tag:blogger.com,1999:blog-60574491013331100302024-09-01T23:26:49.147+07:00Anonymoushttp://www.blogger.com/profile/01961052864808259172noreply@blogger.comBlogger14125tag:blogger.com,1999:blog-6057449101333110030.post-67002866940152277722014-12-06T05:14:00.000+07:002014-12-06T05:14:18.222+07:00ผมตั้งธุรกิจ Dropship เสื้อผ้าขึ้นมาธุรกิจหนึ่ง ชื่อ RocketWearThailand (กดดูเว็บได้ฮะ)<br /> <br /> ผมตั้งมันขึ้นมาขำๆ เพื่อที่จะเรียนรู้ว่าจริงๆ แล้ว มันไม่ใช่ Passive Income ที่เสถียรอย่างที่คิด<br /> <br /> ผมไปเจอบทความของฝรั่งคนนึงเขียนมา เขาเขียนเล่าขั้นตอนการเปิดร้านของเขาแบบนี้:<br /> <br /> <ol> <li>จดโดเมน จ้างคนทำเว็บไซต์นึงขึ้นมา</li> <li>Search หาสินค้าที่มีขายอยู่แล้วใน Internet</li> <li>Add สินค้าเข้าเว็บตัวเองเลย (ไม่ได้ขออนุญาตด้วยซ้ำ)</li> <li>ตั้งราคาแพงกว่าเว็บนั้นสองเท่า (ใช่ครับ สองเท่า จริงๆ -_-)</li> <li>จ้างคนทำ SEO (ทุนหนักมาก เท่าที่ผมอ่านมา)</li> </ol> <div> แล้วพี่แกก็บอกว่า มีรายได้ในระดับ "คืนทุน" เข้ามา ตั้งแต่เดือนแรก ถถถถถ</div> <div> ผมก็ไม่รู้ว่าแกทำยังไงเหมือนกันนะ แต่ผมทำไม่ได้ว่ะ อาจจะทุนไม่พอมั้ง</div> <div> พี่แกจ้าง VA มาดูแลร้านด้วย สินค้งสินค้า พี่แกไม่ต้องมารับ Order เอง</div> <div> <br /></div> <div> โอเค ก็ยินดีกับความสำเร็จของพี่เค้า แต่เท่าที่ผมลองทำเอง ไม่ได้มีทุนหนาอย่างพี่เขา ลองใช้วิธีตามนี้</div> <div> <br /></div> <div> <ol> <li>ทำเว็บเอง (ทำอยู่ทุกวัน กลัวไร)</li> <li>หา Supplier สินค้าที่รับตัวแทน Dropship เจ้านี้ดีมากครับ บริหารงานเป็นการเป็นงาน พูดเพราะด้วย แม่ค้าใจดี</li> <li>ใช้ Instagram Hashtag Post Marketing แล้วเปิด Bot ให้มันไป Like ชาวบ้าน เรียกร้องความสนใจ ถถถถถถ #ZeroDollarMarketing เหี้ยๆ</li> </ol> <div> เปิดไปได้ประมาณ 10 วัน ลูกค้ารายแรกเข้ามา ผมโคตรดีใจอ่ะ เป็นฝรั่งเว้ย แม่งถามหานาฬิกาที่ผมโพสต์ไว้ ยี่ห้อ EYKI Overfly ผมเห็นรูป ผมเองยังชอบ อยากได้เลย แม่งเท่เหี้ยๆ ลอง Google ดูก็ได้</div> </div> <div> <br /></div> <div> แต่หนทางไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบฮะ พี่แกบอก .. ยู ขอดูรูปมุมอื่นหน่อยได้ไหม ถ่ายให้ดูหน่อย</div> <div> ร้านอยู่ไหน? อยากแวะเข้าไปดูของ</div> <div> <br /></div> <div> ผมนี่ยืนขึ้นเลย ถถถถถ เยดแม่ กูไม่มีร้านครับ</div> <div> <br /></div> <div> ก็เลยบอกเขาไปตรงๆ บอกว่า โอเค I'll be honest to you. ร้านไอเป็น Dropship นะ ไม่มีสินค้าในสต็อก เลยถ่ายรูปให้ไม่ได้ ขอโทษด้วย แต่ผมสั่งสินค้าให้เลยได้มั้ย? แล้วถ้าไม่ชอบยังไง ส่งสินค้าคืน แล้วผมคืนเงินให้ 100% Hassle Free เยดเข้ !! ใจดีสัส</div> <div> <br /></div> <div> ปรากฏ... แม่งเอาเว้ย... แม่งบอกโอเค ขอ 1 EA ผมก็ เช้ดเข้ รีบพุ่งไปคุยกับแม่ค้าเลยฮะ แม่ค้าๆ ขออันนี้อันนึง ลูกค้าถามหา</div> <div> <br /></div> <div> ปรากฏไงรู้ปะ ...แม่ค้าบอก อ๋อ ตัวนี้หมดนานแล้ว ... สหกดเ่สกดเ้หกาด่เฟาหกเฟากเ่้ฟวหสเาฟหก</div> <div> <br /></div> <div> แห้วแดกสิครัช ถถถถถ</div> <div> <br /></div> <div> <br /></div> <div> หลังจากนั้นไม่นาน ก็มีคนมาสั่งกระเป๋าอีกคนนึง พอไปถามแม่ค้า กระเป๋าก็หมดเหมือนกัน ...</div> <div> <br /></div> <div> แต่แม่ค้าใจดีนะ ผมเคารพเขามากเลยอ่ะ ใจเย็นชิบหาย คือแม่ค้าอัพเดทสต็อกตลอดใน Line Group แต่ผมไม่ได้ตามเองแหละ ก็รู้สึกอยู่ว่ามันเป็นงานที่หนักเหมือนกันนะ</div> <div> <br /></div> <div> <br /></div> <div> สรุปคือ ผมได้รู้เพิ่มมาอีกอย่างนึง ว่า Dropship ที่ต้อง Manage Stock หนักๆ แล้วก็ถ้ารับ Order คุยกับลูกค้าเองแบบนี้... แม่งไม่ใช่ Passive Income ว่ะครับ</div> <div> <br /></div> <div> ถ้าจะไปคุ้ยเอา Model ที่ใกล้เคียง ขายสินค้าของชาวบ้าน ไม่ต้อง Stock เอง ก็คงเป็น Affiliate Marketing แล้วว่ะ ... น่าจะใกล้เคียงเสร็จละ จริงๆ ผมก็อยากทำนะ แต่ผมไม่เชี่ยว SEO ขนาดนั้นว่ะ กลัวแป้ก</div> <div> <br /></div> <div> ร้าน RocketWearThailand ของผมก็เลยตัดสินใจสลัดทิ้งร้างไปเลยปริยาย ด้วยประการฉะนี้ ครับ เอวัง ...</div> <div> <br /></div> <div> <br /></div> <div> ส่วน เรื่องการเขียน Blog แล้วแดกค่า AdSense นั้น</div> <div> <br /></div> <div> มันก็น่าทำเหมือนกันครับ แต่อันนี้ชัดมาก ผมว่าคุณคนอ่านแม่งก็น่าจะพอเดาได้ ...</div> <div> Blog มันต้องเขียนบ่อยๆ ... อัพบ่อยๆ ถูกปะ? ถ้าเราไม่อัพเลย เผลอไปเที่ยวพัทยา ภูเก็ต สักเดือนสองเดือน กลับมาอีกที UIP หดหายเลยว่ะ ถถถถถ</div> <div> <br /></div> <div> Blog มันน่าจะเหมาะกับคนที่ชอบเขียนจริงๆ รู้สึกว่าการเขียน Blgo ตัวเองนั้น "ไม่รู้สึกเหมือนทำงาน" แล้วก็รักมันมากๆ (ถ้าเป็นสายขาวนะ Blog ตั้งแต่เริ่มเขียน จนดัง มี UIP เยอะๆ ใช้เวลาเป็นปีทั้งนั้น) มันต้องเขียนไม่หยุดไม่หย่อนอ่ะครับ กว่าจะดัง</div> <div> <br /></div> <div> เพราะงั้น Blog ก็ไม่น่าจะเหมาะกับคน ขี้เกียจ ขี้อู้ อย่างผมเหมือนกัน ...</div> <div> <br /></div> <div> <br /></div> <div> ก็เลยกลับมาที่ การเขียน WordPress Theme เจ๋งๆ แล้วดันแม่งขึ้นไปขายบน ThemeForest ให้ได้</div> <div> มันน่าจะเป็นทางที่ยากที่สุด แต่ผมคงต้องทำมันว่ะ ... ส่งให้ผ่าน (ThemeForest แม่งคัด Theme เคี่ยวเหี้ยๆ) น่าจะเป็นทางที่เหมาะกับหนุ่มหัวดอไร้งบสำหรับ Marketing อย่างผม ก็ได้แต่ทำสินค้าดีๆ ส่งขึ้น ThemeForest ให้เจ๊แกทำ Marketing ให้ แล้วก็ให้แม่งเก็บ Commission ไปครึ่งนึงแบบขูดเลือดขูดเนื้อ ถถถถถถ สงสัยต้องยอม ทำไรได้ ก็ผมจนเองนี่ ;___;</div> <div> <br /></div> <div> <br /></div> <div> ใครจะทำอะไรที่เป็น Passive Income ลองเลือกอะไรที่เหมาะกับตัวเองดูครับ ถ้าโดนชวนทำ MLM แล้วรู้สึกว่าตัวเองเป็นคน Active ชอบ Sales ชอบขายของ ชอบเดินทาง ก็เอาดิ อย่าไปอคติกะแม่ง เพื่อนผมรวยมาหลายคนละ</div> <div> <br /></div> <div> แต่ถ้าอยากจะเป็น "เสือนอนแดก" ... ไม่ทำอะไรเลย แต่อยากรวย ... มันก็พอมีวิธีอยู่นะ แต่แม่งยากว่ะ ผมทำมาหลายอันแล้วว่ะ แม่งไม่ success สักอัน ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน ถถถ ยากนะ ทุกวันนี้ผมเลยยึดแบบ ขาว 20 ดำ 80 ว่ะ ... ขาว 100 แม่งไม่เวิร์คจริง ลองมาเป็นปีแล้ว</div> <div> <br /></div> <div> ยังไงก็โชคดีก็แล้วกันฮะ ... วันนี้ บาร์น</div> Anonymoushttp://www.blogger.com/profile/01961052864808259172noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6057449101333110030.post-12596423398367559302014-09-30T17:05:00.001+07:002014-09-30T17:05:20.055+07:00<b>See you at:</b><br /> - <a href="http://www.rocketwearthailand.com/">http://www.rocketwearthailand.com</a><br /> - <a href="http://instagram.com/rocketwearthailand">http://instagram.com/rocketwearthailand</a><br /> <br /> So busy right now, didn't have time to describe..<br /> will write soon, cyaAnonymoushttp://www.blogger.com/profile/01961052864808259172noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6057449101333110030.post-53779534240136279932014-02-18T01:20:00.001+07:002014-02-18T01:23:01.577+07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://d24w6bsrhbeh9d.cloudfront.net/photo/aG9G2OZ_700b_v3.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://d24w6bsrhbeh9d.cloudfront.net/photo/aG9G2OZ_700b_v3.jpg" /></a></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <br /></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <br /></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> ที่มา:&nbsp;<a href="http://9gag.com/gag/aG9G2OZ?ref=fbp">http://9gag.com/gag/aG9G2OZ?ref=fbp</a></div> <br />Anonymoushttp://www.blogger.com/profile/01961052864808259172noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6057449101333110030.post-22608126336545332322012-04-07T15:53:00.003+07:002012-04-07T15:55:04.472+07:00ผมแว่บกลับมาเล่าในสิ่งที่ผมได้จากหนังสือตามสัญญาครับ<br /> <br />หน้า 26, จากเล่ม Retire Young, Retire Rich<br /> <br /> พ่อรวยของผมคือพ่อของเพื่อนที่ดีที่สุดของผม ได้สอนบทเรียนที่แตกต่างออกไปในเรื่องเงินแก่ผม พ่อรวยมักจะถามและพูดในสิ่งต่างๆ อย่างเช่น<br /> <br /> <ol> <li>"คุณใช้เวลานานเท่าไรที่จะเก็บเงินให้ได้ 1 ล้านเหรียญ" แล้วพ่อก็จะถามอีกว่า "แล้วคุณใช้เวลาแค่ไหนที่จะกู้เงิน 1 ล้านเหรียญ"</li> <li>"ในระยะยาว ใครกันที่จะรวยขึ้น คนที่ทำงานทั้งชีวิตเพื่อพยายามออมเงินให้ได้สักล้านหนึ่งยังงั้นเหรอ หรือว่าคนที่รู้วิธีที่จะกู้เงิน 1 ล้านในอัตราดดอกเบี้ย 10% ต่อปี และยังรู้อีกว่าจะเอาเงินนี้ไปลงทุนอย่างไรเพื่อให้ได้ผลตอบแทนกลับมา 25% ต่อปี"</li> <li>ใครกันที่ธนาคารอยากให้กู้เงิน คนที่ทำงานหนักเพื่อแลกกับเงินงั้นหรือ? หรือคนที่รู้วิธีในการกู้เงินและใช้เงินเพื่อให้มันทำงานหนักแทนเขา</li> <li>คุณต้องเป็นคนแบบไหนแล้วต้องรู้อะไรบ้าง ที่จะโทรไปหาธนาคารแล้วพูดว่า "ผมอยากจะกู้เงินสักล้านเหรียญครับ" แล้วพนักงานธนาคารจะตอบกลับมาว่า "ผมพร้อมให้คุณเซ็นวัญญากู้เงินในอีก 20 นาทีนี้เลยครับ"</li> <li>ทำไมรัฐบาลจึงเก็บภาษีจากการออม แต่เว้นภาษีให้กับการก่อหนี้</li> <li>ใครกันที่ต้องมีความฉลาดทางการเงินที่มากกว่าและมีความรู้ทางการเงินที่ดีกว่า คนที่มีเงินออมหนึ่งล้านเหรียญ หรือว่าคนที่มีหนี้อยู่ 1 ล้านเหรียญ</li> <li>ใครกันที่มีความฉลาดทางการเงินมากกว่า คนที่ทำงานหนักเพื่อแลกกับเงิน กับคนที่ให้เงินทำงานหนักแทนเขา</li> <li>หากว่าคุณเลือกวิธีศึกษาเองได้ คุณจะเลือกที่จะไปโรงเรียนเพื่อเรียนรู้ที่จะทำงานหนักเพื่อให้ได้เงินมา หรือว่าเลือกไปเรียนเพื่อได้รู้ถึงวิธีการที่จะมีเงินเพื่อให้มันทำงานหนักแทนคุณ</li> <li>ทำไมธนาคารถึงยินดีที่จะให้คุณกู้เงินเพื่อไปเก็งกำไรในอสังหาริมทรัพย์ แต่ไม่ยอมให้คุณกู้เพื่อไปเก็งกำไรในตลาดหุ้น</li> <li>ทำไมคนที่ทำงานหนักที่สุดและมีเงินออมถึงจ่ายภาษีมากกว่าคนที่ทำงานน้อยกว่าและมีหนี้สินมากกว่า</li> </ol> เอากับเขาสิครับ อ่านแล้วก็คิดทุกที<br /> เจอกันคราวหน้าครับAnonymoushttp://www.blogger.com/profile/01961052864808259172noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6057449101333110030.post-36938616458033257852012-04-03T05:21:00.001+07:002012-04-03T05:24:10.821+07:00ผมโตมาในยุคที่ทุก Product ของ Apple ผลักดันให้คำว่า Minimalism เป็นที่รู้จักไปทั่วโลกด้วยการออกแบบของพวกเขา<br /> <br /> รวมถึงเป็นยุคที่ลัทธิ Zen ถูกพูดถึงมากที่สุด<br /> <br /> จึงถือเป็นโชคดีของผมได้เกิดมาแล้วได้ยินคำว่า <b>ทำน้อย-ได้มาก</b> อยู่บ่อยๆ<br /> <br /> ครั้งแรกที่ผมได้ยินคำนี้ก็สะดุ้งถึงความหมายของคำที่สื่อถึงความฉลาด และความไม่ยึดติดในการทำงาน ใน process ซ้ำซากเดิมๆ (หรือ process ที่คนอื่นวางมาไว้ให้ แล้วเราก็ไม่คิดจะจับผิด process นั้นบ้าง ว่ามีวิธีที่ดีกว่านั้นไหม)<br /> <br /> <br /> ทันทีที่ผมซื้อหนังสือใหม่มาวันนี้ เป็นหนึ่งในหนังสือขายดีในซีรี่ส์เล่มม่วง Rich Dad ครับ<br /> หนังสือเล่มนี้ชื่อว่า Retire Young, Retire Rich<br /> <br /> ผมเชื่อว่าเพื่อนๆ หลายๆ คน อาจจะมีแล้ว แต่ผมก็เพิ่งซื้อเล่มนี้ หลังจากที่อ่านซีรี่ส์เล่มม่วงนี้มาได้สองเล่มแล้ว<br /> <br /> แค่คำนำของหนังสือก็คว้าจิตใต้สำนึกผมไปชั่ววูบ<br /> เขาบอกว่า ...<br /> <br /> <a name='more'></a><br /><br /> <blockquote class="tr_bq"> หนังสือเล่มก่อนๆ ของผมพูดถึงพลังอำนาจของกระแสเงินสด ดังพ่อรวยกล่าวไว้ว่า "กระแสเงินสดเป็นคำศัพท์ที่สำคัญที่สุดในโลกการเงิน ส่วนคำศัพท์สำคัญเป็นอันดับสองได้แก่ พลังทวี (leverage)" พ่อรวยกล่าวอีกว่า "พลังทวีอาจเป็นตัวบ่งที่แบ่งคนรวยกับคนไม่รวยออกจากกัน" พ่อรวยอธิบายต่อว่า พลังทวีเป็นอำนาจอย่างหนึ่งที่สามารถใช้ไปในทางที่เป็นประโยชน์หรือเป็นโทษแก่ตัวเราก็ได้ ก็เหมือนกับพลังอำนาจอื่นๆ นั่นแหละ บางคนใช้อำนาจทำประโยชน์ ขณะที่บางคนใช้อำนาจในทางที่ผิด และก็มีบางคนกลัวที่จะใช้อำนาจ พ่อรวยกล่าวว่า "เหตุที่มีเพียงไม่ถึง 5% ของคนอเมริกันเท่านั้นที่เป็นคนรวยก็คือ มีคนเพียง 5% เท่านั้นที่รู้ถึงวิธีการใช้พลังทวีนี้ คนจำนวนมากที่อยากเป็นคนรวยแต่ไม่ประสบผลในอันที่จะสร้างความร้ำรวยให้กับตัวเองนั้น เป็นเพราะพวกเขาใช้พลังทวีนี้<b>ผิด</b> และคนส่วนใหญ่ก็ไม่อาจเป็นคนรวยได้เพราะพวกเขา<b>กลัว</b>ที่จะใช้พลังทวีนี้"<br /> <br /> อาร์คีมีดีสได้กล่าวถึงความสำคัญของการใช้แรงน้อยแต่ได้ผลมากไว้ว่า "หาคานงัด (lever) ยาวมากๆ ให้สักอันหนึ่ง ข้าพเจ้าจะงัดโลกให้ดู"</blockquote> <br /> ด้วยความที่รู้อะไรมาบ้าง ทันทีที่อ่าน paragraph นี้ ผมก็ตีความเท่าที่ผมรู้คือ leverage ในความหมายนี้อาจจะหมายถึงความรู้ที่ใช้หากระแสเงินสด, ความรู้จะที่สร้างทรัพย์สิน หรือระบบอะไรขึ้นมา เพื่อให้มันทำเงินให้เราเป็น passive income (แบบที่ไม่ต้องใช้แรงทำงานเพื่อแลกกับเงิน) ผมนึกถึงพวกธุรกิจให้เช่า, ธุรกิจตู้หยอดเหรียญ หรือกระทั่งธุรกิจอะไรก็ตามที่เราสร้างขึ้นเอง แต่ระบบมันรันไปเอง จนเราไม่ต้องเข้าไปดูแลแล้ว เราทำหน้าที่ตัดสินใจและบริหารก็พอ เวลาที่เหลือเราก็ไปเที่ยวได้<br /> <br /> อันที่จริง ผมค่อนข้างมั่นใจว่าตีความผิด หรือถ้ามันจะถูก มุมมองมันก็แคบไป :)<br /> <br /> หลังจากนี้ ผมจะเริ่มอ่านหนังสือเล่มนี้จริงจัง แล้วจะมาเล่าให้ฟังเป็นระยะนะครับว่าผมได้อะไรจากหนังสือเล่มนี้บ้าง<br /> <br /> ใครอ่านคำนำที่ผมเล่าให้ฟังแล้วติดใจ ไปซื้อมาอ่านพร้อมกันเลยก็ได้ครับ ซีรี่ส์หนังสือเล่มม่วงนี่ ไม่เคยทำให้ผิดหวังจริงๆ นะครับ :)Anonymoushttp://www.blogger.com/profile/01961052864808259172noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6057449101333110030.post-44852980593091047982012-04-01T03:06:00.002+07:002014-02-12T13:36:12.903+07:00<blockquote class="tr_bq"> <b>"Con­trary to popu­lar belief, there are no rules for revolutionaries…just as there are no lea­ders who don’t con­ti­nually strive to earn a posi­tion of lea­dership."</b><br /> <br /> <i>-- Hugh MacLeod</i></blockquote> <br /> From the last paragraph of this his blog post: <a href="http://gapingvoid.com/2012/03/28/it-takes-courage/">http://gapingvoid.com/2012/03/28/it-takes-courage/</a>Anonymoushttp://www.blogger.com/profile/01961052864808259172noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6057449101333110030.post-73140908516772975192012-04-01T02:35:00.001+07:002012-04-01T02:35:09.550+07:00ธรรมะ = ธรรมดา = ธรรมชาติ คำเดียวกัน<br /> <br /> <span> แค่มีสติ ตื่นรู้ และเข้าใจโลก เข้าใจความเป็นไปของธรรมชาติ แค่นี้ก็เป็นคนมีธรรมะแล้วป่าวว</span><br /> <div class="tlTxFe"><wbr></wbr><span class="word_break"></span>ะ? ไม่ต้องเป็นถึงอุลตร้าแมนหรอก<br /> <br /> <span> ส่วน อธรรม ก็ไม่ได้แปลว่า ก็อตซิลล่า แต่ก็แปลว่า การปฏิเสธรรมชาติ การเดินหันหลังหนีออกจากสิ่งธรร</span><wbr></wbr><span class="word_break"></span><span>มดา การไม่ทำใจให้ยอมรับในสิ่งธรรมด</span><wbr></wbr><span class="word_break"></span>า<br /> <br /> <span> ธรรมะไม่ชนะอธรรมหรอก เพราะธรรมะไม่มีเหี้ยอะไรจะต้อง</span><wbr></wbr><span class="word_break"></span>ทำกับอธรรม ...คำว่าอธรรมน่ะ แม่งไม่เคยมีอยู่จริง<br /> <br /> <span> คนที่ทำความเลวจนคนรอบข้างเกลีย</span><wbr></wbr><span class="word_break"></span><span>ด ไม่เชื่อใจ ไม่ยอมรับ แบบนี้ไม่ใช่อธรรม แต่นี่แหละ ธรรมะชัดๆเลย เพราะคนที่มองไม่เห็นคนอื่น คนอื่นแม่งก็จะมองไม่เห็นเขาด้ว</span><wbr></wbr><span class="word_break"></span>ยเช่นกัน อยู่แล้ว<br /> ... "ธรรมดา" จะตาย<br /> <br /> ผมไม่ได้พูดเรื่องซีเรียสนะ ผมพูดเรื่องธรรมดาๆ อยู่ :)</div>Anonymoushttp://www.blogger.com/profile/01961052864808259172noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6057449101333110030.post-89648999425320625052012-03-30T13:38:00.000+07:002012-03-30T13:38:10.338+07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://theavatarproject.phpfogapp.com/img/slide2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="265" src="http://theavatarproject.phpfogapp.com/img/slide2.jpg" width="640" /></a></div><br /> ช่วงที่ผมหายไปจาก blog นี้ ก็เพราะมัวแต่ปั่นโปรเจ็กต์อยู่นั่นละครับ<br /> ไม่พูดพร่ำทำเพลงมาก เชิญไปเล่นเลยดีกว่า <a href="http://theavatarproject.phpfogapp.com/">ที่นี่</a> ครับ :)<br /> Facebook page <a href="http://www.facebook.com/TheAvatarProject">ที่นี่</a> ครับAnonymoushttp://www.blogger.com/profile/01961052864808259172noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6057449101333110030.post-50612832802719945592012-03-20T20:31:00.006+07:002012-03-20T20:46:00.591+07:00<span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">วันนี้ผมไปเจอหนังสือเล่มหนึ่งมา น่าสนใจมากๆ</span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">ที่บอกว่าน่าสนใจนี่คือ แค่ชื่อหนังสือก็น่าสนใจแล้วครับ</span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.dorm-room-biz.com/images//2008/09/tpebook-2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"></span></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://hmapr.com/wp-content/uploads/2011/04/tpe.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://hmapr.com/wp-content/uploads/2011/04/tpe.jpg" width="320" /></a></div><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">ขนาดประโยคแรกของบทแรกจากหนังสือเล่มนี้ก็ยังสะกิดติ่งสมองให้คิดเลยครับ เขาว่าอย่างนี้</span><br /> <blockquote class="tr_bq"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><i>"The world is more malleable than you think and it's waiting for you to hammer it into shape."</i><i>-- Bono</i></span></blockquote><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><b>แปล:</b> โลกใบนี้มันว่านอนสอนง่ายกว่าที่เราคิด มันแค่รอเวลาที่เราจะเดินเข้าไปสั่งมันเท่านั้นเอง</span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">แน่นอนว่า ความหมายของกระดาษทิชชู่ในบริบทนี้ก็คือ ความง่าย, ความชุ่ย, หรือการที่จะสื่อว่าจริงๆ แล้ว ธุรกิจไม่ใช่เรื่องของเงินทุนอันหนาปั้ก, การใส่สูทและการจับมือ, การมีห้องทำงานที่แสนเลิศหรูและมีพนักงานพรั่งพร้อม แต่ธุรกิจนั้นเริ่มต้นด้วยใจต่างหาก</span><br /> <a name='more'></a><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://driven-magazine.com/video/video_screenshot/20100107111345_287_sm.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><img border="0" height="400" src="http://driven-magazine.com/video/video_screenshot/20100107111345_287_sm.jpg" width="277" /></span></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: xx-small;">[ <a href="http://driven-magazine.com/view_videos.php?action_video=385a4e26acf5f39a1c83c719d8484725&amp;video_id=a1d0c6e83f027327d8461063f4ac58a6">image source</a> ]</span></div><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">หลังจากที่ผมพลิกอ่านคำนำของหนังสือเล่มนี้ ซึ่งพูดถึงคุณสมบัติของการเป็น TPE (Toilet Paper Entrepreneur หรือ ... นั่นแหละ ... ผู้ประกอบการกระดาษเช็ดตูด หรือ "ผปกกชต." ) ซึ่งมีทั้งหมด 8 ข้อด้วยกันครับ:</span><br /> <ol><li><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><b>ผปกกชต.&nbsp;ทำธุรกิจตามความเชื่อของตนเอง:<br /> </b>ผปกกชต.&nbsp;เชื่อว่า เกือบ 100% ของความสำเร็จนั้น เกิดจาก "ความเชื่อ"<br /> <br /> ไม่ใช่ระดับการศึกษา, ทรัพย์สมบัติ หรือ โชคชะตาแต่กลับกัน&nbsp; ผปกกชต. เชื่อโดยสนิทใจว่า <b>ความสำเร็จเกิดจากการมุ่งมั่นที่จะทำอะไรโดยไม่ย่อท้อ ไม่หยุดหย่อน และไม่ยอมแพ้ เท่านั้น</b><br /> <br /> </span></li> <li><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><b>ผปกกชต.&nbsp;มีความปรารถนาอย่างแรงกล้า (Passion)</b><br /> <br /> ผปกกชต.&nbsp;ทำงานในขอบเขต และเรื่องที่ตัวเองหลงใหล และปรารถนาอย่างแรงกล้าที่จะทำ แม้ว่าจากสายตาของคนที่มองมาข้างนอก มันจะดูไม่แน่นอนชัดเจนก็ตาม (unobvious) แต่ภาพความสำเร็จข้างในหัวของ&nbsp; ผปกกชต.&nbsp;นั้น จะชัดเจนแจ่มแจ้งเสมอ<br /> <br /> </span></li> <li><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><b>ผปกกชต.&nbsp;ไม่ได้คิดแบบ "ผู้ใหญ่" มากนัก</b><br /> <br /> ผปกกชต.&nbsp;เลือกที่จะ "ทำ" มากกว่าที่จะนั่ง "คิด" อยู่เฉยๆ ซึ่งบางครั้งการทำอะไรเกินไป หรือการกุนหันพลันแล่น บางทีก็เหนื่อยฟรีหรือส่งผลร้ายกลับมาบ้าง แต่สิ่งที่แน่นอนที่สุดเลยคือ <b>เขามักจะได้รับอะไรดีๆ กลับมา ก็ตอนที่ทำอะไรเสร็จเร็วเกินไป ไม่ใช่ตอนที่เขาทำอะไรเสร็จช้าเกินไป</b><br /> <br /> </span></li> <li><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><b>ผปกกชต.&nbsp;ทำสิ่งที่ตัวเองถนัดเท่านั้น</b><br /> <br /> สั้นๆ ครับ อะไรที่เขารู้ตัวว่าตัวเองไม่ถนัดที่จะทำ หรือรู้ว่าตัวเองทำแล้วห่วย ... Outsource มันให้คนอื่นทำซะ<br /> <br /> </span></li> <li><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><b>ผปกกชต.&nbsp;นับถือ "มันสมอง" มากกว่า "เงินทุน"</b><br /> <br /> เงินทุน บางทีก็เป็นเหมือนยาเสพติด ที่เราต้องใช้มันเป็นตัวช่วยทุกครั้งในการที่จะแก้ปัญหาอะไรก็ตามให้หมดไป ซึ่งพอทำบ่อยๆ เข้ามันก็กลายเป็นนิสัยเสียติดตัว สมองเราจะฝ่อลงไปเรื่อยๆ เมื่อไม่ได้ใช้ และแน่นอน ความสามารถในการแก้ปัญหาของเราก็อ่อนย้วยลงไปเรื่อยๆ ด้วย<br /> <br /> ผปกกชต.&nbsp;รู้เรื่องนี้ดี และรู้ด้วยว่า หัวใจของการเป็นผู้ประกอบการนั้น ไม่ใช่เงินทุน แต่เป็น "มันสมอง" และ Razor-sharp Focus (ผมแปลคำๆ นี้ได้ว่า การโฟกัสสมาธิ เพื่อที่จะให้อะไรๆ มันเสร็จไปเป็นอย่างๆ อย่างรวดเร็ว และ เฉียบคม)<br /> <br /> </span></li> <li><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><b>ผปกกชต.&nbsp;เจาะตลาดเฉพาะกลุ่ม</b><br /> <br /> ผปกกชต.&nbsp;จะเลือกตลาดที่ดูซบเซาอ่อนแอ ไม่มีคู่แข่ง, คู่แข่งอ่อนแอ หรือตลาดที่ไม่มีสิ่งที่เขากำลังจะนำเสนอ ... เขาจะลงไป "ยึดครอง" ตลาดนั้น มาเป็นของเขา<br /> <br /> </span></li> <li><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><b>ผปกกชต.&nbsp;มีจุดหมายหนึ่งเดียว แต่ล้านวิธีเดินทางไปให้ถึงมัน</b><br /> <br /> ผปกกชต.&nbsp;จะมีภาพจุดหมาย (เป้าหมายระยะยาว) เพียงหนึ่งเดียวและชัดเจนมาก แต่กลับกัน วิธีไปให้ถึงเป้าหมาย (เป้าหมายระยะสั้น) ของเขา จะเปลี่ยนไปเรื่อยๆ (play-by-play) เพื่อการปรับตัวและยุทธศาสตร์ให้เหมาะสมกับสิ่งแวดล้อม<br /> <br /> ยกตัวอย่าง&nbsp; ผปกกชต.&nbsp;คนหนึ่งวางแผนการปฏิบัติงานเป็นช่วงๆ ละ 90 วัน พอครบ 90 วัน แล้วจึงค่อยมานั่งคิดแผนของ 90 วัน ถัดไป<br /> <br /> </span></li> <li><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><b>ผปกกชต.&nbsp;ไม่ธรรมดา!</b><br /> <br /> ผปกกชต.&nbsp;นี่แหละคือ Risk Taker ตัวยง เราจะพบว่าเขาไม่ค่อยปกติสักเท่าไร เขาทั้งดูแตกต่าง ไม่รู้ว่าบ้าหรืออัจฉริยะกันแน่ และเขาไม่เคยสนใจบรรทัดฐานของสังคมเลย เขาไม่เคยแยแสว่าคนอื่นจะมองเขายังไง<br /> </span></li> </ol><div><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">นี่เพิ่งแค่คำนำเองครับ</span></div><div><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div><div><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">และแค่ 8 ข้อนี้เอง ที่จะทำให้ผมตัดสินใจจะซื้อหนังสือเล่มนี้มาเสพโดยไม่ต้องคิดอะไรมาก กับราคา $9.99 ผมพร้อมที่จะเสียเงินแล้วครับ :)</span></div><div><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div><div><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><a href="http://www.amazon.com/Toilet-Paper-Entrepreneur-tell-like/dp/0981808204">หนังสือเล่มนี้วางอยู่ขายอยู่บน Amazon</a></span></div><div><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span></div><div><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">ฟังบทสัมภาษณ์ผู้เขียน (Mike Michalowicz) &nbsp;บน CNBC คร่าวๆ ได้เลยครับ</span></div><div><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">คัดคำพูดเจ๋งๆ มาทั้งนั้น</span></div><div><span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /> </span><br /> <span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="http://www.youtube.com/embed/dzFRT5kyitM" width="480"></iframe></span><br /> <br /> </div>Anonymoushttp://www.blogger.com/profile/01961052864808259172noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6057449101333110030.post-15858508043798787062012-03-19T20:19:00.003+07:002012-03-19T20:19:12.017+07:00ความชิล บางทีก็อยู่ที่ใจ ไม่ใช่ข้างนอก<br /> <br /> นึกขึ้นได้ทุกครั้งที่เห็นคุณลุงขายถั่ว, เด็กปั๊ม, คนเช็ดกระจก, พ่อค้าขายปลา, สามล้อ, แท็กซี่, ยาม ฯลฯ ร้องเพลงไปด้วยตอนทำงาน ทั้งๆที่งานหนักขนาดนั้น<br /> <br /> ผมก็เป็นโรคจิต เจอคนพวกนี้ไม่ได้เลย อารมณ์ดีตามทุกที บางทีก็ไปแย่งเขาร้องเพลงท่อนต่อไป 555 เสือกจริงๆAnonymoushttp://www.blogger.com/profile/01961052864808259172noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6057449101333110030.post-5408162520932567362012-03-16T15:31:00.002+07:002014-02-12T13:36:43.770+07:00ผมจำต้องเขียน code โดยให้แสดงผลต่างกันระหว่าง Desktop browser กับ iOS Browser อย่างเช่น iPod, iPad หรือ iPhone<br /> <br /> ซึ่งเราสามารถสั่งให้ Browser แสดงผลต่างกันได้ด้วย function ง่ายๆ นี้ครับ<br /> <br /> <pre class="brush: jscript">function isiPhone(){ return ( (navigator.platform.indexOf("iPhone") != -1) || (navigator.platform.indexOf("iPod") != -1) || (navigator.platform.indexOf("iPad") != -1) ); } </pre> <br /> เวลานำไปใช้ก็เช่น<br /> <br /> <pre class="brush: jscript">if( isiPhone() ) { &nbsp; &nbsp;window.alert("You are browing this site by iOS browser"); } </pre> <br /> ที่มา:&nbsp;<a href="http://jquery-howto.blogspot.com/2010/09/iphone-ipod-detection-using-jquery.html">http://jquery-howto.blogspot.com/2010/09/iphone-ipod-detection-using-jquery.html</a>Anonymoushttp://www.blogger.com/profile/01961052864808259172noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6057449101333110030.post-56439635875716332132012-03-16T03:44:00.001+07:002012-03-16T03:45:00.611+07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://a7.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc7/429225_10150747609036995_764441994_11702077_1422752902_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="451" src="http://a7.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc7/429225_10150747609036995_764441994_11702077_1422752902_n.jpg" width="640" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /> </div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /> </div>จริงๆ แล้วส่วนกระโปรงหลายอันเลย มีเบี้ยวแล้วมีเกินออกมาจากเสื้อด้วย<br /> เดี๋ยวคงต้องทยอยวาด + เก็บอีกเยอะเลยครับ<br /> <br /> วันนี้ไม่ไหวแล้ว ง่วง ไปนอนก่อน พรุ่งนี้ค่อยมา Code ส่วนรองเท้าต่อ :)Anonymoushttp://www.blogger.com/profile/01961052864808259172noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6057449101333110030.post-630955530564641432012-03-16T01:48:00.002+07:002012-03-16T01:53:42.462+07:00ประโยคนี้เป็นประโยคหนึ่ง จากบทที่ 2 ของหนังสือ The Evil Plans (ปลุกปิศาจในตัวคุณ)<br /> <br /> <b>การซื้อขายความเชื่อมีตลาดที่กว้างใหญ่ไม่สิ้นสุด</b><br /> <br /> <blockquote class="tr_bq"><i>เรามีชีวิตอยู่เพื่อค้นหาความหมาย เรามีชีวิตอยู่เพื่อช่วยให้ผุ้อื่นค้นหาความหมายในชีวิตพวกเขา ไม่มีอะไรจะสำคัญไปมากกว่านี้อีกแล้ว</i></blockquote><blockquote class="tr_bq"><i>คิดเรื่องคุณสมบัติของสินค้าให้น้อยหน่อย คิดเรื่องศักยภาพของมนุษย์เราให้มากหน่อย สินค้าของคุณบ่งบอกอะไรเกี่ยวกับความเป็นมนุษย์บ้างหรือเปล่า</i></blockquote><blockquote class="tr_bq"><i>ยิ่งสินค้าของคุณมีความหมายต่อมนุษย์มากเท่าไร ไอเดียของคุณก็ยิ่งดีมากเท่านั้น และแบรนด์ของคุณก็จะยิ่งใหญ่มากขึ้นเท่านั้น</i></blockquote><blockquote class="tr_bq"><i>เดี๋ยวนี้เพียงแค่คนเชื่อว่าสินค้าของคุณมีคุณสมบัติตามที่คุณกล่าวอ้างมันไม่เพียงพออีกแล้ว ผู้บริโภคต้องเชื่อในตัวคุณและสิ่งที่คุณทำด้วย ถ้าพวกเขาไม่เชื่อ พวกเขาก็จะไปมองหาเอาจากที่อื่น</i></blockquote><blockquote class="tr_bq"><a name='more'></a><i>คุณไม่ได้เป็นเจ้าของโมเลกุลต่างๆ ที่จับต้องไม่ได้ ผู้ที่เป็นเจ้าของมันคือพระเจ้าต่างหาก สิ่งที่คุณเป็นเจ้าของแน่ๆ ก็คือจิตวิญญาณของคุณเอง ไม่มีใครพรากมันไปจากคุณได้ และจิตวิญญาณของคุณนี่แหละที่เป็นตัวสร้างแบรนด์</i></blockquote><blockquote class="tr_bq"><i>ผู้คนพร้อมจะซื้อจิตวิญญาณของคุณ รวมไปถึงจุดมุ่งหมายและความเชื่ออันก่อกำเนิดขึ้นมาจากจิตวิญญาณของคุณ</i></blockquote><blockquote class="tr_bq"><i>เซธ โกดิน นักการตลาดชั้นนำซึ่งเป็นทั้งเพื่อนและครูของผมเคยบอกกับผมว่า "คุณดื่มน้ำไปมากกว่านี้ไม่ได้ แล้วก้ซื้อไวน์หรือชาไปมากกว่านี้ไม่ได้แล้วด้วย คุณใส่รองเท้าได้แค่ครั้งละคู่เดียว จะไปนวดก็นวดได้ทีละครั้ง แต่สิ่งที่ขายได้คือ ความเชื่อไงล่ะ ความรู้สึกเป็นเจ้าของ ความรู้สึกว่าได้ทำสิ่งที่มีความหมาย ได้ทำสิ่งที่แตกต่าง ความรู้สึกเป็นกลุ่มก้อน นี่แหละสิ่งที่คนเราต้องการไม่มีที่สิ้นสุด"</i></blockquote><br /> <br /> <br /> หลังจากอ่านบทๆ นี้จบ ผมก็รู้สึกเหมือนโดนเอาอะไรตีเข้าให้ที่กะบาล<br /> <br /> ถ้าเทียบกับประสบการณ์ในชีวิตของเด็กเนิร์ดติดเกมอย่างผม<br /> มันคงเป็นข้อแตกต่างในความรู้สึก หลังจากที่เราเล่นเกมที่เป็นตำนาน และมี "ความลึก" อย่าง Final Fantasy, Assassin's Creed เทียบกับเกม Flash บนเว็บที่เราใช้เล่นฆ่าเวลาเฉยๆ เราอินกับมันต่างกัน<br /> <br /> ถ้าขณะที่เราเล่น Rockman แล้วเราไม่ได้รู้สึกอยากจะหยุดยั้งตัวร้ายอย่าง Sigma, Capcom อาจจะล้มเหลวในการสร้าง Rockman ภาคนั้น<br /> <br /> ในวงการปั้นกางเกงยีนส์ (การใส่กางเกงยีนส์เป็นเวลานานหลายๆเดือนติดต่อกัน โดยไม่ซัก เพื่อให้กางเกงยีนส์ขึ้นเป็นริ้วรอยที่เราสร้างขึ้นมาเอง ซึ่งจะไม่มีทางเหมือนกางเกงยีนส์ตัวอื่นตัวไหนอีกเลย) ถ้าคนที่ปั้นกางเกงยีนส์นั้นไม่รู้สึกว่า กางเกงยีนส์คือผิวหนังผืนที่สองของเขา (The second skin) กางเกงยีนส์สำหรับปั้นก็คงไม่มีราคาแพงเป็นพันแบบนี้ ราคาบางตัวก็ขึ้นหลักหมื่น ส่วนยีนส์วินเทจบางตัวที่อายุมากๆ เข้าจนเป็นตำนาน ก็ราคาขึ้นหลักล้านไปแล้ว<br /> <br /> เมื่อเราเอ่ยถึง iPhone, iPod, iPad เราจะไม่เพียงแค่นึกถึง Gadget ตัวหนึ่ง ที่ถูกแบบมาให้เรียบง่าย สามารถควบคุมทุกอย่างได้ด้วยปุ่มไม่กี่ปุ่ม แต่สิ่งที่เรานึกถึงคือ Steve Jobs, ความเป็น Minimal &amp; Perfectionist, ความปรารถนาอย่างแรงกล้าที่จะพัฒนาและคิดค้นอะไรใหม่ๆ, ความเนี๊ยบของศาสตร์และศิลป์ที่ผสมกันลงตัวอย่างไม่น่าเชื่อ ฯลฯ และนั่นก็คือสิ่งที่ Apple พยายามจะพูดว่า พวกเขาเชื่อในอะไร...<br /> <br /> <blockquote class="tr_bq"><i>เดวิด แมกเคนซี ผู้กำกับภาพยนตร์ซึ่งเป็นเพื่อนอีกคนหนึ่งของผม ก็เคยพูดไว้ว่า "หนังเรื่องหนึ่งจะดีหรือไม่ ก็ขึ้นอยู่กับว่าจุดประสงค์ในการทำหนังเรื่องนั้นดีแค่ไหน"</i></blockquote>Anonymoushttp://www.blogger.com/profile/01961052864808259172noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6057449101333110030.post-26433332224410406222012-03-15T16:36:00.001+07:002012-03-15T16:36:56.302+07:00การเดินเพื่อเข้าใกล้ "จุดหมาย"<br /> ทีละก้าว ... ทีละก้าว ...<br /> ใช้การ "กระทำ"<br /> ใช้แรงเพื่อออกเดิน<br /> ทีละนิด เพื่อให้เข้าใกล้จุดหมายไปเรื่อยๆ<br /> <br /> เพราะฉะนั้น "การไม่ออกแรง"<br /> สื่อความหมายตรงกันข้ามกับ การเข้าใกล้จุดหมาย<br /> มันคือการปฏิเสธในการเข้าใกล้จุดหมาย<br /> <br /> <a name='more'></a><br /> <br /> <br /> การมัวแต่บ่น มัวแต่ฝัน แต่ไม่ "ออกแรง" อันใด<br /> คือการอยู่นิ่งๆ มองดูจุดหมาย<br /> ไม่ใช่การเดินเข้าไปหามัน<br /> <br /> แน่นอน การบ่นทำให้เรารู้สึกดี<br /> มันคือการปลอบใจ และเป็นการหาข้อยกเว้นในความผิดพลาดให้ตัวเองในบางครั้ง<br /> <br /> การบ่นบ้างเมื่อยามท้อใจ อาจจะไม่เป็นไร<br /> มันเป็นเรื่องปกติของมนุษย์ที่มักจะชอบพูดกับตัวเอง เมื่อต้องการรู้สึกดีขึ้น<br /> แต่ถ้าทำบ่อยเกินไป ระวังจะติดกับดักของมัน<br /> <br /> กับดักที่ตรึงคุณไว้อยู่กับที่ แอ๊ก... ขยับไม่ได้ :pAnonymoushttp://www.blogger.com/profile/01961052864808259172noreply@blogger.com0