[Outro] Ούτε γιοντζές. Ούτε ζώνη. Ούτε διαμάντια.

Να γελάς με την καρδιά σου. Σε κάθε θάνατο μου. Το βλέμμα κάτω. Τα μάτια σου πάνω. Ειρωνεία σε στιγμές μοναξιάς. Το καλύτερο που μπορείς να κάνεις. Δεν θα θυμάσαι τίποτα αύριο. Μόνο το χάδι στα μαλλιά σου.

Λιγοστεύει ο χρόνος. Το άγχος ανύπαρκτο. Όνειρα συνέχεια μπερδεύουν την πραγματικότητα. Λίγο πριν φύγεις,   όλη η ζωή μου στην οθόνη...

Τα μάτια μου στα μάτια σου. Τα χέρια μου σε χαϊδεύουν. Το στόμα μου στο στόμα σου. Στα αυτιά μου τα δικά σου χέρια. Τα μάτια μου στο τετράδιο. Τα χέρια μου κουνιούνται ρυθμικά. Το στόμα μου προσπαθεί να τραγουδήσει. Στα αυτιά μου ακουστικά. Τα μάτια μου ανοιγοκλείνουν κοιμισμένα. Τα χέρια μου σε προστατεύουν. Το στόμα μου ψιθυρίζει "σ' αγαπάω". Στα αυτιά μου η ανάσα σου. Τα μάτια μου χαζεύουν το άπειρο. Τα χέρια μου στα clip-ons. Το στόμα μου γεμάτο απορία. Στα αυτιά μου ο ήχος μιας L-twin. Τα μάτια μου σε μια μικρή σκανδαλιάρα. Τα χέρια μου παγωμένα. Το στόμα μου παραμιλάει. Στα αυτιά μου το πρώτο κλάμα της. Τα μάτια μου στον ουρανό. Τα χέρια μου στον δρόμο. Το στόμα μου δεν έχει κάτι να σου πει πια. Στα αυτιά μου οι κραυγές σου. Τα μάτια μου δικά της μάτια πλέον. Τα χέρια μου μαύρα φτερά γεμάτα σημάδια.  Το στόμα μου δροσίζει το κορμί της.  Στα αυτιά μου φτάνει η κάθε της ευχή. 

Έχω βροχή συλλεκτική... Του προηγούμενου αιώνα. Την είχα φτιάξει μικρός και την πουλάω με τη σταγόνα. Βροχή από χαμόγελα. Βροχή από στεναχώρια. Έχω βροχή από το εξωτερικό...  Έχω βροχή  εγχώρια. Αυτή είναι η δουλειά μου για όσους ρωτάνε. Σταγόνες βροχής να με καίνε να πονάνε. Και παραμύθια το βράδυ να κοιμηθείς. Παρέα... με τον ήχο της βροχής.

Θα εκπλαγείς όταν καταλάβεις πόσο μόνος είσαι.

Τι θα πει σκάνδαλο και και τι θα πει υπόνομος. Μα έχεις φάει τόσα σκατά που έχει μπουκώσει το στόμα σου και δεν μπορείς να αρθρώσεις λέξη. Κάπου εκεί γεννιέται ένα παιδί με το όνομα σκάνδαλο μέσα σε έναν υπόνομο. Δεν χαϊδεύει αυτιά και δεν γλύφει κώλους. Δεν μπορούμε να μιλάμε για αυτό το παιδί. Γιατί στην πραγματικότητα κανείς δεν γνωρίζει ότι υπάρχει. Μόνο εγώ κι εσύ το ξέρουμε. Μα σε λίγο θα το έχουμε ξεχάσει κι εμείς μικρή μου. Και το παιδί και την μητέρα του. Που το μεγάλωνε στην κοιλιά της για 312 μήνες.

Και δεν σε βρίσκουν ποτέ.

Οι άχρηστες λέξεις. Από αχρείαστες συνειδήσεις. Πάντα με ρωτούσες πώς. Πώς μπορώ και το κάνω. Πώς μπορώ να δακρύζω. Χωρίς λόγο; Πίσω στο κεφάλι μου όμως ξυπνάνε τόσες εικόνες. Την ίδια την στιγμή που με βλέπεις να γελάω, εγώ βλέπω χαμένα χαμόγελα, μελαγχολικά βλέμματα, αγκαλιές πιο μεγάλες από ότι μπορείς να φανταστείς. Πολλά πράγματα που δεν μπορείς να φανταστείς. Γιατί αν φανταστείς πως τώρα είμαι στην δουλειά και μία από τις εικόνες που ξύπνησαν είναι εσύ ευτυχισμένος με το cupcake αγκαλιά ίσως καταλάβεις. Γιατί αν φανταστείς πως είμαι μπροστά στον υπολογιστή και δακρύζω μπροστά σε όλους και πραγματικά δεν με νοιάζει τι σκέφτονται ίσως καταλάβεις. Γιατί αν φανταστείς πως αγάπη και πόνος και γέλιο και δάκρυ είναι το ίδιο πράγμα ίσως καταλάβεις. Το ξέρω ότι το πολύ μπλα μπλα σου σπάει τον πούτσο αλλά ίσως να είναι ο μόνος τρόπος για να καταλάβεις.

Είναι δύσκολο να κατασκευάσω παράγραφο. Καμιά φορά δεν βρίσκω ελπίδα. Καμιά φορά όμως βρίσκω. Σε γνώρισα πριν πολλά χρόνια. Κάναμε παρέα. Χάθηκα όπως μου αρέσει να χάνομαι. Σε ξαναβρήκα μετά από χρόνια. Είχες μεγαλώσει. Μα το χαμόγελο σου ήταν το ίδιο. Αληθινό. Στην πλάτη σου κάτι γράφει θυμάμαι. Σε ρώτησα τι σημαίνει. Και μου είπες πίστη. Δεν κατάλαβα. Τίποτα δεν κατάλαβα. Έπρεπε να περάσει λίγος καιρός. Για να δω ότι πλέον άρχισα να πιστεύω. Με φώναζες το παιδί με τον ήλιο στα μάτια. Εγώ σε φώναζα doei. Νόμιζα θα πει φίλος. Χρόνια μετά έμαθα ότι θα πει απλά "γεια". Πάντα σε θυμάμαι με ένα χαμόγελο στα χείλη. Δεν θέλω να σε θυμάμαι. Γιατί θέλω να σε δω. Αλλά φοβάμαι. Εσένα δεν σε φοβάμαι. Πάντα σε πειράζω για να σε δω να γελάς. Και δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο. Αλλά σε άκουγα εκείνο το βράδυ. Σε άκουγα όσο μπορούσα. Είναι από την κούραση σου έλεγα. Μέχρι που έφτασε το τέλος. 100 και βάλε σελίδες μακριά. Και δε μιλούσα. Καταλαβαίνεις; Είναι πολύ μακριά. Δεν μπορώ να πάρω μαζί μου αυτό το σώμα. Καταλαβαίνεις;

Σε σπασμένους καθρέφτες λέω τον πόνο μου. Ποίημα τους ακούγεται. Ξεχασμένα τα χέρια μου. Ψάχνουν θλιμμένα μάτια. Αυτά τα γαμημένα γράμματα. Πάρ' τα όλα και κάν' τα λέξεις. Κάν' τα ό,τι θες. Κάν' τα δάκρυα αν σου βαστάει μαλάκα. Σε έχω βαρεθεί. Κλείνουν οι πόρτες μπροστά σου. Κι εσύ αντικλείδια ψάχνεις στις τσέπες σου. Τρύπιες και θολές. Σου φαίνεται για ποίημα αυτό; Βλέπεις κάτι ωραίο εδώ μέσα; Βλέπεις κάτι; Ανησυχείς όταν κλείνω το μάτι στον θάνατο; Ακατανόητες φράσεις χτίζουν το χαμόγελο μου. Δευτερόλεπτα χορεύουν στην παλάμη μου. Μακάρι να ήσουν εδώ. Να τα έβλεπες.

Πλασμένες εικόνες με άθλια σύμβολα. Είχα καλύτερα τότε. Μα δεν έμεινε κάποιος να τα φυλάξει. Φωτογραφίες στο κουτί.

Ξεχασμένοι μικροί πρίγκηπες. Μολύβι και γόμα. Enter και γκάζι. Γεμάτος στροφές.

Ντουβάρια και διαχωριστικές. Μπροστά μου τα πρόσωπα σας. Χαμογελαστά. Όπως τα ζωγράφιζα.

Λίγα πράγματα γνωρίζω. Τα περισσότερα γέρασαν. Στα μάτια μου μέσα τυλίχθηκαν. Φλόγες.

Μα είναι σταγόνων τρέξιμο. Αυτό που εσείς οι άνθρωποι λέτε ζωή. Λίγο πριν αποκοιμηθώ. Το θηρίο μασάει προφητείες.

Πρώτη φορά μου είπες βλέπεις τέτοια καρδιά. Σε πίστεψα. Τώρα πλαγιάζω για την επόμενη στροφή. Και πέφτω κοριτσάκι μου.

Magi: Θεέ μου! Τι αρχιδόκαμπος είναι αυτός; (δίπλα στην μουνοθάλασσα τι περίμενες;) Θανάσης Υπεύθυνος: Η σκοπιά είχε σκοπό χωρίς σκοπό... (σκόπιμα;) Κώστας Αρχιυπεύθυνος: Κίμη Κίμη Κίμη your lovin'... (Ιωακείμ -> Κειμ -> Κίμης -Δεν φταίω εγώ!-) Magi: Στο έχω πει χίλιες φορές ότι γουστάρω τις χοντρές! (Κάτι είχα ψιλοκαταλάβει!) Τοσοδούλα: Γιατί όταν ΔΕΝ πίνω, ΔΕΝ ξέρω τι θέλω; (Γιατί όταν πίνεις δεν ξέρεις τι σου γίνεται!) Μπουλίτσα: Της λέω "Έγραψα σπασαρχίδι στον τοίχο σου", και μου απαντάει: Άσε! Είναι και 6 χρόνια άβαφτος!  (Εχμ... Ναι... Στον τοίχο του facebook εννοούσα...)

PsyxiatroZ: (Μέσα στο ασανσέρ) Θα πατήσω το κίνδυνος και θα γίνω επικίνδυνος... (Φοβηθήκαμε!) Εναλλακτική ατάκα σε ασανσέρ που γράφουν "ΚΩΔΩΝ": Θα πατήσω το κώδων και θα στο χώσω στον κώλον...

Μπουλίτσα: Ε ας μου την ρίξει την σφαλιάρα! (Αμήν!) ΥΓ: Καλά Χριστούγεννα σας είπα;

Ματιά όμως δεν ρίχνουν στον τουρλωτό σου κώλο. Στα αρχίδια τους θα ήθελαν να είναι. Χωρίς να προσπερνάν αυτά που λες. Τα μάτια σου φωτίζουν το δωμάτιο.

Τουλάχιστον έτσι μου είπαν τα παιδιά. Πως δάκρυα χτυπάν την εξώπορτα σου. Κι εσύ καμιά φορά πας και ανοίγεις. Γιατί δεν έχεις πια κανέναν μέσα στο σπίτι.

Χωρίς ανάσες από φίλους δανεικές. Μόνο μια γεύση πια έχεις στο στόμα. Αυτή που σου έμαθε στη ζούλα να ξερνάς. Και ύστερα να με φιλάς με γλώσσα. Δεν είναι αυτό το γλέντι που ζητάς. Έτσι δεν είναι; Δεν ξέρω κι εγώ ο στόχος μου ποιος είναι. Έγινα καλύτερος μαλάκας από αυτούς. Τώρα αμφιβολία ούτε μια. Πως η εξαφάνιση είναι καλή ιδέα. Δεν χρειάζεται ούτε να ξυρίζεσαι εκεί. Μόνο μια πασχαλίτσα στο αυτί σου να φοράς.

Για σένα λοιπόν που έχεις φύγει. Για σένα που να ξαναφύγεις προσπαθείς. Για σένα που μια στο τόσο όλο γυρνάς. Για σένα που μεθάς με μαργαρίτες. Για σένα που μούτσος θα ντυθείς στα καρναβάλια. Η εξαφάνιση η δικιά σου είναι αφορμή. Για να χαθώ κι εγώ μαζί σου. Και τώρα που το ξανασκέφτομαι. Έχεις κάνει ωραίο κωλαράκι... 

Ένα κορίτσι με πήρε τηλέφωνο απόψε. Φωνή παθιάρικη. Και αναπνοή που αναστατώνει.

Ένα κορίτσι έκλαψε για μένα απόψε. Μάτια μεγάλα. Και χείλη παγωμένα.

Ένα κορίτσι μου είπε πως μ' αγαπάει απόψε. Φωνή που τρεμοπαίζει. Και αναπνοή ακανόνιστη.

Και ίσως να είναι το ίδιο κορίτσι.

Μικρό.

Έχω κόκκινη γραμμή απλωμένη. Στο μέτωπο να ουρλιάζει το βράδυ. Σκοτάδι τρώει. Με πάθος σβήνει ημέρες. Χωρίς αλκοόλ.

Έχω τόσα πολλά ανθρωπάκια τριγύρω. Άρρωστα. Γυρεύουν γιατρειά μα δεν προφταίνω. Με άσπρους σταυρούς θα τα ντύσω. Μέχρι να επικοινωνήσω.

Σκαλιστά εγώ και χαραγμένα εσύ μέσα στο στήθος μου. Τόσο βαθιά που κανένας δεν τα βλέπει. Από τον πόνο ακούω να μου μιλάνε.

Άδεια κουτιά και καπνοί στο παρασκήνιο. Και ο ψόφος να με κοιτάει κατάματα. Μαζί του θα το γλεντήσω. Χωρίς να επικοινωνήσω.

Είναι που μένω πίσω. Δεν σε ακολουθώ. Δεν προλαβαίνω. Πας τόσο γρήγορα απόψε. Τόσο γρήγορα.

Δεν υπάρχει καλύτερη μέρα από την σημερινή. Από τώρα που τα προβλήματα σου σκουριάζουν στο μυαλό μου. Από τότε που τα προβλήματα μου δεν γνωρίζουν λύση.

Περπατάω πάνω σε ξύλινες σάπιες σκάλες. Ακροβατώ χωρίς σκοπό και το χαίρομαι. Και το χαίρομαι.

Κι ό,τι λάμπει δεν είναι χρυσός. Σκατά πατημένα είναι. Αν το σκεφτείς πάντα είχα μια ιδιαίτερη σχέση με τα σκατά.

Στα μούτρα μου...

ΥΓ: Άλλοι κάνουν ταξίδια μακρινά για να βρουν αυτό που έχουν μπροστά στα πόδια τους...

Μουσική. Δεν έμεινε. Χαμόγελο. Δεν έμεινε. Καλό παιδί. Δεν έμεινε. Σε ξένες τσάντες ψάχνεις λέξεις μα βρίσκεις μόνο εύκολες. Κάποτε κοιμόσουν. Ελάχιστα. Τώρα ξυπνάς πριν ξαπλώσεις.

Φοβάσαι;

Μακάρι...

Μιλάς για αγάπη σε αυτούς που μόνο μίσος κρύβουν μέσα τους. Το βλέπεις στα μάτια τους πως δεν αλλάζουν. Τόσα κομμάτια έχουν να τσεπώσουν. Τίποτα για να δώσουν.

Ακόμα γράφεις; Ξημέρωσε... Αυτό το μέρα-νύχτα με ξενέρωσε... Φοβάσαι;

Μακάρι...

Δεν θα το έλεγα...

Ραξ: "Συγκάτοικος σου είναι αυτός;" (Φαίνεται ε;)

Τζου: "Με γουστάρεις;" (Εννοείται!) "Επιβεβαιώθηκα!" (Κι εγώ!)

3nr0n: "Euroz for γύροζ" (2,5€ θες για ένα πιτόγυρο - ακρίβεια...)

Ψύχουλο: "Τι θα κάνουμε;" (Τον σταυρό μας...)

Τοσοδούλα: "Έχεις πιει;" (Μπα... Ιδέα σου είναι!)

Magi: Κοιμάσαι; ΚΟΙΜΑΣΑΙΙΙΙΙΙΙΙ; (ΣΚΑΣΕ!)

Τραγουδιάρης: Καλά... 2 μέτρα μουνί έφαγες τέτοια παπάρα; Χαϊβάνι! (Άι βρε μπουνταλά!)

Ψύχουλο: Δεν βλέπω φως... (το ρούφηξε η μαύρη τρύπα!)

PsyxiatroZ: ΜαΛΛάκα δες τρύπα! ΜαΛΛάκα δες τρύπα! (Χρειάζεσαι καινούργια βρακιά ρε γίδι!)

Μιλάς σε 3ο πρόσωπο γιατί με τον εαυτό σου είσαι ξένος. Ο καημένος. Σε λυπάσαι.

Και όλες οι αγκαλιές του κόσμου δεν φτάνουν να διώξουν τον πόνο. Ζόρικα κηρύγματα και ρητορείες δεν μπορούν να σε κάνουν να αλλαξοπιστήσεις.

Σε γδύσανε από συναισθήματα με ασταμάτητες σκέψεις σε ντύσανε.

Μοναδικό αντίτιμο το ηλίθιο μισό χαμόγελο τους. Σαν κι αυτούς. Ηλίθιοι και μισοί. Καταστρέφουν ότι βρουν για να ολοκληρωθούν. Τοποθετούν τα όνειρα τους ανάμεσα σε συνθήκες και τα κάνουν κώδικα.

Χαμένοι χρόνια στον μακρόκοσμο ψάχνουν απαντήσεις για πράγματα που ούτε να ακουμπήσουν μπορούν.

Για όλα αυτά που ακουμπάνε δεν τους νοιάζει.

Καταστράφηκαν.

Zoom

Δεν είναι ο πόνος που γιορτάζει απόψε. Είναι τόσα πολλά που λείπουν. Βόλτες γύρω από πτώματα. Πατημασιές στα σύννεφα.

Λόγια παγωμένα ζεσταίνουν την ψυχή. Κάθε που νυχτώνει ψάχνω. Δικαιολογίες για να ζήσω. Στον ορίζοντα ταξιδεύουν.

Φωτογραφίες στάχτη στο αίμα κολυμπάνε. Γαμώ τα ψυχολογικά σου με πονάνε. Όπως ξεχνάς κι αυτοί ξεχνάνε. Μετά από χρόνια σαν μαλάκες σε κοιτάνε.

Αλήθεια εσύ είσαι; Ρυτίδιασε η ψυχή σου. Τσιγάρα πνίξανε τις αναπνοές σου. Δεν χρειάζεται να πιω για να διαβάσεις αγάπη στα μάτια μου.

Ξεχυλίζει ο θεός κάθε μέρα. Πες μου χρόνια πολλά ψυθιρίζει. Παρακαλάει. Όπως ξεχνάς κι αυτός ξεχνάει.

Σήμερα ο άσπρος πλανήτης έχει παγώσει. Τόσο πολύ που δεν είναι πλέον ορατός.

Έγινε ένα ψυχρός μαύρος πλανήτης (μαύρος νάνος).

Φυσικά και δεν μπορώ να ζήσω πια εκεί.

Τα λέμε στη γη αλιγάτορες... be scared...

Τα παγάκια λιώνουν πιο γρήγορα σήμερα. Σαν τα όνειρα μου. Αλλάζουν μορφή και ξεγλυστράνε...

Όπως γινότανε 3 χρόνια πριν... Αλλά δεν χαμπάριαζα μία τότε...

Καλύτερα... Γιατί τώρα χαμπαριάζω πολλά περισσότερα από όσα χρειάζεται...

Και αυτά τα μικρά κομμάτια δεν μπορώ να τα μαζέψω με τίποτα. Άλλα τα χάνω μέσα από το χέρι μου κι άλλα με τρυπάνε χωρίς να το θέλουν.

Με τον πόνο δεν έχω πρόβλημα. Με τις φωνές δεν έχω πρόβλημα. Με τις βρισιές δεν έχω πρόβλημα.

Το ξέρεις.

Με τίποτα δεν έχω πρόβλημα.

Except one fuckin' thing.

Αυτό το ύφος.

Που πλέον πια μαντεύω.

Μακάρι να ήξερες...

Στοίχημα ότι θα το καταλάβω καλύτερα αύριο.

Με το που τα τηλέφωνα θα σταματήσουν να χτυπάνε.

Πηγή: (www.kawasaki-bikers.gr)

Έχεις μονάχα μάτια να στάζουν λάβα. Θα ήθελες να είναι τα δικά σου.

Αλλά δεν είναι.

Εσένα σου μείνανε μόνο δάχτυλα να παίζουν με τις σκέψεις.

Σε δέρμα φωτεινό.

Και όχι ύποπτο.

Θα ξέρεις καλά τι σημαίνει αυτό. Εγώ έφτιαξα τις νότες. Τρεμοπαίζουν οι φωνές όταν το τραγουδούν.

Θα ξέρεις δάκρυα τι σημαίνουν. Εγώ κουράστηκα να αναρωτιέμαι. Σκιές δεν υπάρχουν στο απόλυτο σκοτάδι.

Θα ξέρεις όταν έρθει η ώρα. Εγώ δευτερόλεπτα πουλάω. Είναι δύσκολο να μιλήσουν οι ψυχές τις κυριακές.

Στο αριστερό σταυρό παιδιού φοράω. Σφίγγω τη γροθιά μου και χαμογελάω. Τώρα μπορώ να έχω ότι ζητήσω. Θέλω λοιπόν μέχρι αύριο να ζήσω.

Εδώ στα μέρη μου. Βρέχει πολύ. Και το ένα χέρι μου. Γουστάρει την βροχή.

Εδώ στα μέρη μου. Λείπεις εσύ. Το άλλο χέρι μου. Διαγράφει κάθε στιγμή. [ DELETED ]

Well I can't ever really believe No one was sent to get me And I feel like I'm being erased No one got left here I'm all alone No one was sent to get me I'm all alone No one got left here But I'm fine No one got left here Well I'm fine No one got left here I can't even breathe when I see The pictures sent without you I feel like i've been erased No one got left here I'm all alone No one was sent to get me I'm all alone No one got left here But I'm fine No one got left here Well I'm fine No one got left here But I'm fine No one got left here Well I'm fine No one got left I'm so sick of this terrible instinct It's so hard now Just to find you I'm so sick of this terrible instinct It's so hard now Just to find you So sick of the terrible instinct I can only find you So sick of the terrible instinct I can only find you But I'm fine No one got left here Well I'm fine No one got left here But I'm fine No one got left here Well I'm fine Nobody got left

Δεν ψάρωσαν.

Ο καλός συνέχισε να είναι καλός μέσα στην τόση κακία. Και έβλεπε το καλό μέσα στην τόση μαλακία. Και όλοι του λέγανε μπράβο.

Μπράβο μαλάκα.

Μια μέρα ο καλός σκέφτηκε να γίνει καλύτερος. Και όλοι φάνηκαν χειρότεροι μπροστά του. Και είδε ότι αυτό ήταν καλό. Και πότε του δεν λησμόνησε τις μέρες που ήταν απλά καλός.

Καλός για το τίποτα.

Και άρεσε στα ερπετά το ότι υπήρχε ένας καλός ανάμεσα τους. Και κάθε ερπετό ήθελε έναν καλό για παρέα. Για να το προστατεύει.

Από τα άλλα ερπετά.

Και ο καλός άρχισε να προστατεύει κάθε ερπετό που έβρισκε στον δρόμο του.

Μέχρι που το ένα έφαγε το άλλο. Και έμεινε μόνος του. Αυτός και η μαλακία του.

To breath the name of your savior in your hour of need and taste the blame if the flavor should remind you of greed of implication, insinuation and it will till' you cannot lie still and all this turmoil before red cape and foil come closing in for a kill CHORUS: Come feed the rain cause i'm thirsty for your love dancing underneath the skies of lust yea, feed the rain cause without your love my life ain't nothing but this carnival of rust it's all a game, avoiding failure when true colors will bleed all in the name of misbehavior and the things we don't need i lust for after no disaster can touch touch us anymore and more than ever i hope to never fall, where enough is not the same it was before CHORUS: X2 Come feed the rain cause i'm thirsty for your love dancing underneath the skies of lust yea, feed the rain cause without your love my life ain't nothing but this carnival of rust

Don't walk away, don't walk away, oh when the world is burning Don't walk away, don't walk away, oh when the heart is yearning Don't walk away, don't walk away, oh when the world is burning Don't walk away, don't walk away, oh when the heart is yearning

Μακάρι να 'μουνα κι εγώ, εκεί ψηλά μαζί σου, μακάρι να 'μουνα κι εγώ, ο ουρανός της γης σου, όλη μέρα να σε έχω στα σύννεφα αγκαλιά, μα δεν φυτρώνουν εύκολα στην πλάτη μου φτερά.

Σαν τους ανθρώπους στην ζωή σου. Έρχονται. Φεύγουν.

Αυτοί οι φόβοι δεν υπάρχουν πια. Καίγονται. Στάχτη.

Σαν τα όνειρα σου. Γίνανε καπνός. Και σε πνίγουν.

Αυτό το χαμόγελο δεν υπάρχει πια. Έγινε φόνος. Και κραυγή στα σκοτάδια.

Σαν τότε που πρωτομίλησες για αγάπη. Μα όταν με κοίταζες στα μάτια έβλεπες δευτερόλεπτα να τρέχουν. Κι όταν σε κοίταζα στα μάτια ο χρόνος σταματούσε.

Σε αυτό το άδειο μέρος που γέμισε μαλάκες. Μείνανε μόνο πτώματα και ξεχασμένες νάρκες. Κι εσύ δεν έχεις καμιά δουλειά εδώ.

Εγώ πρωτοχρονιά θα κάνω στην δουλειά αλλά δεν γαμιέ...

Με συγχωρείς που δεν σου έγραψα νωρίτερα. Μόλις αυτή τη βδομάδα έμαθα να γράφω. Μάρθα Αγαπητέ Θεέ, γιατί πρέπει να προσεύχομαι, αφού έτσι κι αλλιώς ξέρεις τι θέλω; Αν όμως σ' ευχαριστεί αυτό θα προσεύχομαι. Σιού Αγαπητέ Θεέ, αν ζούμε μετά το θάνατό μας,τότε γιατί να πεθάνουμε; Ρόν Αγαπητέ Θεέ, το αντρόγυνο στο διπλανό διαμέρισμα τσακώνεται για τα καλά όλη την ώρα. Θα έπρεπε ν' αφήνεις να παντρεύονται μόνο οι πολύ καλοί φίλοι. Νάν Αγαπητέ Θεέ, πώς έγινε και δεν εφεύρες κανένα καινούργιο ζώο τελευταία; Έχουμε πάντα τα ίδια τα παλιά. Τζόννυ Αγαπητέ Θεέ, ξέρω που λέει να γυρίζεις και το άλλο σου μάγουλο, τι γίνεται όμως αν η αδερφή σου σε χτυπήσει στο μάτι; Με αγάπη Τζέρεσσο Αγαπητέ Θεέ, αν δεν πάρεις πίσω το μωρό,δεν θα καθαρίσω το δωμάτιό μου. Τζόυ Αφού δεν θέλεις οι άνθρωποι να λένε κακά λόγια, γιατί τα εφεύρες; Ευγένιος Αγαπητέ Θεέ, ο Ντόναλντ έσπασε τη γυάλα, όχι εγώ. Τώρα πια το έχεις και γραφτό. Τζαίην Αγαπητέ Θεέ, ήθελες πράγματι η καμηλοπάρδαλη να είναι έτσι,ή μήπως έκανες λάθος; Νόρμα Αγαπητέ Θεέ, θα μπορούσες να γράψεις μερικές ακόμα ιστορίες; Τις διαβάσαμε όλες αυτές που έγραψες και τις ξαναρχίσαμε. Με ευγνωμοσύνη Έμιλυ Διαβάσαμε ότι ο Θωμάς Έντισον ανακάλυψε το φως. Εγώ νόμιζα ότι το είχες ανακαλύψει εσύ. Ντόνα Αγαπητέ Θεέ, είσαι πλούσιος ή μόνο διάσημος; Στήβεν Πώς ήξερες ότι ήσουνα Θεός; Τσάρλυ Αγαπητέ Θεέ, στις απόκριες θα ντυθώ διάβολος. Σε πειράζει; Μάρνιε Αγαπητέ Θεέ, η δασκάλα λέει ότι οι μέρες άλλοτε μικραίνουν κι άλλοτε μεγαλώνουν. Δεν μπορείς να καταλήξεις σε μια απόφαση; Μίντυ Αντί ν' αφήνεις τους ανθρώπους να πεθαίνουν και να φτιάχνεις άλλους, γιατί δεν κρατάς αυτούς που έχεις τώρα; Τζέην Αγαπητέ Θεέ, είναι καλύτερα τ' αγόρια από τα κορίτσια; Ξέρω πως είσαι αγόρι,αλλά προσπάθησε να είσαι δίκαιος. Σύλβια Αγαπητέ Θεέ, ελπίζω να μην έχουν καμιά ιδιαίτερη αξία τα μυρμήγκια, γιατί τα πατάω όλη την ώρα. Ντένις

Διαβάστε το κείμενο του αρκούδου.

Εγώ δεν ασχολούμαι. Έχω σηκώσει τα χέρια ψηλά. Η ψυχή μου γέρασε. Γονάτισε. Τόσα χρόνια μόνο αγάπη ζητάω. Σε έναν κόσμο που κανείς δεν έχει ΧΡΟΝΟ να αγαπήσει. Κανείς δεν έχει ΣΥΜΦΕΡΟΝ να το κάνει - γιατί να το κάνει τότε; Αισθανόμουν γεννημένος σε λάθος εποχή. Μπα. Όλες οι εποχές τα τελευταία 150.000 χρόνια ίδιες θα είναι. Γεννημένος σε λάθος πλανήτη είμαι. Άχρηστος...

ΥΓ: Γαμιόληδες είπα ότι δεν ασχολούμαι; Πιστέψτε το.

Μα δεν έχει σημασία πια. Λίγοι μείνανε. Και ούτε που σε κοιτάνε στα μάτια πια. Και ούτε που βλέπουν αυτή την θάλασσα που κάθε μέρα κολυμπάς. Αυτή την θάλασσα που κάθε μέρα σε πνίγει. Και στον βυθό της ψάχνεις για πραγματική αγάπη μαλάκα. Μα είσαι ήδη νεκρός. Πνίγηκες μαλάκα.

So many times have I asked you to tell me That I'm your girl Time after time I have needed a reason Just to get inside your world So many times have I asked you to ask me How it feels to love And when it's love seems the only conclusion That I'm guilty of Oh baby then you... Put your loving arms around me And it feels like shelter when you Put your loving arms around me And inside your arms I'm burning Put your loving arms around me And you whisper to me when you Put your loving arms around me And inside this love I'm yearning And sometimes the way that you act makes me wonder What I am to you And sometimes I can't stand the way that I'm acting To be part of the things you do Often I've asked you for too much of your time I've been stealing And when I dream of the fear that you're leaving Then I reach out Oh baby then you... Put your loving arms around me And it feels like shelter when you Put your loving arms around me And inside your arms I'm burning Put your loving arms around me And you whisper to me when you Put your loving arms around me And inside this love I'm yearning

We would find a new beginning...

Από κοντά είχα δάκρυα. Είχα και αγκαλιές. Μακριά μου εσείς... χαμογελαστοί υποκριτές. Ετοιμάζω όμως μαλάκες ΜΟΥ το έδαφος. Για νέα γέννηση: ανθρώπινος τραγέλαφος.

Δεν με σταματάνε οι Ιθάκες του κρυφού σας κελιού. Γιατί έχω κρίση μαθουσάλα, φαντασία μικρού παιδιού. Έχω και σταφύλι τραγανό. Πάρε καλέ κυρία. Συννέφιασε ο καιρός, θα αρχίσουν και τα κρύα. Και το στρατιωτικό το παντελόνι δεν μου κάνει. Θα το δώσω αν είναι στον φίλο μου τον Γιάννη. Και σου το ορκίζομαι... σου το ορκίζομαι... Πως από το πλωμάρι πλέον δεν ζαλίζομαι!

Αν θέλετε να διαβάσετε κι άλλες μαλακίες πατήστε το 1...

Τι κι αν κλείνω τα αυτιά στα ίδια μου τα λόγια, ο σιωπηλός λόφος πλημμυρίζει λαμόγια...

I took a walk around the world to Ease my troubled mind I left my body laying somewhere In the sands of time I watched the world float to the dark Side of the moon I feel there is nothing I can do, yeah I watched the world float to the Dark side of the moon After all I knew it had to be something To do with you I really don't mind what happens now and then As long as you'll be my friend at the end If I go crazy then will you still Call me Superman If I'm alive and well, will you be There holding my hand I'll keep you by my side with My superhuman might Kryptonite You called me strong, you called me weak But your secrets I will keep You took for granted all the times I Never let you down You stumbled in and bumped your head, if Not for me then you would be dead I picked you up and put you back On solid ground If I go crazy then will you still Call me Superman If I'm alive and well will you be There holding my hand I'll keep you by my side with my Superhuman might Kryptonite

Όλοι χάθηκαν μα όλοι εδώ είναι.

Μα αυτό που λέμε ομάδα ποτέ δεν υπήρχε.

Και τώρα ψάχνεις να βρεις τι έκανες και γίναμε έτσι.

Τίποτα δεν έκανες. Και τίποτα δεν θα κάνεις.

Γιατί δεν σε νοιάζει.

Δεν έχεις να κερδίσεις τίποτα.

Τράβα τώρα τα βυζάκια σου :)

LaterzZz

Αντιός αμίγκος.

Διαλέξτε όποια γεύση θέλετε!

Το παγωτό τα σπάει!

Είναι λίγο ακριβούτσικο φυσικά (για την τσέπη μου) αλλά τα αξίζει και με το παραπάνω.

Εκεί που θα δώσω 2€ για ενα παγωτό του κώλου δίνω 2.5€ και παίρνω 2 μπάλες y0...

Σβώλου 46 - Σαλόνικα φυσικά.

Τον τύπο δεν τον ξέρω άλλα φτιάχνει και γαμώ τα παγωτά.

Επίσης μύδια, στρείδια και διάφορα άσχετα μαλάκια.

Τέρμα τα αστειάκια περί αγάπης ενώ υποβόσκει XXL σταρχιδισμός/στομουνισμός.

Πάρτε τον πούλο ένα ένα και άντε να φάτε καμιά νηστίσιμη μπριζόλα.

Ευχαριστώ για την κατανόηση.

Και καθόλου δεν κοιμάμαι... Αφεντικό; Έχει τίποτα να φάμε; Σήμερα αλλιώς και αύριο πάλι έτσι... Λες να είμαι έγκυος; Μου μυρίζει κοκορέτσι...

Κι επειδή πριν έπεσε πολύ μελαγχολία. Είπα να το ρίξω λίγο και στην μαλακία. Λες και στην τελική... έχει διαφορά... Αφού ό,τι και να γράφω πάντα με κερνάς σκατά...

Το στανιό μου... Χαλιέμαι για ένα μουνί και δεν είναι καν το δικό μου... Α! Δεν στο είπα; Απόφαση πήρα... Κι έκανα τελικά αλλαγή φύλου εγχείρα...

Στα διάλα βραδιάτικα εφτάμιση το πρωί... Πάω εις τον κρέβατον με αγκαλιά την αϋπνί... -Γεια σου αϋπνία. Τι κάνεις; Πώς περνάς; -Κοιμάμαι ρε ψυχίατρε τι θες και με ξυπνάς;

Δεν μ' άφησες να σε πάω ένα ταξίδι στον άσπρο πλανήτη. Όλοι θέλανε να έρθουν εκτός από σένα. Το μόνο που περίσσεψε είναι 2 εισιτήρια κι ένα γιατί.

Δεν σταμάτησα στιγμή να σ' αγαπώ. Όλοι ήταν σίγουροι πως θα την πατήσω. Το μόνο που ήθελα ήταν εσένα δίπλα μου.

Δεν θα καταλάβεις ποτέ γιατί υπάρχουν αυτά τα λόγια εδώ. Όλοι τους υποκριτές και μπάσταρδοι. Το μόνο άτομο που πίστεψα ήσουν εσύ.

Δεν έχει δει κανείς αυτό το πρόσωπο. Όλοι ξεχνάνε την ομίχλη του πολέμου. Το μόνο που λένε ότι θυμούνται είναι ένα χαμόγελο. "Το δικό σου..."

Λένε...

Οπουδήποτε αλλού...

Σε ευχαριστώ λοιπόν.

Που όποτε σε χρειάζομαι είσαι εκεί.

Και όχι εδώ.

Μπορείς να συμπληρώσεις το τέλος με ότι σε βολεύει.

Αλλά μείνε εκεί.