Rare Book

inspiration

2013-03-11T08:30:00.002-07:00

Jamie Woon - Shoulda

Triggerfinger - I follow Rivers

Tomek Makowiecki - Ostatnie wspólne zdjęcie

Jamie Woon - Night Air (Solomun Edit)

Passenger - Let Her Go

good times

2013-02-24T12:15:00.000-08:00

Zatańcz ze mną jeszcze raz... : )

open arms

2013-02-06T12:33:00.001-08:00

Zaczynam tęsknić za ciepłymi, długimi dniami. Za zachodami słońca przesyconymi czerwienią i cykaniem świerszczy. Brakuje mi śpiewu ptaków, jazdy na rowerze, długich spacerów. Takiej błogości i całej otoczki wiosny, lata. Tęsknię za tym co dopiero będzie, za nowymi sytuacjami, podróżami, chwilami. Pewnie nie będę oryginalna ale chciałabym żeby ten rok szkolny już się skończył. Nie mam siły tam wracać jak pomyślę sobie ile pracy mnie czeka. Nie mam na to ani siły a tym bardziej ochoty. Chciałabym już te oklepane wakacje, wrócić do pracy. Jeszcze 4 miesiące. Aż czy tylko 4? : )

Zastanawiam się czy będąc w II klasie powinnam już wiedzieć co będzie po (zdanej) maturze. Tak jak do niedawna byłam w 1oo % przekonana co będę robić dalej tak teraz jestem w kompletnym tzw. 'dołku'. Mam niecałe pół roku (?) żeby wziąć się w garść i w końcu zadecydować. Z jednej strony w bok 'dźga' mnie prawo a z drugiej dziennikarstwo. Z jednej strony chciałabym robić tyle rzeczy całkowicie odbiegających od tych kierunków. Mimo tego pragnienia w mojej głowie jest cichutki głosik mówiący, że i tak nic z tego nie będzie; 'to jest nieopłacalne, bez przyszłości ani szans na sukces'. Dobija mnie, chętnie bym go uciszyła. ;) Zdecydowanie mam zbyt dużo marzeń, nierealnych bez szans na powodzenie. Zdecydowanie przeczytałam zbyt dużo książek, w których głównemu bohaterowi w końcu wszystko się udaje. Odnosi sukces, spełnia się zawodowo a do tego ma u swego boku ukochaną osobę. A ja naprawdę nie chcę wiele, chcę tylko żeby choć raz dobrze podjąć chyba najważniejszą decyzję w moim życiu.
Dość już tego marudzenia. Czas pokaże, gdzie pójdę i kim będę.
Ostatnie pół roku było jednym z najwspanialszych w moim życiu. Wiecie jakie to cudowne uczucie mieć tą świadomość, że jest się dla kogoś ważnym? Że jest się czyimś światem? Może nie powinnam ale tęsknię za każdą chwilą, godziną, wyjazdem wspólnie spędzonym. Każdą łzą radości, wzruszenia, śmiechem, chwilami powagi. Jest tak wspaniale, niczego bym nie zmieniła. Wiecie co? Miłość wcale nie jest przereklamowana, baa jest całkiem fajna. : )

P.S Kocham Cię Rembrancie : )

Dream of Flying

2013-01-27T07:41:00.003-08:00

Tak sobie myślę, że w moim życiu coś się powinno zmienić. Chyba muszę przestać zadręczać się problemami innych. Odetchnąć, wziąć głęboki oddech. Wiele rzeczy mnie męczy, cieszy. Chciałabym odpocząć od tego wszystkiego. Ciągłego zastanawiania się nad rzeczami, które robię 'no bo co powiedzą inni'. To chyba jedna z moich największych wad, za bardzo przejmuję się tym co powiedzą inni a przecież nie przeżyją za mnie mojego życia.

Słyszę głos na skraju ciszy, pytający czy go kocham. Odpowiadam - jak mogłabym nie kochać?

Miłość - największa inspiracja dla muzyki. Tak inspiracja. Miłość i muzyka są ze sobą blisko związane. Obie rodzą się w sercu, los obu zależy od tego co podpowie serce. Jeśli serce mówi Wam, ze kocha idźcie do ukochanej i wyznajcie jej miłość. Nie zastanawiajcie się co ona Wam powie. Jeśli serce Wam mówi, żebyście zagrali na tym instrumencie to chwyćcie je w dłonie i zagrajcie, nie zastanawiajcie się jak Wam to wyjdzie. Posłuchajcie głosu serca i róbcie to co Wam podpowiada.
Tyle jest w świecie nienawiści mimo to w sercach płonie miłość. Idź i całemu światu to powiedz niebu, ziemi to powiedz, że nie zagłuszą tych miłości.

P.S Kocham Cię.

On Top of the World

2013-01-12T13:06:00.000-08:00

Dziś tylko muzyka utrzymuje mnie przy 'prawidłowym' funkcjonowaniu. Koi i łagodzi ból. Pomaga zapomnieć lecz... ja nie chcę zapomnieć. Będę o Tobie pamiętać. "Aniołeczku".

Dni lecą. Za oknem pada śnieg, jest okropnie zimno.

"Nigdy nie wiedziałam czym jest miłość. Nie potrafiłam jej zdefiniować, ani odnaleźć wśród burzy uczuć obracających moim ciałem i umysłem. Wiedziałam, że istnieje. Przecież opowiadało o niej tyle ust, książek i pieśni. Widziałam jak tańczy między wilgotnymi wargami zakochanych. Zawsze była blisko ale nigdy nie była na tyle, bym mogła ją poczuć na własnej skórze. I nagle ją odnalazłam. Przez przypadek dotarłam do miejsca, w którym utknęła. Spoczywała w brzuchu w ciemnych zakamarkach między jelitem grubym a żołądkiem. Sięgnęłam po nią, obejrzałam z każdej strony. Gniła. Marszczyła się. Umierała. Umierała a wraz z nią umierały moje marzenia. Tańczyły razem swojego ostatniego mętnego walca. Trzymałam moją miłość w dłoni. Chciałam ją ożywić. Zmusić by znów zatańczyła ogniste tango... Bezsilność zatrzymała wszystko. Moja miłość umarła na mojej dłoni.. Pękła jak bańka mydlana..." Jak to dobrze, że to już przeszłość, jak to dobrze, że moja miłość wciąż i wciąż na nowo tańczy swoje ogniste tango.

Perełki - szkoda tylko, że tak ciężko je dostać.

Imagine Dragons - On Top of the World

Marcus Foster - I Was Broken

Bryan Adams - Heaven

Sting - Desert rose

Sting - Fields Of Gold

...taka miłość jest jedna...

2013-01-08T12:01:00.000-08:00

Święta minęły, mi tak szybko. Nim się obejrzałam a cała ta atmosfera i otoczka towarzysząca Bożemu Narodzeniu, zniknęła w oka mgnieniu. Tyle przygotowań, nerwów, sprzątania, gotowania etc. na jeden wieczór. By później paść ze zmęczenia, wtulić się w cieplutki kocyk z książką w ręku. Może następne święta będą bardziej interesujące.
Później był Sylwester (najlepszy w moim życiu!). Świetnie się bawiłam w Waszym towarzystwie! Chwilami myślałam, że nie wytrzymam i pęknę ze śmichu. Sztuczne ognie, Wasze śpiewy i filozoficzne przemyślenia o planach na przyszłość - bezcenne.

To wszystko jest już za nami. Chwile, spotkania, na które czeka się cały rok już dawno minęły. Teraz nie pozostaje nam nic innego jak obudzić się z pięknego zimowego snu i wrócić do rzeczywistości. A kto powiedział, że 'szarej'? : )

Moja rzeczywistość ostatnio nabrała różanych, błękitnych, beżowych i łaciatych barw. Praktycznie każdy dzień jest taki sam. Szkoła - dom, dom - szkoła. Cudowna rutyna? Nie koniecznie. To tylko ogólnikowy schemat. Wbrew pozorom każdy dzień przynosi mi nową przygodę, niespodzianki, rozczarowania, radość, miłość. Staram się nim delektować a nie modlić by już się skończył. Bo kto z nas chce, żeby życie przeminęło mu ot tak, jak pstryknięcie palcami? Na dzień dzisiejszy chcę wykorzystać to co dostałam i dostaję. Chcę każdą emocję, uczucie powoli smakować. Delektować się nim i faktycznie czuć, że żyję.
W pewnym momencie chciałam by czas się zatrzymał. Pozwolił mi nacieszyć się tym co otrzymałam. Jednak on biegnie własnym rytmem. Tyle pięknych chwil mogłabym wydłużyć lub przeżyć jeszcze raz. Na razie pozostają mi tylko wspomnienia, wspomnienia tak piękne i niewiarygodne. Czyżbym zaczęła śnić na jawie? Kto wie, w każdym bądź razie na żadne skarby tego świata nie chcę się z niego budzić.

Za osiem miesięcy będę świętować swoje 18 urodziny jednak już w niedzielę dostałam od swoich przyjaciół prezent. Przedstawiam Wam moje dwa Skarby. Dante i Renee. Kochane brzdące i lekkim ADHD i oczętami przez, które miękną mi kolana, gdy na mnie spojrzą. Jak tu ich nie kochać?!
Jeszcze raz Wam Ukochane bardzo dziękuję za spełnienie mojego marzenia. Moja lista marzeń powoli się skraca. Najważniejsze, że pierwsze dwie pozycje mogłam już wykreślić. Spełniły się. : )

Hi Deutschland !

2012-12-16T02:16:00.000-08:00

Drezno.. Piękne, tajemnicze, świąteczne. Niezaprzeczalnie to miasto wywarło na mnie ogromne wrażenie. Przemykając między kolejnymi uliczkami coraz bardziej mi się podobał. Sprawiał wrażenie tajemniczości i takiego majestatu. Każde miejsce, budynek zawierało w sobie swoją własną historię. Opera, teatr, muzea, akademie. Każde z nich ma swoje opowieści, historie, które przeżyło. Ilu ludzi przechodziło ich korytarzami, śmiało się, płakało. Ile niesamowitych chwil odgrywało się na ich parkietach... To wszystko wiedzą tylko one.
Lubię takie miejsca gdzie czas zatrzymał się na chwilę. Gdzie ludzi nie pędzą tylko spokojnie przemierzają kolejne ulice. Mimo całego mojego zachwytu tym miejscem nie wiem czy mogłabym tam mieszkać. Przyjeżdżać od czasu do czasu by oderwać się od swojej codzienności - owszem, ale mieszkać? Zdecydowanie wolę góry, wieś, las... Ehh z resztą nie ważne gdzie, ważne z kim.

Zostawiam Was z kilkoma zdjęciami. Małe co nieco na następne dni. :)

Save me from myself

2012-11-26T13:40:00.000-08:00

Wielkimi krokami zbliżają się święta. Za dziesięć dni będą Mikołajki. Myślałam nad prezentami dla moich ukochanych osób. Kogoś kto uwielbia wszystko co słodkie, niepoprawną marzycielkę, wiecznie uśmiechniętego 'Królika' i kogoś bez którego nie przeżyję kolejnego dnia. Cztery różne charaktery, priorytety, marzenia, osobowości i istnienia. Jedno jest beztroskie, pełne życia. Pragnie przeżyć każdy dzień tak jakby był ostatnim, na nic mu zdrowy rozsądek i rzeczywistość. Ale jednocześnie jest moją podporą, kimś kto w czasie smutku potrafi wywołać na mojej twarzy beztroskę i uśmiech.

Dalej jest marzycielka. Jest delikatna z niezwykłą, niespotykaną urodą. Marzy o miłości, szczęściu. Zawsze uśmiechnięta mimo niepowodzeń. Jest taką gorejącą iskierką, która ogrzewa swym delikatnym blaskiem. Wspiera i podnosi na duchu przybitą duszę. Mała wielka iskierka nadziei.

Znacie to powiedzenie 'całe życie z wariatami'? Ja mam swojego wariata. Uśmiech nie schodzi mu z twarzy. Na sam widok uśmiecha mi się pyszczek bo wiem, że ten dzień dzięki niej będzie niezapomniany. To stworzenie umie jak nikt inny wysłuchać, pocieszyć. Rozbawić. Nikt tak jak ona tego nie potrafi. Wystarczy jedno spojrzenie, słowo a wszyscy wokół płaczą ze śmiechu/radości. W pewnych chwilach jest dla mnie takim przysłowiowym 'światełkiem w tunelu', nadzieją na poprawę i lepsze dni. Świadomość, że ich mam - prawdziwych(!) przyjaciół, gdzie łączy nas tylko jeden element spajający całą naszą czwórkę. Tym elementem jest wzajemna przyjacielska miłość, którą się darzymy. Wielkie słowa? Nie, w porównaniu z tym jacy są wobec siebie nawzajem i innych mogę śmiało stwierdzić, że są wielkimi ludźmi. Pełnymi uśmiechu, radości i zaufania.

Teraz mam również Ciebie. Duszę bez, której nie wyobrażam sobie życia. Serce, oczy przepełnione miłością. Jesteś każdym moim uśmiechem, łzą, chwilą, oddechem... Przestałam oddychać powietrzem by móc zacząć oddychać miłością. Do Ciebie mam zaufanie jak do nikogo innego. Po dziś dzień zastanawiam się jak to zrobiłeś... Jak sprawiłeś, że Ci zaufałam, ja - istota nieufna. Pokazałeś mi, że istnieje inny, piękniejszy świat. Jesteś moją pierwszą myślą zaraz po przebudzeniu i ostatnią, gdy zasypiam. Chciałabym móc oglądać Twój uśmiech, oczy już do końca życia. Móc oglądać z Tobą miliony filmów, chodzić na długie spacery, tańczyć na wrocławskim chodniku, płakać ze śmiechu od łaskotek, słuchać w kółko tych samych piosenek i wsłuchiwać się w bicie Twojego serca. Jaki chcę prezent na Mikołaja? Więcej takich chwil spędzonych z Tobą. To będzie najpiękniejszy prezent jaki mogłabym sobie wymarzyć!

Z życiem tak bywa...

2012-10-28T12:05:00.001-07:00

...jak z chorobą. Żyć znaczy życie dzielić z Tobą a nie być z Tobą znaczy nie żyć.

W pokoju ciemno, jedynie światło dają pozapalane świeczki. Lubię taki półmrok. Mogę się wtedy skupić i odsunąć na bok codzienne problemy. W ciszy i spokoju mogę odpłynąć i myślami być przy Tobie.

Pogoda jakoś nie szczególnie zachęca mnie do biegania po mieście, gdzie chodniki i dróżki są istnym torem przeszkód. Kałuże, błoto i przechodni wcale nie ułatwiają mi zadania gdy gdzieś się śpieszę. To są uroki obecnej pogody. Gdzie jesteś? Gdzie jesteś piękna, złota i tak majestatyczna? Jesień... wróć wraz ze Słońcem i ciepłym lekkim wiatrem...

Nie wiem jak Wam ale mi czas płynie nieubłaganie szybko. Godziny zamieniane są na minuty a minuty na sekundy. Achh.. dlaczego? Dlaczego akurat teraz, gdy chciałabym aby czas stanął w miejscu i nie pędził tak szybko. Mam wrażenie, że czas jest piaskiem. Jest w moich dłoniach a ja nie mogę zamknąć go w garści... przepływa mi przez palce a ja jestem bezradna. Chciałabym, żeby jednak odrobinę zwolnił i pozwolił nacieszyć mi się tym co mam. A dostałam tak wiele.
Gdybym zaczęła Wam tu marudzić to spalono by mnie na stosie! Nie mam ani jednego najmniejszego powodu do marudzenia czy narzekania. Owszem nie zawsze wszystko układa się po mojej myśli ale... mając kogoś przy sobie te wszystkie problemy stają się błahostkami, które tak naprawdę nie mają najmniejszego znaczenia. Ta świadomość jest hmm... cudowna (?) ale czy to nie za mało powiedziane? Codziennie rano budzić się z uśmiechem na twarzy... oczekiwanie na tą jedyną godzinę. A gdy w końcu nadejdzie... hmmm... no właśnie. Uwielbiam ją. :) Każdego dnia, poranka, popołudnia i wieczoru. A wieczory to już inna bajka, inny czas chwilami płynący leniwie by następnie uciec gdzieś daleko.
Ciekawa jestem swojej przyszłości. Tego co będzie za miesiąc, dwa, rok za pięć lat... Jakie będzie moje życie? Jaka ja będę? Zmienię się? Jeśli tak to jak? Tyle pytań i zero odpowiedzi. Mimo wszystko nie chciałabym wiedzieć. Ciekawość ciekawością ale... w tej niewiedzy jest cały urok. Dzięki niej mogę choć przez chwilę pomarzyć i myśleć jak chciałabym, żeby było... Na razie jest cudownie i czy może być jeszcze lepiej? Piękniej? Z Tobą pewnie tak. :)

Cały dzisiejszy dzień spędziłam z Michałem, Radkiem a teraz dołączyła Paulina. Cudowne trio. Dzięki nim dziś odpłynęłam do całkiem innego świata. Spokojnego, melancholijnego i romantycznego. Dziękuję i zapraszam ponownie tym razem w nowym składzie...

Michał Gasz - Oblubieniec
Janusz Radek - Dziękuję za miłość
Paulina Lenda -Osobność
Karolina Kozak ft Dawid Podsiadło - Heart Pounding
Bryan Adams - Heaven

Na dziś to wszystko... Dobranoc : )
Kocham Cię, do szaleństwa!

Sunset

2012-10-14T15:25:00.002-07:00

Sunrise
Looks like morning in your eyes
But the clock's held 9:15 for hours...

Nie mam czasu na bloga, pisanie i całą tą blogową otoczkę. Brakuje mi tego. Wcześniej posty dodawałam co tydzień a teraz... Uroki liceum, zajęć czy moje czyste lenistwo? Nie wiem, może wszystko na raz. 'Blog nie zając, nie ucieknie'. : *
Dużo się u mnie ostatnio dzieje. Każdy weekend jest inny, niezapomniany, cudowny. Achh... czemu nie miałam tak wcześniej? W sumie to może i dobrze bo teraz potrafię to docenić. Każdy gest, słowo, uśmiech.
W szkole też w sumie nie jest najgorzej. Co prawda polski, niemiecki i matma śnią mi się po nocach przez co moje koszmary stały się jeszcze straszniejsze. Widmo zbliżającej się matury mnie przeraża. Niby został jeszcze rok a ja już na samą myśl o niej mam dreszcze i czuję, że blednę. Tym bardziej, że muszę ją dobrze, naprawdę dobrze napisać. Po części dla siebie (czyt. Ciebie). W każdym bądź razie tak by 'wstydu' nie było. : )
Ale dość już o szkole. Mam ją na głowie 5 dni w tygodniu, dziś jeszcze przez chwilkę chcę od niej odpocząć.

Nie wiem jak Wy ale ja uwielbiam naszą jesień. Zwłaszcza tą ciepłą, słoneczną.. tą złotą. Codziennie mam tą przyjemność iść przez park, już zostałam zauroczona kolorami. Szelest liści pod butami, gdzieniegdzie leżące już kasztany i słoneczko lekko ogrzewające twarz. Achh.. pięknie, pięknie. Żałuję tylko, że już tak szybko robi się ciemno. Nie możemy wtedy sobie pozwolić na dłuższe wędrówki. Ale wymyślimy jakiś zamiennik. ; )
Jesień lubię za jej ciepłe popołudnia i zimne poranki. Jej wiatr i ciepłe promienie łaskoczące moje policzki. Lubię jej kolory, które mnie otaczają. Jej opadające liście okrywające ziemię i dróżki w parku. Móc rozkoszować się jej barwami. Ja wiem, że jesień nie jest jedną z najbardziej lubianych pór roku, być może ze względu na rozpoczynającą się szkołę. Ale sami powiedzcie czy nie jest ona piękna? Ubrana w te żółcie i brązy? Przyozdobiona w korale z kasztanów i żołędzi? Na jesień czekam z wielkim utęsknieniem cały rok. Wypatruję ją w oknie kiedy w końcu nadejdzie. Kiedy zachwyci swoim strojem cały świat. A teraz kiedy wróciła po roku nieobecności pragnę cieszyć się nią ile tylko się da. A więc witaj z powrotem. : )

Jak to dobrze, że mam Ciebie. Kogoś do kogo zawsze mogę wrócić. Przy Tobie uśmiech nie schodzi mi z twarzy. Lubię nasze spacery, muzykę, żarty i droczenie się z Tobą. Plany na przyszłość... Kocham to. : ) Jak to niewiele trzeba by człowiek był szczęśliwy... A mi to szczęście bardzo odpowiada. Dziękuję za wczoraj, dziś, jutro i resztę życia!

Norah Jones-Sunrise Dżem - tylko ja i Ty

Paul Kalkbrenner -Aaron Naughty Boy - Wonder ft. Emeli Sandé

Bryan Adams- Heaven Rudimental - "Feel The Love" ft. John Newman

The Antlers - I Don't Want Love Rachel Portman - Main Titles

another day in paradise

2012-09-04T13:44:00.001-07:00

Chyba zbytnio sobie pofolgowałam jeśli chodzi o przerwy na blogu. Nie z lenistwa tylko z najzwyczajniejszego braku czasu. Dzieje się tyle rzeczy... Praca jeszcze dochodzi mi szkoła. Ale o nią akurat się nie martwię. Po dzisiejszym dniu wnioskuję, że będzie dobrze, nawet bardzo dobrze. : ) Tak więc postanowiłam, że będę tu częściej zaglądać i troszkę ponudzę Was moimi przemyśleniami. ; )

You know I said it's true
I can feel the love
Can you feel it too

Wakacje już dawno za nami, przynajmniej moje. Były jak najbardziej udane, pracowite, zaskakujące ale i tak to końcówka była najlepsza. Chciałabym przeżyć jeszcze raz te wszystkie wieczory, zachody słońca, wstawanie o świcie... Każdą jedną rozmowę chciałabym przeprowadzić ponownie, na nowo... Życie ciągle mnie zaskakuje, niby nie robi wielkich niespodzianek ale jednak.. a ja bardzo lubię niespodzianki. Aż dziwne, chyba nie jestem przyzwyczajona do aż tak dużej ilości szczęścia i uśmiechu w moim szarym, małym i przewidywalnym życiu, rutynowej rzeczywistości.

Właśnie zdałam sobie sprawę z tego jak niewiele człowiekowi (mi) potrzeba aby być szczęśliwym. Tak niewiele i wiele za razem. Nie co dzień spotyka się kogoś takiego kto jednym słowem, gestem potrafi sprawić, że wszystkie nasze zmartwienia odchodzą na dalszy plan. Ja mam to szczęście, że każdego wieczoru wszystkie smutki z całego dnia odchodzą w niepamięć. Zwykłe dziękuję chyba nie wystarczy : )

Miłość jest czymś pięknym, kruchym i jednocześnie twardym jak stal. Jest delikatna, czasem nie wyczuwalna. Tak ciężko ją dziś poznać. Czasem błędnie oceniamy relację dwojga ludzi. Czasem ta miłość jest ale i jedna i druga osoba nie jest jej pewna. I w ten sposób wszystko się komplikuje... Skąd to wszystko wiem? Nie wiem. Obserwuję ludzi. Lubię słuchać ich historie, przeżycia. To co tu piszę to moje wnioski jakie wysuwa serce. Tuziny książek jakie przeczytałam też dały mi dużo do myślenia. Otóż moi drodzy miłość istnieje! Tak istnieje - nie zwariowałam : ) Tylko problem w tym, że my jesteśmy niezwykle wybredni i wymagający przez co ta miłość rozpływa się w zapomnienie z powodu odrzucenia. Słynny jest też strach przed odrzuceniem. Nie wyznam jej/jemu czego czuję tylko dlatego, że się boję jego reakcji. Moi drodzy nigdy nie wiadomo czy jutro nadejdzie. Gdybyśmy znali odpowiedzi na wszystkie pytania świat i życie nie byłoby takie ekscytujące! Jeśli kochamy to całym sercem. Każdy jeden człowiek ma tą swoją drugą symboliczną 'połówkę'. Musimy ją tylko odszukać. Nie szukajmy na podstawie podobieństw lub wyimaginowanych ideałów. Przeciwieństwa się przyciągają. Miłość między dwojgiem ludzi powinna się uzupełniać nawzajem. W ten sposób jest ona fascynująca i nigdy się nie nudzimy.
Kocham Cię... życie.

P.S :*

Wschody i zachody

2012-08-09T12:00:00.001-07:00

Ciepły nagrzany piasek i zimne fale dotykające moich stóp. Wiatr tak silny i nieposkromiony, że ludzie uciekali przed nim z plaży. Ja zostałam chcąc nacieszyć się każdą chwilą spędzoną tu, nad morzem...
Spędziłam tam dziesięć dni, przeplatanych słońcem, deszczem i wiatrem. Dni długie i spokojne...
Tak naprawdę większość pobytu w Ustroniu spędziłam na plaży. Plaża po śniadaniu, obiedzie a wieczorem długi spacer. Najbardziej chyba zapamiętam zachód słońca. Niezwykle piękny zachód... Miałam wrażenie, że Słońce wręcz tonie w morzu a wokół niego niebo płacze czerwonym blaskiem. Ludzie stali i patrzyli na ten bądź co bądź - cud. Sama zostałam nim zauroczona i wciągnięta w ten codzienny rytuał. Czułam się jak zahipnotyzowana... Piękne cuda rozgrywają się na naszej polskiej ziemi... : )
Morze jest piękne bez wątpienia. Nie ważne czy leje deszcz, przygrzewa słońce czy też wieje silny wiatr. Za każdym razem nabiera on innego niepowtarzalnego uroku. Raz jest spokojne i łagodne by za chwilkę pokazać nam kto tu tak naprawdę rządzi. Ja swoje plażowanie spędzałam różnie. Od czytania 'Przeminęło z wiatrem' w czasie lekkiego deszczyku po mecze siatkówki. Siatkówka czasem męcząca, do teraz siniaki na nadgarstkach nie chcą mi zejść. :) Ale warto było, nowe znajomości, doświadczenia... Morze piękne, ludzie piękni, konie piękne... Czegóż chcieć więcej?
Chociaż i tak pewnie najbardziej z całego wyjazdu utkwią mi w pamięci 'rozmowy nocą'... Dziękuję.

Wszystko fajnie ale... morze to jednak nie moje miejsce. Czułam, że tam nie pasuję. Ot kolejna turystka przyjechała sobie 'popatrzeć'. Nie czułam takiego pociągu do tego miejsca, zero emocji. W przeciwieństwie do gór. Witów, Zakopanem. Tam czuję się jak w domu, to jest moje miejsce na ziemi. Góry, kultura, niekończące się wędrówki i wszechobecny uśmiech na twarzach ludzi. Nad morzem miałam wrażenie, że wszyscy są jacyś ponurzy. Ludzie na plaży nie wykazywali większego zadowolenia. Ciągle ktoś na coś narzekał. A to, że za zimno/gorąco, że dzieci latają a piłka ciągle trafia na ich koce. W górach tego nie ma. Tak ludzie są inni, przynajmniej ja odnoszę takie wrażenie. Uwielbiam tam być. Chodzić wzdłuż i wszerz po Witowie i szukać nowych nieodkrytych jeszcze dróg prowadzących w głąb lasu. Tam można na chwilę pobyć z samym sobą i poukładać sobie wszystko w głowie. Zwolnić tempo i odetchnąć. Zawsze tam jeździłam by naładować swoje akumulatory na następny rok szkolny. Witów to moje sanatorium a ludzie tam będący moją prawdziwą rodziną. Nawet łatwiej mi pisać o górach niż o morzu... :)
Ludzie potrzebują lat aby znaleźć w życiu coś co sprawia, że od razu na ich twarzach gości uśmiech. Ja już nie muszę szukać. Baa ja mam nawet kilka takich powodów. :) Oby ich liczba się nie zmniejszyła a wzrosła.

Tawerna urodzona w 1995 w sierpniu. Od razu ją zauważyłam spośród reszty koni. Wyróżniała się nie tylko umaszczeniem (była niemal nieskazitelnie biała) ale i wielkimi smutnymi oczami. Gdy do niej podeszłam od razu wychyliła i podniosła wysoko łeb bacznie mi się przyglądając. Po chwili go opuściła i musnęła moją wyciągniętą do niej dłoń. Z dobre pół godziny z nią byłam. Niesamowicie spokojna, łagodna jednak o bystrych oczach. Cały czas z uwagą mi się przyglądała by w końcu móc całkowicie się odprężyć i przez kilka chwil stać w moich objęciach z zamkniętymi oczami. : ) Chyba mam słabość do koni z białym i siwym umaszczeniem. : )

Nagie myśli

2012-07-28T14:35:00.000-07:00

Za niecałe 24 godziny wyjeżdżam nad morze... Ubrania niby naszykowane, niby poskładane ale leżą cichutko na łóżku czekając aż w końcu je spakuję do walizki. Jakoś nie mogę się za nie zabrać.. I chciałabym już jechać i nie... Niby nic mnie tu nie trzyma a jednak jakoś ciężko oswoić mi się z myślą, że w poniedziałek nie wstanę o 6:30 do pracy. Nie wsiądę na rower i nie będę się ścigać z samochodami/ciężarówkami. Dochodzę do wniosku, że zbyt szybko się przyzwyczajam , ale czy to źle? ; )

Pierwszy miesiąc wakacji już za mną a ja mam wrażenie, że minął dopiero tydzień. Czas mija mi nieubłaganie szybko i jak na razie nie ma zamieru zwolnić. A tak chciałabym aby przestał biec, żeby przystanął na chwilkę i złapał oddech... Abym to ja złapała oddech... Bo jest zbyt pięknie abym tak szybko wszystko straciła. Jeszcze będzie tak, że przegapię swoje siedemnaste urodziny. Jak już nadejdą do końca wakacji zostaną bagatela dwa dni. Koniec wakacji i znów do szkoły. Z jednej strony chcialabym już wrócić a z drugiej trzymam się rękami i nogami by tylko nie przekroczyć jej progu. ; ) Może licealiści już tak mają? Może ale po co teraz o niej mówić?

"Przeminęło z wiatrem" czeka aż je poznam. Zabieram je więc ze sobą nad morze aby podczas podróży odpłynąć w zupełnie inny świat. Wiele o niej słyszałam, ale jakoś nigdy nie mogłam się zabrać za obejrzenie filmu. A dziś? Czekała na mnie wrzucona w stertę ksiażek na kiermaszu. Porzucona, zapomniana. Odkopałam ją i prawie doszłam na dno skrzynki, w której była i dostałam olśnienia. Bez wahania wzięłam ją do ręki, obejrzałam z kazdej strony w poszukiwaniu ceny. Pomyślałam, że musi być bardzo droga (bo mała nie jest), jednak bardzo miło się zaskoczyłam bo została przeceniona z 30 na 9,90zł :) No i jak tu jej nie wziąść?! Jestem jej ciekawa i mam nadzieję, że będę miała możliwość ją czytać nie tylko podczas kilku godzinnej jazdy ale też nad morzem w towarzystwie mew i szumu fal...

Czuję się szczęśliwsza jak nigdy dotąd. Zaczynam bardzo lubić ten stan błogości. Uśmiech nie schodził dziś z mojej twarzy i powiem Wam, że to chyba najlepsze lekarstwo dla innych na poprawę humoru! Przekonałam się dziś o tym osobiście. : )
Chciałabym aby to szczęście było ze mną jak najdłużej, aby nie odchodziło...

póki jesteś..

2012-07-15T12:22:00.003-07:00

Wszystko się zmienia. Ludzie, przyzwyczajenia, stereotypu, upodobania, charaktery... Zmiany są dobre, nadają naszemu życiu świeżości i nutkę niepewności. Co przyniosą te zmiany? Coś dobrego czy złego? U mnie się zmienia, szybko, gwałtownie i chyba na dobre...

Zaczynam kompletnie inny rozdział w moim życiu. Kolejny już... Zmieniam się. Zmieniam swoje przyzwyczajenia, stereotypy i pewne poglądy. Powinnam była zrobić to dużo, dużo wcześniej ale.. w końcu lepiej późno niż wcale. Od poniedziału moje życie przewróci się o 180 stopni. I bardzo się z tego powodu cieszę. Coś ruszyło, ja .. ruszam dalej nie oglądając się za siebie. Zaczynam pracę i mam nadzieję, że będę miała z tego tytułu same korzyści. :)

Mam coś czego nikt nie jest w stanie mi odebrać. Jedyną rzecz należącą tylko do mnie, moją własność. Miłość i szacunek do drugiego człowieka. Czy jest coś piękniejszego od miłości między ludźmi, którzy darzą się szacunkiem? Właśnie szacunek... Mam wrażenie, że powoli i systematycznie zanika on w ludziach, w każdej kategorii wiekowej. Zwłaszcza u młodych ludzi. Młodych ludzi jak to brzmi.. może lepiej zostańmy przy nastolatkach. Jak słyszę na korytarzu szkolnym, busie, na mieście teksty typu 'Moja stara/stary etc.", jak odnoszą się do starszych często schorowanych ludzi... Czasem jest mi za nich wstyd za ich zachowanie mimo, że ich nie znam. Wstyd mi bo później nasze pokolenie jest tak właśnie odbierane. Jako zdemoralizowane i pozbawione szacunku. Szacunek mamy mieć nie tylko do starszych ludzi, rodziców ale też do rzeczy. Rodzice nam coś kupią a my jeszcze kręcimy nosem bo.. i tu jest całe litanie wad tego przedmiotu. Czasem warto odetchnąć i pomyśleć ile musieli pracować abyśmy mogli dostać nową bluzkę czy buty. A niektórym znas ciągle jest mało. Ciągle pragniemy więcej i więcej...Wkońcu mając wszystko zatraciliśmy prawdziwy sens życia. W pogoni za nowymi gadżetami zapomnięliśmy co tak saprawdę nadaje naszemu życiu sens. Dlatego ja staram się szanować wszystko co mam i kogo mam. Zwłaszcza ich, którzy nadają prawdziwy sens mojemu zyciu. Sprawiają, że się uśmiecham, płaczę i cieszę z życia. Czegóż więcej chcieć? Kolejnych telefonów, biżuterii i innych sprzętów? Na co mi one skoro prędzej czy później się zniszczą a wcale ich tak nie potrzebuję. Cieszę się z tego co mam! Nie potrzebuję markowych ciuchów aby 'poczuć się lepiej'. Jestem jaka jestem. Nudna, wymagająca, denerwująca etc. ale... jeśli ktoś potrafi zaakceptować człowieka z jego wadami to wydaje mi się, że śmiało możemy go nazwać swoim przyjacielem.
Przynudziłam troszkę co? ;) Kolejne teksty o tak nie modnych i zapomnianych już wartościach. No cóż może jednak ktoś lubi to czytać ;)

Niedługo już wyjeżdżam i ... nie mogę się już doczekać. Ktoś kto uwielbia morze powiedział mi, że jest jedna rzecz, której z tego wyjazdu napewno nie zapomnę. Zachód słońca, czerwone niebo i pod stopami woda i piasek... Trochę odpoczynku jeszcze nikomu nie zaszkodziło. :)
Zostawiam Was z moimi przemyśleniami i 'do napisania' za tydzień' :)

love is...

2012-06-29T13:56:00.001-07:00

Szklanka wody, sterta książek czekających na ich przeczytanie, gramatyka języka niemieckiego, goździki i biedronka cichutko hasająca po moim biurku. W takim oto towarzystwie piszę dziś ostatniego już czerwcowego posta. Zakończenie roku szkolnego/pierwszy dzień wakacji. Nie czuję, że to już koniec. Że w niedzielę nie będę ślęczeć nad tuzinem książek, nie będę powtarzać funkcji liniowej, trenów Kochanowskiego ani, w którym roku utworzono Państwo Kościelne (755.!). Koniec z wstawaniem o 6 rano i biegiem na busa. Koniec z układaniem włosów, ubieraniem w pośpiechu butów i szukaniem biletu przekopując przy tym cały pokój (czyt. dom). Koniec też z ich uśmiechem, gadaniem, plotkami. Koniec z codziennym całusem na przywitanie. Z tym jak N. zawsze była przygotowana na sprawdziany i odpowiedź z historii. Koniec z naszymi niekończącymi się spacerami po całej szkole. Koniec ze snuciem planów na następny dzień. Ale i tak najlepsze jest to, że ani razu się nie pokłóciłyśmy. Baaa dziś stwierdzono, że wyglądamy jak siostry. Nel do niedługiego zobaczenia skarbie<3

Mówią, że liceum zmienia ludzi. Ojj tak ale licealiści to fajne ludki są : ) Ten rok był męczący i wgl jakiś taki przytłaczający ale... był jednym z najlepszych 'roków' szkolnych! Zleciał mi tak strasznie szybko, że nim się obejrzałam a minął już pierwszy semestr. Ludziska koniec szkoły! Czujecie już zapach malin i wody morskiej?

Konkretnych planów na wakacje nie mam. Chciałam znaleźć jakąś pracę ale z tym jeszcze zobaczymy. Za to Ustronie Morskie czekają już i niedługo do nich zawitam. Czekam ja świeży podmuch wiatru, na fale morskie tulące moje stopy i wszechobecny piasek. Czekam na molo, ryby, zachody słońca i Ciebie. Tak będzie pięknie. Innej opcji nie przewidujemy. : )

A teraz zmieniamy temat o 180 stopni. Temat aktualny dotyczący coraz to większej liczby ludzi.

Nie bójmy się komuś zaufać. Nie bójmy się pokochać. Nigdy nie wiadomo co przyniesie jutrzejszy dzień. Może się zakochamy, przejrzymy na oczy i uświadomimy sobie.. kurcze przecież ja ją/jego kocham. To tak niewiele potrzeba aby człowiek był szczęśliwy. Wystarczy pokonać strach, który zagościł w naszym sercu wraz z stratą ukochanej/ukochanego bądź naszego pupila. Gdy straciłam psa przyrzekłam sobie, że już nigdy nie będę miała następnego. Dziś już wiem, że był to błąd. Tak naprawdę strasznie pragnę go mieć i czekam tylko aż w naszej rodzinie pojawi się nowy członek. Wiem, że łatwo to się tylko o tym mówi ale.. Wyobraźmy sobie co możemy stracić przez nasz strach. Ile cudownych rzeczy nas omija. Czasami warto zapomnieć o wstydzie i pozwolić sercu kochać. Pozwolić mu być szczęśliwym. Pozwolić mu żyć.

never let me go

2012-06-12T13:37:00.002-07:00

Ludzie to dziwne stworzenia. Pełne tajemniczości, niejasności i skrajności. Lubimy sobie komplikować życie najdrobniejszymi sprawami. Lubimy poczuć dreszcz emocji, adrenalinę. Chcemy sprawdzić swoje możliwości w wytrwałości. Jak bardzo jesteśmy odporni na ból, stres, cierpienie.
Wiem co piszę bo.. jestem jedną z tych co biorą udział w wyścigu szczurów. Mój tor obejmuje szkołę i życie po za nią. Lubię mieć wszystko poukładane ale jeśli sypnie się jedno to potem jest już tylko reakcja łańcuchowa. Wykańczają mnie ambicje. Śnią się po nocach, prześladują podczas śniadania, lekcji prawa, oglądania TV lub podczas czytania. Małe/ wielkie potworki szeptające do ucha to samo litanie. Litanie długie, męczące, rozkoszne, nierealne, piękne. Podejście pesymistki? Nie. Z reguły jestem niepoprawną realistką a częściej optymistką. Co nie znaczy, że oddycham przez różową słomkę i oglądam świat przez okulary tego samego koloru. Ja po prostu widzę swoją przyszłość. Albo inaczej ja widzę przyszłość taką jaką chciałabym aby była. Mniej więcej.

Czasem chciałabym gdzieś wyjechać. Gdzieś gdzie nikt mnie nie zna, nie ocenia przez pryzmat plotek (skrajnie nierealnych). Wyjechać daleko stąd i przez chwilę rozkoszować się wolnością, nie martwić się co będzie jutro. Po prostu stanąć na chwilę w miejscu, rozejrzeć się i uśmiechać się do samego siebie. Poczuć się szczęśliwym. Ale tak naprawdę poczuć to szczęście. Całym ciałem i duszą. Od palców u stóp po koniuszek nosa! Czuć je, oddychać nim... Czy nie byłoby pięknie? Choć przez moment zaznać prawdziwej radości.... do której tak usilnie każdy z nas dąży. Bo czy to nie jest właśnie nasz życiowy cel? Aby zaznać prawdziwego szczęścia?

Ostatnio grałam z miłością w karty. Kantowała, jak zawsze z resztą. Chcą odwrócić moją uwagę szeptała rozkoszne, uspokajające słówka... Umiejętnie odwracała moją uwagę od gry. W końcu przez nią przegrałam. Była sprytniejsza, szybsza, mądrzejsza. Pokazała mi jak to jest zakochać się w wieloletnim kumplu. Nie było zbyt ciekawie. Wiecie jak to kumple, bardziej są dla siebie rodzeństwem niż przysłowiowymi 'połówkami jabłka'. Taka miłość nie miłość. Tylko wiecie co? Nigdy jeszcze nie widziałam takiego zmartwienia i miłości w ich oczach. Gdy ona zamarzała, on bez namysłu ciepło ją opatulił i dodatkowo przytulił do serca. Nie piersi jak to często niektórzy mówią, lecz do serca. Do tej wielkiej pikawy ciągle pompującej krew. ; ) Taka miłość bezwarunkowa. Może nie pokazywana tak mocno na obraz publiczny ale bardziej zagnieżdżona gdzieś w środku ich serc. Głęboka, prywatna, szczera. Dwóch przyjaciół, kumpli z podwórka... Można? Można. : )

like crazy

2012-05-06T14:00:00.001-07:00

Do szaleństwa...

Jak to jest? Człowiek wiecznie czegoś potrzebuje, nowych ubrań, gadżetów, pieniędzy etc. Wiecznie potrzebuje tych materialnych i przyziemnych przedmiotów, które go duszą. Ograniczają jego świat. Oczywiście nie chcę powiedzieć, że nie potrzebujemy ich, owszem są nam potrzebne czasem niezbędne do życia ale... Czy aby na pewno? Aż tak w tym wszystkim się zatraciliśmy? Przeraża mnie fakt jak młodzi ludzie prześcigają się kto ma lepszy telefon, ciuchy, buty. Kto ma droższe, markowe i najbardziej modne rzeczy. Ale kogo to obchodzi? Kogo interesuje to czy za swoją bluzkę ktoś zapłacił 20 czy 500 zł? To tylko rzeczy, za chwilę nic z nich nie zostanie. A tracimy przez ten wyścig szczurów bardzo dużo. Tracimy coś co w naszym życiu powinno górować, być priorytetem. Miłość, przyjaźń, rodzina. Trzy wartości tak piękne i zatracane.Czy nie lepiej spędzić niedzielny piękny dzień z rodziną na spacerze po parku niż w wyścigu w centrum handlowym bądź galerii. Ale to jest kwestia gustów, upodobań. Ciągły pośpiech. Bieg, ucieczka, wyścig.

Wiecie co jest piękne? Uśmiech dziecka. Niewinnego, nieświadomego jaki świat może być okrutny, zły i wgl. blee. Uśmiech dziecka, które kocha bezwarunkowo i z całego serca. Te małe serca biją jednakowym, przyśpieszonym rytmem. Chwytają dzień takim jaki jest. Swoją niespożytą energię rozładowują na każdy możliwy dla nich sposób. Biegają, skaczą, znowu biegają. Kochają życie. A my? Czemu nie umiemy tak jak one śmiać się i biegać za motylami, w pogoni za szczęściem? Zwolnić nasze codzienne rutynowe tępo a przyśpieszyć to dziecinne. Szczęście. Naprawdę niewiele potrzeba by być szczęśliwym. Mi humor niezwykle umiejętnie jak dotąd poprawia muzyka. Melodia, takty, kolejne nuty... Gitary, pianino, perkusja. Muzyka to najlepszy terapeuta, przyjaciel i kochanek. Wie kiedy pocieszyć, kiedy zmobilizować a kiedy wtulić nas w swoje ramiona. Muzyka jest wolna. Jest jedna, tu nie ma podziału na gatunki, podgatunki. To nasze serce wybiera czego słuchamy. Znacie to uczucie kiedy buszujecie po internecie, przekopujecie tuziny piosenek i nagle pojawia się ona. Wymarzona, idealna, na której dźwięk dostajecie dreszcze a serce zaczyna bić dwa razy szybciej. Tak? W takim razie jesteście szczęściarzami, którzy odnaleźli swojego nowego kochanka. :) Mnie muzyka uspokaja i daje dużo radości. Dzięki niej z pochmurnego dnia staje się słonecznym dniem pełnym życia. Nie wiem jak Ty ale, gdy ja znajdę taką perełkę słucham jej bez końca. Taki mój narkotyk. Ciągle mi jej mało. Kolejna dawka. Ale czy taki narkotyk nie jest piękny? :) Osobiście mnie dragi, fajki, alkohol nie kręci ale perspektywa uzależnienia od muzyki... wydaje się być bardzo kusząca.

Wróciłam do rysowania a to oznacza, że wrócił spokój i radość. Radość tak cenna i poszukiwana przeze mnie przez tak długi okres czasu. To dzięki przyjaźni. Dzięki ludziom, którzy wypełniają nasze życie szczęściem, rozmowami, śmiechem, dowcipami i tym co najważniejsze wsparciem. Po czym poznać prawdziwą przyjaźń? Nie po tuzinie buziaków i serduszek na fb/gg. (brrrr) Nie po serdecznym przywitaniu się, tuleniu. Prawdziwą przyjaźń poznaje się w chwili kryzysu jednego z towarzyszy. Po tym, że przyjaciel nie będzie głaskał cię po plecach i mówił, że będzie dobrze. Jego pozna się po rozmowie, poważnej. Po wymieniu argumentów, zalet, wad, wszystkiego. Przyjaciel pokaże Ci na czym stoisz i ... i pomoże Ci z tego wyjść. Bezwarunkowo, bez żadnych warunków. Gdy Ty upadniesz on już będzie czekał z wyciągniętą ręką by pomóc Ci wstać. Przyjaźń jest niczym miłość. Miłość ludzi, którym na sobie zależy i którzy świata po za sobą nie widzą. :) Za to Wam dziś dziękuję. Za wiarę, przyjaźń i kopniaka w tyłek kiedy trzeba.:) Za Was.

Moje narkotyki:

Mr. Big - To Be With You

Extreme - More Than Words

Beyonce - End Of Time (remix Jimek)

Tak jak obiecałam. Angela zaczyna swych sił pisaniu. Oto jej mała promocja. Jak na razie idzie jej całkiem nieźle. :) POLECAM! http://in-snares-of-emotion.blogspot.com/

to be with you...

Kocham Cię do szaleństwa.. życie. :)

Przyszłość?

2012-03-23T14:31:00.000-07:00

Coraz cieplej...

Dziś byłam na Uniwersytecie Wrocławskim na wykładzie o 'Integracji Unii Europejskiej'.Wykład mi się podobał, zwłaszcza pierwszy (drugi nie był już tak ciekawy). Uniwersytet sam w sobie również mi się podobał. Piękny, piękny. Zaopatrzyłam się tam w ulotki rekrutacyjne. Na razie jestem w I klasie LO ale już myślę co chciałabym robić w przyszłości. Zdecydowanie marzą mi się studia. Pytanie tylko jakie? Dziennikarstwo? Prawo? Czy politologia? Wiecie to jest straszne bo ja jeszcze nie zdecydowałam. Powinnam już wiedzieć? Wydaje mi się, że tak. Im wcześniej tym lepiej. Od zawsze chciałam iść na dziennikarstwo. Może inaczej, od zawsze dziennikarką chciałam być. Pisać do gazety... Jeszcze chwilkę i odpłynę w marzenia :) Prawo 'naszło' mnie niedawno. Zaciekawiło, chwyciło swymi 'szponami' i nie chce puścić. Prawie półtora roku już się z nim męczę i nie mogę się uwolnić. Studia prawne są ciężkie, wiem. Jak prawo to później albo sędzia albo adwokat. Nie wiem czas pokaże... W sumie przeraża mnie fakt ile moich znajomych chce iść na prawo.

Wiecie czasem w życiu jest tak, że bardzo mocno czegoś pragniemy. Staramy się zrobić wszystko aby nam się udało osiągnąć swój cel. Niestety nic nie da się zrobić. Teraz właśnie tak się czuję. :)

Miłość - największa inspiracja dla muzyki. Tak inspiracja. Miłość i muzyka są ze sobą blisko związane. Obie rodzą się w sercu, los obu zależy od tego co podpowie serce. Jeśli serce mówi Wam, ze kocha idźcie do ukochanej i wyznajcie jej miłość. Nie zastanawiajcie się co ona Wam powie. Jeśli serce Wam mówi, żebyście zagrali na tym instrumencie to chwyćcie je w dłonie i zagrajcie, nie zastanawiajcie się jak Wam to wyjdzie. Posłuchajcie głosu serca i róbcie to co Wam podpowiada.

Tyle jest w świecie nienawiści mimo to w sercach płonie miłość. Idź i całemu światu to powiedz niebu, ziemi to powiedz, że nie zagłuszą tych miłości.

Przy okazji robię reklamę genialnemu zespołowi z mojej szkoły. "Nie wierze". Są genialni najchętniej już dziś kupiłabym ich płytę!

Stay Tonight

2012-03-12T14:26:00.000-07:00

CO TO JEST SEKRET?
Zapewne już od dłuższego czasu zastanawiasz się: „Czym jest Sekret?”. Powiem Ci, jak doszedłem do zrozumienia go. Wszyscy działamy w oparciu o jedną nieskończoną siłę. Wszyscy kierujemy swoimi krokami na zasadzie tych samych praw. Naturalne prawa Wszechświata są tak precyzyjne, że bez problemów potrafimy zbudować statki kosmiczne, posłać ludzi na Księżyc i określić czas
lądowania co do ułamka sekundy. Gdziekolwiek jesteś - w Indiach, Australii, Nowej Zelandii, Sztokholmie, Londynie, Warszawie, Toronto, Montrealu czy Nowym Jorku - wszyscy działamy w oparciu o jedną siłę, jedno prawo. Chodzi o przyciąganie! Sekret to prawo przyciągania! Wszystko, co pojawia się w Twoim życiu, sam je do niego przyciągasz. A czynisz to za sprawą obrazów, jakie pojawiają się w Twoim umyśle. To jest to, co myślisz. Cokolwiek rozważasz w swoim umyśle,

przyciągasz do siebie. „Każda Twoja myśl jest czymś realnym -jest siłą”. Najwięksi nauczyciele, jacy kiedykolwiek istnieli, mówią nam, że prawo przyciągania jest najpotężniejszym prawem obowiązującym we Wszechświecie. Poeci, tacy jak William Szekspir, Robert Browning i William Blake,
przedstawiali je w swojej poezji. Kompozytorzy tacy jak Ludwig van Beethoven wyrażali je w swojej muzyce. Malarze tacy jak Leonardo da Vinci przedstawiali je na swoich obrazach. Wielcy myśliciele, jak chociażby Sokrates, Platon, Ralph Waldo Emmerson, Pitagoras, sir Francis Bacon, sir Issac Newton, Johann Wolfgang von Goethe i Victor Hugo dzielili się nim w swoich pismach i naukach. Ich imiona okryły się nieśmiertelnością, a legendarne życie przetrwało wieki. Religie, takie jak hinduizm, hermetyka, buddyzm, judaizm, chrześcijaństwo i islam, a także cywilizacje, na przykład babilońska i
egipska, przekazywały je w pismach i opowieściach. Utrwalane w ciągu wieków we wszystkich swych formach, prawo to można znaleźć w starożytnych pismach na przestrzeni dziejów. Zostało zapisane w
kamieniu 3000 lat p.n.e. Choć niektórzy pragnęli poznać je za wszelką cenę, i rzeczywiście poznawali, każdy mógł je odkryć dla siebie.

Prawo zrodziło się wraz z początkiem czasu. Zawsze było i zawsze będzie. Określa ono całościowy porządek we Wszechświecie, każdą chwilę Twojego życia i wszystko, czego w jego trakcie doświadczasz. Nie ma znaczenia, kim jesteś albo gdzie się znajdujesz - prawo przyciągania kształtuje całe Twoje doświadczenie życiowe i czyni to za pośrednictwem Twoich myśli. To Ty wzywasz owo prawo do działania i robisz to poprzez własne myśli. W roku 1912 Charles Haanel określił prawo przyciągania jako „największe i najbardziej niepodważalne prawo, na którym opiera sięcały system stworzenia”.

Mądrzy ludzie zawsze je znali. Możesz się o tym przekonać na przykładzie starożytnego Babilonu. Ta mała wybrana grupa ludzi znała je zawsze. Dzieje starożytnych Babilończyków i ich osiągnięcia są dobrze udokumentowane przez badaczy. Mieszkańcy Babilonu słyną także z tego, że stworzyli jeden z siedmiu cudów świata, wiszące ogrody Semiramidy. Dzięki pojmowaniu i stosowaniu praw Wszechświata stali się jednym z najzamożniejszych narodów w dziejach.

Jak myślisz, dlaczego jeden procent ludzkości zarabia dziewięćdziesiąt sześć procent wszystkich pieniędzy? Uważasz, że to przypadek? Nie, tak musi być. Oni coś rozumieją. Rozumieją Sekret, a teraz kolej na Ciebie. Ludzie, którzy przyciągnęli do swego życia bogactwo, posługiwali się Sekretem, świadomie lub nieświadomie. Snują myśli o obfitości i bogactwie, i nie dopuszczają do siebie żadnych myśli przeciwnych. Ich główne, zasadnicze myśli dotyczą bogactwa. Znają tylko bogactwo i nic
10 innego nie istnieje w ich umyśle. Czy są tego świadomi, czy nie, te dominujące myśli są właśnie tym, co przyniosło im bogactwo. To prawo przyciągania w praktyce. Oto doskonały przykład, który pokazuje, jak działa Sekret i prawo przyciągania: znasz pewnie ludzi, którzy zgromadzili ogromny majątek, stracili go co do grosza, po czym w krótkim czasie ponownie zdobyli wielkie bogactwo. W takim wypadku, bez względu na to, czy wiedzieli o tym, czy nie, ich dominujące myśli dotyczyły bogactwa - tak właśnie zdobyli je za pierwszym razem. Potem zaczęli dopuszczać do siebie pełne lęku myśli o utracie majątku, aż stały się one dominujące. Szala wagi się przechyliła - myśli o stracie przeważyły myśli o bogactwie, więc stracili wszystko. W następstwie tego lęk przed stratą zniknął, a dominujące myśli o bogactwie znów przeważyły. I bogactwo powróciło. Prawo przyciągania reaguje na Twoje myśli, bez względu na to, czego dotyczą...

Fragment książki 'Sekret'. Postanowiłam poczęstować Was jednym z nielicznych fragmentów tej niesamowitej książki. W końcu nie zawsze mnie musicie czytać. Polecam przeczytanie całości. Warto, naprawdę warto. A to wszystko dzięki Neli, która obdarzyła mnie znajomością tej pięknej lektury. <3

Happy Valentine's Day !

2012-02-18T14:05:00.000-08:00

We wtorek odbyły się walentynki. Święto zakochanych, par, małżeństw. Święto przez jednych znienawidzone, pewnie przez fakt, że nie posiadają swojej drugiej połówki, a przez drugich uwielbiane. Tak, społeczeństwo podzieliły walentynki. ; )

Tyle, że… dla mnie walentynki były okazją do pomocy. Zwerbowałam serca, które chciały być ze mną w czasie tej akcji. To święto wykorzystałyśmy do celów charytatywnych. Chciałam mu pomóc i dalej tego chce. Czuję, że to jest obecnie moje zadanie. Czuję się za to odpowiedzialna. Nie wiem czemu, praktycznie rzecz biorąc go nie znam. A wiem o nim tak dużo. Wiem, że lubi grać na gitarze, spotykać się ze znajomymi. Wiem, że jeśli mu nie pomożemy to zginie. Mężczyźni nie chorują na tą straszną chorobę...

Ale z pomocą moich przyjaciół dam radę. Nie poddamy się. Dlaczego? Bo dla nas ocalenie komuś życia, choć w najmniejszym stopniu jest ważne.

Andrzej choruje na stwardnienie rozsiane. Ma 17 lat. Jest młody, ma przed sobą całe życie…

Ja walentynki wykorzystałam aby mu pomóc. Zorganizowaliśmy kawiarenkę. Cały dochód przeznaczyliśmy na jego leczenie. Zebraliśmy 423 zł. Jestem dumna z moich dziewczyn, które pomogły mi ją zrealizować. Pomożemy mu, bez względu na wszystko.

Ciasteczka, babeczki, muffinki. Wszystkim smakowały z czego bardzo się cieszę. Teraz czekamy do 8 marca na dzień kobiet. Znów coś wymyślimy żeby uzbierać pieniążki. Co tym razem? Może macie jakieś przepisy na wyśmienite ciastka lub ciasta?

Dodam jeszcze kilka zdjęć z zawodów. Niektóre są fajne. Jeżeli ktoś chce więcej zdjęć z zawodów to piszcie na mojego meila (rare_book@interia.pl) ;)

Strażnik raju

2012-01-31T13:08:00.000-08:00

"Nie jest łatwo pojąć nawet to,

to, że co rano słońce świeci..." - G.Wilk.

No właśnie. Tak trudno nam zrozumieć najprostsze i najoczywistsze rzeczy. Wschód, zachód słońca. Gdy góruje w południe. Słońce. Słońce, które nas ogrzewa w mroźne, wietrzne dni. Sprawia, że na naszej twarzy pojawia się uśmiech. W czasie zimy czujemy, że napływa do nas energia poprzez piękny widok. Biel śniegu i piękny blask słońca daje niesamowity efekt. Czasem mam wrażenie, że w śród śniegu leżą kawałeczki diamentów, które pięknie odbijają blask słońca. Latem słońca jest na tyle dużo, że chronimy przed nim oczy. Daje nam radość, ciepło... i nadzieję. Nie wiem jak Ty ale ja, gdy w czasie pochmurnego dnia nagle zza chmur wyłoni się to ciepło i delikatnie ogrzeje moją twarz mam serce przepełnione radością i automatycznie na mojej twarzy pojawia się uśmiech. Właściwie to dlaczego mówimy do kogoś 'moje słoneczko'?

Słoneczko... Może właśnie chodzi o to, że gdy nazywamy tak daną osobę porównujemy ją do tego słońca. Słońca, które nas ogrzewa i daje tyle radości. W obecności tej osoby promieniejemy, na naszej twarzy od razu gości uśmiech. Często mówimy tak do małych dzieci i naszych ukochanych. Są oni naszymi promykami, słońcami, które w czas niepogody otulają swoim blaskiem i ciepłem.

Wybaczcie mi ale nie chcę pisać o miłości (kolejny raz z rzędu). To znaczy chcę ale aby o niej pisać trzeba jej zasmakować, przeżyć ją, poznać. Miłość jest czymś pięknym, kruchym i jednocześnie twardym jak stal. Jest delikatna, czasem nie wyczuwalna. Tak ciężko ją dziś poznać. Czasem błędnie oceniamy relację dwojga ludzi. Czasem ta miłość jest ale i jedna i druga osoba nie jest jej pewna. I w ten sposób wszystko się komplikuje... Skąd to wszystko wiem? Nie wiem. Obserwuję ludzi. Lubię słuchać ich historie, przeżycia. To co tu piszę to moje wnioski jakie wysuwa serce. Tuziny książek jakie przeczytałam też dały mi dużo do myślenia. Otóż moi drodzy miłość istnieje! Tak istnieje - nie zwariowałam : ) Tylko problem w tym, że my jesteśmy niezwykle wybredni i wymagający przez co ta miłość rozpływa się w zapomnienie z powodu odrzucenia.
Słynny jest też strach przed odrzuceniem. Nie wyznam jej/jemu czego czuję tylko dlatego, że się boję jego reakcji. Moi drodzy nigdy nie wiadomo czy jutro nadejdzie. Gdybyśmy znali odpowiedzi na wszystkie pytania świat i życie nie byłoby takie ekscytujące! Jeśli kochamy to całym sercem. Każdy jeden człowiek ma tą swoją drugą symboliczną 'połówkę'. Musimy ją tylko odszukać. Nie szukajmy na podstawie podobieństw lub wyimaginowanych ideałów. Przeciwieństwa się przyciągają. Miłość między dwojgiem ludzi powinna się uzupełniać nawzajem. W ten sposób jest ona fascynująca i nigdy się nie nudzimy.
Tylko nie szukajmy jej na siłę. Pozwólmy jej wędrować w sowim rytmie...Jest zbyt piękna by ją ponaglać...

Wszystko to dla Was napisała dziewczyna, której chłopakiem jest długopis, którym najpierw teksty umieszczane na blogu pisze na osobnej kartce papieru. Pozwoliłam mojej miłości chodzić po świecie. Jest wolna. Może jest teraz na drugim końcu świata bądź... mieszka niedaleko mnie. Może ją znam albo dopiero będzie mi dane ją poznać... To wie jedynie ona i Bóg. Wiem jedno. Moje serce przepełnia miłość do innych ludzi jednak... jest w nim miejsce dla tej, która ma sprawić, że mój świat będzie przepełniony radością i ... i właśnie nią - miłością.

5 O'Clock

2012-01-21T11:23:00.000-08:00

Dzisiejszy dzień jest chyba najlepszym od początku ferii. Pełen śmiechu, radości i miłych słów. Tak jestem szczęśliwa. Do tej pory zamartwiałam się sprawami, które bądźmy szczerzy nie miały jakiegoś większego znaczenia. Człowiek potrzebuje czasem takiego przebudzenia aby otrząsną się i zobaczył, że tak naprawdę jest szczęśliwy. To tak wiele nie kosztuje, stańmy przed lustrem i odpowiedzmy sobie szczerze. Jestem szczęśliwa/szczęśliwy? Jeden uśmiech, błysk w oku.

Dziś był niezwykle wietrzny dzień. więc wykorzystaliśmy to. Lubię go. Jest dla mnie symbolem wolności i niezależności. Lubię czuć jak owiewa moją twarz. Burzy ułożone włosy. Powoduje, że czuję się wolna, niezależna. Czasem delikatnie mnie przytula albo jak dziś gwałtownie owiał moją twarz. Zmarzłam ale.. to było nawet przyjemnie. Stojąc z rozpostartymi ramionami pozwoliłam aby uświadomił mi, że jest dobrze... Wiatr jest tam gdzie chce być. Nie obowiązują go żadne zasady ani zakazy. Wolność.

Jedyne co wolne w naszej cywilizacji to właśnie on. Nikt nie jest w stanie go zatrzymać i stłumić. Jest wolny a za razem bardzo pożyteczny. Dzięki wiatru żeglarze nie walczą z nim ale pozwalają mu unosić się w wybranym kierunku. Wiatr przynosi ukojenie w upalne letnie dni, a w poranki rześki powiew. Warto choć raz poczuć się takim lekkim i wolnym, przemierzając świat. Z wiatrem przez świat, czyli zdobywanie i poznawanie nowych miejsc. Artyści często pisząc wiersze zachęcają do podejmowania działań. Opisują czym jest szczęście. A dla Ciebie czym ono jest?

Więc aby dostrzegać niezwykłe piękno zjawisk, przedmiotów czy miejsc powinniśmy być radośni. Bo wtedy widzimy wszystko w pięknych barwach. Czujemy się lekko i swobodnie tak jak wiatr.

Wietrze zabierz moje serce wysoko do nieba i pozwól mu gonić za białymi obłokami i śmiać się ze szczęścia.

Dziękuję Wam za wszystkie komentarze i obserwujących nie użytkowników. :)
W poniedziałek wyjeżdżam do Krakowa-Wadowic i Zakopanego. Nie mogę się już doczekać!

Kocham...

Kocham Cię życie

2012-01-17T07:51:00.000-08:00

Wiecie czego boimy się najbardziej? Przywiązania. Właściwie powinnam zacząć od początku. Czym jest to przywiązanie? Czego aż tak bardzo się go boimy? Ze strachu, ale czy to jedyny i słuszny argument? Czy to właśnie przez ten strach tracimy w życiu, być może piękne i niezapomniane chwile?

Przywiązać możemy się nie tylko do człowieka ale również do naszego pupila. Nie chcę tu pisać, że przywiązać możemy się do jakiegoś przedmiotu bo wchodzi to już w materializm. Jeżeli chodzi o jakiś drobiazg typu zdjęcie, pierścionek, który ma wartość sentymentalną - jak najbardziej, sama posiadam takie 'symbole'. Nasze zwierzaki są z nami w każdej chwili naszego życia. W tych dobrych i złych. Czasem traktujemy ich jak ludzi, mówimy do nich z przekonaniem, że nas rozumieją. Wystarczy jedno spojrzenie w ich wielkie szkliste oczy by wiedzieć, jak bardzo nas kochają. Nie wyobrażamy sobie bez nich życia. Są członkami naszych rodzin, przywiązujemy się do nich. Jednak nadchodzi taki moment, gdy musimy się z nimi pożegnać. Ból? To zbyt łagodne słowo. Następuje taka pustaka, nie wiadomo co mamy ze sobą zrobić. Nie wyolbrzymiam. Straciłam swoich towarzyszy życia codziennego i wierzcie mi wcale nie jest łatwo wrócić do normalnego tempa życia. Niektórzy radzą sobie z tym gorzej - postanawiają już nigdy do nikogo się nie przywiązać. Ani do zwierzaka ani do człowieka.

Jesteśmy naprawdę dziwną i zaskakującą rasą. Gdy raz się 'sparzymy' potrzebujemy naprawdę dużo czasu aby ponownie komuś zaufać i być z nim. Człowiek raz skrzywdzony nigdy nie zapomina jaki ból wtedy czuł. Potrzebujemy czasu aby nasze rany się zagoiły. Aby serce postanowiło znów kochać. Aby pozwoliło nam komuś zaufać. Czasem jednak wymaga to lat abyśmy zdolni byli do przywiązania.
Nie bójmy się komuś zaufać. Nie bójmy się pokochać. Nigdy nie wiadomo co przyniesie jutrzejszy dzień. Może się zakochamy, przejrzymy na oczy i uświadomimy sobie.. kurcze przecież ja ją/jego kocham. To tak niewiele potrzeba aby człowiek był szczęśliwy. Wystarczy pokonać strach, który zagościł w naszym sercu wraz z stratą ukochanej/ukochanego bądź naszego pupila. Gdy straciłam psa przyrzekłam sobie, że już nigdy nie będę miała następnego. Dziś już wiem, że był to błąd. Tak naprawdę strasznie pragnę go mieć i czekam tylko aż w naszej rodzinie pojawi się nowy członek. Wiem, że łatwo to się tylko o tym mówi ale.. Wyobraźmy sobie co możemy stracić przez nasz strach. Ile cudownych rzeczy nas omija. Czasami warto zapomnieć o wstydzie i pozwolić sercu kochać. Pozwolić mu być szczęśliwym. Pozwolić mu żyć.

Żeby w pełni wykorzystać czas jaki otrzymaliśmy od Boga, powinniśmy nauczyć sę zachować nadzieję wbrew zdrowemu rozsądkowi, nauczyć się wierzyć w niewiarygodne i przyjmować każdy dzień niczym cudowny prezent, którego nie należy zatruwać obawami i niepokojami. Wiem, że trzeba intensywnie przeżywać teraźniejszość aby potem nigdy jej nie żałować.

Rozumem poznajesz osobę, ale to sercem ją pokochasz.

Uwielbiam wyprzedaże, zwłaszcza te w H&M gdzie szalik kosztuje jedyne 10 zł. Ponieważ z zakupów jestem niezmiernie zadowolona, pokażę Wam jak warto czekać na przeceny. : )

Przyjdź do mnie...

2012-01-07T14:08:00.000-08:00

Wiecie bez czego człowiek nie może żyć? Bez miłości. Jest ona naszym paliwem. Bez jedzenia wytrzymamy ale bez niej? Oj ciężko by było. Prostując wcale nie chodzi mi tylko tą miłość między mężczyzną a kobietą. Miłość, przecież jest też między bratem a siostrą tylko inaczej jest postrzegana. Często pada pytanie 'Za co mnie kochasz?'. Za nic, miłość nie potrzebuje żadnego ultimatum czy też materialnych rzeczy. Jest chyba jedyna , która kocha za nic, kocha za to jakimi jesteśmy. Nie wiem jak Wy ale dla mnie miłość jest nieodzownym elementem w moim życiu. Życiu kruchym i młodym. Gdy rano wstaję przed oczami ukazuje mi się idealny przykład na to, że miłość jest taka naturalna i swobodna. Gdy moja mama budzi Kubę do szkoły robi to tak.. delikatnie i czule. Misiek się osiąga jednak po krótkiej namowie mamy ulega jej i wstaje z cieplutkiego i wygodnego łóżka.

Jasne miłość to też ta między kobietą a mężczyzną. Ona jest... jest marzeniem każdej dziewczyny. Zawsze ją sobie wyobrażałam. Taką wielką, dobrą, wyrozumiałą, cierpliwą, bezpretensjonalną... idealną. Pytanie tylko czy taka istnieje? Zranione serce zaprzeczy temu, powie, że ta wymarła już dawno temu. Za to zakochane odpowie mi, że istnieje i ma się bardzo dobrze. I komu wierzyć?

Zastanówmy się. Co by było gdybyśmy byli pozbawieni uczuć? Tej w/w miłości? Umielibyśmy bez niej żyć? Właściwie to czy umiemy bez niej żyć? Nie, ja bym nie umiała i wiem to na pewno. Miłość jest swoistym pożywieniem dla nas. Bez niej umrzemy z głodu. Ale.. tyle o nie mówimy, tak naprawdę to jaka ona jest?

Miłość jest trwała nawet wtedy gdy nam wydaje się, że już jej nie ma. Czy potrafimy ją opisać? Czy są słowa, które w pełni oddały by jej znaczenie? Owszem są. Miłość cierpliwa jest, lecz i nie cierpliwa. Miłość serdeczna jest i nigdy nie zazdrości. Dopuszcza się bezwstydu i szuka poklasku. Miłość jest najtrwalszym uczuciem. Nie mija z dnia na dzień. Nie jest jak proroctwa, które gdy się wypełnią kończą się. Ona nas uczy, uczy nas żyć w niej. Jacy powinniśmy być. Miłość jest wszystkim tym co bez niej tracimy. Triumfuje na Ziemi. Jest potężna i silna. Nie ma dla niej rzeczy niemożliwych. Jej nigdy nie zabraknie ponieważ jest szerzona na świecie cały czas. W każdej godzinie, minucie, sekundzie miłość jest rozpowszechniana i ofiarowana. Dla niej jesteśmy w stanie oddać własne życie. Jest największa z trójki : wiara, nadzieja i miłość. A z nich wszystkich największa jest właśnie ona. Przetrzyma wszystko, wszystko zamienia w dobro. Każdy ruch, słowo, gest. Będzie trwać przez wieki i nigdy nie ustanie. Każdy z nas na nią czeka, ponieważ gdzieś tam ona nieustannie nas poszukuje a kiedy już nas odnajdzie świat zmienia się o sto osiemdziesiąt stopni. Jest uniwersalna i wyjątkowa. Jest ważniejsza od rzeczy materialnych. Bo po cóż by nam były wszystkie skarby świata, znajomość wszystkich języków czy posiadanie ogromnej wiedzy jeżeli jej nie zaznamy? Nie zaznać miłości to jak nie czuć smaku słodyczy. Bywa, że w naszym życiu jest pełno goryczy jednak dzięki niej możemy zaznać słodyczy najwspanialszej. Możemy zaznać prawdziwej miłości, najważniejszej w naszym życiu wartości. Bo cóż jest bez miłości? Tylko pusta i ból.

Mam do Was prośbę, nie zapominajmy też o jednym rodzaju miłości. Tej do drugiego człowieka. Bądźmy dla siebie mili i nie oceniajmy się tylko przez pryzmat tego co ktoś nam o kimś powiedział. Pamiętaj, szanuj bliźniego jak siebie samego. :)

I tym miłym akcentem kończę dzisiejszą notatkę. To jest jedna z dłuższych ale nie ostatnich. Jako jedno z noworocznych postanowień, zaplanowałam dodawanie częściej postów i ... robienia coś w kierunku mojej przyszłości. Zacznę więcej pisać. Potrzebuję przysłowiowego natchnienia do tego pisania ale... dam radę. Już niedługo zacznie się moje ukochanie bieganie (trzeba wrócić do dawnej kondycji) nie wliczając w to bieganie z domu dziecka na busa, ze szkoły do poligloty i z poligloty na busa. Ehhh... nikt nie mówił, że będzie łatwo. Środowa siatkówka, może zacznę chodzić.. : )

Miłej nocy i.. do zobaczenia na WIELKIEJ ORKIESTRZE ŚWIĄTECZNEJ POMOCY! (szukajcie mnie w wielkim szaliku, czapce, oklejonej serduszkami z wielkim zapałem do pracy). : )

Przepraszam, że każde zdjęcie jest innej wielkości, nie wiem co się stało.

This time

2011-12-24T11:12:00.000-08:00

Już wigilia. Boże Narodzenie to moje ulubione święta! Klimat, atmosfera, potrawy, zapachy roznoszące się po całym domu. Zapach choinki, świeczek i gorącej herbaty. W tym wszystkim jest coś magicznego, coś czego nie potrafię opisać. W tym dniu nikt z nikim się nie kłóci, przynajmniej u mnie tak jest. Zero krzyków, pretensji itp. W sumie jakby się tak zastanowić to u mnie codziennie chyba są takie święta Bożego Narodzenia. :) Oczywiście czym były by święta bez paczuszek pod choinką. Mój Mikołaj przeszedł samego siebie i chcę mu za to bardzo, ale to bardzo podziękować!

Na dzień dzisiejszy jest... cudownie. Należę do tego grona szczęśliwców, którzy otaczają się prawdziwymi przyjaciółmi. Dzisiejszy dzień tylko to potwierdził. Śmialiśmy się i jednocześnie płakaliśmy. Dlaczego? Bo dotarło do nas jak ważni dla siebie jesteśmy.Jedne przyjaźnie trwają od kilku lat a inne od zaledwie kilku miesięcy ale to wystarczy aby poznać czy ktoś jest dla Ciebie ważny czy też nie...

Zagajewski Adam
Spróbuj opiewać okaleczony świat

Spróbuj opiewać okaleczony świat.

Pamiętaj o długich dniach czerwca

i o poziomkach, kroplach wina rosé.

O pokrzywach, które metodycznie zarastały

opuszczone domostwa wygnanych.

Musisz opiewać okaleczony świat.

Patrzyłeś na eleganckie jachty i okręty;

jeden z nich miał przed sobą długą podróż,

na inny czekała tylko słona nicość.

Widziałeś uchodźców, którzy szli donikąd ,

słyszałeś oprawców, którzy radośnie śpiewali.

Powinieneś opiewać okaleczony świat.

Pamiętaj o chwilach, kiedy byliście razem

w białym pokoju i firanka poruszyła się.

Wróć myślą do koncertu, kiedy wybuchła muzyka.

Jesienią zbierałeś żołędzie w parku

a liście wirowały nad bliznami ziemi.

Opiewaj okaleczony świat

i szare piórko, zgubione przez drozda,

i delikatne światło, które błądzi i znika

i powraca.

Wiersz przysłał mi Tomasz (dziękuję) mój prywatny filozof i człowiek, który każdym swoim listem lub wiadomością zmusza mnie do myślenia. Do długotrwałego myślenia. I dobrze, czasem tylko czekam, aż w mojej skrzynce będą nowe listy od niego. Lubię powoli delektować się każdym słowem, zdaniem, akapitem. To jest taki mini przewodnik po życiu. Najlepsze w tym wszystkim Tomku jest to, że Twoje słowa są tak wpasowane w daną sytuację, w której jestem, że to aż przeraża. Może tak naprawdę to siedzisz w mojej głowie i gdy nadarza się odpowiednia chwila zjawiasz się i dajesz mi do myślenia co się wydarzyło i co powinnam robić. Bardzo Ci za to dziękuję :)

A Wam wszystkim chciałabym życzyć cudownych i spokojnych świąt Bożego Narodzenia. Niech ten czas będzie najpiękniejszy i niezapomniany. Życzę Wam abyście otaczali się samymi przyjaciółmi, miłością i mądrością, która jest w każdym z nas. Niech ten nadchodzący nowy rok będzie jeszcze piękniejszy od poprzedniego!