Rosa Univers

Material girl, del 2 * size DOES matter! *

2009-11-06T00:00:00.005+01:00

For eit par veker kom skatteoppgjeret for dei av oss som er såkalla næringsdrivande. Min kjære mann fekk eit konsulentoppdrag då han var nyutdanna for eit par år sidan, og saman med oppdragsgjevaren fann han det mest praktisk å starte eit einmannsforetak. Han har ikkje hatt meir enn dette eine oppdraget på foretaket, men har likevel ikkje somla seg til å avslutte det. Difor sitt me litt lett lysegrøne av misunning når "folk flest" får skatteoppgjeret akurat i tide til sommarferien.

Me er litt mindre lysegrøne no, når alle andre har svidd av skattepengane sine for lengst, og me fekk vårt oppgjer. Utan å gå i detalj kan ein vel sei at skattefuten og jolanissen greitt kunne ha bytta plass for vår del; Fyrstnemnde er mykje meir innbringande ;) Det positive utfallet kom ikkje heilt uventa, så me har igjennom året samla opp ein del ting som me skulle vente med til skattepengane kom. Ting ein treng i større og mindre grad, og som lett kræsjar eit månadsbudsjett om det kjem brått på. Sånn som f.eks. vaskemaskin.

I ein heim med to små jenter som ikkje går av vegen for litt gjørmebading eller ein grundig kroppsvask - med kleda på - så vert det ganske mykje klesvask. Når dei i tillegg gjerne deler ketchup, tomatsaus eller ein dæsj yougurt med oss vaksne, i form av nærkontakt med kleda våre, så vert det endå meir. Difor merkast det svært godt når vaskemaskina ikkje vil sentrifugere skikkeleg. Når ein må ta att klesvasken både 2 og 3 gonger for å sleppe og henge den dryppande våt på stativet tek det iallefall ein god del lengre tid her i rosaheimen. Ergo stod ny vaskemaskin høgt oppe på ynskjelista når skattefuten hadde opna sekken sin.

På Elkjøp stod maskinene på rekke og rad, og me fekk høyre om ulike kvalitetar og merker. Me gjekk etter eit kjend merke, men bortsett frå det var det ein ting som talde: størrelse på trommel og størrelse på sentrifugalkraft.

resultatet: Elektrolux med 7 kg kapasitet og 1600 omdreiningar. HURRA!! No går klesvasken som ein leik (etter eit par pittesmå startvanskar, då rosamannen hadde gløymt å fjerne transportskruene før me køyrde igang. Heile tørketrommelen (som står oppå maskina) var på veg inni armane mine....)!

Etterpå var det far sin tur til å få sitt ynskje oppfyllt: Flatskjerm-TV. Dette er eit ynskje han har båre på i årevis, men det har aldri vorte prioritert, sidan me har ein tv som faktisk virkar, men som sjølvsagt er i minste laget. Tanken min var at me skulle vente til me hadde ein ny og fin stove å sette apparatet inn i, men så var jo òg tanken at stova for lengst skulle vore ferdig no. Ein annan tanke eg har hatt er at i vår stove ville noko større enn 37" bli grotesk stort. Mannen meinte sjølvsagt noko anna. Det er ein ganske markant forskjell på kvinner og menn slik: mannen vil ha størst mogleg, kvinna vil gjerne at det skal sjåast i samanheng med omgjevnadane... Eg hadde etterkvart innsett at eg kanskje måtte bevege meg mot 40" om me skulle få dette til. På nett såg me eit par lovande kandidatar, men i butikken var bildet eit litt anna. 42-tommarane hang på rekkje og rad, med lynskarpe bilete og lekre design (jaudå, eg syns òg det kan vere ganske stilig), og før mor fekk tenkt seg om hadde far tatt ei generalavgjersle på at 42" var heilt fint for stova vår.

Eg sveiva oppatt kjeven, og innsåg at kuppforsøket var vellukka. Trass alt hadde jo eg sjølv berre minuttar tidlegare gått for størrelse? Som ei løysingsorientert kvinne ser eg no på flatskjermen vår der den står og ruvar i stova, og har tenkt ut korleis den skal "forsvinne". Det finst jo mykje fint i panelgardiner, ikkje sant? ;)

(bileta er lånt frå diverse stader på nett)

Material Girl - del 1

2009-11-02T23:31:00.006+01:00

Rosa har vendt heimatt til sine kjære og til kvardagen att. Med nattoget fann eg vegen over fjellet, og ankom heimen før morgonlyset (eller nokon andre) hadde vakna. Tilogmed taxi-sjåføren må ha sove, for den bilen eg hadde bestillt pr telefon var ikkje der den skulle vere. Ei lita ventetid på togstasjonen, så kom det heldigvis nokon som kunne frakte meg den siste etappen heim til to søte små og ein stor. Og det er jammen godt å vere heime!

Men samtidig, vekene som har gått ville eg ikkje vore forutan. Særleg ikkje den siste, og iallefall ikkje fredagen som avslutta det heile. Etter ein kosleg kveld hjå veninna mi kunne eg sove så lenge eg ville på gjesterommet hennar, utan at nokon venta på meg. Og bortsett frå ein lunch-avtale med ei anna god veninne visste eg at eg hadde heile dagen for meg sjølv. Den kjensla er faktisk veldig god!

Så var det berre å ta fatt då, oppover Karl Johan, med klesbutikkar, interiørbutikkar - for ikkje å snakke om souvenir-seljarane! Akurat dei haldt eg meg faktisk unna, men dei to andre butikktypane gjesta eg med høg frekvens. Eg måtte trekke litt på smilebandet då eg gjekk inn på Indiska. I trappepartiet som dannar inngangen til denne butikken stod unge og eldre menn "laina" opp, og det var ikkje tvil om kvifor dei stod der eller kva dei syns om det. Eg har hørt om nokon butikkar som har bytta ut barneparkeringen med manneparkering, og Indiska er vel kanskje ein av dei som burde det. Mykje fint på indiska, både ting og klede, men eg klarte faktisk å knipe att lommeboka - for ei lita stund.

Lenger oppe i gata var nemlig Søstrene Grene, og denne butikken har eg høyrt så mykje om her i bloggeverda. Og - den overgjekk forventningane. Så utruleg mykje kult og fint og kjekt og søtt og stilig! Og ikkje berre det, men prisane var jo rett og slett det eg vil kalle lave. Ein grådig kjekk kombinasjon, vil eg sei :) Bileta i dette innlegget, med unntak av uglefamilien, kjem frå det eg kjøpte på Søstrene Grene. Uglene derimot, vart kjøpt på Accessorize på Oslo S. Vetlesyster er så glad i dei gamle Babuschka(?)-dokkene som besteforeldre og oldeforeldre har, og no tenkte eg at ho kunne få si eiga som reisegåve frå mor (det beste med at mor og/eller far reiser vekk er nemlig at dei har med seg ei gåve heimatt!).

Porselensengelen kosta 5 kroner, og kjøkkenhandkleda 17 kr, det er vel prisar som burde få opptil fleire til å gni seg i hendene?

På Accessorize vart det òg litt shopping til mor, som ikkje klarte å gå ifrå ei veske med rose-applikasjonar på. Eit lite minus for at den berre har patentknapp istadenfor glidelås til lukking, men så må ein som kjend lide litt for skjønnheita... det vart meir eigenshopping på turen, men alt kan jo ikkje visast her. Eg nytta sjangsen til å fornye garderoben, og fekk utan problem svidd av pengane eg hadde spart etter bursdagen min - og endå nokre kroner til. Faktisk klarte eg å gå ein heil dag i Oslo utan å gå inn i ein einaste barnekle-avdeling. Det høyrest kanskje meir egoistisk ut enn noko å vera stolt over, men vanlegvis er det jo ungane eg handlar til (og reknar ikkje med eg er åleine om det)

Til slutt: skjønne englevinger frå kremmerhuset, 4 stk i ein pakke til berre 39 kroner. For meg som er smågalen etter englar i alle fasongar og størrelsar var dette eit must. Problemet byrjar vel å bli at eg manglar knaggar å henga dei på. Men tru meg - eg skal nok finne ei løysing på det ;)

Fredagen vart avslutta med cabarèt-framsyninga "Vi har fått et nytt liv" på Cafèteateret, og det var underhaldande, rørande, morsomt og tvers igjennom kvalitet levert av 7 damer med vakre stemmer og høge hælar. Det at dei 7 klarte seg utan den åttande kvinna utan at det merkast i heile tatt på framføringa vitnar om kvalitet! I mars skal korpset "mitt" ha eit samarbeidsprosjekt med desse damene, og no gler eg meg endå meir enn før!

Ikveld er eg endeleg igang med å lese bloggane på lista mi, og som du ser - produsere eit eige innlegg (som visst vart vederstyggeleg langt!), og det føles godt!

Håpar de der ute har det bra - eg ynskjer alle ei god veke!

Søsterkyrkjene på Hadeland

2009-10-30T00:47:00.009+01:00

eller søskenkyrkjene, som skuleborn i området ville kalle dei. Grunnen: jau, den eine kyrkja vert kalla Nikolai-kyrkja, og då kan den sjølvsagt ikkje vere ei syster!

Iløpet av kursveka mi på Gran/Hadeland fekk me omvisning i dei vakre systerkyrkjene; Mariakyrkja og Nikolaykyrkja. Den enkle, reine Mariakyrkja, den overdådig dekorerte Nikolai-kyrkja. Historia vil ha det til at det var to systre som ikkje var på talefot som bygde kyrkjene, men forskarar meiner no at navnet kjem seg av at det var kloster i området, og at navnet på kyrkjene kjem derifrå. Begge kyrkjene har ei brokete fortid med brannar, forfall og restaureringar, men framstår idag som velhaldne og vakre byggverk frå ei fjern fortid. Her er bilder kun frå Nikolaikyrkja, men Mariakyrkja var òg svært vakker på sitt vis (trykk på billedmontasjen for å få den større).

No er altså kursveka mi avslutta, og den har vore heilt super. Interessante foredrag, kjekke med"studentar" og heilt aldeles fantastisk mat på Hotell Hadeland. Verkeleg verd eit besøk. Det skada heller ikkje at hotellet har store mengder norsk kunst på veggane - noko vakkert å kvile auga på er alltid kjekt! i skrivande stund sitt eg hjå ei god veninne, og imorgon skal eg ha heile dagen for meg sjølv i hovudstaden, med litt shopping, lunch-avtale og kabarèt-framsyning om kvelden. kort sagt: Life is good!!

nattinatt :)

On the (rail)road again

2009-10-25T19:46:00.001+01:00

Jepp, då er eg for andre gong på under ei veke på veg austover med nsb. Eg likar å reisa med tog, der eg kan bruke tida til å lesa, strikka og andre ting som eg ellers ikkje alltid tek meg tid til. Denne gongen har eg på sjefen si rekning innvilga meg plass på nsb komfort, der eg for 90 kroner ekstra har straum til laptop'en, og tilgang på nsb sin upåklagelege kaffi og dagens aviser. Alt ligg tilrette for ein fin tur. Litt mindre underhaldande er kansje sportsquiz'en til det unge paret bak meg (og telefonsamtale med ei farmor som er litt bekymra for svineinfluensa), men med meg har eg lydboka med harry hole som min riddar i litt avslepen rustning. I oslo ventar ei god veninne, og i bag'en ligg ei flaske raudvin som skal delast på ein heilt vanleg sundag. Ingen fare for morgondagen av den grunn, og kurset eg skal på startar ikkje før ved lunchtid ;). Blogging var noko av det eg ikkje rakk dei dagane eg har vore heime mellom kursa, sidan tida etter leggetid for dei små har gått med til huslege syslar og førebuingar av gåva far (og mor) fekk av oss ungane, barnebarna og mine onklar og tanter; ein tur til london i januar. Kjekt å gje noko som kom så overraskande på mottakarane! Denne gongen er kamera og laptop altså med på tur, og eg ser ikkje vekk frå at det dukkar opp eit lite innlegg dei næraste dagane frå eit hotell midt mellom ingenting ;). God veke!

Blogg-oppussing, del 2

2009-10-18T23:56:00.002+02:00

For ei tid sidan begynte eg å leike meg med å lage eigen blogg-bakgrunn i photoshop. Eg vart ikkje heilt nøgd, sidan bakgrunnen ikkje endrar størrelse ilag med vindauget på nettlesaren, men har foreløpig ikkje funne løysinga på det. Headingen vart eit solnedgangsbilete teke frå kjøkkenet mitt tidlegare i haust, sidan tida til totalt unyttig leiking med blogg-ting tok slutt. Eg kan vel ikkje akurat sei at eg har fått meir tid, men no i helga såg eg meg lei på solnedgangen, endå så fin den kan vere. Ikveld gjorde eg ferdig den nye headingen, og slik skal bloggen få vere, iallefall for ei stund!

Som eg skreiv i eit innlegg tidlegare (om å gle seg), så skal eg denne veka ta fatt på litt utvida reiseverksemd. Imorgon kveld tek eg nattoget austover for to dagar med jobbrelatert kursing og inspirasjon. Sidan eg altså har sovekupè begge vegar, og har to hektiske dagar å sjå fram mot, veit eg faktisk ikkje om eg skal ha min høgt elska laptop med meg ein gong!!

Det kjem til å verte to hektiske men kjekke veker framover, så eg vil nok tru at tida i bloggverda vert begrensa, men om togturen vert langdryg og Jon Blund står att på togstasjonen, så har eg jo alltids mobilen ;)

So long, bloggvener!

Ei lita oppussingskrise..

2009-10-17T12:29:00.002+02:00

Eg har pussa det vesle skatollet som storesøster har til skrivebord, og malt to strøk med kvit vannbasert maling. Men når det går tørka kjem det fram gule striper. Ikkje så veldig fint, med andre ord. Nokon som veit kvifor? Og kva eg evt kan gjere for å få det heilt kvitt? Eller må me berre ta det på kontoen for (litt tvilsom) sjarm?

Tilleggsspørsmål:

Må eg pusse ned igjen den vannbaserte malinga før eg kan fortsetje med oljemåling? Eller kan eg berre "køyre på", sidan det er så nymalt?

2000 plukk opp!

2009-10-16T17:23:00.001+02:00

Når mor snur ryggen til er den lett overtrøtte og dertil rabiate vetlesøster kjapt opp på disken og hentar ein boks plastperler. Resultatet er sterkt frustrerande... God helg!

Søndag

2009-10-11T15:44:00.001+02:00

Det er ikkje ofte vetlemor kubbar på sofaen, men idag passa det fint, sidan me om ein drøy time skal i familieselskap og feire to knakande kjekke jenter som eg er tante til. Dagen så langt har me brukt til å førebu hagen på haust og vinter, for ikkje å gløyma at me har bygd romskip til storesyster! Forbipasserande vil kanskje ha problem med å kjenna det att, men for ein 5-åring med god fantasi er det heilt problemfritt :) god sundag!

Eit "glede seg til"-innlegg

2009-10-09T21:28:00.003+02:00

Det er oktober, og for fyrste gong på gudane veit kor lenge har det ikkje regna heile dagen. Då morgonsola (!) stod på himmelen fekk me vårt fyrste møte med morgonrim på bilen og småglatte vegar. Oktober er ein intens bursdagsmånad i familien min. I tillegg til meg sjølv er det 5 andre medlemer av "storfamilien" (foreldre, sysken, tanteborn) som er fødd i denne månaden. Eg og storesyster rekna på det ikveld, og fann ut at ho skulle i selskap 5 helgar på rad! To av dei er overstått, 3 står på trappene.

Dette er ein av grunnane til at oktober er ein "glede seg til"-månad. Eg syns det er kjekt å leite etter gåver til jubilantane, enten dei er store eller små. Nokon gongar vanskeleg - erfaringa er at vanskelegheitsgraden stig med alderen, men likevel fint. Eg gler meg til selskap med familien, der jentene mine får kose seg med flokken av søskenborn som dei er så glade i og ser slik opp til. Gler meg til småpraten med dei voksne, som det likevel kan bli litt lite av når minstemor skal fylgja i hælane på dei store høgt og lågt. Gler meg til å sjå om gåvene sler an. Nokon er plukka frå ei ynskjeliste, andre kjem som ei total overrasking til mottakaren. Begge delar har sin sjarm!

Denne oktober-månaden gler eg meg ekstra mykje. Eg skal nemleg på kurs på Austlandet to veker på rad i forbindelse med jobb. Eg likar å reise austover. Den avslappande togturen, der eg kan kose meg med blad og musikk, handarbeid og frie tankerekkjer. Nytte høvet til å treffe gode veninner som ein gjerne skulle sett endå oftare. Den fyrste runden vert det mindre togtur-kos, for då skal eg ta nattoget begge vegar. For fyrste gong skal eg teste ut NSB sine sovekupèar, og eg håpar det fører til at eg kan stille med nokonlunde fornya krefter både på den to dagar lange Trusopplæringskonferansen på Lillestrøm, og i heimen når eg vender tilbake grytidleg ein torsdag morgon.

Berre tre dagar seinare, sundag ettermiddag, set eg meg igjen på toget austover, for eit kurs som går på leiing, personalansvar, budsjett og rekneskap, forvaltning osv. Ganske spennande saker som kan vere fint å ha i ryggsekken! Det er sjølvsagt ingen bakdel at eg "må" bu på hotell heile den aktuelle veka, eller at eg får snike inn ei veninne-overnatting i kvar ende av kurset. Det eg likevel gler meg aller aller mest til med denne andre turen er den ekstra dagen i hovudstaden. Kurset mitt varar t.o.m. torsdag, og istadenfor å reise rett heimatt har eg hjå rosamannen fått innvilga ein dag ekstra der borte, der eg berre skal KOSA MEG! Pengane eg har fått til bursdagen min (bortsett frå dei eg brukte på det knallkule skiltet over) skal sparast til denne dagen (og kanskje eit par kroner til ;) ), då eg skal tusle rundt i Oslo-gatene. Eg har eit par tankar om kva eg har lyst å finne der, men dei skal få vere inni hovudet foreløpig. Og så - fredag kveld - er det toppen av kransekaka: då skal eg på forestillinga "Vi har fått et nytt liv" med vokalgruppa Stilett. Der er ei av mine beste veninner med, og eg gler meg masse til å få med meg denne happeningen på Cafèteateret!

Dessutan gler eg meg til neste fredag, når nærbutikken vår endeleg opnar igjen, etter nesten eit halvt år der me har måtta køyre to mil for å handla daglegvarer. I dette halve året har ein verkeleg fått opp augene for kor viktig ein slik butikk er for lokalsamfunnet. Det viktigaste er kanskje ikkje maten, men møteplassen, småpraten med sambygdingar, ein stad å slå av ein liten prat med folk ein ellers ikkje treffer i det daglege.

Og sist, men ikkje minst, gler eg meg til å gjere ferdig oppussingsprosjektet me har helde på med dei siste par månadane. Nok ein gong har me fått kjenne at i eit gammalt hus finst det ikkje noko slikt som eit "lite og raskt" prosjekt, men det ferdige resultatet vert veldig veldig bra! Eg gler meg til å vise det fram her på bloggen ;)

Men akurat no gler eg meg til å tusle opp på soverommet, der dyna er varma opp av femåringen som akurat no syns det beste i verda er å krype inntil mamma og sove vidare.

Eg ynskjer deg ei god natt og ei god helg! Kva gler DU deg til?

... og heklemamma

2009-10-08T17:51:00.001+02:00

Etter det store hekleprosjektet som vart ferdig for nokre veker sidan fekk eg store handarbeids-abstinensar. Restegarn hadde eg òg, i akurat slike fargar som storesyster likar. Dermed var planen klar - eg kunne hekle ei hue. Eg sette igang med oppskrift på ei vanleg hue, men bestemte nei fort for å jobbe vidare på frihand - eg ville laga ei slags alpehue. Som tenkt så gjort, og eg hadde handarbeid du par kveldar til. Og det beste av alt; jenta elskar den nye hua si!

Strikketante

2009-10-06T15:58:00.002+02:00

Så kjekt å ha ei tante som likar å bruka ledige stunder til å strikka gensarar til små søte jenter! Nydeleg Fana(?)-gensar til vetlesyster denne gongen - tusen takk,tante!

- - - 29 - - -

2009-10-03T22:02:00.006+02:00

Dagens tal i Rosaheimen er 29.

Det er 29 år sidan eg kom til verda, som nr 3 i syskenflokken. Eg er framleis den einaste jenta (av 4). Det vert sagt at om ein har vore snill i året som har gått, så vert det fint vèr på bursdagen din. Vel, slik det ser ut utanfor vindauga treng eg ikkje forvente glorie med det fyrste ;)

Enten det stemmer eller ikkje, så har eg iallefall bede foreldre og svigerforeldre på middag i ettermiddag. Det kunne sjølvsagt vore nok med kaffi og ei kake eller to, men eg tenkte på den gode lammesteika i frysen, og fann ut det var på tide å få brukt den. Det er ikkje så ofte me har dei på middag slik, men no var det ei fin anledning. Dei skal til og med få noko søtt attåt kaffien. Overskotsmateriale frå dette søte har eg akurat tørka frå kakefat, kjøkkendisk, fingrar og ansikt til mine to håpefulle, men eg håpar det smakar betre enn det ser ut ;)

Eg vart vekt i høveleg tid av to små som song "Happy birthday" av full hals, og fekk deretter sjølvlaga bursdagsgåve frå storesyster. Ikkje mykje som rører meir ved eit bursdagsmammahjarta! Stadig pip det i min RÅSA mobil, med helsingar frå slekt og vener, og det er kjekt! Kjekt å bli hugsa på, kjekt at dei tek seg tid til å sende meg ein tanke! No har eg og jentene mine ete brunch med nysteikte rundstykker, egg og nytrakta kaffi. Sistnevnte berre til mor, før ho set igang med diverse førebuingar til sundagsmiddagen ;) Rosamannen er ute på vift, men skal nok få gjere litt nytte for seg han òg, når han kjem heimatt litt utpå dagen.

Og ja - biletet er sjølvsagt av meg. (har tatt bilde av bildet, så kvaliteten er crappy) Og det er sjølvsagt ikkje meg som nyfødd, men på dåpsdagen litt lenger utpå hausten. (no ser eg òg at det kanskje ikkje var så rart om begge mine små hadde mykje hår som nyfødde.... )

Ynskjer deg ein strålande sundag, du som fèr forbi!

Brassed off

2009-10-02T07:27:00.002+02:00

Denne veka har det neimen ikkje vorte mykje blogging i Rosaheimen! Eg har knapt vore innom ein einaste blogg, og endå mindre hatt overskot til å snurre tankane rundt eit innlegg sjølv. Mykje av "skulda" har eit tilsvarande, nesten like blankt, messinginstrument som du ser under - ein kornett. Seminar sist helg, øving og konsert denne veka. Imellom dette skal ei sjølvsagt prøve å ta seg av hus og heim og ungar. Det er ikkje ein klage, for det er kjekt å spela, kjekt å sjå at det hjelper å øva!

Og når me er ferdige med kveldens konsert og Brasspub på Haukås, då roar ting seg for ei stund. I mellomtida må du ha ei retteleg god helg!

Med eit fang roser

2009-09-27T00:31:00.001+02:00

... Som eg har kjøpt heilt sjølv, ynskjer eg alle ein god sundag! Eg har hatt ei aldri så lita oppussing på bloggen min i helga, når eg igår fann ut at eg Ville lage blogg-bakgrunn sjølv, men er ikkje heilt fornøyd med resultatet. Foreløpig lyt det uansett vere slik, for helga går med til korps-seminar. Storesøster er frisk igjen, og ho fekk heldigvis med seg teater og det heile igår. Idag har jentene kost seg med den nye barnevakten, og imorgon er det ei nabojente som tek utfordringa på kort varsel. Håpar det går like bra! God søndag!

Biiiiig Giveaway (men ikkje hos meg)

2009-09-26T09:06:00.000+02:00

Duften av erteblomster har ein heidundrandes giveaway for å feire 100 000 besøkande (!!), og eg har slengt meg på for å få eit napp på ein av dei mange godbitane ho deler ut i sin inspirerande interiørblogg

Ei av dei vakraste gåvene eg har fått

2009-09-24T21:30:00.002+02:00

.........fekk eg slett ikkje til ein bursdag eller ein annan merkedag. Eg fekk den ein heilt vanleg dag på jobben, hjå ei av mine gode kollegaer - Rønnaug. Denne dama er ein racer på scrapping, stempling, kort-laging... u name it. Me begynte nok omtrent på samme tid, men ho har utvikla seg til å bli ein av dei flinkaste eg veit om. I vår ein gong såg ho eit bilete eg hadde liggande av storesyster, som ho lurte på om ho kunne få bruka i eit prosjekt. Ho var då med i papircup'en hjå Papirgleder, og hadde klatra seg heilt til finalen! Der var ei av oppgåvene å lage ei scrappeside i romantisk stil. Og lang historie kort, så såg det fantastiske resultatet slik ut:

På dei kvite tekststripene står det eit dikt:

Fire År

Min vesle ven, eg ser kor augo smiler,

eg høyrer kor du djupt av lukke lær,

der full av tiltru du imot meg stiler

så fort som dine kvikke føter ber.

Og når du trygg og glad i armen kviler,

eg ynskjer at eg støtt får bli deg nær,

og bere deg dei mange motgangs miler

som eingong ventar deg på vegen her

Velsigna vere åra du er hjå meg,

før du kjem ut i verda og veks frå meg,

og eg sit einsam att og eldest av

Men kanskje då når dagen kring meg bleiknar,

når augo dimmest og når foten veiknar,

vert du mi leidarstjerne og min stav.

Jakob Sande

Eit vakkert dikt av den einaste diktaren eg føler eg har eit "forhold" til, og så perfekt til jenta og bildene!

Då eg var i Åsane sist fredag fekk eg endeleg kjøpt ramme til dette kunstverket, og akurat no står det på skjenken i stova, i påvente av ein betre stad å bu. Tusen tusen takk, Rønnaug!

Idag har eg vore på jobb igjen, mens storesøster måtte ha endå ein dag i heimen. Ikveld var ho derimot feberfri, og eg kryssar alle fingrane for at ho kjem seg i barnehagen imorgon. Då skal nemleg heile gjengen til Voss og sjå på teater i høve det årlege Smalahovesleppet i Vossebygda. Det er noko ho har gleda seg til i fleire veker, så skuffelsen vert til å ta og føle på om feberen lurer seg tilbake iløpet av natta.

mus i kommoden...

2009-09-22T20:17:00.003+02:00

....det hadde me jo sist vinter. Ei kresen mus var det rett nok, som kun gnog hòl på den nye julekjolen og den heimelaga tovakjolen til storesøster. Sistnemnde fiksa sjølvsagt den nevenyttige mora med å hekle ein ekstra blom som vart sydd over hòlet etter musa ;)

Men opphavet til alle dei hòlete strømpebuksene i Rosaheimen kan vel i bunn og grunn ikkje skuldast på ei stakkars lita mus. Eg har kjøpt tallause strømpebukser til Storesyster. I ull og bomull, tynne og tjukke. Og eg trur eg utan å overdrive kan sei at 70% av dei har enda opp med hòl i seg. Svigermor begynte å bøta flengene i dei gode prinsesse-stilongsane frå Janus ifjor vinter, men eg trur rett og slett ho gav opp (jaudå, det kan vel tenkjast ho skjønte teikninga når det alltid låg ein hòlete strømpis i kofferten kvar gong jentene var på besøk). Eg trur ikkje Storesyster er spesiellt klossete, men trass i høg prinsessefaktor er ho ikkje av den typen jente som leikar pent og forsiktig. Ho er ei aktiv lita snelle - med skjørt! Ifjor var det ein periode på fleire månader der det var umogleg å få på ho noko anna enn skjørt og kjolar. Og jau, eg kunne nok ha brukt fysisk makt og trua det på ho, men det heiter seg jo òg at ein skal velge sine kampar med omhu. Kampane om bukser og skjørt var ikkje SÅ viktige i den store samanhengen, så lenge jenta haldt seg varm!

men altså; ungar er ungar, og ungar dett og slår seg med ujavne mellomrom. Slik er det òg med storesyster. Det er sjølvsagt knea det går hardast utover, og når knea kun er dekka av eit tynt lag elastisk tøy...... då må det gå som det går. Ofte vert det faktisk hòl ved fyrste gongs bruk, og det syns mor er ein tanke frustrerande.

Dagen idag vart heilt anleis enn den skulle. Istadenfor å reise til Bergen og barneklinikken har eg og storesyster haldt oss i heimen. Eg med omtrent samme form som igår - ho med høg feber. Eg vèra faren igår ettermiddag då ho klaga over hovudverk og leddverk, men håpa i det lengste. Når febermålaren idag tidleg stoppa på 38,7 var det berre ein kort telefon til barneklinikken for å få bekrefta at me helst burde halde oss heime. Eit halvt års venting til inga nytte er litt surt, men eg håpar me slepp å vente like lenge på ny time! Ein av tinga eg fekk gjort idag medan eg sat her som sjukepassar, var å bøte strømpebukser. (Tenk å skrive så mykje for å få sagt så lite!) Dei vert ikkje til fest-bruk, men duger iallefall i barnehagen når prinsessa ikkje vil sjå ei bukse i mils omkrets :)

Ikveld når paracet'en gjekk ut av den vesle kroppen steig feberen til 40,5. Det likar me ikkje, men sidan den gjekk ned igjen eindel med ny dose paracet har me foreløpig ikkje oppretta kontakt med legevakt eller andre helseinstansar. Me kjem nok til å måle igjen når me sjølve går til ro, for å halde kontroll på tilstanden. Og imorgon vert ein ny roleg dag på sofaen for frøken tufs og fru snufs. Det passar sjølvsagt ikkje, sidan me alle skulle vore med på bru-opning i ein avsidesliggande fjelldal i nabobygda, men kortid passar det eigentleg å vere sjuk eller ha sjuke ungar? Nokon av oss lyt stille som avtalt, men frøken tufs får nok halde seg innomhus, og då helst med ein vaksen tilstades ;)

Atsjo!

2009-09-21T20:13:00.002+02:00

Etter ei veke med lett snufsing er det idag ingen sirkulasjon i naseregionen min. Knollen er full av bomull, og papirlommetørklea er min beste ven. Kombinert med at fru rosa rett og slett er dønn sliten var eg berre eit par timar på jobb idag før eg kasta inn handkleet og inntok horisontalen heime på sofaen istaden. 3 timar søvn gjorde meg klar til å henta mine søte små, og lage middag til mannen kom heim. Nydeleg kyllingsuppe med bitar av grilla kylling, servert med kvitløksbaguettar. Berre synd at eg ikkje kjende smaken sjølv! No er ungane i seng og mannen har reist på trim. Mor har igjen funne sofaen med det gode lappeteppet, saman med ein kopp te og nyaste utgåve av Bolig+. OG papirlommetørkle,sjølvsagt ;) det siste rosamannen sa før han fór ut døra var som i reklamen; "vi kvinner vet hvordan vi skal kose oss". Det har han vel kanskje rett i...

Imorgon skal storesøster på utredning hjå barnerevmatolog, og eg kjenner eg er veldig spent på kva dei kjem fram til der. Imellomtida satsar eg på å kvile meg frisk. God mandagskveld!

Me likar oss i høgda!

2009-09-19T12:55:00.002+02:00

Eg og oda i ein kjempehøg krane på open brannstasjon :)

165 lappar

2009-09-15T21:19:00.002+02:00

Ein gong i vår (eller var det vinter?) starta mor mi eit prosjekt som skulle bli lappeteppe av oldemorsruter. Eg fall heilt for både fargar og mønster, og tvinga ho straks til å lære meg å hekle slike lappar. Sparkjøp hadde nokonlunde billig tråd, med sitt ullgarn Rubin i dei fargane eg ville ha: Offwhite, beige, og eit par forskjellige nyansar av ROSA.

Og sidan har eg hatt hekletøyet med meg omtrent kvar ledige stund; I bilen (når Rosamannen har vore sjåfør, vel og merke), på toget, og ikkje minst - framfor PC'en i tallause kveldsstunder når eg og min kjære finn roen med ein film eller serie etter lange dagar.

I byrjinga tok det meg litt meir enn ein episode av JAG å hekle ein einaste lapp - altså 45 minutt. På slutten rakk eg fint å begynne på lapp nr 2 pr episode, så ein viss progresjon i hastigheit har det vore

Eg er satt saman på den måten at det må vere ein viss symmetri over det eg gjer, så ein gong i sommar la eg ut det eg hadde av lappar og planla eit mønster i galskapen. Skreiv opp kor mange lappar eg trong av kvar sort eg hadde laga, og korleis dei skulle setjast saman. Eg ville ha det lyst, så den mørkaste rosafargen fekk berre vere med i nokre få lappar for å bryte opp litt.

165 lappar vart det til slutt i teppet - 11 i breidda og 15 i lengda. Eg har montert dei ved å hekle dei saman kant mot kant, og på baksida kan ein sjå dei diagonale "løpegangane" som held det heile ihop. For eit par kveldar sidan var verket fullført! Det er varmt, og ein smule tungt. Eg har kjøpt eit fleecepledd på Kid som eg har lyst å montere på baksida for å skjule "saumane", men foreløpig veit eg ikkje heilt korleis sjølve monteringa skal skje. Inntil vidare heng det fint på stolen, og eg gler meg til å ta det i bruk på kjølige haust- og vinterkveldar!

Heilt til slutt ikveld må eg berre vise den vakre solnedgangen me hadde igår kveld, utsikta er frå kjøkkenglaset mitt, og eg ville ikkje ha bytta den med nokon!

God kveld!

Sol-søndag!

2009-09-13T22:44:00.004+02:00

Det er september, det er sol og det er søndag. Ein dag med gråt og tenners gnissel, men òg fyllt med kjekke opplevingar og stunder.

Gråten kom ikkje av noko meir alvorlegt enn at Rosamannen vart levert på Oslo-ekspressen i formiddag, for ei ny studieveke på Kongsberg. Storesyster var så uendeleg trist idet toget rulla ut frå perrongen at tilogmed dei ukjende medpassasjerane til mannen vart bevega av ansiktsuttrykket. Vetlesyster skjøna ikkje så mykje av det, men når storesyster er trist, ja då får ho full sympati. Dermed var det to hylande jenter tok med meg til bilen.

På heimveg bestemte eg at me måtte finna på noko anna enn å gå heime og stange i godvèret. Dermed fann me fram regnbukser og støvlar - trass sola frå blå himmel - smurde ei lita niste og la turen opp i skogen berre eit lite stykke frå huset vårt. Her gjekk eg på oppdagingsferd i min eigen barndom, på jakt etter rev og bjørn, eller i den tru at eg var indianar.

Vegen er både bratt og ulendt, men storesyster haldt motet og farten oppe. Vetlesyster var ikkje fullt så ivrig, og måtte berast mykje av vegen. Når eg innimellom prøvde å få ho til å gå litt sjølv enda det kvar gong med at ho sette seg rett ned i protest. Då var storesyster god å ha som oppmuntrar!

Ein ser haustteikn i skogen no, sjølv om den grøne fargen framleis dominerer biletet. Skjegget på denne greina har antakeleg vore der mange haustar..

Oppe i det me kalla Eikjehjedlen fann me oss ei tue der det gjekk an å sitta og eta litt. Jentene plukka litt bær, fann fine formasjonar som kunne vere både stol og kongetrone, og me koste oss med solstrålane som fann vegen ned mellom trea.

I tillegg til denne turen har sundagen bestått av kyrkjebesøk med konfirmantpresentasjon. Eldste nevøen min er konfirmant til våren, og det er nesten så eg føler meg gammal når eg ser på desse unge ungdomane, og tenkjer tilbake på kor vaksen eg følte meg i samme situasjon..

Avslutta med middag hjå foreldra mine, og ein frisk trimtur i skymingstimen, så kan eg ikkje anna enn å sei meg særs nøgd med søndagen - sjølv utan Rosamannen ved mi side.

Imorgon kjem ei ny veke med nye moglegheiter, og ein av dei er å vere tålmodig åleinemamma for jentene mine dei neste 5 dagar. Skal eg klare det bør eg nok finna vegen under dyna no, så turen innom alle dei kjekke bloggane får venta til imorgon kveld.

Takk for at du stakk innom, og god veke til deg!

Sommar

2009-09-09T21:01:00.002+02:00

For to månadar sidan, 9. juli, hadde eg siste arbeidsdag før årets sommarferie. Me hadde hatt varmt og fint vèr i vekesvis, og gleda oss til gode feriedagar. Dei tre fyrste dagane var herlege, og me reiste på fleire badeturar til meir eller mindre lokale strender.

Bileta her er tekne ved Vangsvatnet, der me hadde ein nydeleg dag. Søndagen - dagen før ferien eigentleg byrja - skya det til. Sidan den tid kan me telja på ei, eller under sterk tvil to, hender - dei dagane det ikkje har regna.

Me snakkar to månader bortimot samanhengande regn. Ein kan vel trygt sei at me snart myglar?

Tidlegare denne veka stod det på yr.no at det skulle vere sol frå laurdag og heilt til neste torsdag, utan ei sky eller ein einaste dråpe regn. No har dei feiga ut, men eg håpar at me kan få eit par fine dagar iallefall! I mellomtida kan me sjå på bilder som beviser at me trass alt har kjent smaken av sommarvarme dette året òg...

God onsdagskveld, 09.09.09! (kjekk fødselsdato, for dei som har komme til verda på denne dagen ;) )

Tapet - eit lite kupp!

2009-09-07T20:48:00.003+02:00

Innimellom korpsøvingar, korøvingar, møter og dartkveldar - for å nevne noko av det som skjer etter at dei søte små har funne køyene sine i rosaheimen - så prøver eg og min kjære handyman å pusse opp litt i det gamle huset vårt. Det går ikkje fort, men når eg seier at rommet me no held på med kanskje vert ferdigt til jul, då syns rosamannen eg er vel pessimistisk. Difor håpar eg no at rommet vert ferdigt iløpet av hausten. Sjølve rommet og formålet med det vil eg ikkje visa endå, men her skal du få sjå den utruleg fine tapeten som dekorerte alle dei fire veggane!

Eg kunne så inderleg gjerne tenkt meg å behalde tapeten, for eg syns den var så fin. Men, med skadar etter gamle vasslekasjar, og behov for å gjera noko med både golv og tak, så rauk veggane òg. Eg har vore på jakt etter ein tapet som kunne matche den me tok ned, men eg har kun funne ein einaste tapet eg likte, og den var hjå Laura Ashley. Som kanskje fleire veit leverer dei kun i Storbritannia, og då vart det litt vanskeleg.

Idag har eg likevel kjøpt tapet. Faktisk hjå vår lokale forhandlar, fann eg ein rest av eit vakkert rosemønstra tapet. Mønsteret er mykje mindre enn på den tapeten me tok ned, men det er likevel fint, syns eg. Rommet det skal brukast i er òg lite, så det passar nok eigentleg bra.

Og veit du kva som var fint? No var det endeleg på tilbod - 50% salg! Dermed fekk eg to rullar tapet til 365 kr. Ikkje gale, syns eg :) Då står det berre att å sjå kor fort tapeten kjem på veggen...

(begge bileta er desverre ganske dårlege - det fyrste teke med den gamle mobilen min, det andre faktisk med speilrefleksen, men i dårleg lys.)

God måndagskveld, og ei god septemberveke i vente!

Hobbyklubben

2009-09-04T20:49:00.002+02:00

I sommar kom eg over ein reklamefolder heime hjå foreldra mine. Reklamen dreide seg om velkomsttilbud hjå Hobbyklubben, ein bokklubb med hobbybøker for einkvar smak. Eg trur eg har vore medlem der ein gong tidlegare, og fekk eit par bøker om scrapping. Denne gongen var det meir bøker om strikking, hekling og saum som fanga interessa. Og velkomstgåva var ei hobbyveske, eit sett med heklenåler og to gratis bøker. Dei to bøkene kom ganske fort, og ser kjempefine ut. Nei, du har rett, eg har eigentleg ikkje sett skikkeleg i dei, berre bladd igjennom. For sommaren er ikkje heilt hobbytid, sjølv om vèret har vore labert heilt sidan me starta på ferie midt i juli. Men eg ser at der er gode idèar i boka om hekling, og ABC i syteknikk trengst for meg som framleis er fersk i faget.

Ein dag denne veka kom endeleg den andre delen av pakken - hobbyveska og heklenålene. Dei var kjempestore! frå nr 3 til 10, faktisk. Eg har aldri sett så store heklenåler, men om eg ikkje skulle få brukt dei er dei iallefall fine å sjå på :)

Til slutt må eg berre sende alle dei varmaste tankar og klemmar til mali-mo og hennar kjære, som går igjennom ei forferdeleg tøff tid. Eg tenner eit ljos i ein rosa engel for ho og vesle Wilma som ombestemte seg rett før ho skulle ut i den store verda.

Så var festen over..

2009-09-01T20:49:00.000+02:00

Plutseleg var helga slutt, og dei energiske Balkan-tonane har forstumma i den vesle bygda. Men dei sitt friskt i minnet - og i beina. Det vart nemleg mange timar med dansing laurdags kveld og natt, til Marko Markovitch og DJ Prinsen Paulista. Og det var etter at Farmers Market hadde gjort sitt på scena - ein etappe som stod til gull!

Det vart ei særdeles fuktig helg, der vèrgudane på ingen måte var velvillige. Utruleg mange kvadrat med telt vart sett opp men me måtte likevel heim og skifte sko laurdag ettermiddag, etter å ha labba rundt i alt det våte i nokre timar. Ungane hadde storkost seg med konsertar og loppesirkus, og var alt anna enn fornøyde med å reise frå mor og far. Heldigvis kom det seg då dei hadde vore og handla laurdagsgodt på vegen til snille besteforeldre!

Bileta under kjem ikkje i rett rekkefylgje, men er nokre frå glimt frå kva som har skjedd i helga. Vil du sjå meir kan du ta turen innom heimesida til Balkanfest Evanger. No skal eg ta meg ein sterkt etterlengta tur inn i bloggverda. Det har berre vorte mobilblogging på meg den siste veka, og eg føler meg heilt på sida av dette universet. Takk til dei som likevel har sett innom meg og lagt igjen ei helsing!

God septemberkveld!

(om du klikkar på det siste biletet her og forstørrar det ser du at det er speilbilde av kyrkjerommet, sett gjennom nederste del av ei lysekrune. Litt kult, syns eg :) )