Rosa Univers

8. desember - Den viktige musikken

2009-12-08T20:57:00.005+01:00

Musikken er ein svært viktig faktor for å få den rette jolestemninga hjå meg. Kanskje er det difor eg avsluttar kvart innlegg no i desember med ein jolesong?

Når eg treng inspirasjon til husavask, til å lage jolekort eller tenkje ut gåver, då set eg på ei plate med joletonar. Dvs... i desse moderne tider har eg sjølvsagt all denne musikken lagt inn på PC'en, slik at eg får den "rett i fingrane" når eg f.eks. sitt her og tastar.

Eg tenkte eg skulle dele med deg eit par av mine absolutte favorittar på jolemusikk-fronten.

Øverst på lista står faktisk ei instrumentalplate, med Tore Brunborg(saxofon) og Kjetil Bjerkestrand (orgel). Den har alt frå det søte og spinkle til det rå og mektige i si behandling av kjende og kjære joletonar. Gull, røkelse og myrra kan du høyre smakebitar frå her.

The Real Group er ei svensk a capella-gruppe som mange nok har høyrt om. Dei har faktisk gjeve ut to juleplater, En riktig jul og Julen er her. Begge to er vel verd å låne øyra til. Under finn du tittelsporet til den fyrste av dei to (og på denne plata har dei faktisk med seg Ylvis, men det sporet fann eg ikkje på nett :) )

For nokre år sidan fekk eg på ein lang biltur høyra Kari Bremnes og Rikard Wolff si samarbeidsplate Desemberbarn. Den er så vakker!! Rikard Wolff si grove stemme gjev eit heilt spesiellt uttrykk til jolesongane, og Kari Bremnes har eg "alltid" likt. Her får ein òg med ein av svenskane sine favorittar; Staffansvisa.

Den nyaste joleplata mi er Solveig Slettahjell si Natt i Betlehem, som kom ifjor. Vár og forsiktig, med lett jazz-preg, innspelt i Fødselskirken i Betlehem. Til denne kan ein verkeleg senke skuldrane!

I år har det faktisk komme to joleplater som eg kunne tenkja meg: Tine Thing Helseth (eg er jo messingblåsar!) med Mitt hjerte alltid vanker, og Sissel Kyrkjebø og Odd Nordstoga si Strålande jul. Kanskje nissen les bloggar?

Heilt til slutt må eg fortelje om barndomens jolemusikk. Eg har fantastisk gode minner knytta til Dizzie Tunes si innspeling frå 1977 - Glad Jul. Det finst ingenting så muntert og med den barnslege jolegleda inntakt som i denne innspelinga. Me hadde den på kasett heime, og eg har i fleire år prøvd å få tak i den på CD eller i mp3-format. No ser det faktisk ut til at eg har lukkast, så i år skal jentene mine få jolestemninga inn med Trill og Trall, slik eg sjølv gjorde. Hurra!

Med det utfordrar eg deg til å fortelje om DIN jolemusikk!

Nå tennes tusen julelys
det stråler rundt vår jord,
og himlens stjerner blinker ned
til liten og til stor.
Og over land og by i kveld
går julens glade bud
om han som fødtes i en stall,
Vår Frelser og vår Gud.
Du stjerne over Betlehem,
send dine stråler ned,
og minn oss om at julens bud
er kjærlighet og fred.
Til hvert et fattig hjerte send
et lystreif ifra sky,
så finner det den rette vei,
og det blir jul på ny.

7. desember - Jolekjolar i boks, frå Tiljamiid

2009-12-07T17:00:00.002+01:00

Eg trudde eigentleg jentene mine hadde jolekjolane klare; Dei raude og kvite kjolane eg kjøpte i sommar fekk duge (og dei vert heilt sikkert brukt, for ein kjole varar som oftast ikkje meir enn ein dag i rosaheimen). Men på jolemarknaden igår oppdaga eg ei dame som bur i Vossebygda, som designar og syr barnekle under navnet Tiljamiid. Utruleg fine klede, eindel i retro, andre i meir klassisk/nostalgisk stil. Og eg fall pladask! (sjokk!)

Det vart ein brun kjole til vetlesyster, og den er faktisk vendbar - kjempepraktisk! Når prisen dessutan ikkje er høgare enn 399 kr for noko så spesiellt, så er eg godt nøgd.

Til storesyster vart det denne kreasjonen, med glatt stoff i stroppane og eit ganske tjukt stoff i sjølve kjolen. Eg syns den er kjempe fin - elegant og kul på samme tid. 249kr var heller ikkje noko å krangle på.

Og så til slutt, etter at me hadde vendt nasene heimatt igår ettermiddag, så kom det bud på døra med denne knallsøte hua frå samme dama. Vetlesyster hadde passande nok vunne den i loddtrekkinga. Hurra! (berre oversjå den halvtriste modellen med skittent middagsfjes...)

Så håpar eg berre at Tiljamiid snart får seg eit utsal på Vossevangen, slik at ein kan stikke innom og sikle litt på fleire lekre kreasjonar. I mellomtida har ho ein blogg som òg er verd eit besøk.

Det hev ei rosa sprunge
ut av ei rot so grann.
Som fedrane hev sunge,
av Jesse rot ho rann
og var ein blome blid
midt i den kalde
vinter
ved myrke midnattstid.

Um denne rosa eine
er sagt Jesajas ord,
Maria møy den reine
bar rosa til vår jord.
Og Herrens miskunns makt
det store under gjorde
som var i spådom sagt.

Guds rose ljuvleg angar
og skin i jordlivsnatt.
Når hennar ljos oss fangar,
ho vert vår beste skatt.
Me syng i englelag:
No er det fødd ein frelsar,
og natti vart til dag.

6. desember - jolemarknad og jolegrantenning

2009-12-06T21:04:00.003+01:00

Som eg skreiv på slutten av gårsdagens innlegg har det vore jolemarknad i bygda idag. Den vesle gata som er sentrum i bygda er heilt spesiell, med sine trehus som alle er bygde på 20-30-talet (etter at ein brann jevna det meste med jorda). Her vert det ei heilt spesiell stemning, og veldig mange både i og utanfor bygda får kjensla av skomakergate når dei kjem hit.

I eindel år no har det vorte skipa til jolemarknad 2. sundag i advent. Denne sundagen har i all overskueleg fortid vorte brukt til jolegran-tenning, og krefter i bygda har villa gjere litt meir utav denne hendinga.

Her er salsutstilling, kafè, og joleverkstad for borna. Bruktbutikken Patina held sjølvsagt ope, og bidreg i høgste grad til stemninga. Og når det nærmar seg slutten av dagen tenner me jolegrana, til tonar frå musikklaget og med små og store bygdafolk i ring rundt grana. Kjekke og viktige tradisjonar!

Jentene mine storkoste seg på joleverkstad, og fekk nok produsert litt gåver her. Bildet oppe til venstre av vetlesyster er ikkje 100% klart, men eg syns uttrykket var ubetaleleg :D. Litt jolehandel vart det òg, men det skal eg komma tilbake til seinare. Overalt der me kom var det stappfullt av folk, og det er jo veldig kjekt. Ikkje berre lokale, men òg folk med litt lenger reiseveg hadde funne hit. Og sjølv om austavinden verkeleg hadde manna seg opp, og prøvde å ta med seg både jolegran, notar og alt som var laust, så vart det både joletonar, joletregang, og ein vaskeekte jolanisse som avslutning på dagen.

Tenn lys!
To lys skal skine for kjærleik og for tru
for den som syner omsorg og alltid byggjer bru.
Må flyktningar få heimar og fangar bli sett fri!
Tenn lys for den som gret og for den som trøyst kan gi.

5. desember - rom for ei lita prinsesse til å bli stor

2009-12-05T10:00:00.009+01:00

Neidå, eg har ikkje gløymt å lage dagens kalendar-innlegg. Dagen har berre vore litt travel, med ei jente ekstra i huset, og pizzabesøk på kvelden. men NO kjem det :)

I haust har me (som vanleg) hatt eit oppussingsprosjekt her i rosaheimen. Det har vel ikkje gått kjempefort, for me starta faktisk på det rett etter sommarferien vår til Nord-Noreg, men resultatet vart iallefall fint, syns me. Og storesyster som har fått seg nytt rom, er strålande nøgd!

Ho har fått den finaste utsikta i heile huset, rett ut over vatnet, i den arken som ligg ut over inngangspartiet på huset vårt. Rommet har den koslegaste forma òg, med sine to små skråtak opp mot eit smalt tak på midten. (Vindauga er for tida advents-pynta med lysande stjerner frå IKEA.) Då me flytta inn i huset var golvet dekka av eit mørkegrønt vegg-til-vegg teppe, og den eine veggen hadde ganske store skadar etter ein tidlegare lekkasje i taket. Den knallfine tapeten som hang der opprinneleg kunne difor ikkje reddast. I den ytterste delen av rommet var dessutan golvet så råte og dårleg at ikkje våga å gå der pga fare for å trakka rett igjennom, og då me sist vinter laga ein litt opnare trappegang i huset, var det delar av dette rommet som måtte "bøte".

Resultatet av det vart ein skrå inn i rommet, som i utgangspunktet er ganske lite. Me grunna litt fram og tilbake; skulle me plassere eit skrivebord der.. kanskje ei bokhylle eller eit skap? Til slutt kom me fram til at ei veggmontert seng var det rette. Storesyster tente med ein gong på idèen, og fabla om den hemmelege kroken ho skulle ha under der. Kort fortalt så vart senga ganske mykje høgare på veggen enn me fyrst hadde tenkt, men med plass til både lesekrok og bokhylle (les: IKEA kjøkken-skap utan dør) på hjul. Sjølve skråen tenkte me framleis skulle vere ei hylle eller eit skap under der, heilt til ein nabo kom med den geniale idè å lage ei pute av heile greia.

På ein tur innom Panduro-butikken i Bergen fann eg wallstickers med speil og blomar, og fann ut at det måtte bli bra. Hjerteforma golvmatter, trappekrakk, ultrakul skrivebordslampe og søt blomsterlampe er sjølvsagt IKEA-produkt, alt saman. Bokhylla under fotenden er laga på spesial-mål hjå min kjære broder som er møbelsnikkar. Pjaktisk!

Storesyster fekk sjølv vera med å plukke ut det blomstrete gardin-stoffet som skulle vere både på vindauga og under senga, og eg må jo sei eg er fornøyd med korleis det matchar tapet-veggen. Dei 3 andre veggane er kledde med panelplater som me har måla eggekvite.

Eit gammalt sminkebord stod i huset då me flytta inn, og storesyster (som er jente til fingerspissane) syns dette med sminke er veldig spennande for tida. Eg hadde ei stund tenkt å male det, men har funne ut at det er fint slik det er, og ein fin kontrast til det lyse rommet ellers. Ein annan detalj som eg er veldig glad for er at me kunne bruke den nydelege gamle lampen som hang i rommet oppatt. Rosamannen sette i ny ledning etter at eg hadde vaska delane nøye, og no heng den der og flettar for meg saman det nye med det gamle.

Eit gamal skatoll som eg kjøpte på loppis for eit år sidan er skrivebord i akurat passe størrelse, og stolen kjøpte eg på Biri då me var der i august. Eg er fornøyd med denne blandinga, må eg innrømme. Og så vert det jo sjølvsagt jentedill, som både eg og storesyster syns er kjekt. Den skjønne speilen frå IKEA, for eksempel. Eller pappboksane med prinsesser på, til å oppbevare diverse leiker og småting. Dermed vart det litt rosa òg, sjølv om eg før det vart ferdig fekk ei og anna klage på at det vart alt for kvitt! Det er stor stas å legge seg på eige nytt rom, men som før kjem det ei stor lita jente tuslande inn til mor og far dei fleste netter. Det syns me er kosleg :)

Imorgon er det forresten jolemarknad i den vesle bygda vår. Er du i området kan det vere verdt å ta turen til Evanger mellom kl 12 og 17, til skomakargatestemning, fine varer og ein matbit attpå. Klokka 16 skal jolegrana tennast, og då skal herr og fru Rosa vere med i den vesle flokken som syter for tonefylgje til jolesongane. Velkomen til deg òg!

Nå vandrer fra hver en verdens krok
i ånden frem, i ånden frem
et uoverskuelig pilgrimstog
mot Betlehem, mot Betlehem

Se barna går foran glad i flokk
så kvinner og menn, så kvinner og menn
Selv skjelvende olding tar sin stokk
til krybben hen, til krybben hen

For alle har samme hjertetrang
til julens fred, til julens fred
Guds kirke i Norge ved våg og vang
følg med, følg med, følg med, følg med

Og finner du ham i krybbens hø
som hyrder så, som hyrder så
da eier du nok til freidig å dø
og leve på, og leve på.

4. desember - mannen som skulle stella heime

2009-12-04T09:00:00.007+01:00

I desse dagar er min kjære Rosamann heimeverande husfar. Dvs, han har rett og slett ferie. LANG ferie. I sommar, då me eigentleg hadde ferie, vart han sjukmeld, og sidan han har tendensar til å vere litt surrete kom han aldri så langt som til å få overført ferien til neste år. Dermed vart løysinga å ta ut dei fem vekene no på slutten av året, når studentane likevel har undervisningsfri pga eksamensperiode.

Rosamannen er igrunn ein ganske husleg fyr. Å rydda kjøkkenet er hans store spesialitet, og der er eg glatt utkonkurrert. Aldri er kjøkkendiskane så ryddige og reine som når han har fare over dei - og det gjer han oftare enn eg, for å sei det slik!

I einkvar heim er det vel slik at far og mor har kvar sine spesial-områder (Dvs, eg er jo fullstendig klar over at ikkje alle menn er like deltakande i husarbeidet, og i nokre heimar er det kanskje kvinna som har denne rolla?). Hjå oss trur eg, sjølv om det ikkje alltid føles slik, at husarbeidet vert nokså jamnt fordelt.

Det som heilt klart er mitt område er klesvask. Alt frå å putte kleda i maskina (gjerne innhenta frå soverom eller andre stader i huset), til å riste og henge opp, til å brette og legge på plass. Desverre har me all klesvask på badet, og det har ført til at det svært ofte ligg klede utanom dei to kvite tønnene frå IKEA som er tiltenkt oppgåva som skittentøyskorger. Det kan òg vere reine kle som ligg bretta oppå ein kommode i påvente av forflytning. Det skal nevnast at etter at me fekk ny vaskemaskin OG installerte varmepumpe i huset så har klesvask og -tørk gått mykje betre, men framleis kan det i travle tider hope seg opp.

(bilde lånt på huseierne.no)

Som heimeverande har min kjære no sett seg lei på dette, og prøvd seg som klesvaskar. Og det har gått overraskande bra! Ingen misfarga kvit-skjorter, ingen krympa ullgensarar. Men så er det noko med revir, då. Eg er uhyre streng når det kjem til sortering av klesvask! Og når ein "amatør" kjem og trengjer seg inn på mitt spesialfelt, då stiller eg store krav. Sortering på kvit og kulørt er berre svært grovt rekna her hjå oss. Det finst kvit finvask, som berre skal vaskast på 40 grader. Så har du handkle og klutar, undertøy og sengkle, som skal vaskast på 60 grader eller kanskje tilogmed kokast. På den kulørte sida skal sokkar, undertøy, handkle og jentene sine kle i mørke fargar vaskast for seg på 60 grader. Bukser, skjorter og gensarar til oss vaksne vert stortsett vaska på 40 grader, og nokre gonger er det tilogmed sortering på lyse eller mørke kulørte finvask-kle. Dei hundre rosa plagga som jentene ellers brukar går som oftast på 60 grader, mens noko av det finaste kan vaskast ilag med andre lyse kle på 40 grader. Heng du framleis med? Stakkars rosamannen fekk ei rask innføring i dette igår, då mor ikkje var heilt nøgd med sorteringa. Der var både mørke sokkar, fine skjorter og jente-bukser saman med raud t-skjorte i same maskin på 40 grader, og alle sorterings-piggane mine skaut ut. Ingenting er øydelagd, og sokkane luktar godt. Det er berre den prinsippfaste delen av meg som ikkje har det godt.

Men rosamannen er ein tålmodig mann, og sjølv om han ikkje berre fekk skryt igår, så har han lova å prøve igjen med klesvask. Så få kanskje mor prøve å slå seg til tåls med at ting kan gjerast på fleire måtar? Det er uansett herleg å komma heim til ferdig middag og ryddigt hus, og ein kan jo verte bortskjemt av mindre. Kanskje hushjelp vert årets jolegåveynskje?

Staffan var en stalledräng.
Vi tackom nu så gärna.
Han vattna' sina
fålar fem,
Allt för den ljusa stjärna.
Ingen dager synes än,
Stjärnorna
på himmelen de blänka
Staffan rider till källan,
Vi tackom nu så gärna.
Han öser upp vatten
med skällan,
Allt för den ljusa stjärna.
Ingen dager synes
än,
Stjärnorna på himmelen de blänka.

3. desember - igang med jolegåvene

2009-12-03T09:25:00.000+01:00

Noko av det eg likar med førjolstida er å tenkje ut kva gåver dei eg er glad i skal få. Nokre gongar er det frykteleg vanskeleg, andre gonger er det ingen sak å tenkje seg kva folk treng eller vil ha. Eindel gåver er mest symbolske, andre ligg det meir arbeid og omtanke bak.

Med born i hus vert det alltid nokre gåver som handlar om dei. Kanskje er det fordi eg er så glad i å ta bilder.. kanskje er eg i overkant stolt av jentene våre? Eg håpar iallefall at mottakarane vert glade når dei får ei gåve som kan minna dei om våre små prinsesser.

I år føler eg at me er godt igang med gåvene, og me er jo knapt begynt på desember! Noko kjøpt, noko meir eller mindre eigenprodusert kjem til å havne under trea til våre næraste om 3 veker. Og så får me jo håpe at me treff med årets gåver....

Dagens song er Elias Blix sin tekst, og har nok ikkje noko direkte med innhaldet i innlegget over å gjera. Men samtidig har det det likevel, sidan jola handlar om ei verkeleg stor gåve.......

Sæle jolekveld!
Englar høgtid held,
syng i dag den same songen
som dei song den fyrste gongen
yver Betlehem:
Sjå, din Frelsar kjem!
Sæle jolekveld!
Du det under veld,
at me små kann glade mæla
høgt um liv og fred og sæla,
som Guds barnekor
frå den frelste jord.

2. desember - englar og stjerner

2009-12-02T20:00:00.001+01:00

For nokre veker sidan var eg og jentene på Coop Xtra og handla til helga. Og der stod den - adventsstaken med 6 englar og 7 stjerner. Sjølvsagt måtte eg ha den! Dei som har fylgd meg ei stund veit jo at eg er litt over gjennomsnittet glad i englar, og då hjalp det ikkje om fornuften påstod at me skulle handla mat og ikkje "dill". No står adventsstaken i kjøkkenvindauga mitt, og eg er glad for at fornuften gav seg på tap - for den gongen.

Dagens jolesong-vers sa seg vel kanskje sjølv...

Glade jol, heilage jol
englar kjem frå Guds kongestol
blomar ber dei frå paradis
fint og fagert dei syng Guds pris
Løynleg ikring oss dei går,
løynleg ikring oss dei går.

1. desember - eit stunt under opprulling

2009-12-01T09:00:00.001+01:00

Jepp, eg har bestemt meg - det vert kalendar-blogging i det rosa universet i år!

Eg skal altså ha eit innlegg kvar einaste dag fram til den store dagen, om smått eller stort. Det kan jo tenkjast at kvantitet vil gå på bekostning av kvalitet, men eg håpar det vert kjekt - både for meg og for deko (vossa-ord for "dykk"/"dere" ;)) der ute som er innom og les hjå meg.

Idag er det sjølvsagt andre òg som startar på adventskalendarar i ulike former. Mange har kalendar med små pakkar, andre har sjokolade, flaxlodd, aktivitetar eller kjærlege ord. Hjå oss har det vore pakkekalendar for storesyster eit par år no, men i år vert det ikkje slik. Denne hausten har det vorte mange små og litt større gåver etter alle dei forskjellige reisene mor og far har vore på, og det vert fort mykje fjas og husafyll med 24 pakkar til to jenter. Enten det, eller veldig kostbart! Ja, for om storesyster får pakke må faktisk vetlesyster få det òg! Difor gjer me i år noko heilt anna. Eg har kjøpt "Jul i svingen"-kalendaren, og med den fylgde både aktivitetsbok og CD som kan brukast litt kvar dag. Då eg var på trusopplæringskonferanse tidlegare i haust tok eg dessutan med meg ein kalendar med små bilder som går inn i joleevangeliet. Storesyster er innforstått med at det vert bilder istadenfor gåver i år, og vetlesyster er jo eigentleg uansett i minste laget til å skjøne kva dette handlar om. Akurat no syns eg kanskje bittelitt synd på dei som ikkje får gåver eller snop slik "alle andre" får, men eg trur det er det rette - denne gongen.

Eg har dessutan funne fram Jostein Gaarder sitt jolemysterium, som eg sjølv las då eg var liten. Me les alltid for jentene om kvelden, og i år håpar eg at storesyster kan få glede av den spennande historia, eit kapittel for dagen. Dermed skulle me vere godt i startgropa for den 24 dagar lange ventetida fram mot jol. Eit element eg vil ha med i kvart innlegg er eitt eller fleire vers frå ein jolesong. Dei fleste vert i nynorsk versjon, men nokre gonger er det andre språk eller målformer som gjeld. Og, det er jo ein song det fell seg naturleg å starte med:

Tenn ljos, eit ljos skal brenne
for denne jorda vår
den blanke himmelstjerna
der vi og andre går
omkring og deler vona
at gode ting skal skje
Tenn ljos for dei som strider,
for fridom, rett og fred.

God adventstid!

Flyplass-frokost

2009-11-30T06:22:00.001+01:00

Klokka er litt over seks om morgonen, og me har allereie starta på heimvegen. Faktisk stod klokka på kvart over fire, og det kan vel kun definerast som natt? Eg fekk meg nokre timar søvn, mens mannen hadde gått i ring og leita etter john blund ;). No håpar eg berre dei to siste flyturane i overskueleg framtid går unna utan for store humpar i vegen. Ha ein god siste dag i november!

Å, så vakkert!

2009-11-29T01:26:00.007+01:00

Me er framleis på Sandsøy, og me har nydeleg vèr. Difor måtte eg straks ut med kamera i føremiddag når frokosten var vel fortært. Her er ikkje mange timars dagsljos, og for meg som ikkje har opplevd det før er det ganske facinerande! Det blålige lyset, med det raude der sola ligg og gøymer seg bakom hav og land i det fjerne. Bileta her er alle tekne i 12.30-tida idag, og kanskje ser du at det såvidt har byrja å mørkne? Det er vanskeleg å fange ljos. Vanskeleg å få akurat den rette tonen i bileta. Eg har ikkje det i desse her heller, men eg håpar du kan få litt kjensla av det fantastiske ljoset som er her!

Imorgon (eller eigentleg idag, sidan klokka har tippa over midnatt) er det fyrste sundag i advent, og det kjennest litt fjernt akurat no. Eg registrerer at mange bloggarar har funne fram adventspynt eller jolepynt, og kanskje iløpet av veka heime kan me iallefall finne fram litt ljos og ein lilla duk? Eg sitt dessutan og tel litt på knappane om eg skulle prøve å legge ut på jolekalendar-blogging. heldigvis har eg ein dag og to att til å vurdere det.

Sov godt der ute i novembernatta!

Båttur på morgonkvisten

2009-11-27T09:44:00.001+01:00

Eit mobilbilete gjenom eit vindauga dekka av salt sjøsprøyt viser morgonlyset her me sitt på ein hurtigbåt frå Harstad til Sandsøy. Idag er ruta lagt på ein slik måte att me må utom Senja for å komme dit, men det syns me igrunn er heilt i orden. Me har ein klar og fin dag i emning, og det er kjekt å få sett meir av dette vakre landskapet som ligg bada i blått lys. Flyturen igår var av den typen ein fort bør legge bak seg, og det vart eit hakk lettare når det viste seg at hotellrommet me fekk hadde eige navn - "kronvingen". M.a.o. fekk me ein suite, det einaste ledige rommet på hotellet, som ellers er fullt av ungdommar med svømmehud mellom tærne. Bonuspoeng er fine greier! Sjølv om ærendet er trist må det vera lov å kosa seg litt med turen, syns eg. Me håpar og trur på eit fint farvel med mannen sin bestefar idag. Dei ytre rammene kunne iallefall ikkje vore betre!

Rotterdam i november

2009-11-23T22:00:00.001+01:00

....var mild men vindfull, sol som snart gjekk over i plaskregn, og brusteinsgater som gjekk over i grøne lommer med vatn og små bruer.

Fyrst av alt: me overlevde flyturane! (som du nok allereie har skjønt) På veg nedover gjekk det heilt supert, og mor rakk igrunn nesten ikkje vere redd. Kanskje fordi eg hadde tenkt igjennom alle "scenario" og vore ganske nervøs på førehand? Turen heimatt var noko meir turbulent, og kanskje hadde eg ikkje psyka meg nok opp? Uansett.. det var nokre gonger eg drog pusten så fort og høgt at storesyster såg rart på meg, men eg klarte å kontrollere panikken såpass at ho ikkje vart redd. Det må eg sei meg fornøyd med, etter å ha landa i vind, skodde og regn både i Oslo og Bergen.

Og vertinna var seg sjølv lik, rett og slett. Det var så kosleg å kunne mimre litt om sommarferiane i barndomen, og diskutere framtida, med dei mange ukjende faktorar den har. Og så var det sjølvsagt knallkosleg å sjå dei 3 håpefulle, der den eldste hadde vorte stor gut sidan sist me såg han, og dei to yngste var nye bekjentskap for oss. Eldstemann prata til vår store glede norsk med oss, og dei to yngste skjønte litt, dei òg. Språk vart uansett ikkje noko stort problem, for mi store og Linda sine to små hadde ei felles forståing: spring fram og tilbake med høgfrekvente lydar heilt til nokon får vondt. Denne teknikken praktiserte dei så mykje dei kunne.

Tusen takk for oss, Linda! Neste gong er det din tur! ;)

Eg og storesyster fekk dessutan på heimvegen stifta bekjentskap med norsk køkultur. Og for å sei det slik - eg er ikkje imponert! Fyrst: unskyld, alle de som stod i kø på Schipol ved SAS sin innsjekk og bagasje-drop: Det var ikkje meininga å snike, eg berre misforstod anvisningane frå dama i skranken! og til den sinte skalla mannen: Hadde du tatt deg bryet med å vere berre litt hyggjeleg, så hadde eg kanskje gått bakerst i køen likevel. Mannen var såpass hissig at den vesle frøkna eg hadde med meg tok til tårene og ville springe derifrå!

I Oslo var historia ei litt anna, då køen gjekk i to retningar og me køyrde flette-prinsippet. Det viser seg jo stadig i trafikken at nordmenn ikkje er så stødige på denne teknikken, men når ein to gongar får kjeft fordi køen vert innsnevra og me ikkje gjekk heilt bakerst for å stille oss i endå ein ny kø, då vert fru Rosa ein tanke irritert! Stressfaktoren vart endå ein tanke høgare då det like før avgang viste seg at me hadde satt oss på feil plass i flyet, og i all hast skulle få med oss vesker og posar til nye seter bakerst i flyet. Då tenkjer eg den skalla mannen flirte godt og tenkte at det var til pass for den frekke kjerringa som alltid skulle snike seg til ein betre plass.

Likevel, me har hatt ein fin tur, og no går vaskemaskina som galen for å få kleda våre reine til neste runde. Torsdag reiser eg og mannen nordover for å delta i gravferda til den gamle bestefaren som har gått bort, medan prinsessene skal bu hjå besta og besten i 4 dagar til ende. Då håpar eg på betre vèr og blidare medpassasjerar!

God veke!

Ut i verda

2009-11-19T11:09:00.000+01:00

Så er eg på reisefot igjen. Denne gongen har eg storesøster med meg, og me skal reisa heilt til rotterdam, nederland! Grunnen er ganske enkelt at eg har eit søskenbarn der, ei jente som eg frå barndomen av har hatt spesiellt god kontakt med. No har ho budd i nederland i fleire år, og endeleg skal eg på besøk til ho der! Ho har 3 born, og storesøster gler seg særleg til å møte jenta som er litt yngre enn ho sjølv. Bergen ligg bada i regn og skodde idag, og eg kjenner flyskrekken som ein klump i magen akurat no. Men, når det vert alvor må eg halde maska no som me jentene er på tur aleine! Det håpar eg at eg skal klare, og så håpar eg inderleg at det ikkje vert for mykje risting der oppe! Til å vere redd for å fly skal eg ha uhorveleg mykje luft under vingene dei neste to vekene - no til nederland, og neste torsdag til harstad og sandsøy. Eg kan jo håpa at eg vert kurert?

Ein sjømann har mønstra av..

2009-11-17T22:55:00.000+01:00

Idag fekk me beskjed om at rosamannen sin bestefar hadde sovna stille inn ved midnatt. I april 2010, altså om mindre enn eit halvt år, ville han fyllt 100. Då er det lov å vera trøytt av dage, og sjølv om det er vemodig at han er borte, så er det godt at han har funne fred.

Det var denne bestefaren og oldefaren som var hovudmålet for reisa vår då me i sommar var ei dryg veke i Nord-Noreg (innlegg med bilder frå fantastiske Sandsøy finn du her, her, her og her), og den fyrste gongen me var ute for å besøkja han på sjukeheimen var han oppe, glad for å sjå oss og alle. No som då er me uendeleg glade for at me tok den turen. Så glade for at han fekk sjå begge jentene, og for at iallefall Storesyster vil kunne ha minner om han. Den gamle oldefaren med glimt i auga.

Anna Rogde, som du ser på bildet under, høyrde til i slekta til bestefaren. Difor var det stas at den segla forbi då me hadde siste kvelden i Harstad før me reiste heimatt i sommar. Sjølv har eg ikkje vore ombord, men mannen snakkar endå varmt om turen familien fekk då skonnerten vart overteken av Harstad kommune.

Eit dikt får avslutte idag, til ære for sjømannnen. Må han kvile i fred.

Hymne til havet

Hav, du som fredlaust klagar
ved natt under stormsvart sky,
der du vilt i ditt velde jagar
fram mot ukjende morgongry:
Du har gitt meg den ville dragnad
mot den draum du min ungdom gav,
eg er eitt med din tunge lagnad,
du det evige, store hav.

Hav, du som solblått smiler,
i drøymande, stille fred,
der mot kveld i deg sjølv du kviler,
medan sola i vest går ned:
Du har synt meg dei ljose strender,
som ein gong gjennom blånar stig,
når den siste seilasen ender,
og når segla i kveldsol sig.

Eg jublar mot morgonròden,
då når sola i gryet skjelv,
og stig op or den gyllne fròden
som ei jomfru or livsens elv.
Og dei havsalte gufs eg kjenner,
strøyme mot meg i djupe drag,
til eg livsglødd i lengting brenner
mot den vaknande, nye dag.

Men når himlar i havet logar
lik ein eldsjø i solarglad,
stig det solslott med spir og bogar
frå min barndoms den sikne stad.
Og eg stirer mot himmelranda,
der den sloknande, siste glod
ber meg bod frå dei tapte landa,
der som barn eg i draumar stod.

Du var nær meg i tunge stunder
og din song i mi sjel meg gav.
Han er myrk, men med vemod under,
som du sjølv, du fortapte hav.
Og eingong når min livsdag hallar,
skal eg vente med song i sinn,
til i storsjø og storm du kallar
til din evige fred meg inn.

-Jakob Sande-

Jolekrubbeversktad - T5

2009-11-16T21:55:00.004+01:00

Igår var alle femåringane i bygda invitert til T5-dag. T-dagane i vossebygdene er kyrkja sitt grep for å gje alle døypte born opplæring. Reforma kom som fylgje av at kristendomsfaget vart teke ut or skulen, og med tida skal det komma eitt tiltak eller ein trusopplæringsdag pr år for born mellom 0 og 18 år.

No var det altså Storesyster sin tur, og T5-dagen handlar om advent og joleevangeliet. Difor fekk femåringane laga seg ei jolekrubbe, med Jesusbarn, Josef, Maria, engel, hyrding og stjerne. Dei mala og limte, medan me som var med etter beste evne prøvde å bistå. Faktisk kan du sjå mor og dotter i djup konsentrasjon på bildemontasjen ;) Då alle jolekrubbene var ferdige, og ungane hadde vore ute og spronge av seg litt krutt var det tid for gudsteneste, der dei små gjekk i prosesjon saman med kateketen. I preika viste dei fram ein etter ein av figurane sine, forutan hovedpersonen sjølv. Han skulle få kvile heilt til jolaftan.

Storesyster var kjempestolt over produktet sitt, og erklærte at den skulle vera med til sengs ved leggetid. Og slik vart det - "for viss eg vert redd når eg skal sova så kan eg berre snakka med Jesus". Og då må ein vel sei at trusopplæringsdagen har fungert oppskriftsmessig?

God veke!

Soloppgang i november

2009-11-14T23:23:00.004+01:00

Den siste tida har me hatt fleire kalde klare dagar her vest, og både soloppgang og -nedgang er vakre skue. Det øverste biletet er teke utanfor barnehagen der jentene går, med solstrålane som strekker seg over skylaget. Dei to nederste er på veg til jobb. Eg har alltid Ixus'en min (kompaktkamera) i veska, og i slike stunder er eg glad for det.

Ein litt lang laurdag i rosaheimen, med jenter i full fart og trøytte foreldre på slep etter. No skal mor kravle seg til køys, og satsar på at morgondagen vert lettare. Då skal eg og storesyster lage jolekrubbe ilag med andre 5-åringar i bygda, medan far og vetlesyster reiser til ei tante som treng litt hjelp med skulearbeidet.

nattinatt!

Fin start på helga

2009-11-13T21:05:00.002+01:00

Det er jammen fredag igjen. Slutten på arbeidsveka, starten på helga. Fredag er ein god dag. Vanlegvis har eg fri, og gjerne jentene heime frå barnehagen, men idag har det vore full rulle. Fridagen tok me jo i starten av veka.

Etter mine tilmålte timar på jobb møtte eg mine 3 kjæraste til pizzamiddag på Voss. Deretter bar det avgarde til kinoen for heile gjengen. "Julenatt i Blåfjell" hadde jo premiere idag, og kinosjefen ville gjerne gjere litt ekstra utav det. Det passa jo perfekt saman med at me hadde blånisse-notar ute på prøve i musikklaget. Lønna var gratis kinobillettar til heile hurven, og det syns me var kjekt, både store og små.

Storesyster er av den typen som verkeleg lever seg inn i det ho ser, og dermed var ho skrekkslagen etter kort tid. Det vart gråt og tenners gnissel, så eg og ho måtte ut og lufta oss litt. Rosamannen seier ho er lik på mor si, og han har kanskje eit poeng? Eg må kanskje fortelja eg sjølv har ein vane eller evt uvane med å halde meg for øyrene når det vert skummelt på filmar eg ser. For eit par år sidan låg eg på senga og las Dan Brown sin "engler og demoner". Eg var i scena der hovudpersonen klatrar ned i krypta og plutseleg oppdagar skjelett og hovudskallar..... plutseleg oppdaga eg at eg låg i senga og haldt meg for øyrene mens eg las. Så - kanskje har mannen rett? Kanskje er jenta litt lik på mora :)

No har kvelden senka seg, og framfor meg står eit glas raudvin. Me har ei roleg helg framfor oss, og det kjennest bra. Bileta idag er eit fint zink-hjarta eg fekk til bursdagen min, og som no heng på kjøkkenet. Duken med broderiet kjøpte eg på den nye bruktbutikken på Voss (som eigentleg berre er eit permanent loppemarked - heilt supert!). Håpar de der ute har det fint, og får ei god helg!

Rimfrost og skodde

2009-11-08T23:50:00.002+01:00

Då eg var på kurs for ei dryg veke sidan (hjelpemeg så fort tida går!) haldt me til i vakre omgjevnader på Gran på Hadeland. At dei var vakre fekk me bevist den dagen me ankom, men seinare vart det ein godt forvart hemmeligheit, grunna tjukk skodde som omkransa hotellet.

Samstundes var det blå grader på termometeret, og kobinasjonen av desse skapte vakre kunstverk rett utom døra. siste dag på kurs fekk eg knipsa litt bilder av desse små og store kunstverka, frå det store kvite treet til edderkoppvevet inni buskene. På nokre av bileta ser ein òg tydeleg kor tjukk skodda faktisk var.

Og det var kanskje like greit at me ikkje såg sola og den blå himmelen som låg utanfor vår vesle boble, for då hadde det kanskje vorte vanskeleg å konsentrere seg om budsjett, paragrafar og personalpolitikk?

Om du trykker på bileta skal dei komme opp i større versjon. Sidan eg ikkje klarte å velje ut berre eit par bilete måtte det bli i montasje-form denne gongen. Imorgon startar ei ny veke, og for oss jentene i rosaheimen vert det ein fridag. Når barnehagen har planleggingsdag og far har avsluttande eksamen med studentane sine er det mor som lyt ta fri frå arbeidet. Då er det fint at 4 dagars-veka kan snuast om til ei tysdag-til-fredag-veke.

Håpar du der ute får ei fin haustveke, midt i november!

Material girl, del 2 * size DOES matter! *

2009-11-06T00:00:00.005+01:00

For eit par veker kom skatteoppgjeret for dei av oss som er såkalla næringsdrivande. Min kjære mann fekk eit konsulentoppdrag då han var nyutdanna for eit par år sidan, og saman med oppdragsgjevaren fann han det mest praktisk å starte eit einmannsforetak. Han har ikkje hatt meir enn dette eine oppdraget på foretaket, men har likevel ikkje somla seg til å avslutte det. Difor sitt me litt lett lysegrøne av misunning når "folk flest" får skatteoppgjeret akurat i tide til sommarferien.

Me er litt mindre lysegrøne no, når alle andre har svidd av skattepengane sine for lengst, og me fekk vårt oppgjer. Utan å gå i detalj kan ein vel sei at skattefuten og jolanissen greitt kunne ha bytta plass for vår del; Fyrstnemnde er mykje meir innbringande ;) Det positive utfallet kom ikkje heilt uventa, så me har igjennom året samla opp ein del ting som me skulle vente med til skattepengane kom. Ting ein treng i større og mindre grad, og som lett kræsjar eit månadsbudsjett om det kjem brått på. Sånn som f.eks. vaskemaskin.

I ein heim med to små jenter som ikkje går av vegen for litt gjørmebading eller ein grundig kroppsvask - med kleda på - så vert det ganske mykje klesvask. Når dei i tillegg gjerne deler ketchup, tomatsaus eller ein dæsj yougurt med oss vaksne, i form av nærkontakt med kleda våre, så vert det endå meir. Difor merkast det svært godt når vaskemaskina ikkje vil sentrifugere skikkeleg. Når ein må ta att klesvasken både 2 og 3 gonger for å sleppe og henge den dryppande våt på stativet tek det iallefall ein god del lengre tid her i rosaheimen. Ergo stod ny vaskemaskin høgt oppe på ynskjelista når skattefuten hadde opna sekken sin.

På Elkjøp stod maskinene på rekke og rad, og me fekk høyre om ulike kvalitetar og merker. Me gjekk etter eit kjend merke, men bortsett frå det var det ein ting som talde: størrelse på trommel og størrelse på sentrifugalkraft.

resultatet: Elektrolux med 7 kg kapasitet og 1600 omdreiningar. HURRA!! No går klesvasken som ein leik (etter eit par pittesmå startvanskar, då rosamannen hadde gløymt å fjerne transportskruene før me køyrde igang. Heile tørketrommelen (som står oppå maskina) var på veg inni armane mine....)!

Etterpå var det far sin tur til å få sitt ynskje oppfyllt: Flatskjerm-TV. Dette er eit ynskje han har båre på i årevis, men det har aldri vorte prioritert, sidan me har ein tv som faktisk virkar, men som sjølvsagt er i minste laget. Tanken min var at me skulle vente til me hadde ein ny og fin stove å sette apparatet inn i, men så var jo òg tanken at stova for lengst skulle vore ferdig no. Ein annan tanke eg har hatt er at i vår stove ville noko større enn 37" bli grotesk stort. Mannen meinte sjølvsagt noko anna. Det er ein ganske markant forskjell på kvinner og menn slik: mannen vil ha størst mogleg, kvinna vil gjerne at det skal sjåast i samanheng med omgjevnadane... Eg hadde etterkvart innsett at eg kanskje måtte bevege meg mot 40" om me skulle få dette til. På nett såg me eit par lovande kandidatar, men i butikken var bildet eit litt anna. 42-tommarane hang på rekkje og rad, med lynskarpe bilete og lekre design (jaudå, eg syns òg det kan vere ganske stilig), og før mor fekk tenkt seg om hadde far tatt ei generalavgjersle på at 42" var heilt fint for stova vår.

Eg sveiva oppatt kjeven, og innsåg at kuppforsøket var vellukka. Trass alt hadde jo eg sjølv berre minuttar tidlegare gått for størrelse? Som ei løysingsorientert kvinne ser eg no på flatskjermen vår der den står og ruvar i stova, og har tenkt ut korleis den skal "forsvinne". Det finst jo mykje fint i panelgardiner, ikkje sant? ;)

(bileta er lånt frå diverse stader på nett)

Material Girl - del 1

2009-11-02T23:31:00.006+01:00

Rosa har vendt heimatt til sine kjære og til kvardagen att. Med nattoget fann eg vegen over fjellet, og ankom heimen før morgonlyset (eller nokon andre) hadde vakna. Tilogmed taxi-sjåføren må ha sove, for den bilen eg hadde bestillt pr telefon var ikkje der den skulle vere. Ei lita ventetid på togstasjonen, så kom det heldigvis nokon som kunne frakte meg den siste etappen heim til to søte små og ein stor. Og det er jammen godt å vere heime!

Men samtidig, vekene som har gått ville eg ikkje vore forutan. Særleg ikkje den siste, og iallefall ikkje fredagen som avslutta det heile. Etter ein kosleg kveld hjå veninna mi kunne eg sove så lenge eg ville på gjesterommet hennar, utan at nokon venta på meg. Og bortsett frå ein lunch-avtale med ei anna god veninne visste eg at eg hadde heile dagen for meg sjølv. Den kjensla er faktisk veldig god!

Så var det berre å ta fatt då, oppover Karl Johan, med klesbutikkar, interiørbutikkar - for ikkje å snakke om souvenir-seljarane! Akurat dei haldt eg meg faktisk unna, men dei to andre butikktypane gjesta eg med høg frekvens. Eg måtte trekke litt på smilebandet då eg gjekk inn på Indiska. I trappepartiet som dannar inngangen til denne butikken stod unge og eldre menn "laina" opp, og det var ikkje tvil om kvifor dei stod der eller kva dei syns om det. Eg har hørt om nokon butikkar som har bytta ut barneparkeringen med manneparkering, og Indiska er vel kanskje ein av dei som burde det. Mykje fint på indiska, både ting og klede, men eg klarte faktisk å knipe att lommeboka - for ei lita stund.

Lenger oppe i gata var nemlig Søstrene Grene, og denne butikken har eg høyrt så mykje om her i bloggeverda. Og - den overgjekk forventningane. Så utruleg mykje kult og fint og kjekt og søtt og stilig! Og ikkje berre det, men prisane var jo rett og slett det eg vil kalle lave. Ein grådig kjekk kombinasjon, vil eg sei :) Bileta i dette innlegget, med unntak av uglefamilien, kjem frå det eg kjøpte på Søstrene Grene. Uglene derimot, vart kjøpt på Accessorize på Oslo S. Vetlesyster er så glad i dei gamle Babuschka(?)-dokkene som besteforeldre og oldeforeldre har, og no tenkte eg at ho kunne få si eiga som reisegåve frå mor (det beste med at mor og/eller far reiser vekk er nemlig at dei har med seg ei gåve heimatt!).

Porselensengelen kosta 5 kroner, og kjøkkenhandkleda 17 kr, det er vel prisar som burde få opptil fleire til å gni seg i hendene?

På Accessorize vart det òg litt shopping til mor, som ikkje klarte å gå ifrå ei veske med rose-applikasjonar på. Eit lite minus for at den berre har patentknapp istadenfor glidelås til lukking, men så må ein som kjend lide litt for skjønnheita... det vart meir eigenshopping på turen, men alt kan jo ikkje visast her. Eg nytta sjangsen til å fornye garderoben, og fekk utan problem svidd av pengane eg hadde spart etter bursdagen min - og endå nokre kroner til. Faktisk klarte eg å gå ein heil dag i Oslo utan å gå inn i ein einaste barnekle-avdeling. Det høyrest kanskje meir egoistisk ut enn noko å vera stolt over, men vanlegvis er det jo ungane eg handlar til (og reknar ikkje med eg er åleine om det)

Til slutt: skjønne englevinger frå kremmerhuset, 4 stk i ein pakke til berre 39 kroner. For meg som er smågalen etter englar i alle fasongar og størrelsar var dette eit must. Problemet byrjar vel å bli at eg manglar knaggar å henga dei på. Men tru meg - eg skal nok finne ei løysing på det ;)

Fredagen vart avslutta med cabarèt-framsyninga "Vi har fått et nytt liv" på Cafèteateret, og det var underhaldande, rørande, morsomt og tvers igjennom kvalitet levert av 7 damer med vakre stemmer og høge hælar. Det at dei 7 klarte seg utan den åttande kvinna utan at det merkast i heile tatt på framføringa vitnar om kvalitet! I mars skal korpset "mitt" ha eit samarbeidsprosjekt med desse damene, og no gler eg meg endå meir enn før!

Ikveld er eg endeleg igang med å lese bloggane på lista mi, og som du ser - produsere eit eige innlegg (som visst vart vederstyggeleg langt!), og det føles godt!

Håpar de der ute har det bra - eg ynskjer alle ei god veke!

Søsterkyrkjene på Hadeland

2009-10-30T00:47:00.009+01:00

eller søskenkyrkjene, som skuleborn i området ville kalle dei. Grunnen: jau, den eine kyrkja vert kalla Nikolai-kyrkja, og då kan den sjølvsagt ikkje vere ei syster!

Iløpet av kursveka mi på Gran/Hadeland fekk me omvisning i dei vakre systerkyrkjene; Mariakyrkja og Nikolaykyrkja. Den enkle, reine Mariakyrkja, den overdådig dekorerte Nikolai-kyrkja. Historia vil ha det til at det var to systre som ikkje var på talefot som bygde kyrkjene, men forskarar meiner no at navnet kjem seg av at det var kloster i området, og at navnet på kyrkjene kjem derifrå. Begge kyrkjene har ei brokete fortid med brannar, forfall og restaureringar, men framstår idag som velhaldne og vakre byggverk frå ei fjern fortid. Her er bilder kun frå Nikolaikyrkja, men Mariakyrkja var òg svært vakker på sitt vis (trykk på billedmontasjen for å få den større).

No er altså kursveka mi avslutta, og den har vore heilt super. Interessante foredrag, kjekke med"studentar" og heilt aldeles fantastisk mat på Hotell Hadeland. Verkeleg verd eit besøk. Det skada heller ikkje at hotellet har store mengder norsk kunst på veggane - noko vakkert å kvile auga på er alltid kjekt! i skrivande stund sitt eg hjå ei god veninne, og imorgon skal eg ha heile dagen for meg sjølv i hovudstaden, med litt shopping, lunch-avtale og kabarèt-framsyning om kvelden. kort sagt: Life is good!!

nattinatt :)

On the (rail)road again

2009-10-25T19:46:00.001+01:00

Jepp, då er eg for andre gong på under ei veke på veg austover med nsb. Eg likar å reisa med tog, der eg kan bruke tida til å lesa, strikka og andre ting som eg ellers ikkje alltid tek meg tid til. Denne gongen har eg på sjefen si rekning innvilga meg plass på nsb komfort, der eg for 90 kroner ekstra har straum til laptop'en, og tilgang på nsb sin upåklagelege kaffi og dagens aviser. Alt ligg tilrette for ein fin tur. Litt mindre underhaldande er kansje sportsquiz'en til det unge paret bak meg (og telefonsamtale med ei farmor som er litt bekymra for svineinfluensa), men med meg har eg lydboka med harry hole som min riddar i litt avslepen rustning. I oslo ventar ei god veninne, og i bag'en ligg ei flaske raudvin som skal delast på ein heilt vanleg sundag. Ingen fare for morgondagen av den grunn, og kurset eg skal på startar ikkje før ved lunchtid ;). Blogging var noko av det eg ikkje rakk dei dagane eg har vore heime mellom kursa, sidan tida etter leggetid for dei små har gått med til huslege syslar og førebuingar av gåva far (og mor) fekk av oss ungane, barnebarna og mine onklar og tanter; ein tur til london i januar. Kjekt å gje noko som kom så overraskande på mottakarane! Denne gongen er kamera og laptop altså med på tur, og eg ser ikkje vekk frå at det dukkar opp eit lite innlegg dei næraste dagane frå eit hotell midt mellom ingenting ;). God veke!

Blogg-oppussing, del 2

2009-10-18T23:56:00.002+02:00

For ei tid sidan begynte eg å leike meg med å lage eigen blogg-bakgrunn i photoshop. Eg vart ikkje heilt nøgd, sidan bakgrunnen ikkje endrar størrelse ilag med vindauget på nettlesaren, men har foreløpig ikkje funne løysinga på det. Headingen vart eit solnedgangsbilete teke frå kjøkkenet mitt tidlegare i haust, sidan tida til totalt unyttig leiking med blogg-ting tok slutt. Eg kan vel ikkje akurat sei at eg har fått meir tid, men no i helga såg eg meg lei på solnedgangen, endå så fin den kan vere. Ikveld gjorde eg ferdig den nye headingen, og slik skal bloggen få vere, iallefall for ei stund!

Som eg skreiv i eit innlegg tidlegare (om å gle seg), så skal eg denne veka ta fatt på litt utvida reiseverksemd. Imorgon kveld tek eg nattoget austover for to dagar med jobbrelatert kursing og inspirasjon. Sidan eg altså har sovekupè begge vegar, og har to hektiske dagar å sjå fram mot, veit eg faktisk ikkje om eg skal ha min høgt elska laptop med meg ein gong!!

Det kjem til å verte to hektiske men kjekke veker framover, så eg vil nok tru at tida i bloggverda vert begrensa, men om togturen vert langdryg og Jon Blund står att på togstasjonen, så har eg jo alltids mobilen ;)

So long, bloggvener!

Ei lita oppussingskrise..

2009-10-17T12:29:00.002+02:00

Eg har pussa det vesle skatollet som storesøster har til skrivebord, og malt to strøk med kvit vannbasert maling. Men når det går tørka kjem det fram gule striper. Ikkje så veldig fint, med andre ord. Nokon som veit kvifor? Og kva eg evt kan gjere for å få det heilt kvitt? Eller må me berre ta det på kontoen for (litt tvilsom) sjarm?

Tilleggsspørsmål:

Må eg pusse ned igjen den vannbaserte malinga før eg kan fortsetje med oljemåling? Eller kan eg berre "køyre på", sidan det er så nymalt?

2000 plukk opp!

2009-10-16T17:23:00.001+02:00

Når mor snur ryggen til er den lett overtrøtte og dertil rabiate vetlesøster kjapt opp på disken og hentar ein boks plastperler. Resultatet er sterkt frustrerande... God helg!