Vorig jaar heeft de IFLA een werkgroep opgericht om aanbevelingen te formuleren voor bibliotheken in crisissituaties. Wat kunnen zij doen om voorbereid te zijn op dergelijke situaties, wat kunnen zij doen om te waarschuwen voor de gevolgen en wat kunnen zij doen voor het herstel na een ramp?

Overbekende voorbeelden als de vernietiging van Boeddha’s van Bamiyan in Afghanistan, de gevolgen van de aardbevingen op Haïti, de instorting van het Stadsarchief in Keulen of de brand in de manuscripten­collectie in Timboektoe in Mali geven aan dat er behoefte is aan een Cultural Heritage Disaster Reconstruction Programme.

De website moet een overzicht bieden van kennis op dit terrein, maar ook dienen als centraal punt voor het melden van (potentieel) gevaarlijke situaties waar cultureel erfgoed risico loopt.

IFLA werkt hierbij samen met UNESCO en het International Committee of the Blue Shield (ICBS).

IFLA Cultural Heritage Resources
UNESCO
ICBS

De eigen verkoopkanalen (o.a. onafhankelijke boekhandels, speelgoedwinkels, de eigen Studio’s van de uitgever, etc.) zijn voortaan de plaatsen waar de boeken aangeschaft kunnen worden. Daarnaast is er een groeiend netwerk van “ambassadeurs”, kleine thuiswinkels (ze noemen het “social selling community”) van mensen die op kleine schaal in hun naaste omgeving kinderboeken verkopen. De persoonlijke aanpak van deze verkopers is meer in overeenstemming met de ideeën van de oprichters van Barefoot Books.

De uitgeverij is twintig jaar geleden door twee moeders opgericht en zij werkten de eerste jaren vanuit huis. De groei van het bedrijf leidde tot een meer zakelijke aanpak die de oprichtsters niet beviel. Daarom zijn ze toen weer teruggekeerd naar het oorspronkelijke bedrijfsmodel.
In een webwinkel als Amazon is een boek een object dat per stuk verkocht wordt voor de meest optimale prijs, vaak met korting (in landen zonder vaste boekenprijs), terwijl het Barefoot Books om de inhoud gaat en om de rol die boeken kunnen spelen in de ontwikkeling van kinderen.

Overigens zijn er meer uitgevers van kinderboeken die liever niet via Amazon willen verkopen. Uitgever EDC verkoopt sinds begin vorig jaar niet meer via Amazon en het verlies aan omzet werd gecompenseerd door betere verkoop via hun eigen kanalen.

Barefoot Books terminates relationship with Amazon
Barefoot Books
EDC publishing

In het Japans heet dat “tsundoku”.

Boekenverslaafde Wemedge heeft zijn 12-jarige dochter gevraagd er een passende tekening bij te maken.

Reddit [via GalleyCat]

Voor de uitvoering van het klantonderzoek neemt Reekx de Delphi methode als uitgangspunt. Kern van deze methode is dat de deelnemers aan het onderzoek niet eenmalig, maar juist in verschillende rondes de mogelijkheid krijgen om hun zegje te doen. Dit kan door middel van bijvoorbeeld (groeps)interviews, enquêtes of discussies. Gedurende het onderzoek wordt gebruik gemaakt van een terugkoppelmechanisme. Verkregen informatie uit een eerste onderzoeksronde wordt vastgelegd en aan de deelnemers teruggerapporteerd als onderdeel van een volgende ronde. Op grond van verkregen antwoorden worden nieuwe of meer gedetailleerde vragen ontwikkeld die in de volgende ronde aan de deelnemers worden voorgelegd.

Zo krijg je de vreemde situatie dat een boekhandelaar goedkoper een stapeltje van deze boeken in de supermarkt in kan slaan dan bij de gebruikelijke toeleverancier. De meeste onafhankelijke boekhandels zullen dan ook hooguit enkele exemplaren van dit boek in het assortiment opnemen, ook gezien hun eerdere ervaringen met de boeken van J.K. Rowling.

In 2012 hebben 73 onafhankelijke boekhandels in het Verenigd Koninkrijk hun deuren gesloten. Er zijn er nog ruim duizend over.

De Nederlandse vertaling kost overal € 22,95 en verschijnt eveneens volgende week.

Bookshops face pricing hell
Decline in independent bookshops
Vertaler doet zijn werk in een bunker

Dergelijke incidenten schaden de rechtszekerheid van burgers en hun vertrouwen in de overheid. Maar ook de overheid zelf moest in het tweede voorbeeld door het ontbreken van bouwtekeningen allerlei bouwtechnische berekeningen opnieuw laten maken en dat is in een tijd van krimpende budgetten slecht te verdedigen.

Met ingang van dit jaar heeft de Raad voor Cultuur door de wijziging in de Archiefwet 1995 geen bemoeienis meer met de ontwerpselectielijsten van de overheid. Die taak is nu toegewezen aan aparte overlegorganen per sector (SIO’s).

Op basis van selectielijsten kunnen archivarissen onderbouwde keuzes maken voor het al dan niet bewaren van documenten en bestanden. Het laatste verzameladvies over selectielijsten dat de Raad voor Cultuur uitbracht dateert van 2010 en gaat over de jaren 2007-2008. Ter afsluiting van de archiefwettelijke taak heeft de Raad nu dit allerlaatste verzameladvies uitgebracht waarbij ook naar de toekomst wordt gekeken.

De Raad heeft waardering voor de inspanningen die vooral de laatste jaren door overheden zijn verricht ter verbetering van het archiefbeheer. De recentelijk aan de Raad voorgelegde selectielijsten schieten nog wel op een paar punten tekort (procedureel, methodisch en inhoudelijk). Overheden hebben niet altijd oog voor de maatschappelijke, wetenschappelijke en historische waarde van archieven. Er moet zekerheid zijn dat alle belangrijke documenten in de archieven opgenomen worden, want: eens vernietigd is voor altijd weg.

De Raad voor Cultuur pleit voor het monitoren van de nieuwe werkwijze in de komende jaren en het instellen van Chief Data Officers bij overheidsorganen die moeten toezien op de selectie­processen in archieven.

Persbericht Raad voor Cultuur en link naar het rapport

Het is nu mogelijk te zoeken via een geografische zoekinterface, een interessante aanvulling op de gebruikelijke zoekwijze. Zo kun je gemakkelijker zoeken op alternatieve schrijfwijzen of op geografische namen in verschillende talen (bijvoorbeeld Finse en Zweedse namen voor plaatsen in Finland), wat gezien de wisselende machtsverhoudingen in de regio de afgelopen eeuwen vaak voor kan komen. Tijdens de opbouw van het systeem is dan ook veel tijd gaan zitten in het controleren van de schrijfwijze van geografische en persoonsnamen.

Naast het zoeken via de geografische interface (in verschillende kaartweergaven, o.a. satelliet­beelden) kan natuurlijk altijd nog op de gebruikelijke tekstuele of thematische zoekwijzen gezocht worden. Dat gaat meestal wat sneller dan zoeken via de kaart. Hopelijk zal in de definitieve versie (dit is nog een beta-versie) het zoeken via de geografische methode wat sneller worden. Ook lukte het niet om in alle relevante bronnen te zoeken op meerdere termen tegelijkertijd; een aantal bronnen gaf aan dat de zoekactie een “Malformed query” was.

De functie “Schnellsuche” (tekstueel zoeken) vindt bij de zoekterm “Jelgava” twintig keer zoveel treffers als de geografische zoekmethode waar ook op synoniemen als “Mitau” wordt gezocht. De geografische zoekwijze gebruikt alleen titel- en trefwoordvelden, terwijl het tekstueel zoeken standaard in alle velden zoekt (en dan soms meer treffers vindt dan getoond kunnen worden). Wie zoveel mogelijk informatie zoekt zal dus meerdere zoekmethoden moeten gebruiken.

De gevonden informatie is uiteraard vaak in een van de Noord-Europese of Baltische talen, maar het is ook mogelijk om de zoekresultaten te beperken tot bijvoorbeeld Duits- of Engelstalige literatuur.

Wie een account heeft aangemaakt kan de zoekacties ook opslaan of een SDI-profiel aanmaken (via de knop “Suche abonnieren“). Recente aanwinsten van Duitse universiteitsbibliotheken kunnen per land of regio getoond worden in de OPACs van die bibliotheken.

De bediening van de zoekinterface is niet intuïtief, dus het is handig om de duidelijke toelichting te raadplegen. Daar is (in de Duitse versie) ook achtergrondinformatie te vinden over het ontstaan van Vifanord, een van de vele Duitse Fachportale als onderdeel van het samen­werkingsverband van wetenschappelijke bibliotheken in Duitsland.

En nu maar hopen dat ViFa Benelux ook zo’n geografische zoekinterface gaat ontwikkelen.

Vifanord

Google claimt dat zij in één dag net zoveel teksten vertalen als alle beroepsvertalers in de hele wereld in één jaar. Wie Google Translate gebruikt om teksten uit een vreemde taal naar het Nederlands te vertalen weet dat het vaak lastig is om het vreemde ratjetoe aan woorden van die vertalingen te begrijpen. En nu blijkt ook dat foute machinevertalingen zoekresultaten kunnen vertekenen.

Het bericht noemt als voorbeeld de Engelse “vertaling” van Spaanse persberichten waarin de minister van werkgelegenheid in de Spaanse autonome regio Castilla-La Mancha Carmen Casero in het Engels opeens de heer Carmen Home is geworden. Wanneer je zoekt op beide namen levert “minister Carmen Home” bijna vijf keer zoveel hits op als “minister Carmen Casero”.
Op basis van deze zoekresultaten zou je kunnen concluderen dat de Spaanse minister meneer Carmen Home is.

Kontax [via @taaljournalist]

Volgens het rapport is de groei van de opbrengst van digitale media nog lang niet op zijn hoogte­punt. Consumenten blijken bereid te zijn te betalen voor digitale content. Het initiatief van de Europese Commissie om breedband internettoegang in de hele EU mogelijk te maken zal nog meer Europeanen in staat stellen langs die weg aan hun behoefte aan informatie en ontspanning te voldoen. Daarnaast verwachten de auteurs van het rapport dat alle mobiele telefoons in de EU in 2018 smartphones zullen zijn. Voor “Generation C” (de digital natives geboren na 1990, connected, communicating, content-centric, computerized, community-oriented, always clicking) is die manier van communiceren al standaard en oudere generaties zullen hen meer en meer gaan volgen.

In een deelsector als de muziekindustrie is de verschuiving naar digitaal al geruime tijd aan de gang. De totale opbrengsten dalen met ca. 3% per jaar waarbij de verkoop van cd’s fors is gedaald, maar de opbrengsten uit downloads en concerten groeien nog steeds: downloads sinds 2007 met ca. 30% per jaar. Bij gedrukte media is er ook een verschuiving naar digitale vormen gaande. Alleen in Polen houden de gedrukte media nog stand.

De consument heeft volgens het rapport alleen maar voordelen van de verschuiving naar digitaal. De keuze wordt groter: meer tv-kanalen, groter muziekaanbod, ruimer nieuwsaanbod, attendering via social media op ander interessant materiaal, etc. Ook qua hardware is de keuze groter: smartphones, tablets en andere apparaten bieden rond de klok toegang tot digitale bronnen.

Kunstenaars kunnen gebruik maken van de nieuwe mogelijkheden van digitale technologie, bijvoorbeeld via samenwerking met anderen via internet. De afstand tussen kunstenaar en consument is kleiner, ook onbekende artiesten kunnen hun muziek in kleine oplagen distribueren (crowdfunding!) en contact onderhouden met hun fans via social media of een nieuw publiek bereiken via YouTube video’s.

Volgens het rapport zal de uitgeefsector de huidige achterstand op digitaal gebied (althans in Europa) gaan inlopen. E-boeken worden steeds ruimer verkrijgbaar, het onderwijs stapt over van boeken naar digitale leermiddelen en grote internetwinkels verkopen nu al meer e-boeken (vooral fictie) dan gebonden boeken.

Het rapport is samengesteld door Booz & Co. in opdracht van Google en Creative England.

The Digital Future of Creative Europa : the Economic Impact of Digitization and the Internet on the Creative Sector in Europe

De winnaar ontvangt een geldprijs van 5.500 euro waarmee het idee daadwerkelijk een boost krijgt! Deze prijs is mogelijk gemaakt door de Koninklijke Vereniging voor de Informatie­professional, door de Stichting GO-Fonds en door Reekx.
Wij stimuleren en ondersteunen verfrissende initiatieven en projecten op het terrein van de ontwikkeling van de informatiedienstverlening, -management en -voorziening in de breedste zin van het woord.

De jury van de Prissma Pitch Award bestaat onder andere uit Reekx-collega Theo van Bergen.

Kijk voor data en meer informatie over deelname op de website van Prissma.