Książkoholiczka

Blog przeniesiony

2012-09-08T21:04:00.000+02:00

Zapraszam wszystkich na www.byksiazkoholiczka.blogspot.com

oraz na konkurs

?

2012-09-03T21:02:00.000+02:00

KLIKnij :)

Przeprowadzka

2012-08-25T13:04:00.000+02:00

Tak! Po dwóch miesiącach Książkoholiczka się przeprowadza. Na squarespace.
Ten blog nie będzie już aktualizowany, ale nie będę go usuwać.
Zapraszam na http://ksiazkoholiczka.squarespace.com

Dla wszystkich, którzy chcą obserwować wpisy.
Ponieważ mam kilka "blogów" do czytnika może Wam nie wejść http://ksiazkoholiczka.squarespace.com. Wtedy musicie dodać każdego osobno, np http://ksiazkoholiczka.squarespace.com/books/
RSS dopiero będzie dodane.
Ponieważ squarespace nie lubi, tak jak ja, anonimów i chciał, abyście podawali swoje dane do fb/google/twittera, a wiem, że nie każdy ma ochotę całkowicie się ujawniać, postanowiłam załatwić to przez disqus.com Jeśli ktoś nie ma tam konta, łatwo jest je założyć. Potem tylko nazwa ew. adresik bloga i gotowe. Mam nadzieję, że to nie będzie problemem.

Zapraszam na nową stronę :))

Mętlik w głowie mam....

2012-08-15T23:39:00.000+02:00

Ponownie. Kiedyś już tak miałam, przeszło mi, ale wraca po raz kolejny i kolejny i kolejny...

Smellofpaper to blog z recenzjami książek (bardzo rzadko filmów), ale marzy mi się coś, gdzie mogłabym wrzucać wszystko, co kłębi mi się w głupiej łepetynie. Czy to będzie recenzja książki, filmu, zdjęcie otrzymanej pocztówki, refleksja, przepis na obiad czy głupia reklama. Coraz częściej spotykam się z blogami o szerszej tematyce niż choćby właśnie recenzje, blogi te się utrzymują. (Głupotą jest moim zdaniem posiadanie kilku blogów, jeśli dany temat aktualizuje się raz na jakiś czas, a nie raz na kilka dni.)
Tylko czy...
1) zacząć dodawać inne rzeczy do tego bloga czy też stworzyć inny i na tym dać info/przekierowanie
2) jaki dać adres (już z tym miałam problemy) bo ma to być coś, co mi się nie znudzi po pół roku, coś, co będzie mnie określać i do mnie pasować.
3) obserwujecie takie blogi? Czytacie? Czy też wolicie blogi poświęcone jednej tematyce i jeśli ktoś pisze o kilku sprawach to olewacie?
4) Jeśli znacie jakieś blogi poświęcone więcej niż jednej tematyce (np recenzje) to podajcie jakieś przykłady, może mi to pomoże.

I błagam, pomóżcie, wypowiedzcie się, doradźcie. Będę wdzięczna, dźwięczna i szczęśliwsza. A na pewno spokojniejsza.

p.s. Jak z Waszym czytaniem blogów na innych platformach? Tylko blogi z własnej domeny, czy też jeśli ktoś ma bloga na swoim serwerze to do niego wpadacie? Macie jakąś listę obserwowanych, a może zaglądacie na funpage danego bloga na FB? Zapisujecie się do newsletterów, czy nie lubicie takiej formy powiadomień?

Wyznania chińskiej kurtyzany W świecie wiatru i wierzb

2012-08-13T21:19:00.000+02:00

Londyn, lata współczesne.
Poznajcie przyjaciółki Dong Mei oraz Forsycję Wu, Chinki mieszkające w Europie. Podczas rozmów przy herbacie Dong Mei (Zimowa Śliwa) opowiada Forsycji Wu o swoim życiu w roli kurtyzany. Dong Mei urodziła się w 1926 roku w prowincji Shan-dong, niedaleko świętej góry Taishan w Chinach, w roku Tygrysa.

"Ludzie spod tego znaku są podobno odważni i nie boją się ryzyka."

Dong Mei pochodziła z biednej rodziny, której jedynym źródłem pożywienia były sady owocowe zamożnych gospodarzy. Dong Mei jako jedyna dziewczynka we wsi potrafiła czytać oraz pisać, dlatego też w po osiągnięciu 10 lat została wysłana do posług staremu mnichowi. W zamian za pomoc, mnich uczył Dong czytać i pisać. Życie Dong Mei mogłoby być piękne, gdyby do kraju nie wkroczyli Japończycy. Zniszczyli oni sady, z których utrzymywały się całe wioski, więc w rodzinie Zimowej Śliwy rozpoczął się ciężki okres. Dziewczynka została sprzedana i została służącą w domu kaligrafa. Ten, mając dość ciekawe hobby, dość szybko wprowadził dziewczynkę w tajniki Kamasutry. Niedługo potem Dong Mei zostaje sprzedana do burdelu.Ponieważ była dziewicą, nie została rzucona na żer. Trzymano ją w zamknięciu, aż do odpowiedniej chwili i sprzedano ją z zyskiem. Następny przybytek nie był na szczęście podłym burdelem, lecz światem wiatru i wierzb. Dong Mei przybyła do Zakątka Porannej Świeżości, który stał się dla niej początkiem drogi do zawodu kurtyzany. Tam powoli stawała się kobietą, poznawała ciało swoje i mężczyzn, poznawała prawdziwy świat. Tam Zimowa Śliwa poznała trzech mężczyzn, którzy na zawsze zmienili jej życie. Przez jednego z nich musiała uciec jednak ze swojego domu. Tak trafiła na trzecie miejsce, w którym naprawdę stała się prawdziwą kurtyzaną. To jednak nie koniec jej historii. Czas kurtyzan kiedyś się kończy. Dla niej skończył się tragicznie ale i szczęśliwie zarazem. Przeżyła. Jaka jest historia życia Dong Mei? Sprawdź.

Wyznania chińskiej kurtyzany to bardzo autentyczna książka, o wiele bardziej prawdziwa, niż znane wszystkim Wyznania gejszy, a te wydawały się prawdziwe. Książka powstała w bardzo ciekawy sposób. Pomyśleć tylko, że ta opowieść powstała przypadkiem...W jaki dokładnie sposób, dowiecie się na samym końcu. Książka jest bardzo ciekawa, chwilami rozśmiesza, skłania do zadumy, szokuje, wzrusza. Jest w niej wszystko, czego trzeba, aby całkowicie zanurzyć się w świecie przedstawionym. Co ciekawe, przyjaciółki zawsze spotykają się przy herbacie. Dzięki temu możemy dowiedzieć się wielu ciekawych rzeczy zarówno o samym napoju jak i sposobie jego przygotowania. Nie wiem, jakim cudem opowieść autobiograficzna może być opowiedziana tak spokojnie, z dystansem. Być może Dong Mei zdążyła już pogodzić się całkowicie ze swą historią?

Wyznania chińskiej kurtyzany to książka szczera, interesująca i naturalna. Główną bohaterkę polubiłam od razu za jej chęć życia, sposób pojmowania świata oraz wielkie serce. Powieść idealnie nadaje się do zekranizowania, niczego nie byłoby trzeba w niej zmieniać. Mam nadzieję, że kiedyś ktoś wpadnie na ten pomysł.

10/10

W świecie wiatru i wierzb.Wyznania chińskiej kurtyzany, Świat książki, 2012

Za egzemplarz dziękuję wydawnictwu

30 dni z książkami Dzień 29 i 30

2012-08-13T12:08:00.001+02:00

Dzień 29 - Autor, którego omijasz
Dzień 30 - Autor, którego wszystkie książki czytasz
Ogólnie staram się omijać "dzieła" polskich autorów. Po części dlatego, że zauważyłam ich nerwowe reakcje. "Jak to! Moja książka jest cudowna, wspaniała... kiedyś znajdzie się w pierwszej 10 literatury międzygalaktycznej. Jeśli jej nie rozumiesz, to znaczy, że jesteś za młody i za głupi. Poza tym dupa z Ciebie nie recenzent. Nie masz wykształcenia, nie wolno Ci oceniać czyjejś książki".... itd itd. Jest kilku autorów, których czytałam i nie żałuję i kilku, których chciałabym poznać. Ogólnie jednak, jak można zauważyć, trzymam się z daleka od polskiej literatury.

Może nie wszystkie, ale większość. To King i Marinina. Dlaczego? Bo lubię ich styl, bohaterów, tło powieści. Nigdy się na nich nie zawiodłam. To chyba wystarczy :)

Dzisiejszy wpis "30 dni z książkami" jest ostatnim z cyklu i bardzo się cieszę. Trochę zawiodłam, przede wszystkim siebie, z tempem tworzenia wpisów, jednak usprawiedliwiam się brakiem czasu. Lepiej późno niż później

30 dni z książkami dzień 27 i 28

2012-08-11T12:01:00.000+02:00

Dzień 27 - Książka, którą byś napisała, gdybyś umiała
Dzień 28 - Książka, której przeczytania bardzo żałujeszMyślę, że byłaby to książka kucharska. Lubię gotować i piec, śmiem twierdzić, że nie wychodzi mi to najgorzej. Książki kucharskie mają przewagę nad innymi książkami. Sięga się do nich raz na jakiś czas, czytając poszczególne przepisy, a nie pochłania od razu w całości. Poza tym do książek kucharskich wraca się częściej niż do powieści. No i chyba najważniejsze. Nie chciałabym, aby moja powieść była słaba, powielała znane wszystkim szablony. Niewielu jest pisarzy, którzy się wyróżniają, a jeśli ktoś ma wydawać kiepskie książki, to niech lepiej nie wydaje ich wcale

Żałuję przeczytania kilku książek, głównie ze względu na nadzieje, które legły w gruzach i czas, który musiałam na nie poświęcić. Listę tych książek można znaleźć tutaj, tutaj, tu oraz w tym miejscu. Najbardziej żałuję książki Murakamiego, bo to też moja wina. Zaczęłam od dupy strony, nie czułam się dobrze z tym autorem, jego narracją i bohaterami. Może gdybym zaczęła od czegoś innego?

30 dni z książkami Dzień 25 i 26

2012-08-09T11:45:00.000+02:00

Dzień 25 - Ulubiona autobiografia/biografia
Dzień 26 - Książka, którą chciałabyś przeczytać, a jeszcze nie jest napisana
Nie mam ulubionej biografii/autobiografii, bo za wiele ich nie czytam. Jedną z nielicznych takich książek przeczytałam w czasie przygotowywania się do napisania pracy magisterskiej. Była to książka

Okazało się, że Achmatowa miała bardzo ciekawe i zarazem bardzo trudne życie, można nawet powiedzieć, że tragiczne. Traciła wszystkich, których kochała, musiała patrzeć na ich śmierć, a sama pozostawać przy życiu. Czasami dziwiłam się, jak można tak żyć. Jeśli ktoś lubi czytać biografie pisarzy, to tę książkę mogę polecić.

Temat dnia 26 nawiązuje trochę do jednego z Top 10, więc nie będę się rozpisywać :)

Serce tygrysicy Aisling Juanjuan Shen

2012-08-07T23:41:00.000+02:00

Główna bohaterka Shen, to taki chiński kopciuszek. Z niepiśmiennej wieśniaczki zostaje szanowaną businesswoman. Robi interesy z chińskimi biznesmenami jako analityk w Bostonie. Nie zawsze tak jednak było. Poznajcie jej historię.Prawdziwą historię.

Chiny, lata 70te. Shen mieszka w małej biednej wiosce z siostrą i rodzicami. Niepiśmiennymi rodzicami, którzy potrafią tylko sadzić ryż i się kłócić. Dziewczyna nie ma szczęścia w życiu. Czuje się niekochana i niezauważana. Jeśli ktoś już na nią zwraca uwagę to są to krzyki i pretensje. Nie potrafi poradzić sobie z sadzeniem ryżu, więc nikt jej nie zechce. Nie jest ładna, więc nikt jej nie zechce. Jest biedna, więc nikt jej nie zechce. Ucieczką od tego okrutnego świata jest szkoła, do której Shen zostaje wysłana bardziej przez przypadek i nalegania rządu niż z powodu inteligencji. Okazuje się jednak, że nauka, to jedyne, do czego Shen się nadaje. Od tej pory książki są dla niej jedynymi przyjaciółmi. Przysparzają jej jednak również problemów w domu. Shen ma jeden cel: uciec z domu. Aby to zrobić jest gotowa poświęcić wszystko. Nawet siebie Po skończeniu podstawówki i gimnazjum Shen za namową nauczycielki idzie do college'u aby zostać nauczycielką. Zawód nauczyciela jest uważany przez wieśniaków za bardzo dobrą posadę, która gwarantuje miskę ryżu. Shen, jako dziecko posłuszne i kochające rywalizację kończy szkołę i dostaje przydział do biednej szkoły daleko od domu.
Szybko jednak zaczyna ją męczyć takie życie. Praca nauczycielki nie jest dla niej. Uczniowie nie chcą się uczyć i jej nie szanują. Czy tak ma wyglądać jej życie? Nie o tym marzyła. Zaczyna się umawiać z nieodpowiednimi facetami, śpi z kim popadnie. Wszystko zmienia się, gdy poznaje Wanga, nowego nauczyciela wmieście. Więzi między nimi zacieśniają się. Nie jest to prawdziwa miłość, ale lepsze to niż nic. Po krótkim czasie namawia go do wyjazdu do dużego miasta i obiecuje niedługo do niego dołączyć. Może za następnym wzgórzem czeka ją lepsze życie?
Gdy udaje się jej załatwić sprawę bezpłatnego urlopu z dyrektorem (a nie jest to łatwe), dołącza do ukochanego. Jej sen o lepszym życiu pęka jednak jak bańka mydlana. Wang mieszka kątem u krewnego i ledwo wiąże koniec z końcem. Shen nie tego chciała od życia. Marzy jej się lepszy los niż ten, którego doświadczyła jej matka. Zrządzeniem losu Shen dostaje pracę sekretarki. Życie nie jest jednak usłane różami. Aby zostać tym kim jest, Shen musiała jeszcze bardzo dużo przejść. Nie wszystkie jej czyny były chwalebne. W końcu udaje jej się osiągnąć sukces. Pytanie tylko, za jaką cenę. Autobiografia Aisling Juanjuan Shen to forma spowiedzi i oczyszczenia. Widać, że autorka czuje autentyczną potrzebę opowiedzenia swojej historii.

Serce tygrysicy nie jest typową autobiografią. To opowieść szokująca i przejmująca, tym bardziej, że "akcja" toczy się od lat 70tych do początku XXI wieku. To tylko 30 lat, a czułam się, jakbym czytała o ludziach żyjących setki lat temu. Autorka porusza tematy, o których społeczeństwo milczy. Głodowe pensje, prostytucja, aborcja, łapówkarstwo. To tylko strzępy tego, co może się przydarzyć zwykłej dziewczynie z prowincji. Ciekawe i wciągające jest również tło historii. Jest realistyczne, nieprzesłodzone, ale również nie naciągane na siłę. O bohaterach można powiedzieć bardzo wiele. Każdy z nich jest na swój sposób godny uwagi- nawet przygodny kochanek bohaterki. Każda z osób przewijających się w książce ma znaczenie.

Reasumując książkę naprawdę warto przeczytać. Wartka akcja, ciekawi bohaterowie, możliwość poznania Chin od kuchni. Zdawałam sobie sprawę, że Chińskie społeczeństwo różni się od naszego, ale nie wiedziałam, że aż tak. Jeśli ktoś lubi historie właściwe, może spokojnie sięgnąć po historię Shen.

08/10

Serce tygrysicy, Aisling Juanjuan Shen, Prószyński i S-ka, 2012

Ciasta bez pieczenia od A do Z

2012-08-06T22:17:00.000+02:00

"Znasz kogoś jak mu powiesz „ej, chodźmy na kremówki” to on powie „nie, dzięki stary, nie lubię kremówek”? Kremówki są pycha! (...) Kremówki to jedno z najlepszych ciastek, ja to wiem. Masz chusteczkę? Pociekło mi. Na samą myśl o kremówkach się ślinię."

Ja lubię ciasta. A ponieważ nie mam w obecnym piekarnika, jestem w czarnej... mniej szlachetnej części pleców. Jakiś czas temu miałam chęć przeczytać książkę o makaronach. Coś się jednak pokitwasiło i dostałam taką o ciastach bez pieczenia. Czyżby ktoś nade mną czuwał? Piekarnika brak, ale to nie oznacza, że przestałam marzyć o pysznym cieście.
Na co macie ochotę? Ciasto wykwintne, np keks na zimno z mango, tort straciatella albo śnieżny tort czekoladowy? A może coś z "klasycznych i lubianych"? Do wyboru między innymi mandarynkowy torcik tiramisu, sernik, wieniec pomarańczowy. Jeśli urządzamy przyjęcie dla najmłodszych warto wypróbować Hobbita (torcik mleczno- ryżowy), psiaka, węża albo Marshmallow (truskawkowy piankowiec). Lubicie ciasta z alkoholem? Proszę bardzo: adwokat, czekoladowy tort z biszkoptami, czereśniak, sułtański mus lodowy. W książce znajdziemy również rozdziały: łatwe i szybkie, dla gości, dobry pomysł oraz owocowe. Dla każdego coś się znajdzie. Nikt z lubiących ciasta nie powinien poczuć się oszukany.

Podstawą każdego ciasta na zimną są biszkopty, herbatniki, wafle lub keks. Do tego śmietana lub twarożek i dodatki typu owoce. Potem na trochę do lodówki i gotowe. Niezbyt trudne, prawda? Też tak myślę. Autor(ka) książki ma całkowitą rację pisząc, że "ciasta bez pieczenia to super alternatywa dla słodkich wypieków nie tylko na lato". Chociaż uważam, że lato to najlepsza pora na wypróbowanie wielu przepisów- tyle jest owoców, że szkoda zmarnować ten okres.

Sama książka jest bardzo przejrzysta i przyjemnie się z niej korzysta. Każdy przepis zajmuje jedną stronę, opisy przygotowania cista są wypunktowane i idealne (nie za krótkie, nie za długie). Każdy przepis przyozdobiony jest ładnym i niezbyt dużym zdjęciem- w tej książce to treść jest ważna, a nie zdjęcia na całą stronę. Jak można się było spodziewać, w książce znajdziemy "lokowanie produktu", czyli znany nam z większości filmów product placement. No ale czy jeśli książka jest wydana z/przez/dzięki firmie Dr. Oetker można mieć do niej pretensje? Przynajmniej mam pewność, że dane składniki są dość łatwo dostępne.
Książka jest w twardej oprawie, jest przez to trochę cięższa, ale dzięki temu nie zniszczy się tak szybko.Ktoś zainwestował również w gruby śliski papier, za co mu serdecznie dziękuję. Nie lubię, gdy książka, która ma mi z założenia służyć przez wiele lat jest drukowana na papierze toaletowym.

Cieszę się, że zamiast kolejnej książki o makaronach dostałam książkę o ciastach. Bardzo się cieszę.Naprawdę bardzo się cieszę. A książkę polecam. Zarówno tym, którzy mają piekarniki, jak i tym bez. Nareszcie będę mogła "piec" ciasta. Jupi!

09/10

Ciasta bez pieczenia od A do Z, Weltbild, 2012

Za książkę dziękuję wydawnictwu

30 dni z książkami Dzień 23 i 24

2012-08-06T11:44:00.000+02:00

Dzień 23 - Ulubiony romans
Dzień 24 - Książka, która okazała się jednym wielkim oszustwem
Trudno powiedzieć. Zależy od tego, co uważamy za romans. Nie lubię czytać romansów "romansideł". Dlatego podciągnę pod romans "Przeminęło z wiatrem". Uwielbiam historię o Scarlett. Jej zadziorny charakter, waleczność, siłę i stałość/zmienność jej uczuć.

Z dniem 24 jest o wiele, wiele łatwiej. Pierwsze miejsce zajmuje książka Złote żniwa

Pogoń za duchami Tatiana Polakowa

2012-08-02T21:07:00.001+02:00

Z książką Tatiany Polakowej zetknęłam się po raz pierwszy. Słyszałam o niej wcześniej, ale jakoś nie miałam okazji. Okazja na szczęście się trafiła. Jeśli dobrze policzyłam, Pogoń za duchami, to 10 książka pisarki wydana w Polsce (Polakowa wydała łącznie 22 książki, więc jak na polskie realia i tak mamy szczęście).

Głównymi bohaterkami książki Pogoń za duchami są Anfisa, pisarka specjalizująca się w kryminałach oraz dziennikarka Żenia. Któregoś pięknego dnia Żenia dostaje ciekawą propozycję od tajemniczego mężczyzny. Ma, jak mniemam jako ghostwriter, napisać jego autobiografię. Aby praca przebiegała sprawniej dostaje zaproszenie na piękną wyspę położoną na jeziorze Ładoga. Aby połączyć pożyteczne z przyjemnym Żenia zaprasza na wyprawę Anfisę.

Od samego początku wyprawa idzie jak po grudzie. W Petersburgu zostaje skradziony samochód Anfisy, tajemniczy mężczyzna budzi w Anfisie podejrzenia i strach. Najgorsze jest jednak przed nimi. Już od początku pobytu dziewczynom wszystko coraz mniej się podoba. "Pracodawcę" Żeni, Lwa Nikołajewicza, otacza jakaś tajemnica. Towarzyszy mu dość dziwna Olimpiada Nikołajewna, jego dawna opiekunka oraz niemniej dziwni mężczyźni: Mścisław- adwokat, Oleg- biznesowy partner oraz Rusłan- stary przyjaciel. Zapomniałabym na śmierć. Lew Nikołajewicz mieszka w zamku. Prawdziwym wielkim zamczysku na prawie opuszczonej wyspie...

Na zamku zaczynają dziać się dziwne rzeczy. Dziewczyny słyszą jęki, towarzysze Lwa zachowują się bardzo podejrzanie, a Olimpia... w każdym razie z godziny na godzinę zaczyna być coraz bardziej niebezpiecznie. Może gdyby przyjaciółki nie miały skłonności do pakowania się w kłopoty, wszystko byłoby w porządku. One jednak zaczynają prowadzić śledztwo. Kim jest tajemniczy Lew i jego świta? Co się stało w zamku i czy dziewczynom coś grozi?

Moje pierwsze wrażenie? NUUUDA. Nic się nie dzieje. To przecież jakaś obyczajówka, a nie kryminał. I co ma być sławna rosyjska pisarka? "Ło borze". 20 strona, nic się nie dzieje. 30 strona, przyjaciółki prowadzą śledztwo, ale gdzie są trupy! Przecież to kryminał, tam mają być trupy!!!
A potem sobie uzmysłowiłam, że aby był kryminał, śledztwo i ciekawe zwroty akcji, sceny nie muszą wyglądać jak w Teksańskiej masakrze. Zaczęłam doceniać, przestałam się denerwować i oczekiwać w napięciu na umarlaka. Doszłam do wniosku, że to książka bardziej w stylu Agaty Christie. Trzeba trochę pomyśleć, nie trupy są najważniejsze. A i trupy będą, wierzcie mi. Będzie i to dużo :))) (jupi!)
Po przemyśleniu wszystkiego dochodzę do wniosku, że wiem, dlaczego Tatiana Polakowa jest taka popularna. Ona jest świetna. Nie sztuką jest wrzucenie kilku trupów na początku książki i krążenie wokół nich jak sęp. Sztuką jest napisać ciekawą historię, a historia Polakowej, gdy nie myślało się ciągle o mającym nastąpić morderstwie, była naprawdę bardzo fajna. A to, że musiałam rozpocząć czytanie od początku, aby mieć inne nastawienie, to się wytnie.

Pogoń za duchami jest interesującą, trochę humorystyczną książką idealną na wakacje. Tło bardzo ciekawe, bohaterowie wyraziści i z charakterem, zwroty akcji. Czegóż więcej chcieć? Mam szczerą nadzieję, że niedługo będę miała okazję przeczytać kolejną książkę Polakowej. Naprawdę warto. Nie nastawiajcie się tylko na morderstwo na 3 stronie :)

09/10

Tatiana Polakowa, Pogoń za duchami, Świat książki, 2012

za książkę dziękuję wydawnictwu

Powrót książkoholiczki

2012-08-01T20:38:00.000+02:00

Książkoholiczka powraca z Gdańska...

Pojechałam i się zakochałam. Gdańsk jest piękny, klimat cudowny, a mój wewnętrzny GPS tam nie nawala. Nie zgubiłam się ani razu w ciągu tygodnia (we Wrocławiu czasem się gubię, chociaż już trochę tu mieszkam). Postanowiłam, że choćby nie wiem co, kiedyś będę tam mieszkać- a co! Poza tym czytanie książek na plaży jest super- w ciągu 7 dni, z czego 5 na plaży przeczytałam dwie książki ( a na plaży długo nie leżeliśmy, bo trzeba było też się trochę poruszać).
Co mnie zachwyciło w Gdańsku?
-tępo życia: tam nikt nie lata jak do WC za potrzebą, nie ma walki na łokcie w komunikacji miejskiej
-czystość: są kosze, jest czysto. Inne miasta mogą się od nich uczyć
-stylistyka urbanistyczna: czy jak to nazwać. Tam nikomu nie przychodzi do głowy między starymi kamienicami budować biurowca ze szkła
-nie gubię się tam
-jest piękne, zdrowe, pachnące "glonem" powietrze
-są ścieżki rowerowe takie prawdziwe, a nie przez 500m
-ludzie są bardziej aktywni
itd itd :))

Załączam kilka fotek z wakacji

i zdjęcie najważniejsze...

29 lipca Kasia została poproszona o rękę/nogę/wątrobę. I zgodziła się oddać wszystko bez marudzenia :)

Co do nowego wyglądu blogu. Nie miałam wewnętrznej siły na zmienianie wszystkich okładek do wymogów szablonu, który mi się podobał, więc chwilowo będzie ten. Zły nie jest, a w między czasie będę szukać czegoś, co jest dla mnie stworzone

Co warto obejrzeć w wakacje

2012-07-21T11:04:00.003+02:00

Bourne Legacy
Dziedzictwo Bourne'a (2012)
czas trwania:   2 godz.
gatunek:   Sensacyjny
premiera:   10 sierpnia 2012 (Polska) 10 sierpnia 2012 (świat)
produkcja:   USA
reżyseria:   Tony Gilroy
scenariusz:   Tony Gilroy, Dan Gilroy

Trylogia Bourne’a na całym świecie zarobiła już prawie miliard dolarów! Czwarte, nowatorskie podejście do cyklu o Jasonie Bournie to niezwykła opowieść uzupełniająca i zamykająca kultowy cykl

Jeremy Renner Aaron Cross
Rachel Weisz Marta
Edward Norton Byer
Joan Allen Pam Landy
Oscar Isaac Numer 3
Stacy Keach Turso
Scott Glenn Ezra Kramer

To Rome With Love
Zakochani w Rzymie (2012)
ocena społeczności: bardzo dobry
czas trwania:    1 godz. 42 min.
gatunek:    Komedia
premiera:    24 sierpnia 2012 (Polska) 20 kwietnia 2012 (świat)
produkcja:    Hiszpania, USA, Włochy
reżyseria:    Woody Allen
scenariusz:    Woody Allen

Komedia "To Rome with Love", poświęcona Amerykanom i Włochom zmagającym się w Wiecznym Mieście z rozlicznymi miłosnymi perypetiami, kusi widzów najatrakcyjniejszą komediową obsadą tego roku. Poza najgorętszymi, młodymi gwiazdami Hollywood - nominowanymi do Oscara Ellen Page ("Juno") i Jessem Eisenbergiem ("The Social Network"), Allen zaprosił do współpracy najsłynniejszych europejskich laureatów nagrody Amerykańskiej Akademii – swoją muzę z "Vicky Cristina Barcelona" Penelope Cruz oraz nieobliczalnego komika numer jeden, Włocha Roberto Benigniego (statuetka dla najlepszego aktora za "Życie jest piękne"), a także trzykrotnie nominowanego do Złotego Globu i raz do Oscara Aleca Baldwina ("To skomplikowane"), powracającą po dłuższej przerwie na jego plan Judy Davis (nominowana do Oscara za "Podróż do Indii" i Allenowskich "Mężów i żony"), a także … po raz pierwszy od sześciu lat ("Scoop – Gorący temat") samego siebie!

Judy Davis Phyllis
Greta Gerwig Sally
Alec Baldwin John
Penélope Cruz Anna
Ellen Page Monica
Jesse Eisenberg Jack
Woody Allen Jerry

Total Recall
Pamięć absolutna (2012)
czas trwania:   2 godz. 1 min.
gatunek:   Akcja, Sci-Fi
premiera:   31 sierpnia 2012 (Polska) 3 sierpnia 2012 (świat)
produkcja:   Kanada, USA
reżyseria:   Len Wiseman
scenariusz:   Kurt Wimmer, Mark Bomback

Megaprodukcja Lena Wisemana, współtwórcy takich hitów jak "Dzień niepodległości" i "Faceci w czerni", zrealizowana na podstawie opowiadania Philipa K. Dicka. W niedalekiej przyszłości pewien pracownik fabryki odkrywa, że w istocie jest tajnym szpiegiem pracującym dla jednego z mocarstw walczących o światową dominację. Cały problem polega na tym, że nie wie, kim jest jego pracodawca. Nowe wcielenie klasyki kina z Colinem Farrellem w roli głównej.

Colin Farrell Doug Quaid / Hauser
Bryan Cranston Vilos Cohaagen
Bokeem Woodbine Harry

Prometheus
Prometeusz (2012)
ocena społeczności: dobry
czas trwania:    2 godz. 4 min.
gatunek:    Horror, Akcja, Sci-Fi
premiera:    20 lipca 2012 (Polska) 30 maja 2012 (świat)
produkcja:    USA
reżyseria:    Ridley Scott
scenariusz:    Jon Spaihts, Damon Lindelof

Oczekiwany z ogromnym zainteresowaniem najnowszy film Ridleya Scotta ("Robin Hood", "Królestwo niebieskie"), jego pierwszy film science fiction od czasu legendarnego "Łowcy androidów", którego akcja nawiązywać będzie do wątków słynnej serii o Obcym. W rolach głównych: niezapomniana Lisbeth Salander z trylogii "Millennium" Noomi Rapace i Michael Fassbender ("Bękarty wojny", "X-Men: Pierwsza klasa").

Noomi Rapace Elizabeth Shaw
Michael Fassbender David
Charlize Theron Meredith Vickers
Idris Elba Janek
Guy Pearce Peter Weylan

Dark Knight Rises
Mroczny Rycerz powstaje (2012)
ocena społeczności: bardzo dobry
czas trwania:   2 godz. 45 min.
gatunek:   Akcja, Sci-Fi
premiera:   27 lipca 2012 (Polska) 18 lipca 2012 (świat)
produkcja:   USA, Wielka Brytania
reżyseria:   Christopher Nolan
scenariusz:   Jonathan Nolan, Christopher Nolan

Osiem lat po wydarzeniach z "Mrocznego Rycerza" Gotham znowu staje w ogniu. Batman (Christian Bale) musi powrócić, aby zapobiec zagładzie miasta. Na jego drodze stanie jednak nowy przeciwnik - demoniczny Bane (Tom Hardy), który chce tylko i wyłącznie śmierci rycerza Gotham...

Christian Bale Bruce Wayne / Batman
Michael Caine Alfred Pennyworth
Gary Oldman Komisarz Jim Gordon
Anne Hathaway ASelina Kyle / Kobieta-Kot
Tom Hardy Bane

A także....

Top 10: wymarzone podróżnicze cele

2012-07-15T12:31:00.039+02:00

Top 10 to akcja, przy okazji której raz w tygodniu ma blogu pojawiają się różnego rodzaju rankingi, dzięki którym czytelnicy mogą poznać bliżej blogera, jego zainteresowania i gusta. Jeżeli chcesz dołączyć do akcji - w każdy piątek wypatruj nowego tematu.

Dziś przyszła pora na... Dziesięć wymarzonych podróżniczych celów.

o Gdańsku nic pisać nie będę, bo jaki koń jest każdy widzi

Moskwa- stolica Rosji i największe miasto tego kraju. Jest także największym miastem Europy, liczącym 10,56 mln mieszkańców, przy czym cała aglomeracja liczy 14,6 mln mieszkańców (2007). Jeden z najważniejszych ośrodków politycznych, gospodarczych, kulturowych, religijnych, finansowych, edukacyjnych, komunikacyjnych oraz turystycznych Rosji. Byłam, zakochałam się, chcę pojechać tam jeszcze raz.

Toskania- kraina historyczna i region administracyjny w środkowych Włoszech.Region jest jednym z najważniejszych centrów turystyki na świecie. Regionalna kuchnia i wina cieszą się dużą popularnością, szeroko rozwinięta agroturystyka dysponuje bogatą bazą noclegową. Zabytki i światowej sławy muzea przyciągają zwiedzających z całego świata.

Sycylia- największa wyspa na Morzu Śródziemnym, leżąca na południowy zachód od Półwyspu Apenińskiego, od którego oddziela ją wąska Cieśnina Mesyńska

Bajkał- jezioro tektoniczne w Azji, zwane „Błękitnym okiem Syberii” lub „Syberyjskim morzem”, położone na terytorium Rosji (Syberia) w Republice Buriacji i obwodzie irkuckim. Jest ono najstarszym i najgłębszym jeziorem na świecie, a ponadto – pod względem powierzchni – drugim jeziorem w Azji i siódmym na świecie

Afryka- w kilku zdaniach nie da się o niej napisać. Jest wielka i piękna.

Bora Bora- wyspa na Oceanie Spokojnym, koralowy atol otaczający powulkaniczny stożek, w Polinezji Francuskiej, na Wyspach Pod Wiatrem w archipelagu Wysp Towarzystwa, na północny zachód od Tahiti.

Tokio- stolica Japonii położona nad Oceanem Spokojnym (Zatoka Tokijska) na Honsiu – największej z Wysp Japońskich. Główny ośrodek największego zespołu miejskiego świata

Kopenhaga- stolica i największe miasto Królestwa Danii. Czwarte co do wielkości miasto nordyckie (po Sztokholmie, Oslo i Helsinkach).

Alaska- stan USA w północno-zachodniej części Ameryki Północnej, nieposiadający bezpośredniego połączenia lądowego z główną częścią Stanów Zjednoczonych.
Graniczy od wschodu z Kanadą, a od zachodu przez Cieśninę Beringa z Rosją.
Dominują góry i wyżyny; szczyt Mount McKinley (6194 m n.p.m.) jest najwyższym punktem Ameryki Północnej; liczne stożki wulkaniczne. Do terytorium należą też Aleuty.
Ma największą powierzchnię spośród wszystkich stanów USA.

W Gdańsku będę juża kilka dni... reszta pozostaje w sferze marzeń niestety...

Nowe nabytki

2012-07-14T20:31:00.002+02:00

czyli:
Tatiana Polakowa "Pogoń za duchami" - Świat książki
Irene Spencer "Żona mormona" - Świat książki

"Wyznania chińskiej kurtyzany" - Świat książki
Ciasta bez pieczenia od A do Z - Świat książki
Aisling Juanjuan Shen "Serce tygrysicy" - Prószyński

Serdecznie dziękuję Ani oraz Agnieszce :))

30 dni z książkami Dzień 21 i 22

2012-07-14T11:29:00.001+02:00

Dzień 21 - Książka, która przyniosła ci wielką przyjemność, ale wstydzisz się przyznać, że ją czytałaś
Dzień 22 - Ulubiona seria wydawnicza

Nie ma książki, której bym się wstydziła. Nigdy nie będzie. Skoro czytam, to znaczy, że uważam, że warto. Nawet jeśli się zawiodę albo całkowicie nie zgadzam się z autorem

Nie mam swojej ulubionej serii wydawniczej, bo nie przeczytałam żadnej w całości. Na uznanie zasługują jednak dwie wydawnictwa WAB.
lato z kryminalem -polityka oraz mroczna seria Uwielbiam tego typu książki i uważam, że wydawnictwo spisało się na medal

30 dni z książkami Dzień 20

2012-07-13T11:26:00.001+02:00

Dzień 20 - Książka, którą byś poleciła osobie o wąskich horyzontach myślowych
Oj nie wiem... serio. Staram się nie spotykać z osobami o takich poglądach. Chyba byłaby to książka "Dziewczyna, która pływała z delfinami". Może by zrozumieli, że inny nie znaczy gorszy.

Recenzja tutaj

30 dni z książkami Dzień 18 i 19

2012-07-12T11:19:00.001+02:00

Dzień 18 - Twoja ukochana książka, która już nie można kupić
Dzień 19 - Książka, dzięki której zmieniłaś zdanie na jakiś temat
Chyba jestem za młoda, aby mojej ulubionej książki nie można było gdzieś znaleźć. Szczególnie w dobie internetu. Droższa lub tańsza, myślę, że gdzieś by się w razie potrzeby znalazła

Władca pierścieni- dzięki tej książce zmieniłam zdanie na temat książek bajkowych, fantastycznych. Wcześniej nie przepadałam za książkami, których akcja toczyła się w nierealnym świecie, teraz Władca pierścieni jest w moim Top

30 dni z książkami Dzień 17

2012-07-11T11:16:00.001+02:00

Dzień 17 - Książka, którą sfilmowano i zrobiono to źle
Tutaj nie mam problemów. Dla mnie bez wątpienia są to ekranizacje książek Dana Browna. Nie wiem jak można w tak pięknie spier*** dobre książki

30 dni z książkami Dzień 16

2012-07-10T10:43:00.003+02:00

Dzień 16 - Ulubiona książka, którą sfilmowano
Nie mam jednej ulubionej książki niestety, mam ich kilka

30 dni z książkami Dzień 15

2012-07-09T10:38:00.001+02:00

Dzień 15 - Ulubiona książka traktująca o obcych kulturach
Myślę, że jest to Biała Masajka

Jest to relacja z czterech lat, które spędziłam w buszu. Kierowana wielką miłością mego życia, wyszłam za mąż za Lketingę, Masaja z Kenii. Tam doświadczyłam nieba i piekła, dotarłam do granic wytrzymałości fizycznej i duchowej. Wraz z córką Napirai wygrałyśmy największą walkę o przetrwanie.

Jest to świetna książka opowiadająca historię miłości białej kobiety do Masaja oraz jej ciężkie życie w pięknym kraju. Książka idealna moim zdaniem nie tylko dla miłośników obcych kultur, ale też dla tych kobiet, które chcą poślubić kogoś pochodzącego z "innego świata" i przenieść się tam po ślubie

Za wszystko trzeba płacić Aleksandra Marinina

2012-07-08T10:28:00.024+02:00

Wszystko co dobre kiedyś się kończy, a za swoje długi kiedyś trzeba zapłacić.

Po raz kolejny miałam przyjemność przeczytać świetny kryminał. Po raz kolejny dzięki Aleksandrze Marininej. Z jednej strony cieszę się, że kolejne książki tej autorki są tłumaczone na polski, z drugiej żałuję, że z takim opóźnieniem. „Za wszystko trzeba płacić” to 11 książka Marininy, a pisarka napisała ich już 35. Mamy więc trochę do nadrobienia, ale na dobrą literaturę warto czekać…

Tym razem wszystko idzie nie tak. Anastazję nawiedza przeszłość w postaci Denisowa, mafioza, z którym policjantka współpracowała w jednej z wcześniejszych książek (a właściwie w dwóch). Jakiś czas wcześniej poprosiła ona Denisowa o pomoc w rozwiązaniu jednego ze swoich śledztw- zginął wtedy jego pasierb i Nastia miała świadomość, że ma wielki dług u Denisowa. Nadeszła pora by go spłacić. Teraz to on potrzebuje jej pomocy w odnalezieniu zabójcy jego eks-kochanki…. ale od początku…

Pewien człowiek, Lebiedew, wynalazł preparat poprawiający w znacznym stopniu aktywność intelektualną. Po jego śmierci wszystkie papiery otrzymała jego żona, która postanowiła ułożyć sobie życie od nowa i wyjechać do Austrii. O tajnych notatkach marzy jednak para lekarzy- Aleksander Borodankow i jego żona Olga, którzy w swoim tajnym labolatorum prowadzą bezskuteczne próby odtworzenia preparatu wartego miliony. Ponieważ im się to nie udaje, Olga postanawia z pomocą swojego przyjaciela odzyskać papiery. Podczas próby ich przejęcia ginie nie tylko wdowa po Lebiediewie lecz również przypadkowa kobieta. To właśnie ona jest „główną postacią” książki. To ona jest punktem zapalnym całej historii. Okazuje się bowiem, że była to żona przyjaciela Denisowa, a jednocześnie jego była kochanka. Mafiozo obiecuje swojemu przyjacielowi pomoc w znalezieniu mordercy i postanawia zwrócić się w ten sprawie do Kamieńskiej.

Gdyby tylko pomoc Denisowowi była jedynym problemem pani major. Niestety. Jakby mało jej było kłopotów, zostaje oskarżona o granie na dwie strony, sama zaś podejrzewa o to Denisowa. Jak to rozegrać? Jak sprawić by wilk był syty, a owca cała?

Zakręcone? Będzie jeszcze bardziej, ale naprawdę warto przeczytać. Za wszystko trzeba płacić to chyba najbardziej skomplikowana książka rosyjskiej autorki. Pełno w niej splotów przypadków oraz wypływających spraw z przeszłości. W książce występuje tylu bohaterów, że bardzo trudno się pogubić. Najciekawsze jest jednak to, że bohaterowie, którzy teoretycznie nie mają żadnego wpływu na głównych bohaterów jednym swoim słowem lub czynem potrafią zmienić całą fabułę.

W książce nie podobało mi się jedynie zakończenie. Po tak wspaniałej lekturze pełnej zwrotów akcji, wciągającej historii rozwiązanie wszystkich łamigłówek następuje pod sam koniec książki. Prawie wszytkich łamigłównek na raz. Jakby autorkę ktoś popędzał. Oprócz tej małej rysy, książka jest genialna.

Osobom, które nigdy nie czytały książek Aleksandry Marininej radzę zacząć od początku serii ponieważ, z racji tego, że to już 11 książka autorki dostępna w Polsce, czytelnik rozpoczynający przygodę z Kamieńską od tej pozycji może mieć problemy ze zrozumieniem różnych spraw. Autorka bowiem ciągnie niektóre wątki przez wiele tomów. I chwała jej za to, bo przynajmniej wiem, że Nastia jest postacią posiadającą historię.

Jednym słowem: polecam

10/10

Aleksandra Marinina, Za wszystko trzeba płacić, WAB, 2012

recenzja opublikowana na kobieta20.pl

30 dni z książkami Dzień 14

2012-07-07T10:38:00.001+02:00

Dzień 14 - Książka, która powinna się znaleźć na obowiązkowej liście lektur w szkole średniej
Ciężkie pytanie. Wiele jest ciekawych książek, które nastolatek powinien przeczytać. Zastanawiałam się nad HP ale w szkole średniej dzieciaki są chyba "zbyt dorosłe" aby czytać bajki dla dzieci. Dam więc Władcę Pierścieni. Ciekawy świat powieści, super język, walka dobra ze złem... idealna lektura. Myślę, że młodzieży dużo by dało przeczytanie tej powieści. Wiem jednak, że książka jest zbyt długa, aby w czasach, gdy na maturze potrzebne są "fragmenty" książki aby ładnie zdać, komuś chciało się czytać takie tomiska.

T Wiktor Pielewin

2012-07-05T13:00:00.002+02:00

Podobno Wiktor Pielewin to Ktoś. Przez duże K. Podobno pisarz bardzo dobry, poczytny i doceniany. Podobno, bo chociaż wiele książek z literatury rosyjskiej przeczytałam, to na Pielewina nigdy wcześniej się nie natknęłam

Przenieście się na chwilę do początku XX wieku i poznajcie hrabiego T. Chyba XX, bo tak naprawdę hrabia mógłby żyć w dowolnie wybranym okresie.

T wyrusza na poszukiwania Pustelni Optyńskiej. Ma jedna duże problemy z dotarciem do niej. Może gdyby wiedział czym ona jest i gdzie się znajduje, byłoby mu łatwiej?

Tylko takie opowiedzenie książki ma dla mnie sens (może tłumacząc jeszcze, że Pustelnia Optyńska pochodzi z książki Bracia Karamazow Dostojewskiego). Każda następna strona książki sprawia, że czujemy się jak Alicja w Krainie czarów, Thomas Anderson w Matrixie albo Jake Epping po przeniesieniu się do ’63 roku.

Nikt tak naprawdę nie wie, kim jest hrabia T. Nawet sam T. Coś mu podpowiada, że powinien wyruszyć do Pustelni, więc wyrusza. Jednak komuś kompletnie to nie odpowiada, więc pod różnymi postaciami postanawia go zabić. Co jakiś czas T spotyka „Boga”, który opowiada mu o sobie, o nim, o świecie- opowiada jednak tak, że zarówno główny bohater jak i czytelnik mają coraz większy mętlik w głowie. T niczym V może być każdym. Szlachetnym hrabią broniącym ludu, szarlatanem wyklętym przez cerkiew, mistrzem tajemniczej walki zwanej NZP, co oznacza niesprzeciwianie się złu przemocą. Może być bohaterem książki, gry… może być tym, kim chcecie, albo kim chce tajemniczy autor, a raczej autorzy. Bo okazuje się, że „Bóg” jest jednym z autorów, którzy na gorąco wymyślają kolejne stronnice historii T. Jeden odpowiada za erotyzm, inny za przygody, jeszcze inny za coś tam jeszcze. Ogólnie rzecz biorąc T jest zbiorem pomysłów grupy ludzi która nawet za sobą nie przepada.

[…]

Czy hrabia dowie się kim jest i dotrze do upragnionego miejsca? Sprawdźcie. Może nie zgubicie się w książce i nadążycie za bohaterem?

Ja chyba nie nadążyłam. Z Dostojewskim miałam do czynienia, z Tołstojem również, a miałam duży problem z połączeniem fantastyki z mistycyzmem, kultury popularnej ze stylizacją na stare dobre czasy. Zabierałam się do niej dwa razy, udało mi się przeczytać, ale z dużymi przerwami. Książka jest bardzo ciekawa, ale trzeba na nią poświęcić trochę czasu. Nie dlatego, że 400 stron, ale dlatego, że jest wymagająca.

Nie powiem, coś w Pielewinie jest. Autor ma bardzo interesujący styl, potrafi łączyć różne epoki nie nudząc przy tym czytelnika. Jest jednak pewien problem- trzeba wiedzieć, z czym to się je. Bez znajomości, choćby pobieżnej, literatury i kultury rosyjskiej można mieć problem.

Polecam wszystkim kochającym wyzwania.

pozostawiam bez oceny

Wiktor Pielewin, T, WAB, 2012

recenzja opublikowana na kobieta20.pl