Pretty and not hungry

Z kim ćwiczę? Moi ulubieni trenerzy online!

noreply@blogger.com (Maja) — Thu, 06 Jul 2017 18:08:00 +0000

Trening online to bardzo wygodna i komfortowa forma trenowania "pod czyimś okiem" jeśli się nie chce wydawać kupę kasy na personalnego trenera, bądź nie ma się śmiałości by poprosić o poradę kogoś z siłowni, zapytać przyjaciółki, albo w ogóle iść na siłownię. Jeżeli zaczynamy pracować nad swoim ciałem to znaczy, że coś się nam w nim nie podoba, widzimy skazy, które są dla nas wstydliwe więc strach i stres przed wyjściem na siłownię gdzie kręci się mnóstwo pakerów i hardkorowych koksów może nas zatrzymać w domu i nie ma w tym nic niezwykłego. Wiem bo sama się bałam wejść do tej jaskini testosteronu i do tej pory wolę ćwiczyć w swoim pokoju lub na ogrodzie niż zanurzyć się w takim publicznym miejscu i rozkminiać jak działa każdy sprzęt z osobna. Dlatego ćwiczymy w domu co nie musi być gorsze i nie sprawia, że osiągamy mniejsze efekty.

Zaczęłam od treningu z Ewą Chodakowską. Była i nadal jest popularna, wszyscy się nią zachwycali, każda moja koleżanka trenowała w domu Skalpel więc uznałam, że to najwidoczniej działa skoro jest na to taka moda. Trening z tą panią trwał miesiąc, po którym powiedziałam stanowcze: nigdy więcej! Po każdym filmiku miałam mdłości, w głowie mi łomotało, byłam spocona jak nigdy i nie miałam motywacji by powtórzyć to na drugi dzień bo wizja powtórki z dnia poprzedniego nie była wcale zachęcająca.

Problemem tych ćwiczeń jest to, że nie są one zupełnie nastawione na osoby, które zaczynają przygodę z treningiem. Zostajesz rzucona na głęboką wodę i chociaż nie umiesz jeszcze pływać każą ci przepłynąć osiem długości basenu w pięć minut! A efektów oprócz niechęci do wysiłku nie było żadnych (od razu zaznaczam, że jeżeli na kogoś Skalpel działa to dobrze. Opowiadam tu tylko o moim doświadczeniach z tym programem).

Nastąpiła więc długa przerwa w mojej przygodzie z ćwiczeniami aż do czasu gdy znalazłam w Internecie trzy kanały, które polecam i, które do dziś służą mi za pomoc w treningu.

Link do każdego z kanałów po kliknięciu na nazwę przeniesie was na ich stronę na YT.

1. FitnessBlender

Kanał po angielsku, ale po kilkunastu filmikach można załapać przydatne zwroty.

Bardzo sympatyczne małżeństwo, które znów wprowadziło mnie w sferę ćwiczeń po nieudanej akcji z Chodakowską. Wielka różnorodność: Cardio, HITT. FBW, ćwiczenia na każdą partię ciała z osobna stretch, ćwiczenia bez dodatków, z ciężarkami, dla początkujących i zaawansowanych o różnym czasie trwania. Każdy znajdzie coś dla siebie i dopasuje coś do swojego poziomu. I tak powinno być. Nie zaczynamy od razu od 1,5 h treningu 1000 kcal. Nie. Powoli wprowadzamy się i swoje ciało w tą krainę.

Nie ma cięć, montażu, trenerzy są spoceni i wszystko jest prawdziwe.

2. Sean Vigue Fitness

Druga pozycja jest już dla osób bardziej zaawansowanych chociaż Sean ostatnio zaczął wprowadzać modyfikacje dla początkujących.

Najbardziej oglądany instruktor pilatesu na YT. Mieszkający w Colorado, niegdyś na Florydzie niezwykle pozytywny, zabawny i inteligentny facet.

Tu już mamy troszkę inny profil kanału, gdyż Sean specjalizuje się w jodze, power jodze, pilatesie. Duża część z jego filmików opiera się na wzmacnianiu tzw. "core" czyli mięśni brzucha, klatki piersiowej i pleców.

Ciekawa opcja dla kogoś kto szybko nudzi się powtarzającymi się ćwiczeniami, lubi wprowadzać do ćwiczeń różne urozmaicenia i chce czegoś więcej niż nudnych powtórzeń w seriach.

3. Yoga with Tim

To już gratka. Joga i tylko joga, czyli coś w czym jestem zakochana już od roku. Dlaczego spośród tylu kanałów wybrałam ten? Tim Senesi ma bardzo przyjemny głos, sekwencje które przeprowadza są na idealnym dla mnie poziomie trudności i nie muszę się śpieszyć w przechodzeniu z pozycji w pozycję. Coś idealnego jeśli chodzi o relaks, wzmocnienie mięśni i wypracowanie dobrej postawy i równowagi.

Cóż to by było na tyle jeżeli chodzi o moich internetowych ulubieńców. Mam nadzieję, że ten post poszerzy jakoś wasze horyzonty na autorytety do spraw ćwiczeń :-)

Trzymajcie się ciepło!

Push-ups czyli jak wykonywać poprawnie tradycyjne pompki

noreply@blogger.com (Maja) — Fri, 23 Jun 2017 09:55:00 +0000

Bez zbędnego wstępu zaczynamy!

1. Ułożenie ciała to pierwszy krok, od którego zaczynamy pompkę. Tutaj musimy zwrócić uwagę na kilka strategicznych punktów. Wyobraźmy sobie że ktoś ciągnie prostą linię od naszych barków do podłogi. Ta wyimaginowana linia to nasze ręce (patrz obrazek niżej). Cała reszta ciała również powinna przypominać deskę, stabilną i ułożoną równolegle do podłogi. Pilnujemy pupy by nie opadała w dół ani też nie była przesadnie wypięta do góry. Plecy muszą koniecznie być proste. Dużo osób, zwłaszcza początkujących, garbi się wykonując pompkę przez co mięśnie nie działają prawidłowo.

2. Pozycja naszych dłoni wydaje się intuicyjna podczas wykonywania pompki, jednak często lubimy chodzić na skróty by zaszpanować znajomym niż troszczyć się o to czy ćwiczenie przez nas wykonywane ma sens. Dlatego by było nam łatwiej często układamy dłonie tak, że palcami są one skierowane do wnętrza tymczasem powinny być skierowane do przodu (są oczywiście pompki,w których stosuje się inne ułożenie dłoni jednak wtedy zmienia się również rozstaw rąk).

3. W końcu nadszedł czas na pompkę. Opuszczamy się na wdechu, a podnosimy na wydechu. Dlaczego? Nasze mięśnie do prawidłowej pracy potrzebują tlenu. A najwięcej siły potrzebujemy na podniesienie swojego ciała do pozycji wyjściowej. Zapomnijcie o bezdechu. To ułatwia samo ćwiczenie jednak nie robimy tego żeby było łatwo, ale skutecznie!

4. Pompka nie liczy się gdy dotkniemy głową ziemi wyginając szyję jak łabędź podczas gdy cała reszta tylko minimalnie opuści się w kierunku podłogi.

Aby poprawnie wykonać klasyczną pompkę schodzimy w dół, aż nasza klatka piersiowa zetknie się z podłogą, a reszta ciała nadal będzie utrzymana w linii prostej niczym wcześniej wspomniana deska. Bez zbędnych wygibasów :-)

Paintowy ludzik w niebieskim jest specjalistą od pompek i można od niego coś podpatrzeć. Szyja prosta, klatka piersiowa styka się z podłogą a ręce nie są wykrzywione tylko zgięte pod kątem 90 stopni. Idealnie (aż za :-) ) ułożone ciało i teraz wystarczy tylko wyprostować ramiona,

5. Nie śpieszcie się. To nie są zawody. Im wolniej wykonywana pompka tym większa praca dla górnych partii mięśni. Zwłaszcza jeżeli jesteś początkujący pamiętaj, że w pośpiechu zgubisz prawidłowy sposób wykonywania ćwiczenia.

6. Dla większego wycisku dla mięśni polecam też przy podnoszeniu się zrobić PLUSA czyli gdy już będziemy w pozycji wyjściowej znowu podnosimy się na naszych rękach jeszcze wyżej przyprawiając się o zakwasy na ramionach następnego dnia :-).

Oczywiście wariantów pompek jest bardzo dużo. Tutaj przedstawiłam wam tą klasyczną pompkę, która polecana jest najbardziej osobom początkującym. Od czegoś trzeba zacząć.

Podsyłam Wam linka do mojego filmiku na Instagramie gdzie upchałam w 60 sekundach kilka ciekawych pompek: TUTAJ

Piszcie, komentujcie, pytajcie :-) Cześć!

Bezglutenowy chleb od Jacka!

noreply@blogger.com (Maja) — Sat, 17 Jun 2017 10:44:00 +0000

Nie wyobrażam sobie życia bez chleba czy bułki. Są takie rzeczy jak np. jajecznica która potrzebuje do towarzystwa bułeczki, chleba, rogalika czy też sztangla (plusik dla tego kto wie o co chodzi :)).

Problem w tym że niedawno odkryłam co jest powodem moich niedoskonałości cery, z którymi zmagałam się już od dawna, właściwie od gimnazjum. Z początku myślałam że trądzik minie jak każde inne fatum nastolatki. Czerwoni koledzy jednak nie opuszczali mnie prze całe liceum a potem towarzyszyli mi w akademiku podczas studiów. Smarowałam się czym tylko można, kupowałam całą masę specyfików i żaden nie skutkował, a ja wpadałam w coraz głębszą frustrację.

W końcu postawiłam na dietę, która również odpowiada za nasze skórne problemy. Ale listy rzeczy których nie powinno się jeść by cieszyć się piękna, gładką skórą były tak długie jak litanie, a zastosowanie się do nich było równoznaczne z piciem samej wody! Nie ze mną te numery.

Spróbowałam więc po kolei wycofywać na tydzień po jednym ze składników z mojej diety i sprawdzać jak to na mnie wpłynie. I trafiłam. Żyto okazało się moim wrogiem w walce o zdrową cerę. Miałam już sprawcę, więc teraz trzeba było go wyeliminować na zawsze.

A to wiązało się z odrzuceniem bułek i chleba, które najczęściej zawierają dodatek żytniej mąki (nawet to potocznie zwane białe pieczywo).

Zrobione. Teraz trzeba było znaleźć substytut.

Odpowiedź na moje prośby znalazła się przez przypadek, gdy na profilu Jacka Bilczyńskiego znalazłam przepis na chleb z białej kaszy gryczanej.

Jak się go robi? Jest prosty i smaczny. Potrzeba tylko cierpliwości.

Składniki:

1 opakowanie kaszy gryczanej białej nieprażonej ( 400g)

2-3 łyżeczki soli himalajskiej

Przyprawy ( chociaż ja nie dodaję niczego oprócz soli możecie poeksperymentować).

Krok po kroku:

1. Kaszę zalewamy wodą i zostawiamy na 24 h.

2. Po czasie płuczemy ją kilka razy by pozbyć się troskę tej śluzowatej mazi :)

3. Blendujemy i doprawiamy ( kaszę można zblendować na gładki. Ja osobiście wolę zostawić troszkę ziaren nie zblendowanych żeby czuć je w kanapce)

3. Blaszkę wykładamy papierem do pieczenia i wypełniamy masą z kaszy.

4. Zostawiamy ją na 6-12 h w temp. pokojowej.

5. Pieczemy 1 h w 150-170 stopniach.

Chleb będzie smaczny nawet dla tych co nie przepadają za białą kaszą gryczaną. Jej smak ginie i przypomina bardziej smak prażonej kaszy.

Jest pożywny, bez glutenu, zdrowy, pełen błonnika, magnezu, a jego inną zaletą jest też to, że nie schnie tak jak zwykłe chleby.

Więc smacznego!

Cóż jest trucizną? Wszystko jest trucizną i nic nie jest trucizną. Tylko dawka czyni truciznę"

noreply@blogger.com (Maja) — Tue, 13 Jun 2017 19:39:00 +0000

Chyba trendem stało się unikanie dużego procenta produktów spożywczych właściwie od tak. Z dnia na dzień decyduję się, że nie będę jadła chleba bo zwiera gluten, odpuszczę sobie nabiał bo jest rakotwórczy i podnosi poziom estrogenów w organizmie i właściwie to zrezygnuję całkowicie z tłuszczów bo przecież to one są odpowiedzialne za odkładanie się tkanki tłuszczowej. Albo nie...od dziś będę smażyć na oleju kokosowym wszystko jak leci. Przecież jest zdrowszy od rzepakowego. Zdrowszy czyli mogę go jeść ile chcę?

Usłyszane gdzieś w radiu, wyrwane z kontekstu, przeczytane w pośpiechu kilka zdań, słów kluczy czy też zmałpowanych nawyków od naszych ulubionych dziewczyn fit z Instagrama, na których opieramy swoją przemianę to nie najlepszy sposób na zwrot ku zdrowej ścieżce.

Zacznijmy od tego, że większość osób na portalach społecznościowych promuje dietę i styl życia osób zawodowo trenujących sporty siłowe, zajmujące się kulturystyką, a przecież tak naprawdę procent takich osób jest niewielki. To jak wkładanie złego klucza do złego zamka. Nie pasuję i pasować nie będzie. Bo i po co? Zresztą jak dowodzą liczne badania to właśnie takie osoby cierpią na niedobory różnych witamin i składników mineralnych, co wynika z ich zawodowej diety, wobec czego muszą przyjmować sztuczne suplementy diety, a jak wiadomo nie ma nic lepszego niż witaminka z owocka a nie z pigułki.

Kulturyści czy też zawodnicy w konkursach fitness model bądź zawodach bikini to osoby, które zarabiają na życie swoim ciałem i konieczne jest to by było one perfekcyjne w każdym calu. Przeciętnemu kowalskiemu osiągnięcie takiej sylwetki bez opieki trenera personalnego będzie niemożliwe. Dlaczego więc nie podchodzić do tej całej sytuacji bardziej racjonalnie?

Moja pewna znajoma, która od lat zmagała się w dużą nadwagą okresowo spadała z wagi po czym znów przygarniała do siebie stracone wcześniej kilogramy, a efektem ubocznym był wstręt do wielu warzyw, którymi tylko próbowała się karmić przez okres diety, który trwał zazwyczaj od dwóch tygodni do miesiąca. W efekcie waga ciągle się wahała, a ona do tej pory nie potrafi zjeść pomidora, którym się szpikowała.

Większość błędów i dziwnego spojrzenia na dietę, jak w przykładzie powyżej wynika z niewiedzy, bądź mylnego zrozumienia idei zdrowego żywienia. Polecam więc nie polegać tylko na jednym źródle.

Podsumujmy to, co do tej pory powiedziałam, bo być może rozwinęłam się zbyt chaotycznie jak na swój pierwszy post jednak jest tyle rzeczy, które chciałabym Wam przekazać, że nie wiem od czego zacząć.

1. Nasz jadłospis powinien być urozmaicony, różnorodny bo to zapewni nam najlepsze wyniki w walce o naszą sylwetkę. Węglowodanów nie odrzucamy!

2. Warto odnaleźć nasz indywidualny tok pracy organizmu i samemu wybadać co nam służy, a co nie. Małpowanie diet innych osób to błąd. Na panią Krysie dieta z ogórków działa, ale na Ciebie nie musi :-).

3.Dieta to nie zmiana żywienia na dwa tygodnie, miesiąc, pół roku, ale styl życia. Coś co musimy sobie wpoić jako nasz nawyk do końca życia.

4. Nie przesadzajmy ze zdrowymi rzeczami. To, że są polecane nam jako najlepsze z całej gamy produktów nie znaczy, że możemy je jeść garściami. Olej kokosowy to w dalszym wypadku olej, nadmiar owoców to nadmiar cukrów itp. Działa to też w drugą stronę. Nie musimy całkowicie wzbraniać się od kawałka szarlotki. Dawka, dawka, dawka!

Jeżeli chodzi o mnie to nigdy nie byłam "na diecie". Któregoś dnia po prostu zmieniłam swoje nawyki żywieniowe i tak zostało do dzisiaj. Nie katowałam się kilkudniowymi detoksami, nie jadłam na każdy posiłek dnia sałaty, nie liczyłam kalorii, nie przestawałam jeść po przekroczeniu magicznej liczby tysiąc ani nie rezygnowałam z węglowodanów, których coraz częściej nie doceniamy. Postawiłam na aktywność fizyczną, odrzuciłam wszystko czego skład był niczym tablica Mendelejewa i zrezygnowałam z jedzenia na mieście, bo nigdy nie wiadomo co trafiło na talerz i jak zostało przyrządzone. Sama gotuję. Wybieram produkty dobrej jakości i tu zaskoczenie nie kupuję w bio sklepach bo zwyczajnie nie stać mnie na to. Nie ma się czego wstydzić.

Dajcie znać co sądzicie o nowym blogu, czy pomysł Wam się podoba i o czym chciałybyście poczytać następnym razem. Komentujcie i zaglądajcie na mój profil na Instagramie :-) Trzymajcie się ciepło!