paylaşım servisini seçmek benim için önemli zira (içses: zira mı?) tüm fotoğraflarım Twitpic’te. Bunun için Preferences menüsüne girmek gerekiyor (Command + ,).
• Bir sekmeyi güncellemek için mouse’la sayfayı tutup aşağı çekmek yeterli. iOS’ten alıştığımız bu özellik, iOS’in UI paradigmasına en güzel katkılarından biri sanırım :)
• Bir sürü şeyi aynı anda takip ederken işinizi kolaylaştıran kısayol: herhangi bir bağlantıya tıklarken Command tuşuna basın. Bu sayede mesela profil resmine tıklayınca profil, hashtag’e tıklayınca hashtag’e sahip mesajlar yeni bir pencerede açılacak.
• Şu yukarıdaki ekran görüntüsüne bakıp durduğunuzu tahmin ediyorum. Macintosh Classic arayüzüne kavuşmak için yine basit bir komut girmeniz yeterli. Kapatmak için ‘true’ yazan kısmı ‘false’ yapın (eğer Mac Classic için bir Twitter uygulaması arıyorsanız: Grackle68k)

defaults write com.twitter.twitter-mac Chicago -bool true

• Size son yazacağım kolaylık da eğer insanları Twitter kullanıcı isimlerinden tanıyamıyorsanız (beni tanımak kolay mesela: @burak) gerçek isimlerini görmek için aşağıdaki komutu kullanmanız. Eski haline dönmek için 1 yazan kısmı 0 yapmanız yeterli.

defaults write com.twitter.twitter-mac ShowFullNames 1

Bazen bilgisayar kullanırken bana uzaylıymışım gibi bakanlara selam olsun, şimdilik Twitter kullanımı bu kadar. Aklınıza takılan bir soru olursa beklerim.

Bugün itibariyle çağımızın en önemli isimlerinden biri, dünyayı birden çok kez değiştiren baş korsan Steve Jobs, bildiğimiz dünyaya veda etti. Kendisi kısacık ömrümüzde yapacaklarımızla ölümsüz olabileceğimizin ispatı, hepimiz için ilham kaynağı olmaya devam edecek.

Huzur içinde uyu Steve.

Click here to view the embedded video.

Not: Köln’deki yürüyüşü unutmadım, desteklerini esirgemeyen herkes varolsun.

Not2: Blogumun sağ üst köşesinde bir kulakçık göreceksiniz, bunu blogunuza veya web sayfanıza eklemek isterseniz nasıl yapılacağı Burak Dönertaş‘ın blogunda yer alıyor.

Hal böyle olunca insan ister istemez her şeyi ölçmeye çalışıyor. Hayır efendim endişe etmeyiniz.. konuyu “seninki kaç santim?” sorusuna bağlamayacağım :) Konumuz daha çok bir bağlantının etkisini ve etki ettiği kitleyi ölçmeye yarayan Visibli.

Visibli, arzu ederseniz Bit.ly ile de entegre çalışabilen bir URL kısaltma ve paylaşma servisi. Pek çok benzerine göre en önemli avantajıysa sizin tarafınızdan paylaşılan bağlantıların en üstüne içeriğini sizin belirlediğiniz bir çubuk koyuyor olması. Hemen örnekle anlatalım:

Leoparın kuyruğunu tutma, tutarsan bırakma. --Zimbabwe Atasözü

Yukarıdaki ekran görüntüsündeki  adrese gidip kendiniz de görebilirsiniz. Ancak bu Visibli’nin sadece sizin gördüğünüz kısmı. Kırmızı çubuk, benim tasarladığım ve sosyal ağ profillerimi paylaştığım kısım. Siz isterseniz bu alanda önemli olduğuna inandığınız bir mesaj ya da reklam da paylaşabilirsiniz.

Servisin arka tarafında ise gerçek zamanlı bir takip motoru çalışıyor. Böyle havalı yazdığıma bakmayın, temelde Google Analytics tarzı web analiz ve takip yazılımlarının basit bir örneğinden bahsediyorum. Ancak gerek grafiklerin anında güncelleniyor olması, gerekse bunlarla ilgili detayları paylaşıyor olması onu değerli kılıyor.

Pekiyi üzerinden paylaşılan bağlantılarla ilgili ne takip ediyor bu Visibli? Özet geçmek gerekirse her bir bağlantı için:

• Bağlantıya tıklanma sayısı
• Sayfanın tepesindeki çubuğa tıklanma sayısı
• Bağlantının tıklanma kaynağı (referrer)
• Bağlantıyı tıklayan kişinin tarayıcısı
• Bağlantıyı tıklayan kişinin işletim sistemi

Ayrıca günlük bağlantı tıklanma sayıları ve en popüler bağlantılar gibi listeler ve grafiklerle de kullanımınızı zenginleştirmek mümkün.

Visibli kullanmak için kaydınızı yapıp marşa bastınız. Hazır yeri gelmişken kullanım kolaylığı olduğunu düşündüğüm bazı adımları da paylaşayım:

• Bağlantı paylaşmak için en kolay yol web tarayıcınıza “bookmarklet” kullanmak. Onu nasıl ekleyeceğinizin tarifi hemen şurada.
• Bu ve bunun gibi pek çok araç zaten sisteme giriş yaptığınızda Tools başlığı altında mevcut. Maalesef Twitter for iPhone’un son sürümünde Twitter’ın t.co’yu zorla kullandırma politikası sonucu Visibli kullanmak mümkün değil. Rehber biraz güncelliğini kaybetmiş durumda.
• Customize başlığı altında pek çok örnek araç olmakla beraber siz kendinizi bunlarla sınırlandırmayın, yaratıcılığınızı konuşturun :)
• Reklam da koyabileceğinizi söylemiştim ancak servis şartlarını tekrar okumadan bu tip aktivitelere girmemeye bakın derim.
• Özellikle Facebook sayfanızda paylaştığınız tüm bağlantıları Visibli bağlantılarına çevirebiliyor olmasına dikkat.

Kısaca bağlantılarınızın bile kıymetli olduğu günümüz İnternetinde bağlantınıza sahip çıkmak ve tıklayanın direkt gitmemesini sağlamak gibi bir niyetiniz var ise, Visibli çok işinize yarayacak. Tam olarak ne işinize yaradığını halen anlatamadıysam bir de görsel örnekle 30 günlük rapor analizimizi yapalım:

Visibli Ziyaret ve Ziyaretçi İstatistiklerim

İstatistiklerden yaptığım çıkarımlar:

• Burada gözükmese de toplam 91 bağlantı paylaşmışım
• Bu bağlantılar toplam 4204 defa tıklanmış – bağlantı başına 46 tıklama gibi bir performansım var :)
• Profil bağlantılarım ise 131 defa tıklanmış, tıklanma oranı %3,11 şeklinde gerçekleşmiş.
• Maalesef bu tıklamaların kaçının takipçiye dönüştüğünü bilmiyorum. Son 1 ayda diğer etkenlerle beraber günlük ziyaretçi artış ortalamam %24 artmış durumda. Bunun bir kısmını Visibli’ye borçlu olduğumu tahmin ediyorum.
• Ziyaretçilerimin işletim sistemi tercihi Windows ve oranı %78,9. Ciddi takipçi Mac OS’in oranı ise sadece %12,8.
• Buna karşın renklerden çok karışmaya müsait de olsa ziyaretçilerimin arasında Internet Explorer neredeyse yok. Chrome ve Firefox ortama hakim.
• Direkt ziyaretçi sayısını Twitter olarak kabul edersek (diğer platformların uygulama ile takibi çok daha az diye düşünüyorum, hata payım var) mecraların tıklamaya dönüşümü konusunda bir verimlilik farkı çıkmadı. Bunu hesaplarken takipçi başına düşen tıklama sayısını baz aldım.
• Son olarak da hangi içeriklerin en çok tıklandığına bakarsak takipçilerimin en çok sansasyonel ve komik içerikleri tıkladığını ancak teknolojik içeriklerin de geride kalmadığını söyleyebilirim. Bu da çok şaşırtıcı değil zira ülkemizin en popüler siteleri haber ve mizah siteleri. Buradaki teknoloji eklentisi ise beni yaptığım işlerden dolayı takip edenlerle alakalı.

Uzun lafın kısası, siz de benim gibi sosyal ağlarda paylaştıklarınızı ciddiye alıyorsanız Visibli’ye bir bakmanızda yarar var, bir nebze de olsa faydası dokunacağına eminim. Aynı ilgi odağına sahip insanların size daha hızlı ulaşmalarını sağlaması da cabası.

[Bağlantı: Visibli]

Her şeyin nasıl başladığını inanın artık ben bile hatırlamıyorum. İlk hatırladığım şeyler arasında Ekşi Sözlük’ün kapatılması var ki.. o zamanlar “nasıl olur böyle bir şey?” diye düşünüyorduk. Hangisi önce geldi hangisi sonra geldi bilmiyorum.. Youtube.com da kapandı defalarca. Sonra bir baktık ki başımıza 5651 diye bir yasa gelmiş. Yasa dediysek.. sanırsın hayatımızı düzene koyacak kurallar bütünü. Yok efendim.. asla öyle olmadı 5651 de, sansürü mahkeme kararıyla değil artık insiyatif kullanarak kapatacak bir devlet dairesine kuvvet verdi, sanki vatandaş olarak ihtiyacımız varmış gibi.

Katalog suç dediler geldiler. Sağolsunlar çocuklarımızın cinsel istismarına engel olacaklardı, Atatürk’e karşı işlenen suçlara mani olacaklardı. Hangimize samimi geldi? O zamanlar, 2007′de yani, Dışişleri Bakanı olan Abdullah Gül şimdi ne söylese boş, onun parçası olduğu grup değil miydi bu yasayı çıkaran? Öyleydi ya. İtiraf edeyim, o zaman da şöyle düşündüm, şimdi de tekrar edeyim: çok güzel kullandılar Atatürk’ün adını ve çocukların cinsel istismarını, uyuşturucuyu, intihara teşvik gibi korkunç bir kavramı.

Evet yasa çıktı, katalog suçlara dayanarak kapatılmaya başlandı siteler. Aradan geçen süre zarfında sürekli tepki gösterdik ama bir avuç İnternetli olarak sesimizi yanıbaşımızdaki komşumuz duymadı. En kötüsü de “yahu DNS var işte değiştir gir ne ötüyosun” diyenlerdi. O kaypaklığı kendime hiç yediremesem de ben de bir sürü takla atarak girdim, Başbakan giriyorsa sıkıntı olmazdı dedim.

Bugün ne oldu bu kadar yaygara yapıyoruz? Öncelikle şunu söyleyim: “bu yapılanlar siyasi” diyen Tayfun Acarer yanlış biliyor sevgili dostlar! Eğer siyasi olması için bir parti ya da ideolojinin güdümünde olmamız gerekiyorsa kesinlikle değil. Tamamen kafa yapısıyla alakalı, farklı düşüncelere sahip bir kısım bürokratın bana kendi fikirlerini DAYATMASI ile alakalı.

Bunu siyasi görebilir ama, zaten devletin bürokratının siyasetle işi ne? Esas onu sormak lazım Tayfun Bey’e. Siz kamu yararı için orada değil misiniz? Siyasetle işiniz ne olabilir ki? İşte o yüzden bir siyasi görüşe dayalı değil, dünya görüşümüze dayalı bir tepki bu efendim. Burada militan yok, burada komitacı yok, burada sadece benim gibi binlerce İnternetli var.

Sonra efendim yine kendisinin dediği gibi çarpıtmak da yok. Özgürlük dedi iktidardakiler, ileri demokrasi dediler. Biz de onu istiyoruz ve o yüzden kurumlarını, kararlarını ve düzenlemelerini İSTEMİYORUZ. Bunun neresi çarpık?

Ne oldu demiştik değil mi? Konuyu bağlamak adına özet geçeyim:

• Önce 22 Şubat 2011′de BTK bir karar yayınlandı, kendisini şuradan okuyabilirsiniz.
• Bu kararı daha yeni yeni konuşurken BTK bu defa hosting firmalarına yasaklı kelimeler içeren sitelere hizmet vermemesini söyledi, o liste şurada.
• Bombaların etkisi geçmeden hosting yani sunucu barındırma firmalarına “tam olarak şu sitelere hizmet vermeyin” listeleri gitti, olay da orada patladı.

Burada olan biten kabaca bu. Uygulamaya bakarsak o da vahim:

• Sansür uygulanan sitelere halen giriliyor, bu filtreler olsa da girilecek gibi gözüküyor zira VPN’den proxy’ye türlü türlü alternatif var, @mserdark mesela AceVPN tavsiye ediyor.
• Yasaklı kelimelerle ilgili BTK hemen geri adım atıp “biz aslında kapayın demedik, bu kelimeleri barındıran sitelere dikkat edin, zararlı olabilir dedik sadece” açıklamasıyla geri vites yaptı.
• Son kararındaki siteler arasında Ekşi Sözlük olup da bir anda İnternetli hemşerilerimizin tepkilerine nail olunca büyük bir süratle hosting firmalarına “şu siteleri kapatın demiştik ama kapatmayın, biz açıklama yapacağız” açıklamasıyla ikinci bir geri adım attılar.

Tayfun Acarer’den tutun da adı geçen devlet kurumlarda görev alan hiç kimseyi suçlamıyorum. Onlar muhakkak doğru bildiklerini yapmaya, doğru olduğuna inandıkları bir hizmeti hayata geçirmeye çalışıyorlar. Ancak kazın ayağı öyle değil. En azından #22agustos etiketini Dünya genelinde trending hale getiren ve binlerce defa bunu sosyal ağlarda paylaşan İnternetliler olarak ne istiyoruz?

1. İlk adım olarak 5651′in işlevsiz ve teknolojik olarak imkansız olduğunu kabul edip bizi bu yasadan kurtarmalarını istiyoruz.
2. Devreye almaya çalıştıkları yeni paket sistemiyle ilgili herhangi bir regülasyon getirmek yerine tüketiciyi bilinçlendirecek çalışmalar yürütmelerini istiyoruz.
3. Hali hazırda yürürlükte olan ve 60.000 siteye herkesin erişimini engelleyen uygulamayı sonlandırmalarını istiyoruz.
4. Uygar ülkelerdeki gibi sınırsız, engelsiz, kurallarla sınırlandırılmayan ve en önemlisi dinlenmeyen bir İnternet istiyoruz.
5. Bundan sonra İnternet ile ilgili adımlarını atarken de hem bu işi bilenlere, hem de bu konudan etkilenecek vatandaşlara sorarak hareket etmelerini diliyoruz.

Bir daha bu konu gündeme gelmesin diye artık gerçek özgür İnternet istiyoruz. İnternet bizim memleket, memleketimizi rahat bırakın istiyoruz. Çok mu şey istiyoruz?

San Francisco yolculuğu, ardından gelen Seattle seyahati ve buralardaki maceralar (bkz: deneyimler) bir başka blog yazısının konusu. Ancak geç de olsa IE9 notlarımı toparlayıp sizlerle paylaşmakta yarar görüyorum. 

Neymiş bu IE9? 

Bilmiyorum daha önce yazdım mı ama söyleyeyim: 1 seneye yakın süredir artık kullanılmaya uygun olduğunu düşündüğüm Google Chrome kullanıyorum. Google Chrome’u tercih etmemin sebepleri malum: hızlı açılıp kapanması, pencerelerin kilitlenmemesi, yüksek performans ve sade arayüz. Benim gibi bütün bunlardan yana tercihinizi kullanıyorsanız IE9 sizin için çok önemli bir atılım olmuş diyebilirim. Bunun yanında eğer halen modern ve performansı yeni nesil web sitelerini kaldıracak, onlarla uyumlu bir tarayıcı arıyorsanız yine bu alanda önemli bir seçim diyebilirim. 

Yeni IE’de neler yeni? 

İlk olarak dışarıdan baktığınızda bambaşka bir arayüzle karşı karşıyasınız. IE9, Google Chrome’a eski Internet Explorer’lara benzediğinden daha çok benziyor. Bütün kontroller tabların en sağına alınmış, kontroller oldukça rahat erişilebilir durumda. Ayrıca IE8′de tahtını kaybeden menü çubuğu da artık yok.

Bir diğer tasarım değişikliği de pencerelerin ve düğmelerin renklerinin web siteleriyle uyumlu hale gelmesi. Bunu en rahat gözlemlemek için hemen Twitter.com’a girip adres kutusundaki adresi yanındaki ikondan görev çubuğuna taşıyabilirsiniz. Bu sayede oluşan linke her tıkladığınızda sayfa bir web sayfası değil de kendine özel bir uygulamanın penceresi gibi açılacak, sadece bununla da kalmayacak, bazı sıkça yapılan işlemleri de o linkin sağ tuşuna yerleştirecek. İşte size ekran görüntüsü, belki bu sayede daha net anlaşılır:

Bunların sadece arayüz değişikliği ve makyaj olduğunu farkında olmadığım sanılmasın. Bir miktar Google Chrome bir miktar da kendilerinden kattıkları özellikler kullanımı kolaylaştıran şeyler. Ancak esas değişiklik artık Firefox’un ve Chrome’un son sürümlerine kafa tutan bir Javascript performansında ve ekran kartınızı kullanan grafik motorunda.

Bu konuda çok test yapıldı, çok yazıldı çizildi. Bir takım grafiklerle şu kadar hızlı bu kadar yavaş demek yerine özet geçeyim: IE9 bu alanda kendini ispat edecek kadar hızlı. Zaten esas tanıtım oturumundan sonra hemen arkada indiğimiz alanda onlarca web sitesi yeni IE9 HTML5 ve Javascript hızlandırma fonksiyonlarıyla neler yapılabileceğini gösterdi. Bunlarla ilgili geniş bir programı da yine daha önce LG Blogger Forum’daki gibi Kafa Kafaya’da bulabileceksiniz.

Özetle

Arayüz tasarımı ve fonksiyonlar açısından çok ileri gitmiş ve görünüşe göre direkt Google Chrome’u rakip olarak gören bir Internet Explorer ile karşı karşıyayız. Zaman içerisinde herkesin geçeceğini düşünürseniz oldukça yaygın bir tarayıcı olduğunda HTML5 ve CSS3 gibi pek çok güncel teknolojiye destek vermesi sayesinde de web yazılım geliştiricelerinin işini oldukça kolaylaştıracağı müjdesini verebilirim. Bekleyelim, görelim.

“IFA Berlin de ne?” diyenler olacaktır aranızda.. IFA “Internationale Funkausstellung” kelimelerinin kısaltması – anlamı da Wikipedia’ya göre “Berlin Uluslararası Radyo Fuarı” oluyor. İsmi değişse de zaman içerisinde Avrupa’nın önde gelen tüketici elektroniği fuarlarından biri olan IFA Berlin, 1926′dan bu yana süren geleneğin sonucu olarak senede bir defa Berlin Messe’de düzenleniyor. Aklınıza gelebilecek tüm büyük markaların televizyondan bilgisayara, projektörden ses sistemlerine, fotoğraf makinelerinden elektrikli süpürgelere kadar son kullanıcı olarak hayatımıza giren neredeyse her çeşit elektrikli cihazın bir nevi podyuma çıktığı yer.

Bu yıl ise daha önceki yıllardan farklı olarak LG, IFA’da farklı bir insiyatif oluşturmuş ve IFA 2010 çerçevesinde dünyanın dört bir yanından teknoloji blogu tutan blogcuları LG  Blogger Forum 2010′a davet etmiş, sağolsunlar diyerek ben de davete icabet ettim.

Katılanların hepsi (ki Şili’den İspanya’ya, Kore’den Güney Afrika’ya ABD dışında her yerden katılımcı vardı) birbirinden değerli blog yazarları ve online dünyanın kendi ülkelerinde kendi alanlarında en popüler isimleri. Kimisi dergilere de yazıyorken kimisinin kendi TV programı var. Pek çoğu geçimini blog ve yan aktivitelerden sağlıyor, yüksek trafikli sitelerinin sponsorları veya kurdukları içerik odaklı şirketlerden gelir elde ediyor. Benim gibi blog ve internet medyası işini yan iş olarak yapan az, hatta neredeyse yok gibi.

LG Blogger Forum’un konusu şu: hem blogger’ları LG ve genel olarak 3D görüntü ve ses sistemleri ile ilgili bilgilendirmek, hem de IFA’yı takip etmelerine imkan sağlamak. Bir de küçük yarışma var ki, 4 kişilik bir ekip olarak bize verilen Fujifilm Real 3D W3 kamerayla 3 boyutlu fotoğraflar çekerek bu yarışmayı kazandığımı da not düşmemde yarar var ;)

Brifing ve IFA’yı takiben ilk günün gezisi başladı. IFA’ya direk LG pavyonundan giriş yapınca aşağıda bizi şöyle bir manzara karşıladı:

İnanın canlı versiyonu çılgın bir etki bırakıyor ve bir anda kendinizi büyülenmiş hissediyorsunuz. Bu kadar çok paneli yan yana görüp bir de ortamdaki 3 boyutlu ses düzeninden etkilenmeyen biri olmadığını söylememde yarar var.

IFA’da LG Home Electronics, pek çok yeni ürün tanıtıyor. Bunların başında da NANO dedikleri Full LED LCD’ler geliyor. Bu cihazların en önemli farkı çok fazla aydınlatma bölgesine sahip olmaları ve panelin ön yüzüne ışığı daha iyi dağıtarak daha yüksek kontrast oranı sağlayan bir de NANO film katmanı içermeleri.

Bu noktada kısa bir bilgi de ekleyeyim. LED TV’ler aslında standart LCD ekranların flüoresan yerine LED ile aydınlatılmasından mütevellit ürünler. Uygun fiyatlı modeller çerçevenin yanlarından aydınlanırken üst uç modeller panelin arkadan aydınlatmalı ve fakat daha kalın(derinlik olarak) cihazlar oluyordu. LG’nin IFA’da tanıttığı modelde ise tüm panelin arkasında LED’lerle aydınlatma sağlanırken boyut inanılmaz ince tutulmuş.

Burada bir miktar film hilesi var diyebilirim. Bu kadar ince bir panel üretmenin çok kolay olduğunu söylemiyorum ancak gerek kalınlığı düşürmek, gerekse ergonomi ve güvenlik adına panelin üzerinde durduğu ince ayak aynı zamanda pek çok donanımı da içinde barındıran bir nevi bilgisayar kasasını ayırır gibi altta bir kutuya ayırmışlar. Bunu tüm üreticiler yaptığı için.. hatta LG’nin kutular da epey ince olduğu için çok da kaale almayın derim. 8.8 mm kalınlığıyla 1 cm’den bile ‘ince’ olması zaten yeterince etkileyici. Merak edenler için model numarası LEX8 olacak bu televizyonun fiyatı bir süre daha “herkese göre” olmaktan uzak olacak (6600 € düzeyinde – ancak etkileyici) Birkaç fotoğrafı şöyle paylaşayım, tamamen kendi çekimim:

Bir diğer ilginç LG ürünü de yeni nesil 3D projektörler. Bunların başında tabii ki CF3D model numaralı 3D (3 boyutlu) projektör. Benim sevdiğim türden polarize gözlüklerle 200″ boyuta kadar görüntü verebilen ve FullHD çözünürlüğe sahip bu projektör 100 Hz tazeleme hızıyla da aksiyon sahnelerine uygun. Bize IFA’daki deneme odasında izlettikleri kısa görsel şölenden sonra yavaş yavaş 3D TV konusunda bilinçlenme ve beyin yıkanma sürecinin etkilerini görmeye başlamıştım ki soluğu dışarıda aldık :)

Bu noktada yine LG Blogger Forum 2010′da paylaşılan bilgilere değineceğim. LG bu ürününde tek mercekli ve iki görüntüyü üst üste verebilen bir yapı oluşturmuş. Bu sayede her ne kadar gördüğüm en ufak projektör olmasa da oldukça kabul edilebilir boyutta bir kasaya 3 boyutlu projeksiyon sistemini sığdırmış ve iki mercekli çözümlerde yaşanan kalibrasyon/ince ayar gereksinimini de ortadan kaldırmış. Daha önce ne yazık ki hiç 3D projektör görmediğimden karşılaştırmayı profesyonel sinema salonları ile karşılaştırmam gerekirse.. artısı var eksisi yok diyebilirim. Elbette 200″ ya da bizim terminolojimize göre 500 ekran düzeylerinde bir perdede IMAX deneyimi verdiğini söyleyemem ancak eğer yeterince yakından izlerseniz kendinizi filmin içinde hissetmenizde şaşılacak bir şey yok. Sanırım benim en çok etkilendiğim ürün olan THX 3D sertifikalı plazma TV serisinden de tek artı yanı bu: 200″ gerçek bir sinema deneyimine evinizdeki en yakın şey.

Ne diyorduk.. evet efendim. Belki pek çoğunuz 8.8 mm kalınlığındaki LCD’den veya şu ana kadar bahsetmediğim ve fakat bahsedeceğim 31″ boyutundaki OLED TV’den çok etkilenecektir. Ancak olduk olası plazma TV’nin görüntü kalitesini daha üstün tutan ben, her ne kadar evime LCD aldıysam da bu yıl gerek LG gerekse diğer standlardan gördüğüm kadarıyla plazmaların yeniden yükselişinin başlangıcı olacak. Özellikle FullHD plazma panellerin en önemli avantajı emsallerine göre büyük olmaları. Yeni teknolojiler sayesinde güç tüketimi zaman zaman daha bile düşük seviyede seyrettiğini pek çok yerde gözlerimle gördüm. O zaman ne dezavantajı kaldı diye sorduğunuzu tahmin edebiliyorum.

FullHD olmayan plazma paneller epey uygun fiyatlara düşmüşken FullHD ve özellikle de büyük panellerde rakamlar halen uçuk gelebiliyor. Bu sorunu aşmaları biraz daha zaman alacaksa da eğer 40″ ve üzeri bir TV seçecekseniz görüntü kalitesinden ötürü üst uca plazmaları eklemeniz gerekiyor. LG ise IFA’da tanıttığı amiral gemisi PX950N’in görüntü kalitesiyle beni benden aldı. Elbette bunun bir nişanı da olacaksa o da THX 3D sertifikasyonu olmalıydı ki onu da eksik etmemişler, eksik olmasınlar.

Uzun uzadıya daha çoook anlatacak şey varken bizi davet eden LG Home Electronics’in IFA’da tanıttığı ürün sayısı 20′ye yakın ve bunların çoğunluğunu da 3D televizyonlar ve görüntü sistemleri oluşturuyor. Hal böyle olunca bir de üzerine LG Blogger Forum’daki bilgi bombardımanının ardından beynimin epey yıkandığını itiraf etmem gerek. Ancak buraya kadar okuduysanız size bir de bilgi vereyim: bütün fuar organizasyonu ve LG pavyonundan ürünlerin canlı canlı görüntülerini de Kafa Kafaya’da bulabileceksiniz. O zaman bu satırları da güncellemiş olurum.

Daha önceki haftalarda önce Beta 1, sonra Beta 2 ve son olarak da Gold Master Candidate sürümleri (kaçırdığım varsa söyleyin) ile pek çok insanın “hmm.. hmm.. hmmm..” şeklinde sessiz ve sakin şaşkınlıklarına gark olduğu biliniyor. Ben ise iPhone’um olmadan geçirdiğim kısa bir sürede bile mutsuzluk katsayısı yükselen bir fani (kelime oyunu yaptım size) olarak stabil sürüme kadar kurmadım, kuramadım. Tabii bunda bir diğer önemli etken de telefona kurduğum kâh kırık, kâh AppStore tarafından onaylanmayan MyWi gibi uygulamaları kullanamama endişesinin de etkisi vardı.

Dedim ya, kırık ya da daha da açık söyleyim, korsan bazı uygulamalar kullanıyorum (günahı boynuma). Haliyle jailbreak adı verilen operasyon, benim için kaçınılmaz. O yüzden eski adıyla iPhone OS 4, yeni adıyla iOS 4′e geçiş de benim için biraz temkinli olmak zorunda oldu. Önce kahramanlarımız iPhone Dev Team’in resmi açıklamaları beklendi. Bu açıklamaların üzerinden 24 saat ve yüzlerce yorum geçtikten sonra ilk güncelleme de okundu. İyice aklıma yatınca da kuruluma başlanıldı.

iOS 4′e geçiş süreci öncesi uyarılar, bilgiler

Bugüne kadar halen yapmamış veya yapamamış olanlar için önce birkaç not:

• Bu yazıda yazılanlar garantinizi ihlal edebilir, ihlal etmiş olmanıza yönelik bahane olarak kullanılabilir veya telefonunuza geri dönülemez zararlar verebilir.
• Jailbreak ve benzeri operasyonlar herkesin işine yarayacak şeyler de değil. Eğer her uygulamaya bakayım gibi bir kaygınız yoksa, iPhone ile ilgili garip ihtiyaçlarınız (örneğin WiFi router olarak kullanmak gibi) yoksa kesinlikle gerekli bir işlem değil.
• Korsan yazılım kullanmak tamamen deneysel olarak desteklediğim bir işlem. Eğer bir uygulama gerçekten işinize yarıyor, eğlencenize katkı sağlıyor ise özellikle bağımsız yazılımcılar için çok önemli olan 1-2 doları onlara çok görmeyin. Yapılan işlem en basit haliyle emek hırsızlığıdır.
• Ve tabii ki bu satırlarda yazılanları uygularken oluşan risk tamamen size ait ve inanın problem yaşamanıza çok üzülsem bile kılımı kıpırdatmam.

Peki bu iOS 4 ne menem bir şey diye düşünüyor olduğunuzu varsayalım (Varsayalım İsmail efendinin kulakları çınlasın). Bir defa iPhone 3G gibi eski nesil bir cihazınız varsa inanın yüklemekle uğraşmamanız daha iyi. En az iPhone 3GS ya da iPod Touch 3G kullanıcısı olmanız lazım (bu arada Formspring’den gelen iPod Touch 3G sorusuna verdiğim cevabı hatırladım…). İlle de güncelleyeceğim diyorsanız hangi cihazda hangi fonksiyonların olduğunu Cnet‘ten aldığım tabloda görebilirsiniz:

Cihazlara göre iOS 4 özellikleri

Neler var neler yok bu konuda çok yazıldı çizildi. Özet geçmek(!) gerekirse en vurucu özelik birden çok uygulama arası geçiş sağlayan multitasking, arayüzü oldukça rahatlatan klasörleme özelliği diyebilirim. Bu özelliklere daha sonra değineceğim.

Bu noktada bir küçük uyarı: ön koşullar ve uygulanacaklar her cihaz için farklı ve bu yazıyı yazdığım sırada iPod Touch 3G halen desteklenen cihazlar arasında değildi. Bu nedenle siz siz olun,  şu adresteki direktifleri detaylıca okuyup iyice anladıktan sonra işe koyulun.

iOS 4′e geçtikten sonra

Tüm jailbreak işlemi 40 dakika kadar sürdükten sonra esas zamanımı telefonu tekrar eski haline getirmek aldı. Bu arada neler yaptığımı not aldım, belki faydası olur:

• Kesinlikle önceki iPhone’un yedeklerinden geri yükleme yapmayın, ne kadar “sorun çıkmaz” gibi dursa da her zaman altın kuralımdır.
• İlk senkronizasyon eğer 15-16 gb kadar dosya yükleyecekseniz 1 saat kadar sürüyor, daha sonra Google Sync ayarları yapmak, ringtone ve ek eposta hesaplarını yapmak gibi rutin işler de dahil önces-sonrası 2,5 saat vaktinizi alıyor, hazırlıklı olun.
• Uygulama olarak bir temizlik yapın derim, hem senkronizasyon süreniz düşsün, hem de uzun süredir kalabalık eden uygulamalar iTunes içindeki tozlu rafında beklesin.
• Bir de bütün bu işlemler sırasında hiçbir şeyin kilitlenmemesi için olur olmaz hareketler yapmayın, oyun oynamayın, webde ağır sayfalar gezmeyin, hatta mümkünse bütün uygulamaları kapatın ki yeterince uzun süren bu süreç olabildiğnce tekrarsız geçsin.

iOS 4′le yükselen yaşam standardımız

Yeterince uzayan bu yazının bir facia olmaması için lafı uzatmadan en sevdiğim iOS 4 özellikleri ve dikkatimi çeken bazı yeniliklere de değinip konuyu bağlamak istiyorum. En sevdiğim anlatım şekli olan maddeler için buyrun:

Daha neler yazabilirim bilemiyorum, özetle iPhone 3GS’i olan herkesin muhakkak yüklemesi gereken bir güncelleme olmuş. iPhone 3G kullanıcıları için ise hüsran olan bir güncelleme var ortada. Sorularınız varsa beklerim.

Bu yazıya gündüz vakti başladığım sıralar Steve Jobs’ın 7 Haziran 2010′da yaptığı sunumu baştan sona izlemeyi yeni tamamlamış, notlarımı almış ve upuzun bir yazı yazmaya başlamıştım. Steve Jobs ne dedi, ne demedi, iPhone 4′ün teknik özellikler nelerdir diyenlere Acemi.mobi ve iPhoneTurkiye‘deki yazılara bakmalarını tavsiye ederim.

Peki bu satırları neden yazıyorum? iPhone 4′ün getirdiklerine dair felsefi bir açılımım olmayacak. Ancak benim de söyleyecek bir çift lafım var elbet. Öncelikle yeni iPhone, herkesin beklediği gibi çıktı – daha yüksek çözünürlüklü bir ekran, 1 GHz hızında Apple A4 işlemci, fotoğraf makinesinde flaş, %40′a varan pil ömrü artışı ve daha iyi bir kamera. Buraya kadar heralde büyük bir sürprizle karşılaşan olmadı.

iPhone’a sadece son kullanıcı gözüyle bakarsak HD video dışında iPhone 3GS kullanıcılarını geçişe ikna edebilecek bir özellik göremiyorum. Zaten bizler flaşsız fotoğraf çekmeye, her gün pilimizi şarj etmeye alışmış bir grup insan olarak şayet iOS 4 (iPhone OS’in yeni adı) ile hız konusunda da sorun yaşamazsak kaybedeceklerimiz yabancıların deyişiyle kesinlikle dealbreaker değil.

Diğer iPhone kullanıcıları ve eski nesil iPod Touch kullanıcıları (şuna da bir türlü iTouch diyemediler gitti) için ise şayet yeniliklerden tam anlamıyla faydalanmak istiyorlarsa Apple mağazasının yolu gözüktü. 2G kullanıcılarını hiç saymıyorum bile – onlar zaten 3 yıldır değişiklik yapmadılarsa şimdi tam zamanıdır.

iPhone’un bu sürümünü en büyük atılım olarak nitelendiren Steve Jobs’a kulak vermekte yarar var. Temelde yeni bir donanım olarak gözüken iPhone 4′te Apple üretim tekniğini değiştirip temelde çift taraflı bir fotoğraf çerçevesini andıran bir yapıya geçmiş. Bu sayede hem daha şık, hem daha ince, muhtemelen de daha dayanıklı bir yapı sağlanmış.

Sunumda fazla ilgi uyandırmasa da çerçevenin etrafını çevreleyen paslanmaz çelik çerçevenin anten vazifesi görüyor olması da zaten kısıtlı olan alanın bir de blok olarak anten için kullanılma gereksinimini ortadan kaldırırken koruyucu bir çerçeve olmasını da sağlamış. Muhtemelen düşmelere de daha dayanıklı bir anten olacağının da altını çizelim (bir dönem kullanılan seramik dahili antenlerden sonra ne kullanılıyor bilmiyorum, muhtemelen bunun kadar dayanıklı değildir)

Üretim bandında büyük değişikliklere sebep olacağına inandığım bu değişimler iPhone 4′ün görünen kısmı. Görünmeyen, daha doğrusu fiziksel olmayan kısımda ise en önemli yenilikler iBookstore ve FaceTime diyebilirim. iOS 4′le geleceği duyurulan multitasking, klasörler, iAd ve GameCenter gibi yenilikler de cabası.

iBookstore müthiş bir güç olduğunu ABD’nin en büyük 6 yayınevinden 5′inin cirosundan %22′lik bir payı 8 hafta gibi kısa bir sürede kaparak ispat etti. Bir de bundan sonra tüm iOS cihazlarda yer alacağına göre üzerine konuşacak çok fazla bir şey yok – evrimine devam edecek ve başarılı olması kesinlikle kaçınılmaz (ne kadar büyük konuştum ama? :) )

Gelelim İnternetlerde en çok yankı uyandıran FaceTime’a. FaceTime temelde Skype ya da Yahoo üzerinden videolu görüşme yapmaktan başka bir şey değil gibi duruyor. Sunumda verilen detaylara bakılırsa tamamen açık bir protokol olacağından yarın masaüstündeki iChat’e bir FaceTime desteği gelirse şaşırmayacağımı da söylemem lazım. 3G ile ne farkı var derseniz görünen en önemli fark kalite. 3G teknolojisinde gelinen son nokta eğer bizdeki operatörlerin sunduğu türde düşük kaliteli video görüşmeleri ise, FaceTime hakikaten farklı bir şey gibi duruyor – gelene kadar bekleyelim derim.

FaceTime demişken bunun bir alternatifi bir süredir HTC Evo 4G ile Sprint şebekesinde kullanılıyor. Tanıdık bir servis olan Qik tarafından sağlanan altyapıyla ayda 5 dolara sınırsız görüşme imkanı olacağı söyleniyor. Her ikisi de kendi standardını sunan firmalardan savaşı hangisi kazanacak beraber göreceğiz (ben oyumu Apple’dan yana kullandığımı söyleyeyim de)

Nelerden bahsettik? iBookstore, Facetime, iOS 4 ve tabii ki iPhone 4. Beni sunumda etkileyen bir noktaya daha değinip konuyu kapatayım zira saat geç oldu. Bu, tabii ki benim gibi cep telefonuyla video kaydetmeye bayılanların imdat çekici olacak iMovie. Her ne kadar sunumu Sarp‘la izlerken yediğim makaronların etkisiyle oluşan boşvermişlik sonucu “yekya işe yaramaz bu” desem de itiraf ediyorum: etkileyici olmuş.

Yenilenen kamerayla kayıt sırasında odak değiştirerek alan derinliği hissi yaratmak da mümkün olunca iMovie gerçekten anlamlı bir şeyler çıkaracak kadar güçlü gözüküyor. İşin acıklı tarafı Nokia 6630′dan bu yana S60 platformunda da bir video uygulaması mevcut. iMovie’nin mobil sürümü kadar pratik olmadığından mıdır yoksa yeterince duyurulamadığından mıdır, belki pek çok Nokia çalışanı bile  bilmiyordur (abartayım biraz). Hadi bu da benden olsun, Nokia N8′in video editörüne bakıp neden olduğuna ilişkin yorumu siz yapın: Nokia N8 Video Editor Demo

iPhone 4′ün bende bıraktığı izler bu kadar – en azından şimdilik. Daha fazlasını ise önümüzdeki günlerde satışa sunulmasıyla beraber birlikte izleyeceğiz. Hazır yeri gelmişken önemli tarihleri de vereyim de bu uzun yazı bitsin:

• 21 Haziran 2010 – iOS 4 destekleyen cihazların tümüne ücretsiz sunlulacak
• 22 Haziran 2010 – Muhtemel iOS 4 jailbreak tarihi (bunun için iphone-dev blog‘unu takip edebilirsiniz)
• 24 Haziran 2010 – iPhone 4 ABD, Almanya, Fransa, İngiltere ve Japonya resmi satış tarihi – ABD fiyatı KONTRATLA alındığında 199$ ve 299$ olacak.
• Temmuz 2010 – iPhone 4 satışa sunulmasında 2. dalga
• Ağustos 2010 – Muhtemelen Türkiye’nin de içinde bulunduğu 24 ülkede satışa sunulacak
• Eylül 2010 – iPhone 4′e kavuşacak son 44 ülke ve mutlu son

Memlekette dert yokmuş gibi bir de iPhone 4 çıktı başımıza ya haydi hayırlısı.

Not: bu yazıyı buraya kadar okuyanlara da bir not yazayım, sağolun varolun. iPhone 4′e Apple’ın webmaster’ı Hero demiş, fotoğraf aşırmaya çalışırken farkettiğim bir ayrıntıdır.

Not 2: Hero mevzuuna sözlükten bir açıklama geldi, sevgili Ege bunun Apple ana sayfasında hep kullanıldığını söylemiş. Teşekkürler kendisine.

Samsung Wave 8500

Önce gelin kısaca Samsung Wave 8500 neye benziyormuş, arayüzü nasılmış, beraberce görelim:

Click here to view the embedded video.

Göreceğiniz üzere bir video, yüzlerce kelimeden daha etkili. Genel olarak özetlemek gerekirse Samsung Wave S8500, oldukça şık, hızlı ve kullanışlı bir smartphone. Peki bunca alternatif arasından bir kullanıcı neden Wave seçecek? Bir defa fiyat/performans oranı oldukça yüksek bir cihazla karşı karşıyayız. Wave, ülkemizde Avrupa fiyatı olan 380€’ya yakın bir fiyatla satışa sunulacak deniyor ki diğer markaların bu donanım özelliklerine sahip modelleri 1000-1200TL seviyesinden giriyor piyasaya. 720p video çekmesi, LED flash’ı olan kamerası ve 5 megapiksel kamerası oldukça başarılı. Arayüzü ve uygulamaları hızlı, 3 boyutlu oyunlar gördüğünüz üzere oldukça başarılı.

Tanıtım sırasında üzerinde durdukları bir konu da SuperAMOLED ekran teknolojisi oldu. Samsung yetkililerinin bu teknolojiye oldukça güvendiği gözlerinden okunuyordu. SuperAMOLED, en kaba haliyle bünyesinde kapasitif dokunmatik yüzey barındıran bir AMOLED ekran. AMOLED ekrana göre de %20 daha fazla parlaklık, %80 daha az yansıma ve %20 daha az güç tüketimi gibi mucizevi özellikler vaadediyor. Bunların bilimsel ispatlarını bir kenara bırakırsak iPhone’dan bu yana kullandığım en hassas kapasitif ekran olduğunu ve oldukça parlak gözüktüğünü söyleyebilirim. Zaten inceleme videosunda da bunları görebiliyorsunuz.

Bir cihazı incelerken hep iyi yanlarından bahsetmek kolay. Esas zor olan böyle donanımlı ve yeni bir cihazın eksi yanlarını gösterebilmek. Temelde tüketici olarak bizlerin canını sıkan da zaten bunlar oluyor. O yüzden bunlara da değinmekte yarar var.

Örneğin artıları kadar eksilerinin başında da Bada platformu geliyor. Her ne kadar fiyat olarak rakibi olamasa da iPhone platformu çok daha fazla uygulama seçeneği sunuyor. Her ne kadar potansiyeli yüksek bir cihaz olsa da 3 boyutlu oyun sayısı şu an bir elin parmakları kadar.

Peki Android dünyasına bir alternatif olabilir mi? Olabilir zira Samsung, Google’ın aksine ülkemizde ücretli uygulama satışına izin vereceğini açıkladı ve Android dünyasındaki belirsizliklerden dolayı büyük oyun firmaları daha temkinli yaklaşıyor bu platforma. O yüzden kanımca çok da güzel rakip olabilir. Özellikle widget, ana sayfadan direk ulaşılan içerik gibi pek çok özellik birebir Bada’da da var.

Nokia ve Ovi dünyası ile kıyasladığımızda ise halen alınacak çok yol olsa da Nokia N8 çıkana kadar artık “Nokia şöyle, Ovi böyle” demekten vazgeçtiğimden çok fazla konuşmayacağım. Nokia 5800 ile giriş yaptığı dokunmatik dünyasında Nokia X6′ya gelene kadar evrimini tamamlamamakta ısrarcı olduklarından çok kan kaybettiklerini de hatırlayalım.

Bada Platformu

Bir defa Android gibi açık bir platform varken neden ikinci bir Linux tabanlı platform daha geliştirdiklerini hepiniz gibi ben de çok merak ediyordum. Bada tamamen Samsung’a ait olacağından ve Android Market’tan gelir elde edememeleri görünüşe bakılırsa en önemli etken. Diğer yandan Samsung Galaxy S gibi canavar Android telefonlar üretmeye de devam ettiklerinden çok da kötü bir hareket olmadığını söylemekte yarar var.

Aklımdaki diğer soru işareti de programcıları ilgilendiriyor: nasıl programlayacağız, neler yapabiliyoruz? İşte bu kısım orada bulunan insanların çoğunluğunun orada bulunma sebebini de oluşturuyor. Ben de katılamayanlar için kısa kısa notlar tuttum, işte o notlar:

• Bada, Samsung Kies adı verilen iTunes benzeri bir uygulama, web ve Bada ile çalışan cep telefonları ile erişilebilen bir uygulama platformu ve o platformun koştuğu işletim sisteminin adı. Korece okyanus anlamına geliyor.
• Apple’ın AppStore’undan indirme ve sahip olma anlamında benim görebildiğim hiçbir fark yok.
• En üst katmanda Open API adı verilen framework çalışıyor
• Bu framework 5000′in üzerinde API’a sahip ve bunlar arasından accelerometer’dan GPS’e, tarayıcı ve medya objelerine kadar pek çok obje var
• Programlama dili C++ ancak kendi memory management rutinlerini kullanıyor
• Yine kendine ait bir build sistemi ve package sistemi ile geliyor
• Eclipse tabanlı IDE http://developer.bada.com adresinden edinilebiliyor
• Bada ve Samsung Developer forumlarına giderek orada her türlü konuyu tartışabilirsiniz
• Uygulama gönderme ve onay sürecinde hedef 7 gün içerisinde uygulamanın yayına alınması
• Burada tabii bazı kriterler var, bunlar yine Bada developer dokümanlarında yer alıyor
• Adaptive UI ile sistem komponentlerini kullandığınız uygulamalar farklı çözünürlükte telefonlarda kendi kendine boyut değiştiriyor
• Uygulama içinden Bada platformu üzerinden satınalma yapabiliyorsunuz
• Bada Server ile telefondan sunucuya ve sunucudan telefona bilgi “push” edebiliyorsunuz. Örneğin Lattitude uygulaması yazmak mümkün.
• Lifecycle J2ME ile neredeyse aynı, uygulama arka planda kaldığında ya da bir çağrı geldiğinde bundan haberdar olabiliyor.
• Garip gelen bir konu, uygulamanın kullandığı tüm API’lerin seçilmesini gerektiren bir nevi manifest file ile paketleme yapmanız. Buna ne gerek vardı, bunu Eclipse yapamaz mıydı diye düşünmedim değil.
• On device debugging henüz yok ancak olacak.
• Uygulamaları test etmek için Samsung Bada simülatörü dışında Samsung’un herkese açmayacağı ancak ücretsiz olarak kullanılabilecek Remote Rack özelliği ile Kore’de yer alan cihazları uzaktan kullanarak test edebileceksiniz.
• Bir de baştan beri yazmayı unuttuğum bir özellik: Linux tabanlı bu işletim sistemi multitasking yapabiliyor :)

Özetle ilk notlarım bunlar. Apple’ın 2 yıla yakın sürede geldiği noktaya ilk günden gelmesi eminim bu satırları okuyan yazılımcıları en az benim kadar heyecanlandırmıştır. Bada platformunun ücretli uygulama satışı yapacağı ilk 10 ülkeden birinin Türkiye olduğunu ve 100′ün üzerinde ülkede 50′nin üzerinde operatörle lansman yapılacağını da hatırlatırım. Ödemeler kredi kartı ve telefon faturası ile yapılacak, hepsi ilk anda uygun olmayabilir diye de ekleyim.

Özetle

Bugüne kadar gerek arayüzü, gerekse tasarımları ile hep uzak durduğum bir marka olan Samsung, beni ilk defa etkileyen iki hareketle, Samsung Wave ve Bada platformuyla, bu yıl kendinden çok bahsettirecek gibi gözüküyor. Detaylar arasında aklınıza takılan sorularınızı paylaşırsanız elimden geldiğince yanıtlamaya çalışacağım. Samsung Galaxy S ise o günün bonusu olarak bir başka yazıyı bekleyedursun :)

Öncelikle neden Lenovo T400S’e geçtiğimin hikayesinden bahsedeyim. 2009′un sonlarına doğru Lenovo’nun kapalı bir topluluğa davet edildim: Lenovo Blogger Advisory Council. İsmi oldukça havalı duran bu topluluk, bir nevi customer insight topluluğu, grubu. Daha açık ifade etmek gerekirse Lenovo’nun dünya çapında teknoloji konusunda fikir önderi olarak gördüğü blog yazarlarını bir çatı altında toplama insiyatifi. Bu sayede hedefleri de tahmin edeceğiniz üzere bu insanların fikirlerine ve yorumlarını almak, bunların ışığında ürünlerinin gelişimine yön vermek.

Bu topluluk çerçevesinde Lenovo’nun yerel ve global yöneticileri ile bir araya gelen blog yazarları, bir de kapalı Facebook grubunda fikirlerini paylaşıyorlar. Şu an için 41 kişinin kayıtlı olduğu toplulukla ilgili en önemli konu da şeffaflık. Kapalı grupla şeffaflık nasıl olur demeyin, Lenovo deneyimini yaşamamız amacıyla bizlere birer (hatta belki daha da fazla) bilgisayar hediye edildiğini sizlerle paylaşmamızı istiyorlar. Burada amaç bedelsiz olarak aldığımız bilgisayarı kullandığımızı paylaşarak bizleri takip eden insanların “hmm Lenovo almış” fikrine kapılmamalarını istemeleri.

Bu yazının konusu Lenovo’nun topluluğu değil tabii ki. Ne demiştik? Lenovo T400S!

Neden Lenovo T400S?

Bu noktada küçük bir itirafta bulunmamda yarar var. Paraya kıyıp gayet pahalı bir Sony Vaio dizüstü aldığım günlerde bile için için ThinkPad kullanıcılarını kıskanırdım. Neden kıskanıp da almadığım çok açık: ThinkPad serisi dizüstüler öyle sağda solda mağazalarda görebileceğiniz bir seri değil. Üreticisi Lenovo, diğer dizüstü üreticileri gibi ürün gamının tümünü son kullanıcıya sunmuyor. HP’nin ve Dell’in de benzer uygulamaları biliniyor. Bu ürünler ancak bayi kanalıyla kurumsal satış yoluyla temin edilebiliyor. Ben de bu işlemlerle uğraşmamak adına daha son kullanıcıya yönelik modeller tercih etmek durumunda kalıyordum.

Ne diyorduk? Neden T400S? İşin aslı bütün ürün gamından bir model seçme şansım vardı. Örneğin benim gibi bu topluluğa davet edilen diğer yerli blog yazarı ve teknoloji konusuna ilgi duyanların yakından tanıdığı bir isim olan Berkin Bozdoğan’ın seçimi ideaPad Y550 oldu. Deneyimlerini blogundaki Yeni Bilgisayarım Geldi başlıklı yazısından okuyabilirsiniz. Bir diğer bilgi olarak da şunu söylemem de yarar var: bizden sadece bunu bildirmemizi istediler, bu yazıda yazılan olumlu ya da olumsuz tüm görüşler tamamen şahsıma aittir.

Ben ise tercih edecek onca modelin arasında iki modele düşene kadar Lenovo Pazarlama Müdiresi sevgili Aysun Karabıyık‘a akla karayı seçtirdim :) T400S’i seçmemdeki en önemli nedenleri şöyle sıralamak gerekirse:

• Macbook Air’dan sonra ağır bir dizüstü taşımak istemiyordum, 1.8 kg ağırlığında bir bilgisayar olarak sadece 500 gram daha ağırdı.
• Hafif olsun ama hızlı olsun istiyordum, Macbook Air Flash’ın Mac performansının da sayesinde HD videoları oynatırken başka da bir şey yapmama gerek olmadığını düşünüyordu. Bu yüzden daha hafif olan X301′i seçmedim.
• İşlemci hızı derken biraz teknik özelliklerine değineyim: T400S 4 GB RAM, P9400 seri numaralı 2.4 GHz işlemci ve 128 GB SSD ile geliyor. Ekran kartı bütünleşik ve 4500 serisi Intel chip en mükemmel oyun performansını sunmasa da masaüstü performansında oldukça başarılı.
• Mat ekranının çözünürlüğü 1440×900, bu da onun en önemli avantajlarından. Sınıfında daha yüksek çözünürlüklü bir ekran bilmediğimin de altını çizeyim.
• Son olarak da ideaPad değil de Thinkpad seçtim çünkü şu aşağıdaki video aklımı aldı:

Click here to view the embedded video.

Tamam bütün  bunları yapmayacağım ancak bir gün bilgisayarımı düşürdüğümde ya da üzerine su döküldüğünde ne yapacağımı şaşırma korkusundan kurtulmak, tahmin edebileceğiniz gibi büyük bir lüks.

Bütün bunların yanında Mac’ten bu tarafa geçişte işletim sistemi dışında aradığım şeyler yok değil:

• Multitouch beklediğim gibi çıkmadı, burada Apple’a hakkını vermek lazım.
• Klavye aydınlatmak için kullanılan Thinklight iş görüyorsa da arkadan aydınlatmalı klavyenin eksikliğini duyduğum oluyor.
• Pil ömrü gerçekten bir PC için uzun olsa da (tam şarjda 4 saatin üzerinde pil ömrü var) biraz da donanım-yazılım entegrasyonunun eksikliği sonucu bekleme (stand-by) halinde pil tüketimi çok fazla. Yine de bilgisayarı neredeyse hiç kapatmıyorum (shutdown) diyebilirim.

Özetle durum bundan ibaret. Artıları ve eksileri ile sınıf olarak aslında Macbook Pro sınıfında ancak ondan çok daha dayanıklı bir bilgisayarım var. Ancak bu yazının iki konusu olduğunu unutmadım: Lenovo T400S’ten yeterince bahsettikten sonra biraz da Mac’ten sonra Windows 7 nasıl bir yaşam sundu bana ona bakalım.

Mac’ten sonra Windows

Buraya kadar her şey güzeldi di mi? Bundan 2 sene evvel Macbook Air’ı ilk aldığım günlerde Tekno Sohbet’e Macbook Air incelemesi ile konuk olmuştum (hey gidi günler!) Mac OS X’in en önemli avantajı kuşkusuz yazılımın da donanımın da aynı üreticiden çıkmasıdır. Bu sayede pil ömründen performansa, kullanıcı arayüzünün donanıma etki etmesinden stabiliteye pek çok avantaja sahip Mac dünyası.

Ancak Mac dünyasında olmanın bazı dezavantajları da var, yok değil. Bunların başında her ne kadar işimi görecek bir yazılım bulmakta zorlanmadıysam da alışmak, doğru uygulamaları bulmak, onlarla yaşamaya başlamak biraz zamanımı almıştı.

Bu yazıdaki amacım Mac OS X’i Windows 7 ile kafa kafaya çarpıştırmak değil. O yüzden kısa kısa notlarla sizlere Windows’a dönüşümden bahsetmek istiyorum:

• Bir kere artık ofis işleriyle uğraşırken uyum sorunu yaşamıyorum. Pages ve Numbers kullanmak çok keyifli ancak bunları PC’de açabilmek mümkün olmadığından PDF’e çevirip dosyalarınızı göndermek zorunda kalmak, gönderdiğiniz dosyaları düzenlemek isteyenlere DOC ya da DOCX formatında dosya göndermeye kalkınca oluşan format hataları gibi sorunlarım yok. Bundan memnunum.
• Microsoft bir strateji olarak mı Office paketinde Mac sürümünde aynı kısayollar ve arayüzü sunmuyor bilemiyorum ancak Mac için Office’i eski bir Office canavarı olarak kullandığımda elim kolum bağlı hissediyordum, bu da bir son buldu. Umarım gelecek sürümlerde daha iyi olur uygulamalar.
• Mac kullanıcıları için kanımca vazgeçilmez özelliklerden biri Exposé’dir. Bunun ne olduğunu kısaca tarif edeyim: çeşitli kısayollar ile ekranınızdaki tüm pencerelere bakabilir, onları ekrandan kaldırabilir ve uygulamalar arasında hızlıca geçiş yapabilirsiniz. Bu özelliği çok yoğun kullandığımdan Switcher’ı bulana kadar biraz canım sıkıldı. Switcher Exposé’nin tüm fonksiyonlarını yerine getiremese de benim işimi gördü, sitesinden indirebilirsiniz.
• Kullanılabilirlik sorunlarımı ufak tefek pürüzlerle (doküman tabanlı arayüzden tekrar pencerelere adapte olmak da ayrı bir yazı konusu olsun) hallettikten sonra itiraf edeyim Windows 7 beni çok noktada şaşırttı. Performans olarak gerek bilgisayarın hızlı olması gerekse yapılan iyileştirmelerle müthiş hızlı çalıştığını söyleyebilirim.
• Hızın göreceli bir kavram olduğunu biliyorum, bu yüzden şöyle söyleyebilirim: Windows Search ile uygulama bulup çalıştırmak neredeyse Spotlight kadar hızlı. Bir belge ya da uygulama bulmakla uğraşmamak Windows XP’de de mümkünse de işletim sistemine gömülü bir yapı olması, hem de bunu Vista’nın aksine çok daha başarılı yapmasına sevindim.
• Yeni Denetim Masası (Control Panel) başta oldukça karışık geldi. Ne XP, ne Vista’ya benzemiyor. Hatta tüm öğelerin açılışta önünüze gelmiyor olması kafanızı karıştırabilir. Burada Windows Search alışkanlığı kazanmak faydalı oluyor, bir süre sonra her şeyi öğreniyorsunuz. Yine de riskli bir hareket.
• Bir diğer iyileştirme de Windows Explorer’da olmuş. Dosya gezgini günlerinden bu yana yapısını değiştirmeye çalışan Windows Explorer, bugün ilk bilgisayarını Windows 7 olarak almış birine eski deneyimden bambaşka bir yapı sunuyor. Pencerenin sol tarafına kısayollar ekleyebilmek Mac’te çok kullandığım bir özellikti. Windows Search’ün hemen sağ üst köşede kendine yer bulması da bir diğer Mac alışkanlığı. Eğer Windows XP’den geçiyor olsam bunlar olmadan nasıl yaşıyordum diyebilirdim.
• Hep iyi şeyler olmadı tabii Windows’ta. Örneğin kullandığım 32-bit sürümde sadece 3 GB RAM’im var gözüküyor. Her ne kadar paylaşımlı bir dizüstüm olsa da kurduğum 64 bit Ubuntu’da bu miktar gayet de 4 GB’a yakın bir miktar olduğundan Windows’un bunu ne yaptığı konusunda hiçbir fikrim yok, araştırmadım da maalesef.
• Mac’te çok sık kullandığım ve kısayolunu eskittiğim bir fonksiyon olan ekranın sadece belli bir kısmının ekran görüntüsünü yakalama özelliğinin başlarda çok eksikliğini hissettim. Tam da profesyonel bir ekran görüntüsü yakalama uygulaması aramaya başlarken Windows 7′nin çok da bilinmeyen Snipping Tool uygulamasını buldum. Bunu başlat menünüzden bulabilirsiniz. Bir diğer alternatif de eğer OneNote kuruluysa Windows+S kısayolu.
• Bir diğer canımı sıkan konu ise dosya işlemleri. Bir dosyayı bir başka yere kopyalarken Mac’te de yaşanan ve çok normal olan hızın düşmesi beklediğimiz bir durum. Ancak maalesef Windows 7′de bu tip basit işlemler dosyalardan birinin kopyalanmaması, hatta bu takılma durumunu İptal tuşuna basıp yok etmeye çalıştığınızda Windows Explorer’ın kilitlenmesine varacak düzeylerde sorunlu. Bunun sebebi nedir biri biliyorsa söylesin lütfen.
• Kafama takılan sorunlardan biri de güncellemelerin ardından bilgisayarı kapatıp açmak zorunluluğu. Bu yapıyı düzeltmek ellerindeyse de mimari seçimleri bunun önüne geçiyor anlaşılan, bu devirde artık restart isteyen bir bilgisayar olmaz… lütfen :)
• Bir de tüm taskbar yapısını değiştirmişler, artık ekranın sağ altında tonlarca ikon gözükmüyor. Bunun yerine açıyorsunuz bir düğmeye basıp, listelenen ikonlardan bir işlem yapıyorsunuz. Bu da bir yere kadar kabul edilebilir ancak sanırım uygulamaların hepsi bu özelliğe adapte olmadığından, sağ tuşla tıkladığınızda bazen tepki alamıyorsunuz. Bunlara bilgisayarınıza bağlı USB diskleri güvenli bir şekilde çıkamak için kullanılan ikon da dahil.
• Bir sorun da kablosuz ağ ayarlarımda ancak bundan Microsoft ne kadar sorumlu bilemiyorum. Lenovo bilgisayarların sağlıklı çalışmasını amaçlaya bir takım yazılımlar Lenovo ThinkPad serisinde yüklü geliyor. Bu paketin ismi ThinkVantage ve sürücü güncellemelerinden kablosuz ağ ve güç tüketim profillerine kadar pek çok özelliği yönetmenizi sağlıyor. Bu yüzden midir yoksa Windows’un kablosuz ağ ayarlarından mıdır bilmiyorum, iki farklı yerde aynı isimli ve aynı şifreli bir kablosuz ağa Mac’ten problemsiz bağlanabilirken Windows’ta bağlantı ayarlarıyla boğuşup duruyorum.
• Son olarak hazır yeri gelmişken bir de ThinkVantage paketinden bahsedeyim. Bu Lenovo ThinkPad ailesinin en iddialı özelliği ve sizi özellikle yazılım güncellemesi, sürücü güncellemesi gibi problemlerle uğraştırmamasıyla Windows deneyiminizi daha iyi bir hale getiriyor. Aralıklarla bu programı açıp yeni neler var diye baktığınızda ekran kartı sürücünüz sizin ruhunuz bile duymadan güncellenivermiş oluyor. Bu da Lenovo’nun artı hanesine bir çentik daha manasına geliyor.
• Windows 7′yi PC kullanıcılarına tavsiye ediyor muyum? Evet, şayet Windows kullanmak zorundaysanız bir an önce Windows 7′ye geçip alışmaya bakın zira artık XP tarzı arayüzden uzaklaşıyorlar ve kendinizi yabancı hissetmeniz an meselesi. Ancak Ubuntu gibi bir alternatif de olduğundan eğer bilgisayarınız bir lisansla gelmediyse lisansa para vermenizi gerçekten gerektiren bir şey yoksa Ubuntu, Mint veya bir benzeri ücretsiz ve açık işletim sistemlerine şans verin derim.

Şimdilerde iyice alıştığım bilgisayarım ve Windows 7 ile iyi geçiniyoruz. Ancak bu sonsuza dek Mac kullanmayacağım anlamına gelmesin, size de önereceğim gibi: bir işletim sistemi ya da markaya bağımlı kalmayın, tebdil-i mekanda ferahlık vardır ;)