belki bir parça tavuk kızartabilirsin, ama sıçratmadan. hiç becerememişsindir biliyorum bulaştırmadan bir işin üstesinden gelmeyi.

görüntüsüne aldanmamalı sülün gibi hanımların, yağız delikanlıların. yoksa gördüğün gibi aç kalıyoruz. puding için erken biraz.. çok katlı pastalarda buluşmak dileğiyle…

portlak.com tum haklari corapta saklidir.

o kadar keyiflilerdiki, imreniyordum. babamın taşın altını yoklayarak bilek bu diye bağırması için o an herşeyimi verebilirdim. belki sağlam bir bileği vardırda biz bilmiyoruzdur diye geçirirdim içimden ve tıpkı arkadaşlarımın babaları gibi hızlı hızlı taş toplamasını izleyeceğim günü beklerdim. 

ama bizimkiler istikrarlı çıktı, okeye bulaşmadılar. bu arada bende izleye izleye büyüdüm, koca adam oldum. arada bir okey oynuyorum, balkon aklıma geliyor. fanta falan söylüyorum yada masanın kenarında büyüdüklerini izlediğim arkadaşlarımı merak ediyorum.

portlak.com tum haklari corapta saklidir.

kedilerin mamalarını verdim, biraz süt ekledim ve karpuzu ikiye bölüp buzdolabına koydum soğuması için. daha yatmaya çok vardı nede olsa karnımız kıyılırdı, atıştırırız diye düşünmüştüm. mutfaktan ayrılmamın arasından iki dakika geçmeden sabahtan beri tuttuğum çişim aklıma geldi ve tuvalete doğru hız kazanarak ilerledim. kapıda karşılaştık, birşeyler söylememi bekler gibiydi. ama ilk önce huysuzluğumun nedeni sandığım atık suyumu (daha sonra çişimi olarak bahsedeceğiz) dökmem gerekiyordu. yol istedim, vermedi. sağa gider gibi yapıp sola uzandım, yemedi. rakip oldukça çevikti. geniş omuzları, benimkinden daha ince beli ve çevik kolları sayesinde yolu tamamen kapatmış, bir ordu ile gel der gibi gülümsüyordu. son gücümle pes etmeksizin bacaklarının arasından geçmeyi denedim ve kolları kadar çevik bacakları olduğunu fark ettim. kafamı bacaklarının arasına sıkıştırmış konuşacak mısın? diye soruyordu. zekamı kullanmanın vakti gelmişti. evet ama buradan konuşamam, konuşsamda ağzım balık ağzı gibi olduğundan ne dediğim anlaşılmaz dedim. planım işliyordu, kafamı yavaşça serbest bıraktı, bende fırsat bilip kendimi ileri ittim. bu sefer boyundan yakalamıştı ve daha  pis sıkıyordu. konuşmamakta direnen ben daha fazla dayanamayacaktım. çişim vaaaaaaar! diye bağırdım. sonra halimize baktık ve ayı gibi gülüştük. ben her ne kadar güldürme işiycem şimdi desemde, kendi kendini gıdıklayan bir adam gibi duramadım ve azcık kaçırdım. bunu gülerek söyledim ve dahada gülmeye başladık. ben çişimi tamamen yapmışlığımın, o’da nasıl bir adamla beraber olduğunun farkına varınca birden durakladık..

bütün yaşadıklarımız gözümün önünden geçti, eminim onunda geçmiştir ve onunkileri izlemek isterdim o an çünkü utanmam mı yoksa dahada ağzımı ayırarak mı gülmem gerekiyordu bilemedim. o’da bilemedi ne yapacağını galiba ki baya bi oturduk. dolaptaki karpuz aklıma geldi ve getirmesini istedim. itiraz etmemesi hoşuma gitti ve gidişatın iyi olduğunu biraz gösterdi. karpuzu olduğu gibi alıp gelmesi beni çok şaşırtmıştı. yere koyduktan sonra ince parmaklı elini içine daldırdı ve koca bir lokmayı ağzına götürdü. vay anasını dedim. sonraki hareket beni daha da şaşırtmıştı; çekirdeği püiirt diye yere tükürdü. bende daldırdım elimi ve bir lokmayı suyunu akıta akıta kendime doğru çektim. çekirdeğini aynen gördüğüm gibi yere tükürdüm. koca karpuzun yarısı bitmişti ve birşey söylemeden kalktı gitti.

göz mesafesi kadar uzaklıktan oralar ve üzerindekiler sabaha temizlenecek dedi. bende hiç itiraz etmedim. kaç yaşında adam oynarken altına işeyip üstüne elleriyle karpuz yemiş ve çekirdeklerini yere tükürmüştü. denileni yapmaktan başka bir çare yoktu.

portlak.com tum haklari corapta saklidir.

teyze sigara istiyor ve kasiyer vikeroy dediğinde anlamayıp tekrar soruyor. teyze vikeroy vikeroy salak mı ne aaa diyerek bize bakıyor ve ben yüzümü ekşittiğimi hatırlıyorum. kasiyer mavi bir paket çıkarıyor ve kadın yine basıyor çığlığı tam salak bu aaa kırmızı vikeroy kırmızıııı! her insanın yapacağı gibi arkasında utanıp sıkılıyoruz fakat elden birşey gelmez, bu teyze onlardan: kasiyer düşmanı kır saçlı viceroy içen teyzeler. bi dikkat edin bunlardan baya var.

portlak.com tum haklari corapta saklidir.

gece girdiğim bakkala önce içtiğim sigaradan olup olmadığını sordum, sonrada parasını bırakıp paketi cebime attım. tam çıkarken arkamdan seslendi: dur bakalım, nereye?  mahalleye yeni taşındığımızı anlatmaya çalıştıysamda benim ilk görüşte çay sandığım plastik bardaktaki içeceğin şarap olduğunu anlamayacak kadar yeşilaycı değildim. anlaşılan mahallemizin bakkalı (çabuk ısınırım) ve onun kafası başka marketlerde beyin sote olarak kendini pazarlamaktaydı ve bana düşen bir an önce orayı terk etmekti..

fakat herşey filmlerdeki gibi kolay değil. bakkal sardırdı, yaşını, tokatlılığını, fevkalade gençlik anıları olduğunu, alkolü aslında çok almadığını ondan böyle göt olduğunu falan anlatmaya koyuldu. ben bu arada cebimdeki sigaradan bir tane çıkartıp yakmıştım bile. anlaşılan bakkalımız bir müddet belki bir başka müşteri gelinceye kadar beni orada tutacaktı. camdan para basıyordur ulan dediğim bakkalın sinek avlayacağı tuttu ve kimse ne geldi ne de kapıdan göründü. saat o kadar geç olmuştu ki evdekiler merak edip polisi arasalar keşke diyordum. 

ve o anda, bakkala girdikten sonra yeniden çeki düzen verdiğim hayallerim gerçek oldu; bir müşteri gelmişti. ama gelenin hayallerimi kırık leblebi diye kalan şarapla bir yiyeceğini nerden bilebilirdim ki? yaklaşık 2 saat olmuştu ve anılar o kadar hızlanmıştı yaşanılmıştı ki, biri eğer bakkalı ve sonradan katılan komşusunu dışarıdan izlese hareketlere anlam veremez ve 911′i arardı. evet 911′i arardı çünkü hareketler çok kafa karıştırıcıydı, bizim 155 bunu çözemezdi. bir ara sesleri dinlemeyip konserve ve turşuların olduğu bölümü izlemeye koyulmuştum ki bir el gözlerimin önünde belirdi ve bir bardak vardı. yeni bir şişe açılmış banada ikram ediliyordu plastik bardağımda.. sohbet dayanılmaz bir hal aldı ve komşumuz türklerin kızılderili olduğunu türkler kızılderelidir  gibi bir karıştırma ile öne attı. çok bilmiş bakkal yok ordunun dereleri dedi ve o an alkolünde etkisiyle tartışma çıktı. vay efendim ben derili demiştim nereye çektin, sen benimle dalga mı geçiyorsun? püüü.. sonra komşuyu dışladık bakkal efendi ile. ikimiz kaldık ve 3. saati tamamladık. her dakika başı ne zaman kapatıyorsunuz? sorun olmuyor mu polis falan? kepenkler gece gece yorar be abi adamı gibi laflar atıyordum ama bakkal efendi aldırmıyordu. 

ve şişe bitti. yavaşça ayaklandı, kapıya geldi. o kadar içmiştiki kapıya tutunduğu gibi kaldı. çok merak ettiğim kepenkleri ben çektim, bakkalı evine götürdüm, komşuyu kapısının önünden kaldırıp merdivene yasladım ve eve geldim. sigarayı bakkalda unutmuştum. sabah yine gittim ve bakkal kaş göz yaparak arkaya çekti aman yeğenim kimseye söyleme dedi.. gece alkolün dibine vuran, tokat’ta bütün hoppala hanımları götüren, askerde komutanları döven, arabayı kaydırarak seni seviyorum yazan bizim bakkal bildiğin kılıbıktı ve kasada duran yarım porsiyon karısından korkuyordu. o günden sonra ne alkol teklif edebildi nede sohbet. al para ver sigara, arada birde ekmek alıp şaşırttım onu.

olay sahicidir, yiyorsa gidin bakkala sorun.

portlak.com tum haklari corapta saklidir.

 
bizim okur zeki olduğundan hemen bildi bu arkadaşları yeni çalışmaları “ah anam lahanam“.

eveet onlar! sütü seven kamyoncu, bana kitap al ve esmeralda:

portlak.com tum haklari corapta saklidir.

her yıl ramazan ayında aynı şey oluyor; kahvehaneye alışıyorum. avrupa yakası’nın ilgili bölümünü izleyenler bilirler, burhan altıntop rastgele bir kahveye girer ve içeride kendinden birşeyler bulur, mekandan bir türlü ayrılamaz. aynı durum banada oluyor sanırım, iskambil kağıtları, okey takımları ve acı çay ramazan ayında beni içeriye davet ediyor, gelmezsen darılırım diyede üstü kapalı tehditler gönderiyor gibi. 

buradan aklıma şu geldi; zamanında bir işe atılmadan evvel belirli yaş gruplarına ve tarz sahiplerine potansiyel müşteri gözü ile bakardık. yani kafe açma planı yaptığımız anlarda öğrenciler, kitapçı açma planlarımızı masaya koyduğumuzda biraz daha okur yazar kesim gibi.. o anda aklıma gelen o oldu, bizim boyalı saçlı kahveci acaba kahveyi açmadan önce bir köşede otururken benimde arkamdan aha la potansiyel müşteri bak bu adamlar  demiş midir, dememiş midir? hayır eğer demişse gidip elinden öpmek istiyorum, isabetli bir atış olmuş. en azından benimkilerden daha isabetli olmuş.

onu bunu bırak, kendimde birşeyin potansiyelini hissedebiliyorum valla artık. kahve mahve, ramazanda muhabbet oluyor arkadaş..

portlak.com tum haklari corapta saklidir.

falancanın filanca ile kudurmalarının, sevişmelerinin, yetişmelerinin sırayla anlatıldığı yoğun okul anılı bir akşam. birbirimizi tanımasak sıraları karıştırıp olayda kahramanlık rolüne ortak olacağız. hepimiz crayola boyaların yenip yenmeyeceğini tartışarak büyümüşüz işte, ne gerek vardı bu kadar kompleksli halleri kabullenmeye, saman çöplerinden sigaralarımızı tütünlemeye?  illa ruhlarımızda işkence izlerine mi rastlanmalı? aşk denen namussuz namuslunun karartısında oynadığımız rus ruletinin son partisini hiç oynamamış saymalıyız galiba..

ne kadar sayıklasakta duyuramayacağımız kalınlıkta ses tonuna sahip olmamız onları hiç rahatsız etmiyor gibi. onlar dediysem yabancı değiller; hepimizin sevgilileri, dostları, tavla eşleri.

sezerciğe anne ben piç miyim? diye sorduran sorumsuz babanın “onu bunu bırak en çokta ne koydu biliyor musun?” diye başlayıp anlatabileceği milyon derdi vardır beta aşamasındaki insanın sınandığı, stabile geçeceği yer için harıl harıl çalışması gereken şu dünyada.

portlak.com tum haklari corapta saklidir.

siz eskilerini izlemekten sıkılırmısınız bilmem ama ben hiiiiç sıkılmıyorum, tekrarlarını bile aynı hevesle izleyebiliyorum bu dizinin. yeni bölümleri yine her perşembe saat 20.00′da cnbc-e ekranlarında olacak. bonuslarını buradan veriyoruz:

simpsons duvar kağıtları (1024×768)

portlak.com tum haklari corapta saklidir.

asıl olay bundan sonrası..

Bölüm 1: Büyük patlamaya geri sayım başladı

Bölüm 2: Kainatın büyük sırrı çözülecek mi?

Bölüm 3: Uzmanlar büyük patlama ve sonuçlarını anlatıyor

Bölüm 4: Büyük patlama deneyi ve sonuçları tartışılıyor

bilim adamlarının bir kısmı haklıysa bu son post, haklı değilse onlarla ilgili birşeylerde içimizden geçiririz.

Atlas deneyi tanıtım videosu

Bu da hürriyet sitesinde sansasyon yaratan sazlı sözlü tanıtım videosu:

portlak.com tum haklari corapta saklidir.

rss’cilerde eminim görmek isterler

yorumlayıp, beklediklerinizi yazarsanız ekleme/çıkarma yapabilirim.

webkit altyapısını kullanan tarayıcılarda üstteki anne bak ben ne yaptım menüsü arada bir tıklanamaz duruma geliyor. çözecek gibiyim: hadi bakalım koç!

portlak.com tum haklari corapta saklidir.

18 yaşına kadar okunduğu an, o hanım kızımız için ömrünün bittiği, tüm sırrının çözüldüğü, kelebek misali kanatlarındaki tozların ellendiği andır.

kilitli ve ipli iki modeli olan bu günlüklerin kilitli modellerinde standart bir anahtar ve kilit kullanılır. ortaokul dönemlerinde bu kilide uygun anahtar kardeşin veya yakın bir kız arkadaşınkinden ele geçirilir ve zaten tüm sınıfın kilitleri aynı olduğundan öğle tatilinde seçilen kurbanın günlüğü anıra anıra sınıfa okunur. aşk ve ihtiras dolu sayfaların okunduğu an günlük sahibi hanımkızımız sınıfa gelir ve olanları anlamamış ayağına yatar. herneyse 2-3 gün sürekli ağlamaya bırakılan bu kız arkadaş 4. gün ufak bir özürle sınıfa geri kazandırılır fakat onun için çok şey değişmiştir. aslında büyümenin sırrı budur. ahmetler, selimler, kağanlar açar bu günlükleri okur, kızlarda büyür..

evet o kızlar büyüdüler ve yine günlüklerini tutuyorlar. bu sefer geneli halka ve okunmaya açık, üstün özgüven gerektiren yorumlarla dolu! sanki o zamanlarda yapılanlara inat al işte oku ben neyim, aşkımda burada, ihtirasım da üç nokta ile biten cümlelerimde süzülüyor  der gibiler. erkeklere göre daha başarılılar; en azından teknoloji ve internete alternatif konulardaki tüm boşluğu onlar dolduruyorlar.

intikam alacakları hissi beni çok korkutuyor, facebook hesabımı kapattım. birgün bütün kızlar toplanırsa ilk yapacakları şey erkeklerin bloglarına saldırmak veya iç kodları (source) açığa sunmak olacak gibi. affedin kızlar. o anahtarları yeminle yuttuk biz.

kurtulamadığınız alışkanlığınız: o zamanda günlüklerinizde olduğu gibi çiçekler böcekler.. piyuuu..

hadiii! now playing:  tokat sarması.mp3

portlak.com tum haklari corapta saklidir.

büyük bir kargaşa var şehirde. ankara ankara olalı daha böylesini ne duydu nede gördü. sabırlar taştı, kokun yayıldı heryere. insanlar bu duruma alışmış görünüyorlarki aldırmadan haldır haldır işlerine  devam ediyorlar. trafikte karman çorman; bıraktığın bu dalgınlık dalgası yüzünden olacak. ama gördüğünüz gibi yan şerit şıkır şıkır işliyor, acaip değil mi?   
 
sıcaklığın mevsim normallerinin üstüne çıkması kimilerine göre küresel ısınma, benim yorumum gidişinden sonra çöken bun kütlelerinin etkisidir.   şahsi fikrim bu olayın ertesinde başka diyarlara göç etmektir. fakat ne vakit birinden fikir almak için özenle yaptığım topitoptan mikrofonu uzatsam git kardeşim ramazan ramazan diyorlar. bu ramazan kanalının spikerleri iyi korkutmuş halkı demek ki kimsecikler serlerini ve sırlarını döktürüvermiyor.

iki elinin baş ve işaret parmağını kare şeklinde birleştirip, kamerasıyla yılmadan peşimden koşan mahalleden fevzi bile bu duruma şaşırmış vaziyette. biz bu şehirde kendimizi kısılmış gibi hissediyoruz ve hala kurtarılmayı bekliyoruz. yetkililer bu duruma kayıtsız kalmamalı! gelsinler kaydolsunlar, aramıza alalım onlarıda. fevzi izine ayrılacak gibiymiş. okey masalarını ve heyecan dolu sucuklu mangal partilerini fevzi bi anlatıversin size.  

gelişine günler kala halk geceleri sokaklarda lastiklerla dev ateşler yakıyor. halk dediğim yabancı değil, bizim mahallenin çocukları, fevzi, ben falan..

kağan wayne, ankara’dan bildirdi.

portlak.com tum haklari corapta saklidir.

güneşlikler isimlerini benimsemiş olmalıki güneşi bu kadar içeriye alabiliyorlar. onlardaki bu kabullenmişliği henüz ben kabullenemediğimden tüm perdeler, güneşlikler çekiliyken bile evde güneş gözlüğüyle geziyorum. hem dışarıda takamayanlardan olmamın verdiği hevesi gideriyorum, hem ara sıra akan yaşların üzerine kara bir kapak kondurmuş oluyorum. pencereyi açarken kendime mukayyet olmaya çalışıyorum ki biliyorum şu zamanlarda pencereyi ve kapıyı karıştırabilirim.

büyük hayaller ve umutlar peşinde koşuşturmamı anlatan rüya stüdyomuz tilkinin bakır sıçtığı yerlerde. hansel ve gratel bile arasalar bulamazlar..

ve başkasının rüyasına 2. planda kalan oyuncu olarak katılıyorum;hasır şapka ve dar kotla.

kopyasını almadığım/alamadığım hayallerim, rüyalarım, mutluluklarım kısa sürede kontrol altına alınması beklenen bir yangında kül olup gidiyor.

portlak.com tum haklari corapta saklidir.

amerikan filmlerinden alışkın olduğumuz, dünyaya inselerde pek umurumuzda olmayacak, nede olsa sıcak suya ıslayınca bozulduğunu bildiğimiz cyborglar (sibernetik organizmalar) gelişiyor ve televizyonlar, bilişim dergileri bangır bangır bağırıyor. fakat az öncede bahsettiğim gibi çözümünü bildiğimiz için bu robot efendilerin hassas kollarının boya yapması, çiğ yumurtayı alması, merdiven çıkması bizi çokta korkutmuyor.

farzedelimki yarın milyonlarca cyborg yaratıcısı insana karşı bir direniş başlatacak ve bu direnişin merkezi Türkiye olacak (amerika bu seferlik dev dalgalarla baş etmeye çalışsın, yapacak birşey yok).

terminatör serisinin ilk bölümünden hatırlayalım; dünyaya çıplak iniyorlar. ve yine Türk yapımı GORA’yı hatırlayalım; köylümüz uzaylıyı affetmiyor. evet Türkiye’ye ilk indiklerinde o sibernetik bilinçlerinin altında derin yaralara neden olacak bir taciz  ve fermuarı sıyırmış binlerce öz sayborg onları bekliyor.

bu ilk karmaşadan sonra şehirlerdeki trafik, sokakların ve mahallelerin düzensizliği nedeniyle ne aradıklarını bulabilirler nede vakte dayalı işlere girişebilirler. kıvrak haraketler yapacak, öyle sağdan soldan atlayacak binaları, köprüleri buralarda bulamazsınız cyborg abiler! hey yavrum hey!

gelelim silah edinme kısmına. Türkiye’de silah edinmek çok kolay fakat dolandırılmazlarsa. Ellerinden paralarını alıp sen bekle abi geliyom hemen malı getircem depodan diyen, şapkalı, orta yaşlı abimiz cyborg’un yaratanını tekrar hatırlaması gerektiğini anlatır.

ikinci ihtimal; cyborglar kadın olarak ülkemize gelebilir! eyvahlar olsun eğer öyle bir durum olursa! direnmenin hiç lüzumu yok.

ve onları bekleyen en büyük tehlike, günümüzde logar kapağı, telefon teli ve hatta köprüleri çalıp satan demir-bakır savaşçıları.

cyborg efendi! sen sen ol bildiğin yere in! Türkiye senin ele geçirebileceğin toprak değil!

portlak.com tum haklari corapta saklidir.