Sahipsiz Blog

Ne Yapmaya Çalışıyorlar acaba?

2011-07-01T03:56:00.000-07:00

Yeminle artık ne döndüğünü öğrenmezsem çatlicam orta yerimden.Bu gıcık 'C'nin arkadaşı aynı zamanda benim servis arkadaşım ama çocuk 2 yıldır burada doğru düzgün bir sohbetimiz bile yokken bir anda kanka olası geldi.Sürekli sohbet etmeye çalışmalar,sürekli soru sormalar falan..Ne istesem hop ertesi gün bana getirmesi falan çok garip geliyor.Desem ki onun bana ilgisi var yok yani şimdiye kadar olmadıda tamda şu dönemde mi oldu?Her gün bana bir sebepten mail atması falan normal değil.Birde sanki 'C' ile kanka olduğunu bilmiyormuşum gibi yemeğe birlikte iniyorlar beni görünce kendi içlerinde bi kikirdeyip yemeklerini alıp sanki tanışmıyorlarmış gibi ayrı masalara oturuyorlar.'C' benden 5 km uzağa oturuyor.Servis arkadaşım olan şaşkolozda yan masama geliyor ama bu çocuk biraz garip serviste sürekli muhabbet sohbet dışarda görüyor adam tanımıyormuş gibi selam vermeden geçiyor.Birde bu şaşkolozun kendi katında bir arkadaşı var.Böyle kısa boylu kıl bir tip.Adam resmen burnumun dibinden ayrılmıyor.Ben nereye o oraya.Kahve molasına iniyoruz.Şaşkoloz ve o molalarını bitirmiş çıkmak üzere oluyorlar benim çıkıtğımı görünce geri dönüyorlar.O kıl da öküzün trene baktığı gibi öyle mal gibi suratıma bakıyor.Şimdi anlayamadığım şey o Şaşkaloz o kıl tanışmak istediği için mi bana yaklaşıyor?Yoksa 'C' mi sordurtuyor anlamadım?'C' neden sordurtsun oda ayrı tabi..'C'nin olayı çözemiyorum zaten ona giren çıkan ne ki?Ama adam bakışlarıyla bile rahatsızlık veriyor.At hırsızlarına benziyor zaten..Bugünde yemeğe indiğimde Şaşkoloz ve 'C' bizden önce inmiş oldukları için birbirlerini tanımıyormuş gibi yapıp ayrı masalara oturamadılar.Bizde yer bulamayına onların yan masasına oturduk.'C' ve Şaşkoloz yan yanaydı ama otururken düzdüler.Nedense bi oturduktan sonra 'C' resmen çarpraz oturup bakışlarıyla rahatsız emteye başladı.Sırd rahatsız etmek için yapıyor biliyorum benden tepki bekliyor ki bir şey söylesin oda içini kussun ne varsa artık içinde kalan ama dememeye kararlıyım.Bana gıcık oluyor farkındayım o yüzden rahatsız etmeye çalışıyor beni tavırlarıyla ama bu gıcıklığın nereden geldiği konusunda en ufak bir fikrim yok.Bizim onunla hiç tanışıklığımız yokki..Bir derdi var ama çıkar yakında meydana..Amaaa asıl konu ben binada yeni başlayan bir çocuktan hoşlanmaya başladım.İyi bok yedim biliyorum kim bilir bunda başıma neler gelecek ama bekleyip göreceğiz..

Sinir Küpü

2011-06-26T07:23:00.000-07:00

Eee ne oldu anlamadım?Ne yazacağımı,daha doğrusu ne yazmak istediğimi dahi bilmiyorum şuan.1 hafta içinde hatta bir kaç gün içinde değer verdiğin insanın hiçe dönüşmesi bu kadar kolay mı?Kolaymış..
Bir alttaki yazıda bahsettiğim şu şirketteki hoşlaştığım çocuk benim arkadaşımla birlikte!!!
Nasıl mı oldu?'Yaza Merhaba' partisi düzenlendi ama gerizekalılar hafta içerisinde yaptıkları için ve bende anasının nikahında oturduğum için eve nasıl dönerim o saatten sonra diye gitmedim..Hani buda grup şirketlerinden birinde çalışıyor ya kalkmışlar ekipcek gelmişler.Tabi benim onun geleceğinden haberim yok..Gerçi olsa ne olacak yine kalmazdım.Neyse ertesi gün oldu herkesler bir önceki akşamı konuşuyor şu şununla flörtleşti,bu bununla yakınlaştı,falanca çok içti sapıttı herkese sarktı sonra kustu hastaneye kaldırıldı falan filan işte..Facebook'da herkes resimleri eklemeye başladı.Bende her eklenen bakıyorum..Anammm birde ne göreyim beyimiz benim arkadaşım olan kızla pek bir içli dışlı yanak yanağa,eli belinde resimler falan.Başımdan aşağı resmen kaynar sular döküldü.Hemen gittim partiye katılan kızlardan birine sordum.Dün akşam münasebetleri oldu mu diye?Önce biraz kem küm ettiler sonra döktüler eteklerinde ki taşları..Biz sana söyleyecektik ama üzülürsün diye söylemedik falanlar..Güldüm tahmin etmiştim falan dedim ama yok yani aslında hiç tahmin etmemiştim..Birde çocuk daha önce tesettürlü bir kızla birlikteymiş ailesi kabul etmedi diye ayrılmış..Yani tesettürlü birini seçen biri şimdi arkadaşım gibi bir kızla nasıl birlikte olur?Kız bildiğin herkese yavşayan bir tip..Beni rahatsız etmiyor bu tavır ama çok fazla seveni de yoktur bu hatunun.Her 3 kişiden 2 si 'havalı korna' der arkasından.Ertesi gün arkadaşlarımla öğlen yemeğine dışarı çıkalım dedik İstiklal'de yeriz biraz sohbet muhabbet eder geliriz dedik.Kahve molasına binanın önüne indik.Bizim şirkette daha önce çalışıp ayrılan şuan havalı kornanın şirketinde işe başlayan çok yakın arkadaşım geldi.Havalı kornanın doğum günü bugün öğlen pasta kesicez gelir misin dedi.Bende öğlen yemeğe çıkıcaz yetişmeye çalışıcam ama yetişemezsem öğleden sonra yanına gelip kutlarım dedim..Tabi biz yemekten dönene kadar yemek saati geçmişti ben sonra kahvemi aldım indim havalı kornanın yanına.Bir baktım benim hoşlaştığım çocuğun kankasıda bunun yanında.Çektikleri resimleri pc ye atıyorlar.Çocuk inanılmaz gıcık.Hoşlaştığım çocuk da,kankam diye anlatmış buna benim attığım mesajları ve hediye olayını.Çocuk beni nerede görse nefretle,midesi bulanırcasına bakıyor.Ona neyse anlamadım.Neyse ben havalı kornanın doğum gününü kutladım.Esprili bir şekilde doğum günüsünmü senin bugün..18 mi oldun sen bakim..discoya götürimmi seni..falan dedim..Neden gelmedin pasta kesimine dedi.Çok istedim ama arkadaşlarımla yemeğe çıkmıştım yetişemedim ama gerçekten çok istedim yetişebilmeyi dedim..Buda dedi ki;bak bak bak çok istemişte yetişememiş..Birden dönüp,isteyen insan yetişirdi dimi C...?dedi..C dediğimde hoşlaştığım çocuğun gıcık kankası..Beyefendi önce cevap vermedi.Sonra aldı telefonunu gitti.Yanımdan geçerken de 'İstemek de gerek' gibi bir cümle kurdu.Cevap vermedim ama nasıl sinir oldum anlatamam.Sanane lan?Seni ilgilendiren bir durum var mı ortada?Ben senin arkadaşından hoşlanmışım vakti zamanında.Aramızda bir şey bile olmadan gelmiş geçmiş.Sen ne demeye her gördüğünde bana imalı imalı bakıyorsun?laf sokuyorsun?Hayır yani sana giren çıkan ne?Tövbe tövbe..Sinir tepeme çıktı gittim yerime oturdum.Halada Facebook fotoğraflarına bakıyorum.Bir baktım bizimki havalı kornanın duvarına doğum günü mesajı yazmış.Orada olup doğum gününü kutlayamasamda telefonla da olsa umarım kendimi affettirebilmişimdir.Tam kan beynime sıçradı derken Allah dedi ki dur daha bune ki sana bu kadarı az bile daha beterin beterini görmedin.Havalı kornanın doğum günü resimlerine yorum yapmış.Orada olamadığım için çok mutsuzum ama kalbim seninleydi yazmış.Ay Allah'ım şimdi delirecem bunlar hangi ara böyle yılış yapış sevgili oldular.Bir gecede mi?

Tabi bu kadar yeter mi yetmez..Eve geldim gece Facebook'u açtım..Bir bakayım dedim benimkinin profiline eklemiş mi havalı kornayla hiç fotoğraf derken..hop..profil bilgilerini bana kapatmış..Duvarı,fotoğrafları hepsi kapalı..Dizlerimin bağı çözüldü ama bu çözülme ona aşık olduğum için falan değil aptal yerine konduğum için.Kendisi,durumu bilen arkadaşları,onun en yakını benim gıcık olduğum 'C'..vs..Aslında benimle içten içe alay etmişler 'kıza bak yazık..İstenmediğini anlamadığı gibi arkadaşıyla birlikteyim hala anlamıyor..'Kim bilir ne zamandan beri birlikteler..Ben ayakta uyurken millet arkamdan kıs kıs gülmüş.Düştüğüm duruma tahammül edemiyorum.Ölsem mi acaba?İntihar falan mı etsem.Bunlar defalarca aklımdan geçti ama yeminle aşık olduğum için değil zaten aşıkta değildim ilgim vardı o kadar.Sadece aptal yerine konmak ve alay edilmek ağır geldi..Daha bir ay önce doğum gününde salak gibi hediye gönderdim..ufff kalbim daralıyor..yazarken bile nefesim kesiliyor..Hiç bu kadar küçük düşmemiştim..
Ne yapacağımı bilemez bir şekilde öylece duruyorum 3 gündür.Havalı kornayla hala aram iyi sohbet ediyoruz.Onun haberi bile yok durumdan.Yarın öbür gün havalı korna bana gelip 'ay biz dün aşkımla şuradaydık çok romantikti beni öptü kokladı..sonra yatakta bana şunu yaptı...çok aşık bana yheaa'diye anlatmaya başlarsa hiç şaşırmam.
Sonuç yine göt gibi ortada kalan benim...

Kargacık Burgacık

2011-06-09T01:43:00.000-07:00

Uzun zamandır bloga bir şey yazmıyordum ve bugün ani bir kararla hızlı bir dönüş yaptım.Kafamı kurcalayan bazı şeyler var.Daha doğru anlam veremediğim bazı hal ve hareketler var.Hemencecik konuya giriyorum.

Şimdi iş yerimde bir dönem deli gibi aşık olduğum bir çocuk vardı.Sonra bu askere gitti geldi.Çocuğun haberi bile yoktu benden ama ben onun askerden dönüşünü bile beklemiştim.Nasıl bunalımdaydım varya..Tabi 2010'dan bahsediyorum..Askerden geldikten sonra şirkete dönmeyince panikledim gelmeyecek diye ve aptal gibi Facebook'ta fake hesap açıp seni seviyorum dedim.Kendi hesabımda arkadaş listemde var ama sözde cesaret edemiyorum.Sonrasında da mal gibi kim olduğumu söylemiştim.Bir kaç gün tepki vermeyince hop hemen engellemiştim.Aradan 3-4 ay geçti.Engellenenler listeme bakayım dedim bakmaz olaymışım..Önüne gelene basmışım engeli..Nereden baksan 40-50 kişiyi engellemişim.Hadi dedim herkesin engelini kaldırayım.Tabi onunkini de kaldırmıştım.Bir gün sonra hop arkadaşlık talebi yollamış ve mesaj atmış.Sana karşı kabalık mı yaptım?neden beni sildin diye?Ya sabır çekip sen bir şey yapmadın attığım mesajdan rahatsız oldum dedim.Üzerinden 4-5 ay geçti çocuk ne bir nasılsın?diyo ne de başka bir şey..Yine dellendim bundan 3 ay kadar önce yine sildim gitti ama bu sefer engellemedim.Tabi çocuk bizim grup şirketlerinden birinde yine çalışmaya başladı.Arada birde benim olduğum yere geliyor eğitim için falan ya da arkadaşlarını görmeye.Ben bunu görünce ters ters bakıyorum ve hiiç konuşmadan yürüyüp gidiyorum.Ne konuşucam be..Beyefendi tepkisiz kalacak bende ona selam verip,nasılsın diyeceğim....yok anam babam...ben kimsenin bi taraflarını kaldıramam..Bundan 1 ay kadar önce Twitter'da baktım hesabı var yeni açmış..Gıcıklık yapıp takip etsem mi diye düşündüm..Muzurluğum tuttu sırf sinir etmek adına takip edeyim dedim.Followladığım gün mesaj atmış 'Facebook'tan siliyorsun buradan takip ediyorsun..çözemiyorum' demiş..ama gerizekalı beni takip etmediği için mesaja cevap veremedim.Bende Facebook'tan mesaj attım.Yanlışlıkla sildim ayağına getirdim olayı..Ne yapayım artık sana gıcık oluyorum o yüzden sildim deyip dengesiz imajı çizmek istemedim.Sizin binaya geldiğimde seninle konuşurum ama korkuyorum düşmanmışım gibi bakıyorsun falan dedi..bende dedim ki sana kimseye söyleme demiştim ama sanırım söylemişsin.İnsanların iğneli bakışlarına ve laflarına maruz kalıyorum o yüzden dedim.O da dedi ki sizin binada çok çok samimi olduğum iki arkadaşım biliyor falancayla filanca diye..onlar yaptıysa onlar adına özür dilerim dedi..onlar değil benim çevremden dedim..orasını bilemem falan dedi..sonrası geyikti..

Bir hafta sonrasında çocuğun doğum günüydü.Arkadaşlarımın bir anlık gazıyla hediye gönderme gafletinde bulundum ama şimdi nasıl pişmanım anlatamam.Böyle masa üstü saati gönderdim formula arabası şeklinde.Birde posta kartlarından aldım..hani şu tahta olanlardan..sözde kalıcı olsun diye..doğum günün kutlu olsun yazdım..Birde draje çikolatalardan koydum..Bak yazarken bile sinirleniyorum hangi kafayla gönderdim o hediyeyi..Ben Pazartesi elinde olur sandım ama Cuma'dan ulaşmış eline..2 gün erken gitmiş ama ne yapayım kargo erken göndermiş.Zahmet edip masamdaki telefondan arayıp teşekkür etti..Telefonda da dedi ki cep telefonun olmadığı için buradan arıyorum kusura bakma dedi..ama etraf kalabalık olduğundan kimse anlamasın diye müşteriyle konuşur gibi konuştuğum için veremedim numaramı..Sonrasında iş mailini buldum..Grup şirketinde çalıştığımız için 1 dakikada buldum çok kolay oldu.Mail atıp rahat konuşamadığımı söyledim.O da dedi ki durumu fark ettim o yüzden kusura bakma cep telefonun olmadığı için işten aradım..dedi..ve numarasını verdi..o verince numarasını bende verdim..

E be insan evladı.. bu olayın üzerinden 20 gün geçti..Hiç mi insan nasılsın?ne yapıyorsun?falan diye mesaj atmaz?ya da aramaz..Çocuktan çıt çıkmıyor.Eskiden Facebook'da bir şey paylaştığım altına yorum yapardı beğenirdi falan..Artık onu bile yapmıyor..Resmen hayalet gibi..

Madem aramayacaktım numaranı neden verdin?verme zorla mı istedim senden?Sen verdiğin için bende numaramı verdim..Ya da hediye için mesajla ya da maillede teşekkür edebilirdin..Bunu yapsaydın..Ne demeye bana bir daha karışıklık olmasın deyip numaranı veriyorsun..bendede alıyorsun ama sonra arayıp sormuyorsun..?

Artık benden bu kadar bundan sonra senin için kılımı kıpırdatmam..Nokta.

Sahalara Dönme Kararı

2011-03-07T03:58:00.000-08:00

Şimdi ben böyle uzun süredir bunalımdayım ya.Hani ona buna saldırıyorum.He işte bunun tek çözümünün eskisi gibi voleybola başlamaktan geçtiğini düşünüp ani bir kararla hop voleybol antrenörü olarak geri dönüverdim.İlk işimde liseyi okuduğum okulun voleybol takımı oldu.Bana yaptırmayacaklar da kime yaptıracaklar.7 yaşımdan 19 yaşıma kadar tam 12 yıl Vakıf Bank alt yapıda oynamışım.Oda yetmezmiş gibi okul takımında da oynamışım.Bir zahmet bu tecrübemi kullanayım da bir şeyler yapayım.Zaten adam gibi bildiğim tek şey voleybol.Başka hiç bir şey hakkında bu kadar bilgiye sahip değilim.
Şunu fark ettim,birine bir şey öğretmek gerçekten çok zor.Yani tamam takımın amatör olduğunu işin başında söylemişlerdi ama ne bileyim daha önce hiç mi eliniz topa değmedi yahu.Bende lise takımında oynadım.Hadi ben zaten küçük yaştan biliyordum ama aynı okul takımında hiç voleybol oynamamış insanlarda vardı ama onlar becerebiliyorlardı.Bu tamamen yetenekle alakalı bana kalırsa,oda bunlarda yok anacım.Zaten sadece 2 tanesinin boyu voleybol için uygun.Uygun dediysem biri 171 öteki 173.Yine çok uzun değiller ama kötünün iyisi işte.Bende düşündüm boyu uzun olan 2 kişiye hücum yaptırırım,savunmayı da yavaş yavaş yetiştirir,toparlarım.Anam demez olsaymışım.2 tane uzundan biri hiç bir şey yapamıyor.Diğerinde iş var.Başladım ona smaç öğretmeye.Kızlardan birinede pas öğretmeye başladım.Pasöre dedim ki kısa pas at,smaçörde smaç atsın.Kız pası attı,smaçör smaçı attı ama inerken dengeyi sağlayamayıp,pasörün üzerine düştü,bir güzel pasörüde sakatladı.Allahtan kızın sadece bileği burkulmuş,ertesi hafta toparladı.3 hafta uğraştıktan sonra öğrenmeye başladılar..
Kızıyorum falan ama gerçekten özlemişim voleybolu.Nasıl oldu da bırakabildim o topu elimden hiç bilmiyorum.Şimdiki aklım olsa profesyonel olarak oynamaya devam ederdim.Hiç böyle düzenli çalışma hayatına girip durduk yere sinir sahibi olmazdım,durduk yere kilo almazdım.Geçmişe dair tek pişmanlığım diyebilirim ama bundan sonra asla bırakmam.Kendimi buluyorum,gerçek ben oluyorum.

Dibe Vurmak Bu Olsa Gerek

2011-01-28T04:07:00.000-08:00

Yıllarca çevremdeki herkesten en az bir kere dinlediğim ama sadece dinlediğim benim başıma geleceğini hiç düşünmediğim tabir-i caizse dibe vurmak deyimini aynen yaşıyorum.2011 daha gelirken,içimde bu senenin felaket oluşuna dair hisler vardı.Ben yanılıyorumdur dedim ama yanılmıyormuşum.
Daha yeni yılın ilk günü sol bileğimde his kaybı olmaya başladı.Başta uyuştu sandım önemsemedim,baktım durum gitgide ilerliyor hemen doktora koştum.Boyun fıtığı varmış sol kola vuruyormuş.Fizik tedavi olacaksın dedi.Neyse dedim ciddi bir şey değilmiş ve gittim fizik tedaviye.Hemen arkasından grip oldum ki öyle böyle bir grup değil 15 gün kafamı yastıktan kaldıramadım.Tamam dedim ben bu sefer gidiciyim.Birde onun için doktora gittim.Grip ve faranjit olmuşum.Onuda ilaçla,serumla,iğneyle atlattıktan sonra tam düzeldim dedim.Bir cumartesi sabaha karşı 4 gibi telefon çaldı uyku sersemi kalkmadım yerimden,sadece konuşmaları duymaya çalışmak istedim.Annem açtıtelefonu ve bir iki saniye sonunda düşme sesi geldi.Yataktan fırladığım gibi odaya gittim yerde yığılmıştı.Şekeri yükselmiş.Hemen insülin iğnesini yaptım yarım saat kadar sonra kendine geldi.Öğrendimki dedem vefat etmiş.Zaten 2 yıldır kanser tedavisi görüyordu beklediğimiz bir şeydi ama böyle aniden olunca insan neye yapacağını şaşırıyor.Kim söyledi dedim teyzen dedi.Teyzemi aradım baş sağlığı diledim ve bu haberi neden anneme pat diye söylediğini sordum.Kadın şeker hastası.Sinirlendiği anda şeker fırlayıveriyor.Önce babamı araya bilirdin,beni araya bilirdin.,abimi araya bilirdin.Neden annemi arıyorsun dedim.Dalgınlığıma geldi dedi.Neyse dedim onunda acısı var üstüne gitmeyeyim.Sabah ilk uçakla annemi ve babamı cenaze için gönderdim.O hafta yalnız geçti evde.Bu sürede habire düşünüyorum tabi.Neden ben mutlu olamıyorum?Kimin ahını aldımda tepemde sürekli karabulutlar geziyor?Benim diğer insanlardan neyim eksik?Karamsar düşünüyorum desem değil.Hep umut besliyorum bir şeyler için,inanıyorum mutlu olacağım günlerde olacak ama neden şimdi değil?Ben daha ne kadar böyle dayanabilirim?Bunları düşünürken,şimdiye kadar işimle ilgili ciddi bir sıkıntı yaşamazken,bu hafta saçma sapan şeylere kafayı takan,bir metre boyu olan,egosu boyunun iki katı olan insanlar yüzünde kabus gibi bir hafta gerçidim.Uğraştıkları şeyler gerçekten saçma.Yazımın kötü olması büyüdü de büyüdü gözlerine battı.Genel müdüre taşındı konu.Gerçi o konuda genel müdürden havalarını aldırlar.Kadın beni savunmuş.Çarşamba günü dayanamadım izin aldım bir gün dinleneyim dedim.Bir güzel yattım evde o gün.Peşrembe iş başı yaptım.Baktım IT birimi Pazartesi günü attığım maile hala dönmemiş bende maili tekrar attım.Anam adam bir cevap dönmüş sanırsın babasını öldürmüşüm.Cevap aynen şu; ben burada müdürüm bana attığım maillerde cümlelere büyük harfle başlamaya dikkat et.Kurallara uy.Ya adam gibi derdini dile getir ya da bir şey isteme.Ben bir sinirlendim.Hemen genel müdüre şikayet yazdım.Adama bak 50 cm'lik boyu var,bir tane adam iplemiyor,herkes eziyor,kimse adam yerine koymuyor diye bana çemkireceke öylemi?Öldürürüm be ben seni.Zaten bir sıkımlık canın var onuda ben alacağım yeminle.Yer elması,götten bacak,ezik....vs..daha aklıma gelmiyor.Bu saabh genel müdür önce onu çağırdı bir güzel fırçaladı.Zaten günde bir kere fırça yemeden rahat edemiyordu bugünde benim sayemde yemiş oldu.Sonra beni çağırdı.Sen kötü niyetle bir şey dememişsin ama o biraz takıntılı dedi.Bende ona takıntı demeyelim ego diyelim dedim.Her neyse o biraz gariptir öyle kabullen dedi.Kabullenemem ben onun iyi niyetli olduğunuda düşünmüyorum dedim ve çıktım.Büyük ihtimalle iş yerindeki son günlerimi yaşıyorum.Daha öncede bir iki müdürle tartışmıştım.Bir aya kalmaz kovarlar.Bunlarda yetmezmiş gibi arkadaşlarımda ayrıca delirtiyor.Ben aramadan bir tanesi bile arayıp sormaz.Hele bir tanesi tepemin tasını gerçekten attırıyor.Bir kere aramamıştır.He bir kere aradı oda işi düşmüştü dışardaydı.Sınav başvurusu yapacaktı kitapçığı evde unutmuş.Netten okul koduna bakarmısın diye aramıştı.Hemde 3 kere üstüste.Onun dışında msndeysem ve eğer işi düşmüşse yazar.Ordada asla nasılsın demez.Ay canım bişi sorcaktım falan filan hakkında bilgin var mı?Olay bu.Diğerleride öyle hep istiyorlar ki başkası onların etrafında dönsün.Kusura bakmayın bacılarım dünyayı sizin etrafınızda döndüremem deyip 1 aydır kimseyi aramıyorum.1 kişi hariç ki oda beni arar sorar.Diğerlerini hiç aramadım.Geçen bi tanesi aramış fırça atıyor ayran içtik ayrımı düştük diye.Hiç umursamadım hı hı deyip geçtim.Banane bezaten bana bir hayırları yok.Hep kendilerini düşünüyorlar.

Yakında hem işsiz,hem aşksız,hem arkadaşsız kalacağım intihar etmem yakındır.3. sayfa haberlerinde görüşmek üzere...

Tehlikeli Aşk!

2011-01-12T04:16:00.000-08:00

Nereden başlasam,nasıl anlatsam bilemedim.Bloğumdan başka kimselere de bir şey diyemem zaten.Çok uzun süredir aşk hayatımda kayda değer hiç bir şey yok.Ne ben birinden hoşlandım ne de birisi benden hoşlandı.Bunalımdan mı?Yalnızlıktan mı?bilemedim ama gittim geldim evli barklı,çoluklu çocuklu adama ilgi duymaya başladım!

Durun dövmeyin..Bende biliyorum çok yanlış olduğunu ama nereden çıktı bu ilgi onu bile anlamadım bir anda oluverdi.Adamla 3 yıldır aynı binada çalışıyoruz.Aynı şirket değil ama grup şirketi olduğumuz için diğer 2 şirketle de pek bir içli dışlıyız.Defalarca kez karşılaştık.Çok fazla konuşmuşluğumuz yoktu.Hep merhaba,nasılsınız,işler nasıldan öteye gitmedi.Bırak adamın çocuğu olduğunu evli olduğundan dahi haberim yoktu.Geçenlerde şirketten birinin doğum günü vardı.Organizasyonda haliyle bana düştü.Kutlamada şirketin terasında yapılacak.Bir güzel siparişleri verdim,her şeyi hazırladım.Saat 16:00'da herkes orada olacak diye bende yarım saat önceden çıkayım da son hazırlıkları yapayım dedim.Çıktım yukarı buda oradaydı ve yanından satış müdürleri vardı.Toplantımı var dedim.Yok sohbet ediyoruz ne yapacaksın burda dediler.Doğum günü hazırlığı yapacağım dedim tamam dediler.Neyse ben başladım hazırlık yapmaya.Adam kimin doğum günü falan dedi.Söyledim falanca filancanın diye.Kaç yaşında o dedi.Bilmiyorum falan dedim.Neyse sonra pastadan isteriz dediler.Bende dedim ki doğum günü sahibi gelmeden pastayı bozamam ama tuzlulardan ikram edeyim dedim ve bir tabağa tuzluları doldurup masalarına götürdüm.Evet işte ne olduysa o anda oldu.Adamla bir an göz göze geldik ve benim bittiğim an o an oldu işte.Resmen adamın masmavi gözleri,o keskin bakışları içime içime işledi.Hemen parmağına baktım yüzüğü var mı diye.Ne sağ elinde ne sol elinde yüzük yoktu.Bu iyiye işaretti.O ana kadar çok fazla konuşmayan,sorduğu sorulara geçiştirerek cevap veren ben,bir anda muhabbet etmek için konu arar oldum.Ne yazık ki çok fazla oturmadılar kalkıp gittiler.Sonra ben dururmuyum hemencecik ar-ge çalışmalarına başladım.Adam kimdir necidir?dimi bunları öğrenmek lazım.Yanındaki adamın satış müdürleri olduğunu biliyorum da,onun neci olduğunu bilmiyorum.

Öğrendim ki adam reklam grup başkanıymış..bu hoşuma gitti...

Sonrasında çocuğu olduğunu öğrendiğimde ise başımdan aşağı kaynar sular indi..

ama ama nasıl yani ama yüzük yoktu parmağında.Nasıl olur?İki gündür evlilik,çoluk çocuk hayali kurduğum adam evli çıktı.Biri bana şaka yapıyor olmalı.

İnanamadım şoka girdim.

Kesin yanlış biliyorlardır deyip hemen adamın soyadını öğrendim ve Facebook da aradım buldum ve acı gerçekle karşılaştım.Adamın fotoğraflarına bir baktım kendisi gibi sarışın,masmavi gözleri olan 5-6 yaşlarında bir kızı ve 11-12 yaşlarında birde oğlu var.Karısının fotoğrafı yoktu onu görmedim ama bu kadarı bile benim yıkılmama yetti.

Ağzına tükürdüğümün karması,murphysi resmen ağzıma sıçtı bıraktı.Nasıl bir kaderdir bu böyle hı nasıl?

Neden ben istediğimle mutlu olamıyorum ha neden?

Hayat Bana Güzelmiş?

2011-01-04T03:13:00.000-08:00

Eyy kemçük ağızlı insan evlatları ne istersiniz bende ha ne...?Neden sürekli bana 'ohh valla hayat sana güzel' ya da 'ekmek elden su gölden yaşıyorsun' ve buna benzer cümleler kuruyorsunuz?

O kadar güzel bir hayatım olduğunu mu sanıyorsunuz?

Durun size hayatımı anlatayım da görün bakalım hayat bana mı güzelmiş?

Sabah kalkıp işe geliyorum akşama kadar masamda oturuyorum sadece öğlen yemeği için yarım saat kalkıyorum sonrasında hemen masama geri dönüyorum.Akşam oluyor masamdan kalkıyorum servise binip eve doğru yola çıkıyorum.Servisten indikten sonra oturduğum apartmanın hemen yanındaki spor salonuna gidip yarım saat spor yapıyorum (sözde zayıflayacağım)sonra hemen eve gidiyorum duş alıyorum ve kahve yapıp televizyon karşısına geçiyorum ya da eğer halim var ise;gözlerim hala çok yorulmamışsa bilgisayara bakmaktan,kitap okuyorum.Saat 11 gibi yatağa giriyorum.Ertesi günününde bundan pek bir farkı olmuyor.He eğer hafta sonu ise;sabah 9 gibi yataktan kalkıyorum kahvaltı hazırlıyorum.Saatlerce kahvaltı masasında oyalanıyorum gazete okuyorum,dergi okuyorum bir şekilde 2 saat kahvaltı masasında kalmayı başarıyorum.Sonra kahvaltıyı toplarken kahvemi yapıyorum oturup bir güzel kahvemi de içtikten sonra başlıyorum bugün ne yapsam?ne yapsam?demeye.Çok fazla alternatifim yok.Bir sevdiceğim olmadığı için ya arkadaşlarımdan birisi müsaitse onlara gideceğim ama onlara da çat kapı gidemiyorum hepsi evli yellozların gitmeden planı programı var mı öğreniyorum ya da herhangi bir alışveriş merkezine kendimi atıp tek başıma bana yalnızlığımı unutturacak en iyi şeyi yapıp delirmiş gibi alışveriş yapıyorum.Öyle ki aldığım şeylerin hiç birini deneyerek veya beğenerek almıyorum maksat bir şeylerle oyalanmak.Giyecek miyim onları?asla belki birine hediye edeceğim yani üzerimde olmayacağı için etmek zorunda kalacağım.Sonrasında gidip herhangi bir yerde oturup tek başıma yemek yiyeceğim çayımı kahvemi içeceğim sonrasında hop eve geri döneceğim.Pazar günümü de evde pinekleyerek geçirdikten sonra bir sonraki hafta yine çalışmaya başlayacağım.

Şimdi söyleyin bakalım bana,siz eşlerinizle,sevgililerinizle orda burda yiyişirken,gezip tozarken,geleceğe dair planlar yaparken,gelecekten bir beklentiniz varken, benim hayatımda tutunabileceğim birisi bile yokken,gelecekten hiç bir beklentim olmadığı gibi herhangi bir planım dahi yokken,hayatta güvenebileceğim bir dikili ağacım bile yokken 2 tane bez parçası aldığım için mi hayat bana güzel oldu?2 tane paçavra bile bu kadar gözüne batıyorsa gerçekten iyi bir hayatım olsa neler söylerdiniz allah bilir.Her gün şirketten içeri girdiğimde beni süzmenizden,olaki üzerimde yeni bir şey varsa bunu inciğine cinciğine kadar sormanızdan bıktım usandım.Sadece şirkettekiler için söylemiyorum bunu,dost dediklerimde bana 'hayat sana güzel' tribi yapıyorlar.

El insaf yapmayın etmeyin.Bu kadar güzel hayatım varsa ben neden farkında değilim?Neden ben boşluktayım?neden hep yalnızım?

Yeni Yıl İşkencesi

2010-12-31T09:39:00.000-08:00

Merhaba,ben yeni yıl kutlamalarından nefret eden hatta yeni bir yılın geliyor olmasından bile nefret bir insanım.Neden mi?2010...2009...2008...2007...2006...ve daha nice yıllarım hepsi birbirinin aynı.Hayatımda kayda değer hiç bir değişiklik yok.Tüm arkadaşlarım hayatlarında yol alırken yoldan kastım;terfi,zam,söz,nişan,evlilik,çoluk çocuk gibi...ben bir arpa boyu yol almayı başaramadım.O kadar çabalıyorum bir şeyler olsun hayatımda diye uğraşıp duruyorum insan üstü çabalar sarf ediyorum ama nafile.Hep yapayalnız,mutsuz bir insan olarak hayatımı sürdürüyorum.En yakın arkadaşlarımın mutlulukları için uğraşırken bir anda beynimi kemiren bir kıskançlık belirdi içimde...ama nasılım varya öleceğim kıskançlıktan neredeyse.Biri geliyor ay doğumuma az kaldı diyor.Ay ne güzel deyip sözde seviniyorum ölüyorum bir yandan da kıskançlıktan..Biri geliyor terfi aldım diyor yine benim içindeki kıskanç kadın ortaya çıkıveriyor.Biri geliyor ay biz falancayla Mayıs'da nişanlanıcaz eylülde evlenicez diyor ben laptopu kafasına fırlatmak istiyorum.Birde sanki benim bütün işim onlarn dertleriyle uğraşmakmış gibi bir hava var.Ne zaman dertleri olsa beni ararlar ama derdi yoksa aylarca aramazlar.Senin bir derdin var mı yok mu demezler.Ben derdimi anlatmaya başlayınca da 'ayy üzülme geçer gider neolcek' demezler mi deliriyorum resmen.Ulan ben sizin her derdinizi kendi derdim gibi dinleyip çözüm buluyorum bir kerede bu kız neden durgun,suskun,hırçın diye merak edin ama nerdeee....Birde benim şöyle bir huyum var beni bile illallah ettirdi.2009'da üniversiteyi bitirene kadar hep başarılıydım,hep herkesten bir adım öndeydim.Eğer biri bir şey yapmaya başladıysa ben ya o şeye çoktan başlamışımdır ya da kimsenin elde edemeyeceği bir başarıyla bitirmişimdir.Şuan çalıştığım çok büyük bir medya kuruluşu.Türkiye'deki en tanınmış gazetelerden birinde çalışıyorum ve burayı üniversiteyi okurken bulmuştum.Herkes bana gıpta ederdi.Peki şimdi ne oldu da en önde koşarken bir anda geri kaldım?Nerde hayata yaptım ya da yapıyorum.Neden bütün kapılar hep yüzüme kapanıyor.Ben istediğim şeyi elde edemezsem bağıra çağıra ağlarım,boğazım patlayana kadar çığlık atarım ve şuan yaptığım şeyde bu.Elim kolum bağlı sanki.Hiç bir şeye sahip olamıyorum artık.
Uzun lafın kısası eskiden olsa ya bu deveyi güderdim ya da bu diyardan giderdim ama şimdi yerimde saydığım yetmezmiş gibi birde kıskançlık duygusu beliriverdi içimde.

Vol 1:Sporun 1. Haftası Bitti

2010-12-13T02:37:00.000-08:00

Geçen hafta başladığım fitnessa bir hafta boyunca pazar günü hariç her gün gittim.Henüz bir değişiklik var mı?yok.Maalesef fitnessda ilk bir ay zayıflama ya da incelme falan olmuyormuş.Bir haftadır mümkün olduğunca az yiyorum ki daha çabuk daha hızlı etki etsin diye ama nerde henüz bir gram bile vermiş değilim.Hoş ben bu kiloları kırk yıl ağzıma lokma koymasam yinede veremem orası ayrıda yinede şansımız birde fitnessda deneyelim dedim.Madem evimin hemen yanında bir fitness salonu açılmışsa bunun nimetlerinden faydalanmak lazım.Birde en sinir olduğum şey spor salonunda sadece kadınların olması.Sahibi,eğitmeni,spora gelenler herkes kadın.Numunelik bir tane erkek yok.Acaba yanlışlıkla tesettürlü bayanlar için olan bir spor salonuna mı gittim diyede içten içe merak ediyorum.Soramıyorumda gelen bayanların hepside tesettürlü,spordan çıkınca kafalarını bağlayıp çıkıyorlar.Sorarsam herkes suratmıa garip garip bakacak diye korkuyorum.

Artık Bir Şeyler Yapmak Lazım

2010-12-06T03:24:00.000-08:00

Ve artık bir şeyler yapmak gerektiğini düşünüp spora başlamaya karar verdim.

Kilolar aldı başını gidiyor,sinir,stres desen hat safhada kilo veremesem bile en azından günün sinirini atarım üzerimden diyerek fitnessa gitmeye karar verdim ve ilk deneyimimi bu akşam yaşayacağım inşallah.Hayatındaki ilk spor deneyimi olacak biri olarak inanılmaz heyecanlıyım daha doğrusu heyecanım spor için değil bakalım ertesi gün haşat olmadan sapa sağlam ayakta durabilecek miyim onu merak ediyorum.

Malum bünye sağlıklı yaşama alışkın olmadığı için ters tepki yapabilir.

Baktım bir şey olmuyor yani hala ayaktayım hafta içi her akşam giderim ki pamuk gibi bir insan olayımda,suratıma tükürseler bile yarabbi şükür diyeyim.

E Bu arada kilo verirsemde hiç fena olmaz hani.

Eski Aşklarım Acilen Defolup Gider misin Hayatımdan?

2010-11-29T04:21:00.000-08:00

Yıllarca onlarla uğraştım.Birine lisede aşıktım,bir diğerine iş yerinde aşık oldum.Tabiri caizse aylarca onlara ulaşabilmek için kah kıçımı yırttım,kah sinirden çatladım ama gelin görün ki biri bile bana yar olmadı.Hep başkalarıyla fingirdeştiler,gözümün içine baka baka oynaştılar.Sanki ben hiç yokmuşum gibi davrandılar.Ben ise tamda bir aptal gibi aylarca onlar için ağladım,geceleri uyumadım,içim içimi yedi,arabesk şarkılarla içim dışıma çıkıncaya kadar ağladım ama ben hep arkalarından bakan kişi oldum.Düşünki iş yerinde kinin askerden geleceğini duyunca cebimde beş kuruş para yokken deli gibi alışveriş yaptım,kredi kartımın limiti doldurdum,annemden babamdan fırça yedim ama sonuç hep sıfıra sıfır elde var sıfır.
Tamda ben onlardan vazgeçmişken hiç biri aklımın ucuna gelmezken,böyle Facebook'da arkadaşlarımın listesindeki bekar çocukların listesini çıkarırken adamlar patır patır dökülmeye başladı.Ne yapmaya çalıştıklarına anlam veremiyorum.İş yerindekinden zaten daha önceki yazılardan birinden bahsetmiştim,lisedekinden de bahsetmiştim o benim ilk aşkımdı.Bu sabah işe geldim Facebook'a bir bakayım ne var ne yok dedim ki hop ne göreyim lisedeki züppe mesaj atmış.Aramıza fitne sokan biri var diye.Daha önce tartıştım ya ben bununla 1 aydır hazmedememiş herhalde beyefendi.Cevabım kısa ve öz oldu...Yürü git...dedim..başkada hiç bir şey yapmadım.Mesajı gördü mü görmedi mi bilmem ama görse bile artık bana bir daha mesaj falan atmaya ya da yanaşmaya cesaret edemez :)Sadece o değil iş yerinde bir zamanlar aşık olduğum çocukta cesaret edemez :) Hepsini paraladım.Yine olsa yine yaparım.Pişman değilim.Oh ne güzel valla.Ben köpek gibi peşlerinden koşayım.Kırk takla atayım onlar için ama onlar için ben yokmuşum gibi ezip geçsinler beni sonrada hiç bir şey olmamış gibi hop hayatıma girmeye kalksınlar.Zaten ikinize karşıda içim buz gibi.Ben zamanında bunların nesini sevdim?diye kendime soruyorum habire.
Şimdi ufaktan ufaktan yol almaya başlayın bakalım. :)

Oynatmaya Az Kaldı

2010-11-23T04:14:00.000-08:00

Bayram tatili bitipte işe yeniden başlamak zaten ölmeden mezara girmek gibi birşey.Bu da yetmezmiş gibi iş yerindeki garip garip insanlarla uğraşmak zorunda kalmak iyice tepemi arttırdı.Daha Bismillah kapıdan içeri girişim günaydın demişim adam daha günaydınıma cevap vermeden terasta toplantı varmışda neden terasda yapılıyormuşta bilmem kimin toplantısı varmışda o daha önemliymişte blablabla...bir dünya şey sıraladı.Ben bir sünür oldum normalde toplantıyı başka bir yere alablirdim ama yapmadım sırf öyle hayvan gibi konuştuğu için inadına toplantıyı ne iptal ettim ne de başka yere aldım.Göt gibi kaldı öyle ortada.Ne yapayım banamı sordun şirketin CEO'sunu terasa davet ederken.Çek cezanı piz abazan seni.Birde müdür olacak.Kıçımın kenarı.Geçtim yerime oturdum bilgisayarımı açtım telefon çaldı açtım satış direktörümüz...Bana kurduğu cümle aynen bu 'geldnimi?' evet geldim dedim.Tamam dedi telefonu kapattı bir sinir oldum.Adam yeni yeni huylar edindi 15-20 gündür sabah geliyorum arayıp geldinmi deyip kapatıyor.Manyakmısın be adam ne demeye bunun için arıyorsun beni.Başta o kadar önemsemedim mail falan atacaktır yerimde olup olmadığımı kontrol ediyordur dedim ama yok yani mail falanda atmıyor.Sadece gelip gelmediğimi kontrol edip kapatıyor.Hayır yani işten kaytaran ya da çok izin kullanan birisi olsam tama diyeceğim ama yıllık izinlerimi bile daha kullanmadım.Sigara içmediğim için sigara molasınada inmiyorum.Bir tuvalete kalkıyorum 5 dakika,birde yemeğe iniyorum yarım saat.Lan millet saat başı sigara molasına iniyor,yemek molasını 1 saate tamalıyor hatta çoğu zaman geçiryor.Birde taksime ya da beşiktaşa ineceklerse tamam 1 saati kesin geçer.Bir insan evladı bunlara kalkıp laf söylemiyorda benmi göze batıyorum?Bunun tek bir açıklaması var fesatlık.Akıllarınca beni yıldırıp istifa etmemi sağlayacaklar.Yemezler...Birde ne var biliyormusunuz bu kadar zamandır burdayım bir arpa boyu yol alamadım.Müdürüyle enseye şaplak göte parmak durumunda olanların hepsi yönetmende oldu müdürde oldu.Ben bir bok olamadım.Öyleki kıza bir şey söyleniyor şunu şöyle yap diye.O kızın işini hiç bilmememe rağmen ben anlıyorum ne yapması gerektiğini ama kız hemen müdürünü arayıp 'ayy canım falanca bana bunu yap dedi ama ben anlamadım ne demek istediğini.Ne yapmam lazım benim şimdi?' Her seferin bu ve buna benzer soruları soruyor.Şimdi sorarım size bu kız nasıl yönetmen oldu?Diğeri desen sözde evli ama burdan bir oğlanla mercimek fırında.Herkes biliyor ama kimse söylemiyor direk olarak herkes arkasından saydırıyor.Kadını gören herkes bak bak bilmem kimin tokmakçıcı geçiyor denildiğine bile şahit oldum.Daha neler dönüyor neler...Amma gelin görünki sanki bunlar hiç yokmuş gibi sırıtarak geziyorum.Ayrıca o hem kıt beyinli olup aynı zamanda yönetmen olna kızında bahsettiğim diğer kaşardan hiiç bi farkı yok.Resman midem bulanıyor.Artık tepkilerimi göstermektende çekinmiyorum.İşleri önemsemiyorum.Yakında sepetlerler zaten ama buna üzülütmüyüm hayır bilakis sevinirim.Giderkende bir grubun suratına kezzap atar giderim hırsımı almak için.

Kabul Ediyorum Tuhafım

2010-11-15T05:27:00.000-08:00

Şu ahir ömrümde kendim kadar tuhaf bir insan evladına daha rastlamadım.Bir gün bakıyorsun sevgi kelebeği gibi etrafa gülücükler saçıyorum,herkese yardım ediyorum,söylenilen hiç bir lafa söze kızmıyorum,bana laf sokmaya çalışanlara bende laf sokayım demiyorum gülüyorum..ama birde öyle zamanlarım varki bu zamanlar genelde hayatımın büyük bir çoğunluğu oluyor o zamanlarda da önüme geleni azarlıyorum,önüme gelene bağırıyorum öyle adam falanda ayırt etmiyorum yeri geliyor anneme bağırıyorum,yeri geliyor genel müdüre çıkışıyorum...Amma velakin nedendir bilinmez şu aralar bir rahatlık var üzerimde.Anlamlandıramadığım bir rahatlık.Biliyorum bu hayra alamet değil.Eğer ben böyle süt liman kesildiysem mutlaka fırtına öncesi sessizliği vardır.Birde çok garipleştim.Hayatında ev işi nedir bilmez,yemek yapmak nedir anlamaz ben;ev temizliyorum,yemek yapmak istiyorum.İçimde canlanmayı bekleyen bir ev kadını varmış bir anda hortlayıverdi.Daha düne kadar kariyer yapacağım evlenmekte neymiş diyen ben,şimdi biri deseki işi gücü bırakıyorsun evlendireceğiz seni dese olur deyip anında evlenecem.Birde şey salak salak herşeye ağlayabilecek kıvamdayım.Televizyon seyrediyorum programdaki kadın ağlıyor diye bende oturup ağlıyorum..Lan sanane elalemin derdinden sen baksana işine ama yok habire zırıl zırıl ağlıyorum.Annem bile sen iyice salaklaştın ben bile ağlamıyorum dedi.Hayır yani bu işin sonunun nereye varacağını gerçekten çok merak ediyorum.Düşün yani iş yerindeki kız kurularına ve kaşarlara bile sinirlenmiyorum.

Düşündüm düşündüm bunların sebebi olsa olsa yalnızlıktır dedim ve sanırım ben hep böyle yalnız kalmaya mahkumum.İçimdeki his bana diyorki o iş yerinde kız kurusu dediğin insanlar var ya...ha işte onlar gibi olacak sonun 35 yaşında evlenememiş,yapayalnız,fallardan,büyülerden medet uman,milletin mutluluğunda gözü olan,onların mutluluklarını gördükçe dudaklarını yiyen biri olacaksın diyor.Gönül isterki bu dediklerimin tam tersi çıksın öyle biri olsunki hayatımda insanlar bana gıpta etsinler,imrensinler ama bunlar sadece benim hayalim dostlar asla böyle birşey olmayacak.

Eski Sevdiceklerim Neler Oluyor Size?

2010-11-04T04:54:00.000-07:00

Şu sıralar eski aşık olduğum adamlara birşeyler oluyor.Lisedeyken sırılsaıklam aşık olduğum bir çocuk vardı çocuk nasıl yakışıklı varya anlatmakla bitmez hemde basket takımında.Bütün kızlar ona aşık e tabi haliyle bende ona aşıktım.Uzun boylu esmer taş gibi bi çocuktu.Sonra onunda bana ilgisini olduğu haberini almıştım ve gerçektende vardı ilgisi ama nasıl olduysa bir türlü biraraya gelemedik.Geçenlerde baktım facebook üzerinden dürtmüş beni.Şu dürtükleme olayına çok kılım bir kere.Nedir yani bu dürtme.Beni dürtünce ne oluyo bir türlü anlamıyorum.Adam gibi ya mesaj at ya da arkadaşlık isteği gönder dimi yani.Bende sinir oldum niye dürtüp duruyorsun dedim.Bunun verdiği cevap 'aaa ben sana ne yaptımda tepki veriyorsun biriyle karıştırdın heralde' dedi..Hınkk..Nasıl yani altı üstü ne dürtüyorsun dedim.Neyse dedimki 2-3 gündür sürekli dürtüp dürüyorsunda neden dürttüğünü anlamadım dedim..Cevap gereksiz muhabbetlerle uğraşamicam..Şeytan dediki git bul şunu indir suratının ortasına bir tane osmanlı sillesinide görsün gününü.Ya sabır diyerekten cevap vermedim.Sonra iş yerimde aynı binada çalıştığımız bir çocuk vardı geçen yıl..Ay ben bir anda aşık olmuştum çocuğa ama nasılım varya öl dese ölücem o derece ama benim ona aşık olduğumu farkettiğim anda askere gideceğini öğrenmiştim.Askerden gelişini dört gözle bekledim.Her gün ayrı bir sancı çekiyordum.Sonra Mayıs'da askerden geldi ama nedense şirkete gelmedi.Sonra Ağustos ayında kalktım Facebookta fake profil açıp ben sana aşığım dedim.Anam demez olaydım..Nasıl pişman oldum anlatamam..Keşke atmsaydım ya şimdi kalkıp şirketten birine söylerse milletin diline düşerim,şirketin kaşarlarıda bunun arkadaşı onlar öğrenirse malzeme konusu olurum falan diye yedim kendi kendimi.Sonra hem fake profilimden engelledim hemde gerçek profilimde arkadaş listemden çıkarttım ve engelledim.Bundan 20 gün kadar önce engellediğim kişilere şöyle bir bakayım dedim.Baktım herkese basmışım engeli en iyisi kaldır dedim.Tüm engellediğim insanlardan engeli kaldırdım.Tabi onun engelinide kaldırdım.Bu arada oda Eylül'de şirketin İkitelli'deki binasında çalışmaya başlamış..Dün bana arkadaşlık isteği göndermiş destur dedim önce.Ne oluyoruz yahu dedim ama kabul ettim.Bir kaç saat sonra mesaj atmış neden beni arkadaş listenden sildin sana karşı kabalık yada yanlış birşeymi yaptım diye..Bende dedimki 'attığım mesajdan rahatsızlık duydum o yüzden sildim' falan dedim.Oda dediki 'bende acaba benmi yanlış birşey yaptım diye düşündüm'dedi.Seninle ilgisi yok ben o anda öyle düşündüm falan dedim..Şimdi arkadaş listemde var,mesaj attı ama bana ilgisi varmı yokmu yoksa kendini suçlu hissettide içini rahatlatmak içinmi mesaj attı bilemedim.Gerçi nedense 4-5 ay öncesine kadar ölüp bittiğim çocuğa karşı şimdi tık yok..Normalde heyecanlanmam gerekliydi herekesi arayıp bakın bana hem arkadaşlık isteği gönderdi hemde mesaj attı diye haber vermem gerekliydi..Yani benim karakter yapımdaki biri bunları yapardı ama ben sadece 2 kişiye söyledim ve onlara anlatırkende hiiç heyecanlı değildim..Neden içim bu kadar soğuk bilmiyorum.Artık sevmiyormuyum yoksa boş hayallere kapılmamak için kendimimi frenliyorum bilemedim...

Dişçi Fobisi

2010-10-24T08:46:00.000-07:00

Son iki haftada çektiğim diş ağrısını ömrümde bir bileğimi kırıp ameliyat olduğumda çekmiştim.Başkada ömrü hayatımda çekmedim arkadaş...Nasıl bir ağrıdır öyle allahım ölücekmişim gibi hissettim kendimi..Gerçi böyle bir şeyin olacağı belliydi..Geçen sene bu zamanlarda küçücük bir parça kırılarak error vermişti zaten ama sırf dişçi fobim yüzünden gidemedim dişçiyi..Birde 10 yıl ortodonti tedavisi gördüm..Dişçilerle akraba olmam gerekli ama korkuyorum yinede anacım.Düşüncesi bile karnımı ağrıtıyor.Geçen hafta o kadar çok canım yanmaya başladıki 2 gece sancıdan uyuyamadım.En sonunda dedimki kendime kızım 22 yaşında eşek kadar kızsın..Ufacık çocuklar bile korkmuyor artık yen şu korkunu dedim ve dişçiye randevu aldım.
Ertesi gün işten erken çıkıp mahallede yıllardır dişçilik yapan doktora gittim..Kapıdan içeri girer girmez bir korku sardı beni anlatamam..İçeridede hastası var bekliyorum.20 dakika kadar bekledim sonra bana gel dedi.Girdim içeri baktım hasta hala içeride.Meğer kız dayanamamış acıyada ara verelim demiş ama kız nasıl ağlamış varya ağlamaktan gözleri kıpkırmızı olmuş.Ben onu görünce dahada bir tırstımmı.Doktor bana yat dedi şu koltuğa ben gelecem dedi.Tamam dedim yattım.Kıza sordum sana ne yapıldıda bu kadar canın acıdı diye kanal tedavisi dedi.Sonra doktor geldi muayene etti banada kanal tedavisi dedi..Hoppala ben bir tırstım..Kız oarada kanal tedavisi yüzünden ağlıyor ben zaten tırsıkım dişçi deyince elim ayağım buz kesiyor.Korkudan adama ağlamaklı bir ifade ile 'ay hemenmi yapacaksınız ben hazır değlim' dedim..Adam güldü yok yok korkma önce antibiyotik vericem onu kullanıcaksın dedi..Derin bir ohh çektim ve doktoru dinlemeye devam ettim.Adamın bana söyledikleri aynen bu,Kanal tedavisi 2 ya da 4 hafta sürer her seans 45 dk kadar sürer..ücreti tek diş için 225 tl dir..Yapılan her ek işlemde fiyatı artar..seninkne bakarsak 300 tl yi bulur gibi görnüyor ama yinede tedavi başlamadan birşey söyleyemem..
Yuhh dedim tek diş kanal tedavisi 225 tl mi olur?Tabi doktora söyleyemedim içimden söyledim..Birde muaynehane çok pisti..Dişçinin muaynehanesi steril olmak zorunda değilmidir yahu..Benmi yanlış biliyorum..Her yer toz içindeydi..Oda yetmezmiş gibi adama diyorumki bakın çalışıyorum hafta içi gelme şansım yok Cumartesi geleyim diyorum.Cumartesi doluyum alamam diyor.Hafta içi akşam geleyim diyorum sadece Salı akşamı gelebilirsin diyor.İçimden dedim 'oldu o kadar para verecem birde sana uymak zorunda kalacağım.Sen bi zahmet bana uy'.Salı akşamına randevu verdi ama daha dişçiden çıkmadan zaten Salı akşamı gelmeyecğimi belli ettim.İyi elektrik alamadım ama yinede randevuyu aldım ne olur ne olmaz diye..Ayrıca ben yıllar önce çocukken ortodonti tedavisi görürken Avcılarda sahilde bir hastahaneye gidiyordum.Ordaki doktor bana 4 tane süt dişin var çekilesi lazım demişti yıllar önce..Annemde bu doktorun muaynehanesi yan binamızda diye buna götürmüşleri beni ve adam dişime morfin vurmadan o 4 dişimide çekmişti nasılsa süt dişin diye ve ben ordan ağlaya ağlaya çıkmıştım..İnanılmaz canım yanmıştı o an aklım geldi tövbeler olsun asla gitmem buna denedim.Eve yakın bir tane tıp merkezi buldum.Cumartesi geleceğimi söyledim.Tamam dediler..Cumartesiye kadarda gitmeyeceğim doktorun verdiği antibiyotikleri kullandımki diğer doktora gittiğimde direk işleme başlasın daha fazla oyanlanmayayaım diye.
Cumartesi günü oldu sabah kalktım gitmek için ama nasıl korkuyorum anlatamam..Allahım ne olur birşey olsunda gidemeyeyim doktora diyorum içimden..Nerdeyse ağladım ağlayacağım..Annemde anladı halimden korktuğumu.Korkunun ecele faydası yok diyerek bir cesaretle ya bismillah dedim gittim.Dişçinin kapısının önüne geldik sıra bekleyeceğiz diye dişçi çıktı kapıya girin içeri dedi.Oysaki daha ben kendimi hazırlamamıştım.Sıra beklerken psikolojimi hazırlarım diyordum ama olmadı.Girdim içeri derdimi anlatıtm antibiyotiği kullandığımı söyledim.O zaman hemen başlayalım dedi.Morfini vurdu dışarı çıkardı 10 dakika sonra gel dedi..10 dakika geçti çağırdı.Yatırdı beni o korkunç koltuğu taktı kafasına kaynakçı gözlüğü gibi birşey,benimde boynuma önlük geçirdi,ağzımı kapamayayım diye bir demir soktu ağzıma..Alahım kalbim gümbür gümbür atıyor.Bayılacakmışım gibi hissettim kendimi.Neyseki bu doktor diğeri gibi korkutmuyor insanı..Bak gelmezsen bunlar bunlar olur ölürsün geberirsin demiyor.Seni rahatlacak şeyler söylüyor.Birde müzik açtı başladı hem kanal tedavisine hemde şarkı mırıldanmaya.yaklaşık 20-25 dk sürdü kanal tedavim ve zerre kadar bir acı hissetmedim.Bunca zaman korktuğuma değmedi ve doktor her yaptığı işlemi detaylı detaylı anlattı.Şuan şunu yapıyorum acıyormu?Şuan bunu yapıyorum acıyormu?Şuan sinir uçlarındayım şimdide acı yoksa bundan sonraki hiç bir işlemde acımaz falan diye diye bitirdi işlemi..Kadın bitti deyince ben bir rahatladım.Gerçektende hiç acı hissetmedim ki benim canım çok tatkıdır en ufak birşeyde bile günlerce yatabilirim.Hemde diğer doktor gibi 300 tl ye fiyat çıkartmadı 125 tl ye yaptı..Arkadaşlarıma bile kanal tedavisi yaptırıcam dediğimde 'ayy yazık sana bana yapıldığında ben acıdan bayılmıştım gözümü bir açtım evdeyim sen nasıl dayanacaksın'..'ayy bana morfin hiç etki etmiyor herşeyi hissediyorum'..'ayy 1 saatten önce kalkamazsın o koltuktan işkencegibi birşey'..
Yeminle sürekli bunları duydum bir Allahın kuluda moral vermedi.Demekki neymiş hiç kimseyi dinlememek lazımmış..Onlara kalsa ben gebereyim daha iyi..O kadar korktuğuma değmedi nan..Güle oynaya kanal tedavisi yaptı doktor..
Gerçi bunda doktorunda etkisi olabilir.Belki başka bir doktora yaptırsaydım canım yanabilirdi...ama yinede sen sen ol kimseye kötü tecrübelerini aktarma arkadaş...

Durduk Yere Akla Gelen Bayan 'S'

2010-10-12T05:13:00.000-07:00

Hiç aklımda yokken aklıma garip garip şeyler geliyor şu sırlara ve ben bunlar yüzünden nedense kendimi suçlu hissediyorum.Biz şuan oturduğumuz mahalleye ilk tanşındığımızda yani bundan 16-17 sene önce kimsecikler yoktu mahallede.İn cin top oynardı..3-5 tane aile ya vardı yoktu.Zaten sitelerin yapımıda yeni bitmişti o sıra..İlk taşınanlardandık..Sonrasında oturduğumuz apartman dolmaya başladı.Bizim 3-4 kat altımıza köyden yeni gelmiş bir aile gelmişti.5 çocuklu ataerkil bir aile yapısı olan insanları.5 çocuktan 4. olan Ahmetle arkadaş olduk sokakta oyunlar falan oynuyoruz.Sonra binanın karşı tarafına bir tane bakkal açıldı.Küçücük bir bakkal.O zamanlar gazeteler karton bebekler falan veriyordu bizde çocuk aklıyla deli gibi onlardan topluyorduk hava atıyorduk birbirimize.Bakkalın sahibi Ali diye bir adamdı ve biz neredeyse her gün Ahmetle o adamın yanına giderdik bizi burada çalıştır derdik..Sanki orada çalışınca ne olacaksa.O zamanlar çok büyük birşeymiş gibi geliyordu.Bir gün Ali abi dediki hadi gelin çalışın.Biz gittik sözde çalışıyoruz..Cipsler iyerleştiriyoruz..çikolataları diziyoruz falan...Sonrasında diğer yaşıtlarımız çocuklar alay etmeye başladılar Ahmetle Pimki sevgili diye..Ben daha sevgili nedir onu bile bilmiyorum ama çocuklar her bunu söylediğinde oturup ağlıyordum.Sırf bu yüzden bakkala bile 6 gün gittim 7. gün gitmedim.Sanki bakkala gitmeyince ne olacaksa Ahmetle aynı binadayız sonuçta.Aradan bir kaç hafta geçti Ali abinin bakkalının önünde Ahmetle karşılaştıkHadi gidip oyun oynayalım dedi.Tamam dedim..Bizim binanın arka tarafında inşaat yapılıyordu oradan bir sürü eşyalar çıkardı onlarla bodrumda kendimize sözde ev yaptık.Evcilik oynuyoruz.Ahmet benim çişim geldi deyip pantolunu indirdi çişini yapmaya başladı ben neye uğradığımı şaşırdım.Malum hayatımda ilk kez bir erkeğin cinsel organını görüyorum daha 5 yaşındayım.Bir süre hiç kımıldamadan öylece bakakaldım.Sonra o bana neden öyle bakıyorsun dedi.Cevap vermedim.Bana dediki televizyonda görmüştüm kadın adamın pipisini emiyordu dedi..Bende olurmu öyle şey falan dedim.Kadın yapıyordu bizde deneyelim dedi.Hem evcilik oynamıyormuyuz onlarda evliydi dedi.Tamam dedim ve başladım emmeye önce çok midem bulandı sonra alıştım.Bodrumun kapısı bir açıldı Ahmetin kardeşi geldi yakaladım sizi dedi.Ben nasıl ağlamaya başladım kimseye söyleme diye.Banada yaparsan söylemem yoksa söylerim dedi.Ağlaya ağlaya kardeşinede aynı şeyi yaptım.Sonra çok utandım yaptığımdan.Uzun bir süre ne Ahmetle ne kardeşiyle görüşmedim.Sonra okula başladık ablalarıyla (Bayan S diyeyim)yaşıt sayılırdık.Benden 1 yaş büyüktü .Okula giderken beraber gidip geldik hep.İlkokul,Ortaokul hep en iyi arkadaşım oldu ama o olay her aklıma geldiğinde arkadaşımın yüzüne bakarken utandım hep.Liseye başladım.Tabi ben başladığımda Bayan S ikinci sınıfa geçmişti.Yine aynı okuldayız yine birlikteyiz diye nasıl mutluyuz ama anlatamam.Millet okuldan kaçıp gezmeye giderdi.Biz okuldan kaçıp eve gidip patates kızartması yapar yerdik.Nedense patates kızartması yediğimiz tek şeydi.Sabah,öğlen,akşam hep patates kızartması yerdik.Sonra Lise 2. sınıftayken Bayan S'de 3. sınıftaydı dersheneye gidiyordu ÖSS için.Ben bir pazar günü evdeydim.Duş aldım çıktım televizyon seyrediyordum.Telefon çaldı annem açtı.Sesi kötü bir şekilde telefon sana dedi.Sesinden kötü birşey olduğunu anladım ama bu kadarını tahmin etmemiştim.2 yan binada bir arkadaşımız vardı Selin..Hıçkıra hıçkıra ağlıyor.Ne oldu diyorum..Ağlamaktan söyleyemiyor.En sonunda bağırdım söylesene meraktan ölücem dedim.Bayan S ölmüş haberin yokmu dedi.Telefonda kalakaldım öylece ağlamak istiyorum ama ağlayamıyorum.Kafamdan bin türlü şey geçiyor..ya şakaysa?ya Selin benimle alay ediyorsa?Daha önce doğum günümdede Selin bayıldı koş gel demişlerdide gittiğimde sürpriz doğum günü yapmışlardı.Evet evet yine öyle birşey yine benimle alay ediyorlar ama kimsenin özel bir günü değil ve Selin sahte olan birşey için nasıl bu kadar hıçkırarak ağlayabiliyor.Selin telefonda bana nasıl haberin olmaz aynı binadasınız ben bile öğrendim aptal dedi.Ben telefonu kapattım bir hışımla evden çıktım asansör çağırayım diye düğmeye bastım sonra vazgeçtim gelene kadar ben merdivenle çoktan inerim diye.Merdivenleri üçer beşer atlaya atlaya 4 kat aşağı indim ve kapılarının önüne geldiğimde Selin'in doğru söylediğini şaka olmadığını farkettim.Annesinin feryadı geliyordu içerden..Babası kimseyle konuşmayan selam bile vermeyen o suratsız duygusuz adam deli gibi bağıra bağıra ağlıyordu kardeşi Ahmet ve diğer kardeşleri bağırışıp duruyorlardı.Kime ne diyeceğimi bilemedim.Ağlayamadım öylece bakakaldım.Bir kaç dakika merdivende öylece oturdum kaldım.Sonra kendi kendime hadi bir cesaret kalk yerinde gir içeri sor ne olmuş?nasıl olmuş? de dedim.Kalktım içeri girdim.Komşulardan birine sordum nasıl oldu diye.Dershane çıkışı arkadaşlarıyla gezelim demişler.Bir arkadaşı babasından arabayı almış E5'de üstlerine gelen kamyondan kaçarken orta refüje çarpmışlar karşı şeride geçmiş araba oradada karşı yönden gelen tır çarpmış.Arabadaki 4 kişiden 2si hemen ölmüş 2si komadaymış.Ölenlerden biri benim dostum diğeri..Komadakilerden biride Bayan S'nin sınıf arakdaşı benimde 2 yıldır tanıdığım Bayan D'ydi.En acı olanı Bayan S ve Bayan D dershaneden çıkmadan önce birbirlerine ay senin çantan ne güzel demişler ve çantaları değiştirmişler.Birinin kimliği diğerinde.Diğerinin kimliği ötekinde çıktı ama bunu anlamak çok zor oldu.Kazadan sonra babasına kızınız kaza geçirdi şuan hastahanede yoğun bakımda kan lazım demişler adam kan aramaya çıkmış.Bayan D'ninde babasına kızınız öldü cenazeyi alındemişler.Bayan S'nin babası kanı ararken aklına kızının kan grubunun bu olmadığı gelmiş.Doktora sormuş benim kızımın kan grubu bu değil neden bana bu kan grubunu aratıyorsunu diye.Bayan D'nin babasıda morgdaki ceset kızıma ait değil deyince.Çantaları değiştirdikleri ortaya çıkmış.Aslında beni dostum hemen oracıkta ölmüşken yaşıyor sanıp deli gibi kan aradılar ona..Diğer aile için sevindirici kızlarının öldüğünü sanıp yoğun bakımda olduğunu öğrenmek mutlu etti onları.Sonra ben evden çıktıktan sonra koça koça birdiğer arkadaşımız olan Bayan H'ye doğru koşmaya başladım.Baktım oda çıkmış bize doğru geliyordu.Uzaktan bana bağırdı ne oluyo ya Selin aradı ağlıyor ama bişey söylemiyor sen ağlıyorsun ne oldu hemen anlat dedi.Bayan S ölmüş deyince kaldırıma oturdu gözleri doldu ama ağlamadı.Tuttu kendini.Sonra bizim eve doğru yürümeye başladık.Bayan S'nin ablası minibüsten indi bize baktı biz ağlıyorduk.Yaklaştı selam verdi.Kızlar kardeşim kaza geçirmiş babam söyledi..apar topar okuldan eşyalarımı bile almadan çıktım durumu nasıl?dedi.Biz daha fazla ağlamaya başladık anladı kardeşinin öldüğünü.Hayır hayır diye bağırarak binaya koştu.Bizde gittik ama o feryatları duymamak için evlere geri döndük daha doğrusu Bayan H geri döndü ben Bayan S ile aynı binada oturduğum için sadece görüntüden uzaklaştım ama bağırışları haykırışları hepsini duydum.Şimdilerde kardeşleriyle yaptıklarım aklıma gelince kendimden utanıyorum.
Aradan tam 6 yıl geçti ve bugün dostumun ölüm yıl dönümü.Onunla paylaştığımız herşey daha dün gibi aklımda.Onunla yaptığım dedikodular,çekiştirdiklerimiz,kısır ve kek muhabbetlerimiz,kek yaparken mutfağı berbat edip annelerden yediğimiz fırçalar,patates kızartırken dedikoduya dalıp tencereyi yakıp balkondan aşağı atışımız..herşey aklımda seni hiç ama hiç unutmayacağım.Bu arada annen hala mor kapaklı günlüğünün bende olduğunu iddia ediyor ama sen onu bana hiç vermemiştin..Okutmuştun evet..Sadece bana okutmuştun ama hiç vermemiştin..Anende senin kıyafetlerinde bir kaç parça istemiştim o zamanlar oda vermişti hala saklarım onu dolabımda..Giymedim onları hiç kıyamam giymeye..elim gitmez...Annem bazen ihtiyacı olan birine ver böyle dolapta durdukça her baktığında hatırlıyorsun der ama asla kimseye vermem..İnsan anılarını başkasına verirmi hiç?

Allahım Neden Ben?

2010-10-06T06:50:00.000-07:00

Allahım bana neden böyle yapıyorsun hiçmi sevmiyorsun beni yahu.Geçen aylarda şu aşık olduğum adam beni iplemedi diye kalkıp şirkette daha önce çalışan ve hoşlandığım çocuğa seni seviyorum ben diye mesaj attım ya hani..ha işte iyi bok yedim.Çocuk şirkete döndü ama neyseki şirketin ikitellideki binasında başladı da yırttım.Amma velakin bu bile işleri karıştırmaya yetti.Çocuk galiba burdaki arkadaşına bahsetmiş durumdan.Nerden anladım bunu..Normalde benim yüzüme bakmayan arkadaşı ne hikmetse kahvaltılarda dik dik bana bakıyor resmen birşeyler biliyorum der gibi..ve bir kaç kere kaşar kankalarına bana bakarak birşeyler fısıldadığına şahit oldum.O kaşarlarda bana imalı imalı bakıyorlar.Lan bişey söyleyecekseniz gelin söyleyin bende aynen cevabı yapıştırayım ama yok söylemiyorlar sadece hafif bir tebessümle ne halt yediğini biliyorum der gibi pis pis sırıtıyorlar
Geçen gün akşam üzeri karnım acıktı.Hadi dedim yemekhaneye ineyim ordan birşeyler alıp yiyeyim.İndimki çocukda bir arkadaşıyla masada oturmuş zıkkımlanıyor.Ben elimi tepsiye attıp birşeyler alayım diye hop buda geldi hemen tepsinin başına yediklerim kesmedi beni ablaya ya bir tane daha yiyecem diye..(abla dediğide börek çörek yapan aşçı kadın)Neyse ben daha ne yiyeceğime karar bile vermeden hiç canımın istemediği birşeyi aldım parasını bıraktım ve kaçarcasına çıktım ordan.
Zaten o hoşlandığım çocuğunda boyu devrilsin...sürüm sürüm sürünsün...bana muhtaç olsun..kapımda köpek gibi yalvarsında ben onu istemeyeyim inşallah..amin...Adama o kadar dedim kimseye söyleme diye..Yememiş içmemiş hemen yetiştirmiş arkadaşına.Arkadaşıda yememiş içmemiş şirkete yaymış..Şimdi o çocukla ne zaman karşılaşsak o bana dik dik bakıyor sanki dövecekmiş gibi..Bende ona 'ah bir yanıma gelip birşey söylesende seni bir güzel paralasam millete yaydığın için' der gibi bakıyorum...Zaten benimde Allah sonumu hayıretsin.Her gece kısmet açma duları okumaya başladım.Tutar dediler deniyorum.Çıkarsa okuduğum tüm duaları aynen burda yayınlıyorum test edildi onaylandı diye..

21.09.2010

2010-09-22T03:14:00.000-07:00

Bu tarih benim doğum günüm ve şunu farkettimki ne arayanım var nede soranım.En yakınım dediğim insanlar bile sadece facebooktan kutladır.Yedi yabancı bile facebooktan kutlar lan bir telefon açıp doğum günün kutlu olsun demek bu kadar mı zor?Sözde doğum günü kutlayacağım diye bir gün önceden kuaföre gittim saçlarıma fön çektirdim cilt bakımı yaptırdım.Olur ya birileri sürpriz yaparda ucube gibi karşılarına çıkmayayım diye.Fotoğraflarda güzel çıkayım diye.O günü en güzel halimle hatırlayayım diye ama ben yapayalnız biriymişim.Bir allahın kulu aramadı mesaj atmadı.Facebook üzerinden yığınla duvarıma gönderilmiş tebrik ve mesajım var ama gelgelelim neye yarar?Kutlayanaların çoğunu tanımıyorum bile..Yok ilkokul arkadaşım yok ortaokul arkadaşım yok lise arkadaşım falan..Adamlarla görüşmeyeli yıllar olmuş yahu kutlasa ne olur kutlamasa ne olur..Paylaştığım hiç birşeyim yokki..Asıl birşeyler paylaştıklarımın kutlaması gerekirdi ama hatırlamadılar bile..Ha bir tanesi hatırladı ama oda zahmet edip facebooktan kutladı aramaya dahi tenezül etmedi..Hoş oda zaten işi düşünce arar.Bir kere bile halimi hatrımı sormak için aramamıştır.Neyse birde iş yerimden izin aldım.Yarın doğum günüm öğlende çıkıcam diye sanki gidip ne yapacaksam?Köz köz bir cafede oturup ağlayacağım düşüneceğim ben bumuyum insanların gözündeki değerim bu kadarmı diye?Bunları sormaya bile gerek yok aslında gerçektende insanların gözündeki değerim buymuş.Bunu anladım.İzni alıp 12:30 gibi şirketten çıktım tam çıktım bir arkadaşım aradı doğum günümü kutlamak için.Daha önce birlikte çalışıyorduk ama o iştenayrıldı 6 ay kadar önce.Bana gel evde tekim hemde doğum günün birşeyler yaparız dedi.Tamam dedim.Başka ne diyebilirimki?Alternatifim yok ..Hayır desem akşama kadar deli gibi tek başıma dolanıp ağlayacağım..Atladım Taksim-Bostancı otobüsüne gittim evine..Saolsun browni yapmış mumları yakmış beni bekliyordu.Dileğimi tuttum ve mumları üfledim..Üflerken dilediğim iki şey vardı.1.Bir an önce hayatımın aşkını bulmayı diledim.2.Şuanda ağlamama sebep olan tüm dost?arkadaş? bellediğim insanların bana muhtaç olmalarını diledim.Onlar beni o gün kaybettiler.Sadece doğum günümü kutlamadılar diye değil..Şimdiye kadar olanlarıda göz önüne aldığımda bunu yapmam gerekliydi.Bu hep böyle oldu.Beni sadece işleri düştüğü zaman arıyorlar.Ölsem yeminle haberleri olmaz.Danışmanlık şirketi açsaydım onlara verdiğim fikirlerle ve yaptığım yardımlarla köşeyi dönmüştüm.Mumları üfledikten sonra oturduk masaya yaptığı browni,börek ve fondülerden yedikten sonra dışarı çıkalım dedik.Kadıköy tarafına bir cafeye gittik.Yakınlarda oturan bir arkadaşı varmış çok güzel fal bakıyormuş onuda çağırmış fal baktırayım diye.Baktırnca ne olacaksa?Her türlü hayatım boktan..Oda geldi falımıza baktı güzel güzel pembe yalanlarla mutlu etti beni..ama çok eğlendim o ayrı iyikide gitmişim yoksa o sinirle dost dediğim insanların evlerinin dibine dinamit koyabilirdim..Akşam eve geldim ailemle doğum günü kutladım ve odama geçtim.Başladım günün muhasebesini yapmaya.Evet işte sen busun..Tüm arkadaşlarının tüm özel günlerini hatırlayan hepsinde onlara sürprizler yapıp pastanı hediyeni alıp giden senin,doğum gününü bir kişi hariç hiç kimse kutlamadı..Kutlamayı bırak tenezül edip aramadılar bile..onuda geç mesaj bile atmadılar.Cık..Bitmiştir benim için..An itibariyle artık hiç kimseyi aramıyorum..Olaki onların işleri düşerde,yine başları sıkışıp benden yardım isteyecek olup ararlarsada açmayacağım.Hattımı değiştirmeyi bile düşündüm ama diyelimki kendi hattımı değiştirdim olaki şirket hattımdan ararlarsa yine aynı şey olacak..Yok yok en iyisi telefonlara cevap vermemek..Bunu hakediyorlar..Na buraya yazdım..kusura bakmasınlar..

biliyormusunuz ben teyze oldum:)

2010-09-16T11:01:00.000-07:00

Teyze oldum dediysem öyle gerçekten değil..Zaten kız kardeşim falanda yok bir abim var yani anca hala olabiliyorum..En yakın arkadaşım bebekleri oldu..hemde ikiz..hemde biri kız biri erkek..maşallah nazar değmesin:)Tarih 15 Eylül sabah servisteyim işe gidiyorum..bir mesaj geldi hastanedeyim doğuma hazırlıyorlar diye..ay bir panikledim bir heyecanlandım anlatamam..trafikte pelt..kolay değil kartaldan taksime gidiyorum..Saat 09:30 ben anca şirketteyim..Hemen gittim izin aldım şirketin araçlarından birine atladığım gibi Medical Park'taydım..Yalnız o hastane iyi hoşta bir asansör krizi var anlatılmaz..Ortalama 20 dk bekliyosun..Zar zor arkadaşımın yanına çıktım.Oda yeni çıkmıştım ameliyattan..sezeryan oldu birde canı yanıyordu..Sonra bebekleri getirdiler..Böyle birgüzellik böyle bir duygu olamaz..Tam o anda hemen benimde evlenip acilen anne olmam lazım dedim..Bir yandan bebekleri izliyorum bir yandanda kızım bak bir hafta sonra 22 yaşını dolduruyorsun artık seninde acil birini bulup nişan olayına falan girmen lazım diyorum.Ben orada öylece böyle hayallere dalarken telefonum çaldı arkadaşım arıyor.Doğum olacağını onada haber vermiştim oda hastanenin arkasında oturuyor..Bende gelicem dedi..Bende dedimki sende hamilesin şimdi dışarda bişey falan olur birde seninle uğraşmayayım dedim ben resimlerini çektim birazdan gelir gösteririm dedim.Tamam dedi..Ben öğlende çıktım hastaneden evine doğru yürüyorum.Tekrar telefonum çaldı..Evine doğru yürümekte olduğum arkdaşım arıyor..Panikli bir halde bizim binaya girerken dikkat et arka taraftan gir dedi.Neden dedim..sen dediğimi yap sonra anlatıcam dedi..Fesupanallah dedim ve dediğini yaptım evine geldim..Kapıyı çaldım.kapıyı açmasıyla beni kolumdan tutup içeri çekmesi bir oldu..Ne oluyoruz yea dedim..Çabuk gir içeri dedi..Ayakkabılarla falan girdim içeri bir korktum ama anlatamam..Ne oldu?Ne oldu?deyip duruyorum..Dediki eşimin bir arkadaşı kafayı sana takmış habire seni sorup duruyor.Bizden yüz bulmayınca bizim binanın etrafından senin geliş gidişini gözlemeye başladı dedi..Başta bir hoşuma gitti..Nasıl havaya girdim anlatamam.Kimmiş falan dedim..Dur bir kızım yea dedi..Zaten düzgün biri olsa seni köşe bucak kaçırırmıyım adam 30 yaşında işsiz güçsüz adamın teki..babası altına çekmiş arabayı cebinede koymuş parayı aylak aylak geziyor dedi..Hım o zaman istemem dedim..Bir insana herşeyiyle katlanırım ama böyle baba parası yiyen züppe insancıklara asla..Arkadaşım dediki böyle bir adamı istemeyeceğini biliyorum zaten ama adam az psikopat kafayı fena takmış bizim binanın önünden ayrılmıyor,beni her gördüğünde sıkıştırıyor,eşimi her gördüğünde sıkıştırıyor dedi..Sana br şey yapma riski çok yüksek dedi..Ben bir tırstm..Ölüyorum korkudan neyse.Tırsa tırsa evden çıktık bebek hediyesi almak için mağazalara bakalım dedik.Gez dolaş sonunda çok güzel şeyler satan bir yer bulduk.İçeri girdik.Yeni doğan bebek hediyesi istedik.Yabancı uyruklu sevimli bir bayan yarıdmcı olayım dedi ve anlatmaya başladı.O anlatırken bir ses geldi..Bebek kızmı erkekmi diye.İkiz olacaklar..Hem kız hem erkek dedim.Kafamı kaldırdım soruyu soranın Deniz Akkaya olduğunu farkettim.Hafif tebessüm ettim.Heralde bebeğine birşeyler alıyordur dedim..Sonra demezmi ben bu dükkanın sahibiyim diye.İçimden o yüzden fiyatlar bu kadar kazık dedim..ama yüzüne söyleyemedim..Neyse hediyemizi beğendik aldık ve çıktık döndük hastaneye bebişlere hediyeleri verdik ve ben akşama kadar konu mankeni gibi gelen gidene bebek şekere tuttum.Tüm gün ayakta durmaktan bacaklarımda koptu ama yinede güzel bir duygu.Ağlaması bile hoşuma gidiyor yahu:)

Hüsranla Biten İftar Yemeği

2010-09-02T04:45:00.000-07:00

Geçen hafta şuanda işten ayrılmış olan eski iş arkadaşım aradı Cumartesi yeme içme bize iftara gel dedi.Gelirimde ne olduki bu kadar ısrar ediyosun dedim.Eşimin 2 tane bekar arkadaşı var ikiside ilik gibi çocuklar işleri güçleride sağlam gel kaçırma dedi.Allah Allah ben bunu duyarda dururmuyum hiç hemen geliyorum dedim.Bana bunu söylediğinde Salı günüydü Cumartesiye kadar deli gibi alışveriş yaptım ayne giysem ne giysem diye düşünüp bişey bulamayınca yeni yen icicler aldım hemen.Eve geldim aldıklarıma baktım iftar yemeği için çok abartılı sanki kına gecesine gidecekmişim gibi şeyler almışım.En kestirme yol bildiğin yoldur deyip koyu renk kot üzerine beyaz straplez bluz,üstünede ince beyaz tek omzu böyle düşük bişey giydim.Aynada baktım he dedim şaptın şeker oldun ama başka çaren yok aldıkların çok abartı.O çocuklar beni öyle görseler nerden çıktı bu deyip zaten kaçarlardı.Neyse Cumartesi günüde şu bana kaşar diyen eski erkek arkadaşımı paylayacaktım.Öğlen Acıbademde buluşcaz öyle konuştuk.Tabi ben ona gitmeden önce oturdum biyerde hem kahvaltı yaptım hemde ona neler söyleyeceğimi düşünmeye başladım.Tam o anda arkadaşım aradı ne yapıyrsun diye.Hiç dedim sana gelemden gidip Bay C'yi paralamam lazım dedim anlattım durumu bana kaşar dedi diye..Ay boşver çık gel dedi haberde verme gelmeyeceğini beklesin dursun orda dedi.Düşündüm en büyük ceza bu olur heralde dedim.O sıcakta güneşin altında belesin dursun dedim ve arkadaşıma gittim başladık yemek yapmaya akşama kadar 4-5 çeşit yemek yaptık.Telefonuma bir baktım 22 cevapsız arama bir kahkaha attım ama tabi aramadım onuda.Akşam oldu iftara gelegele bir tane evli çift geldi.Ben delirdim.Bu kadar hazırlığı bir evli çift içinmi yaptım diye.Arkadaşımın eşi dediki diğerlerinin işi çıkmış iptal etti.Kafamdan aşağı kaynar sular döküldü.Bu kadar hazırlığı boşuna yaptım.Bütün gece evli bir çifte ve 4 yaşındaki veletlerine hizmet ettim durdum..Bir daha bu kadar hazırlık yaparsam ne olayaım.

Yine Ortada Kaldım

2010-08-31T03:56:00.000-07:00

Budur..nihayetinde kendi kendimi tüketmeyi başardım.Gidip bunalımla eski sevgiliyle barıştım ya adam resmen öküz çıktı.Hoş zaten sevmiyordum onu sadece daha iyisini bulana kadar onu elimde tutacaktım ama adam tam anlamıyla bir öküzmüş.Ben kalkıp buna mesaj atmıştım seni hala seviyorum falan diye buda oltaya gelmişti.Biz böyle msnde facebookta aşkım sevgilim modundayken adam bir anda bana evlenip boşandığını söyledi...hönk..nasıl yani dedim..3 yıl evli kaldım sonra boşandım dedi..Bende dedimki sen ilk buluştuğumuzda bana evlenip boşandığını söylememiştin 3 yıl nişanlı kaldım evlenicekken kız hostes olmak istiyorum deyip gitti demiştin dedim.Hayır ben öyle demedim evliydik dedim dedi..tövbe tövbe..ay ben bir sinir oldum resmen adam gözümün içine baka baka yalan söylüyor.İyi tama deyip geçtim ama görünürde sadece öyle dedim içimden saydırıyorum ama dedim sen görürsün madem böyle bi yalan söyledin bunun acısını senden çok fena çıkartacam.He birde ilk göüştüğümüzde bana 30 yaşındayım demişti ki ben o zaman 20 yaşındayım..o gün bile bana fazla gelmişti yaş farkı daha sonra 40 olduğu ortaya çıktı..ama beyimiz inatla hayır ben 30da demedim diyo..lan dedim 3 gün sonrada çocuğum var diye çıkarsa heralde o uzun saçlarını tek tek kopartır bi tarafına sokarım..ama ben bunun altında kalamam zaten adammı sevmiyorum sırf zaman geçsin diye yanımda tutuyorum birde bu kadar yalana tahammül edemem.Sonra bu dediki 1 haftadır konuşuyoruz haal görüşemedik sürekli görüşmemek için bahaneler üretiyosun sevgilimiyiz değilmiyiz anlamadım istersen biraz daha düşün bana dönme meselesi falan dedi..E tabi ben dünden razı hemen atladım teklife tamam dedim artık görüşmeyelim..Hemen ardındanda msnden facebooktan falan çıkarttım ama engellemedim..Keşke engelleseymişim..Msnden çıkartınca hemen facebooktan mesaj atmış ne gerizekalı şeysin sen bumuydu senin sevgin pehh diye yazmış..Ben bu gerizekalı lafını duydum kan beynime sışradı resmen sen kimsin lan bana gerizekalı diyosun ben sana bir kere bile yalan söylemedim kırktane yalanaı ardarda sıaralayan sensin üstüne inkar eden yine sensin..Başladım cevap yazmaya ben zaten seni sevdiğim için yazmadım ben yıllardır Bay S'yi seviyorum sen dahil herkes birer araçtınız asla amaç değildiniz dedim.Sana yazmamın nededine bunalımdaydım Bay S'den dolayı..bunalımdan çıkana yanımda biri olsun istedim o kadar dedim..Beyefendinin bana yazdığı cevap kaşarsın işte..hönk...şimdi kaşar olmam için önüme gelene vermem lazımki asla hayatımda böyle birşey yapmadım..aile anlayışıma ters bunu oda çok iyi biliyior ama sırf kuyruk acısından saldırıyor işte köpek..Neyse cevap yazdım kaşar olsam sana verirdim ama vermedim ben hayatımda tek bir kişiyi sevdim onun dışında kimseyi sevmedim dedim..Cevabı aynen şu sana verirdim ne demek?bu kaşarca değilde nedir?sen o burnunu gördünmü dedi..tövbe yarabbim bana sabır ver dedim..burnunu gördünmü demeside günün birinde burnum çok çirkin param olsa hemen estetik yaptırıcam demiştim ordan aklınca vurmaya çalışıyor.benmi yanlış anlatıyorum yoksa adammı mal lafı istediği yerinden anlıyor çözemedim.Ben yine cevap yazdım çirkinleşme evet benim burnum çirkin peki sen hiç aynada kendine baktınmı?lan seni görenler tövbe bismilllah yolda görsek yolumuzu değiştririz diyorlar..1.50 boyunda,obez,sarışın,kafasında saç kalmamış kenarlarda az biraz var onlarıda uzatmış beline kadar,konuşurken bir kadından daha fazla kırıtan erkeğe erkekmi denir be..Birde sözüm ona 5 yıl önce Almanya'dan gelmiş ya Türkçesi hala bozuk kelimeleri bozuk söylüyo ve bunun havalı olduğunu sanıyor beyimiz.Lan bu tiple bu karakterle 3 yıl evli kalabildiğine şükret ben 3 gün zor dayandım..Kesin kadın sana basmıştır tekmeyi senin gibi eziği ne yapsın dedim ve sonra her yerde engelledim.
Sonuç yine sap gibi kalakaldım öylece yalnız başıma..allam neydi benim günahım kimin ahını aldım kim bana niye beddua ettide mutlu olamıyorum hep çürük çarık insanlar beni buluyor..Çok bişey istemiyorum yahu yakışıklı olmasınada gerek yok azcık eli yüzü düzgün yüzüne bakılır cinsten bişey olsun ama karakteri sağlam olsun yeter..Pilissss

Arabesk

2010-08-23T04:15:00.000-07:00

Şu sıralar her gece ağlamaktan yeminle içim dışıma çıktı.Karşılıksız aşkı ilk kez yaşamıyorum ya da daha önce yaşadıklarım sadece hoşlanmaydıda o yüzden içimi bu kadar acıtmamıştı..ama içim yanıyor resmen her gün güne sanki bütün etlerimi dilimliyorlarmışcasına acıyla başlıyorum..sanki tüm ciğerlerimi söküp alıyorlarmış gibi hissediyorum..çok lafa gerek yok halimi anlatan tek şarkı bu heralde..Günlerdir hatta haftalardır içim dışıma çıkana ağlayıp bunu dinliyorum..Bir tek banamı bu hissi veriyor bilmiyorum ama şarkının hikayesindeki trol kızı gibi olacak galiba sonum..Haggard ayrı güzel söylemiş..Garmana ayrı güzel söylemiş ayırt edemedim O yüzden ikisine paylaştım...

http://fizy.com/#s/1gylcr

http://fizy.com/#s/1lshfc

iyi halt ettim

2010-08-20T03:55:00.000-07:00

Ben şimdi depresyondayım ya hani..he işte depresyondan çıkmanın en iyi yolu eski sevgilidir diye düşünüp hop hemencecik eski sevgilimle barıştım.Onu sevmememe rağmen hatta en ufak bir ilgim olmamasına rağmen ona facebookdan mesaj atıp seni hala seviyorum dedim.Adam o kadar aptallaştıki senin o olduğunu nerden bileyim ya o değilsen ya onun şifrelerini kıran biriysen falan diye saçmalamaya başladı.Sonra dediki seninle birlikte yaptığımız şeyleri anlat.Tabi en ince detayına kadar anlattım ve inandı ben olduğuma.Sonra bir başladı aşkım,balım,böceğim,kadınım seni çok özledim canım cicim diye.Tabi ben adamı sevmediğim için hiç bişey demiyorum ona her dediğine hı evet bende canım diyip diyorum.Asla seni seviyorum aşkım falan demedim..diyemedim..Sadece o dediği zamanlarda 'bende' dedim.İçimden gelmiyor anacığım ne yapayım ben adamı sevmiyorumki sadece tutunacak birine ihtiycanm vardı tek adayda oydu yani onun beni reddetmeyeceğini biliyordum..emindim bana döneceğinden..öylede oldu zaten ama ben onunlada mutlu değilimki ben bir önceki yazıda bahsettiğim adama aşığım sadece boşluktan kurtulmak istedim.Arayanım soranım olsun istedim.Hem bir ay sonra doğum günüm ben özel günlerde yalnız olmayı hiç sevmem mutlaka birinin yanımda olması lazım mutlaka birinin ilgilenmesi lazım ama yine kötü oldu.Adam evlilik planları yapmaya başladı bile..Sabahtandır gelinlik resimleri falan atıp duruyor.Yok sana bu çok yakışır şurası şöyle olsun burası böyle olsun diye başladı..Ben istemiyorum yahu ben sadece boşluktan çıkana kadar vakit geçirmek istiyorum.Bunu ona nasıl anlatırım bulamadım.

kendimi tanıyamıyorum

2010-08-18T03:29:00.000-07:00

Şu sıralar salyasümük herşeye ağlar durumdayım.Yolda yürüyorum etrafta mutlu insanlar görüyorum gözümden yaş geliyor,üzgün insanlar görüyorum yine ağlıyorum ama içim dışıma çıkıyor ağlamaktan.İş yerinde öğlen yemeklerine tek iniyorum hafta sonları tek başıma geziyorum kimse yanımda olsun istemiyorum.Hiç bir arkadaşımı arayıpta hadi birlikte birşeyler yapalım demek gelmiyor içimden.Herşey üstüme üstüme geliyor.Geçen hafta o 13.Cuma uğursuzluğu yaşadığım Cuma gününü öylece geçirdikten sonra Cumartesi sabahı yataktan kalktım kahvaltı yapmadım kahve içtim..tv izleyeyim falan dedim ama yok olmadı sanki duvarlar üzerime üzerime geliyor kabir azabı çekiyorum sanki..Olmaz böyle kendini sokağa at kendine gelirsin dedim ve kendimi Kadıköy yollarına vurdum.Cebimde 5 kuruş param yok kredi kartımın borcu aldı başını gidiyor ama ben ne yaptım kadıköyde gördüğüm her mağazaya girdim deli gibi alışveriş yaptım..Desenki aldıkların giyecekmisin hayır çünkü zaten hiç birini üstüme deneyerek almadım bedenlerine bakmadım büyük ihtimalle hiç biri olmayacak.Tezgahtar kız her a bakın buda çok güzeldir dediği şeyi aldım.Kızda keşke her müşteri sizin gibi olsa falan dedi..Tabi dedim hepsi benim gibi depresyonda olsa paraya para demezsiniz.Bir tek arkadaşımın doğum günü aldığım şeyi çok ince eleyip sık dokudum onuda zaten eve gelince çok beğendim arkadaşıma vermemeye karar verdim kendim giyicem onada diğer aldığım yüzlerine bakmadan koy sepete dediklerimden bir tane vermeyi düşünüyorum.Alış veriş olayına halada devam etmeyi planlıyordumki kredi kartımın limiti bitti..Bitmesede daha alacaktım yani..Kasadaki kız bana öyle deyince bir anda sinirlerim nasıl boşaldı anlatamam..İçimden diyorum zaten herşey ters gidiyor,olmayak bir adama gittin aşık oldun, adamın senden haberi bile yok,gittin birde depresyona girdin..ama ağız tadıyla bir depresyona girip alışveriş bile yapamıyorsun kredi kartının hemen limiti bitiyor.Neyse böyle söylenirken gittim sahilde kahve içeyim diye o ünlü kahve markasına kahve içmeye girdim.Kahvemi aldım oturdum biryere inanılmazda bir kalabalık var tabi herkesin yanında ya sevdiceği var yada arkadaşları ben sap gibi tek başıma bakınıyorum öylece dışarı.Adamın biri geldi boşmu sandalye dedi.Önce içimden dedim boş abi boş sende yüzüme vur o sandalyenin boş olduğunu evet boş orası hiç bir zamanda istediğim kişi orda olmayacak orası hep boş olacak.Bunları düşünürken yine gözlerim dolmuş farkında olmadan.Bir baktım adam hala benden cevap bekliyor boş dedim..Adam aldı gitti ama kesin nerden çattık bu mala demiştir.Çünkü yaklaşık 2 dakika mal mal adamın yüzüne baktım.Sonra yan masaya 3 tane çocuk geldi başta off bunlarda nerden geldi şimdi iki saat carcar konuşup beynimi yiyecekler dedim.Sonra konuştukları konular ilgimi çekti hemen kulak kesildim.Bunlar 3 arkadaş web sitesi hazırlayıp iş arama sitesi kuracaklarmış.Bende insan kaynkaları sitesinde çalıştığım için dinliyorum bunları nasıl yapacaklar acaba diye.Ciddi ciddide konuşuyolar he..Tamam dedim bize yeni rakip olur bunlar bu kadar iddalı birşeyle geliyorlarsa .Sonra baktım bunlardan ikisi birbirlerine girdi.Biri dedi sen benim fikrimi çaldın öteki dedi sen benim fikrimi çaldın.Sonra iş tartışmaya hiç dahil olmayan 3. çocuğa kaldı.Dedim bunlardan bir halt olmaz.Daha ortak olmayı becerememişler boş boş konuşuyorlar etrafa iş adamı imajı vermeye çalışıyorar birde..Konuşmalarıda bri duysan sanki holding işletiyorlar bir ellerinde telefon bir ellerinde kahve,masann üstündeki araba anahtarıyla oynamalar sanki trilyonlar kazanmış gibi kasıntı kasıntı konuşmalar havasından geçilmemeler falan..Yok sonra onların muhabbetindende sıkıldım kalktım gideyim başka biryere dedim kalktım çantammı aldım.Hepsi birden sustu sıkıldı galiba dediler.Arkamı döndüm bir bakış attım bunlara ömrü billah beni nerde görseler kaçarlar bundan sonra heralde.Döndüm eve geldim sonra.Oturdum aldıklarıma baktım aynada kendime baktım.Bu kadar acizsin işte bu kadar zayıfsn işte dedim.Bunlarla mutlu etmeye çalıştında ne oldu kendini yine aynı tas aynı hamam.Hiç birşey yetmezmiş gibi birde karakara kredi kartı borçlarını nasıl ödeyeceğimi düşünmeye başladım.Şuanda kendimi aciz savumasız biri gibi hissediyorum ve öyleyimde.Kendime olan güvenimi kaybettim.Kimseyle kendimden emin bir şekilde konuşamıyorum ,kimsenin gözlerinin içine bakarak konuşamıyorum.Sanki üç gün sonra beni iştende def edeceklermiş gibi geliyor.Kimse yüzüme bakmıyor.Sanki yokmuşum gibi..Şuanki durmumun tam adını bilmiyorum ama gerçekten bu boşluktan kurtulmaya ihtiyacım var..Yukardakiyle bir an önce arayı düzeltmem lazım..Allahım bir an önce bana ışığını göster....pilisss....:(

Tarif Edemediğim Duygu

2010-08-12T06:28:00.000-07:00

Şuanda hissetiğim duyguları anlatmaya kelime bulamıyorum kanım çekliyor,beynim uyuşuyor,ayağa kalktıkça başım dönüyor,bayılacak gibi oluyorum.Tüm bunların sebebi ne yazıkki bir adam.2003 yada 2004 yılında ben lisedeyken gittiğim bir düğünde görür görmez tutuldum.Kendi kendime acaba kız tarafından birnin akrabasımıdır diye düşünüyordum bi baktım babam biriyle kunşuyor beni işaret ediyor gittim yanlarına tanıştırdı dedesinin halasının bişeysinin bişeysiymiş dedi.Aradan bir iki saat geçtintan sonra o tutulduğum adamın kim olduğunu sordum biraz önce tanıştırdığı adamın kardeşi olduğunu söyledi.Ben kısa bir süre nefes alamadım.Nasıl yani ben şimdi bir akrabayamı tutuldum diye.Her ne kadar babamın dedesinin halasının bişeysinin şeysi olsada nihayetinde akraba yani olamaz dedim.Sonra aman boşver nasılsa 3 gün sonra geçer dedim öylede oldu zaten.Taki bundan 9-10 ay kadar önce şeytan dürtmesi sonucu aklıma düşmesiyle tekrar başladım adamı düşünmeye o an nasıl gülümsemişti sana falan diye derken bir baktım kendimi pc başında adam hakkında birşeyler araken buldum.Abilerinin buldum facebooktan ekledim ablasını buldum ekledim ama o yok.Abilerinin ve ablasının profilinde onu eklediği reismleride hemen kendi pcme indirdim tabi ama onu bulamadım.Heralde facebook kullanmıyor dedim.Bir kaç ay sonra soyadı onunla aynı olan birinin duvarında paylaştığı videoda onun yorumunu gördüm ve kalbim durdu sanki o an yüzümde sebepsiz aptal bir gülümseme oluştu.Profili açılana kadar nefes alamadım sanki.Fotoğraflarına baktım ama ekleyemedim.Çünkü eğer eklersem beni akraba kızı yani bir diğer tabiriyle kardeş olarak görecek diye.Zaten öyle ama buna kendimi inandırmak istemiyodum.Bir süre onu takip ettim deli gibi.Öyleki kendi sayfama bakmadan onun sayfasına bakıyodum ne yapmış diye tabi her seferindede korkarak açıyorum profilini.Ya biriyle ilişkisi var yazdıysa diye..ama neyseki böyle bir şey başıma gelmedi.Dayanamayıp liseden beri en yakın arkadaşım olan ve o düğünüde anlattığım arkadaşıma anlattım durumu.Önce saçamlama kaç yıl önce birkere gördüğün adama aşıkmı olunurmuş dedi hem adamla uzaktanda olsa akrabalık derecen varmış hemde senden kaç yaş büyük..tutar tarafı yok unut bence dedi.Hem zaten platonik bişey olduğu için bu kadar takıyosun kafana dedi gerçek bişey yaşasan beki sende istemezsen nasıl biri olsuğunu bilmiyosun falan dedi..Belki bu dediklerinde haklıydı ona haklısın dedim konuyu kapattım ama dayanılır gibi bir şey değil bu.Sürekli beynimin içinde beni kemiren bir soru vardı aşıkmı oluyorum diye ve en sonunda dayanamayıp facebookta sahta profil açtım ve onu sevdiğimi ama kim olduğumu söylemeyeceğimi sadece bilmesini istediğimi söyledim.Başta pek iplemedi facebook listesindeki kızlardan birinin zarf attığını düşündü alay eder gibi cevaplar verdi.Sonra ben abilerinnden ablasından ablasının yeni doğmuş torunundan yeğenlerinden falan bahsedince iplemeyen adam bir anda iplemeye başlası kimsin sen diye.Tabi söylemedim kim olduğumu ama onu ilk nerde gördüğümü nasıl tutulduğumu falan anlattım.Bir beklenti içinde olmadığımı sadece içimde daha fazla tutmak istemediğim için böyle bir yola başvurduğumu söyledim ama kim olduğumu asla söylemedim cevap aynen şu 'ne dıyım bılmıyorum ben en azından bana guvenmenı ınanmanı ısterdım uzun uzadı yazmıssın .tanımıs olsam kendını su ana kadar acık yureklı sekılde anlatan sen belkı daha guzel olurdu yıne dıorum ıcın rahat olsun . ' eğer şirkette omlasaydım boğazımı patlatana kadar böğüre böğüre ağlardım.Hemen tuvalete koştum ağlamaya başladım sessiz sessiz.Aklımdanda bir ton düşünce geçiyor ama hiç birine odaklanamıyorum.Neden bunu yaptım?neden söyledim ya benim kim olduğumu öğrenirse.Aslında bir yanım istiyo öğrenmesini bir yandanda korkuyorum utanıyorum böyle bir şey başıma geldiği için.Kendimi suçlu hissediyorum.Neden ona bu kadar bağlandığımı anlamaya çalışıyorum aramızda hiç bir paylaşım yokken neden bu kadar tutulduğumu anlamaya çalışıyorum ama bunların hiç birinin bir cevabı yok bulamıyorum.Elimi yüzümü yıkadım çıktım.Şuan bunları yazarken bile gözlerim doluyo sanki kocamdan ayrıldım.Halbuki aramızda hiç birşey olmadı.Belki olsaydı onu tanısaydım çoktan vazgeçerdim.Bu kadarına cesaret edip yaptım anlattım duygularımı ama asla o duyguların bana ait olduğunu bilmeyecek.Olaki bir gün aynı ortamda olsak bile bunları ona söyleyenin ben olduğumu asla bilmeyecek o beni kardeşi gibi görecek ve dahada kötüsü fark ettimde o adamı gördüğüm günden beri yani liseden beri kimi tanıdıysam onun bakışını onun gülüşünü aramışm farkında olmadan.Çünkü birlikte olduğum insanlarda hep ona benziyor.Bilinçsizce böyle tercih etmişim ve şimdi ağlamaktan içim çıkmış durumdayım.Onun belki ilişkisi var,belki sevdiği birisi var,belki evlenmeyi planladığı birisi var.Ben neyim onun hayatında?Yerim ne?Sadece facebookta mesaj atan biriyim.O beni benim onu gördüğüm gibi görmeyecek hatta egolarını tatmin edecek kızın biri mesaj attı bana aşıkmış falan diye arkadaşları arasında prestij sağlayacak.Bende böylece dediğimle kalacağım.Kalbimdeki duyguların ne olduğunu tarif edemiyorum aşıkmıyım?tutkumu?sevgimi?beğenimi?hayranlıkmı? bilemiyorum ama sebepsiz yere git gide bağlanıyorum.