s p u t n i k & s w e e t h e a r t

Marlene Kuntz - Laura

noreply@blogger.com (sas) — Sun, 03 Oct 2010 19:28:00 +0000

   Udało mi się załączyć do strony subskrypcję, co jest widocznej po prawej stronie. Jeśli masz ochotę poznawać nowe, ciekawe kawałki muzyczne zapisz się !

   Dzisiaj czas na Włochów. Marlene Kuntz to zespół z Półwyspu Apenińskiego z nic niemówiącej mi miejscowości Cuneo. Nazwa grupy to połączenie imienia Marlene (Dietrich) oraz słowa Kuntz, które jest w ten samej kategorii co nazwa zespołu z poprzedniego wpisu, tzn. wulgaryzmu , i oznacza - c***. Ciekawie się złożyło.

   Trudno zakwalifikować jaki konkretnie gatunek gra Marlene Kuntz. Najbezpieczniej jest ich opisać jako alternatywny rock, ale różni się on od tego popularnego alternatywnego rocka. Szczególnie wpadł mi w ucho utwór "Laura". Klimat w jaki wprowadzają nas Włosi jest naprawdę magiczny, zaczynamy od delikatnych gitarowych uderzeń, szepcącego wokalu, który stopniowo robi się głośniejszy. No a w refrenie odpływamy, gdy przeszywa nas głos Christiano Godano.

sputnik.

Cojones - Prozac

noreply@blogger.com (sas) — Fri, 01 Oct 2010 17:48:00 +0000

"Cojones - is a vulgar Spanish word for testicles,..., it is considered as a curse word in Spanish" (wikipedia) , czyli potocznie "jaja" - to nazwa dziś prezentowanego przeze mnie zespołu z Chorwacji. Grają od 2006 roku i wydali do tej pory jeden album (nie licząc splita) w 2009 o miłej nazwie Sunrise.

Dobrze, że muzyka z ich płyty Sunrise nie ma nic wspólnego z takim Sunrise. Chłopaki grają porządny stone rock, który potrafi pobudzić do działania i przezwycięży narzekanie na kiepską pogodę.

sputnik.

Here's your move child

Here's your clue child

Take the spoon child

Here's the moon child

Don't be mean and wave on, on

Goodbye me and wave on, on

Bitter is nice

As the sences die

Did you find your moon child?

And you won't soon...

Don't be mean and wave on, on

Goodbye me just bring it on, on

Biosphere - The Shield

noreply@blogger.com (sas) — Wed, 29 Sep 2010 18:23:00 +0000

...no i skończyło się lato. Wstępujemy w okres szarugi jesiennej, marazmu, ale to nie musi być koniecznie taki okres. W dzisiejszym kawałku przeskakujemy o jedną porę roku, następuje zima oraz surowe, mroźne klimaty. W tej materii najlepiej porusza się Geir Jenssen znany szerzej jako Biosphere.

Muzyk pochodzi z Tromsø, norweskiego miasta znajdującego się 400km za kołem podbiegunowym. Bioshpere tworzy muzykę w kategoriach ambientu oraz muzyki elektronicznej. W jego kompozycjach można doskonale odczuć niskie temperatury przemierzając pokryte śniegiem krajobrazy oraz suchy, zimny wiatr wędrujący przez odległe lodowe pustynie. Wydaje się, że nic się nie dzieje, jednakże w utworach Geir'a Jenssen'a nie znajdziemy nudy. Przeszywają nas surowe dźwięki, które potrafią zahipnotyzować.

sputnik.

Aż trudno uwierzyć, że taki kawałek był kiedyś grany na Vivie.

Monachus - Februari

noreply@blogger.com (sas) — Sat, 18 Sep 2010 09:10:00 +0000

Trochę pustawo zrobiło się na tym blogu, ale w najbliższym czasie powinno się to zmienić. Tymczasem proponuje Wam posłuchanie interesujące zespołu ze Szwecji - Monachus. Muzycy tej grupy wcześniej występowali jako Icos.

Pomimo zmiany nazwy zespołu klimat muzyki tworzonej przez Szwedów pozostaje podobny. W ich utworach dominują często mocne sludge'owe riffy wraz z krzyczącym wokalem, by po chwili spowolnić i wpłynąć na post-rockowe dźwięki . Póki co ich najpopularniejszym dziełem jest album Fragments of Sirens wydany jeszcze pod szyldem Icos, który zresztą jest na wysokim poziomie . Natomiast jako Monachus mają na koncie jeden kawałek "Februari" z Falling Down compilation vol. II z marca tego roku.

sputnik.

<a href="http://monachus.bandcamp.com/album/falling-down-compilation-vol-ii">Falling Down compilation vol. II by Monachus</a>

Indignu

noreply@blogger.com (sas) — Wed, 01 Sep 2010 08:28:00 +0000

Muszę szczerze powiedzieć, że to mój pierwszy kontakt z jakimkolwiek zespołem z Portugalii ( o ile mi wiadomo ). Indignu utworzone zostało w 2004 roku, ale dopiero wydali tylko jedną płytę.

Albumu Fetus in Fetu słucha się bardzo przyjemnie. Ciekawe kompozycje, w których artyści potrafią zbudować swój specyficzny nastrój. Szczególnie pozytywnie na mój odbiór wpłynął język portugalski, który dla mnie brzmi dość egzotycznie. Przedstawiam tutaj ich kawałek "Duzentas Promessas Para um Mundo Melhor" ( co udało mi się przetłumaczyć jako "Dwieście Obietnic dla Lepszego Świata").

sputnik.

Boris - Pink

noreply@blogger.com (sas) — Mon, 23 Aug 2010 21:34:00 +0000

Powoli dobiegają końca ostatnie dni wakacji, wszystko zwalnia do tempa zwykłej, szarej codzienności. Ale nie wolno na to pozwolić! Z pomocą przychodzi nam album Pink zespołu Boris. Mam nadzieję, że nie zrazi was ta okładka, pod tym różem kryje się kawałek naprawdę porządnej muzyki, której energia niesamowicie wciąga i nie wypuszcza ze swych szponów.

Boris to japońska grupa, którą niezwykle trudno sklasyfikować, zatem nawet nie podejmuję się tego zadania. Jednakże co jest widoczne na omawianej przeze mnie płycie jest to, iż zespół odchodzi od swoich drone'owych korzeni, i tworzy o wiele bardziej melodyjne utwory.

Album zaczyna się od spokojnego "Farewell", które podstępnie uspokaja słuchacza, by zaraz obudzić go energetyzującą tytułową piosenką "Pink". I od tego miejsca zaczyna się ostra jazda. Kolejne kawałki mijają w zawrotnym tempie, pochłaniają nas szybkie gitarowe riffy wraz z przenikliwym wokalem Atsuo. Dopiero możemy złapać większy oddech w kawałku "Afterburner", słuchając powolnych, surowych brzmień gitar. Następuje wyciszenie, oczekujemy ostatniego uderzenia, finałowego kawałka i takowy dostajemy "Just Abondoned My-self". Pędzimy z niewiarygodną prędkością przez długi czas, po którym niezauważalnie zwalniamy. Zanika melodia, w tle rozlegają się sprzężone dźwięki wybrzmiewające przez minuty. Po chwili brzmień już nie słychać. Niestety, wycieczka z Borisem dobiegła końca. Szybka, ale niezapomniana.

sputnik.

Atrium Carceri - A Place To Call Home

noreply@blogger.com (sas) — Wed, 18 Aug 2010 13:25:00 +0000

Wracamy po długiej przerwie spowodowanej wakacjami!

Akumulatory zostały naładowane, miejmy nadzieję, że na cały rok!

Aby rozkręcić się z powrotem proponuję projekt Szweda Simona Heath'a - Atrium Carceri. Nazwa ta znaczy po łacińsku "więzienna sala". Artysta wydał już 6 płyt, z czego pierwsza ujrzała światło dzienne w 2003 roku.

Poniżej prezentuję utwór "A Place To Call Home" z czwartej płyty Szweda - Ptahil. Zapraszam do tajemniczej podróży z dźwiękami, które siedzą w głowie Simona.

sputnik.

Ulver - Perdition City

noreply@blogger.com (sas) — Tue, 20 Jul 2010 12:49:00 +0000

   Ulver, jeden z nielicznych zespołów, które wraz z wydaniem nowego albumu zaskakują zupełnie odmiennym stylem.
   Pokazują tym samym, że są artystami wszechstronnymi, krok tej grupy każe poznawać ją na nowo, twórczość nie posiada żanych powiązań z przeszłością, a kreatywność jest godna pozazdroszczenia. Nie zamykają się w jednym stylu, a zatem niełatwo zostać fanem zespołu Ulver.

   Płyta Perdition City rozdzieliła silną grupe fanów zespołu. Opinie są bardzo podzielone, niektórzy twierdzą, że jest to najgorszy album zespołu, niewypał, inni uważają, że ta płyta to przełom i porażająca oryginalność. Jeżeli ktoś lubi poszukiwanie muzycznych abstrakcji i dźwięków, które pojawiają się w jego głowie gdzieś daleko w głębi nie jest w stanie ich zdefiniować ta płyta wywoła w nim fascynacje zespołem Ulver. Ambientowe tło i wszechobecne subtelne wprowadzenie elektronicznych brzmień sprawiają, że niektóre kawałki nadają się na soundtrack do mrocznego filmu, którego tematem może być zagłada świata. Słuchanie albumu przenosi nas w wędrównkę po ulicach mrocznego miasta. Nie wiesz jednak gdzie dokładnie jesteś, dokąd idziesz, oraz nie widzisz dokładnie ulic ani budynków. Posługujesz się jedynie zmysłami. Możesz czuć i wyobrażać sobie noc, mokre ulice, żebraków na rogu, prostytutki, pary idące do kina, światło neonów, samochody oraz metra jadące w różnych kierunkach , długie drogi i ciemne zaułki. To wszytsko powstało w głowach autorów jednak doskonale zostało zilustrowane za pomocą dźwięków. Słuchając tego albumu mam skojarzenia z chłodem, melancholią, pasją, delikatnością i poezją. Idealny stan do słuchania albumu to słuchawki + ciemność. Idealny stan, aby uchwycić klimat miasta i zajrzeć do własnej duszy, własnego miasta.

Bardzo zachęcam do obejrzenia, film jest fantastycznie zrobiony.

sweetheart.

Eryn Non Dae.

noreply@blogger.com (sas) — Thu, 15 Jul 2010 20:26:00 +0000

W czasie ciągłych upałów nie ma nic lepszego niż orzeźwić się cięższymi brzmieniami. Eryn Non Dae. powstali w 2001 roku i rozwinęli swój własny styl agresywnego metalu. Póki co wydali tylko jeden album - Hydra Lernala, ale mają za sobą występy z takimi zespołami jak Pelican, Gojira czy Neurosis. Sami najlepiej opisują swoją muzykę...

" Complex and brutal structures,

black and apocalyptic moods,

an obscure music where dissonant compositions carry an in-your-face,

aggressive vocal style…

A trip into the depths of the soul… "

Miałem zamiar, abyście usłyszeli kawałek "Blistering Hate", ale słuchanie i oglądanie jedynie okładki płyty może być mniej ciekawe niż delektowanie się dźwiękami wraz ze zmieniającym się obrazem. Zatem zapraszam do posłuchania i obejrzenia teledysku "The Decline And The Fall", który zachwyca, podobnie jak muzyka.

sputnik.

Bark Psychosis

noreply@blogger.com (sas) — Tue, 13 Jul 2010 20:09:00 +0000

   Bark Psychosis to angielski zespół założony w 1986 roku. Na początku swojej działalności głównie covery m.in. Napalm Death by w swoim czasie odnaleźć własne brzmienie.

   Dopiero w 1994 roku ukazała się ich debiutancka płyta Hex, która spotkała się z niezwykle dobrym komentarzem ze strony krytyków. Na albumie możemy znaleźć elementy jazzu, jak również i ambientu. Aż 10 lat zajęło muzykom wydanie drugiej płyty Codename: Dustsucker. Możemy na niej zauważyć, jak dźwięki grane przez Bark Psychosis ewoluowały w czasie.
   "Miss Abuse" pochodzi właśnie z ich drugiego albumu. Zachęcam do przesłuchania do końca, gdyż atmosfera utworu jest niesamowita.

Little Miss Abuse

Devout

You're too trusting

You're just working

The Front Line

It ain't no use

Dressing for the evening

Zips and ricks

Eyes that "shine"

You act so young baby

You'd better act your age

sputnik.

Secret Saucer - Lift Off

noreply@blogger.com (sas) — Sun, 11 Jul 2010 08:27:00 +0000

Space Saucer to współczesny zespół grający space rock. Wydali do tej pory cztery albumy. Co ciekawe, tworzenie pierwszej płyty zatytułowanej Element 115 polegało na tym, że muzycy zebrali się w jeden weekend i improwizowali, dobierając dowolne instrumenty tak jak im się podobało i jak czuli, a to co zarejestrowali znalazło się na albumie.

"Lift Off" to otwierający utwór płyty Second Sighting z 2007 roku.

"This is space rock, hold on ! "

sputnik.

At The Soundawn

noreply@blogger.com (sas) — Wed, 07 Jul 2010 21:25:00 +0000

At The Soundawn to włoski zespół założony przez grupę przyjaciół w 2005 roku. Wcześniej każdy z nich grał w różnych projektach. Dopiero po paru latach udało im się utworzyć razem zespół. Jak sami o sobie piszą - "Właściwie nie wiemy dokąd zmierzamy, muzyka nas prowadzi."

"Mudra: In Acceptance And Regret" to pierwszy utwór z ich drugiej płyty Shifting wydanej w 2010 roku. Kawałek jest niezwykle różnorodny, ciekawym dodatkiem są elementy grany na trąbce, co w tym gatunku muzycznym jest bardzo rzadkie.

sputnik.

Rise & Shine

noreply@blogger.com (sas) — Tue, 06 Jul 2010 21:38:00 +0000

   Rise & Shine to grupa czterech muzyków pochodzących z Mińska. Ich muzyka łączy w sobie spokojne post-rockowo-metalowe klimaty z pikanterią hardcore'u. Dodatkowym atutem zespołu jest to, iż śpiewa on w swoim rodzimym języku, co jest niewątpilwie walorem, na który należy zwrócić uwagę.




   Być może nie wszystkich Rise & Shine jest w stanie zahipnotyzować, lecz dźwięki, które skonstruowało czterech muzyków z Białorusi ciekawie wypadają na tle innych tego typu zespołów. Należy również wspomnieć, że jedną z głównych zasad twórczej pracy wirtuozów ze wschodu jest filozofia Bhagavad Gita.

sweetheart.

Álfheimr

noreply@blogger.com (sas) — Mon, 05 Jul 2010 20:17:00 +0000

Álfheimr to jednoosobowy projekt muzyczny prowadzony przez Madison Kyle z USA. Przedsięwzięcie zaowocowało już trzema albumami.

Wasted Time, Part One: The Moon Says "I Love You" to otwierający utwór z ich pierwszej płyty These Songs We Sing Will Fade To Silence. Pomimo, iż jest to bardzo krótka piosenka potrafi uzyskać niezwykle tajemniczą atmosferę w tak krótkim czasie. Dołączam się do słów, które mówi księżyc w tytule...

sputnik.

Kerretta - Bone Amber Reigns

noreply@blogger.com (sas) — Sun, 04 Jul 2010 21:37:00 +0000

Kerretta to zespół z Nowej Zelandii założony w 2006 roku. Na swoim koncie mają póki co wydaną tylko jedną płytę - Vilayer z 2009. Dźwięki przez nich tworzone obracają się w klimatach post-rock / post-metal.

"Bone Amber Reigns" to utwór zamykający Vilayer.

sputnik.

Laura - Radio Swan is Down

noreply@blogger.com (sas) — Wed, 30 Jun 2010 19:40:00 +0000

   Laura to post-rockowy rockowy zespół pochodzący z Australii, jego działalnośc rozpoczeła się w 2001 roku, gdy grupa przyjaciół spontanicznie zaczęła grać czego efektem było powstawanie utworów.



   Supportowali takie zespoły jak Isis, Cult of Luna czy też japoński zespół Mono. W swoim dorobku mają 4 albumy, ich pierwszym jest Photographs, dzięki któremu zyskali zauważenie na rynku krajowym. Na szczególne zainteresowanie zasługuje album Mapping Your Dreams (2005) oraz Radio Swan Is Down (2006). Ciekawe dźwięki urozmaicone smyczkami i wiolonczelą, doskonale nadają się wieczorną porą na chwile ukojenia po gorącym letnim dniu.

sweetheart.

Geomatic - The Bliss

noreply@blogger.com (sas) — Tue, 29 Jun 2010 21:49:00 +0000

Geomatic to holenderski projekt muzyczny założony w 1996 roku. Muzyka przez nich grana jest z pogranicza tribalu, ambientu oraz industrialu.

Utwór "The Bliss" to pierwszy utwór z płyty Blue Beam wydanej w 2008 roku. W tym kawałku, jak również na całej płycie, usłyszymy pełne tajemniczości rytmy razem z elementami muzyki Bliskiego Wschodu. Wraz z pracami artystycznymi pojawiającymi się w filmiku całość tworzy jeszcze bardziej ciekawą kompozycję, w dźwiękach której możemy zanurzyć uszy.

sputnik.

Dahlia's Tear

noreply@blogger.com (sas) — Mon, 28 Jun 2010 21:20:00 +0000

Dahlia's Tear to szwedzki projekt muzyczny prowadzony przez Anile.D. Muzyka tworzona przez tego artystę obraca się w klimatach ambient / drone.

Utwór "7th Sky She Winnows The Galanthus, Synaptic State" pochodzi z płyty wydanej w 2007 roku - Under Seven Skies.

sputnik.

Arktika - Heartwrencher

noreply@blogger.com (sas) — Sat, 05 Jun 2010 18:52:00 +0000

Niemiecki zespół grający atmospheric sludge. Nazwa grupy pochodzi od radzieckiego lodołamacza o napędzie jądrowym.

"dance as if no one was watching"

sputnik.

Bardo Pond

noreply@blogger.com (sas) — Thu, 03 Jun 2010 21:16:00 +0000

   Bardzo ciężki narkotyk serwuje nam zespół pochodzący z Ameryki. Wiele tytułów ich albumów pochodzi od nazw zakazanych substancji.





   Bardo Pond gra muzykę psychodeliczną. Jest w czołówce zespołów pozwalających na swbodne żeglowanie do najbardziej tajemniczych miejscach w naszym umyśle. Grupa uwodzi słuchacza już od pierwszych dzwięków, być może za sprawą kojącego głosu wokalistki Isobel Sollenberger.

sweetheart.

Men In Search Of The Perfect Weapon - Hatred

noreply@blogger.com (sas) — Sun, 30 May 2010 21:10:00 +0000

Men In Search Of The Perfect Weapon to zespół z Niemiec grający z pogranicza sludge/doom metal.

"Hatred" pochodzi z ich pierwszego albumu z 2005 roku, brzmiącego tak samo jak nazwa grupy.

Endless repition of existance
Lies are the origin
Caught between light and shadow
Lies are the origin
Virus through my body
Virus through my brain
Pain is the beginning
Ruin is the end...

sputnik.

Souvenir's Young America - Vanishing (Remaining)

noreply@blogger.com (sas) — Tue, 25 May 2010 20:58:00 +0000

Souvenir's Young America to trzyosobowy zespół post-rockowy z Virginii.

"Vanishing (Remaining)" pochodzi z ich drugiej płyty - The Name Of The Snake wydanej w 2010 roku.

sputnik.

Daturah – Hybrisma

noreply@blogger.com (sas) — Sun, 23 May 2010 17:45:00 +0000

   Niemiecki zespół urodził tak piękne dziecko jakim jest "Hybrisma". Ten utwór pochodzi z płyty Reverie, którą doskonale słucha się podczas jazdy pociągiem, gdzie można zapatrzeć się w okno, w migający krajobraz i wyruszyć w swoją własną podróż, nakierowaną muzyką.



   Krótka charakterystyka przedstawionego utworu to stłumione bęmbny, spokojna, cicha gitara, która w połowie piosenki ukazuje swoje prawdziwe możliwości i zupełnie nowe oblicze. Muzyka utrzymuje wspaniały klimat, niczym wznoszenie się ponad wszelkie codzienne troski i trudy.

sweetheart.

Белые Флаги Зажигайте Медленно

noreply@blogger.com (sas) — Sat, 22 May 2010 18:11:00 +0000

Белые Флаги Зажигайте Медленно (Set The White Flags On Fire Slowly) to rosyjski zespół post-rockowy z Moskwy założony w 2006 roku. Na swoim koncie mają jeden album - Даже если пролетариат возьмет власть в свои руки, весна все равно достанется нам, а цели войны останутся целями войны (Even if the proletariat takes the power into its own hands, the spring will be left for us, and the aims of war will remain the aims of war).

Oto drugi utwór z ich płyty o równie wymownym tytule co album - "мы вооружены только тлеющими сигаретами".

sputnik.

Omega Massif - Geisterstadt

noreply@blogger.com (sas) — Fri, 21 May 2010 15:56:00 +0000

Witam w "Mieście duchów". Omega Massif to niemiecki zespół z Würzburga. Grupa ma na swoim koncie debiutancki Geisterstadt wydany w 2007 oraz split z Mount Logan w 2009. Muzycy planują wydanie kolejnego albumu pod koniec 2010 roku.

"we would not play faster if we could."

Potężne, surowe brzmienia strun wciągają nas do wnętrza kopalni. Tak zaczyna się otwierający utwór - "In Der Mine". Schodzimy coraz głębiej, jest duszniej. Po chwili możemy na moment nabrać powietrza, dźwięki złagodniały, ale nie na długo. Wchodzimy do tytułowego "Geisterstadt". Rozciągnięte, przeszywające odgłosy towarzyszą nam przez miasto duchów, które cichną wraz z nadejściem "Nebelwand". Wszystko dookoła spowite mgłą, nic nie można dostrzec, jest ciszej, spokojniej, aż za bardzo. Niespodziewanie przeszywa nas monumentalne wejście gitary, próbujemy wydostać się, chcemy w końcu coś ujrzeć aż docieramy do kawałka "Unter Null", w którym atmosfera w mgnieniu oka nas przygniata, nie mamy czasu na złapanie oddechu. Mocne, druzgocące brzmienia wchodzą na pierwszy plan. Znajdujemy się poniżej wszystkiego, jest to najgłębsze miejsce w naszej podróży. W połowie utworu znajdujemy chwilę na odpoczynek, po którym próbujemy wydostać się na powierzchnię. Słyszymy przenikający nas motyw grany w oddali sprawiający, że stajemy się coraz lżejsi, pniemy się do góry. Następnie napotykamy utwór "Arcanum", dzięki któremu możemy nabrać sił na wyrwanie się z głębin. Przed nami ostatni kawałek - "Exodus". W końcu naszym oczom ukazuje się wyjście, delikatne światło w oddali, jednak do pokonania zostaje nam wiele stromych stopni w górę. W każdej chwili możemy spaść w dół, musimy się spieszyć. Ostatnim tchem udaje nam się wyjść z kopalni.

sputnik.