Private Book

แมงมุมตัวนั้น

PiwPiw — Fri, 25 May 2012 14:03:36 +0000

แมงมุมตัวนั้นกำลังชักใยอยู่ในสวน เส้นใยบางเบาผืนใหญ่ขึงขวางทางผู้โชคร้าย มันเดินวนเวียนทักทอสายใยไปเรื่อยๆ ผมมองเห็นแมลงโชคร้ายตัวหนึ่งติดอยู่ที่เส้นใย แต่แมงมุมกลับไม่สนใจมันยังคงชักใยต่อไป มันคงจะตั้งใจชักใยให้เสร็จก่อน คาดเดาไม่ยากว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป …

กำมือและฝ่าเท้า

PiwPiw — Tue, 08 May 2012 16:01:43 +0000

วันนี้ระหว่างทางขับรถกลับมาที่บ้าน ผมเจอฝนตกชุดใหญ่ 4 ชุดด้วยกัน แต่ละชุดต้องลดความเร็ว เปิดไฟหน้า และเปิดที่ปัดน้ำฝนเบอร์ 3 ผมมองเห็นแค่ไฟท้ายรถคันข้างหน้า กระจกส่องหลังก็มองเห็นแต่ไฟหน้าของรถที่ตามมา แถมบางคันไม่เปิดไฟหน้าด้วย ทำให้ต้องเพ่งมองดูก่อนแซงว่ามีรถวิ่งมาที่เลนขวาหรือเปล่า … เสียงฝนที่กระหน่ำใส่รถทั้งคัน ไฟท้ายรถคันหน้า ไฟหน้ารถคันหลัง กับละอองน้ำฟุ้งกระจาย บนเส้นทางที่คุ้นเคย แต่กลับเหมือนไม่ใช่เส้นทางเดิม จะหยุดรถแวะข้างทางเลยก็ไม่ได้ เพราะรถคันหลังก็วิ่งตามเรามา ชีวิตอยู่ในกำมือ ฝ่าเท้า สายตา และสติในการขับรถ … ที่กลับรถข้างหน้ามีรถกะบะเก่าๆ จอดรออยู่ แล้วจู่ๆ เขาก็โผล่พรวดออกมา รถคันข้างหน้าผมหักหลบไปทางซ้าย ผมมองกระจกซ้าย มีรถกำลังวิ่งมา ผมหักหลบตามคันหน้าไม่ทันแน่ ขืนหักไปก็คงโดนชนท้ายกระเด็น ผมเบรคจนรถแทบจะหยุด มองกระจกหลังลุ้นว่ารถที่วิ่งตามมาจะหักหลบผมทันไหม โชคดีที่มีระยะห่างพวกเขาเลยหักซ้ายหลบผมกับรถคันหน้า ผมเปิดไฟสูงใส่รถกะบะด้วยความหงุดหงิด อยากจะตะโกนถามว่าคุณคิดอะไรอยู่! ผ่านไปไม่นานนักเหตุการณ์ข้างบนก็เกิดขึ้นซ้ำอีกครั้งหลายร้อยเมตรข้างหน้าผม แต่คราวนี้เป็นรถเก๋งคันโต รถคันหน้าหักหลบเลนซ้าย เก๋งอยู่เลนขวาสุด เก๋งมีแรงเยอะแต่กลับไม่รีบเร่งความเร็ว ผมขับมาเป็นร้อย รถข้างหลังจ่อหลังพุ่งตามมา จังหวะนั้นเหยียบเบรคไม่ได้แน่ เลยหักหลบเก๋งเข้าเลนซ้ายก็เจอกับท้ายรถคันหน้าที่เพิ่งชะลอหักหลบเก๋ง ก็เลยต้องหักกลับเข้าเลนขวาปาดหน้าเก๋งคันโต ชีวิตอยู่ในกำมือ ฝ่าเท้า สายตา และสติในการขับรถ … ยังดีที่มีบุญกลับมาถึงบ้านอย่างปลอดภัย ใครล่ะจะรู้ว่ามีชีวิตกับสิ้นชีวิตมันก็แค่ฉิวเฉียด

แผ่นดินของเรา : เพลงพระราชนิพนธ์

PiwPiw — Sat, 17 Mar 2012 16:58:02 +0000

หลับให้สบาย

PiwPiw — Thu, 16 Feb 2012 19:22:09 +0000

หมาตัวนี้โผล่มาจากไหนไม่มีใครรู้ แล้วจู่ๆ ก็มาอยู่เป็นหมาประจำหมู่บ้าน หมาตัวดำขลับ แต่หน้ากลับเบิกบาน จนชาวบ้านเผลอหลงรักไม่รู้ตัว ไม่มีที่มา ไม่มีเจ้าของ แต่กลับครองใจใครๆ หลายคน นอนก็นอนข้างถนน กินก็ตามแต่จะให้ เดินไปตามหนทางที่อยากไป หมาไทยธรรมดา แต่สเน่ห์เหลือร้ายนักหนา ทำให้ใครหลายคนร้องไห้โศกา หมดเวรหมดกรรมแล้วชาตินี้ ขอให้เจ้าจงโชคดีมีสุขทุกภพไป :~(

โอกาสของเธอ

PiwPiw — Sun, 12 Feb 2012 16:23:10 +0000

โอกาสในชีวิตเราแต่ละคนไม่เหมือนกัน อะไรที่เราว่ามันช่างยากลำบากนั้น ก็ยังมีคนที่ทุกข์ยากกว่าเราหลายสิบเท่า เราควรจะมองให้เห็นโอกาสที่ชีวิตหยิบยื่นให้และใช้มันอย่างคุ้มค่าที่สุด เช้าตรู่วันอาทิตย์ ผมต้องตื่นนอนแต่เช้าและไปทำงานที่ได้รับมอบหมายเป็นพิเศษ ไม่นานนักผมก็พบว่ามีคนหลายคนเดินทางมาหลายร้อยกิโลเมตร หลายคนมาถึงตั้งแต่ตีสี่เพื่อให้ผมได้พูดคุยและสัมภาษณ์ ผมได้คุยกับคนสิบกว่าคน และได้หยิบยื่นโอกาสให้คนส่วนหนึ่ง ส่วนคนที่เหลือก็ต้องพบกับความผิดหวัง ข่าวดีและข่าวร้ายจะตามไปเจอพวกเขาภายหลัง ช่วงเวลานี้คงเป็นเวลาของการรอคอยความสมหวังและผิดหวังของพวกเขา น้องไข่เป็นคนหนึ่งที่ผมได้คุยด้วย เธอไม่ได้ชื่อน้องไข่หรอก แต่เป็นเพราะในช่วงปิดเทอมนั้นเธอต้องเดินทางจากอ่างทอง เข้ามาช่วยญาติขายไข่ที่ตลาดนางเลิ้ง ไข่ที่เธอขายก็คือไข่ที่นำมาผ่านกระบวนการต่างๆ ตามที่ลูกค้าสั่งซื้อ ไม่ว่าจะเป็นการทำไข่ต้ม ไข่เข็ม ไข่เยี่ยวม้า ไข่นกกระทาต้ม และสารพัดไข่ที่จะถูกเตรียมไว้ก่อนนำไปปรุงอาหาร เธอต้องขายไข่ตั้งแต่ช่วงเที่ยงคืนเรื่อยมาจนถึงสิบโมงเช้าถึงจะได้นอนพักและต้องตื่นขึ้นมาขายไข่ต่อในช่วงบ่ายสอง ผมได้ความรู้ใหม่จากเธอว่าไข่มีแผล คือไข่ต้มที่ปอกเปลือกแล้วไข่แดงทะลักออกมา ราคาจะตก แต่ก็สามารถเอาไปทำไข่ลูกเขยได้ รายได้ประมาณ 6,000 กว่าบาทจากการขายไข่จะถูกนำไปใช้เป็นค่าเทอมของตัวเธอเอง นั่นคือเธอส่งตัวเองเรียนหนังสือจากการขายไข่ครับ คุณพ่อของเธอเป็นตำรวจ แต่ท่านก็ได้เสียชีวิตในหน้าที่ระหว่างการพยายามหยุดรถบรรทุกเพื่อขอตรวจค้น รถกลับบรรทุกไม่ยอมหยุดแต่ได้ขับชนพ่อของเธอจนเสียชีวิต ส่วนคุณแม่นั้นก็มีสามีใหม่ ปัจจุบันเธออาศัยอยู่กับคุณยายที่จังหวัดอ่างทอง ในระหว่างที่เธอเรียนหนังสือ ยายก็ต้องเข้ามาช่วยขายไข่ที่กรุงเทพเป็นระยะ ส่วนเธอก็ต้องอยู่บ้านคนเดียว แต่ก็มีสุนัขที่ญาติมาฝากเลี้ยงอยู่เป็นเพื่อนอีก 3 ตัว ช่วงน้ำท่วมปลายปี 2554 ที่ผ่านมาน้ำก็ท่วมบ้านเธอถึงระดับอก เวลาเธอเล่าถึงชีวิตตัวเอง เรื่องราวต่างๆ ไม่ได้ออกมาจากแค่คำพูด แต่มันสะท้อนออกมาจากดวงตาของเธอด้วย พวกเราที่เป็นคนสัมภาษณ์เห็นพ้องต้องกันว่าเธอเป็นคนที่เหมาะสมที่สุดคนหนึ่ง และผมดีใจที่วันนี้ได้หยิบยื่นโอกาสในชีวิตให้เธอ [...]