<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><rss xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" xmlns:openSearch="http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/" xmlns:blogger="http://schemas.google.com/blogger/2008" xmlns:georss="http://www.georss.org/georss" xmlns:gd="http://schemas.google.com/g/2005" xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0" version="2.0"><channel><atom:id>tag:blogger.com,1999:blog-6300435498601100125</atom:id><lastBuildDate>Fri, 01 May 2026 07:05:11 +0000</lastBuildDate><category>Eu.Lírico</category><category>Dedicatórias</category><category>Dentre Outras Coisas Mais</category><category>Goiabada Musical</category><category>Formalidades</category><category>Reflexivas</category><category>Le Fabuleux Destin dHandBoy</category><category>Contos Natalinos</category><category>Criadora De Mundos</category><category>Alguns Caras</category><category>SpaceMan</category><title>Refúgio dos Fujões</title><description>&quot;Só se pode viver perto de outro, e conhecer outra pessoa, sem perigo de ódio, se a gente tem amor. Qualquer amor já é um pouquinho de saúde, um descanso na loucura&quot;.&#xa;&#xa;Guimarães Rosa</description><link>http://refugiodosfujoes.blogspot.com/</link><managingEditor>noreply@blogger.com (refugiodosfujoes)</managingEditor><generator>Blogger</generator><openSearch:totalResults>230</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>25</openSearch:itemsPerPage><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6300435498601100125.post-477181660910292791</guid><pubDate>Wed, 10 Sep 2014 19:44:00 +0000</pubDate><atom:updated>2014-09-10T12:44:09.798-07:00</atom:updated><title>manual de como andar nas nuvens:</title><description>&lt;div role=&quot;article&quot; style=&quot;background-color: white; color: #37404e; font-family: Helvetica, Arial, &#39;lucida grande&#39;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 15.3599996566772px;&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;_1x1&quot; style=&quot;margin: 15px 0px; padding: 0px;&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;userContentWrapper&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;_wk&quot; style=&quot;font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;text_exposed_root text_exposed&quot; id=&quot;id_5410a93772d9f0435189628&quot; style=&quot;display: inline;&quot;&gt;
primeiro: suas palavras devem condizer com batidas ventriculares.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;segundo: o impulso nessa hora é essencial. afinal, é preciso dois corações para se aprender vôo, altitute.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;terceiro: a bondade tem que ganhar plenitude. o céu indica; mas jamais revela o caminho a ser seguido.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;quarto: os olhares bem vistosos apontam como o andar deve ser feito: palavras, língua&amp;nbsp;&lt;span class=&quot;text_exposed_show&quot; style=&quot;display: inline;&quot;&gt;e algodão doce.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;quinto: corra, fique leve, adquira inércia, curta o tempo. só assim, entendendo infinitudes, conseguirás a fluidez daquela nuvem às seis da tarde.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;seis: o manual de como andar nas nuvens é inútil. cada um, portanto, deve escrever o seu - na medida e neblina certa.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;fbTimelineUFI uiCommentContainer&quot; style=&quot;background: rgb(255, 255, 255); color: #4e5665; font-family: Helvetica, Arial, &#39;lucida grande&#39;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 15.3599996566772px; margin-bottom: -12px; margin-left: -12px; padding-top: 3px; position: relative; width: 510px;&quot;&gt;
&lt;form action=&quot;https://www.facebook.com/ajax/ufi/modify.php&quot; class=&quot;live_10203266324003541_316526391751760 commentable_item collapsed_comments autoexpand_mode&quot; data-ft=&quot;{&amp;quot;tn&amp;quot;:&amp;quot;]&amp;quot;}&quot; data-live=&quot;{&amp;quot;seq&amp;quot;:0}&quot; id=&quot;u_jsonp_7_l&quot; method=&quot;post&quot; rel=&quot;async&quot; style=&quot;margin: 0px; padding: 0px;&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;fbTimelineFeedbackHeader&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;clearfix fbTimelineFeedbackActions&quot; style=&quot;background: rgb(250, 251, 251); border-top-color: rgb(233, 234, 237); border-top-style: solid; border-top-width: 1px; padding: 8px 12px 9px; zoom: 1;&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;clearfix&quot; style=&quot;zoom: 1;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/form&gt;
&lt;/div&gt;
</description><link>http://refugiodosfujoes.blogspot.com/2014/09/manual-de-como-andar-nas-nuvens.html</link><author>noreply@blogger.com (refugiodosfujoes)</author><thr:total>1</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6300435498601100125.post-6183205184724577314</guid><pubDate>Wed, 10 Sep 2014 19:05:00 +0000</pubDate><atom:updated>2014-09-10T12:05:58.460-07:00</atom:updated><title>Quiz do apadrinhamento.</title><description>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjFkNvWGhyphenhyphenSoL9jLBXpaMJ3VLlUjYB3wPHriDu8INLwZbYyf70If2SwS7EiENeKHQBF9wfGt1mGMxo_s-BGZI-dZWpZ7uTppWxksqRRs4WXM_u9iif85FmQqTAlWqpZufXCZYKMNHwk4TM/s1600/10003581_10203705643186246_2118420795_o.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjFkNvWGhyphenhyphenSoL9jLBXpaMJ3VLlUjYB3wPHriDu8INLwZbYyf70If2SwS7EiENeKHQBF9wfGt1mGMxo_s-BGZI-dZWpZ7uTppWxksqRRs4WXM_u9iif85FmQqTAlWqpZufXCZYKMNHwk4TM/s1600/10003581_10203705643186246_2118420795_o.jpg&quot; height=&quot;320&quot; width=&quot;240&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #37404e; font-family: Helvetica, Arial, &#39;lucida grande&#39;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;1- Em quantos lugares&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;a data-hovercard=&quot;/ajax/hovercard/user.php?id=100000031596441&quot; href=&quot;https://www.facebook.com/HandMedeiros&quot; style=&quot;background-color: white; color: #3b5998; cursor: pointer; font-family: Helvetica, Arial, &#39;lucida grande&#39;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; text-decoration: none;&quot;&gt;Hand Medeiros&lt;/a&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #37404e; font-family: Helvetica, Arial, &#39;lucida grande&#39;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;&amp;nbsp;e&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;a data-hovercard=&quot;/ajax/hovercard/user.php?id=100002012230734&quot; href=&quot;https://www.facebook.com/taina.medeiros.121&quot; style=&quot;background-color: white; color: #3b5998; cursor: pointer; font-family: Helvetica, Arial, &#39;lucida grande&#39;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; text-decoration: none;&quot;&gt;Tainá Medeiros&lt;/a&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #37404e; font-family: Helvetica, Arial, &#39;lucida grande&#39;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;&amp;nbsp;moraram aqui em natal? (contando o que eles se encontram agora)&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #37404e; font-family: Helvetica, Arial, &#39;lucida grande&#39;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;&lt;a data-hovercard=&quot;/ajax/hovercard/user.php?id=1214911643&quot; href=&quot;https://www.facebook.com/AntonioLSi&quot; style=&quot;background-color: white; color: #3b5998; cursor: pointer; font-family: Helvetica, Arial, &#39;lucida grande&#39;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; text-decoration: none;&quot;&gt;Antônio Luis Siqueira&lt;/a&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #37404e; font-family: Helvetica, Arial, &#39;lucida grande&#39;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;: Quatro lugares, Tainá; três lugares, Hand.&lt;/span&gt;&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #37404e; font-family: Helvetica, Arial, &#39;lucida grande&#39;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;&lt;a data-hovercard=&quot;/ajax/hovercard/user.php?id=100001839148483&quot; href=&quot;https://www.facebook.com/mateusg18&quot; style=&quot;background-color: white; color: #3b5998; cursor: pointer; font-family: Helvetica, Arial, &#39;lucida grande&#39;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px; text-decoration: none;&quot;&gt;Mateus Gomes&lt;/a&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #37404e; font-family: Helvetica, Arial, &#39;lucida grande&#39;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;: Quatro lugares, T&lt;/span&gt;&lt;span class=&quot;text_exposed_show&quot; style=&quot;background-color: white; color: #37404e; display: inline; font-family: Helvetica, Arial, &#39;lucida grande&#39;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;ainá; quatro lugares, Hand.&lt;br /&gt;&lt;a data-hovercard=&quot;/ajax/hovercard/user.php?id=1417414569&quot; href=&quot;https://www.facebook.com/erickdennel&quot; style=&quot;color: #3b5998; cursor: pointer; text-decoration: none;&quot;&gt;Erick Dennel&lt;/a&gt;: Três lugares cada um.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;2 - Onde Hand e Tainá ficaram pela primeira vez?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A: MC Priguissa, Cientec.&lt;br /&gt;M: DEART, Sei lá. =p&lt;br /&gt;E. D.: UFRN, MC Priguissa.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;3 - Quando Hand pediu Tainá em casamento pela primeira vez?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A: Na feirinha da árvore de natal.&lt;br /&gt;M: No apê de Tainá, perto do Nordestão.&lt;br /&gt;E. D.: Feira de Artesanato.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;4 - Onde Hand nasceu?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A: Parelhas.&lt;br /&gt;M: Jaçanã.&lt;br /&gt;E. D.: Santa Cruz.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;5 - Complete a frase: Quem ama...?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A: Quem ama morde.&lt;br /&gt;M: Morde.&lt;br /&gt;E. D.: ???&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;6 - Qual a cerveja preferida da Tainá?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A: Skol.&lt;br /&gt;M:&amp;nbsp;&lt;a data-hovercard=&quot;/ajax/hovercard/page.php?id=286861344662855&quot; href=&quot;https://www.facebook.com/StellaArtoisBrasil&quot; style=&quot;color: #3b5998; cursor: pointer; text-decoration: none;&quot;&gt;Stella Artois&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;E. D.: Skol&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;7- Qual a data do casamento?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A: 15 de Janeiro.&lt;br /&gt;M: 15 de Janeiro de 2014.&lt;br /&gt;E. D.: 12/01&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;8 - Qual a música tema do relacionamento de Hand e Tainá?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A: Essa Boy, Mc Priguissa.&lt;br /&gt;M: Essa Boy.&lt;br /&gt;E. D.: Chiclete com Banana.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;9 - Qual disciplina Hand reprovou no Cefet?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A: Algoritmos e programação.&lt;br /&gt;M: Algoritmos e regras de programação, rá!&lt;br /&gt;E. D.: POO.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;10 - Por que você merece ser um padrinho?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A: Ao me ver, qualquer um dos Hissatsus merece ser padrinho, pois somos todos amigos. O importante é a partilha do momento. Estarei feliz, independentemente do escolhido.&amp;nbsp;&lt;i class=&quot;_4-k1 img sp_LWp1MpKGrs1 sx_924edc&quot; style=&quot;background-image: url(https://fbstatic-a.akamaihd.net/rsrc.php/v2/yP/r/90b8T5aM1AH.png); background-position: 0px -8037px; background-repeat: no-repeat; background-size: auto; display: inline-block; height: 16px; vertical-align: -3px; width: 16px;&quot;&gt;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;M. e E. D. falaram palavras do mesmo porte que A. E no final, tudo foi decidido por sorteio.&lt;/span&gt;</description><link>http://refugiodosfujoes.blogspot.com/2014/09/quiz-do-apadrinhamento.html</link><author>noreply@blogger.com (refugiodosfujoes)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjFkNvWGhyphenhyphenSoL9jLBXpaMJ3VLlUjYB3wPHriDu8INLwZbYyf70If2SwS7EiENeKHQBF9wfGt1mGMxo_s-BGZI-dZWpZ7uTppWxksqRRs4WXM_u9iif85FmQqTAlWqpZufXCZYKMNHwk4TM/s72-c/10003581_10203705643186246_2118420795_o.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6300435498601100125.post-6223369093661359955</guid><pubDate>Wed, 10 Sep 2014 19:03:00 +0000</pubDate><atom:updated>2018-07-10T06:59:00.059-07:00</atom:updated><title>A LETRA Z</title><description>&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #37404e; font-family: &amp;quot;helvetica&amp;quot; , &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;lucida grande&amp;quot; , &amp;quot;tahoma&amp;quot; , &amp;quot;verdana&amp;quot; , &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Queria deixar registrado a caminhada sob as estrelas de pedras,&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #37404e; font-family: &amp;quot;helvetica&amp;quot; , &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;lucida grande&amp;quot; , &amp;quot;tahoma&amp;quot; , &amp;quot;verdana&amp;quot; , &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Mostrar a simplicidade trazida por uma brisa que conseguiu escapar do mar.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #37404e; font-family: &amp;quot;helvetica&amp;quot; , &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;lucida grande&amp;quot; , &amp;quot;tahoma&amp;quot; , &amp;quot;verdana&amp;quot; , &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Gostaria de agradecer ao ato de subida e a quem teve fé de escalar montanhas,&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #37404e; font-family: &amp;quot;helvetica&amp;quot; , &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;lucida grande&amp;quot; , &amp;quot;tahoma&amp;quot; , &amp;quot;verdana&amp;quot; , &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;pois assim, consegui ver de perto o azul contemplar o oceano sobre si mesmo.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #37404e; font-family: Helvetica, Arial, &#39;lucida grande&#39;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #37404e; font-family: &amp;quot;helvetica&amp;quot; , &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;lucida grande&amp;quot; , &amp;quot;tahoma&amp;quot; , &amp;quot;verdana&amp;quot; , &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Nas cantorias noturnas,&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #37404e; font-family: &amp;quot;helvetica&amp;quot; , &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;lucida grande&amp;quot; , &amp;quot;tahoma&amp;quot; , &amp;quot;verdana&amp;quot; , &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;com gosto de limão doce,&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #37404e; font-family: &amp;quot;helvetica&amp;quot; , &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;lucida grande&amp;quot; , &amp;quot;tahoma&amp;quot; , &amp;quot;verdana&amp;quot; , &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;as vozes faziam lampejo na areia fina com milhares de universo.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #37404e; font-family: &amp;quot;helvetica&amp;quot; , &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;lucida grande&amp;quot; , &amp;quot;tahoma&amp;quot; , &amp;quot;verdana&amp;quot; , &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Os mares uniam-se e as ilhas dos atiradores foram encontradas - novamente - em nossos corações, memórias, em união.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #37404e; font-family: &amp;quot;helvetica&amp;quot; , &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;lucida grande&amp;quot; , &amp;quot;tahoma&amp;quot; , &amp;quot;verdana&amp;quot; , &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;E os amores, com sabor de bebida de hortelã fizeram as pazes.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #37404e; font-family: &amp;quot;helvetica&amp;quot; , &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;lucida grande&amp;quot; , &amp;quot;tahoma&amp;quot; , &amp;quot;verdana&amp;quot; , &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Portanto, vamos em frente, subir, e não nada de cair nas marés fortes de barcos perdidos além horizonte.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #37404e; font-family: Helvetica, Arial, &#39;lucida grande&#39;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #37404e; font-family: &amp;quot;helvetica&amp;quot; , &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;lucida grande&amp;quot; , &amp;quot;tahoma&amp;quot; , &amp;quot;verdana&amp;quot; , &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Foi assim que vi o nascer de um sol com chamas de almas felizes; Deus presente, equilíbrio.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #37404e; font-family: &amp;quot;helvetica&amp;quot; , &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;lucida grande&amp;quot; , &amp;quot;tahoma&amp;quot; , &amp;quot;verdana&amp;quot; , &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Naquele dia, meus olhos caíram em dois arco-íris, lado a lado, igual a amizade presente em dias de tristeza.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #37404e; font-family: &amp;quot;helvetica&amp;quot; , &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;lucida grande&amp;quot; , &amp;quot;tahoma&amp;quot; , &amp;quot;verdana&amp;quot; , &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Chovia muito e os anjos usavam sombrinhas de verão para não pegarem resfriado.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #37404e; font-family: &amp;quot;helvetica&amp;quot; , &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;lucida grande&amp;quot; , &amp;quot;tahoma&amp;quot; , &amp;quot;verdana&amp;quot; , &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;A rua molhada molhava nossos pés; nossas palavras neblinavam e, como água de céu, nos fez sonhar saudades que nem sequer vieram ainda.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #37404e; font-family: Helvetica, Arial, &#39;lucida grande&#39;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #37404e; font-family: &amp;quot;helvetica&amp;quot; , &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;lucida grande&amp;quot; , &amp;quot;tahoma&amp;quot; , &amp;quot;verdana&amp;quot; , &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Ladeiras, pilares e a falta de algum amor.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #37404e; font-family: &amp;quot;helvetica&amp;quot; , &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;lucida grande&amp;quot; , &amp;quot;tahoma&amp;quot; , &amp;quot;verdana&amp;quot; , &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;O traço e o rabisco de desenho de manhã de domingo continuavam ruim.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #37404e; font-family: &amp;quot;helvetica&amp;quot; , &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;lucida grande&amp;quot; , &amp;quot;tahoma&amp;quot; , &amp;quot;verdana&amp;quot; , &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Porém, a chuva e o sol se juntaram e contariam seus segredos um por outro:&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #37404e; font-family: &amp;quot;helvetica&amp;quot; , &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;lucida grande&amp;quot; , &amp;quot;tahoma&amp;quot; , &amp;quot;verdana&amp;quot; , &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;aquele é o momento perfeito, olhem para eles - felicidade cósmica, coração batendo, pó de supernovas.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #37404e; font-family: Helvetica, Arial, &#39;lucida grande&#39;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #37404e; font-family: &amp;quot;helvetica&amp;quot; , &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;lucida grande&amp;quot; , &amp;quot;tahoma&amp;quot; , &amp;quot;verdana&amp;quot; , &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;As árvores se deixavam chuva, o pão era quente e o chocolate gelado.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #37404e; font-family: &amp;quot;helvetica&amp;quot; , &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;lucida grande&amp;quot; , &amp;quot;tahoma&amp;quot; , &amp;quot;verdana&amp;quot; , &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Caçadores de infinitudes passavam pela mesa, mas, de jeito maneira, não deixaríamos eles levarem as nossas.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #37404e; font-family: &amp;quot;helvetica&amp;quot; , &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;lucida grande&amp;quot; , &amp;quot;tahoma&amp;quot; , &amp;quot;verdana&amp;quot; , &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Se necessário, e nos encontrarem, a vida seria a única proteção e escudo.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #37404e; font-family: Helvetica, Arial, &#39;lucida grande&#39;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #37404e; font-family: &amp;quot;helvetica&amp;quot; , &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;lucida grande&amp;quot; , &amp;quot;tahoma&amp;quot; , &amp;quot;verdana&amp;quot; , &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Pois a vida não é assim, nós que somos a vida.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #37404e; font-family: &amp;quot;helvetica&amp;quot; , &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;lucida grande&amp;quot; , &amp;quot;tahoma&amp;quot; , &amp;quot;verdana&amp;quot; , &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Vida batida em terra-mar de lembranças e sono.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #37404e; font-family: &amp;quot;helvetica&amp;quot; , &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;lucida grande&amp;quot; , &amp;quot;tahoma&amp;quot; , &amp;quot;verdana&amp;quot; , &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;Vida que, no intervir dos hiatos, a letra &quot;Z&quot; nos protegerá de todos os males.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #37404e; font-family: &amp;quot;helvetica&amp;quot; , &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;lucida grande&amp;quot; , &amp;quot;tahoma&amp;quot; , &amp;quot;verdana&amp;quot; , &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;No temporal mais forte, com um amor perdido e a realidade devastada.&lt;/span&gt;</description><link>http://refugiodosfujoes.blogspot.com/2014/09/a-letra-z.html</link><author>noreply@blogger.com (refugiodosfujoes)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6300435498601100125.post-8054794248416922683</guid><pubDate>Wed, 10 Sep 2014 18:34:00 +0000</pubDate><atom:updated>2014-09-10T11:34:58.780-07:00</atom:updated><title></title><description>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhEg5m6QaTGC9L-j-uFhVvGphA8PWZ7rD7xq5AUHsTPHtVsSykgVmYNyzpxpyXyrgFlardoENJ5U7T8E-eK38V897z8BU1_Kc4zdrQBq0FGQxxJjMSI7VdgVJpek_EY45FuU7HwWcER5b0/s1600/10568859_10204740704582134_6005041479843252318_n.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhEg5m6QaTGC9L-j-uFhVvGphA8PWZ7rD7xq5AUHsTPHtVsSykgVmYNyzpxpyXyrgFlardoENJ5U7T8E-eK38V897z8BU1_Kc4zdrQBq0FGQxxJjMSI7VdgVJpek_EY45FuU7HwWcER5b0/s1600/10568859_10204740704582134_6005041479843252318_n.jpg&quot; height=&quot;209&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #141823; font-family: Helvetica, Arial, &#39;lucida grande&#39;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #141823; font-family: Helvetica, Arial, &#39;lucida grande&#39;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;&quot;&gt;Bem, as coisas por aqui estão caminhando um tanto diferente.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #141823; font-family: Helvetica, Arial, &#39;lucida grande&#39;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;&quot; /&gt;&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #141823; font-family: Helvetica, Arial, &#39;lucida grande&#39;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #141823; font-family: Helvetica, Arial, &#39;lucida grande&#39;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;&quot;&gt;Na nossa linguagem de pôr do sol, eu diria que: a lua minguante deixou de existir, as ilusões acabaram indo embora e algumas sementes de girassóis foram plantadas por uma vida.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #141823; font-family: Helvetica, Arial, &#39;lucida grande&#39;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;&quot; /&gt;&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #141823; font-family: Helvetica, Arial, &#39;lucida grande&#39;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #141823; font-family: Helvetica, Arial, &#39;lucida grande&#39;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;&quot;&gt;Mas, nem por isso, esses acontecimentos de alguma forma provocaram justificativas de felicidades e cumprimentos de promessas.&lt;/span&gt;&lt;span class=&quot;text_exposed_show&quot; style=&quot;background-color: white; color: #141823; display: inline; font-family: Helvetica, Arial, &#39;lucida grande&#39;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;rs...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Não se assuste, continuamos por aqui. Junto com o sertão, que continua lindo quando chove; e as escolhas que, antes de um tempo de época de cerejeiras, faziam questões de serem repetidas feito sono inacabado de verão.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;De qualquer forma é assim que as coisas estão: miragens de um futuro distante em que lembramos de bem feito-coração.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Lembras?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;É como pensar no quando o dia se encontrava nublado e apenas sentávamos na cozinha para olhar a neblina que caía à vista da porta do muro.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;E, desde então a chuva, apesar de fria, pode muitas vezes ser aconchegante e quente. Quente igual uma das muitas quedas daquela Caloi azul de uma época de 1992. Época de sonhos parados, poesias amarelas e querer concreto de vontade e realização.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Sendo assim, é justo o dia de segundo domingo ser pertencido aos pais; e é mais do que necessário passá-lo com quem estamos próximos.&lt;br /&gt;Em carrinhos cachorros-quentes, em serenos com limpo céu azul cor d&#39;alma, na Noruega.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;É necessário novas resoluções e a busca pr&#39;a ser feliz.&lt;br /&gt;É eventual que o destino exista e que o façamos acontecer.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Afinal, é tudo ensino.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Herança, memórias e olhos grandes avistando a grama verde de um campo de futebol.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
</description><link>http://refugiodosfujoes.blogspot.com/2014/09/bem-as-coisas-por-aqui-estao-caminhando.html</link><author>noreply@blogger.com (refugiodosfujoes)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhEg5m6QaTGC9L-j-uFhVvGphA8PWZ7rD7xq5AUHsTPHtVsSykgVmYNyzpxpyXyrgFlardoENJ5U7T8E-eK38V897z8BU1_Kc4zdrQBq0FGQxxJjMSI7VdgVJpek_EY45FuU7HwWcER5b0/s72-c/10568859_10204740704582134_6005041479843252318_n.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6300435498601100125.post-6952814588669420081</guid><pubDate>Wed, 10 Sep 2014 18:32:00 +0000</pubDate><atom:updated>2014-09-10T11:32:05.764-07:00</atom:updated><title>TIMELINE,</title><description>&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #37404e; font-family: Helvetica, Arial, &#39;lucida grande&#39;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;&quot;Tudo o que muda a vida vem quieto no escuro, sem preparos de avisar.&quot; - Guimarães Rosa.&lt;/span&gt;&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #37404e; font-family: Helvetica, Arial, &#39;lucida grande&#39;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #37404e; font-family: Helvetica, Arial, &#39;lucida grande&#39;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #37404e; font-family: Helvetica, Arial, &#39;lucida grande&#39;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;***&lt;/span&gt;&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #37404e; font-family: Helvetica, Arial, &#39;lucida grande&#39;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #37404e; font-family: Helvetica, Arial, &#39;lucida grande&#39;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #37404e; font-family: Helvetica, Arial, &#39;lucida grande&#39;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;é triste quando descobrimos a verdadeira realidade das coisas.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #37404e; font-family: Helvetica, Arial, &#39;lucida grande&#39;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #37404e; font-family: Helvetica, Arial, &#39;lucida grande&#39;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;pra ser sincero? é devastador.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #37404e; font-family: Helvetica, Arial, &#39;lucida grande&#39;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #37404e; font-family: Helvetica, Arial, &#39;lucida grande&#39;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;é como o herói morto, a felicidade terminada e uma história sem o final feliz.&lt;/span&gt;&lt;br style=&quot;background-color: white; color: #37404e; font-family: Helvetica, Arial, &#39;lucida grande&#39;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot; /&gt;&lt;span class=&quot;text_exposed_show&quot; style=&quot;background-color: white; color: #37404e; display: inline; font-family: Helvetica, Arial, &#39;lucida grande&#39;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 20px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;talvez seja por isso que inventamos a arte, o amor e o céu pingado de brilhantes estrelas.&lt;br /&gt;ou porque, simplesmente, é a única maneira de valer o pulsar do coração.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;***&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;bem, sem mais delongas,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;foi nessa manhã última de domingo, do ano de 2014, que me salvei de mim mesmo.&lt;br /&gt;e foi nessa noite de domingo, de agosto, que matei o Sr.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;bem matado, por sinal.&lt;br /&gt;sob meus pés e lembranças.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;confesso que foi bom. um pouco dramático, acho eu.&lt;br /&gt;e, por que não? divertido, até.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;suas escolhas erradas nos causaram bastante sofrimento, mágoas e algumas brigas desnecessárias.&lt;br /&gt;sei bem que seu humor salvara as coisas. e confesso que também tenho disso, tirar o bom da vida e esquecer dos erros.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;mas e a suas responsabilidades? que caíram como uma chuva triste de dezembro, ficaram?&lt;br /&gt;não ficaram, Cara. apenas existiram e não se concretizaram.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;iguais a muitos dos seus sonhos que sonhaste pra mim.&lt;br /&gt;e que, agora, de certo modo, estou satisfeito por tê-los estragados todos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;pois, assim, posso moldá-los à minha maneira, visão de ser.&lt;br /&gt;igual ao seu adeus entregue em ruas desertas dos meus sonhos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;igual a confiança de suas amizades que te deixaram p&#39;ra trás.&lt;br /&gt;igual a lágrima que deixaste cair no pedaço de oração mal rezada.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;***&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;sabe o engraçado? a piada da peça? é a nossa dualidade, Sr.&lt;br /&gt;a escolha certa que acaba sendo a errada; é a conspiração do destino rindo de nós dois,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;que [querendo ou não] sempre acreditaremos na conquista da felicidade.&lt;br /&gt;e é isso que mais odeio na gente: sobre o desnecessário, que é tentar se encaixar.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;porém, com conhecimento amargo da solidão, sua fotografia preto e branco será colorida na cor amarelo lua cheia maracujá.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;te prometo. não se preocupe.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;afinal, já comecei esse ofício, nas folhas de castanholas, e nas tardes de janeiro que nunca passei por ti.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;mas passarei por mim&lt;br /&gt;e elas.&lt;/span&gt;</description><link>http://refugiodosfujoes.blogspot.com/2014/09/timeline.html</link><author>noreply@blogger.com (refugiodosfujoes)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6300435498601100125.post-3380394556174498085</guid><pubDate>Fri, 30 May 2014 14:32:00 +0000</pubDate><atom:updated>2018-07-09T17:20:52.351-07:00</atom:updated><title>Landarilho.</title><description>&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;trebuchet ms&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;i&gt;Landarilha antes de ser: já era mestre. Vitoriosa dos 1970,&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;trebuchet ms&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;i&gt;gritou fileiras contra a infinita Guerra do Fim do Mundo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Venceu. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Espancou nuvens:&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;trebuchet ms&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;i&gt;fez neblinas por onde passou.&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;trebuchet ms&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;i&gt;Acendeu estrelas e desligou tempestades.&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;trebuchet ms&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;i&gt;Perseguida por fantasmas,&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;trebuchet ms&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;i&gt;soube guardá-los no bolso esquerdo da solidão. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Landarilha era passos, permanência em poesia;&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;trebuchet ms&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;i&gt;sorria palavras e ditava destinos. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;E Yjorn?&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;trebuchet ms&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;i&gt;Sabia ouví-la&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;trebuchet ms&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;i&gt;e tentava,&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;trebuchet ms&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;i&gt;no invisível,&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;trebuchet ms&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;i&gt;compreender o incompreensível;&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;trebuchet ms&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;i&gt;a sabedoria do viver.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Landarilha sempre será:&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;trebuchet ms&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;i&gt;a palavra avessa semeada no sagrado coração.&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;trebuchet ms&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: right;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;trebuchet ms&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;i&gt;Prentice Geovanni&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
</description><link>http://refugiodosfujoes.blogspot.com/2014/05/landarilho.html</link><author>noreply@blogger.com (refugiodosfujoes)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6300435498601100125.post-8233045152007875416</guid><pubDate>Fri, 30 May 2014 14:31:00 +0000</pubDate><atom:updated>2014-05-30T07:31:03.422-07:00</atom:updated><title>Kamus</title><description>&lt;span style=&quot;font-family: Trebuchet MS, sans-serif;&quot;&gt;&lt;i&gt;Kamus não cansava fácil. Energia, força capaz de mudar rumos: seu forte. Contagiante empolgação, capaz de aumentar astral: seu dever.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Navegante exilada da noite sem fim, enxergava o dia sob os olhos libertários das cachoeiras congeladas do mar ao norte. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Via com brilho; dominava sonhos. Gente das boas, com paz de si.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Yjorn, no papel da vida de Kamus, era desenho animado, quadrinhos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Kamus sempre será: a esperança que se carrega em mãos.&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Trebuchet MS, sans-serif;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Trebuchet MS, sans-serif;&quot;&gt;&lt;i&gt;Prentice Geovanni&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
</description><link>http://refugiodosfujoes.blogspot.com/2014/05/kamus.html</link><author>noreply@blogger.com (refugiodosfujoes)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6300435498601100125.post-7541424523198537772</guid><pubDate>Fri, 30 May 2014 14:29:00 +0000</pubDate><atom:updated>2014-05-30T07:29:19.963-07:00</atom:updated><title>Danas.</title><description>&lt;span style=&quot;font-family: Trebuchet MS, sans-serif;&quot;&gt;&lt;i&gt;Danas tinha pensamento de prata e coração de ouro. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Acompanhava o acompanhante; bebia do mesmo copo. Existia, mas deixava um pouco de si em cada lugarzinho remoto do mar inavegável.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Paciente de juízo; amigo pulsante no extravio inocente da chama! Acreditava nas marcas, nos sonhos e em suas próprias leis. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Danas, o boa aventurança, salvou Yjorn do mais perigoso perigo: a perda da fé. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Danas sempre será: o abraço memorável que irradia a entrelaçar da vida.&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Trebuchet MS, sans-serif;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Trebuchet MS, sans-serif;&quot;&gt;&lt;i&gt;Prentice Geovanni&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
</description><link>http://refugiodosfujoes.blogspot.com/2014/05/danas.html</link><author>noreply@blogger.com (refugiodosfujoes)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6300435498601100125.post-2424677280831343001</guid><pubDate>Fri, 30 May 2014 14:27:00 +0000</pubDate><atom:updated>2014-05-30T07:27:59.567-07:00</atom:updated><title>Timas.</title><description>&lt;span style=&quot;font-family: Trebuchet MS, sans-serif;&quot;&gt;&lt;i&gt;Timas conhecia de perto a solidão invernesca do mar inavegável. Porém, dos caminhos fechados, abriu passagens para seguir caminho próprio, encontrar batalha e tomar maré.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Yjorn, possuindo um apreço enorme por ele, recarregava espírito do seu lado; descansava.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Afinal, Timas entendia o por vir da vida; o balançar das águas e a justiça das personalidades. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Com um oasis no seu coração, alimentava a fome secular e acabava - em medida - com as perversidades do mar negro; maldade d&#39;alma.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Timas sempre será: a luz primaveril que entra numa janela às seis da manhã, de um domingo em 1935.&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Trebuchet MS, sans-serif;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Trebuchet MS, sans-serif;&quot;&gt;&lt;i&gt;Prentice Geovanni&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
</description><link>http://refugiodosfujoes.blogspot.com/2014/05/timas.html</link><author>noreply@blogger.com (refugiodosfujoes)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6300435498601100125.post-3548069700248654415</guid><pubDate>Fri, 30 May 2014 14:25:00 +0000</pubDate><atom:updated>2014-05-30T07:25:40.271-07:00</atom:updated><title>Jotta.</title><description>&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Trebuchet MS, sans-serif;&quot;&gt;Jotta, a razão. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Sabido no guiar; companheiro em tardes inavegáveis de quarta-feira.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Foi no 19 de Fevereiro, com pés no chão da realidade, que abriu os olhos chorosos de Yjorn. Desde então, o olhar de Yjorn parou de chover por simples desertos. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Jotta era isso: ensino no enxergar; visão certa, passagem. Conhecido pelos seus sete pulos por sete vidas: viveu sete vezes mais que qualquer navegante visto num perímetro de sete mares.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Jotta era sete vezes sete; setenta léguas de confiança e opinião.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Portanto, Jotta sempre será: a árvore com sombra tranquila durante toda eternidade.&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;div&gt;
&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Trebuchet MS, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Trebuchet MS, sans-serif;&quot;&gt;Prentice Geovanni&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
</description><link>http://refugiodosfujoes.blogspot.com/2014/05/jotta.html</link><author>noreply@blogger.com (refugiodosfujoes)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6300435498601100125.post-6111052655728685786</guid><pubDate>Fri, 30 May 2014 14:24:00 +0000</pubDate><atom:updated>2014-05-30T07:24:23.068-07:00</atom:updated><title>Claudis.</title><description>&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Trebuchet MS, sans-serif;&quot;&gt;Claudis Luna atraía a lua para si. Logo, o mar inavegável ficava mais robusto, mais cheio, sem perigo de encontro com corais. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Com isso, Yjorn sentia-se seguro em presença dela; lunática. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Maior que a profundidade marítima; distância para uma lua de saturno: eram suas determinações para o amanhã.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Salvadora da primeira vida; despejou lágrimas de coragem; ficou no vácuo 39.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Habitante da terra do chocolate brigaderício. Aprendeu sobre navegações diante da Muralha Interminável; desde então: só chorou de alegria - com sorriso de lua no rosto.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Claudis Luna sempre será: a neblina noturna, sem lua, que cai diante de uma rua perdida; abraço quente.&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;div&gt;
&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Trebuchet MS, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Trebuchet MS, sans-serif;&quot;&gt;Prentice Geovanni&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
</description><link>http://refugiodosfujoes.blogspot.com/2014/05/claudis.html</link><author>noreply@blogger.com (refugiodosfujoes)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6300435498601100125.post-6791085507946735789</guid><pubDate>Fri, 30 May 2014 14:22:00 +0000</pubDate><atom:updated>2014-05-30T07:22:54.752-07:00</atom:updated><title>Vias.</title><description>&lt;span style=&quot;font-family: Trebuchet MS, sans-serif;&quot;&gt;&lt;i&gt;Vias, acolhedor de aventuras, compreendido que Romeu e Julieta foram feito um p&#39;ro outro; estudava o desembrulhar da vida.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Profeta de memórias; desafiante do mistério: esteve nos confins do universo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Deixou o tédio por lá; encontrando assim, novas buscas e viveres. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;De prêmio? Obteve admiração, simplicidade e estar perto. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Yjorn nunca o alcançará; mas aprenderá, por vias de regras, sua maior lição: ser feliz no mar inavegável!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Vias sempre será: a pegada triunfante do amor sem fim.&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Trebuchet MS, sans-serif;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Trebuchet MS, sans-serif;&quot;&gt;&lt;i&gt;Prentice Geovanni&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
</description><link>http://refugiodosfujoes.blogspot.com/2014/05/vias.html</link><author>noreply@blogger.com (refugiodosfujoes)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6300435498601100125.post-1656232523497706274</guid><pubDate>Fri, 30 May 2014 14:21:00 +0000</pubDate><atom:updated>2014-05-30T07:21:21.918-07:00</atom:updated><title>Quatis.</title><description>&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Trebuchet MS, sans-serif;&quot;&gt;Era em terra, &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Yjorn aprendera com Quatis a seguinte premissa:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&quot;Ajoelha-te, abaixe-se, desse modo, pegarás o poder em mãos.&quot;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O que isso prova? Que somos maiores que o poder? Ou que precisamos apanhar durante nossas buscas?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Yjorn sempre foi mais novo; já Quatis mais velho, corajoso. Sábio em palavras, condizente com sua atitude: seu rei nunca foi preso. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Liberdade de escape? Fazia na hora. Estrelas? pingavam de seus dedos ao apontar uma direção. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Quatis joga, na montanha mais alta, com o tabuleiro da vida, suas peças temporais de amor.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Quatis sempre será: o caminhante que se dispõe no talvez, no sim, no final. &lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;div&gt;
&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Trebuchet MS, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Trebuchet MS, sans-serif;&quot;&gt;Prentice Geovanni&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
</description><link>http://refugiodosfujoes.blogspot.com/2014/05/quatis.html</link><author>noreply@blogger.com (refugiodosfujoes)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6300435498601100125.post-2285324673975979143</guid><pubDate>Fri, 30 May 2014 14:18:00 +0000</pubDate><atom:updated>2014-05-30T07:18:38.407-07:00</atom:updated><title>Rivas.</title><description>&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Trebuchet MS, sans-serif;&quot;&gt;Rivas era especialista em gestos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Bastava um olhar, um aceno, um jeito: que o desvendar fazia-se realizado. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Andava em cima da chuva. Corria nos raios de sol. Rivas tinha as cores ao seu dispor. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;No mar inavegável, sob um cavalo branco, jogou as verdades do mundo a dentro sobre como pintar arco-íris.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Sua especialidade? Fazer retratos pra Iá-iá&#39;s nas diversas fronteiras universais. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Yjorn, ao seu lado, cantou o mais alegre fim de carnaval.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Rivas sempre será: o catavento cavalgante dos sonhos.&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;div&gt;
&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Trebuchet MS, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Trebuchet MS, sans-serif;&quot;&gt;Prentice Geovanni&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
</description><link>http://refugiodosfujoes.blogspot.com/2014/05/rivas.html</link><author>noreply@blogger.com (refugiodosfujoes)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6300435498601100125.post-2571246660436443164</guid><pubDate>Fri, 30 May 2014 14:11:00 +0000</pubDate><atom:updated>2014-05-30T07:11:23.852-07:00</atom:updated><title>Zincus.</title><description>&lt;span style=&quot;font-family: Trebuchet MS, sans-serif;&quot;&gt;&lt;i&gt;Por sua vez, Zincus aconselhava. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Costumava também, dizer, traçar e seguir suas próprias rotas. Chegava. Mas, mesmo assim, esperava; investindo, orientando, amigos do seu lado. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Cada um no seu ritmo, frequência: virtuosidade.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Zincus sabia ir. Reconhecia os enfins e admirava os começos e términos de cada ilha do mar inavegável.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Zincus aproveitava cada instante como se fosse o último. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Zincus sempre será: o gramado verde de uma varanda sob o brilho solar.&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Trebuchet MS, sans-serif;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Trebuchet MS, sans-serif;&quot;&gt;&lt;i&gt;Prentice &amp;nbsp;Geovanni&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
</description><link>http://refugiodosfujoes.blogspot.com/2014/05/zincus.html</link><author>noreply@blogger.com (refugiodosfujoes)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6300435498601100125.post-1911495741058143667</guid><pubDate>Fri, 30 May 2014 14:08:00 +0000</pubDate><atom:updated>2014-05-30T07:08:23.163-07:00</atom:updated><title>Gotas.</title><description>&lt;span style=&quot;font-family: Trebuchet MS, sans-serif;&quot;&gt;&lt;i&gt;Avante, pioneiro de si, estava Gotas.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Gotas sabia ser querido. Gotas sabia ser essencial. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&quot;Gotas de chuva? Mando em todas. Gotas de lágrimas de sal para lavar tristezas d&#39;alma? Tenho-as bem guardadas no meu coração!&quot;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Gotas se dispunha com o manso e humilde coração diante de qualquer problema. E, por isso, Yjorn, sempre levava consigo seus mais gotejados conselhos. Afinal de contas, Gotas num fazia chover, orvalhar e ensolarar? Então?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Então, oras: Gotas entendia do entender; desenrolava o indesenrolável; sorria o sorriso por ato de sorrir; gotejava sonhos, sermões e soluções. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Yjorn o admirava. Muito. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Pois: Gotas goteja felicidade gotejada, na medida feita, no calibre certo, único.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Gotas sempre será: o fogo celestial de uma tarde de sábado.&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Trebuchet MS, sans-serif;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Trebuchet MS, sans-serif;&quot;&gt;&lt;i&gt;Prentice Geovanni&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
</description><link>http://refugiodosfujoes.blogspot.com/2014/05/gotas.html</link><author>noreply@blogger.com (refugiodosfujoes)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6300435498601100125.post-1626716439426597575</guid><pubDate>Fri, 30 May 2014 14:05:00 +0000</pubDate><atom:updated>2014-05-30T07:05:16.432-07:00</atom:updated><title>Tantis.</title><description>&lt;span style=&quot;font-family: Trebuchet MS, sans-serif;&quot;&gt;&lt;i&gt;&quot;Preciso que um barco atravesse o mar lá longe&lt;br /&gt;para sair dessa cadeira &lt;br /&gt;para esquecer esse computador &lt;br /&gt;e ter olhos de sal boca de peixe &lt;br /&gt;e o vento frio batendo nas escamas.&quot; - Marina Colasanti&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;***&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Já Tantis é o mais pontual de todos os navegantes. Experiente no correr do tempo, saudoso de companhia, tinha superação em mente, provocando, portanto, a si mesmo: luta, corrida e amor. A lição maior que ensinou a Yjorn estava escondida nas palavras de uma memória de recordação:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&quot;Yjorn sabe a hora certa de aparecer.&quot;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Só que Tantis não sabia, até então, que Yjorn somente aprendera sobre as horas certas ao observá-lo no agir, impulso - de acordo com a temporalidade dos dias atrás. De acordo consigo; de acordo com seu jeito; de acordo com um mar maior que o inavegável, o mar de sua alma. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ora, bebia horas, ora afogava minutos, mas sempre estava pronto para cumprir seu itinerário, seja qual fosse. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Tantis sempre será: a amizade que se ajoelha diante de sua alma para proteger seus amigos, navegantes.&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Trebuchet MS, sans-serif;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Trebuchet MS, sans-serif;&quot;&gt;&lt;i&gt;Prentice Geovanni&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
</description><link>http://refugiodosfujoes.blogspot.com/2014/05/tantis.html</link><author>noreply@blogger.com (refugiodosfujoes)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6300435498601100125.post-3184076909721104948</guid><pubDate>Fri, 30 May 2014 14:03:00 +0000</pubDate><atom:updated>2014-05-30T07:03:38.758-07:00</atom:updated><title>Kafes.</title><description>&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Trebuchet MS, sans-serif;&quot;&gt;O mar inavegável já foi o que não é: água passada, misturada com navegantes futuros! Destinos cruzados? Não importa! &lt;br /&gt;O que necessita é o alcance para saber velejar.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Kafes surgiu daí. Do alcance. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&quot;Reclamar menos; fazer mais: a prontidão é força, e não direito de falha. Pés no navio escolhido, meu amigo; olhos na direção que almejas seguir!&quot; &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Palavras não esquecidas a Yjorn, numa quarta-feira chuvosa, num dos maiores templo do mundo além. Palavras ditas na travessia de morte, no cair da noite: contra as nuvens. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Kafes temia o temer. E repassava tudo como forma, proteção. Sabia agir e, portanto, era rei do mar. Com alguns muitos impérios, prezava os momentos, reinava amizades.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Kafes sempre será: fogos de artifícios na praça perdida - no tempo - de um coração solitário. &lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;div&gt;
&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Trebuchet MS, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Trebuchet MS, sans-serif;&quot;&gt;Prentice Geovanni&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
</description><link>http://refugiodosfujoes.blogspot.com/2014/05/kafes.html</link><author>noreply@blogger.com (refugiodosfujoes)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6300435498601100125.post-8132090617519945189</guid><pubDate>Fri, 30 May 2014 14:02:00 +0000</pubDate><atom:updated>2014-05-30T07:02:17.171-07:00</atom:updated><title>Hífiz.</title><description>&lt;span style=&quot;font-family: Trebuchet MS, sans-serif;&quot;&gt;&lt;i&gt;E, seguindo adiante da noturnidade de cada dia; sejam elas quais forem, Yjorn, reconheceu que os maiores acolhimentos deveriam posteridade ao sentimento da sinceridade. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Hífiz, sinceramente, o ensinou isso.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Que a Alegria pode ser encontrada na árvore dos sorrisos, porém, para isso, é preciso de amigos na mesma mesa, no mesmo filme, na mesma guerra. Pois, Alegria não se perde; se esconde. Bastando apenas encontrá-la com as pessoas certas.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Destarte, Hífiz era simples. Prosseguia. Navegava. Tinha Rosa-dos-Ventos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Escavava aventuras, compartilhava solidões. Para todo bem? Sabedoria dos sinceros, coragem do coração. Assim se preocupava Hífiz, assim se escrevia nas letras exageradas do mar sem fim.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Hífiz sempre será: o puxão de orelha dado pelo amigo que se preocupa. &lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Trebuchet MS, sans-serif;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Trebuchet MS, sans-serif;&quot;&gt;&lt;i&gt;Prentice Geovanni&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
</description><link>http://refugiodosfujoes.blogspot.com/2014/05/hifiz.html</link><author>noreply@blogger.com (refugiodosfujoes)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6300435498601100125.post-5703096916963505482</guid><pubDate>Fri, 30 May 2014 13:52:00 +0000</pubDate><atom:updated>2014-05-30T06:52:55.639-07:00</atom:updated><title>Guris.</title><description>&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Trebuchet MS, sans-serif;&quot;&gt;Todavia, com o fim da tarde, início de lua, vem o anoitecer. E isso não era bom, pois Yjorn tivera medo de escuridão. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Porém, com Guris, o significado aprendido de coragem foi sedimentado:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&quot;O jeito de se portar diante de um problema é a atitude mais preciosa de um navegador. Não importa o mar, a tempestade, o inimigo; o que é de interesse? São as maneiras de ultrapassá-los da melhor forma possível.&quot;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Confiar em que confia na gente; ter noção de que não estamos preparados para as futuras pessoas que entrarão em nossas vidas, mas, que mesmo assim, continuaremos em frente: fazendo nosso melhor, são dois dos seus dilemas mais fortes.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Palavras fortes, atitude diferenciada, leveza na prática de escolher quem deve estar do seu lado, assimetriam o Guris.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Yjorn entendia e, principalmente, respeitava isso. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Sua força para andar nas trevas do mar inavegável viria daí? Provavelmente sim, provavelmente não. Talvez de algum outro lugar que somente os corajosos sabiam encontrar e se guiar.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Guris sempre será: a luz flamejante que se ascender da noite temerosa dos dias sólidos e frios.&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;div&gt;
&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Trebuchet MS, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Trebuchet MS, sans-serif;&quot;&gt;Prentice Geovanni&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
</description><link>http://refugiodosfujoes.blogspot.com/2014/05/guris.html</link><author>noreply@blogger.com (refugiodosfujoes)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6300435498601100125.post-5127777711368662746</guid><pubDate>Fri, 30 May 2014 13:51:00 +0000</pubDate><atom:updated>2014-05-30T06:51:28.274-07:00</atom:updated><title>Santis.</title><description>&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Trebuchet MS, sans-serif;&quot;&gt;&lt;i&gt;Mesmo assim, Yjorn, levou tempos para aceitar decisões, intempéries e sonhos. Portanto, foi preciso encontrar:&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Trebuchet MS, sans-serif;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Trebuchet MS, sans-serif;&quot;&gt;&lt;i&gt;Santis, o indicador sonhante, àquele que indicava sonhos - sonhados, reais, de purgatório - inspirantes. Com seu zelo pela simplicidade, revelava um grande apreço percorrido por suas mais puras veias de amizade e companheirismo.&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Trebuchet MS, sans-serif;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Trebuchet MS, sans-serif;&quot;&gt;&lt;i&gt;Dono do mascote estelar capaz de colocar medo em qualquer corajosa fera desconhecida do mundo afora; possuindo a paciência não-nômade e o Amor Acompanhante da última era dos sonhos inacabáveis, encontrou algo raro nos tempos inavegáveis: a felicidade.&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Trebuchet MS, sans-serif;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Trebuchet MS, sans-serif;&quot;&gt;&lt;i&gt;Santis era único. Acreditava no nascer do sol como a hora do reencontro. E nisso ele nunca esteve errado. E Yjorn hoje sonha. Com indicação, claro.&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Trebuchet MS, sans-serif;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Trebuchet MS, sans-serif;&quot;&gt;&lt;i&gt;Santis sempre será: a bebida de uma brisa de mar às cinco da tarde.&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Trebuchet MS, sans-serif;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Trebuchet MS, sans-serif;&quot;&gt;&lt;i&gt;Prentice Geovanni&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
</description><link>http://refugiodosfujoes.blogspot.com/2014/05/santis.html</link><author>noreply@blogger.com (refugiodosfujoes)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6300435498601100125.post-7365563076295089186</guid><pubDate>Fri, 30 May 2014 13:49:00 +0000</pubDate><atom:updated>2014-05-30T06:49:18.285-07:00</atom:updated><title>Lenos</title><description>&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Trebuchet MS, sans-serif;&quot;&gt;&quot;Pois cada instante é essencialmente insubstituível: é preciso que saibas concentrar-te unicamente.&quot; André Gide&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Trebuchet MS, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Trebuchet MS, sans-serif;&quot;&gt;***&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Trebuchet MS, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Trebuchet MS, sans-serif;&quot;&gt;E foi diante dos navegantes - do mar inavegável - que Yjorn encontrou esperança para viver:&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Trebuchet MS, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Trebuchet MS, sans-serif;&quot;&gt;Lenos o ensinou que - durante o procurar do seu próprio caminho - a mudança faria presença em todo, e qualquer, percurso bandeirante. E, independente de acompanhado ou não, aprenderia que evitar conformidades e buscar virtudes concretas, se faz essencial quando juramos ir embora pru&#39;m ano desconhecido de 1978.&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Trebuchet MS, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Trebuchet MS, sans-serif;&quot;&gt;Lenos entendia das coisas.&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Trebuchet MS, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Trebuchet MS, sans-serif;&quot;&gt;Sabia que o &quot;poucomuito&quot; teria de ser - unicamente - de coração. E, embora, entendido da estranheza do mundo, conseguia distinguir quando o por do sol valia a pena ou se iria pingar chuva numa quinta-feira próxima.&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Trebuchet MS, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Trebuchet MS, sans-serif;&quot;&gt;Lenos sempre será: o presente estático; aquecido no sorriso tardioso de fruta vermelha.&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Trebuchet MS, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Trebuchet MS, sans-serif;&quot;&gt;***&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Trebuchet MS, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Trebuchet MS, sans-serif;&quot;&gt;Prentice Geovanni&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
</description><link>http://refugiodosfujoes.blogspot.com/2014/05/lenos.html</link><author>noreply@blogger.com (refugiodosfujoes)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6300435498601100125.post-3154228313434600500</guid><pubDate>Tue, 20 May 2014 17:31:00 +0000</pubDate><atom:updated>2014-05-20T10:31:45.726-07:00</atom:updated><title>Pais.</title><description>&lt;span style=&quot;font-family: Trebuchet MS, sans-serif;&quot;&gt;&lt;i&gt;Sob a noite solar, as duas almas caminhavam pela ladeira do inferno. &lt;br /&gt;As estrelas faziam o seu itinerário de brilhar de acordo com o devir; e seus espíritos estavam satisfeitos com o realizar do encontro.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;***&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&quot;Eu só queria cinco minutos. Durante todos os dias da minha vida. Com ele. E com todo mundo.&quot;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&quot;Só isso?&quot;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&quot;Sim. Cinco minutos e nada mais. Daria aquele abraço, risadas e um inesquecível: até amanhã, cara!&quot;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&quot;Esse &#39;até amanhã&#39; é onde se encontra o sentido da vida. É nele que ganhamos a continuidade. O prosseguir e o esperar da saudade... Verdade. Cinco minutos é o suficiente.&quot;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&quot;É sim. Cinco minutos. E um dia completo de coração cheio da felicidade.&quot;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&quot;O suficiente para umas boas lágrimas; O equivalente para seguir buscando o que viemos buscar: sermos felizes.&quot;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;***&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A ladeira do inferno fica para trás, e o céu se concretiza em memória, em lembrança e, principalmente, em unidade com as pessoas que passaram por nossas vidas.&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Trebuchet MS, sans-serif;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Trebuchet MS, sans-serif;&quot;&gt;&lt;i&gt;Prentice Geovanni &amp;amp; Hítalo Praxedes&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
</description><link>http://refugiodosfujoes.blogspot.com/2014/05/pais.html</link><author>noreply@blogger.com (refugiodosfujoes)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6300435498601100125.post-1568354306671567318</guid><pubDate>Tue, 20 May 2014 17:30:00 +0000</pubDate><atom:updated>2014-05-20T10:30:17.654-07:00</atom:updated><title>Os Lobos dos Mares.</title><description>&lt;span style=&quot;font-family: Trebuchet MS, sans-serif;&quot;&gt;&lt;i&gt;Sabe, Natalle, acredito que, internamente, temos rabiscos dos nossos melhores caminhos. Se vamos torná-los dignos de completude, coisa feita; bem, isso é questão de escolha nossa. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;E, pelas suas palavras, quando tudo indica, se mostra, numa questão de propósito; não adianta desistir, nem proclamar derrota. Na verdade, o que se precisa é adquirir o contrário, o avesso, ou seja: a coragem de ser escolhido.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Assim, daqui por diante, cabe a nós, não nascer para mudar o mundo; mas sim: mudar vidas. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Por fim, fica o meu enxergar esperando o apontar de sua estrela. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Boa viagem e até mais.&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Trebuchet MS, sans-serif;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Trebuchet MS, sans-serif;&quot;&gt;&lt;i&gt;Prentice Geovanni&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;a href=&quot;https://www.facebook.com/photo.php?fbid=10203333405920547&amp;amp;set=a.10203042090117834.1073741845.1372706128&amp;amp;type=1&amp;amp;relevant_count=1&quot;&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
</description><link>http://refugiodosfujoes.blogspot.com/2014/05/os-lobos-dos-mares.html</link><author>noreply@blogger.com (refugiodosfujoes)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6300435498601100125.post-1305085488721929998</guid><pubDate>Tue, 20 May 2014 17:28:00 +0000</pubDate><atom:updated>2014-05-20T10:28:50.607-07:00</atom:updated><title>1949</title><description>&lt;span style=&quot;font-family: Trebuchet MS, sans-serif;&quot;&gt;&lt;i&gt;Desde que percebeu que o azul fazia parte de sua vida, tudo apontava anos de 1949.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Sim. O mar azul, os olhos azuis, o beijo molhado com gosto de azul, dançavam nas suas tardes - que por ventura - também insistiam em ter a mesma cor celeste dos seus sonhos: azul.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Não sabia o porquê, mas entendia que deveria ser assim, afinal: todos possuem um pouco de azul dentro de si. E, significando alguma coisa ou não, talvez isso lhe confortara um pouco. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Somente um pouco.&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Trebuchet MS, sans-serif;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Trebuchet MS, sans-serif;&quot;&gt;&lt;i&gt;Prentice Geovanni&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;a href=&quot;https://www.facebook.com/photo.php?fbid=10203319682897480&amp;amp;set=a.10203042090117834.1073741845.1372706128&amp;amp;type=1&amp;amp;relevant_count=1&quot;&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
</description><link>http://refugiodosfujoes.blogspot.com/2014/05/1949.html</link><author>noreply@blogger.com (refugiodosfujoes)</author><thr:total>0</thr:total></item></channel></rss>