O co pytać pracodawcę w czasie rozmowy o pracę na busach

Moim pierwszym pytaniem to rodzaj umowy, gdy jesteś na umowie o pracę, masz wszystkie przysługujące Ci udogodnienia, jak chorobowe, jak urlop, jak wypadkowe, jak składki emerytalne, i tak dalej. Jeśli zaś pracodawca proponuje Ci umowę zlecenie, to jesteś zwykłym wołem do pracy, bez jakichkolwiek praw.

Poszukując Raju - przewodnik budżetowego podróżnika

Busiarz po Europie - wypadek w pracy

noreply@blogger.com (Tomasz Dobrowolski) — Thu, 17 Feb 2022 12:16:00 +0000

Wypadek w pracy - Busiarz po Europie.

Wypadek w pracy - busiarz po Europie.

Złamałem nogę w Czechach - zarys sytuacji.

Miał być artykuł o pierwszym wyjeździe w trasę, a tu minęło pół roku i nic nie napisałem. Działo się w tej pierwszej trasie tak dużo, że nie sposób było wyciągnąć aparatu, a co dopiero o napisaniu kilku słów. Moja pierwsza trasa miała być tygodniowym wypadem - Austria i Czechy. W ostatnim dniu ładowałem się w Czechach, by z towarem wrócić już do Polski i do domku. Cała ta sytuacja była dziwna. Po załadowaniu auta, okazało się, że auto zostało przeładowane, tak dość solidnie, wyjaśniłem to z punktem ładunkowym i jakże się okazało, że był błąd na fakturze. Tak wszystko działo się szybkiej atmosferze, firma nie znalazła bałwana, który zabrałby wszystko naraz - trzeba było ściągnąć połowę towaru z auta. Zapiąłem towar pasami i ześlizgnąłem się z paki samochodu jakoś tak niefortunnie, że spadłem na posadzkę, łamiąc przy tym nogę. Leżąc na ziemi pamiętam widok wystającej kości, uwierzcie mi, wolałbym jej nie widzieć na wierzchu. Wyjąłem telefon z kieszeni spodni, pierwszy telefon wykonałem do żony - kochanie złamałem nogę, zadzwonię jak coś więcej będzie wiadome, drugi telefon do szefa - Marcin, spadłem z paki, złamałem nogę, karetka w drodze. Szczerze mówiąc, to chyba mój organizm wygenerował na tyle adrenaliny, że nie czułem żadnego bólu. Owszem próbowałem podnieść lekko nogę, ale jak spostrzegłem, że stopa bezwładnie opada, trzymając się jedynie na skórze, to zaniechałem dalszych prób. Sprawdziłem tylko czy mogę poruszyć palcem u nogi, taka myśl mnie przeszła, czy ścięgna i nerwy całe, palec na szczęście się poruszył w bucie.

Przyjazd karetki

Karetka przyjechała bardzo szybko, medycy podeszli do mnie, popatrzyli i pokręcili głowami. Nie wyglądało to najlepiej. Postanowili by rozciąć buta i skarpetkę, oraz odkroić nogawkę spodni. Samo ściągnięcie buta pamiętam - było bolesne. Usztywnili mi stopę taką szyną stabilizacyjną i przenieśli mnie na nosze, a następnie do karetki. Z tego wszystkiego wszystkie żyły mi się pochowały, także wkłuto się dopiero za siódmym podejściem. W karetce dopiero dopadły mnie takie jakby drgawki z zimna, choć był to sierpień. Udało mi się jeszcze dogadać z kimś z firmy, żeby z auta wyciągnąć kilka najważniejszych rzeczy, podać klucze, by auto przestawili w bezpieczne miejsce. Karetką do szpitala jechało się około 20 min.

Szpital w Czechach

Gdy dojechaliśmy do szpitala, pierwszym pytaniem było, czy jestem ubezpieczony, oraz numer ubezpieczenia, jak by to było ważniejsze od mojej nogi. Ubezpieczony byłem, ale na numer się czeka miesiąc czasu, a ja miałem wypadek dnia 5. Dobrze, że język czeski jest na tyle podobny do naszego ojczystego, że jakoś się dogadałem. Ku mojemu zdziwieniu, w szpitalu czeskim, 70 km za Pilznem, pracował polski pielęgniarz, który jak się okazało jest też szpitalnym księdzem. Co za zbieg okoliczności. W szpitalu na dzień dobry zrobiono mi kilka zdjęć, lekarz naciągnął nogę by kość się schowała, oraz jednym szwem zaszył dziurę. Obłożył gazikami i powiedział, że jutro operacja. Pięknie pomyślałem. Nie zdawałem sobie sprawy z tego, jak źle to wyglądało. Dostałem kroplówek kilka i odwieźli mnie do sali. Sala była dwu łóżkowa, byłem sam, na szczęście przy oknie. Telewizor na ścianie, pilot, bez żadnych monet, czy żetonów, toaleta z prysznicem w pokoju. Emocji wiele jak na jeden wieczór. W jednej krótkiej chwili, może cały świat planów się zawalić. Tej nocy nie zmrużyłem oka, nie chodziło o ból, bo prawie go nie odczuwałem, jedynie ten mętlik myśli, co będzie dalej.

Pierwsza operacja

Następnego dnia zaczął się ruch o 6 rano, pierw salowe - poranna higiena, zmiana pościeli. Jak się okazało pościel zmieniali codziennie rano, a w szpitalu przeleżałem równiutki miesiąc. O 8 wizyta lekarzy, taka grupa z ordynatorem, krótka rozmowa, dobrze że lekarze i ordynator dobrze mówili po angielsku. Operacje przygotowują na południe, teraz seria badań. Pierw zabrano mnie na tomograf, później do lekarza od serca, skoro operacja to i narkoza, trzeba sprawdzić EKG i wywiad. Z EKG prosto na sale operacyjną. Jak się dowiedziałem po operacji, ściągali do mnie chirurga z Pragi, jakiegoś specjalistę od trudnych złamań, jak szukałem w Internecie zaliczał się do pierwszej trójki najlepszych chirurgów w Czechach. Operacja trwała trzy godziny. Dostałem blokadę w kręgosłup, a na sali zostałem uśpiony. Z najnieprzyjemniejszych odczuć w czasie operacji to przebudzenie się podczas niej. Dosłownie odzyskałem świadomość podczas operacji, po prawej mojej stronie monitor z rentgenem, hałas wkrętarki i drżenie i szarpanie nogi, na ekranie widać jak wiertło przewierca kość. Trwało to chwilkę, jak tylko zobaczyli, że mam otwarte oczy i ruszam głową, to od razu mnie uśpili dalej, jednak na same wspomnienie, wolał bym tego nie widzieć. Po całej operacji ocknąłem się w chwili jak zaczęli ściągać te wszystkie materiały, co mnie odgradzały od chirurgów. Okazało się, że dostałem zespolenie zewnętrzne.

Wygląd nogi po pierwszej operacji

Oj jakie to nieprzyjemne, widzieć jakieś pręty wystające z nogi, połączone śrubami, taka konstrukcja. Już byłem w pełni świadomy zawijania nogi w bandaż, odwożenia do sali. Po kilku chwilach, podłączono mnie do nowych kroplówek, antybiotyk i przeciwbólowe. Przez cały czas jedna pielęgniarka była na sali, zmieniały się, ale cały czas do późnego wieczora ktoś przy mnie był. Na początku sobie myślałem, że może jakieś inne traktowanie obcokrajowca, ale jednak tak jest u nich, kiedy miałem sąsiada na sali to po operacji było tak samo, ktoś cały czas czuwał nad nim. Przypomniał mi się obraz, jak mój tata miał operację i żeby mama mogła przy nim być przez pierwszą noc jako że jest pielęgniarką, musiała zapłacić dwieście złotych. Tego wieczoru dostałem herbatę i lekką kolację. Dobra dieta w szpitalu, dostawałem bardzo dużo serów, sałaty i ogórków, urozmaicone i smaczne. W nocy też nie mogłem za bardzo spać, czułem takie ściąganie w nodze, musiałem ją trzymać wyżej, niewygodnie, poza tym zawsze śpię na boku, a tu trzeba się było wyspać na plecach, ciężka noc. Na szczęście jakoś ta noc przeleciała szybko, jeszcze w nocy kilka razy zaglądała pielęgniarka, a to zmierzyć ciśnienie, a to temperaturę, a to zmienić kroplówkę, o 6 już salowe z pomocą do porannej higieny, zmiana pościeli, obchód lekarzy, wywiady, śniadanko i tak do 10 zleciało. Dużo rozmawiałem z Jingke, z rodzicami. Chyba bardziej ja ich uspokajałem, niż oni mnie wspierali. Co się stało, się nie odstanie, a w jednej chwili wszystko stanęło do góry nogami.

Zmiany opatrunków odbywały się przed obchodem, a czasem sam ordynator sprawdzał i kazał odwijać by samemu spojrzeć jak się wszystko goi.

Zakażenie

Po kilku dniach od operacji, na ranie z której wyszła kość pojawiła się infekcja. To taki żółty bąbel z płynem. Tego dnia pobrano mi krew do badania, z jakimi bakteriami mamy do czynienia i jaki antybiotyk trzeba podać. Myślę, że reakcja była natychmiastowa. Dostałem nowe kroplówki na trzy dni. Co dwa dni zmieniali mi wenflon, kroplówki które dostawałem były bardzo gęste i śmierdzące, ale pomagały, bo sama infekcja cofnęła się po trzech dniach. Opatrunki zmieniali mi dwa razy dziennie, a chirurg, który mnie operował przybywał z Pragi co trzy dni. Sam odwijał bandaże i sprawdzał, jak to wszystko się goi, patrząc na zdjęcia kontrolne i wyniki badań. I tak minęło dwa tygodnie od pierwszej operacji.

W oczekiwaniu na drugą operację

Te dwa tygodnie mijały dość szybko, powstała taka swego rodzaju rutyna. W nocy kilka razy pobudka na sprawdzanie ciśnienia, temperatury, o 6 rano higiena, zmiana prześcieradła, obchód lekarzy, zmiana opatrunków, śniadanko. Za drzwiami od mojego pokoju znajdował się automat z przepyszną kawą, która kosztowała całe 15 koron, a i pielęgniarki często przynosiły mi kawkę ze swojej kawiarki z przepiękną pianką.

Taką kawusię przynosiły mi pielęgniarki.

Na parterze znajdował się taki mały sklepik, gdzie mogłem sobie kupować wodę mineralną, czy jakąś słodką bułkę by sobie uzupełniać cukier :) W tym okresie bardzo zaprzyjaźniłem się z księdzem, który odwiedzał mnie dość często. Jak się okazało to Czesi wcale nie są tacy katolicy, jak myślałem. Na kilka tysięcy mieszkańców w niedziele na sumę przychodziło 20 osób. By móc się utrzymać na parafii, po prostu musiał iść do pracy i tak właśnie został pielęgniarzem. Dzięki temu miałem polskie towarzystwo i pomoc czasami w tłumaczeniu. Jak lekarze i chirurdzy dobrze mówili po angielsku, tak personel ni w ząb.

Kilka dni po operacji odwiedził mnie też mój szef z rzeczami, które zabrał od żony i rodziców. Bardzo to było miłe z jego strony, poza tym często dzwonił, dopytywał się, załatwiał wszystkie papiery które były potrzebne. Tak samo też dzwoniły do mnie dziewczyny spedytorki, Naprawdę czułem się pewnie, wiedząc, że jest wiele obcych mi osób dobrze mi życzących.

Dostałem " ambonkę " do poruszania się, to taka konstrukcja na czterech kółkach z uchwytami na ręce i podparciem na łokcie.

" Ambonka " dzięki której mogłem się poruszać.

Dzięki " ambonce " mogłem sobie doczłapać do sklepiku, zakupić kawę w automacie i wyjść sobie przed szpital, pooddychać świeżym powietrzem. Z okna szpitalnego miałem ładny widok na wschód i zachód Słońca, oraz w nocy często świecił mi Księżyc.

Wschód Słońca ze szpitalnego okna.

Rehabilitacja była przynajmniej wesoła. Przychodziły do mnie dwie panie, które przyniosły mi kule i uczyły mnie jak się skacze na jednej nodze, uczyły mnie chodzić po schodach. W ramach praktyki skakania chodziliśmy co dziennie do sklepiku na kawę, śmiejąc się całą drogę, często zastanawiając się co znaczy jakieś słowo, które było dwuznaczne :) W tym czasie zaprzyjaźniłem się z wieloma osobami z personelu, oraz pacjentami, którzy często odwiedzali mnie na kawę, często skakałem z nimi na ławeczkę przed szpital. Jakoś ten czas leciał.

Ławeczka przed szpitalem.

Miałem taki patent na prysznic, pakowałem nogę w worek i szczelnie ją owijałem taśmą, aby woda nie dostała się do środka, a do prysznica wkładałem krzesełko. Takim sposobem mogłem spokojnie się wykąpać, jeśli chodzi o mycie twarzy i ząbki to patentem było podstawienie krzesełka przy zlewie, tak sobie mogłem klęknąć lewą nogą na krzesełku a prawą stałem obok. Inaczej stanie tylko na jednej nodze stawało się niemożliwe dłużej niż kilka minut. Natomiast drogę do łazienki pokonywałem używając " ambonki ", kule raz mi się poślizgnęły na mokrej podłodze i prawie się wywróciłem.

W tym czasie miałem też fajnych sąsiadów, z którymi uśmiałem się bardzo. Szczególnie pamiętam jednego kawalarza. Przyszedł do szpitala z wyrostkiem, a samo przyjęcie go na oddział już było komediowe. Na pytanie pielęgniarki, czy jest na coś uczulony - w odpowiedzi padło, że na ciężką pracę, a na pytanie - czy przyjmuje jakieś leki - odpowiedzią było - jedno piwo dziennie. Wydaje mi się, że Czesi są weseli i często się uśmiechają, nie odczułem żadnej nieprzychylności co do mojej osoby. Wspomnieć muszę o jeszcze jednym sąsiedzie, który trafił do szpitala po fikołku na rowerze. Starszy gość poobdzierany cały. Cały czas narzekał, że wszystko go boli, pił wodę przez słomkę i cały czas wołał pielęgniarkę, aby podała mu coś na boleści. Tak było do czasu, gdy odwiedziła go żona, w momencie pojawienia się jej w drzwiach, starszy pan stał się największym siłaczem na ziemi, mówiąc do żony, że nic mu nie jest, nic go nie boli, że nie wie po co w ogóle trafił do tego szpitala, ustawiając przy tym żonę do pionu. Jak tylko wyszła, pierwsze co zrobił starszy pan, to wezwał pielęgniarkę, by podała mu środki przeciwbólowe, mając przy tym minę jak by zaraz miał ducha z bólu wyzionąć.

Był też fajny pacjent z pokoju obok, z którym dość się zaprzyjaźniłem. Jego problemem był woreczek żółciowy, w szpitalu spędził kilka dni. Po opuszczeniu szpitala przychodził mnie odwiedzać. Całkiem dobrze mówił po Polsku, miał żonę Polkę.

Gdy infekcja się cofnęła, operacja która się odkładała w czasie, w końcu miała mieć miejsce.

Druga operacja

Przygotowania do drugiej operacji rozpoczęły się dzień wcześniej, podłączeniem mnie pod kroplówkę, oraz zakazem picia i jedzenia od dwudziestej trzeciej. Rankiem dodatkowe badania, pobrana krew i następna butla do żyły. Na salę zabrano mnie około 13, o ile dobrze pamiętam. Tym razem było troszkę inaczej, najpierw podano mi blokadę w kręgosłup, a dopiero mnie uśpili. Uwierzcie mi to bardzo dziwne uczucie, nieprzyjemne, gdy czujecie jak drętwieją wam nogi i tracicie w nich czucie. Samo nakłucie w kręgosłup jest bezbolesne. Druga operacja trwała też około trzech godzin. W obietnicy miałem usunięcie tej konstrukcji, która bardzo przeszkadzała, już nie wspominając ile razy zahaczyłem palcami prawej nogi o te pręty, czasem budziłem się w nocy z bólu prawego małego palca, którym kopnąłem w konstrukcję.

Tak samo jak wcześniej, obudzili mnie jeszcze w trakcie gipsowania nogi, jeszcze na sali operacyjnej. Moim oczom ukazała się noga bez konstrukcji, jaka ulga. Gdy przewieźli mnie do mojego pokoju, przyszedł chirurg, informując mnie, że operacja udana, jestem bogatszy o dwie blachy i szesnaście śrubek. Teraz czeka mnie długa rehabilitacja.

Tego wieczoru nie zdołałem usnąć z bólu, pomimo kroplówek z antybiotykiem i środkami na boleści. Czułem takie ściąganie, jak by nie moja noga od kolana w dół. Miałem takie uczucie, jak by sama bezwiednie się poruszała, jak by skurcze, naprawdę dziwne i nieprzyjemne uczucie. Zasnąłem dopiero po śniadaniu następnego dnia. Gdy obudziłem się na obiad, te nieprzyjemne uczucia przestały mnie nawiedzać.

Dochodzenie do siebie po operacji

Gips musiał być rozkrojony do zmiany opatrunków i takim to sposobem miałem taką muszelkę na nodze, owiniętą bandażem elastycznym. Poruszanie stało się wygodniejsze, już nie kopałem się w tą konstrukcję. Minusem tego było tylko waga gipsu, konstrukcja była lżejsza. Po tej drugiej operacji zaczęła mi bardziej puchnąc stopa. Wcześniej jak miałem konstrukcję, to gdy opuściłem nogę, to po prostu kapało mi z pięty, gdzie był ten wystający pręt. Potrafiłem dość sporo nakapać w czasie samego jedzenia obiadu, teraz gdy nie było żadnej dziury, te płyny po prostu zbierały się pod skórą. Stopę miałem prawie dwa razy większą od prawej. Na trzeci dzień już było dobrze, na tyle dobrze, że wieczorem oglądając film, w przerwie na reklamy po prostu wstałem z łóżka i prawie się wywróciłem. Nic mnie nie zabolało, jedyne co to jak bym stanął na piłce, przechyliłem się i dobrze, że złapałem się łóżka. Sąsiad się wystraszył, krzyknął - co ty robisz, a ja zbladłem, ze strachu że coś się tam mogło poruszyć. " Skoczyłem " z " ambonką " na korytarz blady jak ściana, mówię pielęgniarce, że stanąłem na nodze. W chwili był u mnie lekarz, mówiąc że nic się powinno stać, bo gips i blachy, ale rano zleci kontrolne zdjęcie RTG. Tak jak powiedział tak się i stało, już o siódmej rano zabrali mnie na zdjęcie, tak by na obchód lekarzy wszystko było wyjaśnione. Naprawdę opieka i podejście do pacjenta w Czechach jest na wysokim poziomie. Na czwarty dzień od drugiej operacji przestałem potrzebować jakichkolwiek leków na boleści, a czas w szpitalu zaczął mi się bardzo dłużyć. Pogoda zaczęła się pogarszać, często padało, jedyną rozrywką były odwiedziny księdza, czy jakiegoś pacjenta. Wtedy zawsze przynosili mi dobrą kawę z kawiarni, ta z automatu bardzo mi się znudziła, dobra była, jednak miała taki specyficzny smak automatu kawowego. Taka świeża aromatyczna z kawiarni to jak święta dla mnie. Coraz lepiej poruszałem się też o kulach, już nie musiałem zabierać wszędzie " ambonki ". Czas mijał a ja czułem się coraz lepiej, w szpitalu spędziłem równiutki miesiąc. W następnym artykule opiszę wam mój powrót do Polski, oraz pierwsze zderzenie się inną rzeczywistością.

Tu jeszcze wielkie podziękowania dla księdza Wojciecha.

Duże kwiaty w donicach, było ich w szpitalu wiele.

Busiarz po Europie - gdzie i jak szukać pracy jako kierowca

noreply@blogger.com (Tomasz Dobrowolski) — Wed, 13 Oct 2021 11:14:00 +0000

Nauczysz się idealnie parkować.

Busiarz po Europie - szukanie pracy.

Od jakiegoś czasu, chodziło mi po głowie znalezienie pracy, jako kierowca. Tak nosiłem się z zamiarem, oglądałem filmy na YouTube, czytałem blogi i fora, coraz bardziej podobała mi się praca jako kierowca międzynarodowy do 3.5 tony. Powiem Wam, że znalezienie dobrej pracy, to pogranicze cudu. Ile telefonów wykonałem, ilu " szefów Januszków " spotkałem na swojej drodze, to jedynie historia Google wie. Ale jak to powiadają, do cierpliwych świat należy, udało się. Mój nowy " szef " to Marcin. Już po kilku chwilach rozmowy, wiedziałem że współpraca będzie udana. Ale chciałbym tu z wami porozmawiać, o tej pracy, o tym jak i gdzie jej szukać, oraz na co zwrócić uwagę w czasie rozmowy z przyszłym szefem.

Plusy i minusy pracy kierowcy międzynarodowego.

Jak każda praca ma swoje plusy i minusy. To jest do indywidualnej oceny każdego z was, jedni są samotnikami, inni potrzebują ciągłego stymulowania interakcjami z ludźmi, jedni mają rodziny, inni mieszkają sami, bądź z rodzicami i szukają odskoczni. Jednak jest kilka aspektów na które musisz zwrócić uwagę.

Będziesz w pracy przez dwa - trzy tygodnie, a czasem nawet cztery tygodnie, wszystkie Twoje znajomości staną się telefoniczne, bądź po jakimś czasie po prostu zanikną. Jeśli jesteś szczęściarzem i urodziło Ci się właśnie dziecko, to zapomni jak wygląda tata. Twoim nowym domem będzie samochód, a dom w którym dotychczas mieszkasz, będzie jak hotel.
Będziesz zmuszony przebywać sam ze sobą przez cały okres wyjazdu. Fakt, zatrzymasz się na parkingu, załadujesz się i rozładujesz, czasem wstąpisz do restauracji, ale większość czasu będziesz sam ze sobą.
W większości sytuacji na drodze będziesz zdany wyłącznie na siebie.
Dzięki tej pracy odwiedzisz miejsca w Europie, o których nigdy byś nie śnił je zobaczyć. W krótkim czasie odwiedzisz kilka krajów, a szczególnie miejsca nieturystyczne, unikalne krajobrazy.
Będziesz zdany na ciągłe różnice pogody - jednego dnia będziesz w słonecznej Hiszpanii, a za kilka dni w deszczowej Holandii. Co za tym idzie o przeziębienie nie trudno.
Poznasz wielu interesujących ludzi, którzy będą Cię inspirować do odwiedzenia ciekawych miejsc.
Przez całą trasę będziesz zdany na publiczne toalety i prysznice. O higienę trzeba dbać, a czasem prysznic był w takim stanie, że bardziej bym się wybrudził, niż umył.
Pralka to skarb - a nie zawsze będziesz miał czas na to by z niej skorzystać, a jak będziesz miał czas to z reguły nie ma jej w okolicy.

Może starczy tych rozpisek. Jak wspomniałem to czysto indywidualna sprawa. Na swoim przykładzie wiem, że dla mnie to przygoda i chęć zobaczenia jak najwięcej. Po prostu płacą mi za zwiedzanie świata. To, że jest tyle ograniczeń, przywykłem. Wiele razy będziecie w przepięknym miejscu, które aż się prosi by je odkryć, zrobić choć kilka zdjęć, a czasu będzie mieli tyle, że nie zdołacie wyciągnąć aparatu, bo czas goni. Takie są uroki tej pracy, za to poznacie wszystkie parkingi przy autostradach, jak wieczorem będziecie szukać wolnego miejsca na nocleg :)

Gdzie i jak szukać pracy na busach

Pracy głównie szukałem przez OLX na terenie Krakowa, przez ponad miesiąc, więc cierpliwości. Znalazłem kilka ciekawych ogłoszeń z Katowic, jednak po chwili rozmowy, wychodziły jakieś dziwne niedomówienia, że to umowa zlecenie, że bez doświadczenia to 150 zł dniówki, że praca minimum na 3 tygodnie i 5 dni wolnego - jako umowa zlecenie. Wielu umawiało się na konkretną godzinę, że oddzwonią i nigdy nie zadzwonili, a jeszcze inni szukali kierowcy na już, ale jadą na wakacje i wrócą za miesiąc. Jeden swoim wyglądem dał dużo do myślenia, tak się zastanawiałem gdzie leży haczyk, bo ów pracodawca wyglądał jak największy cwaniak na świecie i tylko czekał, aż znajdzie naiwnego na transport narkotyków, lub czegoś zakazanego. Uwierzcie mi, straciłem dużo czasu, zanim znalazłem konkretnego Gościa, który mówi jak jest i nie owijał w bawełnę. Takie podstawowe pytanie, odłącznie nocowania we Francji i już wielu pracodawców kręciło, część nawet mówiła, że nie ma problemu jak gdzieś znajdę parking na zadupiu.

Tutaj może powiem wam o co pytać przyszłego pracodawcę, bo dzięki odpowiednim pytaniom, będziecie mieli jakieś rozeznanie, jak by ewentualnie wyglądała Twoja przyszła praca.

Moim pierwszym pytaniem to rodzaj umowy, gdy jesteś na umowie o pracę, masz wszystkie przysługujące Ci udogodnienia, jak chorobowe, jak urlop, jak wypadkowe, jak składki emerytalne, i tak dalej. Jeśli zaś pracodawca proponuje Ci umowę zlecenie, to jesteś zwykłym wołem do pracy, bez jakichkolwiek praw. Zaś praca na własną działalność... odradzam, dojdą Ci wszystkie obostrzenia działalności, podatki, ubezpieczenia, regulacje i moim zdaniem nie warta skórka za wyprawkę. Jeśli miałbym zakładać działalność, to wolałbym samemu sobie ogarniać pracę, niż być wykorzystany przez kogoś. Takie moje zdanie, może się mylę, poprawcie mnie.
Jak będziesz podróżował, czyli czy pracodawca będzie oszczędzał na wszystkim, czy będziesz mógł spokojnie jechać autostradami zaoszczędzając czas dla siebie. Jeśli przez najbliższe nam Czechy masz jechać drogami bocznymi, bo nie ma pieniędzy na winietkę, to daruj sobie. Średnio czasowo razy dwa i zmęczenie razy dziesięć. Nie wspominam tu o innych krajach, wygląda to podobnie. Wyobraź sobie trasę do Sycylii landem.
Nocleg we Francji, zresztą nie tylko, ale na busie problematyczna jest Francja, surowe kary za spanie w kabinie, częste kontrole. Więc jak pracodawca mówi wam, że nie ma hoteli, to wiedzcie że będziecie jechać od szczała, lub ryzykować na dziko, czego nie polecam.

A więc znalazłem moją wyśnioną pracę. Umówiliśmy się na pierwszy wyjazd, po załatwieniu wszystkich formalności. Lekarz, okulista, badania psychotechniczne, pokrywane przez pracodawcę. Tak wspomnę ile to kosztuje, a więc lekarz z medycyny pracy, wraz z okulistą 200 zł, psycho testy 150 zł. Wszystko udało się załatwić w czwartek i piątek. Szpital lokalny niestety wziął 50 zł za okulistę, ale niestety najbliższy wolny termin, był za kilka dni, szkoda, że nie dało się tego dowiedzieć przed płatnością, wydane pieniążki na darmo, bo niestety nie da się już ich odzyskać. Tak dla przyszłych pokoleń chcących załatwić sobie badania w medycynie pracy, polecam nie udawanie się do państwowych ośrodków, terminy i podejście do klienta ma wiele do życzenia.

Ostateczne ustalenia z " szefem " Marcinem - dniówka na początek, dodaję praca bez doświadczenia, 230 zł, do tego, ustalone iż jak będzie wszystko dobrze, to podniesiemy. Auto peugeot dobrze wyposażony, prawie wszystko sprawne ( jak się później okazało, termostat, silnik był niedogrzany ), z 2018 roku, jedyne czego brakowało to nawigacji, ale o tym dalej. Umowa o pracę podpisana.

Moim założeniem było pojeździć kilka miesięcy w trasach, poznać wszystko od wewnątrz i spróbować swoich sił jako spedytor. Z takim planem przygotowywałem się do pierwszego wyjazdu.

Busiarz po Europie - co zabrać w pierwszą trasę ?

noreply@blogger.com (Tomasz Dobrowolski) — Mon, 11 Oct 2021 09:10:00 +0000

Busiarz po Europie - Peugeot

Busiarz po Europie, to taki pomysł, na który wpadłem mając dużo czasu przebywając na zwolnieniu lekarskim. Pomyślałem, że może się wielu osobom przydać taki przewodnik nowego kierowcy. Zanim rozpocząłem swoją pracę, przeszukałem naprawdę wiele w Internecie informacji, oraz rozmawiałem z wieloma kierowcami, napotkanymi na parkingach, jak szukać dobrej oferty pracy, na co zwrócić uwagę w rozmowie z pracodawcą, jakie pytania zadawać, oraz co najważniejsze, jak przygotować się do takiej pierwszej trasy. Mam nadzieję, że uda mi się pomóc tym wszystkim zainteresowanym tematem, oraz pomogę rozwiać ten mętlik jaki się rodzi, czytając wiele artykułów, mówiących o tym samym w różny sposób. A więc wypunktuję wam wszystko co musicie wiedzieć o pracy kierowcy busa po Europie.

Busiarz po Europie - co zabrać w pierwszą trasę.

Co zabrać w pierwszą trasę, to odwieczne pytanie zaczynających tą pracę. Ile ja się oczytałem, ile forów przeczytałem, ile filmów na YouTube obejrzałem ( polecam kanał RoadVlog ) i coraz większy mętlik w głowie miałem. Postaram się zrobić taki przewodnik, dla chcących rozpocząć tą pracę.

Dokument podróży - To co najczęściej się zapomina, to najbardziej oczywiste. Musisz mieć ze sobą dowód osobisty, jeśli będziesz opuszczał strefę Schengen, musisz zabrać paszport z przynajmniej 6 miesięczną ważnością.
Ubezpieczenie - europejska karta ubezpieczenia zdrowotnego !!! według przepisów, oczekiwanie na kartę to około miesiąca. Oczywiste jest, że jeśli ktoś was zatrudni, to nie będzie czekał miesiąca, zanim wyśle Cię w trasę. Ale sam numer ubezpieczenia można dostać już po kilku dniach. Jest to bardzo ważne, byście mogli uniknąć wszystkich irytujących sytuacji, gdy zdarzy wam się wypadek. Uwierzcie mi wiem co mówię - przeczytacie w dalszej części bloga moją historię.
Dokumenty samochodu - dowód rejestracyjny, ubezpieczenie, wszelkie potrzebne numery telefonów, jak assistance, czy zgłoszenia szkody. Ponad to przetłumaczoną na angielski umowę leasingową, jeśli nasz samochód jest w leasingu.
Umowa o pracę - ważne jest by zabrać swoją umowę o pracę, jako że przekraczamy granicę w czasie pandemii, a jak wiadomo, ruch na niektórych przejściach jest wstrzymany dla transportu prywatnego, to mając umowę o pracę traktują nas jako przewoźnika.
Potrzebne do pracy - kask, kamizelka odblaskowa, buty zbrojone, okulary przeciwsłoneczne.
Narzędzia - komplet żarówek, bezpieczniki zapasowe, klucze do zmiany koła, podnośnik, trójkąt ostrzegawczy, śrubokręty, podstawowe klucze, nasadki. Gaśnice, jedna mała w kabinie, druga 2 Kg na pace. Latarka, ładowarki do telefonu, najlepiej mieć dwa komplety. Pamiętajcie, by mieć w aucie na wyposażeniu pasy zabezpieczające, narożniki, małą składaną drabinkę ( pasy plandeki muszą być zapięte od samej góry do samego dołu - chyba że masz 2 m wzrostu :) ). Do tego pamiętaj o miotle i szufelce i workach na śmieci.
Nawigacja - jeśli posiadasz dedykowaną nawigację, pamiętaj by ją uaktualnić. Jeżeli będziesz korzystał z telefonu, najlepiej by był to osobny telefon, tylko do nawigacji. Wyobraź sobie, że jedziesz w centrum miasta i masz gdzieś skręcić, a w tym właśnie czasie ktoś do Ciebie dzwoni i nie wiesz gdzie skręcić. Pamiętaj też o dobrym uchwycie na telefon, wiele dróg ma wiele do życzenia ( np. Czechy ), dziur jest wszędzie pełno, więc lepiej by Twój telefon nie trząsł się, lub nie daj co spadał, czy odklejał się od szyby.
Video rejestrator - pamiętaj, że w Austrii jest on nielegalny i mandat morze wynieść nawet 50 tyś złotych, w Belgii można nagrywać tylko na użytek własny. We Francji nie może być ekranu, lub musi on być wyłączony. W Niemczech za publikację filmu z nagrania grozi kara do 30 tyś euro. W Luksemburgu nagrywanie na drogach publicznych jest zakazane.
Apteczka - pamiętaj, że w wielu krajach jest ona obowiązkowa. Bardziej pomyśl o sobie, zapakuj swoje leki, te które ciągle zażywasz, oraz te potrzebne na podróż. Przecież wyjedziesz w trasę na kilka - kilkanaście dni. Weź ze sobą coś przeciwbólowego, coś na rozwolnienie, czy w drugą stronę na przeczyszczenie. Przydaje się bardzo w drodze coś na alergię, czy to od jedzenia, czy wysypka na skórze. Na dezynfekowanie skaleczeń, wodę utlenioną, spirytus salicylowy. Bandaż, plastry i tym podobne.
Sprzęt kuchenny - tu może powiem o tych najważniejszych, wedle upodobania. Jedziesz w trasę na kilka tygodni, a żołądek masz tylko jeden. Uwierz mi, nie dasz rady odżywiać się tylko w drodze. Te wszystkie restauracje z serii " fast " nie są zdrowe, kebabami zabijesz głód, ale flaki po kilku takich dniach będą Cię gniotły. Więc coś do gotowania - mała kuchenka na katusze, nie może być w kabinie, a butla od 3 kg jest traktowana jako materiał niebezpieczny. Z reguły wszystkie busy mają skrzynki na zewnątrz, Ja u siebie miałem trzy - w jednej trzymałem pasy i narożniki, w drugiej kuchenkę i zapasowe katusze, a trzecia na buty robocze. Poza kuchenką weź garczek, do zagotowania wody, coś w czym ugotujesz makaron, ziemniaki, czy ryż. Patelnia mała na jajecznice, czy schabowego. Polecam dwa kubki termo, jeden do kawy, drugi do herbaty. Zagotujecie wodę, zalejecie kawusię i herbatkę, możecie jechać, nie tracicie czasu na stawanie i gotowanie wody, a tym bardziej pieniążki na ich zakup. Będziesz jeździł najczęściej autostradami, gdzie wszystko jest najdroższe, a jak będziesz jechał wioskami - to nie będziesz miał czasu na postoje - uwierz mi. Z czegoś trzeba jeść - najlepsza jest taka większa miska - i zjesz zupę i drugie, weź dwie - jedna zawsze się przyda do przygotowania potrawy, a wiedz że nie będziesz biegał z talerzykiem do umycia na parkingu, tylko zabierzesz naraz wszystko. Sztućce i nóż - pamiętaj nie taki tasak kuchenny - bo niebezpieczne narzędzie - ale taki 10 cm do wszystkiego się nada.
Prowiant - wszystkiego nie zabierzesz, ale zawsze część ze sobą weź. Przede wszystkim suchy prowiant, który się nie psuje - makaron, ryż, kaszę, przyprawy te oczywiste, jak pieprz i sól, oraz te do doprawiania potraw - bazylia, tymianek, majeranek, oregano, papryka i tym podobne. W markecie zrobiłem zapasu na długo za kilkadziesiąt zł. A gdzie będziesz szukał w euro przepłacał. Ja zabrałem ze sobą kilka jajek ugotowanych na twardo, oraz upieczone pałki z kurczaka, na dwa dni masz gotowanie z głowy. Kilka puszek sardynek też zabawi Cię w trudnych czasach. Pieczywo zawsze kupisz gdzieś po drodze, a i tak spleśnieje na trzeci dzień. Owoce !!! jabłka nie myte wytrzymają kilka tygodni, jak nie wystawisz ich na słońce. Konserwy mięsne, zawsze pomogą, ale nie przesadzaj - nie jest to za zdrowe. WODA - i ta do picia i ta do mycia. W pierwszą trasę proponuję zgrzewkę (więcej kupisz w trasie ), plus ze dwie butelki gazowanych słodkich typu cola. Co do mycia, proponuję zabrać sobie taki kanister 15 - 20 litrowy, a będziesz niezależny w przypadku szybkiego umycia naczyń, rąk... Taki kanister można na stacji sobie uzupełniać z kranu.
Lodówka - powiem tak, jeśli nie stać Cię na lodówkę turystyczną kompresorową, to daj sobie spokój. Nie spotkałem na swojej drodze nikogo, kto byłby zadowolony z tej taniej za dwie stówki. Wszyscy co mieli te tanie, mówili że pierwszy i ostatni raz ją brali w trasę. Ja obyłem się bez, a przecież rozpocząłem pracę w sierpniu, gdzie temperatury w dzień dochodziły do 30 stopni. Ważne jest by sobie dobrze rozplanować jedzenie.
Ubrania - tu wszystko według waszego upodobania, weźcie pod uwagę, że pranie na kilku parkingach nie jest higieniczne i jest czasochłonne. Musisz też wiedzieć, że ta praca rzuca Cię po całej Europie, a czasami dalej, gdzie jednego dnia możesz mieć na plusie dwadzieścia stopni, a za kilka dni będziesz w innej części z dziesięcioma stopniami na minusie. Koniecznie przeciwdeszczowe ubranie - buty spodnie i kurtka - to obowiązkowo. Dodatkowo buty na zmianę, skarpetek na każdy dzień, podkoszulków i bielizny. Spodnie długie i krótkie, swetry i bluzy. Lepiej nosić niż się prosić - takie stare powiedzenie jest. Dobrze też jak weźmiesz sobie luźne sandałki, lub szmaciane buty do prowadzenia auta. Wiedz że dziennie zrobisz od 300 do czasem i tysiąca kilometrów. Tak się to abstrakcyjnie wydaje, ale takie są realia pracy na busie. Nikt nie będzie Ci płacił za siedzenie na parkingu i czekanie na zlecenie. Zawsze jest gdzie pojechać, a czas dla siebie będziesz miał tylko wtedy, jak sobie go wygospodarujesz. Wygodne buty to podstawa. Według przepisów większości krajów nie możesz prowadzić na boso, ale skarpetki już potrafią załatwić sprawę. Ja prowadzę w luźnych szmacianych i lekkich trzewikach. Pamiętaj, że Twoim domem będzie kurnik, lub deska za siedzeniem, więc to co potrzebujesz do spania - kołderka, czy kocyk i poduszka.
Kosmetyczka - Specjalnie na końcu. Nie wyobrażam sobie kąpieli w publicznym miejscu nie mając klapek na nogach. Tego nie można bagatelizować, bo grzybicę można złapać w chwilę, a leczy się ja latami. Dwa - butelka do podmywania czterech liter po dwójeczce, wiecie o czym mówię. Siedzicie na dupie przez 3/4 dnia, albo i jeszcze dłużej, higiena jest tu niezbędna !!! Albo poczytajcie fora gdzie kierowcy opisują krępujące sprawy. To nie domek, gdzie wskoczysz pod prysznic, kiedy sobie tylko zapragniesz. Zdarzy się tak, że przez kilka dni go nie spotkasz. Chusteczki nawilżane, takie dla niemowląt bardzo się wam przydadzą i nie ma co oszczędzać, ze dwie duże paczki. Do tego dodam rolkę lub dwie ręczników kuchennych. Te przydają się do wszystkiego, coś wytrzeć, czy światła, czy szyby, można wymieniać w nieskończoność. Już nie będę się rozpisywał o żelu do kąpieli, o patyczkach do uszu i innych tych oczywistych rzeczach. Ale wspomnę o obcinaczkach do paznokci !!! spróbuj raz ich nie zabrać na trzy tygodniową trasę i będziesz miał ją przypiętą do kluczyków od auta. Jeden mały ręczniczek do tyłka, drugi mały do twarzy, do rąk, i dwa kąpielowe. Jeszcze raz podkreślę - HIGIENA. Spotkałem wielu kierowców, z którymi fajnie się przez chwilę rozmawiało, ale nie dało się z nimi stanąć dłużej na parkingu, bo woń zostawiali za sobą niesamowitą. Tak jest tego wszystkiego do zabrania ze sobą, ale uwierz mi, jak raz nie weźmiesz, to przez całą podróż będziesz sobie w brodę pluł...

Mam nadzieję, że pierwszą częścią przewodnika już w czymś pomogłem, w następnym artykule wyjazd w pierwszą trasę. Opiszę wam pierwsze dni trasy, wyjaśnię dokumenty, które będziecie musieli wypełniać po drodze, oraz jak to wszystko wygląda od wewnątrz.

Morskie Oko Zakopane sierpień 2021

noreply@blogger.com (Tomasz Dobrowolski) — Sun, 15 Aug 2021 11:51:00 +0000

Morskie Oko Zakopane sierpień 2021

Budżetowy wypad nad Morskie Oko

Co można zrobić, mając jeden dzień wolnego? Taki spontaniczny i budżetowy wypad nad Morskie Oko, planowany już od jakiegoś czasu się spełnił. Ostatnim razem w górskich okolicach byliśmy w czerwcu, też tak na jeden dzień. Fakt pandemia troszkę nas ograniczyła w podróżowaniu, zostały nam jak na razie jednodniowe wypady. Jedno, że finanse, drugie że pandemia. Oboje jesteśmy zaszczepieni, myśleliśmy że będziemy jeździć po Europie, a tu ostatnio brak środków. Takie jest właśnie życie, raz na wozie, raz pod wozem.

Jest jednak kilka kwestii, którymi chciałbym się z Wami podzielić.

Morskie Oko co musisz wiedzieć przed wyjazdem w sezonie

Planowanie takiego jednodniowego wyjazdu dla nas odbywa się szybko, czyli wieczorem szacujemy ile mamy czasu i jak daleko możemy się wybrać. Może dla tego tak często bywamy w Zakopanym. Ostatnio to tak na zmianę - Zakopane i Częstochowa. Piętnaście po czwartej rano zmierzaliśmy w stronę MC po kawę na drogę, myśleliśmy sobie naiwnie, że tak wcześnie to nie będzie jeszcze ludzi na szlakach. Stojąc troszkę w korkach, zanim dotarliśmy przed parking przy Morskim Oku, była już dziewiąta. Przed samym parkingiem wielki plakat z napisem - " Tylko z E-biletami ". Więc loguje się na stronie, a tu najbliższy wolny parking za 4 dni, sobie myślimy, zawsze tak jest, podjedziemy dalej i coś się zajdzie. Tak też i było w tym przypadku, pani kierująca ruchem poinformowała nas, że parking tylko z e-biletem, ale po stronie Słowackiej, jest miejsce i parking 30 zł za dzień. Niewiele myśląc objechaliśmy rondko i przez mostek na Słowację. Tam jak to już wiedzieliśmy 30 zł i miły Słowak pokierował nas na miejsce. To pierwsze co musicie wiedzieć parking pod Morskim Okiem trzeba ogarnąć wcześniej. Tu macie link do e-biletów. Druga istotna sprawa to - wszystko płatne tylko gotówką. To nas zaskoczyło, przyzwyczajeni, że plastik działa wszędzie, dobrze że bankomat był w pobliżu. Trzecia ważna informacja - o 9 rano było już masa ludzi. Nie mówię, że dużo, to wyglądało jak podczas pielgrzymki na Jasną Górę. Co mnie ucieszyło, to duża obecność dzieci, od takich szkrabów na wózkach, po takie kilkuletnie. Poza tym wszyscy szli jak na rajd, szybko, nikt nie spacerował, co też mnie zdziwiło. Prawdę mówiąc to wózki nas wyprzedzały. Ja wychodzę z założenia, że w góry idę się zrelaksować, odpocząć od miastowej gonitwy, nie dla mnie zaliczanie następnego punktu z wywieszonym jęzorem i mokrym podkoszulkiem z potu.

Morskie Oko - ceny

Jak już wiecie, parking samochodu osobowego to 30 złotych po stronie słowackiej, po polskiej to 30 zł, płacąc za e-bilet. Wejście na szlak TPN to 7 zł od osoby dorosłej i 3,50 zł za ulgowy, dzieci do 7 roku życia wchodzą za darmo, tak samo jak posiadacze karty dużej rodziny. Są jeszcze opcje wycieczkowe i siedmiodniowe. Wszystko można zakupić na stronie Tatrzańskiego Parku Narodowego. Kolejka na 20 min stania, więc zaopatrzcie się w cierpliwość, albo zaopatrzcie się on-line.

Dorożki - cena 50 zł pod górkę, 40 zł na dół. Piszą, że konie są super, że pracują tylko 10 dni w miesiącu, że dobrze się mają. Jednak widziałem kilka koników, które z wywieszonym językiem szły ledwo stąpając. Jest limit 12 osób na bryczkę, ale to i tak jest ponad godzinna wspinaczka, jak by nie patrzeć z reguły po 120 kg od osoby razy 12. Wolałbym meleksy, ale niestety nie ma alternatywy.

Co do cen napojów - weźcie z domu, 200 ml woda kosztuje 5 zł. Zastanawia mnie tylko, jak w taki skwar i wędrówkę pod górkę można sobie browarki pić. Jaka to przyjemność. No ale.

Z parkingu Łysa Polana do wejścia na szlak kursują busy, które bez żadnych restrykcji pakują na stojąco za 3 zł od osoby. Jest to niespełna dwa kilometry.

W schronisku przy Morskim Oku, ceny na miesiąc sierpień 2021 kształtują się następująco:

Herbata - 5 zł, z dodatkiem rumu - 10 zł, piwko - 9 zł,

Jajecznica z chlebem ( dwa jaja ) - 6 zł, zupa - 12 zł,

Schabowy, ziemniaki, kapusta - 28 zł.

Nocleg 70 zł - z dużym wyprzedzeniem, brak miejsc na podłodze - pandemia.

Jak długo się idzie z parkingu nad Morskie Oko

Z parkingu Palenica Białczańska szlak pokazuje 2 godziny 10 minut. Jest to niespełna 500 metrów wyżej, rozłożone na 9 km trasy asfaltowej. Nie napotkałem żadnej pani idącej w szpilkach :) jak to miało miejsce - wypad na Śnieżkę. My szliśmy coś około 3 godzin pod górkę. Dużo dzieci, młodzieży, kilka fajnych miejsc na odpoczynek.

Wodogrzmoty Mickiewicza nazwane tak w 1891 roku.

Właśnie obok tego wodospadu zrobiliśmy sobie przerwę na kanapkę. A kawałeczek dalej napotkaliśmy na taki widoczek

Atrakcje na szlaku Morskie Oko

Jeżeli ktoś potrzebuje skorzystać z wygodnego Toi Toi to są w trzech miejscach po drodze. Pierwsze znajdują się przy potoku Waksmundzkim, zaraz za Wodogrzmotami i przy przystanku Wanta. Czy są czyste ? nie wiem, nie sprawdzaliśmy.

Jest jeszcze taki skrót, czerwony szlak zaraz przed Wantą, który zaoszczędzi nam jakieś pół godzinki marszu, tylko z wózkiem nie da rady.

Nad samym Morskim Okiem jest kilka stromych kamiennych schodów, w deszczu pewnie śliskich. Tłumy, ciężko było zejść nie obijając się o ludzi. Idąc kawałek w lewo, jest fajne miejsce zaraz za mostkiem. zjedliśmy kanapeczkę, napiliśmy się wody, zrobiliśmy kilka zdjęć,

Widok na ścieżkę przy Morskim Oku

Droga powrotna zajęła nam około godzinkę, skorzystaliśmy z promocyjnej ceny dorożki 40 zł od osoby, bus z parkingu na parking 3 zł, zapakowany po brzegi. Jak ktoś przestrzega zasad covidowych, to polecam przejść te dwa kilometry. Co do trasy do Krakowa, korek przed Nowym Targiem. Tak to droga nawet przejezdna. Mam nadzieję, że dokończą niebawem Zakopiankę i będzie się przyjemnie jechać. Aczkolwiek, nowe odcinki już są poprawiane, więc chyba nie będzie to tak szybko. W domu byliśmy na 20 z groszem. Następnego dnia do pracy.

10 wskazówek jak szukać tanich lotów

noreply@blogger.com (Tomasz Dobrowolski) — Sun, 14 Feb 2021 21:42:00 +0000

Gdzie i jak szukać tanich lotów.

Szukasz taniego połączenia lotniczego ? oto jak szukać tanich lotów.

Jeśli troszkę już podróżowałeś, z pewnością wiesz że przelot, jest najczęściej najdroższym kosztem podróży. Bilet z Polski na Filipiny i z powrotem jest droższy, niż samo mieszkanie na Filipinach przez miesiąc. Samo szukanie biletu, to niesamowita przygoda, szczególnie jeśli chcemy podróżować budżetowo. Czasem jest to decydujący czynnik, czy polecimy ( jeśli uda nam się uzbierać na bilet ) lub czy w ogóle polecimy. Nie wspominam, jeśli lecimy całą rodziną, to cena biletów na samolot przewyższa nasz koszt pobytu w kurorcie :)

Jak zrobić ciasto drożdżowe z kruszonką - przepis babci

noreply@blogger.com (Tomasz Dobrowolski) — Wed, 10 Feb 2021 18:14:00 +0000

Babci przepis na ciasto drożdżowe z kruszonką.

Wyśmienite i szybkie ciasto.

Takie ciasto drożdżowe z kruszonką pamiętam, jak babcia robiła, tak wtedy pachniało. Uwielbiałem nakruszyć do miski i zalać ciepłym mlekiem, taką papkę jadłem, jakie to było smaczne... i smaki nas naszły. A tu na Filipinach jest troszkę inaczej, nie ma mleka tak popularnego jak w Europie, nie wspominając o świeżych drożdżach. Tu po prostu ich nie ma, a jedyne jakie można dostać to w takich malutkich woreczkach, suszone.

Jednak jak się tak bliżej przyjrzeć, nie jest tak źle :) Więc zabieramy się do pracy :)

15 złotych zasad jak zostać mistrzem podróżowania

noreply@blogger.com (Tomasz Dobrowolski) — Fri, 05 Feb 2021 19:22:00 +0000

Złote zasady podróżnika by zostać mistrzem.

Podstawowe zasady podróżowania.

Jak w każdej branży istnieją zasady, przepisy i wytyczne, których się przestrzega, które z biegiem lat powstały, by dana firma, czy to inna działalność mogła funkcjonować lepiej. Są to wypracowane praktyki, usprawniające. W podróżowaniu nie jest inaczej, z biegiem lat nabywa się stosowną wiedzę, umiejętności, obycie, które pozwala na unikanie błędów. Oj błędy zawsze się popełnia, dzięki nim wiesz, że żyjesz i wypuszczasz się poza swoją strefę komfortu. Trzeba próbować nowych rzeczy, inaczej się nie da, żyjąc w podróży.

Jak podróżujemy po Polsce w pandemii covid-19

noreply@blogger.com (Tomasz Dobrowolski) — Tue, 26 Jan 2021 17:10:00 +0000

Góra Żar - 01.01.2021 Jak podróżujemy w pandemii po Polsce.

Jak podróżować w czasie pandemii covid-19

Tak ostatnimi czasy wiele osób się tak dopytuje, jak to my robimy, że ciągle jesteśmy w innym miejscu, że się nie boimy. Stąd naszła mnie myśl by się podzielić z wami, jak to jest, że podróżujemy po Polsce w czasie pandemii.

Powiem wam szczerze, że udało nam się troszkę odwiedzić miejsc w zeszłym roku, o czym później, no i w tym roku mamy już za sobą kilka wycieczek. Najczęściej są to jednodniowe wypady, ale w nowy rok udało nam się pojechać na kilka dni. O tym noworocznym wypadzie będzie na blogu niebawem. Teraz o samych podróżach. Jak wiecie najbezpieczniejszym środkiem podróżujemy jest nasz samochodzik. O nim to napiszę osobno, jakie perypetie mamy z tym autkiem, ale jak na około 60 tyś km rocznie to daje radę. Tak więc, czy są zabronione podróże ? no nie, nigdzie nie ma zmianki o zakazie przemieszczania się. Była owszem w marcu zeszłego roku, ale teraz nie ma. Jak jedziemy na jedno dniowy wypad, to jaki problem, nie potrzebujemy hotelu, które i tak są pozamykane obecnie. Wyjeżdżamy wczesnym rankiem, gdzieś po drodze jemy pierogi, pijemy kawę, zwiedzamy i wracamy późną nocą. Wszystko praktycznie można zrobić nie wysiadając z auta. Większym zagrożeniem jest według mnie wejść do Auchan o 18 na Bronowicach w Krakowie. Szczególnie w okolicy mięsa i warzyw. To co chcemy zobaczyć widzimy, wcale tłumów ludzi nie ma, wręcz czasami się zastanawiamy, czy oby ta droga nie jest zamknięta dla ruchu, a ja po prostu nie zobaczyłem znaku ? pustki, totalne pustki. Owszem jest troszkę ludzi w górach, oj tak, jak byliśmy w Szczyrku, czy pod Zakopanym, to jest ludzi, ale mija się ich najczęściej siedząc w aucie. A jak już jesteśmy zmuszeni sytuacją, to wiadomo, machy na machy i szybko. Ale co to w ogóle porobiło, jak ludzie sami zaczęli się izolować. Rozmawiam ze znajomymi, a tu każdy w narożniku. A jak galeria otwarta to wszyscy na hura. Zakupy najlepiej robić w małych sklepach, najlepiej osiedlowych, lepiej dać zarobić małemu przedsiębiorcy, niż dorabiać zagraniczne koncerny. Gdy jesteśmy gdzieś w drodze, to uwielbiamy takie malutkie sklepiki, gdzie jakaś babcia sprzedaje. Jakoś tak lepiej się czuje, mając świadomość, że te parę groszy co ona zarobi bezpośrednio wpłyną na jej status, a nie jak to w molochach handlowych, gdzie Ci so sprzedają nie mają żadnej korzyści z obrotu. W tym roku byliśmy już w Krynicy, gdzie pojeździliśmy sobie na sankach, byliśmy w Zakopanym gdzie Jingke miała okazję pojeździć konno po śniegu, Udało nam się być w Bielsku Białej na górze Żar, oraz wiele razy w drodze do Krakowa, jechaliśmy sobie przez Ojcowski Park. Niby godzinkę dłużej się jedzie, ale za to jakie się ma widoki po drodze. Także jak ktoś chce coś zobaczyć, gdzieś być to i pandemia nie stanie na drodze. Patrząc nawet na góry gdzie byliśmy, przecież wszystkie wyciągi działały, można było wjechać na szczyt. Wcale to znowu nie kosztuje tak dużo, a radocha jest wielka. W tym roku planujemy jeszcze więcej takich jednodniowych wycieczek. Mało to kosztuje, a zawsze coś się nowego zobaczy. Lepsze to od siedzenia w domu, czy w galerii :) Śmiejąc się podsumuje to tak, to co zobaczę tylko alzheimer mi zabierze :)

Także do następnej relacji z wycieczki :)

Jazda konna po śniegu w Zakopanym

noreply@blogger.com (Tomasz Dobrowolski) — Mon, 18 Jan 2021 20:21:00 +0000

Zakopane - koniem po śniegu.

Jazda konna w Zakopanym po śniegu.

Tak to już jest z nami, że jak mamy chwilę wolnego, to musimy gdzieś sobie pojechać. Tym razem był zwykły czwartek i spadło śniegu dość dużo. Rano jak zobaczyliśmy co się dzieje za oknem, to pierwsza myśl - Zakopane. Pakowanie u nas zajmuje parę chwil, z reguły mamy wszystko pod ręką, na wypadek jakiegoś wyjazdu, a baterię z aparatu ładujemy zawsze po przyjeździe. Żeby nie było niespodzianek, chcemy zrobić zdjęcie, a tu bateria mówi nie. Człowiek uczy się na błędach, więc zawsze po przyjeździe z wycieczki, wkładamy baterię do ładowarki - taki nawyk, który polecam każdemu.

Krynica Zdrój jeden dzień na sanki - covid-19

noreply@blogger.com (Tomasz Dobrowolski) — Fri, 15 Jan 2021 18:22:00 +0000

Krynica Zdrój w jeden dzień czas pandemii

Jednodniowa wycieczka na sanki do Krynicy Zdroju w czasie COVID-19

Tak jakoś wyszło, że oboje z żoną mieliśmy jeden dzień wolnego. Nie wiele myśląc spojrzeliśmy na kamerki online, gdzie leży najwięcej śniegu. Szczerze wam powiem, że tyle śniegu w Krakowie co teraz jest to dawno nie widziałem. Decyzja była prosta i szybka, nie byliśmy z żoną jeszcze w Krynicy Zdroju. W związku, że panuje covid-19 i nie da się na nartach pojeździć, nie da się znaleźć noclegu, to znaczy da, ale nie budżetowo :) tak więc, jeden dzień, jakieś 400 km do przejechania w dwie strony, kilka chwil zabawy na śniegu, parę postojów na herbatkę, kawkę i oczywiście szukanie pierogów, ale o tym później.

Kilka już takich wycieczek jednodniowych mamy w tym roku już za sobą, a ja głupi nie pomyślałem, aby od razu na papier, a teraz to muszę po zdjęciach patrzeć, jakie nazwy, dla przypomnienia. Covid-19 jakoś trochę plany poplątał, ale jak się nie ma co się lubi... to się lubi co się ma. Wyjechaliśmy około dziewiątej z domu. Wzięliśmy łańcuchy i szpadelek, bo jako że mamy pełnoletnią corsę, z przebiegiem 300 tyś km, to wiecie jak to jest, bagażnik pełen części, kluczy i butelek z olejem i płynami. W sumie to, gdzie myślałem założyć te łańcuchy to był wyjazd spod bloku. Ale udało się w końcu rozbujać autko i pojechało. Do Krynicy jechaliśmy A4 do ostatniego zjazdu na Nowy Sącz. Trasa była całkiem fajnie zrobiona, zero śniegu na jezdni, tylko wodzianka z solą. Ale schodki zaczęły się od zjazdu z trasy. To był taki ubity śnieg, na całej jezdni, do samej Krynicy, no czasem nawet nie był ubity. Trasa ta jest na tyle fajna, że przejeżdża się koło tego jeziorka z zamkami, co bardzo malowniczo wyglądało w zimie. W końcu 14 stycznia, zima dała czadu. Sypało cały czas, chwile przerywniki, ale to dosłownie po kilka minut, co nie sypało. Jak ja uwielbiam taką pogodę do jazdy. Wiecie, ja z reguły jeżdżę powoli, zresztą tą corsą to choć bym chciał to nie da rady, bo zawory mu tak grają, że się ludzie oglądają po drodze, a dokładać nie będę, bo naprawa wałków rozrządu, to praktycznie cena auta, więc jeździmy do końca.... I tak już mamy to auto 2 rok a byliśmy nim i w Grecji i we Włoszech, i kilka razy Czechy, średnio 45 tyś rocznie i dalej stuka. Jak to wielki mechanik Wazzup powiada, jeździć, obserwować.

Odbiegłem od tematu. Za Nowym Sączem, jakieś może 10 km od Krynicy trafiliśmy na wypadek, dzięki czemu wyczekaliśmy się jakieś półtorej godzinki. Na miejsce dotarliśmy koło 3 a kolejkę zamykają o 4 pm. Z drugiej strony nawet jak byśmy dotarli wcześniej, to nie było by sensu jechać do góry, bo widoczność mizerna na 100 m. Kilka razy zjechaliśmy na sankach, tych które znaleźliśmy w Zakopanym, w 2018 r. Wtedy to była zima w Zakopanym. Tak więc godzinkę spędziliśmy przy Jaworzynie krynickiej, która wyglądała jak na zdjęciu powyżej. Na parking można było tylko się dostać przy wyciągu, bo górny wyglądał tak :

Na parking tylko auta 4WD

Nasza corsa odmówiła wjazdu na parking, więc stała przy ulicy :) W drodze powrotnej jechaliśmy takim małym kółeczkiem, bo wyczailiśmy pierogi. Problem w tym, że nie dało się zamówić przez internet z odbiorem osobistym, a nie było żadnej adnotacji, czy owa karczma jest czynna. Pojechaliśmy w tamtą stronę, by pocałować klamkę. Droga do Nowego Sącza, wyglądała na zupełnie inna, choć to ta sama droga. Jednak ten śnieg sypiący, powoduje, że zamiast podziwiać krajobrazy to trzeba się skupić na drodze. Tak ja ty na powyższym zdjęciu widzicie, tak wyglądała mniej więcej cała droga od trasy A4 do Krynicy. Powrotna była jeszcze gorsza.

W Nowym Sączu jest MC, a obok niego wyczailiśmy małą restauracyjkę o fajnej nazwie "Dobry Smak" która mieści się na ulicy Rokitniańczyków 28/4, a podaję wam adres tylko dla tego, że bardzo polecam. Wzięliśmy sobie dwie porcje pierogów z mięsem, nie dość że były po 10 zł za porcje to, takie były smaczne, sam bym lepszych nie zrobił. Wróciliśmy się po jeszcze ale niestety, było już zamknięte. Naprawdę tak dobrych pierogów nie jadłem jeszcze w żadnym lokalu.

Gdy sobie podjedliśmy na kawusię do MC i w drogę. Za Nowym Sączem jest taka stacja paliw, gdzie wyczailiśmy, że LPG był po 1.99 zł, to tak w połowie drogi między Czchów a Jurków. Gdy tam podjechałem, robiłem naszą corsą pierwsze ślady w śniegu. Śmiałem się z pracownikami, że musieli mieć straszny ruch na stacji. Tak sobie jechaliśmy dalej aż dotarliśmy w okolice wioski o dźwięcznej nazwie Gnojownik. tam zatrzymaliśmy się chwilę by odpocząć. Tak intensywnie sypał śnieg, że miałem wrażenie jak bym przekraczał prędkość nadświetlną, jak na tych starych filmach kosmicznych. A nasza miejscówka w Gnojniku wyglądała następująca:

Śnieg nas nie oszczędzał w Gnojnikach

Tak mi się udało zdjęcie zrobić z mega fleszem, dzięki nadjeżdżającemu wolno samochodowi :) Całą drogę powrotną przejechaliśmy z zawrotną średnią prędkością około 30 km/h :) Na A4 dopiero można było tak przyspieszyć do tych 60 km/h a tuż przed Krakowem to nawet 80 km/h się dało jechać. Gdzieś tak za Bochnią po drodze są dwa MC, zjechaliśmy na Herbatkę. Powiem wam, dawno nie piłem tak dobrej herbaty. Zamówiłem earl grey z cytryną. Ponoć jedna torebka tej herbaty kosztuje 2.50 złotego. Smakowała nam ta herbatka jak nie wiem co.

Śmiać mi się chce, jak wyjeżdżaliśmy z Jaworzyny krynickiej, to nawigacja pokazywała nam, że będziemy na 8 w domu, a dotarliśmy na 11. Uwielbiam jeździć w takich warunkach. wspominają mi się czasy, gdy jeszcze dojeżdżałem do pracy jakieś 40 km dziennie, a w zimie robiłem pierwsze ślady ulicą. Czasem zastanawiałem się gdzie ta droga, bo nawet tyczek odblaskowych przy drodze nie było widać, tyle śniegu było. A to od wielu lat taka porządna zima. Jingke się podoba i po śniegu drepta, wchodzi w zaspy, a ja mam radochę jak ją obserwuję.

Tak to jest z tą pandemią, covid-19 jakoś nie chce odpuścić, a przypadków to więcej, to mniej, ale cały czas trzyma w napięciu. Zostały nam takie jednodniowe wypady, by nie zwariować w domu. Jakoś tak nie potrafimy z żoną w rutynie żyć, praca - dom.

Na taki jednodniowy wypad można też ruszyć do Wadowic, o którym pisałem wcześniej.

Wadowice co zobaczyć w jeden dzień

noreply@blogger.com (Tomasz Dobrowolski) — Wed, 09 Dec 2020 14:31:00 +0000

Wadowice widok na rynek i Bazylikę

Wadowice w jeden dzień, co zobaczyć

Wadowice to takie miasto niedaleko Krakowa, znane bardzo katolikom, dzięki postaci Papieża Jana Pawła II. Jadąc od Krakowa kierujecie się na Wadowice, są znaki, jadąc od Katowic, kierujecie się na Rabkę Zdrój, jest tak w połowie drogi. Myślę, że nie ma co dokładnie opisywać dojazdu, w tych czasach każdy w telefonie posiada mapę i nawigację. Tak tylko chciałem nakreślić, w której to części Polski znajduje się. W samych wadowicach, w zależności od okresu parkingi to zmora, albo trzeba daleko z buta, albo trza kilka złotych zostawić. My mamy swoje miejsce, gdzie zawsze zostawiamy nasz środek lokomocji, bo samochodem to strach nazwać, jeszcze inne się obrażą. Jak to w ogłoszeniu było, pali, skręca, hamuje, na głowę nie kapie i wszystko się zgadza z treścią.

Parking i najlepsze lody w mieście.

Wadowice słynna buda z burgerami i parking.

Odłącznie miejsca postojowego, to polecam przy tesco, jest tam taka budka z jedzeniem i lodami o nazwie " Burger Queen ", dla nas to świetne miejsce, blisko, smacznie, no i te najlepsze lody w mieście robią robotę. Musicie tylko zaparkować przy tej budzie z lodami, a nie na parkingu tesco, tam jest płatne a przy budzie już nie. Jak w nawigacji wbijecie " Wadowice burger queen " to wam dokładnie wyskoczy. W budzie najlepsza jest obsługa, mrożona kawa, oraz lody, a co do jedzenia nie mogę się wypowiedzieć, nie jedliśmy jeszcze tam.

Do rynku dojdziemy przechodząc koło parkingu tesco, kierując się w prawo. Alejka z wieloma sklepami, większość zamknięta, no w czasie pandemii jakoś tłumu nie było. Na rynku mamy - na wprost muzeum Jana Pawła II, a na lewo jest Bazylika Mniejsza Ofiarowania Najświętszej Marii Panny, którą możecie zwiedzić wirtualnie, klikając w link.

Widok Bazyliki w środku.

Muzeum Jana Pawła II wymaga rezerwacji, przez stronę, lub telefonicznie, kliknijcie w link i was przekieruje we właściwe miejsce.

Gdzie kremówki w Wadowicach ?

Najlepsze kremówki za Bazyliką

Jak wiecie, gdy Papież wspomniał o kremówkach wadowickich, w mgnieniu oka powstało tyle nowych sklepów i producentów tych wypieków, że można się dobrze zagubić, które to te najlepsze i najsmaczniejsze. No i służę wam pomocą, najlepsze kremówki, które Papież jadł to te co są sprzedawane za Bazyliką. Tam też jest zejście do parku, gdzie możecie sobie usiąść na ławeczce Wojtyły i tam zjeść swoją kremówkę.

A gdzie na kawę w Wadowicach ?

Kawa, według glosowania Wadowiczan najlepsza jest w Galicjance, to jest po przeciwnej stronie niż Bazylika, jednak to nie na naszą kieszeń. My kawę najczęściej kupujemy w jakiejś malutkiej kawiarence, czasem w żabce, a w Wadowicach to zawsze na parkingu, w tej budzie z burgerami i lodami. Tam można sobie usiąść i w spokoju sobie kawę wypić.

Podsumowanie wypadu do Wadowic

Mając troszkę czasu, a przede wszystkim trochę chęci, by ruszyć tyłek i coś zobaczyć, nawet w czasie pandemii, to świetne miejsce. Jest tu dużo ładniej, niż jeszcze dwadzieścia lat temu, troszkę się poodnawiali, pobudowali, powykańczali. Takie to urocze, małe miasteczko, z wielką dawką historii, bo przecież Papież Polak znany był na cały świat.

Lód - guapo z filipińskiego znaczy przystojniak :)

Pandemia, covid 19, czy inne, trudno, ale w domu cały czas się nie da wysiedzieć. Poza tym małe miasteczka nie są tak super bardzo narażone jak te wielkie aglomeracje. Przynajmniej ja czuję się bardziej bezpiecznie w mniejszej ilości kaszlących ludzi :)

Takie jednodniowe wyjazdy chyba na dłużej zagoszczą u nas. Ostatnio byliśmy w Krynicy Zdroju na sankach, o czym możecie przeczytać na naszym blogu.

Rower elektryczny E-Code - naprawa bateria li-ion, saport

noreply@blogger.com (Tomasz Dobrowolski) — Sun, 21 Jun 2020 08:56:00 +0000

Rower elektryczny - naprawa

Witajcie, długo nic nie pisałem, tak jakoś wyszło w natłoku zajęć. Kilka tygodni temu udało mi się kupić tani, w rozsypce rower elektryczny. Jest to Chińczyk, E-code, a jak na poczciwego Chińczyka przystoi działał, jak był nowy. Rower odebrałem od gościa z ogłoszenia na portalu społecznościowym. W kartonie były śrubki, trochę części, rama osobno, i koła osobno. Martwiłem się, tylko by nic nie brakowało, bo jak mechanikę można dokupić, tak plastyki już ciężko. Tak więc posprawdzałem czy wszystko się w miarę zgadza i zapakowałem wszystko do auta. Udało się go zakupić za dwieście złotych, po prostu brałem w ciemno za takie pieniążki. Plan był taki, jak uda się go odrestaurować, to fajnie, będzie czym pośmigać po lesie, a jak nie, to będzie dawcą części do innego roweru, który planuję przerobić.

W garażu na szczęście mam dość miejsca, by się z tym rowerem rozłożyć. Powiem wam moi drodzy, iż rozpięcie łańcucha bez ściągacza graniczy z cudem. Po długiej mordędze poszedłem do sklepu i kupiłem, bo to przecież strata czasu. Macie jakieś sposoby na łańcuch bez ściągacza ?

Ramę trzeba było dobrze wyczyścić, papierem ściernym, najpierw szczotką drucianą usunąłem rdzę, bo jednak rama od dołu w okolicy saportu zaczynała rdzewieć. Tak, to jest chiński stalowy model, więc praktycznie trzeba dobrze się nadźwigać. Po szczotce drucianej przyszła kolej na papier ścierny, zacząłem od 400, i na 800 skończyłem. Tak samo postąpiłem z plastykami, oczywiście bez szczotki drucianej :) Niestety nie mam żadnego zdjęcia z procesu przygotowywania, jak i malowania. Nie wiem, jakoś wyszło mi z głowy, upamiętnianie tej czynności. Zdobycie odpowiedniej farby do pomalowania roweru też nie jest proste. Pomyślałem, podjadę do marketu budowlanego, owszem, farby są, ale żadna nie ma odpowiedniej twardości. Sklep z lakierami do samochodów okazał się najlepszą opcją, jednak drogą. Rower postanowiłem pomalować na czarny mat, tak samo plastyki. W pierwszej kolejności całość pomalowałem podkładem, dwie warstwy na ramę, na drugi dzień pomalowałem ramę czarnym matem, cztery warstwy. Gdy rama wyschła myślałem, że to wystarczy, a i tu się myliłem. Moja ciapowatość doprowadziła do przewrócenia się ramy na betonową posadzkę garażu i lakier nie sprostał zadaniu. Otarcia poprawiłem i udałem się do sklepu z lakierami, by coś zaradzić. Wydedukowaliśmy, że powinno dodać trwałości polakierowanie bezbarwnym. Ha, ale to nie takie proste, w trzech sklepach nie można było dostać lakieru bezbarwnego matowego, następne dni na czekaniu. Rozumiem sytuację, pandemia i wszystko pozamykane. Lakier przyszedł na trzeci dzień, położyłem trzy warstwy, powiem wam, że załatwiło to sprawę. Szkoda, że lakiery z utwardzaczem nie są tak dostępne w Polsce. W Anglii jak malowałem ramę, kupiłem w sklepie taki lakier dwuskładnikowy w aerozolu. Wystarczyło wcisnąć z od spodu, wymieszać i lakier jak z fabryki, przez kilka lat nic nie odprysło, tu w moim Chińczyku rama stała się cięższa o dodatkowy kilogram lakieru:)

Składanie takiego roweru elektrycznego wcale nie było proste, inaczej jest, jak rozkładacie rower i wiecie, gdzie co było, Tu miałem pudełko części i radź sobie sam :) W sumie składanie zajęło mi około pełnego jednego dnia. Najwięcej było zabawy z tymi plastykami, by je spasować na tyle, aby się nic nie połamało i przede wszystkim, by nie trzeszczały podczas jazdy. Łańcuch przyszedł nowy, wszystkie piasty umyte i nasmarowane, silnik 36 voltowy z przekładnią planetarna, oj warty swej wagi, te stare silniki są nie do zniszczenia, jedno, że spokojnie wytrzymują 48 volty, to się praktycznie nie grzeją. Przesmarowany, zaczął nawet lepiej się kręcić. Przyszła kolej na saport. O, to nie jest proste dobrać saport do roweru, gdy nie ma się starego. Nakrętki standardowe, wianki też, jednak długość mufy to zaledwie 80 mm. Ile ja się tego naszukałem, ile internetów na przeglądałem, ile na dzwoniłem. Warte to było zachodu. Saport z fatbike kosztuje 200 do 300 zł, taki by mi pasował, ale przecież to drożej niż rower. W końcu znalazłem taki sam rower na eBay, zadzwoniłem do producenta i zapytałem o wymiar saportu, a ten zaproponował mi, że mi go wyśle, bo i tak nigdzie nie kupię. Chyba miał rację, ale dla tych, co kiedyś będą się z tym męczyć jest to oś o długości 185mm na mufę 73-92 mm, miski są standardowe BSA 34 mm, miski i wianki w sklepie rowerowym kosztowały 16zł, a saport całe 60zł z przesyłką. Takim to sposobem miałem rower, który nawet miał manetkę gazu i poruszał się z miejsca. Jednak jego mankamentem była bateria żelowa, a raczej trzy jej sztuki. Ciężkie i niewydajne :) Jako, że już niejedną baterię zrobiłem, postanowiłem zaszaleć, miejsca przecież jest tyle, że ciężko go zapełnić, po trzech takich 12ah żelówkach. A co zaszalałem i zrobiłem taki pakiet 10s 10p. Użyłem wszystkie 18650 w pojemnościach od 1600mah, do 1950mah. Jak byście chcieli fajną stronkę do obliczania pakietów to proponuję repackr. Wyliczył mi 17mah różnicy między ogniwami. Na temat pozyskiwania i testowania 18650 pisałem już.

Co do budowania samej baterii, to napiszę jeszcze osobny artykuł, a będzie ku temu okazja, w niedługim czasie. Chcę przerobić po swojemu dwa rowery, jeden to stary z PRL Jubilat, którego chcę zostawić dla siebie, a żony rower to Kross Diament. Oba rowery mają trzy biegi w piaście tylnego koła, a do napędu będę chciał zastosować silnik z hoveroarda. Więc będzie trzeba zrobić dwie baterie i nawet wiem, że dalej będą to 36 volt. Kwestia jeszcze obmyślenia gdzie je zamontować.

W baterii "Chińczyka" nie używam BMSa, to co zastosowałem to tylko zabezpieczenie baterii, przed rozładowaniem nadmiernym, czyli najtańszy chiński BMS. W sumie one tylko do tego się nadają, sprawdzałem odłącza zasilanie przy 28 V, ale to i tak nie jest dla mnie problem, gdyż sprawdzam napięcie i sam decyduje, kiedy podładować baterię. Mając taki zapas mocy, nie udało mi się jej rozładować do tego stanu podczas jazdy. Kilka dni temu zrobiłem taką małą wycieczkę, około 50 km, po lekko pofalowanym terenie, praktycznie nie pomagając pedałowaniem, z 41,5 V zeszło do 36,02 V. Pewnie mógłbym jeszcze jedną taką wycieczkę zrobić. Teraz zapowiadają, że pogoda się poprawi, więc jeszcze zrobię kilka testów, będę też chciał sprawdzić jak po kilku razach ładowania baterii zachowują się poszczególne ogniwa. Zamówiłem takie sprytne urządzonko, co nazywa się active balancer, dla tego postanowiłem nie inwestować z dobry BMS. Wystarczy, że podłączę go na noc, co kilka miesięcy i powinno być wszystko należycie.

Jak będę sprawdzał baterię i będę miał ją rozkręconą to załączę jeszcze tu parę zdjęć :)

A tym czasem pozdrawiam wszystkich ciepło.

Siquijor 9 miejsc których nie znajdziesz w przewodnikach

noreply@blogger.com (Tomasz Dobrowolski) — Sun, 06 Oct 2019 16:47:00 +0000

Co zobaczyć na Siquijor ?

9 miejsc w Siquijor, których nie ma w przewodnikach a musisz zobaczyć.

Już wiele razy pisaliśmy o naszej rajskiej wyspie, jaką jest Siquijor. Nadszedł czas by pozbierać wszystkie zebrane informacje w jeden wartościowy artykuł, aby ułatwić wam poruszanie się po naszym blogu. Mieszkaliśmy na tej wyspie dość chwilę, by poznać ją dokładnie. Odwiedziliśmy dużo ciekawych i mało znanych dla turystów miejsc, które są naprawdę warte zobaczenia. Przygotowaliśmy wam 9 miejsc na wyspie, których nie znajdziecie w żadnych przewodnikach po wyspie, a są warte zobaczenia.
Filipiny to bardzo ciekawy kraj siedmiu tysięcy wysp, jest bardzo bogaty kulturowo, urozmaicony, tu na pewno nie będziesz się nudzić. By przybliżyć wam ten kraj proponuje przeczytanie artykułu - wszystko co musisz wiedzieć zanim przyjedziesz na Filipiny.

9 mało znanych miejsc na Siquijor, które warto zobaczyć :

Filipiny wszystko co musisz wiedzieć zanim tu przyjedziesz

noreply@blogger.com (Tomasz Dobrowolski) — Sat, 28 Sep 2019 09:55:00 +0000

Filipiny - wszystko co musisz wiedzieć zanim tu przyjedziesz.

Filipiny to niezwykły kraj, tu aż roi się od niezwykłych, malowniczych wysp, o jednej opowiem wam bardzo dokładnie, jednak informacje tu zawarte tyczą się całego kraju.

Siquijor to niezwykle malownicza wyspa, położona niedaleko od Bohol, czy Cebu na Filipinach. Wszystko co musicie wiedzieć zanim tu przyjedziecie, znajdziecie tutaj.

Jest to miejsce, w którym mieszkałem, w którym przeżyłem jedne z najpiękniejszych chwil mojego życia. To tutaj zakochałem się, to tutaj powiedziałem TAK swojej obecnej żonie, to tutaj poznałem smak wolności. Chciałbym Wam przybliżyć troszkę tą wyspę, powiedzieć co warto tu zobaczyć, więc postanowiłem napisać mały przewodnik, by pokazać, że na skraju świata znajduje się przepiękny raj. Mieszkając tutaj, śmiałem się mówiąc, że nie trzeba umierać, by zamieszkać w raju. Tak to jest prawda, czy wyobrażasz sobie życie bez stresu ? gdzie nie ma nienawiści ? A wszyscy dookoła uśmiechają się bezinteresownie. Chyba nie trzeba robić reklamy takiemu miejscu. Odwiedziłem wiele krajów w swoim życiu, ale nie spotkałem jeszcze tak wspaniałego i otwartego jakim są Filipiny. Owszem nie wszędzie jest tak kolorowo, jak na tej jednej maleńkiej wysepce jaką jest Siquijor. Byłem też na kilku innych, a z mojego doświadczenia mogę powiedzieć, im mniejsza wyspa, bądź miasteczko, czytaj wioska, tym wspanialsi ludzie. Moje postrzeżenie tego zjawiska jest uzasadnione wieloma wyprawami, noclegami na dziko u nieznajomych, lub dopiero co poznanych ludzi. Sam, jak i później z żoną wiele zwiedziliśmy. Dziś jednak skupię się na tej jednej malutkiej wysepce, którą do dziś nazywam moim rajem. Z tego właśnie wyjazdu wziął się pomysł pisania bloga. Więc co musicie wiedzieć zanim przyjedziecie na Filipiny ? Odpowiedź jest prosta, a jednak masę ludzi nie widzi tych rzeczy. Może wypunktuje i wyjaśnię po kolei:

Musicie przyzwyczaić się do Filipino time.
Musicie zrozumieć, że jak traktujesz innych tak inni będą traktować Ciebie.
Musicie przyzwyczaić się do wszechobecnych owadów.
Musicie zrozumieć, podwyższanie cen dla turystów.
Musicie przyzwyczaić się do braku ciepłej wody.
Musicie zrozumieć, że lodówka i pralka automatyczna nie jest tu standardem.
Musicie przyzwyczaić się do transportu na Filipinach.
Musicie wiedzieć, że ryż je się tu ze wszystkim.
Musicie wiedzieć, że karaoke to narodowy sport.
Musicie wiedzieć, że geje są tu traktowani na równi.
Musicie przyzwyczaić się do częstego braku prądu.

Little Xigia naturalne siarkowe spa w Zakynthos

noreply@blogger.com (Tomasz Dobrowolski) — Wed, 25 Sep 2019 18:25:00 +0000

Little Xigia - mała Xigia Zakynthos.

Little Xigia, Mała Xigia naturalne siarkowe spa.

W ramach przewodnika po Zakynthos, co warto zobaczyć, chciałem wam zaprezentować dużo piękniejszą i bardziej przestronną plażę, od znanej Xigii Beach - Little Xigia, naturalne spa siarkowe. Już na samym wstępie do tej plaży wita nas mały szef, z uśmiechem na twarzy. Jest tutaj miejsce by coś zjeść, czy napić się dobrej kawy. Piliśmy tu fredo cappuccino i było naprawdę dobre i kosztowało średnią z wyspy czyli trzy euro. Raczej staramy się nie jeść w takich miejscach, gdyż ceny nie zachęcają, a jakość czasem pozostawia wiele do życzenia. Mijając kilka stoliczków można zejść na dół do plaży, która jest bardzo malownicza.

Widok na małą Xigie.

Plaża Mała Xigia

Na plaży little Xigia jest wystarczająco miejsca nawet w szczycie sezonu, może przez to, że nie jest tak rozreklamowana jak jej siostra Xigia Beach. Jest tu po prostu ślicznie. Jeśli szukacie plaży piaszczystej to niestety mam dla was złą wiadomość, tu jest żwirek. Jednak w naturalnym spa przecież nie chodzi o leżenie na piasku, tylko o kąpiele. Z kamieni dużo ludzi skacze do wody, wylegują się też na nich leżąc na ręcznikach.

Plaża Little Xigia

Plaża Mała Xigia i w oddali schodki

Little Xigia woda

Kamienie na plaży Little Xigia

Plaża Mała Xigia

Tyle schodków do pokonania do Little Xigia

Sąsiednia plaża mała xigia

Kwiatek na Little Xigia

Naturalne spa siarkowe, Mała Xigia, na co pomaga.

Mówią, że są to naturalne złoża siarki które woda wypłukuje. Woda jest tu koloru mlecznego, mętna, nie jest tu wskazane pływanie pod wodą z otwartymi oczami. Pewnie jedna kąpiel w życiu przez kilka, kilkanaście minut, nie zmieni nic. W takim czasie nie odczujemy żadnej różnicy w naszym zdrowiu. Jednak co można powiedzieć, siarka jest dobra na nasze stawy i skórę, którą wygładza. Z ciekawostek powiem wam, że srebro tu czarnieje, ciężko je potem doczyścić. Złoto i stal nierdzewna bez zmian.

Po kąpieli do następnego dnia czuć od nas woń siarki, to taka tutejsza atrakcja.

Tawerna Little Xigia

W tawernie można jak wspomniałem zamówić kawę i coś zjeść, jednak o czym chciałem tu wspomnieć, iż jak jesteście na dole na plaży, nie musicie wdrapywać się do góry do tawerny by coś zamówić. Jest tu takie oto rozwiązanie, iż w koszyku zawieszonym na linie transportuje się zamówienia na plażę. Wystarczy tylko podejść do pana, który przyjmuje zamówienia, powiedzieć na co ma się ochotę i nasze zamówienie zjedzie po linie w koszyku.

Gdzie znajduje się Little Xigia

Plaża Mała Xigia jest troszkę trudna do odnalezienia, jadąc z Zakynthos jest taki charakterystyczny stromy zjazd w dół, i widać nowo wyłożony asfalt odbijający w prawo. Dróżka prowadząca do niej jest stroma w dół. Chyba najprościej jest posłużyć mapą Google.

Szukacie najpiękniejszego miejsca na wyspie na niezapomniany zachód Słońca ? Porto roxa jest Twoją odpowiedzią. Natomiast na romantyczną kolację zapraszam do PortoFino.

Powrót do Przewodnika po Zakynthos

Porto Roxa zatoka - zachód Słońca

noreply@blogger.com (Tomasz Dobrowolski) — Sun, 22 Sep 2019 18:46:00 +0000

Porto Roxa brama do morza.

Porto Roxa zachód Słońca w Zakynthos.

Przedstawiam wam Porto Roxa i jego uroki w ramach przewodnika po wyspie Zakynthos, co warto zobaczyć.

Porto Roxa jest chyba jednym z piękniejszym miejsc, które warto zobaczyć na wyspie Zakynthos w Grecji, gdzie możesz zobaczyć przepiękny zachód słońca, który zostanie Ci długo w pamięci. Jest tam bardzo romantycznie, jedno jako samo miejsce, położone jest koło przepięknej zatoczki, nurkowanie, czy snorkeling jak najbardziej wskazane, drugie, że zadbali o komfort turysty, ustawiając przewspaniale wyglądające i wygodne łóżka, bo nie są to zwykłe leżaki jakich wszędzie pełno, a konkretne łoża z materacami i baldachimami. Zadbali także o miejsce do zjedzenia, z miłą obsługą, przystępnymi cenami. No poza tym jednym na samym końcu, jadąc do końca na wprost zaraz przy zatoczce.

PortoFino Cocktail bar Zakynthos Grecja

noreply@blogger.com (Tomasz Dobrowolski) — Wed, 21 Aug 2019 13:55:00 +0000

Magia miejsca - Portofino

Portofino, coctail bar z klimatem.

Takim to sposobem Poszukując raju znalazło się po raz drugi w Grecji. Jako, że na Zakynthos jesteśmy już drugi raz, najważniejsze atrakcje mamy już zwiedzone. Mamy wreszcie czas ruszyć się po wyspie w poszukiwaniu bardziej ukrytych, mniej pospolitych, bardziej urokliwych miejsc. Naszym oczkom ukazało się Portofino. To niesamowite, że kręciliśmy się w okuł w zeszłym roku wiele razy, ba nawet robiliśmy sobie piknik w tym rejonie. Pływaliśmy, jedliśmy, robiliśmy kilka fotek, a tu nie byliśmy. Więc, jadąc wzdłuż linii brzegowej z Zakynthos miasta w stronę Tsilivi, może kilometr od miasta jest taki właśnie cocktail bar. Bardzo lubimy miejsca, które się odznaczają, mają swój klimat. Coś na wersję u-Story, które pewnie znacie z Filipin.

Wenecja w jeden dzień 2019, foto relacja, mapa

noreply@blogger.com (Tomasz Dobrowolski) — Sun, 18 Aug 2019 14:29:00 +0000

Wenecja w jeden dzień

Wenecja w jeden dzień - 2019

Do Wenecji zawitaliśmy w drodze do Grecji, Wenecja to piękne miejsce, mające swój niepowtarzalny klimat. Mieliśmy dokładnie jeden dzień by zobaczyć najwięcej ile się da. Dzień to był specjalny, gdyż to Jingke urodziny. O naszej podróży do Grecji napiszę na dniach, teraz skupię się na Wenecji. Ostatnim razem w Wenecji byłem w 1995 roku w sierpniu, wtedy to mieliśmy wypadek autokarowy i dużo by pisać o tamtych dniach. Może kiedyś się zmuszę, by powrócić pamięciom. Według mnie od tamtej pory Wenecja nie zmieniła się za wiele. Dalej czuć unoszący się zapach ryb, oraz ściekowy zapach kanałów. Ale nie chcę was zniechęcać, Wenecja jest po prostu przepiękna, tu trzeba po prostu być, poczuć tą atmosferę, zobaczyć na własne oczka. Rozpoczęliśmy nasze zwiedzanie od odnalezienia parkingu, ten najbardziej oceniany przez Google, nie jest strzeżony, mięliśmy małą rozkminkę,

Kryptowaluty - jak zacząłem zbierać Bitcoin

noreply@blogger.com (Tomasz Dobrowolski) — Sun, 11 Aug 2019 09:53:00 +0000

Poszukując raju - nasza droga do poznania się z krypto walutą

Witam bardzo serdecznie w naszej nowej części poszukiwania raju.

Tym razem będziemy się zajmować krypto walutami, nasza drogą w poznawaniu, próbach pozyskania, nasza pierwszą koparka, naszym pierwszym doświadczeniem z giełdą krypto walutową, oraz naszymi osiągnięciami.
Może nie ma jeszcze za wiele tych osiągnięć, ale patrząc na to co ludzie mówią w sieci o Trateingu to zaliczam się do tych szczęśliwców, którzy po okresie 6 miesięcy nie stracili wszystkiego, a zyskali, czyli ponoć to 90 procent sukcesu.

Zakynthos Grecja 32 miejsca które musisz zobaczyć

noreply@blogger.com (Tomasz Dobrowolski) — Mon, 27 Aug 2018 13:48:00 +0000

32 miejsca które musisz zobaczyć w Zakynthos Grecja

Zakynthos Grecja - przewodnik po wyspie.

Chciałbym zaprezentować Wam nasz przewodnik po Zakynthos :

Zakynthos jest jedną z piękniejszych wysp greckich. Jest tu sporo atrakcji do zobaczenia. Pierwsze, z czym się ta wyspa kojarzy to Zatoka Wraku, Blue Cave, Xigia Beach, oraz Żółwie. Według nas, jest o wiele więcej do zobaczenia tutaj, szczególnie jeśli uda nam się podróżować samemu. Widoki po prostu zapierają dech. Są i piękne plaże, z żółtym piaskiem, kamieniste zbocza, skałki, do wyboru do koloru. Nie powinien się tu nikt nudzić. Cała masa restauracji, sklepów, dyskotek, hoteli.

32 miejsca, które warto zobaczyć w Zakynthos:

Pod listą znajdziecie krótki opis, oraz link odsyłający do artykułu poświęconego w całości danej miejscówce. Musieliśmy tak zrobić, inaczej byłby to najdłuższy artykuł w Internetach :)

Shipwreck najpiękniejsze kolory morza i wrak, główna atrakcja Zakynthos.
Bluecaves - błękitne groty, świetne miejsce do nurkowania. To musicie zobaczyć w Zakynthos
Marathonisi - wyspa żółwi.
PortoFino cocktail bar.
Zatoka Porto Roxa najpiękniejszy zachód Słońca na wyspie.
Little Xigia - naturalne siarkowe spa.
Xigia Beach - siarkowe spa, tawerna z pięknym widokiem.
Marathias przepiękne miejsce do nurkowania.
Porto Azzurro - piękna sceneria, wiele ślubów.
Kaminia Beach, tawerna i żwirkowa plaża z klimatem.
Agios Sostis - słynna wyspa ślubów.
St. Nikolaos port.
Alykes Beach, piasek i masa turystów.
Tsilivi, duża plaża.
Banana Beach - najdroższe sporty wodne.
Gyrakas Beach, najsłynniejsza plaża z żółwiami.
Dafni - klimat i nurkowanie.
St. Nicholas Beach - tańsze sporty wodne i piękny kościół.
Kalamaki - Crystal Beach.
Cave bar - góra Kalamaki.
Oasis Beach - piękne klify.
Keri - restauracja na klifie i zachód Słońca.
Plakaki - wspinaczka - przepiękne skały.
Korakonisi - łuk skalny, kawiarnia, nurkowanie.
Kampi - widok na zachodzące Słońce.
Shiza - restauracja na klifie, zachód Słońca.
Exo Chora - najstarsze drzewo oliwne na wyspie.
Porto Vromi - malutka plaża wśród klifów.
Sifis - tawerna w której warto zjeść.
Renis Place - klimatyczna strefa bez stresu.
Aristeon olive oil press - fabryka Oliwy z oliwek.
Zakynthos, miasto, Bochali - punkt widokowy, fabryka perfum.

Pamiętnik film czy warty obejrzenia ?

noreply@blogger.com (Tomasz Dobrowolski) — Fri, 24 Aug 2018 10:41:00 +0000

” Pamiętnik „ film warty obejrzenia

” Pamiętnik " w reżyserii Nicka Cassavetesa zrealizowany na podstawie bestsellerowej powieści Nicholasa Sparksa pod tym samym tytułem.

Jest to historia pewnego człowieka imieniem Noah, ktory czyta opowieść, pięknej burzliwej miłości, jedej z pensjonariuszek domu opieki, Allie. Opowieść przenosi nas do lat 40-tych gdzie w wesołym miasteczku młody chłopak podrywa piękną dziewczynę... Nie chcę Wam pisać streszczenia,

Czy warto pracować w Grecji ? Praca sezonowa porady

noreply@blogger.com (Tomasz Dobrowolski) — Fri, 17 Aug 2018 15:15:00 +0000

Czy warto pracować w Grecji ? Czyli dalszy ciąg pracowitych wakacji. Porady

Praca sezonowa w Grecji.

Sezon wkacyjnej pracy tu na wyspie Zakynthos rozpoczyna się w maju, a kończy w okolicy października - listopada. To jeśli chodzi o turystykę, natomiast zbiory troszkę dłużej. Jak już zapewne wiecie z wcześniejszego wpisu „ Pracowite wakacje w Grecji", na samym Facebooku można znaleźć wiele ciekawych ofert pracy. Sami w ten sposób wyszukaliśmy naszą obecną pracę. Wszystko raczej zależy od szczęścia, niż od czegokolwiek innego. Nasza praca u pana Jorgo okazała sie prawie kompletną klapą, wyzyskiem, a przecież poświęciliśmy temu wiele czasu, rozmów na skype, z panem Jorgo, przeczesywaniem internetu.

Praca w wakacje w Grecji - 2018

noreply@blogger.com (Tomasz Dobrowolski) — Mon, 13 Aug 2018 14:04:00 +0000

Pracowite wakacje w Grecji 2018.

Grecja to bardzo ciekawy kraj. Zróżnicowany pod względem krajobrazów, są tu przepiękne plaże, piaszczyste, kamienne, są przepiękne wzgórza, strome klify, a co najważniejsze jest wspaniała czysta woda.

Może w formie naszych odkryć, tych które najbardziej nas zdziwiły, zaskoczyły, sporządzimy mały przewodnik.

Urodzinowy wyjazd do wyspy Biliran Filipiny

noreply@blogger.com (Tomasz Dobrowolski) — Sat, 13 Jan 2018 15:26:00 +0000

Urodziny na wyspie Biliran.

To jedna z wielu malowniczych wysp na Filipinach.Pisałem już o tej magicznej wyspie dwudziestu wodospadów. Biliran jest położony całkiem niedaleko od Ormoc, w którym mieszkaliśmy. Paczka znajomych, jeden samochód oraz duża ilość dobrego poczucia humoru, to chyba mieszanka dobrej zabawy. Zobaczyliśmy fantastyczny wodospad, który był cały dla nas, przejechaliśmy obok wulkanu, u podnóży którego wybija gorące źródło, oraz mieliśmy przewspaniałego grila. Podróż rozpoczęła się bardzo wcześnie rano, co jak na filipińskie warónki jest czymś innym :) Tak to można jechać na urodziny, podjechali po nas, zapakowali na pakę samochodu wraz z kilkoma znajomymi i udaliśmy się w drogę, która trwała dość niedługo w porównaniu z czasem jaki jechaliśmy motorem. Domek znajomej jest w centrum wyspy, tam przygotowaliśmy nasze jedzonko, zaopatrzyliśmy się w ryby, które widać na zdjęciach i wybraliśmy się do przepięknego miejsca na samej plaży. Tam była odbyły się całe urodzinki. Przepyszne jedzenie, szczególnie ryby z grila i dużo tanduay, czyli tutejszego rumu. To była wybuchowa mieszanka - nasze humory.
Zresztą co was będę zanudzał opowiadaniami jak możecie zobaczyć sami :)

Edynburg w trzy dni co zobaczyć za darmo

noreply@blogger.com (Tomasz Dobrowolski) — Wed, 10 Jan 2018 12:39:00 +0000

Edinburgh w trzy dni co zobaczyć

Trzy dni w Edinburgh, co zobaczyć za darmo

To taki krótki trzy dniowy wypad do Edinburgh, który okazał się bardzo malowniczy, wietrzny, oraz pełen wrażeń. Gdy mieszkaliśmy jeszcze w Londynie, Jingka dostała propozycję tłumaczenia w sądzie z Filipińskiego na Angielski. Tak więc zostało jej za sponsorowane zamieszkanie oraz transport. No jak było nie skorzystać i nie przerobić takiego wyjazdu na niezapomnianą wycieczkę. Takim to sposobem wyszukaliśmy, że MegaBus, robi fajne opcje cenowe, jeśli kupuje się bilet powrotny. Wyjazd jest około 22:30 i jest się na miejscu o 7 rano. Powrót jest też wieczorem, a w Londynie jest się na 8 rano. Więc oferta wycieczki została przyjęta :) a tutaj przygotowaliśmy wam nasz pomysł na - co warto zobaczyć w Edynburgu.

Przepiękny jest wschód słońca, który wita nas po drodze jeszcze w autobusie. Są to dość komfortowe autobusy, z reguły piętrowe, więc jak uda wam się zająć miejsce na górze, zaraz z przodu to macie przepiękne widoki na całą trasę. No nie mówię o tych nocnych, bo widać tylko autostradę, ale te o świcie, włącznie ze wschodzącym słońcem, które jest po lewej stronie jadąc do Edinburgh. Od dworca autobusowego jest bardzo niedaleko do McDonald, gdzie pyszna kawa na początek jest po prostu wyśmienita. Tam za pierwszym razem, gdy byłem w Edinburgh miałem śmieszną historie. Chciałem zamówić kawę, więc mówię do pani, że poproszę kawusię, a ona odpowiedziała coś tak dla mnie niezrozumiałego, że popatrzyłem na nią litościwym wzrokiem i pokazałem paluszkiem, że chodzi mi o zwykłe cappuccino. Ona roześmiała się, powiedziała już zrozumiałym dla mnie językiem, że są tu różnice w akcencie :) też tak pomyślałem, przecież mieszając w Londynie, nie raz spotkałem się z innym akcentem, jednak ten, był dla mnie kompletnie niezrozumiały. Kawka w Macdonaldzie jest jak dla mnie jednym sprawdzonym miejscem, gdzie zawsze, bez niespodzianek wiem, że to co zamawiam, mniej więcej smakuje tak samo. Eksperymenty, owszem ale nie rano, gdzie te pierwsze kilka łyków tego naparu stawia na nogi. Więc wiedząc, gdzie jest Macdonald, poszliśmy z Jingke na kawusię, oczywiście opowiedziałem jej moją wcześniejszą przygodę związana z zakupem kawy wcześniej. Pośmialiśmy się troszkę. Po wypiciu kawusi, udaliśmy się do hotelu, który wcześniej znaleźliśmy na booking.com.

Tutaj jak by ktoś szukał inspiracji hotelowych w Edinburgh to proszę poszukać tutaj :

Booking.com

My zawsze szukamy inspiracji przez tą stronę, więc zawsze ją polecamy. Nasz hotel był może ze 150 metrów od centrum. O 10 rano Jingke miała się wstawić w sądzie, gdzie miała tłumaczyć, jednak okazało się po kilku godzinach, że osoba, która miała być tłumaczona w formie świadka nie dojechała i że marne szanse na to, by kiedykolwiek dojechała, gdyż jej wiek na to nie pozwala. Pośmialiśmy się troszkę, że takie absurdy nie tylko w Polsce. Więc, koszty podróży zwrócili, zapłacili za kilka godzin czekania, oraz oddali za hotel. Bilans jak najbardziej na plus, patrząc na to z perspektywy trzydniowego zwiedzania miasta. Udaliśmy się do hotelu, przebraliśmy się i udaliśmy w stronę wzgórza, gdzie zrobiliśmy wiele zdjęć, pogoda jak to w Edinburgh, wiatr !!! Wiele razy byłem już w tym mieście i zawsze tu wiało, niezależnie od pory roku. To wzgórze jest chyba najbardziej rozreklamowanym miejscem w okolicy. Spędziliśmy tam naprawdę miłe chwile. Drugi dzień spędziliśmy w parku, jest tam troszkę starych budowli, jest i armata, o jaka wielka, pod każdym kołem i tak dalej. Można sobie spędzić naprawdę romantyczny dzień na łonie natury. Udaliśmy się do miasta na kawkę i jedzonko, Dużo jest z atrakcji, to ktoś udaje że lewituje, to inny ma jakieś ubranka dziwne, a jeszcze inny jest bez głowy. Fajna dla nas była duża sowa.
Zamek, jako, że nie zwiedziłem żadnego, no może jeden w życiu ten w Książu pod Wałbrzychem, nie lubię, poza tym odstrasza mnie zawsze cena. Płacić rozumiem, ale jakąś symbolikę a nie opłatę jak za nocleg. 17 funtów od osoby to daje nam razem dobry obiad z kolacją, w zamian za oglądanie staroci :)

Tak więc trzy dni zwiedzania w aparacie iPhona :)