พี่สอนน้อง มุมมองของชีวิต... Reflection on Life

อยากทำอะไรเพื่อตัวเองมั่ง

2010-02-12T01:23:00.000+11:00

หลายครั้งเหลือเกินที่เราทำโน่นทำนี่เพื่อคนอื่นมาโดยตลอด น้อยครั้งมากเลยที่จะได้ทำอะไรให้กับตัวเองสะที

สมัยก่อนตอนที่ทำงานบริษ้ท เราก็ไม่อะไรมากมายกับคนอื่นนะ นอกจากคนในครอบครัว แต่ตอนนี้สิ เราทำธุรกิจ เป็นเจ้าของกิจการ ชิวิตหลายๆคนขึ้นอยู่กับเรา เราทำอะไรหลายๆอย่างเพื่อพวกเค๊าเหล่านั้น แต่ เราลืมทำอะไรเพื่อตัวเองหรือเปล่าเนี๊ยะ ดูๆไปแล้ว ทำใมนะ รู้สึกว่าชีวิตทั้งชีวิตนี้ เราเป็นผู้ให้มาโดยตลอดเลย ใครที่มีปัญหา ต้องการความช่วยเหลือ ก็วิ่งแห่มาขอความช่วยเหลือทันที พอหมดธุระเหรอ เค๊าก็สะบัดตูดหนีแล้วหละ ปลง และชินชาเสียแล้วหละ

จริงเหรอ ที่ต้นไม้ใหญ่ต้องเป็นที่พักพิงของนกน้อยทั้งหลายแหล่ แล้วใครหละจะมาดูแลต้นไม้ใหญ่ คงเป็นหมาที่มาอึและฉี่ทิ้งเอาไว้ให้เป็นปุ๋ยเหรอ (เออ ดีนะเนี๊ยะ คิดอะไรได้ ณ ตอนนี้ ก็เขียนออกไปอย่างนั้น) ตอนนี้ก็เขียนไป หัวเราะไป มีความสุข เออ สรุป เราคงจะมีความสุขเพราะอึหมาหละมั๊ง แต่มองไปรอบๆ ก็แทบจะไม่เห็นหมาตัวใหนมันมาอึหรือฉี่ให้เป็นปุ๋ยเลย

ทำอะไรเพื่อคนอื่นมาเยอะแยะแล้ว อยากทำอะไรเพื่อตัวเองมั่ง อยากคิดถึงตัวเองก่อนมั่งจะได้มั๊ย
ต่อแต่นี้ไป ขอดูแลตัวเองก่อนก็แล้วกัน เพราะสุดท้ายแล้ว ถ้าเราไม่ดูแลตัวเองก่อน เราก็คงไม่มีกำลังไปดูแลใครเค๊าได้หรอก พอแล้วกับการเบียดเบียนตัวเอง บางทีก็เบียดเบียนตัวเองเพราะความสงสาร เพราะความใจอ่อน สรุปแล้ว เค๊าเห็นความดีของเราหรือเปล่ายังไม่รู้เลย แต่ก็อย่างว่าแหละ ภาษิตโบราณกล่าวเอาไว้ว่า "หว่านพืช อย่าหวังผล" เราก็ไม่ได้หวังผลอะไรหรอกนะ แต่รู้สึกว่าหว่านพืชไปเยอะเหลือเกิน ต่อไป คงไม่ขอหว่านแล้วหละ จะเอาเมล็ดมันมากินเองเลยซะให้สะใจ จะได้ไม่ต้องหว่านอีกต่อไป เบื่อแล้ว พอแล้ว พอที

เผื่อใจไว้นิด

2010-02-09T01:46:00.005+11:00

หลายคนคงได้ยินมาบ้างแล้วนะ ว่าชีวิตคนเราหนะ ไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ ซึ่งที่พี่ J เห็นผ่านมา มันก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ น้องๆทุกคนมาที่นี่ พกพาความหวังของพ่อแม่ และก็ความหวังของตนเอง ถึงแม้ว่าความหวังของแต่ละคนอาจจะไม่เหมือนกัน บางคนก็มาอยู่ที่นี่ เพื่อแสวงหาชีวิตที่ดีขึ้น ที่ดีกว่าอยู่เมืองไทย หารู้ไม่ว่าชีวิตเมืองนอกที่แต่ละคนคาดหวังเอาไว้นั้น ที่มันสวยๆ หรูๆ ส่วนมากก็มาจากใหนหนังและละครทั้งนั้นแหละ ถามว่าชิวิตสวยๆหรูๆ ไม่มีอุปสรรคแบบนั้น มันก็มีอยู่จริง แต่ก็ไม่ใช่ว่าทุกคนจะประสบหรือเจอะเจอแต่สิ่งที่สวยงาม แต่สิ่งที่สมหวังกันไปหมดสะทุกคน

ดังนั้น จะเอา จะคิด จะหวัง อะไรก็ตามแต่ แนะนำเหลือเกินว่า "ให้เผื่อใจไว้นิด" เผื่อใจเอาไว้สำหับความผิดหวัง สิ่งต่างๆที่เกิดขึ้นกับเรา อาจเป็นสิ่งที่เราไม่อยากเจอ เป็นสิ่งที่เราไม่อยากได้ ดังนั้น การทำจิตใจให้เข้มแข็งและเตรียมพร้อมสภาพจิตใจ ผลกระทบต่างๆมันก็จะได้ soft ลง

คนเรานะ ให้ได้เจอกับสิ่งผิดหวังบ้างนี่แหละดี มันจะทำให้เราเข้มแข็ง โตเป็นผู้ใหญ่ที่มีเหตุผล และคิดอ่านอะไรต่างๆได้อย่างมี logic เพราะถ้าคนเราไม่เคยเจอ หรือผ่านชีวิตในรสชาติต่างๆ มันก็เหมือนกบในกะลานั่แหละ ที่ไม่ค่อยได้เจอะเจออะไรเลย

เกิดมาเป็นคนทั้งที อย่าท้อ เจอมรสุมชีวิตอะไร ล้มแล้วให้ลุกและเดินขึ้นใหม่ ถ้าทำได้อย่างนี้ ก็ไม่เสียที ที่ได้เกิดมาเป็นคน แต่อย่างที่บอกแหละ จะคิด จะหวัง อะไร เผื่อใจไว้บ้างสำหรับความผิดหวัง เพราะมันเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต เพราะถ้าไม่งั้นชีวิต ก็คงเปราะบางและขาดรสชาติ จืดชืดไร้คุณภาพ

ถ้าไม่คาดหวัง ก็ไม่ผิดหวัง

2010-02-06T12:56:00.003+11:00

เคยบ้างมั๊ยที่เราไปคาดหวังกับคนรอบข้างว่าเค๊าต้องเป็นแบบนี้นะ เป็นแบบนั้นนะ เค๊าน่าจะเป็นแบบนี้ เค๊าน่าจะเป็นแบบนั้น แต่สุดท้ายก็ต้องผิดหวัง เพราะคนที่เราอยากจะให้เค๊าเป็นแบบนั้น เป็นแบบนี้ ปฏิบัติกับเราอย่างนั้น ปฏิบัติกับเราอย่างนี้ มันไม่เป็นไปตามที่ ที่คาดหวังเอาไว้ เพราะปกติแล้ว ความความหวังและการคาดหวังอะไรต่างๆ มันก็เป็นความคาดหวังแบบเงียบๆ มันไม่ใช่ความคาดหวังแบบเป็นลายลักษณ์อักษร เหมือนหนังสือสัญญาหรือ contract อะไรต่างๆนาๆ เพราะถ้าความคาดหวังของคนเราสามารถเขียนออกมาได้เป็นลายลักษณ์อักษร นั่นก็ไม่ใช่ความคาดหวังแล้วหละ นั่นเป็นข้อบังคับหรือการผูกมัดมากกว่า

ปกติแล้วการทำความดีกับใคร ให้ความช่วยเหลือใคร เราก็ไม่เคยหวังผลตอบแทนอยู่แหละ เพียงแต่เราอยากให้อีกฝ่ายหนึ่งรู้ถึงคุณค่ากับสิ่งที่เราทำให้ไป ชีวิตนี้มันมีแต่การให้ และการให้จริงๆเหรอเนี๊ยะ ทุกคนที่มีความทุกร้อน ไม่ว่าจะเรื่องอะไร ก็จะวิ่งมาเราตลอด พอเสร็จธุระแล้ว ปัญหาชีวิตแก้ได้แล้ว มีความสุขดีแล้ว เราก็หมดความหมายไปในทันที นี่แหละหนอมนุษย์ จะเห็นเรามีประโยชน์ตอนที่เค๊ามีปัญหาแค่นั้นจริงๆ

สุดท้ายแล้วการที่เราทำความดี ช่วยเหลือคนอื่น คนนั้นที คนนี้ที มันก็ไม่ค่อยจะมีความหมายอะไรเท่าไหร่นัก สู้เราเอาเวลาของเรามาดูแลและใส่ใจคนในครอบครัว คนใกล้ๆตัวเราจะดีที่สุด เพราะคนในครอบครัวเหล่านี้ เราไม่ต้องไปคาดหวังอะไรกับเค๊าหรอก เพราะเค๊าให้เรามากเกินที่เราหวังอยู่แล้ว ก็อยากจะฝากกับทุกคนไว้ตรงนี้ว่า อยากจะทำความดี ไม่ต้องไปทำอื่นไกล ทำกับคนใกล้ๆตัวเราก่อน ลูก สามี ภรรยา พ่อ แม่ พี่ น้อง ลุง ป้า น้า อา ปู่ ย่า ตา ยาย ดูแลคนที่ใกล้ตัวเราที่สุดก่อน ก่อนที่จะไปดูแล หรือช่วยเหลือคนอื่น เพราะสุดท้ายแล้ว คนที่รักและเป็นห่วงเราที่สุดก็จะเป็นคนในครอบครัวเรานี่แหละ it's call unconditional love... :)

จะสังเกตุว่า เราคาดหวังอะไรกับคนในครอบครัวเรา เราก็ไม่ค่อยดจะผิดหวัง
ตอนนี้ ไม่ค่อยคิด ไม่ค่อยหวังอะไรกับคนอื่นแล้วหละ มันเป็นอะไรที่ไม่จีรังยั่งยืนจริงๆ
ถ้าเราไม่ไปคาดหวังอะไรกับใคร เราก็ไม่ผิดหวัง
ตอนนี้ขอมีความสุขกับครอบครัวไปวันๆ ก็มีความสุขดีอยู่แล้ว

กบในกะลา มันร้องอ๊บอ๊บ

2010-02-05T01:38:00.004+11:00

พอดีช่วงนี้พี่ J ว่างจากการทำงาน และการเรียน ก็เลยได้มีโอกาสเข้ามาเขียน blog ให้ชาวบ้านชาวช่องเค๊าอ่านกัน
เอาหน่า อ่านเล่นๆ ขำๆ สนุก ไม่ซีเรียส อาจมีแอบเสียดสีบ้างเล็กน้อย พอเป็นกระสัย

วันนี้ขอเขียนถึงเรื่องของ กบ ก็แล้วกัน แต่เผอิญว่า ไอ้เจ้ากบตัวนี้ ไม่ใช่กบธรรมดาทั่วไปครับ เพราะเค๊าเป็นกบในกะลา
กบในกะลาเหรอ อืมมมมมมมมมมม ก็จะมีวิสัยทัศน์แคบๆนะ เพราะโลกทั้งใบของเขา มันก็อยู่แค่ในกะลาแค่นั้นเองจริงๆ
กบในกะลา ไม่ค่อยรู้เรื่องโลกภายนอกอะไรกับเค๊าหรอก เพราะวันๆก็ กิน นอน ขอ สระอี ไม้โท อยู่ในนั้น (สะกดเองนะ สะกดกันได้ป๊ะเนี๊ยะ)
กบในกะลา ก็จะความคิดในแบบของเค๊าเอง แบบกบๆหนะ ก็เพราะอยู่แต่ในกะลา เค๊าก็จะคิดว่าโลกของคนอื่นจะเหมือนกับโลกของเขา เพราะว่าเค๊าไม่เคยได้ไปสัมผัสโลกของคนอื่นเลย เพราะโลกที่เค๊ามี มันก็มีอยู่แค่ในกะลา กว้าง สูง ยาว ก็เท่าๆที่พวกเราเห็นแหละ นั่นหละ โลกของน้องกบเค๊าเลยนะ

กบในกะลา ส่วนมากก็จะพึงพอใจ กับกะลาที่เค๊ามีอยู่
ณ ตรงจุดนี้ พี่ J ก็ว่าดีนะ เพราะเค๊าก็คงจะมีความสุขของเค๊า ความสุขแบบกบๆหนะ และเค๊าก็ไม่ได้ทำให้ใจเดือดร้อน ซึ่งตรงนี้ ก็ดี แต่ถ้าเลือกที่จะเป็นกบในกะลา เวลามีคนมาชี้แนะแนวทาง นำแสงสว่างมาให้ กบก็น่าจะรับฟังสักนิดหนึ่งก็ยังดี อันนี้ก็สืบเนื่องมาจาก blog ก่อนๆ ไม่ว่าจะเป็น เรื่องของบัว เรื่องหยักในสมอง และ เรื่องที่ คนเรานั้นได้มาไม่เท่ากันจริงๆ

กบในกะลา ฟ้าก็คงให้มาไม่เท่ากันจริงๆ เพราะถ้าไม่งั้น คงไม่มีกบทั้งนอกและในกะลาหรอก เพราะพี่ J ไม่เข้าใจเลยจริงๆว่า ทำไมกบบางตัว ถึงได้ชอบจังเลยที่จะอยู่ในกะลา

ไอ้เรานะ บางทีเห็นกบนะ ก็อยากเหลือเกินที่จะเปิดกะลาให้เค๊าได้ออกมาข้างนอกบ้าง ได้สัมผัสกับโลกภายนอก มีวิสัยทัศน์ใหม่ๆ กว้างกว่าเดิม แร่โอพระแม่เจ้า กบบางตัวคงเกิดมาเพื่อที่จะอยู่ในกะลาจริงๆ สงสัยคงเป็นกรรมเก่าหละมั๊ง ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง เราก็คงต้องปล่อยวางแล้วหละ คงต้องแล้วแต่กรรมใครกรรมมันที่สร้างกันมา เพราะถ้าเรามัวแต่มายุ่งอยู่กับกบ เราก็คงไม่ได้ทำอะไรเลย สุดท้ายครับ เราก็ต้องปล่อยวาง และเราก็จะได้ดำเนินชีวิตของเราต่อไปอีก ชีวิตนี้มีอะไรที่ต้องทำอีกเยอะแยะ สุดท้ายแล้ว เราก็คงต้องปล่อยกบให้อยู่ในกะลานั้นต่อไป อาจจะเป็นกะลาเคลือบทองก็ได้นะ ขำกลิ้ง :)

ชีวิตออกแบบได้

2010-02-03T10:25:00.007+11:00

ชีวิตเราทุกคน เราสามารถออกแบบได้ว่าเราต้องการยังไง อยากดำเนินชีวิตแบบใหน ทุกอย่างเรากำหนดเองได้หมด ไม่ต้องรอฟ้า หรือใครมากำหนดให้เรา

จริงๆแล้วสมการชีวิตเป็นสมการง่ายๆ ง่ายกว่าสมการทางคณิตศาสตร์อีก
ถ้าอยากโง่ ก็ไม่ต้องเรียนหนังสือ
ถ้าอยากสอบตก ก็ไม่ต้องอ่านหนังสือ เที่ยวเยอะๆ นอนดูหนัง ดู TV/DVD เยอะๆ เล่นเกมส์บ่อยๆ chat MSN ทุกวัน
ถ้าอยากจน ก็นอนอยู่บ้าน ไม่ต้องทำงาน
ถ้าทำงาน แต่ไม่อยากมีเงินเก็บ ก็ใช้จ่ายเยอะๆ
ถ้าอยากเป็นหนี้ ก็ให้ใช้จ่ายเกินกำลัง หาได้ 10, ใช้ 11 อะไรทำนองเนี๊ยะ
ถ้าเป็นคนชอบโกหก ก็ต้องจำให้ได้ว่าโกหกอะไรไปบ้าง เพราะถ้าจำไม่ได้ แล้วมาพูดไม่ตรงกัน พี่ J แนะนำให้ไปให้ไกลๆ อย่าเข้ามาใกล้ ให้วุ่นวาย เด็กๆหนะ จะไปกระโดดยางที่ใหนก็ไป ไป๊

ในทางกลับกัน

ถ้าอยากฉลาด ก็ต้องไปโรงเรียน ไปเรียนหนังสือ (สมัยนี้เค๊าเรียนกันที่บ้านก็ได้แล้ว)
ถ้าอยากสอบผ่าน ได้คะแนนดีๆ ก็อ่านหนังสือเยะๆ ดู TV/DVD น้อยๆ ไม่เล่นเกมส์ และ chat MSN ให้น้อยลง
ถ้าไม่อยากจน ก็ต้องรู้จักขยันทำมาหากิน ไม่ขี้เกียจ นอนอยู่บ้าน หายใจทิ้งไปวันๆ
ถ้าอยากมีเงินเก็บ ก็ต้องประหยัด สิ่งใดไม่ควรซื้อก็อย่าไปพิลัยซื้อ หามาได้ 10 เก็บก่อน 3 ที่เหลือ อีก 7 ก็ค่อยซื้อก็แล้วกัน
ถ้าไม่อยากเป็นหนี้ ก็ต้องไม่ใช้จ่ายเกินกำลัง หาได้ 10 ห้ามใช้เกิน 10 บัตรเครดิตที่มีหนะ พยายามอย่าใช้เลย ถ้าใช้ พอสิ้นเดือน บิลมา ก็ต้องจ่ายให้หมด
ถ้าอยากให้คนรัก คนชอบ ก็ต้องเรียนรู้ที่จะรักคนอื่นก่อน
ถ้าอยากจะเป็นผู้รับบ้าง ก็ต้องเป็นผู้ให้ก่อน ถ้าไม่เคยเป็นผู้ให้เลย แล้วจะเป็นแต่ผู้รับฝ่ายเดียว ชีวิตมันก็ไม่ balance นะ

สมการชีวิต คิดง่ายๆ ไม่เห็นยากตรงใหน ออกจะตรงไปตรงมาดี
พี่ J ได้ออกแบบชีวิตที่ตัวเองต้องการแล้ว แล้วคุณๆ น้องๆทั้งหลายหละ ออกแบบชีวิตตัวเองหรือยัง เลือกหรือยังว่าจะดำเนินชีวิตไปยังไง เลือกหรือยัง วันนี้ทางเดินของคุณ

ชีวิตคนเราเนี๊ยะ มันได้มาไม่เท่ากันจริงๆ

2010-01-24T11:11:00.003+11:00

Apartment ที่พี่ J อยู่ ณ ตอนเนี๊ยะ ตรงห้องชั้นล่าง จะมีผู้ชายคนหนึ่ง พี่ขอเรียกเค๊าว่า M ก็แล้วกัน neighbor ของพี่คนนี้ ชีวิตเค๊าน่าสงสารนะ พี่ J เองก็ดูไม่ออกว่า M คนเนี๊ยะอายุเท่าไหร่ เพราะฝรั่งที่เนี๊ยะ เดาอายุอยากมาก he น่าจะสักประมาณ 20 ปลายๆ หรือ 30 ต้นๆ M เป็นคนอ้วน พุงป่องเลยแหละ เค๊าเช่าห้องอยู่คนเดียว ไม่ค่อยมีเพื่อน ดูเหมือนว่าเค๊าเป็นคนว่างงาน เพราะตัวของ M เองแล้ว พี่ J คิดว่า เค๊าไม่ค่อยจะ 100% เท่าไหร่ สังเกตุจากการพูด และที่ได้สนทนากับเค๊านะ คือเนื้อหาการพูดคุยของเค๊าเนี๊ยะ จะไม่มีค่อยเนื้อเลย มีแต่น้ำ แต่พี่ J ก็พยายามที่จะพูดคุยกับเค๊า เพราะดูๆแล้ว เค๊าคงไม่มีใครคุยด้วย

ชีวิตเค๊าน่าสงสารมาก นั่นมันเป็นแค่มุมมองของพี่ J นะ ตัวของเค๊าเองอาจจะมีความสุข ในสิ่งที่เค๊าเป็นอยู่ก็ได้ เพราะคนแบบอย่างที่ M เป็นกันเนี๊ยะ เค๊าไม่ต้องมีความรับผิดชอบอะไรอยู่แล้ว รัฐบาลที่นี่ก็เลี้ยงดูเค๊าอยู่แล้ว

ที่พี่ J สงสารเค๊าก็เพราะว่า เค๊าอยู่ตัวคนเดียว ไม่ได้ทำงานอะไร อาจจะมีการไปฝึกงานฝีมือที่ TAFE มั่ง แต่ไม่จริงจังอะไรเท่าไหร่ วันๆหนึ่งสำหรับเค๊ามันคงจะยาวนานมากเลยนะ เพราะช่วงหน้าร้อน เค๊าก็จะมานั่งอยู่ที่เก้าอี้หน้าห้องของเค๊า แล้วก็นั่งหลับ ดูแล้วน่าสงสารมาก ถ้าคนเราสามารถนั่งหลับได้เนี๊ยะ แสดงว่าชีวิตเค๊าไม่มีอะไรทำจริงๆ ไม่งั้นคงไม่มานั่งหลับหน้าห้องหรอก แถมเค๊าก็ไม่ใช่คนแก่อะไรที่จะต้องมานั่งหลับอยู่หน้าห้องตัวเอง และก็เป็นแบบนี้บ่อยมาก บางทีกลางวัน เค๊าก็จะมานั่งตรง mailbox ตรงรั้วหน้าตึก นั่งคนเดียว เสื้อไม่ใส่ แล้วตัวก็แดงไปหมด คงเป็นเพราะ sun burn หนะ เห็นแล้ว ก็อดคิดไม่ได้ว่า เออน๊อ ชีวิตคนเราเนี๊ยะ มันได้มาไม่เท่ากันจริงๆ ดูๆไปแล้ว พี่ J คิดว่า M เค๊าก็ไม่เลือกที่จะเป็นอย่างนั้นหรอก แต่อาจเป็นเพราะเค๊าไม่ค่อยจะ 100% เท่าไหร่ เค๊าก็เลยเป็นแบบนี้ คนเรามันเลือกเกิดไม่ได้จรีงๆ ไม่มีใครที่จะเลือกเกิดมาแบบนี้หรอก

จะมองเค๊าว่าเป็นคนพิการมั๊ย เค๊าก็ไม่ถึงกับเป็นมากนะ พูดคุยรู้เรื่อง เพียงแต่ไม่มีสาระเท่านั้นเอง คิดว่าคงเป็นแค่นิดเดียว แม่เค๊าก็อยู่ไม่ไกลจากเมืองนี้เท่าไหร่ ฝรั่งนี่ก็แปลก ไม่ชอบอยู่กันเป็นครอบครัว ชอบแยกกันอยู่ ยิ่งสมาชิกของครอบครัวที่ไม่ 100% เท่าไหร่เนี๊ยะ ก็ไม่น่าจะมาให้อยู่คนเดียวเลย เพราะไม่รู้ว่าเค๊าจะสามารถดูแลตัวเองได้มากน้อยขนาดใหน แต่ก็แหละหนะ ชิวิตเค๊า เค๊าคงอาจจะอยากที่จะอยู่คนเดียว อิสระ ไม่อยากเป็นภาระใคร เพราะยังไงเสีย รัฐบาลก็ดูแลคนประเภทนี้อยู่แล้ว

เออ สรุป ก็เป็นภาระของรัฐบาล เป็นภาระของคนทีเสียภาษีอย่างเราๆนี่แหละ แต่ไม่เป็นไร เราไม่ได้คิดถึงจุดนั้นหรอกนะ เพียงแต่เห็นแล้วเราก็อดที่จะสงสารไม่ได้

ลองหันมามองชีวิตเราดูนะ เราโชคดีขนาดใหน ร่างกายและสมองสมประกอบทุกอย่าง ใช้มันให้เป็น ใช้มันให้คุ้มค่า ใช้มันในสิ่งที่สร้างสรรค์นะ ลองเปรียบเทียบชีวิตเรา กับชีวิต M คนนี้ดู พวกเราหนะโชคดีแล้ว ชีวิตคนเราหนะ มันได้มาไม่เท่ากันจริงๆ เอาสิ่งที่เราได้ สิ่งที่เรามี มาบริหารให้ได้ถึง full potential ดู แล้วจะรู้ว่าจริงๆแล้ว ชีวิตเรานั้นหนะ เราสามารถทำอะไรได้หลายๆอย่างกับชีวิต ถ้าเราเลือกที่จะทำ

เพราะฉนั้น มันถึงเป็นเช่นฉนี้

2010-01-16T14:41:00.003+11:00

มีหลายคนเหลือเกินที่ประสบปัญหาและมรสุมในชีวิต และไม่ได้มองดูตัวเองว่า มรสุมมันมาจากใหน เกิดขึ้นเพราะใคร เกิดขึ้นเพราะอะไร ถ้ามองดูดีๆ มองอย่างลึกซึ้งแล้วจะรู้ว่า แท้ที่จริงแล้ว ปัญหาต่างๆมันเกิดขึ้นเพราะตัวเราเองนี่แหละ เราเป็นคนสร้างมัน เราเป็นสร้างปัญหา เราถึงเจอปัญหา และมรสุมต่างๆในชีวิต ทุกสิ่งทุกอย่างเป็นผลการกระทำของเราทั้งนั้น ไม่ต้องไปโทษคนอื่น ไม่ต้องไปโทษชะตากรรม เพื่อเรียกร้องคะแนนสงสารจากฟ้าดิน หรือคนรอบข้าง

พี่ J แนะนำว่า ให้หันมามองตัวเองดีๆ มองตัวเองอย่างลึกซึ้ง มองตัวเองแบบเป็นกลาง ไม่ลำเอียง เข้าข้างตัวเอง มองตัวเองอย่างคนชาญฉลาดและมีปัญญา แล้วก็จะรู้ว่า เออ ตัวเราเนี๊ยะบกพร่องตรงใหน มีตรงใหนมั๊ยที่ควรจะปรับปรุง

มีแต่พวกบัวใต้น้ำเท่านั้นที่คอยแต่จะโทษคนอื่น ไม่เคยมองย้อนดูตัวเองเลยว่า ตัวเองทำตัวยังไง พี่ J แนะนำนะว่าคนเราหนะทำตัวยังไงก็ได้ยังงั้นแหละ ก็แล้วแต่จะเลือกว่า อยากจะเป็นบัวใต้น้ำ หรือบัวเหนือน้ำ

เพราะฉนั้น มันถึงเป็นเช่นฉนี้....

ถ้าเรายังทำตัวเดิมๆ ชีวิตเราก็จะเดิมๆ ถ้าเราอยากให้ชีวิตเราเปลี่ยนแปลง เราก็ต้องเปลี่ยนแปลงเราก่อน ทุกอย่างเริ่มต้นที่ตัวเราเสมอ ถ้าเราไม่เริ่มต้นที่จะเปลียนแปลง ชีวิตเราก็จะเดิมๆ ย่ำอยู่กับที่อย่างนี้แหละ

แนะนำครับ ปรับปรุง และทำตัวเองให้ดีขึ้น ก้มหัวน้อมรับคำแนะนำ และลองรับไปปฏิบัติดู ดูสิว่าชีวิตมันจะดีขึ้นมั๊ย

เห็นช้างขี้ ไม่ต้องขี้ตามช้าง

2010-01-12T11:52:00.002+11:00

น้องๆหลายคนมาเรียนที่ Wollongong ทุกคนมาจากครอบครัวที่แตกต่าง background ของแต่ละคนไม่เหมือนกัน บางคนมาจากครอบครัวที่ร่ำรวย เหลือกินเหลือใช้ พ่อแม่ถึงได้ส่งลูกๆมาเรียนเมืองนอก บางคนก็รวย แต่ก็ไม่ถึงกับว่าเหลือกินเหลือใช้ แต่ที่บ้านก็พอมีตังค์ที่จะส่งลูกๆมาเรียนเมืองนอก แต่บางคนก็ไม่ค่อยจะมีเท่าไหร่ แต่ก็มีความฝันที่อยากมาเรียนเมืองนอก ก็กะว่าจะมาปากกัดตีนถีบ ดิ้นลน และกะมาตายเอาดาบหน้า

ก้ออยากจะแนะนำเหลือเกินว่า เด็กๆ น้องๆ ประเภทหลังๆเนี๊ยะ เวลามาเจอบรรยากาศเมืองนอก เพื่อนฝูงอีกรูปแบบหนึ่ง เพื่อนฝูงอีกสถานะหนึ่ง จงอย่าได้หลงละเลิงไปกับพวกเค๊า เพราะเพื่อนๆทั้งหลายเหล่านั้น เค๊ามีฐานะการเงินที่แตกต่าง เค๊าอาจจะสามารถจับจ่ายใช้สอยอะไรก็ได้โดยที่ไม่ลำบากเรื่องตังค์เลย แต่เราซึ่งอยู่ในฐานะที่แตกต่างจากพวกเค๊าเหล่านั้น เราจะมาทำตัวเหมือนเพื่อนๆเหล่านั้นไม่ได้ ให้ระลึกไว้เสมอว่า เราที่มีทำไม จุดประสงค์คืออะไร อย่าให้เพื่อนๆเหล่านั้นมาทำให้เราไขว้เขว

คบเพื่อนเหล่านั้นหนะ คบได้นะ ไม่ได้หมายความว่าเราไม่ควรไปคบกับเค๊า แต่เราเห็นเค๊าทำอะไร เราไม่จะเป็นต้องไปทำตาม เห็นเค๊าซื้ออะไร เราไม่จำเป็น ต้องไปซื้อเหมือนเค๊า อย่างที่บอกเหละ สถานะของกระเป๋าตังค์มันไม่เหมือนกัน จะทำอะไร ก็ต้องดูตัวเองก่อน ว่ากำลังเรามีแค่ใหน ทุกคนมีจุดยืนไม่เหมือนกัน

เห็นช้างขี้ ก็ไม่ต้องไปขี้ตามช้างหรอก เพราะช้างเหล่านั้นหนะ ยังแบขอเงินพ่อแม่กันแทบทั้งนั้นแหละ

สิ่งที่จำเป็น vs สิ่งที่ต้องการ

2010-01-09T14:12:00.003+11:00

Need vs Want

Need คือสิ่งที่จำเป็น สิ่งที่ต้องใช้ ในขณะเดียวกันที่
Want คือสิ่งที่ต้องการ สิ่งที่เราอยากได้

ก่อนที่น้องๆคนใหนจะควักกระเป๋าจ่ายเงิน หรือซื้อของ ให้ถามตัวเองดีๆก่อนว่า สิ่งที่เรากำลังจะซื้ออยู่ ณ ตอนเนี๊ยะ มันมีความจำเป็นกับชีวิตเราหรือเปล่า เราจำเป็นจะต้องใช้ของสิ่งนี้มั๊ย และถ้าจำเป็น เราสามารถหาซื้อของอย่างอื่นที่มีหน้าที่ใช้สอยเหมือนกัน แต่ว่าราคาถูกกว่าได้หรือเปล่า

ถ้าของที่เราจะซื้อมีความจำเป็นในการดำเนินชีวิตต่อไป และสามารถหาซื้อของชิ้นอื่นที่ราคาถูกกว่า แต่ว่าสามารถทำหน้าที่ ใช้สอยได้เหมือนกัน พี่ก็แนะนำให้ซื้อตัวที่มันถูกกว่านะครับ ถ้าจะให้ดี อย่ารีบตัดสินใจด่วนซื้อ รอไป 1-2 วัน เพื่อเช็คกับตัวเราเองว่า เรามีความต้องการของสิ่งนั้นจริงๆ ถ้าชั่งใจแล้ว 1-2 วัน แล้วยังจำเป็นต้องซื้อจริงๆ ก็แสดงว่าของสิ่งนั้นคงมีความสำคัญกับการดำเนินชีวิตของเราแล้วหละ ถ้าเป็นอย่างนั้น ก็ซื้อไปเลยก็แล้วกัน แต่อย่าลืมว่า ลองเปรียบเทียบดูสินค้าหลายๆตัว

แต่ถ้าเราลองถามตัวเราเองแล้ว ผลปรากฏว่าสิ่งที่เรากำลังจะซื้อนั้น ไม่ได้มีความจำเป็นอะไรกับชีวิตเรามากมายเลย แต่มันเป็นความต้องการ ความอยาก ความต้องการที่จะมี ความอยากที่จะมี

อยากได้เพราะว่าของมันลดราคา (แต่ไม่มีความจำเป็นต้องใช้หรอก)
อยากได้เพราะว่าเพื่อนๆในกลุ่มเค๊ามีกัน (เพื่อนมี ก็ชั่งเพื่อนสิครับ กลัวเข้ากลุ่มไม่ได้เหรอ ถ้าการจะเข้ากลุ่มกับเพื่อนได้ด้วยการซื้อของ ก็อย่าเข้ากับเพื่อนกลุ่มนี้กันเลย เพื่อนไม่ได้ซื้อให้เราสะหน่อย ถ้าเพื่อนมันซื้อให้ ก็แล้วไป นั่นมันคนละประเด็น)
อยากได้เพราะยี่ห้อดัง ของ brand name ถ้าอยากจะซื้อของ brand name ก็แนะนำว่าให้ดูตังค์ในกระเป๋าตัวเองที่มี อย่าทำตัวเป็นพวกรายได้ต่ำ รสนิยมสูง

ที่เขียนมาวันนี้ ทั้งหมด ก็เป็นแค่ความคิดเห็นส่วนตัวของพี่เจเอง คนอื่นจะเห็นด้วยหรือเปล่านั้น เราไม่รู้ อันนี้ก็ขึ้นอยู่กับหยักในสมองของแต่ละคน แล้วแต่ใครจะหยักมาก หยักน้อย แตกต่างกันไป

ท้ายที่สุดแล้ว เราก็ต้องพึ่งตัวเราเอง

2009-12-29T11:52:00.002+11:00

เคยมีบ้างมั๊ยที่เราคาดหวังอะไรไว้กับใคร สุดทั้ายก็ต้องผิดหวัง เพราะตนที่เราคาดหวังอะไรบางอย่าง หวังจะพึ่งพาบางสิ่งบางอย่าง สุดท้ายแล้วเราก็ต้องเป็นคนลงมือเอง ให้ใครช่วยอะไรมากไม่ได้ งานของเรา สิ่งที่เราต้องการ สุดท้ายจริงๆแล้ว เรานั่นแหละทำเองดีที่สุด จริงๆพี่เจเองก็รู้นะว่า งานที่เราต้องการหรืองานที่เราอยากได้หนะ เราทำเองดีที่สุด เพราะยังไงเสียคนอื่นทำก็ไม่ถูกใจอยู่ดี แต่บางทีเรามีงานบางชิ้น เราก็อยากจะแบ่งปันให้น้องๆทำ จริงๆเราทำเองก็ได้ แต่อยากให้น้องเค๊ามีรายได้มากกว่า ก็เลยให้เค๊าทำ สุดท้ายก็ต้องผิดหวังครับ เพราะงานบางชิ้นนะ พี่เจทำเองได้ 3 วันเสร็จ ค่อยๆทำไปด้วย ไม่เร่งรีบ แต่บางทีเราเอางานให้น้องๆทำ เวลาก็ผ่านไป วันแล้ววันเล่า งานชิ้นนั้นก็ไม่เสร็จสะที ทำได้แค่วันละนิดวันละหน่อย ไม่ใช่ว่าน้องๆไม่มีเวลานะ แต่น้องๆบริหารเวลาไม่เป็นต่างหากหละ เวลาหมดไปกับการปาร์ตี้ เล่นป๊อกเด้ง กิน เที่ยว ไร้สาระ สรุปครับ พี่เจก็คงต้องลงมือเองแล้วหละ

ประสบการณ์ครั้งนี้ก็ทำให้เรารู้ว่า ท้ายที่สุดแล้ว เรานั่นแหละทำงานของเราดีที่สุด บางทีเราอยากจะช่วยเด็กๆ ช่วยน้องๆ เค๊ามองไม่เห็นกันหรอก เพราะเค๊ามัวร่าเริงอยู่กับงานปาร์ตี้ต่างๆของเค๊า

ทำธุรกิจ ทุกอย่างต้องมีสัญญา

2009-12-28T18:27:00.002+11:00

มีน้องหลายคนสนใจที่จะทำธุรกิจที่ออสเตรเลีย ก็เจก็ขอแนะนำว่า จะทำอะไรก็ตามแต่ ทุกอย่างต้องมีสัญญา หรือ contract อย่าทำอะไรกันปากเปล่าเพราะว่ารู้จักกัน หรือเชื่อใจกัน เพราะเวลามีปัญหาหรือทะเลาะอะไรกันขึ้นมา มันก็จะยุ่งเหยิงและยุ่งยากกันไปหมด โดยเฉพาะใครก็ตามแต่จะทำธุระกิจร่วมกับคนอื่น หรือทำเป็นหุ้นส่วน ก็ต้อง make sure ว่า เงินที่เอาลงกันมาเป็นเงินมาลงทุน ไม่ใช่ยืมมา อะไรทำนองเนี๊ยะ ทุกอย่างต้อง make it clear เป็นสัญญาหรือ contract เป็นเรื่องเป็นราว เพราะเวลาเกิดปัญหาอะไรกันขึ้นมา ก็ให้ refer ถึงสัญญาที่เซ็นกันเอาไว้

ที่ออสเตรเลีย จะทำอะไรก็ต้องมีการเซ็นสัญญา เอกสารทุกอย่างถือว่าเป็น legal document ซึ่งมีผลผูกมัดทางด้านกฏหมาย และทนายความดีที่นี่ก็มีเยอะ อยากแนะนำว่าจะทำอะไรให้ทนายความเป็นคนร่างหนังสือสัญญาให้ จะดีที่สุด ให้จำไว้เสมอว่า "เสียน้อย เสียยาก เสียมาก เสียง่าย"

การเลือกคบเพื่อน

2009-12-27T12:20:00.002+11:00

น้องๆหลายคนเคยสงเกตุหรือไม่ว่า คนที่นิสัยคล้ายกันก็จะมักที่จะอยู่ในกลุ่มๆเดียวกัน น้อยนักที่เราจะเห็นคนนิสัยตรงกันข้ามกัน ไปด้วยกัน หรือคบกันเป็นเพื่อน ถ้าเป็นเพื่อนก็คงแค่แบบว่าเพื่อนธรรมดา อาจจะไม่ได้สนิทมาก หรือเพื่อนบางคนที่ดูผิวเผินภายนอกนิสัยแตกต่างกัน แต่ลึกๆ ถ้าศึกษาให้ดี พวกเค๊าเหล่านั้นจะมีบางสิ่งบางอย่างที่คล้ายกัน ถึงจะคบกันเป็นเพื่อนได้

ดังนั้นการที่เราจะเลือกคบเพื่อนสักคนเนี๊ยะ สำคัญนะ เพื่อนจะจูงมือกันทำให้ชีวิตเจริญ อย่างเช่น กัรญาณมิตร เป็นต้น หรือเพื่อนจะคอยแต่ดึงเราให้ต่ำลง ซึ่งแบบนี้ก็มีเยอะ พี่เจแนะนำว่า ถ้าเราไม่ชอบเพื่อนคนใหน หรือนิสัยไปด้วยกันไม่ได้ ไม่ต้องฝืนคบครับ คบไปก็เสียเวลา มันไม่ได้ทำอะไรให้มันดีขึ้นมา พี่ว่านะ เพื่อนเนี๊ยะ เค๊าดูกันที่ quality ไม่ใช่ quantity เพื่อนคนใหนนิสัยไปกันไม่ได้ แนะนำให้เลิกคบเลยครับ แล้วชีวิตเราจะเบา โล่ง สบายอย่างบอกไม่ถูก นี่เขียนจากประสบการณ์จริง :)

คนเราถ้าชีวิตมันเดิมๆ คบเพื่อนกลุ่มเดิมๆ เรียนอยู่แบบเดิมๆ ชีวิตมันก็จะเดิมๆอยู่กับที่แบบนี้แหละ

บางคนก็เรียนมากี่ปีกี่ปีก็ไม่จบสักที หันไปทางขวา อ้าว!!! เพื่อนคนนี้ก็เหมือนกับเราเลย เรียนกี่ปีกี่ปีก็ยังไม่จบ หันไปทางซ้าย ก็ อ้าว!!! เพื่อนคนนี้ก็เหมือนกับเราเลย เรียนกี่ปีกี่ปีก็ยังไม่จบ สรุปดีใจกันใหญ่เลย เพราะมีเพื่อนที่เป็นแบบเดียวกัน ถ้าเป็นแบบนี้นะครับ พี่เจแนะนำให้เลือกหาเพื่อนกลุ่มใหม่ ที่เค๊าชวนกันเรียน ช่วยกันเรียน มันจะได้มีแรงจูงใจ มีแรงบันดาลใจให้เราได้รีบๆเรียน รีบๆจบ ไม่ช่ เรียน 1 เทอม ก็ drop 1 เทอม แบบนี้ไม่ดี แบบนี้อีกนานกว่าจะเรียนจบ กว่าจะทำอะไรสำเร็จ คนอื่นเค๊าไปถึงเส้นชัยกันหมดแล้ว เรามาพักนั่งยก ขอกินเหล้ากับเพื่อนกลุ่มเดิมๆอยู่ข้างสนาม แบบนี้ เราก็คงไม่ถึงเส้นชัยกับเค๊าสะที

เลือกคบเพื่อน ก็เหมือนเลือกคู่ครองชีวิตแหละ เลือกกันให้ดีๆนะ คู่ครองชีวิตหนะ เปลี่ยนบ่อยไม่ดี แต่เพื่อนหนะ ถ้าไม่ดี เราเปลียนได้นะ ชีวิตเรามีสิทธิ์ที่จะเลือกเอาแต่สิ่งดีๆ เข้ามาในชีวิต เพื่อนก็เหมือนกัน... เราเลือกได้

วันพ่อ

2009-12-05T13:16:00.003+11:00

วันนี้วันที่ 5 ธันวาคม เป็นวันสำคํญสำหรับคนไทยทั่วโลก เพราะเป็นวันคล้ายวันประสูติของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ในขณะเดียวกันวันนี้ก็ถือว่าเป็นวันพ่อแห่งชาติสำหรับคนไทยด้วย

น้องๆหลายคนก็จะถือเอาวันนี้เป็นวันพิเศษเพื่อทำความดี และแสดงออกถึงความรักที่มีต่อคุณพ่อ ทำโน่นทำนี่ให้คุณพ่อมั่ง ซื้อของให้คุณพ่อมั่ง แต่จริงๆแล้ววันพ่อไม่ใช่วันนี้แค่วันเดียว ทุกๆวันของเราคือวันพ่อ ทุกๆวันของเราคือวันแม่ พี่อยากจะแนะนำให้น้องๆทุกคน ให้ทำความดีให้คุณพ่อและคุณแม่ตลอด ไม่ต้องรอให้ถึงวันพ่อ หรือวันแม่ ซึ่งปีหนึ่ง ถึงจะวนมาทีหนึ่ง สู้เราทำความดีกับท่านทุกวันดีกว่า หากเมือ่ใดที่ท่านเหล่านั้นไม่อยู่ เราจะได้ไม่มานั่งเสียใจภายหลังว่า ยังไม่ได้ทดแทนบุญคุณคุณพ่อคุณแม่เลย หากใครยังไม่ได้เริ่ม จะด้วยเหตุผลประการใดก็ตามแต่ พี่เจแนะนำให้เริ่มเสียแต่วันนี้ เริ่มสะ เริ่มเสียแต่วันนี้ เพราะวันวันหึ่งที่ท่านไม่อยู่ เราก็จะไม่มีโอกาสได้เริ่มเลย วันนี้ยังไม่สายเกินไปที่เริ่มทำความดีให้กับคุณพ่อและคุณแม่ หรือใครสักคน เริ่มเสียแต่วันนี้ ยังไม่สายเกินไป

ชีวิตที่เรียบง่าย

2009-12-05T08:27:00.002+11:00

วันนี้พี่เจ ก็อยากจะมาเขียนอะไรที่พี่เจ คิดว่าสำคัญและหลายๆคนมองข้าม คือการใช้ชีวิตที่เรียบง่าย back to basic

รู้มั๊ยว่าวันๆหนึ่ง เราเปิดทีวีดูกันวันละกี่ชั่วโมง หรือเล่นคอมพิวเตอร์เพื่อฆ่าเวลา แต่ถ้าใช้คอมพิวเตอร์ทำงาน หรือทำการบ้าน ก็ไม่เป็นไรนะ เพราะมันเป็นสิ่งสำคัญที่เราต้องทำต้องใช้เหมือนกัน อยากแนะนำให้น้องๆลองปิดทีวี และหนีห่างจากคอมพิวเตอร์สักระยะหนึ่ง ลองทำดู 2-3 วัน ก่อนก็ได้ แล้วจะรู้ว่า เออเราเอาเวลาเหล่านั้นมาใช้ทำกิจกรรมอย่างอื่นอีกเยอะแยะเลยกับเพื่อนๆ กับคนรอบข้าง กับคนที่เรารัก เป็นความสุขง่ายๆที่สามารถสร้างมันขึ้นมาเองได้ เพียงแค่หันเหเวลาที่เราใช้ไปกับการดูทีวี เล่นคอมพิวเตอร์ ท่อง Internet ไปเรื่อยเปื่อย มันเป็นการใช้ชีวิตที่เลื่อนลอยและไม่คุ้มค่ากับเวลาที่มี

อีกเรื่องหนึ่งคือการขับรถ โดยเฉพาะตัวพี่เจเอง ไปใหนมาใหน ก็ต้องขับรถตลอด เพราะงานเยอะ ทำโน่นทำนี่แข่งกับเวลา แต่ตอนนี้ก็จะเริ่มปล่อยวางในบางส่วนไปแล้วหละ งานบางอย่างที่สามารถให้คนอื่นทำได้ พี่เจก็เริ่มจะวางมือ ให้คนอื่นทำ เอาเวลาเหล่านั้นไปทำงานอย่างอื่นที่สามารถทำได้ที่บ้าน working from home แบบสบายๆ จะซื้ออะไรใน super market แถวนี้ ก็จะเดินไปซื้อเอา เพราะชีวิตไม่ได้เร่งรีบอะไรเหมือนแต่ก่อนอีกต่อไป งานบางอย่างที่ทำ ก็จะเจอลูกค้าเฉพาะคนที่นัดเอาไว้เท่านั้น มีนัดถึงจะขับรถออกไป ถ้าไม่มีนัดก็จะนั่งทำงาน ทำเอกสารอยู่ที่บ้าน ช่วงเปิดเทอมในขณะที่เรียนอยู่ก็จะนั่งอ่านหนังสืออยู่ที่บ้าน

การที่เราไม่ใช้รถนี่ก็ดีเหมือนกัน เพราะเดินไปโน่นมานี่ เราก็รู้จักเพื่อนบ้านข้างเราเยอะ ถ้ามัวแต่ขับรถก็คงจะไม่รู้จักใคร

เทอมหน้าก็กะว่าจะเลิกขับรถไปมหาลัย เพราะว่าที่นี่ก็มีรถบัสฟรี จากหน้าบ้านไปมหาลัย หรือจากหน้าบ้านเข้าไปในเมือง ให้นั่งรถบัสเข้าเมืองหนะคงไม่ทำ เพราะถ้าเข้าเมืองคือต้องไปทำงาน ยังไงก็คงต้องขับรถเพื่อความสะดวกและรวดเร็ว แต่วันใหนที่มีเรียนเทอมหน้า คงจะนั่งรถบัสไปเรียน เรียนเสร็จก็จะนั่งรถบัสกลับบ้าน คงจะไม่ขับรถไปที่ร้านเหมือนแต่ก่อน คิดว่าเริ่มปล่อยวางเรื่องร้านได้ในบางส่วนแล้ว ก็คงเข้าทำงานที่ร้านเฉพาะช่วงเย็น

ชีวิตคนเรา เราเลือกและออกแบบเองได้นะ จริงๆ ไม่เชื่อก็ลองดู

ปากเธอเหม็น รู้มั๊ย

2009-11-24T19:42:00.006+11:00

มีหลายคนคิดว่า วันหนึ่งแปรงฟัน 2 ครั้งก็พอ ตอนเช้าที และก็ก่อนนอนที จริงๆแล้ว แปรงฟันวันละ 2 ครั้ง หนะ พอจริงเหรอ พี่เจ ว่าไม่พอนะ

เนื่องด้วยว่าพี่เจทำงานกับคนมาเยอะ เจอะเจอคนมาเยอะ เวลาพูดใกล้ๆใครเนี๊ยะ เราต้องมั่นใจว่าเราไม่มีกลิ่นที่ไม่ต้องประสงค์ เพราะว่าตัวพี่เจเอง เจอมาบ่อยที่ต้องพูดกับคนใกล้ๆ แล้วเค๊ากลิ่นปากแรง อะไรประมาณเนี๊ยะ บางคนหนาตาดี สวย แต่พอพูดออกมา เราอยากจะเดินหนีมากเลยหนะ เพราะมีกลิ่นปาก

พี่เจก็เลยอยากจะเขียนบอกกับทุกคน ณ ที่นี้ว่า เรื่องของกลิ่นปากหนะ สำคัญนะ มันสื่อถึงอะไรต่างๆ เกี่ยวกับตัวเรามากมาย image สำคัญนะ

ปกติพี่เจตื่นเช้ามาก็จะแปรงวันแบบรีบๆ เพียงเพื่อให้ตัวเองสดชื่นหรือตื่นจากพวัง ก็แค่นั้นเอง หลังจากนั้นก็จะดื่มกาแฟ แต่ทุกครั้งที่จะออกจากบ้านก็จะแปรงฟันอีกรอบหนึ่ง เพราะรู้ตัวว่า ตอนเช้าที่แปรงไปครั้งแรกหนะ แปรงแบบลวกๆจริงๆ พอแปรงฟันก่อนออกจากบ้าน เราก็มั่นใจมีอีกเยอะเลยแหละ

ถ้าพี่เจทำอะไรอยู่ข้างนอก ทำงาน หรือทานข้าวมาจากข้างนอก ถ้าได้มีโอกาสกลับบ้าน ก็จะแปรงฟันก่อนออกจากบ้านเสมอ สรุปคือ ก่อนก้าวเท้าออกจากบ้านเนี๊ยะ ถ้าดื่มหรือทานอะไร พี่เจก็จะแปรงฟันก่อนที่ออกไปข้างนอกอีกเสมอ

ส่วนเรื่องแปรงฟันก่อนนอน ก็เป็นอะไรที่ต้องทำอยู่แล้วหละ งั้นไม่ขอเขียนถึงจุดนี้ก็แล้วกัน

ทุกครั้งที่พี่เจ กลับไปเมืองไทย ก็ต้องไปขูดหินปูน และตรวจฟันเป็นประจำเลย หมอฟันจะบอกว่า ฟันแข็งแรง ไม่ผุ ตลอดเลย นี่คือผลพลอยได้

ก็อยากจะบอกว่าน้องๆ รักษาและระวังเรื่องกลิ่นปากให้ดีๆ สงสารคนที่เค๊าคุยด้วยหน่อยเถอะ บางทีคุยกับเพื่อน เพื่อนก็ไม่กล้าบอก ไม่กล้าเตือน เพราะเกรงใจ และก็กลัวเราเสียหน้าด้วย อะไรทำนองเนี๊ยะ ให้แปรงฟันวันหนึ่งบ่อยๆ อย่าขี้เกียจ อย่าคิดว่าตัวเองไม่มีกลิ่นปาก ตัวเราเองหนะ ไม่ได้กลิ่นปากตัวเองหรอก จะเป็นคนอื่นสะมากกว่า คนข้างเคียงหรือคนที่เราคุยด้วย

ชีวิตเด็กนักเรียน ที่น่าสงสาร

2009-11-19T17:33:00.005+11:00

ช่วงนี้ พี่เจ ได้มีโอกาสไปฝึกสอนที่โรงเรียนมัธยมแห่งหนึ่ง แถวๆ Wollongong โรงเรียนที่ไปเป็นโรงเรียนที่ตั้งอยู่ในระแวกและย่านชุมชนที่ ครอบครัวส่วนใหญ่ มีรายได้น้อย ติดยา ติดเหล้า หรือไม่มีงานทำ พี่เจก็ไปสอน Maths และ Comp (Computing) ที่โรงเรียนแห่งนี้ พี่เจต้องฝึกสอนทั้งหมด 30 วัน ตอนนี้ก็ฝึกสอนมาได้ 5 อาทิตย์แล้ว

ที่ได้ฝึกสอนที่นี่ ได้เรียนรู้ ได้เห็น อะไรหลายๆอย่าง โรงเรียนที่นี่เป็นโรงเรียนรัฐบาล บรรยากาศและสิ่งแวดล้อม ก็จะแตกต่างจากโรงเรียนเอกเชน หรือโรงเรียนที่อยู่ในตัวเมือง Wollongong เอง พี่เจเองก็เขียน blog เก็บเรื่องราวและรายละเอียดต่างๆ เป็นอีก blog หนึ่ง แต่คงให้ทุกคนอ่านไม่ได้ เพราะข้อมูลหลายๆอย่าง sensitive มาก เดี๋ยวโดน sue ได้ ซวยเลย

เด็กนักเรียนที่นี่มีชีวิตหลากหลาย คละเคล้ากันไป พี่เจก็ได้มีโอกาสสอนทั้ง top class และ lower class. Top class ก็จะเป็นเด็กเรียน ส่วน lower class ก็จะเป็นเด็กมีปัญหานิดหนึ่ง ทั้งเรื่องการเรียน และ behaviour problems

ทุกครั้งที่สอน top class, พี่เจจะไม่ค่อยมีปัญหาอะไรเลย ทุกอย่างขับเคลื่อนไปได้ดีมาก เพราะเด็กๆตั้งใจเรียนดีมาก ครู Asianได้มีโอกาสสอนเด็กฝรั่งหัวทอง ก็ได้อารมณ์แปลกๆไปอีกแบบหนึ่ง

แต่พอได้มีโอกาสสอนเด็ก lower class แล้ว รู้สึกสงสารมากเลย คิดอยู่ในใจว่า ทำใมนะ ชีวิตคนเรา มันช่างไม่แฟร์เลยจริงๆ เพราะเด็กใน lower class แบบว่าสอนอะไรไป เค๊าก็ไม่ค่อยจะเข้าใจกัน เค๊าจะทำ จะคิด อะไรแบบช้าๆ พี่เจมีความรู้สึกว่า ชั่วโมงสอน 50 นาที บางทีไม่ค่อยพอด้วยซ้ำสำหรับเด็ก lower class เพราะนักเรียนเหล่านี้ ต้องสอนและอธิบายไปอย่างช้าๆ

พี่เจก็อดคิดไม่ได้ว่า อยากจะนั่งยาว 2-3 ชั่วโมง นั่งอธิบาย ทำแบบฝึกหัด ให้พวกเค๊าได้เข้าใจไปเลย แต่มันก็ทำไม่ได้ เพราะพอ the bell ring ทุกคนก็ต้องไปเรียนวิชาอื่น พอเลิกเรียนทุกคนก็กลับบ้าน มันไม่มีการติวเข้ม หลังเลิกเรียน อะไรแบบนั้น เหมือนที่เมืองไทย เห็นแล้วก็อดที่จะหดหู่ไม่ได้ นักเรียนที่อยู่ t0p class หนะ พี่เจไม่ห่วงหรอก พวกนั้นเรียนเก่งอยู่แล้ว แต่พวก lower class นี่สิ กลับบ้านไป พวกเค๊าเหล่านั้นจะได้มีเวลาหรือโอกาสทบทวนบทเรียนหรือเปล่า พี่เจก็ไม่รู้ เพราะสะภาพที่บ้านอาจไม่เอื้ออำนวย พี่เจอยากช่วย แต่ก็คงช่วยได้เท่าที่เวลาเอื้ออำนวย บางทีก็เรียกเด็กให้เข้ามาพบช่วง recess แต่ก็ทำได้ไม่บ่อยนัก เพราะจะบอกเด็กทีไร เวลามันก็ผ่านไปเร็ว the bell ก็ ring แบบไม่ทันตั้งตัวตลอดเลย

น้องๆหลายคนที่มาเรียนเมืองนอกที่นี่ พี่เจก็อยากจะให้นึกถึงเด็กที่เค๊าด้อยโอกาสบ้าง พวกเรามีโอกาสดี ได้มาเรียนเมืองนอก เรียนในสถาบันที่มีคุณภาพ อย่างมหาลัย Wollongong พี่เจก็อยากจะให้ทุกคนตั้งใจเรียน เรียนให้จบ ให้ได้คะแนนดีๆ ให้พ่อแม่และครอบครัวที่เค๊าอุตห์ส่าส่งเสียเรามาเรียน ได้มีความภาคภูมิใจ เพราะค่าเรียน ค่าครองชีพ และทุกๆอย่างที่นี่ ไม่ได้ถูกเหมือนเมืองไทยเลย อยากให้น้องๆทุกคนใช้ชีวิตให้เป็น ใช้เวลาให้คุ้มค่า ใช้โอกาสที่ได้มาให้เป็นประโยชน์ ชีวิตพวกเราดีกว่าเด็กนักเรียนหลายๆคนที่พี่เจไปฝึกสอนมา ดีกว่าเยอะเลยทีเดียวแหละ

รู้มั๊ยว่าพวกเราหนะโชคดีขนาดใหน

ว่าด้วยเรื่องของบัว

2009-10-26T17:34:00.005+11:00

คงแปลกใจหละสิ ว่า "บัว" คืออะไร วันนี้เรามาคุยเรื่องของบัวกันดีกว่า

อันว่า "บัว" นั้น มีหลายประเภท บางประเภทก็มุดติดอยู่ใต้โคลนตม บางประเภทก็โผล่จากตมแล้ว บางประเภทก็โผล่ปลิ่มๆ เหนือน้ำ ปางประเภทก็โผล่ขึ้นเหนือน้ำแล้ว

เปรียบแล้ว ก็เหมือนกับคนเราเลย คนเราก็มีหลายประเภทเช่นเดียวกัน บางประเภทก็กระโหลกหนา บอกอะไร สอนอะไร อธิบายอะไร ก็ไม่ค่อย get เท่าไหร่ บางคนบอกอะไร ก็ get เข้าใจง่าย บอกครั้งเดียว คุยครั้งเดียว รู้เรื่อง

บางประเภทก็มีแปลกๆ จะหนา ก็ไม่เชิงหนาสะทีเดียว จะบางก็ไม่บางสะทีเดียว ชอบคิดเอง ออเอง คิดว่าทำอย่างนี้ถูก คิดว่าทำอย่างนั้นถูก แต่ไม่ได้หันไปดูคนรอบข้างว่าเค๊าคิดกันยังไง ความเกรงใจเป็นยังไง

นี่แหละหนา มนุษย์
Whey you gonna learn???
When you gonna learn???

ปัญหาทุกอย่างมีทางแก้ หาใครสักคนมาช่วยคิด

2009-10-21T23:21:00.007+11:00

วันนี้ พี่เจ... มาแปลก
วันนี้ อยากจะบอกทุกคนว่า "ปัญหาทุกอย่างมีทางแก้" ไม่ว่าจะหนักหนาสาหัสขนาดใหน ให้ระลึกไว้เสมอว่า ไม่ว่าปัญหาจะน้อยใหญ่ขนาดใหน ปัญหาทุกอย่างมีทางแก้ อย่าด่วนตัดสินใจทำอะไรโดยที่ไม่คิดไตร่ตรอง อย่าย้ำคิดย้ำทำคนเดียว หาใครสักคน เพื่อนที่รู้ใจ เพื่อนที่อยู่ใกล้ๆ ใครก็ได้ สักคน มานั่งคุยด้วย มาปรึกษาด้วย

ปัญหาอะไรก็ตามแต่ ถ้าค่อยๆแก้ไปทีละเปราะ พี่เจ... คิดว่าปัญหามันก็จะค่อยๆคลี่คลายไปเอง คงไม่มีปัญหาอะไรก็แก้ไม่ได้หรอก เพียงแต่ว่าบางที เราคิดคนเดียว ทำคนเดียว ปัญหาเล็กๆมันอาจจะดูใหญ่เกินตัวเราคนเดียวที่จะรับมือกับมันได้ แต่ถ้าลองได้ใครสักคนสิ มาช่วยคิด มาช่วยหาวิธีแก้ปัญหากัน ปัญหาต่างๆคงจะไม่หนักหนาเกินกำลัง

ปัญหาทุกอย่าง มีทางแก้ อย่าทำร้ายตัวเอง
เพราะบางทีการที่เราทำร้ายตัวเราเอง คนที่เจ็บมากที่สุดอาจจะไม่ใช่เราก็ได้ อาจจะเป็นคนรอบๆข้างเราที่เค๊ารักเราก็ได้ สงสาร และเห็นใจคนรอบข้างด้วยนะ เพราะการที่เราทำร้ายตัวเองหรือลงโทษตัวเอง มันอาจจะเป็นการทำร้ายคนรอบข้างเราเสียมากกว่า

คิดให้ดี ก่อนที่จะทำอะไรลงไป

ไว้หน้าแฟนเสมอ

2009-10-14T10:41:00.003+11:00

วันนี้ จะเขียนเกี่ยวกับการทะเลาะกันกับแฟนต่อหน้าคนอื่นนะครับ ไม่เกี่ยวอะไรกับการนอกใจ หรือไม่นอกใจ เพราะอันนั้นคงเกินกำลังของพี่เจ... ที่จะไปพร่ำบอกได้

สาเหตุที่อยากเขียนเรื่องนี้ เพราะเห็นหลายคู่ที่ทะเลาะหรืองอนกันต่อหน้าเพื่อนๆเนี๊ยะ ไม่ค่อยเก็บอารมณ์ สีหน้าสีตาเนี๊ยะออกมาหมดเลย อันนี้ไม่ดี เป็นการหักหน้าอีกฝ่ายหนึ่งอย่างแรง ปกติคนเป็นแฟนกัน ทะเลาะกันหรืองอนกัน แป๊บเดียวเดี๋ยวก็หาย ก็เคลียร์กันได้ แต่ที่จะให้ดีที่สุดคือ ให้ไปทะเลาะกันที่บ้าน หรือ สองต่อสอง ไม่ใช่ต่อหน้าเพื่อนๆ จะโกรธ หรือความคิดเห็นไม่ตรงกันอะไรก็แล้วแต่ ให้เก็บเอาไว้ก่อน กลับถึงบ้านแล้วค่อยคุยกัน เพราะการที่เราแสดงออกบางสิ่งบางอย่างที่ไม่ควรแสดงออกไปหนะ คนที่เสียก็คือตัวเราเอง และแฟนก็รู้สึกเสียหน้า เสียความรู้สึกไปด้วย ไม่มีใครอยากโดนหักหน้านะ จริงป๊ะ??

จะทะเลาะอะไรกัน ก็อย่าทะเลาะให้ที่สาธารณะก็แล้วกัน
หรือถ้ามันเลี่ยงไม่ได้ วิธีที่ดีที่สุด คือ ...เงียบ... ไม่ต้องต่อความยาว สาวความยืด อารมณ์ดีเมื่อไหร่ หรือกลับถึงบ้านเมื่อไหร่ แล้วค่อยไปเคลียร์กันเอง

นะจ๊ะ

คนดีชอบแก้ไข คนจัญไรชอบแก้ตัว

2009-10-11T09:28:00.004+11:00

เมื่อหลายปีก่อน พี่เจ...รู้จักพี่คนไทยที่นี่คนหนึ่ง คำหนึ่งที่ฮิตติดมากแกเมื่อหลายปีก่อนคือ "คนดีชอบแก้ไข คนจัญไรชอบแก้ตัว"

2-3 วันที่ผ่านมา เป็นอะไรก็ไม่รู้ ขับๆรถอยู่ คำคำนี้ก็แว๊ปขึ้นมาในสมอง เราก็เลยเอามาใตร่ตรองดู แล้วมันก็เออ จริงอย่างที่พี่เค๊าพูดไว้จริงๆนะ แต่ก่อนเราก็ไม่เคยได้ใส่ใจกับคำพวกนี้เลย มาถึงวันนี้ สงสัยเราเริ่มแก่ตัวแล้วมั๊ง ได้มีเวลามาพิจารณาคำคมต่างๆของพี่เค๊า

คำคมของพี่คนนี้ก็ชัดเจนดี ตรงไปตรงมา ไม่ต้องตีความหมายอะไรมากมาย จริงแล้วคนดี เวลามีอะไร หรือทำอะไรผิดพลาดเนี๊ยะ เค๊าก็คิดไตร่ตรองที่จะแก้ไข ทำทุกอย่างให้มันดีขึ้น จะได้ไม่เกิดความผิดพลาดเดิมๆอีก

แต่ก็มีน้องหลายๆคน ใกล้ตัวพี่เจ...ด้วยหละ เอาเป็นว่าเคยใกล้ตัวก็แล้วกัน เพราะ ณ วันนี้ ความสนิทสนมมันเริ่มห่างไปแล้วหละ รู้สึกว่าเค๊าจะอยู่ในประเภทหลัง คือชอบแก้ตัว จะคิดจะทำอะไร เค๊าจะรีบออกตัวไว้ก่อน แก้ตัวไว้ก่อนเลย เพราะเค๊ากลัวสายตาคนอื่นจะมองว่าเค๊าผิด ทุกสิ่งทุกอย่างที่เค๊าทำ เค๊าจะต้องถูกเสมอ โดยที่สามัญสำนึกของคนเราทั่วไปปกติ ที่ยังมีสามัญสำนึกอยู่ ก็มองออก ก็ดูรู้ว่ามันผิดนะ อะไรประมาณเนี๊ยะ นอกจากจะชอบแก้ตัวแล้ว ยังชอบที่จะหลอกตัวเองอีกต่างหาก อันนี้ก็เกี่ยวโยงไปถึงเนื้อหาที่เคยเขียนไปแล้ว

ยังไม่สายนะครับ กลับตัว กลับใจ เริ่มต้นใหม่ ทำตัวใหม่ สิ่งใหม่ๆ ดีๆ จะได้เข้ากับชีวิตเราได้ ไม่ต้องไปวิงวอนขอพรเทวา เริ่มจากตัวเรานี่แหละ เริ่มตั้งแต่วันนี้ ยังไม่สาย

แล้วคุณหละ เป็นแบบใหน ชอบแก้ไข หรือชอบแก้ตัว
หรือชอบแก้อย่างอื่น ถ้าชอบแก้อย่างอื่นด้วย ก็ตัวใครตัวมันก็แล้วนะ งานเนี๊ยะ ขอตัว :)

วันนี้คุณบอกรักคนข้างๆคุณหรือยัง

2009-10-10T07:01:00.003+11:00

อยากจะบอกทุกคนว่า ชีวิตคนเรานั้นมันสั้นนัก ณ ตอนนี้เรามีชีวติอยู่ แต่อีก 5 นาที หรือ 10 นาที ข้างหน้า เราไม่รู้ เราไม่รู้เลยว่า เราจะมีชีวิตต่ออีกถึงพรุ่งนี้หรือเปล่า

ณ วันนี้
ณ ตอนนี้

คนบอกคนข้างๆคุณหรือยังว่าคุณรักเค๊า ได้โทรหาพ่อหรือแม่ ที่เมืองไทยหรือยัง บอกดังๆชัดๆว่ารัก บอกรักกับคนที่เรารักไปเถอะ ไม่ต้องเขินอาย เพราะตอนนี้เรายังโอกาสบอกได้ เพราะพรุ่งนี้เราไม่รู้ว่าเราจะได้มีโอกาสมั๊ย

บางคนบอกว่า รักหนะก็รักนะ แต่ไม่เห็นต้องแสดงออก ไม่เห็นต้องบอกเลย มองตาก็พอ ก็รู้ใจแล้ว

อืม..... ก็มีส่วนที่่เป็นจริงนะ แต่ถ้าเราได้พูดออกมา เหมือนมันเป็นการตอกย้ำ เป็นการ confirm ถึงความรู้สึกของเราที่เรามีต่อเค๊า มันอาจจะทำให้โลกทั้งใบหรืออีกฝ่ายหนึ่ง มีชีวิตชีวา ขึ้นมาอีกเลยทีเดียวก็ได้

การที่เราบอกรักคนข้างๆเรา ไม่ว่าแฟน พ่อ หรือแม่ก็ตาม ไม่ได้แปลว่าเราเป็นคนหวาน ขี้ออเซอะ หรือว่า อ้อล้อ หน่อมแหน๊ม พี่เจ...ว่า มันตรงกันข้ามอีกต่างหากหละ พี่คิดว่ามันทำให้โลกทั้งใบมีชีวิตมีชีวา ขึ้นมาทันที

อะ ไม่เชื่อก็ลองทำดูนะ

นัดแล้วต้องรักษานัด

2009-10-09T09:47:00.009+11:00

นัดแล้วต้องรักษานัด

อันนี้สำคัญ ไม่ใช่เฉพาะน้องๆเท่านั้น อันนี้พี่เจ...แนะนำทุกคน ไม่ว่าเด็กหรือผู้ใหญ่ บางทีผู้ใหญ่นี่แหละตัวดีเลยเชียว

คนเรานะถ้านัดแล้ว ไม่มาตามนัด ก็ทำตัวเองไม่น่าเชื่อถือ ทำอะไรก็จะประสบความสำเร็จยากนะ เพราะคงไม่มีใครอยากจะมีส่วนร่วมในกิจกรรม หรือธุรกิจที่เค๊าทำ เพราะการที่เรานัดใครแล้วเราไม่มาตามนัดเนี๊ยะ พรึงระลึกไว้เสมอว่า อีกฝ่ายหนึ่งเค๊าต้องเสียเวลา และเรื่องของการบริหารเวลา เราก็เคยเขียนถึงมาแล้วครั้งหนึ่งว่า ทุกคนมีเวลา 24 ชั่วโมงเท่าๆกัน ขึ้นอยู่กับว่าเราจะบริหารมันยังไง

การที่นัดแล้วไม่มาตามนัด นอกจากจะทำให้อีกฝ่ายเสียเวลาแล้ว มันทำให้อีกฝ่าย เสียความรู้สึกไปด้วย เพราะถ้านัดแล้วไม่มามันก็เหมือนอีกฝ่ายไม่มีความสำคัญ เหมือนเอารองเท้ามาตบหน้า ยังไงยังงั้น (แรงดีมั๊ย) ถ้าจะไม่มาตามนัด ก็อย่าคิดอะไรง่ายๆแค่ฝ่ายเดียว ว่า เออ คงไม่เป็นไร เพราะจริงๆแล้วหนะ มันเป็นนะ ไม่มากก็น้อย

จะคิดจะทำอะไร ให้เอาใจเค๊ามาใส่ใจเรานิดหนึ่ง สมองมีเอาไว้ให้คิดในสิ่งดีๆ สิ่งสร้างสรรค์ บริหารสมองนิดหนึ่งนะ ใช้ชิวิตให้เป็น ให้มีประโยชน์ไม่งั้นก็เกิดมาสูญเปล่า คิดดี ทำดี และสิ่งดีๆก็จะตามมาเอง

อย่าหลอกตัวเอง

2009-09-27T12:58:00.006+10:00

อย่าหลอกตัวเองเลย เพราะว่าหลอกคนอื่นได้ หลอกตัวเองไม่ได้หรอก

มีน้องบางคนที่นี่ ที่เพิ่งได้มีโอกาสมาอยู่เมืองนอกเป็นครั้งแรกในชีวิต ตลอดชีวิตที่ผ่านมาไม่เคยห่างไกลพ่อแม่เลย จะทำอะไรก็จะอยู่ในสายตาของพ่อแม่ และครอบครัวมาโดยตลอด แต่พอได้มาเรียนต่อเมืองนอก ได้มาอยู่เมืองนอก ได้ห่างไกลจากสายตาของพ่อแม่และที่บ้าน ลวดลายต่างๆก็ไม่เคยออก มันก็จะเริ่มเล็ดลอดออกมา

ชีวิตในต่างแดนที่เต็มไปด้วยความสิระ จะกลับบ้าน จะเที่ยวยังไง ที่บ้านก็ไม่เคยรู้ เพราะตอนอยู่ที่เมืองไทย ไม่ค่อยออกเที่ยวเลย เด็กดีมาโดยตลอด ที่บ้านโทรมา จะตอบจะพูดไปยังไงก็ได้ เพราะที่บ้านไม่เห็น ไม่ได้รับรู้ เรียนไม่จบ ก็ไม่เป็นไร ก็บอกที่บ้านว่าที่นี่มันเรียนยาก ก็เท่านั้นเอง

จากภาพลักษณ์ที่เป็นคุณน้องหนู คุณลูกสุดที่รักของคุณพ่อ คุณแม่ คุณตา คุณยาย คุณปู่ และคุณย่า ก็ได้สลัดทิ้งไปหมดแล้ว ขอใช้ชีวิตให้สุดคุ้ม เที่ยวให้สุดเหวี่ยง พอที่บ้านที่เมืองไทยมาเยี่ยมที ก็สร้างภาพตบตา สร้างฉากแสดงละคร ว่าน้องหนูหนะ ยังเป็นน้องหนูที่หวานแหววและเรียบร้อยเหมือนผ้าที่พับไว้เหมือนเดิม (แต่ข้างในยับมาก) พ่อแม่และที่บ้านจะได้อุ่นใจ ส่งตังค์มาให้ใช้ต่ออีกเรื่อยๆ

เมือไหร่นะ น้องหนูปลอมๆพวกเนี๊ยะ จะเลิกหลอกตัวเอง และหลอกคนอื่นเสียที สงสารคนที่อยู่ทางบ้านที่เมืองไทยหนะ ส่วนพวกเราพี่ๆ เพื่อนๆ และน้องๆที่อยู่ที่นี่ ก็เห็นไส้เห็นพุงหมดแล้วแหละ สร้างภาพลักษณ์ไปก็เท่านั้นแหละ ขอบอกว่า "ไม่ work" แล้วหละ หลอกตัวเองไปวันๆ ก็เท่านั้นแหละ ไม่ต้องหลอกตัวเองออก เปิดเผยมาเลยดีกว่า ว่าตอนนี้หนะ "ดีแตก"

มันเป็นเรื่องของเวลาหนะ

2009-09-09T12:19:00.013+10:00

มีน้องๆหลายคนบ่นว่า ไม่ค่อยมีเวลา ทำโน่นไม่ทัน ทำนี่ไม่ทัน จะทำยังไงดี วันนี้พี่จอห์นก็ขอเขียนถึงเรื่องการบริหารกันนิดหนึ่ง เพราะตัวพี่เจ...เองก็ทำอะไรหลายๆอย่าง ทำงาน ทำธุรกิจ เรียนหนังสือ(2 มหาลัยควบภายในเวลาเดียวกัน) ดูแลครอบครัว แต่ก็ยังมีเวลา enjoy life ไปว่ายน้ำ ไปตีแบตที่มหาลัย และทำงานกิจกรรมชมรมที่มหาลัยอีกด้วย แถมเป็นประธานชมรมอีกต่างหาก

ก็อยากจะบอกน้องๆว่า ทุกคนมีเลาเท่าเทียมกันครับ ทุกคนมี 24 ชั่วโมงภายใน 1 วันเท่าๆกัน ขึ้นอยู่กับว่า เราจะบริหาร 24 ชั่วโมงนี้อย่างไร เวลาว่างเราจะทำอะไรให้กับตัวเอง

มีหลายคนเอาเวลาว่างไปนั่งเล่นคอมพิวเตอร์เกมส์ ที่ยิ่งเล่น ก็ยิ่งติด และเวลาก็จะผ่านไปเร็วมาก บางคนนั่งเล่นเกมส์กันทั้งคืน จะรู้ตัวอีกที ก็เช้าแล้ว อะไรประมาณเนี๊ยะ เลยไม่มีเวลาไปทำอย่างอื่นเลย

และก็หลายคนที่ชอบสังสรรค์ เฮฮาปาร์ตี้ มีปาร์ตี้กันทุกอาทิตย์เลย แบบนี้ก็ไม่ไหว ปาร์ตี้หนะดีนะ เป็นการเข้าสังคมอีกอย่างหนึ่ง ทำให้เราได้เพื่อนเยอะ สนุก และผ่อนคลาย แต่มีปาร์ตี้ทุกอาทิตย์ก็แย่เหมือนกัน เพราะปาร์ตี้แต่ละทีก็ถึงเช้ากันเหมือนกัน นานๆครั้งหนะไม่เป็นไรหรอก เอาเวลาปาร์ตี้เหล่านี้ มานั่งอ่านหนังสือ ทำการบ้าน น่าจะดีกว่า จะได้เรียนให้จบๆ กลับบ้าน ไปเมืองไทย ให้พ่อแม่ภูมิใจกับใบปริญญาเมืองนอกที่ได้มา

นอกจากจะปาร์ตี้แล้ว ก็มีหลายคนที่ติดการพนัน ชอบไปเล่นตู้ slot machine ที่คลับ เด็กนักเรียนไทยไปกันเยอะมาก อาจจะเป็นเพราะเก็บกด ที่เมืองไทยไม่มีเล่น พอที่นี่มีให้เล่น ก็เล่นกันใหญ่เลย เฉพาะเด็กอายุเกิน 18 ปีนะ เล่นกันทีก็หลายชั่วโมง ยิ่งเล่น ยิ่งเพลิน ยิ่งอยู่นาน บางคลับก็ปิดกันเกือบถึงเช้า ปิดตี 5 ที่ผ่านๆมา ก็ยังไม่เคยเห็นมีใครรวยหรือได้กำไรจากการเล่นตู้ slot machine สักที บางคนก็บอกว่าคืนนี้เล่นได้ ได้กำไรมาหลายตังค์ แต่เชื่อมั๊ยว่า พรุ่งนี้เค๊าก็จะกลับไปเล่นอีก และก็จะเสียเงินที่ได้มา คลืนไปให้คลับ พี่เจ...เห็นมาเยอะแล้วแบบเนี๊ยะ ไอ้ตอนที่ได้กำไรหนะ คุยซะใหญ่โตเลยนะ แต่พอเสียมาหละก็ เงียบเชียว ไม่กล้าบอกใคร เพราะกลัวเสียหน้า ก็อยากจะบอกน้องๆว่า เอาเวลาส่วนเนี๊ยะ ไปทำอย่างอื่นที่มันมีประโยชน์มากกว่านี้น่าจะดีกว่า ทำการบ้าน อ่านหนังสือ ดูหนัง ฟังเพลงก็ว่าไป

นอกจากนี้ ที่นี่ก็จะมีพวกผีเสื้อราตรี ตกดึกปุ๊บ ต้องออกเที่ยวทันที โดยเฉพาะคืนศุกร์ เสาร์ เนี๊ยะ เตรียมตัวกันหละ เที่ยวกันจังเลย dance กันจังเลย drink กันจังเลย นานๆครั้งหนะไม่เป็นไรนะ แต่ถ้าทุกอาทิตย์เนี๊ยะ ก็แย่หละ สูญเสียเวลาไปกับเรื่องพวกเนี๊ยะไม่เห็นว่ามันจะมีประโยชน์อะไรเลย จริงๆพี่เจ...ก็ออกเที่ยวนะ แต่จะนานๆครั้ง

น้องๆก็ลองคิดทวบทวนดูเอาเองนะ ถ้าเอาเวลาพวกเหล่าเนี๊ยะ มาทำอย่างอื่นที่มันเป็นประโยชน์มากกว่าเนี๊ยะ รับรองน้องๆจะไม่มานั่งบ่นว่า ไม่มีเวลา เวลาไม่พอ ทำการบ้านไม่ทัน อ่านหนังสือไม่ทันแน่นอน น้องๆที่มาเรียนที่นี่ก็โตๆกันแล้วน๊อ ห่างไกลพ่อแม่ที่เมืองไทย มีอิสระในการทำอะไรก็จริง แต่ต้องบริหารเวลาให้เป็น ถ้าทำได้อย่างเนี๊ยะ เรียนจบตามที่เวลาที่ทางมหาลัยกำหนดแน่นอน

ว่าด้วยความงก และความโลภ

2009-08-16T13:43:00.010+10:00

"Greed" won't do you any good... ความโลภ ไม่ได้ทำอะไรให้มันดีขึ้นมาเลย

วันนี้เรามาคุยถึงเรื่อง ความโลภ ความอยากของมนุษย์กันดีกว่า
ความอยากเป็นเรื่องปกติของมนุษย์ ที่ทุกคนมีความอยาก มีความต้องการ ถ้ามีความต้องการที่อยู่ในขอบเขต มีขีดจำกัด ก็ดี แต่ถ้าต้องการมากกว่าที่จำเป็น หรือต้องการ ก็จะกลายเป็นความโลภ ความโลภนั้นอันตรายมาก สามารถทำให้ชีวิตเราถอยหลังได้ ความโลภจะทำให้เราตาบอดไปชั่วขณะหนึ่ง อาจทำให้เรารีบเร่งในการตัดสินใจ ตัดสินลงทุนด้วยความรีบเร่ง ไม่ทำการคิดใตร่ตรองดีๆ หรือสำรวจตลาดก่อน อาจทำให้เราตัดสินในการลงทุนหรือทำธุรกิจผิดพลาด เซ็นสัญญาเช่านานๆ ขายของไม่ได้ มานั่งจ่ายค่าเช่า กระเป๋าแห้ง ก็แย่เหมือนกัน จะคิดลงทุนหรือทำธุรกิจอะไรก็ตามแต่ พี่เจ...ก็ขอแนะนำให้น้อง ค่อยๆคิดๆ ค่อยๆทำ อย่าเร่งรีบมากเกินไป คิด และทำการบ้าน นั่งบวก ลบ คูณ หาร และเขียนแพลนลงกระดาษ เป็นเรื่องเป็นราว อย่าคิดแต่ว่า ทำอะไรแล้วจะได้ จะสำเร็จไปทุกอย่าง อย่าโลภ

ส่วนคนใหนที่เป็น landlord คือเจ้าของที่ เจ้าของตึก (ถ้าตอนนี้ยังไม่ใช่ ก็บอกเผื่อเอาไว้ในอนาคต) ก็อย่าโลภเหมือนกัน อย่าเก็บค่าเช่าแพงมากเกินจริง เพราะถ้าโลภมาก สุดท้ายก็ไม่มีคนมาเช่าตึก เช่าที่ ตึกก็ว่างเปล่าๆ ไม่มีคนเช่า สู้ที่จะได้ค่าเช่าน้อยๆ แต่ได้นานๆจะดีกว่า

โลภมาก ลาภหาย ก็ยังเป็นสุภาษิต ที่ยังเป็นอัมตะ และยังใช้ได้ตลอดกาล