Ante a inclusión no anteproxecto de lei sobre a economía sustentábel das modificacións lexislativas que afectan o libre exercicio das liberdades de expresión, de información e o dereito de acceso á cultura a través de Internet, os xornalistas, blogueiros, usuarios, profesionais e creadores de Internet manifestamos a nosa firme oposición ao proxecto, e declaramos que…

1 .- Os dereitos de autor non poden estar por riba dos dereitos fundamentais dos cidadáns, incluíndo o dereito á privacidade, a seguridade, a presunción de inocencia, á tutela xurisdicional efectiva e a liberdade de expresión.

2 .- A suspensión dos dereitos fundamentais é e debe seguir sindo unha competencia exclusiva do Poder Xudicial. Nin un peche sen unha sentenza. Este anteproxecto, ao contrario do disposto no artigo 20.5 da Constitución, pon en mans dun corpo non xudicial, un organismo dependente do Ministerio de Cultura, a potestade de poder impedir o acceso dos cidadáns españois a calquera páxina web.

3 .- A nova normativa vai xerar inseguridade xurídica en todo o sector tecnolóxico español, prexudicando unha das poucas áreas de desenvolvemento e futuro da nosa economía, dificultando a creación de empresas, introducindo barreiras á libre competencia, e trabando a súa expansión internacional.

4 .- A nova lexislación proposta ameaza aos novos creadores e dificulta a creación cultural. Coa Internet e os sucesivos avances tecnolóxicos democratízase drasticamente a creación e emisión de todo tipo de contidos que xa non veñen principalmente das tradicionais industria culturais, se non de moitas fontes distintas.

5 .- Os autores, como todos os traballadores teñen dereito a vivir do seu traballo con novas ideas creativas, modelos de negocio e actividades relacionadas coas súas creacións. Tentar de soster con modificacións lexislativas unha industria anticuada que non sabe adaptarse a ese novo ambiente non é xusto nin realista. Se o seu modelo de negocio baséase no control das copias dos traballos e na Internet non é posíbel sen violar os dereitos fundamentais, haberán que atopar un outro modelo.

6 .- Cremos que as industrias culturais precisan para sobrevivir de alternativas modernas, eficaces, credíveles, accesíbeles e que atendan os novos usos sociais, en vez de limitacións tan desproporcionadas coma ineficaces para o fin que afirman perseguir.

7 .- Internet debe funcionar libremente e sen interferencias políticas patrocinadas por grupos que buscan perpetuar modelos de negocio obsoletos e impedir que o coñecemento humano siga sindo libre.

8 .- Demandamos que o Goberno asegure por lei a neutralidade da rede en España, ante calquera presión que poda ocorrer, como un marco para o desenvolvemento dunha economía realista e sustentábel para o futuro.

9 .- Propoñemos unha reforma real dos dereitos de propiedade intelectual co fin de: retornar á sociedade o coñecemento, impulsar o dominio público e limitar os abusos das entidades xestoras.

10 .- Nunha democracia as leis e as súas modificacións deben ser aprobadas despois do debido debate público e de ter consultadas todas as partes implicadas. É inaceptable que se fagan modificacións lexislativas que afectan os dereitos fundamentais nunha lei non orgánica e que trata de outro tema.

Hai máis dun ano tiven que marchar a rematar a carreira a Madrid. Agora volto a Galicia, coa carreira rematada porque o destino e o traballo me brinda a oportunidade de desenvolver a miña profesión nesta miña terra. Unha sorte nos tempos que corren. Volto tamén a escribir despois de meses sen facelo, a mesma historia de sempre. Pero si, volto a escribir coa ilusión coa que empezamos. Arestora vese tan lonxe o ano 2005…

Algo máis de un ano, non é unha ausencia excesivamente prolongada, pero a min ségueme a parecer que todo continúa como estaba. Dende aquí seguimos coa ilusión de coñecer, de descubrir, de colaborar, de propoñer, … Permitídeme, sen querer ser pretencioso, de modernizar.

Paréceme que todo o traballo, as persoas e as experiencias vividas por este colectivo durante este tempo se diluisen constantemente, unha vez tras outra, o igual que as nosas pasadas webs se perderon no efímero contexto que xenera internet.

Hoxe volto, como voltei outras veces no pasado, volto con cambios porque é unha volta á terra e porque todavía quedan moitas cousas por contar. Pero o certo é que segue a ser tan difícil como nos comezos descubrir, atopar e contactar coa xente que como nós está a aportar o seu gran de area a sociedade, mediante o seu traballo, os seus pensamentos, as súas creacións, … Dende aquí ou dende calquera lado.

Non lembro xa as exposicións, charlas, concertos, conferencias, etc. das que demos conta en Proxecto-ds. Serviunos para coñecer a moita xente, moita xente interesante, xente que co seu facer cotián aportan algo ás nosas vidas. Txiki, Zimmer, Carlos (Mourente), Ascárida, Chiu, Berto e toda a xente de Escoitar.org, Noel, Francisca, Juan Carlos, Arturo Álvarez, a xente de Dot, Besbe, Ghanito … e tantos outros.

Pero o certo é que todavía hai un mundo de cousas interesantes por descubrir. Apoveitome e ilustro este texto cun vídeo da axencia coruñesa BAP & Conde, aínda que penso que ninguén queda por velo, o que posiblemente si sexa descoñecido é a súa autoría, que si será novidosa para moitos. Exemplos como iste ilustran as persoas que viven preto de nós e que fan cousas que nos chegan, que nos conectan coa sociedade, en definitiva, que nos moven cara adiante.

Por último, quero invitar a todos e todas os que estean a traballar en calquer proxecto en que nolo fagan saber. Este é o colectivo de todos, todos somos un pouco proxecto de seña na nosa cotidaneidade. Escribe a: info@proxectods.org Queremos saber de ti!

Non o deixamos. Nin desaparecemos, nin temos pensado facelo mentras nos queden cousas por contar. Falo no meu nome e no dos meus compañeiros de colectivo. Este ano, e agora falo por min, foi o derradeiro de universidade, e adiquei todo o meu tempo ó académico (e o descanso cando tocaba).

Cando Sak escribiu sobre esta nova web que con tanta ilusión deseñamos, falaba dela como o “…lugar para que os distintos membros do colectivo poidan expresarse libremente en temáticas relacionadas con Proxecto-ds, presentando proxectos, ideas, reflexións, contido divulgativo ou o que cada integrante estime oportuno.”

Para moitos pasaría desapercibido, pero nesta nova web, quixemos prescindir da exactitude temporal que hoxe en día se ofrece habitualmente en portais de información, revistas ou mesmo redes sociais. E plantexamos enmarcar os nosos contidos en meses e anos. Tampouco garantimos a sobreinformación, apostando por contidos seleccionados e de interese, que dan lugar a que pasen meses sen novos contidos, sentímolo, se alguén se ten molestado por isto.

Pero non escribo este artigo co fin de xustificarme, nin co de xustificar os meus compañeiros. Escribo para contar cousas que non puiden contar no seu día, pero que agora co tempo e a distancia non quería deixar pasar sen adicarlles un pequeno tempo.

O pasado 21 de maio o noso compañeiro e responsable da sección, Moda na Rúa, presentou no Festival de Cans a súa primeira curtametraxe “Do soño o esquecemento. O Túnel do Tranvía de Mondariz a Vigo.” do que é director. Tamén formaron parte do seu equipo, Daniel Goyanes e Iria González, antigos membros de Proxecto-ds, os que quero felicitar dende aquí por ter feito un gran traballo.

“Do soño o esquecemento” fala do soño dun home, Don Henrique Peinador Vela, que quería achegar o progreso abrindo Mondariz ó mundo vía Vigo. Un home cun proxecto que merece a pena ser recordado hoxe.

Tamén o pasado mes de maio, viu a luz o esperado segundo disco de Projecto Mourente, no que Carlos Valcárcel obsequia os nosos ouvidos con novos sons baixo o nome de “Kara·o·ke”.

Un compendio de cancións electropop hedonistas, que se todavía non bailache, non poderás deixar de facelo en canto descargues o disco de balde de A Regueifa Plataforma ou tamén podes mercalo por tan só 9 euros. 10 cancións, 1 versión e 3 remixes moi adecuados para a tempada estival de longas noites de baile sen fin.

Grazas a Carlos por confiar en nós para supervisar técnicamente as capas do disco que el mesmo deseñou; un pracer.

E por último gustaríame compartir con vos, un artigo que lin na revista do Reino Unido, Wallpaper*; unha das revistas de referencia mundial no eido do deseño. O artigo está publicado no número do pasado mes de abril. O tema do artigo en cuestión é Sargadelos.

O artigo titulábase “Clay station” e nel os británicos presentaban ós seus lectores de xeito resumido a historia da que posiblemente é a empresa máis innovadora de Galicia por tradición e traxectoria.

Repásase como Sargadelos se foi adaptando a cada tempo e como se foron sucedendo as propostas creativas dende o comezo do Laboratorio de Formas de Luís Seone e Isaac Díaz Pardo, até as actuais incorporacións como a da deseñadora Laura Lucio, procedente da tamén empresa galega, Zara Home. Xunto coa incorporación da xove deseñadora fan un repaso a colaboracións existentes entre Sargadelos e outros deseñadores españois e internacionais que están creando para a empresa galega.

Estreamos nova páxina, nova cámara e novas fotos; que tamén poderedes ver impresas en papel no número 18 da revista Dot.

(more…)

Este é o novo espazo na rede de proxecto-ds, o punto de fuga das ideas, proxectos, pensamentos e calquera cousa que poida sair do colectivo creativo. Non é a primeira vez que comezamos un proxecto público de expresión na rede, e poida que non sexa a derradeira; en todo caso iso dependerá do colectivo e de ti; si, de ti, o lector que fai que queiramos seguir adiante; ou de ti, que nos escribiches e remataches uníndote a proxecto-ds; ou de ti, que fas algo tan xenial que apenas contalo é a nosa ilusión; ou de ti, que acabas de chegar…

O pasado de proxecto-ds está en moitos casos no limbo, e tras un novo punto e seguido na nosa historia é pertinente atallar a sempre dura cuestión da definición: Que é proxecto-ds? Dito de xeito esaxerado, proxecto-ds, sen ter que ver case coa arte, é coma un movemento artístico, é dicir, un concepto e unha filosofía á que sumarse de xeito activo ou pasivo, de xeito total ou parcial, de xeito colectivo (neste ou noutro) ou individual. O concepto consiste na procura da modernidade sen perder a identidade, afastándonos do asepticismo que algúns ven na modernidade; por suposto este concepto tamén é difuso e cada quen interprétao con matices persoais e atállao de xeito diferente. Proxecto-ds segue unha filosofía activa de “faino + pide axuda” para realizar proxectos acordes cos seus principios. Cun moi particular modus operandi levamos adiante diversos proxectos, que foron dende a participación no Proxecto AvantCraft á realización do programa de radio e-music, pasando polo directorio Podgalego á moda na rúa e algúns outros; pero sempre cunha constante: un espazo na rede para comunicar o colectivo co mundo.

Proxecto-ds leva traballando varios anos, nese tempo os intereses e obxectivos concretos do colectivo foron mudando, como tamén foi mudando o noso espazo global de comunicación tanto a nivel estético, funcional e conceptual. Agora presentámosvos a última modificación de proxectods.org que será un lugar para que os distintos membros do colectivo poidan expresarse libremente en temáticas relacionadas con Proxecto-ds, presentando proxectos, ideas, reflexións, contido divulgativo ou o que cada integrante estime oportuno. Con esta reformulación do espazo tendemos a unha comunicación descentralizada e de xerarquía horizontal, que representa máis axeitadamente a estructura e funcionamento do colectivo.

Agardamos que os cambios vos agraden.

Moda e tendencias son palabras que a diario se repiten nos medios de comunicación. Xornais, revistas, televisións e páxinas webs dinnos o que é o que levará na próxima tempada: tipos de pezas, cores, complementos. A realidade da moda na rúa afástase moito do mundo das pasarelas, onde os grandes deseñadores da alta costura, presentan nas capitais da moda as súas coleccións; con propostas que van desde o máis sinxelo ó máis extravagante. Pezas, que por diferentes razóns, só unha pequena e selecta minoría se poden permitir.

Non se pode negar que todo isto repercute directamente nos deseños da roupa que se vende nas tendas. Roupa, que a xente mistura e combina dando lugar a un estilo propio e persoal. Buscando ser o reflexo da realidade da moda pret a porter en Galicia; nace a nosa nova sección Moda na rúa.

Gustaríame compartir con vos unha realidade tan curiosa como cotián. Seguramente todos vos o tedes observado, ou probablemente o tedes vivido en primeira persoa, especialmente se tedes ordenador portátil.
(more…)

A miúdo criticamos, especialmente desde escolas e charlas, a pouca iniciativa e o temor que o empresario medio ten para co deseño. Pero… É que ninguén se vai a pór da súa parte?

Aos empresarios pícaselles case a diario para que adopten estudadas estratexias de mercadotecnia, elaborados programas de deseño industrial e potentes (e cheas de cor) identidades corporativas recentemente saídas dalgún forno gráfico (con páxina web en Flash, por suposto). Fálase do bo que sería para tal cadea de tendas remodelar os seus desafasados uniformes ou o seu logotipo; do ben que lle viría a certa marca de lácteos redeseñar os seus envases para facelos máis actuais ou do produtivo que sería diversificarse para esa tenda de mobles das aforas. Utilizo tempos verbais condicionais como sería ou viría porque a verdade é que non se pode asegurar de certo que vaia funcionar ningunha das anteriores.

Explícome: Os deseñadores a miúdo venden “fume”, son plans e ideas que é case seguro que produzan beneficio (confiemos na bondade dos deseños), se ben non gozan de garantía algunha; é dicir que é o diñeiro do empresario o que está en xogo. El é o que pon a pasta. Ata aquí é o habitual, pero se nos fixamos poderemos ver que ese empresario debe financiar todos os “excelentes plans” tanto de deseño gráfico, deseño industrial, mercadotecnia… e case sempre sen garantías de nada.

Por iso eu hoxe, nun arrebato de sinceridade, digo: “Empresarios do mundo, tomádevos isto con calma e non fagades caso de todas as ideas felices deses mociños vivarachos de transgresoras gravatas”.

O xa internacionalmente recoñecido Arturo Álvarez dedicounos uns minutos na súa empresa para falar sobre a súa compañía, os seus proxectos, ademáis de facernos pasar un bo intre entre bastidores no seu taller ás aforas de Santiago.
(more…)

Dentro dunha antiga capela toda pintada de branco, o chan cuberto de area. A través de pequenos buracos e en vitrinas expóñense os obxectos de artesanía. Cerámica, vidro, tecidos, peles…
(more…)