Psikolojim - güncel siteniz!

Silverline ve Yağız İzgül ile “Hikayesi Tadında Yemekler”

2014-12-08T03:28:00.002-08:00

Bugüne kadar teknolojik, fonksiyonel, şık ve çevreci ürünler ile mutfaklarımıza ulaşan Silverline, şimdi de “Hikayesi Tadında Yemekler" ile yine bizlerle.

Bir boomads advertorial içeriğidir.

'İyi Hissetmek' Kitabını Öneriyoruz

2013-02-21T07:11:00.000-08:00

İYİ HİSSETMEK İYİ HİSSETTİRİYOR

İşte size iyi bir haber; kendinizi kaygı, suçluluk, kötümserlik, erteleme, düşük benlik saygısı ve depresyonun diğer "dipsiz kuyu" lardan ilaçsız kurtarabilirsiniz!İYİ HİSSETMEKte, psikiyatrisst David Burns duygularınızı harekete geçirecek ve hayata daha olumlu bakmanızı sağlayacak, bilimsel olarak test edilmiş teknikler sunuluyor.
Duygudurumunuzdaki dalgalanmaların nedenlerini anlayın
Olumsuz fikirleri kafanızdan silip atın
Suçluluk duygunuzla başa çıkın
Sevgi ve onay bağımlılığınızın üstesinden gelin
Özgüveninizi arttırın
"Hiç bir şey yapmamak" ile baş edin
Depresyonun acı veren girdabından kurtulun
"Okunacak ve tekrar okunacak bir kitap!"
Los Angeles Times

Sayfa Sayısı: 412

Baskı Yılı: 2006

Dili: Türkçe
Yayınevi: Psikonet

Psikolojik Film>> Hayatımın Seçimi !

2013-02-05T08:52:00.003-08:00

Psikolojik bir film olan '' Hayatımın Seçimi'' i sizlere tavsiye ediyorum.

Hayatında herkes elbet bir noktada bir dönüş noktasına gelir.Bu

noktada karar vermek çoğu zaman zordur fakat ortada verilmesi

gereken bir karar vardır.

Böyle bir film işte,kesinlikle izleyin.

Film İle İlgili Ayrıntılar:

-The Ledge 2011 ABD / Türkçe DUBLAJ-

IMDB Puanı: 6.4/10
Tür: Dram, Gerilim, Psikolojik
Yönetmen: Matthew Chapman
Oyuncular: Liv Tyler, Charlie Hunnam,
Terrence Howard, Patrick Wilson,
Christopher Gorham, Alyssa Tate
Müzik: Nathan Barr
Süre: 1 saat 41 dk

İnançsız bir insan olan Gavin, günün birinde bir binanın tepesine çıkarak ölmek veya hayatta kalmak arasında seçim yapmaya kalkışır. Yanına gelen polis memuru Hollis ise onu ikna çabasına girişir fakat bu yöntem biraz farklı olarak işlemeye başlar. İlerleyen zamanda Gavin, kendi yaşamıyla bir başkasının yaşamı arasında ikilemde kalır ve Hollis’in de yardımıyla son kararını verecektir. Bu sırada ikisinin de geçmişi hafızalarından akıp gider.

Liv Tyler’in yer aldığı film, inançlı ve inançsız iki insanın psikolojik savaşını da içinde barındırıyor. İlginç bir yapım olan ve kesinlikle izlemeye değer film için yorumlarınızı bekliyor; iyi seyirler diyoruz.

Ygs'ye 2 Ay Kala Neler Yapılmalı !

2013-01-06T05:16:00.003-08:00

Ygs ye 2 ay gibi kısa bir süre kaldı.

Öğrenciler her zaman ki gibi sene başında olan o heyecan daha da artacak.

Bu kısa sürede yapılması gereken çok şey var fakat yapılmaması gerekenlere daha çok dikkat etmeliyiz.

Öncelikle sakin olun,alt tarafı bir sınav.Sizin üzerinizdeki baskının farkındayım fakat bu baskıyı önemsemeyin ha bu herşeyi sallamak değil tabiki.

Ama kendinize güvenip sadece yapın.Baskının sizin elinizi kolunuzu bağlamasına izin vermeyin.

Kazanamaz isem naparım? diye düşüneceğinize nereyi kazanacağım! diyin.

Herşey kafada bitiyor.Herşey psikolojinizle alakalı.

Çalışıyorsanız zaten yaparsınız ama unutmayın.

Psikolojinizin önünüze geçmesine izin vermeyin.

Geçmiş tarihlerde bayılan,fenalık geçiren öğrenciler gördük.Sakin olmaya çalışın.

Biz başarmak için burdayız unutmayın başarı size yakın !

Çevredekilerin Görüşlerini Çok Dikkate Almak

2013-01-03T02:48:00.001-08:00

Çevredekilerin Görüşlerini Çok Dikkate Almak

Hayat sahnemizde hepimiz birer oyuncuyuz.Bazen birşeyler yapıyoruz ve bu yaptığımız şeyleri yalnızca oyunculuk açımız neyse o açıyla görüyoruz.

Bazen kendi yaşam sahnemizde oyunculuğumuzu gözleyen, seyreden başkaları oluyor.Onların açısı bizden çok farklı.Mesela ben sahnede oynarken arkada ki elbisemin nasıl durduğunu görmüyorum.Ama izleyici koltuğunda oturan birisi benim elbisemi görebiliyor ve bazen ona bana '' bi dakka elbisenin arkası kalkmış vs..güzel durmuyor şunu şöyle yapsana'' dediği zaman onun söylediğini dikkate alabilmem benim varoluşum için bir zenginliktir.O benim göremediğim şeyleri görüyordur o zaman onu dikkate almalıyım.

Ama bunu , çevreyi tümüyle dikkate alarak başkalarının düşüncelerini tümüyle dikkate almak, noktasına getirdiğiniz zaman, o zaman biz kendi bireyselliğimizi yitiriyoruz.

Birileri bana o zaman sen ne düşünüyorsun ? dediği zaman ben hep başkalarının bahçelerinin seslerini dinlemeye kendimi alıştırmışsam ve kendi bahçemin sesini kısmışsam o zaman bu soru karşısında ''vallaha bilmem onlar bilir '' diyorum.

E o zaman bu benim için, bana verilmiş bir vadeli yaşamı yürütmek için, kendi kaynaklarımdan vazgeçme anlamına geliyor.Ve bireylerin kendi düşüncelerinden kendi ürettiklerinden vazgeçmesi kadar onların yaşamlarında onları zorluğa sokucak bir başka şey yoktur.

...

Yaramaz Çocukla Nasıl Başedersiniz ?

2013-01-01T07:51:00.001-08:00

Burada tabi yaş grupları çok önemlidir.

5-6 yaş öncesi çocuklarla bir yetişkin gibi konuşmak pek işe yaramaz.Çocuklara bu söylediklerimiz çok soyut geleceği için anlamazlar.

Şimdi burada çocuklara hikayeler anlatmak iletişimi kolaylaştırır ve daha çabuk anlamalarını sağlar.

Çocuğa hiçbir zaman 'senin yaptığın bu davranış çok yanlış onun için bunu bir daha yapmamalısın' denmemeli.Onun yerine hikayedeki çocuğun yaptığı davranışların yanlış olduğunu ve sonucunda çocuğun mutlu olmadığını da göstererek dolaylı yoldan anlatmak gerekir.

Çocuklar özellikle ilkokul çağlarında çok şüphecidirler ailem beni burada bırakıp gidecek gibisinden bir korku,endişe yaşarlar.O nedenle onlara kafalarında bir soru işareti kalmayacak şekilde herşey net bir şekilde açıklanmalıdır.

Yaramazlık yapan çocukları cezalandırmak burada doğru bir davranış değildir.Çünkü cezalandırmanın kendisi negatif olduğu için sonuçları da negatif olacaktır.

Çocuğu cezalandırdığımız zaman çocuk yaptığı o davranışın ilgi çektiğini farkediyor ve o davranışı sürekli tekrarlama isteği hissediyor kendinde.

Çocuğa ceza vermek yerine yaptığı davranışların istenilmeyen davranışlar olduğu anlatılmalı.

Yaramazlık terimini aslında bu yetişkinlerin kullandığı bir terim yoksa çocuklar için yaramazlık diye birşey yok onlar yaşına göre davranıyorlar.Çünkü birşeyleri keşfetme içindeler.Bu nedenle bazı yaş dönemleri için normal davranışlardır.

Çocuklar 4-6 yaş arası sosyal kuralları öğrenmeye başlar.Bu dönemlerde yaramazlıkların azalması gerekiyor.Azalmıyorsa çocuğa karşı tutarsız bir tutum olabilir.Bunun için çocuk kendi kararlarını kendi vermeli fakat bu ailenin bilgisi dahilinde olmalı.Yani kuralları aile daha önceden kendi belirlemeli.

Korkaklar Asla Kazanamaz

2012-12-21T08:33:00.002-08:00

İlk dikkatimizi çekmesi gereken şey şudur ki : “Korku bir duygudur”. Korkarsınız ve bu duygu karşısında harekete geçersiniz.

Korkular hakkında en basit 2 temel ayrım yapılabilir.

1-Fiili Korkular. ( Gerçek ve İşe yarar korkular):

Nedir efendim bu korkular ? Biri bıçak çeker, araba da biri önüne çıkar, deprem olur korkarsın. Adrenalin seviyen yükselir. Bu adrenalin senin daha iyi mücadele etmeni sağlar.

Bizim bu korku ile işimiz yok. Bize faydası olan bir korkudur. Kavgadan falan da korur. Bizi esas ilgilendiren 2. tür korkudur.

2- Manevi Korkular ( Dikkat edilmesi gerekir ) :

Kişisel gelişim, başarı ve mutluluğun önündeki en büyük engel olan korku gurubudur. Korku bir duygudur ve insan duygularını kontrol etmeyi öğrenmelidir. Ehliyet sınavına giren bir insan neden korkar ki? Kullanıyorsan bu arabayı korkma, polisten neden korkarsın ki suçlu değilsen. Bir kızın yanına gidip tanışacaksın ama ya terslerse, terslese ne olacak ki? Rezil olmak mı ? kime?

Kendine saygın varsa senin, kendinin ne olduğunu biliyorsan zaten korkacak bir şeyin kalmamıştır.

Korkular insan hayatını yönlendirir. “Yeniden insan insana” kitabında okuduğum 2 hikaye aklıma geldi. Birinci hikayede iki kız kardeş köpek ısıracak diye korkularını öyle büyütmüşlerdi ki evden çıkmıyorlardı neredeyse. Bir gün evden çıkıp hemen taksiye binmek isterken köpek tarafından ısırılmışlardı. Diğer hikayede ise soğutma vagonu tamircisi soğutma vagonunda kilitli kalıp donarak ölmüştü, işin en ilginç yanı ise soğutma vagonu bozuk olduğu için çalışmıyordu. Yani soğuk olmayan bir yerde korkusundan sıcak yerde vücudunu dondurmayı başarmıştı zavallı adamcağız.

Korkular bizim harekete geçmemizi engeller. Genç yaşlarda insan birinden hoşlandığını bile söylemeye korkar. İlk gençlik dönemlerinde ben de birinden hoşlanmıştım ama karşılık alamamıştım. Söylediğimde benimle dalga geçeceklerini biliyordum ama umurumda değildi. Sevmiştim ben yaa.. gece yatağıma yatar onu hayal ederdim. Tamam belki elini tutamamış belki beline sarılamamış olabilirdim ama seviyordum onu sevgime de engel yoktu ya..

O sıralarda “Orhan Veli” ile ahbaplığım vardı. Bir şiiri geldi aklıma..

Yatağım

Ben ki her akşam yatağımda
Onu düşünüyorum.
Onu sevdiğim müddetçe
Yatağımı da seveceğim....
Evet onu da yatağımı da seviyordum. Korkmadan söyledim sevgimi kalabalık bir ortamda. Dalga geçmeye başladılar benimle. “durun” dedim “ dinleyin..dalga geçiyorsunuz ama size bir soru. Ben sevdim, kalbim onun için attı. Gece yatağımda onu düşündüm. Sevdim ulan sevdim. Karşılık almak başka sevmek başka şimdi size soruyorum sevmekle mi dalga geçiyosunuz”

Way beee.. belki de açtığım en eski serilerden biri idi ama ortamdaki kızların bana bakışları değişmişti. Bir anda haklı demeye başladılar. O gün bugündür korkmadan söyledim sevgimi karşılık alsam da almasam da. Kötü bir şey yapmıyorum ki, suç işlemiyorum ki , neden korkayım..

Eğer doğru bir şey yapıyorsanız korkmanız için bir neden yok. Bir kadına gidip taciz etmeden her şeyi yapmak caizdir. Yeter ki meselenin içinde taciz olmasın.

“Korkunun kendisinden başka korkulacak bir şey yoktur”

ve unutmayın dostlar insanlar yeteneklerini inkar etmeye meyillidir; çünkü var olduğunu söylersek onların kullanmak ve ispat etmek zorunda kalırız. İspat edememe korkusu yanında rezil olma korkusunu getirir. Bir çok insan bütün hayatları boyunca bir şeylerden korktukları için istediklerine ulaşmaz.

Terk edilmekten korkan erkek ezdirir kendisini. Kılıbık olur. Korktukça işler berbat olur. Cesaret karşısında gelecek tepkilerden kaçmak “ rahatlık alanı” içinde sefilce oturmaktır ama asla bir bok olmazsın.

Mustafa Kemal Paşa korkak olsaydı bunlar asla olmazdı. Hayat cesurları sever. Ve hayattaki en büyük risk; risk almamaktır.

KORKULARINIZLA YÜZLEŞİN…

Saygılarımla…

JoKeR –

Kaybetmeden Olmuyor '

2012-12-14T13:42:00.000-08:00

Biraz iç karartıcı bir fotoyla başlasak da önemli

değil, önemli olan hayatta karamsar bir biçimde

yaşamamak.

Yaşarken heyecan duymak..

Kimse kaybetmek istemez.

Herkes kazanmak,başarılı olmak,eline aldığı işin anında üstesinden gelmek.

Ama ne yazık ki öyle olmuyor.

Kaybetmeden hiçbir şey olmuyor.Bir konuda başarılı olabilmek,işi kavrayıp üstesinden gelebilmek için

o konuda bir kaç defa başarısız olmak gerekiyor.Bunu hayatın her saniyesinde tatmak mümkün.

O nedenle kaybetmenin doğallığına varıp, ona işimize yarayacak bir işlevsellik kazandırmalıyız.

Bu günü gelir hayatın girdabında düşüp düşüp inatla ,azimle tekrar ayağa kalkmak olur yeri gelir

başarısızlığı tada tada kazanmak olur.Ama olur.Deneyin ! Asla Vazgeçmeyin ..

Burada vazgeçmek aslında çok ince bir çizgide.Başarısız olursun;kaybedersin ya da kazanırsın değil mi ?

Başarısızlık asla yenilmenin önünde bir sebep olmamalı.Çünkü başarısızlık çoktan kazanmanın yanında yerini

almış durumda.

“Kariyerim boyunca 9000 den fazla şut kaçırdım.Nerdeyse 300 maç kaybettim.26 kere, maçı kazandırmak için son şut bana verildi, Ve kaçırdım.Hayatımda tekrar, tekrar ve tekrar başarısız oldum.Ve işte bu yüzden başardım.”- | Michael Jordan |

Saygılarımla..

Kişisel Gelişim | Erdal Demirkıran | ...

2012-12-13T09:52:00.002-08:00

Veya

Başkaları ağlarken sen çözüm üret...Ürettiğin bu çözümle geleceğe koş,inandığın sürece mutlaka başaracaksın;asla endişe etme!

Sonuçlar karşısında tedirgin olma ! Kimse bilemez,hiç kimse bilemez senin için

hangi sonucun daha iyi olduğunu.Faydalı olduğuna inandığın sürece sen hep doğru

olanı yap!

Sonucun iyi ya da kötü olmasıyla değil,yeni adımını nereye atacağınla ilgilen;çünkü

sonuçlar sadece yeni adımını hangi yöne atacağını gösteren olağanüstü bilgilerdir.

Bu devasa sahnede sen ölmedikten sonra ne bu oyun biter,ne ışıklar söner,ne perdeler kapanır...

Öyleyse başına ne gelirse gelsin,sen her zaman avucuna bak;eğer yarının 'bugün'

isimli anahtarı halen oradaysa,rahat ol,henüz perde kapanmamıştır...

Bana ışık lazımsa ,ben güneşi isterim...

|Erdal Demirkıran|--DünyanınEnAkıllıİnsanı--

Dikkat ''Herkes Sana Bakıyor''

2012-12-07T13:43:00.001-08:00

Dur oğlum,dur !! yapma !! Herkes sana bakıyor..

Tren beklerken bir istasyonda duydum bu sözleri..

Kulaklığımı çıkardım daha bir dikkat kesildim..

Bir anne çocuğuna söylüyordu..

Çocuk yaramaz sayılmamakla birlikte hafiften, bir sağa bir sola koşuyordu.Yerinde durmuyordu anlaşılan.

Herşey tamam da bu ''yapma oğlum herkes sana bakıyor'' da neyin nesiydi.

Annenin çocuğuna verdiği zarardan haberi yoktu.

Biraz daha dikkat kesildim ki.Anne çocuğun sağa sola koşmasına değil de meğer

çocuğun insanları farkedip durmasını istiyordu.

Yani anne çocuğun bilinç altına şu mesajı veriyordu:

''Bak oğlum,topluluk içindeyiz.İnsanlar var etrafımızda.Sakın sesini çıkarma.Otur oturduğun yerde.İnsanların içinde komik duruma düşme.Herkes sana bakmasın.Dikkat çekme..'' diyordu tam olarak.

Bu 'herkes' de kimdi Allah aşkına ? Farklı türden insanlar mıydı bu herkes ?

Bir çocuğun dikkat çekmesinden daha doğal ne olabilirdi ki ?

Ayrıca aile böyle yaparak çocuğun gelişime nasıl bir zarar verdiğinin farkında mıydı acaba ?

Bu sadece küçük,minicik bir örnekti aslında.Aileler bu şekilde davranarak çocuğun bilinç altına kendi fikirlerini empoze ediyor.Sonuçta çocuk ya sessiz sakin biri olarak çıkıyor karşımıza ya da bir konuda psikolojik sorunu olan biri.Utangaç,çekingen ya da farklı bir kişilik sorunu.

Atalarımız ' ağaç yaşken eğilir' diye boşuna dememişler.

Fakat ben ailelerin bu farkındalığa sahip olmasını istiyorum.Çocuk gelişimi hakkında bilgilenmelerini ,bilinçli olmalarını istiyorum.

Farkında olmadan yaptıkları aşırı koruyuculuğun sonuçlarını o çocukların çekmesini istemiyorum.

Çünkü biliyorum zarar veriyor.Aileler çocuklarını kendilerine benzetmek için yaşarlar biliyorum.Çünkü farkındayım çoğu kez çocukların bundan zarar göreceğini.

Bunun için aileler bu konuda bilinçli olalım.

Köşeye çekip oturanlar,kazanmadı hiçbir zaman ve kazanmayacakta.

O an o ortamda ki herkes değil.Tüm dünya baksın bize ki aldığımız oksijenin hakkını verelim.

Tuvalette Kitap Okumak

2012-11-26T13:59:00.000-08:00

Hepimizin mecburi ihtiyaçları arasında tuvalete girmek.

Kaç dakika harcıyorsunuz? en az 5 dakika.

Gelişmiş çekici erkek olmaya giden yoldaki en önemli faktörlerden birisi kitap okumak diyorum sıklıkla.

İşte bu zamanda bir yanda da kitap okumak çok faydalı, hele birde alafranga ise keyiflidir de aynı zamanda..

Günde 10 dakikadan haftada 1 saatten ayda 4 saatten fazla kitap okumuş olursunuz ki..

bu da ayda en az 1 kitap okumuş olmak demektir.

Ben hep okuyorum, tuvalette 3-4 kitap vardır mutlaka, küçük bir kütüphane oluşturun tuvalette.

Peki ne tür kitaplar okuyacağız tuvalette, suç ve cezaya girdiniz mi yanmışınız. Radyan ramanoviç raskolnikofa girerseniz kıçınızda 16 memeli hemoroid çıkar ben karışmam sona. :)))

Tuvalet kitapları dediğim kitaplar var.. kısa kısa hikayelerden oluşan.

Hemen her girişte bir hikaye bir makale okursunuz. Aklınızda kalmaz derdi olmaz, neydi devamı falan gibi dertleriniz olmaz

Örnek vereyim.

Sunay Akın - kule canbazı

Şeyh Sadi Şirazi – Gülistan

Akın Alıcı – Hayata Yön Veren Öyküler

Kokoloji..

Bu gibi kitaplar ideal tuvalet kitaplarıdır. Beni kitap okumaya vaktim yok demeyiniz.

Otobüs ve metro ile seyahat edenlerin daha çok vakitleri var.. onları kesinlikle değerlendirsinler. ama benim gibi otobüs ve metro dolmuş kullanmayanlar için
en değerli zaman.. ( fakir liseli değilim nede olsa heheh)

Hem ata sözü var "Türkün aklı ya zıçarken, ya kaçarken " diye. :))

Bırakın aklınız yeni kitaplara kaysın..

Saygılarımla…

JoKeR – 11.08.2010

Durma Öyle,Değiştir Şu Hayatı !

2012-11-17T05:26:00.000-08:00

Veya

Başkaları ağlarken sen çözüm üret...Ürettiğin bu çözümle geleceğe koş,inandığın sürece mutlaka başaracaksın;asla endişe etme!

Sonuçlar karşısında tedirgin olma ! Kimse bilemez,hiç kimse bilemez senin için

hangi sonucun daha iyi olduğunu.Faydalı olduğuna inandığın sürece sen hep doğru

olanı yap!

Sonucun iyi ya da kötü olmasıyla değil,yeni adımını nereye atacağınla ilgilen;çünkü

sonuçlar sadece yeni adımını hangi yöne atacağını gösteren olağanüstü bilgilerdir.

Bu devasa sahnede sen ölmedikten sonra ne bu oyun biter,ne ışıklar söner,ne perdeler kapanır...

Öyleyse başına ne gelirse gelsin,sen her zaman avucuna bak;eğer yarının 'bugün'

isimli anahtarı halen oradaysa,rahat ol,henüz perde kapanmamıştır...

Bana ışık lazımsa ,ben güneşi isterim...

|Erdal Demirkıran|--DünyanınEnAkıllıİnsanı--

Kararsız İnsanlar Siz Aslında Ne Yapıyorsunuz ?

2012-11-14T07:54:00.000-08:00

İnsanların kararsız olması..

Bir karar vermesi gerekir insanoğlu.

Düşünürde düşünür.

Belki en iyi kararı verebilmek için..

Belki daha çok düşünmesine gerek duyduğu için..

Herhangi biri olabilir..Ama şu çok kesindir : İstediğini elde edemez.

Yani kişi kararsız kaldığı durumlarda , verdiği kararla birşey elde edemez.

Sevdiğim bir söz var :'' İstersen yanlış oyna ama hızlı oyna !''

Birşeyleri yanlış yapmaktan korkmadan karar vermek ,yapmak gerekir.

Herşeyin en doğrusunu,en iyisini ,en mükemmelini yapacağınız diye bir kaide mi var ?

İstersen yaptığın şey yanlış ve hatalarla dolu olsun ama o an kararsız kalma sakın.

Yap o yanlışı,en kötü birşeyler öğrenirsin.Bir dahakine deneyimin olur.

Düşünüp düşünüp,kararsız kalıp sonra bir karar vermekle bir şey elde edemeyeceğin kesinken, vazgeç bundan.

Hata yapmanın doğal olduğu,senin için yararlı birşey olduğu inancını taşırsan bu kararsızlık ortadan kalkacaktır.

Korku , işte o içindeki hata yapma korkusu belkide.Bunu yok etmen gerekir.

Unutmayacaksın,korkakların asla kazanamacağını aklından çıkarmayacaksın.

Güzel başka bir sözle bitiriyorum :

''Kararsız insanlar,karanlık bir odada,olmayan kara kediyi arayan kör bir adama benzerler..''

Ne kadar da anlamlı.

Doğru bildiğinizi her zaman yapın.Çekinmeyin.Sonuçların canı cehenneme !

Ve son bir söz,kararsız kalmayın.Kararsız kalmak hatanın,yanlışın kendisinden daha kötüdür.

Saygılarımla.

İnsanlara Faydalı Olmak Bu Kadar Zor Olamaz..

2012-11-05T14:02:00.000-08:00

Hayattaki amacım ne diye sorun kendinize ..

Elbet birşeyler söylersiniz.

Ama ben en temel amacı söylemek istiyorum.

İnsanlara faydalı olmak...

Ürkütücü gibi sanki :) Yok değil.

Erdal Demirkıranın bu konuda çok sevdiğim bir sözü var:

''Sevdin mi Mecnun gibi sevip düşme çöle.Sevdin mi Ferhat gibi sev hiç olmazsa,git dağ del,su getir köyüne de aşkın bir işe yarasın''

İşte böyle..

Hayattaki amacımız ,iyi bir insan olmaksa başkalarına faydalı olmalıyız.

Bu makaleyi yazmamda ki sebep şu not konusu.Hani üniversiteler de olurya bazıları ders kaçırır, not tutamaz.Çok sevgili arkadaşlarından not isterler hani.

Bazen şahit oluyorum da vermiyorlar o notları.Neymiş efendim o ,o kadar derslere gelmiş yazmış da neden sana fotokopisini versinmiş.

Arkadaşlar,o notlarda yazan bilgileri kullanmadıktan sonra,neye yarar o bilgiler.Hayatımıza katmadıktan sonra o bilgileri,kuru bilgidir sadece.

Ne var yani arkadaşına versen notları.Enayimi olacağını zannediyorsun.Birine faydalı olmuş olursun işte.Senin el yazınla çalışır sınava.Birine faydalı olmamak için neden bu kadar çabalıyoruz ki.

Ne olacak yani,okul bitecek herkes hayatına bakacak.Sen o notları çöpe atmayacak mısın eninde sonunda ?

Nolurdu zamanında birine faydalı olsaydın.Bilgi paylaşıldıkça çoğalır.

Kişi bunu anlarda çok geç olur.

Bu duruma şahit olduktan 2-3 dk sonra kendime kendime dedim ki :

''Biz insanlara faydalı olabilmek için kendimizi yırtıyoruz,bunlarsa top ayaklarına kadar gelmiş out a atıyorlar''..

Böyledir işte.Tabi bundan sonra herkes dostlarını daha iyi seçer.

İnsan psikolojisi çok acayiptir.Anlam veremezsin bazen.Sonra düşünürsün belki bir kaç birşey söylersin.

Şimdi ben nasıl bir psikolojidir anlamıyorum.

Neyse uzatmayalım.Mesele ne not ne de başka birşey konusudur.Mesele insanlara faydalı olma şansımız varken,faydalı olmaktır.

Saygılarımla...

Geçmişiyle Yaşayanlardan mısınız ?

2012-11-02T11:49:00.000-07:00

Geçmişi çok iyi olan,geçmişinde harika işler başarmış,

bir tane bile hatırlamak istemeyeceği şeyi

olmayan biri varmı ?

Eminim yoktur.

İllaki geçmişimizde istemediğimiz şeyler olmuştur.Genelde insanlarda o kadar çok şey olmuşturki.Geçmişi unutup ileriye bakmak isteriz.

Ama iş bu ya,geçmiş yakamızı bırakmaz.Kendini hatırlatır her seferinde.Olanları tazeler.Görevini yapan bir usta gibi köşeye çekilir sonra.

Biz kalırız geçmişimizle,tekrar yaşarız ,tekrar ve tekrar..

Şimdi burda önemli olan geçmişimizi ne olarak gördüğümüz.

Geçmişimiz eskiden yaşandı ve bitti mantığındamıyız yoksa şu anda hayatımızı mahveden yani derin izler bırakan bir şeymi bu geçmiş.

Edmund Burke çok güzel bir sözle durumu özetlemiş :

''Geçmiş bir hamak değil,bir fırlatma tahtası olmalıdır''

Biz eğer geçmişimizle yaşamaya devam edersek.İnanç ve tutkularımız olmaz,kaybolurlar.Yaşama dair bir sevincimiz olmaz.

Aslında bu geçmiş döngüsünde hata yapmama isteği yatıyor.Biz hata yapmanın,kaybetmenin doğallığa vardığımız zaman geçmişimiz bizi rahat bırakacaktır.

Kaybetmek önemsizdir.Önemli olan yenilmemektir.Ve şunu aklınızdan çıkarmayın vazgeçmeyenler asla yenilmeyecektir.

Yani şöyle düşünmeliyiz : Geçmişimizde birşeyler oldu ve bitti.Bunları düzeltemem ama bunların da bana zarar vermesine engel olmalıyım.

diyebilmeliyiz.

Zaman geçer,çok sular akar o dereden.Farklı şanslar ,farklı fırsatlar çıkar karşımıza.Bunları ıskalamak istemeyiz değil mi ?

Hayatın suyuna akmamız gerekir.Hayat bildiği gibi gelsin deyip önümüze bakmalıyız.

Geçmiş arkadan omuzumuza dokunduğunda bile önümüze bakmalıyız.

Erdal Demirkıran'ın dediği gibi:

''Arkadan bakan birşey olmalı hayat,arkasından baktığın değil.''

Saygılarımla..

Antisosyal kişilik bozukluğu (ASKB) nedir ?

2012-10-30T11:36:00.002-07:00

Antisosyal kişilik bozukluğu yaşayan insanlar;karşıdakine zarar vermekten keyif alan,toplumsal kurallara uymakta güçlük çeken kişilerdir.

Bu kişilerde merhamet duygusu, vicdan,dürüstlük ve sorumluluk yoktur.Başkalarına zarar vermekten büyük keyif aldıkları gibi saldırgan davranma ve sürekli yalan söyleme bazı kişilik özellikleridir.Çoğuz kez alkolik oldukları söylenebilir.

**Bu kişilik bozukluğu onların içinde pekişmiştir.

Geçmişte bu hastalar için sosyopat,psikopat gibi terimler kullanılmıştır.Halen de kullanılmaktadır.

Bu hastalığın sebepleri aslında küçük yaşlara dayanır.Anne baba sevgisinden mahrum büyüme,genetik faktörler bazı sebepler olarak karşımıza çıkar.

Bu kişiler kural tanımadıkları için çoğu kez başları belaya girer.Akıl hastası olmadıkları için çoğu kez cezai yaptırımla karşı karşıyadırlar.

Örneğin biz sinirle bir şey yaptığımızda daha sonra bundan pişmanlık duyarız.Fakat bunlar öyle değildirler.Hiçbir zaman pişmanlık duygusu içinde olmazlar.Her zaman karşıdakine zarar verme onlar için ön plandadır.

Saldırganlığı Nasıl Önleyebiliriz ?

2012-10-28T06:23:00.000-07:00

Saldırganlık, öfkenin sonucunda meydana gelen bir eylemdir.

Hepimiz öfkeleniriz,hepimiz günlük yaşam çalkantıları içerisinde birşeylere kızarız.İstenmeyen bir durum karşımıza çıktığında ister istemez hepimiz sinirleniriz.Bu çok doğaldır.

Fakat önemli olan bir sonraki adımdır.Ne yaptığımızdır.

Bizler saldırganlığı teşvik etmemeli aksine onun karşısında durmalıyız.

Öfke kontrolü denen birşey var bunu öğrenmeliyiz.Öfkemizi kontrol etmeyi öğrendiğimiz zaman saldırganlık ortadan kalkacaktır.

Ağaç yaşken eğilir diyoruz ve anne babaların dikkat etmesi gereken yerlerin altını çiziyoruz.

Aile içerisinde yetişen çocuk anne babasını örnek alması çok doğaldır.Bu nedenle anne baba saldırganlık modeli olmamalıdır.Eğer olursa çocukta bu aldığı modeli dışarıda,okulda herhangi bir yerde uygulayacak ve olumsuz bir tablo oluşacaktır.Ör: Okulda kavga çıkarması,hayvanlara eziyet etmesi gibi.

Çocuğun hiç yoktan saldırgan davranışlar göstermeside doğal birşeydir.Fakat bizler bu saldırganlığa hoşgörü göstermemeliyiz.Çocuk kendine şunu diyebilmeli : ''Ben saldırgan bir davranışta bulundum fakat bunu yapmamla istediklerimi elde edemedim,bir işe yaramadı'' işte bunu çocuğa dedirtebilmeliyiz.

Çocuğa bunu hissettirmek yerine karşılığında dayakla cezalandırmak en büyük yanlış olacaktır.Çünkü çocuğa otomatik olarak bu davranış öğretilmiş olacaktır.

Çocuğu aynı şekilde Tv deki şiddet içeren görsellerden uzak tutmak gerekir.Bunların birer kurgu olduğu ona gösterilmelidir.

Şunu söylemeden geçmeyelim.Çocuğun tamamen saldırganlıktan arınmış olmasını beklememeliyiz.Bir miktar olacaktır.Fakat önemli olan çevresindekilere(arkadaş,aile ..) zarar vermemiş olmasına dikkat edilmelidir.

Ailelere büyük görev düştüğü aşikar.

Unutmayalım : Saldırganlık iyi birşey değildir.Çünkü karşılığında birşeyi değiştiremezsiniz.Değiştiremeyeceğiniz birşey için uğraşmak mantıklı değildir.

Saldırganlığımızı en aza indirelim ! Öfke kontrolünü öğrenelim ! ..

Suçluluk Kompleksi

2012-10-27T14:47:00.000-07:00

Suçluluk hissi, aslında her insanda görülen bir duygudur.

Suçluluk kompleksi ise artık suç kompleks haline gelmiş.Abartılı bir şekilde kişi o duyguyu yaşıyor demektir.

Bu durum kişinin yetiştiği yerle örtüşür.Kişi sürekli kınanmış,utandırılmış ise bu durum ortaya çıkabiliyor.Çünkü artık bu durum o kişinin içinde içselleştiği için her durumda bu duyguyu yaşıyor.

Örneğin kişi sürekli şiddet yaşanan bir ailede büyümüş ise bu durum ortaya çıkabilir.

Kişinin suçlu olduğu yüzüne söylendiği zaman bu içinde eskiden beri yerleşen duygu ortaya çıkar,büyür ve gelişir.

Şimdi burada suçluluk kompleksinin ,vicdan ile çok yakın bir ilişkisi vardır.

Vicdan;kişinin kendi iç mahkemesidir diyebiliriz.Fakat bu vicdan meselesi çok abartıldığı zaman karşımıza suçluluk kompleksi çıkıyor.Kişi her yaptığında kendini hatalı hissetmesi ,suçlu hissetmesi kişide bazı davranışsal bozukluklar oluşturabiliyor.

Gördüğünüz gibi ortada hiçbir şey yokken kişinin kendi içinde hapsettiği duyguları,dışarıya vurmadan kendi içinde yaptığı birtakım şeyler kişinin psikolojik sorunlar yaşamasına ( ki en tehlikelisi intiharı düşünmesidir) olağan oluyor.

İnsanlar bu suçluluk duygusundan kurtulabilir mi ? diye soracak olursak.

Bu ve bunun gibi psikolojik sorunlarda ilk adım kişinin istekli olmasıdır.Yani kişi o duyguları yoğun bir şekilde yaşıyor ve hayatı zindana dönmüşde olsa o ilk adımı atmalıdır.

Yaşadığı duyguları önüne koymalıdır ve bakmalıdır.Rasyonel düşünüp düşünmediğini gözlemlemelidir.Bu şekilde baktığı zaman yaşadığı o suçluluk duygusundan arınabilir.

Tabi bir yardım alarak terapilerle buna eşlik etmesi çok yararlıdır.

Lider Olmayı Öğreniyoruz..

2012-10-27T08:47:00.001-07:00

Liderliği nasıl tanımlayabiliriz ?

Ne olduğunu çok iyi biliriz fakat kelimelere dökmek zor olabilir.

Şöyle tanımlayalım : Arkamıza dönüp baktığımızda bizim yaptıklarımızı tekrarlayan birilerini görüyorsak liderlik vardır diyebiliriz.

Buradaki önemli bir ayrım diktatörle lideri ayırabilmektir.Diktatör zorla yani bir baskı sonucunda istediklerini yaptırır.Fakat lider böyle değildir.Etrafındaki insanlar liderin ne yaptığına bakar ve o yaptığı şeyin insanı geliştirdiğini,eğittiğine dair beynine sinyaller gider.Sonucunda da liderin yaptıklarını yapar.

''Bir lider,başkalarına yapmak istemedikleri şeyleri yaptırıp bundan hoşlanmalarını sağlama yeteneğine sahip kişidir'' ( Harry Thueman)

Her liderin ortak bir özelliği var mıdır ? diye soracak olursak..Evet vardır.Her lider bir şeyleri gerçekleştirebilme yetisine sahiptir.Kişilere ve toplumlara anlamlı katkılarda bulunurlar.

Liderliklikle keskin çizgilerle ayrılması gereken bir başka şey yöneticiliktir.Liderlik ,yöneticiliğin ötesinde bir beceridir.

Ted Engstrom burada çok güzel bir ayrım yapmıştır.

Liderlik bir vasıftır.

Yöneticilik bir bilim ve bir sanattır.

Liderler bir vizyon sunar.

Yöneticiler gerçekçi ilkeler oluşturur.

Liderlerin özellikleri arasında genellikle ''güven,merak,cesaret,bütünlük,tutku''yer alır.

Pat Mesite ise lider olmak isteyenlere şöyle seslenir :

Bugün hangi felaket rüzgarıyla karşı karşıya olursanız olun,amacınızı bulmaya zaman ayırın ve bütün varlığınızla onu arayın.Hiçbir şey için durmayın.
Değişmek gerekiyorsa değişin.Hayallerinize odaklanın.Mükemmellik ruhuyla hareket edin;vasat kalmak sizin düşmanınızdır.Kendinizi cehennemden geçiyor gibi hissettiğinizde bile durmayın.Çünkü öbür tarafta kesinlikle çabanıza değecek ödüller vardır.

Ergen Psikolojisi nedir ?

2012-10-26T07:38:00.000-07:00

Ergenlik; kişilerde ruhsal ve fiziksel değişikliklerin yaşandığı, 11-18 arası yaş aralığında görülen (erkeklerde ortalama 13,kızlarda 11 ) bir dönemdir.

Bu dönem kişi için kendini bulma dönemidir diyebiliriz.Yani kişi bir kimlik arayışı içine girer ve diğer arkadaşlarından sıyrılmaya çalışır.Bu zor bir dönemdir.

*Ergenlik bir hastalık değildir.Hayat içerisinde hepimizin geçmiş olduğu ,normal olan dönemlerden biridir.

Şimdi burada ergenliğin psikolojik sürecine bakmamız gerekiyor.

Ergen kişide özellikle aile içerisinde,aileye bir başkaldırma mümküm olabiliyor.Kendi istediklerini yapma, aileyi yok sayma vb..Özellikle aile bir takım katı kurallar koymaya çalışıyorsa ergen için bu durum biraz daha hızlı işliyor.

Burada aileler bu durumun bilincinde olmalıdır.Katı kurallar koymak,ergene kendi düşüncelerini empoze etmek yerine ,ergenin daha kabul edebileceği sade kurallar koymalıdırlar.Bu kurallara ailelerin de uyuyor olması ergenin hareketleri açısından oldukça önemlidir.

Bu bir süreçtir.Bu süreç kişilere göre değişkenlik gösteriyor.Yalnız önemli olan psikolojik,ruhsal olarak bu dönemin nasıl atlatıldığıdır.

Örn : Kişi ergenliğe girdikten sonra yalnız başına banyo yapmak isteyebilir.Vücudundaki değişim izleri aile tarafından kolay farkedilmeyeceğinden, bu duruma anlam getiremeyebilirler.Bu olumsuz bir durumdur.

Fakat söylediğimiz gibi aileler çocuklarının ergenlik dönemlerindeki en önemli unsur olarak göze çarpıyor.

Elbette ergenin arkadaşlık ilişkileri,okul hayatı çok etkilidir.Fakat daha çok aile ortamında sorunlar çıkabiliyor.O nedenle ailelerin bilinçli olması vazgeçilmez bir şart olarak karşımızda duruyor.

İçinizdeki Büyücüyü Harekete Geçirin !

2012-10-25T00:36:00.000-07:00

<<Hayatın büyüsü>> belki de büyülü güçlerin en güçlüsü.Ama gündelik hayatımızın içinde herşey öylesine sıradanlaşıyor ki,hayatın bizi büyüleyecek yanlarını kalın bir sis perdesinin içinde kaybediyoruz.

Büyüyen kentlerin içinde yükselen beton yığınları arkasında kaybolup giden doğa.Ne olduğunu görebildiğimiz ne battığını seyredebildiğimiz güneş.Artık sadece filmlerde seyredebildiğimiz dolunay.Ormanlardan çekip çıkardığımız ,kent kalabalığı içinde zavallılığıyla yaşamaya çalışan ağaçlar.Bizden kaçıp kurtulmaya çalışan kuşlar.Doğanın artık unuttuğumuz eşsiz büyüsü.

Günlük hayatımız içinde sıradanlaşan insan ilişkileri.Bir insanla bir insan arasında yaşarken bulacağımız o eşsiz sıcak büyüyü bir türlü bulamayışımız.İnsan elini duyarlılıkla tutarken iki ucunda buluşan insanın yeniden yaşadığını şükranla duyuran büyüyü duyamayış.

Belki de <<içimizdeki büyücü>>yü kaybettik.

İçimizde bir büyücü vardır.İsteyen,etkileyen,değiştiren,arayan,koşan,duyan bir büyücü.Hayatı yaşayan,yaşamak isteyen,görmek isteyen,duymak isteyen,bu istekle bizi harekete geçiren bir büyücü.Biz bu büyücüyü bastırdık,ona kızdık,onu hapsettik.Belki de şimdi bilmeden aradığımız odur.

Hepimizin içinde bir büyücü vardı.Doğanın gizlerini bilen biri.Ormanın içinde ağaçlarla birlikte soluk alan biri.Yaprakların tazeliğini,gizini biren biri.Hayvanların dilini anlayan,onlarla konuşan,onlarla birlikte yaşamayı bilen,onlara bilmediklerini öğreten biri.İçimizdeki büyücü buydu.Bizi hep yaşamaya çekerdi.Her şeye bakmamızı isterdi.Her şeyi görmemizi isterdi.Her şeyi değiştirmemizi isterdi.İçimizdeki büyücü buydu.

Biz onu kaybettik ve herşey değişti.

Kolumuza bir saat taktık ve onun esiri olduk.Artık bizi <<içimizdeki büyücü>> değil,kolumuzdaki saat yönetiyor.<<Aman geç kaldık>> diyoruz,<<Şu saate bir yerde olmalıyım>>diyoruz.Oradan oraya koşuyoruz ya da ne yapacağımızı bilemeden kolumuzdaki saate bakıyoruz.<<Şimdi ne yapsam acaba ?>>Herşeyi biz düzenliyoruz sanıyoruz,işe giriyoruz,çalışıyoruz,ücret alıyoruz,ev kirasını ödüyoruz,faturaları ödüyoruz,ne yememiz gerektiğini düşünüyoruz...Ne çok şeyin esiri olduğumuzu düşünmeden yaşıyoruz.Sonra da kendimize soruyoruz : Neyim var ?
Neden hiçbir şeyden tat alamıyorum ?

İçimizdeki büyücüyü kaybettik.Onun yerine hiçbir büyüsü olmayan şeyleri koyduk,onların bizi yönetmesine izin verdik.

İçimizdeki büyücüye kimileri<<içimizdeki çocuk>> der kimileri <<içimizdeki sanatçı>> der,oysa o bizim <<büyücümüz>> dür.

Ama durun bakalım.Belki herşey bitmemiştir,herşey tükenmemiştir.Belki de kaybettiğini sandığımız şey,bize çok yakındır da farkına varamıyoruz.

Şöyle bir durup düşünelim.İçimizdeki sesleri duymaya çalışalım.Kendimizi görmeye çalışalım.İçimizdeki büyücüyü anlamaya çalışalım.O belkide çok uzaklarda değildir,çok yakınımızdadır,bizim kendimizi farketmemizi beklemektedir.Neden olmasın ?

Gözlerinizle kendi gözlerimizi görmeyi denedik mi ?Duygularımızla kendi duygularımızı duymayı denedik mi ? Kendimizi kendi gücümüzle canlandırmayı denedik mi ? Gelin yapalım bunları.

Gelin <<içimizdeki büyücü>> yü bulalım,onunla barışalım,onu yeniden canlandıralım.Büyülenmekten korkmayalım,büyülemekten korkmayalım.İnsan yalnız büyülenen değildir,büyüleyendir de.İçimizdeki büyücü büyülenmeyi bildiği gibi büyülemeyi de bilir.Yeter ki ona canlanma fırsatı verelim.Ondan korkmayalım,onunla dost olalım.

<<İçimizdeki büyücü>> , bizim yaşama gücümüzdür.
Bizim duygularımızdır,bizim düşüncelerimizdir,bizim isteklerimizdir,bizim alma gücümüzdür,bizim verme gücümüzdür.

Hayata bu gücümüzle bakalım,hayata bu gücümüzle katılalım.

İçimizdeki duvarları yıkalım.Duygularımıza çektiğimiz duvarları yıkalım.Düşünmeyi suç sayan duvarları yıkalım,düşünce açıklamayı suç sayan duvarları yıkalım.Bizi kendimizi yönetmekten alıkoyan duvarları yıkalım.Bizi kendimizi efendisi yapmaktan engelleyen duvarları yıkalım.Özgürlüklerimizin önüne koyan duvarları yıkalım.

<<Ben ne yapabilirim ki?>> demeyelim.<<Ben tek başıma neye güç yettirebilirim ki ? >> demeyelim.Hayatta bizim yapamayacağımız hiçbir şey olmadığını bilelim.

Gücümüzün yetmediği yerde <<içimizdeki büyücü>>yü çağıralım.O sevgimizdir,o yaşama istediğimizdir,o varoluşumuzdur.

Biz hayatta varız ve en büyük büyü bunu bilmektir.

Kaynak: Bu yazı,Dr.Erdal Atabek'in ' Kırmızı Işıkta Yürümek' adlı kitabından alıntı yapılmıştır.

Çocuklarda İçe Kapanıklık

2012-10-24T00:31:00.001-07:00

İçe kapanık çocuklar çevresinde utangaç,sessiz,çekingen olarak adlandırılır.

Utangaç ve çekingenlik ,bunlar birbirine benzerlik gösterse de farklı boyutlardadır.

Çocukta 4-5 yaşına kadar olan bir içe kapanıklılık normal karşılanabilir.Fakat 4-5 yaşından sonra özellikle okul çağı başladığı andan itibaren bu durum devam ediyorsa bir içe kapanıklılıktan bahsedilebilir.

Peki biz çocuğumuzun bu durumu nasıl anlayabiliriz ?

-Okulda konuşmak için söz isteyememe,
-Arkadaşlarıyla iyi zaman geçirememe,
-Evine gelen misafirleri istememe,
-Gittikleri bir yerde de uzun süre kalmak istemeyişi,huzursuz olması.

bazı dikkat etmemiz gereken faktörlerdir.Bunlar çoğaltılabilir fakat mantık olarak bu çerçevede ki çocuklardır.

Böyle bir durumda aileler bilinçli olup,bunun farkına varmalılar ve bir uzmandan yardım istemelidirler.

Kendi yapabilecekleri ; çocuğa söz hakkı tanınması,onun yaşamını çok ciddi şekilde zora sokacak seçimler dışında çocuğa karar verdirme de aynı şekilde önemlidir.

Çocuğa bu durumunun sürekli tekrar edilmesi en büyük yanlış olacaktır.

Böyle bir çocuğun ilerde ki durumu daha da kötü olacağı kesindir.Sosyal ortam anksiyetesi kişinin yaşam kalitesini düşürür ve sonuç mutsuzluk olur.

Ailelere bu nedenle büyük görev düşüyor.Benim oğlum,kızım içe kapanık deyip köşeye çekilmek hiçbir zaman doğru değil.Ya da çocuğa her seferinde biraz daha girişken olmasını tembihlemekte anne baba görevini yerine getirmiş demek olmuyor.

Tik nedir ?

2012-10-23T14:27:00.000-07:00

Tik, her yaşta görülen ,kişilerin kontrolünde olmayan ( istemsiz ) hareketlerdir.

Baş sallama,ayak sallama,boğaz temizleme,ses çıkarma,kafayla çeşitli hareketlerin yapılması,parmaklarla yapılan hareketler... bazı tiklerdir.

Tikler bazen kendiliğinden ortadan kaybolduğu gibi bazı durumlarda ise uzun süre devam ederler.

Bir davranışın tik olarak olarak kabul edilebilmesi için iki faktör önemlidir.Birincisi tik in süresidir.Yani en az 3 ay kadar süredir var olması gerekir.İkincisi ise kişi bu hareketi kontrol etmek istese bile edemiyorsa bu durumda tik den bahsedilebilir.

Çocuklarda bu tiklerin sebepleri arasında gün içerisindeki stres,kaygı,çocukların sıkıntılarını ifade edememeleri sayılabilir.

Aileler bu tikleri hemen farketmeli ve gerekeni yapmalıdırlar.Çünkü çocuklardaki tiklerin sebebi genelde içsel dengelerini sağlamada zorluk yaşamaları ve kaygı olarak söylenebilir.

Yetişkinler de ise tikler çok sıkıntı vericidir.Tiklerde psikolojik destekle iyileşmesi mümkündür.Bazı durumlarda ise ilaç kullanımı gerekebilir.

Paranoid Kişilik Bozukluğu

2012-10-22T11:50:00.000-07:00

Paranoya,kişilerin gerçek olayların dışında,kuşkucu yani şüpheci olması durumudur.

İnsanların yaşamlarında onları tehdit eden olayların, kendilerince algılanması ve bu durum karşısında şüpheci davranmasıyla yaşam kaliteleri düşebilir.Bu durumda kişide paranoid kişilik bozukluğu hakimdir.

Bu kişilerin sosyal hayatı,toplumsal ilişkileri çok zordur.Çünkü kişide korku ve güvensizlik hakimdir.Kişi korku ve güvensizlik yaşadığı sürece çevresindeki kişilere yakınlaşması zor olacaktır.

Bu kişilerin yalnız ve mutsuz olduğunu söylemek doğru olur.Çünkü insani ilişkileri kısıtlanmıştır.

*Paranoid kişilik bozukluğu içinde olan bu insanlar,kendilerinde böyle bir sorun olduğunu kabul etmezler.

Şiddet uygulamaları ,başka insanlara zarar vermelerinden ziyade daha çok kendilerine zarar verdikleri bir gerçektir.

Bu kişilerle sıkı bir arkadaşlık bağımızın olması çok güçtür.Çünkü sizden mümkün olduğu kadar uzak duracaklardır.

Ayrıca bizim onların bu durumunu yüzlerine vurmamız buradaki en yanlış davranış biçimidir.
Kişilik bozukluklarının tedavisi çok güçtür.Kişi kendi durumunun normal olduğunu düşünmesi bu tedaviyi zorlaştıran en büyük etkendir.

Bu kişiler için uzun yıllar süren psikoterapi gereklidir . Burada kişinin bunu istemesi tedavinin sonucu açısından oldukça önemlidir.

Başarısızlık Bir Son Olabilir mi ?

2012-10-21T11:47:00.000-07:00

Başarısızlık...

Başarısızlık...

Başarısızlık...

Defalarca söyleyinn.!.Dinliyorum sıkılmadan..

Bittiyse başlayalım..

Nedir başarısızlık ? İstediğini elde edememektir kanımca.

Hayatınızda hiç, her işte başarılı,elini hangi işe atmışsa onu koparıp almış hiç başarısızlığa uğramamış birini tanıdınız mı ?

Haayırr....Zaten böyle biri olmaya çalışmanız bile yanlış.Mükemmeliyetçi bir kişi olur çıkarsınız ki başka bir sorunla karşı karşıya kalırız.

Mükemmel değiliz.Kimse değil..

Başarısızlığı ilk çocukken tadarız.Yürümeye çalışırız olmaz.Dengede durmak isteriz gene olmaz.Düşeriz kalkarız,düşeriz tekrar kalkarız.

Bebek bile 2 senede zor yürürken ( ki oda her gün yürüyecem diye kasıyor) biz neyin derdindeyiz bi düşünelim.

Başarısızlığın doğal bir şey olduğu inancını kafamıza yerleştirdikten sonra hayatımız gerçekten değişir.Oturduğumuz yerden bir çözüm bulmayı dilemek hiçbir şeyi değiştirmez.Zaten bizler başarılı olma yolunda başarısız oluruz.

Abartarak söylüyorum ki bizler başarısız olduğumuz zaman sevinmeliyiz belkide..Çünkü bu başarısızlıklar bizi başarıya götürecek.

Sevdiğim bir söz :

“Kariyerim boyunca 9000 den fazla şut kaçırdım.Nerdeyse 300 maç kaybettim.26 kere, maçı kazandırmak için son şut bana verildi, Ve kaçırdım.Hayatımda tekrar, tekrar ve tekrar başarısız oldum.Ve işte bu yüzden başardım.”- (Michael Jordan)

Yaptığımız her hata,her yanlış,her olay bir öğrenme deneyimidir.Bunu unutmadığımız sürece başarısızlıklar bizi yıkamaz.Aksine bizi aklımızın alamayacağı üst seviyelere çıkarır.

Başka sevdiğim bir sözle bitiriyorum :

''Başarısızlık,daha zekice başlama fırsatından başka bir şey değildir.''
(Henry Ford)

Saygılarımla...