przemelek

Dalsze szukanie ładnych rzeczy ;-)

2026-09-10T23:32:57.378+02:00

Dziś było ogólnie ładnie.

Widziałem tęcze w chmurach ;-)

Chociaż na zdjęciach jej zbytnio nie widać, ale próbuję coś pokazać ;-)

Byly gwiazdy :-)

I lis coś niósł:

To jest chyba mój lis, ten którego spotkałem już wcześniej.

Przebiegł z tym czymś obok mnie jakieś 50 cm, może nawet nie przebiegł co przeszedł. Widać wyglądam na nażartego, że się nie bał, że mu/jej podprowadzę jedzenie ;-)

Ale tutaj na filie jak widać jak się za bardzo zbliżałem to uznał/uznała, że kto mnie tam wie, może mu/jej zabiorę jedzenie to wziął/wzięła i poszedł/poszła dalej.

Mój harness nad którym pracuję w pracy działa tak sobie... ale już coś tam robi.

Za to ja mam teraz Shortcut, który jak go uruchomię bierze aktualną lokalizację i szuka samolotów w promieniu 10 km ;-)
Bo mi tu coś latało i byłem ciekaw co ;-)

Podobne posty^beta
Ładny lis :-)
Kolejne książki :-)
Jestem lepszy od UE ;-)
Obserwacje z prakacji
Potrzebny mi radar....

Ładne rzeczy

2026-09-09T23:05:12.603+02:00

Głowa mnie boli, więc mam taki sobie humor, stąd nadal szukam ładnych rzeczy ;-)

Dziś znalazłem wieżę :-)

Obok jest schron, ale mnie wieża zainteresowała.

Wlazłem na nią choć trzeba przyznać, że w trakcie włażenia było takie "a będę umiał zleźć?". Umiałem ;-)

Sama wieża chowa się w lesie, tak naprawdę to nie ma miejska skąd ją by było dobrze widać.

Co zabawne, wiele razy przechodziłem stosunkowo niedaleko i nigdy jej nie widziałem :-)

Jak mówi Internet to jest to Lewy Punkt Obserwacji Dwubocznej 3. BAS, i zbudowano to to w latach 50. Obserwatorzy stali na obu wieżach (tej mojej i innej) i patrzyli na morze czy zatokę, jak coś widzieli to mierzyli kąty do tego i podawali dalej, a tam używając triangulacji ustalano jak daleko to to jest i można było wycelować armatę... Zamknięto to po ~20 latach, w latach 70 gdy radary były dużo lepsze i nie trzeba było się tak w to bawić.

Nie wiem czy mądrze zrobiłem, że na to wlazłem, ale nie było znaków by nie wchodzić (w Helu jest taki znak to nie wlazłem tam na wieżę te kilka lat temu - ja jestem legalista), to wlazłem i nie zleciałem.

Z innych ładnych i fajnych rzeczy.

Był Apple event - nadal nie wiem czy chcę iPhone 18 Pro Max... czy i mój 17 Pro Max wystarczy, to samo z Watch Ultra 4.

iPhone Duo jest ciekawy, ale jakoś mi się na razie z wyglądu nie podoba (złożony).

Urzekła mnie w nim dbałość Apple o to by jego cena w Polsce wynosiła za podstawowy model od 9999 PLN ;-)

Jeszcze może iPhone 18 Pro Max mnie przekona bo podobno aparat jest nawet lepszy niż w 17 Pro Max, ale w Duo jest słabszy... jakoś wolałbym by Google wypuściło u nas Pixel Fold.

A i dziś kolejny odcinek Reachera :-) A jutro powinien być audiobook z nową książką ze świata Bobiverse :-)

Podobne posty^beta
To działa!!! Wykryło mi dostępność Samertajm :-)
PayPal - rozczarowuje
10 milionów pięter...
Historia jednego #....
Czemu oglądam filmy i seriale po angielsku z napisami po angielsku

Ładny lis :-)

2026-09-08T23:52:53.746+02:00

Z ładnych rzeczy mam jeszcze lisa, który mnie totalnie ignorował ;-)

Jakoś jednak nie mam serca odganiać.

Choć ten chyba uznał, że ani go nie chcę zjeść, ani nie chcę mu/jej dać jeść, ani sam się nie dam zjeść ;-)

Podobne posty^beta
Dalsze szukanie ładnych rzeczy ;-)
Zbierając ładne rzeczy ;-)
Budzik zagłady...
Obserwacje z prakacji
Różnica między Seniorem i Juniorem ;-)

Dalsze ładne rzeczy

2026-09-08T20:48:51.848+02:00

W ramach ładnych rzeczy - dziś była ładna pogoda w Juracie :-)

I w piekarni był on.....

No przyznam bez bicia, mam słabość ;-) nie wiem jak się oficjalnie nazywam, ja go nazywam sernikiem marmurkowym i lubię :-)

Próbowałem też w kodzie popełnić dziś "ładne" paskudztwo ;-)

Rozwiązanie zadania "czy 2 odcinki się przecinają"... to jest proste... ale upierdliwe, więc żeby nie robić wyliczania case'ów, że o dx=0 dla pierwszego i tak dalej...

To poszedłem w coś takiego:

public double[] intersection(double[] startA, double[] endA, double[] startB, double[] endB) {
    fixDirection(startA, endA, 0);
    fixDirection(startB, endB, 0);
    if (startA[0]-endA[0]==0 && startB[0]-endB[0]==0) {
        fixDirection(startA, endA, 1);
        fixDirection(startB, endB, 1);
    }
    var axisStart = new double[]{(startA[0]+startB[0])/2,(startA[1]+startB[1])/2};
    var axisEnd = new double[]{(endA[0]+endB[0])/2,(endA[1]+endB[1])/2};
    var axisMiddle = new double[]{(axisStart[0]+axisEnd[0])/2,(axisStart[1]+axisEnd[1])/2};
    translate(startA, axisMiddle, -1);
    translate(endA, axisMiddle, -1);
    translate(startB, axisMiddle, -1);
    translate(endB, axisMiddle, -1);
    translate(axisStart, axisMiddle, -1);
    translate(axisEnd, axisMiddle, -1);
    var base = toPolar(axisEnd);
    var polarStartA=toPolar(startA);
    var polarEndA=toPolar(endA);
    var polarStartB=toPolar(startB);
    var polarEndB=toPolar(endB);
    rotate(polarStartA, base, -1);
    rotate(polarEndA, base, -1);
    rotate(polarStartB, base, -1);
    rotate(polarEndB, base, -1);
    var a = fromPolar(polarStartA);
    var b = fromPolar(polarEndA);
    var c = fromPolar(polarStartB);
    var d = fromPolar(polarEndB);
    var solution = solution(a,b,c,d);
    solution=toPolar(solution);
    rotate(solution,base,1);
    solution=fromPolar(solution);
    translate(solution,axisMiddle,1);
    return solution;
}

private double[] solution(double[] a, double[] b, double[] c, double[] d) {
    var _ab1 = coeffs(a,b);
    var _ab2 = coeffs(c,d);
    var y = (_ab1[0]*_ab2[1]-_ab2[0]*_ab1[1])/(_ab1[0]-_ab2[0]);
    var x = (y-_ab1[1])/_ab1[0];
    return new double[]{x,y};
}

private double[] coeffs(double[] a, double[] b) {
    var dx = b[0]-a[0];
    var dy = b[1]-a[1];
    // dx is almost guarantee not to be 0 ;-)
    var _a = dy/dx;
    var _b = a[1]-_a*a[0];
    return new double[]{_a,_b};
}

private double[] fromPolar(double[] polar) {
    return new double[]{Math.cos(polar[1])*polar[0], Math.sin(polar[1])*polar[0]};
}

private void rotate(double[] polarEndB, double[] base, int dir) {
    polarEndB[1]+=base[1]*dir;
}

private double[] toPolar(double[] rect) {
    var dx = rect[0];
    var dy = rect[1];
    var r = Math.sqrt(dx * dx + dy * dy);
    var alpha = Math.atan2(dy,dx);
    return new double[]{r, alpha};
}

private void translate(double[] startA, double[] axisMiddle, int dir) {
    for (var i=0; i<2; i++) {
        startA[i]+= axisMiddle[i]* dir;
    }
}

private void fixDirection(double[] startA, double[] endA, int dir) {
    if (startA[dir]>endA[dir]) {
        var tmp = new double[2];
        tmp[0]=startA[0];
        tmp[1]=startA[1];
        startA[0]=endA[0];
        startA[1]=endA[1];
        endA[0]=tmp[0];
        endA[1]=tmp[1];
    }
}

To może nie jest ładne, ale szalone ;-)

Więc żeby nie obsługiwać problemu gdy mi się równanie prostej y=a*x+b wykłada bo a by było równe nieskończoności to ja przekręcam układ współrzędnych tak by żaden z odcinków nie robił mi problemów, liczę w tym nowym układzie współrzędnych punkt przecięcia - jeśli jakiś jest, po czym wracam do oryginalnego układu współrzędnych ;p

To wszystko przez to, że ja akurat w programowaniu z wszystkim co jest w 2D mam problemy. Moja wyobraźnia niedomaga w tym obszarze i akurat mogę nie być w stanie sobie "wyliczyć" wszystkich przypadków (ale wyliczyć jako wyenumerować czyli powiedzieć przypadek 1, przypadek 2 i tak dalej)..

To może ładne nie jest, ale ładnie pokręcone ;-)

Ładne było tez dziś niebo.

Podobne posty^beta
Plus dla Scala, minus dla Groovy ;-)
Jak szybciej znaleźć mniejszą i większą wartość? [opisowy tytuł, który niewiele mówi ;-)]
Maszyna stanów kontra labirynt ;-)
.asm - to było fajne rozszerzenie plików z programami ;-)
Trick w Java'ie ;-) czyli double brace initialization

Zbierając ładne rzeczy ;-)

2026-09-07T23:23:47.615+02:00

Takie moje wyzwanie, tydzień ładnych i dobrych rzeczy ;-)

Więc tak.

Byłem dziś w Jastarni... wczoraj też zresztą.

Po drodze spotkałem dzika - zobaczył mnie, popatrzał i uciekł ;-)

Ale przyznam, że miałem takie "hmm.... a jak na mnie pobiegnie"?

Udało mi się w końcu włączyć Astrophoto w moim Pixelu 8 Pro :-)

Google jakoś pozmieniało rok temu aparat, że nie umiałem robić i dopiero dziś do mnie dotarło jak włączyć ;-) oczywiście "upraszczali" UI i przez to astrofoto z kolejnej opcji po Night Sight stało się opcją w Night Sight...

Choć szczerze nie wiem jak to będzie wyglądać tutaj na blogu ;-)

Spotkałem też lisa. Nie spotkałem za to ślimaków ;-) Ja tu mam sposób na ślimaki, jak jest chodnik, który ślimaki lubią to idę z latarką i pilnuję by nie wdepnąć w ślimaka - to jest proces zwany polowaniem na ślimaki ;-)

Widziałem też spadającą gwiazdę, nawet 2 (a może i 3). Moje standardowe życzenie poszło ;-)

Ale tym razem pierwsza spadająca gwiazda była dość ciekawa, bo aż zostawiła jakby "smugę" przez chwilę.

Podobne posty^beta
Maszyna do życzeń
Przebiegłe ślimaki ;-)
Przyroda...
Motywy
Myślenie = Szybka jazda

Refleksje z prakacji

2026-09-03T22:17:31.281+02:00

OK, to odwalam kolejny tydzień prakacji aka workation z Juraty....

I to jest tak.

Pogoda jest ważna.

Stąd prakacje w Las Palmas de Gran Canaria - zawsze super, bo zawsze super pogoda, a i nie za drogo.

Wenecja? Spoko, ale jak wypada na lipiec czy sierpień to na zewnątrz jest po ~30 stopni C więc jest problem.

Jurata? A to zależy, jak jest miłe 24 stopnie to jest super... ale taka pogoda w Juracie to jest ewenement, a nie norma... do tego już któryś raz tutaj cierpię na ból zatok.

Gdańsk? Jest OK.

Stąd lekcja na przyszłość - jeśli już gdzieś jechać na prakacje to jednak Las Palmas, albo Gdańsk ;-)

A i tak skrycie tęsknię za biurem z ludźmi, których mogę spotkać twarzą w twarz....

W ogóle mam teraz doła i nie wiem czy to przez to, że mnie bolą zatoki, czy zatoki mnie bolą bo mam doła ;-) nawet ciasto, które czeka w lodówce mnie nie cieszy, bardziej jest taki "no trzeba to zjeść bo się popsuje"....

Ciekawe się to też przekłada na robienie zadanek koderskich - tak człowiek ma takie "a muszę? A ono takie brzydkie" i do tego robi je tak sobie...

Podobne posty^beta
Prakacje męczą ;-)
Maksymalna temperatura operacyjna Przemka
Wenecja ;-) i weneckie kodowanie
Prakacje ;-)
Nie każde miejsce jest idealne na prakacje (aka workation ;-))

Dlaczego niektórzy nienawidzą AI, a inni po prostu ją tolerują?

2026-09-02T00:44:13.773+02:00

Obserwuję ostatnio, że część ludzi naprawdę nienawidzi LLMów/AI.

Ja siebie zaliczam raczej do entuzjastów, ale takiego niepewnego czy to jest coś co pomoże, odbierze mi/nam pracę czy zawiedzie.

Ale tak się zastanawiałem i w przypadku tych, którzy nienawidzą mam wrażenie, że tu chodzi o "tożsamość", ktoś pisze kod i czuje dumę z tego, że ten kod jest dobry, elegancki, efektywny, ktoś inny pisze tekst i ten tekst jest dobrej jakości, czytelny.

Ktoś patrzy na siebie i identyfikuje się z tym co tworzy i nagle pojawia się coś co całkiem dobrze udaje, ale miewa tak gigantyczne dziury w stylu i jakości, że to aż tych ludzi obraża.

Tzn. ja sobie tak to wyobrażam.

Ja mam inaczej, tak naprawdę lubię pisać kod czy tekst, mam wrażenie że pisanie tekstu jest prostsze. Ale na jakimś tam poziomie to pisanie kodu czy tekstu są dla mnie wtórne. Kod to tylko narzędzie do rozwiązania problemu, do zbudowania czegoś, tekst to tylko jakaś tam forma moich myśli.

Nie identyfikuję się z nimi. Tak, bywam z nich dumny, często się wstydzę ;-) ale to nie jest źródło mojej tożsamości.

Większą dumę odczuwam ze zbudowania czegoś, z jakichś pomysłów architektonicznych, z jakichś idei.
Kod czy tekst są dla mnie realizacją tych rzeczy, ale mimo wszystko są tylko formą pośrednią.

Przez to wszystko ja widzę w LLMach/AI narzędzie. Które dużo umie, ale jest bardzo nierówne, ale nie czuję jakiegoś obrzydzenia czy sprzeciwu.

Tak, mnie też męczy patrzenie na obrazki generowane przez AI, bo maja "swój styl" ale taki syntetyczny, w tekście który piszą LLMy nie ma osobowości, a kod też jest taki sobie - tu najbardziej mi przeszkadza to, że pisze go obcy i nie zawsze umiem podążać jego "tokiem myślenia".

Nadal, w wielu miejscach to jest to co mi wystarcza.

I tak część mnie się zastanawia jaki kawałek pracy mi zabiorą LLMy, chociaż aż tak się nie boję o programistów, bo do momentu AGI i PMów którzy wiedzą co chcą zbudować, jesteśmy kryci....

Podobne posty^beta
Moja teoria firm IT
O urokach uprzęży – czyli o tym, że okiełznana moc LLM-ów jest bardziej użyteczna niż nieokiełznana
Dwa spostrzeżenia na dziś ;-)
Cyniczne pytanie
Post-samochody ja

Vibecoding to jak praca z obcym ;-)

2026-08-28T16:00:17.399+02:00

Taka obserwacja z pracy z vibe codingiem...

Pracuję w czymś, co de facto jest startupem wewnątrz firmy. Raz widać to bardziej, raz mniej. Ostatnio bardziej. Cała koncepcja nagle się zmieniła i coś, co zbudowałem w ramach zabawy z vibe codingiem jako prototyp (najpierw tworząc historyjki i wstępne szkice), powoli staje się głównym silnikiem docelowego rozwiązania.

Teraz próbuję przenieść część kodu z tego prototypu do lambd. W przyszłości chcę mieć pełną funkcjonalność prototypu, czyli modyfikowanie plików językiem naturalnym, ale na razie potrzebuję prostego, deterministycznego API zmieniającego te pliki według parametrów. Bo to zostało obiecane klientowi.

I tu pojawia się problem z vibe codingiem: ten kod pisał obcy.

Co innego mieć kod w prototypie, co innego wrzucać go do aplikacji obsługującej klientów. Trzeba ten kod przejrzeć, a jest tego od groma. Trzeba dopisać lepsze testy. Claude oczywiście napisał własne testy, ale przed robieniem demka w ramach executive summary chciałem pokazać animację z jedną drogą, zmienić ją toolem i pokazać wynik... Droga złośliwie się nie zmieniała. Choć testy przechodziły, to testowały to, co Claude'owi wydawało się właściwe, a nie to, co faktycznie trzeba było zrobić ;-)

I taka praca męczy, bo więcej czasu spędzam na próbach zrozumienia, co Claude miał na myśli, niż na kodowaniu.

Mam zresztą szerszą obserwację z pola walki i z otoczenia. Claude i podobne narzędzia są świetne do dobrze zdefiniowanej roboty na istniejącym kodzie. Mieliśmy na przykład problem z mapą: były na niej wszystkie klasy dróg, ale system generujący z nich 3D domyślnie operuje na 2-3 najwyższych klasach, a na pozostałych tylko wtedy, gdy się go do tego zmusi (magiczny przełącznik Urban Roads). W efekcie klient widział na mapie drogi, których w 3D nie było. Z Claude'em byłem w stanie to szybko ogarnąć: poczytał o API map, porównał z zapytaniem do serwera i teraz na mapie widać dokładnie te drogi, które trafiają do 3D. Prosto opisane zadanie i zrobione super.

To samo sprawdza się, gdy robi się coś zupełnie nowego od zera. W kilkanaście minut ma się prototyp, który samemu pisałoby się 2-4 tygodnie, i to od razu z ładnym UI.

Problemy zaczynają się, gdy chcesz to ulepszyć, dodać złożone warunki i specyficzną logikę biznesową. Słuchając "Security Now!" i innych podcastów z sieci TWiT, widzę, że to powszechne. Leo Laporte próbuje z Claude'em przepisać swój stary system do faktur i mam wrażenie, że od dwóch miesięcy "prawie skończył". Ma wszystko w ładnym UI, tylko system wciąż nie do końca działa tak, jak powinien ;-)

Podobne posty^beta
Zdolny Junior z rozmachem ;-) zwany też jako Claude Code
O wyższości debuggera
Złej (albo leniwej) baletnicy przeszkadza i rąbek u spódnicy
Jak VHDL obalił komunizm
Zauroczył mnie Cladue Code ;-)

O szukaniu fok

2026-08-25T00:38:46.374+02:00

Pisałem tu już kiedyś o tym, że jak jestem w Juracie to szukam fok.

Spotkałem już nawet 2 w Juracie ;-)

Zasada w szukaniu fok jest banalnie prosta, wszystko co widzę nad morzem na plaży do momentu uznania, że nie jest foką, jest foką ;-)

Ta sama zasada obowiązuje gdy się idzie drogą i uważa się na ślimaki (żeby nie rozdeptać). Do momentu jak nie będzie pewności, że to nie jest ślimak, zakładam że to jednak jest ślimak i go nie deptam ;-)

Ale zasada z fokami jest szersza i nie tylko dotyczy fok ;-)

Jakoś zawsze w tym mieszkaniu i o tej porze dopadają mnie zatoki, a jak mnie bolą zatoki to mam doła, wszystko widzę w ciemnych barwach.

Mój mózg ciągle "szuka foki", tylko że ta "foka" to same złe rzeczy.

Jak do tego akurat coś się gdzieś dziwnego dzieje to mózgowi który jest smutny łatwiej takie rzeczy znaleźć.

W sobotę niedaleko miejsca gdzie mieszkam w Krakowie doszło do strasznego wypadku, mój mózg to oczywiście wyłapał i mi się też smutno zrobiło.

Dziś doszło do tego, że musiałem dokonać zakupu antydepresyjnej Mamby (guma rozpuszczalna o smaku pomarańczowym) i Mieszanki Krakowskiej. Dawno nie musiałem sięgać po takie ciężkie narzędzia.

Ale to przez to, że mnie głowa bolała.

Stąd - w przypadku szukania fok, należy się wszędzie spodziewać foki, ale jak człowiekowi smutno to lepiej szukać czegoś innego.

Np. tutaj z ostatnich Newsów bez wirusa kawałek, który może poprawić humor :-)

Podobne posty^beta
Tam gdzieś jest foka...
Foka :-)
Brak weny
Październik niezbyt książkowy...
Przebiegłe ślimaki ;-)

Dziwne Pendolino ;-)

2026-08-21T17:53:16.447+02:00

Moja podróż dziś była dziwna.

O 9:32 miałem jechać Pendolino do Gdyni ;-)

O tym:

Wsiadłem, zająłem moje miejsce 82 i najpierw było spóźnione 8 minut, 12, 16, 20, 25... 59... i komunikat, że się zepsuło i pojedziemy innym pociągiem ;-)

Po jakichś 90 minutach przyjechał taki:

Taki nie do końca do Pendolino podobny ;-)

Z przedziałami.... jechał sobie będąc spóźnionym, tak trochę przed Warszawą pan konduktor chodził i widząc gdzie jadę stwierdził, to na Warszawie Wschodniej będzie czekać nowy pociąg i tam trzeba wsiąść ;-)

Więc na Wschodniej czekał na nas ten:

Który dowiózł mnie do Gdyni ;-)

Skąd jeszcze inny pociąg wiezie mnie do Juraty ;-)

Z ciekawych rzeczy: w jednym z pociągów spotkałem Juliusza Machulskiego ;-), obejrzałem 4 odcinki Reachera, 1 odcinek Stuarta i 2 albo 3 odcinki The Big Bang Theory.

Teraz miałem zacząć robić zadanka, ale pisanie bloga jest prostsze ;-)

Podobne posty^beta
Pociąg pociągowi nierówny ;-)
Nieunikatowe Pendolino
Tajemnica PKP....
No to lecę do Los Angeles ;-)
Bloggeroid - spróbujmy to zrobić ładniej ;-)

Journaling w LLM, albo jak małpuję po LLMie ;-)

2026-08-21T00:17:13.897+02:00

OK, jak się stresuję to robię ćwiczenie - piszę przez 5 minut.

To jest 5 minutes Journaling. To działa tak, że ponieważ trzeba napisać to co się myśli to idzie to w mózgu przez odpowiednie obszary językowe i się konkretyzuje.
Mnie najłatwiej pisać na "co czuję?", jak jestem zestresowany.

Idea jest taka (i pisałem tu już o tym wiele razy ;-)) by pisać bez zatrzymywania i zastanawiania się, jak coś jest czego nie chcesz napisać to napisz, to jest coś co przed sobą ukrywasz, jakiś lęk czy obawę.

Normalnie to kasuję ;-)

Ale ostatnio daję lokalnemu modelowi, ale z takim u góry "this is my entry from 5 minutes journal, what is my mental condition, mood, any feedback" i dalej wpis...

I to jest ciekawe, bo lokalny model taki jak Gemma4 całkiem rozsądnie analizuje i u mnie dostrzega, że ja zwykle zaczynam pisać od tego co czuję, później robię jakby taki 2 krok, i nazywam te uczucia i próbuję je zrozumieć i jak to są negatywne uczucia to dokonuję zwykle jakiegoś przejęcia kontroli nad nimi i reinterpretacji... chwali mnie za to ;-)

Co ważne dokonuje interpretacji mojego stanu, zwykle utwierdzając mnie w mojej ocenie, ale to jest trochę taka "druga para oczu"

Inna sprawa.... robiąc teraz zadanka koderskie małpuję LLMy... i piszę sobie w Obsidainie często przed napisaniem kodu to co czasem w niektórych modelach widać jak mają "reasoning" czy "thinking" ;-) i to bywa zaskakująco przydatne, bo nawet jakby to komuś mówić to za często można przeskoczyć nad trudnościami i powiedzieć "zapalić odpowiednie bity", ale jak piszesz to jest takie pytanie z tyły głowy "Ty, które to są odpowiednie" i trzeba to chociaż opisać, nawet bez podania wzoru....
I tak się złapałem, podobnie czasem robię w pracy jak atakuję jakiś nowy problem....

Tak trochę małpuję LLMa ;-)

Podobne posty^beta
O urokach uprzęży – czyli o tym, że okiełznana moc LLM-ów jest bardziej użyteczna niż nieokiełznana
Journaling
LLM LLMowi nierówny jeśli chodzi o kod :-)
Logistic Regression wykrywa clickbaity lepiej od Bayesa ;-)
Zauroczył mnie Cladue Code ;-)

Kodowanie tylko na bakburcie aka portside ;-)

2026-08-18T02:38:07.617+02:00

Wczoraj wracałem z Wenecji i wykorzystałem to, by potrenować trenowanie algorytmów ;-)

Próbowałem robić zadania i szły mi tak sobie. Zamiast jednak wejść w automatyczny wniosek "jaki ja jestem głupi", podszedłem do tego inaczej:

Dlaczego właściwie nie umiem ruszyć tego zadania?
Jak mogę spróbować do niego podejść?
W jaki sposób dojść do stanu, w którym będę w stanie je rozwiązać?

Na lotnisku zadziałała klasyka: przy lekkim stresie i zmęczeniu pomogło dokładne opisanie problemu, zaproponowanie naiwnego/głupiego rozwiązania i szukanie skrajnych przypadków.

W samolocie z Wenecji do Frankfurtu szło jednak znacznie ciężej. Zamiast cisnąć na siłę, zająłem się analizą tego, dlaczego akurat to miejsce mi nie sprzyja (tydzień wcześniej inne było świetne). Po co? Żeby lepiej rozumieć swoje wyzwalacze. Poprzednio miałem 4C (przy przejściu, zaraz za klasą biznes, układ 2+3, czyli tylko jedna osoba obok i korytarz). Tym razem 6F – wprawdzie przy oknie po prawej stronie (sterburta, więc przy podejściach i odlotach widać Wenecję), ale za to z dwiema obcymi osobami po lewej stronie i brakiem przestrzeni.

Żeby złapać spokój w tłoku, testowałem liczenie w dół (np. od 113 co 7). Po 2-3 powtórzeniach próbowałem kodować w głowie. Nie jest to idealne i zabiera czas, ale pozwala opanować rozproszenie.

Same zadania były z operacji bitowych. W drugim klasycznie poszedłem na początku w złym kierunku ;-)

Ciekawsza była jednak obserwacja samego oporu. Zauważyłem mechanizm: gdy zadanie wydaje mi się trudne, natychmiast pojawia się "nie chce mi się". Mając tę świadomość, łatwiej powiedzieć sobie: "właśnie dlatego usiądę i spróbuję". Zadziałało tu podejście z medytacji – samo zauważenie i nazwanie tej niechęci, bez oceniania, w dużej mierze ją rozbraja.

(do formatowania użyłem Gemini ;-))

Podobne posty^beta
Zasada numer 1: sprawdzaj oczywiste
Taa.. PostPC... znaczy zamiast PC będziesz nosić ze sobą masę innych rzeczy
Samolotowo/lotniskowe kodowanie... a i tak skończyłem w Wenecji ;-)
Odyseja Czasu - Burza Słoneczna
Co się dzieje jak Ci zrobią Cancel lotu na lotnisku "startowym"?

Mój pierwszy skill ;-)

2026-08-14T02:05:09.224+02:00

Słuchałem w podcastach jak to jeden z modeli OpenAI shackował HuggingFace, ale wcześniej lokalne Artifactory... i używał tego jako forum gdzie różne agenty wymieniały się ideami..

Stąd razem z Codex'em zrobiłem własnego skilla, który tworzy takie "forum" lokalnie u mnie na dysku ;-)

Dodałem tego skilla do Codex i do Antigravity (do Claude Code nie, bo nie mam prywatnego... coś czuje, jeszcze nie mam ;-)).

Na razie są tam 3 idee, z czego sam zasugerowałem jedną ;-)

Consider local Ollama for bounded model work - wraz z informacją, że na komputerze najpewniej jest Ollama i można sprawdzić jakie ma modele i ich użyć jak trzeba,
Rank event feeds by event time, not only publication time - ta jest już autorstwa Codex'a i powstała w trakcie tworzenia narzędzia do robienia dla mnie "digestu" o Krakowie ;-) i chyba nie jest tu potrzebna, ale sam dodał więc...
Make source attribution structural - tej idei nie rozumiem ;-)

Idee są w folderze, który jest synchronizowany między moimi maszynami....

Raczej nie będzie to nic rewolucyjnego... może jakbym do tego dorzucił OpenClaw albo Hermesa? ;-)

Powiedzmy, że moja wiara w sukces tego to tak 3/10, ale sprawdzimy.

Podobne posty^beta
No i mam skilla dla Alexy ;-) [wcześniej już miałem akcję dla Google Home :-)]
IT - Jaka kasa w zależności od skilla? ;-)
Wenecja ;-) i weneckie kodowanie
Walka z null'em - pozwólmy działać IntelliJ'owi ;-)
Czemu wait() i notify()/notifyAll() w ogóle działają?

Wenecja ;-) i weneckie kodowanie

2026-08-11T18:51:07.522+02:00

OK, ja może już trochę przesadzam z ilością moich wizyt w Wenecji ;-)

Jeśli dobrze liczę jestem tu 9 albo 10 raz ;-) (policzyłem, to jest 11 raz łącznie ;-))

Jakoś zapomniałem, że sierpień to jest zły miesiąc na Wenecję ;-)

Dziś było 34 stopnie... teraz jest 32...

Też szczerze jest też troche tak, że ja już znam Wenecję na tyle dobrze, że nie mam gdzie chodzić... tzn. idę w wiele miejsc, ale je już znam...

Pod tym względem Gran Canaria jest dla mnie jeszcze lepsza, albo Rzym. Tak Rzym mi się w tym roku podobał. Chociaż Wenecja też mi się podoba :-) nie do końca podoba mi się ta pogoda ;-)

Ale znów to jest coś co pomaga w moim "adversed coding training", czyli w kodowaniu gdy i się nie chce, albo nie mam siły....

Inna sprawa, że użyłem Codex'a i najpierw naprawiłem z nim moją apkę dla Androida - Bloggeroid, a później kazałem u zrobić podobną na iPhone'a ;-) i zrobił.....

Ja próbuje zadania robić i na razie okazuje się, że nic nie pobije A220 w tępie i ilości kodu...

Podobne posty^beta
Pociągowe kodowanie
Obszedłem cały kraj! ;-)
Refleksje z prakacji
Mój pierwszy skill ;-)
Pomodoro z positive reinforcement? ;-)

Czemu wskazówki zegara poruszają się tak jak się poruszają? ;-)

2026-08-10T20:20:26.056+02:00

Czemu wskazówki zegara poruszają się jak się poruszają? ;-)

Bo zegary stworzono na półkuli północnej i odziedziczyły kierunek po zegarach słonecznych.

Dokładniej to nawet bardziej odziedziczyły tarczę. No bo jak się zastanowić to na naszej półkuli słońce się porusza ze wschodu na zachód ale po południowej części nieba. Czyli cień gnomona (ten patyk do wskazywania czasu) będzie się poruszał z zachodu na wschód ;-)

Gdyby ktoś zbudował zegar słoneczny w takiej Australii to jemu też by się posuwał z zachodu na wschód cień... ale były oświetlany z północy, więc byłby "na dole tarczy", poruszałby się więc w drugą stronę ;-)
Byłby dokładnie lustrzanym odbiciem "naszego" zegara słonecznego ;-)

Najgorzej jest jednak na równiku i jego okolicach (między zwrotnikami) ;-)

Bo tam raz idzie ze wskazówkami zegara, zimą gdy Słońce jest nad zwrotnikiem Koziorożca (zimowym), bo Słońce świeci wtedy z południa, ale złośliwie w nasze lato, jak jest na zwrotnikiem Raka (letnim) to idzie w kierunku przeciwnym ;-)

Jest na to hack, trzeba wbić gnomon równolegle to osi obrotu...

Podobne posty^beta
Bloggeroid 1.4.0 :-) - w stronę stabilności... oby ;-)
Stróż biurka ;-)
Czasoprzesunięcie
W obronie zmiany czasu ;-)
Alice... i nie tylko....

Samolotowo/lotniskowe kodowanie... a i tak skończyłem w Wenecji ;-)

2026-08-10T00:22:34.701+02:00

OK, to dalsze podróże się zdarzają, a ja nadal sobie przypominam algorytmy.

Tym razem kodowałem w samolocie... i 6 tasków z grafów i drzew poszło bez problemu.

Wychodzi na to, że dla mnie miejsce 4C w A220 Swiss jest świetnym miejscem do kodowania ;-) [ciekawa sprawa A220 ma układ foteli 2+3, pierwszy raz w życiu taki widziałem]

Ale jak wysiadłem i siedzę teraz na lotnisku w Zurichu to już mi tak dobrze nie idzie.... Nie do końca mam pomysł na to rozwiązać... a wiem, że umiałem - czyli mam blokadę przez stres ;-)

A i próbowałem jeszcze 1 metody ataku, o której nie pisałem poprzednio. Atak przez przepisanie danych z jednego formatu na drugi ;-)

Teraz próbuję zrobić build order - czyli mam dzień dobry listę projektów i tego co zależy od danego projektu.

Trochę mi brakuje iPada do narysowania tych zależności ;-)

A jakoś chwilowo mam wyłączony w głowie moduł dopasowujący znane algorytmy do tego.... Więc na razie mam tylko pomysł jak to zrobić "na piechotę", mam listę projektów z tego na ilu zależą... wybieram taki, który ma 0... wszystkim jego dzieciom odejmuję ten projekt... a go dodaję do listy.... biorę kolejny z 0 i robię to samo.... jak nie znajdę takiego z 0 to wiem, że tego się nie da zrobić.

Ale na razie mi się to nie podoba bo brzmi bardzo...

[Dopisane ~36h później]
Wróciłem do tego zadania już w Wenecji.. i miałem w głowie te przemyślenia, więc zacząłem pisać, ale nie od góry, a od dołu. Tzn. wcześniej pisałem od góry, czyli definiowałem zmienne i tak dalej... ale uznałem, że zamiast od ogółu do szczegółu - pójdę od szczegółu do ogółu. Już miałem w głowie, że będę miał zeros jako list projektów które w chwili obecnej od niczego nie zależą i że będę miał order... więc najpierw zrobiłem while (order.size()==projects.length) i próbowałem pisać środek, ale szybko do mnie dotarło, że nie tędy droga i że lepiej mieć while (!zeros.isEmpty())... i jak to napisałem, następne miałem var current = zeros.poll() (bo wiedziałem, że to musi być ArrayDeque żeby mi Java nie krzyczała, że ona nie będzie iterowała po kolekcji jak ją modyfikuję.... i jak to już miałem to do mnie dotarło "Ty, gościu przecież to jest prawie BFS" i już się samo pisało... i to się napisało:

public static List<String> order(String[] projects, String[][] dependencies) {

    var deps = new HashMap<String, Set<String>>(); // project2dependants
    var deps2 = new HashMap<String,Set<String>>(); // dependant2dependency
    for (var dep:dependencies) {
        var first = dep[0];
        var second = dep[1];
        deps.computeIfAbsent(first, k -> new HashSet<String>()).add(second);
        deps2.computeIfAbsent(second, k -> new HashSet<String>()).add(first);
    }

    var zeros = new ArrayDeque<String>();
    for (var project:projects) {
        if (deps2.getOrDefault(project, Set.of()).isEmpty()) zeros.addLast(project);
    }

    List<String> order = new ArrayList<String>();
    while (!zeros.isEmpty()) {
        var current = zeros.poll();
        order.add(current);
        for (var other:deps.getOrDefault(current,Set.of())) {
            var set = deps2.get(other);
            set.remove(current);
            if (set.isEmpty()) {
                deps2.remove(other);
                zeros.addLast(other);
            }
        }
    }
    if (order.size()!=projects.length) return List.of(); // error
    return order;
}

I teraz obserwacje.

Po pierwsze nadal moja głowa ma takie "e, ale to trudne, nie róbmy tego"... chyba trochę to blogowanie mnie odblokowuje, bo mam takie "e, może jakiś wpis na bloga się tak urodzi?".. więc to jest trochę odblokowywacz. Ale też pamiętam, że "Przemek - możesz napisać źle, ale napisz".
I wyszło mi jeszcze, że jest kolejny sposób na atak - pisz od szczegółu do ogółu ;-)

Czyli lista na przełamanie blokady jest na razie taka (po dodaniu nowego - ostatiego):

zrób prosto i nieoptymalnie i próbuj stąd atakować - to ma wady, bo można się "źle nauczyć" - dla mnie to jest często jedyny sposób na atak na rzeczy z dynamic programming,
zrób głupio - podobne do poprzedniej, ale z takim "tu dzieje się cud" (tu nie można przesadzać, bo nie może być całe tak zrobione, ale może uda się zidentyfikować gdzie dokładnie jest problem),
oszukaj - może da się to zrobić inaczej? (np. obrót tablicy 2D.... można to ubrać w metody które nic nie obracają, a robią strukturę danych która ma w środku prawdziwą tablicę),
ogranicz się - jak nie wiesz jak atakować to spróbuj inaczej, a może przez rekursję się da?
zrób od tyłu - jeśli nie idzie Ci pisanie od ogółu do szczegółu, to pisz od szczegółu do ogółu - sprowadź problem do najmniejszego końcowego problemu - jak zbudować wynik? Ale już na samym końcu... (tutaj to było to, że do listy wolno dodawać tylko projekty które mają 0 dependencji) [tak, w pewien sposób to jest trochę takie podejście jakie używam przy rekurencji... jakie są warunki powrotu?]

Podobne posty^beta
Napisz źle, ale napisz ;-)
Popsuł mi się Calc w OpenOffice.org :-(
Niecne wykorzystanie refleksji... czyli jak poszukać tekstu w drzewie obiektów? ;-)
Który kod (nie kot! ;-)) lepszy?
Podobne posty i zachwyty nad nimi... ;-) i trochę o Java 7

No kurde nie, przestańmy się zachowywać jak ofiary...

2026-08-04T23:14:33.525+02:00

Dziś nie o kodowaniu ;-)

Jakiś kult bycia ofiarą staje się modny.To nie jest to - chcę robić biznes, chcę zostać gwiazdą, a raczej - nie robię biznesu bo podatki mnie dojadą, nie zostanę gwiazdą bo układy.

Taki kult bycia ofiarą. Ale oczywiście nie przez to, że się samemu coś źle robi, tylko to zawsze wina innych.Paragony grozy, ceny mieszkań za duże, benzyna za droga, wszystko idzie ku gorszemu.... incele są tacy sami "nigdy nie będę miał dziewczyny bo baby są puste i lecą na kasę albo atrakcyjność"...

Dziwne to jest. W tym sensie, że naprawdę nigdy tak łatwo nie było zostać bogatym. W USA z jednej strony badania wskazują, że najłatwiej w historii zostać miliarderem (tak, to zrobi tylko drobny ułamek procenta populacji).. a z drugiej przekonanie, że wszystko się wali.

W polskiej polityce to, że masa ludzi próbowała się przedostać przez granicę z Białorusi nie było dowodem na to, że coś nam się udało, ale tego, że inni nam chcą to zabrać.To, że Ukraińcy tu uciekli po wojnie i część myśli o zostaniu zamiast bycia takim potwierdzeniem "kurcze, kiedyś to my jechaliśmy na zachód, a teraz to my jesteśmy dla niektórych zachodem", to nie "bo na nasz koszt chcą żyć".

Taki kult przegrywu, tego, że już wszystko się zwija...I to tak prawica i lewica na to choruje, chociaż prawica bardziej. (W USA lewica też, oni tam twierdzą, że nigdy nie było tak źle dla mniejszości... niektórzy próbują im zwracać uwagę, że tak nadal istnieje wiele miejsc gdzie nie ma równości i trzeba do tej równości dążyć, ale nie oni uważają, że dziś jest gorzej niż było kiedyś).

To jest dziwne...Sam miewam takie myśli! Co mnie bardzo denerwuje ;-)

Czy może być lepiej? Oczywiście - i to jest super.Ale może być też dużo, dużo gorzej. Mamy lepiej niż 10 lat temu, lepiej niż 20 lat temu, lepiej niż 100 lat temu.Czy są rzeczy, które bym chciał a ich nie mam? Pewnie. O pewnej randce marzę od 8-9 lat i jej nie miałem i co? I nic ;-)

Tak z innej strony, nie jest to dowód na starość? Takie patrzenie, że teraz to już tylko z górki?Rozumiem jak kogoś spotka coś złego, strasznego... ale kurde nie wszystko jest tragedią. I co złego w przyznaniu, że się samemu zawaliło?

Ile to zdejmuje ciężaru z człowieka... Ileś lat temu na rozmowie kwalifikacyjnej jako przesłuchujący powiedziałem głupotę, coś w stylu, że:

Integer c = 0;
c++;
System.out.println(c);

Nie wypisze 1... bo niby tam jest boxing i tak dalej... i wydaje mi się, że powiedziałem coś głupiego w stylu czy to c++ zmieni się w c=c+1 ? Tak jakby to się tak nie miało stać.Wstyd mi. Nie wiem co kandydat sobie o mnie pomyślał. Nie wiem nawet czy ja to naprawdę powiedziałem :-)

Ale OK, już takiego błędu nie zrobię. Biorę winę na siebie - staję się lepszy.OK, to może znaczyć, że jeden kandydat myśli o mnie, że jestem idiotą... no bo się tak zachowałem.Mógłbym oczywiście dla poczucia się lepiej uznać, że to był do bani kandydat i dobrze, ja go testowałem, a on był głupi bo nie widział tego...

A najlepsze, ja ogólnie bywam pesymistą.Chociaż lata temu do mnie dotarło, że kult bycia ofiarą robi człowiekowi krzywdę. Tzn. ja to tak odbierałem.

Odchodząc z jednej firmy wiedziałem, że odejdę już od dłuższego czasu, mój team wiedział, ludzie w koło wiedzieli (bo ja nie umiem zachować tajemnicy), ale plotka poszła o podwyżkach więc miałem takie w głowie "OK, to może miesiąc później złożę wypowiedzenie? A tak będę miał miesiąc na przemyślenie bo może te nowe pieniądze zmienią moją percepcję?".. była mowa o podwyżkach w okolicach 40%... ja dostałem 7.5% z "to bardzo dużo" od nowego managera. Wkurzyłem się, powiedziałem coś w stylu "OK, odpuść sobie, właśnie wysłałem wypowiedzenie"... ale to nie jest nawet ten punkt. Później przez 3 dni chodziłem sam przekonany i wkurzony jaki to ja jestem pokrzywdzony i jak to ten zły manager mnie zmusił do odejścia..... dopiero po 3 dniach do mnie dotarło, że "Ej, Ty Przemek - ale Ty chciałeś odejść, to nie miało żadnego wpływu, to nie przez to się zwalniasz"... ale tak mnie uwiodła wizja bycia ofiarą....

Więc trochę rozumiem "urok", ale nie rozumiem czemu jest teraz aż taki kult tego. Praktycznie każda partia polityczna w to idzie. Powstają seriale z takim motywem. Takie Sweetpea... laska którą gra Ella Purnell, która jest w top of the top najbardziej atrakcyjnych kobiet gra "ofiarę" którą wszyscy pomiatają i w końcu zaczyna mordować ludzi...

To wszystko jest po to by napisać, że nie bycie jak pączek w maśle to nie jest bycie ofiarą... no i w dłuższej perspektywie to, że dziś masz ten taki hit "to ich wina" nie sprawi, że będziesz szczęśliwy. To Ci tylko zatruje percepcję świata i wszędzie będziesz widzieć niesprawiedliwość w stosunku do siebie. Nigdy nie będziesz szczęśliwym człowiekiem.

Kilka lat temu w Gdańsku szedłem i w słuchawkach mi grała biografia Leonarda da Vinci, było coś o malowaniu przez niego ludzi i tym, że robił sekcje. I zobaczyłem gościa na wózku. Nie miał rąk i nóg. Rodzina go pchała. Podejrzewam trochę, że to był jakiś ukraiński żołnierz, który stracił kończyny na wojnie.... walnęło mną to... ale jeszcze bardziej to, że on się uśmiechał.

Szczerze nie chciałbym być w jego skórze - ale jak go mam nie podziwiać? Nie wiem czemu, ale to mi się kojarzy z Jezusem. Nie jestem wierzący, może też przez to, że jak sobie pomyślę, że gdybym był wierzący i wierzyłbym w śmierć Jezusa na krzyżu "za grzechy ludzkości" to czułbym się odpowiedzialny za to jego cierpienie za każdym razem jakbym zrobił coś źle czy nieładnie....

Jakoś tak chciałem wyrzucić te myśli, może i głupie, ale teraz już powiedziałem czemu nie podoba mi się ten cały kult bycia ofiarą wszystkiego i wszystkich.....

Podobne posty^beta
0 prawo programowania - Shit hits all fans in the same time
In vitro
Zajrzyj w duszę liberała (social-liberała) w sprawie imigracji ;-)
Dziura
Enum zdradziecki jest ;-)

Napisz źle, ale napisz ;-)

2026-08-03T23:48:46.236+02:00

W pisaniu na blogu człowiek ma fazy ;-)

Nadal mam fazę - przypominam sobie algorytmy ;-)

Ale próbuję inaczej niż zwykle, tak trochę w metapoznanie idę, czy próbuję.

Np. dochodzę do zadania, którego nie chcę robić, nie podoba mi się, nudne jest, błe....

To sygnał ;-) tzn. mogę naprawdę już być zmęczony czy chory... albo co jest bardziej prawdopodobne, to jest trudne zadanie i mój mózg ma reakcję "Ej, tu nie ma żadnego tygrysa który mnie chce zeżreć, to jest praca, niewygodne, do tego jak mi źle wyjdzie to się poczuję gorszy... to lepiej mi księżniczkować".

To jest pierwszy etap - detekcja. Ten mi nawet wychodzi.

Drugim etapem jest przełamanie - i tu jest gorzej. Powiedziałbym, że najlepszą formą ataku jest próba pójścia przez:

zrób prosto i nieoptymalnie i próbuj stąd atakować - to ma wady, bo można się "źle nauczyć" - dla mnie to jest często jedyny sposób na atak na rzeczy z dynamic programming,
zrób głupio - podobne do poprzedniej, ale z takim "tu dzieje się cud" (tu nie można przesadzać, bo nie może być całe tak zrobione, ale może uda się zidentyfikować gdzie dokładnie jest problem),
oszukaj - może da się to zrobić inaczej? (np. obrót tablicy 2D.... można to ubrać w metody które nic nie obracają, a robią strukturę danych która ma w środku prawdziwą tablicę),
ogranicz się - jak nie wiesz jak atakować to spróbuj inaczej, a może przez rekurcsę się da?

Jest jeszcze jeden cudowny sposób - buddy system*, ale nie zawsze jest buddy ;-)

Nadal trzeba jednak znaleźć siłę... więc może tu Kaizen? Czyli np. "nie ma stresu, próbuję to pisać przez następne 5 minut, jak mi nic nie wyjdzie to spoko, odpuszczę na dziś", ale tu trzeba wtedy PISAĆ a nie myśleć, nawet robienie ręcznego rozwiązywania problemu się liczy....

Później dobrze popatrzeć na wszystkie głupie metody rozwiązania... ja wrzucam do ChatGPT... i pytam "Ty, gdzie popełniam błąd" i ten mi np. mówi "off-by-one" i pytam "czemu", a ten mówi np. "bo mieszasz i raz liczysz w LinkedList node'y, a innym razem linki" i ja wtedy mam "Ty, faktycznie!"...
(To jest taka proteza tego buddy system)

To ostatnie wynika z mojego pojęcia tego jak działa programowanie i chunkowanie.... na pewnym poziomie mamy już pattern matching, który często mamy "z poprzednich razów"... tylko, że pamiętamy ogólne zasady, wiemy gdzie dzwoni, ale nie w którym kościele. Stąd wg mnie jak trzeba trenować na poziomie całego rozwiązania, to też dobrze wytresować się w tym co pisze nam teraz Copilot, czyli w tych "nudnych klockach". Warunki dla ifów, przesunięcie się w strukturze danych i tak dalej... takie podstawowe elementy. Dobrze dla nich umieć znaleźć niezmiennik, init, warunek stopu i to co podtrzymuje iteracja.

Albo jeszcze inaczej ;-) to jest trochę jak w medytacji ;-) w mindfulness meditation cała sztuka polega na tym, że starasz się nie myśleć, ale mózg po paru sekundach zaczyna o czymś myśleć, Ty w pewnym momencie to zauważasz - to jest trenowanie umiejętności dostrzeżenia, że się straciło focus... ale kolejny krok czyli "nonjudgemental" reakcja jest najważniejsze, to nie jest "o ja głupi znów nie umiem", a raczej takie może nawet radosne "o motylek! tu jesteś, to sobie poczekaj, a ja wracam do niemyślenia"...
Tu chyba to też jest najważniejsze ta druga część, jak już widzimy, że nasz mózg pokazuje, że się boimy tego zadania to sztuka polega na podejściu do tego tak właśnie radośnie "o! ciekawe jakie błędy tu zrobię"..

* - chociaż tu zawsze się zastanawiam się czy lepszy buddy to taki ktoś kto jest na podobnym poziomie, czy ktoś kto jest lepszy. Próbowałem obu i nadal nie wiem....

Podobne posty^beta
Samolotowo/lotniskowe kodowanie... a i tak skończyłem w Wenecji ;-)
Agent nie na wszystko pomoże ;-)
Hackowanie teorii umysłu ;-)
A może by tak Projekt Yes!? ;-)
Piątkowy potok świadomości ;-)

Pociągowe kodowanie

2026-08-02T20:02:54.138+02:00

Utwierdzam się w przekonaniu, że zadania koderskie są świetnym sposobem na testowanie stresu.

Jadę pociągiem (wracam z Juraty), siedzę na swoim miejscu 86 w Pendolino. Oglądałem seriale i teraz stwierdziłem, że sobie pokoduję...

I idzie mi to tak sobie... Zaczęło mi iść lepiej jak wyłączyłem muzykę.

Widzę, że mój mózg nie uznaje, że siedzenie w pociągu jest dobrym miejscem do kodowania ;-) mówiąc inaczej, stresuję się.

Może to jest sposób na trenowanie? Adversed Coding Training? ;-) Metoda ACT!

Kodować w miejscach nietypowych i stresujących. Większość z nas kodowała na spotkaniach, bardzo dużo fajnego kodu powstaje na spotkaniach (trudniej to się robi jak się prowadzi spotkanie.... wiem, próbowałem ;-)).

Co ciekawe teraz mnie LinkedList męczy... wiem, że tak naprawdę jednymi z lepszych zdań do wejścia w tryb koderski są zadania z drzewami. W normalnym życiu się ich prawie nie używa, ale konieczne jest myślenie o tym jak to leży w pamięci... LinkedList to takie drzewo bez gałęzi, każdy node ma 1 dziecko.... ale co ciekawe jakoś w mojej głowie problem z LinkedList jest procesowany inaczej niż drzewo...

A, i pisanie tego wpisu jest dużo prostsze niż pisanie kodu, jakoś o wiele mniej mózgu trzeba do tego używać.

Podobne posty^beta
Wenecja ;-) i weneckie kodowanie
Jak z metody size() w List w Java'ie dostać ujemną liczbę? ;-)
Po Devoxx'ie
LinkedList w Java'ie to taki miś koala...
Pomodoro z positive reinforcement? ;-)

Zmęczony Przemek -> "Głupi" & Smutny Przemek ;-)

2026-07-31T21:26:54.849+02:00

Kto by pomyślał mało snu i utrzymujace się 2-3 tydzień przeziębienie obniża IQ ;-) a może stres też (mam takie ćwiczenie, że czasem sobie przez 5 minut piszę co czuję i wrzuciłem ostatnio to do lokalnego modelu i poprosiłem o "diagnozę" i dostałem, że żyję w stresie... fakt z 3 źródeł jedno się dookreśliło więc jest lepiej).

Próbuję robić sobie zadania z Cracking the Coding Interview.
Robię tak, że pisze sobie w Obsidianie kod w Java'ie, później daje go ChatGPT i Gemini (ChatGPT jest tu lepszy) i proszę o ocenę.

Teraz mam banalne zadanie do usunięcia duplikatów z LinkedList... coś co w dobrym momencie robię w ciągu paru sekund.... napisałem wersję, która działa ale jest taka jakaś dziwna z czym zgadzają się oba LLMy...

Wstyd przyznać, ale wygląda tak:

public <T> void removeDupes(ListNode<T> head) {
    var seen = new HashSet<T>();
    var dh = new ListNode<T>();
    var nh = dh;
    while (head!=null) {
        var next=head.next;
        head.next=null;
        if (seen.add(head.value)) {
            nh.next=head;
            nh=head;
        }
        head=next;
    }
}

Niby działa, ale jest dziwne bo używa dummy head, ale to dummy head jest używane ot tak sobie żeby nie mieć ifa.. nie jest zwracane nigdzie dh.next, ale nie musi być bo dh.next ZAWSZE wskazuje na oryginalne head... więc wszystko działa, ale jest dziwne.

Coś chyba źle robię z prakacjami...

Po pierwsze niby 4 tygodnie prakacji, ale jeden tydzień w jednym AirBnb, drugi w innym (gorszym), trzeci i czwarty miały być w "ośrodku dla emerytów", ale wyskoczył mi workshop w Berlinie (2 dni + 2 dni jazdy)... więc de facto przez te 4 tygodnie mam każdy tydzień "oddzielny".
Doszło do tego, że po procy nie mam siły pójść nigdzie i idę tak trochę "no głupio by było nie iść, skoro jestem w tej Juracie"....

Jeśli ktoś to czyta to może się zastanawiać po co to piszę - bo sam fakt pisania i zdania sobie sprawy z tego sprawia, że jakbym to trochę zaczynał kontrolować :-) czyli taki swoisty system diagnostyczno/terapeutyczny to dla mnie jest ;-)

Aż sobie też zmieniłem audiobooka z Contact na Bogowie, Honor i Anhk-Morpork i zacząłem słuchać jakiejś muzyki z lat 80... i żyję tym, że jutro mogę spać ile mi się podoba.

Podobne posty^beta
Samolotowo/lotniskowe kodowanie... a i tak skończyłem w Wenecji ;-)
PROPFIND, czyli jak przechytrzyć HttpURLConnection
Czas czasowi nierówny
Długi tydzień
overload vs varargs

Długi tydzień

2026-07-26T22:20:58.059+02:00

Trzeba przyznać, że to był długi tydzień.

Jestem na prakacjach w Juracie, to już 3 tydzień, ale tak się złożyło, że musiałem jechać na 2 dni na workshop do Berlina...

Stąd cały poniedziałek jechałem do Berline, a cały czwartek wracałem z Berlina.

Człowiek zapomina jak trudno żyje się poza tymi naprawdę dużymi miastami... z Krakowa by to było szybsze, z Warszawy jeszcze szybsze (bo oni mają bezpośrednie połączenie z Berlinem).
Moja podróż do Berlina to było ponad 2h w pociągu z Juraty do Gdyni, później 30 minut w Uberze do lotniska, tam ~2.5h (bo akurat tak pociągi były ułożone) czekania, 1-1:15 lotu do Frankfurtu, tam ~1h czekania, ~1h lotu do Berlina, ~30 minut jazdy Uberem i jak wyjechałem o 9:31 to w hotelu byłem trochę przed 20...
Tak naprawdę bliżej jest z Krakowa do Wenecji, Gran Canarii, a nawet w pewien sposób do Los Angeles czy San Francisco ;-) niż Juraty do Berlina.

Następny dzień workshop, później kolacja więc mój spacer z biura obok Bundestagu i bramy Brandenburskiej był taki sobie, później Tiergarten, obok Zoo i już jestem w hotelu...

Środa miała być krótsza, ale zmieniła nam się w serię estymacji, tzn. najpierw rozrysowałem co rozumiem z tego co mamy zbudować i stąd zaczęło się estymowanie... i z 12:30 gdy to się miało kończyć zrobiła się 16:30 gdy uciekłem ;-)

A uciekłem bo miałem o 18:30 Alize by Cirque du Soleil.
Byłem już na paru występach Cirque du Soleil, na 3 w Big Top (ich namiocie) na 5 albo 6 w halach i tym razem na pierwszy stacjonarnym w teatrze :-)

Cirque du Soleil przygotował w Berlinie pierwsze stacjonarne przedstawienie w Europie. Jest imho jeszcze nierówne i jest masa świetnych kawałków, ale niektóre są jeszcze troche niedorobione, ale i tak robi wrażenie (i mam zamiar jeszcze pojechać ;-)), do tego zrobili tam kilka nowych efektów optycznych. Są sytuacje gdy jedna z osób lata i nie widać linek (podobno cienkie linki poryte substancją która bardzo dobrze pochłania światło, a jest umocowana tak sprytnie, że nie widać tego jej umocowania... do tego jest tam gdzieś ukryty ekran, ale taki przezroczysty i chyba jak zmieniają jasność bo obu stronach ekranu to widać to co jest na 1 (przed ekranem) i 3 planie (za ekranem), albo na wszystkich 3 planach i tylko na 1 planie (gdzie drugi plan - ekran robi za tło).

Przez pierwszy akt miałem cały czas rogala na buzi :-) siedziałem w rzędzie A (przed 1 ;-)) prawie przy centrum sceny więc byłem naprawdę blisko ;-)

Później wróciłem do hotelu, znów przez Tiergarten... bo teatr który zajęło Cirque du Soleil jest na Potsdamer Platz...

No i czwartek to było wracanie...

Przy okazji, Balice naprawdę wyglądają przyzwoicie gdy się je porówna do Berlina czy Gdańska. W Berlinie niby do kontroli czekało się krócej, ale też im to jakoś tak niemrawo szło, w Gdańsku załapałem się jeszcze na te maszyny które nie umieją "zobaczyć" elektroniki w torbie.

Btw. jechałem z moim PeakDesign Travel Backpack 45L w wersji zwiniętej, gdzie ma 30L... i bałem się, że może podpadnę bo on teoretycznie jest ciut większy (ale miękki więc by przeszedł inspekcje)... ale oczywiście była masa "oszczędnych" którzy maja plecak, coś jeszcze i twardą torbę na kółkach... wkurzają mnie ;-)

W piątek się próbowałem zdekompresować, ale jeszcze mi nie wyszło bo przez cały tydzień mało spałem i dopiero dziś w niedzielę idąc po plaży do mnie dotarło "Ty, nie śpiesz się, gdzie Ci się tak śpieszy"...

A jutro znów praca i trzeba rozrysować to co mamy zbudować... kawałki są w miarę proste, ale przyznam, że jeszcze nigdy nie operowałem danymi w ilościach 100 GB (1 kawałek danych może tyle ważyć), gdzie może być kilkadziesiąt a może i kilkaset kawałków danych o takich rozmiarach....

Podobne posty^beta
Lepszy soundtrack dla rzeczywistości ;-)
Zmęczony Przemek -> "Głupi" & Smutny Przemek ;-)
Ostatni Rammstein... przynajmniej w 2024 ;-)
Eventy na żywo nie zawsze są bardziej wow niż w TV ;-)
Pociąg vs samolot - cena

Wzór na zmianę pracy ;-)

2026-07-24T16:34:45.519+02:00

Wiedzieliście, że istnieje wzór na zmianę pracy?

Aby zmiana miała sens, poniższa nierówność musi być prawdziwa:

wartość\ tego,\ co\ wynosisz\ z\ obecnej\ pracy < oczekiwana\ wartość\ tego,\ co\ wyniesiesz\ z\ nowej\ pracy

Ta wartość jest funkcją wielu zmiennych, takich jak:

Pieniądze – dodają wartość,
Stres – odejmuje wartość,
Work-life balance – może dodawać lub odejmować,
Czas dojazdu – odejmuje wartość,
Nauka i rozwój – dodają wartość,
Wzrost Twojej wartości rynkowej – dodaje wartość,
Ludzie – dodają lub odejmują wartość.

To nie wszystkie czynniki, ale prawdopodobnie najważniejsze.

Kluczowe jest to, że jedyne w miarę pewne parametry na starcie to pieniądze i czas dojazdu (choć to drugie też może się zmienić). Pieniądze są jednocześnie jedyną zmienną, którą realnie kontrolujesz i możesz negocjować.

Nie wiesz, jak w praktyce będą wyglądać pozostałe kwestie. Stąd Twoje oczekiwania finansowe muszą dyskontować ryzyko zmiany. Zawsze możesz trafić na gorszą kulturę organizacyjną, gorszych ludzi, słabszy projekt czy toksycznego managera. Pytanie brzmi: jaka kwota zrekompensuje Ci to ryzyko i pozwoli pogodzić się z ewentualnym rozczarowaniem (nie musisz przecież zostawać tam na zawsze, wystarczy na czas szukania kolejnego miejsca).

Co ciekawe, firmy doskonale rozumieją ten mechanizm. Gdy pracownik przychodzi z nową ofertą i zapowiada odejście, często pojawia się kontroferta. Podwyżka od obecnego pracodawcy nie musi nawet wyrównywać stawki z rynku – o ile przejście z 20k na 30k zł miesięcznie uzasadnia ryzyko, o tyle porzucenie znanego środowiska dla przejścia z 25k na 30k zł często przestaje się opłacać.

Stąd zachęcam do sceptycyzmu wobec myśli w stylu: „dla świetnego projektu lub super ludzi mogę zarabiać mniej”. To, że w dniu podpisywania umowy projekt i zespół wyglądają świetnie, nie gwarantuje, że za pół roku lub rok cokolwiek z tego zostanie. Pieniądze to jedyna rzecz, którą masz gwarantowaną na papierze.

Dodatkowy plus: jeśli wszyscy zaczną podchodzić do tematu w ten sposób, pensje na rynku będą rosły.

Podobne posty^beta
A tak o liczbach ;-)
Kilogram i ile to jest? To jest dopiero spór :-)
Wybory
Emerytury
Ja długo przygotowywać się do rozmowy? (kwalifikacyjnej w IT ;-))

Kitten driven development - czyli jak sprawić by nikt nie robił kotkom krzywdy

2026-07-24T16:20:03.541+02:00

Dość często miewam dyskusje o backward compatibility i wersjonowaniu API.

Jestem z obozu, który uważa, że każda breaking change to moment, gdy ktoś zabija kotka. Ja nie chcę, by kotki ginęły, więc staram się projektować API czy struktury danych tak, by były one jak najbardziej otwarte na ewolucję bez konieczności stosowania specjalnych narzędzi.

Preferuję jak najbardziej low-levelowe API, uznając, że klient powinien móc je obudować w dowolny sposób. Najlepiej, jeśli takie API nie wprowadza pojęć typu projekty czy dokumenty, tylko operuje na danych na jak najniższym poziomie. Jeśli użytkownik chce mieć projekty, to po prostu sam sobie je stworzy.

Nie lubię enumów. Jeśli jednak są już potrzebne do zaprezentowania pewnych stanów, chętniej dodam nowe pole dla większej granulacji, niż będę zmieniał istniejącą listę enumów. Choć szczerze mówiąc, ponieważ preferuję API samowystarczalne, te stany zwykle mają charakter czysto informacyjny.

Oczywiście zawsze może pojawić się konieczność wprowadzenia breaking change. Lata pracy pokazały mi jednak, że prawie zawsze można tego uniknąć. A to oznacza, że użytkownik API nie zabije żadnego kotka.

Podobne posty^beta
WWŚ i wielkie hałdy książek
Case insensitive OS ma pewne problemy ;-)
Ile z obligacji... odsłona 2 ;-)
"Dziennikarze" to debile
Czytelnictwo ;-)

"Kompas" z Augmented Reality ;-)

2026-07-09T17:31:57.553+02:00

Dzieliłem się tu już jakiś czas temu "dziełkiem" które jest kompasem pokazującym gdzie coś jest...

Czyli jestem w Juracie na molo i mi pokazuje gdzie jest (jaki ma bearing) molo w Sopocie...

Apka dostała nawet Augmented Reality mode ;-)

Jeden problem... te wskazania kompasu w iPhone'ie czy Pixelu to jedna wielka ściema jest ;-)

Na tym zdjęciu Gdynia jest "między" markerami dla Gdyni i Molo w Sopocie ;-)
A bywa, że te markery się potrafią o 90 czy nawet 180 stopni przesunąć.

Oczywiście może to być przez to, że ruscy znów zagłuszają GPS (chociaż na kompas by nie mogli wpływać), ale pewnie jakaś większa ilość metalu w okolicy wszystko zaburza...

Jak się ktoś chce bawić to jest tutaj https://przemelek.github.io/geo/index.html - lepiej wejść telefonem, bo tam to ma sens ;-)
Komputer nie ma kompasu :-)

Jak działa dziwnie to teoretycznie zrobienie ósemki (w przypadku Pixela z obracaniem w koło jego osi) powinno pomóc... ale nie ma gwarancji ;-)

Podobne posty^beta
Okrucieństwo vibe codingu część 2 ;-)
Wyłącz czasem ANC w słuchawkach i wleź na molo gdy wieje wiatr i z nieba leci grad ;-)
Chyba zacznę notować po angielskiemu... coby pomóc AI ;-)
TimeToRead 0.0.2 - nowy tag i poprawki ;-)
HP7 bez manifestu ;-)

Szuflada z panierką

2026-07-03T19:02:24.442+02:00

Miałem kilka razy w życiu dziwne reakcje na to, że nie jem mięsa. Jakby sam fakt niejedzenia wrzucał mnie automatycznie do jakiejś konkretnej szuflady.

A przecież: nie jem mięsa, nie piję alkoholu, nie palę, nie biorę narkotyków, nie piję kawy, nie jem lodów innych niż czekoladowe lub kakaowe (od biedy śmietankowe i waniliowe), nie zabijam, nie kradnę, nie otwieram okien w nocy, nie oglądam piłki nożnej, nie jem chrupków, nie słucham disco polo i nie czytam Paulo Coelho ;-).

Tak, to są części mojej osobowości, a niektóre nawet tożsamości, ale one nie przypisują mnie z automatu do żadnej grupy.

Część tych rzeczy mam z natury – jak niezabijanie i niekradzenie.
Część to czysty pragmatyzm – nie otwieram okien w nocy, bo nie znoszę komarów, a komary uwielbiają mnie. Wybieram mniej bąbli zamiast komfortu cieplnego.
Części rzeczy nigdy nie zacząłem – jak alkohol, papierosy czy narkotyki.
Inne odpadły po testach – spróbowałem i po prostu nie wpasowały się w mój gust. Tak było z kawą, szpinakiem, mięsem czy lodami owocowymi.

Przez wiele lat jadłem mięso, ale nigdy nie byłem jego wielkim smakoszem – znam lepsze smaki. Kiedyś, jeszcze będąc mięsożercą, zażyczyłem sobie "schabowego", ale w wersji wege. Okazało się, że smakuje mi tak samo jak oryginał. Wtedy do mnie dotarło: ja po prostu najbardziej lubię panierkę. Podobnie było z mizerią – z czasem odkryłem, że ogórki są mi tam w zasadzie zbędne, za to maślanka z solą i pieprzem to mistrzostwo.

Szczerze mówiąc, od zawsze trochę brzydził mnie widok surowego mięsa albo obgryzanie kości. Ale nie mam nic przeciwko ludziom, którzy je lubią – super, świetnie, że Wam smakuje.

Jedyny mięsny akcent, którego czasem mi brakuje, to mocno wysmażony, chrupiący boczek. Chodzi o reakcję Maillarda i ten genialny smak głębokiej karmelizacji. Na szczęście zbliżony efekt można wyciągnąć z dobrze suszonego pomidora.

Moje niejedzenie mięsa to nie deklaracja przynależności do jakiejś subkultury czy manifest. To po prostu kwestia smaku – ja naprawdę wolę żółty ser od szynki. A kawy nie piję, bo o ile jej zapach jest genialny, o tyle smak zupełnie mi nie podchodzi. Swój przydział kofeiny i tak dostarczam z herbatą (wtedy to teina) i Coca-Colą.

OK, czasem mogę sobie w głowie dodawać jakieś bonusowe punkty do "etyczności", ale doskonale wiem, że są one trochę nie na miejscu.

Słyszałem kiedyś wywiad z farmerem prowadzącym "szczęśliwą hodowlę". Mówił, że jego zwierzęta mają świetne życie poza jednym, ostatnim dniem – ale to dzieje się szybko i nawet nie wiedzą, co je spotkało. W moim odczuciu takie mięso jest nie tylko etyczne, ale wręcz bardzo etyczne. Pomijając już fakt, że po moich własnych przygodach ze stekiem w Teksasie za żadne pieniądze nie chcę przeżywać tego znowu...

Chodzi o coś innego: sera bez mleka zrobić się nie da. A rzeczywistość krów mlecznych rzadko bywa szczęśliwa. Skoro więc rezygnuję z mięsa, ale bez mrugnięcia okiem jem nabiał, to z tą moją wybiórczą "etycznością" w głowie należy podejść tak bez przesady.

I jest to trochę wkurzające, że w ogóle muszę się z tego tłumaczyć ;-). Jak długo nie robię komuś krzywdy, to moja sprawa, co jem, a czego nie jem ;-).

Zresztą, ja już w pierwszej czy drugiej klasie podstawówki podpadłem nauczycielom. Kazali nam wtedy napisać w ćwiczeniach do "Środowiska", co jedliśmy na śniadanie. Wpisałem mój ulubiony pokarm – dżem truskawkowy. Dzisiaj wolę pomidora, pewnie przez to, że ma mnóstwo glutaminianu, a ja mam bardzo dobrze rozwinięte wyczuwanie umami (przez to też uwielbiam jajka ;-)).

Kto wie, może to jest właśnie prawdziwy powód, dla którego nigdy nie przepadałem za mięsem? Pamiętam, że jak dostawałem kanapkę z pomidorem i szynką, to tę szynkę po prostu wyciągałem. Zdarzało mi się zjeść ją oddzielnie, "na raz" – no bo przecież jedzenia się nie wyrzuca – ale to była czysta metoda eliminacji odpadów. Wszystko po to, by wreszcie móc cieszyć się smakiem samego pomidora... A jeśli ten pomidor miał jeszcze cebulę, dużo soli i pieprzu, to już w ogóle było mistrzostwo.

Tak myślę, może jak będę miał jeszcze kiedyś taką samą reakcję to wyślę ten post? ;-)

Podobne posty^beta
Wegetarianizm kaizen - czyli ja bywać wegetarianinem bez zbytniego wysiłku ;-)
Ja to mam jednak utylitarne podejście do jedzenia ;-)
Triada spokoju, albo triada antychaosowa ;-)
Książki, które mi się spodobały w 2017
"Promocja homoseksualizmu" co to niby ma być?