Reshma writes

what is truth

noreply@blogger.com (Reshma writes) — Sat, 26 Aug 2023 12:29:00 +0000

What is truth??

सत्य तुला जे पटेल ते
असेल जरी वा नसेल ते
तुझेच सदा असेल हे
दुसऱ्याचे कधीच नसेल ते

कधी इवलेसे पुरेल ते
कधी पुरून उरेल ते
अमृत कधी बनेल ते
कधी कंठ निळा करेल ते

कधी विश्राम सुचवेल ते
कधी प्रारंभ ठरेल ते
वाटेल कधी तुझ फोल हे
कधी संपूर्ण ॐ ते

कधी आपोआप उलगडेल ते
कधी लोपेल अशक्य ते
पाणावेल कधी हसताना हे
कधी भयाण म्हणून रडवेल ते

कधी भीष्मांच्या शपथेत ते
कधी नरो-वा-कुंजरोवात ते
तारेचे कधी अभाग्य हे
कधी घडवेल राम ते

पण असेल सत्य का खरंच खरे
- कारण दुज्याचे झूठ ते!
सत्याचे सत्य का कुणी पाहिले ?
की मित्थ्याच परमोच्च सत्य ते?

मैं बस तेरी बन्सी रे

noreply@blogger.com (Reshma writes) — Sat, 26 Aug 2023 12:26:00 +0000

तू ही ग्वाला , तू ही मोहन

तूही श्याम गिरधारी रे

जो मैं राधा या हूं मीरा

मैं तेरी दिवानी रे

तुझं बिन सुनी मोरी रतियां

जुग जुग तोरी प्यासी रे

हर आहट पर बाट निहारूं

मैं तो तेरी दासी रे

ठुमक ठुमक कर वृन्दावन में

मैं नाचू भ्रमराई रे

तू निर्मोही ,तू है जोगी

मैं बस तेरी बन्सी रे

Prajakt

noreply@blogger.com (Reshma writes) — Sat, 26 Aug 2023 12:14:00 +0000

पहाटेच्या थंड वार्यात

नाजूक, हळवी, अलगद विसावलेली

माझी वाट बघणारी तू

रात्रभर तुझ्या गंधात
मोहून,मुग्ध होवून हरवलेला
तुझ्यासाठी आसूसलेला मी...

तुझ्या गोर्या गर्वात मिसळलेले
लाजेचे शेंदूर
माझ्या मधाळ मनात माजलेले
मिलनाचे काहूर

तुला आवडतो उजेडा आधीचा अंधार
कोवळ्या समयीच तू फुलणार
नाहीतर स्पर्शाच्या उबेतही
लगेच कोमेजणार

सगळं तुझ्या मनासारखं
तुला हवं तेव्हा, तसच होणार
पण मी सुद्धा शिकलोय,
हलकेच साद घातली त्या achook वेळी
की तू पावसासम बरसणार.....

मला कळलीये ती वेळ
त्या वेळी तू आतूर, टपोर, करकरीत
त्याच वेळी मी तुला ओंजळीत भरून घेतो
प्राजक्ताच्या फुला, त्याच वेळी,
त्याच वेळी, मी तुला हलकेच टिपून घेतो...

For NRIs

noreply@blogger.com (Reshma writes) — Fri, 11 Jun 2021 19:56:00 +0000

अधीर समय तू धर धीर

हा काळ कठीण तू हो खंबीर
माय लांब, भूमीही लांब
उसळते मनात चिंतेची लाट 

काळीज तिथे अन् श्वास इथे
साधावा कसा तू हा समतोल 
सात समुद्राचे हे अंतर , 
व्याकूळ करते खोल - खोल 

 परदेशी आलो, का आलो? 
हा प्रश्न मनाला सलतो ना
पण स्वप्न तुझे एकट्याचे नव्हते
ध्यास सर्वांचा होता हा ! 

मातीत नव्या रूजणे ना सोपे
संस्कार तरी जपलेस तू
जुन्या नव्याचे धागे विणूनी
सामराज्य उभारले तुझेच तू

सौख्याच्या मागचे कष्ट तुझे पण
समजेल कधी रे केव्हा कोण
परम सत्य हे जग बघ विसरे- 
घुसळल्या परी,मिळते ना लोण ! 

भेटशील पुन्हा, बिलगशील पुन्हा 
खंत नकोरे करूस तू
समय कठीण हा असेल जरीही
झुंज देणारा कणखर तू !

सावर चल मग, घे तू उभारी 
नको ढासळू पळभर तू 
घे राम नाम, तो करेल छान
नको जरा डगमगूस तू !

For Radhika - leaving for Uni

noreply@blogger.com (Reshma writes) — Fri, 11 Jun 2021 19:53:00 +0000

दिस सरताना उमगत नाही

काळ निसटत जातो आहे 
अंकुर माझे लहान चिमुकले 
नकळत उमलत बहरत आहे 

रात- रात्र जागवतो जेव्हा 
"बाळा नीजरे" म्हणते आई- 
कुशीत आता येशील केव्हा 
ओठावर थिजली अंगाई...

घास चिमुकले भरवीत असता 
घर भर मागे पळता पळता 
"हरले, दमले, खा ना स्वतःने "
का मी म्हंटले, स्मरते आता 

आंघोळ, दूध अन दुपटे वाळे 
झबले, कुंच्या, टीट काळे - 
कधी मी ह्यातून बाहेर पडले 
काल न कडेवर घेऊन फिरले !

गडबड घाई तुझी सदैव 
माझे 'मी'पण तुलाच अर्पण 
आज मोकळी झाले मग का 
पुन्हा हवेसे वाटे बंधन 

बघ माया ही  कशी बिलंदर 
पंख पिल्लाचे करते कणखर 
झुरते, रडते व्याकूळ होते 
पण, "घे तू भरारी", हासत म्हणते 

उड आकाशी, उंच फिर तू 
पड, झड, पण हरू नको तू 
हो मोठा हो ताकतवर तू 
आनंदाने जग स्वैर तू 

पण कधी लागला तुला विसावा 
आले जर का कधी रडाया 
असेलच आई उंबरठ्यावर 
मीठ-मोहरीने द्रिष्ट काढाया !

Sare apan warkari

noreply@blogger.com (Reshma writes) — Fri, 11 Jun 2021 19:50:00 +0000

मास भरे वर्ष सरे

चित्र तुझे धुसरले

जे जे तुझे ते ते सारे 
दुज्या घरी शोभिले 

जीव माझा झरे पडे 
नाव तुझे जपू कसे
ना तू दिसे, ना तू असे
वास ही ग उडाला...

काय करू , कशी हसू
खोल दरी कशी सरू 
तूच सांग काय खरे - 
ठाव तुला नवे-जुने 
........

नको रडू,नको जिरू 
उगी नको शोक करू 
असणे तू नको माझे 
स्पर्शात शोधू फिरू 

मृत्यू वा जन्म जसे 
नाण्याचे बाजू दोन
काटा वा छापा कधी
स्रोत ना ही अंत कोण 

चंद्राची कोर जिथे 
दुज्या बाजू पौर्णिमा 
दिन अन् सांज खोटी 
खेळ त्याने मांडिला !

एक सत्य एक ज्ञान
बघ चोख अंतरी 
माया हे जगन-मरन 
सारे आपण वारकरी....

Baba - 80th birthday - Radio broadcast

noreply@blogger.com (Reshma writes) — Fri, 11 Jun 2021 19:49:00 +0000

सुखी माणसाचा हा सदरा

घालून बाबा जगतो 
जाईल जिकडे तिथे अनंत 
आनंद आणवतो 

॥ आजही माझा बाबा उटणे 
सुवासिक ते विकतो ॥

नको हरू तू नको बसू तू 
आठव बाबा देतो 
सामर्थ्याचा मोळविक्या हा 
दैवाला पण भिडतो 

॥ आजही माझा बाबा उटणे 
सुवासिक ते विकतो ॥

वाघासम बघ बळ असावे 
बाबा हे दाखवतो 
नैराश्यावर मात करावी 
आशा तो बाळगतो 

॥ आजही माझा बाबा उटणे 
सुवासिक ते विकतो ॥

कुणी असेना कुणी नसेना 
स्वतःमध्ये हा रमतो 
सांज सकाळी उत्सव त्याच्या 
भवती पिंगा धरतो !

॥ आजही माझा बाबा उटणे 
सुवासिक ते विकतो ॥

मित्राचा हा मित्र खरा हा 
जीव जीवाला देतो 
तिसऱ्याला पण हासत आपल्या 
घरात जागा देतो 

॥ आजही माझा बाबा उटणे 
सुवासिक ते विकतो ॥

साईंचा हा भक्त खरा जो 
नमन तयांना करतो 
नाही मागत पै पैसा हा 
जप मुल्लांना म्हणतो 

॥ आजही माझा बाबा उटणे 
सुवासिक ते विकतो ॥

जगण्याचा हा मंत्र आम्हाला 
बाबा नेहमी देतो 
हसत रहा रे फुलत रहा रे 
आसू शत्रू ठरतो 

॥ आजही माझा बाबा उटणे 
सुवासिक ते विकतो ॥

नसेल मोठा नसेल रुतबा 
बाबा माझा साधा 
पण माझ्या आणि ताईच्या तो 
माहेराचा राजा 

सुखी माणसाचा हा सदरा 
घालून बाबा जगतो 
जाईल जिकडे तिथे अनंत 
आनंद आणवतो 

॥ आजही माझा बाबा उटणे 
सुवासिक ते विकतो ॥

Farewell dear Altaf

noreply@blogger.com (Reshma writes) — Fri, 11 Jun 2021 19:48:00 +0000

आकाशात का उगा हा

चंद्र एकटा पडला 
त्याच्याच खळ्यात हळू मग 
तॊ नकळत विरघळत गेला 

ना तारका भावल्या त्याला
रवी किरणात होरपळून गेला 
गडद निळ्या आसमंती 
रंग स्वतःचा हरवून बसला 

दोष कुणाला द्यावा ?
का दैवाचा खेळ असावा ?
ढग सारून समोर न येता 
तो गुदमरत गुरफटत गेला 

पृथ्वी वरचा मी मानव 
हा खेळ पाहून गहिवरलो 
ओवाळून बंधनात तयाला 
मी बांधाया परी धडपडलो 

ते प्रेम अपुरे पडले 
तो एकलाच चालत गेला 
अवसेचे निमीत्त साधून 
अनंतात हरवून गेला ....

Farewell dear Altaf.

General musings

noreply@blogger.com (Reshma writes) — Tue, 06 Oct 2020 18:11:00 +0000

मुद्दतों बाद साज़िशें कामयाब हुईं हैं

नायाब मोहब्बत - अब जाकर क़ुबूल हुई हैं

तुझ्यात दिसावा शाम सख्यारे मी म्हणून राधा झाले

अग्नी साक्षी राम मिळावा, मैथिलेतून सीता झाले

अग राम, शाम हे कथेत असतात जग माझ्यावरच उलटून हसले....

मग वस्त्र हरण का द्रौपदीचे ना कादंबरीतच दडून बसले !

On Ramesh Kaka passing away...

noreply@blogger.com (Reshma writes) — Wed, 18 Mar 2020 20:02:00 +0000

छिद्र छिद्र आकाश होतय
पाश तुटत जाती...
कणखर मी उभी परी
माती सरत जाती...

पळ पळ हे दिवस कसे
पुढे पुढे जाती
इथेच होते आता कसे
दिसे नासे होती....

कण कण ह्या मूठीतून
वाळू सुटत जाती...
गुंफलेले बंध माझे
गाठ सोडत जाती...

मन मनात रूजलेले
धुसर धुसर होती
अन्
त्यांच्या मी जागी आता
आठव करून देती...

On Dementia

noreply@blogger.com (Reshma writes) — Thu, 12 Mar 2020 20:42:00 +0000

Demetia has been the subject of my study for the last year. Is this how it feels ?

Aren't we merely memories ?
Little tales, small snippets, some stories …
How would life be without connections
A blank canvas, no past, no recollections ?

A shackle free present, no idea of the past
No pain nor happiness – nothing to last
No pride to cherish, No wounds to nurse,
How would life be without them - better or worse?

Just living in the moment – how easy could it be?
Stranger or friend –not knowing who you see…
Not knowing who loves you or what gives you joy…
Not needing to forgive whoever made you cry….

No smells that can bring forth a childhood scene
Tiny treasures in boxes – but what do they mean?
No places to revisit, no paths oft trodden
Bonds deeply buried….quietly forgotten….

Pray give me the troubles, the sorrows of knowing
The perils of remembering, the broken heart crying
I am willing to carry the burden of truth
But let me have my identity, when I rest for good…

Sakha...ani Sakhi

noreply@blogger.com (Reshma writes) — Thu, 12 Mar 2020 20:39:00 +0000

सखा - ही ओळखच किती गोड आहे
नुसत्या नावामध्ये सुद्धा एक अनामिकशी ओढ आहे

न बोलताच कळण्याची ,अबोलशी जाण आहे
हलकंसं हसला जरी - संवाद परिपुर्ण आहे !

मनातलं सारं उमगावं , त्याच्या डोळ्यातच तो ठाव आहे
स्वप्नामध्ये वसलेलं असं दोघांचंच एक गाव आहे

साऱ्या नात्यांहून सोवळा - त्याचा आगळाच एक मान आहे
न मागता दिलेला निरागस अधिकार आहे

तो नसला जरी भवती तरी सुंदरसा भास आहे
मनामध्ये रुजलेला श्रीरंग तोच आहे

ओळखीच्या गर्दीत तो एकटाच उभा छान आहे
मन मोकळं वागावं - मी त्याच्या सवे लहान आहे !

अंग अंग भिजले तरी उरलेली तहान आहे
पूर्णत्व नकोचरे.....हा प्रवासच फार गोड आहे

मी :
सहज ओळख करून देताना म्हणालास ,
"ही माझी मैत्रीण"
निनादला तो शब्द कानात -
पण त्याचा अर्थ समजावून सांगशील ?

तो :
मैत्रीण - ही ओळखच किती गोड आहे
नुसत्या नावामध्ये सुद्धा एक अनामिकशी ओढ आहे

न बोलताच कळण्याची ,अबोलशी जाण आहे
हलकंसं हसली जरी - संवाद परिपुर्ण आहे !

मनातलं सारं उमगावं , तिच्या डोळ्यातच तो ठाव आहे
स्वप्नामध्ये वसलेलं असं दोघांचंच एक गाव आहे

साऱ्या नात्यांहून सोवळा - तिचा आगळाच एक मान आहे
न मागता दिलेला निरागस अधिकार आहे

ती नसली जरी भवती तरी सुंदरसा भास आहे
मनामध्ये रुजलेली कृष्णेचीच आस आहे

ओळखीच्या गर्दीत ती एकटीच उभी छान आहे
मन मोकळं वागावं - मी तिच्या सवे लहान आहे !

अंग अंग भिजले तरी उरलेली तहान आहे
पूर्णत्व नकोच,तिची त्यातच खरी बात आहे.....

Radhika's poems

noreply@blogger.com (Reshma writes) — Thu, 12 Mar 2020 20:35:00 +0000

Gone, gone with the wind as they say
With them goes another piece,

a piece of the puzzle that completes my memories

I search; restlessly at first for those smiles,

for those words of praise that will no longer come my way
Never before have the sands of time seemed to run so quick
As the strands woven into my tapestry slowly come undone,

they leave me
With only the mirror as proof of the years passed by

To think that I am part of someone else’s puzzle,

a piece that so far only some have found
With many more years and memories to make

sometimes I wonder
Who will miss my piece when I go far away?
Will I be missed at all? Or will I simply be
Gone, gone with the wind as they say...

I live on.

I thought coming home would be for the best
Staying in bed all day and getting some rest
But now I am afraid of what sleep will bring -
Flashes of foes and friends with arms in a sling..

Will I ever forget the faces
of those asleep forever
No I won’t, never

As I close my eyes, the death rattle of guns begins
How long will it take
for the blood from the wounds to rinse
Sleep brings memories
as dark as the night sky
Sometimes I ask myself why did I make this choice, why?

My heart is crying
As to let slip from my mind
all those bitter memories....
I am trying

Yet as I wake, terror and sweat disfigure my face
All I know is that I’ve lost the race -
Remember , I was not meant to have lived -
Despite all the odds though I have survived….

Kuch hota gar beech hamare.....

noreply@blogger.com (Reshma writes) — Thu, 12 Mar 2020 20:10:00 +0000

कुछ होता गर बीच हमारे
तो शायद कुछ ऐसा होता
मिसाले मोहब्बत के पन्नों में
बस आपका और हमारा नाम होता

मिलकर ठहरी थी जो नजर कुछ पल....
दो लब्जों को कलम कर जाती
बेझिजक किसी खय्याम की
रूबाई को आजमा आती

वो रास्ता जो साथ चलें थे
इश्के-मंजिल के शहर जाता....
हमारी इबादत का सबूत देख
कोई शहनसाह भी नजर झुकाता

कम्बख्त जो गुजर चुका है
वो हसीन दौर लौट आता.....
किसी मधुशाला के पैमाने में
कसम है वो नशा होता !

कुछ होता गर बीच हमारे
तो शायद कुछ ऐसा होता ......

Kasoor

noreply@blogger.com (Reshma writes) — Thu, 12 Mar 2020 20:10:00 +0000

है तेरी मरजी या किस्मत की ख्वाईश
खुदके जनाजे में हम है
हो तुम जो रूठे तो धडकन भी ऐठें
साँसों का क्या है कुसूर...

मन मेरा तेरा था, खुशियों का आंगन था
मेहेका सा हर एक कोना ,
गमला गर फूटा, तो काँटों ने लूटा
भंवरे का क्या है कुसूर....

उजडा ये आलम है, हर पल जो खोया है
ढूंडे उसे कैसे हम
जो साथ छूटा तो हर ख्वाब टूटा
पलकों का क्या है कुसूर....

On Radhika turning 18

noreply@blogger.com (Reshma writes) — Thu, 12 Mar 2020 20:08:00 +0000

Radhika turned 18 yesterday and as if every single feeling and emotion of the past 18 years enveloped into that one moment when I felt - "the umbilical cord breaks finally"...

But does it ever ? Because at that very moment, I wanted to be with my aai- back into her folds, back to being her baby so I could get an assurance from her that my baby would be fine as she steps out on her own !

Strange is the mind but stranger are the ways it weaves relationships....

तिची दुनिया सोनसळी, स्वप्नपंखही चंदेरी
तिचा उल्हास मोहक , दृढ विश्वास सोबत
ह्या खुळ्या वयाची सावली, थोडी मलाही आठवली
माझं पिल्लू मोठं झालं, आणि, आईगं, मला तू लागली...

पुन्हा अल्हड मी व्हावं, नवं स्वप्न रोज पहावं
तुझ्या मिठीच्या मायेत पुन्हा सुखाने निजावं...
तेवढ्यात हाक तिची येता, खर्या जगात मी आली
झाले आई तिची, पणं , आईगं , मला तू लागली...

तुझा जीव माझ्यात रमला, माझा तिच्यात रुजला
तुझा उंबरठा ओलांडून तिला विसावा मी दिला
पिल्लू घरटे सोडून उडू पाहतय सकाळी
तिला निरोप देताना पण,आईगं, मला तू लागली...

जे जे तू पेरलंस,तिला दिलं ते मी सारं
सुख वेचत रहावं, दुःख शोधू नये फार
जपावी गं नाती, मनं सांभाळावी हळवी
तिला बळ देता देता, पण,आईगं, मला तू लागली...

तुम्हा दोघींचा मी दुआ, आठवणी नव्या जुन्या
तीन पिढ्यांचा सोहळा, पुन्हा नव्याने रंगला..
तुझ्या अंशाची ही ज्योत, बघ तेजोमय झाली
आई मला तू लागतेसच, पण सांगू,
तिलाही तू हवी !

Adding a note because a poet I really admire (you know who you are asked me this morning - " what does लागली mean ?" I then realised, it probably is a word that is associated with my childhood and my family only - लागली means, desperately needed, like भूक लागली ! )))

Suryaphool

noreply@blogger.com (Reshma writes) — Thu, 12 Mar 2020 20:07:00 +0000

मृदु चंद्र असला जरी सांज वेळी
कुणासाठी आसूसते सूर्यफूल
प्रखर त्याची किरणे, दिनाचाच वाली,
परी उमलते फक्त त्याच्याच ठायी ?

निसर्गाचे चक्र कधी न चुकवता
कशी नियती स्वीकारते सूर्यफूल
सावली नकोशी, कोमेजते पावसात
जो दाह देतो, हासते त्याच पायी?

कपाळी असे का पूजिले हे समर्पण
कसा जन्म घेवून उगवते सूर्यफूल
दिवसा कसे ताठ मानेने फिरते, मग
जाताच तो , का पडते उन्मळून?

सामान्य मनाला कसे रे सुचावे
कसा धर्म सांभाळते सूर्यफूल !
अस्तित्व साध्या फूलाचे जपाया
न चुकता उगवतो, जगी ऊब देतो-

त्या एका फूलाचा तो एक नारायण !

You promised...

noreply@blogger.com (Reshma writes) — Thu, 12 Mar 2020 19:55:00 +0000

You promised you would "call later"
the phone's not away from me
A day, a week, a fortnight,
Now a month - how long will it be ..

I promised I would be there
And you said you would come to me
A day, a week, a fortnight,
Now a month - how long will it be...

You promised we were sisters
in glory ,grief or glee- it'd be you and me
A day, a week, a fortnight,
Now a month - how long will it be....

I promised I would stay strong - never crumble
And if I did , you'd be right there beside me
A day, a week, a fortnight,
Now a month - how long will it be....

Go on, ask me like when you were naughty
"are you cross with me ?"
YES I AM , if you care to listen...
But hear this too from me -
A day, a week, a fortnight, now a month-
We will love you forever and ever...however long it be...

Radha - Meera

noreply@blogger.com (Reshma writes) — Thu, 12 Mar 2020 19:55:00 +0000

जो मीरा है अधूरी
तो राधा भी कहाँ पूरी
पर बसा दोनों के मन में है जो
वो ग्वाला पूर्ण सखी री...

जो मीरा ने विष पिया
तो राधा भी रही प्यासी
पर चाहा अम्रित दोनों ने जिससे
नाम उसका गिरधारी

जो मीरा भई बैरागी
तो राधा कहाँ बिहाई
पर रंगा दोनों को सिंदुरी जिसने
वो नील रंग निरमोही

बसा दोनों के तन मन में जो-
वो कान्हा है हरजाई
शाम नाम दोनों के मुख में-
होठों से उसने बंन्सी लगायी .....

Ijjajat

noreply@blogger.com (Reshma writes) — Thu, 12 Mar 2020 19:49:00 +0000

हमारी मोहब्बत पर उस रोज
आप थोडा-सा हक जताते
गुस्ताखियाँ हुई गर हमसे
इस तरह तो सजा ना देते
जाते जाते जाँ हमसे, इजाजत ही लेते जाते....

माना थी बेरंग तस्वीरें - कुछ लम्हे ही उनसे चुराते
काली थी गम की स्याही मगर, क्या इक नज्म ना कलम कर पाते
जाते जाते जाँ हमसे, इजाजत ही लेते जाते ....

होठों पे खिलती हँसी को
अपनी आँखों तक पहुँचने देते
चंद लकीरों के फैसलों पर
यूँ रुसवा ना आप होते

जाते जाते जाँ हमसे, इजाजत ही लेते जाते ....

Hori 2020

noreply@blogger.com (Reshma writes) — Thu, 12 Mar 2020 19:31:00 +0000

जा ले जा थाल इन रंगों का
सीरत है इनकी झूठी !
रंग गुलाल दे पायेगा
रात मिलन की लाली ?!

पीला रंग भी फिका फिका -
पीली तो वो थी हल्दी,
उसके तन जो छू आयी
फिर रंग दी मुझको गहरी !

हरा रंग भी नहीं है कौनो
ला दे वो हरियाली -
हौले हौले सरकी थी जब
सर से चुनरी धानी ...

जा जा रे फागुन,
मैं ना तेरी बातों में आने वाली!
उसके रंग में रंगी हूँ ऐसे
धवल धवल तेरी होरी.....

Amhi Bhadekaru

noreply@blogger.com (Reshma writes) — Tue, 10 Mar 2020 13:34:00 +0000

ठुबक साजरं, सुबक ते होतं
मागे पुढे म्हणायला आंगणही होतं
पहाताच वाटलं किती गोजिरं हे आहे
छोटंसं का होईना पण आपलंच आहे

थोडं कोलमडलेलं होतं, थोडं डागाळेलं होतं
रांटी गवताने, घट्ट वेढलेलं होतं
लोक राहटीपरी देखणं तर नव्हतंच
पण मना मध्ये आमच्या, आमचं घरकुल होतं

प्रेमा प्रेमाने भिंती पुन्हा त्याच्या उभारल्या
शेणा - मातीने काळ्या, रोज रोज सारवल्या
काटेरी वाटेत वेली- फुलं उगवली
बागे बरोबर तिथे, आता आशा उमलली

ओसरीवर त्याच्या किती रहिवाटी आले
गूळ फुटाणे, साखर- पाणी घेवून गेले
काही ज्यादा विसावले, काही चटकन गेले
पण छपराने आसरा न चुकता देवू केले

सणा-सुदीला त्याला आम्ही मानाने नटवलं
दिवे-सुवासाने हौसे- हौसेने सजवलं
कणा-कणात मुरलो ,भिंती भिंतीत रुजलो
समाधानाने आम्ही त्या घरात नांदलो

पण एके दिवशी पहा, असे आभाळ फुटले
कुणास ठाउक कसे पण काहूर माजले
एक लाट अशी आली, घर पाडून दूर गेली
उभ्या वासतूच्या जागी ओली माती ठेवून गेली

आसवं ही कोरडी, कशी कशी ती आवरू
देवाची रे मर्जी- चल घर नव्याने उभारू.
पण खोटीच ती आशा, फोल तो विश्वास
घर मातीचेच होते अन् आम्ही - भाडेकरू....

Goodbye Uma

noreply@blogger.com (Reshma writes) — Tue, 10 Mar 2020 13:15:00 +0000

7 months on....and we can finally do this - Goodbye Uma

Slowly in small baby steps
we are learning to live without you
Slowly in every passing breath
we are getting to smile without you

We held on to you for all this while
sometimes angry, most times sad
Not accepting what we certainly knew-
Growing detached , despondent and spiraling bad

The desperation to get answers
the unquenching need to erase that day,
Rhetoric questions like a blunt dagger
Twisting within in every cruel way...

We lived through - crumbling bit by bit
we tried to laugh, play, pretend we were strong
The more we tried - the more we failed
Feeling happy never felt so impossibly wrong..

Until that moment - when you came to me
we chatted and laughed; we cried and fought-
It was like old times.... then you asked to go...
- Was it real ? a dream ? or the closure we each sought ?

Doesn't matter for as I cherish that beautiful meet
I fully fathom the why of what you did and realise too what had been amiss...
We needed that goodbye and thanks for it..
Thank you for the last hug , that touch, that kiss....

I want you to know you will always be with me
Like a barren womb's unborm child
We will miss you forever...we will want you forever
But we'll love, and live fully until we cross over to your side...

Raanphool

noreply@blogger.com (Reshma writes) — Mon, 04 Feb 2019 16:26:00 +0000

सांग जरा रे रानफूला
सांग मला रे रानफूला

रिंगण घालून असतो काटा
समोर दगडी निर्जन वाटा
कुणी ना बघते जाता येता
रूप तुझे रे असेच वाया...

ना चरणी देवाच्या चढतो
ना शृंगारी बहर फुलवतो
ना शब्दांमध्ये तू दडतो
ना अंती देहावर पडतो...

कसे हे जीवन व्यर्थ तुझे रे
ना झुरतो ना रुसतो तू !
हर्ष ना दुःख सवंगड्याचे
कसा असा जगतोस तू !

तुला न उष्मा तुला न थंडी
रेती-माती - समान प्रीति..
कसे तुझे हे राशी चक्र
ना जोरावर ना कुणी वक्र !

तरी बहरतोस, सजीव सजतोस
स्वतः मध्येच मदहोश तू !
कसा रे रमतोस, सदाच हसतोस
खुळा की शहाणा कोण तू ?

सांग जरा रे रानफूला
सांग मला रे रानफूला...

ये बस इकडे, ऐक निमिष- भर
सार तुझे तू समजून घे
गहन असे तर काहीच नाही
बैराग्याचे जीवन हे !

नको प्रशंसा, घृणा नको ती
दुसऱ्यावर ना निरभर मी
माझे जगणे, माझे हसणे
प्रेमात निरंतर माझ्या मी...

परक्याने का मोल करावे
त्यावर माझे भाव ठरावे!
मंजूर कधी हे केले नाही
म्हणून कधी मी रडलो नाही

जीवन माझे जगून बघ तू
विलीन ' त्याच्यात' होवून बघ तू
तो परमेश्वर, बाकी नश्वर - मग
खुळा की शहाणा , कुठे ग अंतर !

On a past memory...

noreply@blogger.com (Reshma writes) — Mon, 04 Feb 2019 16:23:00 +0000

तुला मी आवडायची,
मला माहिती नव्हतं असं नाही
माझ्या आवडी- निवडी जपायचास,
मी टिपलं नव्हतं असं नाही
अर्ध्या कच्च्या दिवसांमध्ये
सच्च्या-झूठ्या स्व्प्नांनामध्ये
तू होतास अवती- भवती
मला जाणवलं नव्हतं असं नाही ...

कुठे असतोस आजकाल
कसा दिसतोस ?
मनातल्या कुठल्याश्या कोपऱ्यात
मला मधूनच, अजून शोधतोस?
इतक्या वर्षांनी तू का आठवलास -
खरं अस काहीच घडलं नाहीए ...
पण सहज मागे वळून बघता , तूच दिसलास-
का? उत्तर मला सुद्धा सापडत नाहीए ....

प्रेमाचे, नात्यांचे अनेक पैलू पाहिले रे
काही रंग मळले तर काही सौदेच ठरले
काही सूर गवसले, काही हरवून गेले
काही मोती ओवले, काही टपाटप पडून गेले...
तृप्तीत नाहले , कधी होरपळले, बावरले, कधी हिरमुसले,
मनापासून हसले, स्वच्छंद रडले...
मग ओंजळ भरली असली, तरी
आज तुझ्या आठवणीत का रमले?

आपण कोणाला तरी आवडतो
हा अहंकार सुखावह असतो, म्हणून
का प्रेमाच्या बदल्यात
तुझ्या काहीच अपेक्षा नव्हत्या म्हणून?
निस्वार्थ, निर्मोह, निरागस संवेदनेची
तू व्याख्याच ठरलास म्हणून,
का आता कुठे जावून
आयुष्य समजतय, म्हणून?

काही असो , जस असो
सांगीन तुला जर कधी चुकून भेटलो ...
बरं झालं बोलला नाहीस - जाणवलं ते सारं
उगाच, शब्दांमध्ये बांधलं नाहीस.
म्हणून प्रेम बघ तुझं, स्वच्छच राहिलं ...
नात्यांच्या दलदलीत , कमळासारखं,
इतक्या वर्षांनी का होईना,
माझ्या मनामध्ये रूजून आज, सुंदरस उमललं !