ΕΝΑΣ...ΝΑΝΟΣ ΣΤΟ S/S CYRENIA

Αμφιβολίες για τον τάφο του ετεροθαλούς αδερφού του Μ. Αλεξάνδρου

noreply@blogger.com (Veron) — Thu, 09 Sep 2010 07:30:00 +0000

Ερευνητές από τα Πανεπιστήμια του Μπρίστολ, του Μάντσεστερ και της Οξφόρδης ισχυρίζονται ότι ο τάφος του 4ου αιώνα π.Χ. στη Βεργίνα που έφερε στην επιφάνεια η αρχαιολογική σκαπάνη το 1977 και αποδόθηκε στον ετεροθαλή αδερφό του Μεγάλου Αλεξάνδρου, βασιλιά Φίλιππο Γ' Αριδαίο της Μακεδονίας, μπορεί και να ανήκει στον πατέρα τους, Φίλιππο Β'.

Ο τάφος, μεταξύ άλλων εξαρτημάτων, όπως στρατιωτικό εξοπλισμό, χάλκινα και ασημένια κτερίσματα και χρυσά στεφάνια, περιείχε απομεινάρια από δυο σκελετούς, ενός άνδρα και μιας γυναίκας, οι οποίοι είχαν αποτεφρωθεί, καθώς σε κοντινή απόσταση βρέθηκαν και στοιχεία που υποδεικνύουν ότι είχε στηθεί πυρά καύσης νεκρών.

Ο Dr Τζόναθαν Μάσγκρεϊβ και άλλοι συνάδερφοί του υποστηρίζουν ότι τα ευρήματα δεν αντιστοιχούν με τις ιστορικές πηγές για τη ζωή, το θάνατο και την ταφή του Αριδαίου. Το ανδρικό κρανίο φέρεται να έχει μια ουλή στο δεξί ζυγωματικό και ασυμμετρία στη δεξιά πλευρά της ιγμορικής κοιλότητας, κάτι που αντιστοιχεί με τον τραυματισμό του Φίλιππου Β' στην πολιορκία της Μεθώνης το 355-354 π.Χ. και την απώλεια του δεξιού του ματιού.

Το χρώμα και τα θραύσματα των οστών δηλώνουν ότι αποτεφρώθηκαν προτού αποσυντεθούν λόγω ταφής. Ο Αριδαίος δολοφονήθηκε το 317 π.Χ. και τα λείψανά του πέρασαν από εκταφή και ταφή ξανά σε διάστημα 4-17 μηνών. Ωστόσο, η ύπαρξη της πυράς στο σημείο ταφής δηλώνει ότι η αποτέφρωση πραγματοποιήθηκε στη Βεργίνα και κατά τα ελληνικά ήθη της εποχής θεωρούνταν αδιανόητο να έρθει κανείς σε επαφή με κάποιο πτώμα σε αποσύνθεση.

Συν τοις άλλοις, πιστεύεται ότι ο Αριδαίος ετάφη μαζί με τη γυναίκα του, Ανταία-Ευριδίκη (περίπου 19 ετών όταν πέθανε), και τη μητέρα της, Κυνάνη, ωστόσο ο συγκεκριμένος τάφος που του αποδίδεται περιέχει λείψανα από δυο μόνο άτομα, από τα οποία η γυναίκα υπολογίζεται ηλικίας 20-30 ετών.

πληροφορίες για τον Φίλιππο Γ' Αριδαίο (Βικιπαίδεια)

via Bristol University Press Release

Σανδάλια με κάλτσα στη Ρώμη!

noreply@blogger.com (Veron) — Mon, 06 Sep 2010 08:54:00 +0000

Ενδυματολογικό έγκλημα; Λάθος αισθητική; Πόσες φορές ακόμη κι εδώ κάθε καλοκαίρι στα νησιά και στις πόλεις βλέπουμε τις κλασικές φιγούρες από τουρίστες με τα σανδάλια και την κάλτσα για τον ιδρώτα; Νέα ευρήματα από αρχαιολογικές ανασκαφές διεκδικούν την ενδυματολογική αυτή...επιλογή για τους Ρωμαίους!

Σε ερείπια στο Βόρειο Γιόρκσαϊρ της Αγγλίας βρέθηκε ένα καρφί από ρωμαϊκό σανδάλι, το οποίο φαίνεται να έχει απομεινάρια ινών, κάτι που υπονοεί τη χρήση ενδύματος τύπου κάλτσας. Περαιτέρω έρευνες στο εργαστήριο θα εξακριβώσουν την αλήθεια πίσω από την ανακάλυψη.

Ο αρχαιολόγος Blaise Vyner, μέλος της ομάδας πολιτιστικής κληρονομιάς στην αρχαιολογική ανασκαφή, δήλωσε: "Σίγουρα δεν μπορούμε να φανταστούμε τους Ρωμαίους να φοράνε κάλτσες...Πάντως μάλλον θα τις χρειάζονταν για να τριγυρνούν με σανδάλια, ιδιαίτερα μόλις θα άρχιζε να μυρίζει φθινόπωρο".

Είναι τρελοί αυτοί οι Ρωμαίοι!

via Telegraph.co.uk

Το ποτάμι κάτω από τη Θάλασσα

noreply@blogger.com (Veron) — Sun, 15 Aug 2010 14:34:00 +0000

Τεράστιο ποτάμι στο βυθό της Μαύρης Θάλασσας ανακαλύφθηκε από επιστήμονες του Πανεπιστημίου του Λιντς, βαθύ και ορμητικό σαν άγριος ποταμός που κατεβαίνει από κάποια βουνοπλαγιά. Στην εικόνα από ραντάρ, απεικονίζεται το σημείο όπου εισέρχεται στη Μαύρη Θάλασσα.

Ερευνώντας αρχικά μέσω ενός ρομποτικού υποβρυχίου ένα βαθύ κανάλι στον πυθμένα της Μαύρης Θάλασσας, οι ερευνητές ανακάλυψαν ένα ποτάμι με αλμυρό νερό στο βυθό, του οποίου οι δίνες κυλούν αντίστροφα απ' ό,τι αν βρισκόταν στην επιφάνεια. Η μεγάλη ποσότητα αλατιού οφείλεται στο ότι το ποτάμι προέρχεται από νερά της Μεσογείου, τα οποία μέσω του Βοσπόρου κυλούν μέχρι τον Εύξεινο Πόντο. Αν βρισκόταν στην επιφάνεια, θα ήταν ο έκτος μεγαλύτερος ποταμός του πλανήτη!

Μέχρι στιγμής, πρόκειται για το μοναδικό ενεργό υποβρύχιο ποτάμι που έχει ανακαλυφθεί. Το όνομά του; Άγνωστο μέχρι στιγμής!!!

via Indo-Asian News Service
image credit: University of Leeds

Νέα γλώσσα της Αρχαίας Σκωτίας

noreply@blogger.com (Veron) — Wed, 07 Apr 2010 06:44:00 +0000

Παλιότερα νομίζαμε ότι ήταν βραχογραφίες, εγχάρακτες απεικονίσεις έφιππων στρατιωτών ή δείγμα εραλδικής τέχνης. Τώρα "δένονται" όλα μαζί και μας δίνουν μια πρώτη εντύπωση από μια γραπτή γλώσσα που χρονολογείται από τους πρώτους Πίκτες της Σκωτίας, η οποία αν φτάσει να αποκρυπτογραφηθεί πλήρως, θα μας δώσει μια μοναδική εικόνα της αρχαίας σκωτικής ιστορίας.

Τα μυστηριώδη εγχάρακτα σχέδια από τους προγόνους των σύγχρονων Σκωτσέζων σύμφωνα με νέα έρευνα περιλαμβάνουν τη γραπτή γλώσσα των Πικτών, κέλτικων φύλων που ζούσαν στη σημερινή ανατολική και βόρεια Σκωτία από το 300 ως το 843.

Ο καθηγητής Ρομπ Λι του Πανεπιστημίου του Έξετερ τονίζει: "Γνωρίζουμε ότι οι Πίκτες είχαν προφορική γλώσσα, καθώς ο μοναχός και ιστορικός Βέδας την αναφέρει ως μια από τις 4 γλώσσες που μιλιούνταν στο νησί της Βρετανίας εκείνη την εποχή". Μαζί με τους συνεργάτες του, ανέλυσε τα σχέδια και τα συνέκρινε με γλώσσες όπως τα ιερογλυφικά, την κινεζική γραφή, τα λατινικά, τα αγγλοσαξονικά, καθώς και την παλιά νορδική, ιρλανδική και ουαλική γλώσσα. Αν και δεν ταίριαζαν με καμία, είχαν χαρακτηριστικά της γραφής μιας ομιλούσας γλώσσας.

O Πωλ Μπουισάκ, καθηγητής του Πανεπιστημίου του Τορόντο, συμφωνεί ότι τα σχέδια αυτά των Πικτών μοιάζουν δείγματα μιας γραφής, κωδικοποίησης πληροφοριών που είχαν και προφορική μορφή. Ωστόσο, με τα σημερινά δεδομένα δεν μπορούμε να την κατανοήσουμε ακόμη.

Πρόκειται για έναν πλούσιο σε έκφραση τρόπο γραφής με ποικίλα σύμβολα: κέλτικα σχέδια (παρόμοια με αυτά του Βιβλίου Κελς), σκύλους, άλογα, τρομπέτες, καθρέφτες, χτένια, ελάφια, όπλα και σταυρούς. Που...περιμένουν να αποκρυπτογραφηθούν! "Αυτό που χρειάζεται είναι η ανακάλυψη της αντίστοιχης Στήλης της Ροζέτας των Πικτών".

via Discovery
photo via Wiki Commons

Ο άνθρωπος από τη...Σιβηρία

noreply@blogger.com (Veron) — Fri, 26 Mar 2010 07:23:00 +0000

Ένα νέο, άγνωστο είδος προϊστορικού ανθρώπου φαίνεται πως μόλις ανακαλύφθηκε από επιστήμονες, μετά από μελέτη του γενετικού υλικού από ένα δάχτυλο χεριού που βρέθηκε σε σπήλαιο της Σιβηρίας.

Το πλάσμα μέχρι στιγμής αποκαλείται "Γυναίκα Χ" και πιθανότατα ζούσε περίπου 30.000 χρόνια πριν. Ο Johannes Krause, από το Ινστιτούτο Μαξ Πλανκ Εξελικτικής Ανθρωπολογίας της Λειψίας, δήλωσε: "Επρόκειτο για μια αλληλουχία που έμοιαζε με ανθρώπους της εποχής, αλλά κάπως διαφορετική. Δεν έχουμε ξαναδεί κάτι τέτοιο ποτέ στο παρελθόν", αν και με τους συνεργάτες του απέφυγε να χαρακτηρίσει το εύρημα αυτό ως νέο ανθρώπινο είδος.

Οι επιστήμονες συνέκριναν το μιτοχονδριακό DNA της Γυναίκας Χ με DNA ανθρώπων, πιθήκων και Νεάντερταλ και η αλληλουχία δείχνει ότι η γενεαλογική της γραμμή εκτράπηκε πριν ένα εκατομμύριο χρόνια από τη γραμμή που "γέννησε" τα άλλα δυο είδη, συνεπώς η Γυναίκα Χ είναι νεότερη από τον Χόμο Ερέκτους.

Για πρώτη φορά, βρισκόμαστε μπροστά στην παρουσίαση και περιγραφή ενός ανθρωποειδούς όχι από τη μορφολογία του απολιθωμένου σκελετού του, αλλά από την αλληλουχία του DNA του.

Οι δρ. Paabo και Krause ανέφεραν ότι θεωρητικά είναι πιθανό ο Σιβηριανός...άγνωστος να σχετίζεται με ένα άλλο πιθανό τρίτο ανθρώπινο είδος, τον Homo floresiensis, το λεγόμενο "χόμπιτ" από την Ινδονησία, ηλικίας 17.000 ετών.

via Telegraph

Μια χιλιετία πίσω ταξιδεύει αραβική επιγραφή στην Ιερουσαλήμ

noreply@blogger.com (Veron) — Mon, 22 Feb 2010 11:20:00 +0000

Αραβική επιγραφή τουλάχιστον 1200 ετών ανακαλύφθηκε σε ανασκαφές στην παλιά εβραϊκή συνοικία της Ιερουσαλήμ.

Η επιγραφή χρονολογείται από την περίοδο του Χαλιφάτου των Αβασίδων, του τρίτου στη σειρά στη μουσουλμανική κυριαρχία της περιοχής. Περιλαμβάνει τρεις γραμμές αραβικής γραφής σκαλισμένες σε μαρμάρινη πλάκα 20x20 εκατοστών.

Κατά την ανασκαφή, ήρθαν στην επιφάνεια εκτός της επιγραφής πληθώρα κεραμικών και γυάλινων δοχείων, νομισμάτων, λυχναριών διακοσμημένων με αραβουργήματα κ.ά. Τα ευρήματα ανακαλύφθηκαν κάτω από ένα ιδιωτικό οικόπεδο βόρεια της Εκκλησίας της Αγίας Μαρίας των Γερμανών, μέρος των θεμελίων της οποίας ήρθαν κι αυτά στο φως.

Παρόμοιες επιγραφές με αυτήν έχουν βρεθεί στο Ισραήλ άλλες δυο φορές στο παρελθόν. Ο καθηγητής Μοσέ Σαρόν του Εβραϊκού Πανεπιστημίου της Ιερουσαλήμ ανέφερε ότι τέτοιες επιγραφές ήταν τυπικές κατά την περίοδο και συνήθως επρόκειτο για δωρεές γης και φορολογικές ελαφρύνσεις και απαλλαγές για τους στρατιωτικούς απόμαχους.

via

"Επίσημη πρώτη" για το αρχαιότερο βιβλίο της Σκωτίας

noreply@blogger.com (Veron) — Mon, 04 Jan 2010 07:05:00 +0000

Για πρώτη φορά στη μακραίωνη ιστορία του, το αρχαιότερο βιβλίο στη Σκωτία θα εκτεθεί δημοσίως. Πρόκειται για το Κελτικό Ψαλτήριο, σε...μέγεθος τσέπης, το οποίο χρονολογείται από τον 11ο αιώνα και περιέχει χειρόγραφους ψαλμούς στα λατινικά, διακοσμημένο με κελτικές και πικτικές εικονογραφήσεις.

Μέχρι τώρα, φυλασσόταν στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου, στο οποίο είχε καταλήξει από μια δωρεά το 17ο αιώνα, προσβάσιμο παρά μόνο σε ελάχιστους μελετητές μεσαιωνικών χειρογράφων. Ωστόσο, οι επόμενοι τρεις μήνες θα είναι στη διάθεση του κοινού για να επισκεφτεί τη βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου και να θαυμάσει από κοντά το ιστορικό αυτό κειμήλιο.

Το χιλιετές σχεδόν Κελτικό Ψαλτήριο θεωρείται η "σκωτσέζικη εκδοχή" του περίφημου Βιβλίου του Αββαείου Κελς στο Δουβλίνο. Περιέχει τους Ψαλμούς του Δαβίδ και διακοσμημένες εικόνες δράκων και άλλων πλασμάτων. Μυστήριο παραμένει η προέλευσή του, αλλά ειδικοί πιστεύουν ότι δημιουργήθηκε από μοναχούς του νησιού Ιόνα των Εβρίδων, τους ίδιους που σχετίστηκαν με τη δημιουργία του Βιβλίου Κελς.

Διασώζεται σε σχεδόν άριστη κατάσταση, με ολοζώντανες τις κόκκινες, πράσινες, μωβ και χρυσές εικονογραφήσεις του, "μια πανδαισία χρωμάτων", όπως πολύ γλαφυρά εξέφρασε ο βιβλιοθηκάριος του Πανεπιστημίου Τζόζεφ Μάρσαλ, ο οποίος πίστευε ότι η δημιουργία του βιβλίου διατάχθηκε από κάποια σημαίνουσα προσωπικότητα της εποχής, όπως η Βασίλισσα Μαργαρίτα της Σκωτίας.

images
via

H...πορφυρή πόλη στη Λιβύη

noreply@blogger.com (Veron) — Tue, 08 Dec 2009 07:16:00 +0000

Ιταλοί αρχαιολόγοι από το Πανεπιστήμιο Suor Orsola Benincasa της Νάπολης, στα πλαίσια του αρχαιολογικού προγράμματος ArCoLibia ανακάλυψαν τα ερείπια αρχαίας ρωμαϊκής πόλης στο βυθό των ακτών της Λιβύης.

Η ανακάλυψη αυτή έγινε εντελώς...τυχαία, καθώς οι αρχαιολόγοι στο Ακρωτήρι Ρας Ετίν αναζητούσαν ναυάγια πλοίων και απομεινάρια αρχαίων λιμανιών. Αντ' αυτού, βρέθηκαν μπροστά σε τείχη, δρόμους, αρχαία κτίρια και τάφους, που εκτείνονται σε περιοχή 10 τ.χλμ.

Οι ειδικοί εκτιμούν ότι η πόλη μάλλον καταστράφηκε από ισχυρό παλιρροϊκό κύμα που προκάλεσε σεισμός στην ανατολική ακτή της Κυρηναϊκής το 365 μ.Χ. Η ακμή της πόλης φαίνεται ότι οφειλόταν στην παραγωγή βαφής αυτοκρατορικών υφασμάτων, μιας χρωστικής χρώματος πορφυρού, πανάκριβης κατά τους ρωμαϊκούς χρόνους, που...κατά συνέπεια την προτιμούσε ιδιαιτέρως η ρωμαϊκή αριστοκρατία.

via IANS

H Παλαιά Ευρώπη ξυπνάει και πάλι

noreply@blogger.com (Veron) — Tue, 01 Dec 2009 12:40:00 +0000

Προτού να υψωθούν στην άπλετη δόξα Αθήνα και Ρώμη, πριν χτιστούν οι πρώτες πόλεις στη Μεσοποταμία και πρωτογίνουν τελετές στους ναούς του Νείλου, στην κοιλάδα του Μεγάλου Ποταμού, του Δούναβη, ζούσαν και ευημερούσαν λαοί πρωτοπόροι στην τέχνη, το εμπόριο και την τεχνολογία για 1500 χρόνια, με αποκορύφωμα γύρω στο 4500 π.Χ. Οι ιστορικοί πιστεύουν ότι ο πολιτισμός τους άρχισε να ξεθωριάζει μια χιλιετία αργότερα, όταν άρχισαν να καταφτάνουν στη νοτιοανατολική Ευρώπη νέα φύλα από τις παγωμένες στέπες του βορρά.

Η γραφή δεν είχε αναπτυχθεί ακόμα. Πώς λέγονταν; Πώς ονόμαζαν τους εαυτούς τους; Κανείς δεν το ξέρει. Για εμάς, είναι απλά ο Πολιτισμός και οι Λαοί της Παλαιάς Ευρώπης.

Τα ευρήματα που προσέλκυαν το ενδιαφέρον ήταν κυρίως τα περίφημα αγαλματίδια από τερακότα της Μητέρας Θεάς, που ερμηνεύονταν ως δείγματα της πνευματικής και πολιτικής δύναμης των γυναικών στις αρχαίες αυτές κοινωνίες. Μόνο αυτά είχαν βρεθεί, διάσπαρτα σε μια τεράστια έκταση στην κεντρική και ανατολική Ευρώπη. Μέχρι κάποιες δεκαετίες πριν, τουλάχιστον...

Όταν το 1972 ανακαλύφθηκε στη Βάρνα της Βουλγαρίας ένα τεράστιο νεκροταφείο της 5ης χιλιετίας π.Χ., τότε οι μελετητές άρχισαν να...υποψιάζονται ότι ο πολιτισμός αυτός δεν ήταν και τόσο "ταπεινός" και "φτωχός" ή ανοργάνωτος όσο θεωρούσαν. Ο έφορος του Ιστορικού Μουσείου της Βάρνα Βλαντιμίρ Σλάβτσεβ υπογράμμισε την έκπληξη ακόμα και των ερευνητών για τον πλούτο και την ποικιλία της ανακάλυψης αυτής: ανακαλύφτηκαν σκελετοί που είχαν ταφεί με χρυσά κοσμήματα! Κάποιες πόλεις των Κουκουτένι, ενός από τους λαούς της Παλαιάς Ευρώπης, έφταναν σε έκταση τα 3.200 στρέμματα, μεγαλύτερες από οποιονδήποτε άλλο γνωστό ανθρώπινο οικισμό τότε! Οι ανασκαφές έφεραν στο φως ανάκτορα, ναούς και μεγάλα δημόσια κτίρια. Οι αρχαιολόγοι συμπέραναν ότι πρακτικές λατρείας γίνονταν στις οικίες, όπου βρέθηκαν λατρευτικά αντικείμενα.

Πώς όμως φτάσανε σε μια τέτοια ακμή; Γεωργοί και κτηνοτρόφοι από τα Νότια Βαλκάνια και την Ελλάδα μετανάστευσαν προς τα βόρεια, στα σημερινά εδάφη Βουλγαρίας και Ρουμανίας, ίδρυσαν αποικίες στη Μαύρη Θάλασσα και στις όχθες και πεδιάδες δίπλα σε ποτάμια, που εξελίχτηκαν με τον καιρό σε διαφορετικούς μικρούς πολιτισμούς. Όχι απομονωμένους φυσικά! Διατηρούσαν επαφές μέσω του εμπορίου χαλκού και χρυσαφιού, ενώ παρατηρούνται και ομοιότητες σε καλλιτεχνικά μοτίβα (π.χ. κεραμική). Η οικιακή κεραμική είχε περίτεχνα και πολύπλοκα σχέδια, κάτι που υπονοεί την μεγάλη σημασία που έδιναν στην τροφή και τα γεύματά τους, σημάδι ίσως κοινωνικής προβολής, κατά την ειδικό Δρ. Τζένιφερ Τσι.

Δείγμα ίσως της παλιάς τους καταγωγής από τη θάλασσα του Αιγαίου να είναι τα κοχύλια Σπόνδυλοι, αντικείμενο εμπορίου και διακόσμησης περίτεχνων περιδέραιων και βραχιολιών. Σύμφωνα με τον ανθρωπολόγο του Γαλλικού Κέντρου Επιστημονικής Έρευνας Μισέλ Λουί Σεφεριάδη, αν παρατηρήσει κανείς την έκταση και τη διάχυση των περιοχών που βρέθηκαν τα κοχύλια αυτά, συμπεραίνει ότι υπήρχε ένα δίκτυο επαφών και ένα κοινωνικό πλαίσιο ανταλλαγής: είτε στα πλαίσια εμπορίου είτε σαν δώρο μεταξύ κατοίκων". Γενικότερα, υπήρχε πλούτος και ευημερία στις αρχαίες αυτές κοινότητες, ωστόσο οι εξέχοντες, αν και είχαν ταφεί με πολλές τιμές και χρυσά κτερίσματα, τις επίσημες ενδυμασίες τους τις κρατούσαν μόνο για τις δημόσιες τελετές, ζώντας σε απλές και ταπεινές παρά διακριτές και πολυτελείς κατοικίες. Αυτός εξάλλου ήταν ο λόγος που αρχικά οι αρχαιολόγοι

Κύριο ρόλο στην οικονομική τους ανάπτυξη έπαιξε ο χαλκός και όχι ο χρυσός. Η εξόρυξη και κατεργασία του και η κατασκευή τσεκουριών, μαχαιριών και κοσμημάτων αποτέλεσαν την πηγή του εμπορίου τους, όπως αποδεικνύουν και αρχαιολογικά ευρήματα σε διάσπαρτες περιοχές κατά μήκος του Βόλγα.

Ωστόσο, περισσότερο γνωστά δείγματα αυτών των παλαιοευρωπαϊκών πολιτισμών είναι τα μικρά αγαλματίδια. Πολλά από αυτά αναπαριστούν γυναικείες φιγούρες με επιμηκυμένα σώματα και τονισμένα στήθη και γλουτούς, σύμβολο γονιμότητας της Γης και της γυναίκας. Σε ένα προϊστορικό χωριό στη Ρουμανία, βρέθηκαν 21 τέτοια αγαλματίδια...καθισμένα σε κύκλο, οδηγώντας ερευνητές να τους αποδώσουν την ονομασία "Το Συμβούλιο των Θεαινών". Αυτά και άλλα "αγαλματίδια της Αφροδίτης" αποτέλεσαν τη βάση για την ανάπτυξη της θεωρίας περί λατρείας της Μεγάλης Μητέρας στην προϊστορική Ευρώπη.

Ένα άλλο γνωστό είναι η φιγούρα ενός καθιστού ατόμου με λυγισμένα τα χέρια στο κεφάλι, ο επονομαζόμενος "Στοχαστής". Ένα παρόμοιο γυναικείο αγαλματίδιο βρέθηκε σε παλαιό νεκροταφείο στη Ρουμανία. Σκέφτονταν όμως; Ή μήπως θρηνούσαν;

Σε αυτό τον πολιτισμό της Παλαιάς Ευρώπης είναι αφιερωμένη η έκθεση "The Lost World of Old Europe: the Danube Valley, 5000-3500 B.C" στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, όπου φιλοξενούνται πάνω από 250 εκθέματα από μουσεία της Βουλγαρίας, της Μολδαβίας και της Ρουμανίας. Ο κατάλογος της έκθεσης περιλαμβάνει την πρώτη έκδοση στην αγγλική γλώσσα που ασχολείται με τη μελέτη των παλαιοευρωπαϊκών αυτών ευρημάτων.

via

photos via, via, via

Η ιέρεια από το Καχουάτσι του Περού

noreply@blogger.com (Veron) — Mon, 09 Nov 2009 10:50:00 +0000

Απ' το Περού καταφτάνει ένα νέο αρχαιολογικό εύρημα: η ανακάλυψη της μούμιας νεαρής ιέρειας, θαμμένης με πολύτιμα κοσμήματα στο Καχουάτσι του Περού την περίοδο 300-450 μ.Χ.

Οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν το σώμα κάτω από ένα στρώμα καλαμιών και σχοινιών. Το ίδιο το σώμα της ιέρειας φαίνεται ότι ήταν βαμμένο και με έναν επιπλέον σπόνδυλο, ενώ είχε ελαφρώς παραμορφωμένους τους βραχίονες των χεριών της. Ήταν τυλιγμένη με φίνο ύφασμα διακοσμημένο με σχέδια φαλαινών του νότιου Ειρηνικού και αιχμές από βέλη από οψιδιανό.

Το εντυπωσιακότερο ωστόσο εύρημα αποτελούν τα κοσμήματα που βρέθηκαν στο χώρο της ταφής: η ίδια η ιέρεια βρέθηκε με ένα εξαίσιο ασημένιο σκουλαρίκι στη μύτη της, ενώ ανάμεσα στα ταφικά ευρήματα βρέθηκαν περιδέραια και βραχιόλια.

Η ανακάλυψη αυτή έρχεται να προστεθεί στις ανακαλύψεις και ό,τι μας έχει διασωθεί από τον περίφημο πολιτισμό της Νάζκα στο σημερινό Περού.

via

16χρονος ανακάλυψε ερείπια από αρχαία βυθισμένη πόλη

noreply@blogger.com (Veron) — Fri, 06 Nov 2009 13:25:00 +0000

Απίστευτη έκπληξη περίμενε τον 16χρονο Μάικλ Λε Κεν, όταν κολυμπώντας με αναπνευστήρα στην παραλία Μάλιεβικ του Μαυροβουνίου, όπου είχε πάει διακοπές με τους γονείς και την αδερφή του, βρήκε σε βάθος δυο μέτρων "έναν περίεργο βράχο". Ο...βράχος αυτός αποδεικνύεται τελικά ότι είναι τμήμα από ένα μεγάλο κτίριο ενός σημαντικού ελληνικού ή ρωμαϊκού εμπορικού σταθμού, που θάφτηκε κάτω από τα κύματα της θάλασσας μετά από σεισμό.

Όταν ο γιος τού είπε για την...ανακάλυψή του, ο Τσαρλς Λε Κεν, επαγγελματίας αρχαιολόγος, βούτηξε κι εκείνος στα νερά κι ανακάλυψε κολόνες πάνω σε πλίνθους διαμέτρου 90 εκ., μάλλον τμήμα αρχαιοελληνικού ή ρωμαϊκού ναού, βασιλικής ή άλλου σημαντικού δημόσιου κτιρίου. Σε μια ηλιόλουστη μέρα, οι κολόνες φαίνονται καθαρά από την επιφάνεια της θάλασσας, αλλά τα ερείπια (π.χ. αγγεία) έχουν μείνει άθικτα για εκατοντάδες χρόνια.

Βρετανική ομάδα επιστημόνων με επικεφαλής τη Δρ. Λούσι Μπλου πρόκειται να αναλάβει την εξερεύνηση του σημαντικού αυτού ευρήματος: "Αν επιβεβαιώσουμε ότι πρόκειται για υποβρύχιο ναό, το Μαυροβούνιο θα μπει στο χάρτη των αρχαιολογικών ανακαλύψεων", ανέφερε η ίδια.

Η περιοχή του Μαυροβουνίου γενικότερα βρίθει αρχαιολογικών θησαυρών που περιμένουν να έρθουν στο φως. Λίγο νωρίτερα το 2009, μια ομάδα ανακάλυψε τα ερείπια δυο ρωμαϊκών εμπορικών πλοίων στο βυθό του Κόλπου Κότορ, έναν από τους πιο δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς της χώρας.

Ο 16χρονος Μάικλ δήλωσε ότι από μακριά τα ερείπια του φάνηκαν σαν απλά βράχια που βρίσκει κανείς μες στη θάλασσα. Όταν όμως παρατήρησε καλύτερα το σχήμα τους, που ήταν κυλινδρικό, κατάλαβε πως επρόκειτο για κολόνες. "Αν δε βρισκόμουν συχνά κοντά σε αρχαία ερείπια και ανασκαφές, δε θα ήξερα κι έτσι απλά θα το αγνοούσα, χωρίς να το δω πιο προσεκτικά". Σε καλό του βγήκε, λοιπόν, να έχει πατέρα αρχαιολόγο!

via

Επιγραφές μυστήριο σε ναό Ναϊτών στη Σκωτία

noreply@blogger.com (Veron) — Sun, 01 Nov 2009 22:52:00 +0000

Αρχαιολόγοι έφεραν στο φως μια σκαλισμένη πέτρα γεμάτη...μυστήριο κοντά σε μια εκκλησία του 12ου αιώνα στο Μιντλόθιαν της Σκωτίας. Εκ πρώτης όψεως, φαινόταν να είναι το πάνω μέρος μιας σαρκοφάγου, σκαλισμένου με σχήματα.

Φωτογραφία: Kate Chandler
Ωστόσο, οι επιγραφές αποτελούν ένα πραγματικό παζλ για τους ερευνητές, που δηλώνουν ότι δεν έχουν ξαναδεί κάτι τέτοιο! Πρόκειται για μια μείξη συμβόλων παρόμοιων με κάποια που έχουν βρεθεί σε μνημεία Βίκινγκς, μεσαιωνικούς τάφους και κέλτικα ανάγλυφα.

Ο αρχαιολόγος Κρίσπιν Φίλιπς, που ανακάλυψε τις δυο πέτρες, τη μια με έναν χαραγμένο σταυρό και την άλλη με τα περίεργα σύμβολα, ανέφερε ότι αρχικά η ομάδα ξεκίνησε μια...μακρά φιλοσοφική συζήτηση ως το τι έπρεπε να κάνουν με τα ευρήματα, αφού αρχική αποστολή ήταν η αναστήλωση του τείχους στο προαύλιο της εκκλησίας.

Ο ιστορικός Τζον Ρίτσι δήλωσε ότι έβλεπε κάτι το μοναδικό, καθώς τα σύμβολα είναι αινιγματικά από μόνα τους. "Αυτά που είναι στη βάση μοιάζουν με ηλιακές πυξίδες των Βίκινγκς, ενώ οι δίσκοι στην κορυφή μοιάζουν να σχηματίζουν ένα κέλτικο σταυρό, αλλά με εγκοπές".

Οι ερευνητές χρονολογούν τα ευρήματα είτε στο 12ο είτε στο 13ο-14ο αιώνα. Ο ειδικός Ντέιβιντ Κόνολι πιστεύει ότι έχει άμεση σχέση με τη δίπλα εκκλησία, που ήταν το Κοινόβιο του Τάγματος των Ναϊτών στη Σκωτία. "Θα μπορούσε να είναι η ταφική επιγραφή κάποιου Ναΐτη, κάποιου Οσπιταλιέρου, ή τέλος πάντων κάποιου απλού ιππότη που ήθελε να ταφεί εδώ. Σε κάθε περίπτωση, τα σύμβολα που φαίνεται να χρησιμοποιούσε για...οικόσημο σίγουρα ήταν μοναδικά στο είδος τους!

Αμφιβολίες ωστόσο εγείρει ο ιστορικός Μάικλ Τέρνμπουλ, που δεν αμφιβάλλει για την ιστορικότητα του μέρους και την παρουσία Ναϊτών, αλλά αντιμετωπίζει με σκεπτικισμό τα ευρήματα και την αυθεντικότητά τους.

via

Ανακαλύφθηκε πετράδι με χαραγμένη τη μορφή του Μεγάλου Αλεξάνδρου

noreply@blogger.com (Veron) — Tue, 15 Sep 2009 19:37:00 +0000

Από τους καθηγητές Ayelet Gilboa του Πανεπιστημίου της Χάιφα και του Ilan Sharon του Εβραϊκού Πανεπιστημίου της Ιερουσαλήμ ανακοινώθηκε ένα σπάνιο εύρημα: ένας πολύτιμος λίθος που φέρει χαραγμένο το πορτραίτο του μεγάλου Μακεδόνα στρατηλάτη, ο οποίος βρέθηκε κατά τη διάρκεια πρόσφατων ανασκαφών στο Τελ Ντορ, οι οποίες συνεχίζονται εδώ και 30 χρόνια.

Παρά τις μικροσκοπικές του διαστάσεις, καθώς έχει λιγότερο από ένα εκατοστό ύφος και μισό εκατοστό πλάτος, ο χαράκτης κατάφερε να αποδώσει όλα τα βασικά χαρακτηριστικά του Αλέξανδρου, ο οποίος απεικονίζεται νεαρός, με "θεληματικό πηγούνι, ίσια μύτη και μακριά σγουρά μαλλιά που στέφονται με ένα διάδημα". Ο πολύτιμος λίθος θα βρίσκεται στην έκθεση του Μουσείου της πόλης.

Το αξιοσημείωτο της υπόθεσης, ωστόσο, είναι ότι ανακαλύφθηκε στο Ισραήλ, στα σύνορα του Ελληνιστικού κόσμου, κάτι που αποδεικνύει ότι όχι μόνο πλούσιοι ευγενείς στις μεγάλες πόλεις, αλλά και τοπικοί άρχοντες σε δευτερευούσης σημασίας διοικητικά κέντρα, όπως το Τελ Ντορ, εκτιμούσαν και μπορούσαν να αντέξουν το κόστος τέτοιων αντικειμένων.

Το πετράδι ανακαλύφθηκε από έναν εθελοντή κατά την ανασκαφή ενός δημόσιου οικοδομήματος της ελληνιστικής περιόδου νότια του Τελ Ντορ, μεγάλου λιμανιού της Μεσογείου από τα μέσα της Εποχής του Χαλκού μέχρι τα ρωμαϊκά χρόνια και την άνοδο της Καισάρειας. Ο Μέγας Αλέξανδρος πέρασε από εκεί το 332 π.Χ. μετά την κατάληψη της Τύρου, στο δρόμο του για την Αίγυπτο. Η πόλη παραδόθηκε χωρίς αντίσταση και παρέμεινε ελληνικό κέντρο στην περιοχή του Ισραήλ μέχρι περίπου το 100 π.Χ.

photo by No'a Raban-Gerstel, University of Haifa
via Amir Gilat, University of Haifa

Ένας νάνος στο...TSS Maunganui

noreply@blogger.com (Veron) — Wed, 02 Sep 2009 21:33:00 +0000

Μα τι ήταν επιτέλους αυτό το S/S Cyrenia;

Μαουνγκάνουι είναι μια πόλη κι ένα ποτάμι στη Νέα Ζηλανδία.
Κι οι ιστορίες του "Κόλλια" ακόμα μας ταξιδεύουν...

Στη μονή Αγίας Αικατερίνης στην Αίγυπτο χειρόγραφο από την αρχαιότερη Βίβλο του κόσμου

noreply@blogger.com (Veron) — Wed, 02 Sep 2009 12:08:00 +0000

Στη βιβλιοθήκη της μονής της Αγίας Αικατερίνης στην Αίγυπτο ανακαλύφθηκε από τον ακαδημαϊκό Νικόλα Σαρρή ένα χειρόγραφο από την αρχαιότερη Βίβλο του κόσμου, όσο έψαχνε για φωτογραφίες και βιβλία του 18ου αιώνα.

Η έκδοση αυτή της Βίβλου είναι γνωστή ως Σιναϊτικός Κώδικας: πρόκειται για χειρόγραφο στα ελληνικά πάνω σε δέρμα ζώου. Η συλλογή είναι χωρισμένη και φυλάσσεται σε 4 διαφορετικά μέρη του κόσμου, όπως η Βρετανική Βιβλιοθήκη και η Μονή της Αγάς Αικατερίνης. Νωρίτερα φέτος ολόκληρος ο Σιναϊτικός Κώδικας "ανέβηκε" online και έγινε ψηφιακή συλλογή.

Ο Νικόλας Σαρρής, που ήταν μέλος της ομάδας της Βρετανικής Βιβλιοθήκης που ψηφιοποίησε τον Σιναϊτικό Κώδικα, αναγνώρισε τη χαρακτηριστική ελληνική γραφή του χειρόγραφου κι έτσι κατάλαβε ότι είχε βρει εκείνη τη στιγμή ένα άγνωστο κομμάτι του Κώδικα.

Πιστεύεται ότι το απόσπασμα είναι από την αρχή του πρώτου κεφαλαίου του Ιησού του Ναυή της Παλαιάς Διαθήκης. Κατά το 18ο αιώνα, μοναχοί χρησιμοποιούσαν τα χειρόγραφα αυτά από δέρμα για τη βιβλιοδεσία άλλων τόμων, επειδή δεν μπορούσαν να βρουν τότε τόσο ανθεκτικό υλικό γραφής.

via Independent

Η αποκάλυψη ενός...αγγέλου στην Αγιά Σοφιά

noreply@blogger.com (Veron) — Wed, 19 Aug 2009 21:02:00 +0000

Ειδικοί ανακάλυψαν στην Αγιά Σοφιά στην Κωνσταντινούπολη ένα μωσαϊκό που απεικονίζει έναν άγγελο, κρυμμένο για 160 χρόνια πίσω από γύψο και ένα μεταλλικό εκμαγείο. Η εξαπτέρυγη φιγούρα απεικονίζει ένα σεραφείμ.

Το μωσαϊκό, διαστάσεων 1,5x1 μ., το είδε για τελευταία φορά ο Σουλτάνος Αβδούλ Μετζίτ και ο Ελβετός αρχιτέκτονας Γκασπάρε Φοσάτι, που έκανε εργασίες αναστήλωσης κατά τα έτη 1847-49, όταν πήρε διαταγή από το σουλτάνο να αφαιρέσει τον παλιό γύψο που είχε αρχίσει ήδη να φθείρεται, να συντηρήσει τα μωσαϊκά και να τα ξανακαλύψει. Βρίσκεται σε ένα απ' τα τεταρτοθόλια, τις τριγωνικές περιοχές δηλαδή που στηρίζουν το θόλο της Αγιάς Σοφιάς.

Το μωσαϊκό σώζεται σχεδόν σε άριστη κατάσταση και χρονολογείται από τον 14ο αιώνα, ωστόσο η ακριβής του ηλικία θα γίνει γνωστή μετά από ανάλυση και σύγκριση με παρόμοια μωσαϊκά.

via Hurriyet

Αγαλματίδιο της Μεγάλης Μητέρας 16.000 ετών

noreply@blogger.com (Veron) — Wed, 19 Aug 2009 20:40:00 +0000

Αρχαιολόγοι ανακάλυψαν ένα αγαλματίδιο της Μεγάλης Μητέρας ηλικίας 16.000 ετών κατά τις ανασκαφές στο Σπήλαιο Ντιρεκλί στην Τουρκία.

Ο Cevdet Merih Erek, επιμελητής του Πανεπιστημίου Γκαζί της Άγκυρας, επισήμανε ότι τα παλαιότερα πήλινα αγαλματίδια θεοτήτων χρονολογούνται από το 5.000 π.Χ. και έχουν ανακαλυφθεί στη Μεσοποταμία, την Ανατολία και την Εγγύς Ανατολή.

Παρόμοια αγαλματίδια της Μητέρας Γης, γνωστά και ως "Αφροδίτες", έχουν ανακαλυφθεί σε πολλές περιοχές της Ευρασίας, από τα Πυρηναία μέχρι τη λίμνη Βαϊκάλη, και αποτελούν δείγματα λατρείας της Μητέρας Γης, κοινωνικής θέσης της γυναίκας, σύμβολα γονιμότητας ή ακόμα και...προϊστορικής πορνογραφίας! Το σίγουρο είναι ότι η εύρεση αγαλματιδίων σε διαφορετικές περιοχές, με παρόμοια χαρακτηριστικά, δεν μπορεί να αποδοθεί στην τύχη.

Via
Περισσότερα για τις "Αφροδίτες"

Στο χιόνι

noreply@blogger.com (Veron) — Thu, 06 Aug 2009 17:45:00 +0000

H Έρεντις κοίταξε έξω από το παράθυρο. Τα πάντα ήταν καλυμμένα με χιόνι, σαν ένα τεράστιο βελούδινο πέπλο να είχε καλύψει την πόλη και τα δέντρα μπροστά της και να την καλούσε να το βαδίσει.

"Περπατώντας στο χιόνι αφήνεις ίχνη, έστω και αχνά", της είχε πει ο Ντάριεν. "Έτσι επιτρέπεις στους άλλους να δουν και να ερευνήσουν προς τα πού πηγαίνεις. Πάντοτε να καλύπτεις τα χνάρια σου πάνω στη γη, Έρεντις", της είχε πει.

"Μα αν προχωράω μέσα σε ένα δάσος άγνωστο και ανεξερεύνητο, κι αν εγώ για πρώτη φορά πατάω τα κλαδιά και το χώμα του και χάνομαι μες στις συστάδες του, τα χνάρια μου θα είναι σαν δρόμος γι' αυτούς που θα 'ρθουν μετά από μένα, για να μη χαθούν. Κι αν πάλι περπατάμε πάντα στο κεντρικό μονοπάτι, όπως μου 'χες πει, επειδή όλοι πήγαν από αυτό το δρόμο, γιατί εγώ να το ακολουθήσω;", γύρισε και τον ρώτησε εκείνη. "Κι αν όλοι πήγαν από το λάθος δρόμο, γιατί εγώ να μην ακολουθήσω το δρόμο που εγώ πιστεύω πως είναι σωστός κι έτσι να χαράξω ένα καινούριο μονοπάτι; Αφού το ένστικτο πάντα μας οδηγεί σωστά, μου είχες πει, Ντάριεν..."

Οι κλιματικές αλλαγές και οι Ίνκας

noreply@blogger.com (Veron) — Sat, 01 Aug 2009 00:17:00 +0000

Σύμφωνα με επιστήμονες στο Περού, οι Ίνκας θα ήταν ένα τίποτα χωρίς το ευνοϊκό κλίμα και τις αλλαγές σε αυτό στην περιοχή όπου ζούσαν και αναπτύχθηκαν.

Σύμφωνα με μια νέα έρευνα, σε μια μεγάλη περίοδο θερμού κλίματος μεταξύ 1100 και 1533, τεράστιες ορεινές εκτάσεις χρησιμοποιήθηκαν για τη γεωργία των Ίνκας, οι οποίοι έτσι επεκτάθηκαν από την Κολομβία στις πεδιάδες της Χιλής. Οι Ίνκας ανέπτυξαν τις καλλιέργειες πατάτας και καλαμποκιού, καθώς και ένα σύστημα καναλιών. Το λιώσιμο των πάγων οδηγούσε σε μια σταθερή παροχή νερού, το οποίο έδινε ζωή στις καλλιέργειες και ήταν υπεραρκετό για τον πληθυσμό.

Έτσι, έχοντας απόθεμα γεωργικών προϊόντων, οι Ίνκας μπορούσαν να ασχοληθούν με άλλους τομείς, όπως την κατασκευή δρόμων και οικοδομημάτων, όπως την περίφημη πόλη του Μάτσου Πίτσου και την Βασιλική Οδό στα υψίπεδα του Περού.

via

Βωμός μυστήριας θεότητας ανακαλύφθηκε σε ρωμαϊκό οχυρό

noreply@blogger.com (Veron) — Wed, 29 Jul 2009 22:30:00 +0000

Σε ανασκαφές ενός ρωμαϊκού οχυρού στη βόρεια Αγγλία ανακαλύφθηκε ένας τεράστιος βωμός αφιερωμένος σε μια θεότητα ανατολίτικης λατρείας.

Πρόκειται για το ρωμαϊκό οχυρό Βιντολάντα, που χτίστηκε κατ' εντολήν του Αυτοκράτορα Αδριανού μεταξύ του 122 και 130 μ.Χ.

Ο βωμός ζυγίζει ενάμισι τόνο και έχει ύψος 1,2 μέτρα. Στη μια πλευρά του απεικονίζεται ένα βάζο και ένα ρηχό πινάκιο, ενώ στην άλλη πλευρά διακρίνεται μια φιγούρα που μοιάζει με θεό να στέκεται πάνω σε ένα ταύρο, κρατώντας στο ένα χέρι έναν κεραυνό και στο άλλο ένα πολεμικό τσεκούρι.

Οι Ρωμαίοι τον αποκαλούσαν Jupiter Dolichenus, από τις ρίζες ίσως της λατρείας του στη Δολίχη της Μικράς Ασίας, ωστόσο πρόκειται για παλαιότερο θεό της Μέσης Ανατολής, γνωστό στους σημιτικούς λαούς ως Χαντάντ και στους Χετταίους ως Τεσάμπ, θεό της βροχής και γενικότερα των καιρικών φαινομένων.

Έτσι, εύκολα αντιστοιχούνταν με τον Δία της ελληνικής μυθολογίας. Ωστόσο, η λατρεία του ως Γιούπιτερ Δολιχηνού στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία εξαπλώθηκε ανάμεσα στους Ρωμαίου στρατιώτες, που λάτρευαν την πολεμική του πλευρά.

Πράγματι, σύμφωνα με μια επιγραφή, ο βωμός ήταν αφιέρωμα του Έπαρχου της Τέταρτης Κοόρτης των Γαλατών.

via

Μουσείο Ακρόπολης: Μέρος πρώτο

noreply@blogger.com (Veron) — Wed, 01 Jul 2009 23:59:00 +0000

Σήμερα λοιπόν αποφάσισα να πάω στο Μουσείο της Ακρόπολης, έχοντας βέβαια συναίσθηση ότι δεν είχα πολύ χρόνο και ότι πάω μόνο για μια...αναγνωριστική βόλτα, έχοντας σκοπό να ξαναπάω δεύτερη φορά και να δω τα πάντα ένα ένα με τη σειρά.

Η πεποίθησή μου αυτή έγινε...ακόμα εντονότερη όταν άρχισα να περπατάω τη Διονυσίου Αρεοπαγίτου και την είσοδο του μουσείου, καθώς γύρω μου συνάντησα μια...λαοθάλασσα! Μιλάμε για πολύ κόσμο. Κόσμο, όπως τουρίστες, φοιτητές, αντρόγυνα, γκρουπ οργανωμένα από επαρχία ή μη, ακόμα και σύσσωμες οικογένειες να έρχονται στο Μουσείο...

Εκεί ήρθε το πρώτο bubble με το ερωτηματικό: αυτό δε θα μπορούσε να γίνεται και σε άλλα μουσεία της Αθήνας και, κατ' επέκτασιν, Ελλάδας; Πουθενά αλλού δεν είχα δει τόσο κοσμοσυρροή. Φταίει η φήμη του; Φταίει η αυτοδιαφήμισή του; Η εξωφρενικά χαμηλή τιμή; Τι; Γιατί για ορισμένους συν-επισκέπτες γύρω μου, από αυτά που άκουγαν τα έρημα τα αυτάκια μου ήταν ξεκάθαρο ότι είχαν έρθει λόγω...μόδας! Ναι, είναι in αυτές τις μέρες να πας στο Μουσείο. Κι όχι μόνο να πας, αλλά και να έχεις συνείδηση ότι είσαι αμόρφωτος και να πετάς κοτσάνες και να κοροϊδεύεις όσα βρίσκονται γύρω σου. Μακάρι με τέτοιες κινήσεις κι αυτή την αναβάθμιση να έρθουν πιο πολλοί άνθρωποι στα μουσεία και να μάθουν έστω και λίγη ιστορία ή κατιτίς παραπάνω.

Το τι δεν άκουσα! Για Τούρκους στα χρόνια του Αλέξανδρου: αυτό ήταν επειδή μια προτομή του Αλέξανδρου ήταν φθαρμένη και "σαφέστατα" υπονοήθηκε ότι ήταν προϊόν βανδαλισμού! Για τα "κατσαρολικά" και το "σαν τα σύγχρονα τάπερ και μπρίκια" για τα σκεύη μαγειρικής και τις εστίες που βρέθηκαν σε αρχαίες αθηναϊκές κατοικίες. Σχόλια για τα ομοιώματα φαλλών που βρέθηκαν ως μικρά ειδώλια σε κατοικίες, καθώς το κάθε σπίτι λάτρευε τους θεούς του... Παιδιά Γυμνασίου να μη γνωρίζουν ποιος ήταν ο Ασκληπιός και πάει λέγοντας...

Ας γυρίσω όμως στη δική μου εμπειρία. Αφού σιγουρεύτηκα ότι οι φωτογραφίες επιτρέπονται στο μουσείο, αρκεί να είναι χωρίς φλας, την επόμενη φορά θα πάω οργανωμένη με...τούρμπο φωτογραφική! Καθώς τώρα έπαιρνα ό,τι προλάβαινα με το κινητό. Και σίγουρα να πάω κάποια στιγμή που θα έχει κοπάσει ο όλος θόρυβος και αραιώσει και από κόσμο. Σίγουρα δεν είναι ότι δεν μπορείς να κινηθείς, αλλά μια παραπάνω άνεση θα την έχει στάνταρ.

Δεύτερο bubble με ερωτηματικό: γιατί τα μέτρα ασφαλείας δεν ήταν και τόσο...αυστηρά όπως περιγράφονταν; Στην είσοδο βέβαια περνάς από τον έλεγχο ασφαλείας των αεροδρομίων, τη γνωστή...πόρτα και έλεγχο αποσκευών, αλλά εγώ αυτό που είδα περνώντας από μέσα από την άλλη πλευρά ήταν ουσιαστικά να υπάρχει μόνο ένα τσεκ στο μηχάνημα των αποσκευών κι από εκεί και πέρα σε όσους περνούσαν από την πύλη και χτυπούσε με το γνωστό ήχο, δε γινόταν περαιτέρω έρευνα ή κάτι παραπάνω.
Συν τοις άλλοις, αν και πολλοί χώροι ήταν φραγμένοι, θα μπορούσε άνετα κάποιος να πάει σε αυτούς. Για παράδειγμα, στην είσοδο του μουσείου και αριστερά, όπου φαίνονται τα ερείπια κάτω από τα στηρίγματα του μουσείου, υπάρχει εμφανέστατα μια καγκελωτή σκάλα που οδηγεί προς αυτά, που έχει απλά μια αλυσίδα. Μόνο αυτό. Και κανέναν τριγύρω να εποπτεύει το χώρο. Μια έτσι να έκανα, είχα περάσει από την άλλη πλευρά. Συν τοις άλλοις, τελικά σε ποιους είναι προσβάσιμα τα υπόγεια 1, 2, και 3;;;

Το εκπληκτικό είναι ότι το Μουσείο είναι ουσιαστικά φτιαγμένο ΠΑΝΩ στα ερείπια που είχαν βρεθεί στην περιοχή του Μακρυγιάννη, ερείπια γειτονιάς της αρχαίας Αθήνας, με τμήματα διάσπαρτα μεταξύ τους ή και με κτίσματα το ένα πάνω στα ερείπια του άλλου από τον 5ο αιώνα π.Χ. μέχρι και τον 5ο αιώνα μ.Χ. Περπατάς στην είσοδο και στο ισόγειο του μουσείου και έχεις τα ερείπια κάτω από τα πόδια σου! Κυριολεκτικά. Τα βλέπεις από το διάφανο πάτωμα. Το ίδιο ισχύει και για τους υπόλοιπους ορόφους του μουσείου, 3 στο σύνολο, καθώς από το γυάλινο πάτωμα βλέπεις τον κόσμο κάτω σου. Ναι, είναι γεγονός: το Μουσείο δεν συνίσταται για άτομα με υψοφοβία...

Προσωπικά ενθουσιάστηκα με την είσοδο, το άνοιγμα με θέα τα αρχαία στα θεμέλια του μουσείου και το γυάλινο πάτωμα στο ισόγειο, καθώς είναι η μοναδική φορά, με εξαίρεση τον Κεραμεικό που είχα πάει πριν 3-4 χρόνια, που βρίσκεσαι ΤΟΣΟ ΚΟΝΤΑ στην ίδια την αρχική θέση της ανασκαφής, τόσο κοντά με τις πέτρες, τα ερείπια, τα ψηφιδωτά από τις κατοικίες και τα λουτρά ή τους πυργίσκους, που σχεδόν τα...αγγίζεις.

Το εστιατόριο σήμερα δεν το πρόλαβα, καθώς έκλεισε νωρίτερα ειδικά σήμερα (δεν ξέρω αν έχει κάποια σχέση με το γεγονός ότι όταν ήμουν στο δεύτερο όροφο είδα ένα γκρουπ από επισήμους, ανάμεσα στους οποίους μάλλον και τον Τομ Χανκς, να ξεναγείται στο Μουσείο από τον Υπουργό Πολιτισμού Αντώνη Σαμαρά). Ανέβηκα μέχρι τον τρίτο όροφο, που βρίσκεται και η αίθουσα του Παρθενώνα, με οργάνωση και κατασκευή του χώρου σαν την Ακρόπολη (υπάρχουν δυο σειρές αετωμάτων, εσωτερική και εξωτερική και οι κίονες που στηρίζουν στη μέση την αίθουσα είναι ίδιοι σε αριθμό με του Παρθενώνα), που είναι ορατή από τα παράθυρα ακριβώς απέναντι. Πέρα από το γεγονός ότι πρόκειται για ένα εμφανέστατο... "ξεμπρόστιασμα" του Βρετανικού Μουσείου, καθώς προθήκες είναι κενές με όσα λείπουν, ενώ σε κάποιες υπάρχουν αντίγραφα και εκμαγεία από θραύσματα που έχουν σωθεί, σαν επισκέπτης έχεις και μια απίστευτη θέα στην γύρω περιοχή, βλέποντας "αφ' υψηλού" Μακρυγιάννη, Πλάκα, Κουκάκι, Φιλοπάππου και πάει λέγοντας.

Η διαδρομή μέσα στο Μουσείο είναι ξεκούραστη κι ούτε ιδιαίτερα πολύπλοκη. Ουσιαστικά, μπορείς ανεβαίνοντας τους ορόφους να πάρεις "μονότερμα" τη δεξιά πλευρά και κατεβαίνοντας από τις ίδιες κυλιόμενες ή σκαλιά να δεις τις αριστερές πλευρές των ίδιων αιθουσών. Παντού υπάρχουν υπάλληλοι-ξεναγοί που μοιράζονται πληροφορίες για τα διάφορα εκθέματα, ο καθένας με το δικό του μοναδικό...εκφραστικό τρόπο!

Θα επακολουθήσουν σίγουρα και επόμενα "μέρη" με εκ νέου επισκέψεις και σίγουρα κάποιες φωτογραφίες.

Διαδρομές στο σούρουπο...

noreply@blogger.com (Veron) — Sat, 14 Mar 2009 02:19:00 +0000

Είχα πολύ καιρό να το κάνω αυτό: να πάρω ένα λεωφορείο από την αρχή του και να μείνω σε όλη του τη διαδρομή...Να χαζέψω τις στάσεις του μέσα από γειτονιές, πλατείες, να νιώσω πόσο διαφορετικός μπορεί να είναι ο δρόμος μια εδώ και μια λίγα μέτρα πιο 'κει...

Από το σχολείο και τη σχολή, μετά, μου έμεινε...Περιήγηση πίσω από ένα τζάμι, σαν ένας απαθής επισκέπτης σε κάτι ξένο, και μετά τα πόδια μου κι οι εικόνες μπροστά μου με οδηγούσαν σε μια συγκεκριμένη στάση...γειτονιά...δρόμο...στενό...

Κατηφορίζοντας έναν από τους πιο πολύβουους και γεμάτους κίνηση κεντρικούς δρόμους, άφησα την τύχη να καθορίσει τον τελικό προορισμό μου ένα απόγευμα, για άλλη μια φορά...Το μικρό λεωφορείο που εμφανίστηκε με άφησε στις παρυφές μιας γειτονιάς που έχει χαθεί μέσα στο "κακόφημο" όνομά της και κάπου-κάπου δείχνει να νοσταλγεί ακόμα την παλιά της αύρα...

Περπατούσα και σκεφτόμουνα ότι δε θα 'πρεπε να είχα αφήσει την ψηφιακή σπίτι...Μου αρέσει να βγάζω φωτογραφίες από μικρές χαραμάδες μη-κακογουστιάς μέσα σε αυτή την πόλη. Περπατούσα ακανόνιστα. Τυχαία ανάμεσα στα θεόστενα σκοτεινά δρομάκια...

Στάθηκα στη μέση ενός δρόμου κοντά σε μια πλατεία και για μια στιγμή δεν έκανα τίποτε άλλο. Απλά στεκόμουν εκεί με κλειστά τα μάτια κι ένιωθα να περνούν μέσα μου όλες οι εικόνες που μπορεί να είχα δει όλα αυτά τα χρόνια, όσες φορές είχα περάσει από εκείνη τη γειτονιά.

Συνέχισα να περπατάω. Άρχισα να κλαίω. Κάποιες φορές αυτό δεν μπορώ να το εξηγήσω, μου βγαίνει. Έκλαιγα για την κρυμμένη ομορφιά αυτής της γωνιάς στην πόλη που σχεδόν κανείς πλέον δε νοιαζόταν να ανακαλύψει...Για τους ανθρώπους εκεί που νιώθανε σαν "χαμένα κορμιά"...Για τα γενέθλια της καλύτερής μου φίλης που είχα ξεχάσει μόλις εκείνο το απόγευμα (Γι' αυτό να είχα πάρει, άραγε τους δρόμους, ξαφνικά μετά από τόσο καιρό;)...Για τη δική μου αδυναμία να σταθώ μπροστά σε έναν καθρέφτη και "ο εαυτός μου μια βραδιά εμπρός μου να υψωθεί και λόγο να ζητήσει"...

Όταν γύρισα κάποια στιγμή το κεφάλι μου σε ένα στενό δρομάκι δίπλα μου, είδα να ξεπροβάλλει δειλά..."Ε, εσύ εκεί, φαίνομαι καθόλου πίσω από τις πολυκατοικίες;"...από πάνω μου το φεγγάρι...Λαμπερό και γεμάτο...Και τότε όλα μέσα μου άλλαξαν. Η νύχτα δίνει άλλη όψη στις σκέψεις μας. Κι άλλη γοητεία στα μικρά και τιποτένια προβλήματά μας. Σαν όλα να λύνονταν κάτω από μια λάμπα σαν από αυτές τις παλιές που βρίσκονταν στις προκυμαίες των λιμανιών, δίπλα στα καράβια που φεύγανε...Εκεί που άλλοτε άραζε ένας ναυτικός να αγναντεύει τη θάλασσα και τώρα δυο ψυχές βρίσκανε μαζί καταφύγιο...

From BigPicture

noreply@blogger.com (Veron) — Mon, 15 Dec 2008 22:49:00 +0000

Είναι ίσως ένα από τα καλύτερα blog που υπάρχουν αυτή τη στιγμή...Φωτογραφίες, μονάχα συλλογές από φωτογραφίες ειδησεογραφικών πρακτορείων με 2-3 γραμμές δημοσιογραφικού σχολιασμού...

http://www.boston.com/bigpicture/2008/12/2008_greek_riots.html

Και η Αθήνα αυτές τις μέρες διεκδίκησε και κατέλαβε μερίδιο στις συλλογές αυτές...

Γιατί;

noreply@blogger.com (Veron) — Sun, 07 Dec 2008 15:49:00 +0000

Πολλά γιατί...

Μια αγανάκτηση...

Μια παλιότερη συζήτηση

noreply@blogger.com (Veron) — Mon, 13 Oct 2008 02:08:00 +0000

Αν ήταν να υπάρξει η καλοσύνη στον κόσμο, το παράδειγμα θα ήσουν εσύ, όχι εγώ...