tag:blogger.com,1999:blog-32869987772550918322025-03-02T05:18:39.362+03:30نام تمامی پرنده‌هایی را که در خواب دیده‌ام برای تو در این‌جا نوشته‌‌ام.Unknownnoreply@blogger.comBlogger143125tag:blogger.com,1999:blog-3286998777255091832.post-36199778902725105412023-06-03T15:43:00.060+03:302025-03-01T16:40:00.689+03:30<div style="text-align: center;"><b><span style="color: #7f6000;">گاهشماری کردی سلطانی</span></b></div><div><div style="text-align: justify;"><b><br></b></div><div style="text-align: justify;"><b>در میان یارسان (اهل حق) برای برگزاری مراسم دینی و آئینی و بخصوص روزه‌ی خود (روزه مَرنو و قَوَّل‌طاس)، دو گاهشماری مورد استفاده قرار می‌گیرد:</b></div><div style="text-align: justify;"><b><br></b></div><div style="text-align: justify;"><b>۱- تقویم <a href="https://web.archive.org/web/20090211165351/http://kurdishcalendar.googlepages.com/" target="_blank">«کردی گرمسیری سلطانی»</a> ارائه شده توسط سید خلیل عالی‌نژاد.</b></div><div style="text-align: justify;"><b><br></b></div><div style="text-align: justify;"><b>در گاهشمار <a href="https://web.archive.org/web/20111130030722/http://kurdishcalendar.blogfa.com/" target="_blank">«کردی گرمسبری سلطانی»</a> هر فصل ۹۰ روزِ کامل (سه ماهِ ۳۰ روزه بدون کسر یا اضافه) است که همه ساله در تاریخ معین و ثابتی آغاز می‌شود.</b></div><div style="text-align: justify;"><b>پنج روز در سال بنام «تار» یا «پنجه‌تار» یا «پنجه و تار» یا «تارپنجه» محسوب می‌شود که در سال‌های کبیسه به شش روز افزایش می‌یابد. یک روز اضافه در آخرین روز اسفند همان سالی که کبیسه است (یعنی ۳۰ اسفند هجری خورشیدی) قرار می‌گیرید. در نتیجه سال‌های کبیسه عملاً هیچ تغییری در فرا رسیدن فصل‌های «کردی گرمسیری سلطانی» بوجود نمی‌آورد. اولین روزِ سال همیشه ثابت بوده و در روز ۲۵ بهمن هجری خورشیدی واقع می‌شود. روزهای پنجه از ۲۵ اسفندماه خورشیدی آغاز شده و تا پایان سال ادامه دارد.</b></div><div style="text-align: justify;"><b><br></b></div><div style="text-align: justify;"><b><br></b></div><div style="text-align: justify;"><b>۲- تقویم «کردی یاری سلطانی» یا «تقویم گوران»، ارائه شده توسط سید محمد حسینی به کوشش سید حشمت‌الله میره‌بیگی (آژنگ). </b><span style="text-align: right;"><b>در حال حاضر، این گاهشماری جهت انجام امور دینی بیشتر مورد توجه و استفاده یارسان است.</b></span></div><div style="text-align: justify;"><b><br></b></div><div style="text-align: justify;"><b>در گاهشمار «کردی یاری سلطانی» هر فصل ۹۰ روزِ کامل (سه ماهِ ۳۰ روزی بدون کسر یا اضافه) است که همه ساله در تاریخ معین و ثابتی آغاز می‌شود.</b></div><div style="text-align: justify;"><b>پنج روز در سال بنام «تار» یا «پنجه‌تار» یا «پنجه و تار» یا «تارپنجه» محسوب می‌شود که در سال‌های کبیسه به شش روز افزایش می‌یابد. یک روز اضافه در آخرین روز اسفند همان سالی که کبیسه است (یعنی ۳۰ اسفند هجری خورشیدی) قرار می‌گیرید. در نتیجه سال‌های کبیسه عملاً هیچ تغییری در فرا رسیدن فصل‌های «یاری سلطانی» بوجود نمی‌آورد.</b></div><div style="text-align: justify;"><b>اولین روزِ سال همیشه ثابت بوده و در روز ۳۰ دی‌ماه هجری خورشیدی واقع می‌شود. روزهای پنجه در سال‌های عادی از یکم فروردین شروع شده و تا پنجم فروردین ادامه دارد و در سال‌های کبیسه از سی‌اُم اسفند ماه خورشیدی آغاز می‌شود و تا پایان پنجم فروردین ادامه دارد.</b></div><div style="text-align: justify;"><span></span><span></span></div><span></span></div><a href="https://join10.blogspot.com/2023/06/blog-post.html#more">ادامه مطلب را بخوانید (Read More)</a>Unknownnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3286998777255091832.post-54191552952469728602023-05-27T13:44:00.105+03:302023-06-09T03:38:46.644+03:30<p style="text-align: justify;"><b><span style="color: #0b5394;">مدخل «اهل حق» در دایرةالمعارف بزرگ اسلامی جلد چاپی ۱۰ به قلم مسعود جلالی مقدم و داریوش صفوت.</span></b></p><p style="text-align: justify;"><span style="color: #0b5394;">مطالب ذکر شده در پاورقی‌ها در اصل مقاله نیست. این مطالب عیناً از کتب «برهان‌الحق» تالیف نورعلی الهی، «نامه سرانجام (کلام خزانه)» به شرح و تفسیر و تعلیقات صدیق صفی‌زاده، و مقاله «اشتراکات و افتراقات خاندان‌های اهل حق» نوشته آرش گودرزی و مهدی عسکری جهت فهم و آشنایی بیشتر با دیدگاه آنان نقل شده است.</span></p><h2 style="text-align: center;"><b><span style="font-size: medium;">اَهْلِ حَقّ (یارسان)</span></b></h2><p style="text-align: justify;"><b>گروه مذهبی ایرانی با گرایش‌های عرفانی، با آداب و متون مذهبی خاص خود و دارای بعضی اعتقادات كه در مواردی با برداشت‌های رسمی و متشرعانۀ اسلامی مطابقت ندارند. این آیین كه در میان طوایف كرد، لر و ترك زبان پیروان بسیار دارد، در بستری اسلامی رشد كرده است و در عین حال، به سبب غلو در حق حضرت علی (ع) با سایر فرق غالی شیعه قرابت دارد، اما با اینهمه، بعضی از مبادی آن را می‌توان در اعتقادات و سنت‌های فكری و فرهنگ عامۀ مردمان ساكن غرب ایران جست‌وجو كرد و رگه‌هایی از معتقدات ایرانی پیش از اسلام را نیز در آن یافت.  </b></p><p style="text-align: justify;"><b>این آیین به «آیین حق» یا «آیین حقیقت» یا «دین حقیقت» نام‌بردار است. از این رو، پیروان آن «اهل حق» خوانده شده‌اند؛ لیكن نام دیگر رهرو این طریق «یار» است از این روی، اهل حق را «یارستان» یا با تخفیف «یارسان» نیز گفته‌اند. در جایی، از این آیین به صورت «آیین كُردان» یاد شده («خرده سرانجام»، ص ۵۸۲)؛ از آن روی كه از زمان سلطان اسحاق (نک‍ : دنبالۀ مقاله) عنصر كُردی سهم اصلی و مهمی در چگونگی و تحولات این مكتب و فرقه داشته است و نیز مهم‌ترین كتب مذهبی این فرقه به زبان كردی (گویش گورانی) است. اگرچه بعداً به تركی نیز «كلام‌ها»ی بسیاری پدید آمد و آثار مهمی به زبان لكی هم به اهل حق مربوط است. پیروان یارسان در استان كرمانشاهان، همدان، تهران و حدود رودهن و جاجرود و شهریار و همچنین در خراسان و نیز در میان كردهای عراق و تركیه پراكنده‌اند.</b></p><p style="text-align: justify;"><span></span></p><a href="https://join10.blogspot.com/2023/05/blog-post_14.html#more">ادامه مطلب را بخوانید (Read More)</a>Unknownnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3286998777255091832.post-61595137974010907272023-04-22T15:47:00.009+03:302023-04-27T15:31:29.436+03:30<div style="text-align: center;"><b><span style="color: #4c1130;">مدح امیرالمؤمنین علی (ع)</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: #4c1130;">نه مراست قدرت آنکه دم، زنم از جلال تو یا علی</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: #4c1130;">فؤاد كرمانى</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><br></b></div><div style="text-align: center;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://s28.picofile.com/file/8462445292/%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1_%D9%81%D9%88%D8%A7%D8%AF_%DA%A9%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C_150x150.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="150" data-original-width="150" height="320" src="https://s28.picofile.com/file/8462445292/%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1_%D9%81%D9%88%D8%A7%D8%AF_%DA%A9%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C_150x150.jpg" width="320"></a></div><br><b><br></b></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://s28.picofile.com/file/8462445184/WipeOut%DB%B1%DB%B4_%DB%B2%DB%B2_%DB%B2%DB%B0%DB%B2%DB%B3_%DB%B0%DB%B3%DB%B1%DB%B4%DB%B1%DB%B4_%DB%B3%DB%B1%DB%B6%DB%B0%DB%B0%DB%B0.png" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="800" data-original-width="800" height="320" src="https://s28.picofile.com/file/8462445184/WipeOut%DB%B1%DB%B4_%DB%B2%DB%B2_%DB%B2%DB%B0%DB%B2%DB%B3_%DB%B0%DB%B3%DB%B1%DB%B4%DB%B1%DB%B4_%DB%B3%DB%B1%DB%B6%DB%B0%DB%B0%DB%B0.png" width="320"></a></div><div><br></div><div style="text-align: center;"><b>هو</b></div><div style="text-align: center;"><b><br></b></div><div style="text-align: center;"><b>نه مراست قدرت آنکه دم، زنم از جلال تو یا علی</b></div><div style="text-align: center;"><b>شده مات عقل موحدین، همه در جمالِ تو یا علی</b></div><div style="text-align: center;"><b>نه مرا زبان که بیان کنم، صفتِ کمال تو یا علی</b></div><div style="text-align: center;"><b>چو نیافت غیر تو آگهی، زِ بیانِ حالِ تو یا علی</b></div><div style="text-align: center;"><b>نَبرَد به وصف تو ره کسی، مگر از مقالِ تو یا علی</b></div><div style="text-align: center;"><b><span></span></b></div><a href="https://join10.blogspot.com/2023/04/blog-post.html#more">ادامه مطلب را بخوانید (Read More)</a>Unknownnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3286998777255091832.post-35109810277078374772022-06-29T14:13:00.005+04:302022-06-30T10:36:25.779+04:30<h1 style="text-align: center; unicode-bidi: embed;"><span style="font-family: inherit;"><b><span lang="AR-SA" style="color: #c00000; line-height: 115%;">اَباضیّه</span><span dir="LTR"></span><span dir="LTR" lang="AR-SA" style="color: #c00000; line-height: 115%;"><span dir="LTR"></span> </span><span lang="AR-SA" style="color: #c00000; line-height: 115%;">یا اِباضیّه</span></b></span></h1> <p class="MsoNormal" dir="RTL" style="direction: rtl; text-align: justify; unicode-bidi: embed;"><span style="font-family: inherit;"><b><span lang="AR-SA" style="line-height: 115%;">اَباضیّه، یا اِباضیّه، فرقه‌ای از خوارج منسوب به عبداللـه ابن اباض تمیمی و از کهن‌ترین فِرَق پیدا شده در بین مسلمانان. این گروه را پس از اهل سنت و تشیع می‌توان از لحاظ تاریخی مهم‌ترین فرقۀ اسلامی به حساب آورد. با اینکه این فرقه در برابر اکثریت عظیم امت اسلامی (اهل سنت و تشیع) گروه کوچکی به شمار می‌آیند، از لحاظ تاریخی و شناخت اعتقادات فرق و مذاهب دارای اهمیت بسیار است.</span><span dir="LTR" style="line-height: 115%;"><o:p></o:p></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL" style="direction: rtl; text-align: justify; unicode-bidi: embed;"><span style="font-family: inherit;"><b><span lang="AR-SA" style="line-height: 115%;">جوامع اباضی تاکنون در انزوای نسبی به سر برده و آنچنانکه باید، شناخته نشده‌اند، ظاهراً اباضیان تنها گروه باقی‌مانده از خوارج‌</span><span lang="FA" style="line-height: 115%;">ا</span><span lang="AR-SA" style="line-height: 115%;">ند، اما چنانکه از منابع برمی‌آید، صُفریان (گروهی دیگر از خوارج) نیز تا نیمه سدۀ </span><span lang="FA" style="line-height: 115%;">۵</span><span lang="FA" style="line-height: 115%;"> </span><span lang="AR-SA" style="line-height: 115%;">ق / </span><span lang="FA" style="line-height: 115%;">۱۱</span><span lang="FA" style="line-height: 115%;"> </span><span lang="AR-SA" style="line-height: 115%;">م در سرزمین‌های اسلامی می‌زیستند که سرانجام در اباضیه مستحیل شدند.</span><span dir="LTR" style="line-height: 115%;"><o:p></o:p></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL" style="direction: rtl; text-align: justify; unicode-bidi: embed;"><span style="font-family: inherit;"><b><span lang="AR-SA" style="line-height: 115%;">اباضیان که از همان آغاز با بعضی از تندروی‌های خوارج سازگاری نداشتند، در سده‌های گذشته در پهنه‌ای بسیار گسترده ــ حتی در اندلس ــ می‌زیستند و گروه‌هایی از آنان تا زمان ما باقی مانده‌اند و در عمان، زنگبار و شمال افریقا سکونت دارند. امروزه مذهب عموم قبایل و مردم عمان اباضی است و هیثم بن طارق آل سعید، سلطان این کشور نیز بر همین مذهب است، گرچه رهبر مذهبی ملت به شمار نمی‌آید. شاید چند گروه منزوی و دور افتادۀ دیگر هم از اباضیان در مناطقی چون مومباسا وجود داشته باشند. مذهب اباضیه در میان قبایل بربر شمال افریقا هم نفوذ چشمگیری داشته است و هم اکنون در جبل نَفوسه و زواره (طرابلس)، جزیره جِربه (تونس) قبایل وادی میزاب </span><span lang="FA" style="line-height: 115%;">(</span><span lang="AR-SA" style="line-height: 115%;">الجزایر) زندگی می‌کنند</span><span lang="FA" style="line-height: 115%;">. </span><span lang="AR-SA" style="line-height: 115%;">در زنگبار مسلماً زمانی گروه‌هایی بسیار اباضی مذهب بوده‌اند، لیکن امروزه ظاهراً شافعی مذهبند و فقط خانوادۀ حاکم و نزدیکانشان اباضیند. در تانزانیا هم زمانی اباضیانی بوده‌اند و شاید امروز هم باشند.</span><span dir="LTR" style="line-height: 115%;"><o:p></o:p></span></b></span></p><p class="MsoNormal" dir="RTL" style="direction: rtl; text-align: justify; unicode-bidi: embed;"><span style="font-family: inherit;"><b><span></span></b></span></p><a href="https://join10.blogspot.com/2022/06/blog-post_29.html#more">ادامه مطلب را بخوانید (Read More)</a>Unknownnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3286998777255091832.post-67213990199568572642022-06-27T19:55:00.003+04:302022-06-28T11:06:16.273+04:30<h1 style="text-align: center; unicode-bidi: embed;"><span style="font-family: inherit;"><b><span lang="AR-SA" style="color: #c00000; line-height: 115%;">تورات</span></b></span></h1> <p class="MsoNormal" dir="RTL" style="direction: rtl; text-align: justify; unicode-bidi: embed;"><b><span lang="AR-SA" style="font-family: inherit; line-height: 115%;">تورات (عبری: توراه)، مجموع 5 بخش نخستِ «کتاب مقدس» عبری </span><span style="font-family: times;"><span lang="AR-SA" style="line-height: 115%;">(</span><span dir="LTR" style="line-height: 115%;">The Hebrew Bible</span><span dir="RTL"></span><span lang="FA" style="line-height: 115%;"><span dir="RTL"></span>)</span></span><span lang="AR-SA" style="font-family: inherit; line-height: 115%;">، یا عهد قدیم </span><span style="font-family: times;"><span lang="AR-SA" style="line-height: 115%;">(</span><span dir="LTR" style="line-height: 115%;">The Old Testament</span><span dir="RTL"></span><span lang="FA" style="line-height: 115%;"><span dir="RTL"></span>)</span><span lang="FA" style="line-height: 115%;"> </span></span><span lang="AR-SA" style="font-family: inherit; line-height: 115%;">از کتاب مقدس مسیحیان که «اسفار خمس» </span><span style="font-family: times;"><span lang="AR-SA" style="line-height: 115%;">(</span><span dir="LTR" style="line-height: 115%;">Pentateuch</span><span dir="RTL"></span><span lang="FA" style="line-height: 115%;"><span dir="RTL"></span>)</span><span lang="FA" style="line-height: 115%;"> </span></span><span lang="AR-SA" style="font-family: inherit; line-height: 115%;">نیز نامیده می‌شود. این اصطلاح در فرهنگ اسلامی به کل «کتاب مقدس» یهودیان اطلاق می‌گردد.<o:p></o:p></span></b></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL" style="direction: rtl; text-align: justify; unicode-bidi: embed;"><span dir="LTR" style="line-height: 115%;"><o:p><span style="font-family: inherit;"><b> </b></span></o:p></span></p> <h3 style="text-align: justify; unicode-bidi: embed;"><span lang="AR-SA" style="line-height: 115%;"><span style="font-family: inherit;"><b>مفهوم لغوی و اصطلاحی تورات</b></span></span></h3> <p class="MsoNormal" dir="RTL" style="direction: rtl; text-align: justify; unicode-bidi: embed;"><b><span lang="AR-SA" style="font-family: inherit; line-height: 115%;">واژۀ توراه از ریشۀ </span><span lang="HE" style="line-height: 115%;"><span style="font-family: times;">יךח</span></span><span lang="HE" style="line-height: 115%;"><span style="font-family: times;"> </span><span style="font-family: inherit;">(</span></span><span lang="AR-SA" style="font-family: inherit; line-height: 115%;">ی ر ه‌) عبری، و در اصل خود به معنی «تعلیم»، «آموزش» و «اصل اعتقادی» است. از این‌رو، به باور بسیاری از محققان، ترجمۀ آن به قانون یا شریعت </span><span style="font-family: times;"><span lang="AR-SA" style="line-height: 115%;">(</span><span dir="LTR" style="line-height: 115%;">Law</span><span dir="RTL"></span><span lang="FA" style="line-height: 115%;"><span dir="RTL"></span>)</span><span lang="FA" style="line-height: 115%;"> </span></span><span lang="AR-SA" style="font-family: inherit; line-height: 115%;">در زبانهای غربی، ترجمه‌ای نارسا ست که معنای کامل واژه را نمی‌رساند و کاربرد آن در آثار محققان جدید سبب ایجاد برداشتی شریعت‌محورانه از دین یهودی شده است. اما بنا بر شواهد تاریخی، نخست این یهودیان اسکندرانی بودند که در ترجمۀ «کتاب مقدس» عبری به یونانی، یعنی متن معروف به سبعینی یا هفتادی </span><span style="font-family: times;"><span lang="AR-SA" style="line-height: 115%;">(</span><span dir="LTR" style="line-height: 115%;">Septuagint</span><span dir="RTL"></span><span lang="FA" style="line-height: 115%;"><span dir="RTL"></span>)</span><span lang="AR-SA" style="line-height: 115%;">،</span></span><span lang="AR-SA" style="font-family: inherit; line-height: 115%;"> </span><span lang="AR-SA" style="font-family: inherit; line-height: 115%;">توراه را به </span><span style="font-family: times;"><span lang="AR-SA" style="line-height: 115%;">«</span><span dir="LTR" style="line-height: 115%;">Nomos</span><span dir="RTL"></span><span lang="AR-SA" style="line-height: 115%;"><span dir="RTL"></span>»</span></span><span lang="AR-SA" style="font-family: inherit; line-height: 115%;"> یونانی، به معنی قانون ترجمه کردند</span><span style="font-family: inherit;"><span dir="LTR"></span></span><span dir="LTR" style="font-family: inherit; line-height: 115%;"><span dir="LTR"></span>.<o:p></o:p></span></b></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL" style="direction: rtl; text-align: justify; unicode-bidi: embed;"><span style="font-family: inherit;"><b><span lang="AR-SA" style="line-height: 115%;">توراه در فرهنگ یهودی معانی گوناگونی دارد. نخستین و مهم‌ترین معنای آن، چنان‌که پیش‌تر آمد، مجموع 5 کتاب اول کتاب مقدس عبری، یعنی«اسفارخمسه»، متشکل از سفر پیدایش، سفر خروج، سفر لاویان، سفر اعداد و سفر تثنیه است. این معنی را در آیاتی از سفر تثنیه (4: 45، 4:33) و دیگر بخش‌های «کتاب مقدس» عبری (یوشع، 7:1؛ عزرا، 2:3، 6:7؛ ملاکی، 5:4) می‌توان دریافت که در آنها از تورات موسى</span><span dir="LTR"></span><span dir="LTR" lang="AR-SA" style="line-height: 115%;"><span dir="LTR"></span> </span><span dir="RTL"></span><span lang="AR-SA" style="line-height: 115%;"><span dir="RTL"></span>(ع) یا توراتی که موسى</span><span dir="LTR"></span><span dir="LTR" lang="AR-SA" style="line-height: 115%;"><span dir="LTR"></span> </span><span dir="RTL"></span><span lang="AR-SA" style="line-height: 115%;"><span dir="RTL"></span>(ع) پیش روی بنی‌اسرائیل نهاد، سخن به میان آمده است و در همۀ آنها مقصود از توراه، اسفار خمسه در تمایز با دیگر بخشهای «کتاب مقدس» است.</span><span dir="LTR" style="line-height: 115%;"><o:p></o:p></span></b></span></p><p class="MsoNormal" dir="RTL" style="direction: rtl; text-align: justify; unicode-bidi: embed;"><span style="font-family: inherit;"><b><span></span></b></span></p><a href="https://join10.blogspot.com/2022/06/5-hebrewbible-oldtestament-pentateuch.html#more">ادامه مطلب را بخوانید (Read More)</a>Unknownnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3286998777255091832.post-67873052174132018092022-06-25T21:26:00.007+04:302022-06-26T11:43:16.386+04:30<p></p><h1 style="text-align: center; unicode-bidi: embed;"><span style="font-family: inherit;"><b><span lang="AR-SA" style="color: #c00000; line-height: 115%;">حَوّا</span><span lang="FA" style="color: #c00000; line-height: 115%;">، اُم‌البشر</span></b></span></h1> <p class="MsoNormal" dir="RTL" style="direction: rtl; text-align: justify; unicode-bidi: embed;"><span style="font-family: inherit;"><b><span lang="AR-SA" style="line-height: 115%;">حَوّا، نام نخستین زن، همسر آدم و نیای مادری نوع بشر. </span><span dir="LTR" style="line-height: 115%;"><o:p></o:p></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL" style="direction: rtl; text-align: justify; unicode-bidi: embed;"><span dir="LTR" style="line-height: 115%;"><o:p><span style="font-family: inherit;"><b> </b></span></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL" style="direction: rtl; text-align: justify; unicode-bidi: embed;"><span style="font-family: inherit;"><b><span lang="AR-SA" style="line-height: 115%;">واژه‌شناسی</span><span dir="LTR" style="line-height: 115%;"><o:p></o:p></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL" style="direction: rtl; text-align: justify; unicode-bidi: embed;"><b><span lang="AR-SA" style="font-family: inherit; line-height: 115%;">حوا </span><span style="font-family: times;"><span lang="AR-SA" style="line-height: 115%;">(</span><span dir="LTR" style="line-height: 115%;">Eve</span><span dir="RTL"></span><span lang="FA" style="line-height: 115%;"><span dir="RTL"></span>)</span></span><span lang="FA" style="font-family: inherit; line-height: 115%;"> </span><span lang="AR-SA" style="font-family: inherit; line-height: 115%;">در زبان عبری به صورت </span><span style="font-family: times;"><span lang="HE" style="line-height: 115%;">חַןָה (</span><span dir="LTR" style="line-height: 115%;">ḥawwā</span><span dir="RTL"></span><span lang="HE" style="line-height: 115%;"><span dir="RTL"></span>)</span><span lang="HE" style="line-height: 115%;"> </span></span><span lang="AR-SA" style="font-family: inherit; line-height: 115%;">نوشته می‌شود و با واژۀ یونانی </span><span lang="AR-SA" style="font-family: inherit; line-height: 115%;">«</span><span dir="LTR" style="font-family: inherit; line-height: 115%;">Zōē</span><span style="font-family: inherit;"><span dir="RTL"></span></span><span lang="AR-SA" style="font-family: inherit; line-height: 115%;"><span dir="RTL"></span>»</span><span lang="AR-SA" style="font-family: inherit; line-height: 115%;">، به معنی زندگی مترادف است. این واژه در ترجمۀ هفتادی کتاب مقدس (ترجمه یونانی کتاب مقدس) به صورت </span><span style="font-family: times;"><span dir="LTR" style="line-height: 115%;">Ζωή</span><span dir="RTL"></span></span><span style="line-height: 115%;"><span style="font-family: times;"><span dir="RTL"></span> </span><span lang="AR-SA" style="font-family: inherit;">و </span></span><span dir="LTR" style="line-height: 115%;"><span style="font-family: times;">Εΰας</span></span><span style="font-family: inherit;"><span dir="RTL"></span></span><span lang="AR-SA" style="font-family: inherit; line-height: 115%;"><span dir="RTL"></span>، در عهد جدید </span><span dir="LTR" style="line-height: 115%;"><span style="font-family: times;">Εΰα</span></span><span style="font-family: inherit;"><span dir="RTL"></span></span><span lang="AR-SA" style="font-family: inherit; line-height: 115%;"><span dir="RTL"></span>، و در ترجمۀ لاتینی کتاب مقدس یا ولگات </span><span style="font-family: times;"><span dir="LTR" style="line-height: 115%;">Heva</span><span dir="RTL"></span></span><span style="line-height: 115%;"><span style="font-family: times;"><span dir="RTL"></span> </span><span lang="AR-SA" style="font-family: inherit;">آمده و سرانجام به شکل </span></span><span style="font-family: times;"><span dir="LTR" style="line-height: 115%;">Eve</span><span dir="RTL"></span></span><span style="line-height: 115%;"><span style="font-family: times;"><span dir="RTL"></span> </span><span lang="AR-SA" style="font-family: inherit;">تغییر یافته است. </span></span><span dir="LTR" style="font-family: inherit; line-height: 115%;"><o:p></o:p></span></b></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL" style="direction: rtl; text-align: justify; unicode-bidi: embed;"><b><span lang="AR-SA" style="font-family: inherit; line-height: 115%;">دربارۀ ریشه و معنای این نام نظریه‌های گوناگونی مطرح شده است. در عهد عتیق حوا «مادر همۀ زندگان»، و سبب تداوم هستی خوانده شده است. بر این اساس، به نظر می‌رسد که واژۀ عبری حوا از فعل </span><span style="font-family: times;"><span dir="LTR" style="line-height: 115%;">ḥayyâ</span><span dir="RTL"></span></span><span style="line-height: 115%;"><span style="font-family: times;"><span dir="RTL"></span> </span><span lang="AR-SA" style="font-family: inherit;">به معنی حیات بخشیدن، و یا از نام </span></span><span dir="LTR" style="font-family: inherit; line-height: 115%;">ḥay</span><span style="font-family: inherit;"><span dir="RTL"></span></span><span style="font-family: inherit; line-height: 115%;"><span dir="RTL"></span> <span lang="AR-SA">به معنی زندگی و زنده، مشتق شده باشد. برخی از محققان هم آن را به معنی «طایفه» دانسته‌اند، که بیانی از خویشاوندی نوع بشر از طریق مادری مشترک است. برخی نیز </span></span><span style="font-family: times;"><span dir="LTR" style="line-height: 115%;">ḥawwāh</span><span dir="RTL"></span></span><span style="line-height: 115%;"><span style="font-family: times;"><span dir="RTL"></span> </span><span lang="AR-SA" style="font-family: inherit;">و </span></span><span style="font-family: times;"><span dir="LTR" style="line-height: 115%;">ḥay</span><span dir="RTL"></span></span><span style="line-height: 115%;"><span style="font-family: times;"><span dir="RTL"></span> </span><span lang="AR-SA" style="font-family: inherit;">را با واژۀ </span></span><span style="font-family: times;"><span dir="LTR" style="line-height: 115%;">hewyā</span><span dir="RTL"></span></span><span style="line-height: 115%;"><span style="font-family: times;"><span dir="RTL"></span> </span><span lang="AR-SA" style="font-family: inherit;">آرامی، </span></span><span style="font-family: times;"><span dir="LTR" style="line-height: 115%;">ḥwt</span><span dir="RTL"></span></span><span style="line-height: 115%;"><span style="font-family: times;"><span dir="RTL"></span> </span><span lang="AR-SA" style="font-family: inherit;">فنیقی (</span></span><span style="font-family: times;"><span dir="LTR" style="line-height: 115%;">Ḥawwat</span><span dir="RTL"></span></span><span style="line-height: 115%;"><span style="font-family: times;"><span dir="RTL"></span> </span><span lang="AR-SA" style="font-family: inherit;">که احتمالاً ایزدبانویی مارمانند بوده است)، و حیّوت عربی به معنی مار، هم‌ریشه دانسته‌اند و این شباهتی است که در تفسیرهای ربانی نیز به آن اشاره شده است. محققان پیشین شباهت ظاهری این واژه‌ها را نشانی از شباهت معنایی آنها دانسته‌اند و هم مار و هم حوا را از موجبات بدبختی نوع بشر به شمار آورده‌اند و اگر چنین باشد، داستان حوا با اسطوره‌ای کهن که در آن همۀ حیات از یک مار نشئت می‌گیرد، بسیار نزدیک می‌شود. در بعضی از روایتهای اسطورۀ بابلی نیز، اساس زندگی زمینی با اژدهایی اولیه به نام تیامت آغاز می‌شود.</span></span></b></p><p class="MsoNormal" dir="RTL" style="direction: rtl; text-align: justify; unicode-bidi: embed;"><span dir="LTR" style="line-height: 115%;"><o:p><span style="font-family: inherit;"><span></span></span></o:p></span></p><a href="https://join10.blogspot.com/2022/06/blog-post_3.html#more">ادامه مطلب را بخوانید (Read More)</a>Unknownnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3286998777255091832.post-55345234682774285902022-06-25T21:19:00.005+04:302022-06-26T00:42:39.004+04:30<h1 style="text-align: center; unicode-bidi: embed;"><span style="font-family: inherit;"><b><span lang="AR-SA" style="color: #c00000; line-height: 115%;">آدم، ابوالبشر</span></b></span></h1> <p class="MsoNormal" dir="RTL" style="direction: rtl; text-align: justify; unicode-bidi: embed;"><b><span lang="AR-SA" style="font-family: inherit; line-height: 115%;">آدم، یا آدم ابوالبشر، نخستین انسان و پدر همۀ مردمان. دربارۀ آفرینش و زندگانی او در دین‌های سه‌گانۀ یهود و مسیحیت و اسلام، روایات و داستان‌های همسان و همانند آمده است، و این همسانی و همانندی از آن‌رو است كه مبدأ وحی<span style="mso-spacerun: yes;">  </span>در این </span><span lang="FA" style="font-family: inherit; line-height: 115%;">۳</span><span lang="AR-SA" style="font-family: inherit; line-height: 115%;"> دین یكی است. از این‌رو، پیش از پژوهش دربارۀ آفرینش آدم و سرگذشت او در فرهنگ اسلامی، بررسی مختصری دربارۀ چگونگی آن در دین یهود و مسیحیت و نظری كوتاه به انسان‌شناسی </span><span style="font-family: times;"><span lang="FA" style="line-height: 115%;">(</span><span dir="LTR" style="line-height: 115%;">Antroplogie</span><span dir="RTL"></span><span lang="FA" style="line-height: 115%;"><span dir="RTL"></span>)</span></span><span lang="FA" style="font-family: inherit; line-height: 115%;"> </span><span lang="AR-SA" style="font-family: inherit; line-height: 115%;">این ادیان، سودمند خواهد بود.</span><span dir="LTR" style="font-family: inherit; line-height: 115%;"><o:p></o:p></span></b></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL" style="direction: rtl; text-align: justify; unicode-bidi: embed;"><span dir="LTR" style="line-height: 115%;"><o:p><span style="font-family: inherit;"><b> </b></span></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL" style="direction: rtl; text-align: justify; unicode-bidi: embed;"><span style="font-family: inherit;"><b><span lang="AR-SA" style="line-height: 115%;">اشتقاق</span><span dir="LTR" style="line-height: 115%;"><o:p></o:p></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL" style="direction: rtl; text-align: justify; unicode-bidi: embed;"><b><span lang="AR-SA" style="font-family: inherit; line-height: 115%;">واژۀ آدم از اَدَم </span><span style="font-family: times;"><span lang="AR-SA" style="line-height: 115%;">(</span><span dir="LTR" style="line-height: 115%;">Adam</span><span dir="RTL"></span><span lang="FA" style="line-height: 115%;"><span dir="RTL"></span>)</span></span><span lang="FA" style="font-family: inherit; line-height: 115%;"> </span><span lang="AR-SA" style="font-family: inherit; line-height: 115%;">عبری گرفته شده است، ولی ریشۀ اصلی آن در زبان عبری به درستی معلوم نیست. كلمۀ مؤنث آن اَدَمَه </span><span style="font-family: times;"><span lang="AR-SA" style="line-height: 115%;">(</span><span dir="LTR" style="line-height: 115%;">Adamah</span><span dir="RTL"></span><span lang="FA" style="line-height: 115%;"><span dir="RTL"></span>)</span></span><span lang="FA" style="font-family: inherit; line-height: 115%;"> </span><span lang="AR-SA" style="font-family: inherit; line-height: 115%;">در عبری به معنی زمین یا خاك است. كاربرد دو صورت مذكر و مؤنث آن، «اَدَم» و «اَدَمَه» با هم در سفر پیدایش (</span><span lang="FA" style="font-family: inherit; line-height: 115%;">۷:۲) </span><span lang="AR-SA" style="font-family: inherit; line-height: 115%;">معنی خاكی (ساخته شده از خاك) را القا می‌كند. ریشۀ ادم </span><span style="font-family: times;"><span lang="AR-SA" style="line-height: 115%;">(</span><span dir="LTR" style="line-height: 115%;">Dm</span><span dir="RTL"></span><span lang="FA" style="line-height: 115%;"><span dir="RTL"></span>)</span></span><span lang="FA" style="font-family: inherit; line-height: 115%;"> </span><span lang="AR-SA" style="font-family: inherit; line-height: 115%;">همچنین با رنگ «سرخ» پیوند دارد، و این شاید اشاره به رنگ خاك باشد كه آدم از آن آفریده شده است. در زبان اكدی ادمو </span><span style="font-family: times;"><span lang="AR-SA" style="line-height: 115%;">(</span><span dir="LTR" style="line-height: 115%;">Adamu</span><span dir="RTL"></span><span lang="FA" style="line-height: 115%;"><span dir="RTL"></span>)</span><span lang="FA" style="line-height: 115%;"> </span></span><span lang="AR-SA" style="font-family: inherit; line-height: 115%;">به معنی خون است و ادمتو </span><span style="font-family: times;"><span lang="AR-SA" style="line-height: 115%;">(</span><span dir="LTR" style="line-height: 115%;">Adamatu</span><span dir="RTL"></span><span lang="FA" style="line-height: 115%;"><span dir="RTL"></span>)</span><span lang="FA" style="line-height: 115%;"> </span></span><span lang="AR-SA" style="font-family: inherit; line-height: 115%;">به معنی «خون سیاه» (در حالات بیماری)، و جمع آن ادماتو </span><span style="font-family: times;"><span lang="AR-SA" style="line-height: 115%;">(</span><span dir="LTR" style="line-height: 115%;">Adamatu</span><span dir="RTL"></span><span lang="FA" style="line-height: 115%;"><span dir="RTL"></span>)</span><span lang="FA" style="line-height: 115%;"> </span></span><span lang="AR-SA" style="font-family: inherit; line-height: 115%;">به معنی خاك سرخ و تیره‌ای است كه در رنگرزی به كار می‌رفته. ظاهراً واژۀ ادمو </span><span style="font-family: times;"><span lang="AR-SA" style="line-height: 115%;">(</span><span dir="LTR" style="line-height: 115%;">Admu</span><span dir="RTL"></span><span lang="FA" style="line-height: 115%;"><span dir="RTL"></span>)</span></span><span lang="FA" style="font-family: inherit; line-height: 115%;"> </span><span lang="AR-SA" style="font-family: inherit; line-height: 115%;">و اتمو </span><span style="font-family: times;"><span lang="AR-SA" style="line-height: 115%;">(</span><span dir="LTR" style="line-height: 115%;">Atmu</span><span dir="RTL"></span><span lang="FA" style="line-height: 115%;"><span dir="RTL"></span>)</span><span lang="FA" style="line-height: 115%;"> </span></span><span lang="FA" style="font-family: inherit; line-height: 115%;">(</span><span lang="AR-SA" style="font-family: inherit; line-height: 115%;">به معنی كودك) پیوندی با «اَدَم» ندارد، بلكه با ریشۀ و ت م </span><span style="font-family: times;"><span lang="AR-SA" style="line-height: 115%;">(</span><span dir="LTR" style="line-height: 115%;">W T M</span><span dir="RTL"></span><span lang="FA" style="line-height: 115%;"><span dir="RTL"></span>)</span></span><span lang="FA" style="font-family: inherit; line-height: 115%;"> </span><span lang="AR-SA" style="font-family: inherit; line-height: 115%;">و واژۀ عبری یتوم </span><span style="font-family: times;"><span lang="AR-SA" style="line-height: 115%;">(</span><span dir="LTR" style="line-height: 115%;">Yatum</span><span dir="RTL"></span><span lang="FA" style="line-height: 115%;"><span dir="RTL"></span>)</span><span lang="FA" style="line-height: 115%;"> </span></span><span lang="FA" style="font-family: inherit; line-height: 115%;">(</span><span lang="AR-SA" style="font-family: inherit; line-height: 115%;">به معنی یتیم) مربوط است. در عربی جنوبی كهن ریشۀ ادم </span><span style="font-family: times;"><span lang="AR-SA" style="line-height: 115%;">(</span><span dir="LTR" style="line-height: 115%;">Dm</span><span dir="RTL"></span><span lang="FA" style="line-height: 115%;"><span dir="RTL"></span>)</span></span><span lang="FA" style="font-family: inherit; line-height: 115%;"> </span><span lang="AR-SA" style="font-family: inherit; line-height: 115%;">به معنی خادم و برده است. در یكی از فهرستهای مترادفات زبان اكدی، واژۀ «ادمو» به معنی «شخص مهم و شریف» آمده است. در اكدی كهن و بابلی كهن نیز به نامهای خاصی برمی‌خوریم از قبیل ا ـ د ـ مو </span><span style="font-family: times;"><span lang="AR-SA" style="line-height: 115%;">(</span><span dir="LTR" style="line-height: 115%;">A-da-mu</span><span dir="RTL"></span><span lang="FA" style="line-height: 115%;"><span dir="RTL"></span>)</span><span lang="AR-SA" style="line-height: 115%;">،</span></span><span lang="AR-SA" style="font-family: inherit; line-height: 115%;"> ا ـ دم ـ او </span><span style="font-family: times;"><span lang="AR-SA" style="line-height: 115%;">(</span><span dir="LTR" style="line-height: 115%;">A-dam-u</span><span dir="RTL"></span><span lang="FA" style="line-height: 115%;"><span dir="RTL"></span>).</span></span><span lang="FA" style="font-family: inherit; line-height: 115%;"> </span><span lang="AR-SA" style="font-family: inherit; line-height: 115%;">اما شواهدی در دست است كه اشتقاق این كلمه را از «ادمه» به معنی خاك، تأیید می‌كند. در اغلب اسطوره‌های بین‌النهرین و آسیای غربی، انسان از خاك یا خاك آغشته به خون خدایان آفریده شده است. در میان كنعانیان قدیم «آدم» هم به معنی انسان بوده، هم نام خدای زمین، و جزء «ادم» در بعضی اسامی چون «عبدادم» در كتاب دوم شموئیل (</span><span lang="FA" style="font-family: inherit; line-height: 115%;">۱۰:۶</span><span lang="AR-SA" style="font-family: inherit; line-height: 115%;"> به بعد)</span><span lang="AR-SA" style="font-family: inherit; line-height: 115%;"> </span><span lang="AR-SA" style="font-family: inherit; line-height: 115%;">نیز ظاهراً نام همین خداست.</span><span dir="LTR" style="font-family: inherit; line-height: 115%;"><o:p></o:p></span></b></p><p class="MsoNormal" dir="RTL" style="direction: rtl; text-align: justify; unicode-bidi: embed;"><span style="font-family: inherit;"><b><span></span></b></span></p><a href="https://join10.blogspot.com/2022/06/blog-post_25.html#more">ادامه مطلب را بخوانید (Read More)</a>Unknownnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3286998777255091832.post-37010524690926423682022-06-24T02:32:00.004+04:302022-06-25T13:34:10.369+04:30<h1 style="text-align: center; unicode-bidi: embed;"><span style="font-family: inherit;"><b><span lang="AR-SA" style="color: #c00000; line-height: 115%;">جَهَنَّم</span></b></span></h1> <p class="MsoNormal" dir="RTL" style="direction: rtl; text-align: justify; unicode-bidi: embed;"><span style="font-family: inherit;"><b><span lang="AR-SA" style="line-height: 115%;">جَهَنَّم، جایگاهی در جهان پس از مرگ که انسان</span><span lang="FA" style="line-height: 115%;">ِ</span><span lang="FA" style="line-height: 115%;"> </span><span lang="AR-SA" style="line-height: 115%;">تباه‌کار در آن سزای اعمال خود را خواهد دید. در قرآن کریم افزون بر نام جهنم، نام‌های متعدد دیگری مانند جحیم، سقر و سعیر نیز ناظر به جهنم یا طبقه‌ای از آن به کار رفته، و در بسیاری موارد صرفاً به صورت «النار» (آتش) از آن یاد شده است. در فرهنگ ایران، نام دوزخ بازمانده از ایران باستان، به عنوان معادلی برای جهنم کاربرد داشته است. مباحث جهنم نه تنها در نصوص دینی از قرآن و حدیث بازتابی وسیع داشته، بلکه در حیطۀ دانش‌های دینی چون کلام، فلسفه و عرفان نظری هم مباحثی را به خود اختصاص داده است.</span><span dir="LTR" style="line-height: 115%;"><o:p></o:p></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL" style="direction: rtl; text-align: justify; unicode-bidi: embed;"><span dir="LTR" style="line-height: 115%;"><o:p><span style="font-family: inherit;"><b> </b></span></o:p></span></p> <h3 style="text-align: center; unicode-bidi: embed;"><span style="font-family: inherit;"><b><span lang="FA" style="line-height: 115%;">بخش اول: </span><span lang="AR-SA" style="line-height: 115%;">واژه‌شناسی</span></b></span></h3> <p class="MsoNormal" dir="RTL" style="direction: rtl; text-align: justify; unicode-bidi: embed;"><span style="font-family: inherit;"><b><span lang="AR-SA" style="line-height: 115%;">واژه‌شناسی</span><span dir="LTR" style="line-height: 115%;"><o:p></o:p></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL" style="direction: rtl; text-align: justify; unicode-bidi: embed;"><span lang="AR-SA" style="line-height: 115%;"><span style="font-family: inherit;"><b>جهنم واژه‌ای مؤنث، به معنای چاه بسیار ژرف، در اصل نام آتشی است که خداوند با آن گناهکاران و دوزخیان را مجازات می‌کند، و در اصطلاح قرآن کریم به معنای جایگاه عذاب اخروی است که بدکاران و بی‌ایمانان در آنجا به کیفر اعمال خود می‌رسند.<o:p></o:p></b></span></span></p><p class="MsoNormal" dir="RTL" style="direction: rtl; text-align: justify; unicode-bidi: embed;"><span lang="AR-SA" style="line-height: 115%;"><span style="font-family: inherit;"><span></span></span></span></p><a href="https://join10.blogspot.com/2022/06/blog-post_24.html#more">ادامه مطلب را بخوانید (Read More)</a>Unknownnoreply@blogger.com0