PUBLICYSTA - blog polityczno-społeczno-gospodarczy

Dlaczego będę bronił rolników przed PIT?

noreply@blogger.com (Łukasz Witosz) — Sun, 22 Jan 2012 10:31:00 +0000

Prezes rady ministrów D. Tusk w swoim expose zapowiedział, iż jego rząd zamierza wprowadzić podatek dochodowy dla osób prowadzących gospodarstwa rolne. Zmiany mają początkowo dotyczyć tylko dużych gospodarstw, aż stopniowo przymusem podatkowym zostaną objęci wszyscy rolnicy. Podatek dochodowy ma zastąpić dotychczasowy podatek rolny.

Wielu "poważnych" ekonomistów oceniło propozycję premiera pozytywnie. Mówi się o tym, że w końcu będzie uczciwie. Wraz z wprowadzeniem podatku dochodowego rolnicy mają zacząć prowadzić księgowość (D. Tusk tłumaczył to wymogami unijnymi, nakładającymi na podmioty konieczność prowadzenie ksiąg rachunkowych, jeżeli partycypuje się w dotacjach z UE). Moim zdaniem wprowadzanie podatku dochodowego w jakikolwiek sektor gospodarki nie jest dobrym rozwiązaniem.

Pisałem już o wadach podatku dochodowego i o tym, że powinien on w związku z tym zostać zlikwidowany. Niestety rządzącym nie podobał się taki stan rzeczy więc, postanowili ukarać kolejną grupę zawodową podatkiem dochodowym. Szczerze współczuję rolnikom. Kiedyś wolni od tej udręki, dziś państwo kręci na nich bat. Cytując przedstawicieli Centrum im. A. Smitha: "W PRL tylko garstka wrogów systemu miała swoje teczki w policji politycznej. Dziś każdy ma teczkę w urzędzie skarbowym i dodatkowo pod groźbą kary sam na siebie pisze donosy w postaci PIT". Ja mam zupełnie inny pomysł na opodatkowanie obywateli kraju i kiedyś napiszę o tym artykuł. Na pewno nie znajdzie się tam podatek dochodowy. Co teraz czeka rolników?

Po pierwsze naloty policji skarbowej, po drugie problemy z nieszczęsnymi kosztami uzyskania przychodów, przymusowe wydatki na księgową w przypadku przekazania prowadzenia rachunkowości zewnętrznemu przedsiębiorstwu lub wydatki na szkolenia z zakresu prowadzenia rachunkowości. Wiele by jeszcze można było wymieniać. Podatek dochodowy nie ma żadnych zalet i jest najbardziej szkodliwym podatkiem. A czy nie lepszym rozwiązaniem byłaby całkowita likwidacja PIT oraz CIT? Centrum im. A. Smitha (konkretnie słyszałem taką wypowiedź R. Gwiazdowskiego) proponowało by CIT zastąpić podatkiem przychodowym w wysokości ok. 1% przychodów ze sprzedaży: "System proponowany przez nas, którego podatek przychodowy w wysokości 1% jest jednym z elementów, jest z cała pewnością bardziej neutralny od obecnie istniejącego." (źródło).

>>ZOBACZ: Czy Kościół płaci podatki?<<

Wróćmy jeszcze do absurdalnego pomysłu wprowadzenia PIT dla rolników. Część produkcji w rolnictwie jest przeznaczana na własne potrzeby lub jest sprzedawana bokiem dla sąsiada czy zaufanych ludzi. Po wprowadzeniu podatku nic się nie zmieni, czytaj nie da się kontrolować takiego handlu, więc kompletnie nie rozumiem takiego pociągnięcia rządu. Amortyzację maszyn czy ciągnika można obliczyć, ale jak obliczyć amortyzację konia? A grabie i widły będą środkami trwałymi czy też obrotowymi? Poza tym ciekawe na jaką formę prowadzenia księgowości dla rolników zdecyduje się rząd. Czy raczej będzie to pełna księgowość zgodna z ustawą o rachunkowości czy raczej księga przychodów i rozchodów.

A co z ludźmi, którzy są płatnikami podatku rolnego a nie są prawnie rolnikami? Jak będzie opodatkowana ich ziemia po likwidacji podatku rolnego? Moim zdaniem PIT czy CIT (nie wiem jeszcze jaką formę prawną przyjmą rządowe propozycje), będzie skutecznie egzekwowany jedynie w przypadku dużych gospodarstw-przedsiębiorstw. U małych indywidualnych rolników będzie to niezwykle trudne. W takich gospodarstwach (mam tutaj na myśli te o powierzchni do ok. 15 ha) cześć się produkuje na sprzedaż w skupie, cześć dla siebie, a część idzie do odbiorców indywidualnych (jak pisałem wcześniej).

I jeszcze jedno - podatek dochodowy w gospodarstwach to wzrost wydatków, a przy okazji zubożenie rolników (czyli to co dochodowy powoduje w przypadku każdego podmiotu gospodarującego), nie mówiąc już o tym, że prawdopodobnie wzrosną ceny żywności, a mniejsi rolnicy trafią na pod opiekę ośrodków pomocy społecznej (jako, że będą już wykazywać "jakiś" dochód lub stratę, będzie można im jeszcze łatwiej oferować zasiłki itp. rzeczy gdyż część zapewne nie przekroczy progu minimalnego dochodu na osobę w rodzinie).

Podsumowując - wprowadzenie podatku dochodowego w rolnictwie nie ma żadnych pozytywnych ekonomiczne skutków dla gospodarki. Ma więcej wspólnego z "rewanżyzmem społecznym" wobec reszty płacącej PIT niż z tym, by rzeczywiście wzrosły dochody budżetu państwa. Być może na krótką metę dochody wzrosną, to jednak w długiej perspektywie sytuacja majątkowa państwa będzie niekorzystna, bo podatek dochodowy zawsze odbija się na małych i średnich przedsiębiorcach (a za nie długo też na rolnikach), a korzystają na nim tylko duże korporacje, często współpracujące z rządem. PIT oraz CIT jest wysoce szkodliwy dla dobrobytu społeczeństwa, w tym dla samych rolników i dlatego będę ich, na łamach tego blogi i nie tylko, bronił przed podatkiem dochodowym.

autor zdjęcia: CharlesFred, flickr.com

Wolność według Adama Mickiewicza

noreply@blogger.com (Łukasz Witosz) — Sun, 08 Jan 2012 09:59:00 +0000

Adam Mickiewicz

Adam Mickiewicz to jeden z moich ulubionych poetów, a szczególnie jego wczesna twórczość. Twórczość typowo romantyczna, będąca kwintesencją zmian w polskiej literaturze początku XIX w. W jego wierszach można było odnaleźć ducha walki, zranionego serca czy też nieustannego poszukiwania wolności. Wolności pełnej - zarówno tej ludzkiej, jak i tej państwowej. Chciałbym w tym wpisie przytoczyć bodaj jeden z moich ulubionych jego utworów, pochodzący z okresu parysko-lozańskiego, a mianowicie bajkę "Pies i wilk".

Jeden bardzo mizerny wilk – skóra a kości,

Myszkując po zamrozkach, kiedy w łapy dmucha,

Zdybie przypadkiem brysia jegomości,

Bernardyńskiego karku, sędziowskiego brzucha:

Sierść na nim błyszczy gdyby szmelcowana,

Podgardle tłuste, zwisłe do kolana.

- “A witaj, panie kumie! witaj, panie brychu!

Już od lat kopy o was ni widu, ni słychu,

Wtedyś był mały kondlik – ale kto nie z postem,

Prędko zmienia figurę!

Jakże służy zdrowie?”

- “Niczego” – brysio odpowie.

I za grzeczność kiwnął chwostem.

- “Oj! oj!… niczego! – widać ze wzrostu i tuszy! -

Co to za łeb – mój Boże! choć walić obuchem -

A kark jaki! a brzuch jaki!

Brzuch! niech mnie porwą sobaki,

Jeżeli, uczciwszy uszy,

Wieprza widziałem kiedy z takim brzuchem!”

- “Żartuj zdrów, kumie wilku; lecz mówiąc bez żartu,

Jeśli chcesz, możesz sobie równie wypchać boki”.

- “A to jak, kiedyś łaskaw?” -

- “Ot tak – bez odwłoki

Bory i nory oddawszy czartu

I łajdackich po polu wyrzekłszy się świstań,

Idź między ludzi – i na służbę przystań!”

- “Lecz w tej służbie co robić?” – wilk znowu zapyta.

- “Co robić? – dziecko jesteś – służba wyśmienita -

Ot jedno z drugim nic a nic!

Dziedzińca pilnować granic,

Przybycie gości szczekaniem głosić,

Na dziada warknąć, Żyda potarmosić,

Panom pochlebiać ukłonem,

Sługom wachlować ogonem.

A za toż, bracie, niczego nie braknie:

Od panów, paniątek, dziewek,

Okruszyn, kostek, poliwek,

Słowem, czego dusza łaknie".

Pies mówił, a wilk słuchał: uchem, gębą, nosem,

Nie stracił słówka; połknął dyskurs cały

I nad smacznej przyszłości medytując losem,

Już obiecane wietrzył specyjały!

Wtem patrzy… “A to co?” – “Gdzie?” – “Ot tu, na karku”.

- “Eh, błazeństwo!…” – “Cóż przecie?” – Oto, widzisz, troszkę

Przyczesano, – bo na noc kładą mi obróżkę,

Ażebym lepiej pilnował folwarku!”

- “Czy tak? Pięknąś wiadomość schował na ostatku”.

- “I cóż, wilku, nie idziesz?”

- “Co nie, to nie, bratku:

Lepszy w wolności kęsek lada jaki

Niźli w niewoli przysmaki” -

Rzekł – i drapnąwszy co miał skoku w łapie,

Aż dotąd drapie!

Wiersz ten dla mnie jest istotą liberalizmu, prawdziwej wolności. Jakże jest on dzisiaj aktualny. Zdaje się, że ludzie chcą być jak ten bajkowy pies. I oczekują od państwa, będącego w tym wierszu synonimem pana, by troszczyło się o wszystko. By dało pełną miskę (czyli zapewniło pracę, ewentualnie dało zasiłki), by dało dach nad głową, w zamian za "ukłon dla pana" (czyli schlebianie państwowym urzędnikom) czy też inne usługi na rzecz państwa (w tym podatki). Obecnie większość ludzie już nie rozumie na czym polega wolność, która jest wyśmiewana jako absurd dla naiwnych. Większa część społeczeństwa przyjęła już swoją rolę, niczym średniowieczny chłop - rolę podrzędną wobec panów, którymi obecnie jest sojusz wielkiego korporacyjnego biznesu ze światem polityki.

Współcześni "pańszczyźniani wyrobnicy" żyją zgodnie z tym co narzucają im państwowe przepisy, jakkolwiek absurdalne czy wręcz szkodliwe by nie były, oraz karmią się marketingową papką z mediów, zupełnie zatracając poczucie własnej tożsamości, a tym samym wolności. Zdanie wilka z bajki Mickiewicza świetnie przedstawia istotę liberalnej myśli wolnościowej - "Lepszy w wolności kęsek lada jaki, niźli w niewoli przysmaki". J. Korwin-Mikke powiedział kiedyś:"Nawet gdyby socjalizm gwarantował więcej dóbr niż kapitalizm, to i tak wybrałbym kapitalizm, gdyż ten gwarantuje więcej wolności. Na szczęście nie mam takiego dylematu". Problem współczesnych nam ludzi jest podwójny - nie dość, że odrzucili oni wolność - mimo iż tylko ona (w postaci kapitalizmu) gwarantuje powszechny dobrobyt - to jeszcze zrobili to dobrowolnie, pozbawiając się niezależności w imię powierzchownego bezpieczeństwa i "ochłapów z pańskiego stołu".

Źródła:

A. Mickiewicz, Pies i Wilk, dobrze.pisz.pl

Autor zdjęcia: nieznany, wikipedia.org

Drapieżny kapitalizm

noreply@blogger.com (Łukasz Witosz) — Wed, 28 Dec 2011 17:58:00 +0000

Na świecie wciąż żyją ludzie (nad czym gorąco ubolewam), którzy wierzą w dobroczynne działanie socjalizmu. Ludzie ci dzielą się na dwie grupy. Pierwsza z nich to typowi idealiści - ludzie, którzy naprawdę wierzą w to, że socjalne reformy poprawią byt ubogich oraz przyczynią się do rozwoju społeczeństwa. Druga z nich, to ludzie, którzy wykorzystują system socjalistyczny, czyli politycy, urzędnicy oraz inni żyjący z pracy sektora prywatnego (przypominam, że tzw. "budżetówka" żadnego dobrobytu nie wytwarza). O ile tych pierwszych można zrozumieć i usprawiedliwić, o tyle tych drugich nie można i nie powinno się. A co ma do tego drapieżny kapitalizm?

Na początek trzeba wyjaśnić, że jedynym możliwym systemem gwarantującym poprawę losu całego społeczeństwa (a nie tylko wybranych grup) jest kapitalizm. Socjalizm przeciwnie - zapewnia dobrobyt tylko wybranym. Jeżeli ktoś ma jakieś wątpliwości wystarczy popatrzeć na to co pokazuje historia. Stany Zjednoczone czy Wielka Brytania (jak i cała Zachodnia Europa) w okresie XIX w. były społeczeństwami budowanymi na kapitalizmie. Skutkiem tego był wysoki poziom życia, poprawiający się z pokolenia na pokolenie. W ZSRR czy PRL władał socjalizm i jedyną, słuszną partią na czele. I to tylko jej przedstawicielom żyło się dobrze.

Znakomicie oblicze socjalizmu, w tym związaną z nim podatkową redystrybucję dochodu narodowego przeznaczanego głównie na zasiłki socjalne, podsumował prof. Bogusław Hadyniak: "podatkowa redystrybucja majątku czy dochodów ma więcej wspólnego z rewanżyzmem społecznym niż z instrumentalizacją procesów poprawy bytu ubogich. W długim okresie silna redystrybucja wyhamowuje rozwój gospodarczy i względnie zubaża wszystkich" [Podstawy ubezpieczeń, s. 69].

Jednym z najbardziej typowych elementów charakteryzujących socjalizm jest hasło "zmniejszania nierówności społecznych". W imię tego, legalna staje się kradzież od bogatych do biednych, czy to w ramach redystrybucji podatkowej czy też emerytalnej. Nie szanuje się praw jednostki, liczy się ogół, który można określić mianem średniej statystycznej społeczeństwa. Przeciętny człowiek, o przeciętnej inteligencji steruje państwem głosując w wyborach. Bo to właśnie demokracja sprzyja socjalizmowi. Wielu ekonomistów (m.in. J.A. Schumpeter czy F. von Hayek), przestrzegało przed systemem demokratycznym. Ich zdaniem (a także moim), mechanizm konkurencji politycznej występujący w demokracji powoduje zaburzenia mechanizmu rynkowego. Ludzie oczekują coraz więcej od państwa, jako, że płacą podatki. A to, przekłada się bezpośrednio na wspominane już wcześniej zubażanie społeczeństwa.

>>ZOBACZ: Kryzys państwa podatkowego<<

Sformułowanie drapieżny kapitalizm ma dla wielu bardzo negatywny wydźwięk. Kojarzy się z dziką dżunglą, w której każdy walczy o przetrwanie. I tym w istocie jest drapieżny kapitalizm! Jest miejscem gdzie wygrywa silniejszy! O sukcesie w drapieżnym kapitalizmie decyduje kilka czynników. Przede wszystkim są nimi indywidualne cechy człowieka takie jak: odwaga, rozumiana jako skłonność do ponoszenia ryzyka, często znacznego; pracowitość "kto nie chce pracować, niech też nie je" pisał św. Paweł w 2 Liście do Tesaloniczan (2 Tes 3,10); pomysłowość (bez tego nie ma innowacji i postępu technicznego, to w XIX w. w czasie rewolucji przemysłowej stworzono najwięcej wynalazków służących ludzkości), a także czy dany człowiek ma zwyczajnie szczęście (przed nadzwyczajnym zdarzeniem np. poważną chorobą, niewiele może nas uchronić).

>>ZOBACZ: Co naprawdę szkodzi Polsce?<<

To właśnie dzięki temu drapieżnemu kapitalizmowi mamy obecny dobrobyt. Elektrownie, komputery, samochody nie powstały dlatego, że ktoś by dla nas dobroduszny i chciał się bardzo przysłużyć ludzkości, tylko dlatego, że chciał na tym zarobić. Oczekiwana stopa zwrotu, a nie chęć naprawiania świata napędzała i napędza gospodarkę. Socjalizm ma wiele negatywnych elementów. Wspominana już równość społeczna, to de facto zubażanie wszystkich. Państwo by wyrównać majątkowe różnice nieakceptowane przez większość ludu miast i wsi (kolejna wada demokracji), okrada przedsiębiorczych obywateli przy pomocy podatków, by obdarować innych zasiłkami, dopłatami itp. To niestety nie poprawi losu nikogo. Przez takie działanie rządu ludzie tracą motywację do prowadzenia działalności gospodarczej i sami stają się klientami ośrodków pomocy społecznej lub - ci najbardziej odważni - opuszczają kraj by budować swój majątek w państwach, które są bardziej przyjazne przedsiębiorcom.

Dlaczego prawdziwy dobrobyt jest możliwy tylko w kapitalizmie? Ano dlatego, że tym "krwiożerczym, drapieżnym, obrzydliwym" kapitalizmie (jak mają go w zwyczaju określać medialni socjaliści), człowiek obawia się o utratę pracy, dlatego stara się pracować jak najlepiej, by przypadkiem nie zostać zwolnionym z powody swojego lenistwa. Ano dlatego, że cały czas istnieje nacisk ze strony konsumentów, prawdziwych władców rynku na to, by produkować jak najtańsze wyroby, o jak najwyższej jakości. Zresztą to jeden z najbardziej rozpoznawalnych znaków drapieżnego kapitalizmu, w opozycji do państwowej własności. Gdy jakąś sferą gospodarki zaczyna się zajmować sektor prywatny od razu wzrasta jakość usług i spada ich cena. Gdy bierze się za to przedsiębiorstwo państwowe to zazwyczaj ceny rosną a jakość spada.

>>ZOBACZ: Komunikacja publiczna czy prywatna? Analiza i porównanie<<

Oczywiście wprowadzenie w obecnych czasach kapitalizmu (gdziekolwiek) jest niezwykle trudne (boję się tego stwierdzenia), ale powiem, że wręcz nierealne. Wprowadzenie go prawnie, nie jest niczym trudnym - wymagałoby zmiany poszczególnych aktów prawnych. Owszem - mogłoby to trwać przez długi czas, ale nie w tym tkwi problem. Problemem jest brak woli politycznej, by coś takiego uczynić. I znowu się kłaniają wady demokracji (które, w Polsce są szczególnie silnie widoczne m.in. ze względu na kontekst historyczny, nieporównywalny do USA czy Wielkiej Brytanii). Nie ma innego sposobu by wzrósł ogólny poziom życia społeczeństwa, niż introdukcja kapitalizmu. Jeżeli ktoś twierdzi (a nader często robią to politycy), że zasiłkami i dotacjami buduje się dobrobyt, jest zwyczajnym głupcem lub oszustem. Takie myślenie można już tylko porównać do wybitnie absurdalnej jednoczesnej wiary w ewolucjonizm i socjalizm.

Źródła:

Cytat z: Podstawy ubezpieczeń, tom 1, red. J. Monkiewicz, Poltext, Warszawa 2000

autor zdjęcia: EmreAyar, flickr.com

Kontrowersyjne zmiany w prawie jazdy w 2013 r.

noreply@blogger.com (Łukasz Witosz) — Sun, 18 Dec 2011 10:02:00 +0000

Od nowego roku ~~(luty 2012 r.)~~ - według najnowszych informacji zmiany wejdą w życie jednak od stycznia 2013 r. przyszłych kierowców czekają spore zmiany w kursie na prawo jazdy jak i w samym egzaminie. Wchodzą bowiem w życie nowe przepisy dotyczące powyższych kwestii. Zmiany były zapowiadane już od dawna przez kolejne ekipy rządowe, aż w końcu udało się ustalić ich ostateczny kształt. Zmiany w przebiegu egzaminów to niejedyne nowości jakie zakłada projekt. Ministerstwo Infrastruktury szykuje także szereg wytycznych dla instruktorów w jaki sposób mają uczyć kursantów.

Oczywiście, jak dzieje się to zwykle w przypadku polskich uchwał, nie obyło się bez absurdów i kolejnego biurokratycznego gniota. Jedynymi zadowolonymi ze zmiany przepisów wydają się być tylko i wyłącznie ministerialni urzędnicy (swego czasu Ministerstwo Infrastruktury było nazywane przez pewien ogólnopolski dziennik "Ministerstwem Głupich Pomysłów" - zapewne była to aluzja to "Ministerstwa Głupich Kroków" z kabaretu Monty Python'a ). Zatem co głupiego szykują urzędnicy w 2012 r. w przebiegu prawa jazdy?

Aby rozpocząć kurs prawa jazdy trzeba będzie się zgłosić do powiatowego wydziału komunikacji. Tam odbierze się kartę kandydata na kierowcę. Dopiero z tą kartą będzie można się zgłosić do szkoły jazdy i rozpocząć kurs. Po co taki wymóg? Nie mam zielonego pojęcia. Znowu mamy do czynienia z mnożeniem nikomu niepotrzebnych biurokratycznych działań. Jak nie wiadomo o co chodzi, to zapewne chodzi o pieniądze. Wydanie tej karty kandydata z pewnością będzie wiązało się z uiszczeniem opłaty administracyjnej (lub jakiejś innej) na czym z pewnością ma skorzystać powiat.

Dodatkowo by zdobyć taką kartę trzeba będzie się pofatygować do urzędu, co rodzi pewne koszty. Trzeba opłacić bilet autobusowy lub paliwo w samochodzie, lub w niektórych przypadkach zapłacić za miejsce parkingowe. Jako, że wszystkie powyższe środki transportu są opodatkowane (w szczególności paliwo i to dość wysoko, przy pomocy VAT-u, akcyzy oraz opłaty paliwowej) to oprócz marnych dochodów z opłaty administracyjnej, państwo zyska dużo więcej na podatkach pośrednich.

Zmieni się także samo szkolenie. O ile sam pomysł przymusowego szkolenia kierowców przez wyspecjalizowane szkoły jazdy, już jest absurdalny (np. w USA lub w Wielkiej Brytanii nie ma takiego przymusu), o tyle wprowadzanie w nim jeszcze większej ilości "zabawnych" wymogów jest już kompletnie niedorzeczne. W 2012 instruktorzy nauczą przyszłych kierowców m.in. jak trzymać dźwignię zmiany biegów lub dlaczego na autostradzie nie powinno się jeździć lewym pasem jeżeli nie prowadzimy szybko samochodu. Część ludzi się już zapewne przyzwyczaiła do tego, że jesteśmy traktowani przez aparat władzy jak dzieci, którym wszystko trzeba tłumaczyć.

Dodatkowo z nowego programu wynika, że połowa zajęć praktycznych powinna się odbywać na zamkniętym placu lub na mało ruchliwych ulicach, czyli zupełnie inaczej niż jest obecnie. Problem w tym, że w ten sposób nikogo nie da się w dobry sposób nauczyć jazdy samochodem. Projekt przewiduje także, że każdy element nauki jazdy będzie ściśle określony przepisami, w wyniku czego na egzamin mają trafiać jednakowo przygotowani kursanci.

Nikt jednak z ministerialnych urzędników nie pomyślał o tym, że nie ma dwóch takich samych kursantów i to właśnie dlatego poszczególni instruktorzy decydowali zawsze o tym co i w jaki sposób będzie nauczane na kursie. Centralne planowanie się nigdy nie sprawdza i podobnie będzie w tym przypadku. Z pewnością instruktorzy będą z pewną rezerwą podchodzić do ministerialnych wytycznych, by ich kursanci się czegoś nauczyli, a nie działali według rządowych modeli, zakładających, że nie ma różnic pomiędzy ludźmi.

Zmieni się także egzamin teoretyczny. Pojawi się na nim - zamiast obecnych 400 pytań testowych znanych kursantom przed egzaminem - 3 tys. pytań w formie klipów video, na które kursanci będą musieli odpowiadać w czasie realnym (tak jakby w rzeczywistości byli na drodze). Nie będzie także możliwości powrotu do danego pytania i jego poprawy. Pytania te będą różnie punktowane, w zależności od ich wagi w przepisach ruchu drogowego. Po zdobyciu prawa jazdy nowy kierowca będzie musiał jeździć samochodem z naklejką z zielonym liściem klonowym.

Zmiany nie ominą także szkół jazdy. Według projektu każda z nich będzie musiała posiadać własny plac manewrowy. Co najdziwniejsze nie będzie można go wynajmować! Każda szkoła będzie musiała mieć swój własny. Oznacza to nowe wydatki dla szkół, zatem nieuniknione będą podwyżki cen kursów.

Trudno powyższe zmiany oceniać pozytywnie (szczególnie wzrost biurokracji). Można jednak się pokusić o wstępną analizę. Moim zdaniem ani nie zwiększy się przez to bezpieczeństwo na drogach, ani też nie polepszą się umiejętności przyszłych kierowców. Dość interesująco jawi się przyszłość egzaminu teoretycznego. Tego bym nie chciał, ale zdaje się, że może on być przyczyną gigantycznej fali osób go niezdających. Ciężko coś w tej chwili o tym powiedzieć. Wszystko wyjdzie "w praniu". Bez wątpliwości można powiedzieć tylko jedno. Nie chodzi tutaj o żadne dobro kursantów, kierowców czy szkół jazdy. Chodzi tylko i wyłącznie o pieniądze.

Państwo decydując się na wprowadzenie tych zmian kierowało się raczej względami finansowymi, licząc na nowe przychody budżetu państwa. Nowa opłaty administracyjne, droższe kursy czy większa ilość oblanych egzaminów to źródło nowych dochodów budżetowych. Chyba nikt z nas nie jest już tak naiwny by wierzyć, że politycy chcą naszego dobra. Ceny paliwa mają osiągnąć poziom nawet 8 zł z litr benzyny bezołowiowej. Ceny kursów na prawo jazdy skoczą diametralnie. Kto za to zapłaci? Z pewnością nie politycy i ich urzędnicy.

Dane częściowo zaczerpnięte z Moto Gratka (01.12.2011 r.) - dodatek do Dziennika Zachodniego; autor zdjęcia: ahorcado, flickr.com

10 powodów dla których Wielka Brytania powinna wystąpić z UE

noreply@blogger.com (Łukasz Witosz) — Sun, 11 Dec 2011 10:13:00 +0000

autor: a.drian, flickr.com

W piątek na ranem (09.12.2011 r.) zakończył się szczyt przywódców państw Unii Europejskiej, na którym to zadecydowano o przyjęciu tzw. pakietu fiskalnego, którego głównym celem jest jeszcze większa integracja państw europejskich na poziomie gospodarczym. Pakiet został podpisany przez praktycznie wszystkie kraje wspólnoty (w tym Polskę). Kraje zobowiązały się m.in. do ściślejszego regulowania i kontroli swojej polityki budżetowej, a także do jeszcze większej integracji gospodarczej, a nade wszystko do ratowania "nienaruszalnej" strefy euro.

Jednakże było kilka wyjątków. Nie wszystkie kraje członkowskie działały pod dyktando faktycznie rządzących Unią Niemiec i Francji. Zmianom w traktacie przeciwstawiła się przede wszystkim Wielka Brytania, a także Czechy oraz Szwecja (te dwa ostanie kraje postanowiły przedyskutować sprawę w swoich parlamentach, co oznacza, że prawdopodobnie w późniejszym czasie przyjmą postanowienia szczytu). Skupmy się jednak na Wielkiej Brytanii, która od zawsze pozostawał sceptyczna wobec UE oraz euro. Dlaczego Brytyjczycy są tak sceptyczni wobec UE?

Brytyjski europoseł Daniel Hannan, w wywiadzie dla Gościa Niedzielnego sprzed ponad miesiąca (23 październik 2011) podał 10 powodów dla których Wielka Brytania powinna wystąpić z UE. W skrócie można je podsumować tak - Brytyjczykom po prostu się Unia nie opłaca. A jakie były to powody?

1. Ujemny bilans handlowy w obrotach z UE - wg posła Hannan'a ten ujemny bilans kosztuje Brytyjczyków średnio 30 mln funtów dziennie. Warto wspomnieć, że Wielka Brytania posiada dodatni bilans w handlu zagranicznym ze wszystkimi pozostałymi kontynentami. W latach 1999-2007 wymiana handlowa z państwami UE dała 215,6 mld funtów in minus, a np. z USA 117 mld in plus.

2. W 2010 roku brytyjski wkład brutto do budżetu unijnego wyniósł 19 mld funtów (płatnik brutto to kraj wpłacający więcej do budżetu UE niż sam otrzymał), a dodatkowo 12,5 mld funtów, które Wielka Brytania dołożyła dla ratowania strefy euro, choć sama do niej nie należy.

3. Roczne koszty unijnych regulacji jakie muszą ponosić przedsiębiorstwa (600 mld euro), przeważają nad korzyściami ze wspólnego rynku (180 mld euro).

4. Wspólna Polityka Rolna - bodaj największa kość niezgody pomiędzy UE a Brytyjczykami. W latach 80-tych ówczesna premier Wielkiej Brytanii Margaret Thatcher wywalczyła tzw. rabat brytyjski, czyli składkę członkowską pomniejszoną dla Zjednoczonego Królestwa o parę miliardów ze względu na korzystanie przez Wielką Brytanię ze Wspólnej Polityki Rolnej w niewielkim zakresie. Mimo to, według wyliczeń, przeciętna brytyjska rodzina płaci przez tą politykę o ok. 1200 funtów więcej rocznie za żywność.

5. Limity połowów na Morzu Północnym - zdaniem Hannan'a ma to zły wpływ na brytyjską gospodarkę.

6. Coraz więcej prawa obowiązującego na Wyspach, pochodzi nie z krajowego parlamentu, tylko z Brukseli. Co gorsza - zdaniem europosła - ludzie nie są o tym informowani.

7. Poza UE Wielka Brytania będzie miała swobodę w negocjacjach umów międzynarodowych z krajami trzecimi, obecnie nie pozwala na to unijna Wspólna Polityka Celna.

8. Jedne z najbogatszych krajów europejskich Norwegia ( PKB 52 013 $ per capita 2010 r.) oraz Szwajcaria (PKB 41 663 $ per capita w 2010 r.), nie należą do UE, a eksportują więcej towarów do Unii niż Wielka Brytania.

9. Zdaniem Hannan'a, Zjednoczone Królestwo może stać się zderegulowanym, konkurencyjnym, nadmorskim rajem, który może być w pełni niezależny od unijnych decyzji.

10. Odzyskanie demokracji - choć jak wiadomo władza ludu nie jest najlepszym ustrojem politycznym, to zapewne jest zdecydowanie lepsza niż władza w rękach unijnych urzędników. Bo to obecnie Komisja Europejska, a nie Europarlament ma decydującą rolę w kształtowaniu polityki UE. Jednym małym szczegółem jest to, że o ile do parlamentu unijnego, posłowie są wybierani w wyborach powszechnych w poszczególnych krajach, o tyle w Komisji Europejskiej zasiadają niewybieralni przez obywateli urzędnicy, którzy w ten sposób pozostają poza wszelką społeczną kontrolą swoich poczynań.

Moim zdaniem Wielka Brytania prędzej czy później opuści UE - przynajmniej na obecnych zasadach jej członkostwa. Pozostanie państwem stowarzyszonym z UE, ale będzie to raczej współpraca na zasadzie umów międzynarodowych, a nie pełna integracja wspólnotowa. Coraz bardziej realna wydaje się koncepcja tzw. Europy dwóch prędkości, czyli państw pozostających w silnej integracji społeczno-gospodarczej wewnątrz struktur UE (pod przewodnictwem Niemiec i Francji) z jednej strony, oraz państw pozostających z boku i współpracujących z UE z perspektywy interesów własnych państw narodowych (z przewodnim charakterem Wielkiej Brytanii) z drugiej strony.

Gdzie znajdzie się Polska? Obawiam się, że pod zwierzchnictwem Paryża i Berlina (o czym świadczą m.in. ostatnie wypowiedzi ministra R. Sikorskiego czy premiera D. Tuska). Uważam, że to błędna droga - według mnie powinniśmy iść ścieżką brytyjską lub zawiązać silną, poza unijną koalicję państw środkowoeuropejskich (razem z Czechami, Słowacją oraz Węgrami), by uniezależnić się od dyktanda niemieckich czy francuskich polityków, a także stworzyć silny sojusz wobec Rosji.

A jakie jest Wasze zadanie na temat obecności Wielkiej Brytanii w UE? Co nas czeka w najbliższej przyszłości? Jak oceniacie podpisanie przez Polskę tzw. pakietu fiskalnego?

Publicysta czy polityk?

noreply@blogger.com (Łukasz Witosz) — Sun, 04 Dec 2011 09:55:00 +0000

autor: Dekoderek, flickr.com

Od ostatnich wyborów parlamentarnych minęło już prawie dwa miesiące. Ten czas pozwolił mi wyrobić sobie pewne zdanie na temat Kongresu Nowej Prawicy (na który oddałem głos w tych wyborach), a ściślej jego kierownictwa. Patrząc na działania partyjne z dystansu mogę powiedzieć, że czuję lekki niedosyt, który pojawił się po upływie tego czasu. Wynik Nowej Prawicy nie był zachwycający. Pan Mikke, czołowa postać swojej partii, tłumaczył to na kilka sposobów. Nowa Prawica nie wystartowała w całym kraju, co było skutkiem nieudolności urzędników Państwowej Komisji Wyborczej.

KNP wystartował tylko w 21 okręgach (co zgodnie z prawem, wystarcza na cały kraj, jednak w Polsce, podobno podczas rozmów w Magdalence, ustalono, że prawica nigdy nie może dojść do władzy). Korwin Mikke tłumaczył to wydarzenie efektywną działalnością służb specjalnych. Tyle tylko, że Nowa Prawica/UPR czy sam Mikke od ok. 20 lat uzyskują wyniki, które nie pozwalają jej wejść do parlamentu czy na urząd prezydenta (p. Mikke kandydował już wielokrotnie). Czy polska prawica ma jakiekolwiek szanse by znaleźć się w centrum kreacji polityki?

Kto tak naprawdę ponosi winę za nieustanne klęski prawej strony sceny politycznej? Oczywiście gdybanie o "maczaniu palców" razwiedki w wyniki wyborów, należy także wziąć pod uwagę. Choć sam S. Michalkiewicz, znany publicysta i popularyzator teorii udziału specsłużb w polityce, przyznaje, iż to czy wywiad wojskowy działa w polityce czy też nie, pozostaje tylko w sferze domysłów. To są tylko jego przypuszczenia. Oczywiście posiada on na to swoje dowody, które stara się przy każdej okazji wypowiadać, ale nigdy nie zostało to w żaden formalny sposób potwierdzone. Do czego zmierzam?

Moim zdaniem czas zmienić kierownictwo i plan działania Nowej Prawicy. Nie chodzi tutaj o zmianę programu partii politycznej. Ten jest bardzo dobry - szczególnie jego gospodarcza część. Uważam, że czas zmienić strategię działania, by w końcu znaleźć się w parlamencie. Zdaje sobie sprawę z tego, że p. Janusz jest człowiekiem honoru i nie chce się posuwać do PR-owskich sztuczek by walczyć o władzę. M.in. właśnie z tego powodu od 20 lat, ciągle są przegrywane wybory. A może by tak, dać szansę innym? Stworzyć kampanię wyborczą z prawdziwego zdarzenia?

Wielu ludzi "nie trawi" Mikkego - jego wypowiedzi, stylu bycia czy medialnego zachowania. Jednak gro ludzi ma takie poglądy jak Mikke. P. Janusz mówił, że program KNP jest w stanie zrozumieć 15% ludzi i na tyle głosów liczy. Zgadzam się tutaj z nim w pełni. Program jest w stanie poprzeć 15% ludzi, ale Korwina już tylko 1-2%. W polityce od dawna nie głosuje się na programy, tylko na twarze, na osobowość medialną. Być może gdyby z list KNP startowało kilku celebrytów z rożnych dziedzin, zarówno sportowcy, aktorzy i piosenkarze jak i ekonomiści, prawnicy czy lekarze, to wynik Nowej Prawicy byłby zupełnie inny. Czy ja oskarżam Korwina o złe wyniki?

Nie! To jego partia i jego decyzje. Jeżeli jednak chce coś jeszcze osiągnąć w polityce powinien przemyśleć swoją obecność w niej. P. Janusz jest bardzo dobrym publicystą i propagatorem wolnego rynku. To on, kilka już dobrych lat temu, przekonał mnie do kapitalizmu i wolności. To jego blog, jego artykuły były natchnieniem do działania i m.in do powstania tego bloga. W polityce, nie oszukujmy się, idzie mu jak na razie kiepsko. Moim zdaniem, dużo lepszym rozwiązaniem byłoby wycofanie się P. Mikkego z organizowania kampanii wyborczych.

Czas by w sztabie zasiedli ludzie, którzy znają się na marketingu politycznym. Chociażby tylko na czas kampanii. Mikke dużo lepiej sprawdza się jako publicysta, a nie jako polityk. Moim zdaniem w KNP przydałoby się kilka nowych twarzy, paru ludzi z charyzmą. Sądzę, że p. Janusz powinien sobie postawić tytułowe pytanie: publicysta czy polityk? Czy wchodzimy do Sejmu czy znowu narzekamy na 1% poparcia i winę zrzucamy na służby specjalne. KNP ma potencjał, ja w to głęboko wierzę. Program partii jest naprawdę dobry, ale kampania wyborcza już niekoniecznie.

Ciekawe, wolnościowe forum internetowe

noreply@blogger.com (Łukasz Witosz) — Sun, 27 Nov 2011 12:07:00 +0000

W dzisiejszym poście miałem zamiar opisać źródła finansowania Stowarzyszenia im. S. Brzozowskiego, znanego szerzej z wydawania lewicowego kwartalnika pod nazwą "Krytyka Polityczna", którego redaktorem naczelnym jest znany neokomunistyczny działacz Sławomir Sierakowski. Uznałem jednak, że wpis ten byłby tylko powieleniem istniejących już w sieci i w prasie artykułów dotyczących tego tematu. Kto jeszcze się z nimi nie zapoznał to polecam ciekawy wpis na temat finansowania "Krytyki" na portalu Stefczyk.info. Przejdźmy zatem do tematu. Jakież to ciekawe libertariańskie forum internetowe jest moim zdaniem godne uwagi?

Forum to, to FRIZONA.PL - forum polskich wolnościowców. Sam jestem zarejestrowany na tym forum i uczestniczę w szeregu dyskusji pod nickiem hanys. Forum do jest przede wszystkim miejscem debaty dla ludzi którym nieobce są poglądy krążące wokół zagadnień wolności, zarówno tej osobistej, jak i gospodarczej. Na forum można spotkać: konserwatywnych-liberałów, libertarian, klasycznych liberałów, anarchokapitalistów, anarchokonserwatystów, minarchistów, leseferystów itp.

Na forum, w dziale Centrum Dyskusyjne można toczyć ciekawe debaty, głównie ideologiczne, polityczne, historyczne, ekonomiczne, naukowe i na temat wybitnych postaci. W Centrum Informacyjnym jest miejsce do zamieszczania interesujących informacji i materiałów (prasowych, z portali internetowych, czy materiałów audio/video). W dziale Akcje można podyskutować z działaczami lub zwolennikami wolnościowych partii politycznych z poszczególnych regionów kraju, a także dowiedzieć się wielu ciekawych informacji na temat organizowanych happeningów lub innych wydarzeń wolnościowych.

Forum Frizona to nie tylko poważne dyskusje, ale także miejsce na rozrywkę, czyli muzykę, filmy, książki i wszystkie inne luźniejsze sprawy z humorem łącznie. Wpis ten, nie jest żadną kryptoreklamą tego portalu. Nie dostałem żadnych pieniędzy za jego promocję. Polecam go każdemu, ponieważ to forum jest naprawdę dobre, jeżeli ktoś liczy na rzetelne dyskusje, z garścią mocnych argumentów. Zapraszam do dyskusji! Jeżeli ktoś jest już zarejestrowany na Frizonie to proszę o sygnał w komentarzu (można się podpisać nickiem z Frizony).

Link do forum:

Frizona Forum

Link do profilu na Facebook'u:

Frizona Facebook

W 2012 szykują się podwyżki podatków

noreply@blogger.com (Łukasz Witosz) — Sun, 20 Nov 2011 10:29:00 +0000

autor: Dave Dugdale, flickr.com

Zdążyliśmy się już przyzwyczaić do tego, ze rząd każdego roku zajmuje się podwyższaniem podatków. W skutek swojej nieudolnie prowadzonej polityki, wydawania pieniędzy ponad to, co uda się aparatowi skarbowemu zgromadzić czy wreszcie z powodu olbrzymiej nieracjonalności w alokowaniu publicznych środków, politycy narażają nas na coraz większe uszczuplenia naszego portfela. Nie inaczej będzie w roku 2012. Nie sposób wymienić wszystkich podatków i opłat, które zostaną zwiększone od przyszłego roku (dodatkowo premier wspominał coś w expose o nowym podatku od rud miedzi i srebra). Zajmę się tutaj tylko kilkoma z nich.

Na początek podatek od środków transportowych. Podatek ten jest w całości dochodem własnym gminy. Opodatkowaniu podatkiem od środków transportowych podlegają:

samochody ciężarowe o dopuszczalnej masie całkowitej pow. 3,5 tony
ciągniki siodłowe i balastowe o dopuszczalnej masie całkowitej pow. 3,5 tony
przyczepy i naczepy, które łącznie z pojazdem przekraczają 7 ton
oraz autobusy

W 2010 r. wpływy z tego podatku wynosiły łącznie 857 mln zł, a w 2011 według planu mają wynieść 873 mln zł. Państwu jednak ciągle mało, więc przygotowało solidną podwyżkę tego podatku. W 2012 r. o 4,2% wzrosną stawki maksymalne podatku od środków transportowych. Stawki minimalne, dotyczące środków transportowych o dopuszczalnej masie całkowitej pow. 12 ton wzrosną aż o 11,29%! W skutek tych zmian przeciętna firma transportowa korzystająca z 30 samochodów ciężarowych zapłaci w przyszłym roku (przy uchwalonych przez gminę maksymalnych stawkach) o okołu 2900 zł więcej niż obecnie. Być może w skali jednego przedsiębiorstwa to niedużo, ale gdy spojrzymy na to globalnie, to ta podwyżka z pewnością odbije się na stanie gospodarki. Po pierwsze przedsiębiorcy znowu będą musieli wydać więcej pieniędzy na podatki, co obniży ich możliwości inwestycyjne, co ceteris paribus przełoży się na wzrost bezrobocia.

(ZOBACZ: Wady podatku dochodowego).

Po drugie podwyższenie tego podatku może spowodować wzrost ceny finalnej usługi lub produktu, z powodu zwiększających się kosztów transportu. Branża transportowa znajduje się obecnie w bardzo niekorzystnej sytuacji (m.in. z powodu rosnących cen paliw). Wprowadzenie wyższych podatków spowoduje prawdopodobnie, że część przedsiębiorstw ograniczy swój tabor, a przy tym zwolni część kierowców. Tego nasi przywódcy nie widzą. To oni kreują bezrobocie w tym kraju, a nie kapitalizm. Oni są największym utrudnieniem w prowadzeniu jakiegokolwiek biznesu, a nie kapitalizm. To ich błędne decyzje powodują kryzysy finansowe.

Posłanka (poseł?) Ruchu Poparcia pan(i) Anna Grodzka, deklaruje się jako przedsiębiorca, a jednocześnie nawołuje do likwidacji umów "śmieciowych" (tym socjaliści określają umowy o dzieło i umowy zlecenie). Nie wiem czy się śmiać czy płakać? Czy ona cokolwiek wie o przedsiębiorczości i swobodzie zawierania umów? Likwidacja tzw. umów "śmieciowych" spowodowała, by dalszy wzrost bezrobocia i zamieszki, przy których Grecja czy Marsz Niepodległości, to nic nieznaczące demonstracje. Pozostawiam to bez dalszego komentarza.

Większość samorządów w Polsce planuje także podwyżki podatku od nieruchomości dla przedsiębiorców. Dla państwa przedsiębiorca - człowiek, który świadczy o zamożności społeczeństwa - to zwykły przestępca, a w najlepszym przypadku dojna krowa podatkowa. Przykładowo w 2012 r. Kielce planują nawet 10% (!) podwyżkę tego podatku. Wiele innych samorządów wyraziło także zamiar, podwyższenie stawki podatku od nieruchomości do maksymalnych poziomów ustalonych przez ustawę (np. Kraków). Takie działania są wysoce niekorzystne dla gospodarki. Wciąż, jest za dużo polityki w ekonomii. Interes polityczny góruje nad zdrowym rozsądkiem i mechanizmami wolnego rynku.

Podwyżki nie tylko w Polsce. Rząd Węgier planuje podwyżkę podatku VAT z 25% do 27%. "Przecież to niemożliwe - UE ustaliła limity na 15-25%" - powiecie. Jednak to nie do końca prawda. UE określiła tylko minimalną stawkę podatku VAT (a konkretnie w dyrektywie 2006/112/EC) na 15%. Górna granica - 25% - to jedynie niewiążące zobowiązanie podjęte przez członków UE w 2005 r. Zatem nic nie stoi na przeszkodzie by VAT podwyższać i zabierać coraz więcej dochodu od obywateli. Oczywiście im większy VAT tym większa szara strefa. Wzrost ciężarów podatkowych powoduje, że opłaca się uciekać poza oficjalny obrót krajowy. Jeżeli rządy europejskich państwa będą podwyższały podatki w coraz większym zakresie, będziemy mogli spodziewać się wzrostu szarej strefy. (Przypominam, że udział szarej strefy w polskim PKB sięga 25%).

Powtarzałem to na tym blogu wielokrotnie w różnych wpisach i będę to robił nadal - podatki, im wyższe, tym gorzej dla gospodarki a w konsekwencji dla społeczeństwa. Wielokrotnie podkreślałem także, że to wolny rynek, powrót do niego, a nie zwiększone rządowe regulacje pozwolą na wzrost dobrobytu i na uniknięcie kryzysów finansowych. Podatek dochodowy w USA na poziomie federalnym wprowadzony został w 1913 r., a już w 1929 r. rozpoczął się tam Wielki Kryzys gospodarczy. 16 lat wystarczyło by doprowadzić kraj do ruiny.

(ZOBACZ: Kryzys państwa podatkowego).

Jeżeli chcemy pobudzić gospodarkę, to nie zrobią tego dotacje dla przedsiębiorców tylko, obniżka podatków (lub likwidacja większości) oraz zmniejszenie biurokracji. Niestety dopóki, dopóty będzie demokracja, a mechanizm konkurencji politycznej, będzie przewyższał mechanizm rynkowy, nie będziemy mogli się spodziewać wzrostu dobrobytu w naszym kraju.

Źródło: wykorzystano częściowo dane zawarte na portalu gazetaprawna.pl

Krwawy Marsz Niepodległości

noreply@blogger.com (Łukasz Witosz) — Sun, 13 Nov 2011 10:17:00 +0000

autor: _PaulS_, flickr.com

11 listopada 2011 r. odbył się w Warszawie Marsz Niepodległości zorganizowany przez środowiska związane z szeroko rozumianymi narodowcami (Obóz Narodowo-Radykalny oraz Młodzież Wszechpolska). Równocześnie w tym samym czasie rozpoczęła się akcja "Kolorowa Niepodległa", której organizatorami były środowiska "antyfaszystowskie" (celowo piszę to w cudzysłowie), której celem było zatrzymanie pochodu narodowców. Zaczęło się już od rana. Bandy lewackie (w tym wielu przyjezdnych gości z zagranicy m.in. z niemieckiej Antify) zaczęło blokować ulicę Marszałkowską, którą mieli przejść uczestnicy Marszu Niepodległości. Doszło do starć z policją.

~~Jednak prawdziwe piekło rozpoczęło się dopiero później, gdy zbliżający się Marsz Niepodległości rozpoczął zadymę z policją i z przeciwnikami Marszu.~~ (Janusz podpowiada w komentarzu, że podczas samego marszu nie było żadnej zadymy, a media relacjonowały wydarzenia z innych części Warszawy). Spalone samochody transmisyjne, wybite szyby, ranni ludzie itd. - taki jest bilans ulicznych zamieszek. Tak na prawdę, nie jest już ważne kto zaczął. Ważne jest jedno - zarówno narodowcy jak i lewacy, doprowadzili do zrujnowania części miasta, powodując znaczne straty finansowe. Bezradność policji też uderzała, która nie mogła zapanować nad rozwydrzonymi bandami (redaktor jednego z dzienników polskich ubolewał wręcz, że policja nie jest obecnie tak skuteczna jak kiedyś ZOMO).

Zarówno skinheadzi, neofaszyści, narodowcy itp. jak i anarchiści, komuniści, feministki itp. są tak samo szkodliwi dla rozwoju gospodarczego jak nieudolne rządy polityków. De facto obydwa te środowiska to w rzeczywistości ludzie popierający SOCJALIZM. Słowo nazizm to przecież skrót od słów Narodowy SOCJALIZM, a komunizm to przecież skrajny odłam SOCJALIZMU. Każdy wie, przecież, że takie środowiska prowadzą kraj do ruiny i zniszczenia. Historia nauczyła nas (a przynajmniej powinna), że skrajności w sferze ideologicznej prowadzą do bardzo niekorzystnych zmian, których skutki odczuwa się przez wiele lat.

Chyba każdy pamięta co robił nazista Hitler i lewak Stalin? Nie są nam przecież obce faszystowskie obozy śmierci w których ginęli homoseksualiści czy komuniści. Obce nam także nie są komunistyczne łagry w których w ramach walki klas ginęli kapitaliści czy księża. Narodowcy! Lewicowcy! Tak ma wyglądać porządek społeczny w waszym przekonaniu? Śmierć i tylko śmierć do ostatniego żywego nazisty lub anarchisty? Moim zdaniem nie tędy droga. Nie powinniśmy w taki sposób zmieniać świata.

Może to co przed chwilą napisałem brzmi jak pusty frazes, bo dla was liczy się tylko walka z obecnym systemem, ale to co wy proponujecie nie jest dobrą alternatywą dla nikogo. Gdy oglądam sobie przebieg tych zamieszek, to dochodzę to wniosku, że policja winna być o wiele bardziej stanowcza w stosunku do demonstrantów. Cóż, taka już jest prawdziwa twarz socjalizmu. Nic dobrego on jeszcze nikomu nie przyniósł. Proszę zauważyć - prawdziwy dobrobyt, stabilizacja, szczęście jest możliwe tylko i wyłącznie w kapitalizmie.

Nie bez kozery Stany Zjednoczone od zawsze były marzeniem wielu ludzi. Tam naprawdę, dzięki ciężkiej pracy i niskim podatkom, osiągano fortuny. Bez przemocy, zaangażowania w durne europejskie konflikty itp. I w tym stanie USA rozwijały się bez ingerencji z zewnątrz. Krach temu przyniosła połowa XIX w. W wyniku lewicowej "prusycyzacji" i "talmudyzacji" elit amerykańskich (m.in. w związku z napływem dużej liczby niemieckich i żydowskich imigrantów), Stany Zjednoczone, kraj ludzi wolnych, został zarażony europejską socjalistyczną chorobą, która trwa do dziś, a co gorsza, coraz bardziej się pogłębia. Obecnie powszechne jest zrzucanie winy na ten "straszny, dziki kapitalizm", który odpowiada rzekomo za całe zło tego świata.

Czy to na pewno kapitalizm? Ten który był w USA przed niemal dwustu laty? NIE! Kapitalizmu już nie ma nigdzie na świecie od prawie 100 lat. To co dzisiaj nazywane jest kapitalizmem to tylko sojusz wielkiego biznesu z politykami (zob. kapitalizm kompradorski, z ang. crony capitalism). Żadna z tych stron nie chce dobra "ludu". Jedyną słuszną receptą jest odrodzenie idei Ojców Założycieli USA, czyli renesans doktryny czystego, nieskalanego kapitalizmu (z ang. pure capitalism), z realnym wolnym rynkiem, bez lewicowych skrajności. Ani faszyści, ani komuniści nie gwarantują nam żadnego dobrobytu. Jedynym skutecznym lekarstwem jest powrót do kapitalizmu, do hasła "pozwólcie czynić" (z fr. laissez faire), gdzie każdy jest prawdziwie wolny i sam decyduje o własnym życiu, poglądach i pracy. Bez odgórnej, "jedynej" słusznej ideologii, spod znaku swastyki czy sierpa i młota.

Jak finansować partie polityczne w Polsce?

noreply@blogger.com (Łukasz Witosz) — Sun, 30 Oct 2011 10:24:00 +0000

autor: HM Treasury, flickr.com

Obecnie, zgodnie z ustawą z dnia 27 czerwca 1997 r. o partiach politycznych (Dz. U. 1997 nr 98 poz. 604 ze zm.), partie polityczne na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej finansowane są z trzech głównych źródeł:

z dochodów uzyskiwanych przez partię z wykorzystaniem własnego majątku
z dochodów osób fizycznych w postaci składek członkowskich, darowizn, spadków oraz zapisów
z rocznych subwencji otrzymywanych z budżetu państwa

Największe kontrowersje wzbudza oczywiście ostatnie źródło, czyli finansowanie partii politycznych z budżetu państwa. Wielokrotnie, część partii deklarowała lub deklaruje chęć likwidacji tego źródła finansowania (m.in. D. Tusk z PO w 2009 r. czy J. Palikot z RPP w 2011 r. ), jednak do tej pory żadna formacja polityczna nie doprowadziła do likwidacji tej subwencji. Jedynym racjonalnym wytłumaczeniem takiego postępowania jest zwykła gra polityczna. Przed wyborami (w okresie kampanii) partie aktywnie działają na "jarmarku" obietnic wyborczych. a po wyborach wszystko wraca "do normy". Partiom znajdującym się obecnie w Sejmie nie zależy na likwidacji tych subwencji, ponieważ jest to dla nich łatwe źródło szybkiego "zarobku".

I choć zgodnie z ustawą pieniądze te można wydawać tylko i wyłącznie na cele statutowe partii (a także na cele charytatywne), to jednak środki te są z pewnością rzeczą, która w dużym stopniu pozwala na nieobciążanie członków partii wpłatami członkowskimi. Najbardziej kontrowersyjną kwestią w samych subwencjach jest, że podatnicy, którzy de facto finansują jej wypłatę, są zmuszani do finansowania partii politycznych, które są sprzeczne z ich poglądami. Jest to efekt działania systemu demokratycznego, w którym to obywatele zazwyczaj są zobowiązywani przez państwowy aparat do robienia rzeczy na które nie mają ochoty. Nic jednak nie zmienia faktu, że jest to system wysoce niesprawiedliwy, powiedziałbym grabieżczy. Jak więc zatem powinny być finansowane partie polityczne?

Jestem zwolennikiem prostego prawa. Im prostsze tym lepsze - nie powoduje żadnych niejasności. Moim zdaniem najlepszym sposobem finansowania partii politycznych jest system jednolitej składki. Na czym by miał ten system polegać? Każda partia ma określoną ilość członków, a także dużo większą rzeszę sympatyków. W systemie składki jednolitej to oni ponoszą koszty funkcjonowania partii politycznych. Jak miałby taki system wyglądać w praktyce? Przedstawię to na przykładzie. Załóżmy, że partia ABC ma 100 formalnych członków i 1000 nieformalnych sympatyków. Wedle mojej propozycji to oni w głównej mierze finansują daną partię.

W ustawie o partiach politycznych określiłoby się maksymalną wysokość kwartalnej składki członkowskiej i kwartalnej składki od innych osób fizycznych. Powiedzmy, że byłoby to 1000 zł od osoby będącej członkiem partii politycznej i 800 zł od pozostałych osób fizycznych, chcących wesprzeć daną partię polityczną. Partie mogłyby we własnych statutach określać, swoją wysokość składki, która nie mogłaby przekroczyć ustawowych limitów. A teraz najważniejsze - składki te, dla wszystkich, byłyby równe. Każdy płaci składkę w takiej samej wysokości. Załóżmy, że partia ABC określiła wysokość swojej składki od członków w wysokości 950 zł kwartalnie, a od innych osób fizycznych - 750 zł kwartalnie. Zatem na dany kwartał partia ABC, uzyska przychód w wysokości: (100*950)+(1000*750) = 845 000 zł. Pieniądze te byłyby nieopodatkowane podatkiem dochodowym od osób prawnych, ani żadnym innym podatkiem.

Zobacz:>>>Wady podatku dochodowego<<<

Ze obecnego systemu zostawiłbym tylko dochody uzyskiwane przez partię z własnego majątku, a obok tego, drugim źródłem dochodów byłby właśnie system składki jednolitej. I na tym koniec. Zatem likwidacji uległyby subwencje z budżetu państwa, możliwość przekazania darowizny, spadku czy zapisu (w obecnej formie prawnej). Dlaczego właśnie ten system? Oto jego zalety:

każdy członek i sympatyk płaci tyle samo, zatem nie ma miejsca dla oszustw w postaci przekazywania nieproporcjonalnie wysokich darowizn itp.
likwidacji ulega finansowanie z budżetu państwa; nikt już nie będzie zmuszany do przekazywania swoich pieniędzy na cele którym jest absolutnie przeciwny
każdy obywatel będzie mógł przekazać pieniądze na partię, której jest prawdziwym zwolennikiem
gra polityczna będzie uczciwa; na takich samych zasadach będzie finansowana zarówno partia, która ma 30% poparcia jak i ta, która ma 1% poparcia (obecnie by dostawać subwencje, należy uzyskać w wyborach minimum 3% poparcie, zgodnie z art. 28 ustawy o partiach politycznych)
przekazywanie proponowanych przeze mnie jednolitych składek ma być w pełni jawne i podlegać nadzorowi NIK oraz Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji

A jakie jest Wasze zdanie na temat finansowania partii politycznych? Jak oceniacie moją propozycję?

Czy Kościół płaci podatki?

noreply@blogger.com (Łukasz Witosz) — Sun, 23 Oct 2011 09:19:00 +0000

autor: Catholic Church (England and Wales), flickr.com

Wiele osób, często naiwnych, bądź omamionych przez lewicowych guru, sądzi, że Kościół w Polsce nie płaci podatków w ogóle. Każdy inteligentny człowiek nim zacznie wygadywać podobne bzdury, sprawdzi czy w rzeczywistości tak jest. Niestety większość ludzi, nie wykaże, ani krzty chęci, by sprawdzić to co mówią ludzie pokroju Palikota i nadal wierzy w ich kłamliwe teorie. Zatem, czy Kościół w Polsce płaci podatki? Odpowiadam - TAK!

Kościół płaci podatki! Tak więc, obalony został mit o rzekomym braku fiskalizmu w obrębie zarejestrowanych w Polsce związków wyznaniowych. Bo to nie tylko Kościół Rzymsko-Katolicki (KRK) płaci podatki w Polsce. Podobnymi obciążeniami są objęte m.in. takie Kościoły jak: Adwentyści Dnia Siódmego, Polski Autokefaliczny Kościół Prawosławny, Kościół Chrześcijan Baptystów, Kościół Ewangelicko-Augsburski czy żydowskie gminy wyznaniowe. W jaki sposób opodatkowany jest Kościół? Jakie podatki płaci?

1. Podatek VAT (podatek od towarów i usług).

Tak jak każdy szewc, kierowca czy lekarz idąc do sklepu płaci podatek VAT zawarty w cenie towarów (stawka podstawowa wynosi obecnie 23%), tak samo robi to proboszcz, prałat czy biskup. Wikary także! VAT jest zaliczany do grona podatków pośrednich, dzięki którym państwo uzyskuje największe dochody. Jak więc widać Kościół ma w tym swój udział. Tym samym zostało obalone (empirycznie) twierdzenie, że rzekomo "pracownicy" KRK nie płacą jakichkolwiek podatków.

2. Podatek od nieruchomości.

Co do zasady KRK jest zwolniony z płacenia tego podatku. Mówię co do zasady, bo zwolnieniom podlegają najczęściej tereny na których znajduje się np. kościół czy cmentarz. W innych przypadkach KRK oraz wszystkie inne Kościoły zarejestrowane w Polsce, płacą podatek od nieruchomości np. w przypadku prowadzenia na takim terenie działalności gospodarczej.

3. Podatek rolny i leśny.

W przypadku tych podatków KRK, płaci takie same podatki jak każdy inny Polak. Oczywiście istnieje szereg zwolnień od tego typu podatków, ale tego typu zwolnienia istnieją także wobec osób, które nie są członkami KRK.

4. Podatek dochodowy (przychodowy) w formie karty podatkowej.

Każdy proboszcz, każdy wikary (lub osoby o podobnych stanowiskach w innych związkach wyznaniowych) są opodatkowani zryczałtowanym podatkiem dochodowym (przychodowym) w następującej wysokości:

Oto kwartalne stawki ryczałtu od przychodów proboszczów:

Dane zawarte powyżej pochodzą z załącznika nr 5 do ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. z 1998 r. Nr 144, poz. 930, ze zm.). W załączniku 6 tejże ustawy można znaleźć także, stawki karty podatkowej od przychodów wikariuszy. Polecam zainteresowanym.

5. Podatek dochodowy od prowadzonej działalności gospodarczej.

Kościół, tak jak każdy inny przedsiębiorca, płaci podatek dochodowy od prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej. Oczywiście, jak zapewne każdy wie, stopa takiego podatku wynosi obecnie 19%. A żeby nie być gołosłownym podam przykład. Każdy z nas zna zapewne klasztor Benedyktynów z Tyńca. Pisał już o nim nawet H. Sienkiewicz w swojej powieści "Krzyżacy". Część osób zapewne wie także, że Benedyktyni prowadzą sprzedaż swoich produktów (głównie żywnościowych) na terenie całej Polski a także przez Internet. Oto jaką informację, w zakładce kontakt, można znaleźć na ich stronie internetowej:

BENEDICITE Jednostka Gospodarcza

ul. Benedyktyńska 37

30-398 Kraków

NIP: 676-23-12-385

REGON: 040020626 - 00033

Jak widać sklep Benedyktynów posiada NIP oraz REGON co jest jednoznacznym dowodem na to, że płacą oni podatki od swojej działalności gospodarczej (oczywiście jeżeli notują dochody). Jeżeli ktoś jest nadal niedowiarkiem i nie uznaje tak oczywistego dowodu jaki podałem, to opodatkowanie Kościów od prowadzonej przez nich działalności gospodarczej zostało określone w ustawie z dn. 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. 1992 Nr 21 poz. 86 ze zm.), w artykule 17 ust. 1, pkt. 4a, lit. a,b.

6. Podatek od darowizn:

Tak to prawda - KRK nie płaci podatku od darowizn, które pochodzą w olbrzymiej większości od przekazujących drobne sumy pieniędzy parafian na tzw. "tacę". Ta sytuacja jest akurat bardzo dobrym rozwiązaniem. Proszę zauważyć - wprowadzenie opodatkowania Kościoła podatkiem od darowizn, to w rzeczywistości opodatkowanie parafian dających dobrowolne ofiary na rzecz KRK. Kościół na tym by nie ucierpiał, bo i tak płaciłby ten podatek z pieniędzy parafian. Lewica jednak skrzętnie to pomija w swoich kłamliwych wypowiedziach na temat opodatkowania "kleru".

Tak naprawdę lewicowcy liczą na to, że w ten sposób więcej pieniędzy od obywateli, trafi w ręce urzędników skarbowych, a tym samym zasili budżet państwa. Sprytni są, ale nie ze mną takie sztuczki. Podatek od darowizn byłby jedynie kolejnym podatkiem dla obywateli, którzy składają dobrowolne datki na rzecz Kościoła.

7. Inne podatki i opłaty:

Podatek od środków transportowych (w przypadku prowadzenia działalności gospodarczej), podatek od spadków (gdy np. proboszcz dostanie spadek), podatek od czynności cywilno-prawnych (np. gdy wikary kupi sobie używany samochód), różnego rodzaju opłaty skarbowe w urzędach - to wszytko, także jest płacone przez Kościół.

-----

Ktoś kiedyś powiedział, że jedną z najważniejszych umiejętności człowieka jest samodzielne myślenie. Niektórzy jednak go nie stosują ulegając lewicowej propagandzie, kłamliwie mówiącej, że KRK nie płaci żadnych podatków. Jednak powyżej jednoznacznie udowodniłem, że hasła lewicy to zwykłe łgarstwo, parszywe kłamstwa. Niestety tacy ludzie jak np. Janusz Palikot budują na niewiedzy obywateli swój kapitał polityczny. Hasła chwytliwego antyklerykalizmu, "opodatkowania kleru" trafiają w gusta tłumu, który nie potrafi samodzielnie zweryfikować docierających do niego informacji, wierząc ufnie w bajki opowiadane przez lewicę. Czas zacząć myśleć samodzielnie. Może wtedy dostrzeże się, że świat nie wygląda tak, jak starają się go przedstawić polityczni czarodzieje z lewej strony sceny politycznej.

Komentarz do wyborów parlamentarnych 2011

noreply@blogger.com (Łukasz Witosz) — Sun, 16 Oct 2011 09:19:00 +0000

autor: PlatformaRP, flickr.com

9 października odbyły się wybory do Sejmu i Senatu. Na łamach tego bloga pozwolę sobie skomentować wyniki owego głosowania. Będzie to moja, jak najbardziej subiektywna, opinia. Pod lupę zostaną wzięte wyniki partii, które znalazły się w obecnym Sejmie: PO, PiS, RPP, PSL oraz SLD. Dodatkowo omówię także wynik Nowej Prawicy Janusza Korwin Mikkego, na którą głosowałem, a która nie dostała się niestety do Sejmu. Na początek oficjalne wyniki wyborów:

PO 39,18% PiS 29,89% RPP 10,02% PSL 8,36% SLD 8,24%

oraz Kongres Nowej Prawicy: 1,06% (jako, że KNP startował tylko w 21 okręgach, to w skali kraju wychodzi na około 2% poparcia). (źródło wyników)

1. Platforma Obywatelska 39,18%

Zgodnie z przewidywaniami wszystkich sondażowni, partia Donalda Tuska wygrała wybory. Oczywiście nie jest to żadne spektakularne zwycięstwo, ale PO jako pierwsza partia po 1989 r. wygrała drugie wybory pod rząd. Sukces PO nie był raczej spowodowany tym, że Polacy polubili tą partię w jakiś szczególny sposób. Swoje poparcia partia Tuska budowała (i buduje nadal) na niechęci wobec prezesa PiS Jarosława Kaczyńskiego. PO tak naprawdę nie przeprowadziło żadnych gruntownych reform (aczkolwiek koniecznych), bojąc się utarty elektoratu.

Na przyszły rok zapowiadana jest druga fala kryzysu finansowego, która ma być nawet silniejsza od tej pierwszej. To będzie główne wyzwanie dla nowego rządu Donalda Tuska w roli premiera. W zagranicznej prasie, którą miałem okazję przeglądać, Platforma cały czas jest ukazywana jako partia wolnorynkowa oraz liberalna, a PiS jako partia konserwatywno-socjalistyczna (taki pogląd wyrażał m.in. brytyjski The Guardian czy niemiecki Frankfurter Allgemeine Zeitung). My, mieszkańcy Polski, już od dawna niestety wiemy, że PO nie działa jak partia wolnorynkowa. Przez to, część wyborców zawiodła się na ekipie Tuska i zagłosowała na inne partie.

2. Prawo i Sprawiedliwość 29,89%

PiS zgodnie z przewidywaniami zajął drugie miejsce i będzie w Sejmie najsilniejszą partią opozycyjną. Kaczyński nie wyrażał nigdy żadnej woli politycznego sojuszu z PO, więc jest z własnej winy skazany na obecną pozycję swojej partii. Moim zdaniem PiS już nigdy nie odzyska władzy w Polsce. Tej partii nie będzie już stać na polityczny sukces, przynajmniej do tego czasu gdy liderował jej będzie Jarosław Kaczyński.

Jak wiadomo, prezes PiS to starszak większości partii. Politycy innych partii wykorzystują, nierzadko agresywny wręcz, wizerunek Kaczyńskiego jako swoistego rodzaju rzecz na, której próbują zbudować swój kapitał polityczny. Straszenie wizją "ciemnogrodu" i "powrotu do IV RP" to naczelna broń takich partii jak PO czy RPP. Jeżeli PO stworzy koalicję z partią W. Pawlaka (czyli PSL, co praktycznie za niedługo się wydarzy), to będziemy świadkami kolejnego żałosnego spektaklu w wykonaniu tychże partii oraz ich przeciwnika czyli PiS.

3. Ruch Poparcia Palikota 10,02%

Największa niespodzianka wyborów - tzw. "czarny koń". RPP to jedna z tych niewielu partii, które głoszą postulaty olbrzymich reform mających zniszczyć obecny układ społeczno-gospodarczy, który od ponad 20 lat rządzi naszym krajem. Wszystko niby pięknie i ładnie. Palikot chce odważnych reform społecznych (np. likwidacji Funduszu Kościelnego, wprowadzenia związków partnerskich dla osób homoseksualnych czy słynnej legalizacji marihuany), a także gospodarczych (np. radykalne zmniejszenie biurokracji, likwidacji większości zaświadczeń, koncesji czy połączenia KRUS i ZUS).

A teraz druga strona medalu. Do Sejmu z list Palikota weszły osoby, które jawnie są ideowymi przeciwnikami wolnego rynku - chociażby zatwardziała feministka Wanda Nowicka, działacz homoseksualny Robert Biedroń czy redaktor "Faktów i Mitów" Roman Kotliński (oskarżany o współpracę z SB). Najgorsze jest to, że ludzie naprawdę wierzą, że postulaty proponowane przez tego politycznego błazna, jakim jest Janusz Palikot zostaną zrealizowane. Każdy rozsądny, wykształcony człowiek nie zagłosowałby na osobnika, który nazywa J. Kaczyńskiego osobą odpowiedzialną za katastrofę Smoleńską czy, który deklaruje się jako osoba o poglądach wolnorynkowych, a do Sejmu z jego list startowali (i weszli do Sejmu!) ludzie, którzy są zwolennikami ścisłej regulacji rynku.

O kwestiach światopoglądowych już nie mówię, bo na tym polu poglądy Palikota są szkodliwe dla społeczeństwa. Jeżeli ktoś chce poznać skutki rewolucji światopoglądowej to niech spojrzy na to, co się dzieje w Hiszpanii lub Szwecji. Jaka partia, tacy wyborcy - ok 3/4 wyborców RPP to osoby o wykształceniu zawodowym bądź średnim. Większość wyborców Palikota pochodzi ze wsi lub małych miasteczek. Dalszy komentarz zbędny. Czyżby drugi Lepper? (Warto dodać, że Palikot korzysta z usług P. Tymochowicza - specjalisty do politycznego PR-u, który doradzał A. Lepperowi)

4. Polskie Stronnictwo Ludowe 8,36%

Czwarte miejsce w wyścigu wyborczym zajęło PSL. W mojej opinii taki wynik to sukces ludowców. Szczerze mówiąc spodziewałem się niższego wyniku tej partii, w granicach 6%. Jak wiadomo PSL to świetny kandydat na koalicjanta, bo partia ta nigdy do końca nie opowiadała się za jakąś szczególną opcją polityczną (a raczej kierunkiem w polityce).

Złośliwi mówią, że PSL zrobi wszystko by dostać się do sejmowego "koryta". Sam W. Pawlak mówił, trochę żartobliwie, przed wyborami, że on nie wie, która partia wygra, ale PSL na pewno będzie z tą partią w koalicji. Myślę, że taka dobra postawa ludowców to wynik tego, że część ludzi spodziewała się, że po wyborach nic się nie zmieni, a koalicja PSL-PO jest dobrą propozycją na dzisiejsze czasy.

5. Sojusz Lewicy Demokratycznej 8,24%

Piąte miejsce zajął SLD. Zdecydowanie największy przegrany tych wyborów. Nie liczyłem na to, że partia dowodzona w czasie kampanii przez G. Napieralskiego odniesie tak "spektakularną" porażkę. SLD wydawało się być jedyną partią, która ma monopol na lewicowe poglądy w Polsce. Niestety na drodze stanął J. Palikot, który uszczknął trochę z lewicowego tortu. Moim zdaniem, przegrana Sojuszu to także wina prowadzenia samej kampanii. Wiele osób po prostu "nie trawi" G. Napieralskiego.

SLD zdecydowanie osiągnąłby lepszy wynik, gdyby na czele partii stanął, chociażby A. Kwaśniewski. Podejrzewam też, że ludzie o lewicowych poglądach zawiedli się na działaniach swojej partii, która konsekwentnie od kilku kadencji nie realizuje swoich postulatów. Z pewnością tak niski wynik SLD był zimnym prysznicem dla kierownictwa partii, które musi teraz zaplanować inną strategię na najbliższe lata.

Kongres Nowej Prawicy 1,06%

To już kolejne wybory, w których nie udało się wejść od Sejmu partii Janusza Korwin Mikkego. Przyczyn było co najmniej kilka. Pierwszą z ich jest postać samego J. K. Mikkego. Dla wielu ludzi Korwin jest synonimem politycznego klauna, a jego poglądy na gospodarkę uważane są przez większość ludzie za czystą utopię (nawiasem mówiąc w USA taki Ron Paul, mający niemal identyczne poglądy jak pan Janusz, nie jest uważany za dziwaka, a co więcej posiada olbrzymie społeczne poparcie i regularnie zasiada w Kongresie, w przyszłym roku prawdopodobnie będzie kandydował na urząd prezydencki).

Kolejnym powodem jest to, że KNP był notorycznie pomijany w mediach. Zarówno w radio, telewizji jak i internecie (z wyjątkiem swoich zwolenników). Jedynie zamieszanie z rejestracją list KNP dało Korwinowi kilka sekund w mediach, ale to było za mało by przekonać minimum 5% obywateli do oddania głosu na Nową Prawicę. Trzecim powodem są poglądy prezentowane przez KNP. Większość ludzi niestety nie rozumie jak działa gospodarka, co to wolny rynek oraz żyje ciągle w postpeerelowskim przekonaniu, że państwo powinno wszystko zapewnić obywatelom. Niestety cudów nie ma. Bez ciężkiej i długiej pracy nie osiągnie się dobrobytu. Zasiłki czy wysokie podatki nie sprzyjają rozwojowi gospodarczemu, tylko go hamują.

Poglądy konserwatywo-liberalne dopiero raczkują w Polsce. Społeczeństwo jest wciąż mało świadome tego jak działa gospodarka. Mówiąc krótko w naszym kraju jest jeszcze niewiele osób, które są w stanie zrozumieć program środowisk liberalnych. Mój blog jest m.in. takim miejscem, w którym staram się przekonywać ludzi do wolnorynkowego patrzenia na gospodarkę, przez pryzmat konsumenta, a nie związków zawodowych. Czeka nas jeszcze długa praca, ale sądzę, że w przyszłości partie pokroju KNP, zdobędą uznanie wyborców i wejdą do parlamentu.

A jaka jest Wasza opinia na temat wyników wyborów parlamentarnych 2011? Jaka czeka nas przyszłość w obecnym układzie politycznym?

Kongres Nowej Prawicy - warto zagłosować!

noreply@blogger.com (Łukasz Witosz) — Sun, 02 Oct 2011 09:32:00 +0000

Kongres Nowej Prawicy

Zbliżają się wybory. Już za tydzień - w niedzielę 9 października, wybierzemy nowych przedstawicieli do Sejmu i Senatu. Ja głosuję na Kongres Nowej Prawicy Janusza Korwin Mikkego. Od kiedy mogę uczestniczyć w wyborach powszechnych nie głosowałem nigdy na innego człowieka niż pan Janusz (lub jego partie polityczne). Nie widzę do tej pory żadnej innej alternatywy.

Nowa Prawica, to jedyna partia która, opowiada się za pełną likwidacją podatku dochodowego (zobacz jakie wady ma PIT oraz CIT), oraz za radykalną obniżką wszystkich podatków (w przeciwnym razie czeka nas kryzys obecnego państwa podatkowego).

Kongres Nowej Prawicy to zmniejszenie biurokracji oraz ułatwienia dla przedsiębiorców, by każdy był na rynku równy. Państwo nie może działać w służbie wielkiego biznesu (zobacz: władza na usługach wielkich korporacji). Partia Janusza Korwin Mikkego to partia, która gwarantuje większą autonomię samorządów. To ludzie, w swoich lokalnych społecznościach, sami powinni, w dużo większym stopniu niż obecnie, decydować o przeznaczeniu wspólnych pieniędzy. Nie robi tego za nich żaden urzędnik na centralnym stanowisku.

W końcu, Nowa Prawica to jedyna szansa na realny wolny rynek w naszym kraju. Bez państwowej ingerencji, szkodliwej dla ogółu społeczeństwa. Korwin-Mikke to dobry wybór, jeżeli jesteś zdegustowany polską sceną polityczną, która, niemal w niezmienionej formie, od ponad 20 lat, sprawuje rządy w naszym kraju. Ten mur musi runąć! Należy odsunąć sejmową Bandę Czworga (PO, PiS, SLD, PSL) od władzy!

Jeżeli chcesz się dowiedzieć więcej na temat programu Nowej Prawicy, to kliknij tutaj.

Jak pewnie wiesz (lub zaraz się dowiesz) Kongres Nowej Prawicy, pomimo, iż zarejestrował listy wyborcze w 21 okręgach (co formalnie uprawnia go do startu w całym kraju), nie został dopuszczony przez Państwową Komisję Wyborczą do tej możliwości. Dlaczego? W wyniku niefrasobliwości urzędników PKW, którzy zbyt wolno sprawdzali głosy (mimo, iż p. Mikke złożył dokumenty w terminie!).

Co gorsza w wyniku bzdurnych przepisów Nowa Prawica może odwołać się od tej decyzji dopiero po wyborach! Jeżeli w Twoim okręgu partia Janusza Korwin Mikkego nie została zarejestrowana, a chcesz na nią zagłosować, przeczytaj ten artykuł, w którym zostały podane instrukcje co należy zrobić, by zagłosować na Nową Prawicę w innym okręgu. Można między innymi pobrać zaświadczenie z urzędu gminy/miasta by móc głosować tam, gdzie listy p. Janusza zostały zarejestrowane.

VIDEO >>> WYKŁAD O PODATKACH <<< Zobacz jak państwo Cię okrada!

Jeżeli nie zgadzasz się z poglądami prezentowanymi przez Kongres Nowej Prawicy, to Twój wybór. Nie musisz się być takiego zdania jak ja i głosować tak jak ja. W mediach ciągle się mówi o Bandzie Czworga. Ci ludzie pokazali już, że nie potrafią rządzić tym krajem. Czas ich teraz rozliczyć. 9 października, idź na wybory i pokaż czerwoną kartkę obecnym parlamentarzystom. Nie jesteśmy skazani na te same twarze w polityce przez kolejne 4 lata. Wszystko w naszych rękach, a raczej głosach!

5 sprawdzonych sposobów jak dorobić sobie do pensji

noreply@blogger.com (Łukasz Witosz) — Sun, 25 Sep 2011 14:03:00 +0000

autor: RamberMediaImages, flickr.com

Jako, że mój blog traktuje także o sprawach ekonomiczno-biznesowych postanowiłem dzisiaj podać moim czytelnikom kilka ciekawych sposobów na to jak sobie dorobić do pensji. Praca przez internet jest coraz bardziej popularna i to właśnie o zarabianiu przez internet chcę poświęcić ten artykuł. Sam korzystam z kilku sposobów zarabiania online, o których zaraz przeczytasz, uzyskując w ten sposób dodatkowe pieniądze. Oczywiście moim marzeniem jest się całkowicie przerzucić na pracę w internecie, a każdy dzień przybliża mnie do tego celu.

Czytam mnóstwo informacji na ten temat (często w języku angielskim), wiele przydatnych rzeczy można znaleźć, całkiem za darmo, także w polskojęzycznym internecie. Sposoby które opiszę - z racji tego, że ich tematyka jest dość złożona i rozległa, będą tylko ogólnymi informacjami, które pomogą Ci zdecydować się, co jest dla Ciebie najbardziej korzystne i w czym będziesz się czuł najlepiej. Oto lista 5 sprawdzonych sposobów na to, jak sobie dorobić po godzinach.

1. Sprzedaż na serwisach aukcyjnych Allegro.pl oraz eBay.pl

Wiele osób zapewne miało już coś wspólnego z tymi serwisami (są to dwa najbardziej popularne na naszym rynku, poza tym eBay ma zasięg niemalże światowy). Zazwyczaj jednak byli oni w roli kupujących. Procedura kupna na powyższych serwisach jest banalnie prosta, a co najważniejsze pozwala zaoszczędzić pieniądze i czas. Towary oferowane np. na Allegro.pl są często o wiele tańsze niż w tradycyjnych sklepach, poza tym nie musimy marnować czasu na dojazd do sklepu (ile się przy tym paliwa spali!), dodatkowo mamy dostęp do olbrzymiego rynku różnych towarów. Wybór jest naprawdę ogromny. Korzystam od wielu lat i jestem w 100% zadowolony. Przejdźmy jednak do rzeczy. Jak zarabiać na serwisach aukcyjnych?

Zapewne masz jakiś przedmiot w domu, który jest Ci kompletnie niepotrzebny, a ma jeszcze jakąś wartość. Zamiast trzymać go dalej w domu, gdzie tylko się kurzy i przeszkadza, dużo lepszym rozwiązaniem jest sprzedaż owej rzeczy w serwisie aukcyjnym. Powiesz: "Ok, mam taką rzecz, ale na pewno procedura sprzedaży jest skomplikowana, nie znam się na tym". Nic bardziej mylnego! Sam miałem takie wątpliwości, dopóki nie sprzedałem pierwszej rzeczy, w tym przypadku na Allegro. Procedura jest dziecinnie prosta! Kreator prowadzi nas po poszczególnych etapach wystawiania aukcji, a my wybieramy poszczególne interesujące nas opcje. Oczywiście serwis musi na czymś zarabiać, więc pobiera drobne opłaty na wystawienie przedmiotu, prowizję od sprzedaży oraz opcjonalnie kilka innych. Są one jednak stosunkowo małe w porównaniu z tym co nam oferuje w zamian. Dostęp do ogromnej rzeszy klientów - kilku milionów potencjalnych klientów!

Naprawdę warto spróbować w tych serwisach. Nie polecam sprzedawać rzeczy mało wartościowych, za które uzyskalibyśmy niską cenę. Po co tracić czas na sprzedaż rzeczy za 5 zł? Koszty przesyłki mogą być większe. Taka mała rada jeszcze na koniec. Jeżeli, wysyłasz coś Pocztą Polską, polecam robić to listem poleconym. Wtedy mamy pewność, że przesyłka dotrze i nie zgubi się, lub co gorsza, nie zostanie skradziona przez pracowników poczty.

2. Sprzedaż na Tablica.pl

Oto co mówi o swojej stronie jej właściciel:

Tablica.pl to darmowe ogłoszenia z Twojego miasta i okolicy. Szybko znajdziesz tu ciekawe ogłoszenia i łatwo skontaktujesz się z ogłoszeniodawcą. Na Tablica.pl czeka na Ciebie praca, mieszkania, pokoje, samochody używane. Jeśli chcesz coś sprzedać - w prosty sposób dodasz bezpłatne ogłoszenia. Chcesz coś kupić - tutaj znajdziesz ciekawe okazje, taniej niż w sklepie. A wszystkie te ogłoszenia za darmo i bez zakładania konta.

W założeniu Tablica.pl miała być czymś podobnym do tradycyjnej tablicy korkowej na której ludzie wieszali kiedyś swoje ogłoszenia, by coś sprzedać, zareklamować firmę itp. Obsługa jest banalnie prosta. Dodajesz swoją ofertę, dla osób z Twojego regionu, czekasz na kontakt z ewentualnym kupującym, a po dobiciu targu, przekazujesz osobiście towar. Bez zbędnych formalności, zakładania kont, przelewów itd. Szybko i łatwo. Jedyną wadą jest to, że platforma ta, jest przeznaczona do handlu lokalnego, na niewielką skalę. Jakość usług i opcji sprzedaży z racji tego jest niższa. Mimo wszystko polecam, bo znacznie łatwiej działa się tutaj niż np. na Allegro. Tutaj nie musimy podawać żadnych danych osobistych, nr konta itd. Na np. Allegro jest to obligatoryjne. Tablica.pl jako platforma do sprzedaży używanych rzeczy nadaje się znakomicie.

3. Ministrony

Tutaj wchodzimy już w trochę większy stopień skomplikowania. Zarabianie na ministronach wymaga pewnej wiedzy z zakresu chociażby marketingu. Najogólniej mówiąc ministrona to coś w rodzaju strony internetowej przeznaczonej tylko i wyłącznie do sprzedaży (a ściślej mówiąc przedsprzedaży) danego produktu. Zazwyczaj na ministronie nie ma żadnych innych podstron. Krótko mówiąc typowa ministrona wygląda tak: białe tło, na początku jakiś wielki baner lub napis z nazwą sprzedawanego produktu, później tekst reklamowy, naszpikowany treścią, która ma za zadanie, zaraz po jej przeczytaniu, nakłonić czytającego do kupna reklamowanego produktu.

Zazwyczaj pod takim tekstem znajduje się jeszcze link partnerski do sklepu internetowego oferującego dany produkt (np. ebook czy sprzęt elektroniczny), lub link do strony na której autor ministrony sprzedaje swój własny produkt. Oto link do artykułu który wyjaśni Ci od A do Z na czym polega zarabianie na ministronach. Polecam zainteresowanym.

Można tworzyć także ministrony na których zamiast linków partnerskich będziemy umieszczać reklamy np. Google AdSense. Tego typu strony nazywane są MFA, czyli Made For AdSense (zrobione pod AdSense) tutaj link do kilku konkretów w tym temacie.

4. Pisanie blogów

Podobnie jak w przypadku ministron, także w przypadku pisania blogów należy mieć też pewną wiedzę i znajomość specyfiki internetu. Jak można zarabiać na blogach? Oto kilka moich rad:

zarabianie na reklamach (np. Google AdSense, AdTaily.pl - sam mam takie na tym blogu)
sprzedaż własnych produktów (np. jesteś ekspertem w dziedzinie motoryzacji? Napisz ebooka np. na temat tego jak samemu wykonywać drobne naprawy w samochodzie. Jesteś z zamiłowania rzeźbiarzem? A może byś sprzedał jakiś poradnik dla początkujących?)
polecanie innych produktów, czyli przede wszystkim, tak jak w przypadku ministron, korzystanie z programów partnerskich (sam planuję skorzystać z programu partnerskiego wydawnictwa Złote Myśli - sklepu sprzedającego ebooki)
budowanie wizerunku eksperta (czytelnicy odwiedzają Twój blog, czytają Twoje wartościowe wpisy, a później, jeżeli piszesz naprawdę dobrze, mogą zaoferować Ci jakąś formę współpracy np. propozycję pisania płatnych wpisów czy złożą Ci nawet ofertę pracy w ich firmie lub wykonania dla nich jakiegoś płatnego zlecenia)

Jeżeli chcesz naprawdę zarobić na blogu musisz stworzyć listę mailingową, czyli zbiór maili Twoich potencjalnych klientów, którym będziesz wysyłał oferty za pośrednictwem poczty elektronicznej. Warto ją budować od samego początku istnienia bloga. Jeżeli chcesz by Twój blog wyglądał profesjonalnie powinieneś założyć bloga na własnym hostingu i pod własną domeną internetową. Jeżeli chcesz na początek popróbować to możesz założyć bloga na darmowym serwisie blogowym np. Blogger.com. (czyli ten na którym jest obecnie ten blog).

Jeżeli chcesz zarobić naprawdę poważne pieniądze, masz odpowiednią wiedzę, a dodatkowo, co najważniejsze znasz angielski, to zapomnij o polskojęzycznej sieci. Język polski zna może ok. 50 mln ludzi, a angielski, co najmniej miliard, a drugi miliard się go uczy! Anglojęzyczny rynek ma gigantyczny potencjał. Warto z niego skorzystać. Oto link do bloga polskiego guru zarabiania na blogach K. Lisa. Zarabia on głównie na reklamach AdSense oraz na programach partnerskich. Nie jest to łatwe i przyjemne, ale efekty mogą być satysfakcjonujące. Polecam zainteresowanym.

5. Zarabianie na HubPages.com

No i dotarliśmy do ostatniego omawianego przez mnie sposobu na dorobienie sobie do pensji. Co to jest w ogóle ten HubPages.com? To strona która, umożliwia zarabianie na reklamach umieszczanych przy pisanych przez nas artykułach. Na jakich reklamach można zarabiać? Oczywiście na wspominanych już przeze mnie reklamach Google AdSense a także na HubPages Ad Program oraz na programach partnerskich wspominanego eBay'a i Amazon.com. HubPages dzieli się z nami zyskami z reklam w stosunku 60% (dla nas) 40% (dla nich). Głównym warunkiem jaki musisz spełniać by pisać tam artykuły jest znajomość języka angielskiego (tylko w tym języku można tam publikować wpisy). A o czym można pisać?

Dosłownie o wszystkim (oprócz paru wyjątków, które poznasz w czasie rejestracji na tej stronie). Znasz się na saksofonach i znasz angielski? Napisz użyteczny dla czytelników wpis na HubPages.com i zarabiaj na nim pieniądze! Masz psy i umiesz angielski? Napisz przydatny artykuł na temat np. czesania sierści czy karmienia. Pisałem już o tym ilu ludzie zna angielski? Teraz masz okazję by na tym zarobić! Oto przykładowy "hub" czyli artykuł na HubPages.com o zdrowotnych zaletach jabłek - Health Benefits of Apple

Opisane przeze mnie powyższe metody są tylko kilkoma z wielu jakie istnieją na dorabianie w domu. Wszystkie te opisane powyżej są sprawdzone przeze mnie osobiście, więc wiem, że da się zarabiać pieniądze, stosując te sposoby. Nie chciałem opisywać innych sposobów, na których się dobrze nie znam. Te opisane przeze mnie są, przynajmniej w moim przypadku, w 100% skuteczne! Wystarczy 1-2 godziny dziennie by osiągnąć zadowalające efekty. Nie gwarantuję nikomu, że mu się uda. Wszystko zależy od wielu czynników, przede wszystkim od tego co się dzieje na rynku - jaki jest popyt na dane towary/usługi i jaka jest ich podaż.

Powyższe metody to nie są żadne kłamstwa czy oszustwa. Na tym naprawdę się zarabia. Sam jestem tego przykładem. Ty możesz także zarabiać w ten sposób! Jeżeli masz jakieś pytanie odnośnie powyższych metod lub masz jakąś ciekawą sugestię na ten temat to napisz to w komentarzu. Z pewnością odpowiem na ciekawe pytania. (Z góry zaznaczam, że owe pytania mają dotyczyć tylko i wyłącznie sposobów/metod/rodzajów zarabiania, nie odpowiadam na pytania niezwiązane z tematem wpisu!)

Czerwona rewolucja w bibliotece

noreply@blogger.com (Łukasz Witosz) — Sun, 18 Sep 2011 08:09:00 +0000

autor: JanneM, flickr.com

Autorem dzisiejszego gościnnego wpisu na moim blogu jest bredny z bloga psycho-heretyk.bloog.pl.

Tym razem spotkanie w magicznym miejscu. Biblioteka. Rzadko kto do niej zagląda, a jak już odważy się przyjść, to wypożyczy "Harry'ego Potera" i nie odda przez następne pół roku. Dla mnie to symboliczne miejsce. Miejsce marzeń i ciekawych historii rodem Bundych. Ale o tym kiedy indziej.

Znów wkradła się nieszczęsna polityka i namieszała kiełbasa wyborcza. Pewnie pomyślisz sobie: Co robi kiełbasa w bibliotece? Niestety zasmucę Cię. Jest wszędzie, w pracy, szkole, w kiblu, w McDonald'zie, samochodzie. Uważaj bo wejdzie kominem!

(kiełbasa spadła)

-Nie dotyka Pani, to wyborcza! - krzyknąłem.

-A to wyborcza gorsza, za komuny było lepiej, karmili jedną-powiedziała Halinka.

-A teraz karmią wieloma, ale z tej samej beczki. W dodatku nieświeżą.

-Chce Pan mi wcisnąć kolejną bajkę?

-Nie, a na kogo Pani głosowała?

-A na SLD czy jakoś tak.

-To z pewnością kiełbasa jest cała grzybami oblepiona.

-Nie widzę. Gdzie? - spytała Halinka.

-Dobrze się maskują czerwone karaluchy. Chyba Vanish'em piorą. Inaczej ich tłuste koszule dawno by pożółkły.

-...?

-Lepiej będzie jak pani podniesie ją i wyrzuci do kosza.

-Czy ja wiem? Czerwony to taki piękny kolor.

-Tylko nie idzie Pani za niebieskim, pomarańczowym, purpurowym, zielonym ani żadnym innym.

-To mam na biały głosować?

-Już lepiej, ale może na prawicę.

-To na PiS?

-Nie, na taką prawdziwą.

-A co ona mi da?

-Nic, ale i też nie zabierze

-To zagłosuję na czerwonych. Oni obiecali mi darmowy Internet i becikowe.

Tak więc widzicie, czerwonych nie nawrócicie, jedyna droga to obić im lice.

Wady podatku dochodowego

noreply@blogger.com (Łukasz Witosz) — Sun, 11 Sep 2011 09:28:00 +0000

autor: Images_of_Money, flickr.com

Podatek dochodowy należy zlikwidować! Zarówno podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) jak i podatek dochodowy od osób prawnych (CIT). Abstrahując już od tego, że każdy podatek to kradzież, należy wymienić powody dlaczego podatek ten jest szczególnie szkodliwy i dlaczego należy go poddać natychmiastowemu unicestwieniu. Oto lista 10 największych wad podatku dochodowego.

1. PIT oraz CIT mają stosunkowo niewielki udział w dochodach budżetu państwa. Dochody z podatku PIT w I kwartale 2011 r. wynosiły zaledwie 7,6 mld zł. CIT stanowi jeszcze mniej bo tylko 7,1 mld zł. Są to stosunkowo niewielkie kwoty w porównaniu z innymi podatkowymi dochodami budżetu państwa. Dla porównania w I kwartale 2011 r. wpływy z tytułu podatku VAT wynosiły 30,4 mld zł, a z akcyzy 16,6 mld zł (dwa główne źródła dochodów państwa). Lepszym rozwiązaniem byłoby wprowadzenie w miejsce podatku PIT oraz CIT jednolitej stawki VAT (np. 25%) na wszystkie towary, bez żadnych ulgowych stawek. (źródło: Ministerstwo Finansów)

2. Podatek PIT jest w dużej części płacony przez emerytów oraz pracowników sfery budżetowej (czyli ludzi którzy żyją z podatków płaconych przez ludzi zatrudnionych w przemyśle i usługach!) Kompletna paranoja - nieprawdaż? Płacony jest tutaj podatek od podatku już wcześniej przez kogoś zapłaconego! Te pieniądze nie są żadnym realnym dochodem budżetu państwa tylko transferem wewnętrznym. Nie dziwi więc fakt, że podniesienie pensji w sektorze publicznym czy podwyżka emerytur wpływa na wzrost wpływów z podatku PIT.

3. CIT rodzi ogromne koszty w przedsiębiorstwach między innymi z powodu dużych wydatków na księgowość (trzeba prowadzić dwie odrębne księgowości - jedna na potrzeby podatkowe, druga zgodna z ustawą o rachunkowości).

4. PIT i CIT stał się elementem donosicielstwa na sąsiada czy konkurencyjną firmę, której się powiodło i zdaniem "dobrego" informatora przychód ten był nieopodatkowany. Zawsze można komuś zaszkodzić i go zniszczyć nasyłając na niego po donosie kontrolę skarbową, która już niejedno przedsiębiorstwo doprowadziła do ruiny, a podatnika będącego osobą fizyczną na skraj bankructwa. Niepokój mogą budzić także coraz większe uprawnienia organów kontroli skarbowej.

5. PIT i CIT generują ogromne koszty w budżecie państwa które są związane z jego poborem - ogromna rzesza inspektorów skarbowych oraz pałaców Urzędu Skarbowego kosztuje krocie. (Wg prof. Andrzeja Bliklego, koszty poboru podatku CIT sięgają 40%, PIT ok. 30%, a VAT prawie 20%., dane za 2010 r.)

6. CIT hamuje rozwój przedsiębiorczości - nie jeden przedsiębiorca odczuł to na własnej skórze, a dodatkowo wielu potencjalnych przedsiębiorców nie rozpoczęło nawet działalności z powodu zagmatwanego systemu podatku dochodowego (ustawa o podatku dochodowym była od początku istnienia nowelizowana już ponad 100 razy!)

7. Podatki dochodowe to zwiększona kontrola państwa nad obywatelem - dzięki PIT państwo może kontrolować niewygodnych dla rządu mieszkańców, a w razie nieposłuszeństwa wysłać na nich kontrolę skarbową. Niejasne przepisy podatkowe to także kontrola nad przedsiębiorstwami - państwo utrzymując CIT ma w szachu każdego przedsiębiorcę, który ze strachu przed kontrolą skarbową wprowadzi każde zalecenie państwowych urzędników.

8. Likwidacja podatku dochodowego wcale nie musi zmniejszyć wpływów do budżetu państwa. Ba - może je nawet zwiększyć, w skutek uwolnienia przedsiębiorczości oraz zmniejszenia kosztów związanych z jego funkcjonowaniem i odprowadzaniem u obecnych przedsiębiorców. Może to skutkować wieloma innowacyjnymi inwestycjami oraz spadkiem bezrobocia, co w konsekwencji przełoży się na wzrost konsumpcji i większe wpływy do budżetu z tytułu VAT oraz akcyzy.

9. PIT oraz CIT to także zmarnowany czas, który należy poświęcić na wypełnienie deklaracji podatkowej. Przedsiębiorcy, zamiast zajmować się prowadzeniem firmy (zwłaszcza ci mali) ślęczą nad drukami urzędowymi, a zwykła osoba fizyczna, zamiast cieszyć się życiem, musi przymusowo wypełnić deklaracje PIT.

10. Podatek dochodowy to kara za dobrą pracę. Absurdem jest, że karzemy podatkiem dochodowym ludzi pracujących, a nagradzamy zasiłkiem bezrobotnych czy utrzymujemy więźniów (kosztuje nas to 76 zł dziennie czyli 2280 zł miesięcznie. źródło: Gazeta Lubuska). Tych pierwszych brak państwowej pomocy zmotywowałby to efektywnego szukania pracy, a ci drudzy winni się utrzymywać z własnej pracy (np. mogliby wykonywać roboty publiczne).

Ja osobiście jestem oczywiście za pełną likwidacją podatku dochodowego. Zarówno PIT oraz CIT. Przypominam, że jedyną partią polityczną która się opowiada za jego pełną likwidacją jest Kongres Nowej Prawicy Janusza Korwin Mikkego i na tą partię zamierzam zagłosować w najbliższych wyborach parlamentarnych.

Zachęcam do zobaczenie na YouTube świetnego wykładu na temat podatków: Kliknij tutaj

Jakie jest Wasze zdanie na temat podatku dochodowego?

Ręce precz od naszych dzieci!

noreply@blogger.com (Łukasz Witosz) — Sun, 04 Sep 2011 17:47:00 +0000

autor: Cayusa, flickr.com

Zaczął się nowy rok szkolny. Ok. 5 milionów uczniów na różnych szczeblach edukacji znów zasiadło w szkolnych ławach. Znowu będą sprawdziany, klasówki, zadania domowe oraz kanapki w trakcie przerwy. Uczniom nie będzie się znowu chciało, nauczycielom także. Szkolny standard. Niby nic szczególnego. Czy na pewno?

Należy zacząć od tego, że obecnie nie ma szkół ani nauczycieli z prawdziwego zdarzenia. To już de facto nie są szkoły. Są to placówki szkolne w których państwowi urzędnicy, zwani potocznie nauczycielami, zajmują się "wychowywaniem" dzieci. Oczywiście wszystko na modłę innych państwowych urzędników czyli pracowników Ministerstwa Edukacji Narodowej do spółki z urzędnikami uniwersyteckimi z wydziałów pedagogiki oraz po części psychologii, zwanych także dla niepoznaki, pracownikami naukowymi. Czy ci ludzie powinni się w ogóle zajmować wychowaniem dzieci?

O kryzysie szkoły mówił już profesor Bogusław Wolniewicz. W swoich rozważaniach zauważył on, że powolny upadek tradycyjnej szkoły rozpoczął się ok. 100 lat temu. W tamtym czasie szkoła weszła na etap powolnej degeneracji, zwanej "postępem". Parafrazując pana profesora, szkoła miała być nowoczesna, oparta na relacjach równości pomiędzy nauczycielem i uczniem. Nauczyciel miał być przyjaznym partnerem, ponieważ w szkole modernistycznej nikt nie mógł mieć nad sobą przewagi. To był wstęp, do tak zwanego bezstresowego wychowania, którego skutki są, jak wszyscy wiemy, opłakane.

Dzieła zniszczenia dopełniły władze państwowe. Wstępem był obowiązek szkolny, początkowo na szeroką skalę wprowadzony w Prusach w 1717 r., od którego to potoczyła się lawina wprowadzania podobnych "obowiązków" w innych krajach. W początkach tego typu działań chodziło raczej o to by, zwykły człowiek posiadł umiejętność czytania oraz pisania, niż o to by zgłębiał bardziej szczegółową wiedzę, a tym bardziej by był wychowywany. Niestety, jak to już bywa, władza państwowa lubi zwiększać kontrolę nad swoim społeczeństwem. Do czego to doprowadziło?

Szkoły stały się (i są nimi do dzisiaj) ośrodkami masowej indoktrynacji uczniów. Obecnie szkoły oprócz tego, że nadal uczą podstawowych elementów, przydatnych w codziennym życiu, zabrały się także za głoszenie haseł sprzecznych ze zdrowym rozsądkiem i logiką. W szkole (oczywiście cały czas mówimy o szkole państwowej z odgórnie ustalanym programem nauczania w ministerstwie), możemy się dowiedzieć między innymi o dogmatach, rzekomego "dobrodziejstwa" podatków, "prawdy" o globalnym ociepleniu i coraz częściej o tym, że odbyt nie jest tylko organem służącym defekacji, ale także może dawać przyjemność dwóm panom.

Największą bolączką obecnych szkół są:

odgórnie ustalany program nauczania tworzony w MEN
"nauczający" w szkołach urzędnicy
oraz to, że państwo posiada monopol na szkolnictwo

Szkoła uległa takiemu zepsuciu, że powrót do normalności jest niezwykle trudny (ale, możliwy!). Na początek powinno się zacząć od tego, że to rodzice, a nie urzędnicy zajmują się wychowywaniem dzieci. Szkoła winna zostać całkowicie wyłączona z tego etapu rozwoju młodego człowieka. Ostatnio usłyszałem, że w podstawówkach we wschodniej Polsce, straż graniczna oraz służba celna przeprowadza pogadanki w klasach na temat przemytu alkoholu oraz papierosów. Dzieciom się wpaja, że w ten sposób budżet państwa traci ogromne pieniądze (w skutek omijania opodatkowania, głównie akcyzy), które przecież mogłyby zostać przeznaczone na budowę nowych szkół czy nowego wyposażenia w klasach. Bezczelność urzędników nie zna jednak granic!

Ci państwowi funkcjonariusze zajmują się także, nakłanianiem dzieci do tego, by (oczywiście nie mówią tego dosłownie), wydały swoich rodziców-przemytników. Skąd my to znamy? Czy przypadkiem takich działań nie prowadzono już w ZSRR? "Synu, wydaj swojego ojca kułaka"!. Perfidia z jaką posługują się te parszywe osobniki jest bardzo niebezpieczna. Czy jest jakiś dobry sposób na to by w końcu szkoła stała się normalna, a wpływ mieliby na nią rodzicie, a nie urzędnicy?

Oczywiście istnieje taki sposób. Jedynym sposobem jest prywatyzacja szkolnictwa, co najmniej od poziomu gimnazjum (można by było zastanawiać się nad sensownością tej instytucji, ale to temat na oddzielny wpis). Optymalnym rozwiązaniem byłaby całkowita prywatyzacja, ale tutaj pojawia się pewien problem. Naszkicuję go na pewnym przykładzie.

Otóż w USA była sytuacja, w której to morderca (co zostało mu bezwzględnie udowodnione) wykazał, że nie potrafi czytać, ani pisać więc nie mógł się zapoznać z przepisami mówiącymi o tym, że za zabójstwo grozi kara śmierci. Człowiek ten nie uczęszczał do żadnej szkoły (w USA nie istnieje szkolny przymus, oprócz kilku stanów, a niezwykle popularny jest homeschooling, czyli domowe nauczanie), więc podobno nie potrafił przeczytać sobie takiego paragrafu w którym to, pisze, że groziła mu taka czy inna kara. Sąd przyznał mu rację.

Wobec powyższego (przyznaję, przykład trochę nietypowy) uważam, że państwo powinno KAŻDEMU na etapie podstawowym zapewnić edukację (by nauczył się czytać, pisać i liczyć proste zadania), by nie wynikało ze tego wiele różnych dziwnych sytuacji. Nie jestem jakimś wielkim zwolennikiem państwowej szkoły na jakimkolwiek etapie edukacji, ani państwowych programów, ale takie podstawy winny być wymagane. Jako, że jestem za tym by państwowe były tylko policja, wojsko oraz sądy, to chociażby ze względu na potrzeby tych instytucji szkoły na poziomie podstawowym winny być opłacane przez państwo. (by nikt potem nie miał problemów z przeczytaniem aktu oskarżenia w jego sprawie).

Jednakże w żadnym wypadku szkoły nie powinny wychowywać, chyba, że uzyskają na to zgodę rodziców. W całkowicie prywatnym systemie szkolnictwa sprawa wygląda następująco - rodzice mają trzy opcje:

mogą sami nauczać dziecko w domu (homeschooling)
wynająć prywatnego nauczyciela
wysłać dziecko do prywatnej szkoły zgodnie z własnymi przekonaniami

We wszystkich powyższych przypadkach nie ma żadnego odgórnego programu nauczania, wszystko jest ustalane wedle życzenia rodziców (czyli de facto klientów szkół, którzy kupują produkt w postaci nauki dla swoich dzieci). Klient musi być zadowolony, więc prywatne szkoły czy nauczyciele dbają o poziom dydaktyczny oraz inne aspekty swojej pracy. To są prawdziwe szkoły, w których uczą nauczyciele, a nie urzędnicy. Szkolny urzędnik nie wykonuje swojej pracy dobrze, nie ma w tym żadnego interesu. Nauczyciel odwrotnie - dba o jakość swoich usług oraz poziom merytoryczny swoich lekcji. Co więcej rodzice mają pełną kontrolę nad edukacją swojego dziecka. A co mamy w obecnym systemie?

ustalany odgórnie program nauczania, na którego zawartość nie mają wpływu rodzice
rzekomo darmową edukację (ale za książki, obiady, wycieczki, papier do drukarki itp. itd. trzeba zapłacić)
tzw. nauczycieli czyli państwowych urzędników, którzy nie wykonują efektywnie swojej pracy i nie zaspakajają żądań konsumentów, czyli rodziców

System wymaga zmian. Wymaga większej liberalizacji. Ręce precz od naszych dzieci! Wychowanie musi wrócić do rodziny, do matki i ojca, a nie pozostawać w rękach urzędników. Państwo nie chce naszego dobra (co najwyżej naszych pieniędzy z podatków). Oni (urzędnicy) nie wiedzą najlepiej co jest dobre dla naszych dzieci. Jeżeli nie odsunie się ich od młodego pokolenia, to nic się nie zmieni. System jest zgniły. Będzie tylko gorzej. Stosy ludzi z dyplomami bez przyszłości. A wystarczyłoby tylko uwolnić rynek. Jeżeli tego nie zrobimy, skarzemy młode pokolenie na kolejne lata masowego, scentralizowanego "prania mózgów".

Dlaczego obowiązkowe ubezpieczenie OC kierowców należy zlikwidować

noreply@blogger.com (Łukasz Witosz) — Sun, 28 Aug 2011 11:50:00 +0000

autor: sylvar, flickr.com

Każdy kto jest kierowcą doskonale wie czym jest ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych (OC) oraz ubezpieczenie autocasco samochodu (AC). Te dwa ubezpieczenia różnią się jednak dwoma podstawowymi kategoriami. Ubezpieczenie OC jest ubezpieczeniem obowiązkowym, którego OWU (ogólne warunki ubezpieczenia) oraz sam obowiązek ubezpieczania reguluje ustawa, a także - na mocy umowy ubezpieczenia OC - zakład ubezpieczeń przejmuje na siebie ekonomiczne skutki szkód wyrządzonych osobom trzecim. Warto wspomnieć o tym, że granicę obligatoryjnej odpowiedzialności ubezpieczyciela stanowi tzw. suma gwarancyjna, ustalano także ustawowo. Natomiast ubezpieczenie AC jest ubezpieczeniem dobrowolnym, którego OWU, co do zasady jest ustalane przez ubezpieczyciela i przyjmowane w trybie ofertowym przez ubezpieczającego. Jako, że jest to ubezpieczenie majątkowe, górną granicą odpowiedzialności ubezpieczyciela jest suma ubezpieczenia. Po tym wymaganym wstępie przejdźmy jednak do sedna problemu. Dlaczego obowiązkowe ubezpieczenie OC należy zlikwidować?

W zamierzeniu ustawodawcy obowiązkowe ubezpieczenie OC posiadaczy pojazdów mechanicznych miało uchronić tzw. osoby trzecie, czyli innych uczestników ruchu drogowego przed materialnymi skutkami negatywnych zdarzeń losowych spowodowanych przez owych posiadaczy (lub kierujących) tymi pojazdami. Ubezpieczenie OC miało w skuteczny sposób odciążyć sądy od rozpatrywania skarg w związku negatywnymi zdarzeniami, a także ułatwić i przyspieszyć procedury wypłaty odszkodowania. Założenia były szczytne, ale czy na pewno ubezpieczenie to, potoczenie zwane ubezpieczeniem OC kierowców, powinno istnieć?

Mamy przecież dobrowolne ubezpieczenie AC. Załóżmy taką sytuację, w której obowiązkowe OC nie istnieje. Posiadacz pojazdu X spowodował kolizję, i przez to uszkodził pojazd Z. Wina X jest niezaprzeczalna. Sam X się do niej przyznał. W przypadku gdyby istniało OC, sprawa przeszła by przez zakład ubezpieczeń, a Z dostałby odszkodowanie i po zabawie. Jednakże przypominam, że w naszym omawianym przypadku obowiązkowe OC nie istnieje. X, który spowodował kolizję nie posiada żadnego ubezpieczenia, ani dobrowolnego OC (tak, takie też istnieją), ani dobrowolnego AC. Z posiada za to pakiet dobrowolnego ubezpieczenia OC+AC. Jak rozwiązać taką sytuację?

Po spisaniu standardowego protokołu, w którym X przyznaje się do winy, kontakt Z z X się kończy. Wszystko grzecznie, bez zbędnych kłótni i przepychanek. Następnie Z spokojnie dzwoni do swojego ubezpieczyciela, który wysyła swojego rzeczoznawcę, ten ocenia szkodę i w ciągu najbliższych dni następuje wypłata odszkodowania. Z ma zrekompensowaną swoją szkodę, samochód oddał do mechanika i spokojnie czeka na naprawę. Wtedy zaczyna się dopiero zabawa z X i zakładem ubezpieczeń w roli głównej.

Zakład ubezpieczeń może zastosować w stosunku do X tzw. regres ubezpieczeniowy. Zgodnie z art. 828 § 1 Kodeksu Cywilnego, jeżeli nie umówiono się inaczej, z dniem zapłaty odszkodowania przez ubezpieczyciela roszczenie ubezpieczającego przeciwko osobie trzeciej odpowiedzialnej za szkodę przechodzi z mocy prawa na ubezpieczyciela do wysokości zapłaconego odszkodowania. Roszczenie powyższe zwykło się określać mianem regresu typowego (właściwego).

autor: Lab2112, flickr.com

Oznacza to, iż z chwilą wypłaty odszkodowania ubezpieczyciel wstępuje w miejsce poszkodowanego (czyli w miejsce Z w naszym przypadku), nabywając prawo do dochodzenia zwrotu wypłaconej kwoty od sprawcy szkody (czyli od X), tak jakby sam był poszkodowanym, a szkoda swoją wysokością równałaby się wypłaconemu odszkodowaniu. W prostych słowach - nasz ubezpieczyciel, może się domagać zwrotu wypłaconego odszkodowania od sprawcy kolizji czyli posiadacza pojazdu X. Posiadacz X nie był człowiekiem przezornym - nie wykupił dobrowolnie ubezpieczenia OC, więc teraz przyjdzie mu zapłacić za swoją niefrasobliwość. Jeżeli nie zapłaci dobrowolnie, to prawdopodobnie spotka się w sądzie z prawnikami zakładu ubezpieczeń. Raczej nie wygra tej sprawy, gdyż jego wina jest ewidentna. Więc po co takie obowiązkowe OC istnieje?

Pewnie wielu czytelników wyobraziło sobie już sytuację odwrotną. Oto X po raz kolejny powoduje kolizję i nie ma żadnego ubezpieczenia - ani OC, ani AC (cały czas zakładamy, że obowiązkowe OC nie istnieje). Tym razem poszkodowanym jest właściciel, a zarazem kierujący pojazdem V. Ten również, jako, że uważa siebie za genialnego kierowcę, który nigdy nie powoduje wypadków i kolizji, nie posiada żadnego ubezpieczenia komunikacyjnego. Wina X jak zwykle jest ewidentna, i grzecznie się do niej przyznał. Jednakże teraz powstaje problem z wypłatą odszkodowania. W dobie obowiązkowego OC nie ma z tym problemów. Wszystko zostałoby opłacone z polisy sprawcy, czyli X. Tutaj jednak nikt nie miał żadnego ubezpieczenia. Co w takim przypadku?

Pierwszą możliwością V jest na miejscu zdarzenia spisanie protokołu w którym X zobowiąże się do pokrycia kosztów naprawy samochodu V. Jest to bardzo optymistyczne założenie. Załóżmy w tym przypadku, że mimo, iż X potwierdza, że to jego wina, nie będzie się jednak zobowiązywał do pokrycia kosztów wizyty u mechanika. V się trochę wkurzył i sprawę oddał do sądu. W sądzie wygrał, ale sprawa kosztowała go wiele czasu i nerwów. Teraz pewnie zwolennicy OC powiedzą: Widzisz, obowiązkowe OC powinno istnieć. Nie byłoby żadnych problemów. O czym ty piszesz człowieku. Ale czy na pewno moi oponenci mają rację?

OC jest obowiązkowe, a AC nie. Tak jest teraz. V nie posiadał żadnego ubezpieczenia, bo sądzi, że jest genialnym kierowcą. Może i jest, może i nie, ale zwróćmy uwagę na taką sprawę. Gdyby w naszym przypadku OC było obowiązkowe to V mimo, iż jest mistrzem kierownicy i tak musiałby je zapłacić. Bez żadnej dyskusji i tłumaczenia się podczas ewentualnej kontroli, że samochód V (a raczej jego posiadacz) nie spowoduje, żadnej kolizji czy wypadku. Gdyby V był przezorny i pomyślał o tym, że jego samochód może zostać zniszczony przez innego kierowcę, to by dobrowolnie opłacił AC. I nie traciłby czasu w sądach czy na kłótniach. Jego zakład ubezpieczeń mógłby podobnie jak w pierwszym przypadku z Z zastosować regres w stosunku do X. No chyba, że V lubi się ciągać po sądach (może to jego hobby?), i nikt by go nie zmuszał do płacenia na jakiekolwiek ubezpieczenie komunikacyjne.

Proszę zauważyć - OC i tak muszą płacić wszyscy obecnie. Nie zależnie od tego jak często powodują wypadki. Niektórzy robią to nagminnie, inni mają wieloletnią (czasami aż do końca życia) bezszkodową jazdę. Ci którzy jeżdżą ostrożnie, mogliby nie płacić OC w ogóle. Gdyby nie istniało żadne ubezpieczenie obowiązkowe dla pojazdów mechanicznych ludzie mogli by sobie dobrowolnie nabywać OC lub AC według uznania. Wówczas realizowałaby się w pełni jedna z funkcji ubezpieczeń, a mianowicie funkcja wychowawcza.

autor: jasoneppink, flickr.com

Jak podaje literatura - ubezpieczenia skłaniają do przezornego przewidywania różnych przyszłych wydarzeń, do bieżącego oszczędzania, a wreszcie praktycznie realizują poprzez wspólnoty niebezpieczeństwa zasadę "jeden za wszystkich, wszyscy za jednego". Ludzka zapobiegliwość prowadziłaby do tego, że ludzie sami nabywaliby, bez żadnego państwowego przymusu, dobrowolne ubezpieczenia AC lub pakiet AC+OC. Jeżeli ktoś nie chce - nie musi. Lecz ten kto dobrze kalkuluje swoje umiejętności za kierownicą, jak i innych użytkowników drogi, z pewnością w trosce o własne bezpieczeństwo zakupiłby takie ubezpieczenie. Gdyby owy X w obu przypadkach był przezorny i nabył dobrowolne OC, nie miałby problemów ani z regresem ubezpieczyciela, ani z wyrokiem sądu.

Część sceptyków nadal może mieć pewnie wątpliwości np. - co się stanie w przypadku potrącenia pieszego czy rowerzysty lub gdy oni będą sprawcami? Już śpieszę z odpowiedzią. W przypadku pieszego sprawa jest prosta. Istnieje od dawna takie coś jak ubezpieczenie na życie czy prywatne ubezpieczenie zdrowotne, które są opłacane przez większość obywateli bez żadnego państwowego przymusu. W krajach Europy Zach. oraz w USA taka forma asekuracji są szczególnie popularna. Coraz szerszą gamą takich ubezpieczeń zaczyna interesować się także coraz więcej mieszkańców naszego kraju. Podobnie w przypadku rowerzysty - na rynku istnieje multum ubezpieczeń, określanych mianem "Bezpieczny Rowerzysta" pokrywających zwrot kosztów leczenia w razie wypadku rowerzysty z winy drugiej osoby (pamiętajmy, że ubezpieczyciel ma tutaj prawo regresu wobec sprawcy wypadku!) lub pokrywających świadczenia za szkody wyrządzone osobie trzeciej w związku z użytkowaniem roweru.

Jak widać obowiązkowe ubezpieczenie OC posiadaczy pojazdów mechanicznych jest w moim przekonaniu rzeczą zbędną. Nie widzę żadnych racjonalnych przesłanek do tego by istniało takie ubezpieczenie. Zmiana obecnego stanu rzeczy wymagałaby modyfikacji kilku aktów prawnych oraz oferty zakładów ubezpieczeń. Wszystko zależałoby od dobrej woli ustawodawcy oraz konkurencyjności na rynku ubezpieczeń OC oraz AC. Oczywiście można snuć domysły, że obowiązkowe OC zostało wprowadzone dzięki silnemu lobby zakładów ubezpieczeń, które widziały w nim pewny i duży zysk. Nie będę podejmował próby oskarżania kogokolwiek o przyczynę bytności OC. Jednakże, ponownie podkreślam - w moim przekonaniu pomysł obowiązkowego ubezpieczenia OC dla kierowców był złym pomysłem, w którym nie widzę żadnych podstaw logicznych.

Google miał rację - Tusk to kłamca

noreply@blogger.com (Łukasz Witosz) — Sun, 14 Aug 2011 09:22:00 +0000

Swego czasu przeglądając internet można było znaleźć odpowiedź na to pytanie. Po wpisaniu w wyszukiwarkę Google słowa "kłamca" na pierwszym miejscu w wynikach wyszukiwania pojawiał się link do artykułu o premierze Donaldzie Tusku na portalu Wikipedia. Jak to wtedy mniej więcej wyglądało zobaczcie na screen'ie poniżej. Po tym wydarzeniu podniosło się wielkie larum, że tak nie można, takie praktyki są niedozwolone. Chyba nawet zatrzymano jakiegoś speca od SEO (już nie pamiętam, bo specjalnie się tym nie interesowałem). Potem sprawa przycichła.

Obecnie często wielu z nas, szuka różnych informacji wpisując odpowiednią frazę w Google, gdy mamy z czymś problem lub szukamy ciekawych newsów. Czasami także żartuje się w ten sposób np. mówiąc, gdy ktoś ma jakiś nurtujący go problem: sprawdź co wujek Google ci podpowie. W przypadku p. premiera Donalda Tuska ów dobry wujek Google nie pomylił się ani trochę. Tusk to zwyczajny kłamca. Obecny premier nie spełnił większości punktów swojego programu, które zostały przedstawione w jego exposé. Nie tylko premier kłamał (i robi to nadal!) - cała Platforma Obywatelska - jakby to ujął poseł Niesiołowski - to banda załganych obłudników, którzy kłamią nawet wtedy jak śpią.

Czy jeszcze ktoś z państwa pamięta gdy PO obiecywała słynne 3x15% (15% PIT, 15% CIT, 15% VAT)? A co mamy teraz? 18% i 32% PIT (został na poziomie wprowadzonym przez poprzednie ekipy), 19% CIT (też taki sam) oraz 23% VAT (PODWYŻSZONY (!) o jeden punkt procentowy z 22%). Tusk tłumaczył, że podwyżka VAT ma być tylko instrumentem przejściowym, ale już dzisiaj mogę państwu powiedzieć, że ta stawka będzie obowiązywała na stałe (no chyba, że Kongres Nowej Prawicy Janusza Korwin Mikkego dojdzie do władzy). Dlaczego tak twierdzę?

Przypominam, że osławiony podatek od zysków kapitałowych zwany potocznie podatkiem Belki, miał być także podatkiem przejściowym. Jak widać mimo upływu lat nie został zniesiony. Co więcej, naczelny kłamca RP Donald Tusk obiecywał zlikwidowanie podatku Belki, w trakcie swojej kadencji, zarówno w części dotyczącej oszczędności jak i w części dotyczącej transakcji giełdowych. Takie kłamstwa padały z ust tego łgarza na początku 2008 roku. A co robi teraz Donald i jego rząd? Debatuje nad tym jak ukrócić proceder unikania podatku Belki! Nie zamierza go znosić tylko chce go uszczelnić! Ten człowiek jawnie oszukuje swoich wyborców. Mydlenie oczu ludowi opanował do perfekcji.

Ostatnio czytałem artykuł w którym poszczególne partie prezentowały swój program wyborczy w związku z nadchodzącymi wyborami parlamentarnymi. Z ust przedstawiciela PO padły takie słowa: Chcemy wprowadzić podatek liniowy. Gdzieś to już słyszeliśmy - przecież takie obietnice składali przedstawiciele PO podczas kampanii w 2007 roku! Takie zachowanie to szczyt obłudy! Chcą tym samym kłamstwem zdobyć kolejnych wyborców! Podatku liniowego nie wprowadzili, czym jawnie oszukali wyborców, a teraz bezczelnie mamią ich tym samym! Czy ktoś jeszcze wierzy tym kuglarzom?

Ostatnimi czasy jedyną bronią PO w walce o wyborców stała się wrogość wobec głównego opozycjonisty czyli Prawa i Sprawiedliwości, zwłaszcza po 10 kwietnia 2010 roku (tragedia Smoleńska). Ludzie omamieni przez medialnych czarodziejów, potulnie wpasowują się w antypisowskie gierki Platformy. Merytoryczna dyskusja zeszła na dalszy plan. Lepiej postraszyć lud wizją kaczyzmu i ciemnogrodu niż przedstawić rzeczowy program i konkretny plan działania. Z resztą to nie jest istotne, bo głosowanie na PiS to także głos na kłamców, tyle tylko, że z drugiej strony barykady.

Zbliżają się kolejne wybory. PR-owcy Tuska znowu głowią się nad tym jak ogłupić minimum 50% społeczeństwa. A wszystko robione jest za nasze pieniądze, z naszych podatków. VAT został podniesiony, to i może teraz będą większe fundusze na partyjne reklamy? Kolejny kabaret za pieniądze podatników. Może zobaczymy pana Donalda grającego w piłkę nożną w jakimś spocie wyborczym? Może jednak lepiej nie - Tusk ma wyraźną tendencję do oszukiwania. Będzie symulował faule, teatralnie upadał na murawę. Może komuś zdąży jeszcze nakłamać, ale mnie już nie oszuka.

Walka z islamizacją Francji na YouTube

noreply@blogger.com (Łukasz Witosz) — Sat, 06 Aug 2011 17:54:00 +0000

autor: nelsonbboying, flickr.com

Dzisiaj króciutki wpis. Chciałbym w nim wszystkich zachęcić do odwiedzenia i subskrybowania jednego z profili na serwisie YouTube, a mianowicie francuskiego profilu Riposte Laïque. Kanał ten to odpowiedź na islamizację Paryża, jak i całej Francji. Na profilu znajdziemy mnóstwo filmów przedstawiających muzułmanów modlących się publicznie na ulicach Paryża, przez co zablokowane są całe skwery, a także bezradnych wobec tego policjantów.

Dodatkowo można tam znaleźć także wiele innych ciekawych filmów, miedzy innymi film o rosnącej liczbie meczetów we Francji. Jeżeli jeszcze ktoś z Was nie wierzy, że inwazja islamu na Europę jest faktem, i nie dopuszcza do siebie myśli, że kilka tysięcy (tak to prawda!) muzułmanów potrafi zablokować kilkanaście francuskich ulic, to powinien czym prędzej odwiedzić ten profil. Jego założycielem jest niejaki Maxime Lépante - człowiek, który często z narażeniem życia filmuje z ukrycia modlitwy muzułmanów oblegających francuskie miasta. Tutaj link do typowej islamskiej modlitwy na ulicach Paryża.

Kryzys demograficzny to wina socjalistów

noreply@blogger.com (Łukasz Witosz) — Sun, 31 Jul 2011 12:01:00 +0000

autor: CharlesFred, flickr.com

Od wielu już lat w Europie, USA, Kanadzie oraz Japonii mówi się o kryzysie demograficznym. Szczególnie ten problem widoczny jest na naszym rodzimym kontynencie. Sytuacja z roku na rok jest coraz gorsza, a prognozy nie są optymistyczne. Jak podaje The World Factbook współczynnik dzietności (ang. fertility rate) w Polsce w 2011 r. wynosi 1,3 dziecka na kobietę w wieku od 15-49 lat, co plasuje Polskę na 209 miejscu na 223 kraje! Jest to wysoce niekorzystne zjawisko dla obecnego systemu emerytalnego, opartego w znacznej mierze na systemie repartycyjnym czyli na takim, że to obecni czynni zawodowo płacąc składki emerytalne finansują bieżącą wypłatę świadczeń obecnym emerytom.

Dla porównania: największy współczynnik dzietności ma obecnie Niger - 7,6 dziecka, Niemcy mają 1,41; Czechy 1,26; Rosja 1,42; a Francja 1,96 jednak tak wysoki, jak na Europę, współczynnik dzietności w tym państwie, to w dużej mierze zasługa muzułmańskich imigrantów którzy stanowią obecnie ok. 10% społeczeństwa francuskiego.

Jak już wcześniej wspominałem obecny polski system emerytalny to głównie system repartycyjny, z minimalnymi elementami systemu kapitałowego, a raczej pseudo-kapitałowego w postaci Otwartych Funduszy Emerytalnych. System ten opiera się przede wszystkim na tym, że to obecnie pracujący i płacący składki ZUS-owskie, utrzymują dzisiejszych emerytów. System ten może tylko i wyłącznie działać poprawnie w warunkach gdy występuje tzw. zastępowalność pokoleń, a ta wymaga współczynnika dzietności na poziomie min. 2,1 dziecka na kobietę. Jak widać z podanych przeze mnie wcześniej danych, Polska nie spełnia tego warunku, zresztą jak większość krajów Europy. Problem tkwi w tym, że o ile Europa Zachodnia rekompensuje sobie ten niski współczynnik napływem imigrantów, o tyle w Polsce zjawisko takie praktycznie nie występuje, co nieuchronnie prowadzi do upadku obecnego systemu emerytalnego.

autor: localjapantimes, flickr.com

Choć już teraz jest źle, a obecnie już sięga do pieniędzy z rezerwy demograficznej i przeznacza coraz więcej pieniędzy z budżetu na finansowanie ZUS-u, to aż strach pomyśleć o tym co będzie za 20-30 lat, gdy systemy te, jeżeli nic się nie zmieni upadną, co jest z pewnością nieuniknione. Chyba nikt z nas nie wyobraża sobie sytuacji, w której to pracujący człowiek utrzymuje dwóch emerytów. Jakie by musiały być wtedy składki? Winę za taki stan rzeczy ponoszą socjaliści, których wieloletnie rządy w różnych krajach doprowadziły do powstania państwowych repartycyjnych systemów emerytalnych. To one są przyczyną niskiej dzietności. W kapitalizmie nie ma takiego problemu. Zróbmy małe porównanie.

Emerytury w kapitalizmie:

Nie istnieją tutaj jakiekolwiek systemy emerytalne, wszystko oparte jest na dobrowolnym ludzkim działaniu. Jako, że państwo nie gwarantuje żadnej emerytury na starość, to sami ludzie zaczynają się o nią troszczyć. Taki stan rzeczy mobilizuje ludzi do następujących działań:

do posiadania dużej liczby dzieci, które się zatroszczą o swoich rodziców w ich jesieni życia

tacy rodzice muszą swoje dzieci dobrze wychować w duchu konserwatywnym i dobrze wykształcić by ich pociechy zarabiały znaczne sumy pieniędzy, by ich godnie utrzymywać

dzięki temu, że nie istnieje ZUS, nie są pobierane gigantyczne składki emerytalne, ludzie otrzymują wyższe wynagrodzenie, o uwolnione zasoby kapitałowe umożliwiają przedsiębiorcom dokonywanie różnych inwestycji które owocują nowymi miejscami pracy i postępem technicznym

Emerytury w socjalizmie (czyli obecnie):

Istnieje system repartycyjny, którego głównym ogniwem jest Zakład Ubezpieczeń Społecznych z armią 50.000 urzędników. Państwo gwarantuje wypłatę emerytur, jednak takie gwarancje na wiele się nie zdadzą jeżeli będzie się rodziło mało dzieci. To właśnie obecny system repartycyjny jest przyczyną niskiej dzietności w Polsce. Teraz wyjaśnię dlaczego tak jest:

jako, że państwo gwarantuje nam wypłatę emerytur ludzie nie mają praktycznie żadnego bodźca do posiadania dzieci, przeciętny człowiek myśli tak - skoro państwo da mi emeryturę to po co mam posiadać dużo dzieci? jedno mi wystarczy - przecież dzieci to duży koszt, poza tym nie będę mógł wtedy chodzić za często z kolegami na piwo, dzieci to strata czasu

model państwa opiekuńczego doprowadził do tego, że to obecnie rządowi urzędnicy, nazywani dla niepoznaki nauczycielami czy przedszkolankami, zajmują się wychowywaniem dzieci, a nie rodzice - skutki tego państwowego wychowania widać obecnie na ulicach czy dyskotekach; a te skutki, jak każdy wie są opłakane; ostatnio słyszałem od znajomych, że ich 9-letnia córka powiedziała im, że wie pod jaki numer ma zadzwonić gdyby dostała klapsa od rodziców; donoszenie na własnych rodziców to rzecz powszechna w państwach stricte socjalistycznych; wystarczy popatrzeć chociażby na Szwecję

ZUS to obecnie główna przeszkoda w rozwoju gospodarczym kraju, przedsiębiorstwa szczególnie nowe, mają wiele problemów z płynnością co jest głównie spowodowane olbrzymią wysokością składek na ubezpieczenie społeczne; kapitał jest marnotrawiony przez aparat urzędniczy co przyczynia się do bezrobocia i ogólnego pogorszenie warunków bytowych społeczeństwa

Jak widać, to rządy socjalistów, a w szczególności repartycyjny system emerytalny, doprowadził do kryzysu demograficznego. W kapitalizmie nie występują takie problemy, ale jak wiadomo, to w socjalizmie walczy się problemami niespotykanymi w żadnych innych ustrojach.

Ja osobiście, na dzień dzisiejszy, jestem zwolennikiem systemu tzw.Emerytury Obywatelskiej na wzór po części kanadyjski. Pisałem o niej w jednym z moich wcześniejszych postów - Emerytura Obywatelska wg Centrum im. A. Smitha. Polega ona na tym, że państwo płaci każdemu emeryturę, po osiągnięciu wieku emerytalnego, w takiej samej wysokości, a każde dodatkowe pieniądze na starość byłyby efektem naszego dobrowolnego działania. De facto jestem za emeryturą w pełni na zasadach kapitalistycznych, ale w okresie przejściowym emerytura obywatelska byłaby, moim zdaniem, najlepszym rozwiązaniem.

Kredyt we franku. Niech płacą za głupotę!

noreply@blogger.com (Łukasz Witosz) — Sun, 17 Jul 2011 11:25:00 +0000

autor: davidpc_ źródło: flickr.com

Od kilku dni w mediach można usłyszeć informacje na temat szybko rosnącego kursu franka szwajcarskiego. Jako, że dość dużo osób wzięło w tej walucie kredyty kilka lat temu, owe media mają świetną pożywkę, by siać panikę. I słychać w radio, telewizji, internecie te lamety kredytobiorców "Jak ja teraz spłacę, ten dług? Chlip, chlip, mam troje dzieci na utrzymaniu, żona ostatnio straciła pracę, co mam zrobić?". Takich głosów jest więcej. Kto jest winny takiemu stanowi rzeczy? Państwo? Banki? Doradcy finansowi? Kredytobiorcy?

Państwo ma obecnie (niestety) duży wpływ na gospodarkę. Jego nieudolne działania i decyzje prowadzą do zaburzeń na rynku. Jak powiedział R. Reagan "Rząd nie jest rozwiązaniem naszych problemów, to rząd jest problemem". Jednak to nie on jest głównym winnym w sprawie wysokiego kursu franka. To może banki? Manipulują spreadami! Każą nam płacić wysokie ceny za wymianę waluty! Politycy pomóżcie! Nie, proszę państwa, to nie oni są winni.

Kolejni są doradcy finansowi. Oni powinni to przewidzieć, że kurs franka podskoczy w górę. Oni przecież znają się na analizach finansowych. Chyba dysponowali jakimiś prognozami dotyczącymi kursu szwajcarskiej waluty? Powinni ostrzec kredytobiorców. Może dysponowali, może nie. Zresztą jest to nieistotne. Budowanie statycznych prognoz w dynamicznej gospodarce to wróżenie z fusów. Jak mawiał mój wykładowca - małpa potrafi lepiej przewidzieć zmiany na rynku niż analityk finansowy dysponujący wachlarzem wyrafinowanych mierników ekonomicznych. To także nie oni są winni.

No to zostali nam kredytobiorcy. Tak. To oni. Oni są winni swojej sytuacji. To oni byli świadomi ryzyka kredytowego. A jeżeli nie byli, to niech pogratulują teraz swojej lekkomyślności. Przyszedł czas by zapłacić za swoje błędy. Od dawien dawna wiadomo, że branie kredytu w walucie obcej zawsze stwarza różnice kursowe. Różnice te mogą być dodatnie bądź ujemne. To że w roku X sytuacja jest bardzo korzystna nie oznacza, że w roku X+5 będzie taka sama. Wszystko może się zmienić. Powtarzam po raz kolejny - gospodarka to system dynamiczny a nie statyczny, jak chcieliby tego ekonometrycy czy doradcy finansowi. Gdy bierze się kredyt zawsze należy wziąć pod uwagę to, że rząd wprowadzając, jak to ma w zwyczaju, złą ustawę, może doprowadzić do załamania na rynku.

Kryzys i bankructwo Grecji, Portugalii, Hiszpanii i nie długo już Włoch (a potem z pewnością także całej strefy euro), to wynik wieloletnich rządów socjalistów w tych krajach. Trzeba było wziąć to pod uwagę przy braniu kredytu! Socjalizm zawsze prowadzi do katastrofy gospodarczej, gdyż jest nieefektywny ekonomicznie. A w czasie załamania inwestorzy wolą kupować bezpieczne waluty, a taką walutą jest np. frank szwajcarski. Popyt na niego rośnie, to cena także.

Zwykle nie cytuję takich rzeczy, ale w odniesieniu do ludzi mających kredyty we franku są jak znalazł. M. Jackson w swojej najbardziej znanej piosence "Billie Jean" śpiewa takie słowa: "So take my strong advice, just remember to always think twice". Niby taka prosta prawda, jednak ludzie ciągle o niej zapominają (lub celowo nie chcą pamiętać), powtarzając jak mantrę "jakoś to będzie" (jakie to polskie!). Podsumowując choć rządy socjalistów zrujnowały gospodarki wielu państw europejskich, banki i doradcy finansowi nie do końca się sprawdzili w prognozowaniu, to jednak nie oni są winni tego, że raty kredytu rosną. Jedynym i ostatecznym winnym swojej sytuacji jest kredytobiorca, bo to on ponosi całe ryzyko i to on wie (a przynajmniej powinien wiedzieć) w co się pakuje. Wystarczy samodzielnie myśleć, a nie wierzyć w bajki innych.

Jak KelThuz przekonał mnie do libertarianizmu

noreply@blogger.com (Łukasz Witosz) — Sun, 10 Jul 2011 09:07:00 +0000

W dzisiejszym poście opiszę Wam jak to KelThuz przekonał mnie do libertarianizmu i austriackiej szkoły ekonomii. Wszystko zaczęło się późną jesienią 2008 r. Wtedy to..."Zaraz, zaraz, a kto to jest ten KelThuz?" Już spieszę z wyjaśnieniem. KelThuz, znany także pod nickami Arjozof, Howard Roark czy Wszebąd Dębosławic to polski pogański muzyk, radykalny wolnościowiec oraz propagator austriackiej szkoły ekonomii. KelThuz zajmuje się penetrowaniem polskiego, a także globalnego internetu w celu "orania" lewactwa przez co przysporzył sobie wielu internetowych wrogów a zarazem wielu zwolenników. Arjozof znany jest z tego, że zawsze stosuje do bólu logiczne argumenty przez co nie zwykle trudno jest go pokonać w dyskusji. Więcej informacji na temat KelThuza znajdziecie czytając ten wywiad z 2008 r. oraz słuchając tej rozmowy (gdzie sam KelThuz w swoim "Radiu Żelaza" wyjaśnia istotne o sobie kwestie).

Wracając do tematu posta - wszystko zaczęło się późną jesienią 2008 r. Od znajomego dowiedziałem się, że na niejakim forum rockmetalshop grasuje człowiek który nienawidzi lewactwa, czci pogańskich bogów, a także zajmuje się żywiołowymi dyskusjami z bandą internetowych przygłupów. Co ważne witając się używa słowa "Sława". Postanowiłem temat sprawdzić. Początkowo sam zacząłem z nim dyskutować, raczej dla zabawy, wyśmiewałem jego argumenty, a także jego utwory. Po jakimś czasie zacząłem się baczniej przyglądać jego poglądom. Kim ten człowiek w zasadzie jest? Dlaczego tak usilnie popiera wolny rynek oraz Janusza Korwina Mikke? Kto to w ogóle jest ten Mikke?

Wtedy myślałem, że JKM to polityk jak każdy inny - w zasadzie nie wiedziałem jakie ma poglądy. Ale krok po kroku zacząłem się zagłębiać w temat. Czytałem blog Korwina, strony o Korwinie i różnie wolnościowe fora. Zobaczyłem cała masę libertariańskiej treści na YouTube. I tak w pół roku z zatwardziałego PiS-owca i narodowca stałem się zagorzałym zwolennikiem wolnego rynku i wartości libertariańskich. W zasadzie teraz widzę, że od zawsze taki byłem. Taką mam naturę. Taką osobowość. To dzięki KelThuz'owi i jego działalności stałem się libertarianinem. Zrozumiałem w końcu, że państwo nie chce dobra obywateli a wszelkie próby państwowej ingerencji w gospodarkę nie przynoszą pozytywnych rezultatów. Na koniec - KelThuz prowadzi obecnie bloga, a także swój własny podcast pod nazwą "Radio Żelaza" - którego odcinki można znaleźć na Vimeo oraz na YouTube. Polecam wszystkim zainteresowanym, którzy pragną posłuchać niezależnego głosu w sprawach gospodarczych i społecznych.

Władza na usługach wielkich korporacji

noreply@blogger.com (Łukasz Witosz) — Sun, 03 Jul 2011 13:36:00 +0000

Witam po przerwie. W dzisiejszym wpisie poruszę bardzo kontrowersyjny temat obecności w gospodarce wielkich korporacji oraz ich powiązań z politykami. Coraz częściej w mediach słyszę, że kapitalizm się nie sprawdził, a hasła takie płyną głównie od związkowych działaczy oraz grona lewicowych publicystów. Ludzie ci, zarzucają obecnemu systemowi gospodarczemu, że nie dba on o człowieka, a interes dużych przedsiębiorstw jest stawiany przez rząd na pierwszym miejscu. Nikt nie patrzy na los biednych robotników pokrzywdzonych przez ten niesprawiedliwy ustrój. Winą za taki stan rzeczy jest obarczany, nie kto inny, jak kapitalizm. Tak! Kapitalizm - zło wcielone! Precz z burżujami - zdają się po cichu w myślach skandować strajkujący związkowcy. Kapitalizm należy zlikwidować i powrócić do realnej gospodarki socjalnej. Należy odebrać majątek mitycznym bogatym,a ludziom dać pracę, by nikt nie chodził bezrobotny i żyło się lepiej. Ale czy na pewno winny jest kapitalizm?

Po pierwsze należy zacząć od tego, że kapitalizmu czystego nie ma w Europie od ok. 100 a w USA od ok. 80 lat. Rządy zachodnich państw wprowadzając różnorakie regulacje na rynku, doprowadziły do tego, że mechanizm niewidzialnej ręki, opisywany już przez A. Smih'a został poważnie naruszony a w niektórych sektorach wręcz nie istnieje.

Po drugie oskarżanie kapitalizmu o jakiekolwiek zło to domena życiowych nieudaczników oraz ludzi którzy uczciwą pracę mają w głębokim poważaniu. Ludzie ci powinni czym prędzej wziąć lekcje historii z XIX w. i porównać sytuację robotnika w 1800 r. i w 1900 r.. O wieku XIX mówi się - wiek kapitalizmu. W ciągu tych stu lat sytuacja życiowa przeciętnego pracownika polepszyła się diametralnie. Dzięki akumulacji kapitału, możliwej dzięki niskim podatkom, przedsiębiorcy mogli dokonywać licznych inwestycji w innowacje oraz powszechną mechanizację produkcji co spowodowało wzrost dobrobytu kolejnych pokoleń robotników. Socjalistyczne ZSRR w ciągu swoich ok. 70 lat istnienia doprowadził ludzi do ubóstwa i zmarnowanie olbrzymich zasobów kapitałowych. Kapitalizm to zło?

Po trzecie - i najważniejsze - jako, że pisałem już, że kapitalizmu nie ma obecnie w czystej postaci, to należy zadać sobie pytanie - jaki więc system gospodarczy mamy? Odpowiadam - kapitalizm kompradorski. Termin ten, został ukuty przez pana Stanisława Michalkiewicza - jako polski odpowiednik angielskiego terminu crony capitalism. Pisałem już o tym w jednym z moich wcześniejszych postów - Co tak naprawdę szkodzi Polsce?. Czym w zasadzie jest kapitalizm kompradorski? Jak podaje angielska Wikipedia: Crony capitalism is a term describing an allegedly capitalist economy in which success in business depends on close relationships between business people and government officials. Myślę, że to zdanie w pełni oddaje czym tak naprawdę jest nasz obecny system gospodarczy. Tutaj podaję link do krótkiego filmu na YouTube w którym pan S. Michalkiewicz wyjaśnia czym jest kapitalizm kompradorski.

Zatrzymajmy się tutaj na chwilę. O co konkretnie chodzi w temacie tego wpisu? Ano o to, że rząd pełni rolę pożytecznych idiotów na zlecenie dużego biznesu. Weźmy parę przykładów. Rząd podnosi stawkę CIT. W normalnym kapitalizmie jest to rzecz, która nie jest odbierana z radością wśród przedsiębiorców. Tak jednak nie jest w kapitalizmie kompradorskim. Tutaj, w świecie w którym faktycznie rządzą wielkie korporacje to sytuacja wymarzona. Wydaje się to państwu dziwnie? A jednak to prawda. Podwyżka CIT-u to miód na uszy wielkiego biznesu. Dlaczego? Bo to niszczenie największej konkurencji wielkich korporacji czyli sektora małych i średnich przedsiębiorstw. Muszą sobie państwo zdawać z tego sprawę, że duże firmy nie płacą podatku dochodowego w ogóle, dzięki zabiegom księgowym, pozwalającym notować notoryczne straty podatkowe, lub dzięki transferowi zysków za granicę (duże korporacje są zazwyczaj rezydentami w rajach podatkowych). Małych i średnich firm nie stać na takie zabawy i to one głównie ponoszą ciężary podatkowe CIT. Czyli wniosek prosty - im większy CIT tym lepiej dla wielkich korporacji.

Gdy się jest prezesem dużego przedsiębiorstwa, łatwo nawiązać kontakty z politykami. Takie działanie może owocować wieloma korzyściami, nierzadko obopólnymi. Z jednej strony korporacja może liczyć na państwowe granty do produkcji wyrobów, nierzadko przyzwanych w sposób arbitralny przez państwowych urzędników, którzy pod presją polityków serwują rządowe dotacje w ręce ogromnych koncernów. Dodatkowo kontakty z politykami to także większa szansa na podpisanie jakiegoś kontraktu w związku z zamówieniami publicznymi. Oczywiście rząd nie posiada własnych pieniędzy na te rzeczy, więc kradnie dochód przedsiębiorstw. A kto płaci w tym kraju CIT? O tym już państwo wiedzą. Z drugiej strony są politycy - łapówki, opłacane przez firmy bankiety, spotkania na

Karaibach czy seminaria naukowe opłacane przez wielki biznes, to tylko część tego w jaki sposób korporacja "odwdzięcza się" za posłuszeństwo rządu. Jednak te kilka imprez dla polityków są niewielkim wydatkiem w porównaniu z tym, co korporacje zyskują.

Dlatego gdy jeszcze raz ktoś zacznie opluwać i narzekać na kapitalizm, niech weźmie się do nauki, poczyta parę mądrych książek, posłucha paru ludzi znający się w temacie, i niech przestanie wypowiadać głupstwa i zacznie samodzielnie myśleć. Tak - tego rząd i korporacje obawiają się najbardziej - samodzielnie myślących ludzi.

Co z tymi podatkami?

noreply@blogger.com (Łukasz Witosz) — Sat, 07 May 2011 08:10:00 +0000

Gazeta Prawna - jedna z moich ulubionych witryn w internecie - zapytała się przedstawicieli partii, które są obecnie w sejmie o sprawy związane z podatkami, prezentując tym samym poglądy poszczególnych opcji politycznych, przed zbliżającymi się wyborami parlamentarnymi. Po omówieniu pomysłów na politykę społeczną i na zdrowie dziennikarze GP zapytali tym razem główne formacje, które przygotowują się do kampanii, o podatki. Odpowiedzi do poczytania tutaj, a cały artykuł tutaj. Nie zamierzam komentować wypowiedzi poszczególnych partii, bo większość z nich to wyborcza kiełbasa lub pomysły (w większości) szkodliwe dla obywateli. (Tak na marginesie - nie zamierzam głosować w wyborach na żadną z nich.). Tym razem to ja odpowiedziałem na te pytania. No to zaczynamy:

1. Czy powinno się wprowadzić trzeci próg podatkowy dla najlepiej zarabiających (w jakiej wysokości)?

NIE! Dlaczego mamy ich karać za to, że są pracowici, sumienni oraz dążą do swoich celów zamiast narzekać i strajkować? Poza tym jestem wrogiem podatku dochodowego więc, żadne jego podwyżki, nowe progi itp. nie wchodzą w grę.

2. Czy powinno się wprowadzić podatek liniowy?

NIE! Podatek dochodowy jest w całości do likwidacji.

3. Czy należy zmienić system podatkowy tak, by rozliczać wspólnie całe rodziny, także z dziećmi?

NIE! Przy braku podatku dochodowego nie będzie to istotne.

4. Czy powinno się wprowadzić podatek bankowy?

NIE! A niby dlaczego, przecież już teraz banki płacą CIT jako spółki akcyjne, a PIT lub CIT płacą ich akcjonariusze. Dodam, jeszcze, że taki podatek "Belki" jest także w całości do likwidacji. Po co karać ludzi za to, że oszczędzają? Aha, zapomniałem, że urzędas nie miałby z czego żyć.

5. Kiedy powinno się wrócić do niższych stawek VAT?

Jak najszybciej. Poza tym należy stawki VAT całkowicie zmienić. Po pierwsze wprowadzić jednolitą stawkę VAT na wszystkie produkty, co znacznie uprości procedury i zmniejszy biurokrację. Po drugie najlepiej gdyby ona wynosiła 15% (najniższa możliwa stawka w UE), ale nie była także większa niż 20%. Tutaj należałoby przede wszystkim przeanalizować wydatki rządowe oraz drastycznie je ograniczyć. A do tego powinien być wprowadzony konstytucyjny zakaz deficytu budżetowego (swego czasu takie rozwiązanie proponował pan Stanisław Michalkiewicz w swojej autorskiej wersji konstytucji).

6. Czy powinno się zastąpić VAT podatkiem obrotowym?

NIE! Po pierwsze - jako, że jesteśmy członkiem UE nie możemy tego zrobić. Po drugie taki podatek (np. istniejący w USA pod nazwą sales tax), prowadzi do sporych nadużyć, głównie na linii przedsiębiorstwo-przedsiębiorstwo, a także do wielokrotnego opodatkowania tych samych wyrobów. Nie jestem jakimś wielkim zwolennikiem VAT-u, ale na razie nie widzę innej opcji.

7. Czy przedsiębiorca powinien mieć prawo odliczenia VAT od paliwa i wszystkich samochodów?

TAK! O ile to paliwo jak i samochody będą wykorzystywane na cele prowadzonej działalności gospodarczej.

8. Czy akcyzę od samochodów zastąpić opłatą ekologiczną?

NIE! Dla ścisłości - akcyzę na samochody należy całkowicie zlikwidować, a tej durnej opłaty ekologicznej w ogóle nie wprowadzać. Zmiany klimatu to fakt - od 4 miliardów lat. Obecnie jednak zaczęło się je wykorzystywać dla okradania obywateli.

9. Jakie ulgi powinno się zachować, jakie zlikwidować i wprowadzić?

Przy braku podatku dochodowego żadne ulgi nie istnieją.