เซฟตี้ต้องมีฮา

ชีวิตช่างเชื่อม กับ ไอ้กร๊วก

2012-03-24T00:39:00.002-07:00

อดขำไม่ได้พอเห็นวิดีโอที่คนงานทำขึ้นแล้วใส่เพลงเข้าไป แล้วอัพโหลดขึ้นไปไว้ในยูทูป

มันต้องอ่านว่า ยิวทิวบ์เบอะ ทำปากคล้ายคล้าย ทวารเป็ด ตอนออกเสียง ยิว...

http://www.youtube.com/watch?v=iGTXD_m95nk&feature=related

คนงาน ระบายความรู้สึกเกี่ยวกับผู้บริหารอย่างเสรี ข้างฝาห้องน้ำ ฝาปิดชักโครก จะปรากฏคำสรรเสริญผู้จัดการโครงการ และหัวหน้าบางคนอย่างเอาจริงเอาจัง ส่วนใหญ่จะสรรเสริญในประเด็นเรื่องการเอารัดเอาเปรียบ ความฉ้อฉล และความไร้มนุษยธรรม มันเหมือนเฟสบุคที่ทุกคนมีส่วนร่วม ระบายทุกอย่างออกมา เป็นกลอนบ้าง ด่าบ้าง แล้วแต่ว่าผู้จัดการคนไหนเรทติ้งดีที่สุด

มีกลอนหนึ่งในห้องน้ำ เขียนไว้ว่า

เมียอยู่บ้าน หน้าขาวเป็นไข่ปอก ผัวทำงานเมืองนอก หน้าลอกเหมือนงูสิงห์

แดดที่เกาะจูร่งแรงมาก ตอนเที่ยงยิ่งหนัก ร้อนระอุราวกับดวงอาทิตย์จะตกลงมาใส่หัว พอตกบ่ายหน่อยฝนก็จะคลึ้มแล้วตกมาแบบไม่ลืมหูลืมตา พักเดียว ฟ้าใสแจ๋ว แดดเปรี้ยงเหมือนเดิม

แรกๆ ช่างเชื่อมบางคน จะไม่ค่อยสุงสิงกัน พวกช่างเชื่อมจะนั่งเฉยๆ ระหว่างที่ช่างประกอบทำการติดตั้ง หยิบ ยก ดึง ดัน ตอก แหย่ มุด ฉุด กระแทก ไม่สนใจที่จะร่วมพูดคุย วิเคราะห์งานเพื่อความปลอดภัย แม้กระทั่ง จะลงชื่อในแบบบันทึกการวิเคราะห์งานเพื่อความปลอดภัย เวลาเชื่อม ไม่ชอบใส่เอี๊ยมหนัง ปลอกแขน หรือหน้ากาก แม้จะพร่ำบอกว่าในควันเชื่อม มีฟูมโลหะหนักตัวแสบๆหลายตัว อย่างโครเมียม นิเกิล แคดเมียม ซึ่งก่อให้เกิดอันตรายในระยะยาว เช่นมะเร็ง, โรคพาร์คินสัน มือไม้สั่นเหมือนสันนิบาตลูกนก โน้มน้าวสาระพัดก็ยังเฉย สุดท้ายพอยกตัวอย่างว่าโรคมือสั่นที่ว่า มันไม่ได้สั่นเฉพาะที่มือ อย่างอื่นก็สั่น แถมไม่สู้อีกต่างหาก เท่านั้นแหละ ได้ผล คงจะเกี่ยวกับกลอนข้างบนนั่นแหละ มันกลัวสั่น กลัวเมียทิ้ง มีอยู่คนหนึ่ง มีอาการนิ้วล็อก หรือที่เรียกว่าทริกเกอร์ฟิงเกอร์ เกิดจากการใช้งานอุปกรณ์ที่มีความสั่นสะเทือนมากๆ เช่นเครื่องเจียร์ วันหลังจะเล่าให้ฟัง

คลุกคลีตีโมงกับคนงานมาพักใหญ่ เลยใกล้ชิด หยอกเย้ากันได้ ทำให้บรรยากาศความปลอดภัยไม่เครียด เหมือนพี่เตือนน้องมากกว่าที่จะต้องดุ หรือตำหนิกัน อาจจะเป็นเพราะว่า พวกเขาสามารถเข้ามาหาแล้วบอกเล่าถึงความไม่สะดวก เวลาเจ็บป่วยก็ช่วยเป็นธุระพาไปหาหมอ แปลให้ฟัง พาส่งโรงพยาบาลบ้าง ไอ้พวกดื้อๆก็หายดื้อ

พวกนี้ได้รับแจกชุดฟอร์มคนละสามชุด ทำงานหกวัน สิบชั่วโมงต่อวัน อยู่มาแบบนี้ปีกว่า เสื้อผ้าขาด วิ่นกระดุมหลุด เสื้อหด เอวลอย นั่งทีไรง่ามตูดโผล่ บริษัทไม่มีแจกใหม่ เพราะประหยัดงบ ขนาดรองเท้าเซฟตี้ยังให้ไปคุ้ยเอาคู่เก่าๆ มาจับคู่ที่จังพอใส่ได้ ไม่ให้เบิก ไม่สั่งซื้อ ไอ้พวกเอวลอยก็ให้ใส่เสื้อสองชั้น กันเห็นง่ามตูด กลัวลูกค้าตำหนิ พวกกระดุมหลุด แขนเสื้อขาด ก็ให้มาเบิกกระดุม กับด้ายไปเย็บเอา แต่ส่วนใหญ่คนงานจะเอาเทปปะเอา เห็นแล้วสงสาร จึงไม่แปลก ที่จะมีการระบายในห้องน้ำแบบเต็มที่ ตรงไปตรงมาเป็นที่สุด เช่น ไอ้หัว.....(เซ็นเซอร์)

ชุดกันฝนที่สั่งซื้อมาให้ร่วมสามร้อยตัว ไม่มีใครเบิกไปใช้ เดินตากฝนกันโทงๆ เอาถุงดำคลุมหัว พอซักไซ้ไล่เรียง ก็ได้ความว่า ผู้จัดการเขาไม่อนุญาตให้เบิก อนาถใจ

มีอยู่คราวหนึ่ง ผมพบว่ากระบอกอบลวดเชื่อมเกือบสามสิบแปดตัว มีสายไฟที่ก้นกระบอกเปื่อย สายสั้นเติ่ง เสียบปลั๊กแต่ละทีก็ดึงรั้ง สายโผล่ออกมาจากเคบิ้ลแกลนด์ อยู่ในสภาพที่อันตราย แจ้งผู้จัดการไปหลายรอบ ก็เฉยเสีย ไม่หือไม่อือ สุดท้าย เลยต้องเอาคีมตัดสายพวกนั้นทิ้ง ตัดเป็นชิ้นสั้นๆ ชิ้นละสองคืบจะได้ไม่เอาไปต่อใหม่โดยไม่เปลี่ยนขนาดสายให้ใหญ่ขึ้น ได้ผลเกินคาด เปลี่ยนสายภายในครึ่งชั่วโมง แถมบ่นหาว่าเราทำเกินกว่าเหตุ (เรานึกในใจ ว่าถ้ากูไม่ทำ มึงก็ไม่แก้ไข ไอ้เวรรรรร)

ป้องกันคนถูกไฟช็อตตาย เนี่ยนะทำเกินเหตุ แล้วไอ้ที่ขี้ตืดเอาเปรียบคนงานสารพัด ไม่เกินเหตุหรอกรึ
เท่าที่ประเมิน คนที่ดื้อ โดยกมลสันดานมักไม่ใช่คนงาน แต่มักจะเป็นพวกผู้บริหารเสียมากกว่า เข้าทำนอง ทำกำไรบนหลังคน พวกนี้ เงินเดือนสูงๆ เรียนมามาก แต่มักเอาความได้เปรียบทางสังคมมากดขี่คนที่ต่ำกว่า สำหรับผม คนพวกนี้น่ารังเกียจที่สุด ที่ไหนๆก็มีคนแบบนี้เต็มไปหมด (ไอ้กร๊วกกกกก)

Health, Safety and Environmental Training and competency management

2011-12-07T23:19:00.000-08:00

I want a software and I buit many of it that can anwer these following demands- For instance;

I need something that by a few click, I can identify HSE training need for my 1500 workers and contractors on my site.
I need something that by a few click, I can come up with a plan of the prioritized training programs. I know how many employee who need to be trained so that I can make training agenda through out the year. This will make me very easy to plan a budget each year in order to complete the target.
I need something that help me track the actual training each individual receive and the training need for him/her because I want to make sure that he/she has a certain level of competencies required for doing a job safely, health and environmental freindly. Of course, I need to do only a very few click as well.
I need to be able to print out, training profile, training records for the auditors who always sampling my employee name from the list and want to see what training they get. I have to do this very quickly so that my auditor will be so happy.
I can track movement of the people in the organization and the compenecy they need to take other roles when they get promotion, transfer. I may need very little for those who get fired.
My training and competency management system must be operated easily.
It have to be expandable anytime I need.
Most important, it must be reasonable price and serve my need exactly. I must be able to generate reports, forms, in hard or soft copy in a way that my company is doing. I know this will cost me a little more but I hate to see some poeple make word processing on microsoft excell.

I know you need something similar. Let's have a look this software;

This form I can search for any employee and be able to tell what training he need and what he has been trained.

Training need for each employee can be identify automatically when I put him on the right group of occupation or task holders.

If you don't have a good software, to anwer simple question like "When this guy has been trained for Chain, Hoist and Lever operation?." you may have to spend 1 full day to chase after your clerk to dig up huge folders in a dusty cabinet.

In fact, my software link Accident/Illness report, health medical check up, hearing programs, PPE management system, Leave and absentee management, etc. Again!! It's a few more click!!

I can tell, how many time this guy have first aid injury. I know what safety glasses have been issued to him. I know he is on my record for failing to wear PPE, I know his fit test result before issuing respirators,. Hard copy can do the job for you but not by a few click!! I know what most safety manager need. I worked in this career for more than 21 years. Some of them is one man in a department!! No clerk, no secretary, no lap top !! poor man!! If this is a case, just forget what I have said!!. look for another job now!

It is not cost you company a fortune and it's reliable. Think about what I say. I am not selling product but I built it and use it every day. I will tell you more, what this software can make your HSE Manager's life more easy.

Next time, I will show you how can make Critical Task/ Job Task Analysis becomes dynamic. Just like a Star War movie. A worker walk into a control room, he wipe his badge. The card reader say " Sorry!! You have not been trained for operating the XX-YYRT mixer.. please contact SHE Department right the way!! Bye Bye!!

It's real!!

ปีใหม่ในต่างแดน

2011-01-11T14:47:00.000-08:00

ผ่านปีใหม่มา10 วันแล้ว ยังไม่รู้สึกว่าพรที่พรรคพวก เพื่อนฝูงให้ไว้จะสำแดงฤทธิ์ เพราะอะไรๆมันก็เหมือนๆเดิม และดูเหมือนจะแย่ลงไปกว่าเดิม ที่เมือง Reseda การเฉลิมฉลองปีใหม่ เงียบเหงา มีเสียงพลุจุดกันบ้างปุ้งป้าง พอเป็นพิธี ถ้าเทียบกับเสียงประทัดวันตรุษจีนที่เมืองไทย ก็คนละเรื่องกันเลย คนอเมริกันไม่รู้ไปฉลองกันที่ไหน ดูข่าวทีวี ก็เห็นมีแต่บรรยากาศพายุหิมะถล่มแถวๆนิวยอร์ค และรัฐทางเหนือ ผู้คนติดค้างบนถนน รถชนกันยาวเหยียด สนามบินหยุดให้บริการ สนามแข่งอเมริกันฟุตบอลหลังคาพังถล่ม เพราะหิมะลงหนัก และเด็ดสุดช่วงปีใหม่คือ ผู้คนออกมาก่นด่า นายกเทศมนตรีที่ปล่อยให้หิมะทับถมจนกระทั่งรถฉุกเฉินวิ่งไปรับผู้ป่วยไม่ได้ 911 ไม่รับโทรศัพท์ คนตายแหงแก๋คาบ้าน เอาศพออกไม่ได้ ส่วนนายกคนที่ว่า พาลูกๆไปเที่ยวดิสนีย์แลนด์ ปล่อยภาระไว้ข้างหลัง คนงานที่ทำหน้าที่ขับรถดันหิมะไม่ยอมออกมาทำงาน สหภาพลูกจ้างรัฐออกมาประท้วง ไล่กันไปกันมา ปรากกว่า ไม่มีงบประมาณ งบถุกตัดเหี้ยน เพราะเศรษฐกิจอเมริกาเข้าขั้นวิกฤติ นี่ได้ยินวิทยุ ถกกันเรื่องรัฐบาลโอบามา กำลังจะต้องขอกู้ ไอเอ็มเอฟ ก็พอดีแหละ รัฐบาลโอบามาร์คก็กำลังจะขอกู้ จะได้มีข้ออ้างได้
สื่อทีวีออกมาวิพากย์วิจารณ์กันเกรียวกราว เรื่องนายกหนีงาน แล้วก็จบกันไป ด้วยคำถามอ้อนๆของนายกเทศมนตรีว่า ผมเป็นนายก แต่ก้ต้องทำหน้าที่พ่อที่ดี มันผิดหรือที่จะพาลูกไปเที่ยวดิสนีย์แลนด์ สรุปว่างานเคาน์ทดาวน์ที่นิวยอร์กมีอันต้องระงับไป แต่ไปบึ้มบั้ม ที่พัทยาแทน ครับ ดูข่าวจากทางอินเตอร์เนท เมืองไทยตื่นเต้นกับการนับถอยหลังเข้าสู่ปีใหม่ มากกว่าประเทสใดๆในโลก

เ
กลับมาที่ประธานาธิบดีสุดหล่อ โอบามา เข้าตำรา หล่อลากไส้ ไปไหนมีแต่คนกรี๊ด คนอเมริกันที่คลั่งกระแส "Change" ของโอบามา ตอนนี้ กำลังคลั่ง เพราะต้องการ "Change" แต่เป็นการ "Change" ตัวผู้นำรัฐบาล
ความไม่มีเสถียรภาพ และไร้น้ำยาทำให้เกิดกระแส เบื่อหน่ายรัฐบาลของประธานาธิบดีคนนี้ ขนาดหนัก ส่งผลให้การเลือกตั้งที่ผ่านมาเมื่อเดือนพฤศจิกายน พรรคประชาธิปัตย์ (Democrat) เสียที่นั่งในสภา และกลายเป็นรัฐบาล เป็ดง่อย หรือที่เรียกว่า Lame Duckไปในที่สุด

รัฐบาลเป็ดง่อย เข็นกฏหมายหลายฉบับบออกมา เช่น กฏหมาย Don't Ask Don't Tell กฏหมาย Health Care Reform เป็นต้น โดยเฉพาะฉบับหลังนี้ เป็นกฏหมายที่มีเสียงคัดค้านและเสียงสนับสนุนแบบก้ำกึ่ง ฝ่ายรัฐบาล กะจะได้เสียงในการเลือกตั้งครั้งหน้า ดันกฏหมายฉบับนี้ออกมา เพื่อเอาใจคนมีรายได้น้อยให้เข้าถึงบริการทางการแพทย์ได้มาก และครอบคลุม ดูๆไปก็คล้ายๆ 30 บาทรักษาทุกโรค แต่ต่างกันตรงที่ดันไปบังคับนายจ้างสถานประกอบการรายเล็กรายใหญ่ ให้คุ้มครองลูกจ้างด้วยการจ่ายค่าประกัน ซึ่งที่นี่ เป็นค่าใช้จ่ายที่แพงมากๆ และมีการกดดันด้านภาษี ผลลัพท์ก็คือสถานประกอบการเล็กๆที่กำลังจะตายแหล่ไม่ตายแหล่จากพิษเศรษฐกิจ พากันเจ๊งระเนระนาด คนอเมริกันตกงาน 9.8 เปอร์เซ็นต์

รัฐบาลเป็ดง่อยของอเมริกา เมื่อเทียบกับรัฐบาลหมาเน่าที่เมืองไทย คงไม่ต่างอะไรกันมาก แต่บังเอิญ หมาเน่าตัวนี้มีคนอุ้ม อาบน้ำ ประแป้ง โอ๋ๆ อยู่เลยรอดมาได้จนถึงวันนี้ ทำไงได้ ถึงเน่าแต่หล่อซะอย่างใครจะทำไม

ที่เป็นข่าวครึกโครมในเอมริกาช่วงสามวันที่ผ่านมานี้เห็นจะไม่ใครโด่งดังเท่ากับ Jared Loughner วัย 21 ปี ที่เข้าไปกราดยิงถล่ม สส.หญิง Giffords และคนอื่นๆ ส่งผลให้ เธอนอนโคม่าอยู่ในโรงพยาบาล ส่วนคนอื่นๆ ตายไป 6 ศพ
FBI ยังไม่สามารถชี้ชัดถึงสาเหตุการเข้าไปกราดยิง ได้นอกจากข้อสันนิษฐานว่า Jared Loughner เป็นหนุ่มสติแตก และมีความกดดันอะไรบางอย่าง โดยบรรดาผู้สื่อข่าวการเมืองพยายามเชื่อมโยงไปว่า เกิดจากการที่พรรคคู่แข่งของประชาธิปัตย์ออกมาโหมโจมตีรัฐบาลเป็ดง่อย ในเรื่องความล้มเหลวต่างๆ ส่งผลให้ผู้คนเกิดอารมย์ร่วม คว้าปืนมาไล่ยิง สส.พรรคประชาธิปัตย์ (Democrat)

ตอนนี้ การโต้เถียงทางการเมืองอเมริกัน กำลังก้าวไปสู่คำถามคล้ายๆที่เมืองไทย ก็คือ พวกกู ไม่ใช่พวกมึง มึงพูดอะไร ถ้าไม่ใช่พวกกู ผิดหมด ถึงขนาดต้องให้ สส. แต่ละฝ่ายผลัดกันออกมาอ่านรัฐธรรมนูญ แล้วตีความ ต่างคนก็ต่างตีความเข้าข้างฝ่ายตัวเอง ยังไม่ถึงขั้นแบ่งสีแบ่งขั้ว เอาไม้ไล่ตี เอามีดไล่ฟัน เอาปืนไล่ยิงกันแบบบ้านเรา

Jared Loughner พกปืน กล๊อก 19 เข้าไปกลางงานที่ สส.กำลังพบปะผู้สนับสนุน ที่ย่านการค้า เซฟเวย์
หลังเกิดเหตุการณ์ ปรากฏว่า ร้านขายปืนใน อริโซน่า ที่เกิดเหตุ ออกมาแถลงว่ายอดขายปืนรุ่นดังกล่าว เพิ่มขึ้น 60 เปอร์เซ็นต์
ไม่รู้เหมือนกันว่า เอาไปทำอะไร ที่ไหนอย่างไร
แต่ที่แน่ๆ พวก สส. ฝ่ายรัฐบาลร้องหาความคุ้มครองจากหน่วยงาน

โดยรวมๆแล้ว ปีใหม่ในอเมริกา เหงาหงอย เงียบงัน ในวันเปลี่ยนปี แล้วมีตื่นเต้นเร้าใจกันอีกที กับสภาพการเมือง เศรษฐกิจ และสังคม

ข่าวใหม่ด้านความปลอดภัย ยังไม่มีอะไรโดดเด่น เพราะขนาด ชื่อร้าน SafeWay ยังไม่ค่อยจะปลอดภัยเลย จะเอาอะไรกันมาก การเมืองไม่นิ่ง อะไรก็ไม่แน่ ส่วนที่เมืองไทยก็กำลังงุ่นง่านกับการช่วยเหลือ เจ็ดคนไทยที่อยู่ดีๆก้เดินไปให้เขมรจับซะงั้น ครับ ทนๆกันต่อไป อีกปี

Safety, Security, Industrial Health and Hygiene Consultant: Don't Ask, Don't Tell

2010-12-26T20:39:00.000-08:00

Safety, Security, Industrial Health and Hygiene Consultant: Don't Ask, Don't Tell

Don't Ask, Don't Tell

2010-12-22T14:57:00.000-08:00

ไม่ถาม ก็ไม่ตอบ

ประธานาธิบดีบารัคโอบามา ผู้กวาดคะแนนนิยมและสร้างกระแสการตอบรับชนิดถล่มทลาย ไม่เฉพาะในอเมริกา แต่ดังข้ามทวีป ไปถึงญี่ปุ่น อินโดนีเซีย ไทยแลนด์ แดนขี้เห่อ กูเห่อได้ทุกเรื่อง ก็ไม่เว้นถูกกระแส CHANGE พัดพานายก โอบามาร์ค ขึ้นสู่ตำแหน่ง แม้จะทุลักทุเล และทุเรศไปหน่อยกับการได้มาของรัฐบาลที่ตั้งกันในค่ายทหาร แต่ความหล่อไม่เข้าใครออกใคร เมื่อเอาหน้าตาไปเทียบกับคู่แข่งคนอื่นๆ จนในที่สุด ประเทศไทยก้าวเข้าสู่ CHANGE ของจริง

ที่อเมริกา ผู้คนพากันเอือมระอา กับลีลาการทำงานของขวัญใจที่เพิ่งเลือกมาหมาดๆ CHANGE ที่เคยประกาศไว้ คล้ายๆกับนโยบาย 90 วัน ของโอบามาร์ค โอบามา เกาะโพเดียมไปวันๆ ดีหน่อยที่ไม่ต้องเกาะโพเดียมในค่ายทหาร แต่ถึงกระนั้น กระแสความเบื่อหน่ายของผู้คนที่นี่หนักหน่วงขึ้นทุกวัน ที่เมืองไทย เป็นอย่างไรไม่รู้ ที่รู้ๆก็คือ มันหมดไปแล้ว ความยุติธรรมของระบบตุลาการ กระบวนการบริหารตามระบอบประชาธิปไตยแบบที่เป็นอยู่ และระบบรัฐสภาที่ล่มสลายแบบไม่มีทางจะกู้กลับคืนมาได้อีก (ของเดิมก็เน่าพออยู่แล้ว แต่ตอนนี้ เน่าจนเกินเยียวยา)

พรรคเดโมแครท (พรรคประชาธิปัตย์ ของอเมริกา) พ่ายแพ้การเลือกตั้ง Mid Term Election ที่เพิ่งผ่านพ้นไปหมาดๆเมื่อเดือน พฤศจิกายน เสียที่นั่งให้กับพรรคคู่แข่ง Republican ซึ่งโชคดีมากที่เป็นพรรคใหญ่ในอเมริกา หากเป็นที่เมืองไทย รับรองได้ว่าคงไม่รอดพ้นยุทธการยุบพรรค กำจัดเสี้ยนหนาม การเมืองที่นี่ ไม่สกปรกเท่าเมืองไทย มีด่าพ่อล่อแม่กันบ้าง มีการขุดเอาเรื่องคนโน้นคนนี้ ไปมีความสัมพันธ์กับหญิงขายตัว อะไรแบบนั้น แต่ก็ยังไม่ถึงกับการไล่ล่าฆ่าล้างบาง ตั้งแต่หัวยันฐานราก แบบที่เกิดขึ้นในเมืองไทย เอมริกาตอนนี้ อยู่ในสภาพ เป็ดง่อย เดินหน้าไม่ถึงฝั่ง ถอยหลังไม่ถึงทะเล

นี่ล่าสุด เกิดกระแสฮือฮา ในกรณีที่บารัคโอบามา เซ็นผ่านกฏหมาย ไม่ถาม ไม่ต้องบอก - Don't Ask Don't Tell

กฏหมายฉบับบนี้ เกิดจากการโต้แย้งกันในประเด็นที่ว่า จะอนุญาตให้คนที่เป็นกระเทย เป็นตุ๊ด เป็นแต๋ว เป็นเลสเบียน เข้ารับราชการทหารได้หรือไม่

ฝั่งหนึ่งก็ไม่เห็นด้วย อ้างว่า กระเทย ตุ๊ด แต๋ว อาจทำให้กองทัพอ่อนแอ เกรงว่า ไปเจอเขายิงกันตูมตามแล้วเกิดแต๋วแตก ตุ๊ด ตูด ตู๊ด ขึ้นมาจะพากันตายระเนระนาด

อีกฝ่ายหนี่งก็บอกว่า ในระบอบประชาธิปไตยของอเมริกา ทุกคนมีสิทธิเสรีภาพเท่าเทียมกัน การจะแสดงออกซึ่งความรักชาติ โอกาสในการรับใช้ชาติมีเท่าๆกัน ไม่ว่าจะเป็นชายจริงหญิงแท้ ไก่อู ไก่ต๊อก ตุ๊ดแต๋ว เท่ากันหมด

เรื่องนี้ ถูกดองไว้พักใหญ่ เพราะความที่กระแสความแตกต่างทางความคิด มันแรงซะจน โอบามาเองไม่กล้า CHANGE แต่ในที่สุด เขาก็เซ็นผ่านกกหมายฉบับนี้ออกมา
ที่ตามมาติดๆบนหน้าสื่อในอเมริกาก็คือ กระแส Repeal Obama ก็คือความพยายามที่จะยกเลิกกฏหมายที่ประธานาธิบดีผ่านออกมา พร้อมกับเสียงกระหึ่มไปทั่ว ว่า กูโคตรเบื่อมึงเลย จะเลือกมันต่อดีมั๊ย ปี 2012 ที่จะมาถึง

โอบามาเองก็คงรู้อยู่เต็มอก ว่ากระแสที่เขาปลุกขึ้นมาในกลุ่ม สาวแก่แม่ยก มันได้เสื่อมคลายลงในเวลาแค่ไม่ถึงสองปี
ตรงกันข้ามกับโอบามาร์คบ้านผม ขนาดคนเดินขบวนขับไล่ เอาเลือดไปเทราดที่หน้าบ้าน เรียกร้องให้มีการเลือกตั้งใหม่ ยังอยู่ได้สบาย และมีแนวโน้มจะได้อยูไปเรื่อยๆชั่ว ฟ้า ดินสลาย เพราะความแตกต่างของระบบประชาธิปไตยที่มีอยู่และอำนาจที่แฝงเร้นหนุนหลัง

เรื่องทั้งหมด เพียงแค่ชี้ให้ดูว่า ที่บ้านอื่นเมืองอื่น เขาเลือกผู้นำกันยังงัย เวลาเขาเบื่อ เขาทำกันยังงัย เบื่อก็บอกกันตรงๆว่า กูเบื่อมึง ไม่เห็นถึงขนาดต้องเอารถถัง เอาปืนกล เอ็มสิบหกมายึดอำนาจ ไม่ไล่ฆ่ากันแบบเมืองไทย

เวลาออกกฏหมาย เขาก็ถกกัน เถียงกัน เอาเหตุผลมาหักล้างกัน เสียงฝ่ายไหนชนะ ก็ว่าไปตามนั้น
กฏหมาย Don't Ask Don't tell มีผลกระทบต่อกองทัพ ไม่น้อยก็มาก เพราะฝ่ายของกองทัพเองก็อีหลักอีเหลื่อ และแสดงความเห็นในทำนองแบ่งรับแบ่งสู้ แต่ที่แน่ๆก็คือ มันมีกระบวนการของการวินิจวิเคราะห์ อย่างกว้างขวาง ไม่ใช่ใครเป็นรัฐบาล หรืออยู่ขั้วไหนก็จะดึงดันเอาให้ได้แต่อย่างเดียว

ผมมานั่งวิเคราะห์เหตุการณ์ทำนองเดียวกัน โรงไฟฟ้าระเบิดที่ เชอร์โนบิล เมื่อสามสิบปีที่แล้ว เหตุการณ์ครั้งนั้นส่งผลกระทบมากมายในวงกว้าง ไม่ใช่เพราะเรื่องขาดเทคโนโลยีด้านความปลอดภัยนิวเคลียร์ แต่เพราะความงี่เง่าของคนไม่กี่คนที่ปิดข่าวการแพร่กระจายของกัมมันตภาพรังสี

พอมาเห็นข่าว สนทนาทางจอทีวี เรื่องเมืองไทยจะสร้างโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ ที่นั่นที่นี่ บอกตรงๆว่าผม ไม่เคยมีความเชื่อมั่นว่า การไฟฟ้าฝ่ายผลิต จะบริหารความปลอดภัยของโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ได้โดยไม่มีเหตุรุนแรง ผมมั่นใจ เพราะรู้เช่น เห็นสันดานของคนการไฟฟ้า (ขออภัยหากจะเป็นการเหมารวม) ขนาดโรงไฟฟ้าพลังความร้อนร่วมกระจอกๆ ยังทำไฟไหม่ไปตั้งหลายหน ที่สำคัญ คนการไฟฟ้า ที่ออกมาทำมาหากินกับดรงไฟฟ้าเอกชน ก็เอาสันดานเดิมๆติดมา เรื่องคอรัปชั่น กินเล็ก กินน้อย กินใหญ่ ความปลอดภัยไม่สน สิ่งแวดล้อม ก็เน้นประชาสัมพันธ์เข้าหนักๆ การไฟฟ้าเป็นของรัฐ รัฐเป็นของคนงี่เง่าไม่กี่คน ผมไม่เชื่อมั่นในรัฐบาล ไม่เชื่อมั่นในความเป็นธรรม ความโปร่งใส บังเอิญความหล่อมันไม่มีผลกับผม เพราะถึงไม่ถาม ผมก็ก็กล้าตอบว่า "กูไม่ใช่อีตุ๊ด โว๊ยยย..." กูไม่เคยหนีทหาร กูไม่เกลียดทหาร แต่ก็ไม่ชอบพวกหน้าตัวผู้แต่ใจตัวเมียไล่ยิงคนซุ่มยิงคนไร้ทางสู้ มันทุเรศ พูดกันตรงๆ ชัดๆ (ขออภัย ที่พูดจาไม่สุภาพ พอดีรัฐธรรมนูญไม่ได้ห้าม)

คิดหรือครับว่าจะมีความโปร่งใส
คิดหรือครับว่ากระบวนการมีส่วนร่วมของประชาชนจะเป็นกระบวนการของจริง
คิดหรือครับว่าการศึกาผลกระทบสิ่งแวดล้อมจะมาจากข้อมูลจริง
เพราะผมรู้ว่า ตลอดเวลาที่ผ่านมา คุณใช้เทคนิค Don't Ask Don't Tell มาตลอดอยู่แล้ว "ก็มึงไม่ถาม เรื่องอะไรกูจะบอก" จริงไหมครับ

เดี๋ยวตอนหน้าจะเอาเรื่องโรงไฟฟ้าเชอร์โนบิลมากระเทาะให้ฟัง ว่า ถึงเวลาแล้วหรือ ที่คนไทยจะต้องตายด้วยกัมมันตภาพรังสี มีเซฟตี้สักกี่คนที่มั่นใจระบบความปลอดภัยของการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย ผมคนหนึ่งละครับ ที่ไม่เชื่อ
นักวิชาการที่เรียงหน้ากันออกมา อี๋อ๋อ เลียตูดรัฐบาล ผมจะจำหน้า จำชื่อไว้ทุกคน เพราะวันข้างหน้า เวลาที่เกิดเหตุระยำแบบเดียวกับที่ เชอร์โนบิล จะได้สาบแช่งกันถูก ว่า พวกระยำพวกนี้แหละ ที่ฉวยโอกาสบนความไม่รู้ของคนไทย เสียดายที่วิดีโอเป็นภาษาอังกฤษ คนไทยส่วนใหญ่ที่ได้รับผลกระทบตรงๆ ฟังไม่ออก แต่ไอ้คนที่มันจบจากอังกฤษ อ่านออก ฟังออก ทุกคำ มันฟังไม่เข้าถึงใจ ความไม่เป็นธรรม แบบที่ชอบพุดว่า ธรรมาภิบาลอย่างนั้นอย่างนี้ มันทำให้ผมระแวง ไม่ไว้ใจ และด่าไว้ล่วงหน้า อย่างไม่ลังเล ระบบความปลอดภัยที่ดีมันต้องเริ่มที่ใจ ใจที่เป็นธรรม เห็นชีวิตคนอื่นมีค่า มันเริ่มกันตรงนี้ครับ ไม่ต้องบอก.... ผมรู้ว่า.จิตใจผู้นำเมืองไทยเป็นแบบไหน.....

อร่อย ตายเลย

2010-12-14T15:51:00.000-08:00

ถ้าเป็นวัยรุ่นออกแนวแต๋วแตก แรกเริ่ม ก็อาจจะมีลีลากระตุ้งกระติ้ง จีบปากจีบคอ กรีดนิ้วหยิบ "Popcorn" ใส่ปาก เฮฮากรี๊ดกร๊าดลั่นโรงหนัง ว่า " อร่อย ตายเลย เธอ "

ถ้าออกแนวห่ามๆ แบบจิกโก๋ ก็อาจจะอีกแบบ เช่น "อร่อย ฉิบหาย" อะไรแนวนั้น
เท่าที่รู้ ยังไม่เคยเห็นคนกิน ป๊อบคอร์น หรือที่บ้านเราเรียก ข้าวโพดคั่ว แล้วตายเลยนะครับ แต่ที่อเมริกา โดยผลงานวิจัยของ NIOSH เมื่อปี 2000 แถลงออกมาว่ามีพนักงานของโรงงานผลิต ปีอบคอร์นแบบถุง ที่ใส่ในไมโครเวฟ แสดงอาการของโรคปอดอย่างรุนแรง เนื่องมาจากการสูดดมสารปรุงแต่งกลิ่นเนย ระหว่างขั้นตอนการผลิตเข้าไป การป่วยของพนักงาน 8 คนในรัฐ Missouri ทำให้ NIOSH เข้ามาทำการตรวจสอบจนพบสาเหตุของโรคปอด ในคนงานเหล่านั้น

บางคนอาจจะเคยเห็น โลโก้ของ NIOSH แต่อาจจะไม่ทราบว่าหน่วยงานนี้ เกิดขึ้นเมื่อไหร่ และมีหน้าที่ทำอะไรบ้าง

เมื่อปี 1970 ประเทศสหรัฐอเมริกา ได้จัดตั้งหน่วยงานสำคัญขึ้นสองหน่วยงาน ได้แก่
OSHA- Occupational Safety and Health Administration สังกัดกระทรวงแรงงาน (U.S' Department of Labor) มีภาระกิจในการบริหารและบังคับใช้กฏหมาย
NIOSH หรือ The National Institute for Occupational Safety and Health สังกัดอยู่กับ CDC หรือ Centers for Disease Control and Prevention (CDC) in the Department of Health and Human Services หรือกระทรวงสาธารณสุข ส่วนของเขาจะมี กรณีกินตามน้ำ ค่ายา ค่าอุปกรณืการแพทย์ กินปลากระป่องเน่า แบบของบ้านเราหรือปล่าว ไว้วันหลังจะมาเล่าให้ฟัง

บทบาทของ NIOSH เน้นไปที่งานวิชาการ การวิจัย ผมหยิบมาให้ดู ว่าเขาเขียน Mission ไว้ว่าอย่างไร เพราะไม่อยากแปล ด้วยกลัวจะเบี่ยงเบน และอดรู้สึกขมขื่นไม่ได้ ว่าทำไม บ้านไทย เมืองไทย ถึงไม่มีหน่วยงานประเภทนี้ ทำหน้าที่อย่างจริงๆจังๆ และตรงไปตรงมา

The mission of NIOSH is to generate new knowledge in the field of occupational safety and health and to transfer that knowledge into practice for the betterment of workers. To accomplish this mission, NIOSH conducts scientific research, develops guidance and authoritative recommendations, disseminates information, and responds to requests for workplace health hazard evaluations.
NIOSH provides national and world leadership to prevent work-related illness, injury, disability, and death by gathering information, conducting scientific research, and translating the knowledge gained into products and services, including scientific information products, training videos, and recommendations for improving safety and health in the workplace.

ในแต่ละปี มีผลงานวิจัยและกกหมายมากมายที่ถูกขับเคลื่อนออกมา อย่างต่อเนื่อง ครับ ความต่อเนื่อง ไม่ใช่ว่า พอเปลี่ยนรัฐมนตรีครั้งหนึ่ง ก็เลิกของเก่า สร้างวาทะกรรมใหม่ๆ ไม่ใช่นวัตกรรม มันเป้นเวรกรรมของคนไทยเองครับที่ ไม่เคยมีความมั่นคงในการบริหารบ้านเมือง รัฐบาลมักถูกปฏิวัติแย่งอำนาจ เปลี่ยนขั้วสลับข้างจนกระทั่งมันเดินไปข้างหน้าลำบาก

บ่นไปก็เท่านั้น มาดูกันดีกว่าว่า NIOSH มีอะไรให้ นักอาชีวอนามัย สุขภาพ ความปลอดภัย และสาขาอาชีพที่เกี่ยวข้องได้เก้บเกี่ยวความรู้กันบ้าง

ถ้าสนใจรายละเอียด ก็เข้าไปหาอ่านบทความทางวิชาการ ได้ที่ http://www.cdc.gov/niosh/
ล่าสุด เป็นการวิจัย เรื่องลดอัตราการเสียชีวิตของพนักงานดับเพลิง อันเกิดจากอุบัติเหตุจากรถดับเพลิงที่ถูกดัดแปลงมา และการติดตั้งเข็มขัดนิรภัยที่ไม่ปลอดภัยเพียงพอ

ที่หยิบเรื่องนี้มา ซ้ำแล้วซ้ำอีก เพียงแค่อยากเห็นความร่วมมือร่วมใจกันของผู้ที่ประกอบอาชีพ เป็น เจ้าหน้าที่ความปลอดภัย เป็นนักอาชีวอนามัยและความปลอดภัย เป็นนักวิชาการ เป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐ มาช่วยกันทำให้หน่วยงานที่มีอยู่ โดยยังไม่ต้องคิดสร้างหน่วยงานใหม่ๆ ให้ลุกขึ้นมาทำงาน สมกับที่ได้กำหนดเป้าหมายไว้อย่างหรูหรา บนเว็บไซท์ของท่าน ทำงานหน่อยนะครับ

ไม่ใช่แค่ เห็นหัวเห็นหน้ารัฐมนตรีแรงงานก็แค่ในวันแรงงาน ขึ้นไปกล่าวปราศัย ทำท่าขึงขังปึ๋งปั๋ง แล้วก็ไม่มีอะไร หมกมุ่นกับแค่เรื่องแรงงานต่างด้าว ส่งแรงงานออกนอก หรือมัวแต่เล่นเก้าอี้ดนตรีกัน มันทุเรศครับ

ผมถามคำถามง่ายๆนะครับ

คุณว่า หน่วยงานไหนมีหน้าที่กำหนดมาตรฐานให้ ตลาดสด ร้านอาหาร ผู้ให้บริการอาหารการกินต้องทำให้ถูกสุขลักษณะและป้องกันการเกิดเจ็บไข้ได้ป่วยของผู้บริโภค ไม่มีการปนเปื้อน แปลกปลอม มีหนู แมลงวัน สัตว์นำโรดวิ่งกันเพล่นพล่าน
ข้อ ก. กระทรวงสาธารณสุข
ข้อ ข. กระทรวงมหาดไทย
ข้อ ค. กระทรวงทรัพยากรมนุษย์ (ไม่รู้จริงๆว่ามันชื่ออะไรแน่ กระทรวงปลากระป๋องเน่าละกัน)
ข้อ ง. กระทรวงกลาโหม

หาเจ้าภาพยากครับ เพราะจะหันไปทางสาธารณสุข เขาก็จะบอกว่า พวกตลาดสด อะไรพวกนั้นอยู่ในความดูแลจัดการโดยการปกครอง เป็นของมหาดไทย
กระทรวงมหาดไทยก็โบ้ยไปว่าน่าจะของสาธารณสุข และกระทรวงเกษตรและสหกรณ์
หรือไม่ก็ชี้ไปที่กระทรวงปลากระป๋องเน่า
หาเจ้าภาพไม่ได้ เดี๋ยว ศอฉ. ไอ้นี่ก็อีกอันหนึ่ง ทำไปทำมาจะใหญ่กว่าทุกๆกระทรวง แม้แต่ศาลต่างๆซะอีก เพราะได้รับอำนาจเพื่อกรณีฉุกเฉิน แต่ที่เมืองไทย มันฉุกเฉินกันทั้งปี

เอาเถอะครับ อย่าไปปวดหัวคิดมาก ปล่อยมันไปตามธรรมชาติดีกว่า อยู่กันแบบไทยๆ จะมาหาเจ้าภาพทำไม ก็แบ่งๆกันกินแบ่งๆกันทำ เนอะ อย่าไปเอาระบบระแบ่บอะไรแบบฝรั่งให้มันยุ่งยาก

ผมไม่ได้อ่านข่าว ดูทีวีประเทศไทยมานานมากแล้ว ไม่ใช่ว่าไม่รักกำพืดตัวเองหรอกนะครับ แต่หดหู่กับความเป็นไปของบ้านเมืองเรา เห็นอะไร เกี่ยวกับวิชาการ อ่านไปอ่านมา มันอดแวบเข้ามาในหัวไม่ได้ ว่า ทำไมบ้านเมืองกูมันถึงไม่เป็นแบบนี้วะ
วัยโจ๋ที่นี่ เค้าจะทำท่าแบบเด้กแรบโย่ นุ่งกางเกงหลุดตูด ทำนิ้วกางๆ เดินเองไปเอียงมา แล้วพูดว่า WTF !!!

วัด เดอะ ฟัก ครับ มันพูดว่ามันเป็นเด็กวัดฟักทองครับ วัดไหนไม่รู้ ไปหาดู เผื่อมีของดี

กฏหมายกับ กฏที่หมดความหมาย

2010-12-11T16:13:00.000-08:00

ที่อเมริกา OSHA สั่งปรับบริษัทมากมายกราวรูด แต่ละครั้งเป็นมูลค่านับล้านบาท เช่น BP ถูกสั่งปรับ กรณีโรงกลั่นน้ำมันที่ Texas ระเบิดเมื่อปี 2005 เป็นเงินถึง 50.6 ล้านเหรียญ

ล่าสุด เมื่อวันที่ 9 ธันวาคม 2010 OSHA สั่งปรับบริษัทผลิตกระดาษรายใหญ่ใน Philadelphia เป็นเงินสูงถึง 86,100 USD. หลังจากการเข้าสอบสวนอุบัติเหตุ พนักงานดวงกุดถูกฮอบเปอร์ของเครื่องย่อยกระดาษทับตาย พบว่ามีการละเมิดมาตรฐานความปลอดภัยที่กำหนดไว้ในกฏหมาย 39 ข้อหาฉกรรจ์ และอีก 4 ข้อหาที่เป็นการผิดกฏหมายรุนแรง มาดูกันดีกว่าว่ามีข้อหาอะไรบ้าง

ที่ระบุไว้ในแถลงข่าว ก็มีเรื่องต่อไปนี้ คือ บริษัทละเลยที่จะนำสิ่งที่เป็นอันตรายออกไปให้พ้นการกีดขวางทางเดิน มีระบบ Lock-Out-Tag-Out ไม่เพียงพอเป็นเหตุให้พนักงานต้องเผชิญกับพลังงานที่อันตราย ระบบ Machine Guarding ไม่เพียงพอ ตรวจพบมีอันตรายจากไฟฟ้า ถังดับเพลิงถุกกีดขวาง ขาดการจัดการเรื่องแมลงและสัตว์นำโรค มีอุปกรณ์ป้องกันอันตรายส่วนบุคคลไม่เพียงพอที่จะป้องกันพนักงานจากการถุกความร้อนลวก ขาดการควบคุมการติดเชื้อจากสิ่งที่เป็น Blood Borne Pathogen (ไม่รู้จะแปลด้วยคำไหนให้สละสลวยสวยเก๋) ขาดการติดตั้งราวกันตก (กันลาวตก)

เรื่องแบบเดียวกัน ถ้าเกิดที่เมืองไทย คุณคิดว่าจะมีการสั่งปรับกันมโหฬารแบบนี้ไหม

ก. มี๊ (ทำเสียงสูง) ปรับเยอะกว่านี้อิ๊ก (เสียงสูงแบบดัดจริตมากๆ)
ข.ไม่เมี๊ย (ทำเสียงต่ำ แบบเบื่อหน่ายสุดๆ)
ค. มีมั่งไม่มีมั่ง แล้วแต่เหตุการณ์ ถ้าเรื่องไหนดังเป็นข่าวหน้าหนึ่ง ก็เอากันซะที ที่ไหนไม่เป็นข่าว ก็ปล่อยเงียบๆไป ถ้อยทีถ้อยอาศัย จะเอาอะไรกันมาก เมืองไทยเมืองพุทธ อยู่กันแบบพี่แบบน้อง เรื่องแค่นี้ ขี้ประติ๋ว
ง. เมืองไทยไม่มีกฏหมายแบบนี้หรอก กฏหมายไม่เอื้ออำนวยให้หน่วยงานที่กำกับดูแลกฏหมายมีอำนาจมากขนาดน๊าน (เสียงสูง)

มาถกกันดีกว่าครับ

ก่อนอื่น มาดูกันหน่อยว่า เมืองไทยมีกฏหมายความปลอดภัยไหม ถ้ามี กฏหมายให้อำนาจไว้ขนาดไหน

คำถามแรกก่อน คุณว่าเมืองไทยมีกฏหมายเกี่ยวกับความปลอดภัยมั๊ย คำตอบ มี๊(เสียงสูงปรี๊ด) เรามีกฏหมายในระดับที่เรียกว่า พระราชบัญญัติ เลยนะครับ พรบ.แรงงาน ปี 2540 ใครไม่รู้มั่งว่า พรบ.เนี่ย เป็นรองก็แค่กฏหมายสูงสุดของเราเชียวนะครับ อย่าทำเป็นงง กฏหมายสูงสุดของเรา เรียกว่า รัฐธรรมนูญ ครับ เป็นกฏหมายที่ได้มาจากกระบวนการทางรัฐสภา ซึ่งคนที่ช่วยกันผ่านออกมาก็ได้มาจากระบอบประชาธิปไตยงัยละครับ พวกที่ไปนั่งในสภา ก็ได้มาจากการเลือกตั้ง ล่าสุดเห็นว่าจะย้อนยุคกลับไปใช้ระบบ เจ็ดสิบสามสิบ คือเลือกตั้งเจ็ดสิบแต่งตั้งสามสิบ หรืออาจจะกลับกัน อันนี้ไม่พูดดีกว่าครับ เดี๋ยวจะพาลโกรธกัน หาว่าสีไม่เหมือนกัน

รัฐธรรมนูญ ก็จะกำหนดกรอบไว้กว้างๆ เช่น ประชาชนชาวไทยมีสิทธิเสรีภาพเท่าเทียมกัน ใครจะมาละเมิดมิได้ อะไรประมาณนั้น เรื่องความปลอดภัยสุขภาพก็คงจะอยู่ในแนวๆนี้แหละ ตั้งแต่มีการร่างแล้วฉีก ฉีกแล้วร่าง กันหลายๆรอบ ผมเลยขี้เกียจอ่านรัฐธรรมนูญอีกต่อไป เพราะเดี๋ยวก็ฉีกกันอีก ดูๆไปคล้ายกระดาษชำระเหมือนกัน ฉีกได้สบายมือ เหนียวนุ่ม ซึมซับดี
พูดมาถึงตรงนี้ พอจะทราบอีกไหมว่ามีกฏหมายอะไรจะมาเทียบเท่ารัฐธรรมนูญได้อีก (มี๊ เสียงสูง) มีครับ มีจริงๆ ไม่ได้โกหก ก็ ประกาศคณะปฏิวัติงัย (โปรดฟังอีกครั้ง) ประเทศไทยเราอยู่กันมาแบบนี้เนิ่นนานแล้วครับ

กฏหมายความปลอดภัย ก่อนปี พ.ศ. 2540 นั้น ได้อำนาจมาจาก กฏหมายที่เรียกว่า ประกาศคณะปฏิวัติฉบับที่ 103 ปี 2515 เก่างั่กเลยครับ มาจนกระทั่ง ปี 2540 หลังจากเมืองไทยว่างเว้นการปฏิวัติรัฐประหาร มาได้สัก 5 ปี เราก็มีพระราชบัญญัติแรงงานกันเป็นเรื่องเป็นราว

ใน พรบ.มีมาตราที่เกี่ยวกับเรื่องความปลอดภัย สุขภาพ เริ่มที่มาตรา 100-103 โดยเฉพาะมาตรา 103 ให้รัฐมนตรีไปออกกฏหมาย และให้รัฐมนตรีไปแต่งตั้ง เจ้าพนักงาน ในมาตราท้ายๆของ พรบ. เช่นมาตรา 150 แถวๆนั้น ระบุชัดเจนว่าถ้านายจ้าง ไม่ทำนั่น นู่น นี่ มีโทษทั้งปรับ โทษจำคุก กำหนดไว้ครับ

ลองกลับไปอ่านดูนะครับว่า ข้อหาต่างแบบที่บริษัทกระดาษที่อเมริกาโดน ถ้าเมืองไทย เอาจริง คุณว่าปรับได้ไหม ถ้าได้ เพราะอะไร ถ้าไม่ได้ทำไม

ผมหยิมมาให้ดู สักฉบับ เอาฉบับของปี 2549

ข้อ ๓
ข้อบังคับว่าด้วยความปลอดภัยในการทำงานตามวรรคหนึ่ง อย่างน้อยต้องกำหนดขั้นตอนและวิธีการปฏิบัติงานที่ปลอดภัยเพื่อควบคุมมิให้มีการกระทำที่อาจก่อให้เกิดความไม่ปลอดภัยในการทำงาน ทั้งนี้ นายจ้างต้องจัดให้มีการอบรมและฝึกปฏิบัติจนกว่าลูกจ้างจะสามารถทำงานได้อย่างถูกต้องปลอดภัย รวมทั้งจัดวางระบบควบคุม กำกับ ดูแล โดยกำหนดให้เป็นหน้าที่รับผิดชอบของเจ้าหน้าที่ความปลอดภัยในการทำงานทุกระดับ ให้นายจ้างจัดให้มีข้อบังคับและคู่มือว่าด้วยความปลอดภัยในการทำงานไว้ในสถานประกอบกิจการ
ข้อนี้ข้อเดียว ถ้าจะตั้งหน้าตั้งตาปรับกันจริงๆ รับรองครับ กระทรวงแรงงานไม่ต้องของบประมาณให้เหนื่อย ก็แค่ส่งเจ้าพนักงานเข้าไปดู
อ้าว หวัดดีคร๊าบ ทำรายกานคร๊าบบบบ ไหนๆๆ ดูดี๊ อ้อ ตั้งนั่งร้านกันเหรอครับ ไหน มีคู่มือกำหนดขั้นตอน วิธ๊การปฏิบัติงานมั๊ยคร๊าบบบ อ้อ ไม่มีเหยอ.... ไหนผู้จัดการ ขอคุยที่มุมตึกหน่อย....โอ๊ะ โอวววว ถล่ม แว๊ววววว เอาไปอีกสามสิบข้อหา อิๆๆๆ

ประเด็นที่พูดมาทั้งหมด ก็คือ ประเทศไทย เป็นประเทศที่อุดมสมบูรณ์ไปด้วยกฏหมาย เรื่องไหนที่มีในโลกหล้า ประเทศไทยมีหมดครับ
ต่างกันตรงแค่ว่า กฏเป็นกฏ หรือว่าเพียงแค่ กฏ เอาไว้กดเท่านั้นรึเปล่า

ไอ้ห่า AIHA

2010-12-09T10:19:00.000-08:00

เมื่อครั้งอยู่โรงไฟฟ้า บทความเรื่องทฤษฎี "อีสามตัว" (3 E Theory) ถูกตีกลับมาอย่างไร้เยื่อใย บทความเซฟตี้ถูกแทนที่ด้วยมุม Gossip เรื่อง หมาของเจ้านาย น่ารักจังเลย (ยังแค้นไม่หาย) ด้วยข้อหาใช้คำไม่สุภาพ วันนี้เลยเอาคำว่า ไอ้ห่า ไอฮ๊า ไอฮา แล้วแต่จะออกเสียงออกแอคเซ้นท์ ตามสบายครับ (AIHA)มาเล่าให้ฟัง เพราะยังงัยเสียก็ไม่มีใครบังอาจมาเซ็นเซอร์ข้อความเราอยู่แล้ว

ฉบับนี้ขอระบายความในใจกันหน่อยด้วยเหตุผลสองสามข้อ ประการแรกก็คือ เพื่อเล่าสู่กันฟังในกลุ่มเพื่อนร่วมอาชีพ แม้จะรู้อยู่เต็มอกว่า ต่อให้เอาลิงค์ไปโพสต์ไว้ในเฟสบุคบ้าง ตามเว็บบอร์ดบ้าง ก็น้อยนักที่จะมีคนอ่าน ยิ่งเป็นเรื่องวิชาการ ฝันไปเถอะครับ ประการที่สองเพื่อเปรียบเทียบให้ดูว่าบ้านอื่นเมืองอื่นเขาเป็นอย่างไรในการบริหารวิชาชีพ เรื่อง Occupational Health and Safety ถ้าเป็นวิชาการมากๆมันน่าเบื่อ ถ้าเป็นการบรรยายในห้องเรียน มาแนววิชาการล้วนๆ รับรองครับ หลับหมด

ผมมาสะดุดกับบทความของ AIHA - American Industrial Hygine Association ก็ตอนที่จะสมัครเป็นสมาชิกของไอ้ห่านี่แหละ ขออนุญาตครับ อ่านดูคุณสมบัติของสมาชิก ข้อหนึ่ง จะต้องเป็น Professional Industrial Hygienist ไอ้เรารึก้มั่นใจเต็มร้อย เพราะทั้งชีวิตการทำงาน ก็เป็นเรื่อง ความปลอดภัย สุขภาพ ซึ่งก็หนีไม่พ้นเรื่องเกี่ยวกับ สุขศาสตร์อุตสาหกรรม เรื่องพิษวิทยา เรื่องอาชีวอนามัย พวกนี้เป็นสำคัญ สมัยเรียนก็หนักไปทางการตรวจวัดเสียง ฝุ่น แสง ความร้อน การใช้เครื่องไม้เครื่องมือและเทคนิคทาง Industrial Hygiene ทั้งนั้น ปรากฏว่า สมัครไม่ได้ครับ ไม่มีคุณสมบัติครบ (มันบอกว่า) ทำได้แค่ยื่นใบสมัคร เอาหลักฐานการศึกษา (ตอนแรกคิดว่าปริญญาจากมหิดล สาขาอาชีวอนามัยคง สุดยอดแล้ว) ที่ไหนได้ ไอ้ห่า มันไม่รู้จัก ครับเรื่องจริง
"A professional industrial hygienist is a person possessing either a baccalaureate degree in engineering, chemistry, or physics or a baccalaureate degree in a closely related biological or physical science from an accredited college or university, who also has a minimum of three years of industrial hygiene experience."

เรื่องของเรื่องก็คือ ปริญญาของเรา ไม่ได้อยู่ในข่ายที่เรียกว่า Accredited University ดังนั้น การจะเอาประสบการณ์ กับความรู้หรือปริญญาจากเมืองไทยมาแล้วดุ่ยๆเข้าไปสมัคร ไม่ได้หรอกครับ กรณีนี้ ต้องเอารายละเอียดเกี่ยวกับงานที่ทำที่ระบุชัดเจนว่าทำงานเกี่ยวข้องกับ Industrial Hygiene อย่างน้อยกี่เปอร์เซ็นของงานทั้งหมด มาประกอบกับ หนังสือรับรองจากทาง CIE - Coucil of International Education มาแสดงครับ ผมได้ส่งทรานสคริปท์ปริญญาตรี สาธารณสุขศาสตร์ ภาควิชาอาชีวอนามัยและความปลอดภัยให้เขาตีราคาไปแล้ว และได้รับการตอบกลับมาแล้วว่าเทียบเท่ากับ ปริญาตรีสาธารณสุขศาสตร์ อาชีวอนามัยของสหรัฐอเมริกา และอยู่ระหว่างการสมัคร การประเมินใช้เวลาราวๆสามอาทิตย์
เรื่องทำนองเดียวกัน การจะสมัคร CSP- Certified Safety Professional ก็อีหรอบเดียวกัน วันหลังจะเล่าให้ฟังว่าขั้นตอนเป็นยังงัย

มันเป็นกระบวนการควบคุมคุณภาพของผู้ประกอบอาชีพครับ สำหรับที่สหรัฐอเมริกา ถ้าไม่มีใบรับรองว่าคุณมีคุณสมบัติตรงกับที่กำหนด ยากครับที่จะทำอะไรต่อได้ นี่เรื่องจริงครับไม่เฉพาะสาขานี้เท่านั้น ทุกอย่าง แม้แต่การจะประกาศลงหน้าหนังสือพิมพ์ว่า รับจ้างต่อเติมอาคาร ซ่อมสร้าง รื้อถอน เดินสายไฟ ก่ออิฐ ปูกระเบื้อง ทุกเรื่องครับ มีข้อกำหนดให้ต้องได้รับการขึ้นทะเบียนรับรองทั้งสิ้น ใครขืนไปทำสุ่มสี่สุ่มห้า ถูกปรับครับ ส่วนพวกที่ขึ้นทะเบียนแล้วไปทำมั่วๆ ผลงานห่วยแตก นอกจากจะถูกฟ้องโดยลูกค้าจนหมดเนื้อหมดตัวแล้ว ยังถูกขึ้นบัญชีดำ หากินไม่ได้ไปเลยละครับ มันเป็นระบบซะจนเราซึ่งคุ้นเคยกับระบบระเบียบแบบมั่วๆของเรารู้สึกอึดอัด ตอนแรกๆก็ตื่นเต้น ตอนหลังๆมันเซ็ง เพราะที่นี่ หาก๋วยเตี๋ยวข้างทางกิน แบบเมืองไทยไม่ได้ ไอ้ประเภทผัดกันไฟลุกท่วมกระทะ เสร็จแล้วเอาน้ำไปล้างกระทะ เอาแปรงล้างส้วมลงไปคนๆ พอได้รสชาด เทพรวดลงรางระบายน้ำ รึไม่ก็พื้นถนนให้เฉอะแฉะพองาม ที่นี่ไม่ได้ครับ มันติดอีตรงระบบ Licencing System ขืนใครไปทำ ติดคุกหัวโต

กลับมาที่เรื่องสาขาอาชีพนักสุขศาสตร์อุตสาหกรรม (Industrial Hygienist) ที่บ้านเราไม่มีนะครับ ไม่มีอาชีพนี้ในสาระบบ ไม่มีพูดถึงในกฏหมาย ไม่มีข้อกำหนดว่า ไอ้คนที่สะพายเครื่องวัดแก็ส เครื่องวัดเสียงมารับจ้างเรา มันจบอะไรกันมา เท่าที่ผมรู้ ไม่ค่อยมีนักอาชีวอนามัยไปรับจ้างเป็นเด็กเก็บตัวอย่างเท่าไหร่ ระบบการศึกษาของเราคือระบบจับฉ่าย มั่วแต่อร่อย เราถูกสร้างมาให้ทำได้ทุกอย่าง ทำทุกเรื่อง พอมาเจอแบบนี้ก็อดเคืองไม่ได้ ว่า ไอ้ห่าเอ๊ย เรารึ ทำมาหาแดกแลกเงินเดือนมาก็ด้วยวิชาความรู้และประสบการณ์ ตรงเปะ ดันบอกว่าเราขาดคุณสมบัติ (คิดในใจนะครับ อย่าถือสา นิสัยขี้โวยวายแบบนี้มันติดมาเป็นบุคลิก)
ข้อดีมันก็มีตรงที่ว่า สาขาอาชีพอะไรก็ให้มันชัดเจนไปเลย จะได้ไม่มีใครมั่วนิ่ม รู้จริงบ้างมั่วบ้าง มันอันตราย ข้อเสียก็มีตรงที่ว่าบางทีงานด้านความปลอดภัย สุขภาพและสิ่งแวดล้อมมันผสมปนเป เกี่ยวพันกันไปหมด บางทีเราต้องรอบด้าน ประมาณว่า รู้ลึก รู้ลึก รู้จริง รู้ทุกสิ่งที่ต้องการ ถ้ายืนอึ้งนานๆ แสดงว่า วิชาการอ่อนแอครับ

เคยมีผู้สมัครรายหนึ่งมาสัมภาษณ์งาน หลังจากสอบถามเรื่องอื่นๆไปแล้ว ผมก็ถามไปว่าจากประสบการณ์ทำงาน คุณเชี่ยวชาญเรื่องอะไรเป็นพิเศษ เขาก็ตอบว่า การทำงานบนที่สูงครับ ผมก็บอกว่า ถ้าอย่างนั้นช่วยอธิบายคำว่า Free Fall Distance ให้ผมฟังเข้าใจง่ายๆหน่อย พอเจอคำถามแบบนี้เข้า แกก็เลยลากลับเอาเสียดื้อๆ ผมก็เลยไม่ได้คำตอบจากผู้เชี่ยวชาญเลย แหม เสียดายจัง

นานมาแล้ว มีรุ่นน้องจากสถาบันเดียวกัน แต่เด็กกว่าผมมาก มาสัมภาษณ์ ไอ้เรารึก็เห็นว่าเป็นน้อง เพิ่งจบใหม่ พยายามถามคำถามที่คิดว่ามันต้องตอบได้แน่ๆ อย่างเช่น ถ้าคุณได้ทำงานที่นี่ คุณจะทำอะไรก่อน น้องเขาก็ตอบว่า ผมก็จะเริ่มทำการตรวจวัด เสียง แสง ความร้อน สารเคมี ครับ ผมก็ถามว่าทำไมละ ทำไมอยู่ๆถึงต้องวัดละครับ น้องก็ตอบว่า อาจาร์ยบอกให้วัดครับ หึๆๆๆ มันตอบแบบนั้นจริงๆ ไอ้ห่า

คนเดียวกันนั่นแหละ ผมเปลี่ยนคำถามใหม่ ให้เข้ากับบุคคลิค เพราะท่าทางจะเป็นเด็กเรียน เข้ามากู( ไอ) จะวัดตะพึดตะพือ

(ไอ) ผมก็วาดสัญลักษณ์ Diamond Code แล้วก็ถามไปว่า อันนี้เป็นสัญลักษณ์อะไร พอจะอธิบายให้ฟังหน่อยได้ไหม น้องเค้าตอบว่า มันคือว่าวครับ บ๊ะ (ไอ้นี่ สงสัยชอบเล่นว่าว ตอบมาได้งัย)

เดี๋ยวนี้ มีโรคจากการทำงานใหม่ๆ ที่นักสุขศาสตร์อุตสาหกรรมน่าจะเข้ามามีบทบาท เสนอมาตรการ เสนอผลงานวิชาการ งานวิจัยให้หน่วยงานที่กำกับดูแลนำไปออกเป็นกฏหมาย มาตรฐานที่เข้มงวดขึ้น เพื่อประโยชน์ของลูกจ้างและนายจ้าง กฏหมายของไทย ที่อ้างอิงค่ามาตรฐาน เช่น ค่า TLV, STEL, TLV-C, เหล่านี้ ตัวเลขมันเก่าเหลือเกิน เมื่อเทียบกับประเทศอื่นๆ ฉบับที่แล้ว ผมพูดเรื่องแอสเบสทอสเพื่อเป็นตัวอย่าง

ทีอเมริกา นักวิชาการ นั่งถกกันเรื่องพนักงานโรงงานผลิต Pop Corn เสียชีวิตด้วยโรคปอด อันเกิดจากการสูดดมสารที่ใช้แทนกลิ่นเนย ถกกันเป็นเรื่องเป็นราว

ในขณะที่บ้านเรา พนักงานทำงานท่ามกลางฝุ่นควัน สารเคมีอันตรายมากมาย บางสถานประกอบการเลี่ยงข้อกฏหมายด้วยการจ้างแรงงานต่างด้าวมาทำงาน กดขี่ค่าแรง เอาเปรียบเรื่องความเป็นอยู่ ความแตกต่างมันไม่ได้อยู่ที่ความรู้ความสามารถของบุคคลากรอย่างเดียว แต่มันเป็นที่ระบบการบริหารจัดการในภาพรวม มันไม่มีจริงๆ ถึงมีก็ไม่ได้ถุกใช้งาน ถึงถูกใช้งานก็เลือกปฏิบัติ ถึงเลือกปฏิบัติเห็นกันแบบโต้งๆ ก็ทำอะไรไม่ได้ ไอ้ห่าเอ๊ย อนาถใจ (เอาแค่นี้ เดี๋ยวอารมย์การเมืองพลุ่งพล่าน)

การสร้างสถานการณ์จำลอง

2010-12-05T14:34:00.000-08:00

Developing Scenairo

การจำลองสถานการณ์ เป็นขั้นตอน ถัดมาจากการเขียนแผนฉุกเฉิน ซึ่งในบทความก่อนหน้านี้ผมได้หยิบยกเรื่องราวของการทำแผนฉุกเฉินที่โรงไฟฟ้า และเรื่องของพวกหมวกสีทองมาส่วนหนึ่ง เพื่อให้เห็นว่า แผนฉุกเฉินต้องอยู่บนพื้นฐานของความเป็นจริง ถ้าในยามปกติ ไม่มีใครในโรงงานคุณใช้วิทยุสื่อสารในการติดต่อกัน มันก็เปล่าประโยชน์ที่คุณจะซ้อมแผนฉุกเฉินโดยการไปเช่าวิทยุสื่อสารมาให้บรรดาทีมดับเพลิง ทีมประสานงาน ทีมช่วยเหลือ ทีมปฐมพยาบาลถือกันเวลาซ้อม เพราะมันไม่สมเหตุสมผล ต่อให้คุณสร้างฉากจำลองเหตุการณ์สมจริงราวกับกองถ่ายละครจากฮอลลีวูด ก้ไม่ได้ช่วยให้แผนฉุกเฉินของคุณใกล้เคียงความจริง เพราะสถานการณ์จำลองไม่ได้ช่วยในการทดสอบสิ่งที่คุณเขียนไว้ในแผนเลยแม้แต่น้อย
ตรงกันข้าม สถานการณ์จำลอง ต้องมาจากข้อเท็จจริง มาจากข้อมูล มาจากการวิเคราะห์ก่อนที่จะเขียนแผนเสียอีก ยกตัวอย่างเช่น ถ้าทั้งเดือน ทั้งสัปดาห์ พวกหมวกสีทองแทบไม่เคยโผล่หน้ามาโรงงานเลย แล้วคุณจะเขียนไปในแผนให้พวกเขาเหล่านั้นมีหน้าที่สั่งการในแผน มันไม่สมเหตุสมผล คนที่จะมีหน้าที่ในการสั่งการควรจะเป็นคนที่ทำงานอยู่ที่นั่นเป็นประจำมากกว่าใครอื่น บางคนอาจจะแย้งว่า ให้หัวหน้ากะเนี่ยนะ มีอำนาจสั่งการ ทำไมไม่ให้ผู้อำนวยการ ท่านประธานเป็นคนสั่ง ก็แล้วแต่คุณสิครับ แผนของคุณ เขียนว่ายังไง ผมไม่ก้าวก่าย แต่แค่จะบอกว่า เวลาจะซ้อมก็จำลองเหตุการณ์ให้สามารถทดสอบสิ่งที่คุณเขียนให้มากที่สุดและมีความสอดคล้องกับความเสี่ยงที่วิเคราะห็ไว้แต่แรกให้มากที่สุด

ยกตัวอย่างกรณีบริษัทแก็สแห่งหนึ่ง มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ตึก พีเอสทาวเวอร์ บนถนนอโศกสุขุมวิท ทุกๆปีจะมีการซ้อมการอพยพหนีไฟลงจากตึก โดยจ้างบริษัทขายเครื่องดับเพลิงรายหนึ่งมาทำการซ้อมให้เป็นประจำ ก่อนการซ้อมจะเริ่ม ผมก็สังเกตุเห็นว่ามีการเตรียมเช่าวิทยุสื่อสาร ติดต่อบริษัทถ่ายวิดีโอ ช่างแต่งหน้าตัวละคร มีการเตรียมชุดดับเพลิง เช่าถังดับเพลิงมาเป็นจำนวนมาก ธงหลากสีถูกนำมาเตรียมไว้ในสำนักงาน บรรดาผู้ที่ถุกกำหนดไว้ในแผนให้เป็นผู้นำอพยพ ได้รับแจกหมวกเซฟตี้มีสติกเกอร์ติดว่า Evacuation Leader, บางคนได้หมวกสีทอง (อีกแล้ว) เขียนว่า Emergency Commander ซึ่งพวกนี้ผมไม่ค่อยเห้นหน้า เพราะทำงานอยู่สาขาอื่นๆนอก กรุงเทพ แผนฉุกเฉินเขียนไว้ให้คนเหล่นนี้ทำหน้าที่ในยามเกิดเหตุฉุกเฉิน ทุกคนได้รับแจกวิทยุสื่อสารคนละเครื่อง ก่อนการซ้อมจะเกิดขึ้น ผมเรียกประชุมและสอบถามจากผู้ที่เตรียมการสิ่งเหล่านี้ทั้งหมดว่า เหตุใดต้องเช่าวิทยุ ทั้งๆที่ในวันปกติไม่มีใครใช้วิทยุ เหตุใดต้องมีชุดดับเพลิง และเรื่องอื่นๆมากมาย

ลิฟท์ขึ้นลง มีทางหนีไฟขนาบด้านข้าง

ผมถามเขาว่า คุณทราบไหมว่าระบบสัญญานเตือนภัยของตึกนี้เป็นแบบไหน เป็น Smoke detector, Heat Detector, หรือผสมกัน คุณทราบไหมว่าถ้ามีไฟไหม้ขึ้นที่ใดที่หนึ่งในตึก สัญญานจะดังพร้อมกันทั้งตึกหรือถูกหน่วงเวลาให้ดังชั้นที่เกิดเหตุ และชั้นที่อยู่เหนือขึ้นไปกับชั้นที่อยู่ล่างลงมาหนึ่งชั้น
มีใครทราบไหมว่าบันไดหนีไฟที่ขนาบข้างไปกับปล่องลิฟท์ของตึกดังกล่าวถูกออกแบบมาให้เป็น Positive Pressure เพราะมี Blower ขนาดใหญ่อยู่บนยอดตึกเพื่อป้องกันควันทะลักเข้า Stair well มีใครทราบไหมว่า Blower ที่ผมพูดถึงไม่ได้อยู่ในสภาพใช้การได้ มอร์เตอร์ไม่มี ถูกถอดออกไปนานเท่าไหร่แล้ว ประตูหนีไฟที่จะต้องเป็นแบบ Self closing อยู่ในสภาพที่ใช้การไม่ได้ เพราะบริษัทอื่นๆที่เช่าตึกเดียวกัน ใช้เป็นทางขึ้นลงสำหรับพนักงาน และเปิดประตูค้างไว้ตลอด ที่สำคัญบริษัทนั้นทำป้าย สิ่งพิมพ์ มีสี ทินเนอร์ สารไวไฟมากมาย ไม่มีใครเช็คเลยว่าไฟฉุกเฉินที่ติดตั้งในทางลง บันไดหนีไฟใช้การได้เพียงแค่สองตัว จากทั้งหมด สามสิบกว่าตัว ผมถามข้อมูลเหล่านี้จากผู้ที่เขียนแผนฉุกเฉิน และผู้ที่รับจ้างซ้อมแผนฉุกเฉิน ไม่มีใครตอบได้เลย แม้แต่เซฟตี้เจ้าของตึก

หากเกิดไฟไหม้ขึ้นที่ชั้นใดชั้นหนึ่ง สัญญานเตือนภัยจะดังขึ้นที่ชั้นนั้น และอีกสองชั้นบน ล่าง เหมือนแซนด์วิทช์ เพื่อให้ทีมฉุกเฉินของตึกได้ทำการตรวจสองจาก Fire Annunciator แล้วเข้าระงับเหตุ แต่ปรากฏว่า Annuaciator กลับถูกติดตั้งไว้ในห้องเล็กๆ ชั้นล่างสุด ที่ไม่มีใครดูแลเลยแม้แต่คนเดียว ถ้าไฟไหม้จริง กว่าชั้นอื่นๆจะได้รับการเตือนภัย ไฟก็ลามไปในระดับที่ใหญ่ขึ้น เพราะเกือบทุกชั้นมีพื้นเป็นพรม ใยสังเคราะห์ ควันไฟจากการเผาไหม้จะทะลักเข้าสู่ชั้นอื่นๆในเวลารวดเร็ว เพราะประตูหนีไฟเปิดค้างไว้ ประกอบกับ Blower ที่จะสร้าง Positive Pressure ไม่ทำงาน ดังนั้นปล่องบันไดจะเต็มไปด้วยควันไฟ มิหนำซ้ำ เมื่อทำการตัดไฟ ในนั้นจะมืดสนิท เพราะไม่มีไฟฉุกเฉิน คนที่อยู่ชั้น สูงๆอย่างชั้นสามสิบ คงลำบากมากที่จะลงถึงชั้นล่างอย่างปลอดภัย รถกระเช้าของ กทม. สูงที่สุดก็ได้แค่ชั้นที่แปด ผมถามพวกเขาว่าแล้วคุณจะหนีไปไหน ครับชั้นดาดฟ้า ไปดูกันก่อนดีไหม ผมถ่ายรูปมาให้ดูแล้ว ชั้นดาดฟ้า มีราวกั้นโดยรอบ ไม่สะดวกต่อการลงจอดของเฮลิคอบเตอร์ อ้าว หลายๆคนร้อง หนีขึ้นข้างบนอาจะรอด แต่ขึ้นกับว่า เฮลิคอบเตอร์จะพาคุณออกไปได้สักกี่คน

พวกสาวแก่แม่ยกยิ่งน่าห่วง เพราะใส่ส้นสูงมาทำงาน ไม่มีใครพกรองเท้ากีฬาไว้ใต้โต๊ะทำงานเลย หากเกิดไฟไหม้ตึกสูง สปริงเกลอร์ทำงาน บนพื้นจะมีน้ำขัง หาก Floor drain ระบายน้ำไม่ดีจะยิ่งอันตราย เศษกระจก ของมีคม อะไรมากมายที่จะต้องลุยลงไปตามทางหนีไฟมืดๆ และเต็มไปด้วยควัน

เอาเป็นว่า วิทยุที่เช่ามา ชุดที่เช่ามา ธงที่เพิงเอามาวาง ไม่ได้สะท้อนเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นจริงๆเลย แผนไม่ได้เขียนถึงสิ่งที่ผมชี้ให้ดูเลย และถ้าเกิดจริง ผมรับรองได้ครับ นับกันไม่หวาดไม่ไหว

ที่ผมทราบก็คือ ตึกสูงในกรุงเทพ มีสภาพคล้ายๆกันนี่แหละครับ เพราะฉะนั้น เวลาเขียนแผนหนีไฟ หาข้อมูลให้ครบ ก่อนลงมือเขียน เพื่อที่ว่า ฉากระทึกขวัยที่ถ่ายวิดีโอไว้ได้แต่ละปี มันสมจริง ซะจนเสียวเลยละครับ

Emergency Pre-Planning

2010-12-03T21:00:00.000-08:00

เบื้องหลังไม่มีเซ็นเซอร์

แผนฉุกเฉิน

แผนฉบับแรกที่ผมลงมือเขียน เป็นแผนฉุกเฉินของโรงไฟฟ้า Cogeneration ซึ่งในขณะนั้น เป็นของบริษัทพลังงานยักษ์ใหญ่รายหนึ่งของไทย ขออนุญาตไม่เอ่ยนาม ในปัจจุบันได้ขายโรงไฟฟ้าทั้งเฟส หนึ่ง สองและสามให้กับบริษัทสัญชาติยุโรปแห่งหนึ่งไปแล้ว โรงไฟฟ้าเฟสหนึ่งและสองตั้งอยู่บนพื้นที่ของโรงผลิตโอเลฟินในนิคมอุตสาหกรรมมาบตาพุด ความที่ใช้พื้นที่ของคนอื่น โรงไฟฟ้าแห่งนี้ แม้จะมีรั้วโดยรอบ เปิดออกสู่โรงโอเลฟินได้ แต่ก็มักจะมีโซ่คล้องเอาไว้เพื่อการรักษาความปลอดภัย วัฒนธรรมการรักษาความปลอดภัยที่โรงงานแห่งนี้ออกจะดูประหลาดในสายตาของผม ครั้งที่เพิ่งเข้ารับตำแหน่งใหม่ๆ กล่าวคือ ทุกครั้งที่เจ้านาย ในที่นี้คือ เอ็มดี (Managing Director) มาเยี่ยมเยือนโรงงาน หัวหน้า รปภ. ผู้ซึ่งเป็นที่น่าเกรงขามของทุกๆคนเพราะเป็นคนของ นาย หรือ เพราะเป็นทหารเก่า (มั๊ง เดาเอา) แกจะทำหน้าที่อย่างแข็งขัน ด้วยการวิ่งถือธงเล็กๆสีเขียวนำหน้ารถ จากปากประตู ของโรงโอเลฟิน มาจนถึงโรงไฟฟ้าแห่งนั้นทุกคราไป สอบถามก็ได้ความว่า โรงโอเลฟินมีความเข้มงวดเรื่องการเข้าออก ต้องตรวจบัตร แลกบัตร ทำให้ เจ้านายไม่ได้รับความสะดวก จึงได้ตกลงกันว่า หัวหน้าคนนี้จะต้องออกไปรับ วิ่งถือธงเหยาะๆนำเข้ามา เพื่อเจ้านายไม่ต้องแลกบัตรให้เสียเวลา เมื่อเจ้านายมาถึง หัวหน้าผู้นี้ก็จะรอโค้งคำนับ พร้อมส่งหมวกเซฟตี้สีทองให้เจ้านาย เป็นศิริมงคล เอาเป็นว่า บายพาสระบบเพื่อคนสำคัญมากด้วยบารมี ไม่ต้องผ่านระบบ Security และที่สำคัญ หมวกสีทองบ่งบอกบารมีที่ไม่มีกฏใดๆมีผลกับท่านเลย ที่แห่งนั้นมีหมวกสีทองราวๆแปดเก้าใบ ว่ากันว่า สำหรับมนุษย์ทองคำที่อยู่สำนักงานใหญ่ที่กรุงเทพ สิ่งนี้เมื่อมาถึงยุคผม จึงสั่งยกเลิกเสียทั้งหมด ไม่มีการวิ่งนำหน้า ไม่มีธง ไม่มีหมวกสีทอง และไม่มีใครใหญ่ไปกว่า Emergency Commander ในยามที่มีเหตุฉุกเฉิน พวกหมวกสีทองหากไม่ผ่านการฝึกอบรม การสั่งการระงับเหตุฉุกเฉินตามแผนแล้วละก็ ท่านก็ไม่แตกต่างจากพนักงานคนอื่นๆ ไม่มีหน้าที่ในทีมฉุกเฉินทีมใดทีมหนึ่ง ท่านต้องปฏิบัติตามแผนที่กำหนด ไม่มียกเว้น ครับนั่นคือความประทับใจแรกของเจ้านาย ที่มีต่อผม เป็นความไม่พอใจอย่างมาก เจ้านายเคยถามผมว่าทำไมต้องให้ผมแลกบัตร ผมก็ตอบว่า ก็เจ้านายไม่มีบัตรที่สำแดงตนว่าเป็นใคร ในระบบรักษาความปลอดภัย เราจำแนกคนด้วยบัตร (Personal Identification)เจ้านายก็บอกว่า รปภ.มันจำผมไม่ได้หรือ ผมก็บอกว่า เมื่อก่อนจำได้ แต่ตอนนี้ผมสั่งห้ามจำ แต่ให้เข้มงวดการตรวจบัตร เจ้านายโกรธผมมากที่ไม่รู้จักคนมากบารมี ผมพยายามอธิบายว่า เจ้านายน่าจะยินดีนะครับที่ระบบรักษาความปลอดภัยไม่มีจุดอ่อน ไม่มีข้อยกเว้นยิบย่อย ทำให้เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเกรงใจไม่กล้าขอดูบัตรใคร แล้วปล่อยคนเล็ดรอดเข้ามา เกิดไปกดชัตดาน์วแก็สเทอร์ไบน์เข้าสักยูนิตหนึ่ง ไฟดับ ลุกค้าในมาบตาพุดเกิดไฟไม่พอ แล้วจะทำยังงัย เจ้านายทำท่าเหมือนเข้าใจ แต่ (กูไม่ชอบ เข้าใจมั๊ย)

ต่อมา ผู้บริหารอีกท่านหนึ่ง เดินเข้ามาหาผมในวันหนึ่ง พร้อมด้วยเอกสารปึกใหญ่ บอกว่า นี่เป็นแผนฉุกเฉินของโรงงานผลิตสารเคมีที่อยู่ข้างๆ คุณลอกไปเลย ไม่ต้องเสียเวลาเขียน ผมงง พวกหมวกสีทองชอบทำอะไรแปลกๆ ก็เลยพลิกดูข้างใน เห็นชื่อคนเขียนแผน อ่านดูเรื่อง Initial Response, First Responder และ Flow Chart ของแผนโดยรวม ผมก็บอกไปว่า ไม่หรอกครับ ไม่ต้องลอกเขาหรอก หนึ่ง ไอ้คนเขียนแผนมันเป็นเพื่อนร่วมรุ่นกับผม (ไม่อยากจะบอกว่าสมัยเรียน ผมเรียนเก่งกว่ามันซะอีก) ข้อสอง โรงงานเราแตกต่างจากเขาทั้งด้านกายภาพและรายละเอียดปลีกย่อยอื่นๆ อาทิเช่น โรงงานเราไม่มี Fire Annunciator ที่ป้อม รปภ. ไม่มีระบบเตือนภัยแบบเข้ารหัส (Coded Alarm) ไม่มี ไม่มีรถดับเพลิง ไม่มีทีมดับเพลิงประจำสถานี ไม่มี... มากมาย เบื้องหลังของการพยายามให้ผมลอกแผนฉุกเฉินคนอื่นมาเปิดเผยชัดเจนในเวลาต่อมา โดย หมวกสีทองอีกสองคน มาหว่านล้อมให้ผมเซ็นต์อนุมัติการขอซื้อรถดับเพลิง โดยเสนอส่วนแบ่งให้ในราคาที่น่าตื่นตาตื่นใจ แต่บังเอิญผมมีความเห็นว่า ไม่ใช่ความจำเป็นที่โรงไฟฟ้าแบบนั้น ตั้งอยู่ใจกลางโรงโอเลฟิน ที่มีรถดับเพลิงอยู่หลายคัน นี่ยังไม่รวมโรงผลิต วีซีเอ็ม โรงอื่นๆโดยรอบ ไม่น้อยกว่า ห้าสิบคันที่อยากจะดับเพลิงใจจะขาด วันๆไม่มีอะไรทำนอกจากเช็ดรถดับเพลิงเป็นมันวับ พอมีไฟไหม้หญ้านิดหน่อยก้ดีใจแทบแย่ เพราะจะได้ออกกำลังมั่ง แผนฉุกเฉินที่เขียน จึงไม่มีความจำเป็นต้องลงทุนกับรถดับเพลิง สถานีดับเพลิง และพนักงานประจำสถานี แต่ให้ความสำคัญกับการประสานงานทีมดับเพลิงกับหน่วยดับเพลิงจากภายนอกมากกว่า ครับข้อเสนอเปอร์เซ็นตถูกผมขัดใจอีกแล้ว หมวกสีทองทั้งหลายเริ่มโกรธผมจริงๆแล้วครับ

ถ้าจะให้เล่า เรื่องทำนองนี้ ระหว่างผมกับหมวกสีทอง มีอีกมากมาย ไม่ว่าจะเป็นการแอบปล่อยน้ำเสียที่เกิดจากการ Flush Line ลงทะเล การลักลอบเอาขี้เถ้า Bottom Ash ไปทิ้งในบ่อลูกรังหลังชุมชนมาบตาพุด การพยายามจะปล่อยน้ำจากกองถ่านหินที่ไม่ผ่านกระบวนการบำบัดลงทะเล อ้างว่าผู้จัดการนิคมเห็นดีเห็นงาม พอถูกขวาง หมวกสีทองอีกคน ขู่ผมว่า มึงรู้มั๊ย กูเป็นใคร จนบัดนี้ผมยังงงอยู่ ก็มึงยังไม่รู้แล้วกูจะรู้ได้งัย ไอ้ฟายยย..ครั้งนั้น ลงเอยด้วยการขัดแย้งรุนแรง จนเรื่องการลอบทำร้ายแว่วมาถึงหูผม ครับ ผมก็กลัวตายนะ ไอ้เวร

PRE-FIRE PLANNING

ช่างมันเถอะครับ มากลับเข้าเรื่องวิชาการกันก่อน
การทำแผนฉุกเฉินที่ดี ต้องเริ่มจากการรวบรวมข้อมูล (Data gathering ) ข้อมูลมากมายที่ต้องรู้ เช่น ลักษณะแผนผัง ทางเข้า ออก ระบบถนน ความกว้างประตู วงเลี้ยวสำหรับรถดับเพลิง ท่อน้ำดับเพลิง ระบบเตือนภัย ระบบระบายน้ำ ระบบประกาศเสียงตามสาย ระบบระบายอากาศ ระบายควัน จำนวนคน ระบบไฟฟ้า ระบบโทรศัพท์ ผมแนะนำ ไปอ่าน เรื่อง Pre-Fire Planning ของ David T. Gold ถ้าจำไม่ผิด
ตอนที่ผมเริ่มทำแผน ผมพบว่าระบบน้ำดับเพลิงของโรงไฟฟ้าแห่งนั้น อาศัยน้ำดับเพลิงจากโรงโอเลฟิน (ถุย ปั๊มดับเพลิงยังต้องอาศัยคนอื่น สะเออะจะซื้อรถดับเพลิง.. คิดในใจนะครับ) หัวดับเพลิงจัดเรียงอยู่โดยรอบรั้ว มีถนนเป็นรูปวงแหวนกั้นอยู่ จุดที่เสี่ยงต่อการเกิดไฟไหม้จุดหนึ่งหลังจากการทำ Risk Assessment แล้ว ก็คือที่ Natural Gas Station ซึ่งมีอยู่สองจุด ต่อแก็สเทอร์ไบน์สามบล๊อก ลักษณะของเพลิงบริเวณนี้ ที่เป็นไปได้มากที่สุด คือแก็สรั่วแบบรุนแรง นั่นหมายความว่า จะเกิดไฟแบบที่เรียกว่า Jet Fire มีทิศทางที่จะอันตรายต่อบริเวณใกล้เคียง และที่น่ตกใจก้คือ ตำแหน่งของ gas station อยู่ติดรั้ว ไม่มีหัวดับเพลิงอยู่ในรัศมีใกล้เคียงให้สามารถทำการสู้ไฟได้จากทางเหนือลม เพราะพื้นที่มาบตาพุดมากกว่า ห้าเดือนลมพัดจากทิศใต้ไปทิสเหนือ หากเป็นเช่นนั้น การสู้ไฟจากใต้ลม ต้องอาศัยสายดับเพลิงถึงสี่เส้น ก็ราวๆ แปดสิบเมตร ด้วยพนักงานเพียงแค่สามสีคนตามเทคนิค Minimum Man Power เป็นไปได้ยากครับ แผนนี้ต้องซ้อมร่วมกับรถดับเพลิงจากดรงโอเลฟิน ซึ่งเขากระเหี้ยนกระหือรืออยากลองมากเลย ผมเขียนแผนเสร็จ ทำ Fire Combat Strategic action plan แล้วลงมือซ้อมแผน หลังจากที่ผู้ที่เป็นทีมฉุกเฉินผ่านการอบรมมาจากหลักสูตร Fire Commander การซ้อมหนแรก พบว่า หากจะต้องดับไฟที่เกิดจากแก็สรั่วจริง ต้องมีการใช้น้ำผลักเปลวเพลิงให้พ้น แล้วเข้าระงับการรั่วไหล ส่วนการตัดแก็สจากต้นทางนั้น ทำได้ก็จริงแต่จะส่งผลให้แก็สเทอรืไบน์อีกสองบล๊อกร่วงไปด้วย ต้องมีการแก้ไขระบบ sectional valve ของแก็สใหม่ ไม่งั้นแย่แน่นอน การซ้อมนอกจากทดสอบแผนที่เขียน ขั้นตอนที่กำหนด ความชำนาญและความคล่องตัวของทีมแล้ว ยังจะได้เห็นปัญหาและอุปสรรคที่ซ่อนอยู่
ลองคิดดูนะครับ ถ้าเป็นสมัยก่อน การซ้อมก็จะออกมาในแนวที่ว่า สมมตไฟไหม้ตรงกองขยะหัวมุมตึก แล้วเจ้านายใส่หมวกสีทอง คว้าวิทยุสั่งการ พนักงานวิ่งเข้าไปดับเพลิง ส่วนนางสนมกรูกันออกไป นางสนมบางคนถุกแต่งหน้าแต่งตาให้เหมือนไฟลวก แล้วก็ทำควันเทียม ถ่ายวิดีโอ เอามาดูกัน อู้ฮู เท่ห์ระเบิด ไม่มีอะไรมากไปกว่านั้น ส่วนเจ้านายก็หัวเราะคิกคัก นานๆจะได้จับวิทยุซะที มันกดยังงัยวะ
ขออนุญาตนะครับ (ถุยยยย) เอาวิทยุใส่มือให้คนที่ไม่เคยอบรมผ่านหลักสูตรการระงับเหตุฉุกเฉิน เท่ากับส่งคนเข้าไปตายนะครับ ถ้าเป็นของจริง พวกนี้น่ากลัวนะครับ พวกหมวกสีทองที่สั่งมั่วนี่แหละอันตรายที่สุด มาหนนี้ พวกหมวกสีทองถูกกันออกไปรวมกันที่ห้องผู้บริหาร เตรียมรับมือกับสื่อมวลชน แต่บังเอิญครั้งนั้นยังไม่ได้เน้นซ้อมเรื่องนี้ พวกหมวกสีทอง เซ็งอีกแล้ว

เอาไว้วันหลังมาเล่าต่อนะครับ ว่าขั้นตอน Developing Scenario มีอะไรที่สำคัญๆบ้าง จะเล่าให้ฟังว่าการอพยพคนจากตึกสูงในกรุงเทพ เขาซ้อมกันแบบไหน สนุกดีครับ

โรงละครกลางกรุงนิวยอร์คถูกสั่งปรับ 51,000 USD

2010-12-02T12:32:00.000-08:00

NEW YORK – The U.S. Department of Labor's Occupational Safety and Health Administration has cited the David H. Koch Theater, located at the Lincoln Center for the Performing Arts in Manhattan, for alleged repeat and serious violations of workplace health and safety standards. The theater faces a total of $51,000 in proposed fines, chiefly for asbestos, fall and crushing hazards identified during an OSHA inspection prompted by worker complaints. See more on
http://osha.gov/pls/oshaweb/owadisp.show_document?p_table=NEWS_RELEASES&p_id=18894

กระทรวงแรงงานสหรัฐ สั่งปรับโรงละคร เดวิด เอช โคช ที่ตั้งอยู่ในลินคอนเซ็นเตอร์ เป็นมูลค่า 51,000 เหรียญ คิดเป็นเงินไทยในยามที่ค่าเงินบาทแข็งโป๊ก ก็แค่ประมาณ ล้านห้าแสนบาท ด้วยข้อหาละเมิดมาตรฐานความปลอดภัยและสุขภาพอย่างรุนแรง ด้วยการทำให้มีแอสเบสทอสร่วงลงมาแล้วแตกกระจายระหว่างการเข้าตรวจของ OSHA เนื่องจากมีพนักงานร้องเรียน
OSHA ตรวจพบว่าพนักงานของโรงละครดังกล่าวและผู้รับเหมาจากภายนอกไม่ได้รับการเตือนให้รู้ว่ามีสิ่งเจือปนด้วยแอสเบสทอส (ACM-Asbestos Containing material )ในบริเวณที่เรียกว่า Promenade และในตู้ไฟฟ้าใกล้เคียงบริเวณนั้น วัสดุพวกนั้นมีแอสเบสทอสเจือปนแต่ไม่มีการติดเลเบล บอกไว้ไม่มีการติดป้ายเตือน อีกต่างหาก มิหนำซ้ำ ประตูทางออกยังเปิดไม่สะดวกใช้การไม่ได้ ถังดับเพลิงไม่ได้แขวนในจุดที่กำหนด ซึ่งเป็นเรื่องที่เคยตรวจพบมาแล้วครั้งหนึ่งเมื่อปี 2009 และครั้งนั้นถุกสั่งปรับเป้นเงิน 45,000 USD มาแล้ว


David H. Koch Theater

ครับนั่นคือข่าวอย่างเป็นทางการวันที่ 2 ธันวาคม 2010
อีกไม่กี่วันก็จะถึงวันครบรอบไฟไหม้ โรงเต้นระบำซานติก้าผับที่เมืองไทยอีกหน ผมอ่านข่าวข้างบน แล้วมานึกย้อนดูบ้านเมืองเรา ก็ให้รู้สึกว่า อะไรจะกันนักกันหนา บ้านกู (ปิ๊ด ก.บ.ว. ดูดเสียง) ไฟไหม้ คนออกไม่ได้ ถูกเผาทั้งเป็นตายเกลื่อน ยังไม่มีใครทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน นี่แค่ไม่ได้ติดป้าย กับประตูทางออกฉุกเฉินฝืด โดนปรับซะเป็นล้าน นี่อเมริกามันเวอร์ รึความปลอดภัยสาธารณะของบ้านกู (ก.บ.ว. ดูดไม่ทัน) ห่วยแตกกันแน่วะ

ถามไปยังงั้นแหละ รู้อยู่แล้วว่าบ้านเราเป้นยังงัย แต่แค่อยากจะเทียบให้ดูครับ ว่ามาตรฐานด้านสุขภาพและความปลอดภัยของบ้านอื่นเมืองอื่น ไปถึงไหนต่อไหนแล้ว กฏหมายไทยที่เกี่ยวกับแอสเบสทอส ฉบับที่ใหม่ที่สุด คือ ประกาศกระทรวงมหาดไทย ปี พ.ศ.2520 เรื่องความปลอดภัยในการทำงานเกี่ยวกับสภาวะแวดล้อม (สารเคมี) ในนั้นท้ายประกาศมีเรื่องเกี่ยวกับปริมาณความเข้มข้นของฝุ่นประเภทเส้นใยแอสเบสทอส กำหนดไว้ต่อปริมาณอากาศลูกมาศก์เมตร อนุญาตให้นายจ้างปล่อยให้ลุกจ้างสูดดมแอสเบสทอสได้ 5 เส้นใยต่อปริมาณอากาศ หนึ่งลูกบาศก์เมตร ครับนั่นคือตัวเลขในตารางที่ 4 ผมเคยชี้ให้ดูเวลาบรรยายวิชาเกี่ยวกับกฏหมายความปลอดภัย ว่า ประเด็นที่หนึ่ง ความเก่าของกกหมาย นี่มันปีอะไรแล้วครับ ตัวเลขของปริมาณที่ให้สัมผัสได้ในกฏหมายไทยไม่เคยเปลี่ยนให้ปลอดภัยขึ้นเลย เหมือนตัวหนังสือบนป้ายหน้าหลุมศพยังัยยังงั้น ประเด็นที่สอง ผมเคยหยอกล้อกับเพื่อนฝูงชาวมาเลย์ สิงคโปร์ ฟิลิบปินส์ ว่า พวกเอ็งรู้มั๊ย ในภูมิภาคนี้ใครถึกที่สุด ทนต่อสารเคมีที่สุด ไม่มีใครเทียบครับ พี่ไทยนี่แหละ ที่อื่นๆ ห้ามสูดดมแอสเบสทอสได้ไม่เกิน 2 fiber แต่เมืองไทยให้การรับรองว่าสูดไปเถอะ 5 fiber ยังปลอดภัย แล้วยังงี้ใครถึกที่สุดครับ

เรื่องแอสเบสทอสนี่ บ้านเราไม่ตื่นตัว แต่ที่บ้านอื่นเมืองอื่นเขารับจ้างฟ้องฟรีๆ เรียกค่าเสียหายจากนายจ้างกันทีเป็นล้าน ผมเคยทำหน้าที่สอนและนำโครงการบริหารแอสเบสทอส ไปยังโรงงานที่อยู่ในประเทศแถบเอเชียแปซิฟิค ทำสื่อการสอนไว้หลายชิ้นที่ทำให้คนที่ไม่เคยรู้จักแอสเบสทอส ตาสว่าง บางคนเดินผ่านมันทุกวัน ขัดถู ขูดมันทุกวัน สูดดมมันทุกวัน โดยหารู้ไม่ว่า ในที่สุดวันหนึ่ง เขาอาจจะเกิดมะเร็งในปอด มะเร็งที่เยื่อหุ้มปอด โดยไม่รู้เนื่อรู้ตัว ทำไมนะหรือครับ ก็เพราะระบบกฏหมายที่ล้าหลัง ไม่มีความชัดเจน ไม่ละเอียด ผมไม่ว่าคนเขียนกฏหมายหรอกนะครับ เพราะหลายๆท่านก็อาจจะเป็นครูบาอาจารย์ และพอจะเข้าใจได้ว่าในยุคนั้นสมัยนั้น ปี 2515-2518 ยังเป็นยุคทหารเผด็จการครองบ้านครองเมือง กกหมายที่ออกกันมา จะหาสิ่งที่เป็นข้อมูลทางวิชาการมากๆคงยากครับ ใครสนใจอยากได้ข้อมูล วิธีการจัดการ Asbestos Management ก็บอกมานะครับ จะส่งไปให้

ALARP

2010-11-29T15:02:00.000-08:00

มีใครรู้จัก "อาหลาบ" (ALARP) บ้างมั๊ย

ไม่ต้องทำท่าคิดนานครับ รู้จักก็พยักหน้า ไม่รู้จักก็ส่ายหน้า หรือถ้ามีเชื้อแขก ถ้ารู้จักก็ส่ายหน้า ถ้าไม่รู้จักก็พยักหน้า คนโคราชถ้าไม่รู้จักก็ร้องดังๆว่า จ๊ากแล่ว แต่ถ้าไม่รู้จักก้แค่ทำเสียงในลำคอว่า อือ อื่อ

ALARP เป็นคำย่อในหมู่นักบริหารความปลอดภัยใช้พูดกัน เถียงกัน เวลาพูดถึงความเสี่ยง มันย่อมาจากคำว่า As Low As Reasonably Practiciable แปลง่ายๆก็คือ เป็นความเสี่ยงที่ต่ำที่สุดเท่าที่จะต่ำได้ อย่างสมเหตุสมผลและที่สามารถทำได้ แน่นอน มันอาจจะยังไม่ถึงขั้นที่กำจัดความเสี่ยงไปได้ทั้งหมด แต่อยู่ในระดับที่ยอบรับได้และเป็นที่ตกลงกัน ว่าจะยอมให้ดำเนินการต่อไปได้ อย่าลืมนะครับ การประเมินความเสี่ยงเป็นเพียงขั้นตอนหนึ่งของการบริหารความปลอดภัย ยังมีขั้นตอนอื่นๆอีก และที่สำคัญ ฝ่ายผลิตกับฝ่ายขายก็จ้องกระแนะกระแหนว่าพวกเซฟตี้ ดีแต่สั่งหยุด แล้วก็มานั่งทะเลาะ ไม่กินเส้นกัน ซึ่งเป็นเรื่องที่ไม่ดี ทำให้เกิดความแตกแยกสามัคคี ในหมู่ผู้บริหาร แล้วก็ลุกลามไปในระดับปฏิบัติการ ไปจนถึงระดับรากหญ้า เกิดปัญหา อำมาตย์กับไพร่ แล้วลงเอยถึงขั้นฝ่ายหนึ่งเอาสไนป์เปอร์มาไล่ยิง ส่วนอีกฝ่ายหนึ่งก็เอายางรถยนต์มาเผา ทำให้เกิดควัน เป็นปัญหาโลกร้อน
กลับมาที่จุดเริ่มต้นดีกว่า พักเรื่องการบ้านการเมืองไว้ก่อน เวลาผมไปบรรยายที่ไหนก็จะต้องกำหนดไว้ ใน Code Of Conduct ว่าจะไม่คุยเรื่องการเมืองกันในการบรรยายเลย ไม่งั้นเดี๋ยวเกิดปัญหาอำมาตย์กะไพร่ขึ้นในห้องเรียน ว่าจะไม่พูดพาดพิงแล้วเชียว

มาดูกันว่า ALARP มันอยู่ตรงไหน ผมเอา Risk Matrix แบบสามคูณสามมาใช้แล้วกัน เอาพอให้ผู้อ่าน Visualize ค่าความเสี่ยงได้ชัดๆ

Simplified Risk Matrix used in BOC Gas

เราจะมาดูกันว่าในการบริหารความเสี่ยงนั้น การจะให้บรรลุถึงจุดสุดยอด ของความเสี่ยงในระดับ อาหลาบนั้นมันมีเคล็ดลับตรงไหน อย่างง พวกยอมยุทธ์แสวงหาจุด คีมึ้ง พวกเวฟตี้ก็แสวงหาจุด อาหลาบ เหมือนๆกัน

สมมติเหตุการณ์เล่นๆนะครับ ไม่ได้เฉพาะเจาะจงใคร เกิดเหตุการณืไม่คาดฝัน (แต่กูรู้ว่ามันต้องเกิด) ขึ้นที่ไซท์งานก่อสร้างแห่งหนึ่ง พนักงานดวงจู๋ ถูกเสาเข็ม ขนาดหน้าตัด 45 เซ็นต์ ยาว หกฟุต ร่วงลงมาทับ ตายอนาถ ผู้จัดการโครงการกับเซฟตี้ผู้ต่ำต้อย เถียงกันคอเป็นเอ็น

ผู้จัดการ: คุณปล่อยให้เกิดเหตุแบบ นี้ได้ยังงัย เป็นเซฟตี้ประสาอะไร (วะ) (ดูดเสียง)
เซฟตี้: คุณจะพูดแบบนี้ได้ยังงัยครับ (ในใจคิดว่า ได้งัยวะ แต่ดูดเสียง)

ปล่อยให้เขาทะเลาะกันไปก่อน พวกเรามานั่งวิเคราะห์กันดูนะครับว่า งานนี้มันพลาดได้ยังงัย เกิดอะไรขึ้นกับการวิเคราะห์อันตรายและความเสี่ยง

ขั้นแรก งานนี้เป็นการตอกเสาเข็มที่ใช้เครื่องจักรกลหนัก ประเภทลูกตุ้ม Hammer Drop piling machine ซึ่งขั้นตอนของการตอกก็เริ่มตั้งแต่การประกอบปั้นจั่น ชุดขับกว้าน ลูกตุ้ม ไปจนกระทั่ง ปั้นจั่นขึ้นไปตั้งโด่อย่างที่เห็น ขั้นตอนต่อไปคือการเริ่มต้นตอก นั่นก็คือ คนงานซึ่งส่วนใหญ่มีไม่กี่คน เพราะเถ้าแก่กลัวเปลือง และอีกอย่าง งานนี้คนมากๆไม่ดี ต้องเอาพวกที่ชำนาญ ถ้าเป็นฝรั่ง คำนี้เค้าหมายถึง Competent Person แปลว่า คนที่มีความชำนาญ ที่ได้รับการรับรองมาแล้ว โดยขั้นตอนการอบรม ฝึกฝน และมีประกาศนีย์บัตร แต่ที่เมืองไทยผม ไม่รู้ ว่ามันหมายความแบบเดียวกันรึเปล่าว ไว้เจอรัฐมนตรีแรงงาน ผมจะถามให้ (ตอนนี้ไม่รู้ใครเป็น แย่งกันจนงงไปหมด) คนงานคนหนึ่งก็จะเอาสลิงที่ปลอดภัย ถ้าเป็นฝรั่ง ก็เรียกว่า Approved lifting devices and equipment หมายถึงตรวจแล้ว ยอมรับให้ใช้งานได้ แต่ที่เมืองไทย ก็คงคล้ายๆกันแหละ คือตรวจแล้ว ยอมรับหรือไม่ยอมรับ กูจะใช้ มึงจะทำไม พอจะนึกออกแล้วใช่ใหมว่า อาหลาบ แบบไทยๆ กับ ALARP แบบฝรั่งมีข้อแตกต่างกันอยู่เล็กน้อย นั่นคือ ระดับของการยอมรับที่ไม่เหมือนกัน ของฝรั่ง ถ้าตรวจพบว่าอุปกรณ์เหล่านี้ไม่ได้ตามมาตรฐานที่กำหนด ก็จะต้องให้หยุดไปแก้ไขเสียก่อน เพราะมันเกินระดับ As Low As Reasonable Practicable แต่ถ้าเป็นของไทย พอเซฟตี้สั่งหยุด ก้จะมีเสียงสรรเสริญเยินยอกันมาระงม ว่า Mother (แม่ง) ไม่มีเหตุผลเลย แค่สลิงเปื่อยนิดเดียว Mother (แม่ง) ไม่ให้ใช้ ไม่มีเหตุผลเอาซะเลย ครับนี่คือชีวิตบัดซบของคนสองคนที่พูดคนละภาษา คนหนึ่ง พูดบนพื้นฐานของการมุ่งมั่นให้งานเดินหน้าไปได้ ในราคาที่ย่อมเยา และเป็นกันเอง (มึงอย่าเรื่องมาก) อีกคนพูดภาษาความเสี่ยง คือมองอะไรก็เห็นแต่อันตราย (Potential Hazards) โอกาสที่จะเกิด และความรุนแรงที่จะตามมา ในมุมของความเสี่ยงสำหรับแค่ขั้นตอนการลากเสาเข็มขึ้นประทับรอยมาร์ค ขั้นตอนนี้ตอนเดียว พวกเซฟตี้ก็ ขี้แทบแตกแล้วครับ ลองนึกภาพนะครับ ปั้นจั่น ค่อยๆลากเสาเข็มมาจากกองที่อยู่ใกล้ๆ ไอ้น้องคนที่นอนปิดหน้าอยู่ในภาพก็เดินประคองมา ผลักมั่ง ดึงมั่ง จนเสาเข็มเริ่มตั้งมุม ลอยใกล้เข้าไปที่ปั้นจั่น น้องเขาก็เข้าไปโอบกอด บิด ดัน ดึง ให้ปลายเสาเข็มตรงจุดที่มาร์คไว้ และแล้ว สลิงมันเริ่มรูด น้องเริ่มวิ่ง แต่ช้าไปแล้ว เสาเข็มร่วงลงมา กลับไปดูที่ Risk Matrix สำหรับขั้นตอนนี้ จะเห็นได้อย่างชัดเจนว่า ถ้าเกิดอะไรขึ้น ไม่ว่าจะเป็น เสาเข็มร่วง ปั้นจั่นล้ม สลิงขาด ในระหว่างที่มีคนอยู่ในรัศมีทำการ อะไรจะเกิดขึ้น ในแง่ของความรุนแรง Consequence จะเห็นได้ว่า มันรุนแรงเต็มสเกล จะลดความรุนแรงยังงัยถึงจะได้จุด อาหลาบ ให้น้องใส่หมวกเซฟตี้หรือครับ ใส่รองเท้า เอาอยู่ไหมครับ คำตอบคือ เอาไม่อยู่ แสดงว่า ลดความรุนแรงนั้น ไม่ Reasonable ก็ต้องไปดูที่แกน โอกาส (Likelihood) ลดได้ไหมครับ คำตอบคือได้ เช่นอะไรบ้าง คราวนี้ล่ะครับ ยาว เต็มหน้ากระดาษ ถ้าทำ JSA หรือ เขียน method statement สำหรับขั้นตอนนี้ละก็ รายการที่ต้องเตรียมยาวเหยียด ได้แก่ ขั้นแรก สลิงทุกเส้นต้องผ่านการตรวจ รับรอง สลิงที่ไม่ผ่าน ห้ามใช้ ไอ้น้องเสื้อแดงนั่น ผ่านการอบรมขั้นตอนสำหรับการยก (Rigging) มาหรือยัง ถ้ายัง ห้ามทำงานนี้ มีเชือกสำหรับ ทำ Tag lines หรือยัง ถ้ายังก็ไปจัดหามา การยก ระหว่างประทับรอย ให้ควบคุมทิศทางด้วย tag lines ระหว่างทำการยก ให้คนคุมกว้าน ซึ่งต้องผ่านการอบรมและได้รับการรับรอง ใช้ความเร้มน้อยๆ เป็นต้น ซึ่งมาตรการพวกนี้ ประกอบเข้าด้วยกันเพื่อลดโอกาสของความผิดพลาด ซึ่งเป็นช่องทางเดียว ของการลดความเสี่ยงลงให้ได้ในระดับ ALARP ถามว่า Reasonable ใหม คำตอบคือ โอวว จอร์จมันยอดยมาก ถามว่า Practicable ใหม คำตอบของฝ่ายปฏิบัติการก็อาจจะบอกว่า โอว mother (แม่ง) เรื่องมากฉิบหาย แค่ตอกเสาเข็มแค่นี้ กูทำ (practice )มาไม่รู้เท่าไหร่แล้ว
บางคนอาจจะบอกว่า ทำไม ไม่ใช้เครื่องตอกแบบ ไฮดรอลิค ทำไมไม่ใช้หุ่นยนต์ทำงานแทน ทำไมไม่ใช้เข้มเจาะ คำตอบง่ายๆก็คือ ถ้ามัน Reasonable and Practical ก็เอาซีครับ ถ้ามีตังค์ รวย หรือโปรเจคนี้เถ้าแก่สู้ตาย ก็เอาซีครับ แต่งานแบบนี้ ส่วนใหญ่ เอาถูก เร็ว ดี เข้าว่า เพราะฉะนั้น ระดับของ อาหลาบจึงมักถูกกำหนดมาโดยข้อจำกัดด้านงบประมาณ และความเร่งด่วน เป็นประเด็นหลัก ทีนี้ก็ลองหันกลับไปดูดีๆซีครับว่า ทำไม อุบัติเหตุมันยังคงเกิดขึ้นเรื่อยๆ ถ้าเราหันกลับไปดู ผู้จัดการโครงการ กับเซฟตี้ ที่ยืนเถียงกันอยู่ ป่านนี้ มันคงชกกันไปนานแล้ว เพราะอะไรครับ ก็เพราะอาหลาบ ของคนสองคน ไม่เหมือนกัน ทำไมนะหรือ ไม่ใช่ความผิดของสองคนนี่หรอกครับ มันเป็นความห่วยแตกขององค์กร เองที่ดีแต่พูด ผมหมายถึง นโยบายความปลอดภัยแบบดีแต่พูด ทำไม่จริง มุ่งมั่นไม่จริง ลอกเขามา เอาแค่ให้ผ่าน มอก. หมื่นแปดพัน ไปวันๆ (ถุย) (ดูดเสียงกับที่ถุยออกไปคืนกลับเข้ากระโถน)
ผมได้ข่าวมาว่าที่ไซท์งานแห่งหนึ่ง คนงานถูกรถเทรลเลอร์เหยีบตาย ผมก็มานั่งนึกว่า มันเกิดขึ้นได้งัย โครงการออกใหญ่โต โถๆๆๆๆ ALARP

IT for Safety management system

2010-11-26T17:24:00.000-08:00

ระบบจัดการด้านความปลอดภัย อาชีวอนามัยด้วยเทคโนโลยีสาระสนเทศน์

ฟังแล้ว เป็นงัย ขนลุกเพราะคำศัพท์พวกนี้แปลเป็นภาษาไทยแล้วยิ่งสับสนกันเข้าไปใหญ่

ยกสถานการณ์จริงมาสักสองสามกรณี เผื่อจะเห็นประโยชน์ ว่าระบบการจัดการด้วย Information Technology สำหรับงานด้านความปลอดภัยและสุขภาพ ทำให้คุณทำงานง่ายขึ้นขนาดไหน

กรณีที่หนึ่ง
พนักงานคนหนึ่งถูกสารเคมีกระเด็นเข้าตา ถูกพาไปที่ห้องพยาบาล
คอมพิวเตอร์ที่ห้องพยาบาลมีระบบรายงานการเจ็บป่วยและการบาดเจ็บทุกประเภทออนไลน์อยู่ พยาบาลเปิดข้อมูลดู เพื่อบันทึกรายละเอียด เกี่ยวกับชื่อพนักงาน และอื่นๆ เพียงแค่ใส่เลขประจำตัวพนักงาน หรือแค่ใช้บัตรพนักงานรุดที่เครื่องอ่าน รายการถูกคลี่ขึ้นมาบนหน้าจอ

ไม่ต้องเสียเวลาค้นหาบัตรโอพีดีการ์ด หน้าจอปรากฏประวัติการรับบริการของนายคนนี้อย่างละเอียดยิบ

พยาบาลไม่รอช้า ให้การรักษา และบันทึกรายการลงไปในคอมพิวเตอร์อย่างไม่รีรอ ในเวลาเดียวกัน ผู้จัดการฝ่ายความปลอดภัย ได้รับ MMS เตือนผ่านมือถือว่ามีอุบัติเหตุเกิดขึ้น หรือมีป๊อบอัพที่หน้าจอหัวหน้าแผนกที่นายคนนี้ สังกัด พร้อมๆกัน บรรดาเหล่าพนักงานสอบสวนที่ผ่านการอบรมและขึ้นทะเบียน ได้รับแจ้งในเวลาเดียวกันกับที่พยาบาลกำลังสาละวนกับการปฐมพยาบาล

แค่ไม่กี่วินาที รายละเอียดถุกบันทึกลงในข้อมูลการปฐมพยาบาล พร้อมๆกับการบันทึกการจ่ายยาและเวชภัณฑ์ ตลอดจนการติดตามผลการรักษา และหรือ การส่งตัวผู้ป่วยไปยังโรงพยาบาลใกล้เคียงถ้าจำเป็น นี่ยังไม่รวมถึงข้อมูลสารเคมี MSDS ที่สามารถเข้าถึงได้จากรระบออนไลน์

First Aid Log For Nursing Facility

กลับมาที่หัวหน้าทีมสอบสวน ข้อมูลเบื้องต้นสำหรับเขาและทีมงานมีอยู่ในมืออย่างครบถ้วน เช่น ชื่อ นามสกุล วันเดือนปี เกิด เพศ อายุ วันเข้างาน ประวัติการอบรม ที่ระบุว่าพนักงานคนนี้ต้องได้รับการอบรมเกี่ยวกับสารเคมี โปรแกรม Training Matrix ระบุชัดเจน เช่นเดียวกับ โปรแกรม PPE Management System บันทึกประวัติการเบิกจ่าย อุปกรณ์ป้องกันอันตรายส่วนบุคคลอย่างละเอียดยิบ ปิดช่องว่างเกี่ยวกับประเด็นว่าทำไมเขาไม่สวมแว่นกันสารเคมี ขณะปฏิบัติงาน เพราะ PPE Matrix ระบุชัด ตรงกับโปรแกรม Hazard Identification and Risk Assessment ของงานที่แผนกนั้น ในฐานข้อมูล ทุกอย่างสามารถเข้าถึงได้หมด โดยไม่ต้องเสียเวลาให้ ลูกน้องต้องไปวิ่งรวบรวมข้อมูลเหล่านั้นเลย

ระบบข้อมูลพนักงาน เชื่อมโยงกับ ฐานข้อมูลสุขภาพ ฐานข้อมูลการอบรม ฐานข้อมูลการเบิกจ่าย PPE ระบบเหล่านี้ เชื่อมโยงกันกับ ฐานข้อมูลการวิเคราะห์อันตรายและการประเมินความเสี่ยง เชื่อมโยงกันกับฐานข้อมูลการสำรวจความปลอดภัย เชื่อมโยงกับระบบการ Audit

เพียงแค่ไม่กี่นาที ข้อมูลทุกอย่าง พร้อมแล้วสำหรับขั้นตอนการสอบสวนอุบัติเหตุและการกำหนดมาตรการป้องกัน
Safety Information Management System สามารถทำให้การบริหารจัดการ ไม่สิ้นเปลืองเวลา ใช้ทรัพยากรบุคคลอย่างมีประสิทธิภาพ ทำให้ระบบการจัดการเชื่อมโยงกันได้ทั้งหมด

และในอนาคต คุณอาจจะได้รับ MMS มาที่มือถือของคุณ ส่งตรงจากระบบความปลอดภัย แจ้งเตือนให้เข้ารับการอบรม หลักสูตรที่กำหนด หรือเตือนให้นำ PPE มาเปลี่ยนเพราะครบกำหนดหมดอายุ
หรือแม้กระทั่ง ระบบแจ้งเตือน ผลการตรวจการได้ยินล่าสุดของคุณ เข้าใกล้ระดับอันตราย ให้รีบเข้ารับคำปรึกษาจากนักอาชีวอนามัย เป็นการด่วน
หรือแม้แต่ Security Access Control แจ้งเตือน เมื่อพนักงานรูดบัตรเข้าทำงาน ว่า "Sorry You have not been trained and authorized to work in this particular area. Please Contact ESH Deapartment for training and authorization" Thank Youuu " (ทำเสียงแบบคอมพิวเตอร์ จะได้สมจริง)
สิ่งเหล่านี้ ผมพัฒนาและใช้มาหมดแล้ว และพร้อมจะแบ่งปัน จัดการอบรมพัฒนาระบบ สนใจอยากได้โปรแกรมตัวอย่าง ติดต่อได้ที่ rodjanapat@att.net

ไว้คุยกันใหม่

ษมน รจนาพัฒน์

กระโปดข้า ใครอย่าแตะ

2010-11-25T00:48:00.000-08:00

หลังจากเหตุการ์ณ 9-11 ที่สมุนของบินลาเดน กระทำการขับเครื่องบินถล่มตึกคู่ระฟ้ากลางมหานครนิวยอร์ค ตามมาด้วยแผนก่อการร้ายสารพัดรุปแบบ ล่าสุด การส่งระเบิดยัดใส้หมึกปริ้นเตอร์มาจากเยเมน ทั่วทั้งโลก ก็อยู่ในอารมย์เดียวกันหมด

มาตรการตรวจเข้ม ถุกงัดขึ้นมาใช้สกัดการลักลอบนำสิ่งแปลกปลอมขึ้นเครื่องบิน ผู้โดยสารต้องผ่านเครื่องตรวจเอกเรย์ที่มองทะลุผ่านไปถึงสัดส่วนใต้เสื้อผ้าอาภรณ์ ผู้คนออกมาโวยวายว่านี่คือการล่วงเกินความเป็นส่วนตัว และล่าสุด TSA งัดมาตรการสำรองเป็นทางเลือกสำหรับคนที่ไม่ประสงค์จะเดินผ่านเครื่องตรวจที่ว่า ก็จะต้องผ่านการตรวจแบบที่เรียกว่า Pad Down หรือภาษาไทยเรียกว่าการลูบไล้ลูบลง เจอแบบนี้เข้า ผู้คนที่ผ่านการตรวจด้วยเทคนิคการรักษาความปลอดภัยแบบดั้งเดิม พากันร้องจ๊าก เป็นภาษาอเมริกันว่า "Don't touch my junk" แปลเป็นภาษาหนังกังฟูบ้านเราได้ว่า กระโปดข้าใครอย่าแตะ ที่หยิบเรื่องนี้มาเล่าก็เพราะว่า ละเหี่ยใจกับสภาพการณ์ที่เกิดขึ้น การกระทบกระทั่งระหว่างผู้ปฏิบัติตามหน้าที่ กับผู้ใช้บริการสายการบิน

ในแง่ของการบริหารความเสี่ยง การปล่อยให้มีวัตถุระเบิด ขึ้นไปบนเครื่องบินได้ จนกระทั่งไประเบิดตูมตามบนฟ้าได้นั้น เป็นเรื่องที่ยอมกันไม่ได้ ความเสี่ยงมีสองปัจจัย ประกอบเข้าด้วยกัน นั่นคือ ความรุนแรง (Severity) เมื่อสิ่งที่เป็นอันตรายมันออกฤทธิ์ และโอกาสที่สิ่งที่เป็นอันตรายนั้นจะเข้ามา (Likelihood) หรือเกิดขึ้น ดังนั้นหากมีระเบิดติดไปบนเครื่องได้แล้วระเบิดขึ้น ความสายหายจะสาหัสสากรรจ์มาก ชนิดที่ว่าอะไรก็เอาไม่อยู่ ครั้นจะไปลดความรุนแรงด้วยการเอายางไปสุมๆทับแบบที่หน่วยเก็บกู้วัตถุระเบิดบ้านเราถนัดก็คงไม่ได้ผล เพราะฉะนั้น หนทางเดียวสำหรับความเสี่ยงแบบนี้ก็คือ การป้องกันด้วยมาตรการตรวจเข้ม จะแบบไหนก้แล้วแต่ ยิ่งเข้ม ยิ่งลดความเสี่ยงลง และนี่ก้เป็นอีกตัวอย่างหนึ่งในการบริหารความเสี่ยง โดยวิธีลด Likelihood of Occurence แต่เชื่อไหมว่า ธรรมชาติของคน ไม่ชอบการบังคับ ไม่ชอบขั้นตอน ไม่ชอบระเบียบ ไม่ชอบ ไม่ชอบ อย่าไปถามว่าทำไม เพราะคำตอบคือ ก็กูไม่ชอบ ในการบริหารความปลอดภัยก้หนีไม่พ้นที่จะต้องออก Procedure มากมายซะด้วย ทำให้คนที่ทำงานด้านความปลอดภัยหลายคน ลาออกไปขายแอมเวย์กันมาเยอะแล้ว เพราะขี้เกียจบังคับใคร เข้าทำนองว่า กระโปดมึง กูไม่แตะก้ได้วะ (ไอ้เวร)

เอาไว้ว่างๆจะเอาเทคนิคการบริหารความเสี่ยงที่ได้ผลมาเล่าให้ฟัง วันนี้ เอาแค่นี้ก่อน

ษมน รจนาพัฒน์