Psychologie in het hier en nu

Porna, een vrouw wil begeerd worden

noreply@blogger.com (Bert Stoop) — Wed, 23 May 2012 15:02:00 +0000

In de Volkskrant bijlage V een artikel van Asha ten Broeke over Porna, door vrouwen gewaardeerde oftewel vrouwvriendelijke pornografie. Als teken van opwinding bij vrouwen wordt de doorbloeding van de vagina aangehouden. De doorbloeding is een automatische reactie op welke seksuele prikkel dan ook en wordt gezien als een soort bescherming tegen verwonding als gevolg van een ruwe behandeling, liefdevol of kwaadschiks. Of vrouwen opgewonden raken van wat ze zien hangt er vanaf of er storende factoren zijn. In het geval van pornografie: is wat er te zien is echt en realistisch? Vrouwen moeten zich kunnen inleven. Standaardporno wordt door vrouwen als goedkoop en nep ervaren. Opgeroepen negatieve emoties staan vrouwen meer in de weg dan mannen bij het ervaren van hitsigheid.
Evolutionair gezien zou je kunnen stellen dat mannen bij erotische prikkels meer een kans zien om zich voort te planten en vrouwen meer letten op de gevaren.

In het artikel wordt Zikkenheimer geciteerd die de nadruk legt op genot, passie en opvreten. Zikkenheimer heeft een boek uitgebracht in de reeks erotische verhalen die in de SheSpot-serie verschijnt. Shespot.nl is een virtuele ontmoetingsplaats waar gelijkgestemde vrouwen openlijk met elkaar praten over seksualiteit en ideeën uitwisselen over hun diepste sensuele fantasieën.

Gevoelens en gedachten niet uitbannen maar observeren en loslaten

noreply@blogger.com (Bert Stoop) — Wed, 23 May 2012 14:14:00 +0000

In de Volkskrant van 23 mei schrijft Olaf Tempelman over het oplevende Taoïsme onder de titel Wie zich meester waant, is vaak een slaaf.

Tempel citeert sinoloog Mark Leenhouts:
Als de Tao leeg is en het taoïsme in het ontkerkelijkte Nederland een 'spirituele leegte' vult - is dat dan geen leegte vullen met leegte? Niet per se, betoogt Leenhouts: 'Wat de taoïsten 'het legen van het hart' noemen, betekent eigenlijk het 'vasten van het hart'. Oftewel: het uitbannen van menselijke gedachten en verlangens. In die geestelijke stilte kun je één worden met de Tao - het alleen met intuïtie benaderbare oerprincipe dat de natuur regeert en de mens daarvan is afgedwaald.'
Tot zover de Volkskrant.
Het vasten van het hart zou betekenen het uitbannen van menselijke gedachten en verlangens. Boeddhist Eckhart Tolle legt dit anders uit: hij houdt mensen voor om te mediteren en zich daarbij niet te identificeren gedachten, gevoelens en verlangens. Dit betekent dat deze niet hoeven te worden onderdrukt, ze mogen er zijn en kunnen het beste weer worden losgelaten. Juist wie zijn gedachten en emoties uitbant zal slaaf zijn en mogelijk nooit meester. Het gevaar van onderdrukking is dat zij juist dan op onverwachte en ongewenste manier toch weer de kop opsteken. Observeer jouw gedachten, gevoelens en verlangens zodat je ervan kunt leren oftewel bewust worden. Het gaat om de balans: alle gevoelens mogen er zijn, maar hoeven niet allemaal ongeremd naar buiten te komen of te worden onderdrukt.

Transities en transformatie in de menselijke ontwikkeling

noreply@blogger.com (Bert Stoop) — Mon, 21 May 2012 09:38:00 +0000

De mens kan in zijn leven verschillende overgangen meemaken die je kunt benoemen als transitie of zelfs transformatie.
Transities zijn verandering aan de “buitenkant”, zoals geboren worden, naar school gaan, zelfstandig wonen en bijvoorbeeld trouwen, kinderen krijgen. Transities kun je labelen: baby, peuter, kleuter, puber, volwassene; echtgenoot, vader, moeder, ouder, weduwe. In de reeks transities zit de ontwikkeling van de menselijke vrijheid, waarbij steeds grotere verantwoordelijkheid kan worden gedragen en er zit in het verbreken en aangaan van verbinding(en).

Transformaties zijn veranderingen aan de “binnenkant”. De ontwikkeling van je ego is een transformatie in jouw kindertijd waarop je je bewust wordt van de voor- en nadelen van het afgescheiden zijn van anderen. Transformatie kent gevoelens en behoeftes. Transformatie gaat van binnenuit naar buiten. Als mens maken we niet vaak een transformatie mee.
De zekere transformatie is de lichamelijke transformatie, namelijk de overgang van kind naar volwassene.
De geestelijke transformatie die je mogelijk als volwassene kunt doormaken is de ontwikkeling van egogericht naar hartgericht leven. Dit laatste vraagt toelichting want ego en “vanuit het hart leven” staan niet letterlijk voor waarneembare fenomenen. Iemand die egogericht is, gaat zoveel mogelijk voor het eigen belang en probeert zich van anderen te onderscheiden. Nadeel kan zijn dat je vervreemdt of afhankelijk blijft van de erkenning van anderen.
Het ego geeft continuïteit, maar weerhoudt ons van transformatie.

Iemand die vanuit het hart leeft, heeft zijn verstand en gevoel geïntegreerd in een evenwichtig leven, open en zonder oordeel en probeert juist optimaal in verbinding met anderen te leven.
Transformeren doe je eigenlijk maar één of twee keer in je leven. Dat is niet letterlijk een moment maar figuurlijk het moment waarop je je realiseert dat of-of denken je nergens brengt en en-en denken je veel verder. Het is niet letterlijk een moment omdat de transformatie niet altijd soepel en snel gaat, je kunt tijdelijk terugvallen. En-en denken betekent dat er meerdere waarheden naast elkaar bestaan en dat je soms mag kiezen en vaak niet hoeft te kiezen. Dat je om gelukkig te worden niet alsmaar hoeft te denken en dat je je het lekkerst voelt als je jouw verstand en gevoel laat samengaan en tegelijk open staat voor nog meer indrukken.
Geestelijk transformeren is ruimte scheppen voor liefdevolle relaties door de noodzaak tot oordelen te overstijgen en te realiseren dat je niets hoeft te doen om er te mogen zijn en je voor jouw zelfwaardering niet van anderen afhankelijk bent. Het is geen apathie, het is gewoon doorleven en de mogelijkheden benutten om verbinding met anderen te maken en om creatief te zijn.
Wat is dan het verschil met niet-transformeren? Het verschil zit ‘m in de afhankelijkheid, eerst heb je anderen nodig vanuit een behoefte, daarna verbind je je in vrijheid, omdat je iets voor een ander of de samenleving wilt betekenen. Je ontleert en je ont-labelt.
Het gaat om het loslaten van beperkende overtuigingen. En daar kun je niet vroeg genoeg mee beginnen, het liefst op school. Maar door de nieuwe media kun je je tegenwoordig permanent (24x7 uur per week) nieuwe inzichten opdoen, waarmee je je van beperkende overtuigingen kunt bevrijden en nieuwe, bevrijdende verbindingen kunt scheppen.

Een inspirerende voordracht over educatie, nieuwe media en transformatie hield Ken Robinson op Ted.com.

Bovenstaand filmpje is vrij kort. Wie anderhalf uur de tijd neemt, kan veel hebben aan de presentatie van Jan Bommerez over transformatie.

Facebook een spiegel van seks, geld, status en bedrog?

noreply@blogger.com (Bert Stoop) — Sun, 20 May 2012 17:41:00 +0000

De titel van dit blog is een variant op de titel van het boek van de Amerikaanse schrijver Ben Mezrich over Mark Zuckerberg en de oprichting van Facebook, getiteld The Accidental Billionaires: The Founding of Facebook, A Tale of Sex, Money, Genius, and Betrayal. Facebook is zo succesvol omdat het mensen over de hele wereld samenbrengt, maar de ironie wil dat juist dit succes twee beste vrienden (oprichters van Facebook) uit elkaar dreef.
Het bedrog weerspiegelt niet alleen in de groeistuipen van het bedrijf, maar ook in de foto’s van haar gebruikers. Bijna alle foto’s gaan over hoe goed het met hun gaat op een letterlijk niet oprechte manier: iedereen gaat voor de fotograaf met de hoofden tegen elkaar aanstaan. Het resultaat is een scheef beeld van hoe we ons met elkaar verhouden. Zodra er geknipt is, gaan we weer op afstand van elkaar staan.

Status, fake it until you make it
In De virtuele spiegel schetst Koen Damhuis (1987) het portret van zijn eigen generatie, de Facebookgeneratie, die digitaal meer en meer met elkaar deelt, maar achter de perfecte zelfbeelden vooral vecht tegen zichzelf. Stap voor stap ontleedt hij de oprukkende kijk-en-vergelijkcultuur, die ook aan de basis van Facebook lag. Zijn analyse roept de vraag op of we niet vaker de ogen moeten sluiten om te zien wat er werkelijk toe doet. In hoeverre houdt Facebook ons een spiegel voor? Wat is de relatie tussen statusangst en statusupdates? En hoe kunnen we ons verhouden tot al die geweldige Facebookvrienden?

Paradoxaal exhibitionisme
We luisteren mensen af, bespieden ze en hongeren naar intieme details. Intussen beschermen we onszelf door muren te bouwen en firewalls aan te leggen. Het is paradoxaal: hoe meer we ons afschermen voor gluurders en afluisteraars, hoe exhibitionistischer we tegelijkertijd worden. Sociale media als Twitter en Facebook lopen over van de zelfontboezemingen: Zie mij! De begrippen privé en publiek, intimiteit en intimidatie zijn dringend aan vernieuwing toe, zo betoogt Jensen in Echte Vrienden. Daarna had ze er genoeg van en schreef Dag Vriend! Intimiteit In Tijden Van Facebook, Geenstijl En Wikileaks.

In onderstaand plaatje de actuele ontwikkeling in de rijkdom van Mark Zuckerberg op basis van de koers van de aandelen van Facebook.

"Nina Brink en Mark Zuckerberg vinden dit leuk".

Je kunt niets doen om gelukkig te worden

noreply@blogger.com (Bert Stoop) — Thu, 17 May 2012 21:11:00 +0000

Wie bekend is met het begrip “Tao” weet dat de titel een optimistische paradox is. Het betekent dat je gelukkig kunt worden en er niets voor hoeft te doen. En omgekeerd: dat iedereen die moeite doet om gelukkig te worden het juist niet wordt.
Geluk zit in het streven zeggen wij in het westen, terwijl de filosofen uit het oosten zeggen dat je niet naar geluk moet streven. Hoe zit dat?
Het “niet doen” –wu wei- en “het doen door niet te doen” -wei wu wei- is een in het Westen slecht begrepen onderdeel van het Taoïsme. Dat komt omdat we van jongs af aan geleerd zijn dat “voor wat hoort wat en “je moet het verdienen” en “voor niets gaat de zon op”.
Wu wei is geen onverschilligheid of passiviteit. Het is weten wat te laten en dat in balans te brengen met het handelen (doen).
Het is ons ego dat wil handelen om een uitkomst af te dwingen, zelfs opofferen valt daar onder. Het ego is een op resultaat gericht mechanisme, maar dat is niet de Tao, niet de manier om gelukkig te worden. Waarbij Tao weer zonder methode, zonder manieren is.
Een musicus die virtuoos muziek wil maken zal lang moeten oefenen, maar moet zichzelf niet forceren om de discipline op te brengen om te gaan spelen. Het moet wel leuk blijven. Het beter leren spelen moet de bevrediging zelf zijn.
Eigenlijk moeten zaken vanzelf, van nature gaan. We zouden moeten gaan voor (de kwaliteit van) het proces (“doen oftewel handelen”) zonder ons druk te maken of we het einddoel halen (“niet doen oftewel laten”). Gaan voor het proces is het verschil met streven. Streef niet om het einddoel (geluk) te halen, maar ga op weg naar het doel en wees gelukkig met het op weg zijn.
Op deze weg moeten we weten waar de valkuilen zijn, hoe we kunnen voorkomen daarin te vallen (het zinloze streven). Dat is negatieve kennis: “weten wat je niet moet doen”. Positieve kennis, van Tao, van God, is een onmiddellijke, kortstondige ervaring, die niet in woorden kan worden uitgedrukt.
Wie dit proces toch goed kan beschrijven is Alan Watts. Alan W. Watts (1915 – 1973) was een Engels filosoof, schrijver, spreker, anglicaans priester, hoogleraar en beoefenaar van de vergelijkende godsdienstwetenschappen. Hij verdiepte zich met name in de filosofie van zen, het boeddhisme en het taoïsme, en heeft met zijn werk een belangrijke bijdrage geleverd aan de introductie en popularisering van Aziatische religie en filosofie in het Westen.
Hij publiceerde meer dan 25 boeken en vele artikelen over onderwerpen als identiteit, de uiteindelijke aard van de realiteit, hogere bewustzijnstoestanden, de zin en betekenis van het leven, godsbeelden en menselijk geluk. (Wikipedia, zie ook Youtube).

Wilskracht en onderdrukte emoties

noreply@blogger.com (Bert Stoop) — Wed, 16 May 2012 13:12:00 +0000

Arnon Grunberg schrijft 16 mei in zijn column op de voorkant van de Volkskrant naar aanleiding van een interview met Roy Baumeister, auteur van het boek Wilskracht:
De cultus van de authenticiteit, waarbij alle emoties in de openbaarheid moeten, is ook een vijand. Emoties zijn net als toiletbezoek een privé-aangelegenheid. Ze moeten onderdrukt worden en dat vereist enige wilskracht.
Tot zover Grunberg.

Grunberg schiet een beetje door. Het gaat er niet om dat je authentiek bent door alle gedachten en emoties zonder beperking te delen met de buitenwereld. Dat zou de wereld door deze ego-gerichtheid onleefbaarder maken. Waar het wel omgaat is dat je eerst observeert en een keuze maakt of je emoties of gedachten wel of niet wilt delen met anderen. Om emoties goed te kunnen observeren moet je deze eerst toelaten en binnen jezelf laten opkomen.
Wanneer je vervolgens besluit dat het belangrijk is dat anderen ervan weten dan doe je dat in een ik-boodschap.
Een ik-boodschap bestaat uit een aantal elementen:
• Als je nog niet in gesprek bent met degene die je iets wilt zeggen, begin dan met het noemen van zijn of haar naam. Zo vraag je iemands aandacht.
• Begin je boodschap met 'ik'....
• Benoem je gevoel of je belemmering. ("Ik word nogal afgeleid...")
• Benoem het gedrag van de ander dat je niet zint. ("...door je telefoongesprekken.")
• Geef de reden waarom dat zo is, ook geformuleerd met 'ik' of 'we'. Eventueel kun je daar ook mee beginnen. ("Ik wil graag dit rapport afmaken voor de vergadering vanmiddag.")
• Geef een suggestie van het gedrag dat je graag van de ander zou zien. Begin ook die suggestie met 'ik' ("ik wil dat jij..." of "ik zou willen dat je..."). Formuleer deze suggestie bij voorkeur niet als vraag, omdat daarop het antwoord weer direct 'nee' zou kunnen zijn. Door de suggestie als gewone zin te formuleren zet je die ander aan tot handelen, en minder tot een verbale tegenwerping.

Voorbeelden
Jij-boodschap: Jij doet ook altijd zo geheimzinnig.
Ik-boodschap: Ik zou graag beter willen weten wat er speelt.

Jij-boodschap: Jij doet nooit wat ik vraag.
Ik-boodschap: Ik zit nog steeds met die onopgeloste kwestie van vorige week.

Jij-boodschap: Jij moet nú je mond houden.
Ik-boodschap: Ik kan zo geen gesprek met je voeren. Ik wil graag dat je kalmeert en ook mij even laat uitpraten.

Meer lezen en leren, klik hier.

Wisdom of the crowd en hufterigheid

noreply@blogger.com (Bert Stoop) — Sat, 12 May 2012 12:03:00 +0000

Er zijn mensen die bang zijn dat onze samenleving door de vele mogelijkheden om ons in de media te uiten ten onder zal gaan aan hufterigheid. Anderen zien juist de positieve invloed die de menigte heeft op het genereren van goede ideeën.
Niet altijd heeft de massa gelijk, vooral als niet onafhankelijke media haar mening te veel heeft beïnvloed bijvoorbeeld in het geval van beursontwikkelingen.
Maar geef een menigte de opdracht om het aantal bonen in een fles te schatten, dan komt dat gemiddelde opmerkelijk goed in de buurt van het juiste aantal.

Dat laatste voorbeeld is nog geen voorbeeld van wijsheid, maar misschien kun je politieke ontwikkelingen als voorbeeld aanvoeren. Wanneer politici een gevoelig pijnpunt laten liggen, komt er vaak (onverwacht) een politieke partij op die zich er sterk voor maakt om dit onderwerp op de agenda te zetten. Vaak zijn de eerste reacties op zo'n partij extreem.

Meindert Fennema heeft als hoogleraar Politieke Theorie aan de Universiteit van Amsterdam zich vaak uitgelaten over hufterigheid. Maar hij is niet pessimistisch.

Fragment uit zijn afscheidscollege:
Feit is dat de democratisering van de samenleving geen onverdeeld genoegen is geweest. Het oude geld geeft geen leiding meer en het nieuwe geld kan of wil niet leiden. Zo is het ook de politiek: de oude elites verloren een groot deel van hun draagvlak in de opstand die door Pim Fortuyn geleid werd, maar nieuwe elites hebben zich nog niet aangediend. Het ouderwetse moralisme is geen leidend beginsel meer, maar een nieuw moreel beginsel is nog in ontwikkeling.
In plaats van op de elites kunnen we ons maar beter verlaten op de wijsheid van de menigte die een terugkeer van normen en waarden voorziet. De wiskundige Markies van Condorcet was de eerste die aantoonde dat onder bepaalde voorwaarden het gemeenschappelijk oordeel van een menigte de waarheid dichter benadert het oordeel van een kleine groep. Dat jury theorema is later experimenteel getoetst en dat experiment laat zien dat een menigte zelfs een kleine groep van deskundigen kan verslaan bij het schatten van de hoogte van een kerktoren. Zoals we gezien hebben is in de ogen van de meeste Nederlanders het moreel verval in de Nederlandse samenleving al rond de eeuwwisseling tot staan gebracht.
Misschien leiden nieuwe vormen van collectieve besluitvorming ook tot eerherstel van het ouderwetse moralisme dat gebaseerd was op zelfbeperking en zivil courage van de maatschappelijke elite.
Tot zover Fennema.

James Surowiecki schreef in 2004: The Wisdom of Crowds: Why the Many Are Smarter Than the Few and How Collective Wisdom Shapes Business, Economies, Societies and Nations.

In dit audiofragment een interessant (Engelstalig) interview van de ietwat lijzige Diane Rehm met de snel sprekende schrijver.

Surowiecki is optimistisch vanuit de stelling dat de mens “geprogrammeerd” is voor intelligentie. Hij is enthousiast over Google als tool om kennis vinden, maar hij waarschuwt voor de groepsprocessen bij het zoeken naar consensus.

Wilskracht moet je oefenen en voeden

noreply@blogger.com (Bert Stoop) — Sat, 12 May 2012 11:13:00 +0000

In de Volkskrant een interview met de schrijver van een boek over wilskracht en wat tips en trucs:

Volkskrant:
U schrijft dat de gemiddelde mens in onze tijd en onze maatschappij over minder wilskracht beschikt dan vroeger.
'Dat komt voor een groot deel doordat scholen en ouders discipline niet meer zo belangrijk vinden. En dat heeft weer te maken met die zelfwaarderingsbeweging uit de jaren zeventig, die benadrukte hoe belangrijk het is je kind te prijzen en aan te moedigen. Zaken als straffen, discipline bijbrengen en kritiek geven, zijn sindsdien in de knel gekomen.

'Dat is geen goede ontwikkeling, overigens ook niet voor het zelfvertrouwen. Geen kind schiet er iets mee op als het altijd maar geweldig wordt gevonden, wat het ook doet. Het heeft dan geen enkel idee op grond waarván het zo geweldig is. Als je je kind echt zelfvertrouwen wilt bijbrengen, moet je duidelijk maken wat de regels zijn. En vervolgens zeggen: als je je aan de regels houdt, ben je goed bezig; als je je er niet aan houdt, ben je níet goed bezig. Op die manier leert het kind onderscheid te maken en ontdekt het dat zijn daden ertoe doen.
Tot zover de Volkskrant.

Wat is er nodig om verleidingen te weerstaan? Hoe kun je productiever worden, succesvoller op school en in het werk – en gemakkelijker en gelukkiger leven? Voor een succesvol leven zijn twee eigenschappen belangrijk: intelligentie en zelfbeheersing. Aan het eerste valt niet veel te doen, aan het laatste des te meer. Om je zelfbeheersing te bewaren is wilskracht nodig. Baumeister en zijn medewerkers toonden in vaak aangehaalde experimenten aan dat die wilskracht als spierkracht is: beide hebben suiker (glucose) in het bloed nodig, beide kunnen door oefening worden versterkt, en beiden nemen af bij te zware belasting.

Wat Tips en Trucs:
Hou een dagboek bij. Als je gewoon maar wat plannen maakt zonder te registreren wat je er mee doet, komt er niets van terecht.
Zorg voor genoeg voedsel en slaap. Voor wilskracht heb je lichamelijke energie nodig.
Timing is belangrijk.
Wanneer je voelt dat je ziek wordt, ga naar bed en geef het lichaam alle rust om de ziekte aan te pakken.
Oefen! Welke gedragsverandering je ook doorvoert, het feit dát je die verandering invoert, heeft effect.
Neem om te beginnen jezelf iets simpels voor
Realiseer je dat ook het nemen van beslissingen en het maken van keuzes wilskracht opsoupeert. Als je weet dat je aan het einde van de dag belangrijke beslissingen moet nemen, spaar je energie dan voor dat moment.

Mylène wil met haar smoelwerk nog een rondje mee

noreply@blogger.com (Bert Stoop) — Thu, 10 May 2012 14:22:00 +0000

Mylène de la Haye ondergaat eind 2011 voor 15.000 euro een facelift. De la Haye, niet bang uitgevallen om vrouw en paard te noemen, wordt gekweld door twijfel, angst en zelfverachting over het feit dat ze een operatie nodig heeft voor haar levensgeluk.
Collega's en vrienden verklaren haar voor gek, familieleden zijn ongerust of boos, en haar tweelingzonen vrezen een Marijke Helwegen-effect. Haar actie wordt over het algemeen als oppervlakkig, ijdel, decadent of infantiel gezien.

De la Haye schrijft in haar boek Smoelwerk openhartig (andere vrouwen niet sparend), maar gelukkig vol zelfspot over de periode vóór en na de operatie.

In Pauw&Witteman vertelt ze openhartig over haar overwegingen om nog een rondje mee te gaan:

Ze is wat minder ongelukkig geworden, zo blijkt uit de uitzending.

Een klein stukje (eerlijkheid) uit haar boek:

Patricia Paay stond destijds met haar nieuwe boezem in de Playboy een klein vrouwtje met overgewicht op een onhandige plek. Ik vond haar bij haar eerste Playboy-shoot mooier met haar sexy kleine borstjes. Tijdens mijn zwangerschap had ik ook enorme memmen en kreeg ik op straat opmerkingen als ‘vergeet je ze niet water te geven?’
Met grote borsten kun je niet op je buik slapen, of naar de tram rennen zonder een bezienswaardigheid te zijn. De meest ontluisterende anekdote over siliconenborsten vertelde een vriendin. Haar man raakte haar borsten niet meer aan na de vergroting; ze waren niet meer van haar, vond hij. Het waren twee vreemde dingen geworden.

Ik ben goed genoeg om van te houden

noreply@blogger.com (Bert Stoop) — Tue, 01 May 2012 10:34:00 +0000

Brené Brown is zowel onderzoeker van zichzelf als van menselijke verbindingen, ons vermogen tot inleving, ergens thuis willen horen, liefde geven en ontvangen. Zij durfde zich na lange aarzeling kwetsbaar op te stellen en ook als onderzoekster te kijken waar je nu bang voor bent wanneer je je schaamt. Haar ervaring is dat je bang bent dat anderen zich niet met jou willen verbinden wanneer je je kwetsbaar en niet perfect voelt.
Je bent het altijd waard om lief te hebben, ook al denk je van niet.

In deze lezing op Ted.com vertelt ze over haar strijd met kwetsbaarheid en roept op om kinderen te leren om niet perfect te hoeven zijn:

Inzicht in mythen rond verlichting

noreply@blogger.com (Bert Stoop) — Fri, 27 Apr 2012 16:46:00 +0000

In het tijdschrift InZicht nr 1 februari 2012 behandelt James Swartz een aantal mythen rond verlichting.

De grootste mythe is dat verlichting een ervaring is. Verlichting verkrijg je door zelfkennis en verwijdering van onwetendheid van het zelf. Dit is opzettelijk dubbel negatief geformuleerd: “verwijdering van onwetendheid”.
Het zoeken naar eenzijdige opheffing van het negatieve volstaat niet, het gaat om het accepteren van het werkzame daarvan.

De eerste mythe die Swartz behandelt is dat verlichting ‘de afwezigheid van denken’ is. Hij stelt dat gedachten van jou afhankelijk zijn en dat jij niet afhankelijk bent van gedachten. De weg naar verlichting verloopt niet via denken, terwijl het denken alleen maar in de weg staat wanneer je het niet los kunt laten.
De tweede mythe gaat over de reeks identiteiten die wij bedenken vanuit onze onwetendheid omtrent onze ware identiteit. De poging van het ego of ‘ik’ om verlichting te bereiken door de eigen identiteit te beperken is vruchteloos. Het gaat er niet om het eigen ego te doden, maar om in te zien dat het zelf zichzelf moeiteloos ervaart.
De derde mythe is dat nirvana een verlangenloze staat van zijn is. Flauw gezegd, zoals filosoof Coen Simon doet in zijn nieuwste boek: “verlangen geeft het leven zin, maar is zelf niet de zin van het leven”.
Verlichting is weten dat ik gewaarzijn ben en dat ik als zodanig vrij ben van verlangens.

Swartz behandelt vervolgens de mythen van leven in het nu, de ervaring van Eenheid, de transcendente staat, verlichting als eeuwige gelukzaligheid en een speciale status. Hij benadert deze met: verlichting is geen gevoel, maar een weten dat wel gepaard gaat met positieve gevoelens (en dus zichtbaar is op een hersenscan). Je kunt het niet opwekken en met behulp van een leraar gaat het 't snelst.

Swartz schrijft niet gemakkelijk, vandaar hier geen boekverwijzing. Hij vertelt ook spectaculaire anekdotes, ook die sla ik over. Het is inzichtelijker om naar hem te luisteren vanaf dit punt (video 4 van de 8):

Transformeren door te weten wat te accepteren en wat los te laten

noreply@blogger.com (Bert Stoop) — Mon, 23 Apr 2012 09:00:00 +0000

Over het boek De zeven eigenschappen van effectief leiderschap zegt Stephen Covey:
“Ik heb die zeven eigenschappen niet zelf bedacht. Het zijn algemeen bekende principes die in alle wereldgodsdiensten terug te vinden zijn. In feite is het common knowledge, al is het dan geen common practice – en daarin zit het probleem. Naar onze aard zijn we reactief ingesteld en geneigd om uit eigenbelang te handelen. Maar als mensen zijn we tegelijk tot hogere zaken in staat en kunnen we een proactieve houding ontwikkelen, waardoor we ons eigen lot in handen nemen en iets kunnen toevoegen aan het geluk van de mensen om ons heen.”

De zeven eigenschappen zijn:
1. Wees proactief
2. Begin met het einde voor ogen
3. Begin bij het begin
4. Denk in termen van winnen/winnen
5. Probeer eerst te begrijpen, dan begrepen te worden
6. Werk synergistisch
7. Hou de zaag scherp

Van reactief via pro-actief leven naar transformeren wie je zou kunnen zijn. We leren en ontwikkelen via een blik in de spiegel die een ander ons biedt en door zelfinzicht. We transformeren door te weten wat te accepteren en wat los te laten.

Covey gaat ervan uit dat je pas echt blijvend kunt veranderen als je dat van binnenuit doet – als je niet je gedrag maar je karakter onderzoekt en aanpast. Die verandering kan ook alleen maar in overeenstemming zijn met wie je nu bent: een geheel ander mens willen worden is gewoon niet realistisch. Het is het vermogen te weten wie je bent en wat je wilt bereiken in het leven, met alle beperkingen van dien, waardoor je tevredener en succesvoller kunt worden. Succes meet je dan niet af in termen van geld of status, maar door te kijken in hoeverre je het door jezelf gevisualiseerde doel hebt bereikt of gaat bereiken.
Je weet dan in elke situatie die zich voordoet in je leven wat de beste reactie of de volgende stap is.

Sean Covey is de zoon van Stephen R. Covey.

De theorie van Covey sluit aan bij de theorie U van Otto Scharmer.
Theorie U gaat over persoonlijk leiderschap, met als kernvraag: Hoe kan ik als mens een volstrekt eigen bijdrage leveren aan de maatschappij, die tegelijkertijd aansluit bij wat de omgeving echt nodig heeft? Otto Scharmer nodigt ons uit om de wereld op een nieuwe manier te zien. Waar en hoe we onze aandacht inzetten is de sleutel tot wat we creëren. Hetgeen ons vaak weerhoudt om 'in het nu te zijn', is wat Scharmer onze blinde vlek noemt, een plek in ons innerlijk waaruit we handelen. Het is van het grootste belang om ons van deze blinde vlek bewust te worden. Door het U-proces te doorlopen leren we in contact te komen met ons ware zelf. De stappen in het proces zijn een open geest (niet oordelen), een open hart (onbevooroordeeld waarnemen) en een open wil (contact maken met spirituele intelligentie en open laten wiens wil je gaat volgen). Deze laatste fase is vergelijkbaar met de wijsheid van Socrates: weten dat je eigenlijk niets zeker weet, wat je bescheiden maakt en je voorbereidt op waardevol inzicht dat intuïtief tot je kan komen.
Scharmer noemt gaan door dit proces 'presencing', 'to sense and bring in the present one's highest future potential', ofwel het hoogst haalbare toekomstige potentieel waar te nemen en in het nu te realiseren.

Een functioneringsgesprek is geen beoordelingsgesprek

noreply@blogger.com (Bert Stoop) — Wed, 18 Apr 2012 17:11:00 +0000

In het ideale geval heeft een manager minstens drie keer per jaar een gesprek over zijn functioneren in verleden, heden en toekomst.
Eén keer per jaar wordt vastgesteld welke doelen een werknemer gaat proberen te halen in het komende jaar en welke beloning daar bij hoort. Of deze doelen gehaald worden wordt vastgesteld in het beoordelingsgesprek een jaar later. Halverwege het jaar wordt besproken of alles nog gaat zoals de bedoeld en of er nog wederzijds iets kan worden verbeterd.
Maar niet alle bedrijven houden zich keurig aan deze driedeling. De reden is tijdgebrek of een niet goed begrijpen van de reden waarom deze zaken zo strikt gescheiden zouden moeten worden gehouden. Een werknemer zou tijdens een functioneringsgesprek er op moeten kunnen vertrouwen dat wanneer hij zich kwetsbaar opstelt, dat hij dat niet een half jaar later op zijn brood krijgt in de vorm van een lagere beoordeling.
Veel bedrijven stellen van te voren vast wat de verdeling is in hoeveel mensen boven verwachting worden beoordeeld en hoeveel mensen een slechte(re) score krijgen. Ze doen dat onafhankelijk van het functioneren van hun personeel. De reden is dat zij geen geld over hebben voor een beloning van goed functioneren. Ze delen hoogstens hun personeel in van hoog naar laag in functioneren en trekken ergens een lijn waaronder geen beloning meer wordt gegeven en waaronder een onvoldoende wordt uitgedeeld (ook al heeft de werknemer zijn doelen (targets) gehaald).
Deze manier van werken is bedoeld om de werknemer te prikkelen om beter te presteren, maar heeft grote risico van demotivatie in zich.
Beter is om de beoordeling van iemands functioneren te doen los van consequenties voor beloning. Hoogstens kan met rapportcijfers met 1 decimaal achter de komma een verdeling gemaakt worden waarbij de hoogste x promotie of salarisverhoging krijgt.
Om meer te kunnen halen uit de het halfjaarlijkse functioneringsgesprek kan de 360 graden feedback procedure worden toegepast waarbij de rapportage alleen wordt gedaan aan de werknemer. Dit vergroot het vertrouwen van de werknemer om zich kwetsbaar op te stellen en het inzicht waarop zijn functioneren wordt beoordeeld. Eventuele (inspanning voor extra) ontwikkeling kan dan op het functioneringsgesprek met de manager worden besproken.

Op Wikipedia wordt het onderscheid tussen functionerings- en beoordelingsgesprek klip en klaar uiteengezet:
Een functioneringsgesprek is een dialoog waarin het wederzijds functioneren van de werknemer en diens leidinggevende besproken wordt. Doelen voor deze bespreking kunnen prestatieverbetering, bijsturing, stimulering en ontwikkeling zijn. Eventueel aansluitende bespreekpunten kunnen zaken zijn zoals het herkennen en eventueel aanpakken van problemen op de werkvloer.
Een functioneringsgesprek heeft de volgende kenmerken:
• Het gesprek is tweezijdig; de leidinggevende vraagt over het functioneren van de medewerker en eventuele problemen die er ontstaan. Deze krijgt de kans om te reageren en gelijke vragen aan zijn leidinggevende te stellen.
• Tijdens het functioneringsgesprek wordt onder meer de status van de van tevoren vastgelegde doelstellingen besproken alsmede prestatie ten opzicht van de competenties welke voor de werknemer van toepassing zijn.
• De verhoudingen tussen leidinggevende en medewerker zijn gelijkwaardig.
• Een functioneringsgesprek is (bij de meeste bedrijven) een keer per jaar verplicht.
• Na een functioneringsgesprek kan er op een later termijn een ontwikkelings- of beoordelingsgesprek plaatsvinden.
• Van het gesprek dient een verslag gemaakt worden. Beide partijen mogen dit verslag corrigeren: is het verslag naar tevredenheid, dan ondertekenen beiden deze.

Een beoordelingsgesprek is een gesprek tussen een werknemer en zijn leidinggevende waarin het functioneren van de werknemer door de leidinggevende wordt beoordeeld en waaraan rechtspositionele gevolgen kunnen worden verbonden. De leidinggevende heeft in dit gesprek een waardeoordeel over het totaal aan functioneren (zowel kwalitatief, alsook kwantitatief en sociaal) en verbindt hieraan eventueel salariërings- en juridische gevolgen.
Een beoordelingsgesprek heeft de volgende kenmerken:
• Het gesprek is eenzijdig, de leidinggevende geeft een oordeel over het functioneren van de medewerker. Deze krijgt uiteraard wel de kans om te reageren, maar dit heeft geen gevolgen voor het oordeel.
• Gedurende het gesprek worden de prestaties van de medewerker ten opzichte van de eerder vastgelegde doelstellingen en competentie (vaardigheid) beoordeeld.
• De verhoudingen tussen leidinggevende en medewerker zijn ongelijkwaardig.
• Een beoordelingsgesprek kan door de werkgever worden aangevraagd.
• Aan een beoordelingsgesprek gaat bijna altijd een functioneringsgesprek vooraf.
• Na het gesprek wordt er een verslag gemaakt en eventueel een actieplan opgesteld. Dit plan kan in een volgend gesprek geëvalueerd worden.

Wilde conclusies uit een onzekere kwantumtheorie

noreply@blogger.com (Bert Stoop) — Wed, 18 Apr 2012 09:54:00 +0000

De kwantumtheorie bevat veel onzekerheid. Die onzekerheid wordt door "zieners" gebruikt om verstrekkende conclusies te trekken op basis van overeenkomsten die men ziet bij menselijke ambities om zich te ontwikkelen tot hogere niveaus. In dit artikel een kritische kijk op dit gebruik van "gedachtesprongen" en een gedegen alternatief voor een transformatie van en in bewustzijn.

Op Wikipedia wordt de theorie van de kwantummechanica uitgelegd. Van deze tekst wat bewerkte citaten (met cursief een kleine toevoeging, een filmpje en weglatingen) om de hoofdlijn te kunnen volgen:

In de kwantumtheorie wordt de werkelijkheid op een fundamenteel andere manier benaderd dan in de klassieke natuurkunde, waarin ervan wordt uitgegaan dat er een waarnemer-onafhankelijke werkelijkheid is en natuurkundige grootheden continue variabelen zijn, die in elke gewenste combinatie gemeten kunnen worden.
In de kwantumtheorie variëren natuurkundige grootheden stapsgewijs (discontinu met 1 kwantum tegelijk) en is er geen waarnemer-onafhankelijke werkelijkheid. Door dit tweede fundamentele verschil met de klassieke natuurkunde is het principieel uitgesloten om het effect van de waarneming uit te schakelen: de keuze die de waarnemer maakt bij het opzetten van zijn experiment bepaalt in belangrijke mate de uitkomst daarvan.
De beschrijving van systemen door middel van een golffunctie betekent dat deeltjes zich, afhankelijk van de manier waarop ze worden waargenomen, soms als een deeltje in klassieke zin, maar soms als een golfverschijnsel gedragen. Zo kunnen bijvoorbeeld elektronenbundels, net als lichtbundels, brekingsverschijnselen en interferentie (versterking of uitdoving) en diffractie vertonen.

Een ander opmerkelijk feit in de kwantummechanica is dat fysische grootheden van een systeem in sommige combinaties niet tegelijkertijd met willekeurige nauwkeurigheid bekend kunnen zijn. De belangrijkste voorbeelden hiervan zijn plaats en snelheid, en tijd en energie. Dit feit staat bekend als de onzekerheidsrelatie van Heisenberg.
Volgens een bepaalde zienswijze binnen de kwantummechanica bestaan ten gevolge van het onzekerheidsprincipe deeltjes niet eens totdat er een waarneming plaatsvindt. Schrödinger was door deze zienswijze dermate ontstemd dat hij het beroemde voorbeeld van de kat beschreef, die door dit effect tegelijkertijd zowel dood als levend was. Schrödinger hoopte met dit onmogelijke voorbeeld te laten zien dat deze filosofie belachelijk was en dat men dit denkbeeld maar snel moest laten vallen. Tot zijn verdriet is bijna het tegenovergestelde gebeurd en is Schrödingers kat een geheel eigen leven gaan leiden.
Tot zover Wikipedia.

Belangrijk onderdeel in deze tekst is dat er voor de waarnemer bij licht tijdens metingen verschil is in gedrag. Dat wil niet zeggen dat dit ook betekent dat in werkelijkheid licht van aard verandert en soms een deeltje is en soms een golf is. Deze “wilde” conclusie doet denken aan het psychologische verschijnsel dat mensen wanneer zij het gedrag van anderen zien er conclusies aan verbinden over hoe de “kwaliteit” van die mensen is. Een arts die euthanasie “pleegt”, pleegt in de ogen van de een een moord en van de ander een medemenselijke daad. De waarnemer ziet wat hij wil zien.

Het is de waarnemer die indirect invloed uitoefent via de waarneming die hij kiest. Kiest hij een andere manier van waarnemen dan bestaat de kans dat hij een andere conclusie trekt.
De menselijke waarneming is op het gebied van de allerkleinste bekende deeltjes niet in staat om te kijken zoals we in ons dagelijkse leven om ons heen kijken. We zien bijvoorbeeld maar een deel van de uitgezonden frequenties van lichtgolven. Zelfs het gebruik van instrumenten helpt ons daarbij niet om te kunnen stellen dat we een transformatie kunnen doen die recht doet aan de (zichtbare) werkelijkheid van het elektron.

Het beste om valkuilen in de waarneming te voorkomen is zelfkennis en het zo lang mogelijk uitstellen van oordelen.

De filosofische vraag of een gebeurtenis wel plaats vindt wanneer er geen waarnemer is, is een onzinnige vraag. Het zijn slechts taalspelletjes.

Voor sommigen is materie het resultaat van interferentie van golven en energie. Daarmee zouden alle waarneembare verschijnselen verklaard kunnen worden als gedragingen van (elektromagnetische) golven van licht. So far so good, maar vervolgens wordt met reuzenstappen gigantische conclusies getrokken.
Een voorbeeld:
“Omdat het brandpunt van deze golven zelfreferentieel is, schept het zelfbewustzijn. Ieder atoom in het universum is bij gevolg zelfbewust en het universum als geheel is derhalve één bewust wezen: het universele bewustzijn, God is alles wat er bestaat, het is alom aanwezig, en almachtig. Hij is zich bewust van alle dingen die gaande zijn in het universum omdat hij het universele bewustzijn zelf is.”

Ook dit zijn tautologische taalspelletjes.

Wat wel zinnig is te doen met onzekerheidsrelaties is het te gebruiken bij het en-en denken. Twee of meer interpretaties van een gebeurtenis kunnen tegelijkertijd waar zijn. Daarbij is het gegeven dat de ene interpretatie meer waarschijnlijkheid heeft dan de andere niet een rechtvaardiging om de meest waarschijnlijke interpretatie tot absolute waarheid te verheffen.

Het gaat bij de economische en emotionele ontwikkeling niet meer om expansie (groei) maar om transformatie, waarbij sprongen worden gemaakt in de ontwikkeling door tegengestelde krachten te overstijgen. Het gaat om de bereidheid om naar jouw schaduw te kijken, zelf te veranderen en zo een positieve weerslag te hebben op de buitenwereld. Mahatma Gandhi "be the change you want to see in the world".
Onderstaande video met een presentatie van Jan Bommerez sluit mooi aan bij deze gedachte:

Jan Bommerez was te zien bij MKB Krachtcentrale 2011; boeken van hem zijn:

Risicogedrag als gevolg van korte termijn winst verlangens

noreply@blogger.com (Bert Stoop) — Tue, 17 Apr 2012 11:16:00 +0000

Jort Kelder kijkt in “het snelle geld” terug op 25 jaar wilde kapitalistische jaren in Nederland.
Hebzucht is goed. Opkomst van de ego-advocaten, die de bedrijfsboeven moesten verdedigen. Met bijhorende muziek (don’t worry, be happy) en reclames (even Apeldoorn bellen). Black Monday, koersval, iedereen wilde verkopen en niemand had overzicht.

Bekijk de video in andere formaten.

Jort Kelder geeft geen oplossingen. Die draagt oud-bankier Herman Wijffels wel aan:

Bekijk de video in andere formaten.

Misschien is het uit de hand lopen van hebzucht in de vrije markt beter verbeeld in het drieluik Vrijheid, gelijkheid en broederschap:

Bekijk de video in andere formaten.

Hebzucht en de economie wordt in de tweede helft van de documentaire behandeld. De video start in het onderwerp waarin de verleiding van de consument wordt behandeld.

De ziel is waar zij liefheeft

noreply@blogger.com (Bert Stoop) — Thu, 05 Apr 2012 12:48:00 +0000

April 2012 is de maand van de filosofie met als thema ‘de ziel’.
Het bestaan van een (on)sterfelijke ziel is ongewis, het Boeddhisme bijvoorbeeld gelooft er niet in. Politiek tekenaar Jos Collignon vergeleek het fenomeen van geloven in de ziel met het sprookje van De nieuwe kleren van de keizer.

De ziel heeft zich zeker in onze taal genesteld. Seneca zei al "De taal weerspiegelt de ziel".

de ogen zijn de spiegels der ziel
door de ziel gaan
op zijn ziel trappen
jouw ziel blootleggen
een goed geloof en een kurken ziel dan drijft men de zee over
hoe hoger het hart, hoe lager de ziel
hoe meer zielen, hoe meer vreugd
met hart en ziel
met zijn ziel onder de arm lopen
zielenroerselen
moederziel alleen
ter ziele zijn
God hebbe zijn ziel
zielsverwanten: twee zielen, één gedachte
zijn ziel en zaligheid verkopen
zijn ziel in lijdzaamheid bezitten

In geen van deze uitdrukkingen wordt de aard van de ziel duidelijker, terwijl het woord ziel juist dan gebruikt wordt om de kern van de zaak aan te duiden. Maar het wordt ook gebruikt als een verlegenheidsaanduiding, bijvoorbeeld "zielig" of juist "zielsgelukkig".
Zo is het begrip "ziel" met "het zelf", leven uit het hart en ware liefde iets wat ongrijpbaar is.
We moeten niet de vergissing maken dat we de weerspiegeling van deze begrippen in onze taal verwisselen met de oorsprong (zie ook de allegorie van de grot bij Plato onderaan). We kunnen net als met een spiegel wel wat over onszelf te weten komen door iets te doen (communiceren) en mee te kijken in de spiegel (luisteren).
Wie kijkt naar iets in de spiegel om te grijpen, grijpt mis. Wie open (leeg, zonder oordeel) kijkt om te ervaren, komt verder.
Dat wat er werkelijk toe doet, laat zich niet afdwingen.

In Volzin nr 7 een interview met cultuurfilosoof Gerard Visser.
Het betoog van Visser’s boek over de ziel (Niets cadeau) gaat uit van de hypothese dat de ziel in de Europese filosofie is gestorven aan de illusie van haar kenbaarheid. De auteur gaat vervolgens na hoe in de moderne levensfilosofische en fenomenologische bezinning op het vraagstuk van de individualiteit een spirituele voeling met de ziel terugkeert, die is gebaseerd op de ervaring van haar ondoorgrondelijkheid.
Er valt over de ziel door Visser niet zo veel te zeggen, maar des te meer over de fenomenen die er mee samenhangen als de dood, het zelf, het geweten en Dasein.
Met behulp van Meister Eckhart en dichteres Szymborska (schrijfster van het gedicht Niets cadeau komt Visser tot de conclusie, dat we niet zonder het zielbegrip kunnen. Want de ziel “heeft ons nodig, om haar liefde ('amor in caritas') mede te delen”.
Hij citeert filosoof Schelling: “De ziel is niet waar zij is, maar waar zij liefheeft”.
Terzijde:
De Soefi's zien de ziel als de plek waar God zich toont en mede in het licht dat God liefde is, wordt door het geloof in het hogere het vermogen bevrijd om lief te hebben. Het is het beeld van vorm krijgen terwijl de vormgever onzichtbaar blijft.

Visser’s laatste boek over Nietzsche begint met deze zin:
Een filosofische weg werkt meestal toe naar het onuitsprekelijke, in zekere zin naar dat waar geen woorden meer voor zijn.
Gerard Visser ziet de ziel als ‘resonantieruimte’ of ’open midden’ als iets ontvankelijks dat de opdracht heeft dit midden te behoeden voor bezetting door bijvoorbeeld de wetenschapper. Een bekend voorbeeld is Dick Swaab, die het bestaan van een vrije wil ontkent en alle verschijnselen, die daarmee (en met de ziel) samenhangen, verklaart als illusionaire bijproducten van hersenactiviteit.

God en de ziel zijn uiteindelijk ondoorgrondelijke, maar gelukkig wel ervaarbare fenomenen. Het vraagt om opheffing van blokkades, onbevooroordeeld voorbereid zijn en open staan, kortom om er voor te zorgen dat er niets in de weg staat.

Documentaire over de zoektocht naar bezieling, geluk en de zin van het leven:

Bekijk de video in andere formaten.

In de allegorie van de grot verbeeldt Plato dat de meningen van de onwetende mens geprojecteerd worden op de wand. De tocht uit de grot naar buiten symboliseert het opvoedingsproces dat de filosoof-leider volgt. Daarbij verlaat hij de meningen (de schaduwen op de rotswand) en volgt het pad naar het Licht (de ware kennis). De Vormen (zoals Goedheid, Waarheid, Rechtvaardigheid) symboliseren hierbij de eeuwige en onveranderlijke werkelijkheid.

Denkfouten bij goedgelovige mensen

noreply@blogger.com (Bert Stoop) — Wed, 21 Mar 2012 20:21:00 +0000

Het Woordenboek van de scepticus is een website en richt zich tot vier verschillende soorten publiek:

de onbevooroordeelde zoeker, die geen specifieke mening heeft over het occulte en het niet aanhangt maar ook niet afwijst;
de gematigde scepticus die eerder zal twijfelen dan geloven in het occulte;
de geharde scepticus die totaal niet gelooft in al die occulte zaken;
de gelovige twijfelaar die geneigd is te geloven in het occulte maar licht twijfelt.

Van deze website een paar voorbeelden van denkfouten.

Magisch Denken
Een van de drijvende beginselen van magisch denken is het idee dat dingen die op elkaar lijken oorzakelijk verbonden zijn op een of andere manier die wetenschappelijk niet kan worden nagegaan (het principe van overeenkomst). Een ander drijvend beginsel is het geloof dat "dingen die ofwel fysiek contact hebben gehad of in ruimtelijke of temporele verbinding staan met andere dingen een verbinding behouden wanneer ze gescheiden zijn" (de wet van besmetting) (Frazer; Stevens). Denk aan relikwieën van heiligen die verondersteld worden spirituele energie door te sturen. Denk aan paranormale detectives die beweren dat ze informatie kunnen verkrijgen van een vermiste persoon door een voorwerp aan te raken dat aan de persoon toebehoorde (psychometrie). Of denk aan de dierenkwakzalvers die beweren dat ze de gedachten van uw hond kunnen lezen door te kijken naar een foto van de hond. Of denk aan het morfogenetisch veld van Rupert Sheldrake. Toevallig bestudeert Sheldrake ook paranormale honden.
Twee of meer duidelijke voorbeelden van magisch denken zijn Jungs begrip van synchroniciteit en Hahnemanns begrip van homeopathie (Stevens). Andere voorbeelden zijn toegepaste kinesiologie, grafologie (Beyerstein), handlijnkunde en psychokinese.

Post hoc denkfout
De post hoc ergo propter hoc (daarna en derhalve daarom) denkfout is gebaseerd op de foutieve theorie dat omdat een ding na een ander ding gebeurt, de eerste gebeurtenis automatisch de oorzaak is van de tweede gebeurtenis. Post hoc-redeneringen vormen de basis voor heel wat bijgeloof en verkeerd geloof.
Nochtans geven opeenvolgingen niet meer kans op oorzakelijk verband dan wisselwerkingen. Toeval bestaat. Plaatsvinden na een gebeurtenis is niet voldoende om vast te stellen dat de eerste gebeurtenis de daaropvolgende gebeurtenis heeft veroorzaakt. Om de waarschijnlijkheid van een oorzakelijk verband tussen twee gebeurtenissen vast te stellen, moeten regelingsmechanismen worden vastgelegd om andere factoren zoals toeval of een onbekende oorzakelijke factor uit te sluiten. Anekdotes volstaan niet omdat ze gebaseerd zijn op intuïtie en subjectieve interpretatie. Een beheerste studie is noodzakelijk om de kans op fouten door zelfbedrog te beperken.

Regressieve denkfout
De regressieve denkfout is het onvermogen om natuurlijke en onvermijdelijke schommelingen van dingen in rekening te nemen wanneer men er oorzaken aan toeschrijft (Gilovich 1993: 26). Zaken zoals beurskoersen, golfscores en chronische rugpijn variëren onvermijdelijk. Periodes van lage prijzen, lage scores en weinig of geen pijn worden uiteindelijk gevolgd door periodes met hogere prijzen, scoren en meer pijn, enz. Wie deze natuurlijke schommelingen en tendensen negeert, doet aan zelfbedrog wat betreft de oorzaken ervan en maakt een post hoc-redenering.
Deze tendens om weg van de extremen naar het gemiddelde te bewegen werd "regressie" genoemd door Sir Francis Galton in een studie over de gemiddelde lengte van zonen van hele grote en hele kleine ouders. Hij vond dat zonen van hele grote of hele kleine ouders doorgaans groot of klein waren, maar niet zo groot of zo klein als hun ouders.

Selectief denken
Selectief denken is het proces waarbij voor een overtuiging gunstig bewijs wordt onthouden en ongunstig bewijs wordt genegeerd. Deze manier van denken vormt de basis voor het meeste geloof in paranormale krachten van zogenaamde gedachtelezers en mediums. Het is ook een basis voor vele, zo niet alle occulte en pseudowetenschappelijke overtuigingen.
Selectief denken werkt onafhankelijk van wishful thinking (ijdele hoop) en mag niet worden verward met vooringenomen denken, waarbij gegevens in tegenspraak met iemands overtuiging zeer ernstig wordt genomen, maar men veel kritischer staat tegenover dat soort gegevens dan tegenover gegevens ten gunste van de overtuiging.

Tot zover citaten van de site. Andere denkfouten en aanverwante fenomenen die op de website worden besproken zijn:
Apofenie, Barnum-effect, clustering illusion, cognitive dissonance, coincidences, koud lezen, gemeenschapsversterking, confabulatie, voorkeur voor bevestiging, Forer-effect, ideomotorisch effect, memory, conditionering, pareidolie, placebo-effect, zelfbedrog, persoonlijke validatie, wishful thinking.

Wilt u uzelf testen of u een magische denker bent? Klik hier.

Op 21 december 2012 zal de wereld vergaan. Dat beweerden de (kenners van de) Maya's althans. Sceptici Herman Boel en Patrick De Witte hebben echter hun bedenkingen bij deze en andere dubieuze theorieën:

Een interessante combinatie van briljant denken en slome vergissingen maakt Dr Johan Oldenkamp. Op basis van 11 piramiden bij Gizeh weet hij een kosmische klok te reconstrueren, die een cyclus van 25.920 jaar beslaat en in grote lijnen overeenkomt met de Maya-kalender. Op deze klok is het in 2012 1 voor 12. Een paar geleden zei Oldenkamp zijn baan op in de verwachting dat het einde van de kalender ook betekent dat de wereld zou ophouden. Wat hij (te) laat bedacht is dat het einde van de ene cyclus het begin van een nieuwe cyclus is.

Van Oldenkamp dit boek:

Het opvoeden van pubers

noreply@blogger.com (Bert Stoop) — Mon, 19 Mar 2012 20:53:00 +0000

Jan Dijkgraaf en Marina van der Wal zijn zelf ouders van opgroeiende tieners en noemen zichzelf dan ook puberexpert. In een uitzending van Pauw en Witteman van 16 maart vertellen ze over hun boek.

Welke aanbevelingen zij doen in hun boek, is aardig af te leiden uit de titels van de hoofdstukken:

OUDERS
1 Laat ze los, maar laat ze niet vallen
2 Wees duidelijk en voorspelbaar (maar verras ze soms wel)
3 Opvoeden is leidinggeven
4 Stel grenzen, anders is het kindermishandeling
5 Kies een opvoedstrategie (en houd je er niet aan)
6 Polderen is voor politici
7 Geef ze inzicht in je financiën
8 Manipuleer hen zodanig dat ze doen wat je zegt
9 Val ze niet lastig met jouw mislukte dromen
10 Denk eens terug aan je eigen jeugd... (maar dan objectief)
11 Kopieer schaamteloos het goede uit je eigen opvoeding
12 Wen er maar aan: ze gaan een keer weg
13 Doe gezinsactiviteiten die zij ook leuk vinden
14 Ga wel op je strepen staan, daar zijn ze voor
15 Maak duidelijk wie de ouder is – jullie zijn geen vriendjes
16 Zorg dat ze gelukkig worden, dus stel regels
17 Knuffelen moet, ook als ze stinken
18 Speel je kinderen niet tegen elkaar uit

SCHOOL
19 Spijbelen is onderdeel van het spelletje
20 Maak geen ruzie over huiswerk, besteed het uit
21 Flikker op met je discipline, je kon er zelf ook geen reet van
22 Haal de (school)vriendjes vooral je gezin in
23 Leer ze zich wél te concentreren
24 Word vrienden met de mentor van je puber
25 Neem geen genoegen met zesjes
26 Geef het maar toe: jouw puber is ook een etter
27 Vergeet het 10-minutengesprek
28 Check openlijk of je niet genaaid wordt
29 Behandel ze als een hond: beloon goed gedrag
30 Leer ze strategisch omgaan met de apenrots
31 Blijf van de bètablokkers af
32 Behandel je hoogbegaafde sterrenkind in godsnaam als een gewoon kind

UITERLIJK
33 Zeur niet als ze er net zo uit willen zien als de rest
34 Gun ze hun glitter en glamour
35 Laat ze lekker Lady Gaga volgen
36 Vergeet de discussie over hun gebrek aan smaak
37 Ga vooral samen winkelen, maar niet daar waar ze je kennen
38 Laat ze vooral lekker experimenteren met hun uiterlijk
39 Gun ze hun tattoos – van een plakplaatje
40 Manipuleer ze uit hun hoeren- of gabberoutfit

EMOTIES
41 Gun ze hun momenten van gekte
42 Verspil geen energie aan je boosheid
43 Laat ze je lekker drie keer per dag haten
44 Accepteer hun bizarre passies
45 Troosten kan later; laat maar lekker janken
46 Neem het serieus als ze er een eind aan willen maken
47 Sta toe dat ze zich af en toe als een zombie gedragen
48 Wees als oudste altijd de wijste
49 Zit de rit uit als ze last hebben van stemmingswisselingen
50 Realiseer je dat het puberbrein nog niet af is
51 Stel paal en perk aan hun hang naar kicks
52 Grijp gerust een keer in als ze zich niet beheersen
53 Bemoei je niet met hun beroerde gevoel voor humor
54 Wees alert op eenzaamheid – want die hakt erin

GENOTSMIDDELEN
55 Verbied ze te roken – en jezelf dus ook
56 Verbied ze te zuipen – en geef het goede voorbeeld
57 Verbied ze drugs te gebruiken – maar ze doen het toch...
58 Leer ze dat porno geen realistisch beeld geeft
59 Gun ze hun games, maar niet de verslaving...
60 Wees alert op uit de hand lopende monomanie
61 Leer ze gezond wantrouwen aan
62 Vergeet de ergste verslaving niet: geld uitgeven
63 Vergeet de een na ergste verslaving niet: eten
64 Haal er tijdig hulp bij

GELD
65 Onderhandel met je puber over zakgeld
66 Laat ze werken om de waarde van geld te leren kennen
67 Laat ze sparen voor dingen van waarde
68 Leen geen geld uit aan je puber
69 Leren omgaan met geld is ook opvoeden
70 Leg hun uit dat ze onder aan de ladder beginnen
71 Houd het plastic uit hun portemonnee
72 Open een eigen bankrekening voor ze (en stort daar hun geld op)

SEX
73 Geef, heel ouderwets, proactief voorlichting
74 Koop de condooms voor je puber
75 Geef ze een dak boven hun hoofd als ze experimenteren
76 Gun ze hun vijftien minuten om te bluffen
77 Realiseer je dat je dochter van veertien geen maagd is
78 Accepteer het als de jouwe gewoon hetero is...
79 Val ze niet lastig met jouw sexleven
80 Gun ze hun slaapkamergeheimen

VRIENDEN
81 Probeer ze een mooie vriendenmix te laten maken
82 Houd je pubers vrienden goed in de gaten
83 Stoer doen is overleven, accepteer het
84 Meedoen met de groep is geen zwaktebod
85 Houd de behoefte aan oudere vrienden in de gaten
86 Zorg dat ze de fouten van foute vrienden zelf ontdekken
87 Spring niet van zes hoog in de groep

MEDIA
88 Wacht even met die computer op de eigen kamer
89 Vier de zegeningen van internet
90 Beschouw het lezen van de krant als deel van de opvoeding
91 Accepteer dat ze een eigen taaltje spreken – met elkaar
92 Televisiekijken doen ze maar in de woonkamer
93 Begrijp hoe social media werken en breng dat over
94 Trap niet in de smoes van een lege batterij

VRIJE TIJD
95 Laat ze lekker zelf kiezen of ze lid worden van een sportclub
96 Hangen deugt!
97 Realiseer je dat het nu pas begint toen het bij jou eindigde
98 Maak je geen zorgen; de politie belt wel aan...
99 Wees taxi zolang het kan
100 Houd ze niet tegen – ook niet als ze wel met je mee willen

(ON)GEZOND
101 Blijf zelf wel gezond eten – zij doen het niet
102 Stuur hun beste vriend weg als die Weegschaal heet
103 Accepteer dat je geen Cruijff hebt gemaakt
104 Zeik niet over hun slaapgedrag
105 Duw er maar een zetpil in...
106 Maak van ziek zijn geen feestje...
107 Laat ze zelf kiezen of ze lenzen dragen
108 Laat ze hun rechtsdraaiende yoghurt maar lekker zelf kopen

GEEST
109 Pas op voor de verlokkingen van God
110 Gedraag je als hun externe prefrontale cortex
111 Lieg niet: multitasken is onmogelijk
112 Maak je niet druk om hun IQ
113 Schop er heel langzaam wat EQ in

RUZIE/IN DE FOUT
114 Maak ruzie, want dat is nodig voor het leerproces
115 Wees een boeman
116 Maak er geen moederskindjes van
117 Stijg eens een keer boven jezelf uit: tel tot elf
118 Discussieer alleen voor de lol
119 Zoek naar een ouderwetse Bromsnor
120 Houd ze uit de klauwen van Halt
121 Leg ze het verschil uit tussen een overtreding en een misdrijf
122 Maak er mietjes van, want de mensen hebben geen humor meer
123 Voorkom dat je moet straffen, want het werkt niet
124 Leer ze één woord: sorry

LICHAAM
125 Zet ze desnoods met kleren aan onder de douche
126 Beschouw automutilitanten als zieken
127 Doe niet spastisch over tieten bij je zoon
128 Stel hen gerust, ze drogen nog goed op
129 Ren niet naar de eerste hulp bij een beetje kniepijn
130 Leg je zoon uit wat een G-spot is
131 Zeg nooit: vroeger zag ik er ook zo uit...

HUISHOUDEN
132 Laat ze varken zijn in hun eigen zwijnenstal
133 Schakel ze schaamteloos in als schoonmakers
134 Leg je er maar bij neer: je bent Hotel Mamma
135 Geef ze de privacy die je vroeger zelf niet had
136 Koken, kreng!
137 Doe die dop op de tandpasta! (en veeg je spetters weg)
138 Leer ze het verschil tussen witte en bonte was

WERKEN
139 Laat ze maar lekker op hun bek gaan met de eerste sollicitatie
140 Accepteren: naar die lul luisteren ze wel
141 Schrik niet: het is een schat (voor klanten)
142 Feliciteer ze met hun eerste ontslag
143 Dwing ze kennis te maken met slecht betaalde kutbanen

Houden van is dat een gevoel?

noreply@blogger.com (Bert Stoop) — Wed, 14 Mar 2012 13:22:00 +0000

Wie intens houdt van een ander ervaart vele positieve gevoelens. Maar geen van die gevoelens zijn zelf de aard van liefde. Er is een vorm van liefde die geen gevoel is, maar een staat van zijn.
Van de site van IDEE Therapie & Training deze definitie: Houden van is een vorm van houden, vasthouden. De oudst bekende vorm van dit woord luidt hoeden. En dit is ook precies de kern van het begrip: houden van een ander is hem of haar accepteren en door dik en dun beschermen, het is zorgen voor de ander en, daaruit voortvloeiend, (mede-)verantwoordelijkheid nemen voor zijn of haar welzijn.
Houden van is daarom eerder een bewuste act dan iets wat je overkomt. Je besluit er toe, houdt je er aan, beroept je er op en cultiveert het met de jaren.
Houden van heeft betrekking op al het wezenlijke in een relatie, zoals de emoties en gevoelens, het seksuele en intieme, en het denken en handelen, plus dat wat de ander nodig heeft om goed te kunnen functioneren.
Het betekent ongeveer hetzelfde als liefde voelen voor. Het verschil is dat we bij het laatste de gevoelswaarde van de relatie benadrukken terwijl we bij houden van de nadruk leggen bij verantwoordelijkheid nemen, en het beschermen van en zorgen voor de ander.
Houden van hoeft niet wederkerig te zijn. Omdat het een bewuste keuze is, kan degene van wie wordt gehouden ervoor kiezen om het te ondergaan en het houden van niet te beantwoorden. De bevrediging van het houden van is namelijk daarin gelegen dat je het doet, niet in dat je het terugkrijgt - ook al is dat natuurlijk wel prettig.
Een wezenlijk aspect van houden van is dat je naarmate je jezelf meer accepteert, makkelijker en vollediger kunt houden van iemand anders. Dit is een inzicht wat in de psychologie en alle godsdiensten naar voren komt. Het refereert vooral aan de wederkerigheid en gelijkwaardigheid die een relatie mooi en vol kunnen maken.
Daarmee komt ook een cultureel-ethisch aspect om de hoek kijken want gelijkwaardigheid en wederkerigheid worden in de diverse culturen zelden op een gelijke manier ingevuld. Het is maar dat je het weet.
Tot zover de site.

Liefde stroomt en voelen doe je van hart tot hart, zo zegt populair taalgebruik. Het zou mooi zijn wanneer er iemand opstaat die concreet kan maken wat dit betekent. Het hart is een spier, waarvan je het functioneren kunt (ont)regelen via gedachten, emoties en gevoelens. Verliefdheid doet jouw hart sneller kloppen en liefdesverdriet leidt tot een gebroken hart en hartzeer. Maar bovengenoemde uitleg van houden van spreekt niet over een rol van het hart daarbij. Dit doen wel mensen die geloven in chakra’s. “Het hartchakra is het centrum van de liefde, de geborgenheid en het medeleven”, zo valt te lezen op het chakraplein. Maar het kennen van de waarheid daarvan ligt buiten de werking van onze zintuigen.

Luister naar en leef vanuit je hart en geef je daar aan over. Maar wie neemt zijn/haar verantwoordelijkheid voor de gevolgen wanneer het verstand is uitgeschakeld? Het gaat erom het inzicht te ontwikkelen wanneer te doen en wanneer te laten.

Liefde is vooral een werkwoord.

In Happinez nr 2 een korte cursus Heartfulness. Daarin de oproep om heel te zijn en de balans te houden tussen verstand en gevoel: hoofd en buik, waarbij het spirituele hart (als helende integratie) het subtiele energiecentrum omvat.

In het artikel ook het acroniem HART wat staat voor het HART-model, ontwikkeld door Ruud Brouwer.
H = Houden van jezelf
A = Acceptatie van jezelf
R = Respect voor jezelf
T = Trouw aan jezelf

Vanuit je hart leven is een vorm van en-en leven: je houdt balans tussen denken en voelen en wat je intuïtief (onmiddellijk) te binnen schiet. Geen van de onderdelen heeft prioriteit of een hogere waarde. Je ervaart het midden.

Hoogsensitieven: licht verlicht of lichtgeraakt?

noreply@blogger.com (Bert Stoop) — Wed, 14 Mar 2012 12:52:00 +0000

Kinderen die hoogsensitief zijn behoeven speciale aandacht. Waarom? Daarom! Omdat zij gevoeliger zijn dan anderen zijn zij ook snel van hun stuk gebracht. Het doet een beetje denken aan het sprookje van de prinses op de erwt. Haar huid was zo teer dat zij een erwt voelt door 20 matrassen heen. Dat moet wel een prinses zijn!
Hoogsensitieve kinderen pikken informatie op uit de zichtbare en onzichtbare wereld. Een hoogsensitief kind kan ook de binnenkant van een ander waarnemen en voelen dat iemand eenzaam is, buikpijn heeft of verdrietig is. (Gezinsbode 13 maart).
Dit kunnen u en ik ook maar we nemen deze gevoelens niet zo gemakkelijk over, waardoor er plotselinge stemmingswisselingen plaats kunnen vinden. Die overprikkeling kan leiden tot allerlei ongewenste labels als autisme, PDD/nos, ADHD en dyslexie. Kortom: wanneer je deze stigmatisatie kunt vermijden door jouw kind wat beter te benaderen, dan is er veel gewonnen. Al was het alleen maar omdat de regering door de bezuinigingen zoveel mogelijk wil vermijden dat er nog meer geld naar passend onderwijs moet vloeien.
De valkuil bij een te softe benadering met zijden handschoenen is dat de kinderen afleren hun verstand te gebruiken omdat dit wordt ingeruild door de ontwikkeling van intuïtie en handelen op basis van gevoelens. Een gezonde balans tussen denken, intuïtie en gevoel is ook gerelateerd aan zelfkennis. En daarmee is een paradox gecreëerd: hoe meer zelfkennis, hoe groter de kans op minder zelfvertrouwen; hoe meer rekening houden met gevoeligheden, des te minder zelfstandigheid.
En hiermee omgaan dat is een kunst, die je kunt leren (op cursus).

Caroline Bont heeft veel ervaringen met hoogsensitiviteit, zowel in haar eigen leven als in haar beroepspraktijk. Ze laat zien dat hoogsensitiviteit zeer positief kan zijn, zolang die samengaat metr sensitiviteit en je emotionele en spirituele intelligentie kunt vergroten.

Hamlet, wraak en twijfels met alleen maar verliezers

noreply@blogger.com (Bert Stoop) — Fri, 09 Mar 2012 13:37:00 +0000

Op zondag 4 maart is 'Hamlet' van het Noord Nederlands Toneel (NNT) in première gegaan in de Stadsschouwburg Groningen. 'Hamlet' is nog tot en met 18 mei 2012 te zien in diverse theaters in Nederland en België. Hamlet is het verhaal van de prins van Denemarken, wiens vader Hamlet senior is vermoord door zijn broer Claudius, die vervolgens het rijk overneem en twee weker later met Hamlet’s moeder Gertrude trouwt. Hamlet is hierdoor verbitterd geraakt. Hij is cynisch en vol haat jegens zijn oom en vervuld van afkeer voor zijn moeder.

Claudius heeft een adviseur Polonius, wiens dochter Orphelia verliefd is op Hamlet junior. Door wraak, wantrouwen en allerlei listen sterven uiteindelijk alle betrokkenen door gif of het zwaard.
Hamlet’s beroemde uitspraak “to be or not to be, that is the question” slaat op de vraag die Hamlet zichzelf stelt “moet ik handelen of niet”? Moet ik wraak nemen of huichelen? Hamlet besluit tot beide en stelt eerwraak van zijn vader boven Orphelia’s liefde, die waanzinnig wordt en (zich?) verdrinkt.

In de versie van het NNT gaat de situatie van begin 1600 geleidelijk over in de setting van een psychiatrische inrichting anno nu. Het is een moderne, gestripte vertolking van de stelling dat, wanneer een groep mensen zichzelf niet is en alleen achter het eigen belang aangaat, het geheel verwordt tot een gekkenhuis. De teksten zijn oorspronkelijk gehouden, waardoor er afstand wordt gecreëerd en weinig identificatie mogelijk is met Hamlet. De redenen waarom Hamlet twijfelt en waarom zijn besluiten zo desastreus uitpakken zijn nauwelijks uitgewerkt.

Leven moet je samen doen, niet over nadenken

noreply@blogger.com (Bert Stoop) — Wed, 07 Mar 2012 12:27:00 +0000

Joël de Ceulaer interviewde velen over de zin van het leven en schreef er zelf ook een essay over in zijn boek 'Homo Sapiens'.
In Joël's visie is God misschien niet transcendent of immanent maar emergent, God komt tevoorschijn in een groot samenwerkend geheel. "God als een collectieve eigenschap. Een hersencel is niet intelligent maar onze hersenen wel: die hebben ook een bewustzijn. Een watermolecule is niet nat maar een heleboel watermoleculen zijn dat wel: ze emergeren die eigenschap. Een mens is niet goddelijk, maar als collectief zijn wij in staat om vooruitgang te boeken, ook morele vooruitgang."

In onderstaand filmpje, waarin hij zelf wordt geïnterviewd, zegt hij "Onze hersenen zijn niet in staat om de grote levensvragen te beantwoorden".

Vrijheid en universele wetten

noreply@blogger.com (Bert Stoop) — Sat, 25 Feb 2012 16:32:00 +0000

Marja de Vries is auteur van De hele olifant in beeld.
Volgens haar zijn er zeven universele wetten.

1. Alles dat bestaat komt voort uit één en dezelfde Eenheid of Bron.
2. In het universum bestaan verschillende niveaus van werkelijkheid. Dezelfde universele principes zijn werkzaam op al deze verschillende niveaus en daarom bestaat er eenheid en heelheid in het universum als geheel.
3. Alles vibreert en is beweging, omdat alles dat bestaat energie is. Energie volgt de weg van de minste weerstand. Wanneer energie vrij kan stromen wordt met een minimum aan inspanning een maximum resultaat geboekt.
4. Alle tegenstellingen kunnen verzoend worden 'op een hoger niveau' in de vorm van een synthese, die meer is dan de som van de delen.
5. Groei verloopt niet lineair, maar als een spiraalsgewijs proces. Ontwikkeling voltrekt zich niet geleidelijk, maar kent chaotische periodes, die voorwaardenscheppend zijn voor het ontstaan van ingrijpende veranderingen.
6. Dat wat we waarnemen als de fysieke werkelijkheid zijn de zichtbare gevolgen van niet-zichtbare oorzaken. Synchroniciteit is het multidimensionale feedbacksysteem, waarbij we de gevolgen van wat we met onze intentie hebben veroorzaakt, herkennen als een betekenisvolle gebeurtenis. Naarmate ons bewustzijn ruimer wordt, nemen we deze synchroniciteit vaker bewust waar.
7. Alles in het universum is samengesteld uit twee schijnbaar tegengestelde, actieve beginselen. Deze twee actieve beginselen bestaan als talloze verschillende paren met hetzelfde grondpatroon van uitbreiding en samentrekking en worden vaak aangeduid als het mannelijk en het vrouwelijk principe. Het mannelijk principe - uitbreiding - is naar buiten gericht. Het vrouwelijke principe - samentrekking - is naar binnen gericht. Deze twee tegengestelde krachten werken in partnerschap en wanneer ze niet verstoord worden, creëren ze een staat van dynamisch evenwicht.

Marja de Vries zou deze principes graag verweven in het onderwijs. Zij wil een cultuur creëren waarin kinderen in plaats vanuit een dualistisch wereldbeeld opgeleid worden vanuit een holistisch wereldbeeld.

In deel 1 van onderstaand interview zegt zij: "Als we weten hoe groot de invloed is van overtuigingen op het leven, functioneren en presteren van kinderen, dan kunnen we dat bewuster aanwenden door positieve overtuigingen te hebben. Wanneer we focussen op de essentie van wat een kind is, dan nodigen we een kind uit om met die essentie naar buiten te komen."

“Er zijn culturen, waarbij de gemeenschap bij ieder kind wat geboren wordt vanaf de eerste dag weet wat dit kind komt doen. Ze geven dat kind een naam dat weergeeft wat het unieke talent is wat het kind komt doen. De hele gemeenschap gaat helpen zodat het kind dat optimaal kan ontwikkelen.
Daar loop ik warm voor, daar zet ik mij voor in. Dat zou je geluk kunnen noemen. Als dat wat je doet het liefst is wat je zou willen doen en het draagt ook nog bij aan het welzijn van anderen, wat wil je nog meer?”

Een antwoord zou kunnen zijn "vrijheid". Waarom niet elk kind gunnen om zelf uit te zoeken waar het eigen talent ligt en zelf te laten kiezen waarvoor het zich inzet?

Haar boek leest gemakkelijk, maar geeft -in tegenstelling tot wat je van wetten mag verwachten- weinig concrete handvatten. Marja de Vries studeerde biologie en ecologie en werkte tien jaar als textielkunstenares. En dat laatste hangt mogelijk samen met de lappendeken van inzichten, die zij schetst.

Gemengde relaties staan onder druk

noreply@blogger.com (Bert Stoop) — Wed, 15 Feb 2012 11:54:00 +0000

Het TV-programma Let’s make love ging op Valentijnsdag over gemengde liefdes. Gemengd in termen van cultuur, geloof en kleur. Gemengde liefdes zijn niet snel een succes. Er is een hoog echtscheidingsrisico. Dit cijfer is verhoogd door het fenomeen schijnhuwelijk voor een verblijfsvergunning. Stellen groeien uit elkaar of startten vanuit te hooggespannen verwachtingen (van het eigen kunnen). Soms wordt het direct communiceren van de buitenlander charmant gevonden en soms van de Nederlander niet. Soms is het huwelijk niet echt uit liefde gesloten en wordt het gebrek aan passie na verloop van tijd een probleem.
Het programma is direct en soms door presentatrice Fidan Ekiz gladgestreken.

Bekijk de video in andere formaten.

Leugens als tegenstander

noreply@blogger.com (Bert Stoop) — Wed, 08 Feb 2012 12:29:00 +0000

Het is van alle tijden dat er af en toe iemand ontmaskerd wordt als pathologische leugenaar. Voorbeelden zijn Diederik Stapel, Boudewijn Büch, Tara Singh Varma.
In de moderne media van Twitter en Internet kan iemand een niche zoeken en vinden om eindeloos zijn of haar verhaal in te doen. Daarmee is de afwijking enerzijds onschuldig en zal spoedig vastlopen, maar anderzijds door goedgelovigheid van lezers kan het ook lang blijven zwerven op het Internet.
Dit noemt men dan “broodjes aap” en hoaxen. Voorbeelden zijn de bewering dat Bill Gates zijn fortuin gaat verdelen en dat iedereen die deze mededeling zou doormailen geld zou ontvangen of waarschuwingen tegen nepvirussen. In het laatste geval is degene die de melding doormailt in feite medeverantwoordelijk voor het in stand houden van de leugen en een beetje het virus zelf.

De huidige crisis in de economie maakte het in het begin aantrekkelijk voor werkzoekenden om te liegen over hun vorige salaris in de hoop bij de nieuwe werkgever meer salaris te bedingen. Die neiging werd gaande de crisis minder omdat mensen de kans niet wilde lopen dat zij op de salariseis zouden worden afgewezen.

In de filmwereld is het door elkaar heen lopen van leugens en werkelijkheid vaak verwerkt in het plot. Een mooi voorbeeld is de film True lies met Jamie Lee Curtis en Arnold Schwazzenegger.

Minder mooi wordt het wanneer iemand met een leugenachtig karakter deel uit maakt van je eigen wereld. Over pseudologische leugenaars op Wikipedia:

Pseudologia
Door zichzelf dit (leugenachtige verhaal) maar vaak genoeg voor te houden, gaat men in de eigen leugen(s) geloven en wordt de leugen waarheid. Voor de pseudologische leugenaar loopt dit proces volledig uit de hand. De geflipte medische student maakt zichzelf wijs dat hij een goede dokter is, de afgehaakte juridische student denkt een advocaat te zijn. (…)
Voor buitenstaanders worden de al dan niet doorzichtige leugens vaak tot vervelens toe herhaald. Door het zelfvertrouwen dat ze uitstralen doordat ze niet beseffen dat ze liegen kunnen uit deze patiënten oplichters en kwakzalvers voortkomen.
Resultaat is dat een aantal mensen uiteindelijk ook wel gelooft in de verhalen van de persoon, maar dat er ook een aantal is dat er dwars doorheen prikt. De pseudologia-fantastica-patiënt zal namelijk niet aarzelen om werkelijk ieder middel te gebruiken om zijn verhalen te ondersteunen, ook de middelen die zeer eenvoudig te controleren zijn. Iemand die in de waan is een hoogleraar te zijn, zou bijvoorbeeld kunnen beweren vele boeken geschreven te hebben. Dit soort dingen zijn eenvoudig na te kijken via bijvoorbeeld het Internet. Mensen die dit dus doen en die niet weten dat de patiënt lijdt aan pseudologia fantastica zullen dit dus als glashard liegen ondervinden, wat een zeer negatief effect op de omgang met elkaar kan hebben.
Tot zover Wikipedia.

Joost Zwagerman (Volkskrant 09/11/11) “Over diezelfde stoornis publiceerde de Franse schrijver Emmanuel Carrere de roman De tegenstander (2001).Carrere's boektitel bestempelt op de kortst denkbare manier de persoon in wie je verandert als de pseudologia fantastica bezit van je neemt: je wordt je ergste tegenstander, namelijk de tegenstander die je niet kan doorvorsen en begrijpen, laat staan bestrijden, maar die jou tegelijkertijd hoog boven jezelf uittilt.”

Van zaterdag 25 februari tot en met vrijdag 2 maart 2012 Themaweek op Holland Doc 24: De firma List en bedrog.

Studium Generale in Groningen hield maart 2012 twee Nederlandstalige en twee Engelstalige avonden met als thema Leugenaar / Liar!
Een gemiddeld persoon liegt meerdere keren per dag, in de trend van "Ik heb de gebruiksvoorwaarden gelezen en ga ermee akkoord" tot "Nee, die jurk staat je echt goed". Vaak zijn dit soort leugens sociaal geaccepteerd. Leugens echter in de categorie "Ik ben altijd trouw geweest" kunnen relaties diep beschadigen en vertrouwen vernietigen. Waarom doen we dat? Hoe kunnen we leugenaars ontmaskeren? En wat zijn de gevolgen als leugenachtig gedrag uit de hand loopt?

Een van de sprekers was Jan Henk van der Velden. In Iedereen liegt, maar ik niet gaat hij op zoek naar de waarheid over leugens. Om leugens te kunnen herkennen en te herleiden ontwikkelde hij een methodiek: de liegladder.

De zeven treden op de liegladder maken duidelijk hoe je onderscheid kunt maken tussen wenselijke leugens en afkeurenswaardige leugens. De liegladder toont ook aan hoe de leugenaar zijn leugen rechtvaardigt, terwijl anderen dezelfde leugen onvergeeflijk vinden. Liegfactoren en liegstimulatoren verklaren waarom eerlijke mensen in een positie kunnen komen dat zij de verleiding van de leugen niet kunnen weerstaan. 'Eerlijkheid moet je je kunnen permitteren' en 'gebleken eerlijkheid in het verleden blijkt geen garantie voor de toekomst'.

Iedere dag worden we 10 tot 200 maal belogen. De aanwijzingen om die leugens te herkennen kunnen subtiel en contra-intuïtief zijn. Pamela Meyer, auteur van het boek 'Liespotting', laat zien welke manieren en 'hotspots' worden gebruikt door mensen die getraind zijn om misleiding te herkennen. Ze beargumenteert waarom het waard is eerlijkheid na te streven.