Rosa Univers

Bygda mi på NRK1!

2011-12-15T23:43:00.002+01:00

Har du sett serien "Folk" på NRK1?

I kveld benka me oss framfor skjermen, for no var det tid for ein halvtime med bilder frå den fine bygda mi, og den heilt eksepsjonelle Balkanfestivalen vår!
Fantastisk kjekt å sjå programmet, med ein av mine kjære brødre i "hovudrolla". Knallstolt, rett og slet!. Om du ikkje fekk sett programmet, eller vil sjå det ein gong til finn du det på NRK web-tv, her.

Når du har sett programmet finn du fram kalendaren, og merkar av 24. - 26. august 2012, for då brakar det laus igjen!

(jaudå, eg observerte meg sjølv òg, svingande til rytmane frå trubaci-orkesteret. Heldigvis med ryggen til! ;) )

Forsmak på vinter

2011-12-10T23:39:00.001+01:00

Denne veka har me hatt snø her vest. Fine, kvite dagar med leik og aking for jente på skule og barnehage, og ein ekstra tur ut i ettermiddagsmørkret. Med hardt snøføre kunne me finna fram den gamle sparken frå uthuset, til Vetlesyster si store gleda. Høge gledeskvin og store smil ljoma oppover bakkane når me fekk fart på farkosten! Men i helga har det vorte mildare, og trea er ikkje lenger kvite. Me får berre håpe at me får litt påfyll før jolehelga kjem, slik at me kjem i den rette stemninga! (joleførebuingar er det smått med foreløpig, så det vel eg å unngå å kommentere i kveld ;) )

God helg vidare!

Årets adventskalendar

2011-12-04T18:10:00.000+01:00

... er noko som liknar på ein stige, men som eigentleg er eit butikkhylle-system som tidlegare huseigar har lagt att i uthuset. På den har eg knytt små og litt større pakker. Årets gåvepapir; gamle aviser, med raudt og sølvfarga pakkeband. Det er ikkje 48 stk, for jentene må fint tåle å få ein del felles gåver også.

"stigen" er skeiv og skakk, og min kjære måtte sage litt av den for at den skulle stå sånn nokonlunde. I tillegg har eg hengt eit band inn på ein krok i veggen, slik at ingen skal få den over seg. Better safe than sorry!

Inni pakkane er det hårpynt, armband, laurdagsgodt, jolekoppar og aktivitetslappar, mellom anna. Aldri har det vel vore så lett å få jentene ut av senga som 1. desember!

Dette er vel den einaste joleførebuinga eg har gjort så langt, men jol vert det nok i år òg. Me har jo endå 19 dagar att!

Kontrastar

2011-12-03T23:57:00.000+01:00

15 dagar går fort - alt for fort. Og brått er me inne i adventstida. Ei tid fyllt av håp, ljos, glede og forventning. I morgon tenner med det andre ljoset, og er endå litt nærare jola. Men innleiinga på denne tida har ikkje vore heilt som den skulle..

Det heiter det seg at munnen (eller i dette tilfellet fingrane) renn over med det hjarta er fyllt av. I desse dagar er det den brå bortgangen til ein kjær onkel. I går var me i gravferd, og det var ein fin seremoni, men så uendeleg, meiningslaust trist. Tankane går til tante og 5 kusiner som plutseleg manglar mann, far og bestefar til ungane sine. Dei gode minna om somrane på feriebesøk då eg var lita, konfirmasjonar og bryllaup, og koslege samlingskveldar etter me vart vaksne - dei vil alltid vere med meg. Og ei sterk påminning om å ta vare på kvar einaste dag ein har i lag med dei ein er glad i.

Me veit aldri kva som ventar rundt neste sving - heldigvis!

Kvil i fred <3

Frost - og varme

2011-11-18T23:55:00.000+01:00

Den siste veka har me hatt kalde klare dagar. Vakre novemberdagar med den fyrste ordentlege rimfrosten. Kvar dag på veg til og frå jobb skulle eg gjerne ha stoppa mange gongar langs vegen og foreviga nydelege naturscener, men ikkje har kamera vore med, og endå viktigare - det går jo slett ikkje an å stoppe dei stadene det er aller finast, utan å skape farlege situasjonar. Dermed lyt eg berre suge til meg det eg kan med augene og hjarta. Eit par frostbilder utanfor huset har eg likevel fått.

Veka har vore prega av noko så kjekt som masse grafisk arbeid, både på jobb og på fritida. Idag leverte eg joleutgåva av kyrkjelydsbladet vårt til trykkeriet, og det er alltid spennande å sjå korleis det artar seg når det kjem i posten. I tillegg skal eg framover ha den grafiske utforminga på eit anna kyrkjelydsblad - eller menighetsblad - som det heiter på den kanten av landet. Enno er eg ikkje skikkeleg i gang, men eg gler meg til det!

små iskrystallar vert nesten kunst...

Eg har slått meg til ro med at blogging må skje når tida tillet det, og det er visst helst i helgane. Ikveld er eg gressenke, sidan mannen har kurs for ei bedrift i Bergen, og eg har kost meg med laptop på fanget og vin i glaset. Eg har dessutan tjuvstarta litt på jola, og det er her varmen kjem inn!

mot-sol-bilde.

Heilt utypisk for meg, men når det kom ein førehandsbestillt CD i posten måtte eg berre høyre litt på den. Plata er Kjell Inge Torgersen's "Julelegender", og den har med ein gong segla opp som ei av mine favoritt-joleplater! I fjor tok eg med meg jentene i Vangskyrkja då han heldt konsert der, og den opplevinga har eg ikkje gløymt. Tekstane har han stortsett oversatt sjølv, og det er berre så vart og vakkert, at håra reiser seg på kroppen og eg får "klump i magen" berre fordi det er så fint. Så, er du på utkikk etter å fornye jolerepertoaret, eller berre likar fin musikk, så kan eg verkeleg anbefale denne plata! No skal ho få kvile seg i CD-hylla mi til me iallefall har tippa over i desember.

God helg, då! (og god jol.......)

Lilla juliet

2011-11-13T22:33:00.001+01:00

Nokon strikkeprosjekt tek "evig lang tid" som Storesyster seier. Denne vesten har vore eit slikt prosjekt.

I dette blogginnlegget, datert 10. mai var eg ferdig med vetleyster sin, og i gang med storesyster sin - for 3. gong, sånn ca. Etter å ha begynt på nytt igjen var det litt smått med inspirasjon, og dermed har ting teke tid. Sommaren har vorte haust, og nesten vinter, men då er det kanskje ekstra fint å ha ein vest i ull? Den er rikeleg stor (og vel så det), men når eg berre får somla meg til å setje i knappar, så vert den nok ganske fin på til den store sjuåringen min.

Den siste tida har inspirasjonen komme for fullt, rett og slett fordi eg ville begynne på eit nytt prosjekt. Og då er eg faktisk disiplinert nok til ikkje å begynne før eg har fullført det forrige.. *stolt*. Men NO er eg igang med neste prosjekt. Det er babyteppe - ikkje til meg ;)

Så står me for endå ei ny veke, som startar med ein tur til Hardingasete, og sidan går slag i slag. Eg gler meg, og brettar opp ermene til nye tak :)

Håpar du får ei god veke!

Englar i samling

2011-11-07T23:35:00.003+01:00

Eg har innsett det (på høg tid, vil kanskje nokon sei) - eg er ein samlar. Men nokon ting samlar eg meir bevisst enn andre. T.d. er samling av rot heller ubevisst. Hybelkaninsamlinga er heller ikkje godt gjennomtenkt. For ikkje å snakke om einslege sokkar-samlinga, post-samlinga på kjøkkendisken, og skittenkle-samlinga i gangen.

MEN; den samlinga eg etterkvart er svært bevisst på, er englesamlinga mi. Sist helg fekk eg samla samlinga (!) i hei hylle på kjøkkenet, og eg er godt nøgd med resultatet. Ikkje absolutt alle englane er der, men dei fleste. Nokon må få vere på plassen sin i stova òg. Eg har bestemt meg for at i staden for å kjøpe tradisjonelle souvenirar når me er ute og reiser, så skal eg kjøpe ein engel med meg. Då me var i Bulgaria i sommar vart det denne brune som spelar gitar e.l. Han har visst fått seg eit kutt i augnebrynet, men eg likar han. Han er litt meir rustikk enn dei andre, på ein måte.

Denne står i skarp kontrast, i all si kvitheit. Den er det aller nyaste tilskotet til samlinga. Kjøpt på kremmerhuset for ikkje så mange pengar, og med ei stang opp av hovudet - kanskje litt makabert - med stjerneklemme på, til f.eks. å feste bordkort eller eit bilete i. Eg likar den òg.
Og så kan du jo gjette kva eg ynskjer meg til jol ;)

Det går ein smule trådt med blogging for tida, men eit og anna drypp vert det då...

I kveld har me oppdaga at Vetlesyster er full i prikkar som snart vert til blemmer, og dermed var det berre å legge kabalen for resten av veka. Med vannblemmer i hus reknar eg ikkje med at ho kan i barnehagen før tidlegast neste mandag. Håpar berre at ho ikkje vert like hardt ramma som Storesyster vart då ho hadde koppane for snart 4 år sidan.

Håpar du får ei god veke!

Fordelen med å kjøpe ny bil

2011-10-31T23:46:00.000+01:00

For ei tid sidan investerte familien Rosa i ny bil. Vår kjære gamle "gullbil" hadde skremt oss meir enn ein gong, og når ein bur slik som me gjer, og kollektivtilbodet ikkje heilt går saman med henting, bringing, og helst litt jobb innimellom, så er ein verkeleg avhengig av å kunne stole på bilen.

Rosamannen tok turen austover for å hente vidunderet, som me har lært oss å verte glad i.

Likevel er det jo ein del ting som skal lærast når ein har fått nytt køyretøy. F.eks. å køyre automatgir istaden for manuell. Denne biten går igrunn veldig fint, og eg kan med handa på hjarta sei at eg diggar automatgir!

Ein annan ting er at den nye turbo-motoren med bensin sparkar endå friskare frå enn den gamle turbo-motoren med diesel. Å hugse å fylle bensin istadenfor diesel har også gått bra.

Det er fint å ha ein bil som alltid går.

Det vil sei; det er med den nye bilen eg for fyrste gong har stoppa - midt på E16 - på veg til jobb. Og då snakkar eg ikkje om å køyre inn på eit busstopp for å ta ein liten pause. Nei, her snakkar me døyande turbo, ein bil som plutseleg ikkje har krefter igjen til meir enn nokre få meter, og som slett ikkje klarar å nå fram til utkøyrsla berre 50 meter lenger fram. Eg kom meg ikkje ein gong ut i grøfta!

Grunnen var det ikkje mykje tvil om: på dashbordet lyste bensinlampa friskt oransje. Det hadde den gjort sidan eg køyrde frå jobb dagen før, men av gammal vane tenkte eg at dette skulle nok gå fint, for det har det jo alltid gjort. Som ungane seier: FAIL! Det viser seg nemleg at reservetanken på den nye bilen berre er på 5 liter - halvparten av det me er vand med. Om dette er ein feil, eller om det faktisk skal vere slik, er eg framleis litt usikker på, men no veit eg det iallefall!

Tilbake til den aktuelle morgonen, så var rådyra gode. Heldigvis skulle min kjære arbeide heimefrå denne dagen, og heldigvis har eg ein pappa som har alt av drivstoff og andre remedier på verkstaden sin, og heldigvis går gamlebilen litt. Av og til. Så då var det berre å få ut varseltrekanten, og setje seg og vente på redninga.

Ei god veninne køyrde forbi og såg bilen der, så ho stoppa og ville sjekke at alt var ok. Dermed kunne eg slå ihjel tida med ein god prat der, midt på stamvegen. Og når Rosamannen berre hadde fått fyllt, diesel, olje og vatn (!) på gamlebilen, så kom han putrande til unnsetning! Eg kom meg på jobb, og dagen var redda.

Ein annan fordel med ny bil er telefonen Rosamannen fekk frå ein lokal blomsterhandlar sist veke: "Det ligg eit gåvekort på ein flott blomebukett til deg her hjå oss. Når vil du ha den?" Gåvekortet var frå forhandlaren, og fredag kunne eg hente ein aldeles nydeleg haust-bukett på veg heim frå jobb. Lett rødmande over oppstanden hjå floristen over "ny bil"-buketten, men godt nøgd med å få friske blomar i hus til helga.

Så får me håpe at nyebilen går som den skal i all framtid, når han berre får litt "mat", kjærleik og omsorg. Det treng me jo alle!

God veke!

Kortfatta.

2011-10-26T22:00:00.002+02:00

Søndag.

Opphaldsvèr.

Jentedag.

Bergen.

Naturhistorisk museum.

McDonalds.

Fotoutstilling "The last days of the arctic".

Korpskonsert med Rosamann på podiet.

Kamera med hissigt blinkande batterilampe.

Lita jente, stor dør. (Naturhistorisk museum, Bergen)

Døgnet har for få timar, veka for få dagar. Men no ser me ljoset i tunellen :) God veke vidare!

Haustonn i hagen

2011-10-18T23:20:00.000+02:00

Haust

Kvar vart det taa alle dei Fuglar,
       som song
i Sumar so vænt millom Greino?
       Sidan eg høyrde deim
       ender og Gong;
og so vart det Stilla i eino.
— Han tagnar, Fuglen, mot Hausten.

Kvar vart det taa alle dei Blomar,
       som stod
og nikka i Ljos og i Ange?
       Eg ser yver Bøen,
       men er inkje god
faa Auga paa ein av dei mange.
       — Han visnar, Blomen, mot Hausten.

-Per Sivle, 1909-

Det er ikkje tvil om at sommaren er over. Fuglar og blomar forsvinn, slik Per Sivle skildrar det så fint. Lauvet forsvinn òg - iallefall frå trea. Platningen vår er omringa av skog, og dermed vert det mykje lauv på denne tid. Sundag var det deilig opphaldsvèr med glytt av sol, og Rosafamilien var ute og gjorde hagen vinterklar.

Møblar vartflatpakka og satt under presenning, grillen er vaska etter alle kunstens reglar, og sidan me var så godt i gang var det like greit å sope saman lauvet på uteplassen. Vetlesyster syns det var mykje kjekkare å hive det utover igjen, men kunne til naud få det bak murkanten når mora kom med halvnøgde utrop over "hjelpa"

Med det var haustferien også over, og ei ny fullpakka veke er igang. Håpar du får ei fin ei!

Vin, Voga, Voss, Vatn

2011-10-16T00:10:00.000+02:00

I dag sendte eg min kjære på polet for å kjøpe noko godt til laurdagskvelden. Eg likar raudvin, anten det er i festleg lag eller eit glas for meg sjølv i godstolen. Sjølv kjøper eg nok det ekspertane ville kalle dårleg vin, men som eg likar likevel. Helst med skrukork, for då er oppbevaringa så mykje enklare ;)

Men Rosamannen visste ikkje heilt kva kona ville ha, så han gjekk for design! (Jaudå, eg har kjøpt vin både for flaska og/eller etiketten si skuld, eg òg). Og under er altså resultatet: Quattro VOGA, Italia. Syns du at du har sett flaska før?

Det kan stemme, for under ser du det ekskulsive Voss-vatnet. Flaska ser heilt lik ut - ja, til og med skrifttypen er slåande lik! Eg lurar veldig på kven som har kopiert kven?

Og sidan eg er i det undrande hjørnet: på VOSS si eiga heimeside står det faktisk noko som hentydar til at dette vatnet er tappa på sjølve Voss (Voss Artesian bottled water is taken from a virgin aquifer that, according to the company, has been shielded for centuries under ice and rock in the untouched wilderness of Central Norway.) . Eg tør påstå at fyrste gong dette vatnet har vore i nærleiken av bygda, er når det kom i ein lastebil full av flasker.....

Jaja, vinen er iallefall god, og når flaska er tom skal den IKKJE til attvinning, men brukast til "noko" her i huset. Blomevase. kanskje?

God laurdagskveld!

Laurdag + haustsol = utferdstrang!

2011-10-08T22:37:00.000+02:00

Det har vore ein heller våt haust. Endelause regnversdagar, og undring over at det aldri vert tomt der oppe! Difor set me òg enormt pris på det når det endeleg kjem ein vakker haustdag med SOL, slik at me kan sjå kor vakkert det faktisk er ute! På slike dagar får eg maur i kroppen, og må ut, ut, ut....

Min kjære har hatt ekstrajobbing idag, og det var difor me jentene som måtte legge ut på tur, om det skulle verte noko. Dermed var det eit par plassar som vart ekskludert med det same. Etter tips frå bror min, og utlån av to motivatorar på 9 og 11 år, la me i veg, med Eljesstølen som mål. Det er nesten litt flaut, men eg har antakeleg ikkje vore der på iallefall 10 år, om ikkje meir. Likevel var det mange stader som var kjende, og minna frå skiturar i barndomen dukka opp ved synet av ei gamal grind, ei hytte, og ein bratt sti gjennom skogen.

Kameraet har stått på heil-manuelle instillingar heile turen, og det har gjeve litt ymse resultat. Det er ikkje alltid like lett å treffe både lukkartid og blendaropning når ein skal "trekke av" i ulike situasjonar, men iallefall nokre av bileta vart eg fornøyd med. Me såg både gneistrande vakre haustfargar, og spor av nysnø (!) langs vegen.

Kjekt var det òg at det var folk på stølen når me kom fram, så dei små fekk endå fleire å leike med, og me kunne sitte i solveggen og nyte dagen. Og til alt hell: når storesyster hadde ramla seg uti myra og var våt til langt over knea, då hadde husfolket eit par turre plagg å hjelpe oss med. Tusen takk!

Etter ein slik dag er det ekstra godt å kroe seg i godstolen, med litt raudt i glaset, og min kjære endeleg heime!
Måtte det verte mange fleire slike dagar utover seinhausten!

Gåve som varar evig.

2011-10-07T19:06:00.001+02:00

I tillegg til kjekke helsingar i lange baner på bursdagen min, fekk eg òg fleire fine gåver. Ei av dei var eit kort frå mi gode veninne Lene, som er ei superflink scrappe-skreppe!

Denne gongen fekk eg noko eg aldri har sett før: eit evighets-kort! Det kunne opnast igjen og igjen, og plutseleg var og komen rundt, og kunne begynne på nytt. Knallstilig, og eit aldri så lite mysterium!

Stilig, ikkje sant??
Tusen takk, Lene! Både for kortet, og for kinobillettar med lovnad om barnevakt. DET høyrdest digg ut :)

Fredagskveld, utom huset piskar regn og vind, og inne er det fyr i ovnen. Eg er 'gressenke', og klarar ikkje bestemme meg om eg skal invitere nokon på besøk, ta meg ein tur på arbeidsrommet og gjere noko kreativt, eller berre sitte her med PC'en på fanget når ungane er i seng. Iallefall er det godt med helg!

God helg til deg!

Talet er 31

2011-10-04T23:35:00.001+02:00

Jepp, 31 er mitt tal, frå og med idag. Eg føler ikkje at det tyngjer, men det kjennest litt framandt.

Når ein er 31 år skal ein vel vere både vaksen og moden. Eg er litt usikker om eg er heilt "der".

Dagen har iallefall vorte feira med heidundrandes regn- og torevèr (som ifylgje det eg har høyrt betyr at eg ikkje har vore særleg snill i året som har gått ;) ), og ein svært livleg haustbasar på Frelsesarmèen, der Storesyster syng i kor, og ikveld debuterte som solist. Veldig kjekt!

Gåver ha det også vorte, både heimelaga og innkjøpte. 3 digre, langstilka roser hadde min kjære med seg heim etter jobb, og det er ingenting som luktar så godt, og er så vakkert som djupraude, fløyelsmjuke roser! Eg er dessutan døyvd, intet mindre, over dei utruleg mange helsingane eg har fått via sms, facebook, og varme klemmar frå folk rundt meg. Det er kjekt å ha bursdag!

Med ein halvtime att av dagen min ligg beina høgt, og eg avsluttar kvelden i rolege former saman med min kjære Rosamann.

Takk for seg!

Er det Soria Moria?

2011-10-03T00:08:00.001+02:00

Noko av det som facinerer meg aller mest, og gjer at eg må springe og hente kamera i ein fart, er lys og stemning. Og vakkert lys manglar det ikkje på når sola går ned bak fjella, og sender lange raude strålar opp mot den lettskya himmelen i vest. Akurat den har eg utsikt til frå huset mitt!

I kveld såg det ut som sjølvaste Soria Moria slott låg der bak fjella, og eg måtte prøve å fange det med kameraet mitt.

På fotokurset har me snakka mykje om bruk av histogram, og at det helst aldri skal "stange i veggen", verken på den lyse eller mørke sida, fordi ein då mistar informasjon i bildet. (Forklaring: histogrammet viser mengda av mørke og ljose punkt i bildet, og dersom kurvane går utanfor verdiane, betyr det at eit eller fleire felt består av berre heilt svarte punkt, eller berre heilt kvite punkt - altså ingen informasjon/detalj) For å illustrere dette; sjå på dei to bileta under. Det første i original, det neste er behandla i photoshop, slik at all billedinformasjonen i dei tilsynelatande svarte punkta trer fram. Litt stilig, syns eg, sjølv om det øverste av dei to er det finaste.

Denne veka var oppgåva å leike med dybdeskarphet, men der har eg visst komme til kort. Spørs om ikkje eg må ta ein stopp på veg til jobb i morgon, og finne eit motiv eg kan øve meg på...

Ha ei fin oktober-veke!

Fredagsrose

2011-09-30T22:49:00.000+02:00

Plutseleg var veka gått. Nok ei travel veke, fyllt opp med jobb og aktivitetar for små og store. Nokon gongar kjennest det som me berre har mandagar og fredagar, fordi dagane og vekene går så fort. Men det heiter seg jo at tida går fort når ein har det kjekt...
Dei siste to vekene har eg meir eller mindre fungert (?) som dagleg leiar på jobb, sidan sjefen min har 2 vekers ferie. Å vere dagleg leiar fortonar seg nokså anleis i aktive septemberveker enn sommarsløve juli-veker, som eg har prøvd før. Det har vore utfordrande, med svært varierte oppgåver og problemstillingar, men samtidig er det kjekt med utfordringar! Det er jo dei ein veks på, og det føler eg at eg har gjort.

No er det ny helg, og også den vert aktiv, med konsert, pizzabesøk, og ein tur til kyrkjes på søndag, når vetlesyster skal få 4-årsboka si. Kjekt alt saman! Når me i tillegg har fått ny bil heim i tunet i kveld, tenkjer eg at det vert ei bra helg.

Denne rosa har sprotte ut på ei av dei nye rosebuskene eg planta i sommar. Den eine har desse rosa rosene (litt meir intens i fargen her enn på originalen, grunna eksperimentering med kameraet), den andre har gule roser med litt rosa kanting. Og rosa er til DEG, som stikk innom meg og legg att koslege kommentarar. Utan deg hadde det ikkje vore så gjevande å blogge, så tusen takk!

Og god helg!!

To floger i ein smekk - fotball og foto

2011-09-26T17:00:00.000+02:00

Denne hausten har eg meldt meg på fotokurs på Folkeuniversitetet, som eg har skrive om før. Fotokurset er grunnleggjande, og mykje av innhaldet er kjend stoff. Samtidig er det alltid noko ein ikkje har fått med seg når ein utforskar kamera og teknikkar sjølv. Difor syns eg det er lærerikt og kjekt å delta desse kveldane i Bergen.

For kvar kurskveld får me ei oppgåve til neste gong. Denne veka skulle me ha fokus på lukkartid. Det er denne tida som avgjer kor mykje bevegelse det vert i bildet. Om ein klarar å "fryse" bevegelsar, eller om motivet vert "glidande". Den perfekte måten å teste dette på må jo vere fotballcup for dei minste. Storesyster har vore fotballspelar ein sesong, og syns det er veldig kjekt. Ekstra kjekt er det sjølvsagt dei gongane ho klarar å sette ballen i nettet! Og på cup'en igår klarte eg faktisk å ta bilde akurat i det jenta var i lufta og ballen i mål. Litt bevegelse i bildet måtte det nesten verte, for her var det stor fart.

Stor fart var det òg då ho med verdas breiaste glis feira scoringa :)

Vetlesyster på sidelinja er òg ei utfordring å fange med linsa, utan at det vert for mykje fart i bildet. Men når eg kan få ho til å sjå opp akurat i det eg tek bildet, ja då vert det både naturleg og fint. Syns eg ;)

Ikveld er det ny runde på kurs, og eg gler meg! Ikkje berre er kurset kjekt, men den timeslange togturen er herleg (for meg som ikkje gjer det veldig ofte...). Dei to foregåande turane har eg mellom anna gjort ferdig fotoboka frå Bulgaria-turen vår, og no gler eg meg veldig til å få den i posten!

God veke!

loppis-engel fram i laurdagskvelden

2011-09-24T23:50:00.002+02:00

Laurdagskvelden er nesten over, og det er stille i Rosaheimen. Eg likar å sitte i stova når resten av huset søv. I ettermiddag fekk eg eit snev av ommøbleringslyst over meg. Eller nei, ikkje ommøblering. men lyst til å flytte litt på småting. På butikken stod det lyngplantar som var så sterke i fargen at dei nesten var sjølvlysande. I ein pose låg ein engel eg kjøpte på Mjøsmarknaden tidleg i august, men som ikkje hadde fått komme til heder og verdigheit endå.

No har den det. Eit veldig fint sjakkspel, kjøpt på Kreta for nokre år sidan, vart pakka vekk for ei stund, og på kommoden fekk lyng og engel overta plassen etter mytiske sjakkbrett-figurar. Eg likte forandringa.

I stovevindauga saman med den kvite hjorten står to lykter i marrokansk stil som eg kjøpte på Netthandelen i sommar. Netthandelen er farlege saker. Auksjonsside, der alt vert sendt frå samme lager, og ein dermed "sparar" porto og ekspedisjonsgebyr på å bestille fleire ting på ein gong. Det er lett å la seg rive med!! Men eg likar lyktene òg. Stovevindaugene våre har som du ser framleis ikkje gardiner, og kjem nok ikkje til å få det heller. Etter at me pussa opp stova sist sommar vart listene rundt desse vindaugene så store og spesielle at dei ikkje kan dekkast til med gardiner, syns me. Dessutan ville dei stele sårt tiltrengt lys inn i rommet. Dermed får dei vere slik, inntil me finn ut noko anna :)

No skal eg berre sitta "litt til", før eg finn vegen i loppekassen. I morgon går heile dagen med til fotballcup - årets siste! Me håpar på opphaldsvèr og glade fotballungar!

God sundag til deg!

Hardingasete - a Norwegian hideaway

2011-09-20T23:55:00.001+02:00

Det er namnet og "slagordet" til kurs og konferansesenteret som ligg utanfor Tørvikbygd ved Hardangerfjorden. Her har dei bygd opp eit tun med 21 gamle hus frå Vestlandet, flytta til staden og møblert med ein kombinasjon av antikvitetar og funksjonelt inventar.

Eg var så heldig å få reise dit i jobbsamanheng, og sjølv om det (sjølvsagt) var regn og ruskevèr var det balsam for sjela å stå på bryggja og kjenne sjølufta i nasa. For ikkje å snakke om møterommet i 2. etg på naustet/sjøbua, som var fyllt av vakre møblar og detaljar.

Eg må òg ta med maten; for om sjela fekk balsam, så fekk jammen ganen det òg, då me vart servert 3 rettars lunsj, med drivande ferske råvarer frå fjord og fruktgardar i nærområdet. Fantastisk godt!

Ta ein kikk på bileta nedover - eg kan varmt anbefale å legge neste seminar, jubileumsfeiring eller blåtur til denne norske gøymestaden ved Hardangerfjorden! (Heimesida deira finn du her)

Ein tidleg "airdondeck"-stol? Eller berre ein kvilestol for slitne fiskarar?

Upåklageleg utsikt over fjorden, sjølv i gråvèr.

Vakre mønsterteikningar i treverket på langbenken som stod langs heile bryggja.

ok, då...eg måtte hjelpe trossa litt på plass, men den var _nesten_ eit hjarta utan hjelp òg ;)

Veggen på naustet er dekorert med gode gamaldagse reklameskilt.

Ei diger skål med frukt høyrer med på hausten i Hardanger. Eg likte kontrasten mot den slitte gamle kista med den kraftige blåfargen.

Innreiinga i møterommet.

Alle gardiner eg såg haddeulike broderte kantar på.

Grusvegen går frå hus til hus, alle med eige namn.

Det er nok ikkje hest og kjerre som fraktar gjestene pr idag. Kanskje like greit?

Torsk m/potetpurè og rognsaus. Fantastisk!!!

I den vesle bekken står eit lite kvernhus. Og raunetreet sler fast,
om nokon skulle vere i tvil: Det er haust!

Me er inne i ei ny og hektisk veke, der det er er berre å klore seg fast i svingane. Masse kjekt, berre litt tett program ;)
Og: Tusen tusen takk for alle dei kjekke kommentarane eg har fått på dei siste innlegga. Det er så utruleg kjekt å høyre frå deko! :D

Telys-kort fyllt av varme tankar

2011-09-18T23:57:00.003+02:00

Sist veke laga eg et telys-kort til ei veninne. Ho har hatt nokre tøffe månader i kontakt med helse-Norge, i endelaus venting og uvissheit om helsetilstanden. I slike situasjonar er det så lite ein kan gjere, anna enn å vise at ein bryr seg. Det kan ikkje gjere noko fysisk frå eller til, men kanskje kan det gje ei lita lindring for ei stund? Det er iallefall håpet.

Ei lånt Hänglar-jente med ei stor krukke raude hjarter vart stempla, og fargelagd med dei gode tusjane mine. Nydeleg papir, band og pynt som eg kjøpte i New York i fjor kom endeleg til sin rett. Kortet vart hengd på døra til veninna mi dagen etter det vart laga, og etter alt å døme vart målet mitt nådd :)

No håpar eg berre alt går rett veg, etter at ho dei siste dagane har kjempa sitt livs kamp, mellom slangar og maskiner på sjukehuset. Det som skulle vere eit rutinemessig inngrep vart noko heilt anna, og alt me kan gjere er å sende håp og varme tankar.

I møte med slikt vert våre eigne bekymringar så små og meiningslause, sjølv om dei der og då kjennest reelle nok. Desto viktigare vert det å ta eit steg tilbake, og sjå kor heldige me faktisk er. Kor viktig det er å ta vare på dei me er glad i!

Varme, ljose sommarminner

2011-09-14T23:39:00.000+02:00

Siste veka før skulestart sette me oss på flyet til Burgas, Bulgaria. Målet for reisa var den vesle landsbyen Sinemoretz, berre 7 km frå Tyrkia. Det vart ei nydeleg veke! Sol og varme, men ikkje verre enn at me fekk sove om natta, og puste om dagen. Og sjølvsagt hadde eg kamera med! No har eg plukka ut ein del av bildene, og er klar til å lage fotobok frå turen. Fotoboka er det Star Tour som spanderer - ein fin gest, syns eg!

Piggtråd med havutsikt.... Svartehavs-utsikt, for å vere nøyaktig. Eg likar kontrasten, rett og slett.

Bilete teke inn gjennom ein jernport i den vesle landsbyen. Her budde det tydelegvis ein fiskar. Skuggespelet av sol gjennom lauvverket gjer biletet litt "uryddigt", men ein kan sjå diverse fiskeutstyr ligge i hagen, klare for etterarbeid, evt førebuing til neste runde.

Vetlesyster, sand, sol, sjø - need I say more.. <3

Skumring, med det fantastisk mjuke ljoset frå sola som er på veg ned i havet. Eg og Rosamannen på tur. Stemning.

Tusen tusen takk for alle dei kjekke og fine kommentarane om tivoli-kommoden min - jammen er det kjekt å blogge!!

God veke vidare - ta vare på dei du er glad i!

Tivoli-kommode

2011-09-11T22:45:00.000+02:00

Yttergangen vår er liten. Veldig liten! I sommarhalvåret går det på eit vis, men når hausten og vinteren kjem, og huer, vottar, skjerf og sko skal plasserast vert det fort kaos. For å gjere eit forsøk på kaoskontroll gjekk eg i sommar til innkjøp av ein kommode. På Bruktn på Voss fann eg akurat det eg leitte etter - eit oppussingsobjekt med 8 skuffer!

Eg gjekk igang med den obligatoriske kvitmalinga, men klarte ikkje heilt la det bli med det. Eigentleg ville eg gjerne ha bytta ut knottane med nokon fine, eller morsomme, eller kule, men desse knottane var limt inni, og det ville ikkje bli særleg vakkert å fjerne dei, fann eg ut.

Difor fann eg fram dei to malingsboksane med knall rosa og turkis, som eg brukte på dei innebygde CD-hyllene i stova vår sist sommar. Eg syns resultatet vart friskt og fint, med annakvar skuffe i rosa og turkis - ei av kvar til kvar av oss.

Rosamannen var/er nok litt meir i tvil, og syns kommoden ville ha passa godt inn på tivoli ;) No står den på plass inn under trappa, klar til innsats når hausten kjem snikande. Med voksduk i botnen av skuffene kan til og med små jentesko oppbevarast utanfor synsfeltet. Eg er nøgd!

Idag har me vore 10 stykker rundt middagsbordet, og herr og fru Rosa har diska opp med 4 kg lammelår, ovnssteikte poteter, soppstuing, fersk asparges, og min eigen "sagnomsuste" saus til. Det smakte godt, etter det svært slunkne restefatet å døme. Då er det berre å gjere seg klar til ei ny veke, som mellom anna byr på fotokurs, kor-debut for storesyster, og "min dag" i barnehagen for vetlesyster.

Håpar du får ei god veke!

Where to begin?

2011-09-09T21:34:00.001+02:00

...det har eg brukt nokre dagar på å tenkje over. For kvar skal eg begynne, etter over ein mnd utan å blogge? Kamera har vore flittig i bruk - iallefall periodevis, så det manglar ikkje på verken bilder eller tema. Det er orda som manglar. Eller har mangla. For no er eg igang! Bloggesperra som har vore både himmelvid og milelang har ikkje berre gjort at eg ikkje har blogga sjølv - eg har ikkje lese andre sine bloggar heller.... så no har eg masse å ta igjen - masse inspirasjon å hente, i tillegg til den haustlege inspirasjonen som no er i ferd med å fylle meg i kropp og sjel. Lysta til å scrappe, strikke, sy, hekle, og diverse andre prosjekt er på full fart tilbake - heldigvis!!

Midten av august kom som eit sjokk, når me etter sommarferie og sydentur plutseleg skulle igang med alle dei faste gjeremåla på ein gong! No er rutinane igjen på plass, me har funne rytmen, og innimellom vert det tid til å kose seg på arbeidsrommet.

Det eg gler meg aller aller mest til akurat no, er fotokurset eg skal begynne på om få dagar. 6 mandagar utover hausten skal eg reise til Bergen, for å gå på Folkeuniversitetet sitt kurs i grunnleggjande fotografering med digital speilrefleks. Inspirasjonen til dette har eg aller mest fått frå Kristin, som tok både dette og neste kurs-nivå på FU der ho bur. Kristin tek dei mest fantastiske bileta eg veit om, og eg reknar ikkje med å "bli som ho" sjølv om eg tek dette kurset, men eg veit at eg vil få mykje meir utbytte av det supergode kameraet mitt om eg kan litt meir om ganske mange ting.

Dei noko mystiske bileta ikveld tok eg på flyturen til Bulgaria, 13. august. Me flaug om kvelden, og fekk ein nydeleg himmel til reisefylgje!

Håpar de der ute framleis stikk innom til meg i ny og ne - god helg! :)

Fire år

2011-08-06T13:30:00.001+02:00

Denne vesle vakre, sjarmerande, rampete, kjærlege, temperamentsfulle, kjoleglade, gode prinsessa er 4 år idag. Dagen skal feirast, men dei store selskapa må me utsetje litt grunna ferietider.

Til lukka med dagen, jento mi!

Finaste toalettveska

2011-08-04T18:30:00.001+02:00

Eg er superduperheldig, som har ei mamma som mellom anna er flink til å sy! Der eg knotar med å få til bein saum på eit skjørt, kan ho trylle fram dei vakraste ting med stoff og symaskin - slik som denne toalettveska.

Det nostalgiske biletet er printa rett på bomullsstoff, som sidan er stroke på eit anna stoff, kanta med silkeband og blonder, og til slutt har det vorte ei nydeleg toalettveske i rosa og lilla romantisk preg, akurat slik eg likar det!

Inni er det i tillegg til det store hovud"rommet" fleire lommer i sidene, og etter å haprøve- pakka i den kan eg stadfeste at ein får plass til alt som trengs!

Tusen takk, mamma - denne vert det ein fryd å ha med seg på tur!