<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><?xml-stylesheet href="http://www.blogger.com/styles/atom.css" type="text/css"?><feed xmlns='http://www.w3.org/2005/Atom' xmlns:openSearch='http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/' xmlns:blogger='http://schemas.google.com/blogger/2008' xmlns:georss='http://www.georss.org/georss' xmlns:gd="http://schemas.google.com/g/2005" xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'><id>tag:blogger.com,1999:blog-4037096448536945302</id><updated>2024-09-09T23:10:06.461+02:00</updated><category term="Biografías de Grupos Musicales"/><category term="THE BEACH BOYS"/><category term="Creedence Clearwater Revival"/><category term="WOODSTOCK"/><title type='text'>r e c o r d e a n d o ®</title><subtitle type='html'>u n | b l o g | s i n | r o m b o s</subtitle><link rel='http://schemas.google.com/g/2005#feed' type='application/atom+xml' href='http://recordeando.blogspot.com/feeds/posts/default'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4037096448536945302/posts/default?redirect=false'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://recordeando.blogspot.com/'/><link rel='hub' href='http://pubsubhubbub.appspot.com/'/><author><name>Anonymous</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/blank.gif'/></author><generator version='7.00' uri='http://www.blogger.com'>Blogger</generator><openSearch:totalResults>6</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>25</openSearch:itemsPerPage><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4037096448536945302.post-1343138183772595398</id><published>2011-12-05T20:52:00.001+01:00</published><updated>2011-12-06T10:19:28.976+01:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Biografías de Grupos Musicales"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="THE BEACH BOYS"/><title type='text'>♫ T H E    B E A C H    B O Y S  (by guilletek). Capítulo 4. El éxito, &quot;Surfin U.S.A.&quot;</title><content type='html'>&lt;span style=&quot;font-family: Arial;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: normal; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: left;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;u&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 24pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;Capítulo 4. El éxito&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: normal; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: normal; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;Liberado de
la opresión de vivir en casa de su padre, Brian se pudo centrar más en la
música. Necesitaban un éxito y estaba claro que la temática surf era un filón.
Capitol no pudo estar más satisfecha al escuchar la nueva canción del grupo: &quot;&lt;strong&gt;Surfin&#39; USA&lt;/strong&gt;&quot;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: normal; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;object class=&quot;BLOGGER-youtube-video&quot; classid=&quot;clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000&quot; codebase=&quot;http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0&quot; data-thumbnail-src=&quot;http://3.gvt0.com/vi/h9JwveKr_Rc/0.jpg&quot; height=&quot;266&quot; width=&quot;320&quot;&gt;&lt;param name=&quot;movie&quot; value=&quot;http://www.youtube.com/v/h9JwveKr_Rc&amp;fs=1&amp;source=uds&quot; /&gt;



&lt;param name=&quot;bgcolor&quot; value=&quot;#FFFFFF&quot; /&gt;



&lt;embed width=&quot;320&quot; height=&quot;266&quot;  src=&quot;http://www.youtube.com/v/h9JwveKr_Rc&amp;fs=1&amp;source=uds&quot; type=&quot;application/x-shockwave-flash&quot;&gt;&lt;/embed&gt;&lt;/object&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: normal; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: ES; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;La
canción se editó el 4 de marzo de 1963, con &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Calibri&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 11pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: ES; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-bidi-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-bidi-language: AR-SA; mso-bidi-theme-font: minor-bidi; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin; mso-hansi-theme-font: minor-latin;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://www.youtube.com/watch?v=_pYU0p6WZhU&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: blue; font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: yellow;&quot;&gt;”Shut down”&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: ES; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt; en la cara B. Repasaba en su letra los principales
enclaves surferos de la costa estadounidense y fue un éxito inmediato
alcanzando el nº 3 en las listas. Una vez más Mike está a la voz principal y el
resto a los coros, Brian toca el bajo y los teclados, David Marks la rítmica,
Carl la solista (de forma muy solvente, por cierto) y Dennis es sustituido en
la grabación por el batería de sesión Frank DeVito.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;http://personales.ya.com/thebeachboys/imatgessingles/surfinusa.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;http://personales.ya.com/thebeachboys/imatgessingles/surfinusa.jpg&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: ES; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;Los Beach
Boys tenían su primer éxito, el único problema es que la melodía de la canción
no era suya…, &lt;b&gt;Chuck Berry&lt;/b&gt; los demandó por considerarla un plagio de su &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Calibri&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 11pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: ES; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-bidi-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-bidi-language: AR-SA; mso-bidi-theme-font: minor-bidi; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-language: EN-US; mso-fareast-theme-font: minor-latin; mso-hansi-theme-font: minor-latin;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://www.youtube.com/watch?v=kxDPUEpLVsE&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: blue; font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: yellow;&quot;&gt;”Sweet
Little sixteen”&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: ES; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;. La
verdad es que la melodía es casi calcada, no sabemos si fue un tributo, un
plagio voluntario o involuntario… (Brian siempre ha defendido que si un
musicólogo estudia el caso vería las diferencias), el caso es que Murry, para
evitar mala publicidad, cedió los derechos a Chuck Berry. Lo que Brian no
entendió nunca es que cediera incluso los derechos de la letra que él escribió.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Esto no manchó el éxito del grupo, que se convirtió, de la noche a la mañana,
en el combo más popular del país, todavía ajeno a la revolución que se estaba
produciendo en Europa, unos jóvenes de Liverpool alcanzaban, apenas una semana
antes de que se publicara Surfin USA , su primer número 1.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%; mso-ansi-language: ES; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Times New Roman;&quot;&gt;

&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;Brian
comenzó a conocer a algunos miembros de la escena californiana y trabó amistad
con &lt;b&gt;Jan y Dean&lt;/b&gt;, miembros del grupo Jan &amp;amp; Dean, para los que compuso &lt;/span&gt;&lt;a href=&quot;http://www.youtube.com/watch?v=nNwqa-QzAec&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: blue; font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: yellow;&quot;&gt;”Surf City”&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: yellow;&quot;&gt;,&lt;/span&gt; en la que Brian hace coros. La
canción alcanzó el número 1… Murry montó en cólera y acusó a Brian de “dejarse
robar las canciones”… Brian, como autor, y su padre, como propietario de “Sea
of Tunes” –la editora-, ganaron mucho dinero con la canción...&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Times New Roman;&quot;&gt;

&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: normal; margin: 0cm 0cm 0pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;Capitol
tenía que seguir aprovechando el tirón, especialmente ahora que tenían un
single de éxito, y presionó a Brian para que compusiera más material y poder
editar un nuevo LP.&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Times New Roman;&quot;&gt;

&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&amp;nbsp;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Times New Roman;&quot;&gt;

&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: normal; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;u&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;SURFIN USA&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: normal; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;Editado en USA en marzo de 1963&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: normal; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgjpe6hx7NZnUaTLPigsyOx2SREmTck70LnDbEMgBtmg7F58qFurVz6pK-NPEt-bmG7ULU6X4uW2zUfQVum0O6enFhpQlxFNyeFvzYSbl-ugc9GYV-Db_snDsQGrf4XyfErqpJ3Hju7Yy3f/s400/The+Beach+Boys+-+Surfin&#39;+Usa+%5B1963%5D.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;196&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgjpe6hx7NZnUaTLPigsyOx2SREmTck70LnDbEMgBtmg7F58qFurVz6pK-NPEt-bmG7ULU6X4uW2zUfQVum0O6enFhpQlxFNyeFvzYSbl-ugc9GYV-Db_snDsQGrf4XyfErqpJ3Hju7Yy3f/s200/The+Beach+Boys+-+Surfin&#39;+Usa+%5B1963%5D.jpg&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;

&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: normal; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: normal; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 10pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;CARA A&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
1.Surfin USA (Berry)&lt;br /&gt;
2. &lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;EN-US&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 10pt; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;Farmer’s Daughter (B.Wilson-M.Love)&lt;br /&gt;
3.Misirlou (Roubains, Wise, Leeds, Russell)&lt;br /&gt;
4.Stoked (B.Wilson)&lt;br /&gt;
5.The Lonely Sea (B.Wilson-G.Usher)&lt;br /&gt;
6.Shut Down (B.Wilson-R.Christian)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
CARA B&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
1.Noble Surfer (B.Wilson-M.Love)&lt;br /&gt;
2.Honky Tonk (Doggett, Butler, Sheper, Glover)&lt;br /&gt;
3.Lana (B.Wilson)&lt;br /&gt;
4.Surf Jam (C.Wilson)&lt;br /&gt;
5.Let’s go trippin’ (D.Dale)&lt;br /&gt;
6.Finders Keepers (B.Wilson-M.Love)&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Arial; font-size: xx-small;&quot;&gt;&lt;em&gt;(el artículo incluye enlaces a Youtube de las canciones -pulsar títulos en color amarillo-)&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: normal; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;El disco
sigue la senda del anterior. Sigue rebosando ingenuidad (en el buen y en el mal
sentido), no obstante comienzan a verse claros destellos. Es bastante mejor que
&quot;Surfin Safari&quot; y empieza a dejar claro que estamos ante una banda
fantástica, de hecho, en este disco encontramos la primera gran canción de
Brian: la sobrecogedora &quot;&lt;/span&gt;&lt;a href=&quot;http://www.youtube.com/watch?v=AFtJPhWnX1g&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: blue; font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: yellow;&quot;&gt;The Lonely Sea&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;&quot;, que escribió con Gary Usher y en
la que transmite esa melancolía que años después manejaría con enorme maestría.
&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: normal; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;Por otro
lado, aunque Nick Venet aparece oficialmente como productor en los créditos,
Brian empezó aquí a entrar mucho en la cabina de producción, hasta el punto que
varias canciones estaban realmente producidas por él.&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: normal; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;El disco se
abre con la canción que da título al álbum, todo un hit que desata en los
Estados Unidos la moda surf. Tras este arrebatador inicio, Brian estrena en
disco su espectacular falsetto con &lt;/span&gt;&lt;a href=&quot;http://www.youtube.com/watch?v=2EUrKOTshIM&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: blue; font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: yellow;&quot;&gt;“Farmer’s daughter”&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: yellow;&quot;&gt;,&lt;/span&gt; una de las mejores canciones del
disco que da paso a una competente versión del clásico Surf de Dick Dale, &lt;/span&gt;&lt;a href=&quot;http://www.youtube.com/watch?v=rRlx3Ux37AA&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: blue; font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;“&lt;span style=&quot;color: yellow;&quot;&gt;Misirlou&lt;/span&gt;”&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;, en la que Carl da muestras de su
progreso con la guitarra. Con &lt;/span&gt;&lt;a href=&quot;http://www.youtube.com/watch?v=MuqKZnuAdoQ&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: blue; font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: yellow;&quot;&gt;“Stoked”&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: yellow;&quot;&gt;,&lt;/span&gt; Brian compone un interesante instrumental surf que
prepara el camino a la estupenda “The Lonely Sea”, de la que ya hemos hablado
antes. La Cara A se cierra con “Shut Down”, que ya había aparecido como cara B
de “Surfin USA” y que supone el debut como letrista colaborador de Brian de
Roger Christian al que Murry Wilson había reclutado para librar a su hijo de
la, según él, maliciosa influencia de Gary Usher.&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: normal; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;La cara B,
mucho peor en todos los sentidos, se abre con &quot;Nobel Surfer&quot;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt; con el nasal Mike a la voz
principal y sigue con un nuevo instrumental, &lt;/span&gt;&lt;a href=&quot;http://www.youtube.com/watch?v=AEZKU0qUc4w&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: yellow; font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;“Honky Tonk”&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: yellow;&quot;&gt;,&lt;/span&gt; en esta ocasión original de Bill
Doggett (que alcanzó el nº2 con esta canción en 1956). Brian recupera la batuta
y la voz cantante con la inofensiva &lt;/span&gt;&lt;a href=&quot;http://www.youtube.com/watch?v=MULx9L2KPtk&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: yellow; font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;“Lana”&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt; que precede al debut de Carl como compositor de la
fantástica instrumental &lt;/span&gt;&lt;a href=&quot;http://www.youtube.com/watch?v=lFyjBnScr6E&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: yellow; font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;“Surf Jam”&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: yellow;&quot;&gt;.&lt;/span&gt; El disco se cierra con otro
instrumental de Dick Dale, “Let’s go trippin,” y otra pieza de relleno, &quot;Finders Keepers&quot;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;, con Mike de nuevo a la voz
principal.&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: normal; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;En resumen,
el disco tiene cuatro muy buenos temas (&quot;Surfin USA&quot;, &quot;Farmer’s
daughter&quot;, &quot;The Lonely Sea&quot; y &quot;Shut down&quot;) y bastante
relleno, aunque con un notable nivel de calidad. Tengamos en cuenta que, a
principios de los 60, el formato LP era secundario respecto al single y era
habitual componer canciones de relleno para completar la duración del disco,
tal y como decía John Lennon &lt;i&gt;”canciones de trabajo”&lt;/i&gt;. Es nuevamente
destacable el trabajo como compositor de Brian, quien, si no contamos “Surfin
USA”, compone siete canciones (Lennon y McCartney estaban en números similares
es sus dos primeros discos y eran dos para componer). Todo un logro sobre todo
si tenemos que era el segundo disco del grupo en cinco meses. &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: normal; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;Definitivamente,
supone un avance respecto al anterior y lleva a la banda al éxito, puesto que
alcanza el número 2 en las listas. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Posiblemente llamado por este éxito, Al Jardine vuelve al grupo y, por lo
tanto, David Marks sale. Así tenemos la formación clásica de los Beach Boys: &lt;b&gt;Brian,
Carl y Dennis Wilson, Mike Love y Al Jardine&lt;/b&gt;. Con esta “alineación” la
banda comienza a recorrer los Estados Unidos con &lt;/span&gt;&lt;a href=&quot;http://www.youtube.com/watch?v=hF4uldy2QTA&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: blue; font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;notable éxito&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt; y Dennis atrapando los corazones de
millares de jovencitas americanas…&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://recordeando.blogspot.com/feeds/1343138183772595398/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment/fullpage/post/4037096448536945302/1343138183772595398?isPopup=true' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4037096448536945302/posts/default/1343138183772595398'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4037096448536945302/posts/default/1343138183772595398'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://recordeando.blogspot.com/2011/12/t-h-e-b-e-c-h-b-o-y-s-by-guilletek_8193.html' title='♫ T H E    B E A C H    B O Y S  (by guilletek). Capítulo 4. El éxito, &quot;Surfin U.S.A.&quot;'/><author><name>guilletek</name><uri>http://www.blogger.com/profile/02117517765224937873</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhJDS75qvmTZRnpPGO4w6Tg2Jz3k_TVpayFJny0eYME886ck_sFkaeJ6Ho3Z1FPA5ax0DR9HQxZXsCm98Q4t3ugQ0NEHboW5lfSNz4U_kZs-m-zMGN3VOk4vfSDNP58IKw/s220/photo_2015-11-14_09-04-30.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgjpe6hx7NZnUaTLPigsyOx2SREmTck70LnDbEMgBtmg7F58qFurVz6pK-NPEt-bmG7ULU6X4uW2zUfQVum0O6enFhpQlxFNyeFvzYSbl-ugc9GYV-Db_snDsQGrf4XyfErqpJ3Hju7Yy3f/s72-c/The+Beach+Boys+-+Surfin&#39;+Usa+%5B1963%5D.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4037096448536945302.post-3315597982584304629</id><published>2011-12-05T20:08:00.001+01:00</published><updated>2011-12-06T10:10:49.351+01:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Biografías de Grupos Musicales"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="THE BEACH BOYS"/><title type='text'>♫ T H E    B E A C H    B O Y S  (by guilletek). Capítulo 3. El primer LP, &quot;Surfin Safari&quot;</title><content type='html'>&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: normal; margin: 0cm 0cm 0pt;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;u&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;Capítulo 3.
El primer LP &lt;i&gt;”Surfin Safari”&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: normal; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: normal; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;Intentando
aprovechar el éxito del single, Capitol quería sacar un larga duración cuanto
antes. Hacía apenas tres meses estaban en el garaje de su casa y ahora iban a
grabar un disco. Nick Venet sería el productor y, como era costumbre en la
época, el álbum combinaría versiones con temas propios, si bien, de los 12
temas, 9 son composiciones de Brian, todo un logro.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: normal; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: normal; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;u&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;SURFIN SAFARI&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: normal; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;Editado en USA en octubre de 1962&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiaj2XPjyUNo_r1bl6ofc29uOww_MucA9BluUEqjKWtmTNfL5uE7c7tAaMFq4BanQ9ZNCl9AyaZdnDVW8jUWrF29oUqaH7B5yTjtsDptdVwG750izg2ARkKeCZULESn5-ThL9iHSzkkw4o6/s320/Surfin&#39;SafariCover.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiaj2XPjyUNo_r1bl6ofc29uOww_MucA9BluUEqjKWtmTNfL5uE7c7tAaMFq4BanQ9ZNCl9AyaZdnDVW8jUWrF29oUqaH7B5yTjtsDptdVwG750izg2ARkKeCZULESn5-ThL9iHSzkkw4o6/s200/Surfin&#39;SafariCover.jpg&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span lang=&quot;EN-US&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: x-small;&quot;&gt;CARA A&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
1.Surfin Safari (B.Wilson, Love)&lt;br /&gt;
2.Country fair (B.Wilson, Usher)&lt;br /&gt;
3.Ten little indians (B.Wilson, Usher) &lt;br /&gt;
4.Chug-A-Lug (B.Wilson, Usher, Love) &lt;br /&gt;
5.Little Girl (Catalano, Alpert)&lt;br /&gt;
6.409 (B.Wilson, Love, Usher) &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
CARA B&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
1.Surfin’ (B.Wilson, Love) &lt;br /&gt;
2.Heads you win-Tails you loose (B.Wilson, Usher) &lt;br /&gt;
3.Summertime Blues (Eddie Cochran y Jerry Capeheart).&lt;br /&gt;
4.Cukoo Clock (B.Wilson)&lt;br /&gt;
5.Moon Dawg (Weaver)&lt;br /&gt;
6.The Shift (Wilson, Love)&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Arial; font-size: x-small;&quot;&gt;&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Arial; font-size: xx-small;&quot;&gt;&lt;em&gt;(el artículo incluye enlaces a Youtube de las canciones -pulsar títulos en color amarillo-)&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span lang=&quot;EN-US&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: normal; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;El disco no
destaca por nada salvo, como es habitual en toda su discografía, por lo
impecablemente cantado que está. Es muy blando y, la verdad, no aporta nada que
ya no hubiera hecho su single “Surfin Safari / 409” (que son las mejores
canciones del LP). &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Es un disco infantiloide (no en vano Carl Wilson y David Marks tenían 16 años)
que llega incluso a rozar lo ridículo en temas como la versión del combativo&amp;nbsp;&lt;em&gt;&quot;Summertime Blues&quot;&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;&amp;nbsp;de &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 10pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://www.youtube.com/watch?v=MeWC59FJqGc&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: yellow; font-size: 12pt;&quot;&gt;Eddie Cochcran&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt; (enlace) reconvertido aquí en una
inofensiva cancioncilla. Queda lejos de lo que pudieron ser los álbumes de
debut de &lt;b&gt;The Beatles&lt;/b&gt; (&quot;&lt;em&gt;Please Please Me&lt;/em&gt;&quot;), &lt;b&gt;The Who&lt;/b&gt; (&quot;&lt;em&gt;Sings My
Generation&lt;/em&gt;&quot;), &lt;b&gt;The Kinks&lt;/b&gt; (&quot;&lt;em&gt;You really got me&lt;/em&gt;&quot;) o &lt;b&gt;The Rolling Stones&lt;/b&gt;,
discos que, aunque tampoco estuvieron entre los mejores de sus creadores,
fueron muy superiores a este “Surfin Safari”, eso sí, los Beach Boys lo
hicieron antes que nadie (1962).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
No es un gran disco, pero es digno de reconocer el mérito de Brian que, a las
primeras de cambio se destaca como un prolífico creador con nueve canciones.
Sin embargo, Brian sólo asume la voz solista en una canción, &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 10pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://www.youtube.com/watch?v=TK4uIS8DD2s&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: yellow; font-size: 12pt;&quot;&gt;”Cukoo Clock”&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;, al parecer, en esta época no se sentía demasiado
seguro de la tonalidad aguda de su voz y prefería dejar la voz principal a Mike
Love, quien canta todas las canciones salvo &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 10pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://www.youtube.com/watch?v=IN8VhQaR8bI&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: yellow; font-size: 12pt;&quot;&gt;”Little Girl”&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt; que canta Dennis y la citada
versión de “Summertime Blues” que cantan Carl y David Marks.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Entre el resto de canciones habría que destacar (aunque no demasiado) &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 10pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://www.youtube.com/watch?v=r9-OrJnt1O4&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: yellow; font-size: 12pt;&quot;&gt;”Ten Little indians”&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: yellow;&quot;&gt;,&lt;/span&gt; que fue su segundo y fallido single (nº49), la
timorata aunque con cierto encanto &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 10pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://www.youtube.com/watch?v=XQhatkGBVC4&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: yellow; font-size: 12pt;&quot;&gt;”County fair”&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt; (que se editó como cara B de “Ten
Little indians”) y la veraniega &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 10pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://www.youtube.com/watch?v=XuYOT7wu8gA&amp;amp;feature=related&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: blue; font-size: 12pt;&quot;&gt;”&lt;span style=&quot;color: yellow;&quot;&gt;Chug A Lug”&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: yellow;&quot;&gt;.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
A diferencia de los que pasaría en años posteriores, Brian no pidió músicos de
estudio, así que es el grupo quien toca en este disco. De hecho, esta es una de
las razones de la debilidad del álbum, la pericia instrumental de la banda en
estos momentos (en especial de Dennis), brilla por su ausencia. David Marks se
encarga de la guitarra rítmica, Carl Wilson de la solista, Dennis de la
batería, Brian del bajo y el piano, y Mike de la voz solista…, por supuesto,
todos hacen voces.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
En cuanto a las letras, Brian se apoyó en su amigo &lt;b&gt;Gary Usher&lt;/b&gt;. Esto,
disgustó enormemente a Murry Wilson que consideraba al mejor amigo de Brian
como un intruso que quería robarle derechos de autor…&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
El disco alcanzó el puesto 32 y permaneció 37 semanas en listas. No era un gran
resultado, pero sí suficientemente para que el grupo ganara sus primeros 26.000
dolares. Mike, que ya se sentía una estrella, se compró su primer coche de
lujo, un Jaguar de 3.800 cc. Fue una de las primeras frivolidades del frontman
del grupo, la primera de las muchas que acometería el histriónico Love, uno de
los payasos más recalcitrantes de la historia del rock.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Brian, aunque feliz con el éxito, seguía con su carácter reservado. Sólo le
llenaba la música (por estas fechas rompió con su novia para centrarse en su
carrera musical) y prefería quedarse componiendo en casa…, el problema es que,
en casa, estaba su padre… Tras múltiples desprecios e insultos, Brian se fue de
la casa paterna. De hecho, durante una época, se instaló en casa de los Rowell,
padres de las hermanas Rowell, componentes de &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 10pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://www.youtube.com/watch?v=MK-olXmzRUw&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: yellow; font-size: 12pt;&quot;&gt;The Honeys&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt; y de las que Brian había quedado
prendadamente enamorado. Sí, Brian se enamoró de las dos hermanas &lt;b&gt;Marylin&lt;/b&gt;
y Diane (la otra componente era la prima de ambas)…, finalmente acabó
relacionándose “oficialmente” con Marylin y sus padres estaban encantados de
acoger a Brian, la joven promesa del pop.&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: normal; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://recordeando.blogspot.com/feeds/3315597982584304629/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment/fullpage/post/4037096448536945302/3315597982584304629?isPopup=true' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4037096448536945302/posts/default/3315597982584304629'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4037096448536945302/posts/default/3315597982584304629'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://recordeando.blogspot.com/2011/12/t-h-e-b-e-c-h-b-o-y-s-by-guilletek_05.html' title='♫ T H E    B E A C H    B O Y S  (by guilletek). Capítulo 3. El primer LP, &quot;Surfin Safari&quot;'/><author><name>guilletek</name><uri>http://www.blogger.com/profile/02117517765224937873</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhJDS75qvmTZRnpPGO4w6Tg2Jz3k_TVpayFJny0eYME886ck_sFkaeJ6Ho3Z1FPA5ax0DR9HQxZXsCm98Q4t3ugQ0NEHboW5lfSNz4U_kZs-m-zMGN3VOk4vfSDNP58IKw/s220/photo_2015-11-14_09-04-30.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiaj2XPjyUNo_r1bl6ofc29uOww_MucA9BluUEqjKWtmTNfL5uE7c7tAaMFq4BanQ9ZNCl9AyaZdnDVW8jUWrF29oUqaH7B5yTjtsDptdVwG750izg2ARkKeCZULESn5-ThL9iHSzkkw4o6/s72-c/Surfin&#39;SafariCover.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4037096448536945302.post-6795173167951728753</id><published>2011-12-05T19:51:00.000+01:00</published><updated>2011-12-05T20:02:24.076+01:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Biografías de Grupos Musicales"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="THE BEACH BOYS"/><title type='text'>♫ T H E    B E A C H    B O Y S  (by guilletek). Capítulo 2. The Beach Boys</title><content type='html'>&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: normal; margin: 0cm 0cm 0pt;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;u&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: large; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;Capítulo 2.
The Beach Boys.&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;Desde que
recibió, como regalo de su decimosexto cumpleaños, una grabadora, Brian rara
vez se separaba de ella. Jugaba, experimentaba, sentía una enorme curiosidad
por conseguir los más curiosos efectos de grabación. Tres años después, Brian
conseguía grabaciones relativamente satisfactorias, pero sabía que necesitaban
grabar algo más profesional, y pronto encontró la ocasión:&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: normal; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;-”Brian, tu
y madre y yo nos vamos de vacaciones unos días a México. Te quedas al cargo de
todo. Tenéis comida en la nevera. Aquí tienes 200 dólares por si surge alguna
emergencia. Si ocurre algo será responsabilidad tuya, eres el mayor y estás al
cargo”&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;, fueron las
palabras de Murry Wilson mientras cargaba las maletas…&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: normal; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;Brian y los
chicos tardaron poco en gastar todo el dinero en alquilar instrumentos y
micrófonos y llevárselos al garaje de los Wilson. Pasaron todo el fin de semana
grabando canciones en la grabadora de Brian, que se estrenaba como productor.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: normal; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;Cuando Murry
llegó y se encontró el pastel, la emprendió a puñetazos con Brian que acabó
sollozando acurrucado contra una pared. El resto asistió impasible a la escena,
apenas Mike soltó un tímido &lt;i&gt;”Tío, para ya”&lt;/i&gt;. Cuando Murry se hartó de
golpear a Brian dijo:&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: normal; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;-“Poner la
cinta, quiero oír qué habéis grabado”&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: normal; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;El 3 de
marzo de 1961, &lt;b&gt;The Pendletones&lt;/b&gt;, entraban en los modestos estudios de la
aún más modesta discográfica Candix Records. Murry conocía a Hite Morgan, dueño
de la discográfica y lo convenció de que sería bueno para todos que produjera a
los Pendletones. Los chicos grabaron un single con la mejor canción que Brian
tenía por aquel entonces, “Surfin´” como cara A, y dejaron que el propio Morgan
aportara una canción para la cara B, “Luau”. Dennis, limitadísimo en la
batería, no tocó en estas sesiones aunque sí hizo armonías con Brian, que tocó
el bajo, y Carl y Al, quienes además se encargaron de las guitarras; Mike se
encargó de la voz principal. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: normal; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&amp;nbsp;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;Terminada la
grabación Murry insistió en que eran una &lt;i&gt;”basura comparadas con sus
canciones”&lt;/i&gt; e insistió en que deberían grabar sus composiciones en lugar de
las de Brian. Afortunadamente, Brian no cedió esta vez y el grupo se mantuvo en
que el single se mantuviera con las canciones que habían grabado.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: normal; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&amp;nbsp;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;Cuando las
cajas de singles llegaron al hogar Wilson y pudieron abrirlos, la sorpresa fue
mayúscula. La etiqueta no decía The Pendletones sino &lt;b&gt;The Beach Boys&lt;/b&gt;.
Murry llamó indignado a Morgan… Al parecer, Russ Regan, un empleado de la
discográfica, había decidido por su cuenta y riesgo, cambiar el nombre al grupo
por no ser lo suficientemente surfero. Parece que el bueno de Regan pensó que
The Beach Boys, era un nombre más apropiado para el mensaje de chicas, playa y
surf que se destilaba del single. Ni el grupo, ni la discográfica tenían
presupuesto para pagar un cambio de etiquetas, así que el disco se terminó
editando bajo el nombre de The Beach Boys.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: normal; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;El día que
el grupo, en ese momento a bordo del Ford del 57 de Brian, escucharon por una
radio local los primeros acordes de “Surfin´”, fue el punto de inflexión. Según
dijo Dennis años después, &lt;i&gt;”fue lo máximo, aún puedo recordar su cara, es la
única vez que vi realmente feliz a Brian”&lt;/i&gt; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: normal; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;”Brian,
podemos dedicarnos a esto…”&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;, dijo Mike que era el primer interesado. Acababa de ser expulsado de casa
por haber dejado embarazada a una chica, meses después contrajeron matrimonio.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: normal; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;Murry,
autoerigido, en manager, creó la editora &lt;b&gt;Sea Of Tunes&lt;/b&gt;, destinada a
proteger (para sí mismo) las canciones de Brian. Acto seguido se puso a
trabajar en la promoción del grupo y les consiguió una serie de conciertos para
los que preparó lo que sería la imagen propia de la banda en sus primeros años:
impolutos pantalones chinos y camisas … &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: normal; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;http://www.solarnavigator.net/music/music_images/The_Beach_Boys.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;217&quot; src=&quot;http://www.solarnavigator.net/music/music_images/The_Beach_Boys.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: normal; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;http://www.solarnavigator.net/music/music_images/The_Beach_Boys.jpg&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: blue; font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES; mso-no-proof: yes; text-decoration: none; text-underline: none;&quot;&gt;&lt;v:shapetype coordsize=&quot;21600,21600&quot; filled=&quot;f&quot; id=&quot;_x0000_t75&quot; o:preferrelative=&quot;t&quot; o:spt=&quot;75&quot; path=&quot;m@4@5l@4@11@9@11@9@5xe&quot; stroked=&quot;f&quot;&gt;
 &lt;v:stroke joinstyle=&quot;miter&quot;&gt;
 &lt;v:formulas&gt;
  &lt;v:f eqn=&quot;if lineDrawn pixelLineWidth 0&quot;&gt;
  &lt;v:f eqn=&quot;sum @0 1 0&quot;&gt;
  &lt;v:f eqn=&quot;sum 0 0 @1&quot;&gt;
  &lt;v:f eqn=&quot;prod @2 1 2&quot;&gt;
  &lt;v:f eqn=&quot;prod @3 21600 pixelWidth&quot;&gt;
  &lt;v:f eqn=&quot;prod @3 21600 pixelHeight&quot;&gt;
  &lt;v:f eqn=&quot;sum @0 0 1&quot;&gt;
  &lt;v:f eqn=&quot;prod @6 1 2&quot;&gt;
  &lt;v:f eqn=&quot;prod @7 21600 pixelWidth&quot;&gt;
  &lt;v:f eqn=&quot;sum @8 21600 0&quot;&gt;
  &lt;v:f eqn=&quot;prod @7 21600 pixelHeight&quot;&gt;
  &lt;v:f eqn=&quot;sum @10 21600 0&quot;&gt;
 &lt;/v:f&gt;&lt;/v:f&gt;&lt;/v:f&gt;&lt;/v:f&gt;&lt;/v:f&gt;&lt;/v:f&gt;&lt;/v:f&gt;&lt;/v:f&gt;&lt;/v:f&gt;&lt;/v:f&gt;&lt;/v:f&gt;&lt;/v:f&gt;&lt;/v:formulas&gt;
 &lt;v:path gradientshapeok=&quot;t&quot; o:connecttype=&quot;rect&quot; o:extrusionok=&quot;f&quot;&gt;
 &lt;o:lock aspectratio=&quot;t&quot; v:ext=&quot;edit&quot;&gt;
&lt;/o:lock&gt;&lt;/v:path&gt;&lt;/v:stroke&gt;&lt;/v:shapetype&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: 7.5pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;De izda. a dcha., Dennis Wilson, Al Jardine, Carl Wilson, Brian Wilson y
Mike Love, la formación clásica de los Beach Boys&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: normal; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;La mezcla
comenzaba a funcionar, en febrero de 1962 el single llegó al número 2 en las
listas locales de Los Ángeles y alcanzó el 75 en el Billboard a nivel nacional.
Era el momento de intentar dar el salto, Brian compuso dos nuevos temas. Los
grabaron en estudio y, por mediación de Murry, la banda consiguió una reunión
con &lt;b&gt;Nick Venet&lt;/b&gt;, uno de los productores de la gran compañía discográfica &lt;b&gt;Capitol
Records&lt;/b&gt;. Pero antes de que se produjera la reunión, Al Jardine –conservador
redomado-, pensó que eso del rock era demasiado bohemio para él y lo dejó para
estudiar odontología…, la banda llamó a un vecino (un crío) que a veces
ensayaba con ellos, &lt;b&gt;David Marks&lt;/b&gt;.&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: normal; margin: 0cm 0cm 0pt;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhJONfDm0_g_SPZXfEKIePXXfUdSXyLbKB6XOeCjr-Kc0IyqvyHy1pSlCI2334fvoUv1FIWcGlr0hIsnZdwsJRlJ2Pma9CnxWaoNbVFSycL1KPVuL1kdKvVxilrfiyhVEjg970roJivSSTP/s1600/TBB+Live+1962.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;199&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhJONfDm0_g_SPZXfEKIePXXfUdSXyLbKB6XOeCjr-Kc0IyqvyHy1pSlCI2334fvoUv1FIWcGlr0hIsnZdwsJRlJ2Pma9CnxWaoNbVFSycL1KPVuL1kdKvVxilrfiyhVEjg970roJivSSTP/s320/TBB+Live+1962.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div align=&quot;center&quot; class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: normal; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;span lang=&quot;EN-US&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 7.5pt; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;Mike, Brian, David Marks y
Carl&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;EN-US&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: normal; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: normal; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;Cuando Venet
escuchó &lt;a href=&quot;http://www.youtube.com/watch?v=45PsKHRpRB0&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: blue;&quot;&gt;Surfin Safari&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; (pulsar enlace) intentó reprimir su
entusiasmo. Era un producto acabado, impecablemente interpretado, comercial y
aprovechaba el tirón de la moda surf…, no podía creer su golpe de suerte.
Además, eran composiciones originales del propio grupo que, encima, tenía una
imagen impoluta.&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: normal; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;-“No está
mal”&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt; –dijo
Venet- &lt;i&gt;“escuchemos la otra” &lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: normal; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: normal; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;Cuando había
oído apenas ocho compases de &lt;a href=&quot;http://www.youtube.com/watch?v=EuUfidbM_nM&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: blue;&quot;&gt;409&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;,
(enlace) ya había decidido ficharlos.&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: normal; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: normal; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;-“Me gusta,
en especial el efecto de motor de coche”&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: normal; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;-&lt;i&gt;”No es
un efecto”&lt;/i&gt;, dijo Brian,&lt;i&gt;”Es mi amigo Gary Usher en su coche, conectamos
una extensión de cable a mi grabadora Wollensack”&lt;/i&gt; –la que tenía desde los
16 años- &lt;i&gt;“y le hice pasar por delante de la casa cientos de veces hasta que
encontré el sonido ”&lt;/i&gt;.&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: normal; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: normal; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;Vaya, encima
el chico tenía idea de producción, componía, hacía los arreglos… Tenía algo ese
tal Brian. Esta obsesión por el más mínimo detalle en el sonido sería una
constante en las grabaciones del grupo a posteriori.&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: normal; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&amp;nbsp;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;El 16 de
julio de 1962, los Beach Boys firmaron con Capitol por seis años. El contrato
obligaba al grupo a entregar seis composiciones originales el primer y segundo
años, ocho el tercero, diez el cuarto y doce el quinto y sexto año. El grupo
recibiría el 5% de las ventas y debería asumir de este porcentaje los gastos
derivados de la grabación.&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: normal; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;Surfin
Safari / 409 debutó en las listas americanas en el verano de 1962, alcanzando
el número 14.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: normal; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;http://bigpondmusic.com/images/AlbumCoverArt/212/XXL/Surfin-Safari.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;http://bigpondmusic.com/images/AlbumCoverArt/212/XXL/Surfin-Safari.jpg&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: normal; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: normal; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;Brian se
encargó del bajo, David y Carl de las guitarras y Dennis de la batería. Mike
cantó la voz principal mientras el resto le apoyaron con fantásticas armonías.
Se trata de dos temas de marcada temática californiana dedicadas al surf y a un
coche respectivamente. Son pegadizas, pero no dejan de ser canciones
adolescentes muy bien ejecutadas pero de escaso valor artístico. &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: normal; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;Esto era
sólo el comienzo. &lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;EN-US&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;Ladies and Gentlemen, The Beach Boys!&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;EN-US&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,&amp;quot;serif&amp;quot;; font-size: 12pt; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: ES;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://recordeando.blogspot.com/feeds/6795173167951728753/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment/fullpage/post/4037096448536945302/6795173167951728753?isPopup=true' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4037096448536945302/posts/default/6795173167951728753'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4037096448536945302/posts/default/6795173167951728753'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://recordeando.blogspot.com/2011/12/t-h-e-b-e-c-h-b-o-y-s-by-guilletek.html' title='♫ T H E    B E A C H    B O Y S  (by guilletek). Capítulo 2. The Beach Boys'/><author><name>guilletek</name><uri>http://www.blogger.com/profile/02117517765224937873</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhJDS75qvmTZRnpPGO4w6Tg2Jz3k_TVpayFJny0eYME886ck_sFkaeJ6Ho3Z1FPA5ax0DR9HQxZXsCm98Q4t3ugQ0NEHboW5lfSNz4U_kZs-m-zMGN3VOk4vfSDNP58IKw/s220/photo_2015-11-14_09-04-30.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhJONfDm0_g_SPZXfEKIePXXfUdSXyLbKB6XOeCjr-Kc0IyqvyHy1pSlCI2334fvoUv1FIWcGlr0hIsnZdwsJRlJ2Pma9CnxWaoNbVFSycL1KPVuL1kdKvVxilrfiyhVEjg970roJivSSTP/s72-c/TBB+Live+1962.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4037096448536945302.post-6505800396523057820</id><published>2011-12-02T22:19:00.003+01:00</published><updated>2011-12-06T19:12:38.304+01:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Biografías de Grupos Musicales"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Creedence Clearwater Revival"/><title type='text'>♫ Creedence Clearwater Revival (by Nyx&amp;Nell)</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;margin-bottom: 11.0pt; mso-layout-grid-align: none; mso-pagination: none; text-align: justify; text-autospace: none; text-justify: inter-ideograph;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &#39;Lucida Handwriting&#39;; font-size: 19pt;&quot;&gt;Historia&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &#39;Lucida Handwriting&#39;;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;margin-bottom: 5.0pt; mso-layout-grid-align: none; mso-pagination: none; text-align: justify; text-autospace: none; text-justify: inter-ideograph;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &#39;Lucida Handwriting&#39;;&quot;&gt;1959-1967: antes de Creedence Clearwater Revival (CCR)&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;margin-bottom: 6.0pt; mso-layout-grid-align: none; mso-pagination: none; text-align: justify; text-autospace: none; text-justify: inter-ideograph;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &#39;Lucida Handwriting&#39;;&quot;&gt;John Fogerty, Doug Clifford y Stu Cook, todos ellos nacidos en 1945, se conocieron en los cursos superiores de secundaria en &lt;a href=&quot;http://es.wikipedia.org/wiki/El_Cerrito_(California)&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #092aa5; text-decoration: none;&quot;&gt;El Cerrito&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;, Contra Costa County, &lt;a href=&quot;http://es.wikipedia.org/wiki/California&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #092aa5; text-decoration: none;&quot;&gt;California&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;, y comenzaron a tocar música bajo el nombre de The Blue Velvets. El trío sería respaldado por Tom Fogerty, el hermano mayor de John, en algunos eventos en directo y en grabaciones. En 1964, el grupo firmó un contrato con &lt;a href=&quot;http://es.wikipedia.org/wiki/Fantasy_Records&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #092aa5; text-decoration: none;&quot;&gt;Fantasy Records&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;, un sello discográfico independiente establecido en &lt;a href=&quot;http://es.wikipedia.org/wiki/San_Francisco_(California)&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #092aa5; text-decoration: none;&quot;&gt;San Francisco&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;margin-bottom: 6.0pt; mso-layout-grid-align: none; mso-pagination: none; text-align: justify; text-autospace: none; text-justify: inter-ideograph;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &#39;Lucida Handwriting&#39;;&quot;&gt;Para el primer trabajo discográfico del grupo, el propietario de Fantasy Records Max Weiss renombró el grupo como &lt;a href=&quot;http://es.wikipedia.org/w/index.php?title=The_Golliwogs&amp;amp;action=edit&amp;amp;redlink=1&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #a80000; text-decoration: none;&quot;&gt;The Golliwogs&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;, aparentemente para sumarse a la ola de bandas británicas con nombres similares.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;margin-bottom: 6.0pt; mso-layout-grid-align: none; mso-pagination: none; text-align: justify; text-autospace: none; text-justify: inter-ideograph;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &#39;Lucida Handwriting&#39;;&quot;&gt;Durante este periodo, los papeles de cada miembro del grupo sufrieron cambios. Stu Cook cambiaría el piano por el bajo, mientras que Tom Fogerty se convirtió en el principal guitarrista rítmico. Por su parte, John Fogerty comenzó a componer nuevo material y pasó a conformar la voz principal del grupo. Tal y como Tom Fogerty recordaría años después: «Yo podía cantar, pero John tenía un sonido».&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;margin-bottom: 6.0pt; mso-layout-grid-align: none; mso-pagination: none; text-align: justify; text-autospace: none; text-justify: inter-ideograph;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;margin-bottom: 5.0pt; mso-layout-grid-align: none; mso-pagination: none; text-align: justify; text-autospace: none; text-justify: inter-ideograph;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &#39;Lucida Handwriting&#39;;&quot;&gt;1967-1968: El éxito&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;margin-bottom: 6.0pt; mso-layout-grid-align: none; mso-pagination: none; text-align: justify; text-autospace: none; text-justify: inter-ideograph;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &#39;Lucida Handwriting&#39;;&quot;&gt;El grupo sufrió un leve revés en 1966 cuando John Fogerty y Doug Clifford fueron solicitados para realizar el servicio militar. En 1967, tras el regreso de ambos componentes, Saul Zaentz ofreció al conjunto grabar un álbum completo, con la única condición de que cambiaran de nombre. Al estar disconformes con el nombre de The Golliwogs, los cuatro miembros del grupo aceptaron la propuesta. Zaentz y el grupo acordaron regresar con diez sugerencias cada uno, aunque el propio Zaentz ya se sentía entusiasmado con la primera de todas: Creedence Clearwater Revival. La banda tomó tres elementos: &lt;i&gt;Creedence&lt;/i&gt; del sobrenombre de Creedence Nuball, un amigo de Tom Fogerty, &lt;i&gt;Clear Water&lt;/i&gt; (‘Agua Limpia’), de un spot publicitario de cerveza y &lt;i&gt;Revival&lt;/i&gt; como la afirmación del estilo musical que seguiría la banda. Otras propuestas eran «Muddy Rabbit», «Gossamer Wump» y «Creedence Nuball and the Ruby».&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;margin-bottom: 6.0pt; mso-layout-grid-align: none; mso-pagination: none; text-align: justify; text-autospace: none; text-justify: inter-ideograph;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &#39;Lucida Handwriting&#39;;&quot;&gt;En 1968, Fogerty y Clifford finalizaron el servicio militar. Consecuentemente, los cuatro miembros de Creedence dejaron sus trabajos y elaboraron un calendario de duros ensayos y de conciertos por clubes de la región.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;margin-bottom: 6.0pt; mso-layout-grid-align: none; mso-pagination: none; text-align: justify; text-autospace: none; text-justify: inter-ideograph;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &#39;Lucida Handwriting&#39;;&quot;&gt;El álbum resultante de la propuesta inicial de Zaentz fue el epónimo &lt;a href=&quot;http://es.wikipedia.org/wiki/Creedence_Clearwater_Revival_(%C3%A1lbum)&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;color: #092aa5; text-decoration: none;&quot;&gt;Creedence Clearwater Revival&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/a&gt;, que ganó la atención de la crítica musical en un momento de auge de la cultura pop. La promoción del álbum fue también bien recibida, con la programación del single &lt;i&gt;Suzie Q&lt;/i&gt; en numerosas cadenas de radio del área de la &lt;a href=&quot;http://es.wikipedia.org/wiki/Bah%C3%ADa_de_San_Francisco&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #092aa5; text-decoration: none;&quot;&gt;Bahía de San Francisco&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;, así como la cadena WLS de &lt;a href=&quot;http://es.wikipedia.org/wiki/Chicago&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #092aa5; text-decoration: none;&quot;&gt;Chicago&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;. Aficionados al blues apreciaron en buena medida las similitudes entre el estilo de Creedence y los artistas de &lt;a href=&quot;http://es.wikipedia.org/wiki/R%26B&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #092aa5; text-decoration: none;&quot;&gt;R&amp;amp;B&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; de los sellos Vee-Jay y &lt;a href=&quot;http://es.wikipedia.org/wiki/Chess_Records&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #092aa5; text-decoration: none;&quot;&gt;Chess&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;. &lt;i&gt;Suzie Q&lt;/i&gt; se convirtió en el primer single del grupo en entrar en el Top 40, alcanzando el puesto 11 y convirtiéndose en el único éxito del grupo no compuesto por John Fogerty.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;mso-layout-grid-align: none; mso-pagination: none; text-align: justify; text-autospace: none; text-justify: inter-ideograph;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;margin-bottom: 5.0pt; mso-layout-grid-align: none; mso-pagination: none; text-align: justify; text-autospace: none; text-justify: inter-ideograph;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &#39;Lucida Handwriting&#39;;&quot;&gt;1969-70: Reconocimiento internacional&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;margin-bottom: 6.0pt; mso-layout-grid-align: none; mso-pagination: none; text-align: justify; text-autospace: none; text-justify: inter-ideograph;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &#39;Lucida Handwriting&#39;;&quot;&gt;Mientras llevaban a cabo un calendario de conciertos para capitalizar su álbum debut, el grupo trabajó en su segundo álbum, &lt;a href=&quot;http://es.wikipedia.org/wiki/Bayou_Country&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;color: #092aa5; text-decoration: none;&quot;&gt;Bayou Country&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/a&gt; en los RCA Studios de &lt;a href=&quot;http://es.wikipedia.org/wiki/Los_%C3%81ngeles&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #092aa5; text-decoration: none;&quot;&gt;Los Ángeles&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;. Publicado en enero de 1969, el álbum alcanzaría el puesto 7 en las listas de &lt;a href=&quot;http://es.wikipedia.org/wiki/Billboard&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #092aa5; text-decoration: none;&quot;&gt;Billboard&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;, convirtiéndose en el primero de una larga lista de éxitos en los siguientes tres años.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;margin-bottom: 6.0pt; mso-layout-grid-align: none; mso-pagination: none; text-align: justify; text-autospace: none; text-justify: inter-ideograph;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &#39;Lucida Handwriting&#39;;&quot;&gt;Las siete canciones de &lt;i&gt;Bayou Country&lt;/i&gt; representaban la lista de temas que conformaban sus conciertos. Por su parte, el álbum mostró una distintiva evolución, con un sonido más simple y directo en relación al primer álbum del grupo. El single &lt;a href=&quot;http://es.wikipedia.org/wiki/Proud_Mary&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;color: #092aa5; text-decoration: none;&quot;&gt;Proud Mary&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/a&gt;, respaldado por &lt;i&gt;Born on the Bayou&lt;/i&gt;, alcanzó el puesto #2 en las listas de &lt;a href=&quot;http://es.wikipedia.org/wiki/Billboard&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #092aa5; text-decoration: none;&quot;&gt;Billboard&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;. El tema se convirtió en una de las canciones más versionadas del grupo, con más de 100 grabaciones entre las que se incluía el éxito de 1971 de &lt;a href=&quot;http://es.wikipedia.org/wiki/Ike_Turner&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #092aa5; text-decoration: none;&quot;&gt;Ike&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; y &lt;a href=&quot;http://es.wikipedia.org/wiki/Tina_Turner&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #092aa5; text-decoration: none;&quot;&gt;Tina Turner&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;. &lt;a href=&quot;http://es.wikipedia.org/wiki/Bob_Dylan&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #092aa5; text-decoration: none;&quot;&gt;Bob Dylan&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; llegó a nombrar a &lt;i&gt;Proud Mary&lt;/i&gt; como su single favorito de 1969. El álbum también incluyó versiones de clásicos como &lt;i&gt;Good Golly Miss Molly&lt;/i&gt; de &lt;a href=&quot;http://es.wikipedia.org/wiki/Little_Richard&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #092aa5; text-decoration: none;&quot;&gt;Little Richard&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;margin-bottom: 6.0pt; mso-layout-grid-align: none; mso-pagination: none; text-align: justify; text-autospace: none; text-justify: inter-ideograph;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &#39;Lucida Handwriting&#39;;&quot;&gt;En marzo de 1969, fue publicado &lt;i&gt;Bad Moon Rising&lt;/i&gt; como single, con &lt;i&gt;Lodi&lt;/i&gt; como cara B, alcanzando el puesto #2 en las listas de éxitos. El tercer álbum de Creedence Clearwater Revival, &lt;a href=&quot;http://es.wikipedia.org/wiki/Green_River_(%C3%A1lbum)&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;color: #092aa5; text-decoration: none;&quot;&gt;Green River&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/a&gt;, fue publicado en agosto y rápidamente certificado como disco de oro junto al single &lt;i&gt;Green River&lt;/i&gt;, que también llegó al puesto #2. La cara B de &lt;i&gt;Green River&lt;/i&gt;, &lt;i&gt;Commotion&lt;/i&gt;, alcanzó el puesto #30. El tema &lt;i&gt;Lodi&lt;/i&gt; se convertiría también en un éxito en las emergentes estaciones de radio de &lt;a href=&quot;http://es.wikipedia.org/wiki/Frecuencia_Modulada&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #092aa5; text-decoration: none;&quot;&gt;FM&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;. Por otra parte, el énfasis de la banda por crear nuevas versiones de sus temas favoritos continuó con &lt;i&gt;The Night Time Is the Right Time&lt;/i&gt;.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;margin-bottom: 6.0pt; mso-layout-grid-align: none; mso-pagination: none; text-align: justify; text-autospace: none; text-justify: inter-ideograph;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &#39;Lucida Handwriting&#39;;&quot;&gt;Creedence continuó ofreciendo conciertos, entre los que se incluyeron el Atlanta Pip Festival y el &lt;a href=&quot;http://es.wikipedia.org/wiki/Festival_de_Woodstock&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #092aa5; text-decoration: none;&quot;&gt;Festival de Woodstock&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;. El concierto de Creedence no fue incluido finalmente en el video del festival ni en su banda sonora debido a que el propio Fogerty consideró que el concierto no fue decente. La banda llegaría incluso a quejarse de que tuvieron que salir al escenario a las tres y treitaiuno de la madrugada tras &lt;a href=&quot;http://es.wikipedia.org/wiki/Grateful_Dead&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #092aa5; text-decoration: none;&quot;&gt;Grateful Dead&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;, quienes sobrepasaron el tiempo estimado interpretando varias &lt;a href=&quot;http://es.wikipedia.org/wiki/Improvisaci%C3%B3n&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #092aa5; text-decoration: none;&quot;&gt;jams&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;. Cuando Creedence Clearwater Revival saltó al escenario, gran parte del público había abandonado el festival.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;margin-bottom: 6.0pt; mso-layout-grid-align: none; mso-pagination: none; text-align: justify; text-autospace: none; text-justify: inter-ideograph;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &#39;Lucida Handwriting&#39;;&quot;&gt;A pesar del revés ocurrido en Woodstock, Creedence se mantuvo ocupada grabando su cuarto álbum, &lt;a href=&quot;http://es.wikipedia.org/wiki/Willy_and_the_Poor_Boys&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;color: #092aa5; text-decoration: none;&quot;&gt;Willy and the Poor Boys&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/a&gt;, publicado en noviembre de 1969. &lt;i&gt;Down on the Corner&lt;/i&gt; y &lt;i&gt;Fortunate Son&lt;/i&gt; alcanzarían los puestos #3 y #4 respectivamente a finales de año. Al igual que sus anteriores trabajos de estudio, &lt;i&gt;Willy and the Poor Boys&lt;/i&gt; incluía versiones de temas clásicos como &lt;i&gt;Cotton Fields&lt;/i&gt; y &lt;i&gt;Midnight Special&lt;/i&gt;. El éxito de &lt;i&gt;Down on the corner&lt;/i&gt;, así como de los singles, sirvieron de empuje para la consolidación final de Creedence a finales de 1969, quienes en menos de un año habían grabado tres discos y cuatro singles de éxito.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;margin-bottom: 6.0pt; mso-layout-grid-align: none; mso-pagination: none; text-align: justify; text-autospace: none; text-justify: inter-ideograph;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &#39;Lucida Handwriting&#39;;&quot;&gt;En 1970, Creedence Clearwater Revival publicó un nuevo single, &lt;i&gt;Travelin&#39; Band&lt;/i&gt;&amp;nbsp;/ &lt;i&gt;Who&#39;ll Stop the Rain&lt;/i&gt;, inspirado, según declararía el propio Fogerty, por la experiencia de la banda en Woodstock. Las semejanzas entre &lt;i&gt;Travelin&#39; Band&lt;/i&gt; y el tema de &lt;a href=&quot;http://es.wikipedia.org/wiki/Little_Richard&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #092aa5; text-decoration: none;&quot;&gt;Little Richard&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; &lt;i&gt;Good Golly, Miss Molly&lt;/i&gt; provocaron una demanda que finalmente fue desestimada. Durante ese tiempo, el single había alcanzado el segundo puesto en las listas de &lt;a href=&quot;http://es.wikipedia.org/wiki/Billboard&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #092aa5; text-decoration: none;&quot;&gt;Billboard&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;. El &lt;a href=&quot;http://es.wikipedia.org/wiki/31_de_enero&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #092aa5; text-decoration: none;&quot;&gt;31 de enero&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; de 1970, Creedence grabó el concierto ofrecido en el Coliseum de &lt;a href=&quot;http://es.wikipedia.org/wiki/Oakland_(California)&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #092aa5; text-decoration: none;&quot;&gt;Oakland&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;, &lt;a href=&quot;http://es.wikipedia.org/wiki/California&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #092aa5; text-decoration: none;&quot;&gt;California&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;, posteriormente emitido como especial de televisión y publicado como álbum. En febrero, el grupo fue retratado para la portada de la revista musical &lt;a href=&quot;http://es.wikipedia.org/wiki/Rolling_Stone&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;color: #092aa5; text-decoration: none;&quot;&gt;Rolling Stone&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/a&gt;, si bien solamente &lt;a href=&quot;http://es.wikipedia.org/wiki/John_Fogerty&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #092aa5; text-decoration: none;&quot;&gt;John Fogerty&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; fue entrevistado para la ocasión.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;margin-bottom: 6.0pt; mso-layout-grid-align: none; mso-pagination: none; text-align: justify; text-autospace: none; text-justify: inter-ideograph;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &#39;Lucida Handwriting&#39;;&quot;&gt;En abril de 1970,la Creedence estaba preparada para comenzar una gira europea. Para acompañar los conciertos, Fogerty escribió los temas &lt;i&gt;Up Around the Bend&lt;/i&gt; y &lt;i&gt;Run Through the Jungle&lt;/i&gt;, relacionada con los problemas de violencia que sufría &lt;a href=&quot;http://es.wikipedia.org/wiki/Estados_Unidos&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #092aa5; text-decoration: none;&quot;&gt;Estados Unidos&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; en la época. El single, compuesto, grabado y publicado en apenas una semana, alcanzó el puesto #4, asegurando una respuesta entusiasta por parte del público europeo y un éxito comercial tanto en Estados Unidos como en el resto del mundo.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;margin-bottom: 6.0pt; mso-layout-grid-align: none; mso-pagination: none; text-align: justify; text-autospace: none; text-justify: inter-ideograph;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &#39;Lucida Handwriting&#39;;&quot;&gt;Tras la gira europea, el grupo volvió a los estudios de Wally Heider en &lt;a href=&quot;http://es.wikipedia.org/wiki/San_Francisco_(California)&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #092aa5; text-decoration: none;&quot;&gt;San Francisco&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; para grabar el álbum &lt;a href=&quot;http://es.wikipedia.org/wiki/Cosmo%27s_Factory&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;color: #092aa5; text-decoration: none;&quot;&gt;Cosmo&#39;s Factory&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/a&gt;. El título del álbum surgió como una broma sobre las facilidades de ensayo y la ética de trabajo a lo largo de los años. (El apodo del batería Doug Clifford era &lt;i&gt;Cosmo&lt;/i&gt;, debido a su gran interés por temas ecologistas y astronómicas.) El álbum incluyó los temas &lt;i&gt;Travelin&#39; Band&lt;/i&gt; y &lt;i&gt;Up Around the Bend&lt;/i&gt;, además como otros temas de la índole de &lt;i&gt;Ramble Tamble&lt;/i&gt;, que describía ambiciosamente la vida en Estados Unidos, integrada por &lt;i&gt;policías en la esquina y actores en la &lt;a href=&quot;http://es.wikipedia.org/wiki/Casa_Blanca&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #092aa5; text-decoration: none;&quot;&gt;Casa Blanca&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/i&gt;.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;margin-bottom: 6.0pt; mso-layout-grid-align: none; mso-pagination: none; text-align: justify; text-autospace: none; text-justify: inter-ideograph;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &#39;Lucida Handwriting&#39;;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://es.wikipedia.org/wiki/Cosmo%27s_Factory&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;color: #092aa5; text-decoration: none;&quot;&gt;Cosmo&#39;s Factory&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/a&gt; fue publicado en julio de 1970 junto a un nuevo single de éxito, &lt;i&gt;Lookin&#39; Out My Back Door&lt;/i&gt;/&lt;i&gt;Long As I Can See the Light&lt;/i&gt;, que alcanzaría la segunda posición en las listas estadounidenses. Entre los temas figuraban una improvisación de once minutos de R&amp;amp;B, &lt;i&gt;I Heard It Through the Grapevine&lt;/i&gt;, y un homenaje al &lt;i&gt;Ooby Dooby&lt;/i&gt; de &lt;a href=&quot;http://es.wikipedia.org/wiki/Roy_Orbison&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #092aa5; text-decoration: none;&quot;&gt;Roy Orbison&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;. Por entonces, el rango musical de John Fogerty se había expandido, moviéndose hacia nuevos instrumentos como el dobro, los teclados y el saxofón, así como hacia armonías vocales más perfeccionadas y trucos de grabación. &lt;i&gt;Cosmo&#39;s Factory&lt;/i&gt; se convertiría en el álbum más vendido de Creedence, alcanzando el primer puesto de la &lt;a href=&quot;http://es.wikipedia.org/wiki/Billboard_200&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #092aa5; text-decoration: none;&quot;&gt;Billboard 200&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; y el puesto #11 de la lista de álbumes soul.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;mso-layout-grid-align: none; mso-pagination: none; text-align: justify; text-autospace: none; text-justify: inter-ideograph;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;margin-bottom: 5.0pt; mso-layout-grid-align: none; mso-pagination: none; text-align: justify; text-autospace: none; text-justify: inter-ideograph;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &#39;Lucida Handwriting&#39;;&quot;&gt;1971-1972: Deterioro y disolución&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;margin-bottom: 6.0pt; mso-layout-grid-align: none; mso-pagination: none; text-align: justify; text-autospace: none; text-justify: inter-ideograph;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &#39;Lucida Handwriting&#39;;&quot;&gt;Las sesiones de grabación de &lt;i&gt;Cosmo&#39;s Factory&lt;/i&gt; fueron el inicio de las tensiones entre los cuatro miembros del grupo, debido a las incesantes giras y al calendario de grabaciones que se interponía entre los conciertos. John había tomado literalmente el control del grupo en los asuntos comerciales y artísticos. La situación comenzó a exasperar a Tom, Stu y Doug, quienes querían tener una mayor representación en el trabajo del grupo. John resistió, sintiendo que un proceder democrático dentro del grupo acabaría con el éxito de Creedence Clearwater Revival. Otras interpretaciones aluden a la decisión de John en un concierto en &lt;a href=&quot;http://es.wikipedia.org/wiki/Nebraska&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #092aa5; text-decoration: none;&quot;&gt;Nebraska&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; de no interpretar bises en los conciertos.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;margin-bottom: 6.0pt; mso-layout-grid-align: none; mso-pagination: none; text-align: justify; text-autospace: none; text-justify: inter-ideograph;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &#39;Lucida Handwriting&#39;;&quot;&gt;Uno de los puntos más conflictivos dentro del grupo sería una toma de decisión de John Fogerty como mánager empresarial, que dejó a los miembros de Creedence sin gananciales y abriendo batallas legales para recuperar los ingresos. Sin el conocimiento de los otros tres miembros del grupo, John acordó junto a Saul Zaentz y sus abogados mover el capital del grupo a un banco de &lt;a href=&quot;http://es.wikipedia.org/wiki/Nassau&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #092aa5; text-decoration: none;&quot;&gt;Nassau&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;, debido a problemas fiscales y de impuestos. Años más tarde, Zaentz y sus asociados acabarían por sacar los ingresos previamente a la disolución del banco. En 1978, daría comienzo una serie de juicios propiciados por los miembros de Creedence para recuperar el dinero perdido, siendo visto para sentencia en abril de 1983, cuando una corte de &lt;a href=&quot;http://es.wikipedia.org/wiki/California&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #092aa5; text-decoration: none;&quot;&gt;California&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; sentenció la devolución de 8,6 millones de dólares a los miembros del grupo. Una ínfima parte del dinero sería recuperado finalmente por los miembros de Creedence, a pesar de su victoria legal.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;margin-bottom: 6.0pt; mso-layout-grid-align: none; mso-pagination: none; text-align: justify; text-autospace: none; text-justify: inter-ideograph;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &#39;Lucida Handwriting&#39;;&quot;&gt;Con semejantes precedentes, en diciembre de 1970 fue publicado &lt;a href=&quot;http://es.wikipedia.org/wiki/Pendulum&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;color: #092aa5; text-decoration: none;&quot;&gt;Pendulum&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/a&gt;, un nuevo trabajo de estudio del grupo con notables ventas, además del single &lt;i&gt;Have You Ever Seen the Rain?&lt;/i&gt;. El álbum marcaría un nuevo rumbo en la producción del grupo, eliminando parte del muro de sonido propio de los álbumes previos de Creedence.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;margin-bottom: 6.0pt; mso-layout-grid-align: none; mso-pagination: none; text-align: justify; text-autospace: none; text-justify: inter-ideograph;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &#39;Lucida Handwriting&#39;;&quot;&gt;A pesar de las innovaciones musicales y del éxito del grupo, las diferencias personales entre Tom y John Fogerty no encontraban solución. Durante las sesiones de grabación de &lt;i&gt;Pendulum&lt;/i&gt;, Tom, quien había dejado el grupo en contadas ocasiones aunque siempre había retomado finalmente sus labores, abandonó definitivamente la formación. Su marcha fue hecha pública en febrero de 1971, y aunque los restantes miembros del grupo consideraron reemplazarle, no lo hicieron.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;margin-bottom: 6.0pt; mso-layout-grid-align: none; mso-pagination: none; text-align: justify; text-autospace: none; text-justify: inter-ideograph;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &#39;Lucida Handwriting&#39;;&quot;&gt;En la primavera de 1971, John Fogerty informó a Cook y a Clifford de que la banda continuaría adelante adoptando una solución democrática, en la que cada miembro del grupo escribiría y cantaría su propio material. Fogerty contribuiría con la guitarra rítmica en las canciones de sus compañeros, propiciando un cambio considerable en el sonido de Creedence. La nueva ética de trabajo dio como resultado el single &lt;i&gt;Sweet Hitch-Hiker&lt;/i&gt;, publicado en julio de 1971 y respaldado por el tema de Stu Cook &lt;i&gt;Door to Door&lt;/i&gt;. El grupo se embarcó en una gira por Europa y Estados Unidos durante el verano y el otoño, con el tema de Cook incluido en la lista de canciones de los conciertos. A pesar del continuo éxito comercial del grupo, la relación entre los tres miembros del grupo comenzaría a agrietarse.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;margin-bottom: 6.0pt; mso-layout-grid-align: none; mso-pagination: none; text-align: justify; text-autospace: none; text-justify: inter-ideograph;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &#39;Lucida Handwriting&#39;;&quot;&gt;El último álbum de Creedence Clearwater Revival, &lt;a href=&quot;http://es.wikipedia.org/wiki/Mardi_Gras_(%C3%A1lbum)&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;color: #092aa5; text-decoration: none;&quot;&gt;Mardi Gras&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/a&gt;, fue publicado en abril de 1972, incluyendo por primera y última vez canciones compuestas por Fogerty, Cook y Clifford. A diferencia de sus anteriores trabajos, &lt;i&gt;Mardi Gras&lt;/i&gt; recibió reseñas negativas y obtuvo ventas menores en relación a otros trabajos de Creedence. El álbum alcanzó el puesto #12 de las listas de &lt;a href=&quot;http://es.wikipedia.org/wiki/Billboard&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #092aa5; text-decoration: none;&quot;&gt;Billboard&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;margin-bottom: 6.0pt; mso-layout-grid-align: none; mso-pagination: none; text-align: justify; text-autospace: none; text-justify: inter-ideograph;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &#39;Lucida Handwriting&#39;;&quot;&gt;Tras la publicación de &lt;i&gt;Mardi Gras&lt;/i&gt;, Fogerty no sólo comenzó a agrietar aún más la relación con sus compañeros de grupo, sino que además comenzó a ver la relación del grupo con Fantasy Records como onerosa, observando que el dueño del sello, Saul Zaentz, había negado la posibilidad de mejorar el contrato del grupo. Al respecto, Stu Cook llegaría a comentar que a causa del pobre juicio de Fogerty, Creedence tenía el peor contrato discográfico de todos los músicos estadounidenses de éxito.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;margin-bottom: 6.0pt; mso-layout-grid-align: none; mso-pagination: none; text-align: justify; text-autospace: none; text-justify: inter-ideograph;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &#39;Lucida Handwriting&#39;;&quot;&gt;A pesar de la pobre recepción de &lt;i&gt;Mardi Gras&lt;/i&gt; y de las deterioradas relaciones, Creedence se embarcó en una nueva gira por Estados Unidos. Seis meses después, el &lt;a href=&quot;http://es.wikipedia.org/wiki/16_de_octubre&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #092aa5; text-decoration: none;&quot;&gt;16 de octubre&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; de 1972, Fantasy Records y el grupo anunciaban oficialmente la disolución de Creedence Clearwater Revival.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;mso-layout-grid-align: none; mso-pagination: none; text-align: justify; text-autospace: none; text-justify: inter-ideograph;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;margin-bottom: 11.0pt; mso-layout-grid-align: none; mso-pagination: none; text-align: justify; text-autospace: none; text-justify: inter-ideograph;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &#39;Lucida Handwriting&#39;;&quot;&gt;Después de Creedence Clearwater Revival&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;mso-layout-grid-align: none; mso-pagination: none; text-align: justify; text-autospace: none; text-justify: inter-ideograph;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;margin-bottom: 5.0pt; mso-layout-grid-align: none; mso-pagination: none; text-align: justify; text-autospace: none; text-justify: inter-ideograph;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &#39;Lucida Handwriting&#39;;&quot;&gt;John Fogerty&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;mso-layout-grid-align: none; mso-pagination: none; text-align: justify; text-autospace: none; text-justify: inter-ideograph;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &#39;Lucida Handwriting&#39;;&quot;&gt;Artículo principal: &lt;a href=&quot;http://es.wikipedia.org/wiki/John_Fogerty&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #092aa5; text-decoration: none;&quot;&gt;John Fogerty&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &#39;Lucida Handwriting&#39;;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;margin-bottom: 6.0pt; mso-layout-grid-align: none; mso-pagination: none; text-align: justify; text-autospace: none; text-justify: inter-ideograph;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &#39;Lucida Handwriting&#39;;&quot;&gt;En 1973, John comenzó su carrera en solitario con la publicación de &lt;i&gt;The Blue Ridge Rangers&lt;/i&gt;. Bajo el antiguo contrato con Fantasy Records, Fogerty debía aún ocho discos al sello. Finalmente, John acabó por rehuir sus compromisos con Fantasy. La pasividad de Fogerty sería finalmente resuelta cuando &lt;a href=&quot;http://es.wikipedia.org/wiki/Asylum_Records&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #092aa5; text-decoration: none;&quot;&gt;Asylum Records&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; adquirió el contrato que le vinculaba con Fantasy Records por 1.000.000 de dólares. Su siguiente trabajo, &lt;i&gt;Centerfield&lt;/i&gt;, se convirtió en un éxito de ventas en 1985. En 1986, se embarcó en una gira, en la que fue criticado por no interpretar canciones de Creedence, además de por sus problemas con la voz, que John acusó a la necesidad de testificar en varios juicios. La explicación de Fogerty para no interpretar temas de Creedence en directo se debía a que debía pagar derechos de autor al por entonces propietario de los temas, Saul Zaentz.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;margin-bottom: 6.0pt; mso-layout-grid-align: none; mso-pagination: none; text-align: justify; text-autospace: none; text-justify: inter-ideograph;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &#39;Lucida Handwriting&#39;;&quot;&gt;Con la publicación de &lt;i&gt;Centerfield&lt;/i&gt;, Fogerty se encontró nuevamente inmerso en juicios con Zaentz, quien le acusaba de que la canción &lt;i&gt;The Old Man Down the Road&lt;/i&gt; era una copia del tema de Creedence &lt;i&gt;Run Through the Jungle&lt;/i&gt;. Desde que Fogerty se había desvinculado con Fantasy Records, las canciones de Creedence habían pasado a formar parte del catálogo de Fantasy, por lo que demandó a Fogerty por autoplagio. Aunque el jurado sentenció a favor de Fogerty, acabaría por perder otro juicio por difamación a causa de la canción &lt;i&gt;Zanz Kant Danz&lt;/i&gt;, en el que decía «Zanz can&#39;t dance, but he&#39;ll steal your money» (lo que puede traducirse al español como ‘Zanz no puede bailar, pero sí te robará el dinero’), siendo obligado a editar la grabación, cambiando Zanz por Vanz.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;margin-bottom: 6.0pt; mso-layout-grid-align: none; mso-pagination: none; text-align: justify; text-autospace: none; text-justify: inter-ideograph;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &#39;Lucida Handwriting&#39;;&quot;&gt;El &lt;a href=&quot;http://es.wikipedia.org/wiki/19_de_febrero&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #092aa5; text-decoration: none;&quot;&gt;19 de febrero&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; de 1987, en el Palomino Club de &lt;a href=&quot;http://es.wikipedia.org/wiki/Los_%C3%81ngeles&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #092aa5; text-decoration: none;&quot;&gt;Los Ángeles&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;, Fogerty rompió la censura que había impuesto en 1972 a los temas de Creedence Clearwater Revival, junto a &lt;a href=&quot;http://es.wikipedia.org/wiki/Bob_Dylan&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #092aa5; text-decoration: none;&quot;&gt;Bob Dylan&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; y &lt;a href=&quot;http://es.wikipedia.org/wiki/George_Harrison&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #092aa5; text-decoration: none;&quot;&gt;George Harrison&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;, asegurando que «si no lo saben, todo el mundo piensa que &lt;i&gt;Proud Mary&lt;/i&gt; es una canción de &lt;a href=&quot;http://es.wikipedia.org/wiki/Tina_Turner&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #092aa5; text-decoration: none;&quot;&gt;Tina Turner&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;». En la actualidad, Fogerty sigue interpretando éxitos de Creedence y de su carrera en solitario.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;mso-layout-grid-align: none; mso-pagination: none; text-align: justify; text-autospace: none; text-justify: inter-ideograph;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;margin-bottom: 5.0pt; mso-layout-grid-align: none; mso-pagination: none; text-align: justify; text-autospace: none; text-justify: inter-ideograph;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &#39;Lucida Handwriting&#39;;&quot;&gt;Tom Fogerty&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;mso-layout-grid-align: none; mso-pagination: none; text-align: justify; text-autospace: none; text-justify: inter-ideograph;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &#39;Lucida Handwriting&#39;;&quot;&gt;Artículo principal: &lt;a href=&quot;http://es.wikipedia.org/wiki/Tom_Fogerty&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #092aa5; text-decoration: none;&quot;&gt;Tom Fogerty&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &#39;Lucida Handwriting&#39;;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;margin-bottom: 6.0pt; mso-layout-grid-align: none; mso-pagination: none; text-align: justify; text-autospace: none; text-justify: inter-ideograph;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &#39;Lucida Handwriting&#39;;&quot;&gt;Aunque Tom Fogerty también publicó álbumes en solitario, ninguno de ellos alcanzó el éxito de Creedence Clearwater Revival.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;margin-bottom: 6.0pt; mso-layout-grid-align: none; mso-pagination: none; text-align: justify; text-autospace: none; text-justify: inter-ideograph;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &#39;Lucida Handwriting&#39;;&quot;&gt;El tercer álbum de Tom en 1974, &lt;i&gt;Zephyr National&lt;/i&gt;, fue el último en incluir a los cuatro miembros del grupo. Algunas de las canciones mantenían el sonido característico de Creedence, en particular &lt;i&gt;Joyful Resurrection&lt;/i&gt;. Los cuatro miembros del grupo participaron en la canción, aunque John grabó su aportación aparte.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;margin-bottom: 6.0pt; mso-layout-grid-align: none; mso-pagination: none; text-align: justify; text-autospace: none; text-justify: inter-ideograph;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &#39;Lucida Handwriting&#39;;&quot;&gt;En septiembre de 1990, Tom Fogerty falleció de &lt;a href=&quot;http://es.wikipedia.org/wiki/Sida&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #092aa5; text-decoration: none;&quot;&gt;sida&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;, que contrajo a través de una &lt;a href=&quot;http://es.wikipedia.org/wiki/Transfusi%C3%B3n_sangu%C3%ADnea&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #092aa5; text-decoration: none;&quot;&gt;transfusión sanguínea&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; durante una &lt;a href=&quot;http://es.wikipedia.org/wiki/Intervenci%C3%B3n_quir%C3%BArgica&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #092aa5; text-decoration: none;&quot;&gt;intervención quirúrgica&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;mso-layout-grid-align: none; mso-pagination: none; text-align: justify; text-autospace: none; text-justify: inter-ideograph;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;margin-bottom: 5.0pt; mso-layout-grid-align: none; mso-pagination: none; text-align: justify; text-autospace: none; text-justify: inter-ideograph;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &#39;Lucida Handwriting&#39;;&quot;&gt;Stu Cook y Doug Clifford&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;margin-bottom: 6.0pt; mso-layout-grid-align: none; mso-pagination: none; text-align: justify; text-autospace: none; text-justify: inter-ideograph;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &#39;Lucida Handwriting&#39;;&quot;&gt;Doug Clifford y Stu Cook continuaron trabajando juntos tras la disolución de Creedence tanto como músicos de sesión como miembros de &lt;a href=&quot;http://es.wikipedia.org/w/index.php?title=Don_Harrison_Band&amp;amp;action=edit&amp;amp;redlink=1&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #a80000; text-decoration: none;&quot;&gt;Don Harrison Band&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;. Fundaron, además, Factory Productions, un servicio de grabación en Bay Area. Clifford publicó un trabajo en solitario, &lt;i&gt;Cosmo&lt;/i&gt;, en 1972. Por su parte, Cook produjo el álbum de &lt;a href=&quot;http://es.wikipedia.org/wiki/Roky_Erickson&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #092aa5; text-decoration: none;&quot;&gt;Roky Erickson&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; &lt;i&gt;Monster Opera&lt;/i&gt; y tocó el bajo junto a &lt;a href=&quot;http://es.wikipedia.org/wiki/Southern_Pacific&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #092aa5; text-decoration: none;&quot;&gt;Southern Pacific&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; en los años 80.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;margin-bottom: 6.0pt; mso-layout-grid-align: none; mso-pagination: none; text-align: justify; text-autospace: none; text-justify: inter-ideograph;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &#39;Lucida Handwriting&#39;;&quot;&gt;Tras un periodo de inactividad, ambos formaron Creedence Clearwater Revisited en 1995 junto a conocidos músicos y ofrecieron conciertos en los que se interpretaron temas de la banda original.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;mso-layout-grid-align: none; mso-pagination: none; text-align: justify; text-autospace: none; text-justify: inter-ideograph;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;margin-bottom: 5.0pt; mso-layout-grid-align: none; mso-pagination: none; text-align: justify; text-autospace: none; text-justify: inter-ideograph;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &#39;Lucida Handwriting&#39;;&quot;&gt;Fantasy Records&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;margin-bottom: 6.0pt; mso-layout-grid-align: none; mso-pagination: none; text-align: justify; text-autospace: none; text-justify: inter-ideograph;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &#39;Lucida Handwriting&#39;;&quot;&gt;Tras la ruptura del grupo, el sello Fantasy Records publicó varios álbumes recopilatorios y curiosidades como &lt;a href=&quot;http://es.wikipedia.org/wiki/Pre-Creedence&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;color: #092aa5; text-decoration: none;&quot;&gt;Pre-Creedence&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/a&gt;, una recopilación de las primeras grabaciones de The Golliwogs. Años después, Fantasy publicó una grabación en directo de Creedence Clearwater Revival bajo el título &lt;i&gt;The Royal Albert Hall Concert&lt;/i&gt;. Desafortunadamente, el concierto había tenido lugar en &lt;a href=&quot;http://es.wikipedia.org/wiki/Oakland_(California)&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #092aa5; text-decoration: none;&quot;&gt;Oakland&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;, &lt;a href=&quot;http://es.wikipedia.org/wiki/California&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #092aa5; text-decoration: none;&quot;&gt;California&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;, por lo que el álbum tuvo que ser reimpreso. Las ediciones publicadas después de 1981 titularon al álbum como &lt;a href=&quot;http://es.wikipedia.org/wiki/The_Concert&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;color: #092aa5; text-decoration: none;&quot;&gt;The Concert&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/a&gt;.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;margin-bottom: 6.0pt; mso-layout-grid-align: none; mso-pagination: none; text-align: justify; text-autospace: none; text-justify: inter-ideograph;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &#39;Lucida Handwriting&#39;;&quot;&gt;El éxito de Creedence serviría a Fantasy Records y a su dueño Saul Zaentz para facturar una gran cantidad de dinero. De hecho, Fantasy construyó una nueva sede en 1971 en el 2600 Tenth Street de &lt;a href=&quot;http://es.wikipedia.org/wiki/Berkeley&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #092aa5; text-decoration: none;&quot;&gt;Berkeley&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;, &lt;a href=&quot;http://es.wikipedia.org/wiki/California&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #092aa5; text-decoration: none;&quot;&gt;California&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;.&lt;span style=&quot;color: #092aa5;&quot;&gt;3&lt;/span&gt; Zaentz también usó las ganancias para producir un amplio abanico de películas, incluida &lt;a href=&quot;http://es.wikipedia.org/wiki/Atrapado_sin_salida&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;color: #092aa5; text-decoration: none;&quot;&gt;Atrapado sin salida&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/a&gt; o &lt;a href=&quot;http://es.wikipedia.org/wiki/Alguien_vol%C3%B3_sobre_el_nido_del_cuco&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;color: #092aa5; text-decoration: none;&quot;&gt;Alguien voló sobre el nido del cuco&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/a&gt;, premiada con cinco &lt;a href=&quot;http://es.wikipedia.org/wiki/Premios_%C3%93scar&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #092aa5; text-decoration: none;&quot;&gt;Oscar&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; a la mejor película, mejor director (Milos Forman), mejor actor(Jack Nicholson), mejor actriz (Louise Fletcher), y mejor guion adaptado. En 2004, Zaentz vendió Fantasy Records a Concord Records. Como gesto de buena voluntad, la nueva dirección cumplió las promesas ofrecidas a los miembros de Creedence cuarenta años antes ofreciéndoles mayores regalias por las ventas de los discos.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &#39;Lucida Handwriting&#39;;&quot;&gt;John Fogerty, tras observar que Zaentz ya no estaba implicado en la compañía, firmó un nuevo contrato con Fantast/Concord. En 2005, el sello discográfico publicó &lt;i&gt;The Long Road Home&lt;/i&gt;, un álbum recopilatorio con canciones de Creedence y de John Fogerty en solitario. Su último álbum de estudio, &lt;i&gt;Revival&lt;/i&gt;, sería publicado en Fantasy en octubre de 2007.&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &#39;Lucida Handwriting&#39;;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://recordeando.blogspot.com/feeds/6505800396523057820/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment/fullpage/post/4037096448536945302/6505800396523057820?isPopup=true' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4037096448536945302/posts/default/6505800396523057820'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4037096448536945302/posts/default/6505800396523057820'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://recordeando.blogspot.com/2011/12/creedence-clearwater-revival.html' title='♫ Creedence Clearwater Revival (by Nyx&amp;Nell)'/><author><name>Anonymous</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/blank.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4037096448536945302.post-4804426968554650449</id><published>2011-11-23T11:38:00.004+01:00</published><updated>2011-12-05T20:03:05.201+01:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Biografías de Grupos Musicales"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="THE BEACH BOYS"/><title type='text'>♫ T H E    B E A C H    B O Y S  (by guilletek). Capítulo 1. El Comienzo del comienzo.</title><content type='html'>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;font-family: inherit; text-align: center;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;&quot;Nadie está educado musicalmente hasta que escucha Pet Sounds. Es el disco del Siglo&quot;. &lt;/span&gt;&lt;/i&gt;  &lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;font-family: inherit; text-align: center;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;b&gt;Paul McCartney&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;font-family: inherit; text-align: center;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;i&gt;&quot;Nunca he escuchado sonidos tan mágicos&quot;&lt;/i&gt;. &lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;font-family: inherit; text-align: center;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;b&gt;Elton John&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;font-family: inherit; text-align: center;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;i&gt;&quot;¡Ese oído!, Wilson debería donarlo al Instituto de Conservación del Patrimonio&quot;. &lt;/i&gt;&lt;b&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;font-family: inherit; text-align: center;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;b&gt;Bob Dylan&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;font-family: inherit; text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;font-family: inherit; text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;font-family: inherit; text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
Esta es la historia del grupo más desconocido e infravalorado de la música moderna. Ellos mismos, con sus patéticos devaneos pachangueros a partir de mediados de los 70, se han cargado su mito, pero fueron enormes. Geniales, hasta niveles que pocos conocen. Empiezo.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;font-family: inherit; text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;font-family: inherit; text-align: center;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: x-large; line-height: 115%;&quot;&gt;&lt;u&gt;Capítulo 1. El comienzo del comienzo&lt;/u&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;font-family: inherit; text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;font-family: inherit; text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;Hijo de un alcohólico maltratador, Murry Wilson (Hutchinson, Kansas 1917), se mudó de su Kansas natal a la soleada California con apenas cinco años. Murry era, como sus hermanos y su madre, maltratado por su padre, William “Bud” Wilson. Obsesionado por la disciplina, Bud, marcó el carácter de Murry y, de la misma forma, le inculcó su amor por la música. Eran frecuentes las veladas al piano para toda la familia.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;  &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 115%;&quot;&gt;Ya en edad adulta, Murry, empezó a trabajar y se casó con Audree, con la que tuvo tres hijos Brian, Dennis y Carl. Hombre de agresivo carácter y firmes convicciones morales, endureció aún más sus formas cuando, fruto de un accidente laboral, perdió un ojo que tuvo que sustituir por una prótesis de cristal.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;http://t2.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRnzqQuRHSMkH_dZ42mbTexgjnWobZ5nCOh94MV3YUnSsLfd75NcQ&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;http://t2.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRnzqQuRHSMkH_dZ42mbTexgjnWobZ5nCOh94MV3YUnSsLfd75NcQ&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;Aunque sin excesivo talento, siempre tuvo una marcada afición por la música heredada de su padre (de hecho, llegó a componer un par de singles para grupos menores de los años 40). El problema es que también heredó de su progenitor sus malas costumbres y golpeaba a sus hijos habitualmente, en especial a Dennis, el más rebelde. Murry siempre quiso triunfar en la música y, consciente de sus limitaciones interpretativas, quería hacerlo a través de sus hijos..., especialmente cuando vio el talento que su primogénito, Brian, demostraba ya desde niño.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: center;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;u&gt;&lt;b&gt;BRIAN WILSON&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/u&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;u&gt;&lt;b&gt;&lt;/b&gt;&lt;/u&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;u&gt;&lt;b&gt;&lt;/b&gt;&lt;/u&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;Brian Wilson nació en Hawthorne (California), el 20 de junio de 1942, enseguida demostró un inusitado talento musical, a pesar de ser prácticamente sordo de un oído. Fue durante un recital del coro del colegio, en el que Brian era solista, donde su madre se dio cuenta que el mayor de sus hijos giraba la cabeza intentando enfocar uno de sus oídos (el bueno) hacia la música. Los médicos diagnosticaron que la causa podría haber sido un fuerte golpe…, Dennis Wilson declaró años más tarde que la sordera de Brian la provocó un golpe que su padre le propinó con un bate de beisbol tras fallar en un partido…&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;http://26.media.tumblr.com/tumblr_lfyg1ilVLZ1qg49moo1_500.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;213&quot; src=&quot;http://26.media.tumblr.com/tumblr_lfyg1ilVLZ1qg49moo1_500.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;Alto, delgado y bien parecido, paradógicamente el joven Wilson siempre tuvo problemas para relacionarse. Dificultades que se vieron acrecentadas por su sordera (siempre se consideró lisiado) y su enuresis crónica. Si a esto añadimos que su padre, el “bueno” de Murry, era extremadamente exigente con su hijo mayor y lo machacaba continuamente con una retahíla de&lt;i&gt; “eres un fracasado”&lt;/i&gt;, &lt;i&gt;“no vales para nada&lt;/i&gt;” etc., tenemos un cóctel explosivo que es el germen de muchas cosas que luego veremos. Brian idolatraba a su padre y, la dureza con la que éste le trataba, creó en el inseguro adolescente un nivel de auto exigencia que resultó muy dañino.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;Brian componía canciones de forma casi compulsiva, eran su única forma de expresión. No sabía apenas hablar y se quedaba absorto escuchando el &lt;a class=&quot;postlink&quot; href=&quot;http://www.youtube.com/watch?v=1U40xBSz6Dc&quot;&gt;Rapshody in Blue&lt;/a&gt;&amp;nbsp;(pulsar enlace)&amp;nbsp;de  Gershwin&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;. Sólo le interesaba la música, era lo único que entendía. &lt;i&gt;“No entiendo a la gente”&lt;/i&gt; –dijo en un test de aptitudes en el instituto- &lt;i&gt;“quizás debiera estudiar psicología”.&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;font-family: inherit; text-align: center;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: x-large;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;u&gt;MIKE LOVE&lt;/u&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;font-family: inherit; text-align: center;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: x-large;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;u&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;&lt;/span&gt; &lt;/b&gt;&lt;/u&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;font-family: inherit; text-align: center;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;Brian gustaba de la compañía de su primo Mike Love. Su antagonista. Brabucón, desenfadado, siempre en la onda…, pero también muy aficionado a la música. Mike, era mayor que Brian, nació en Hawthorne (California) el 15 de marzo de 1941. Fue Brian quien incentivo a Mike a escuchar a The Four Freshmen, grupo de cabecera de Wilson por aquel entonces, y a intentar reproducir sus armonías vocales.The Four Freshmen era, en argot musical yanqui, un &lt;i&gt;Barbery Quartet&lt;/i&gt; (conocidos así porque solían utilizarse como grupos de animación en barberías durante la Guerra). Sus complejas armonías tenían al joven Wilson embelesado.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: center;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: x-large;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;u&gt;CARL WILSON&lt;/u&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;El talento de Brian no pasó desapercibido para su padre. Murry se empeñaba en que sus hijos cantaran en armonía junto al piano familiar. Su sueño era sencillo: el compondría las canciones que sus hijos acabarían cantando. Serían famosos.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;http://www.beachboysforever.com/carl/images/carlkid.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;http://www.beachboysforever.com/carl/images/carlkid.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;El más pequeño de los Wilson, Carl (Hawthorne, California, 21 de diciembre de 1946), tenía una bonita voz y, además, mostró enseguida habilidades para tocar la guitarra. De carácter muy maduro (sus hermanos decían en broma que &lt;i&gt;“Carl nació con 30 años”&lt;/i&gt;) y también reservado, el benjamín de la familia nunca levantó la voz y seguía a pies juntillas los dictados de su padre y las pautas musicales de su hermano mayor.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;Murry le regaló para su cumpleaños una grabadora de dos pistas a Brian. Carl recibió una guitarra… &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;Brian, llevaba tiempo ensayando voces con Mike y Carl, y decidieron reclutar a un amigo de Brian, Al Jardine. Brian y Al se conocían del equipo de fútbol americano en el que Al era uno de los mejores jugadores a pesar de su escasísima estatura. De esta forma, Brian, Mike, Carl y Al comenzaron a tocar juntos en el garaje de los Wilson.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;El grupo, que pasó a llamarse &lt;b&gt;Carl and The Passions&lt;/b&gt;, para acabar denominándose &lt;b&gt;The Pendletones&lt;/b&gt; se dedicaba básicamente a hacer versiones de los Four Freshmen hasta que Carl, más aficionado al rock, le puso a Brian &lt;a class=&quot;postlink&quot; href=&quot;http://www.youtube.com/watch?v=TEeeGMpM_Nk&quot; vglnk_1322073507000=&quot;1&quot;&gt;Willie and the Hand Jive&lt;/a&gt;&amp;nbsp;(pulsar enlace)&amp;nbsp;de  Johnny Otis.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;i&gt;”Ese mismo día rompí con los Four Freshmen”&lt;/i&gt; dijo Brian. El académico y clásico Brian había sido atrapado por el rock. La melodía de Gershwin, las voces de los Four Freshmen y el rock’n’roll…Nadie había hecho esto y tenía buena pinta…&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;La historia del grupo no es una historia de sacrificio y aprendizaje. Empezaron a sonar bien desde el principio: los Wilson, Brian y Carl, llevaban cantando juntos desde casi bebés, casi como Brian y Mike, y, además Al ya era un músico pseudo-profesional por aquel entonces. No obstante, faltaba un miembro, el díscolo Dennis.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;Audree Wilson, la madre, rogó a su hijo mayor que enrolara a su hermano en el grupo en un intento de que se centrara. Como Dennis no había demostrado hasta entonces ningún talento (¡cómo cambiaría luego!), Brian, que se negó en un principio, acabó aceptando ponerlo tras la batería.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: center;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: x-large;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 115%;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;u&gt;DENNIS WILSON&lt;/u&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;Dennis , el mediano (nacido el 4 de diciembre de 1944), era distinto. Hedonista hasta el fundamentalismo, su mundo se dividía en fiestas, chicas, coches, chicas, playas, chicas… No estaba especialmente interesado en la música aunque, desganado, participó durante un tiempo en las veladas musicales con sus dos hermanos y sus padres.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;http://www.beachboysforever.com/dennis/images/denpriore.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;http://www.beachboysforever.com/dennis/images/denpriore.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;El mundo de Dennis no estaba en las faldas de su madre (como el de Carl) o en un complejo mundo interior, como en el caso de Brian. Su mundo era la calle y un “nuevo” deporte que estaba muy de moda en la California de finales de los 50: el surf.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;Fue precisamente Dennis el que propuso que estaría bien hacer algo que tuviera que ver con algo tan de moda y tan californiano como el Surf. A Brian le gustó, a los pocos días compuso un tema con la temática surf por bandera, hizo unos juegos vocales a los que, medio en broma, Mike Love añadió una característica línea baja vocal Doo Woop. Era &lt;/span&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;Surfin’&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;iframe allowfullscreen=&#39;allowfullscreen&#39; webkitallowfullscreen=&#39;webkitallowfullscreen&#39; mozallowfullscreen=&#39;mozallowfullscreen&#39; width=&#39;320&#39; height=&#39;266&#39; src=&#39;https://www.youtube.com/embed/l2sfev-gu3I?feature=player_embedded&#39; frameborder=&#39;0&#39;&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: center;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: center;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://recordeando.blogspot.com/feeds/4804426968554650449/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment/fullpage/post/4037096448536945302/4804426968554650449?isPopup=true' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4037096448536945302/posts/default/4804426968554650449'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4037096448536945302/posts/default/4804426968554650449'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://recordeando.blogspot.com/2011/11/t-h-e-b-e-c-h-b-o-y-s-by-guilletek.html' title='♫ T H E    B E A C H    B O Y S  (by guilletek). Capítulo 1. El Comienzo del comienzo.'/><author><name>guilletek</name><uri>http://www.blogger.com/profile/02117517765224937873</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhJDS75qvmTZRnpPGO4w6Tg2Jz3k_TVpayFJny0eYME886ck_sFkaeJ6Ho3Z1FPA5ax0DR9HQxZXsCm98Q4t3ugQ0NEHboW5lfSNz4U_kZs-m-zMGN3VOk4vfSDNP58IKw/s220/photo_2015-11-14_09-04-30.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4037096448536945302.post-6565565692467778658</id><published>2011-11-04T22:13:00.009+01:00</published><updated>2011-12-06T19:11:29.430+01:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Biografías de Grupos Musicales"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="WOODSTOCK"/><title type='text'>♫ W O O D S T O C K, tres días de amor y música (DVD Version) by Nyx&amp;Nell</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://4.bp.blogspot.com/-OL5jtP_gi_g/TrRVN00NCXI/AAAAAAAAAGM/xH2PjtDHvjQ/s1600/Woodstock%252C+tres+di%25CC%2581as+de+amor+y+mu%25CC%2581sica.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;http://4.bp.blogspot.com/-OL5jtP_gi_g/TrRVN00NCXI/AAAAAAAAAGM/xH2PjtDHvjQ/s200/Woodstock%252C+tres+di%25CC%2581as+de+amor+y+mu%25CC%2581sica.png&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;&lt;/div&gt;&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: center;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &#39;Lucida Handwriting&#39;;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #cccccc;&quot;&gt;Escanea la imagen con tu dispositivo móvil si quieres acceder al video. Si tienes cualquier duda nos lo comunicas.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: center;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://recordeando.blogspot.com/feeds/6565565692467778658/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment/fullpage/post/4037096448536945302/6565565692467778658?isPopup=true' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4037096448536945302/posts/default/6565565692467778658'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4037096448536945302/posts/default/6565565692467778658'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://recordeando.blogspot.com/2011/11/woodstock-tres-dias-de-amor-y-musica.html' title='♫ W O O D S T O C K, tres días de amor y música (DVD Version) by Nyx&amp;Nell'/><author><name>Anonymous</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/blank.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="http://4.bp.blogspot.com/-OL5jtP_gi_g/TrRVN00NCXI/AAAAAAAAAGM/xH2PjtDHvjQ/s72-c/Woodstock%252C+tres+di%25CC%2581as+de+amor+y+mu%25CC%2581sica.png" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry></feed>