<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><?xml-stylesheet href="http://www.blogger.com/styles/atom.css" type="text/css"?><feed xmlns='http://www.w3.org/2005/Atom' xmlns:openSearch='http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/' xmlns:blogger='http://schemas.google.com/blogger/2008' xmlns:georss='http://www.georss.org/georss' xmlns:gd="http://schemas.google.com/g/2005" xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'><id>tag:blogger.com,1999:blog-7423618422540880081</id><updated>2026-05-13T23:36:04.177-03:00</updated><category term="Deep Purple"/><category term="Iron Maiden"/><category term="Judas Priest"/><category term="Ozzy Osbourne"/><category term="AC-DC"/><category term="Black Sabbath"/><category term="Metallica"/><category term="Pink Floyd"/><category term="Saxon"/><category term="Whitesnake"/><category term="Accept"/><category term="Anthrax"/><category term="Bad Company"/><category term="Blue Öyster Cult"/><category term="DIO"/><category term="Jethro Tull"/><category term="Journey"/><category term="KISS"/><category term="Led Zeppelin"/><category term="Lynyrd Skynyrd"/><category term="Megadeth"/><category term="Motörhead"/><category term="Nazareth"/><category term="Queen"/><category term="Scorpions"/><category term="Thin Lizzy"/><category term="UFO"/><category term="Uriah Heep"/><category term="Yes"/><category term="ZZ Top"/><category term="Aerosmith"/><category term="Angra"/><category term="Blind Guardian"/><category term="Bob Seger"/><category term="Bon Jovi"/><category term="Bruce Dickinson"/><category term="Bruce Springsteen"/><category term="Cactus"/><category term="Camel"/><category term="Cream"/><category term="David Lee Roth"/><category term="Def Leppard"/><category term="Dokken"/><category term="Dream Theater"/><category term="Elf"/><category term="Europe"/><category term="Fastway"/><category term="Foreigner"/><category term="Free"/><category term="Gary Moore"/><category term="Genesis"/><category term="Gillan"/><category term="Grand Funk"/><category term="Helloween"/><category term="Iced Earth"/><category term="Iron Butterfly"/><category term="James Gang"/><category term="Jimi Hendrix"/><category term="Kansas"/><category term="Kix"/><category term="Krokus"/><category term="Montrose"/><category term="Mötley Crüe"/><category term="Overkill"/><category term="Pantera"/><category term="Queensrÿche"/><category term="Quiet Riot"/><category term="REO Speedwagon"/><category term="Rainbow"/><category term="Ratt"/><category term="Raven"/><category term="Riot"/><category term="Rush"/><category term="Sammy Hagar"/><category term="Sepultura"/><category term="Skid Row"/><category term="Slayer"/><category term="Spirit"/><category term="Suicidal Tendencies"/><category term="Ted Nugent"/><category term="Tesla"/><category term="The Allman Brothers Band"/><category term="The Cult"/><category term="Triumph"/><category term="Van Halen"/><category term="W.A.S.P."/><category term="White Lion"/><category term="Wishbone Ash"/><category term="Airbourne"/><category term="Alcatrazz"/><category term="Alice Cooper"/><category term="Alice In Chains"/><category term="Almah"/><category term="Alter Bridge"/><category term="Armored Saint"/><category term="Audioslave"/><category term="Avenged Sevenfold"/><category term="Axel Rudi Pell"/><category term="Bachman-Turner Overdrive"/><category term="Baroness"/><category term="Beatles"/><category term="Black Country Communion"/><category term="Black Label Society"/><category term="Black Oak Arkansas"/><category term="Blackfoot"/><category term="Blind Faith"/><category term="Blue Cheer"/><category term="Blue Murder"/><category term="Bob Dylan"/><category term="Boston"/><category term="Britny Fox"/><category term="Buffalo Springfield"/><category term="Can"/><category term="Candlemass"/><category term="Captain Beyond"/><category term="Caravan"/><category term="Cheap Trick"/><category term="Chickenfoot"/><category term="Cinderella"/><category term="Circle II Circle"/><category term="Cirith Ungol"/><category term="Creedence Clearwater Revival"/><category term="Crosby Stills &amp; Nash"/><category term="Danger Danger"/><category term="Dark Angel"/><category term="Darkthrone"/><category term="David Bowie"/><category term="David Coverdale"/><category term="David Crosby"/><category term="Death Angel"/><category term="Derek and the Dominos"/><category term="Destruction"/><category term="Diamond Head"/><category term="Dire Straits"/><category term="Dr. Sin"/><category term="Dust"/><category term="Eagles"/><category term="Edguy"/><category term="Elton John"/><category term="Elvis Presley"/><category term="Emerson Lake &amp; Palmer"/><category term="Epica"/><category term="Eric Clapton"/><category term="Exciter"/><category term="Exodus"/><category term="Extreme"/><category term="Faces"/><category term="Fandango"/><category term="FireHouse"/><category term="Fleetwood Mac"/><category term="Flower Travellin&#39; Band"/><category term="Foghat"/><category term="Foo Fighters"/><category term="Forbidden"/><category term="Gamma Ray"/><category term="Geordie"/><category term="Glenn Hughes"/><category term="Gong"/><category term="Gotthard"/><category term="Grave Digger"/><category term="Guns N&#39; Roses"/><category term="H.E.A.T"/><category term="Halford"/><category term="Hardline"/><category term="Humble Pie"/><category term="Hurricane"/><category term="Jeff Beck Group"/><category term="Jeff Scott Soto"/><category term="Jefferson Airplane"/><category term="Joe Walsh"/><category term="Jon Bon Jovi"/><category term="Jorn"/><category term="King Crimson"/><category term="King&#39;s X"/><category term="Le Orme"/><category term="Lucifer&#39;s Friend"/><category term="MC5"/><category term="Magma"/><category term="Manilla Road"/><category term="Manowar"/><category term="Masterplan"/><category term="Mastodon"/><category term="Mercyful Fate"/><category term="Michael Schenker Group"/><category term="Molly Hatchet"/><category term="Moto Perpétuo"/><category term="Mountain"/><category term="Mr. Big"/><category term="Mutantes"/><category term="Neil Young"/><category term="Newsted"/><category term="Night Ranger"/><category term="Nuclear Assault"/><category term="Paul Kossoff"/><category term="Paul Rodgers"/><category term="Paul Stanley"/><category term="Poison"/><category term="Premiata Forneria Marconi"/><category term="Pretty Maids"/><category term="Ramones"/><category term="Richie Sambora"/><category term="Rival Sons"/><category term="Rolling Stones"/><category term="Ronnie Montrose"/><category term="Rough Cutt"/><category term="Sanctuary"/><category term="Santana"/><category term="Savatage"/><category term="Sebastian Bach"/><category term="Secos &amp; Molhados"/><category term="Shaman"/><category term="Slade"/><category term="Slash"/><category term="Slaughter"/><category term="Soft Machine"/><category term="Som Nosso de Cada Dia"/><category term="Soundgarden"/><category term="Steppenwolf"/><category term="Steve Hackett"/><category term="Steve Morse Band"/><category term="Styx"/><category term="Survivor"/><category term="System Of A Down"/><category term="T. Rex"/><category term="Talisman"/><category term="Testament"/><category term="The Byrds"/><category term="The Doobie Brothers"/><category term="The Firm"/><category term="The Poodles"/><category term="The Smashing Pumpkins"/><category term="The Stooges"/><category term="The Who"/><category term="The Yardbirds"/><category term="Traffic"/><category term="Trapeze"/><category term="Twisted Sister"/><category term="Tygers of Pan Tang"/><category term="U.D.O."/><category term="U2"/><category term="W.E.T."/><category term="Warhorse"/><category term="Warlock"/><category term="Warrant"/><category term="Witchcraft"/><category term="Witchfynde"/><category term="Zephyr"/><title type='text'>ROCK: ÁLBUNS CLÁSSICOS</title><subtitle type='html'></subtitle><link rel='http://schemas.google.com/g/2005#feed' type='application/atom+xml' href='http://www.rockalbunsclassicos.com.br/feeds/posts/default'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7423618422540880081/posts/default?max-results=7&amp;redirect=false'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://www.rockalbunsclassicos.com.br/'/><link rel='hub' href='http://pubsubhubbub.appspot.com/'/><link rel='next' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7423618422540880081/posts/default?start-index=8&amp;max-results=7&amp;redirect=false'/><author><name>Daniel Benedetti</name><uri>http://www.blogger.com/profile/04757874718174117804</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjAqTxEdNgFLTGSa84EYYAK6T248PS7EE2jYgPMdHDWTus4YOB76adJqtVqIC6iEIa8T6ZJ1gAlEmxPTVWInhmA0hu5w6SiTuFzw6mc0MoZG0cOcDuS_ElYa35BfUag0g/s220/0002.png'/></author><generator version='7.00' uri='http://www.blogger.com'>Blogger</generator><openSearch:totalResults>379</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>7</openSearch:itemsPerPage><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7423618422540880081.post-9053348546827296539</id><published>2026-05-12T08:47:00.000-03:00</published><updated>2026-05-12T08:47:47.271-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Humble Pie"/><title type='text'>HUMBLE PIE - HUMBLE PIE (1970)</title><content type='html'>&lt;p&gt;&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg6MX4Lyho5Sg7HFr-CDdPMDGb4OZaD5wTG7hF0YbqBsgsvpF6PuhI57qb3hL7TUfRREDXeLUMDz3oXY1b-2Y6FQV44qgcrc6FSWN5Xn4fCLsDq59WHtGX6r42ZoEyq1N8KUjXfzH8gC_vI3qkixj4qLVUdctxfnC0bubAZTw8PQajBVq1DK-caxUQXfuw/s526/520913144_1174493481377937_1634651874832870523_n.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;526&quot; data-original-width=&quot;526&quot; height=&quot;400&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg6MX4Lyho5Sg7HFr-CDdPMDGb4OZaD5wTG7hF0YbqBsgsvpF6PuhI57qb3hL7TUfRREDXeLUMDz3oXY1b-2Y6FQV44qgcrc6FSWN5Xn4fCLsDq59WHtGX6r42ZoEyq1N8KUjXfzH8gC_vI3qkixj4qLVUdctxfnC0bubAZTw8PQajBVq1DK-caxUQXfuw/w400-h400/520913144_1174493481377937_1634651874832870523_n.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Humble
é o autointitulado terceiro álbum de estúdios da banda britânica
de mesmo nome. O lançamento oficial aconteceu em julho de 1970, pelo
selo A&amp;amp;M. As gravações ocorreram no Plimpic Studios, em
Londres, na Inglaterra. A produção ficou a cargo de Glyn Johns.&lt;span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgB0MrZw1zp9GgCllemtkLbvuS9_7lRJbsWucwusHdWe2_ZUfpC7zN3FJm93VrXO24fxcuFy7hOxAyKgpiqDMxs6qM48F5gmqSCYzSMSo0b2maqN4wbMduhyphenhyphenJ-WvEqw5UWZ46U0XyQVS7VawnH_JPjoA4aCNnqefh70KIcRdcfga1855OkbpOjtTJmIF_s/s1920/RAC%20FT.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1080&quot; data-original-width=&quot;1920&quot; height=&quot;225&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgB0MrZw1zp9GgCllemtkLbvuS9_7lRJbsWucwusHdWe2_ZUfpC7zN3FJm93VrXO24fxcuFy7hOxAyKgpiqDMxs6qM48F5gmqSCYzSMSo0b2maqN4wbMduhyphenhyphenJ-WvEqw5UWZ46U0XyQVS7VawnH_JPjoA4aCNnqefh70KIcRdcfga1855OkbpOjtTJmIF_s/w400-h225/RAC%20FT.png&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;A
história do &lt;b&gt;Humble Pie&lt;/b&gt; começa em um momento particularmente
fértil do rock britânico, no final da década de 1960. Em poucos
anos, o cenário musical do Reino Unido havia passado por
transformações profundas: a explosão da chamada British Invasion,
a consolidação da psicodelia e, logo depois, o surgimento de uma
geração de grupos que buscavam retornar às raízes do rock, do
blues e do rhythm &amp;amp; blues. Nesse contexto, a formação do &lt;b&gt;Humble
Pie&lt;/b&gt; representou tanto a convergência de trajetórias já
estabelecidas quanto um esforço consciente de seus integrantes para
redefinir suas identidades artísticas. Entre 1969 e 1970, o grupo
construiu rapidamente um catálogo inicial significativo, lançando
três álbuns e consolidando uma estética que misturava folk, blues
e hard rock.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;i&gt;&lt;b&gt;O
encontro entre Steve Marriott e Peter Frampton&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
A
gênese da banda está intimamente ligada à amizade entre dois
músicos que, apesar da diferença de idade, compartilhavam
experiências semelhantes na indústria musical: Steve Marriott e
Peter Frampton. No final dos anos 1960, ambos haviam alcançado fama
precoce como líderes de grupos populares, mas também enfrentavam
frustrações criativas. Marriott era o carismático vocalista e
guitarrista do &lt;b&gt;Small Faces&lt;/b&gt;, uma das bandas centrais do
movimento mod britânico, enquanto Frampton era o jovem astro do
grupo pop The Herd.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
Apesar
do sucesso comercial, ambos eram frequentemente tratados pela
imprensa como “ídolos adolescentes”, um rótulo que não
refletia suas ambições musicais mais profundas. No final de 1968,
Marriott e Frampton desenvolveram uma amizade baseada justamente
nesse desejo de romper com a imagem fabricada pelo mercado e explorar
um som mais sério, ancorado no blues e no rock de raízes.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
Inicialmente,
Marriott chegou a considerar a possibilidade de integrar Frampton aos
&lt;b&gt;Small Faces&lt;/b&gt; como segundo guitarrista. Algumas apresentações
experimentais chegaram a ocorrer, e os dois músicos tocaram juntos
em sessões de gravação em Paris para o cantor francês Johnny
Hallyday. Entretanto, os outros integrantes do &lt;b&gt;Small Faces&lt;/b&gt;
resistiram à ideia de ampliar a formação.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
A
situação atingiu seu ponto de ruptura na virada de 1968 para 1969.
Durante um show no Alexandra Palace, em Londres, Marriott abandonou o
palco no meio da apresentação e anunciou sua saída da banda. Pouco
depois, convidou Frampton para formar um novo grupo com ele. Esse
momento marca, de fato, o nascimento do projeto que se tornaria o
&lt;b&gt;Humble Pie&lt;/b&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj8DLt2MupuHwcsVcRdbmpL4k0w77j6WP1yGjLjAnwfb6DqaMZZG_DVC4DoovnobgPfwTaq2NDoNB-aJ_5IMNYLvPMUrOzNNLSQMefxUE4PxdtE4no2ZKz6_QT1V0T8BuR24DKGpUdb4xHklNj1vLbc5qaBuwx6jg5rvuUcB5QOGHefDaRpRjlxESAjW-o/s1200/Steve_Marriott_(Humble_Pie).jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1118&quot; data-original-width=&quot;1200&quot; height=&quot;298&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj8DLt2MupuHwcsVcRdbmpL4k0w77j6WP1yGjLjAnwfb6DqaMZZG_DVC4DoovnobgPfwTaq2NDoNB-aJ_5IMNYLvPMUrOzNNLSQMefxUE4PxdtE4no2ZKz6_QT1V0T8BuR24DKGpUdb4xHklNj1vLbc5qaBuwx6jg5rvuUcB5QOGHefDaRpRjlxESAjW-o/s320/Steve_Marriott_(Humble_Pie).jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Steve Marriott&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;i&gt;&lt;b&gt;A
formação de um “supergrupo”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
A
nova banda foi completada com dois músicos vindos de outras
formações importantes da cena britânica. O baixista Greg Ridley
havia tocado no grupo &lt;b&gt;Spooky Tooth&lt;/b&gt;, enquanto o baterista Jerry
Shirley — então com apenas 17 anos — vinha da banda The
Apostolic Intervention.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
A
reunião desses quatro músicos levou a imprensa a rotular
imediatamente o &lt;b&gt;Humble Pie&lt;/b&gt; como um supergroup, termo cada vez
mais utilizado na virada da década para designar bandas formadas por
integrantes já conhecidos de outros projetos. Curiosamente, o
próprio nome da banda tinha um tom irônico em relação a essa
percepção. A expressão inglesa “to eat humble pie” refere-se
ao ato de “engolir o orgulho” ou “descer do pedestal”, uma
espécie de autocrítica preventiva diante da atenção exagerada que
o grupo recebia antes mesmo de lançar seu primeiro disco.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;i&gt;&lt;b&gt;As
primeiras sessões e o espírito coletivo&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
Nos
primeiros meses de 1969, o quarteto se refugiou em uma casa rural
pertencente a Marriott, em Essex, onde passou longos períodos
ensaiando e compondo. A convivência intensa ajudou a consolidar um
método de trabalho relativamente democrático, no qual tanto
Marriott quanto Frampton contribuíam com vocais, guitarras e
composições.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
Esse
ambiente criativo gerou rapidamente material suficiente para um álbum
de estreia. A banda assinou contrato com a gravadora Immediate
Records, fundada pelo empresário e produtor Andrew Loog Oldham,
conhecido por seu trabalho com os &lt;b&gt;The Rolling Stones&lt;/b&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiVl-Ufo-ezkOHUnNkxjSJpxvz4ZLkkxi2jAWRKA12h9pvRQYBaiHgm4ZvWbFAW0H2vSwHQOuoPQQTk5uVdbKpeYnV6g09cDFryATVFJA-NwezXd6DBO3zLumI2D-HowThGJPBskjGalEvjpPkjc-RpH1TwiSgaMnPNCJDFvD2YarOLpsxsCo3eBNruYMc/s974/peter-frampton-1970s-v0-ulwi4rjy4abe1.webp&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;974&quot; data-original-width=&quot;640&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiVl-Ufo-ezkOHUnNkxjSJpxvz4ZLkkxi2jAWRKA12h9pvRQYBaiHgm4ZvWbFAW0H2vSwHQOuoPQQTk5uVdbKpeYnV6g09cDFryATVFJA-NwezXd6DBO3zLumI2D-HowThGJPBskjGalEvjpPkjc-RpH1TwiSgaMnPNCJDFvD2YarOLpsxsCo3eBNruYMc/s320/peter-frampton-1970s-v0-ulwi4rjy4abe1.webp&quot; width=&quot;210&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Peter Frampton&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;i&gt;&lt;b&gt;O
primeiro álbum: As Safe as Yesterday Is (1969)&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
O
álbum de estreia, &lt;i&gt;As Safe as Yesterday Is&lt;/i&gt;, foi lançado em
1969. Gravado em grande parte na casa de Marriott, o disco
apresentava um som eclético que refletia as múltiplas influências
do grupo: folk rock, blues elétrico, rock psicodélico e até
elementos de country.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
O
single principal, “Natural Born Boogie”, tornou-se rapidamente um
sucesso nas paradas britânicas, alcançando o Top 5. O desempenho da
música ajudou a estabelecer o Humble Pie como uma nova força no
rock britânico.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
Musicalmente,
o álbum ainda refletia um equilíbrio entre as sensibilidades de
Marriott e Frampton. Enquanto o primeiro trazia um vocal poderoso e
profundamente influenciado pelo rhythm &amp;amp; blues americano, o
segundo apresentava composições mais melódicas e introspectivas,
muitas vezes com forte presença de violões acústicos.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;i&gt;&lt;b&gt;Town
and Country e o lado acústico&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
Ainda
em 1969, a banda lançou seu segundo álbum, &lt;i&gt;Town and Country&lt;/i&gt;.
Diferentemente do debut, este trabalho explorava mais intensamente o
lado folk e acústico do grupo. Canções como “Take Me Back” e
“Home and Away”, escritas por Frampton, demonstravam uma
abordagem mais pastoral e intimista.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
Esse
contraste estilístico refletia uma divisão estética dentro da
banda. Frampton inclinava-se para composições melódicas e arranjos
delicados, enquanto Marriott preferia um rock mais pesado e visceral.
Apesar dessas diferenças, o álbum revelou a versatilidade do &lt;b&gt;Humble
Pie&lt;/b&gt; e ampliou seu repertório sonoro.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;A
crise da Immediate Records e a mudança de direção&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
No
final de 1969, a trajetória do grupo sofreu uma reviravolta
inesperada. A Immediate Records entrou em colapso financeiro,
deixando vários artistas da gravadora em situação incerta. O
&lt;b&gt;Humble Pie&lt;/b&gt; precisou buscar rapidamente um novo contrato.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
Foi
nesse contexto que o grupo assinou com a A&amp;amp;M Records e passou a
trabalhar com o produtor Glyn Johns, uma figura central na engenharia
de som do rock britânico e colaborador de artistas como &lt;b&gt;Led
Zeppelin&lt;/b&gt; e &lt;b&gt;The Who&lt;/b&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
Além
disso, o grupo passou a ser gerenciado pelo empresário americano Dee
Anthony, que incentivou uma mudança significativa de direção
musical. Anthony acreditava que a banda deveria enfatizar um som mais
pesado e direto, capaz de competir com o emergente hard rock do
início da década de 1970.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;Sessões
de gravação&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;As
gravações ocorreram em 1970 no Olympic Studios, em Londres, um dos
estúdios mais importantes da cena britânica da época. O álbum foi
produzido e engenheirado por Glyn Johns, uma figura central na
engenharia de som do rock britânico e ajudou a moldar a sonoridade
mais direta e pesada que a banda buscava naquele momento.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;Composição&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;O
álbum contém oito faixas, com composições distribuídas
principalmente entre os integrantes do grupo, embora também inclua
material de origem externa. O material revela claramente a dualidade
criativa que marcava a banda naquele momento: de um lado, o
blues-rock vigoroso impulsionado por Marriott; de outro, composições
mais delicadas e introspectivas vindas de Frampton.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgdaEQFpDPtz67-sNOMWHt2Vv0hswBlge34ToeAJ_Twiu8ubxlGH3yEoo_S16OcgE-qCGudVakrmUHgevpplcD3w1UHXjhmU1y9hAjHfPHPWnilZ7l-DN5jNjdH9EB8cu4LdImW6_N6rSwWbAAQC1DbZfHUkkrjPaiSDTnuFMLR_ZAQ-nnFlqA0iMwveOU/s594/greg%20ridley.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;594&quot; data-original-width=&quot;413&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgdaEQFpDPtz67-sNOMWHt2Vv0hswBlge34ToeAJ_Twiu8ubxlGH3yEoo_S16OcgE-qCGudVakrmUHgevpplcD3w1UHXjhmU1y9hAjHfPHPWnilZ7l-DN5jNjdH9EB8cu4LdImW6_N6rSwWbAAQC1DbZfHUkkrjPaiSDTnuFMLR_ZAQ-nnFlqA0iMwveOU/s320/greg%20ridley.jpg&quot; width=&quot;222&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Greg Ridley&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;Arte
da capa&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
Um
dos aspectos mais distintivos do álbum é sua arte gráfica. A capa
apresenta uma ilustração inspirada nas obras do artista britânico
Aubrey Beardsley, figura importante do movimento estético do final
do século XIX. Por causa dessa referência, o disco ficou conhecido
entre fãs e colecionadores como “Beardsley Album”.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Vamos
às Faixas:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;LIVE
WITH ME&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Com
peso, intensidade e alguma influência Prog, a canção se alterna
com algumas passagens mais intimistas. Incrível.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Liricamente,
a canção aborda o desejo físico e a atração direta entre duas
pessoas, tema recorrente no blues e no rock de inspiração soul.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;ONLY
A ROACH&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;“&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Only
a Roach” flerta com a country music, tendo um clima mais suave e
mais bucólico.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;A
letra gira em torno de uma situação aparentemente banal — um
personagem que encontra apenas uma “roach”, gíria que pode
significar a ponta de um cigarro de maconha já consumido. O tom é
leve e irônico, refletindo o humor típico da contracultura do final
dos anos 1960.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;ONE
EYED TROUSER SNAKE RUMBA&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;“&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;One
Eyed Trouser Snake” é hard rock na veia, com a presença das
guitarras mais notável.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;“&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;One
Eyed Trouser Snake” é uma expressão humorística do inglês
britânico que funciona como metáfora sexual. A letra segue essa
linha de duplo sentido, típica do blues e do rock de tradição
boogie. O narrador utiliza metáforas sugestivas para descrever
desejo e sedução, mantendo o tom jocoso que permeia a canção.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;EARTH
AND WATER SONG&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Um
folk rock muito sentimental, uma música em que Peter Frampton
começava a identificar a sonoridade que o levaria ao sucesso na
metade final daquela década.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;A
letra utiliza imagens naturais — terra, água e elementos da
paisagem — para explorar temas de harmonia e reflexão interior. O
texto sugere uma busca por equilíbrio emocional e espiritual.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjEip4vmKl3XrS3Kxia7nMRPWs8yDoHASZ1fHY73n9NohLduGN5_w1GzWM4Ri6ZwREzP35lowgfBgW7vZRAGgKy3zZQy4ne2FqVQHaQo1PRkD9ojtT7klGGE25WJzdwd35QFoc6Io0u6uF0O1rvZNjMHUKJjCgw8Rl1MGeJXLiWGI-FN2XOVF80DH8XkKw/s1000/Humble-Pie-GettyImages-74276172-1000x600.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;600&quot; data-original-width=&quot;1000&quot; height=&quot;192&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjEip4vmKl3XrS3Kxia7nMRPWs8yDoHASZ1fHY73n9NohLduGN5_w1GzWM4Ri6ZwREzP35lowgfBgW7vZRAGgKy3zZQy4ne2FqVQHaQo1PRkD9ojtT7klGGE25WJzdwd35QFoc6Io0u6uF0O1rvZNjMHUKJjCgw8Rl1MGeJXLiWGI-FN2XOVF80DH8XkKw/s320/Humble-Pie-GettyImages-74276172-1000x600.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Humble Pie&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;I’M
READY&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Uma
versão bem agressiva para “I’m Ready”, de Willie Dixon”
transforma o original em um hard/blues rock vigoroso.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;“&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;I’m
Ready” é uma composição clássica de Willie Dixon, um dos
maiores compositores do blues de Chicago. A letra segue a tradição
desse estilo: um narrador que afirma estar pronto para o amor, com
confiança e certo tom de bravata masculina.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;THEME
FROM SKINT (SEE YOU LATER LIQUIDATOR)&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Em
“Theme from Skint (See You Later Liquidator”, o grupo retorna ao
folk rock inspiradíssimo, contando com uma passagem eletrificada ao
final.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Esta
é uma das letras mais curiosas do disco. Escrita por Steve Marriott,
a canção faz referência direta ao colapso financeiro da Immediate
Records, gravadora que havia lançado os dois primeiros álbuns da
banda. A palavra “skint” é uma gíria britânica que significa
“sem dinheiro”, e o subtítulo “See You Later Liquidator”
alude ironicamente ao processo de liquidação da empresa.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;RED
LIGHT MAMMA, RED HOT!&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;“&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Red
Light Mama, Red Hot!” é uma faixa impressionante, contando com
riffs e solos impressionantes de Frampton, um Hard Rock bastante
intenso com ótimos vocais.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;A
expressão “red light” remete aos distritos de prostituição, e
a letra descreve uma mulher sensual e independente que domina o
imaginário do narrador.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;SUCKING
ON THE SWEET VINE&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;O
disco é encerrado com outra faixa introspectiva, “Sucking on the
Sweet Vine”, na qual a steel guitar de BJ Cole traz um sabor
especial.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;A
letra sugere a busca por satisfação e liberdade, refletindo o
espírito hedonista que permeava grande parte da música rock no
início da década de 1970.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;b&gt;Considerações
Finais&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Diferentemente
do single de estreia “Natural Born Bugie”, que havia alcançado o
4º lugar no UK Singles Chart em 1969, o álbum &lt;i&gt;Humble Pie&lt;/i&gt;
(1970) teve impacto comercial relativamente modesto.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
Fontes
discográficas indicam que o disco não alcançou posições
relevantes nas principais paradas britânicas ou norte-americanas,
situação relativamente comum para álbuns da banda nesse período
inicial.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Publicações
britânicas da época, como Melody Maker e New Musical Express,
reconheceram a intensidade vocal de Marriott e a habilidade
instrumental da banda, mas observaram que o álbum parecia ainda em
busca de uma identidade definitiva.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh30Gj8xUDSlQRHz8zYHi4kBDlZ9Xe1J2Fjw3VyfnVCxq6uGf2A8gELu0n70MksDJfvNmUrs-7Y8Nz_h0QfaiM5M_IxydpHekPnmUI2oe9RLh9FVZQn0OPvBVJ61uoE8oCBrN2JC_ZMMnfEATxrxBmhocWfM7j9ZLVksk2CygUMrmSO5r_Ypxw9MUJXeoA/s612/jerry%20shirley.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;612&quot; data-original-width=&quot;411&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh30Gj8xUDSlQRHz8zYHi4kBDlZ9Xe1J2Fjw3VyfnVCxq6uGf2A8gELu0n70MksDJfvNmUrs-7Y8Nz_h0QfaiM5M_IxydpHekPnmUI2oe9RLh9FVZQn0OPvBVJ61uoE8oCBrN2JC_ZMMnfEATxrxBmhocWfM7j9ZLVksk2CygUMrmSO5r_Ypxw9MUJXeoA/s320/jerry%20shirley.jpg&quot; width=&quot;215&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Jerry Shirley&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;O
site AllMusic descreve o álbum como um trabalho de transição,
destacando que ele antecipa a direção mais pesada que a banda
adotaria posteriormente. Segundo a análise, o disco já indica a
mudança para um som mais robusto e orientado ao blues, incentivada
pelo novo empresário americano Dee Anthony.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Depois
do lançamento do disco, o &lt;b&gt;Humble Pie&lt;/b&gt; passou grande parte de
1970 em turnê, especialmente nos Estados Unidos. Naquele momento,
embora os álbuns ainda não tivessem grande desempenho nas paradas,
a banda começava a construir uma reputação sólida como uma das
atrações ao vivo mais energéticas do rock britânico.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
Sob
a orientação de Dee Anthony, o grupo abandonou gradualmente o
repertório acústico que havia marcado o álbum anterior, &lt;i&gt;Town
and Country&lt;/i&gt; (1969), e passou a enfatizar apresentações mais
pesadas, centradas no blues-rock e em improvisações extensas de
palco. Esse direcionamento foi decisivo para consolidar a imagem do
grupo junto ao público americano.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Um
episódio curioso dessa turnê ocorreu em dezembro de 1970, durante
apresentações no Fillmore West, em San Francisco. Ali, Peter
Frampton enfrentou problemas técnicos com sua guitarra Gibson
semiacústica devido ao volume elevado do palco. Após o show, um fã
chamado Mark Mariana emprestou ao guitarrista uma Gibson Les Paul
Custom de 1954, instrumento que Frampton adotaria como sua guitarra
principal durante muitos anos.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;No
início de 1971, o &lt;b&gt;Humble Pie&lt;/b&gt; voltou ao estúdio para gravar
seu quarto disco, &lt;i&gt;Rock On&lt;/i&gt;, novamente com produção de Glyn
Johns.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjBn0ubKjhroOghemTjVF-xCeQvkLlG0-AZcrY7b2k5FrZ7d0ZWS_nWCNCFZ5W2GIVzFbVHxyPI6BSgRJqvoRWI3nbHUn_MBnLndGHR7suvUSsO2Bd0XPTA7v0oFmF3PgEsuwW0S4cbAbfExyxI3thC4KjGEE3Kyd84E8NLXWN3B1E97R6eSu4hCYpqpJs/s647/humble22.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;363&quot; data-original-width=&quot;647&quot; height=&quot;180&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjBn0ubKjhroOghemTjVF-xCeQvkLlG0-AZcrY7b2k5FrZ7d0ZWS_nWCNCFZ5W2GIVzFbVHxyPI6BSgRJqvoRWI3nbHUn_MBnLndGHR7suvUSsO2Bd0XPTA7v0oFmF3PgEsuwW0S4cbAbfExyxI3thC4KjGEE3Kyd84E8NLXWN3B1E97R6eSu4hCYpqpJs/s320/humble22.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;b&gt;Formação:&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Steve
Marriott – Vocais (1-3, 5-7), Guitarra (1-3, 5-7), Piano Wurlitzer
(1, 4, 8), Órgão (4), Bateria (6), Gaita (7)&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Peter
Frampton – Vocais (1-7), Órgão (1), Percussão (2), Guitarra
(3-8)&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Greg
Ridley – Baixo (todas as faixas), Vocais (1-3, 5-8), Guitarra (8)&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Jerry
Shirley – Bateria (1, 3-5, 7, 8), Piano (2, 6), Vocal (2),
Percussão (6, 7)&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;Músicos
adicionais:&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;BJ
Cole – guitarra pedal steel (2, 6, 8)&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Willie
Wilson – bateria (2)&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;b&gt;Faixas:&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;01.
Live With Me – (Humble Pie) – 7:55&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;02.
Only a Roach – (Shirley) – 2:49&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;03.
One Eyed Trouser Snake Rumba – (Humble Pie) – 2:51&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;04.
Earth and Water Song – (Frampton) – 6:18&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;05.
I&#39;m Ready – (Willie Dixon) – 4:59&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;06.
Theme from Skint (See You Later Liquidator) – (Marriott) – 5:43&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;07.
Red Light Mamma, Red Hot! – (Humble Pie) – 6:16&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;08.
Sucking on the Sweet Vine – (Ridley) – 5:46&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;b&gt;Opinião
do Blog:&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;É
com pesar que afirmo que o &lt;b&gt;Humble Pie&lt;/b&gt;, nos dias atuais, seja
relegado a um segundo plano entre as bandas do Hard setentista e seu
terceiro e autointitulado álbum seja, ainda menos, reconhecido.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Aqui
vemos a banda transicionar sua sonoridade para se voltar mais ao Hard
Rock, ganhando peso, intensidade e muito vigor. Não que abandone
suas características mais suaves, mas elas começaram a perder
espaço.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Com
músicos de primeira linha, é claro que o resultado é especial.
Steve Marriott é um frontman de primeira e um hábil compositor –
e afiado vocalista.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Peter
Frampton rouba a cena com seus riffs e solos incríveis e se sai
excelente quando assume os vocais. Sua sensibilidade melódica já
impressionava neste disco.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;O
Hard Rock é exaltado em faixas diretas e intensas como “One Eyed
Trouser Snake Rumba” e na versão para “I&#39;m Ready” de Willie
Dixon. O mesmo pode ser dito de “Red Light Mamma, Red Hot!”,
possivelmente minha preferida no disco.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;O
Folk Rock encontra seu espaço na belíssima “Earth and Water Song”
e na sóbria “Only a Roach”. E destacamos a fusão de Hard e Prog
na ótima faixa de abertura, “Live With Me”.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Enfim,
incrivelmente &lt;i&gt;Humble Pie&lt;/i&gt; não é o melhor álbum da banda de
mesmo nome, mas já trazia o grupo encontrando sua faceta mais
proeminente, além de apresentar o talento do excepcional Peter
Frampton. Álbum que merece ser resgatado.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://www.rockalbunsclassicos.com.br/feeds/9053348546827296539/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.rockalbunsclassicos.com.br/2026/05/humble-pie-humble-pie-1970.html#comment-form' title='2 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7423618422540880081/posts/default/9053348546827296539'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7423618422540880081/posts/default/9053348546827296539'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://www.rockalbunsclassicos.com.br/2026/05/humble-pie-humble-pie-1970.html' title='HUMBLE PIE - HUMBLE PIE (1970)'/><author><name>Daniel Benedetti</name><uri>http://www.blogger.com/profile/04757874718174117804</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjAqTxEdNgFLTGSa84EYYAK6T248PS7EE2jYgPMdHDWTus4YOB76adJqtVqIC6iEIa8T6ZJ1gAlEmxPTVWInhmA0hu5w6SiTuFzw6mc0MoZG0cOcDuS_ElYa35BfUag0g/s220/0002.png'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg6MX4Lyho5Sg7HFr-CDdPMDGb4OZaD5wTG7hF0YbqBsgsvpF6PuhI57qb3hL7TUfRREDXeLUMDz3oXY1b-2Y6FQV44qgcrc6FSWN5Xn4fCLsDq59WHtGX6r42ZoEyq1N8KUjXfzH8gC_vI3qkixj4qLVUdctxfnC0bubAZTw8PQajBVq1DK-caxUQXfuw/s72-w400-h400-c/520913144_1174493481377937_1634651874832870523_n.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7423618422540880081.post-164921543159302163</id><published>2026-05-04T07:43:00.000-03:00</published><updated>2026-05-04T07:43:34.089-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Almah"/><title type='text'>ALMAH - FRAGILE EQUALITY (2008)</title><content type='html'>&lt;p&gt;&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhgPaYUVrcN2tj-sQWU-K_kmBU9vPkBvdKPttWJFMVnkIKOj_C2LUrNxeBYL4bTV-sFQrLj6twHap2tE-ZXWlcQV8mKJujsubFOa9jxvhgxddeWswrVhYKylwtX7hc8hVBb2wHCtwD7GtfFbnedpClheOkBDdrEegpPqPMMd1aVYkDJSUjgXexj_nTO-ho/s500/MED_PROD_608723112229.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;500&quot; data-original-width=&quot;500&quot; height=&quot;400&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhgPaYUVrcN2tj-sQWU-K_kmBU9vPkBvdKPttWJFMVnkIKOj_C2LUrNxeBYL4bTV-sFQrLj6twHap2tE-ZXWlcQV8mKJujsubFOa9jxvhgxddeWswrVhYKylwtX7hc8hVBb2wHCtwD7GtfFbnedpClheOkBDdrEegpPqPMMd1aVYkDJSUjgXexj_nTO-ho/w400-h400/MED_PROD_608723112229.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Fragile
Equality é o segundo álbum de estúdios da banda brasileira Almah.
O lançamento oficial ocorreu em 18 de novembro de 2008, pelos selos
AFM e Blistering. As gravações aconteceram no primeiro semestre de
2008, no Norcal Studios, em São Paulo. A produção ficou  cargo de
Edu Falaschi e de Felipe Andreoli.&lt;span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif; font-size: 14pt; text-align: left;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgrN0eqJSFHTV-6tG5kkUsQPLQIW056-0hyphenhyphenWKnWS0hwCSjvaaNG3lijluGG9wrNL5nPD91u-bQbOVpBDreylJZV2_HEzabzhSmf_59Y_1Ed8T5njxd0DVk1coxCKAgxcowxAbLbwae-HVgZ_XVH6TbF9ybXKAcDT8Rsd7Hn69XBqNNXFcq28qHEQPW9AoA/s1920/RAC%20FT.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1080&quot; data-original-width=&quot;1920&quot; height=&quot;225&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgrN0eqJSFHTV-6tG5kkUsQPLQIW056-0hyphenhyphenWKnWS0hwCSjvaaNG3lijluGG9wrNL5nPD91u-bQbOVpBDreylJZV2_HEzabzhSmf_59Y_1Ed8T5njxd0DVk1coxCKAgxcowxAbLbwae-HVgZ_XVH6TbF9ybXKAcDT8Rsd7Hn69XBqNNXFcq28qHEQPW9AoA/w400-h225/RAC%20FT.png&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif; font-size: 14pt; text-align: left;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif; font-size: 14pt; text-align: left;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif; font-size: 14pt; text-align: left;&quot;&gt;Almah
foi uma banda brasileira de heavy metal. Fundada inicialmente em 2006
como um projeto paralelo do ex-vocalista do &lt;/span&gt;&lt;b style=&quot;font-family: Arial, sans-serif; font-size: 14pt; text-align: left;&quot;&gt;Angra&lt;/b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif; font-size: 14pt; text-align: left;&quot;&gt;, Edu
Falaschi, a banda lançou cinco álbuns e deixou de ser um projeto
solo para se tornar uma banda com atividades regulares.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Edu
Falaschi afirmou que procurava um nome de banda que fosse fácil de
lembrar e pronunciar em todos os idiomas. Em português e espanhol,
Alma significa “alma”. Ele descobriu que em hebraico &lt;b&gt;Almah&lt;/b&gt;,
com &quot;h&quot;, significa virgem e pureza.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Ele
também afirmou que muitas pessoas religiosas dizem que o que isso
significa é o oposto:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;“&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;Decidi
falar sobre sentimentos humanos em um álbum inteiro – e os
sentimentos humanos podem ser bons e ruins – como a liberdade, como
o amor, podemos sentir como a liberdade, podemos sentir inveja e
ganância – sentimentos ruins. Foi assim que decidi escrever sobre
os sentimentos humanos”&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgeF4i97IM4RMBdz9kSaMiFSEklQMswUjL-rRvYab8B5AzzSdEiKNuuvUwfbImkGe4ynkhwNZSQYwrWy8fGfQF7w8UlDM86RukmfYg8i15Jicm5L0Mu5KIR06qfT3NPPl1Ntdcp9nBmvgQSZCUMH8JnFXKjFf2mWTDYvRhQCJ6Mq_P_Za0w3SpoxEr2h3c/s388/Edu_Falaschi_(3).jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;388&quot; data-original-width=&quot;250&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgeF4i97IM4RMBdz9kSaMiFSEklQMswUjL-rRvYab8B5AzzSdEiKNuuvUwfbImkGe4ynkhwNZSQYwrWy8fGfQF7w8UlDM86RukmfYg8i15Jicm5L0Mu5KIR06qfT3NPPl1Ntdcp9nBmvgQSZCUMH8JnFXKjFf2mWTDYvRhQCJ6Mq_P_Za0w3SpoxEr2h3c/s320/Edu_Falaschi_(3).jpg&quot; width=&quot;206&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Edu Falaschi&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;O
primeiro álbum da banda, &lt;i&gt;Almah&lt;/i&gt;, foi lançado no segundo
semestre de 2006. Além de cantar, Edu Falaschi também produziu o
disco, compôs todas as músicas e escreveu todas as letras.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;O
álbum foi gravado na Finlândia e no Brasil com músicos como Emppu
Vuorinen (guitarra – Nightwish), Lauri Porra (baixo –
Stratovarius) e Casey Grillo (bateria – Kamelot), e participações
especiais de Mike Stone (guitarra – Queensrÿche), Edu Ardanuy
(guitarra – Dr. Sin) e Sizão Machado (baixo – Tom Jobim, Chico
Buarque e outros), entre outros.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;O
álbum recebeu boas críticas em revistas e sites de rock em todo o
mundo. Falaschi foi considerado um dos melhores cantores pelos
leitores da revista Burrn! (Japão).&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;O
primeiro show oficial completo da banda foi realizado dia 2 de
setembro de 2006, na cidade de São Caetano do Sul, e em São Paulo,
no Victoria Hall. A banda contava com os antigos membros da banda
&lt;b&gt;Symbols&lt;/b&gt; (antiga banda de Edu Falaschi); Demian Tiguez
(guitarra) e Adriano Daga (bateria), mais seu irmão Tito Falaschi
(baixo); Rafael Bittencourt (Angra) (guitarra) e Renato Tribuzy
(vocal) também participaram de shows como convidados especiais,
nessa turnê Edu também tocava guitarra em algumas músicas. Foram 7
shows e 2 pockets shows, passando pelos estados de São Paulo, Rio de
Janeiro, Santa Catarina, Paraná e Rio Grande do Sul.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Em
junho de 2007, o &lt;i&gt;Angra&lt;/i&gt; fez uma pausa de dois anos e Falaschi
se concentrou no trabalho com o &lt;b&gt;Almah&lt;/b&gt;. O projeto solo se
transformou em uma banda com formação estável.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Falaschi:
&lt;i&gt;O &lt;/i&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;Angra&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;i&gt; realmente parou em julho de 2007. E
então quando lancei o primeiro álbum, era &lt;/i&gt;&lt;i&gt;um&lt;/i&gt;&lt;i&gt; álbum
solo, eu sabia que talvez no futuro o &lt;/i&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;Almah&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;i&gt;
pudesse ser uma banda. E quando o Angra realmente parou, não
sabíamos sobre o futuro do &lt;/i&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;Angra&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;i&gt; e não
sabíamos quando voltaríamos com o Angra. Decidi em dezembro de 2007
criar um novo álbum do &lt;/i&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;Almah&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;i&gt;, mas como uma
banda de verdade, como uma banda em tempo integral.&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhXPzwq3l6TMrv32ZVfw-Y28tdlT2DJRSF6Lsv6kIVGJlF2xf2tsRWEyRzUrWQCLFx8hUQETZKkQvQcQUGtEVgP6UbqnhzazrzIPuiZ-YVXlgmR26r0HOAr0c9DZmC4M8vwfXuRij5GfuqUR_8APdXIOZi5NDpB_yExlQ5YiladrdorTQKKkKK1MUXTwdA/s300/edufalaschi.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;300&quot; data-original-width=&quot;200&quot; height=&quot;300&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhXPzwq3l6TMrv32ZVfw-Y28tdlT2DJRSF6Lsv6kIVGJlF2xf2tsRWEyRzUrWQCLFx8hUQETZKkQvQcQUGtEVgP6UbqnhzazrzIPuiZ-YVXlgmR26r0HOAr0c9DZmC4M8vwfXuRij5GfuqUR_8APdXIOZi5NDpB_yExlQ5YiladrdorTQKKkKK1MUXTwdA/s1600/edufalaschi.jpg&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Edu Falaschi&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;A
primeira turnê do &lt;b&gt;Almah&lt;/b&gt; é retomada no dia 19 de julho de
2007, no Anime Friends em São Paulo, com público de 4.500 pessoas.
A banda tinha novidades na formação; sendo o baterista Aquiles
Priester, o tecladista Fábio Laguna e o baixista Felipe Andreoli,
todos do &lt;b&gt;Angra&lt;/b&gt;; mais o guitarrista Edu Ardanuy do &lt;b&gt;Dr. Sin&lt;/b&gt;,
que fez apenas 2 shows. Depois disso ele indica o guitarrista
brasiliense Marcelo Barbosa, do Khallice.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;Data
de lançamento e selo&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
O
segundo álbum do Almah foi lançado inicialmente em 24 de setembro
de 2008 no Brasil, durante a feira musical ExpoMusic. O disco teve
lançamentos escalonados em diferentes mercados, sendo 24 de setembro
de 2008 no Brasil (Laser Company), 2008 em Ásia (Victor-JVC) e 17 de
outubro de 2008 na Europa, Estados Unidos e Canadá (AFM Records).&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
O
selo principal responsável pela edição internacional foi AFM
Records, tradicional gravadora alemã especializada em heavy metal e
hard rock.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;i&gt;&lt;b&gt;Composição
e concepção musical&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
Todas
as composições foram desenvolvidas no contexto da consolidação do
&lt;b&gt;Almah&lt;/b&gt; como banda — e não mais apenas como projeto solo de
Edu Falaschi. Esse line-up surgiu durante a pré-produção do álbum
em 2008, quando Schroeber e Moreira foram incorporados
definitivamente ao grupo.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
A
composição do material foi conduzida principalmente por Falaschi e
Andreoli, com forte colaboração dos demais músicos no
desenvolvimento de arranjos instrumentais e na construção do
direcionamento sonoro do disco.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;Gravação
do álbum&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;As
gravações ocorreram no primeiro semestre de 2008. O trabalho foi
realizado no Norcal Studios, localizado em São Paulo.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
Durante
as sessões, o processo envolveu registros individuais das partes
instrumentais e vocais — inclusive com material divulgado mostrando
sessões de gravação de baixo conduzidas por Felipe Andreoli,
evidenciando o clima de trabalho em estúdio.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;i&gt;&lt;b&gt;Produção,
mixagem e masterização&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
O
álbum foi produzido por Edu Falaschi e Felipe Andreoli. As etapas
técnicas principais envolveram Brendan Duffey e Adriano Daga na
mixagem; e Walter Lima e Fabio Ernesto, na masterização.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;i&gt;&lt;b&gt;Arte
da capa&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
A
arte gráfica do álbum foi criada pelo designer brasileiro Gustavo
Sazes, responsável pelo estúdio Abstrata Art &amp;amp; Design. Sazes é
um dos ilustradores mais requisitados do heavy metal contemporâneo,
tendo trabalhado com bandas como &lt;b&gt;Arch Enemy&lt;/b&gt;, &lt;b&gt;Machine Head&lt;/b&gt;,
&lt;b&gt;Morbid Angel&lt;/b&gt; e &lt;b&gt;Firewind&lt;/b&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Vamos
às Faixas:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;BIRDS
OF PREY&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;O
disco é aberto com “Birds of Prey” um power metal intenso e
técnico, com Edu cantando de uma forma mais agressiva que fazia no
Angra, na mesma época.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;A
letra utiliza a metáfora das aves de rapina para representar forças
dominantes e predatórias presentes nas relações humanas e sociais.
A imagem desses predadores no céu remete a indivíduos ou sistemas
que exercem poder sobre outros, criando um clima de tensão e
vigilância constante.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;BEYOND
TOMORROW&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;“&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Beyond
Tomorrow” continua com uma sonoridade pesada e bastante técnica,
com destaque para a seção rítmica.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;A
letra sugere que o amanhã não deve ser encarado como uma ameaça,
mas como um campo de possibilidades.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;MAGIC
FLAME&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;“&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Magic
Flame” é mais curta e mais direta, com uma pegada que lembra o
Helloween.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;A
letra enfatiza perseverança, inspiração e transformação
interior, aproximando-se de temas recorrentes no power metal, onde
elementos simbólicos e quase místicos costumam representar
processos psicológicos ou espirituais.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;ALL
I AM&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Na
sequência, “All I Am” que, embora sendo mais melódica e suave,
seu forte refrão e a interpretação emocional de Edu, trazem um
sentimento de tristeza – mas belo.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;O
eu lírico confronta a necessidade de reconhecer quem realmente é,
sem máscaras ou ilusões. Esse tipo de reflexão dialoga com uma
tradição do metal melódico que frequentemente aborda crises de
identidade e processos de autoconhecimento.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;YOU’LL
UNDERSTAND&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;“&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;You’ll
Understand” tem mais influências progressivas, com passagens mais
intrincadas.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;O
tema central é o reconhecimento tardio: a ideia de que certas
decisões só fazem sentido com o tempo.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhATFeqYNVm1sdH7aDspmLPw3zrtktra-FMN24-z_EW6k0HMkHQYu_6YSHb0THxXPO-pnuVIZGFUuLGP0wPVc6HGor6QOB-b_LlKb7F2PRaggkw6R4DObLL-gMFBLh0qShYXMSNrIhEE3DTmee4MLZ0zqUR1nHgoc5qHhACrGXaFr247T7NJQCDGCooLmw/s1500/Edu-Falaschi-2022-cantor-02-min.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;785&quot; data-original-width=&quot;1500&quot; height=&quot;167&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhATFeqYNVm1sdH7aDspmLPw3zrtktra-FMN24-z_EW6k0HMkHQYu_6YSHb0THxXPO-pnuVIZGFUuLGP0wPVc6HGor6QOB-b_LlKb7F2PRaggkw6R4DObLL-gMFBLh0qShYXMSNrIhEE3DTmee4MLZ0zqUR1nHgoc5qHhACrGXaFr247T7NJQCDGCooLmw/s320/Edu-Falaschi-2022-cantor-02-min.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Edu Falaschi&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;INVISIBLE
CAGE&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Uma
pegada Rebirth (do Angra) pode ser ouvida em “Invisible Cage”,
com presença de música regional brasileira junto ao power metal da
banda.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;A
letra sugere que o maior obstáculo para a liberdade muitas vezes não
é externo, mas interno.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;FRAGILE
EQUALITY&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;“&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Fragile
Equality é muito pesada (para o padrão do disco), com uma pegada
próxima ao Thrash Metal moderno.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;A
letra reflete sobre o equilíbrio delicado entre forças opostas —
razão e emoção, ordem e caos, esperança e desespero.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;TORN&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;“&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Torn”
é uma composição forte, contando com bastante peso e intensidade,
sendo um Power Metal que chega a flertar com o Thrash.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Em
“Torn”, o foco lírico é o conflito interno. A palavra “torn”
— que pode ser traduzida como “dilacerado” ou “dividido” —
descreve um estado emocional marcado por dúvida e ambivalência.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;SHADE
OF MY SOUL&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Explorando
possibilidades vocais de Edu, “Shade of My Soul” é uma balada
competente.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;A
letra aborda as “sombras” da alma, ou seja, aspectos ocultos da
personalidade que frequentemente permanecem reprimidos.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;MEANINGLESS
WORLD&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;“&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Meaningless
World” encerra o álbum com um resumo da musicalidade do disco: um
power metal intrincado e técnico.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;A
letra descreve um mundo aparentemente desprovido de sentido, dominado
por superficialidade e alienação. No entanto, em vez de
simplesmente afirmar um niilismo absoluto, a música parece
questionar essa visão. Ao reconhecer a falta de significado
aparente, o narrador sugere implicitamente a necessidade de criar
sentido próprio.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;b&gt;Considerações
Finais&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;O
álbum chegou à 188ª posição na parada semanal da Oricon, no
Japão, um resultado significativo para um grupo brasileiro em um
mercado altamente competitivo e historicamente receptivo ao power
metal europeu e latino-americano. A primeira tiragem nacional do
álbum esgotou-se rapidamente durante seu lançamento na feira
musical ExpoMusic em setembro de 2008, obrigando a gravadora a
providenciar uma nova prensagem pouco tempo depois.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Uma
resenha publicada no portal Novo Metal, reproduzida posteriormente
pelo site Whiplash, destacou que o álbum apresentava uma evolução
significativa em relação ao disco de estreia, tanto em termos de
composição quanto de produção e performance instrumental. O texto
também apontava a diversidade de influências — heavy, power,
thrash e metal progressivo — como um dos principais atrativos do
trabalho.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjJXczwk9lkNZPfa94Ky5K3yZNPdSqzbcSe0ke7STcPLx6_cjskLv9lnWwT_TBgRfw0x6NTNfnMgmUULOBPkZbH8_fkte54oemS98UVPw5aLkjD8MCkIdyhJs0ysxUlEC0r8wEmKXbXes373zpOtaXfKx7vtsiqxKISitlMEJHULMhyphenhyphenUzCTNeuTWIgvC_Y/s600/felipe.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;599&quot; data-original-width=&quot;600&quot; height=&quot;319&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjJXczwk9lkNZPfa94Ky5K3yZNPdSqzbcSe0ke7STcPLx6_cjskLv9lnWwT_TBgRfw0x6NTNfnMgmUULOBPkZbH8_fkte54oemS98UVPw5aLkjD8MCkIdyhJs0ysxUlEC0r8wEmKXbXes373zpOtaXfKx7vtsiqxKISitlMEJHULMhyphenhyphenUzCTNeuTWIgvC_Y/s320/felipe.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Felipe Andreoli&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;No
site Metal Archives, uma das bases de dados mais respeitadas da cena
metal, o álbum mantém avaliação média próxima de 87%, resultado
de críticas e avaliações de usuários especializados.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
Resenhas
posteriores também enfatizam a evolução musical do grupo entre o
primeiro disco e este segundo trabalho. Uma análise publicada no
site Sputnikmusic descreve o álbum como um salto qualitativo
significativo, destacando a maior diversidade sonora e o
aprimoramento da produção. Segundo o texto, o disco consolidou o
&lt;b&gt;Almah&lt;/b&gt; como um competidor legítimo no cenário internacional
do power metal.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;A
turnê de divulgação do álbum começou em novembro de 2008, em São
Paulo, poucos meses após o lançamento do disco, e seguiu até abril
de 2009, quando foi encerrada com um show no tradicional Circo
Voador, no Rio de Janeiro. Durante esse período, o grupo percorreu
diversas cidades brasileiras, apresentando um repertório que
combinava músicas do novo álbum com material do disco de estreia.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Apesar
do bom andamento da turnê, sua duração acabou sendo menor do que
inicialmente planejado. Em 2009, o retorno das atividades do &lt;b&gt;Angra&lt;/b&gt;
exigiu que Falaschi e o baixista Felipe Andreoli, que também
integravam aquela banda, redirecionassem sua agenda para compromissos
relacionados ao grupo principal.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Em
2009 e 2010, o &lt;b&gt;Almah&lt;/b&gt; ainda tocou em diversos eventos no
Brasil, incluindo festivais e apresentações em casas especializadas
em rock. Uma das últimas etapas do ciclo promocional ocorreu em
2010, quando o grupo realizou mais uma série de shows em território
brasileiro. O encerramento simbólico dessa fase aconteceu no
festival Marreco’s Fest, em Brasília.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Ainda
em 2009 e 2010, Falaschi e Andreoli começaram a trabalhar em novas
ideias para o terceiro álbum do &lt;b&gt;Almah&lt;/b&gt;, &lt;i&gt;Motion&lt;/i&gt;, o qual
seria lançado em 2011.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgeoSkfVb0Hn3I2EHwwstQHeKharSoegjZKLoE1NIKlkYRg3zOY2UX6LDUWAKTZXSbWQ43G6qygqOy8CbQhw64uGsmP4zJC7Z7mkH2GEpSOHyM_DsRFDQv6FEoTfbWEUlQxGrgcPnIrehrmBf7e825tRDuaSq5G7eS7EV7r3ULNrz7-cyjUrwbkBy6-fjw/s1500/almah-edu-falaschi-banda.jpeg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;785&quot; data-original-width=&quot;1500&quot; height=&quot;167&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgeoSkfVb0Hn3I2EHwwstQHeKharSoegjZKLoE1NIKlkYRg3zOY2UX6LDUWAKTZXSbWQ43G6qygqOy8CbQhw64uGsmP4zJC7Z7mkH2GEpSOHyM_DsRFDQv6FEoTfbWEUlQxGrgcPnIrehrmBf7e825tRDuaSq5G7eS7EV7r3ULNrz7-cyjUrwbkBy6-fjw/s320/almah-edu-falaschi-banda.jpeg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;b&gt;Formação:&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Edu
Falaschi – Vocal&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Felipe
Andreoli – Baixo&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Marcelo
Barbosa – Guitarra&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Paulo
Schroeber – Guitarra&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Marcelo
Moreira – Bateria&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;b&gt;Faixas:&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;01.
Birds of Prey (Falaschi/Schroeber) - 4:45&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;02.
Beyond Tomorrow (Andreoli/Falaschi) - 4:03&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;03.
Magic Flame (Andreoli/Barbosa/Falaschi/Moreira) - 3:32&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;04.
All I Am (Andreoli/Falaschi) - 4:40&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;05.
You&#39;ll Understand (Andreoli/Falaschi/Moreira) - 6:03&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;06.
Invisible Cage (Falaschi/Schroeber) - 5:46&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;07.
Fragile Equality (Andreoli/Falaschi) - 3:48&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;08.
Torn (Andreoli/Falaschi) - 4:42&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;09.
Shade of My Soul (Andreoli/Falaschi) -	4:58&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;10.
Meaningless World (Andreoli/Falaschi) - 4:48&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;b&gt;Opinião
do Blog:&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;Temple
of Shadows&lt;/i&gt;, o quinto álbum do &lt;b&gt;Angra&lt;/b&gt; (e o segundo com Edu
nos vocais), marcou a carreira de Falaschi, definitivamente.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;A
partir de então, ele passou a ser uma meta (em maiores ou menores
graus), de sua carreira, com diferentes resultados. Em &lt;i&gt;Fragile
Equality&lt;/i&gt;, toda a categoria do supracitado disco é emulada de
forma satisfatória.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;O
grupo aposta em um disco pesado, um Power Metal agressivo que flerta
algumas vezes com Thrash e, em sua maior parte, demonstra uma
sonoridade rebuscada, intrincada e com boa dose de pegada Prog Metal.
Também há algum espaço para canções mais suaves, bem melódicas,
as quais conseguem demonstrar o grande talento de Edu como vocalista.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;“&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Magic
Flame” e “Beyond Tomorrow” são bons exemplos deste Power Metal
mais intricado, com peso e agressividade. Os flertes com o Thrash
Metal são visíveis em “You&#39;ll Understand” e “Torn” (minha
preferida neste trabalho).&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Como
dissemos a suavidade e a sensibilidade melódica dão as caras em
belas composições como “All I Am” e “Shade of My Soul”.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Diante
do exposto, pode-se afirmar que &lt;i&gt;Fragile Equality&lt;/i&gt; é um dos
melhores trabalhos do Edu Falaschi fora do &lt;b&gt;Angra&lt;/b&gt; e uma espécie
de prenúncio para a bela carreira-solo que ele formaria nos anos
2020.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://www.rockalbunsclassicos.com.br/feeds/164921543159302163/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.rockalbunsclassicos.com.br/2026/05/almah-fragile-equality-2008.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7423618422540880081/posts/default/164921543159302163'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7423618422540880081/posts/default/164921543159302163'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://www.rockalbunsclassicos.com.br/2026/05/almah-fragile-equality-2008.html' title='ALMAH - FRAGILE EQUALITY (2008)'/><author><name>Daniel Benedetti</name><uri>http://www.blogger.com/profile/04757874718174117804</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjAqTxEdNgFLTGSa84EYYAK6T248PS7EE2jYgPMdHDWTus4YOB76adJqtVqIC6iEIa8T6ZJ1gAlEmxPTVWInhmA0hu5w6SiTuFzw6mc0MoZG0cOcDuS_ElYa35BfUag0g/s220/0002.png'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhgPaYUVrcN2tj-sQWU-K_kmBU9vPkBvdKPttWJFMVnkIKOj_C2LUrNxeBYL4bTV-sFQrLj6twHap2tE-ZXWlcQV8mKJujsubFOa9jxvhgxddeWswrVhYKylwtX7hc8hVBb2wHCtwD7GtfFbnedpClheOkBDdrEegpPqPMMd1aVYkDJSUjgXexj_nTO-ho/s72-w400-h400-c/MED_PROD_608723112229.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7423618422540880081.post-7720924106344904149</id><published>2026-04-27T08:59:00.000-03:00</published><updated>2026-04-27T08:59:34.228-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Emerson Lake &amp; Palmer"/><title type='text'>EMERSON, LAKE &amp; PALMER - TARKUS (1971)</title><content type='html'>&lt;p&gt;&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgBP2heaVHWK5vu72q7XsXCFY6bj8cStVM154_jXrVqVdKqVZl-JmOq9w9qZLMQlTPPXBZGJL9nMOvNH4jjEtlXMAh81sXTgvQqo5BKJOE9SOEPhIJOJ11DFTUAI0nyoBZeSkL28KjKnJBFFPiqGggV6aNf7WPmSGFmlRylvC1a47IL3cefpIIMJq6TAVM/s1500/81lAW1mAk0L._SL1500_.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1500&quot; data-original-width=&quot;1500&quot; height=&quot;400&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgBP2heaVHWK5vu72q7XsXCFY6bj8cStVM154_jXrVqVdKqVZl-JmOq9w9qZLMQlTPPXBZGJL9nMOvNH4jjEtlXMAh81sXTgvQqo5BKJOE9SOEPhIJOJ11DFTUAI0nyoBZeSkL28KjKnJBFFPiqGggV6aNf7WPmSGFmlRylvC1a47IL3cefpIIMJq6TAVM/w400-h400/81lAW1mAk0L._SL1500_.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Tarkus
é o segundo álbum de estúdios da banda britânica Emerson, Lake &amp;amp;
Palmer. O lançamento oficial aconteceu em 4 de junho de 1971,
através do selo Island. As gravações se deram entre janeiro e
fevereiro daquele mesmo ano, no Advision Studios, em Londres, no
Reino Unido. A produção ficou a cargo de Greg Lake.&lt;span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhF3Vo-dcY_IUkAY1UUOuIv9nPeJcAyyoX0MsFjB1CZgJxh0Zxj-40ZaDfUNk76Bad2cRxf5Z6Ow2qqXGj63ME2pFLS-mlfR9Gm9LsQx_7oWbwhJv2vMGkViwSpghZBa-Dm3PsGUoATIiS_S5n0DTUcnCRIvmBQHWHI0zJpoT0FZEODKDTe-YJO669d8ks/s1920/RAC%20FT.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1080&quot; data-original-width=&quot;1920&quot; height=&quot;225&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhF3Vo-dcY_IUkAY1UUOuIv9nPeJcAyyoX0MsFjB1CZgJxh0Zxj-40ZaDfUNk76Bad2cRxf5Z6Ow2qqXGj63ME2pFLS-mlfR9Gm9LsQx_7oWbwhJv2vMGkViwSpghZBa-Dm3PsGUoATIiS_S5n0DTUcnCRIvmBQHWHI0zJpoT0FZEODKDTe-YJO669d8ks/w400-h225/RAC%20FT.png&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;i style=&quot;font-family: Arial, sans-serif; font-size: 14pt; text-align: left;&quot;&gt;&lt;b&gt;A
estreia e o pós lançamento&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Após
seus primeiros shows em agosto de 1970, a banda excursionou pelo
Reino Unido e pela Europa durante o resto do ano, período durante o
qual seu álbum de estreia, &lt;i&gt;Emerson, Lake &amp;amp; Palmer&lt;/i&gt;, foi
lançado.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Durante
a turnê, o tecladista Keith Emerson descobriu que ele e o baterista
Carl Palmer estavam explorando ideias rítmicas mais complexas. Ele
pegou os padrões que Palmer estava tocando em suas baterias de
ensaio e descobriu que eles complementavam as execuções que ele
havia desenvolvido no piano, e usou isso como base para o material de
&lt;i&gt;Tarkus&lt;/i&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;O
grupo abordou o álbum tendo uma faixa central para estabelecer um
conceito, mas uma história ou ideia definitiva para ele não havia
sido discutida nesta fase.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;O
grupo interrompeu os compromissos de turnê, em dezembro de 1970, e
reservou o mês seguinte para gravar. Assim como em sua estreia, a
banda gravou no Advision Studios em Londres, com o baixista Greg Lake
cuidando da produção e Eddy Offord retornando como engenheiro de
som.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg3bxXlgxNd2PHJYjCxyr95JEq0lO-jE91x_jtRSHpNOk7dKFNzf0tqXyTdRWWipt7TRNScwciRKdARrSRr4GcD8DoM7Tx-Ut7EaepQPEA4EwDnfYT-gZwcjwRyzGc0L_gLfY2OdZ95ppDiRSHMtOhc40Q_YLE7EMWKxD7B0ItnqLUQjpKrEhgdcek_dLk/s1024/cp.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;721&quot; data-original-width=&quot;1024&quot; height=&quot;225&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg3bxXlgxNd2PHJYjCxyr95JEq0lO-jE91x_jtRSHpNOk7dKFNzf0tqXyTdRWWipt7TRNScwciRKdARrSRr4GcD8DoM7Tx-Ut7EaepQPEA4EwDnfYT-gZwcjwRyzGc0L_gLfY2OdZ95ppDiRSHMtOhc40Q_YLE7EMWKxD7B0ItnqLUQjpKrEhgdcek_dLk/s320/cp.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Carl Palmer&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;Começo
das gravações&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;No
início das sessões, Emerson apresentou a base da faixa-título para
Lake e Palmer; Lake não ficou nada entusiasmado com sua direção e
ameaçou deixar o grupo. Uma reunião subsequente entre a banda e seu
empresário convenceu Lake a permanecer no conjunto, e ele passou a
contribuir com a faixa e a maioria das outras músicas do álbum,
incluindo as letras, para as quais ele usou a arte como inspiração.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Embora
Lake tenha pensado que a abertura era &quot;muito demonstrativa&quot;
para ser inteligente, ele não queria dividir o grupo por causa de
tal questão e entrou no álbum enquanto a gravação prosseguia.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;A
banda só conseguiu elaborar &quot;Tarkus&quot; durante as sessões
de estúdio de janeiro de 1971, então eles reservaram mais tempo no
Adivsion, em fevereiro, para trabalhar no lado dois, para o qual não
tinham material preparado.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;O
disco&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;O
lado A é ocupado pela faixa-título de 20 minutos que possui sete
seções. Foi composta por Emerson, com Lake creditado por
&quot;Battlefield&quot; e contribuições para &quot;Stones of Years&quot;
e &quot;Mass&quot;.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhFhr29dUcUbd2RK-7tpNA2z0eUUytBXvMsC59dVaiajHUEIDakmOSVMk7yQXiZ-rqn9FUJgdICLeDYqryyV23TdB_cAJ7J2tJtGFCEvZGl1AyRNu4g7ZX25hgQShuWMopoEwArlxavNb3T_iVpmm9xMwKXdGJjJfRPbQ7p5EHDTG1F8ugWx61lJ4eQ05Q/s780/Emerson41.webp&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;520&quot; data-original-width=&quot;780&quot; height=&quot;213&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhFhr29dUcUbd2RK-7tpNA2z0eUUytBXvMsC59dVaiajHUEIDakmOSVMk7yQXiZ-rqn9FUJgdICLeDYqryyV23TdB_cAJ7J2tJtGFCEvZGl1AyRNu4g7ZX25hgQShuWMopoEwArlxavNb3T_iVpmm9xMwKXdGJjJfRPbQ7p5EHDTG1F8ugWx61lJ4eQ05Q/s320/Emerson41.webp&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Keith Emerson&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;É
uma peça conceitual cuja narrativa permanece ambígua e aberta à
interpretação, mas a obra retrata o personagem Tarkus na forma de
um híbrido tanque de tatu que nasce e perde uma luta com uma
manticora, que termina com o aparecimento de um animal aquático,
versão de Tarkus, chamada Aquatarkus.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;O
lado B apresenta seis músicas não relacionadas à faixa-título
conceitual.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;O
álbum foi embalado em uma capa gatefold e apresenta a arte do
artista escocês William Neal, cujo tatu desde então se tornou uma
imagem icônica do rock progressivo. Neal estava envolvido com a CCS
Associates, com sede em Londres, que normalmente produzia arte para
álbuns de reggae, mas ocasionalmente recebiam outros discos para
trabalhar, como foi o caso de Tarkus. Quando a banda rejeitou os
designs já concluídos, Neal relembrou: “Em um dos meus desenhos,
havia um pequeno rabisco no final da página. Era de um tatu com
pegadas de tanque, mas era apenas uma ideia que realmente não ia a
lugar nenhum.&quot;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Originou-se
de um dos projetos iniciais de Neal de uma metralhadora com um cinto
de balas substituído por uma fileira de teclas do teclado, que ele
inadvertidamente esboçou com um lápis durante uma conversa
telefônica que produziu a imagem do tanque. Emerson gostou e sugeriu
que fosse desenvolvido &quot;mais como uma história de desenho
animado&quot;, altura em que ele compôs &quot;Tarkus&quot; e achou
que a música combinava com as imagens.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjwgs-HajYjCe2E2igj9holVgeNndzO5fMQ4ps-G20k-Jdw1_LKfmZR9P6Rec97rMs8xP2Hr6JF6ob-kVP48Z1mFLi0UJBdgGGwNrtfrhIrhAmoUBoh0wO8nAqq07_tLTUNJo6zFMAvCLuTpZ0jrPaLJ1E3BUgTBLUSOINjT04y5pZHtLpq6Z6VNK9l_0o/s1024/gl.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1007&quot; data-original-width=&quot;1024&quot; height=&quot;315&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjwgs-HajYjCe2E2igj9holVgeNndzO5fMQ4ps-G20k-Jdw1_LKfmZR9P6Rec97rMs8xP2Hr6JF6ob-kVP48Z1mFLi0UJBdgGGwNrtfrhIrhAmoUBoh0wO8nAqq07_tLTUNJo6zFMAvCLuTpZ0jrPaLJ1E3BUgTBLUSOINjT04y5pZHtLpq6Z6VNK9l_0o/s320/gl.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Greg Lake&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Neal
recebeu uma cópia do álbum para ouvir enquanto completava a capa
final, que inspirou os outros desenhos. O gatefold apresenta onze
painéis que ilustram os acontecimentos da faixa-título, começando
com um vulcão em erupção, abaixo do qual Tarkus emerge de um ovo.
Tarkus então enfrenta uma série de criaturas cibernéticas,
culminando na batalha contra a manticora que fere o olho de Tarkus, e
Tarkus recua sangrando para um rio.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Emerson
seguiu com os designs de Neal e começou a pensar nos títulos dos
álbuns. &quot;Para todos, representava o que estávamos fazendo
naquele estúdio. No dia seguinte, quando cheguei de Sussex, a imagem
do tatu continuou me atingindo. Tinha que ter um nome. Algo gutural.
Tinha que começar com a letra &#39; T&#39; e termina com um floreio&quot;.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Emerson
reconheceu que Tarka (de Tarka, a Lontra) pode ter sido uma
inspiração, &quot;mas este tatu precisava de um nome de ficção
científica que representasse a teoria da evolução de Charles
Darwin ao contrário. Alguma mutilação das espécies causada pela
radiação&quot;, ponto em que ele veio com &quot;Tarkus&quot;. O
&quot;Tarkus&quot; na capa é feito de ossos esbranquiçados do
esqueleto de um lagarto devorado.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Tarkus
foi lançado em 14 de junho de 1971 no Reino Unido pela Island
Records, aparecendo dois meses depois nos EUA pela gravadora
subsidiária da Atlantic Records, Cotillion Records.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;TARKUS&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;A
suíte que ocupa todo o lado A e supera a casa de 20 minutos é uma
primeira amostra do talento dos músicos que compunham esta soberba
banda, contando com tudo que o Prog pode oferecer de melhor.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Liricamente,
a canção aborda a futilidade da guerra, revoluções fracassadas e
o ciclo destrutivo do poder. Lake descreveu o tema como uma crítica
à “hipocrisia” e ao resultado inútil dos conflitos.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg23mSezDO_xDaFczeA-Bez1YH6KN5jPL_zXLCp8LWa0ebTvQvqxX91dHD0gU-_i3jPmdQdjeHDOc1IYD6B8L-Ks8bEcmauEB7f8TZIEm0N596vlOEtRSrEwow5r0OEKBuH60R65mIfzmh79mGw7VId9-NvA6wLsux0csnP1vrzQ_cOQG4992VBvwPLX9U/s300/R-7972968-1452710987-9369.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;299&quot; data-original-width=&quot;300&quot; height=&quot;199&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg23mSezDO_xDaFczeA-Bez1YH6KN5jPL_zXLCp8LWa0ebTvQvqxX91dHD0gU-_i3jPmdQdjeHDOc1IYD6B8L-Ks8bEcmauEB7f8TZIEm0N596vlOEtRSrEwow5r0OEKBuH60R65mIfzmh79mGw7VId9-NvA6wLsux0csnP1vrzQ_cOQG4992VBvwPLX9U/w200-h199/R-7972968-1452710987-9369.jpg&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;“&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Stones
of Years” (trecho da suíte) foi lançado como single, mas não
entrou nas paradas.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;JEREMY
BENDER&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Canção
com pegada pop, com menos de 2 minutos.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Liricamente,
é leve e caricatural — quase uma vinheta humorística sobre um
personagem picaresco. Funciona como alívio cômico após a densidade
da suíte.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;BITCHES
CRYSTAL&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Esta
canção representa uma abordagem curta, mas, ao mesmo tempo,
intrincada, e com ótimos vocais de agressivos de Greg Lake.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;A
letra é menos explícita, mas segue uma linha mais abstrata, típica
do prog: tensão emocional e imagens fragmentadas, acompanhando a
energia caótica da música.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;THE
ONLY WAY (HYMN)&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Esta
música traz Keith Emerson dominante ao piano, demonstrando todo seu
talento.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;O
verso mais marcante questiona a fé diante do Holocausto,
evidenciando uma postura abertamente cética e provocadora.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiOWQvfccd4hFyR-iPkj-PRQg8zEDFNm8xHgkNrKIGs1XMHc1hFTkCAaTslLnDPIDZKsy0T2QfzmtwAEQsCMyBgHsb3PKPiW8bsS8gPG_T-vej877m6koflC4we5njl-1Wx6E1vQx-wqhtKj7ld1NB0Dt4fDIQvuHwgPGAYlHY_20LY2bhSNeE1_UOvsHA/s640/505915884_1247506470070839_3926924107011887521_n.jfif&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;417&quot; data-original-width=&quot;640&quot; height=&quot;209&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiOWQvfccd4hFyR-iPkj-PRQg8zEDFNm8xHgkNrKIGs1XMHc1hFTkCAaTslLnDPIDZKsy0T2QfzmtwAEQsCMyBgHsb3PKPiW8bsS8gPG_T-vej877m6koflC4we5njl-1Wx6E1vQx-wqhtKj7ld1NB0Dt4fDIQvuHwgPGAYlHY_20LY2bhSNeE1_UOvsHA/s320/505915884_1247506470070839_3926924107011887521_n.jfif&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;INFINITE
SPACE (CONCLUSION)&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Aqui
a banda faz um exercício com uma pegada jazzística bem
interessante, com destaque pra Emerson.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Sem
letra, sua “temática” é puramente musical: um espaço
contemplativo após a tensão teológica de “The Only Way”.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;A
TIME AND A PLACE&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Com
os teclados de Keith Emerson como protagonistas e bem intensos, a
pesada composição traz um toque Hard ao Prog do grupo.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Apresenta
lirismo mais direto, com sensação de urgência e deslocamento —
quase existencial. Menos conceitual, mas ainda alinhada ao espírito
progressivo de tensão e movimento.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;ARE
YOU READY, EDDY?&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Faixa
bastante divertida, em que a banda traz um rockabilly contagiante.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;É
quase uma piada interna dedicada ao engenheiro Eddie Offord.
Inspirada no rock dos anos 1950, especialmente em Bobby Troup.
Liricamente irrelevante em termos conceituais, funciona como epílogo
festivo, celebrando o fim das gravações.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;b&gt;Considerações
Finais&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;Tarkus&lt;/i&gt;
foi um inegável sucesso comercial, atingindo nada menos que o topo
da parada britânica, além de conquistar a 9ª posição da
Billboard 200, feito que a banda só conseguiria repetir com &lt;i&gt;Trilogy&lt;/i&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;A
seção ‘Stones of Years’, integrante da suíte “Tarkus”, foi
lançada como single, mas não repercutiu nas paradas de sucesso.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Embora
agora seja considerado um álbum de rock progressivo por excelência,
&lt;i&gt;Tarkus&lt;/i&gt; recebeu críticas geralmente desfavoráveis de críticos
após seu lançamento, como David Lebin na Rolling Stone, que o
chamou de medíocre. Críticas contemporâneas ressaltam o valor da
obra, especialmente a solidez da faixa-título, como é o caso do
site AllMusic.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;A
banda retomou a turnê com sua primeira tour norte-americana,
começando em 24 de abril de 1971 no Thiel College em Greenville,
Pensilvânia, e continuou até o final de maio. Outras datas em toda
a Europa seguiram até o final do ano.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Um
novo álbum da banda, o ao vivo &lt;i&gt;Pictures at an Exhibition&lt;/i&gt;, foi
lançado como um álbum econômico no Reino Unido em novembro de
1971.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Prêmio&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;ul&gt;
	&lt;li&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Em
	2015, Sean Murphy do PopMatters classificou &lt;i&gt;Tarkus&lt;/i&gt; como o 21º
	melhor álbum de rock progressivo clássico de todos os tempos.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;/li&gt;&lt;/ul&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Segundo
algumas estimativas, &lt;i&gt;Tarkus&lt;/i&gt; supera a casa de 500 mil cópias
vendidas apenas nos EUA.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhOGdWwCjQtEdEgHsztcA05OkwzePMq8tgTtiWAk-YyC9JluDzg7JyZBQS765TdC24TpKjYt2GG8To1Qt9HtfHIrLb9XsmwWlf9U68GnQ3aYTQvMG5itByY-E5khc7nTJEdz1fz1O5Xm3MISL_TxJCYf6nSKAbhHt8IbBFv6EPfHE0qdFUQ6Vmb8JKTeik/s450/elp-1971.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;299&quot; data-original-width=&quot;450&quot; height=&quot;213&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhOGdWwCjQtEdEgHsztcA05OkwzePMq8tgTtiWAk-YyC9JluDzg7JyZBQS765TdC24TpKjYt2GG8To1Qt9HtfHIrLb9XsmwWlf9U68GnQ3aYTQvMG5itByY-E5khc7nTJEdz1fz1O5Xm3MISL_TxJCYf6nSKAbhHt8IbBFv6EPfHE0qdFUQ6Vmb8JKTeik/s320/elp-1971.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;b&gt;Formação:&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Keith
Emerson – Hammond, Órgão de tubos na Igreja de São Marcos,
Piano, Celesta, Sintetizador modular Moog, Minimoog&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Greg
Lake – Vocais, Baixo, Guitarras&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Carl
Palmer – Bateria, Percussão&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;b&gt;Faixas:&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;01.
Tarkus (Emerson/Lake) - 20:46&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;02.
Jeremy Bender (Emerson/Lake) - 1:57&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;03.
Bitches Crystal (Emerson/Lake) - 3:59&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;04.
The Only Way (Hymn) (Emerson/Lake) - 3:47&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;05.
Infinite Space (Conclusion) (Emerson/Palmer) - 3:23&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;06.
A Time and a Place (Emerson/Lake/Palmer) - 3:03&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;07.
Are You Ready, Eddy? (Emerson/Lake/Palmer) - 2:12&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;b&gt;Opinião
do Blog:&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Não
há o que se conjecturar sobre a excelência de uma banda como a
&lt;b&gt;Emerson, Lake &amp;amp; Palmer&lt;/b&gt;; uma vez que todos os seus
integrantes são verdadeiros referenciais para músicos dentro das
várias abordagens que o Rock pode proporcionar.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;Tarkus&lt;/i&gt;
é o primeiro momento em que o grupo abraça mais diretamente o Rock
Progressivo, o qual aparecia ainda incipiente no bom disco de estreia
do grupo. A suíte principal, que ocupa todo o lado A, é uma amostra
das construções complexas e intrincadas – e, ao mesmo tempo,
cativantes – que o conjunto passaria a compor.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;E
é óbvio que a faixa título é a grande composição do álbum.
Seus arranjos complexos, suas seções desafiadoras e cujos caminhos
são imprevisíveis, chamam o ouvinte ao desafio de interpretá-la
segundo suas próprias convicções e é um deleite para amantes do
Prog.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;“&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Bitches
Crystal” é um prog mais padrão, embora executado com excelência.
A ótima “A Time and a Place” traz um flerte Hard ao Prog do
grupo. “The Only Way (Hymn)” traz uma profunda inspiração de
música sacra e até “Are You Ready, Eddy?” é divertida ao
emular o Rockabilly.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Enfim,
por tudo que expomos, penso que &lt;i&gt;Tarkus&lt;/i&gt; deve ser conhecido e
mais recomendado. Claro que a banda ainda traria trabalhos mais
aclamados, mas &lt;i&gt;Tarkus&lt;/i&gt; (e sua faixa-título) merecem ser mais
reverenciados, especialmente para quem quer gostar de Prog.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://www.rockalbunsclassicos.com.br/feeds/7720924106344904149/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.rockalbunsclassicos.com.br/2026/04/emerson-lake-palmer-tarkus-1971.html#comment-form' title='2 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7423618422540880081/posts/default/7720924106344904149'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7423618422540880081/posts/default/7720924106344904149'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://www.rockalbunsclassicos.com.br/2026/04/emerson-lake-palmer-tarkus-1971.html' title='EMERSON, LAKE &amp; PALMER - TARKUS (1971)'/><author><name>Daniel Benedetti</name><uri>http://www.blogger.com/profile/04757874718174117804</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjAqTxEdNgFLTGSa84EYYAK6T248PS7EE2jYgPMdHDWTus4YOB76adJqtVqIC6iEIa8T6ZJ1gAlEmxPTVWInhmA0hu5w6SiTuFzw6mc0MoZG0cOcDuS_ElYa35BfUag0g/s220/0002.png'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgBP2heaVHWK5vu72q7XsXCFY6bj8cStVM154_jXrVqVdKqVZl-JmOq9w9qZLMQlTPPXBZGJL9nMOvNH4jjEtlXMAh81sXTgvQqo5BKJOE9SOEPhIJOJ11DFTUAI0nyoBZeSkL28KjKnJBFFPiqGggV6aNf7WPmSGFmlRylvC1a47IL3cefpIIMJq6TAVM/s72-w400-h400-c/81lAW1mAk0L._SL1500_.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7423618422540880081.post-5223947979923264972</id><published>2026-04-20T08:00:00.001-03:00</published><updated>2026-04-20T08:00:00.126-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Pretty Maids"/><title type='text'>PRETTY MAIDS - RED HOT AND HEAVY (1984)</title><content type='html'>&lt;p&gt;&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjrUdg6xwryGU0NaIPb384ZGRZMmzBS3z6fsKU87tHoteyj3vTGy2fnMCNVRnw_cWmDjBMXXTShCimNxHGZsF18JsMm5-udQPHsgz29DvZ39LJHsRDBM2bLG1mU7gFK3CRl2Y9nrnku5Zu01Ow0k73-vtwllqvbTMFF3mm1gxOYZNVMuZCyT9GLm7dPrNo/s640/ab67616d0000b273d950d1de138cb545247f5c79.jfif&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;640&quot; data-original-width=&quot;640&quot; height=&quot;400&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjrUdg6xwryGU0NaIPb384ZGRZMmzBS3z6fsKU87tHoteyj3vTGy2fnMCNVRnw_cWmDjBMXXTShCimNxHGZsF18JsMm5-udQPHsgz29DvZ39LJHsRDBM2bLG1mU7gFK3CRl2Y9nrnku5Zu01Ow0k73-vtwllqvbTMFF3mm1gxOYZNVMuZCyT9GLm7dPrNo/w400-h400/ab67616d0000b273d950d1de138cb545247f5c79.jfif&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Red,
Hot and Heaven é o primeiro álbum de estúdios da banda
dinamarquesa Pretty Maids. O lançamento oficial aconteceu em 29 de
outubro de 1984, através do selo CBS. As gravações ocorreram entre
julho e agosto daquele mesmo ano, no Puk Studios, em Aarhus na
Dinamarca. A produção ficou a cargo de Billy Cross e de Tommy
Hansen.&lt;span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgwyQc0n24I_CNGXmDUJ_vqimis-6TbtenywE7lZ9Z-1qpiUD_IWTOjgxz2g7q4bpLvdUHPEgftRiqkVFT5kCejICFvd783J2v31g53ej1sFz9aWFRbuQxhUw_XrtdXxzEw_0Mw9xFhXIKP6499m-qwiWQVxV86KSSeFKNbooG2YUxe2Z1BiUUeI2muXmY/s1920/RAC%20FT.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1080&quot; data-original-width=&quot;1920&quot; height=&quot;225&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgwyQc0n24I_CNGXmDUJ_vqimis-6TbtenywE7lZ9Z-1qpiUD_IWTOjgxz2g7q4bpLvdUHPEgftRiqkVFT5kCejICFvd783J2v31g53ej1sFz9aWFRbuQxhUw_XrtdXxzEw_0Mw9xFhXIKP6499m-qwiWQVxV86KSSeFKNbooG2YUxe2Z1BiUUeI2muXmY/w400-h225/RAC%20FT.png&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;A
emergência do &lt;b&gt;Pretty Maids&lt;/b&gt; no cenário europeu do início dos
anos 1980 deve ser compreendida dentro de um contexto mais amplo: o
de uma cena heavy metal em plena expansão, impulsionada tanto pela
Nova Onda do Heavy Metal Britânico (NWOBHM) quanto pela crescente
profissionalização das cenas locais na Europa continental. Nesse
ambiente, a Dinamarca — frequentemente eclipsada por polos como
Reino Unido e Alemanha — produziu uma banda que, embora nunca tenha
atingido o estrelato global de seus pares anglo-saxões, construiu
uma identidade sólida e reconhecível desde seus primeiros passos.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;Origens:
a entrada de Ronnie Atkins&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;O
&lt;b&gt;Pretty Maids&lt;/b&gt; foi formado em 1981 na cidade de Horsens pelo
guitarrista Ken Hammer, figura central na condução estética do
grupo desde sua gênese. Inicialmente concebido como uma banda de
covers sob o nome Pretty Panic, o projeto rapidamente evoluiu para a
composição autoral — um movimento decisivo para sua sobrevivência
artística. Pouco depois, a entrada do vocalista Ronnie Atkins, em
1982, consolidaria o núcleo criativo que permaneceria como espinha
dorsal da banda ao longo das décadas.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
A
química entre Hammer e Atkins revelou-se fundamental: enquanto o
primeiro trazia uma abordagem guitarrística fortemente influenciada
por nomes como &lt;b&gt;Thin Lizzy&lt;/b&gt; e &lt;b&gt;Deep Purple&lt;/b&gt;, o segundo
agregava uma identidade vocal que conciliava potência e senso
melódico — característica que se tornaria uma marca registrada do
&lt;b&gt;Pretty Maids&lt;/b&gt;. Essa combinação permitiu à banda ocupar um
espaço híbrido entre o hard rock melódico e o heavy metal
tradicional, evitando tanto o peso mais extremo quanto a leveza
excessiva do AOR.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;Primeiros
passos: demo e EP&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
O
primeiro movimento concreto rumo à profissionalização veio com a
gravação de uma demo independente, financiada pelos próprios
músicos. Esse registro abriu portas para um contrato com a gravadora
britânica Bullet Records — um feito significativo para uma banda
dinamarquesa naquele momento, dada a centralização da indústria
fonográfica no eixo anglo-americano.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Em 1983, o grupo
lançou seu EP de estreia, &lt;i&gt;Pretty Maids&lt;/i&gt;, que funcionou como
cartão de visitas e evidenciou um repertório já amadurecido. O
impacto desse trabalho foi amplificado por uma turnê no Reino Unido
no mesmo ano, experiência que não apenas aumentou sua visibilidade,
mas também os colocou em contato direto com uma cena mais
competitiva e exigente.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
Esse
período inicial foi marcado por constantes ajustes na formação —
algo típico de bandas em processo de consolidação. A
instabilidade, contudo, não impediu o avanço do grupo. Em 1984, já
sob contrato com a CBS Records na Dinamarca, o Pretty Maids viu seu
EP ser relançado com nova mixagem e distribuição ampliada, um
indicativo claro de que a indústria começava a apostar em seu
potencial.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiXBuLNJZeWbX5gcWPTKAzXBs-elOUyFxJ3RijdYr4EbjEMpurgjYSy_gw3TIMJqMd-1MKMhcciWy-Rn85104QyTRZEZle6BABj0UdqcB4f7V9hFjPiumH5mlZ0EiGU7e1eX-6_xxtDR83LG2eDarLS2Z2wggyJRZvwk0onKn9DWE_jV1K60y619_2glNo/s340/kh.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;340&quot; data-original-width=&quot;275&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiXBuLNJZeWbX5gcWPTKAzXBs-elOUyFxJ3RijdYr4EbjEMpurgjYSy_gw3TIMJqMd-1MKMhcciWy-Rn85104QyTRZEZle6BABj0UdqcB4f7V9hFjPiumH5mlZ0EiGU7e1eX-6_xxtDR83LG2eDarLS2Z2wggyJRZvwk0onKn9DWE_jV1K60y619_2glNo/s320/kh.jpg&quot; width=&quot;259&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Ken Hammer&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;Red
Hot and Heavy&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
A
transição para o formato de álbum completo veio no mesmo ano, com
&lt;i&gt;Red, Hot and Heavy&lt;/i&gt;, considerado o verdadeiro ponto de partida
da discografia da banda. Gravado no Puk Studios e produzido por Billy
Cross e Tommy Hansen, o disco apresenta uma sonoridade que sintetiza
as tensões criativas do período.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;Processo
de composição&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
O
núcleo criativo era formado por Ken Hammer (guitarra) e Ronnie
Atkins (vocal), responsáveis pela maior parte das composições
originais desde as primeiras demos e do EP de 1983.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
O
repertório de &lt;i&gt;Red, Hot and Heavy&lt;/i&gt; revela uma banda ainda
fortemente ancorada em influências britânicas — &lt;b&gt;Thin Lizzy&lt;/b&gt;,
&lt;b&gt;Deep Purple&lt;/b&gt; e a NWOBHM — mas já com uma clara preocupação
melódica. Isso se manifesta nos riffs diretos e estruturais
(Hammer), nas linhas vocais com forte apelo de refrão (Atkins) e no
uso pontual de teclados (Alan Owen), que adicionam textura sem
descaracterizar o peso.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;i&gt;&lt;b&gt;Gravação
e produção&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;O
álbum &lt;i&gt;Red, Hot and Heavy&lt;/i&gt; foi gravado no Puk Studios, na
Dinamarca, entre julho e agosto de 1984, um dado confirmado por bases
especializadas como o Metal Archives. Trata-se de um dos estúdios
mais importantes da Escandinávia à época, utilizado por artistas
de rock e pop internacional, o que já indica um investimento
considerável por parte da CBS na banda.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;O
álbum foi produzido por Billy Cross e Tommy Hansen, dois nomes com
perfis complementares. Billy Cross, músico e produtor com
experiência internacional (inclusive ligado à banda de &lt;b&gt;Bob Dylan&lt;/b&gt;
em turnês), responsável por uma abordagem mais orgânica e
guitarrística. Já Tommy Hansen foi uma figura central da engenharia
de som dinamarquesa, conhecido posteriormente por trabalhos com
&lt;b&gt;Helloween&lt;/b&gt; e &lt;b&gt;Pretty Maids&lt;/b&gt; em fases posteriores, trazendo
uma dimensão mais técnica e moderna.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
Ambos
assinaram produção e mixagem, indicando um envolvimento direto em
todas as etapas sonoras.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjrvFxH0esSJVSXYitNunpkIvMNxhF2lb8OxQ23pGEdANIilRXuBb9ejjozc4R15_VxNplj6GfW22XjItkX_I4Qlt63YcRGjqiHvTlJ5uE4OezRwVhyvp5P64nREbAWR0fAROnQNwTG5SLih1WJWKxq2iKqXSjbrFVTM32bzkFyHjsbeSmqzakO7zqURQM/s150/alan%20owen.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;150&quot; data-original-width=&quot;150&quot; height=&quot;150&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjrvFxH0esSJVSXYitNunpkIvMNxhF2lb8OxQ23pGEdANIilRXuBb9ejjozc4R15_VxNplj6GfW22XjItkX_I4Qlt63YcRGjqiHvTlJ5uE4OezRwVhyvp5P64nREbAWR0fAROnQNwTG5SLih1WJWKxq2iKqXSjbrFVTM32bzkFyHjsbeSmqzakO7zqURQM/s1600/alan%20owen.jpg&quot; width=&quot;150&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Alan Owen&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;Arte
da capa e identidade visual&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
A
documentação sobre a concepção artística da capa é mais
escassa, mas a fotografia do álbum foi creditada a Preben Kirkholt.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Vamos
às faixas:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;FORTUNA
IMPERATRIX MUNDI (CARMINA BURANA)&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;A
breve abertura instrumental adapta o célebre tema de Carmina Burana,
peça coral do compositor alemão Carl Orff. Trata-se de um recurso
típico do metal europeu — a apropriação de música erudita para
estabelecer uma atmosfera épica.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;BACK
TO BACK&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;“&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Back
to Back” abre com uma rifferama intensa e vocais agressivos de
Atkins.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Liricamente,
trabalha o arquétipo do companheirismo masculino — recorrente no
hard rock — onde enfrentar o mundo “ombro a ombro” torna-se
metáfora de resistência.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;RED,
HOT AND HEAVEN&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;A
faixa-título conta com um ritmo mais cadenciado, muito peso e
atuação impecável de Atkins.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;A
letra é construída em torno de autoafirmação, energia e
identidade rock — quase um slogan da banda.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;A
faixa-título foi o segundo single lançado para a promoção do
álbum, não repercutiu nas principais paradas de sucesso.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;WAITIN’
FOR THE TIME&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Possui
uma pegada AOR bem legal, por vezes lembrando até mesmo o Europe.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;A
temática gira em torno de expectativa e frustração, possivelmente
ligada à busca por reconhecimento ou mudança pessoal.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhBRHAbBpNYwa0T_62915rGY4g-YXBuS2dHCCx-TEYNvTXCCozyxgSAopNzOk6jv7eaXsdcapSozvczc_a0NHDlPWWON0OjJfHpWy1aL_or_0Ewm7gBJgTV5e_b7Am731SzYUtc3pl36V5HT_-ut5eCxQgj1raylVxBgRQoBNiFcEvPAGdJmapT4oaeUxM/s381/157561.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;365&quot; data-original-width=&quot;381&quot; height=&quot;192&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhBRHAbBpNYwa0T_62915rGY4g-YXBuS2dHCCx-TEYNvTXCCozyxgSAopNzOk6jv7eaXsdcapSozvczc_a0NHDlPWWON0OjJfHpWy1aL_or_0Ewm7gBJgTV5e_b7Am731SzYUtc3pl36V5HT_-ut5eCxQgj1raylVxBgRQoBNiFcEvPAGdJmapT4oaeUxM/w200-h192/157561.jpg&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Esta
canção foi o primeiro single para a promoção do disco, também
não repercutiu entre as paradas de sucesso.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;COLD
KILLER&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Esta
é uma composição bem metal mesmo, bem agressiva e com muito peso.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Uma
das letras mais sombrias do disco, “Cold Killer” aborda a figura
de um assassino frio e impiedoso, inserindo a banda em um território
narrativo próximo ao horror e ao suspense.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiXE2KdrLBfK0Ib0E75TqiYznfBF2Ca7tWcacxUJp10nGaOf_MKMdNtQcYb7YjvVHBL2mNPdZdHEpskfPP9ZPZF4PMLqwm_FvZckPCuVnhHGlaPSgEQmbNIIidot755Pzb1Q-4S7QwNR9G5uF7XLrhCw14HowCcP98BQDpH0FDCTHGiO3hBYi5F2Ga1BDk/s1088/pretty-maids-red-hot-and-heavy-1984-D_NQ_NP_22141-MLC20224212702_012015-F.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1088&quot; data-original-width=&quot;1000&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiXE2KdrLBfK0Ib0E75TqiYznfBF2Ca7tWcacxUJp10nGaOf_MKMdNtQcYb7YjvVHBL2mNPdZdHEpskfPP9ZPZF4PMLqwm_FvZckPCuVnhHGlaPSgEQmbNIIidot755Pzb1Q-4S7QwNR9G5uF7XLrhCw14HowCcP98BQDpH0FDCTHGiO3hBYi5F2Ga1BDk/s320/pretty-maids-red-hot-and-heavy-1984-D_NQ_NP_22141-MLC20224212702_012015-F.jpg&quot; width=&quot;294&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;BATTLE
OF PRIDE&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Esta
faixa é pura NWOBHM, evocando sonoridades de bandas como Saxon, por
exemplo.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;A
canção explora conflitos internos e externos ligados ao orgulho e à
honra pessoal. Há aqui um discurso quase moral: o orgulho como força
motivadora, mas também como elemento de confronto.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;NIGHT
DANGER&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;“&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Night
Ranger” segue a pegada da música anterior, com aquele onipresente
sentido de urgência.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;A
letra mergulha em uma atmosfera urbana e noturna, evocando perigo,
violência e tensão nas sombras da cidade.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;A
PLACE IN THE NIGHT&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Esta
canção tem uma pegada mais Hard Rock, apostando em intensidade, mas
sem tanto peso e com os teclados mais proeminentes.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Mantendo
o cenário noturno, esta faixa desloca o foco para uma dimensão mais
existencial: a busca por pertencimento e identidade em meio à
escuridão. A “noite” funciona como metáfora de alienação,
solidão ou liberdade.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;QUEEN
OF DREAMS&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Os
teclados de Alan Owen estão bem proeminentes nesta faixa, a qual
possui uma inegável influência do som característico da NWOBHM.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;A
letra sugere uma mulher etérea, quase mítica, associada ao desejo e
à fantasia.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;LITTLE
DARLING&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Cover
de Thin Lizzy bastante competente, apostando mais no peso.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Liricamente,
a canção trata de relacionamentos e afetividade, contrastando com
os temas mais agressivos do restante do disco e encerrando o álbum
com uma nota mais acessível.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;b&gt;Considerações
Finais&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Embora
de inegável qualidade, em termos das duas principais paradas de
sucesso, a britânica e a norte-americana, &lt;i&gt;Red, Hot and Heaven&lt;/i&gt;
acabou passando totalmente em branco.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiVQ2CONzjQM-SQ0HSXO3iB_SWkkB2OIq1CxREuwPBH1HotjlQMwvD8bNbpfyk6R1_mq03eLvOaneUPASVwi7aDkt-zF8ie1n_Am3wh7szfH0Vm2k_MH1xlX481s4mUKrd9xzrJF6L9G7t8BE0UeOWW16pzbSQNm0mQWmcfApb5HRNvJmMR8DtxszFJDZo/s370/ra.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;370&quot; data-original-width=&quot;214&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiVQ2CONzjQM-SQ0HSXO3iB_SWkkB2OIq1CxREuwPBH1HotjlQMwvD8bNbpfyk6R1_mq03eLvOaneUPASVwi7aDkt-zF8ie1n_Am3wh7szfH0Vm2k_MH1xlX481s4mUKrd9xzrJF6L9G7t8BE0UeOWW16pzbSQNm0mQWmcfApb5HRNvJmMR8DtxszFJDZo/s320/ra.jpg&quot; width=&quot;185&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Ronnie Atkins&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;A
música &quot;Night Danger&quot; foi usada na trilha sonora do filme
de terror Demons (1985) de Lamberto Bava.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;A
crítica contemporânea não foi amplamente documentada em grandes
veículos internacionais — um reflexo da posição periférica da
Dinamarca no mercado fonográfico da época.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Em
revisões atuais, veículos da mídia como a Revista alemã Rock Hard
ou o site AllMusic classificam a estreia do Pretty Maids em alta
conta.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;As
fontes disponíveis indicam que, após o lançamento do álbum, o
&lt;b&gt;Pretty Maids&lt;/b&gt; embarcou em uma turnê europeia ainda em 1984,
consolidando sua presença fora da Dinamarca. Um ponto importante é
que a turnê ocorreu em meio a instabilidade de formação: o
guitarrista Rick Hanson deixou o grupo logo após o álbum, sendo
substituído temporariamente por Benny Petersen (ex-&lt;b&gt;Mercyful Fate&lt;/b&gt;)
antes de novas mudanças.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
Já
em 1985, a banda ampliou sua exposição ao participar de uma turnê
pelo Reino Unido ao lado do &lt;b&gt;Saxon&lt;/b&gt;, um dos nomes mais
importantes da NWOBHM.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;u&gt;Prêmios&lt;/u&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;ul&gt;
	&lt;li&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;Red,
	Hot and Heavy&lt;/i&gt; foi classificado em 437º lugar na lista dos 500
	melhores álbuns de rock e metal de todos os tempos da revista Rock
	Hard em 2005.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;/li&gt;&lt;/ul&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Resta
dizer que mais elogios se seguiram com seu segundo álbum de estúdio,
&lt;i&gt;Future World&lt;/i&gt;, lançado em 1987.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiI5omZb1C8uUb8RzwCDypmXP-s-F3qRrGpnezb7nqn4yhP40LNcAMC6qxgUL5dWJxUTqhICfVe2UviyhlcAx3BNEom_BYf2L6ouoDWMIYNiSwlAg5Osgf36zt5roL91SlNk0wYBZ0yJL_aWv4kpfv83rOW9L-EqSggdVb1dSRmU8zwsA55we_tuAbs_RY/s714/43154304_10155518029731721_8591936845623853056_n.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;540&quot; data-original-width=&quot;714&quot; height=&quot;242&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiI5omZb1C8uUb8RzwCDypmXP-s-F3qRrGpnezb7nqn4yhP40LNcAMC6qxgUL5dWJxUTqhICfVe2UviyhlcAx3BNEom_BYf2L6ouoDWMIYNiSwlAg5Osgf36zt5roL91SlNk0wYBZ0yJL_aWv4kpfv83rOW9L-EqSggdVb1dSRmU8zwsA55we_tuAbs_RY/s320/43154304_10155518029731721_8591936845623853056_n.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;b&gt;Formação:&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Ronnie
Atkins – Vocal&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Ken
Hammer – Guitarra solo e base e Violão&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Rick
Hanson – Guitarra solo e base&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Allan
Delong – Baixo&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Phil
Moorhead – Bateria&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Alan
Owen – Teclados&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;u&gt;Músicos
Convidados:&lt;/u&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Billy
Cross – guitarra solo (faixa 10), introdução principal (faixa 8)&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Tommy
Hansen – órgãos (faixa 10)&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Knud
Lindhard – backing vocals (faixas 4, 5, 8, 10)&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;b&gt;F&lt;/b&gt;&lt;b&gt;aixas&lt;/b&gt;&lt;b&gt;:&lt;/b&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;
&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;01.
Fortuna Imperatrix Mundi (Carmina Burana) (Carl Orff) - 0:22&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;02.
Back to Back (Atkins/Hammer/Owen) - 3:34&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;03.
Red, Hot and Heavy (Atkins/Hammer) - 3:58&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;04.
Waitin&#39; for the Time (Atkins/Hammer) - 4:45&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;05.
Cold Killer (Atkins/Hammer) - 4:42&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;06.
Battle of Pride (Atkins/Hammer) - 3:14&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;07.
Night Danger (Atkins/Hammer/Owen) - 3:52&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;08.
A Place in the Night (Atkins/Hammer/Owen) - 3:58&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;09.
Queen of Dreams (Atkins/Hammer) - 4:45&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;10.
Little Darling (Phil Lynott) - 2:59&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;b&gt;Opinião
do Blog:&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;O
grande sucesso comercial do grupo dinamarquês aconteceu mesmo no
Japão, mas isto não quer dizer que a banda deva ser descartada ou
relegada ao esquecimento.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Claro
que é necessário dizer que o som proposto pelo &lt;b&gt;Pretty Maids&lt;/b&gt;
em seu álbum de estreia, &lt;i&gt;Red, Hot and Heaven&lt;/i&gt;; não é
inovador e nem traz grandes colaborações ao que já existia. No
entanto, pensamos que fãs da sonoridade Hard/Heavy podem encontrar
boa diversão nesta obra.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Letrista
principal e vocalista do conjunto, Ronnie Atkins é um dos principais
destaques do disco. Sua voz grave, imponente e marcante traz
agressividade para as canções e é muito bem encaixada com o Hard
Rock/Heavy Metal proposto pelo grupo.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Ouro
que merece atenção é o guitarrista Ken Hammer, o maior responsável
pela composição da musicalidade do disco. Além disto, ele forma
uma ótima dupla com o guitarrista Rock Hanson.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;“&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Back
to Back” remonta aos anos iniciais do &lt;b&gt;Iron Maiden&lt;/b&gt; e é
ótima. “Cold Killer” traz uma roupagem mais Hard e a versão
para “Little Darling”, do &lt;b&gt;Thin Lizzy&lt;/b&gt;, é muito legal.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;“&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Waitin’
for the Time” traz Atkins cantando de forma limpa e com uma
sonoridade com influência de AOR. A faixa-título é pesada e
intensa, bem na linha Heavy Metal enquanto a nossa preferida, “Queen
of Dreams” tem toques de Power Metal bem nítidos.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Em
suma: &lt;i&gt;Red, Hot and Heaven&lt;/i&gt; não vai mudar a vida de ninguém
que o ouvir, mas é um disco bem divertido e que pode ser uma
agradável surpresa para fãs de Hard e Heavy.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://www.rockalbunsclassicos.com.br/feeds/5223947979923264972/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.rockalbunsclassicos.com.br/2026/04/pretty-maids-red-hot-and-heavy-1984.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7423618422540880081/posts/default/5223947979923264972'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7423618422540880081/posts/default/5223947979923264972'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://www.rockalbunsclassicos.com.br/2026/04/pretty-maids-red-hot-and-heavy-1984.html' title='PRETTY MAIDS - RED HOT AND HEAVY (1984)'/><author><name>Daniel Benedetti</name><uri>http://www.blogger.com/profile/04757874718174117804</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjAqTxEdNgFLTGSa84EYYAK6T248PS7EE2jYgPMdHDWTus4YOB76adJqtVqIC6iEIa8T6ZJ1gAlEmxPTVWInhmA0hu5w6SiTuFzw6mc0MoZG0cOcDuS_ElYa35BfUag0g/s220/0002.png'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjrUdg6xwryGU0NaIPb384ZGRZMmzBS3z6fsKU87tHoteyj3vTGy2fnMCNVRnw_cWmDjBMXXTShCimNxHGZsF18JsMm5-udQPHsgz29DvZ39LJHsRDBM2bLG1mU7gFK3CRl2Y9nrnku5Zu01Ow0k73-vtwllqvbTMFF3mm1gxOYZNVMuZCyT9GLm7dPrNo/s72-w400-h400-c/ab67616d0000b273d950d1de138cb545247f5c79.jfif" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7423618422540880081.post-7309564049699120524</id><published>2026-04-13T08:00:00.001-03:00</published><updated>2026-04-13T08:00:00.133-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Slash"/><title type='text'>SLASH - SLASH (2010)</title><content type='html'>&lt;p&gt;&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgWAdnAFG0C921uUsUeqwsor1FBGwvJGU8d83GD7WhRvhtIeOA158D677uo43Ga6XvqN9_erLl0FbrIuufDEF-rw5Rt_RuyH7CosSJniibOh_6hJ1czRi-RBLEKIytqLZ5iongtL5y3Sn7DtBOxlx4l85FxwIAHqgB4_HGix-8zqg7bkreOM7cYIjNui1k/s1000/81ZiIsCujaL._UF1000,1000_QL80_.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1000&quot; data-original-width=&quot;988&quot; height=&quot;400&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgWAdnAFG0C921uUsUeqwsor1FBGwvJGU8d83GD7WhRvhtIeOA158D677uo43Ga6XvqN9_erLl0FbrIuufDEF-rw5Rt_RuyH7CosSJniibOh_6hJ1czRi-RBLEKIytqLZ5iongtL5y3Sn7DtBOxlx4l85FxwIAHqgB4_HGix-8zqg7bkreOM7cYIjNui1k/w395-h400/81ZiIsCujaL._UF1000,1000_QL80_.jpg&quot; width=&quot;395&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Slash
é o primeiro álbum de estúdios do guitarrista britânico/americano
Slash. Seu lançamento oficial ocorreu em 31 de março de 2010,
através dos selos EMI, Universal, Roadrunner e Sony Music. As
gravações ocorreram entre março e novembro de 2009, no Barefoot
Recording Studio, nos EUA. A produção ficou por conta de Eric
Valentine, Kid Rock e Big Chris Flores.&lt;span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg7nWdhzlQyz2NOS5suiihu5GO1isIAUCZsqakmiOfbLlakhRRtgoVTybpie1UakSz5Sc1QsIOY7L2OFFWkrrq1081SO7DbMMtyD97gwJIvWdbPPVhbVcF0E64AW8ec9gvdx_t1GL0BHPUQJsIHL7rUpgkfes6jmdtnew8QTOa7bHh3ngN0jMPoIFp6s1Q/s1920/RAC%20FT.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1080&quot; data-original-width=&quot;1920&quot; height=&quot;225&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg7nWdhzlQyz2NOS5suiihu5GO1isIAUCZsqakmiOfbLlakhRRtgoVTybpie1UakSz5Sc1QsIOY7L2OFFWkrrq1081SO7DbMMtyD97gwJIvWdbPPVhbVcF0E64AW8ec9gvdx_t1GL0BHPUQJsIHL7rUpgkfes6jmdtnew8QTOa7bHh3ngN0jMPoIFp6s1Q/w400-h225/RAC%20FT.png&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;A
trajetória que conduziu Saul Hudson — o &lt;b&gt;Slash&lt;/b&gt; — à sua
carreira solo oficial, culminando no lançamento de &lt;i&gt;Slash&lt;/i&gt;
(2010), não pode ser compreendida como um gesto súbito ou
oportunista. Trata-se, antes, de um processo histórico, artístico e
até psicológico, que se desenrola ao longo de mais de uma década
de transições, dissoluções e reinvenções. Para um músico que
ajudou a definir a estética do hard rock no final dos anos 1980, a
decisão de assumir plenamente o protagonismo criativo sob seu
próprio nome foi, paradoxalmente, tanto um retorno às origens
quanto um salto estratégico diante de um cenário musical em
mutação.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;Do
colapso do Guns ao Snakepit&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
Desde
o colapso progressivo da formação clássica do &lt;b&gt;Guns N’ Roses&lt;/b&gt;,
em meados da década de 1990, &lt;b&gt;Slash&lt;/b&gt; passou a viver uma espécie
de diáspora artística. Sua saída formal da banda em 1996, motivada
principalmente por divergências irreconciliáveis com Axl Rose —
tanto no campo musical quanto na condução administrativa do grupo —
marcou o início de uma busca por autonomia criativa. Essa ruptura
não apenas dissolveu uma das parcerias mais emblemáticas da
história do rock, como também obrigou &lt;b&gt;Slash&lt;/b&gt; a repensar seu
papel: de guitarrista coadjuvante em uma banda icônica para possível
arquiteto de projetos próprios.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
Nesse
primeiro momento, a resposta veio com o &lt;b&gt;Slash’s Snakepit&lt;/b&gt;,
projeto que funcionou mais como válvula de escape do que como uma
reinvenção estética radical. O próprio &lt;b&gt;Slash&lt;/b&gt; reconheceu
que a iniciativa era uma forma de “relembrar por que fazia música”,
afastando-se da grandiosidade e das tensões que haviam marcado os
últimos anos do &lt;b&gt;Guns N’ Roses&lt;/b&gt;. Ainda que o álbum &lt;i&gt;It’s
Five O’Clock Somewhere&lt;/i&gt; (1995) tenha alcançado sucesso
comercial significativo, vendendo mais de um milhão de cópias, o
projeto não possuía a coesão ou a ambição necessárias para
estabelecer uma nova identidade duradoura.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjQY3ngy2gW96rI1dAle3OoWXo5MWSogfVRudXikG2aoqNbq9CbzX3o2lsymmsM6TdHupGwM1aHgqlBIj5TVVyVX-eQVdFDDRd5OAz_MFGBGFp88q5OUTv-7kFRuBSXfBwmGbhbiXdtgcbtoQ2e_gnDWocuyJG2zyjeAiKqxwPPiYr6ZDYKT9LngO1_bFg/s951/35.webp&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;951&quot; data-original-width=&quot;780&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjQY3ngy2gW96rI1dAle3OoWXo5MWSogfVRudXikG2aoqNbq9CbzX3o2lsymmsM6TdHupGwM1aHgqlBIj5TVVyVX-eQVdFDDRd5OAz_MFGBGFp88q5OUTv-7kFRuBSXfBwmGbhbiXdtgcbtoQ2e_gnDWocuyJG2zyjeAiKqxwPPiYr6ZDYKT9LngO1_bFg/s320/35.webp&quot; width=&quot;262&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Slash&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;Caos
no Velvet Revolver&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
A
virada mais consistente viria apenas nos anos 2000, com a formação
do &lt;b&gt;Velvet Revolver&lt;/b&gt;. Reunindo ex-integrantes do &lt;b&gt;Guns N’
Roses&lt;/b&gt; — Slash, Duff McKagan e Matt Sorum — ao lado de Scott
Weiland, ex-&lt;b&gt;Stone Temple Pilots&lt;/b&gt;, o supergrupo parecia oferecer
uma síntese madura das experiências anteriores. O sucesso inicial,
especialmente com o álbum &lt;i&gt;Contraband&lt;/i&gt; (2004), sugeria que
&lt;b&gt;Slash&lt;/b&gt; havia encontrado novamente um ambiente fértil para sua
criatividade. No entanto, as tensões internas, sobretudo envolvendo
o comportamento errático de Weiland, acabariam por minar a
estabilidade do grupo.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
A
dissolução do &lt;b&gt;Velvet Revolver&lt;/b&gt;, oficializada em 2008 após
conflitos públicos e a demissão de Weiland, foi um ponto de
inflexão crucial. Pela segunda vez em pouco mais de uma década,
&lt;b&gt;Slash&lt;/b&gt; se via sem uma banda — mas, desta vez, o contexto era
diferente. Como observou a revista Guitar World, ele se encontrava,
“para todos os efeitos, um homem sem banda”, mas não sem
direção. Ao contrário do período pós-&lt;b&gt;Guns N’ Roses&lt;/b&gt;,
quando ainda buscava uma identidade, agora ele possuía um capital
simbólico consolidado: era reconhecido globalmente como um dos
maiores guitarristas de sua geração, com uma assinatura sonora
imediatamente identificável.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;Transição
para o trabalho solo&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
Esse
momento de transição coincidiu com uma mudança mais ampla na
indústria musical. O modelo tradicional de bandas fixas perdia
espaço para colaborações pontuais, projetos paralelos e uma lógica
mais fluida de produção artística. &lt;b&gt;Slash&lt;/b&gt;, atento a esse
cenário, concebeu uma ideia que se revelaria decisiva: em vez de
formar outra banda, ele produziria um álbum solo baseado em
colaborações com diferentes vocalistas — muitos deles ídolos
pessoais ou parceiros de longa data.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
A
concepção do álbum &lt;i&gt;Slash&lt;/i&gt; nasce, portanto, de uma combinação
de fatores: o esgotamento do formato de banda tradicional em sua
trajetória recente; o desejo de liberdade criativa; e a
possibilidade de dialogar diretamente com uma ampla rede de
influências e amizades construídas ao longo da carreira. Como o
próprio guitarrista declarou, a ideia inicial era trabalhar com
artistas com quem já tinha relações estabelecidas, como &lt;b&gt;Iggy
Pop&lt;/b&gt;, &lt;b&gt;Lemmy&lt;/b&gt; e &lt;b&gt;Ozzy Osbourne&lt;/b&gt; — figuras que não
apenas influenciaram sua formação, mas também representavam
diferentes vertentes do rock.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;O
disco Slash&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
O
resultado, lançado em 2010, foi um álbum que se distingue não
apenas pela variedade de vozes, mas pela unidade estética
proporcionada pela guitarra de &lt;b&gt;Slash&lt;/b&gt;. Participaram do disco
nomes como &lt;b&gt;Ozzy Osbourne&lt;/b&gt;, &lt;b&gt;Fergie&lt;/b&gt;, &lt;b&gt;Chris Cornell&lt;/b&gt;,
&lt;b&gt;Iggy Pop&lt;/b&gt;, &lt;b&gt;Lemmy Kilmister&lt;/b&gt; e &lt;b&gt;Adam Levine&lt;/b&gt;, entre
outros, criando um mosaico sonoro que transita entre o hard rock
clássico, o metal e até incursões mais pop.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjWM8VQuS2p7vN4Z3ZyGq8AuRFCpEs-ndhA_mmsuNMD8lIbHyp6SjQQMS5A3XxyNByxMpXGFjr99fFUbDxZ6kZQ9aBkjil35DTGfY_1GpUZBhZuBFqzPMr4JuXk5RosbaPlCV_Oo3MRBGS-HmxCGULCCkftmSgnFrPFZr97aiC3ICAK8gmWb8WJDSJpBPQ/s500/img_19160_slash.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;500&quot; data-original-width=&quot;324&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjWM8VQuS2p7vN4Z3ZyGq8AuRFCpEs-ndhA_mmsuNMD8lIbHyp6SjQQMS5A3XxyNByxMpXGFjr99fFUbDxZ6kZQ9aBkjil35DTGfY_1GpUZBhZuBFqzPMr4JuXk5RosbaPlCV_Oo3MRBGS-HmxCGULCCkftmSgnFrPFZr97aiC3ICAK8gmWb8WJDSJpBPQ/s320/img_19160_slash.jpg&quot; width=&quot;207&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Slash&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;Composição:
curadoria autoral e colaboração dirigida&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
Do
ponto de vista composicional, &lt;b&gt;Slash&lt;/b&gt; não é um álbum
“coletivo” no sentido tradicional, mas sim um projeto autoral com
colaboradores convidados. A estrutura criativa partiu
majoritariamente de &lt;b&gt;Slash&lt;/b&gt;, que compôs riffs, bases harmônicas
e estruturas das músicas, convidando vocalistas específicos para
completar cada faixa.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Isso
explica por que cada faixa parece moldada ao estilo do intérprete
convidado (&lt;b&gt;Ozzy Osbourne&lt;/b&gt;, &lt;b&gt;Chris Cornell&lt;/b&gt;, &lt;b&gt;Fergie&lt;/b&gt;,
&lt;b&gt;Iggy Pop&lt;/b&gt;, etc.), mas mantém coerência sonora. O guitarrista
atuou como diretor artístico central, selecionando cuidadosamente os
colaboradores com base em afinidade estética e admiração pessoal.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;Gravação:
método híbrido com base fixa&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;O
álbum foi gravado entre 4 de março e 4 de novembro de 2009, com
sessões concentradas principalmente no Barefoot Recording Studios,
em Hollywood (Los Angeles). Há também evidências de gravações
pontuais em outros espaços, como o estúdio pessoal de &lt;b&gt;Kid Rock&lt;/b&gt;
para a faixa “I Hold On”.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Embora
o disco conte com múltiplos vocalistas, a gravação não foi
caótica. Pelo contrário: houve um núcleo instrumental estável,
composto principalmente por Chris Chaney (baixo), Josh Freese
(bateria) e, óbvio, &lt;b&gt;Slash&lt;/b&gt; (guitarras).&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Outro
aspecto técnico relevante é que o álbum foi gravado inteiramente
com equipamento analógico, segundo registros especializados. Essa
escolha não é trivial: em 2009, a indústria já era amplamente
digital.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;Produção:
Eric Valentine e o controle de coesão&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
O
principal responsável pela produção foi Eric Valentine, conhecido
por trabalhos com &lt;b&gt;Queens of the Stone Age&lt;/b&gt; e All-American
Rejects. Ele atuou não apenas como produtor, mas também como
engenheiro e mixer, centralizando decisões técnicas.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
Esse
ponto é crucial: em um álbum com tantos colaboradores, o risco de
fragmentação é alto. Valentine funciona como elemento de coesão,
ao lado do próprio &lt;b&gt;Slash&lt;/b&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Além
dele, há créditos adicionais pontuais: Kid Rock aparece como
produtor em faixas específicas e Big Chris Flores também contribui
em produção. Ainda assim, a espinha dorsal do disco permanece sob o
comando de Valentine, o que explica a consistência sonora entre
faixas tão distintas.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjeRtkW6WL3GcHKPOaYC4ax4kA5jjXuAm2ZWyuPtBwj6dc20HfyquQx0u4glcMll-J7EoLvt8JITExIgVNVbVYTKIZEM7HYhtD1JMeGKoe8L8qh3datkRzb-UFYatQbwegfeqT-EuCF3LbJhrt-7SrILL7wAKdnF5lzs5m70FBX1W9C9xxra7h9MfJq2As/s1000/rock-legend-slash-live-on-stage-at-download-festival-in-donnington-13-june-2010.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;667&quot; data-original-width=&quot;1000&quot; height=&quot;213&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjeRtkW6WL3GcHKPOaYC4ax4kA5jjXuAm2ZWyuPtBwj6dc20HfyquQx0u4glcMll-J7EoLvt8JITExIgVNVbVYTKIZEM7HYhtD1JMeGKoe8L8qh3datkRzb-UFYatQbwegfeqT-EuCF3LbJhrt-7SrILL7wAKdnF5lzs5m70FBX1W9C9xxra7h9MfJq2As/s320/rock-legend-slash-live-on-stage-at-download-festival-in-donnington-13-june-2010.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Slash&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;Arte
da capa: identidade visual e simbolismo&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
Embora
as fontes técnicas disponíveis sejam mais escassas quanto à
autoria detalhada da capa, há informações relevantes sobre sua
concepção e apresentação pública.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;A
arte do álbum foi divulgada oficialmente antes do lançamento, como
parte da estratégia promocional. A imagem mais conhecida do disco
mostra o nome “&lt;b&gt;Slash&lt;/b&gt;” acompanhado de um crânio estilizado
com cartola, remetendo diretamente à iconografia clássica do
guitarrista.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Vamos
às faixas:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;GHOST&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;A
musicalidade é um Hard Rock, com pegada mais swingada que remete
justamente ao The Cult.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Vocal:
Ian Astbury&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Liricamente,
“Ghost” trabalha com a ideia de presenças espectrais como
metáfora emocional, evocando perda, memória e identidade
fragmentada — temas recorrentes na obra de Astbury com o The Cult.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;CRUCIFY
THE DEAD&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;A
música oscila entre calmaria e a intensidade mais pesada.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Vocal:
Ozzy&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Uma
das faixas mais comentadas do disco, amplamente interpretada como uma
crítica direta a Axl Rose, embora nunca confirmada oficialmente por
Slash. A letra aborda traição, ego e decadência moral.
Musicalmente, remete ao heavy metal clássico.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;BEAUTIFUL
DANGEROUS&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Uma
música que apresenta um Hard Rock com forte viés pop.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Vocal:
Fergie&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;A
letra trata de sedução obsessiva e relações perigosas, com uma
abordagem quase teatral.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEix7jyPtj2oVvs5f9x1cqXTUg4i_8EnD0aAHTxpV173yCNKbNAruF0z97BGG_TEzNwlXmv3pJwQDLgmNHCH5yBUz9oTjFzNZtkrVtUO9shGrEHkqr_7DRxsRmCJA71NQjoLrFl4bJz5D1TQ5h2RUfkWBt6WTxyZpH8JADlUvGGY5-UkZtNlIrrWJ7taMyQ/s250/Slash_-_Beautiful_Dangerous.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;250&quot; data-original-width=&quot;250&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEix7jyPtj2oVvs5f9x1cqXTUg4i_8EnD0aAHTxpV173yCNKbNAruF0z97BGG_TEzNwlXmv3pJwQDLgmNHCH5yBUz9oTjFzNZtkrVtUO9shGrEHkqr_7DRxsRmCJA71NQjoLrFl4bJz5D1TQ5h2RUfkWBt6WTxyZpH8JADlUvGGY5-UkZtNlIrrWJ7taMyQ/w200-h200/Slash_-_Beautiful_Dangerous.png&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Foi
um single que ganhou videoclipe, mas sem maiores repercussões em
termos de paradas de sucesso.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;BACK
FROM CALI&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Um
Hard Rock com pegada alternativa, sendo bem criativo.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Vocal:
Myles Kennedy&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;A
letra aborda queda, redenção e retorno — frequentemente associada
à própria trajetória de Slash em Los Angeles.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;PROMISE&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;A
excelente voz de Cornell é um grande diferencial. A sonoridade é um
rock mais contido.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Vocal:
Chris Cornell&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Liricamente,
trata de compromissos quebrados, desilusão e fragilidade emocional.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;BY
THE SWORD&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Uma
música que bebe nas fontes riquíssimas do rock setentista, trazendo
à mente ecos de Led Zeppelin.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Vocal:
Andrew Stockdale&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;A
letra gira em torno de destino, conflito e fatalismo (“viver e
morrer pela espada”).&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiDBIU5SrDHmegC7D9UwpuNrJG-djA0mrTV95cVVYLMVvtWrE8zuYHyaES691snIFunw7YimX6o-zsVoEw2VpUKt4SHDEksjS6-MfjGcx3xRQUhdMLBkAiVhLeTXn9dJUpZLKRfRMikfwcZPX-Jm-I5CMxKqk1wmMeY_vgoUPVvcwgKRU_xMu2Lve6pCH8/s170/Slash-BuyTheSword.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;170&quot; data-original-width=&quot;170&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiDBIU5SrDHmegC7D9UwpuNrJG-djA0mrTV95cVVYLMVvtWrE8zuYHyaES691snIFunw7YimX6o-zsVoEw2VpUKt4SHDEksjS6-MfjGcx3xRQUhdMLBkAiVhLeTXn9dJUpZLKRfRMikfwcZPX-Jm-I5CMxKqk1wmMeY_vgoUPVvcwgKRU_xMu2Lve6pCH8/w200-h200/Slash-BuyTheSword.jpg&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Foi
mais um single do álbum, atingindo pouca repercussão em termos de
paradas desta natureza.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;GOTTEN&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Típica
balada romântica, mas confesso que a voz de Levine não me comove e
acaba prejudicando uma sonoridade envolvente.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Vocal:
Adam Levine&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Balada
emocional centrada em arrependimento e perda amorosa.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Foi
mais um single para promoção do disco, mas sem maiores
repercussões.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;DOCTOR
ALIBI&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;A
canção possui uma pegada que traz à mente o Motörhead e só por
isso já merece destaque.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Vocal:
Lemmy&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;A
letra reflete o estilo de Lemmy: niilismo, excesso e vida sem
arrependimentos.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;WATCH
THIS&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Faixa
instrumental que destaca o lado técnico e improvisacional. Sem
letra, funciona como interlúdio energético, remetendo ao hard rock
clássico. Conta com com Dave Grohl e Duff McKagan.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;I
HOLD ON&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Um
rock básico, com reminiscências até do próprio Guns N’ Roses.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Vocal:
Kid Rock&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;A
letra aborda resiliência pessoal e persistência, com elementos
autobiográficos típicos de Kid Rock.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;i style=&quot;font-family: Arial, sans-serif; font-size: 14pt; text-align: left;&quot;&gt;&lt;b&gt;NOTHING
TO SAY&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Uma
das músicas mais pesadas do disco, possui influências do Avenged
Sevenfold.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Vocal:
M. Shadows&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Liricamente,
aborda alienação, silêncio emocional e tensão interna.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;STARLIGHT&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;“&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Starlight”
é uma balada emocional e com belos solos de Slash, além de ótima
interpretação por parte de Miles Kennedy.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Vocal:
Miles Kennedy&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;A
letra fala sobre distância, solidão e busca por conexão.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;SAINT
IS A SINNER TOO&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Bastante
suave, musicalmente, tem forte influência blues.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Vocal:
Rocco DeLucca&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;A
letra explora a dualidade moral — a ideia de que até figuras
“santas” possuem falhas.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;WE’RE
ALL GONNA DIE&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Um
rock bastante caótico fecha o disco, com vocais despojados e a
guitarra de Slash brilhando.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Vocal:
Iggy Pop&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;A
letra aborda mortalidade com humor ácido e niilismo punk.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;b&gt;Considerações
Finais&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Após
o lançamento, Slash entrou nas paradas da Billboard 200 em terceiro
lugar, com 61 mil cópias vendidas durante a primeira semana. O álbum
também estreou em primeiro lugar no Canadá, Áustria, Nova Zelândia
e Suécia, enquanto também alcançou o top 20 na Alemanha,
Finlândia, Austrália, França, Noruega, Polônia e Suíça. Atingiu
a 17ª colocação na parada britânica.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjOyJEDSu2yXbX4IuV47vLVgMBMVf2R2fH-QHcONlMWvgRz14DJwc0s0x1IIgjSBSCin_7S1-yWNOlGkXzpfLXOkdXlP3_O6t2miP5bCv4ufrVGYG94XdcGa5PYI5fZZoZHPi7wgX1qBnCiNssPEnHCOXfN6Pd72AagJe_oC6kn8k01sPV9P7gwIMfMJlQ/s500/168428-mtv_classic_t.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;366&quot; data-original-width=&quot;500&quot; height=&quot;234&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjOyJEDSu2yXbX4IuV47vLVgMBMVf2R2fH-QHcONlMWvgRz14DJwc0s0x1IIgjSBSCin_7S1-yWNOlGkXzpfLXOkdXlP3_O6t2miP5bCv4ufrVGYG94XdcGa5PYI5fZZoZHPi7wgX1qBnCiNssPEnHCOXfN6Pd72AagJe_oC6kn8k01sPV9P7gwIMfMJlQ/s320/168428-mtv_classic_t.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Myles Kennedy e Slash&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;O
álbum recebeu críticas geralmente mistas a positivas. O escritor da
MTV News, Kyle Anderson, chamou o álbum de &quot;uma tremenda
coleção de músicas de hard rock que giram em torno dos riffs
robustos e rodopiantes característicos do homem do machado... No
geral, é um álbum excelente, e é bom ter aquele som clássico do
&lt;b&gt;Slash&lt;/b&gt; de volta”.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Em
4 de fevereiro de 2010, &lt;b&gt;Slash&lt;/b&gt; anunciou através de um blog no
MySpace que &quot;Myles Kennedy estará liderando a banda na próxima
turnê. Algo que me deixa muito feliz. Myles cantou uma faixa
matadora no disco e acho que ele está por perto. de longe um dos
melhores cantores de rock and roll da atualidade. Estou muito honrado
e orgulhoso de trabalhar com ele”.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Antes
da turnê, &lt;b&gt;Slash&lt;/b&gt; confirmou que seu próprio material solo e
músicas do &lt;b&gt;Guns N&#39; Roses&lt;/b&gt;, &lt;b&gt;Velvet Revolver&lt;/b&gt; e &lt;b&gt;Slash&#39;s
Snakepit&lt;/b&gt;, bem como material do Alter Bridge (&quot;Rise Today&quot;)
seriam tocadas.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Para
promover o álbum, &lt;b&gt;Slash&lt;/b&gt; embarcou em sua primeira turnê
mundial solo com Myles Kennedy do &lt;b&gt;Alter Bridge&lt;/b&gt; - que também
apareceu no álbum - nos vocais, Bobby Schneck na guitarra base, Todd
Kerns no baixo e Brent Fitz na bateria. &lt;b&gt;Slash&lt;/b&gt; abriu para &lt;b&gt;Ozzy
Osbourne&lt;/b&gt; em uma etapa da Scream World Tour de Osbourne.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;As
faixas lançadas como singles foram &quot;Sahara&quot;
(exclusivamente no Japão), &quot;By the Sword&quot; e &quot;Beautiful
Dangerous&quot;.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;Slash&lt;/i&gt;
supera a casa de 100 mil cópias vendidas nos Estados Unidos.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh7nrAUXcz4c0utU32bAQhWw_DTyCnbuuD9r8jQILRbITq9LwCB2XLyTQUuYBXknaX3VP_8JXNPtrjSzu75Ur3WfyZ9Rg3h4LBXU3cBYexIoCpCPCBkWTarKV5TDDpbbbfNPYNACVVJ0TTzgclKS6PCqBLKEHrEtfw_jA5eRKj6zO7xAz1NyMMZgc9uQHM/s1116/Slash_2010.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;744&quot; data-original-width=&quot;1116&quot; height=&quot;213&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh7nrAUXcz4c0utU32bAQhWw_DTyCnbuuD9r8jQILRbITq9LwCB2XLyTQUuYBXknaX3VP_8JXNPtrjSzu75Ur3WfyZ9Rg3h4LBXU3cBYexIoCpCPCBkWTarKV5TDDpbbbfNPYNACVVJ0TTzgclKS6PCqBLKEHrEtfw_jA5eRKj6zO7xAz1NyMMZgc9uQHM/s320/Slash_2010.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;b&gt;Formação:&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Slash
– Guitarra solo e base, Violão&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Chris
Chaney – Baixo, Guitarra&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Josh
Freese – Bateria, Percussão&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Lenny
Castro – Percussão&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;u&gt;Músicos
Adicionais:&lt;/u&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Izzy
Stradlin, Taylor Hawkins, Kevin Churko, Joe Sandt, Deron Johnson,
Anton Patzner, Lewis Patzner, Mark Robertson, Alyssa Park, Julie
Rogers, Sam Fischer, Grace Oh, Songa Lee, Maia Jasper, Lisa Liu,
Steve Ferrone&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;font-weight: normal; line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;u&gt;Músicos
Convidados:&lt;/u&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Ian
Astbury, Ozzy Osbourne, Fergie, Myles Kennedy, Chris Cornell, Andrew
Stockdale, Adam Levine, Lemmy Kilmister, Dave Grohl, Duff McKagan,
Kid Rock, M. Shadows, Rocco DeLuca, Iggy Pop, Koshi Inaba&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;b&gt;Faixas:&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;01.
Ghost (Slash/Astbury) - 3:34&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;02.
Crucify the Dead (Slash/Osbourne/Churko) - 4:04&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;03.
Beautiful Dangerous (Slash/Fergie) - 4:41&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;04.
Back from Cali (Slash/Kennedy) - 3:35&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;05.
Promise (Slash/Cornell) - 4:41&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;06.
By the Sword (Slash/Stockdale) - 4:50&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;07.
Gotten (Slash/Levine) - 5:05&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;08.
Doctor Alibi (Slash/Kilmister) - 3:07&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;09.
Watch This (Slash) - 3:46&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;10.
I Hold On (Slash/Rock) - 4:10&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;11.
Nothing to Say (Slash/Shadows) - 5:27&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;12.
Starligh (Slash/Kennedy) - 5:25&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;13.
Saint Is a Sinner Too (Slash/Deluca) - 3:28&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;14.
We&#39;re All Gonna Die (Slash/Iggy Pop) - 4:30&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;b&gt;Opinião
do Blog:&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Evidentemente,
o guitarrista &lt;b&gt;Slash&lt;/b&gt; dispensa maiores apresentações. Seu nome
já estava na história quando lançou seu primeiro álbum solo,
autointitulado, pois sua atuação foi decisiva para o sucesso do
&lt;b&gt;Guns ‘N Roses&lt;/b&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;E
nesta sua estreia, &lt;b&gt;Slash&lt;/b&gt; esteve longe de tentar reinventar a
roda. Ele apostou naquilo que sempre fez de melhor: um Hard Rock
simples, agressivo e com boas melodias.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Seu
tiro foi certeiro ao convidar um time incrível de vocalistas,
oferecendo uma vasta gama de possibilidades para suas composições.
Outro acerto foram os competentes músicos que o acompanham nos
instrumentos, com direito a outros membros do &lt;b&gt;Guns&lt;/b&gt;, garantindo
um sentimento nostálgico para os fãs da lendária banda.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Tanto
nos riffs quanto nos solos, &lt;b&gt;Slash&lt;/b&gt; demonstra sua inegável
categoria e é, de fato, o grande expoente do trabalho.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;“&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Beautiful
Dangerous” possui vocais de Fergie e isso traz uma atmosfera bem
interessante, com um clima oitentista inegável. A pesada e
instrumental “Whatch This” traz a guitarra de &lt;b&gt;Slash&lt;/b&gt; feroz,
enquanto “We&#39;re All Gonna Die” é um rock simples, com vocais de
&lt;b&gt;Iggy Pop&lt;/b&gt;, e bem cativante.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;O
peso praticamente metálico dá as caras na excelente “Crucify the
Dead”, a qual lembra a carreira-solo do Madman. “Starlight”
marca a parceria bem-sucedida parceria de &lt;b&gt;Slash&lt;/b&gt; com Myles
Kennedy, mas nossa preferida é para a rápida e visceral “Doctor
Alibi”.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Em
suma, se a estreia solo do &lt;b&gt;Slash&lt;/b&gt; não vai mudar a vida de
ninguém que o ouvir, ao menos uma diversão garantida para fãs de
Hard Rock, com uma sonoridade simples, padrão, mas com nuances
diferentes a cada canção, muito por conta dos convidados de peso
que nela estão.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://www.rockalbunsclassicos.com.br/feeds/7309564049699120524/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.rockalbunsclassicos.com.br/2026/04/slash-slash-2010.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7423618422540880081/posts/default/7309564049699120524'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7423618422540880081/posts/default/7309564049699120524'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://www.rockalbunsclassicos.com.br/2026/04/slash-slash-2010.html' title='SLASH - SLASH (2010)'/><author><name>Daniel Benedetti</name><uri>http://www.blogger.com/profile/04757874718174117804</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjAqTxEdNgFLTGSa84EYYAK6T248PS7EE2jYgPMdHDWTus4YOB76adJqtVqIC6iEIa8T6ZJ1gAlEmxPTVWInhmA0hu5w6SiTuFzw6mc0MoZG0cOcDuS_ElYa35BfUag0g/s220/0002.png'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgWAdnAFG0C921uUsUeqwsor1FBGwvJGU8d83GD7WhRvhtIeOA158D677uo43Ga6XvqN9_erLl0FbrIuufDEF-rw5Rt_RuyH7CosSJniibOh_6hJ1czRi-RBLEKIytqLZ5iongtL5y3Sn7DtBOxlx4l85FxwIAHqgB4_HGix-8zqg7bkreOM7cYIjNui1k/s72-w395-h400-c/81ZiIsCujaL._UF1000,1000_QL80_.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7423618422540880081.post-7450828531691243949</id><published>2026-04-06T08:00:00.001-03:00</published><updated>2026-04-06T08:00:00.122-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="T. Rex"/><title type='text'>T. REX - ELECTRIC WARRIOR (1971)</title><content type='html'>&lt;p&gt;&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjQ0cYx9iN7YxNS44otck-MzO_XyXasW3eCDgN_SSSEHqywCXIIJGB-RLAsv-8WOfeI65Cp_ni0sJM2b6HjEma-Ra2X-yZ9dP0XyWH6pDit7KzLMJWEut0q0Y9LPFq_s-q0SEH3uZ50bJ8GGGeGlseE2IO0_jvQhmg9Gs8CEAELI4JyFsMlIzn50JsDDVI/s1000/61WuQo+yzpL._UF1000,1000_QL80_.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;991&quot; data-original-width=&quot;1000&quot; height=&quot;396&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjQ0cYx9iN7YxNS44otck-MzO_XyXasW3eCDgN_SSSEHqywCXIIJGB-RLAsv-8WOfeI65Cp_ni0sJM2b6HjEma-Ra2X-yZ9dP0XyWH6pDit7KzLMJWEut0q0Y9LPFq_s-q0SEH3uZ50bJ8GGGeGlseE2IO0_jvQhmg9Gs8CEAELI4JyFsMlIzn50JsDDVI/w400-h396/61WuQo+yzpL._UF1000,1000_QL80_.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Electric
Warrior é o segundo álbum de estúdios da banda britânica T. Rex.
O lançamento oficial aconteceu em 24 de setembro de 1971, através
dos selos Fly e Reprise. As gravações ocorreram entre março e
junho daquele ano nos estúdios Trident e Advision (ambos em Londres,
Reino Unido), Wally Heider (Hollywood) e Mediasound (New York), estes
dois nos Estados Unidos. A produção ficou por conta do lendário
Tony Visconti.&lt;span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjZgmlh7DDgsBA7-2URdnUHbqQ8lbIGqKribZA38J7dyHGoi9-koCU3SvEiPAxgC7HsZdoWb-lzWQ2-mdObZeKJ3v-6sKS2CMJUUX3JdauPweMtb2cknQn1qFYUv4y-YjyZkcvZDP7rsZei5M0436n_3WU978tEm1Jl-V57qgqMnA1oiXK5i1wSTwxyh70/s1920/RAC%20FT.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1080&quot; data-original-width=&quot;1920&quot; height=&quot;225&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjZgmlh7DDgsBA7-2URdnUHbqQ8lbIGqKribZA38J7dyHGoi9-koCU3SvEiPAxgC7HsZdoWb-lzWQ2-mdObZeKJ3v-6sKS2CMJUUX3JdauPweMtb2cknQn1qFYUv4y-YjyZkcvZDP7rsZei5M0436n_3WU978tEm1Jl-V57qgqMnA1oiXK5i1wSTwxyh70/w400-h225/RAC%20FT.png&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;A
trajetória do &lt;b&gt;T. Rex&lt;/b&gt; — ou, mais precisamente, de seu núcleo
criativo encarnado em Marc Bolan — constitui uma das mais
fascinantes metamorfoses da música popular britânica entre o final
dos anos 1960 e o início da década seguinte. Do folk psicodélico
de culto ao glamour elétrico que redefiniria o pop britânico, a
história da banda até &lt;i&gt;Electric Warrior&lt;/i&gt; (1971) não é apenas
a narrativa de uma evolução estética, mas também o retrato de uma
sensibilidade artística singular que soube captar, antes de muitos,
o espírito de uma nova era.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;i&gt;&lt;b&gt;As
origens: Marc Bolan e o Tyrannosaurus Rex&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
Para
compreender o nascimento do &lt;b&gt;T. Rex&lt;/b&gt;, é essencial voltar à
figura de Marc Bolan (nascido Mark Feld), um artista cuja
personalidade criativa dominaria completamente o projeto. Antes da
formação da banda, Bolan havia passado por experiências em grupos
menores da cena mod londrina, como o John’s Children, onde já
demonstrava inclinação para a teatralidade e o experimentalismo.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
Em
1967, em Londres, Bolan funda o &lt;span style=&quot;font-style: normal;&quot;&gt;&lt;b&gt;Tyrannosaurus
Rex&lt;/b&gt;&lt;/span&gt; ao lado do percussionista Steve Peregrin Took. A
proposta inicial estava distante do rock elétrico que dominaria os
anos seguintes: tratava-se de um duo essencialmente acústico,
fortemente influenciado pelo folk psicodélico, pela literatura
fantástica e por uma imagética quase mística.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
Os
primeiros álbuns — &lt;i&gt;My People Were Fair and Had Sky in Their
Hair…&lt;/i&gt; (1968), &lt;i&gt;Prophets, Seers &amp;amp; Sages&lt;/i&gt; (1968) e
&lt;i&gt;Unicorn&lt;/i&gt; (1969) — consolidaram essa estética peculiar. As
composições de Bolan eram marcadas por letras crípticas,
frequentemente inspiradas por Tolkien e pela tradição celta,
enquanto a instrumentação privilegiava violões, bongôs e arranjos
minimalistas.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Apesar de nunca terem sido um fenômeno
comercial nesse período, o &lt;b&gt;Tyrannosaurus Rex&lt;/b&gt; conquistou uma
base fiel dentro do circuito underground britânico. O apoio do
influente radialista John Peel foi decisivo para essa recepção,
legitimando o grupo como parte relevante da cena alternativa da
época.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
Essa
fase inicial é frequentemente negligenciada em análises
superficiais, mas ela revela um elemento central da obra de Bolan:
sua capacidade de construir universos simbólicos próprios. Mesmo
quando migraria para o rock elétrico, essa dimensão lírica — ao
mesmo tempo ingênua, sensual e mitológica — permaneceria como
assinatura autoral.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjcqPQfLLyVJrHksQdHxHFn7BsNPHtGrf7SoJ3n8QD6tYXKj9WzmDq-GF1x3BaieVM7D7ilzc4hEF0Yu1YhWsftlVX_qBxyi-sACfaQuGDRpHrynQqpowqJtCpMfOIUQbY9WIGuCS5evazdTLzjxOTUoRzUMHa4d3ge5OM-RtHwNiTgqD63VuP2cf3_RjU/s612/gettyimages-94103290-612x612.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;612&quot; data-original-width=&quot;405&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjcqPQfLLyVJrHksQdHxHFn7BsNPHtGrf7SoJ3n8QD6tYXKj9WzmDq-GF1x3BaieVM7D7ilzc4hEF0Yu1YhWsftlVX_qBxyi-sACfaQuGDRpHrynQqpowqJtCpMfOIUQbY9WIGuCS5evazdTLzjxOTUoRzUMHa4d3ge5OM-RtHwNiTgqD63VuP2cf3_RjU/s320/gettyimages-94103290-612x612.jpg&quot; width=&quot;212&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Marc Bolan&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;i&gt;&lt;b&gt;Transição
e ruptura: o fim do duo e a eletrificação&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
A
virada decisiva começa a se desenhar em 1969, quando Steve Peregrin
Took deixa o grupo, sendo substituído por Mickey Finn. Essa mudança,
aparentemente pontual, coincide com um deslocamento mais profundo na
visão musical de Bolan.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
O
álbum &lt;i&gt;A Beard of Stars&lt;/i&gt; (1970) já indica claramente essa
transição. Ainda ancorado no folk, o disco introduz guitarras
elétricas e estruturas mais próximas do rock convencional.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
Esse
movimento não deve ser interpretado apenas como uma adaptação às
tendências comerciais. Pelo contrário: ele reflete a inquietação
artística de Bolan, que começava a se afastar da estética hippie
tardia e a buscar uma forma mais direta, física e rítmica de
expressão. Em termos históricos, trata-se de um momento crucial: o
fim da utopia psicodélica dos anos 60 e o surgimento de uma nova
linguagem pop, mais imediata e visual.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
Em
1970, essa transformação se materializa simbolicamente na mudança
de nome: &lt;b&gt;Tyrannosaurus Rex&lt;/b&gt; torna-se simplesmente &lt;b&gt;T. Rex&lt;/b&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
A
abreviação não é trivial. Ela sinaliza uma ruptura estética —
menos verbosidade, mais impacto — e prepara o terreno para uma
reinvenção completa da identidade sonora e visual da banda.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhHuQY53mqof126omFAt0bK42HIWQwDaR_iWP8evu3_8fJF0ZBZPDVRiUP_17ueb-ddwSLKnK8DElt1hsN7ahyphenhyphen0v3sbOvKGM7MTSkXKpFp-F2BxUG1et4JR7iQ9Dg-eICHU1HNYWLB6VbUNxStQfbXajyJGWfcES7x_9RhXuIjsy4hYXZhp-DOE1saiiok/s612/marc%20bolan.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;612&quot; data-original-width=&quot;417&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhHuQY53mqof126omFAt0bK42HIWQwDaR_iWP8evu3_8fJF0ZBZPDVRiUP_17ueb-ddwSLKnK8DElt1hsN7ahyphenhyphen0v3sbOvKGM7MTSkXKpFp-F2BxUG1et4JR7iQ9Dg-eICHU1HNYWLB6VbUNxStQfbXajyJGWfcES7x_9RhXuIjsy4hYXZhp-DOE1saiiok/s320/marc%20bolan.jpg&quot; width=&quot;218&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Marc Bolan&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;i&gt;&lt;b&gt;“Ride
a White Swan” e o nascimento do glam&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
O
verdadeiro ponto de inflexão ocorre com o lançamento do single
“Ride a White Swan”, em 1970. A canção, construída sobre uma
batida simples e um riff hipnótico, alcança o segundo lugar nas
paradas britânicas, surpreendendo tanto o público quanto a crítica.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
Mais
do que um sucesso isolado, o single representa o nascimento de uma
nova estética. Sua sonoridade — minimalista, sensual e repetitiva
— antecipa o que viria a ser conhecido como glam rock.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
A
partir daí, Bolan começa a explorar conscientemente essa nova
direção. A música torna-se mais direta, com forte ênfase no
groove e na repetição, enquanto as letras passam a equilibrar
imagens fantásticas com sugestões de erotismo e ambiguidade.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
Paralelamente,
a dimensão visual ganha importância inédita. Em uma célebre
apresentação no programa Top of the Pops, Bolan aparece com
maquiagem brilhante e figurino extravagante — um gesto
frequentemente citado como um dos marcos inaugurais do glam rock.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
Esse
momento é crucial para entender o impacto cultural do &lt;b&gt;T. Rex&lt;/b&gt;.
Bolan não apenas mudou o som da banda; ele redefiniu o papel do
artista pop como figura performática, antecipando o estrelato
teatral de nomes como &lt;b&gt;David Bowie&lt;/b&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;i&gt;&lt;b&gt;O
primeiro álbum como T. Rex e a consolidação do novo som&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
Ainda
em 1970, o grupo lança o álbum &lt;b&gt;T. Rex&lt;/b&gt;, já sob a nova
identidade. O disco consolida a transição iniciada anteriormente,
equilibrando elementos acústicos com uma abordagem elétrica mais
acessível.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
No
entanto, é importante notar que esse álbum ainda funciona como uma
obra de transição. Embora contenha sinais claros da nova direção,
ele não atinge plenamente a coesão estilística que caracterizaria
o trabalho seguinte.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
O
sucesso crescente dos singles — especialmente “Hot Love”, que
alcança o primeiro lugar no Reino Unido — demonstra que Bolan
havia encontrado uma fórmula de forte apelo popular.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
Entre
1970 e 1971, o &lt;b&gt;T. Rex&lt;/b&gt; passa de um grupo cult a um fenômeno de
massa, com níveis de popularidade comparáveis aos dos &lt;b&gt;Beatles&lt;/b&gt;
em seu auge no mercado britânico.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
Esse
período também marca a ampliação da formação da banda, que
deixa de ser um duo para se tornar um grupo completo, incorporando
baixo e bateria — elementos essenciais para o som mais encorpado
que viria a seguir.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;i&gt;&lt;b&gt;Electric Warrior (1971): a
síntese estética&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
Lançado
em setembro de 1971, Electric Warrior representa o ponto culminante
dessa trajetória de transformação.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;Composição:
da fantasia ao erotismo pop&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
Um
dos aspectos mais notáveis de &lt;i&gt;Electric Warrior&lt;/i&gt; é a
transformação lírica de Marc Bolan. Segundo fontes, o álbum marca
uma ruptura com o hermetismo fantástico dos primeiros discos. Bolan
passa a escrever letras mais pessoais e “eróticas”, nas próprias
palavras dele. Ademais, a imagética fantástica permanece, mas agora
misturada a elementos cotidianos como carros, desejo, fama e
sensualidade.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
Canções
como “Get It On”, “Jeepster” e “Planet Queen” ilustram
bem essa nova linguagem: diretas, repetitivas, mas carregadas de
sugestão simbólica.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;Processo
de gravação: um álbum itinerante&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
Diferente
de muitos álbuns britânicos da época, &lt;i&gt;Electric Warrior&lt;/i&gt; não
foi gravado em um único estúdio. Pelo contrário, sua produção
foi marcada por deslocamentos constantes, em função da agenda da
banda.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
Os
estúdios utilizados foram: Trident Studios e Advision Studios
(Londres), Wally Heider Studios (Los Angeles) e Media Sound Studios
(Nova York).&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;A
gravação ocorreu de forma intermitente, ao longo de cerca de seis
semanas distribuídas entre março e junho de 1971. Isso se deve
principalmente à primeira turnê americana do &lt;b&gt;T. Rex&lt;/b&gt;,
realizada em abril daquele ano.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjoWQltJcYBC4rdXJqRmuUOgYfPgL2VmEkVjJ50Ly3ZBiZK6admk5_CREDhkspk_61A9vKgRn1jdhCN_j7qs0MyFSz0hDiiWGx_uGAadtJce-aPFVVKq5NnklBhmKjSnxgftEBVX8J5mzdDCOEU2j41b7FIaimaRVb7K5JJqDm7UZIEx_gaH34SZatkMSo/s900/R-473_MarcBolan1971_Gruen.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;900&quot; data-original-width=&quot;705&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjoWQltJcYBC4rdXJqRmuUOgYfPgL2VmEkVjJ50Ly3ZBiZK6admk5_CREDhkspk_61A9vKgRn1jdhCN_j7qs0MyFSz0hDiiWGx_uGAadtJce-aPFVVKq5NnklBhmKjSnxgftEBVX8J5mzdDCOEU2j41b7FIaimaRVb7K5JJqDm7UZIEx_gaH34SZatkMSo/s320/R-473_MarcBolan1971_Gruen.jpg&quot; width=&quot;251&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Um sorridente Marc Bolan&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;Produção:
Tony Visconti e a arquitetura do som&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
A
produção de &lt;i&gt;Electric Warrior&lt;/i&gt; ficou a cargo de Tony Visconti,
figura central também na obra de &lt;b&gt;David Bowie&lt;/b&gt;. Curiosamente,
segundo fontes hispânicas, sua participação não era inicialmente
garantida — tendo ocorrido quase por acaso.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
A equipe
técnica incluiu Tony Visconti (produção e arranjos de cordas), Roy
Thomas Baker (engenharia e mais tarde famoso pelo trabalho com Queen)
e Martin Rushent (operador de fita).&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Visconti
desenvolveu no álbum uma série de técnicas que já vinha
experimentando com Bolan: flanging e reverb intensivo, guitarras
tocadas ao contrário, loops de fita e saturação direta da guitarra
na mesa (overload dos pré-amplificadores).&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;Arte
da capa: minimalismo icônico&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
A
capa de &lt;i&gt;Electric Warrior&lt;/i&gt; é uma das mais icônicas da história
do rock — e sua concepção dialoga diretamente com a estética do
conteúdo musical.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
Arte
e fotografia foram criadas por George Underwood. Underwood, amigo de
infância de Bolan, opta por uma solução radicalmente simples. Um
fundo preto absoluto, uma silhueta dourada de Marc Bolan com guitarra
e a ausência de elementos narrativos ou textuais elaborados.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Vamos
às faixas:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;MAMBO
SUN&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Um
rock mais contido, com Bolan optando por sussurrar os versos, em uma
sonoridade elétrica, mas contida.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;A
letra mistura imagens aparentemente desconexas — carros, dança,
sensualidade — com uma lógica mais rítmica do que narrativa.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;COSMIC
DANCER&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Uma
das faixas mais líricas e introspectivas do disco, “Cosmic Dancer”
retoma, de forma mais acessível, o lado místico de Bolan.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;A
letra articula uma reflexão sobre ciclo de vida, identidade e
destino, condensada em imagens simples (“I danced myself out of the
womb…”). Trata-se de uma síntese rara entre filosofia
existencial e pop.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;JEEPSTER&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Trata-se
de um clássico do grupo, sendo um Rock bem animado e muito inspirado
no Rockabilly.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;A
letra é construída como uma série de metáforas de sedução, nas
quais objetos (um carro Jeep, por exemplo) se tornam extensões do
desejo masculino. Há um jogo constante entre inocência e malícia —
característica central do glam rock nascente.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgwfVYs7jLjOfoFERYjBVOKWFw51b-aURX8K23nbRtcvfiKYjcSb1gZ-j0TYhz437DNPkwWXfgLXPvLvK_RfjeMMWjPqxmuaGAwH9pTI8Ibvvf0aeAY9cOvgvKE9DGrQx14qzMnk3kicMXdStr-PhjUzhPoYQvCcz1Zle0lP0_peeAJntBJSefLx7pSWAk/s600/R-1578033-1582644923-5662_596x600.webp&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;600&quot; data-original-width=&quot;596&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgwfVYs7jLjOfoFERYjBVOKWFw51b-aURX8K23nbRtcvfiKYjcSb1gZ-j0TYhz437DNPkwWXfgLXPvLvK_RfjeMMWjPqxmuaGAwH9pTI8Ibvvf0aeAY9cOvgvKE9DGrQx14qzMnk3kicMXdStr-PhjUzhPoYQvCcz1Zle0lP0_peeAJntBJSefLx7pSWAk/w199-h200/R-1578033-1582644923-5662_596x600.webp&quot; width=&quot;199&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;“&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Jeepster”
foi um single que atingiu a 2ª posição da principal parada
britânica.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;MONOLITH&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;A
guitarra de Bolan brilha intensamente na introspectiva e brilhante
canção “Monolith”.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;A
letra funciona como colagem de imagens, evocando um mundo simbólico
fragmentado.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;LEAN
WOMAN BLUES&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Como
o próprio nome sugere, “Lean Woman Blues” retoma a sonoridade
clássica do blues britânico.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;A
temática é direta: desejo físico e obsessão, sem o véu
metafórico mais elaborado de outras faixas. A repetição reforça o
caráter quase ritualístico da canção.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;GET
IT ON&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;“&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Get
It On” é uma música absolutamente incrível, um rock certeiro,
direto, swingado e extremamente cativante.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;A
letra é construída como uma sucessão de imagens sensuais e
referências culturais (de Chuck Berry a ícones femininos), criando
um mosaico de desejo e estilo. Não há narrativa linear — apenas
energia, groove e sedução.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhHrVv9VHUyKe0Cliohvd3vb0l81Kqvak6YV9FFld2LnqcDsi8umjYorZYYpcai4_RwZk912fwxI1RT5iLXdvZVZkrO7POAYPIPl6DxXCjfHeniYKbVOslOCDWj93XRmOxFfi1Qern6Z-YajgoPC7WjaDRL8W7I0JTasxAYXlsQaDZZaPd3Ne7EiPKCEfc/s300/T.Rex_Get_It_On_single_cover.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;294&quot; data-original-width=&quot;300&quot; height=&quot;196&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhHrVv9VHUyKe0Cliohvd3vb0l81Kqvak6YV9FFld2LnqcDsi8umjYorZYYpcai4_RwZk912fwxI1RT5iLXdvZVZkrO7POAYPIPl6DxXCjfHeniYKbVOslOCDWj93XRmOxFfi1Qern6Z-YajgoPC7WjaDRL8W7I0JTasxAYXlsQaDZZaPd3Ne7EiPKCEfc/w200-h196/T.Rex_Get_It_On_single_cover.jpg&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Maior
clássico da história do T. Rex, a faixa que atingiu o topo da
parada britânica de singles (permanecendo no topo por 4 semanas) e a
10ª posição da Billboard Hot 100.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;PLANET
QUEEN&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;“&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Planet
Queen” segue a musicalidade da faixa anterior, mas de uma forma
mais contida.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;A
figura da “rainha do planeta” é uma personificação do desejo
feminino — simultaneamente distante e íntima. A letra mistura
ficção científica, sensualidade e fantasia, criando uma atmosfera
quase onírica.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;GIRL&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;“&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Girl”
é uma das faixas mais delicadas do álbum. Em contraste com o
excesso sensual de outras canções, aqui encontramos uma abordagem
mais contida.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;A
temática gira em torno de idealização e vulnerabilidade emocional.
Há uma simplicidade quase folk na construção, sugerindo uma
ligação com a fase anterior de Bolan.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;THE
MOTIVATOR&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;“&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;The
Motivator” retoma a veia roqueira, sendo uma composição repleta
de groove e malemolência.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Liricamente,
é uma canção sobre impulso, movimento e excitação, mais
sugeridos do que explicitamente descritos. O “motivador” pode ser
interpretado como força vital, desejo ou mesmo a música em si.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;LIFE’S
A GAS&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Esta
música traz uma pegada bem suave, com ecos de Beatles, e uma melodia
marcante.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;A
letra sugere uma reflexão sobre fugacidade, amor e impermanência,
com um tom quase resignado. É uma das raras ocasiões em que Bolan
abandona a ambiguidade e se aproxima de uma emoção mais direta.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;RIP
OFF&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Com
um rock bem direto e vocais “gritados” e Bolan, a sonoridade pode
até ser chamada de um “pré-punk”.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;A
letra pode ser lida como uma espécie de comentário irônico sobre
autenticidade e apropriação no rock — o próprio título sugere
isso. Ao mesmo tempo, funciona como uma explosão final de energia.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;b&gt;Considerações
Finais&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;O
álbum foi um estrondoso sucesso comercial no Reino Unido, atingindo
o topo da principal parada britânica de discos, permanecendo nesta
posição por 8 semanas. Ainda conquistou a 32ª posição na
Billboard 200.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjPX74rVdxdc8nn7P4nIzsymHwFpd26RoGrAIJ04BIql2GqGJy7Vz4aiKmWw2nwBVNKf7TrYyYR4JkZrc5X68mBEYuYVRfcCF7DLOgI3CaUpRGFCiJcnAcExANmUQCJjvYGiZTKA-JJfeWEkfmEqly_w0fW0UAGkSQ8Pqy91iHtnXynKxxn2SxL0w1z5oE/s612/gettyimages-78087049-612x612.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;401&quot; data-original-width=&quot;612&quot; height=&quot;210&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjPX74rVdxdc8nn7P4nIzsymHwFpd26RoGrAIJ04BIql2GqGJy7Vz4aiKmWw2nwBVNKf7TrYyYR4JkZrc5X68mBEYuYVRfcCF7DLOgI3CaUpRGFCiJcnAcExANmUQCJjvYGiZTKA-JJfeWEkfmEqly_w0fW0UAGkSQ8Pqy91iHtnXynKxxn2SxL0w1z5oE/s320/gettyimages-78087049-612x612.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;T. Rex&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Dois
singles foram lançados retirados do álbum: &quot;Get It On&quot; e
&quot;Jeepster&quot;. &quot;Get It On&quot; foi o single mais vendido
do &lt;b&gt;T. Rex&lt;/b&gt; e se tornou o único hit da banda entre os dez
primeiros lugares nos EUA.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Nos
Estados Unidos, o título de &quot;Get It On&quot; foi originalmente
alterado para &quot;Bang a Gong (Get It On)&quot; para distingui-lo
da canção &quot;Get It On&quot; da banda &lt;b&gt;Chase&lt;/b&gt;, que também
foi lançado no final de 1971.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Na
época de seu lançamento, a revista Rolling Stone recebeu o disco
positivamente, enquanto Robert Christgau foi menos efusivo. Nas
críticas atuais, retrospectivamente, &lt;i&gt;Electric Warrior&lt;/i&gt; foi
aclamado e é considerado um dos melhores trabalhos de Marc Bolan por
sites como AllMusic, Pitchfork e pela BBC Music. O álbum é
creditado como o primeiro álbum de glam rock, pioneiro no
desenvolvimento da cena glam.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Muitas
vezes considerado seu melhor álbum, &lt;i&gt;Electric Warrior&lt;/i&gt;, líder
das paradas, trouxe muito sucesso comercial ao grupo; o publicitário
BP Fallon cunhou o termo &quot;T. Rextasy&quot; como um paralelo à
Beatlemania para descrever a popularidade do grupo. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;
&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Na
sequência, Bolan deixou a Fly Records; após o término de seu
contrato, e a gravadora lançou a faixa do álbum &quot;Jeepster&quot;
como single sem sua permissão. Bolan foi para a EMI, onde ganhou seu
próprio selo no Reino Unido – T. Rex Records, a T. Rex Wax Co.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Prêmios&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;ul&gt;
	&lt;li&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Em
	1987, Electric Warrior foi classificado em 100º lugar na lista dos
	&quot;100 Melhores Álbuns dos Últimos 20 Anos&quot; da revista
	Rolling Stone.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
	&lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Em
	2003, o álbum foi classificado em 160º lugar pela mesma revista em
	sua lista dos 500 melhores álbuns de todos os tempos, mantendo a
	classificação em uma lista revisada de 2012, caindo para o número
	188 em uma lista revisada de 2020.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
	&lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Em
	2004, a Pitchfork classificou Electric Warrior como o 20º melhor
	álbum da década de 1970.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
	&lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;O
	álbum também foi incluído no livro 1001 Álbuns que você deve
	ouvir antes de morrer.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
	&lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;
	&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Foi
	eleito o número 873 na terceira edição do All Time Top 1000
	Albums de Colin Larkin (2000).&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;/li&gt;&lt;/ul&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;A
turnê no Reino Unido (outono de 1971), foi marcada por histeria
coletiva do público, com cenas descritas pela imprensa como inéditas
desde os &lt;b&gt;Beatles&lt;/b&gt;. Programas como Top of the Pops, Beat-Club,
Starparade e Hits A Go-Go foram fundamentais para consolidar a imagem
glam.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Resta
dizer que &lt;i&gt;Electric Warrior&lt;/i&gt;, segundo algumas estimativas,
supera a casa de 500 mil cópias vendidas nos EUA.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgh4aLIgpoix4oN3XVKPKDsyeF3D9gxOlzM1EqAlUDLKNNE1Mio_TetYgIGNpCWn1saQpJdT0z7vzKQ3zyeQAiHVXAQZ1aE5WyoV4P7RkWKhF4CwR-YvnedRMc0Tkf2E7zGdzR1HPYjmAUrc2jG9Ihg6bRJJ6D6_OM7B28-tqxNCTRb6tmXe62llrYEPNw/s600/trexbandmb.webp&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;360&quot; data-original-width=&quot;600&quot; height=&quot;192&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgh4aLIgpoix4oN3XVKPKDsyeF3D9gxOlzM1EqAlUDLKNNE1Mio_TetYgIGNpCWn1saQpJdT0z7vzKQ3zyeQAiHVXAQZ1aE5WyoV4P7RkWKhF4CwR-YvnedRMc0Tkf2E7zGdzR1HPYjmAUrc2jG9Ihg6bRJJ6D6_OM7B28-tqxNCTRb6tmXe62llrYEPNw/s320/trexbandmb.webp&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;b&gt;Formação:&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Marc
Bolan – Vocal, Guitarra&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Mickey
Finn – Congas, Bongôs, Vocais&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Steve
Currie – Baixo&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Bill
Legend – Bateria, Pandeiro&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;u&gt;Músicos
Adicionais:&lt;/u&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Howard
Kaylan – backing vocals&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Mark
Volman – backing vocals&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Rick
Wakeman – teclados em &quot;Get It On&quot;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Ian
McDonald – saxofone&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Burt
Collins – flugelhorn&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;b&gt;F&lt;/b&gt;&lt;b&gt;aixas&lt;/b&gt;&lt;b&gt;:&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Todas
creditadas a Marc Bolan&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;01.
Mambo Sun - 3:40&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;02.
Cosmic Dancer - 4:30&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;03.
Jeepster - 4:12&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;04.
Monolith - 3:49&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;05.
Lean Woman Blues - 3:02&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;06.
Get It On - 4:27&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;07.
Planet Queen - 3:13&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;08.
Girl - 2:32&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;09.
The Motivator - 4:00&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;10.
Life&#39;s a Gas - 2:24&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;11.
Rip Off - 3:40&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;b&gt;Opinião
do Blog:&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Quando
Marc Bolan abraçou o Rock and Roll e abandonou suas raízes mais
suaves e intrincadas da banda &lt;b&gt;Tyranossaurus Rex&lt;/b&gt;, criando a &lt;b&gt;T.
Rex&lt;/b&gt;, os antigos fãs torceram o nariz. Mas, o que eles e, talvez
nem o próprio Bolan, soubessem, é que Marc estava prestes a criar o
Glam Rock.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Claro
que tudo é um processo gradativo e paulatino, mas o excepcional
&lt;i&gt;Electric Warrior&lt;/i&gt; é o pontapé deste estilo que fez muito
sucesso comercial – especialmente na Grã-Bretanha.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Embora
a banda seja talentosa e contribui decisivamente para o excepcional
resultado final do disco, o óbvio destaque vai para Marc Bolan. Seja
por cantar de uma maneira ímpar, suave e emocional, ao mesmo tempo,
seja por sua abordagem na guitarra que soa melodiosa e agressiva,
refletindo todas as nuances de suas letras.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Claro,
Bolan se projeta como um compositor de mão cheia, variando entre
canções mais roqueiras e incisivas e baladas suaves e tocantes, mas
tudo com o mesmo talento e toque personalístico.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;“&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Cosmic
Dancer” é suave e tem uma levada belíssima, bem como a linda e
tocante “Monolith”. “Jeepster” é um rockabilly incrível,
enquanto a bluesy “Lean Woman Blues” traz a guitarra de Bolan
afiadíssima.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Mas
não há como não se render ao magnetismo cativante do grande
sucesso “Get It On”, uma composição atemporal.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Em
resumo, &lt;i&gt;Electric Warrior&lt;/i&gt; é um dos grandes álbuns da história
do Rock, ao fundir magicamente, Rock, Pop, intensidade e suavidade,
criando a estética do chamado Glam Rock, e que seguiria sendo
emulada ao longo das próximas décadas.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://www.rockalbunsclassicos.com.br/feeds/7450828531691243949/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.rockalbunsclassicos.com.br/2026/04/t-rex-electric-warrior-1971.html#comment-form' title='2 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7423618422540880081/posts/default/7450828531691243949'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7423618422540880081/posts/default/7450828531691243949'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://www.rockalbunsclassicos.com.br/2026/04/t-rex-electric-warrior-1971.html' title='T. REX - ELECTRIC WARRIOR (1971)'/><author><name>Daniel Benedetti</name><uri>http://www.blogger.com/profile/04757874718174117804</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjAqTxEdNgFLTGSa84EYYAK6T248PS7EE2jYgPMdHDWTus4YOB76adJqtVqIC6iEIa8T6ZJ1gAlEmxPTVWInhmA0hu5w6SiTuFzw6mc0MoZG0cOcDuS_ElYa35BfUag0g/s220/0002.png'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjQ0cYx9iN7YxNS44otck-MzO_XyXasW3eCDgN_SSSEHqywCXIIJGB-RLAsv-8WOfeI65Cp_ni0sJM2b6HjEma-Ra2X-yZ9dP0XyWH6pDit7KzLMJWEut0q0Y9LPFq_s-q0SEH3uZ50bJ8GGGeGlseE2IO0_jvQhmg9Gs8CEAELI4JyFsMlIzn50JsDDVI/s72-w400-h396-c/61WuQo+yzpL._UF1000,1000_QL80_.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7423618422540880081.post-3249270934562713270</id><published>2026-03-23T13:31:00.000-03:00</published><updated>2026-03-23T13:31:54.808-03:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Armored Saint"/><title type='text'>ARMORED SAINT - MARCH OF THE SAINT (1984)</title><content type='html'>&lt;p&gt;&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjXkBsSTQOR52Fa0TCZMLNRyrjETwVJFJyJJAVMhTQ7H8vqap5ccaTU0Hk_ikJ7rJ5YNaHfMnG8SbbD3DkjIu177RkMoUsHSHVVf4n-XyE9xcMPtPX-c2fsy_FQfvVJZYxqe1L6moBLdjYaNPvHSJ0bAzlg_SU4zd6_8ccTWF-RW5yDrJa1Gyps4Fnp1oY/s1000/7166TZnOxUL._UF1000,1000_QL80_.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1000&quot; data-original-width=&quot;989&quot; height=&quot;400&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjXkBsSTQOR52Fa0TCZMLNRyrjETwVJFJyJJAVMhTQ7H8vqap5ccaTU0Hk_ikJ7rJ5YNaHfMnG8SbbD3DkjIu177RkMoUsHSHVVf4n-XyE9xcMPtPX-c2fsy_FQfvVJZYxqe1L6moBLdjYaNPvHSJ0bAzlg_SU4zd6_8ccTWF-RW5yDrJa1Gyps4Fnp1oY/w395-h400/7166TZnOxUL._UF1000,1000_QL80_.jpg&quot; width=&quot;395&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;March
of the Saint é o álbum de estreia da banda estadunidense Armored
Saint. Seu lançamento oficial aconteceu em 26 de setembro de 1984,
através do selo Chrysalis. As gravações ocorreram naquele mesmo
ano, nos estúdios Ocean Way Recording e Clover Recording, ambos em
Hollywood, Estados Unidos. A produção ficou sob responsabilidade de
Michael James Jackson.&lt;span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg_i4Oqog2_vTiT5lA6fiN3dwppcycaYueXXVXJ3Tat8SgHmdClZXTSESO_OHyW0qPT1an2E8cTssJiFTpmzDn_qaU15Xl69_LzOb6oZnQhYnpdKGCLGaO9VCx3P3H1FKx54FtaJw7KMCyjM6EY0mSPblPL98dYh6gHuofUKKas-oZF08TekgE_UkbxPUo/s1920/RAC%20FT.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1080&quot; data-original-width=&quot;1920&quot; height=&quot;225&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg_i4Oqog2_vTiT5lA6fiN3dwppcycaYueXXVXJ3Tat8SgHmdClZXTSESO_OHyW0qPT1an2E8cTssJiFTpmzDn_qaU15Xl69_LzOb6oZnQhYnpdKGCLGaO9VCx3P3H1FKx54FtaJw7KMCyjM6EY0mSPblPL98dYh6gHuofUKKas-oZF08TekgE_UkbxPUo/w400-h225/RAC%20FT.png&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;i style=&quot;font-family: Arial, sans-serif; font-size: 14pt; text-align: left;&quot;&gt;&lt;b&gt;Origens&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;
A
história do &lt;b&gt;Armored Saint&lt;/b&gt; começa em 1982, no Sul da
Califórnia, uma região que florescia como um dos epicentros do rock
pesado nos Estados Unidos. A banda foi formada por jovens que
compartilhavam não só o gosto musical, mas uma profunda amizade
desde os tempos de escola. Os irmãos Phil Sandoval (guitarra) e
Gonzo Sandoval (bateria), junto com o guitarrista Dave Prichard,
todos estudantes do Woodrow Wilson High School, deram o primeiro
passo criando a base instrumental do grupo. Logo depois, juntaram-se
a eles o vocalista John Bush e o baixista Joey Vera, completando a
formação que faria história no metal tradicional
norte-americano.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Uma anedota muitas vezes citada na
literatura sobre a banda é a origem do próprio nome “Armored
Saint”: segundo relatos, Gonzo Sandoval teria se inspirado no filme
Excalibur ao sair do cinema com os companheiros de banda — e teria
sugerido o nome depois de uma sessão fumando com os amigos. Não é
apenas um detalhe curioso, mas um reflexo do espírito irreverente e
imaginativo que moldaria o caráter criativo do grupo desde o início.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
Nos
primeiros anos, enquanto o heavy metal tradicional britânico ainda
influenciava fortemente as bandas emergentes, o &lt;b&gt;Armored Saint&lt;/b&gt;
procurava consolidar um som próprio — um heavy metal enérgico,
expressivo e com uma sensibilidade vocal menos típica do que as
vozes agudas e altamente polidas que dominavam parte da cena no
início dos anos 80. A voz de Bush, mais rasgada e poderosa, ajudaria
a definir essa distinção sonora.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhBVmJoNzqfv3pkdXAVC0RMcbwSRqELEhv0yRbWbV9CUu-Ea5JEV8b4KSD1oSJh0bY4_jskjCcZxeJuxrb8W6SBiE2GczFMEiZrTzQP6wOhthIgM8_ToApFpFOrXbLp03eRJV9LLRLnDViylYx4kBi-A-Jn4tULXtMIVXZuWmoalFqsmlakHcrvswtPlMM/s284/images.jfif&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;178&quot; data-original-width=&quot;284&quot; height=&quot;178&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhBVmJoNzqfv3pkdXAVC0RMcbwSRqELEhv0yRbWbV9CUu-Ea5JEV8b4KSD1oSJh0bY4_jskjCcZxeJuxrb8W6SBiE2GczFMEiZrTzQP6wOhthIgM8_ToApFpFOrXbLp03eRJV9LLRLnDViylYx4kBi-A-Jn4tULXtMIVXZuWmoalFqsmlakHcrvswtPlMM/s1600/images.jfif&quot; width=&quot;284&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;John Bush&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;i&gt;&lt;b&gt;A
Ascensão no Underground&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
Antes
de gravar seu primeiro álbum completo, o &lt;b&gt;Armored Saint&lt;/b&gt;
percorreu o trajeto clássico de muitas bandas de heavy metal da
época: produzir demos caseiras, divulgar seu trabalho em compilações
e conquistar um público fiel nos circuitos underground.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
Em
1982, o quinteto gravou uma demo de cinco músicas que acabou
chamando atenção ao ser incluída na compilação &lt;i&gt;Metal Massacre
II&lt;/i&gt;, um projeto da gravadora Metal Blade Records que já havia
lançado trabalhos de bandas importantes da cena, como o &lt;b&gt;Metallica&lt;/b&gt;.
A inclusão da faixa “Lesson Well Learned” nessa coletânea foi
um passo determinante na visibilidade inicial do &lt;b&gt;Armored Saint&lt;/b&gt;
e consolidou sua entrada no circuito mais amplo do heavy metal
norte-americano.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
A
partir do sucesso dessa demo, a própria Metal Blade Records ofereceu
ao grupo a oportunidade de gravar um EP autointitulado, lançado em
1983. Esse EP, com três faixas, mostrou um &lt;b&gt;Armored Saint&lt;/b&gt;
diferente do que se via nas compilações: era uma banda pronta para
transformar suas ideias em um produto mais definido, erguendo a ponte
entre o underground e a indústria fonográfica mais estabelecida.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
Esses
primeiros registros já delineavam a identidade que seria
posteriormente expandida em March of the Saint: riffs marcantes, um
senso de urgência nas composições e uma performance vocal visceral
que resistia à moldura estilística mais comercial da época.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgtXdVzVuUrcMJjHpBkZh7JBRdNpa3JveQtZkVTrOlcsyoEgsSuBkMxABZJfS-BcAosVue8BA2a5PZqbZ6bC98DLikpDCR0noQ30IISUoEGBQakvWTZUccjTM8GnDkhyphenhyphenCzTB1KXQHUnL-AQ5KBn-9F7Aj-rzVdSlwWINlRXVvoVnW3Hsvf_J1bf5uar42U/s469/dave%20prichard.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;469&quot; data-original-width=&quot;468&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgtXdVzVuUrcMJjHpBkZh7JBRdNpa3JveQtZkVTrOlcsyoEgsSuBkMxABZJfS-BcAosVue8BA2a5PZqbZ6bC98DLikpDCR0noQ30IISUoEGBQakvWTZUccjTM8GnDkhyphenhyphenCzTB1KXQHUnL-AQ5KBn-9F7Aj-rzVdSlwWINlRXVvoVnW3Hsvf_J1bf5uar42U/s320/dave%20prichard.jpg&quot; width=&quot;319&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Dave Prichard&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;Assinatura
com a Chrysalis Records&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
O
EP de 1983 atraiu a atenção de gravadoras maiores e, em 1984, o
&lt;b&gt;Armored Saint&lt;/b&gt; assinou com a Chrysalis Records, um selo com
alcance muito mais amplo do que a Metal Blade — e que oferecia a
promessa de exposição em uma escala nacional e internacional.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
A
transição de uma gravadora independente para uma companhia maior
costuma implicar compromissos artísticos, ajustes de produção e
expectativas comerciais que nem sempre se alinham com a visão
criativa original da banda. Nesse sentido, a parceria com a Chrysalis
foi uma faca de dois gumes: por um lado, permitiu ao &lt;b&gt;Armored Saint&lt;/b&gt;
alcançar um público mais amplo; por outro, colocou-os em rota de
colisão com as demandas de mercado e com uma produção que nem
sempre refletia o caráter cru e intenso do grupo.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgxeFrygu0H87v6KUO_ZYY_xKwbJjnYUGdsa9rnkOWL_4ELtj4osLyqT8GICi3SkjTQwmnh4roDdbPH5yWuB_66Txx_9tD_-u_7XHl6hQ6gvCXgdKdR2ZnUSAU9y-cyWVX6RDJ-3akZSkNYqly08rzuYLxk72cmoXgwuFlB3t1ekYWxkQIqWcbKgW8BXmc/s300/gonzo%20sandoval.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;300&quot; data-original-width=&quot;198&quot; height=&quot;300&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgxeFrygu0H87v6KUO_ZYY_xKwbJjnYUGdsa9rnkOWL_4ELtj4osLyqT8GICi3SkjTQwmnh4roDdbPH5yWuB_66Txx_9tD_-u_7XHl6hQ6gvCXgdKdR2ZnUSAU9y-cyWVX6RDJ-3akZSkNYqly08rzuYLxk72cmoXgwuFlB3t1ekYWxkQIqWcbKgW8BXmc/s1600/gonzo%20sandoval.jpg&quot; width=&quot;198&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Gonzo Sandoval&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;March
of the Saint: Composição&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;i&gt;March
of the Saint&lt;/i&gt; é composto por 10 faixas que se tornaram parte do
repertório clássico da banda. Entre elas, “March of the Saint”,
“Can U Deliver” e “Mad House” destacam-se por serem
executadas consistentemente em shows ao longo da carreira do grupo.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;As
faixas apresentam variações temáticas: da energia e urgência
heavy metal de “March of the Saint” à temática mais narrativa e
rebelde de “Mutiny on the World”. Musicalmente, o álbum mistura
elementos de heavy metal tradicional e power metal americano, com
ênfase em riffs marcantes, linhas vocais expressivas de John Bush e
duelos de guitarra entre Dave Prichard e Phil Sandoval.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;Gravação
e Produção&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
O
álbum foi gravado no Ocean Way Recording Studios e beliscou sessões
adicionais no Clover Recordings Studios, ambos em Hollywood,
Califórnia. As mixagens ocorreram em The Village Recorder, em West
Los Angeles — um estúdio renomado usado por inúmeros artistas de
grande porte da época.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
Michael
James Jackson foi o produtor principal — conhecido por trabalhos
anteriores com a banda &lt;b&gt;Kiss&lt;/b&gt; (incluindo &lt;i&gt;Creatures of the
Night&lt;/i&gt;) — mas sua relação com o &lt;b&gt;Armored Saint&lt;/b&gt; foi
tensionada. O processo de produção trouxe uma sonoridade
relativamente polida e comercial para os padrões do heavy metal
tradicional, possivelmente em parte orientado pela gravadora
Chrysalis Records.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
A
banda, sobretudo Joey Vera (baixo) e John Bush (vocais), declarou em
entrevistas posteriores que ficou insatisfeita com o resultado final
da produção e da mixagem, sentindo que sua visão mais pesada foi
suavizada.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
Em
entrevista, Joey Vera lembrou que a banda passou aproximadamente dois
meses no estúdio, em uma época em que tinham pouca experiência de
gravação profissional. O custo da produção foi excepcionalmente
alto para uma banda estreante (relatado em cerca de 300 mil dólares
pagos pela gravadora), algo que os próprios membros afirmaram ter
sido um peso financeiro, especialmente dada a sensação de falta de
controle criativo.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
Michael
James Jackson, segundo relatos dos membros, não era um entusiasta de
heavy metal propriamente — e episódios como uma declaração de
que ele não gostava de &lt;b&gt;Black Sabbath&lt;/b&gt; tornaram a colaboração
difícil.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjJghX2kz9ZtQQhM0AlL365Y5WshKtrqHvPH6ZTqz42E3JAiFb41-0IawADAB5P0hIyU6MGFs21de6G3jp7Uu1bRw2rjXtyHy0AkVeMukewzH4D6vJWw5OqMOWMHzH20M-7YAmGT-EmQaRWhgTxRpaywSniNm2uCpyKzxmOSx4ab7QwOnazWxK3KXJZMJ4/s640/joey%20vera.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;640&quot; data-original-width=&quot;512&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjJghX2kz9ZtQQhM0AlL365Y5WshKtrqHvPH6ZTqz42E3JAiFb41-0IawADAB5P0hIyU6MGFs21de6G3jp7Uu1bRw2rjXtyHy0AkVeMukewzH4D6vJWw5OqMOWMHzH20M-7YAmGT-EmQaRWhgTxRpaywSniNm2uCpyKzxmOSx4ab7QwOnazWxK3KXJZMJ4/s320/joey%20vera.jpg&quot; width=&quot;256&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Joey Vera&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;i&gt;&lt;b&gt;Arte
da Capa&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
A
direção de arte foi conduzida por John Pasche, um designer
conhecido por trabalhos icônicos (incluindo símbolos visuais no
rock, como a língua logo dos Rolling Stones).&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
O
artista gráfico Gareth Williams assinou a arte da capa em si, com
fotografia de Neil Zlozower. A capa apresenta os membros da banda
como cavaleiros totalmente armados diante de uma paisagem
fortificada, tema que dialoga diretamente com o nome da banda
(Armored Saint = “Santo Blindado/Armado”).&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
Neil
Zlozower, um fotógrafo reverenciado no mundo do rock e metal (com
portfólios que incluem artistas como &lt;b&gt;Van Halen&lt;/b&gt;, &lt;b&gt;Ozzy
Osbourne&lt;/b&gt; e &lt;b&gt;Megadeth&lt;/b&gt;), capturou as imagens da banda que
foram usadas no encarte e material promocional.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Vamos
às faixas:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;MARCH
OF THE SAINT&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;A
faixa-título abre o disco com um arrasa quarteirão de peso e
intensidade, metal clássico com uma atuação incrível de John
Bush.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;A
letra evoca imagens de batalha, força coletiva e afirmação de
poder (“march of the saint…”), ecoando metáforas herdadas da
tradição do heavy metal que associam o som da banda a um confronto
quase mítico com desafios e adversários invisíveis.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;CAN
U DELIVER&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;“&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Can
U Deliver” é a canção mais famosa do disco, baseada em um riff
pristiano, com peso e intensidade bem expressivos.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Esta
é a faixa que chegou a ser single e vídeo na MTV. Embora pareça
uma música sobre relacionamentos românticos (ou de conotação
sexual), a letra trata de uma expectativa relacional/afetiva: o
eu-lírico questiona se a outra pessoa pode “entregar” aquilo que
se espera — atenção, paixão, reciprocidade — sem ilusões.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;MAD
HOUSE&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;“&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Mad
House” é acelerada, forte e intensa, com ótimos vocais de Bush.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;O
título e a letra apontam para a cultura de festa extrema, quase
descontrolada.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;TAKE
A TURN&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Contando
com ótimos solos de Phil Sandoval, “Take a Turn” tem uma pegada
mais acessível, porém é bem empolgante.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;A
letra se concentra na ideia de “dar uma volta” ou “fazer um
movimento” num relacionamento, aguardando uma resposta ou uma
mudança de direção entre duas pessoas.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;SEDUCER&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;“&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Seducer”
possui uma pegada mais amigável, com um certo toque hair metal, mas
sendo interessante.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;O
texto fala de prisão metafórica e busca por escape, mencionando
“bars of steel” e um narrador cansado de sua situação, preso
numa vida que o oprime.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEirENwJlYmkTMpCNHRdy9CeuUThgv-8jcoXYPjNv26I_quwHb7wCb0obtGLq5k9vfe8CuIyZtZgcirj_VZEPNVQUDP7CcPLIt2xB6GSJxg24oyq6_ZlFZDr8pHFKxDQ29YAMsk7abQ2MpHAhd2Q3j1Uaz2r3owSrzB4GU4rGkFu1yQ2QHJPjd_Tdlb_XYk/s612/gettyimages-97968630-612x612.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;441&quot; data-original-width=&quot;612&quot; height=&quot;231&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEirENwJlYmkTMpCNHRdy9CeuUThgv-8jcoXYPjNv26I_quwHb7wCb0obtGLq5k9vfe8CuIyZtZgcirj_VZEPNVQUDP7CcPLIt2xB6GSJxg24oyq6_ZlFZDr8pHFKxDQ29YAMsk7abQ2MpHAhd2Q3j1Uaz2r3owSrzB4GU4rGkFu1yQ2QHJPjd_Tdlb_XYk/s320/gettyimages-97968630-612x612.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;MUTINY
ON THE WORLD&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;“&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Mutiny
on the World” possui um certo senso de urgência, mas carece de
mais peso.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;O
título sugere uma revolta global, e a interpretação mais comum
gira em torno de rebelar-se contra o sistema ou contra as
adversidades.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;GLORY
HUNTER&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Em
“Glory Hunter” há uma evidente tentativa de que a sonoridade se
aproxime do Glam Metal oitenttista,&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;A
letra indica uma reflexão sobre aqueles que buscam glória por meio
de conquista ou visibilidade externa — possivelmente criticando o
egoísmo ou o vaidoso impulso de se destacar às custas de outros.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;STRICKEN
BY FATE&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;“&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Stricken
by Fate” é uma ótima música, mas a produção retirou um pouco
de sua agressividade.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Os
versos disponíveis indicam uma história de desilusão amorosa: o
narrador descreve um relacionamento desgastado, onde ressentimento,
dor e desejo de libertação se entrelaçam (“got to pack my bags…
living with you was worse than hell”).&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;ENVY&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;“&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Envy”
flerta mais com o hard rock da época, tendo um refrão grudento e
ritmo atraente.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;A
letra descreve alguém vendo seu ex-parceiro nas mãos de um rival e
lutando com emoções intensas de inveja e raiva.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;FALSE
ALARM&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Sobra
intensidade em “False Alarm”, com aceleração e muita potência.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Liricamente,
False Alarm parece usar imagens de alarme e confusão mental — sons
que perturbam, sirenes, “false alarms” — como metáforas para
estados de alerta exagerados ou confusos, talvez refletindo
ansiedade, medo ou um senso de urgência desproporcional.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;b&gt;Considerações
Finais&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Apesar
de sua inquestionável categoria, &lt;i&gt;March of the Saint&lt;/i&gt; atingiu
apenas a posição 138 da Billboard 200.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Ao
ser lançado em setembro de 1984, &lt;i&gt;March of the Saint&lt;/i&gt; surgiu em
um cenário dominado por bandas de metal mais comerciais e pelo
glam/hard rock americano, especialmente na própria cena de Los
Angeles. Existem poucos registros amplamente distribuídos de
críticas impressas originais da época (em revistas como Kerrang! ou
Rolling Stone), mas recortes históricos e resenhas retrospectivas
com base em fontes de arquivo mostram que, em 1984, o disco não
alcançou grandes aclamações na grande imprensa musical. Ainda
assim, resenhas históricas – mesmo as escritas anos depois com
base em percepções da época – ressaltam que &lt;i&gt;March of the
Saint&lt;/i&gt; era percebido como um álbum promissor, com riffs
energéticos e presença vocal marcante de John Bush, mas com
produção que em alguns momentos tentava conciliar sonoridades mais
comerciais com a identidade pesada da banda.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Algumas
análises europeias e atuais criticam o álbum como um exemplo de
metal que, mesmo sólido, já soava “datado” na própria época
de lançamento, sobretudo quando comparado ao que se fazia no cenário
britânico do NWOBHM, como &lt;b&gt;Iron Maiden&lt;/b&gt; e &lt;b&gt;Saxon&lt;/b&gt;. Essa
visão sugere que o disco perdeu impacto justamente por ter chegado
ao público quando outras cenas já haviam evoluído além de seu
estilo mais tradicional.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;O
crítico Eduardo Rivadavia, o qual dá uma nota 4,5 (em 5), afirma:
“Ao longo dos anos 80, seria difícil encontrar uma banda americana
de heavy metal que soasse mais britânica do que &lt;b&gt;Armored Saint&lt;/b&gt;.
Embora a maioria de seus contemporâneos parecesse preocupada com o
rápido crescimento do movimento thrash metal, aqui estava um grupo
de puristas comprometidos que estavam simplesmente atualizando o
metal tradicional no seu melhor para a geração dos anos 80”.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;table align=&quot;center&quot; cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiqb5vfSLUJV0VZmm27tiM65p_soUuqUs_WF19S1SsFbLCN3gx_QDcROu2bL9slcxlLFcH5f2rOr-Q7GJrWF6c-_PPXDtkSSDNUyG3OJ8KWM40ZqYfzGXZccGYrwGx50SxPRvppoRpJH2TLG9U6NSH8GQFoP6_oi7XWA4MxlMd6_zMlcFuNpzIQ66XKS6E/s1462/phil%20sandoval.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1462&quot; data-original-width=&quot;1116&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiqb5vfSLUJV0VZmm27tiM65p_soUuqUs_WF19S1SsFbLCN3gx_QDcROu2bL9slcxlLFcH5f2rOr-Q7GJrWF6c-_PPXDtkSSDNUyG3OJ8KWM40ZqYfzGXZccGYrwGx50SxPRvppoRpJH2TLG9U6NSH8GQFoP6_oi7XWA4MxlMd6_zMlcFuNpzIQ66XKS6E/s320/phil%20sandoval.jpg&quot; width=&quot;244&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;Phil Sandoval&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;O
álbum de estreia rendeu um pequeno sucesso na MTV, com &quot;Can U
Deliver&quot;, mas, como apontamos, Joey Vera e John Bush mais tarde
relembraram a gravação do álbum como uma experiência frustrante e
decepcionante, explicando que a abordagem de Jackson era muito mais
comercial que o som de heavy metal que a banda queria.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Embora
&lt;b&gt;March of the Saint&lt;/b&gt; não tenha explodido nas paradas mundiais,
ele garantiu à banda um aumento substancial na atividade ao vivo no
período imediatamente posterior ao seu lançamento em setembro de
1984. Registros de apresentações mostram que o &lt;span style=&quot;font-style: normal;&quot;&gt;&lt;b&gt;Armored
Saint&lt;/b&gt;&lt;/span&gt; realizou cerca de 33 shows em 1984, um número alto
para uma banda emergente naquele ano. Em 1985, esse ritmo aumentou
para mais de 60 concertos, segundo dados de histórico de shows — o
que indica uma turnê extensa pelo formato tradicional de shows ao
longo da América do Norte.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Após
o ciclo de turnês que promoveu &lt;i&gt;March of the Saint&lt;/i&gt;, a banda
retornou ao estúdio em 1985 para gravar o sucessor, &lt;i&gt;Delirious
Nomad&lt;/i&gt;, novamente sob contrato com a Chrysalis Records. Foi
durante esse período que ocorreram mudanças significativas na
formação.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
Segundo
registros biográficos e entrevistas posteriores, Phil Sandoval
deixou a banda durante as sessões de gravação de &lt;i&gt;Delirious
Nomad&lt;/i&gt;. A saída não foi motivada por um único episódio isolado
amplamente detalhado na imprensa da época, mas está associada a
tensões internas e dificuldades pessoais, incluindo desgaste
emocional decorrente da pressão da indústria e da própria dinâmica
do grupo naquele momento.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj4UeyFf5SVQbx1azH8I8sOBW-Q3IHT5wuJ6wsXt5SWoMVJU14wEqzVKUJRR60i903ZUrwCnV0U2UiiOiKdzVqIHXVwdFkh8zWaq6p-paiS6h5JcKa0U4S6ASUSm1zke1ziUmoM4NnntV46S5v8ockDc1EPg42Y_iCzCndLHqLRNmI-ImxP5XLdnGYJR7c/s960/armoredsaint02.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;686&quot; data-original-width=&quot;960&quot; height=&quot;229&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj4UeyFf5SVQbx1azH8I8sOBW-Q3IHT5wuJ6wsXt5SWoMVJU14wEqzVKUJRR60i903ZUrwCnV0U2UiiOiKdzVqIHXVwdFkh8zWaq6p-paiS6h5JcKa0U4S6ASUSm1zke1ziUmoM4NnntV46S5v8ockDc1EPg42Y_iCzCndLHqLRNmI-ImxP5XLdnGYJR7c/s320/armoredsaint02.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;b&gt;Formação:&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;John
Bush – Vocal&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Dave
Prichard – Guitarra-solo&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Phil
Sandoval – Guitarra-solo&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Joey
Vera – Baixo&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Gonzo
Sandoval – Bateria&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;b&gt;Faixas:&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;01.
March of the Saint - 4:11&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;02.
Can U Deliver - 3:34&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;03.
Mad House - 3:53&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;04.
Take a Turn - 3:50&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;05.
Seducer - 3:49&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;06.
Mutiny on the World - 3:29&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;07.
Glory Hunter - 5:09&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;08.
Stricken by Fate - 3:30&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;09.
Envy - 2:56&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;10.
False Alarm - 4:14&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;&lt;b&gt;Opinião
do Blog:&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Eu
penso que boa parte do pequeno reconhecimento que a banda &lt;b&gt;Armored
Saint&lt;/b&gt; possui não é devido ao seu inegável talento em fazer um
Heavy Tradicional – e empolgante – nos anos 1980 e, sim, pela
presença do ótimo vocalista John Bush.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Fato
é que os riffs afiados, com uma certa pegada de NWOBHM, empolgam e
dão um diferencial ao grupo dentro da cena norte-americana do Heavy
Metal que, naquela época, estava mais voltada ao Thrash (e o
mainstream ao Glam).&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Isto
fez com que um álbum tão incrível quanto &lt;i&gt;March of the Saint&lt;/i&gt;
passasse praticamente despercebido e músicos talentosos como os
guitarristas Dave Prichard e Phil Sandoval ficassem no anonimato.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Claro,
John Bush já demonstrava do que era capaz, com sua voz poderosa e
sua capacidade incrível de interpretar as canções. Realmente, ele
é o maior destaque do disco.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;O
peso e ferocidade de “Glory Hunter” merecem destaque. “False
Alarm” encerra o disco com um pequeno flerte com o Thrash Metal
mais tradicional e o tom épico de “March of the Saint” é uma
reverência ao metal britânico.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Mas
escolhemos nossas preferidas com o peso e a cadência envolvente da
belíssima “Take a Turn” e o riff afiadíssimo e potente da
grandiosa “Can U Deliver”, uma composição maiúscula.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;br /&gt;

&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; style=&quot;line-height: 150%; margin-bottom: 0cm;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: medium;&quot;&gt;Enfim,
é uma pena que uma obra tão bem-feita quanto &lt;i&gt;March of the Saint&lt;/i&gt;
tenha sido quase que esquecida e suas qualidades fiquem restritas
apenas a aqueles que escavem as pérolas perdidas do metal
oitentista. Se a produção poliu o som do grupo, não sei, mas &lt;i&gt;March
of the Saint&lt;/i&gt; é um ótimo álbum de Metal.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://www.rockalbunsclassicos.com.br/feeds/3249270934562713270/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.rockalbunsclassicos.com.br/2026/03/armored-saint-march-of-saint-1984.html#comment-form' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7423618422540880081/posts/default/3249270934562713270'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7423618422540880081/posts/default/3249270934562713270'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://www.rockalbunsclassicos.com.br/2026/03/armored-saint-march-of-saint-1984.html' title='ARMORED SAINT - MARCH OF THE SAINT (1984)'/><author><name>Daniel Benedetti</name><uri>http://www.blogger.com/profile/04757874718174117804</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjAqTxEdNgFLTGSa84EYYAK6T248PS7EE2jYgPMdHDWTus4YOB76adJqtVqIC6iEIa8T6ZJ1gAlEmxPTVWInhmA0hu5w6SiTuFzw6mc0MoZG0cOcDuS_ElYa35BfUag0g/s220/0002.png'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjXkBsSTQOR52Fa0TCZMLNRyrjETwVJFJyJJAVMhTQ7H8vqap5ccaTU0Hk_ikJ7rJ5YNaHfMnG8SbbD3DkjIu177RkMoUsHSHVVf4n-XyE9xcMPtPX-c2fsy_FQfvVJZYxqe1L6moBLdjYaNPvHSJ0bAzlg_SU4zd6_8ccTWF-RW5yDrJa1Gyps4Fnp1oY/s72-w395-h400-c/7166TZnOxUL._UF1000,1000_QL80_.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry></feed>