Porad Kilka...

Jak przechytrzyć islamskich rewolucjonistów, nie zanudzając przy tym widza

2012-12-12T16:01:00.000+01:00

Na koniec listopada zaplanowano polską premierę najnowszego filmu Bena Afflecka Operacja Argo, akcja którego rozgrywa się w ogarniętym islamską rewolucją Iranie, w czasie słynnego kryzysu dyplomatycznego z 1979 r., spowodowanego uwięzieniem przez siły rewolucyjne 52 amerykańskich zakładników. Fabuła skupia się na operacji wydostania z Iranu sześciu pracowników amerykańskiej ambasady, którzy uniknęli pojmania ukrywając się w rezydencji kanadyjskiego ambasadora. Biorąc pod uwagę tematykę filmu, można było się spodziewać, że recenzenci i widzowie w USA potraktują go ulgowo. Kiedy więc za oceanem Operacja Argo zaczęła zbierać wyjątkowo pochlebne recenzje, pojawiły się głosy co bardziej podejrzliwych polskich kinomanów, twierdzących że film zawiera pewnie proamerykańską propagandę i inne treści przeznaczone wyłącznie dla amerykańskiego quasi-patrioty, i jako taki nie kwalifikuje się do oglądania przez wymagającego i obiektywnego europejskiego widza (nuta złośliwości zamierzona). Niniejszym śpieszę donieść, że podejrzenia te są absolutnie nieuzasadnione. ;)

Ben Affleck mówiąc o swoim filmie przyznał, że opierał się przede wszystkim na bardzo dobrym scenariuszu oraz doskonałej obsadzie aktorskiej (ciekaw jestem czy miał też na myśli siebie samego :)). Zacytował słowa wielkiego Johna Forda, który powiedział kiedyś że reżyseria to w 90% casting. Oglądając film trudno oprzeć się wrażeniu że jest to bardzo trafna uwaga. Aktorzy są tutaj naprawdę wyśmienici, poczynając od samego Afflecka, a na odtwórcach epizodycznych ról kończąc - wszyscy bez wyjątku wcielają się w swoje role z godną pozazdroszczenia maestrią. Już dawno nie widziałem filmu w którym cała obsada aktorska zasługiwałaby na tak wysokie oceny. Mam nadzieję, że Affleck, Cranston, Arkin i spółka zostaną docenieni w zbliżającym się sezonie nagród filmowych, ukoronowaniem którego będą przyszłoroczne Oskary. Scenariusz oparty jest na prawdziwych wydarzeniach, i opisuje tajną operację CIA, gdzie jako "przykrywkę" sfabrykowano historię ekipy filmowej składającej się z Kanadyjczyków, rzekomo szukającej lokacji do filmu SF pod tytułem "Argo". Ukrywający się Amerykanie mają udawać kanadyjskich filmowców, i korzystając z z fałszywych paszportów i wiz, wydostać się z Iranu. Do Teheranu udaje się pomysłodawca operacji, agent Tony Mendez (Ben Affleck). Zaczyna się wyścig z czasem.

Operacja Argo wyróżnia się nie tylko kunsztem aktorskim i ciekawym scenariuszem. Reżyseria stoi na równie wysokim poziomie. To samo można powiedzieć o fotografii, montażu, charakteryzacji, scenografii, czy chociażby wspaniałej ścieżce dźwiękowej. Założę się, że na planie tego filmu nawet kawa pita przez członków ekipy była wyjątkowo smaczna. :)

Affleck pokazał się się już w przeszłości z dobrej strony jako aktor, scenarzysta i reżyser. Sądzę że nie będzie przesadą stwierdzenie, iż w swoim najnowszym filmie przekracza on pewną granicę, i przekształca się na naszych oczach w twórcę wybitnego. Przede wszystkim nie uprawia demagogii - islamscy rewolucjoniści jawią się np. w jego filmie jako ludzie ziejący nienawiścią do USA, mający jednak ku temu uzasadnione powody. Reżyser pokazuje chaos i szaleństwo irańskiej rzeczywistości, ale równocześnie pokazuje nie mniej szalone i chaotyczne reakcje przeciętnego Amerykanina na zaistniałą sytuację. Pokazując tłum rewolucjonistów, kamera zatrzymuje się na twarzach, bardzo często kobiecych, emanujących złością i fanatyzmem, ale w filmie mamy też postać Iranki bezinteresownie chroniącej Amerykanów poszukiwanych przez irańskie władze (pod koniec filmu dowiadujemy się jakie będzie to miało dla niej konsekwencje). Scenariusz daje również Affleckowi okazję do podzielenia się z widzem swoją miłością do kinematografii oraz ludzi z nią związanych. W pewnym momencie odniosłem nawet wrażenie, że opisywana historia jest dla reżysera tylko pretekstem do pokazania nam w bardzo sympatyczny sposób amerykańskiego filmowego światka.

W rzeczywistości film jest pochwałą kompetencji, rzetelności i ducha współpracy. Główny bohater robi to co do niego należy, ryzykując przy tym własnym życiem, i nie ma zamiaru dać się nikomu zatrzymać, nieważne czy jest to Gwardia Rewolucyjna, krótkowzroczni polityczni przełożeni z Waszyngtonu, czy też sześcioro pracowników ambasady, których trzeba przekonywać(!) żeby dali się uratować. Ci ostatni, to typowy zbiór charakterów rodem z filmów katastroficznych. Mamy tutaj budzącego niechęć wiecznego malkontenta, egoistycznego cynika, jak i dwie diametralnie różne kobiece postacie (w jednej z ról, bardzo przeze mnie lubiana Clea DuVall). Reżyser nawet nie próbuje nas przekonywać że są oni jakoś specjalnie warci podejmowanego dla nich ryzyka. Przedstawia ich po prostu jako grupkę wystraszonych urzędników, bliskich stania się ofiarami politycznego konfliktu. Ich własny rząd jest gotów ich poświęcić w przypadku, gdyby niepowodzenie operacji miało nadszarpnąć wizerunek USA na arenie międzynarodowej, ale na szczęście dla siebie, mają po swojej stronie Tony'ego Mendeza.

Affleck popisuje się stonowaną kreacją, pokazując nam postać agenta CIA daleką od typowego wyobrażenia. W jego bohaterze nie ma nic z supermana rozdzielającego na prawo i lewo ciosy karate i kule z pistoletu, pokonującego bez niczyjej pomocy całą armię przeciwników. Mendez jest inteligentny, kompetentny i pełen determinacji, ale sam nie jest w stanie nic zdziałać - sukces może osiągnąć tylko w drodze kooperacji ze swoimi współpracownikami. Każdy musi bezbłędnie wykonać to, za co jest odpowiedzialny. Jeden drobny błąd czy niedopatrzenie, jedna nierozsądna decyzja, mogą spowodować zagrożenie życia wielu ludzi.

Jako reżyser, Affleck sprawnie żongluje elementami filmowego warsztatu, bardzo efektywnie dozując suspens przemieszany z humorem i niemal dokumentalnym przedstawianiem filmowej rzeczywistości. W kilku miejscach mruży do nas oko, wyraźnie zaznaczając użycie kilku podręcznikowych metod budowania napięcia w filmie. Według mnie, jego największym sukcesem jest to, że udaje mu się emocjonalnie zaangażować widza, wzbudzając u niego ogromną sympatię do głównego bohatera. Tony Mendez przestaje być w naszych oczach agentem CIA, i staje się sympatycznym facetem w szarym prochowcu, który po prostu chce się wywiązać z zadania którego się podjął.

Operacja Argo jest wyśmienitym filmem, obejrzenie którego powinno sprawić przyjemność większości kinomanów. Ja z pewnością do tej większości się zaliczam.

"Argo fuck yourself!" :-)
****
P.K.

Łatwy Koniec S.A.

2012-10-09T09:35:00.001+02:00

Na portalu Gazety Wyborczej pojawił się list domniemanej czytelniczki borykającej się z trudnościami życiowymi. 28 lat, samotna, mieszka na prowincji, brak pracy i perspektyw, niezamożni rodzice-renciści, jednym słowem - tragedia. Mam nadzieję że przynajmniej jest zdrowa, chociaż z treści listu wynika że mieszka w niedogrzanych pomieszczeniach, tak że wkrótce można się u niej spodziewać schorzeń reumatycznych albo zapalenia płuc. Nie rozumiem tylko o co tej pani chodzi, i na co jeszcze czeka. Jeśli uważa że jej sytuacja jest beznadziejna, to jest to tylko dowód egoizmu i absolutnego braku wyobraźni. Gdyby tylko widziała dalej niż koniec własnego nosa, dostrzegłaby ludzi z prawdziwymi problemami. Nie zdziwiłbym się również, gdyby okazało się że wszyscy ci, którzy jej zdaniem poprzez nepotyzm odebrali jej pracę, okazali się bardziej od niej kompetentni. Może uważa że rząd o nią nie zadbał? Ja widzę tylko jeden sposób w który rząd mógłby jej pomóc.

Zdecydowanie, samobójstwo jest w przypadku Czytelniczki B. najlepszym rozwiązaniem. Sam jestem zrozpaczony tym, jak się moje życie potoczyło, i chętnie bym się zabił, ale niestety powstrzymuje mnie połączenie absolutnego braku wiedzy i umiejętności w tej dziedzinie, z moją bujną wyobraźnią. I tak, za każdym razem gdy zabieram się za zakończenie swojego marnego żywota, rodzą się u mnie wątpliwości natury moralno-technicznej. Czy sznurek wytrzyma? Czy czwarte piętro to wystarczająco wysoko żeby z powodzeniem wykonać skok "na główkę"? Czy rzucając się pod pociąg, nie spowoduję u maszynisty traumy?

Dlatego też proponuję stworzyć rządowy program pod nazwą Łatwy Koniec. W ramach tego programu, przy każdym szpitalu powinna powstać samoobsługowa i samofinansująca się jednostka umożliwiająca każdemu szybkie i bezbolesne samobójstwo. Ciało delikwenta używane byłoby na pokrycie kosztów usługi. Co lepsze kawałki na przeszczepy, a reszta na karmę dla psów albo wypełniacze do wędlin. Tym samym zachowane byłyby zasady nowoczesnej gospodarki (nie mylić ze społeczną gospodarką rynkową). Polska mogłaby stać się popularnym celem podróży dla mniej zamożnych samobójców z całej Europy, których nie stać na szwajcarskie Kliniki Śmierci.

A Czytelniczka B. mogłaby łatwo rozwiązać swój problem.
****
P.K.

Jak oglądać live BBC i ITV w Polsce

2012-10-04T14:53:00.001+02:00

Jedna z najprostszych metod dostępu do BBC iPlayer, to instalacja aplikacji Expat Shield (darmowej wersji). Program jest bardzo inwazyjny jeśli chodzi o reklamy, ale nie jest to problem którego nie "wyleczy" AdBlock. Oczywiście darmowa wersja ma się nijak do dobrych płatnych usług, ale do oglądania BBC i ITV raczej nam wystarczy. Nawet w porze największej oglądalności odtwarzanie jest prawie zawsze płynne. Nie zapominajmy też, że mamy tutaj do czynienia z internetową transmisją "na żywo" wszystkich kanałów publicznej telewizji, a nie tylko z oglądaniem filmików na iPlayer.

Ze strony producenta pobieramy plik przy pomocy którego ściągnięty zostanie instalator. Instalator wersji 2.25, użyty u mnie na Windows 7 64bit, znajdziecie również tutaj. Odznaczamy opcję instalacji paska do przeglądarki internetowej:

Uruchomiając się, aplikacja otwiera nowe okno w IE lub waszej domyślnej przeglądarce, informując o procesie łączenia:

Po uzyskaniu połączenia możemy zamknąć używane przez program okno (lub kartę), i korzystać normalnie z naszej przeglądarki. Jeśli używamy np. AdBlocka to nie zauważymy żadnych "skutków ubocznych", inaczej Expat Shield pokazuje swój baner reklamowy powyżej każdej wyświetlanej strony. Przy rozłączaniu, AnchorFree powiadamia nas że ich aplikacja już nie będzie nas chronić, i że teraz nasze "ciasteczka" będą wystawione na publiczny widok :-)

Instalator "po cichu" dodaje wtyczki do IE oraz Firefoksa. W przypadku tego drugiego, dodatek w ogóle się nie instaluje, co jednak nie przeszkadza później w poprawnym działaniu aplikacji (przynajmniej jeśli chodzi o łączenie się z internetem poprzez proxy). Oczywiście bez wtyczki nie ma mowy o żadnej specjalnej ochronie przeglądarki:

W IE, działająca wtyczka daje np. możliwość tymczasowej blokady "szpiegowania" przez Google:

Po pierwszym uruchomieniu możemy odznaczyć opcję uruchomiania aplikacji razem z Windows:

Poprzez serwery AnchorFree bezproblemowo łączymy się z BBC i ITV, a nawet jeśli raz na jakiś czas zostanie nam przydzielony zbanowany adres IP, wystarczy się ponownie połączyć (nie dotyczy to w ogóle BBC, tylko ITV, a i to bardzo rzadko). Warto również pamiętać że np. ruch aplikacji BitTorrent itp., bedzie w trakcie sesji Expat Shield zablokowany. Niestety, ale żeby szybko i anonimowo ściągać torrenty, trzeba wysupłać 50-100 dolarów rocznie na porządną usługę VPN.
****
P.K.

Jak oglądać Hulu i korzystać ze Spotify w Polsce

2012-10-03T17:14:00.001+02:00

Spotify, Pandora, CWTV czy Hulu to tylko niektóre serwisy do których dostęp poza granicami USA jest ograniczony. Aby z nich swobodnie korzystać przebywając w Polsce, trzeba korzystać z serwisów proxy. Darmowe, ogólnodostępne bramki do tego celu się niestety nie nadają. Należy wykupić płatną usługę, lub próbować darmowych narzędzi, takich jak np. Tor W przypadku tego drugiego, nie wszystkie strony będą działać, a szybkość transferu danych będzie zbyt niska. Istnieje jednak darmowy program dający użytkownikowi amerykański adres IP i prędkości rzędu 2,5-3Mbps, zapewniające dosyć wysoki komfort przy oglądaniu wideo, przeglądaniu stron, czy korzystaniu z serwisów muzycznych.
Tym programem jest stary, dobry (choć nie zawsze) AOL Desktop. Do naszych celów użyjemy wersji 9.7, sprawdzonej przeze mnie na Windows 7 64bit, która powinna również działać na Windows 8. Plik znajdziemy również tutaj i tutaj.

AOL Desktop przy normalnych ustawieniach nie działa jako proxy, dlatego po zainstalowaniu ustawienia te zmienimy, i dopiero wtedy uzyskamy pożądany rezultat.
Zaczniemy od instalacji. Należy odznaczyć wszystkie domyślne opcje:

Musimy utworzyć nowe konto:

Wybieramy darmową opcję :)

Wprowadzamy nasze dane. Wybrany przez nas człon adresu mailowego będzie naszym loginem:

Danych ciąg dalszy. Wpisujemy jakikolwiek amerykański Zip code, np. 10000

Po utworzeniu konta zostaniemy automatycznie zalogowani. Musimy się wylogować:

Na pojawiającej się planszy wybieramy Connect Options:

Następnie klikamy w Advanced Broadband Settings:

Tutaj wybieramy Add a Broadband profile:

Wpisujemy nazwę profilu, np. US IP:

Teraz najważniejsze. Z listy Connection Type wybieramy Home Network i zapisujemy.

Zamykamy program AOL Desktop - do łączenia będziemy używali dialera. Za każdym razem gdy będziemy chcieli połączyć się z Internetem poprzez AOL, używać będziemy menu ikony w pasku systemowym, wybierając Start AOL Dialer:

Najpierw łączymy się przy użyciu oryginalnego profilu Broadband:

Następnie rozłączamy się przy pomocy menu ikony paska systemowego, wybierając Disconnect from Dialer, i łączymy się ponownie (Connect with Dialer), tym razem przy użyciu utworzonego przez nas profilu US IP:

Na stronie http://whatismyipaddress.com/ możemy teraz sprawdzić nasz adres IP.

I to by było na tyle. :-)

---------------------------
Kilka uwag:
---------------------------

Nie zapominajcie o dwukrotnym łączeniu (łączenie Broadband-rozłączenie-łączenie US IP)
Jeśli nie można połączyć się bezpośrednio przy pomocy dialera, można uruchomić aplikację AOL Desktop, i łączyć się przy jej pomocy (dwukrotne łączenie, tak jak w przypadku dialera)
Podczas pierwszego uruchomienia można zezwolić na ustanowienie domyślnego dialera, ale wtedy trzeba zmienić ustawienia w IE:

Tak wyglądają u mnie dostępne sieci (AOL Dialer ustanowiony jako domyślny dialer):

AOL rozłączone:

AOL połączone:

Nie uaktualniajcie aplikacji:

Aplikacje AOL są znane z tego, że nie zawsze działają jak należy. Czasami może być potrzebne ponowne uruchomienie systemu żeby zadziałały.
Jeśli łączycie się poprzez główną aplikację, nie zamykajcie jej, gdyż automatycznie spowoduje to rozłączenie z serwerem AOL.

****
P.K.

Jak pomagać w zmniejszaniu szumu informacyjnego

2012-09-27T00:37:00.000+02:00

Ile razy, szukając czegoś w internecie, trafiacie na strony tylko pozornie związane z interesującym was tematem, w rzeczywistości jednak oferujące informacje niesprawdzone, niekompletne, lub po prostu nieprawdziwe? Młodzi i starzy, blogerzy-amatorzy i dziennikarze "poważnych" portali - użytkownicy internetu ochoczo przykładają rękę do powiększania szumu informacyjnego, który jest dzisiaj największą bolączką światowej sieci. Internet ze źródła wiedzy coraz szybciej przekształca się w źródło dezinformacji.

Zapytaj na forum jak zabrać się za naprawę silnika, a otrzymasz bezużyteczne odpowiedzi od osób nie potrafiących oleju w samochodzie wymienić. Zapytaj jak zarobić ciasto na chleb, a pospieszy ci z "pomocą" osobnik który nie wie jak drożdże wyglądają. Zaczyna się prowadząca donikąd wymiana zdań, często zniechęcająca osoby które mogłyby pomóc w rozwiązaniu problemu. Bardzo często są to oczywiście zachowania powodowane dobrymi chęciami (tymi od piekielnego bruku). Niestety połączenie dobrych chęci i ignorancji jest niezmiernie szkodliwe. Prawie tak szkodliwe jak niechlujstwo co poniektórych zawodowych dziennikarzy(n). Czy wynika to z braku kompetencji, czy z warunków pracy (jeśli młodego redaktora zmusza się do napisania 20 artykułów dziennie, to trudno spodziewać się po nim rzetelności), internetowe portale pełne są błędów, przekłamań i niesprawdzonych wiadomości.

Samo narzekanie nic jednak nie da, musimy pomagać w inny sposób. Zacznijmy od powtarzania tylko tych informacji, których jesteśmy pewni. Nieważne czy jest to porada prawna, czy przepis na kanapkę z pomidorem - wiedza musi wynikać z osobistych doświadczeń. Ale to nie wszystko. Musimy być również wobec samych siebie bardziej krytyczni.
To, że żona nas pochwaliła za przygotowane przez nas śniadanie, o niczym jeszcze nie świadczy. Jeśli jednak dziesięć innych kobiet przyznaje, że parzymy wspaniałą kawę, a nasza jajecznica jest boska, to umieszczenie przepisu w internecie jest w pełni uzasadnione.
To, że pomogliśmy 10 osobom napisać CV, używając do tego Libre Office, nie czyni z nas ekspertów w temacie pakietów oprogramowania biurowego. Jeśli jednak każda z wymienionych wyżej 10 osób została przyjęta do pracy, upoważnia nas to do wyrażania opinii na temat pisania dobrego CV.
I niech to będzie opinia, a nie "Jedyna Słuszna Opinia".
****
P.K.