Na een woord van welkom door Algemeen Rijksarchivaris Martin Berendse kon over worden gegaan tot de prijsuitreiking.
In de categorie ‘Verenigingen en Particulieren’ won DomanialeMijn.nl. Deze website, die de jury met kop en schouders de beste vond in deze categorie, is een privé project van Paul Geilenkirchen, geboren te Kerkrade en afkomstig uit een oud mijnwerkersgeslacht. Op zijn website vertelt Geilenkirchen het verhaal van de Domaniale Steenkolenmijnen in Kerkrade. De jury spreekt van ‘een prachtige website waarin een verloren deel van onze geschiedenis wordt geopenbaard’. Terecht voegt de jury daaraan toe dat ‘alleen de liefhebber snapt hoe ontzettend veel werk Geilenkirchen heeft verzet om zijn site zo ‘soepel’ te kunnen doen aanvoelen’.

Vervolgens kwam de categorie ‘Musea en themawebsites’ aan bod. Naast ‘Geschiedenis van Vlaardingen’ streden in deze categorie ‘Het Verhaal van Groningen’, ‘Historisch Museum Deventer’, ‘Mijn Gelderland’ en ‘Zicht op Maastricht’ om de eerste plaats. Bij het noemen van de – bij mij reeds bekende – kandidaten nam het ‘zal-het-gevoel’ kortstondig de overhand. De jury wees MijnGelderland.nl aan als beste. Gelukkig sprak de jury in deze categorie niet over ‘kop en schouders’, integendeel: ‘de inzendingen in deze categorie waren allemaal de moeite waard, de jury had het dan ook zwaar’. De heldere indeling van de Mijn Gelderland op basis van verschillende navigatieopties werd door de jury geprezen. ‘Streekgebonden of juist thematisch kun je zoeken naar context en verdieping.’

De laatste categorie betrof ‘Archiefdiensten’. Deze categorie werd gewonnen door VeleHanden.nl, die ook de terechte winnaar werd van de overall Geschiedenis Online Prijs. Vele Handen was volgens jury echt vernieuwend. ‘Een site die optimaal gebruik maakt van internet mogelijkheden en invulling geeft aan de crowd sourcing-filosofie. Het project Vele Handen van het Stadsarchief Amsterdam maakt slim gebruik van het enthousiasme en de vaardigheden van honderden vrijwilligers, en de steun van andere archiefdiensten, en speelt zo in op een tijd waarin financiële middelen beperkt zijn.’
Hoe werkt Vele Handen? Archieven scannen hun papieren bronnen en stellen deze beschikbaar via Vele Handen met als doel een doorzoekbare tekst te genereren. Iedere scan wordt tweemaal uitgedeeld, waarna de ingevoerde gegevens automatisch met elkaar worden vergeleken. Als er verschil is, wordt de scan een derde keer uitgedeeld, maar ditmaal aan een controleur. Deze beslist welke invoer de definitieve wordt.

Voor het eerst werd er dit jaar ook een publieksprijs uitgereikt. Bijna 21 duizend mensen hebben via internet gestemd op hun favoriete geschiedeniswebsites. Gekozen kon worden uit 320 websites.
De meeste stemmen (1.391) kreeg Deurnewiki.nl, de site van Heemkundekring H.N. Ouwerling uit Deurne.

Vanzelfsprekend wil ik alle winnaars vanaf deze plaats van harte felicitateren. Ik vraag me tegelijkertijd wel af welke waarde we nu precies aan de publieksprijs kunnen en mogen toekennen. Waar de juryprijzen duidelijk onderbouwd werden, lijkt het erop dat vooral de websites met de beste pr-campagne de top van de publieksprijs hebben gehaald. Een geluid dat ik ook tijdens de afsluitende borrel een aantal keer heb gehoord.
De top-10 van de publieksprijs kent maar één website die is genomineerd in één van de drie categorieën voor de juryprijs (Zeeuwen Gezocht / 10e plaats / 416 stemmen). Tussen de websites die minder dan tien stemmen behaalden staan enkele juweeltjes, waaronder het door de jury in de categorie ‘Musea en themawebsites’ genomineerde Zichtopmaastricht.nl (gedeeld 109e plaats / vier stemmen). Tien van de door de jury genomineerde websites hebben met maximaal 93 stemmen minder dan 7% van het door DeurneWiki aantal behaalde stemmen behaald. Geschiedenis van Vlaardingen eindigde bij de publieksprijs met 387 stemmen op de 11e plaats.

De Geschiedenis Online Prijs is een initiatief van Archieven.nl en Historisch Nieuwsblad. Het Nationaal Archief trad dit jaar voor het eerst op als partner. De jury bestond uit schrijver Karin Spaink, archiefdeskundige Eric Hennekam en historicus Willem Melching.

www.velehanden.nl
www.domanialemijn.nl
www.mijngelderland.nl
www.deurnewiki.nl
www.geschiedenisvanvlaardingen.nl
Geschiedenis Online Prijs

De website www.geschiedenisvanvlaardingen.nl laat voorwerpen, monumenten en archief­stukken, foto’s en prenten hun verhaal vertellen. Het zijn getuigen van de geschiedenis van de stad Vlaardingen, afkomstig van het Vlaardings Archeologisch Kantoor, het Stadsarchief Vlaardingen, het Museum Vlaardingen en Monumentenzorg.

In aanloop naar de ontwikkeling van deze website heeft Reekx voor het Vlaardings Archeologisch Kantoor een informatieplan geschreven. Tevens adviseerde en ondersteunde Reekx bij de aanvragen van de subsidie die de realisatie van deze website in belangrijke mate mogelijk maakte. Bij de ontwikkeling van de website nam Reekx de projectleiding voor haar rekening.

Reekx feliciteert haar opdrachtgever met het behalen van de shortlist.

Naast een juryprijs wordt dit jaar voor het eerst ook een publieksprijs uitgereikt. Meer dan 20.000 mensen hebben hun stem uitgebracht.

Initiatiefnemers
De Geschiedenis Online Prijs is een initiatief van Archieven.nl en Historisch Nieuwsblad. Het Nationaal Archief is partner.

Geschiedenis van Vlaardingen
Pagina op website Geschiedenis Online Prijs

De meer dan 30 kloosters in de provincie waren centra van religieus leven, van wetenschap en boekproductie. Ze waren politiek en economisch van grote betekenis, omdat ze doorgaans veel grond in eigendom hadden. Het belangrijkste Groninger klooster was de Sint Bernardusabdij van Aduard. Na het midden van de 15de eeuw was de abdij een trefpunt voor humanistische wetenschappers. Tot de ‘Aduarder kring’ behoren namen als de nu nog bekende Rudolf Agricola en Wessel Gansfort.

Reekx-collega Alina Dijk heeft voor dit boek het hoofdstuk over de Cisterciënzer kloosters in Groningen (Aduard en haar dochters) geschreven.

Wbooks
Kloostermuseum St Bernardushof

Deze apparaten worden nu voornamelijk gebruikt door ‘early adopters’ (in een eerder onderzoek gaf de helft van de daar geënquêteerden aan zich niet voor te kunnen stellen een e-book te lezen). Doordat de huidige gebruikers van deze apparaten meer dan gemiddeld geïnteresseerd zijn in nieuwe technologieën is het lastig de resultaten van het onderzoek algemeen geldend te verklaren.

Mobiele leesapparaten hebben de lezer van digitale teksten bevrijd van de bureaucomputer en laptop. Zij kunnen nu vrijwel overal lezen en gemakkelijk een groot aantal teksten meenemen. Uit het onderzoek blijkt dat digitale teksten vooral buiten de reguliere werktijden gelezen worden (ten tijde van het onderzoek werden digitale leesapparaten nog weinig door studenten gebruikt).
E-readers worden, net als gedrukte teksten, voornamelijk gebruikt voor het (recreatief) lezen van teksten, terwijl tablets ook veel gebruikt worden om tussendoor iets op internet op te zoeken, om te mailen of om sociale media te gebruiken.

Enkele jaren geleden is in een onderzoek door de Stiftung Lesen al geconstateerd dat er in toenemende mate gefragmenteerd gelezen wordt. Men leest niet meer uren achtereen, maar gedurende kortere tijd. Ook worden teksten niet meer van a tot z gelezen, men leest cursorisch en probeert de hoofdlijnen van de tekst te volgen. Uit het huidige onderzoek blijkt dat deze tendens door de mogelijkheden van mobiele leesapparaten verder versterkt wordt.

Opvallend is dat de onderzochte gebruikers van e-readers over het algemeen meer lezen dan tabletgebruikers: 53 geënquêteerde e-readergebruikers lezen meer dan 24 boeken per jaar, tegen 22 tabletgebruikers. Het valt de onderzoekers van de Johannes Gutenberg Universität misschien niet kwalijk te nemen dat zij “boek” hier als criterium gebruiken; waarschijnlijk lezen tabletgebruikers ook veel, maar dan ook andere soorten teksten.

De onderzoekers onderscheiden drie verschillende typen gebruikers van mobiele leesapparaten: de multimediale lezer, de selectieve lezer en de praktijkgerichte boekenlezer.
De eerste groep (ruim 30% van de geënquêteerden) leest voornamelijk digitaal, in de vrije tijd, het liefst korte teksten, en geeft de voorkeur aan tablets.
De selectieve lezer (bijna 60%) leest zowel digitaal als op papier, onder werktijd en in de vrije tijd en geeft ook de voorkeur aan tablets.
De praktijkgerichte lezer (ca. 10%) gebruikt mobiele leesapparaten als aanvulling op en als vervanging van het lezen van gedrukte teksten, gebruikt ze vooral onder werktijd en geeft de voorkeur aan e-readers.

Alle gebruikers vinden het aanbod aan digitale teksten nog te beperkt, de prijs nog te hoog en het gebrek aan standaardisatie van de formaten hinderlijk.

Onbekendheid met de praktische mogelijkheden van mobiele leesapparaten weerhoudt op dit moment niet-gebruikers nog om al dan niet tot aanschaf van een e-reader of tablet over te gaan.

Media Perspektiven

Veel vrijwilligers hebben hier ontelbaar vele uren in gestoken om alle boeken steeds iets te verplaatsen.

De makers, Sean Ohlenkamp en Lisa Blonder Ohlenkamp, hadden vorig jaar thuis al een animatie gemaakt (Organizing the Bookcase), maar dit filmpje is in een paar dagen tijd al bijna even vaak bekeken.

Vanaf januari 2012 zijn wij gevestigd op het adres:

Peizerweg 87
9727 AH Groningen

Telefoon, fax en mailadressen blijven hetzelfde.

Het team van Reekx bestaande uit een projectcoördinator en meerdere gedetacheerde mede­werkers heeft de hele collectie van bijna 65.000 banden stuk voor stuk bekeken. Een groot deel van de collectie is opnieuw gerubriceerd en in de open opstelling geplaatst en boeken van vóór 1850, manuscripten en typoscripten werden als museaal verklaard en dus niet in de nieuwe bibliotheekcollectie opgesteld.

Lees de uitgebreide projectbeschrijving door Reekx-projectcoördinator Peter van der Meulen.

De plannen houden in dat de domeinnaamextensies vrij te kiezen zijn. Nu eindigen namen van websites bijvoorbeeld op .com of op een landennaamextensie als .nl, maar voortaan kunnen organisaties en bedrijven een eigen domeinnaamextensie aanvragen. De Verenigde Naties zouden bijvoorbeeld .un kunnen gebruiken (en .onu als afkorting voor de Franse naam, de Spaanse versie .nu is al in gebruik).
En wij zouden de extensie .reekx kunnen registreren. Dat zou ons dan $185.000 kosten, exclusief beheerskosten.

Een bedrijf zou dan ook alle mogelijke merknamen en varianten daarop moeten registreren om te voorkomen dat een ander bedrijf bijvoorbeeld het top level domain .dietcoke gaat registreren.

De bezwaren richten zich dan ook op de kosten van registratie, het gebrekkige toezicht op misbruik en op de verwarring die kan ontstaan doordat bepaalde afkortingen al als landnaam­extensie in gebruik zijn.
ICANN geeft zelf aan dat de aanvragen openbaar gemaakt worden en dat zij de achtergrond van aanvragers nagaan.
De eerste nieuwe top level domein extensie .xxx voor pornobedrijven heeft al tot een rechts­zaak geleid. De pornobazen vinden het geldklopperij.

De oud-voorzitter van ICANN heeft gewaarschuwd dat de plannen gezien kunnen worden als Amerikaanse dominantie op het internet. Peter Dengate-Thrush vreest dat andere landen zich zullen afsplitsen van de registratie door ICANN om een eigen organisatie op te richten.

Reuters nieuwsbericht

De Commissie ziet – naast grotere transparantie van democratische processen – economische voordelen in het vrij beschikbaar stellen van dergelijke gegevens. In haar toespraak van maandag 12 december noemde eurocommissaris Neelie Kroes een bedrag van €40 miljard per jaar.

In 2003 zijn er al regels vastgesteld in Richtlijn 2003/98/EC, maar de Commissie wil nu komen tot verdere harmonisering van regels, uitwisselbaarheid en prijzen van deze gegevens. Omdat overheidsdata al door de belastingbetaler gefinancierd zijn, mogen eventuele kosten marginaal zijn. De regels van 2003 zullen ook gaan gelden voor gegevens van bibliotheken, musea en archieven. De Commissie roept ook het bedrijfsleven op data – waar mogelijk – voor hergebruik beschikbaar te stellen.

De Commissie wil het goede voorbeeld geven door in 2012 een pilot data portal in te richten. In 2013 moet er een Europabreed data portal operationeel zijn waarin ook initiatieven van de lidstaten ondergebracht worden. Een aantal landen is al ver gevorderd (Denemarken, het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk).

Als voorbeelden van data die vanuit haar eigen organisatie beschikbaar zijn noemt de Commissie: EurLex (juridische informatie), TED (informatie over aanbestedingen), Eurostat (statistische gegevens), DGT-TM (vertaalinformatie in de 22 officiële EU-talen) en DG COMM (audiovisuele materialen).

Persbericht

Richtlijn 2003/98/EC inzake het hergebruik van overheidsinformatie [PDF]

Voorbeelden van landelijke, regionale en plaatselijke websites met Open Data:
data.overheid.nl
Nationaal Georegister
data.gov.be België
Open Data Pilot Project Canada
Open Data Bayern Duitsland
Open Data Berlin Duitsland
data.gouv.fr Frankrijk
data.gov.uk Verenigd Koninkrijk
data.gov Verenigde Staten

Veel werknemers hebben het gevoel te “verdrinken in informatie”, niet zozeer in de hoeveelheid, maar vooral ook in het structureren van die informatie.

Van de in het onderzoek betrokken Nederlandse respondenten geeft ruim de helft aan dat de hoeveelheid informatie hun werk negatief beïnvloedt. De onderzoekers becijferen dat de gemiddelde werknemer meer dan 25 minuten per dag (dat is twee werkweken per jaar) besteedt aan het zoeken naar informatie. En dat kost volgens de berekening in het persbericht €1.853 per werknemer per jaar.

Er zijn natuurlijk voldoende oplossingen beschikbaar voor het in goede banen leiden van de informatiestromen. Als producent van o.a. mindmapping software legt Mindjet de nadruk op het visualiseren als hulpmiddel, maar er zijn ook andere manieren om informatie beter te structureren zodat de werkelijk belangrijke informatie gemakkelijker terug te vinden is.

Wanneer u benieuwd bent naar uw “information overload” dan kunt u met de Data Mass Index Calculator uw score berekenen en wat handige tips lezen.