"İlk dokunulan ve son dokunduğumuz arasında bir yerdeyiz..."noreply@blogger.com (hüseyin murat çinkılıç)Mon, 9 Nov 2026 14:26:18 -0800Blogger http://www.blogger.com1309125https://hmurat.blogspot.com/en-usno"İlk dokunulan ve son dokunduğumuz arasında bir yerdeyiz..."noreply@blogger.comhttps://hmurat.blogspot.com/2026/11/askda-yasamak.htmlAskıda YaşamakAttila İlhanAttilâ İlhanBen Sana MecburumKazım KoyuncuŞiirnoreply@blogger.com (hüseyin murat çinkılıç)Sat, 7 Nov 2026 11:43:13 -0800tag:blogger.com,1999:blog-2950395983815443236.post-715358072729394621<div><span style="font-family: verdana;">boynuna o yeşil fuları sarma çocuk</span></div><div><span style="font-family: verdana;">gece trenlerine binme</span></div><div><span style="font-family: verdana;">kaybolursun</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">sokaklarda mızıka çalma çocuk</span></div><div><span style="font-family: verdana;">vurulursun</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><b style="background-color: white;"><span style="font-family: arial;">Attilâ İlhan</span></b></div><div><b style="background-color: white;"><span style="font-family: arial;"><br /></span></b></div><div><b style="background-color: white;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="338" src="https://www.youtube.com/embed/0a23bOjYpJ0" width="406" youtube-src-id="0a23bOjYpJ0"></iframe></div><br /><span style="font-family: arial;"><br /></span></b></div>0https://hmurat.blogspot.com/2026/11/donusu-omayan-seyler.htmlAhmet Ertan MısırlıDönüşü Omayan ŞeylerŞiirnoreply@blogger.com (hüseyin murat çinkılıç)Sat, 7 Nov 2026 06:20:14 -0800tag:blogger.com,1999:blog-2950395983815443236.post-3153631369103768362<div><span style="font-family: verdana;">I.</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Irmak değildir kalbin senin</span></div><div><span style="font-family: verdana;">zaman çeşmesinden su içmeye konan kuş</span></div><div><span style="font-family: verdana;">bir kanadında güneş bir kanadında gölge</span></div><div><span style="font-family: verdana;">küseceksin bir mevsim sonra gökyüzüne</span></div><div><span style="font-family: verdana;">eğilirken öpmeye yarı susamış dudaklarımız</span></div><div><span style="font-family: verdana;">senin yüzünü bulacağız ırmağın sularında.</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">II.</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Gurbet değildir kalbin senin</span></div><div><span style="font-family: verdana;">bir su damlasında üşüyüp titreyen kuş</span></div><div><span style="font-family: verdana;">akşamın vaadlerine benziyor kocaman kanatların</span></div><div><span style="font-family: verdana;">ölümsüz bir gündür zaman unutma</span></div><div><span style="font-family: verdana;">taştan oyulmuş bir imge eklenir mumyana</span></div><div><span style="font-family: verdana;">ırmağın kirlenmiş sularında.</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">III.</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Kalbin senin rüzgâr değil ki</span></div><div><span style="font-family: verdana;">alıp götürmüyor işte o hayâl ülkesine seni</span></div><div><span style="font-family: verdana;">şimdi yazarken bunca zaman sonra bile</span></div><div><span style="font-family: verdana;">titriyor ellerim sonsuz bir boşlukta.</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">IV.</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Kalbin senin çocuk değil ki&nbsp;</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Ay'sız bir gecede doğmuştun yazık ki<br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">son ışığını da kullan aynaların</span></div><div><span style="font-family: verdana;">dönüp bakacaksın ki orda değilsin artık.</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: arial;"><b>Ahmet Ertan Mısırlı</b></span></div><div><span style="font-family: arial;"><b><br /></b></span></div><div><span style="font-family: arial;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjQKEPoL_NydDpqXk4HiG38nBAynPuVqZQzOQUp0ACEEJGL5LpUvwUyu4nRk89AO3q3YKtuANsGXUYws144VigGjQNEdxgDqvj0OFsWqtloC_qbpgPs_Dd-CGI2yg1Ah4Wbx2d32nNiXhaC-A1yMFesV1rH-lHIN9VrNw4tT3pOR7viZ4FRUkwXV93-ins/s1334/838041835_17951412165272861_8409458931269308137_n.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1334" data-original-width="1080" height="456" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjQKEPoL_NydDpqXk4HiG38nBAynPuVqZQzOQUp0ACEEJGL5LpUvwUyu4nRk89AO3q3YKtuANsGXUYws144VigGjQNEdxgDqvj0OFsWqtloC_qbpgPs_Dd-CGI2yg1Ah4Wbx2d32nNiXhaC-A1yMFesV1rH-lHIN9VrNw4tT3pOR7viZ4FRUkwXV93-ins/w369-h456/838041835_17951412165272861_8409458931269308137_n.jpg" width="369" /></a></div><br /><b><br /></b></span></div>0https://hmurat.blogspot.com/2026/11/ucun-kuslar.htmlRıza Tevfik BölükbaşıSerâb-ı ÖmrümUçun KuşlarÇağrı YayınlarıŞiirnoreply@blogger.com (hüseyin murat çinkılıç)Tue, 3 Nov 2026 04:04:45 -0800tag:blogger.com,1999:blog-2950395983815443236.post-566890885210096529<div><span style="font-family: verdana;">Uçun kuşlar uçun doğduğum yere;</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Şimdi dağlarında mor sünbül vardır.</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Ormanlar koynunda bir serin dere,</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Dikenler içinde sarı gül vardır.</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">O çay ağır akar, yorgun mu bilmem?</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Mehtabı hasta mı, solgun mu bilmem?</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Yaslı gelin gibi mahzun mu bilmem?</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Yüce dağ başında siyah tül vardır.</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Orda geçti benim güzel günlerim;</span></div><div><span style="font-family: verdana;">O demleri anıp bugün inlerim.</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Destan-ı ömrümü okur dinlerim,</span></div><div><span style="font-family: verdana;">İçimde oralı bir bülbül vardır.</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Uçun kuşlar, uçun burda vefa yok;</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Öyle akar sular, öyle hava yok;</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Feryadıma karşı aks-i seda yok;</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Bu yangın yerinde soğuk kül vardır.</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Hey Rıza, kederin başından aşkın,</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Bitip tükenmiyor elem-i aşkın,</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Sende -derya gibi- daima taşkın,</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Daima çalkanır bir gönül vardır.</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: arial;"><b>Rıza Tevfik Bölükbaşı, Serâb- Ömrüm, Bütün Şiirleri</b></span></div><div><span style="font-family: arial;"><b><br /></b></span></div><div><span style="font-family: arial;"><b>(Uçun Kuşlar şiiri Kıbrıs sürgün günlerinde yazılmıştır.)</b></span></div><div><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg2ZQQchRTa_RTv9iGMnbhyBQX7Xb3KrxgAYez_MaxpuJcYUAWSIsB_bGFsN9YSJQurIcPSLSJR9rUFta-eS-AtU5uGNBPdHtD_lKdcD4_zNJMk9tHta51d3WbUeuOGG62lrJ52QF_cli74iRdlXtFhbmHN96wPuAsCxJ1j4PYGv9o3b3jFrUiYLcgP6AI/s1024/riza_tevfik1yk.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1024" data-original-width="684" height="525" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg2ZQQchRTa_RTv9iGMnbhyBQX7Xb3KrxgAYez_MaxpuJcYUAWSIsB_bGFsN9YSJQurIcPSLSJR9rUFta-eS-AtU5uGNBPdHtD_lKdcD4_zNJMk9tHta51d3WbUeuOGG62lrJ52QF_cli74iRdlXtFhbmHN96wPuAsCxJ1j4PYGv9o3b3jFrUiYLcgP6AI/w351-h525/riza_tevfik1yk.jpg" width="351" /></a></div><br /><div><br /></div>0https://hmurat.blogspot.com/2026/10/sevdal-kus.htmlHüseyin TutkunSevdalı KuşTürküYaşar MiraçYusuf Başaranİsmail Hakkı DemircioğluŞiirnoreply@blogger.com (hüseyin murat çinkılıç)Wed, 28 Oct 2026 15:48:27 -0700tag:blogger.com,1999:blog-2950395983815443236.post-6872510434195195528<div><span style="font-family: verdana;">Hey dağların küçük kuşu</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Uça uça yoruldun mu</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Oylum oylum koyaklarda</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Yaylım yaylım yaylaklarda</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Badem ötüşlerin kaldı</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Yeğnikçem tüylerin kaldı</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Salkım salkım leylaklarda</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Yelkim yelkim yapraklarda</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Aradığın gökçe gülü</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Bunca yıl geçti buldun mu</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Gümül gümül bağçalarda</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Gürül gürül akçalarda</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Kanadın oynak çırpardın</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Yüreğin toynak çırpardın</span></div><div><span style="font-family: verdana;">N'oldu sana duruldun mu</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Seve seve yoruldun mu</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Yaşar'ın diline düştün</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Türkü türkü yırıldın mı</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Gurbetin bağrına düştün</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Yılkı yılkı yıkıldın mı</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: arial;"><b>Yaşar Miraç</b></span></div><div><span style="font-family: arial;"><b><br /></b></span></div><div><span style="font-family: arial;"><b>Yorum: İsmail Hakkı Demircioğlu</b></span></div><div><b><span style="font-family: arial;">Beste: Yusuf Başaran, Hüseyin Tutkun</span></b></div><div><span style="font-family: arial;"><b><br /></b></span></div><div><span style="font-family: arial;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="301" src="https://www.youtube.com/embed/NkAPwERIywc" width="362" youtube-src-id="NkAPwERIywc"></iframe></div><br /><b><br /></b></span></div>0https://hmurat.blogspot.com/2026/10/puu-oo.htmlBirhan KeskinMetis YayınlarıPu’u Ö’öSoğuk KazıŞiirnoreply@blogger.com (hüseyin murat çinkılıç)Tue, 27 Oct 2026 14:29:33 -0700tag:blogger.com,1999:blog-2950395983815443236.post-2953127280802098722<div><span style="font-family: verdana;">Benim kalbim bir hatıraya kalsın</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Bu çukur vadiye, kazıdım buraya</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Gelsin okusun;</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Kimin eli değmişse bir ayrılığa</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Tütecek sandığı ocak sönecek</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Bir daha hiç görünmeyecek o rüya.</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Eski vakitlerdi, küçüktüm, aksaktım</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Beni kızımdan kardeşimden etmişlerdi.</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Kanatladığım yol, indiğim vadi</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Hiç bitmedi çıktığım göç bir daha.</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">İçimdeki od’a hiç varamazam</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Önüme artık bakamazam men</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Yaklaşan şeyi kim örüyor,</span></div><div><span style="font-family: verdana;">bilemezem.</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Kırdığım buncacık kabuk</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Kırdığım buncacık kabuk.</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><b><span style="font-family: arial;">Birhan Keskin, Soğuk Kazı, S.2</span></b></div><div><b><span style="font-family: arial;"><br /></span></b></div><div><b><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjp93e2zipPvni3P86aG_b5V-r9RImGFydcZc8zqTwWquoK00l_v8A_i67PO32v4M8zOejUpAumMoKJ4caMhtFYaUX4MFJzLMEAqn6r_ThtJfM688wp9fIX85GQj2sw23DlnNVZvSHERbJoT_67c_EU7omFElHhxosDYKDZYe9eKON9EITgfbsXN5Ek7Js/s913/888.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="913" data-original-width="616" height="541" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjp93e2zipPvni3P86aG_b5V-r9RImGFydcZc8zqTwWquoK00l_v8A_i67PO32v4M8zOejUpAumMoKJ4caMhtFYaUX4MFJzLMEAqn6r_ThtJfM688wp9fIX85GQj2sw23DlnNVZvSHERbJoT_67c_EU7omFElHhxosDYKDZYe9eKON9EITgfbsXN5Ek7Js/w366-h541/888.jpg" width="366" /></a></div><br /><span style="font-family: arial;"><br /></span></b></div>0https://hmurat.blogspot.com/2026/10/bir-gun-butun-aynalar.htmlAhmet ErhanBir Gün Bütün AynalarıCaroline Gül AkyolŞiirnoreply@blogger.com (hüseyin murat çinkılıç)Sun, 25 Oct 2026 05:12:54 -0700tag:blogger.com,1999:blog-2950395983815443236.post-407714213306961233<div><span style="font-family: verdana;">Yüzü gitgide suya dönüşen kadınım</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Bir iğne, bir iplik kaldık şu dünyada</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Ancak birbirleriyle bütünlenebilen..</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Düşün ki, senin bütün adlarını söylesem</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Doğa ayaklanır, koşarak gelir yanıma</span></div><div><span style="font-family: verdana;">yüzü gitgide suya dönüşen kadınım</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Benzedik birbirine bakan iki aynaya</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Yaşamak güzel, yaşamak güzel, yaşamak</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Artıları, eksileri yitirsek de boyuna</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Kör bir noktada durup ardımıza baksak</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Sularda pul pul, toprakta tel tel</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Çözülüp dağılsak ve ömür desek buna</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Al yarısını, öbür yarısı bende kalsın</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Öleceğin günü bana önceden haber ver</span></div><div><span style="font-family: verdana;">İçimdeki, dışımdaki saatleri kurdum</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Yelkovanı kovalayan akrep gibi kaldım burada</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Yüzü gitgide suya dönüşen kadınım</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Bir gün bütün aynaları kırarsam şaşırma</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Ben aklımı yitirdim, yüreğimi buldum</span></div><div><b><span style="font-family: arial;"><br /></span></b></div><div><b><span style="font-family: arial;">Ahmet Erhan, 1983</span></b></div><div><span style="font-family: arial;"><b><br /></b></span></div><div><span style="font-family: arial;"><b>Fotoğraf: Caroline Gül Akyol</b></span></div><div><span style="font-family: arial;"><b><br /></b></span></div><div><span style="font-family: arial;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgwLw22nheexS3i8VLKkCdUhmqNJjyWpmg-exdpIZqIU0JVrj7N_MnNdFBTzLwsaIzgTi0koeVK1tJdbXewalGc5LJ5VOzccOxqjwzcfgr7JJWcfibZFN4ViknQq9KxoXJStQlKIsEK3g54wrnRe6ZZ7e_-LQskMJ5JtRJu8hrSHK23w1QznAG-xNccgKI/s1150/54y.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="631" data-original-width="1150" height="294" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgwLw22nheexS3i8VLKkCdUhmqNJjyWpmg-exdpIZqIU0JVrj7N_MnNdFBTzLwsaIzgTi0koeVK1tJdbXewalGc5LJ5VOzccOxqjwzcfgr7JJWcfibZFN4ViknQq9KxoXJStQlKIsEK3g54wrnRe6ZZ7e_-LQskMJ5JtRJu8hrSHK23w1QznAG-xNccgKI/w534-h294/54y.jpg" width="534" /></a></div><br /><b><br /></b></span></div><div><span style="font-family: arial;"><b><br /></b></span></div><div><br /></div><div><span style="font-family: arial;"><b><br /></b></span></div>0https://hmurat.blogspot.com/2026/10/lokman-hekimin-sev-dedigi.htmlLokman Hekimin Sev DediğiMetin EloğluŞiirnoreply@blogger.com (hüseyin murat çinkılıç)Sat, 24 Oct 2026 13:55:28 -0700tag:blogger.com,1999:blog-2950395983815443236.post-2720857043429870684<div><span style="font-family: verdana;">Bu yürek seni seveceğini biliyordu herhalde</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Bu kafa seni kuracağını seziyordu hanidir</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Bire bin veren buğday</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Elmadaki mayhoşluk</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Hukuku Beşer&nbsp;</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Çınçınlı Hamam&nbsp;</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Çizmeli Kedi</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Sanki elleriyle komuşlar gibi</span></div><div><span style="font-family: verdana;">İkimizden bir işmar</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Seni sevmemiş olsam sözlerim yarı yarıya,&nbsp;</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Gözlerim yarım</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Ellerim Çolak Hüseyin eli</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Seni sevmesem nefes almayı beceremem ki</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Bugün günlerden ne</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Cumartesi</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Seni sevdiğim için cumartesi elbet</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Seni sevdiğim için bak temmuz ayındayız&nbsp;</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Ayşe onbaşı, Pir Sultan Abdal&nbsp;</span><span style="font-family: verdana;">büsbütün sevdalıyım sana</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Bu gemiler nereye gidiyor seni sevdiğim için</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Seni sevdiğimden suyun akası geliyor</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Bacaların tütesi</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Nurhayat’ın halleri seni sevdiğim için güzel</span></div><div><span style="font-family: verdana;">İbrahim’in dilleri</span></div><div><span style="font-family: verdana;">İnsan seni sevince tutsaklığa kızar tabii&nbsp;</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Savaşın adı geçse cinifrit olur&nbsp;</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Ereğli’nin kömürünü düşünür ne kömür o be</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Raman'ı düşünür, Çukurova'yı düşünür</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Seni sevdiği için Haliç’te bir uğultu</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Marmara'da bir deniz</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Isparta bahçesinde güller s</span><span style="font-family: verdana;">eni sevdiğim için koncalanıyor</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Seni sevdiğim için kilim dokuyorlar Avşar'da</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Yarın sabahlar seni sevdiğim için icat edildi</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Penisilin halk şiiri canlı sinema</span></div><div><br /></div><div><span style="font-family: verdana;">Mapusaneler Yedi düvel harbi İspanyol nezlesi</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Sultan Hamid Don Civani&nbsp;</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Ne bilsinler seni sevdiğimi</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Başaklanmayan</span><span style="font-family: verdana;">&nbsp;</span><span style="font-family: verdana;">yulafa söylemeli</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Cılk yumurtaya</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Paslı demire</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Kulağını bükmeli kurtlu kirazın&nbsp;</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Hoşnut değillerse bu gidişattan</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Akıl etsinler seni sevdiğimi&nbsp;</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Yeşille turuncunun kafa barıştırması&nbsp;</span><span style="font-family: verdana;">bu sevdadan ötürü&nbsp;</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Tepemizdeki o göçmez tavan</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Sulardaki yakamoz ortancadaki pembe</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Ben seni sevdim diye</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Bingöl vilayetinde kamyondan inince</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Tığ gibi bir delikanlıya soruyorum</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Siz nerenin bulutlarısınız böyle&nbsp;</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Biz sizin sevdanızın bulutlarıyız&nbsp;</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Bir yıldızlı akşamı varsa Ankara'nın&nbsp;</span></div><div><span style="font-family: verdana;">1953 kışları içinde</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Karnı tok sırtı pekse hısım akrabanın</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Konu-komşu dirlik düzenlik içindeyse&nbsp;</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Birbirimizi daha çok sevelim diye&nbsp;</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">İnsan seni sevince iş-güç sahibi oluyor</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Şair oluyor mesela</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Meyhaneden cayıyor bir akşamüzeri</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Caysın be güzel</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Caysın be iyi&nbsp;</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Tütünü bırakıyor tütün neyime zarar&nbsp;</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Keseme zarar&nbsp; ciğerlerime zarar sevdama zarar</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Seni sevince adamın pabuçları eskimiyor</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Beti benzi yeni çarktan çıkmış gibi</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Seni sevince insan bilgili saygılı gönlü gani şen&nbsp;</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Saçları zencefilli</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Erkencecik evine dönmek istiyor canı</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Zembilinde karpuzlar hürriyetler duvaklar</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Annesinin elini öpüyor ilkten</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Yeğenine çukulata almış onu veriyor&nbsp;</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Bakıyorsun - Güzin karanfil çiçeğini sever ya -</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Güzin'e bir demet kırmızısından almış</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Sırf seni seni sevdiği için ya başka neden</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Hep seni düşün</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Hep seni yaşat</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Hep seni yıka</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Seni doyur üç öğün</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Seni bir kanım uyut sonra uyandır</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Lokman hekim seni sev diyor bana</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Seni sevmeseydim ilkbaharı kodunsa bul gayrı</span></div><div><span style="font-family: verdana;">İstanbul diye bir kent yoktu ki yeryüzünde&nbsp;</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Umut diye bir şey yoktu ki&nbsp;</span><span style="font-family: verdana;">seni sevmeseydim&nbsp;</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Hak hukuk bereket diye</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Eşitlik kardeşlik hürriyet diye&nbsp;</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Yüreğime sağlık ne iyi ettim.</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><b><span style="font-family: arial;">Metin Eloğlu&nbsp; (1927 - 1985)</span></b></div><div><b><span style="font-family: arial;"><br /></span></b></div><div><b><span style="font-family: arial;">Resim: Metin Eloğlu, Kağıt Üzerine Yağlıboya, 13x8 cm</span></b></div><div><b><span style="font-family: arial;"><br /></span></b></div><div><b><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg8RXcj3xPFLUrQxCNcPEbLncYPOceixHz_sGNtuNpmZ201cwtk8F25VPfi3Con19AyMTJX44DmeyPvEIsd-qdGvsyPizjTvZ35bp_678q2cx79HD4W3_rrl-jdE5lVNWT8RvvXWY9s_JkpNn0Kegw9Ktk9uCljyeMw7v9YuQZzbQavwwZwEA-EfaNwbi4/s1024/140.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1024" data-original-width="668" height="588" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg8RXcj3xPFLUrQxCNcPEbLncYPOceixHz_sGNtuNpmZ201cwtk8F25VPfi3Con19AyMTJX44DmeyPvEIsd-qdGvsyPizjTvZ35bp_678q2cx79HD4W3_rrl-jdE5lVNWT8RvvXWY9s_JkpNn0Kegw9Ktk9uCljyeMw7v9YuQZzbQavwwZwEA-EfaNwbi4/w384-h588/140.jpg" width="384" /></a></div><br /><span style="font-family: arial;"><br /></span></b></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><br /></div>0https://hmurat.blogspot.com/2026/10/bir-masal-kusu.htmlBir Masal KuşuMetin-Kemal KahramanŞarkıŞiirnoreply@blogger.com (hüseyin murat çinkılıç)Sat, 24 Oct 2026 03:35:32 -0700tag:blogger.com,1999:blog-2950395983815443236.post-7152006045958238480<div><span style="font-family: verdana;">Gözlerin hep derinlerde</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Kayıp giden bir yıldız gibi</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Gözlerin bir hüzün sarkısı</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Bir masal kuşu konar düşlerine</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Açılır kapısı çocuk yalnızlığıdır</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Kendini dinlemekten yorgun düşmüş</span></div><div><span style="font-family: verdana;">İnsanlar</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Kendi izini arayan umarsız bir dünya</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Bak nasıl da sancılı</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Bak nasıl da çözülüyor</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Bak nasıl da fırtınalı</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Yeniden ulaşmak için kendine</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: arial;"><b>Metin-Kemal Kahraman</b></span></div><div><span style="font-family: arial;"><b><br /></b></span></div><div><span style="font-family: arial;"><b>(1995 yılında çıkan 'Deniz Koydum Adını' isimli albümde yer alan şarkı)</b></span></div><div><span style="font-family: arial;"><b><br /></b></span></div><div><span style="font-family: arial;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="289" src="https://www.youtube.com/embed/mzwZsuH6yQQ" width="348" youtube-src-id="mzwZsuH6yQQ"></iframe></div><br /><b><br /></b></span></div>0https://hmurat.blogspot.com/2026/10/keder-atlas.htmlBehçet AysanBilge DorukKeder AtlasıŞiirnoreply@blogger.com (hüseyin murat çinkılıç)Thu, 22 Oct 2026 14:07:52 -0700tag:blogger.com,1999:blog-2950395983815443236.post-1560264404774957808<div><span style="font-family: verdana;">nilüferler niçin suya eğilir</span></div><div><span style="font-family: verdana;">ve&nbsp; niçin</span></div><div><span style="font-family: verdana;">kavruk otlar gibi</span></div><div><span style="font-family: verdana;">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; tutuşur</span></div><div><span style="font-family: verdana;">o ilk sevdalar</span></div><div><span style="font-family: verdana;">söyleyin bana</span></div><div><span style="font-family: verdana;">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; ey kitaplar.</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">bana söyleyin</span></div><div><span style="font-family: verdana;">kim var&nbsp;</span></div><div><span style="font-family: verdana;">aramızda</span></div><div><span style="font-family: verdana;">biraz ölmeden</span></div><div><span style="font-family: verdana;">bir türkü tutturmuş giden.</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">ya kırmızı şapkalı</span></div><div><span style="font-family: verdana;">gelincik, senin için</span></div><div><span style="font-family: verdana;">göz açıp kapayıncaya</span></div><div><span style="font-family: verdana;">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; yiter şu bahar</span></div><div><span style="font-family: verdana;">hemen</span></div><div><span style="font-family: verdana;">ölüm gelir</span></div><div><span style="font-family: verdana;">yükselince sular.</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">söyleyin bana</span></div><div><span style="font-family: verdana;">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;ey kitaplar</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">var mı</span></div><div><span style="font-family: verdana;">kederin atlasında</span></div><div><span style="font-family: verdana;">tarçın kokulu bir şehir</span></div><div><span style="font-family: verdana;">inmemiş olsun damlarına</span></div><div><span style="font-family: verdana;">gözyaşından</span></div><div><span style="font-family: verdana;">yıldızböcekleri</span></div><div><span style="font-family: verdana;">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; ve tarçın</span></div><div><span style="font-family: verdana;">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; kokulu</span></div><div><span style="font-family: verdana;">bir aşk</span></div><div><span style="font-family: verdana;">hiç ölmeyen.</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: arial;"><b>Behçet Aysan</b></span></div><div><span style="font-family: arial;"><b><br /></b></span></div><div><span style="font-family: arial;"><b>Fotoğraf: Bilge Doruk</b></span></div><div><span style="font-family: arial;"><b><br /></b></span></div><div><span style="font-family: arial;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhImK5ufyuB3Yoi9oiOnA4iBwFvbolz6iChyphenhyphenW4EMnGwih8vjkybgzuQRBzFUz46vG-BOV6wdRf6_VS1PM5ghxibsblR26b51BVrOPOpOEsInfcbxRZRtgxg3DF6rx8DIrDUIMfgWs0KZqpm-XmE51OOEk3jwLKZfeUR6CMeiQTPGqMz3PxW4y3cjr1Tv0M/s1024/nil.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="559" data-original-width="1024" height="272" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhImK5ufyuB3Yoi9oiOnA4iBwFvbolz6iChyphenhyphenW4EMnGwih8vjkybgzuQRBzFUz46vG-BOV6wdRf6_VS1PM5ghxibsblR26b51BVrOPOpOEsInfcbxRZRtgxg3DF6rx8DIrDUIMfgWs0KZqpm-XmE51OOEk3jwLKZfeUR6CMeiQTPGqMz3PxW4y3cjr1Tv0M/w497-h272/nil.jpg" width="497" /></a></div><br /><b><br /></b></span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div>0https://hmurat.blogspot.com/2026/10/boyle-bir-sevmek.htmlAttila İlhanAttilâ İlhanBöyle Bir SevmekNe Kadınlar SevdimŞiirnoreply@blogger.com (hüseyin murat çinkılıç)Tue, 20 Oct 2026 14:52:49 -0700tag:blogger.com,1999:blog-2950395983815443236.post-3557147334427655726<div><span style="font-family: verdana;">ne kadınlar sevdim zaten yoktular</span></div><div><span style="font-family: verdana;">yağmur giyerlerdi sonbaharla bir</span></div><div><span style="font-family: verdana;">azıcık okşasam sanki çocuktular</span></div><div><span style="font-family: verdana;">bıraksam korkudan gözleri sislenir</span></div><div><span style="font-family: verdana;">ne kadınlar sevdim zaten yoktular</span></div><div><span style="font-family: verdana;">böyle bir sevmek görülmemiştir</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">hayır sanmayın ki beni unuttular</span></div><div><span style="font-family: verdana;">hâlâ arasıra mektupları gelir</span></div><div><span style="font-family: verdana;">gerçek değildiler birer umuttular</span></div><div><span style="font-family: verdana;">eski bir şarkı belki bir şiir</span></div><div><span style="font-family: verdana;">ne kadınlar sevdim zaten yoktular</span></div><div><span style="font-family: verdana;">böyle bir sevmek görülmemiştir</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">yalnızlıklarımda elimden tuttular</span></div><div><span style="font-family: verdana;">uzak fısıltıları içimi ürpertir</span></div><div><span style="font-family: verdana;">sanki gökyüzünde bir buluttular</span></div><div><span style="font-family: verdana;">nereye kayboldular şimdi kimbilir</span></div><div><span style="font-family: verdana;">ne kadınlar sevdim zaten yoktular</span></div><div><span style="font-family: verdana;">böyle bir sevmek görülmemiştir</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><b><span style="font-family: arial;">Attilâ İlhan</span></b></div><div><b><span style="font-family: arial;"><br /></span></b></div><div><b><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg44tMB6jOGXnSu3uvNjyU3iGSSeosfYSlQdAtkdHrW4tO3uZC4kJSlDVKf75T62hLTBxyT-efQSuIF_mJ_SkiHiBO74I39RE6Q_hS5A2_mRfZuNU564Jrk9i0GCgL6EU-eSS38tTlOR5Dmwd9sLUDySBReKGxPpDYDuxbtErmjgY187scQw9YsW0ttn8o/s1024/254.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1024" data-original-width="1024" height="390" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg44tMB6jOGXnSu3uvNjyU3iGSSeosfYSlQdAtkdHrW4tO3uZC4kJSlDVKf75T62hLTBxyT-efQSuIF_mJ_SkiHiBO74I39RE6Q_hS5A2_mRfZuNU564Jrk9i0GCgL6EU-eSS38tTlOR5Dmwd9sLUDySBReKGxPpDYDuxbtErmjgY187scQw9YsW0ttn8o/w390-h390/254.jpg" width="390" /></a></div><br /><span style="font-family: arial;"><br /></span></b></div><div><b><span style="font-family: arial;"><br /></span></b></div>0https://hmurat.blogspot.com/2026/10/soluk-soluga.htmlAhmet TelliKen LoachSoluk SoluğaÜlke ve ÖzgürlükŞiirnoreply@blogger.com (hüseyin murat çinkılıç)Sun, 18 Oct 2026 01:11:30 -0700tag:blogger.com,1999:blog-2950395983815443236.post-5360161524426679980<div><span style="font-family: verdana;">I.</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Hep yanıldı ve yenilgilere uğradı</span></div><div><span style="font-family: verdana;">ama atıldı yine de yeni serüvenlere</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Vakti olmadı acıların hesabını tutmaya</span></div><div><span style="font-family: verdana;">durup beklemeye, geri dönmelere vakti olmadı</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Yangınlarla geçti ömrü ve hep yalnızdı</span></div><div><span style="font-family: verdana;">– ki onlar daima birer yalnızdırlar</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Nerde doğmuştu ve ne zaman kopup</span></div><div><span style="font-family: verdana;">gitmişti o kentten anımsamıyor artık</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Hangi sokaktaydı ilk sevgili ve hala</span></div><div><span style="font-family: verdana;">sürüp gider mi ilk öpüşmenin esrikliği</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Gizlice buluşmaya gelen ve ölürcesine</span></div><div><span style="font-family: verdana;">korkular geçiren o kız nerdedir şimdi</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Sensiz olursam yaşayamam diyen</span></div><div><span style="font-family: verdana;">o liseli kız hangi kentte kaldı</span></div><div><span style="font-family: verdana;">ve o sarışın</span></div><div><span style="font-family: verdana;">o afeti devran bekler mi hala</span></div><div><span style="font-family: verdana;">atlas yataklara sererek yaşamanın anlamını</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Üşüten bir acıydı belki her ayrılık</span></div><div><span style="font-family: verdana;">her yolculuk yangınların başladığı yereydi</span></div><div><span style="font-family: verdana;">ama vakti olmadı hesabını tutmaya</span></div><div><span style="font-family: verdana;">aşkların, ayrılıkların ve anıların</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">İstese de kalamazdı vakti gelince</span></div><div><span style="font-family: verdana;">geyik sesleri yankılanınca yamaçlarda</span></div><div><span style="font-family: verdana;">yürek burkulması ve hüzün ve keder</span></div><div><span style="font-family: verdana;">aralıksız doldururdu acıların bohçasını</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Dudaklarında öpüşlerin gül esmerliği</span></div><div><span style="font-family: verdana;">içinde kıpırdanıp durur ufuk çizgisi</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Ay bile soğuktur o zaman</span></div><div><span style="font-family: verdana;">bir buz parçasıdır</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Çaresiz çıkılacaktır o yolculuklara</span></div><div><span style="font-family: verdana;">ki bir ömrün karşılığıdır serüvenler</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Biraz da serüvendi yaşamak</span></div><div><span style="font-family: verdana;">belki yatkındı büyük yolculuklara</span></div><div><span style="font-family: verdana;">ki serüvenler daima büyük aşklar</span></div><div><span style="font-family: verdana;">ve büyük yolculuklarla başlar</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Anıları, aşkları ve bir kenti</span></div><div><span style="font-family: verdana;">bırakıp gidebilirdi apansız</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Apansız başlardı yolculuklar</span></div><div><span style="font-family: verdana;">hangi saatinde olursa olsun günün</span></div><div><span style="font-family: verdana;">ve hep kar yağardı nedense</span></div><div><span style="font-family: verdana;">durmadan kar yağardı yol boyunca</span></div><div><span style="font-family: verdana;">ve nasılsa yok olup giderdi hüzün</span></div><div><span style="font-family: verdana;">kent görünmez olunca arkada</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Ne bir veda sözcüğü dökülürdü dudaklarından</span></div><div><span style="font-family: verdana;">ne de dönüp bakardı geriye bir kez olsun</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Ne zaman yollara düşse biterdi acılar</span></div><div><span style="font-family: verdana;">gül yüzlü sular fışkırırdı toprağın karnından</span></div><div><span style="font-family: verdana;">kavaklarsa oynak bir çingene kızı</span></div><div><span style="font-family: verdana;">her kıpırdanışında açılıverir uzun ince bacakları</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Mekan tutmak ve her akşam aynı ufukta</span></div><div><span style="font-family: verdana;">güneşin batışını görmek ölümdür biraz</span></div><div><span style="font-family: verdana;">ölümdür biraz hep aynı yatakta</span></div><div><span style="font-family: verdana;">aynı kadınla sevişerek sabaha varmak</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Kitapları hep aynı raflara sıralamak</span></div><div><span style="font-family: verdana;">aynı eşyayı kullanmak eskimektir biraz</span></div><div><span style="font-family: verdana;">soluk soluğa yaşamalı insan</span></div><div><span style="font-family: verdana;">her sabah yeni bir şeyler görebilmeli</span></div><div><span style="font-family: verdana;">ve cehenneme dönse de bütün bir ömür</span></div><div><span style="font-family: verdana;">mutlaka bir şeyler değişmeli her/gün</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Ey o büyük yolculukların ürperten heyecanı</span></div><div><span style="font-family: verdana;">okyanus dalgalarının sesleriyle dol bu ömre</span></div><div><span style="font-family: verdana;">ölüme ve aşka durmadan kement atan</span></div><div><span style="font-family: verdana;">serüvenlerle geçsin yaşamak</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Buz tutmuş bir dünya ortasında</span></div><div><span style="font-family: verdana;">yollara düşerdi o hep aynı ıslıkla</span></div><div><span style="font-family: verdana;">önünde dağlar, uçurumlar</span></div><div><span style="font-family: verdana;">ve günlerce süren okyanus fırtınaları</span></div><div><span style="font-family: verdana;">sarsılan gök, yarılan toprak</span></div><div><span style="font-family: verdana;">çelik uğultularla burgaçlanırken</span></div><div><span style="font-family: verdana;">yaşamak işte öylesine kucaklardı onu</span></div><div><span style="font-family: verdana;">ve her nasılsa keklik sekişli</span></div><div><span style="font-family: verdana;">bir aşkın sevinci dolardı yüreğine</span></div><div><span style="font-family: verdana;">çıkarıp atardı o zaman deli bir ırmağa</span></div><div><span style="font-family: verdana;">ne kalmışsa bir önceki serüvenden</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Soluk soluğa yaşadı kentleri, aşkları</span></div><div><span style="font-family: verdana;">bağlanacak kadar kalmadı hiçbirinde</span></div><div><span style="font-family: verdana;">pervasız bir acemi, bir çılgın</span></div><div><span style="font-family: verdana;">soyu tükenen bir bilgeydi belki</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">O yalnız kaybetmesini öğrendi ömründe</span></div><div><span style="font-family: verdana;">avucundan dökülen kum taneleriydi her şey</span></div><div><span style="font-family: verdana;">ne bir serseriydi ne de yılgın bir savaşçı</span></div><div><span style="font-family: verdana;">ama kendi kafasıyla düşünen ve hakkında</span></div><div><span style="font-family: verdana;">ölüm fermanları çıkarılan biriydi belki</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Sevince deli gibi severdi</span></div><div><span style="font-family: verdana;">pervasız severdi sevince</span></div><div><span style="font-family: verdana;">dövüşmek ancak ona yakışırdı</span></div><div><span style="font-family: verdana;">ona yakışırdı aşklar ve yolculuklar</span></div><div><span style="font-family: verdana;">yoktu bağlandığı herhangi bir şey</span></div><div><span style="font-family: verdana;">bulutlar gibi çekilip giderdi seslerin arasından</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Ne bilir ömrün değerini bir çılgın</span></div><div><span style="font-family: verdana;">yalnızca kendini yaşamayı nerden bilebilir</span></div><div><span style="font-family: verdana;">ve başarısız eylemler çağında o</span></div><div><span style="font-family: verdana;">kaçabilir mi binlerce kez ölmekten</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Yerleşik yargıları olmadı hiç</span></div><div><span style="font-family: verdana;">kurmadı güzel gelecek düşleri</span></div><div><span style="font-family: verdana;">nerde bir yangın, nerde tehlike</span></div><div><span style="font-family: verdana;">o mutlaka ordaydı birdenbire</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Dinsizdi, özgür sayılırdı belki</span></div><div><span style="font-family: verdana;">ama bağlanmadı özgürlüğe de</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Hiçbir yerde yeterinden çok kalmadı</span></div><div><span style="font-family: verdana;">beklemedi anılar sarnıcının dolmasını</span></div><div><span style="font-family: verdana;">şikayetsiz yaşadı yaşadığı her günü</span></div><div><span style="font-family: verdana;">yoktu yüreğinde pişmanlıkların izi</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Ayrıntıların izi kalmamış artık</span></div><div><span style="font-family: verdana;">üst üste yaşanmakta ayrılıklar</span></div><div><span style="font-family: verdana;">ve bir bulut gibi sıyrılıp gidilmiştir</span></div><div><span style="font-family: verdana;">dağların, denizlerin üzerinden</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Geride kalan ne varsa soluktur şimdi</span></div><div><span style="font-family: verdana;">titreyen kandiller gibi sönmek üzeredir</span></div><div><span style="font-family: verdana;">(ve her yıl biraz daha harabeye dönen</span></div><div><span style="font-family: verdana;">o eski konaklar gibidir anılar</span></div><div><span style="font-family: verdana;">gül bahçeleri, sessiz koru ve orman</span></div><div><span style="font-family: verdana;">yabanıl otlar içinde kaybolur gider)</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Belki bir sağanak boşanır apansız</span></div><div><span style="font-family: verdana;">yüzyıllık bir yağmur başlar</span></div><div><span style="font-family: verdana;">ve sinsi bir hastalığa dönmeden alışkanlıklar</span></div><div><span style="font-family: verdana;">yok olup gider her şey, belki kül olur</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Hırçın bir okyanustur yürek</span></div><div><span style="font-family: verdana;">dar gelir ufuk ve mutluluklar çevreni</span></div><div><span style="font-family: verdana;">anılarsa birer çıban izidir</span></div><div><span style="font-family: verdana;">yaşanmaz onların ölgün gölgesinde</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Durgun bir su gibi aktı mı yaşamak</span></div><div><span style="font-family: verdana;">ve zaman uysal bir kısrak gibi dinginleşti mi</span></div><div><span style="font-family: verdana;">anısız kalınmıyor artık ne yapılsa</span></div><div><span style="font-family: verdana;">kuşatıyor yolları, aşkı ve ömrü</span></div><div><span style="font-family: verdana;">bekleyişleri kemiren çakal sesleri</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Oysa bütün köprüler yakılmalı ayrılıklar vakti</span></div><div><span style="font-family: verdana;">ve herhangi bir şeyle eşit olmaksızın</span></div><div><span style="font-family: verdana;">yollara düşmeli habersiz ve sessiz</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Çürük bir diş gibi kanırtıp kentleri</span></div><div><span style="font-family: verdana;">dünyanın ağzını kanlar içinde bırakmalı</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Bir ömrün olgunlaştıramayacağı</span></div><div><span style="font-family: verdana;">acemilikler toplamı ve bir çılgın</span></div><div><span style="font-family: verdana;">boyun eğmedi kendine bile</span></div><div><span style="font-family: verdana;">seçme zorunda kalmadı yaşamayı</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Nasıl bağlanmadıysa yere ve zamana</span></div><div><span style="font-family: verdana;">bağlanmadı kendine de ömür boyu</span></div><div><span style="font-family: verdana;">dağlara tırmanan atlar gibi</span></div><div><span style="font-family: verdana;">soluk soluğa yaşamak istedi dünyayı</span></div><div><span style="font-family: verdana;">bir şahan gibi bulutlara kurdu</span></div><div><span style="font-family: verdana;">dumanlı sevdaların yörük çadırını</span></div><div><span style="font-family: verdana;">sıradan bir gezgin değildi hiç</span></div><div><span style="font-family: verdana;">dövüşür gibi yaşadı yolculukları</span></div><div><span style="font-family: verdana;">belki korkusuz sayılmazdı büsbütün</span></div><div><span style="font-family: verdana;">korkardı korkulara düşmekten zaman zaman</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Ve bütün gemileri yakıp</span></div><div><span style="font-family: verdana;">yollara düşerdi o hep aynı ıslıkla</span></div><div><span style="font-family: verdana;">mutlu muydu, hiç düşünmedi böyle şeyleri</span></div><div><span style="font-family: verdana;">umutlardansa nefret etti daima</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Hep yanıldı ve yenilgilere uğradı</span></div><div><span style="font-family: verdana;">ama atıldı yine de yeni serüvenlere</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Pervasız bir acemi, bir çılgın</span></div><div><span style="font-family: verdana;">soyu tükenen bir bilgeydi belki</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Ama bir şey vardı yine de</span></div><div><span style="font-family: verdana;">başarısız ihtilallerden kendine kalan</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">II.</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Büyük aşklar yolculuklarla başlar</span></div><div><span style="font-family: verdana;">ve serüvenciler düşer bu yollara ancak</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Onlar ki dünyanın son umudu</span></div><div><span style="font-family: verdana;">soyları tükenen birer çılgındırlar</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Ne bir adresleri vardı onların yeryüzünde</span></div><div><span style="font-family: verdana;">ne de aşktan başka bir sığınakları</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Ama yaşarlar dünyanın dört bir yanında</span></div><div><span style="font-family: verdana;">ölümle alay ederler sanki</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Nerde beklenirse ordaydılar</span></div><div><span style="font-family: verdana;">bir kez bile gecikmediler ömür boyu</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Neydi onları ordan oraya</span></div><div><span style="font-family: verdana;">savurup duran şey</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Onları daima yalnız kılan</span></div><div><span style="font-family: verdana;">neydi bu yaşam denilen gürültüde</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Her dilden bir adları vardı onların</span></div><div><span style="font-family: verdana;">ama hiçbir ülkenin kimliğini taşımadılar</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Sarışındılar belki de esmer</span></div><div><span style="font-family: verdana;">yani birçok yüzün bileşkesi</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Ne altın arayıcısıydılar</span></div><div><span style="font-family: verdana;">ne de aylak bir gezgin</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Vurulup düşseler de her kuşatmada</span></div><div><span style="font-family: verdana;">serüvencidir onlar ve hiç ölmezler</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Ki onlar hep yalnızdır ve her nasılsa</span></div><div><span style="font-family: verdana;">bulurlar heder olmanın bir yolunu</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Onlar ki bu dünyada</span></div><div><span style="font-family: verdana;">kahraman olmaya mahkûmdurlar</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Sislenen anılar kaldı bize onlardan</span></div><div><span style="font-family: verdana;">renkleri bozulup duran solgun anılar</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Nasıl yazılmalı ki silinip gitmesin</span></div><div><span style="font-family: verdana;">bulutlar gibi çekilmesin gök boşluğuna</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Bileği güçlü ve gözüpek avcılar mıydı</span></div><div><span style="font-family: verdana;">onları kuşatıp yeryüzü cennetinden atan</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Yoksa kendini tüketen hüzünler miydi</span></div><div><span style="font-family: verdana;">vurulup düştükçe ışığını karartan</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">O serüvenlerin günlüğü tutulmadı</span></div><div><span style="font-family: verdana;">yazılmadı o insanların destan şiiri</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Parça parça ettirilseler bir kartala</span></div><div><span style="font-family: verdana;">(ki sanırım böyle oldu sonları)</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Fışkırır yüreklerinden</span></div><div><span style="font-family: verdana;">başarısız ihtilallerin yangınları</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Dünyanın cesur ulusları yoktu, cesur insanları vardı.</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Onlar, aşkın ve hayatın havarileri, büyük serüvencilerdi.</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Onlar, bu ihtiyar cadının maskesini parçalamak ve yeryüzü denilen cenneti bize sunmak istediler. Bütün ömürleri bu kavgayla geçti. Ne adları vardı onların, ne ulusları, ne dinleri ne de anıtları.</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Ama biz onlar için ölüm fermanları hazırlayıp görkemli mangalar kurduk. Savaşlar açtık peşpeşe. Kentleri ele geçirip vahşi bir hayvan gibi avladık onları. Nerde görülseler kurşuna dizdik ve süslü kemerler yaptık onların kafa derilerinden. Biz cellattık ve tarih suratımıza tükürürken, bir kez bile bağışlanmayı istemedi onlar..</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Derler ki, son büyük serüvenci yaralıdır hala…</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><b><span style="font-family: arial;">Ahmet Telli</span></b></div><div><b><span style="font-family: arial;"><br /></span></b></div><div><span style="font-family: arial;"><b>Görsel: 1936-1939 yılları arasında yaşanan İspanya İç Savaşı konulu, Ken Loach'ın yönettiği "Ülke ve Özgürlük"&nbsp; filminden</b></span></div><div><span style="font-family: arial;"><b><br /></b></span></div><div><span style="font-family: arial;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg1DuwuqYnOrS_MvUXU6FdjhE_Sk2Z36DN_v-7nF5YRxFSM_B_1dipUD0gpYgZvUepg6opADyF4iC_kwb6Il4BLvFghG4aH96qDKuCZmeN_weGaUYE803_s0sueymQ2WPEAbUs0YkCdFW1uh8mi9aK8b74U1escu8NP7XIHWTkPN_yJ0R5XxUG5XNE8m6w/s1371/56.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="768" data-original-width="1371" height="288" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg1DuwuqYnOrS_MvUXU6FdjhE_Sk2Z36DN_v-7nF5YRxFSM_B_1dipUD0gpYgZvUepg6opADyF4iC_kwb6Il4BLvFghG4aH96qDKuCZmeN_weGaUYE803_s0sueymQ2WPEAbUs0YkCdFW1uh8mi9aK8b74U1escu8NP7XIHWTkPN_yJ0R5XxUG5XNE8m6w/w516-h288/56.jpg" width="516" /></a></div><br /><b><br /></b></span></div>0https://hmurat.blogspot.com/2026/10/virane-kalbime-ne-yaptn.htmlAfshin YadollahiAmin BaniŞarkıŞiirnoreply@blogger.com (hüseyin murat çinkılıç)Sat, 10 Oct 2026 14:18:00 -0700tag:blogger.com,1999:blog-2950395983815443236.post-606126233507507883<div><span style="font-family: verdana;">Virane olmuş kalbime ne yaptın?</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Bak! Divane aşkım ne yaptın?</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Alışkanlığın ipeğinde rahat uyuyordum</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Kelebek gibi kanadıma ne yaptın?</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Gözünün kadehinden daha içmeden sarhoş oldum</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Meyhanem sarhoş oldu ne yaptın?</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Omzuma yaslanmaya değmez miydim?</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Omuzlarımın hasretine ne yaptın?</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Beni yordun kendinde yorgun gittin</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Ey yolcu! .. Evime ne yaptın?</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Gözyaşlarının yağmurundan dünyam ıslandı</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Yuvamın çatısına ne yaptın?</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;"><b>Che Kardi?</b></span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Toh bāh ghalbeh virān-eh-yeh man, che kardi?</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Bebin, eshgheh divāneh-yeh man, che kardi?</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Dar abrisham-eh ādat, āsudeh bud-am</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Toh bāh hāl-eh parvāneh-yeh man, che kardi?</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Che kardi?</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Na-nusheed-eh, az jām-eh chashm-eh to mast-am</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Khomār ast mey khāneh-yeh man, che kardi?</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Che kardi?</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Magar lāyegh-eh tekyeh dādan, na-bood-am?</span></div><div><span style="font-family: verdana;">To bā hasrat-eh shāneh-yeh man, che kardi?</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Che kardi?</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Man-rā khasteh kard-i-yo, khod, khasteh raftee</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Safar kard-eh! bā khāneh-yeh man, che kardi?</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Che kardi?</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Jahān-eh man, az geryeh-at, khees-eh bārān</span></div><div><span style="font-family: verdana;">To bāh saghf-eh kāshāneh-yeh man, che kardi?</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Che kardi?</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Toh bāh ghalbeh virān-eh-yeh man, che kardi?</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Bebin, eshgheh divāneh-yeh man, che kardi?</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><b><span style="font-family: arial;">Afshin Yadollahi</span></b></div><div><b><span style="font-family: arial;"><br /></span></b></div><div><b><span style="font-family: arial;">Yorum : Amin Bani</span></b></div><div><b><span style="font-family: arial;"><br /></span></b></div><div><b><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="338" src="https://www.youtube.com/embed/Px2r9plDCR4" width="407" youtube-src-id="Px2r9plDCR4"></iframe></div></b></div><div><br /></div>0https://hmurat.blogspot.com/2026/10/yunus-gibi.htmlAtaol BehramoğluYunus GibiŞiirnoreply@blogger.com (hüseyin murat çinkılıç)Tue, 6 Oct 2026 04:31:10 -0700tag:blogger.com,1999:blog-2950395983815443236.post-3435420331617301133<div><span style="font-family: verdana;">Kıran vurdu memleketi</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Zalimler hakan olmuştur</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Yedikleri yoksul eti</span></div><div><span style="font-family: verdana;">İçtikleri kan olmuştur.</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Kula kulluk etmeyenin</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Vicdanını satmayanın</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Haram lokma yutmayanın</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Mekânı zindan olmuştur.</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Yalan dolan yazıp çizen</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Kudretliye övgü düzen</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Dün dinsizim diye gezen</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Bugün Müslüman olmuştur.</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Emeksiz zengin olanın</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Kitapsız bilgin olanın</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Sermayesi din olanın</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Rehberi şeytan olmuştur.</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Haramisi, soyguncusu</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Uğursuzu, vurguncusu</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Cellat ruhlusu, soysuzu</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Bakan, sadrazam olmuştur.</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Korkan varsa konuşmaya</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Anlam yükleyip susmaya</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Gerek kalmadı korkmaya</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Çünkü korkulan olmuştur.</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Sesime kulak ver gülüm</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Tutsaklığa yeğdir ölüm</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Nerde varsa böyle zulüm</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Çaresi isyan olmuştur.</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><b><span style="font-family: arial;">Ataol Behramoğlu</span></b></div><div><b><span style="font-family: arial;"><br /></span></b></div><div><b><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjMzGRAvhyCurC0JVCi1NPRuApL_7eLaH0x3Bp9UdYIHW25oT1aq6boNWXJQ-0w7Ofz1oT6qCR_DN7Q3A-7boMfdhgtcfdWWMM53BAQefwWHrUFXwl6QelG6iiwpM74qCAP55bH4U4Ly0HD4ApUIt8r1qeLqI5_PNg3SwOkD1jzSjgoyfwTUdswpZ717Ss/s1024/ataols.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="664" data-original-width="1024" height="269" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjMzGRAvhyCurC0JVCi1NPRuApL_7eLaH0x3Bp9UdYIHW25oT1aq6boNWXJQ-0w7Ofz1oT6qCR_DN7Q3A-7boMfdhgtcfdWWMM53BAQefwWHrUFXwl6QelG6iiwpM74qCAP55bH4U4Ly0HD4ApUIt8r1qeLqI5_PNg3SwOkD1jzSjgoyfwTUdswpZ717Ss/w414-h269/ataols.JPG" width="414" /></a></div><br /><span style="font-family: arial;"><br /></span></b></div>0https://hmurat.blogspot.com/2026/09/hasret.htmlBanazHasretSemih YıldırımUşakYelda KarataşŞiirnoreply@blogger.com (hüseyin murat çinkılıç)Tue, 22 Sep 2026 15:09:42 -0700tag:blogger.com,1999:blog-2950395983815443236.post-6127197295722009261<div><span style="font-family: verdana;">Işığı yaratan inanç</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Ve mısırın narin gövdesi</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Sessizce büyür</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Hasretim derin</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Hasretim kaç yüzyıl kadar derin</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Mavi göklerin üstüne dalgalanıyor yüreğim</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Kızılırmak ‘buluşalım’ diyor</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Unutulmuş ırmakların adını</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Göğsüme yazdım</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Zilan Deresi</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Bartın Çayı</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Zap Suyu</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Kara geceden gayrısını umut diye tatmamış</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Karaelmasın şavkını</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Kentin umuda kapalı yüzüne</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Kuyu dibinden bağırdım</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Ekmek üstüne kızıl harflerle</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Aç karına sabah ezanında</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Çarpık kovalara ıslak kömür toplayan</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Çıplak ve çelimsiz çocuk bacaklarını</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Utançla söyledim kentlere</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Unutmamak için göçüklerin yasını</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Ateş üstüne ant içtim</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Kerpiç yüreğinde doğan yeniyetmenin</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Taze yarası dizelerim</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Şafağın gözlerine dik durmak için</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Ömrümün her deminde</span></div><div><span style="font-family: verdana;">İçimde akan ırmakları korudum</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Ey umudun türküsü daha kesilmedi kanım</span></div><div><span style="font-family: verdana;">O utangaç çocukları ben doğurdum</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Ben okşadım diri başakları</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Reha, Eştar, Artemis</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Kibele adım</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Çamın yazgısı ve tanrılar tanrısı</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Ölümsüz kirpiklerimden akar</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Dolunay’ın altın sinisinde</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Mavi yaldızlı hayatın sırrına erer gibi</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Çözer saçlarımı dalgalar</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Taşın dingin ayağında yükselen</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Işıklı buğday başağı iki gözüm</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Altın sunaklarda ve bakır taslarda</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Özenle büyüttüm neslimi</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Yıldızın her köşesindeki üçgen</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Ve incirin kutsal sözü benim</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Dirim kasıklarımda büyür çünkü</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Ey topraktan gelen</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Mavi göğün oğlu</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Göğsüm helal ve haktır</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Ben gönlümde aşk ile taş emzirmedim ki</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: arial;"><b>Yelda Karataş</b></span></div><div><span style="font-family: arial;"><b><br /></b></span></div><div><span style="font-family: arial;"><b>Fotoğraf: Semih Yıldırım, Banaz, Uşak</b></span></div><div><span style="font-family: arial;"><b><br /></b></span></div><div><span style="font-family: arial;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEguxEIycxrcJyo1saDI_o-Jct6SVgDWYr-TB56_1YHMDHc0n8tEPSEHgMebpD9TPt7Sc0pyrC9X9OwMu2vEHYrT-VnTem8rGZLdSTL3egyesffjx6yy8myiMpFqGkLgotrKOlVayKed7O7-6wLxOsvG21rKgt07rIWRWpj4xpiwyOeTZr-STjX35ccdYDU/s881/554.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="881" data-original-width="731" height="521" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEguxEIycxrcJyo1saDI_o-Jct6SVgDWYr-TB56_1YHMDHc0n8tEPSEHgMebpD9TPt7Sc0pyrC9X9OwMu2vEHYrT-VnTem8rGZLdSTL3egyesffjx6yy8myiMpFqGkLgotrKOlVayKed7O7-6wLxOsvG21rKgt07rIWRWpj4xpiwyOeTZr-STjX35ccdYDU/w433-h521/554.jpg" width="433" /></a></div><br /></span></div><div><span style="font-family: arial;"><b><br /></b></span></div><div><span style="font-family: arial;"><br /></span></div>0https://hmurat.blogspot.com/2026/09/yok-hukmundedir.htmlBedreddin Üzerine ŞiirlerCem YayıneviHilmi YavuzYok HükmündedirŞiirnoreply@blogger.com (hüseyin murat çinkılıç)Sun, 13 Sep 2026 13:20:54 -0700tag:blogger.com,1999:blog-2950395983815443236.post-1230160992813649804<div><span style="font-family: verdana;">bin şiirin yeşil atına</span></div><div><span style="font-family: verdana;">çileli ekim günlerini bir daha oku</span></div><div><span style="font-family: verdana;">acının ve gelinciğin kitaplığında</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">acı, yok hükmündedir</span></div><div><span style="font-family: verdana;">ölümün anayurdu bendedir</span></div><div><span style="font-family: verdana;">solgun idam fermânıdır ruzigâr</span></div><div><span style="font-family: verdana;">bir türkünün derin ağaçlığında</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">ölüm, yok hükmündedir</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">kuşlar ahî, gün yörüktür, vakt irişir</span></div><div><span style="font-family: verdana;">haylice sonbahar olur</span></div><div><span style="font-family: verdana;">gizli abdal diliyledir sevda</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">sevda, yok hükmündedir</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><b><span style="font-family: arial;">hilmi yavuz, bedreddin üzerine şiirler, cem yayınevi, s.6-7</span></b></div><div><b><span style="font-family: arial;"><br /></span></b></div><div><b><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhVHyNy3XXAkGQN1FiecBO6sT-1GBsEEu_pTfg0qVd8JSHF6EGNg3LYOx3Mx0ixzMT4nlF-VI6QJPd3Az2Nf3M4VeA6lQbXpNpwlK6M2Qu4s-ormqZLLyuMFOhh0BzKzkQYZtd-F7SzGvvympO7sHdX-DwRrvhYLezarBvyoVJGng54xrhpDdW9m5jAPyU/s1972/525.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1972" data-original-width="1368" height="505" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhVHyNy3XXAkGQN1FiecBO6sT-1GBsEEu_pTfg0qVd8JSHF6EGNg3LYOx3Mx0ixzMT4nlF-VI6QJPd3Az2Nf3M4VeA6lQbXpNpwlK6M2Qu4s-ormqZLLyuMFOhh0BzKzkQYZtd-F7SzGvvympO7sHdX-DwRrvhYLezarBvyoVJGng54xrhpDdW9m5jAPyU/w350-h505/525.jpg" width="350" /></a></div><br /><span style="font-family: arial;"><br /></span></b></div>0https://hmurat.blogspot.com/2026/09/snf.htmlDevrim KitabeviRıfat IlgazSınıfŞiirnoreply@blogger.com (hüseyin murat çinkılıç)Sun, 13 Sep 2026 06:12:10 -0700tag:blogger.com,1999:blog-2950395983815443236.post-1207288922763407591<div><span style="font-family: verdana;">Bizim kadar Feyzi Hoca da</span></div><div><span style="font-family: verdana;">yaka silkerdi Kadıoğlu'ndan;</span></div><div><span style="font-family: verdana;">kime çekmiş, derdi, bu yezit!..</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Öyle ya, iyi adamdı babası,</span></div><div><span style="font-family: verdana;">kapısı açıktı otuz Ramazan</span></div><div><span style="font-family: verdana;">memleketin ileri gelenlerine...</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Alikıran başkesendi sınıfta,</span></div><div><span style="font-family: verdana;">lafı ağzımıza tıkar</span></div><div><span style="font-family: verdana;">zorla dinletirdi ineklerinin</span></div><div><span style="font-family: verdana;">kaç kova süt verdiğini,</span></div><div><span style="font-family: verdana;">ve motorlarının Gülcemal'i</span></div><div><span style="font-family: verdana;">nasıl geçtiğini Çaltıburnu'nda.</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Ve sen, gözünü budaktan esirgemeyen Halil'im,</span></div><div><span style="font-family: verdana;">kıyı kıyı kaçardın Kadıoğlu'ndan.</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Yemek paydosunda bizden saklı</span></div><div><span style="font-family: verdana;">bir baş soğanı yoldaş ederdin</span></div><div><span style="font-family: verdana;">sacta pişmiş mısır ekmeğine.</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Her salı</span></div><div><span style="font-family: verdana;">sergi açardın cami önünde,</span></div><div><span style="font-family: verdana;">tuz satar, yumurta toplardın</span></div><div><span style="font-family: verdana;">gümrükçünün hesabına.</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Biz aynı gün hesaplardık hocamızla</span></div><div><span style="font-family: verdana;">şu kadar bin liranın ne getirdiğini,</span></div><div><span style="font-family: verdana;">yüzde beşten şu kadar senede.</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Ertesi gün karşımızda kıvırırdın</span></div><div><span style="font-family: verdana;">yarım ekmekle çarşı helvasını.</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Benim yumruğuna sıkı Halil'im</span></div><div><span style="font-family: verdana;">çekerdin sineye Kadıoğlu'nun</span></div><div><span style="font-family: verdana;">yakası açılmadık küfürlerini;</span></div><div><span style="font-family: verdana;">tuhaf gelirdi uysallığın,</span></div><div><span style="font-family: verdana;">nerden bilecektim onların çiftliğinde</span></div><div><span style="font-family: verdana;">babanın yanaşma olduğunu.</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">(1943)</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: arial;"><b>Rıfat Ilgaz, Sınıf, Devrim Kitabevi, S.32-33</b></span></div><div><span style="font-family: arial;"><b><br /></b></span></div><div><span style="font-family: arial;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjtgdwObWo9Ia3PZQFRWnK1eeRn4t4vtUCKcInMZToeoGGueoLt0XG5iTTp9sKp4I4dUuEgkeh0UfM5qm7V8ZwWoHoP4mQuj98hmq0BAxzlg0rEdME_n54XU6wWfnPvgZKTfyp91ZLMo8IVKlmsXaurDiCNkv4xm73LlRIyqdG0wb27ysCEagbMAHyQKqc/s1541/588.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1541" data-original-width="1100" height="495" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjtgdwObWo9Ia3PZQFRWnK1eeRn4t4vtUCKcInMZToeoGGueoLt0XG5iTTp9sKp4I4dUuEgkeh0UfM5qm7V8ZwWoHoP4mQuj98hmq0BAxzlg0rEdME_n54XU6wWfnPvgZKTfyp91ZLMo8IVKlmsXaurDiCNkv4xm73LlRIyqdG0wb27ysCEagbMAHyQKqc/w353-h495/588.jpg" width="353" /></a></div><br /><b><br /></b></span></div>0https://hmurat.blogspot.com/2026/09/once-ekmek.htmlEverest YayınlarıKitap AlıntıOrhan KemalÖnce EkmekÖykünoreply@blogger.com (hüseyin murat çinkılıç)Sat, 12 Sep 2026 15:06:53 -0700tag:blogger.com,1999:blog-2950395983815443236.post-2127123385599682936<div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;"><span style="white-space: pre;"> </span>Geceydi. Ayten, tavanda yanan ufacık ampulün ışığında sırtüstü uzanmıştı sedire. Elinde günlük bir gazetenin haftadan haftaya verdiği eklerden biri. Görmeden bakıyordu. Oysa neler yoktu ekin o sayfasında, genç kız kalplerini hoplatacak!.. Eldivenlerden söz ediyordu ek. Kumaş, yün, saten, podanj, desenli, desensiz. On beş liradan yetmiş beş liraya kadar. Sonra pudriyerler. Gümüş, sarı maden. Yetmiş beş liradan üç yüz liraya kadar. Bilezik, tarak, çeşitli kolyeler, gece ayakkabıları, botlar, çantalar, sonra gece elbiseleri, şapkalar, boneler, orlon, yün, naylon kazak, bluzlar, tuvalet makyaj takımları, vazolar, şekerlikler, seramikler... <span style="white-space: pre;"> </span>Elindeydi ek, bakıyordu oysa, görmüyordu. Artık, ne olursa olsun okula bir tekme, çalışacaktı. Az sonra kimbilir hangi İstanbul şaraphanesinden fitil gibi sarhoş dönecekti babası. Açacaktı ağzını yumacaktı gözünü:</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;"><span style="white-space: pre;"> </span>"Bıktım, usandım sizden Hanım. İşler akıntıya gitti, kazanamıyorum diyorum, anlamıyor musunuz? Maksadınız beni öldürmek mi? Ben ölünce çalışmaya köpek gibi razı olmayacak mısınız? Sen de çalış, kızın da çalışsın, varsayın ki öldüm, geberdim yahu..."</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;"><span style="white-space: pre;"> </span>Bir zamanlar ilkokula kuş cıvıltılarını hatırlatarak gidip geldiği mahalle arkadaşlarından pek çoğu gibi, o da artık veda etmeliydi ortaokula. Ortaokula, ardından gelecek liseye, üniversiteye, doktorluğa. Yarı aç yarı tok, birbirini kesen sokaklarla dolmuş, otobüslerin vızır vızır gelip geçtiği caddeleri yaya, beş parasız ama hiçbir şeye imrenmeden, hiçbir şeye benim olsa diye bakmadan, iç geçirmeden gidip gelişlere de elvedaydı artık. İlkokuldan sonra öğrenime sırt dönüp ekmek ardında koşan arkadaşları gibi, o da trikolarda çalışacaktı. Annesi kaç kez iki gözü iki çeşme:</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;"><span style="white-space: pre;"> </span>"Aman yavrum, bakma sen babana. Oku, hevesin de var, bırakma okulcuğunu, Biz bugün varsak, yarın yokuz!"</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;"><span style="white-space: pre;"> </span>Elindeki eki attı.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;"><span style="white-space: pre;"> </span>Babası hiç olmazsa annesinin çamaşıra, temizliğe falan gitmesini istiyor, zorluyordu. Gecelerce dinlemişti kavgalarını, gözyaşları içinde:</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;"><span style="white-space: pre;"> </span>"Babanın savcı olduğu devirler tarihe karıştı hanım. Eski çamlar bardak oldu, bardak!"</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;"><span style="white-space: pre;"> </span>"Bağırma. Komşulardan utan. Ele güne karşı rezil olduğumuz yeter!"</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;"><span style="white-space: pre;"> </span>"Artık rezalet de, vezaret de vız gelir bana!"</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;"><span style="white-space: pre;"> </span>"Bana gelmez. Kızımız var. Çocuğunun geleceğini düşün."</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;"><span style="white-space: pre;"> </span>"Beni düşündüler mi? Benim geleceğimi düşündüler mi? On beşimde yoktum boynuma işporta takılıp sokaklara salıverildiğimde. Benim canım yok muydu? Ben insan değil miydim? Ben okumak istemiyor muydum? Okuyan, birer meslek sahibi olan arkadaşlarıma hâlâ içim yanarak bakmam mı? Kim acıdı bana? kim çekti benim nazımı?"</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;"><span style="white-space: pre;"> </span>"Neden evlendin? Niçin çocuk yaptın?"</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;"><span style="white-space: pre;"> </span>"Pencerede yolumu gözetlemesen, romanlarımın arasına aşk mektupları koymasan..."</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;"><span style="white-space: pre;"> </span>"Sussss!"</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;"><span style="white-space: pre;"> </span>"Ne var, gene komşular mı?"</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;"><span style="white-space: pre;"> </span>"Hayır, kız uyanıktır belki, duyar, ayıp olur!"</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;"><span style="white-space: pre;"> </span>"Duysun, duysun be! Neyimeydi benim evlenmek. Hem de koskoca bir savcı kızıyla? Çalışan bir kadın yeterdi de artardı bana. Sırt sırta verir, birbirimize yük olmadan..."</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;"><span style="white-space: pre;"> </span>"Evet, öylesi daha iyiymiş ama, geçti."</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;"><span style="white-space: pre;"> </span>"Geçtiyse, zararın neresinden dönülürse kârdır. Madem kızının okumasını istiyorsun, tahtaya git, çamaşıra git, aşçılığa git. Beni düşünme, kızını düşün!"</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;"><span style="white-space: pre;"> </span>"..."</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;"><span style="white-space: pre;"> </span>"..."</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;"><span style="white-space: pre;"> </span>Yorganın altında sıcak gözyaşları dökerek gecelerce dinlemişti. Dışarda karlar savrulur, acı rüzgâr kendini yerden yere çalar, sonra baharlar gelir, evde gecelerce süren bu atışma değişmezdi. Annesi sızılı, kalbi pır pır, gözlerinden kara kara gölgeler uçuşan, dermansız kadın, nasıl giderdi el kapılarının tahtası, çamaşırı, yemeği, söküğü, dikiğine?</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;"><span style="white-space: pre;"> </span>Kirası aylarca ödenmeyen evin sokak kapısı çalındı. Ayten anladı. Fırladı sedirden, koştu açtı. Babasıydı, Şarap kızılı vurmuş ablak, koskocaman yüzüyle öfkeli, girdi içeri. Bakmadı bile yüzüne kızının. Çalışsınlardı efendim, şaraphanedeki emekli haksız mıydı? "Baktım işler gitti akıntıya. Emeklilik maaşı yetmiyor. Oğlanlarla kızı seferber ettim. Şimdi her biri de işte. Evimize bet bereket geldi, bet bereket!"</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;"><span style="white-space: pre;"> </span>Sonra da eklemişti:</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;"><span style="white-space: pre;"> </span>"Önce ekmek!"</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;"><span style="white-space: pre;"> </span>Altları delinmiş, sarısını atmış, kat kat pençeli ayakkabılarını çıkardı, ağır ağır çıktı merdiveni. "Önce ekmek!"ti. "... Sonra başkası. Okumak, bir meslek sahibi olmak, evet ama neyle? Önce ekmek, sonra her şey. Hayhayım gitti vay vayım kaldı. Bir bu kadar daha yaşayacak değilim. Bana ne kızımın ben öldükten sonraki doktorluğundan? Kendi gibi bir doktor yahut eczacıyla evlenir, ooooh keka."</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;"><span style="white-space: pre;"> </span>Az önce kızının sırtüstü uzandığı sedire kendini bıraktı.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;"><span style="white-space: pre;"> </span>Ayten çok eskiden olduğunca, geldi, babasının dizine oturdu. Kolunu boynuna attı. Adam birşeyler sezerek okşadı kızının gür kumral saçlı başını. Yolda karısı için düşündüğü çok ağır şeyleri unutuverdi. Oysa gene pek çok gecelerde olduğunca sövüp sayacak, en çok karısının "savcı" babasını karıştıracaktı.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;"><span style="white-space: pre;"> </span>"Okulu bırakıyorum babacığım!"</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;"><span style="white-space: pre;"> </span>Adam, birden tokatlanmışçasına şaşırdı:</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;"><span style="white-space: pre;"> </span>"Niçin?"</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;"><span style="white-space: pre;"> </span>"Çalışacağım."</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;"><span style="white-space: pre;"> </span>"Nerede?"</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;"><span style="white-space: pre;"> </span>"Trikolarda.&nbsp; Arkadaşlarım var orada çalışan. İlk zamanlarda pek bir kazanç yokmuş ama, zamanla, ustalaştıkça, hem biliyor musun, onlarla çalışacağım diye öyle sevindiler ki. Yarın sabah gidiyorum."</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;"><span style="white-space: pre;"> </span>Günlerden beri kızıyla karısının çalışmasını isteyen babanın içinden pişmanlığa, acımaya dair bir şeyler geçti. Ağlayacak kadar duygulandı. Gırtlağına bir şeyler sokulmuşçasına huzursuzluk duydu. Belli belirsiz,</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;">"Hanım!" diye seslendi, "Hanımcığım!"</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;"><span style="white-space: pre;"> </span>Uzun boylu, kupkuru, renksiz kadın, sabunlu ellerini kirli önlüğüne kurulayarak geldi:</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;"><span style="white-space: pre;"> </span>"Efendim?"</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;"><span style="white-space: pre;"> </span>Adam konuşamadı: "Bu kız çalışmak istiyormuş, haberin var mı?" diyemedi. Dese boşanacak, ağlayacaktı. Karısına uzun uzun baktı,&nbsp; bakıştılar. Ayten babasının ayakucunda dikiliyordu. Parmaklarıyla oynuyor, veda ettiği okulunu, daha çok bayıldığı sevdiği kimya dersini düşünüyordu. Kimya, biyoloji, aritmetik. Yarın için hazırlanacak yığınla ödevi vardı. Şimdi otursaydı masa başına gece yarısı hazır olabilirdi ancak. Ama yıllardan beri ilk kez kimyacı, belki de aritmetikçi, Ayten’i soracak, arkadaşları: "Gelmedi efendim," diyecekler, öğretmeni şaşırtacaklardı. Yıllar yılı okula kırk derece ateşle gelip tüm zorlamalara karşı eve dönmeyen Ayten neden gelmezdi? Niçin? Oysa onunla övünüyorlardı. Biyoloji öğretmeni aklına sokmuştu asıl doktor olmasını. Bir de komşuları varisli Hediye Nine. Yıkıldım yıkılacak bir ahırda terk edilmiş, yetmişlik bir kadındı. Komşular elbirliğiyle yiyecek, arada eski teneke mangalına kömür ateşi, sırtına geçirecek üst baş vermeseler, yapayalnız çıldırmasa bile, acı rüzgârların kendini yerden yere vurduğu gecelerden birinde, belki de sabaha sağ çıkmazdı.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;"><span style="white-space: pre;"> </span>"Hediye Nine?"</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;"><span style="white-space: pre;"> </span>"Yavrum."</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;"><span style="white-space: pre;"> </span>"Ben doktor olunca seni muayenehaneme alırım, varislerini tedavi ederim..."</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;"><span style="white-space: pre;"> </span>"İnşallah kızım."</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;"><span style="white-space: pre;"> </span>"Sırtına beyaz bir iş gömleği, ayaklarına yeni ayakkabı."</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;"><span style="white-space: pre;"> </span>"O zaman beni unutursun kız?"</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;"><span style="white-space: pre;"> </span>"Unutmam Hediye Nine, vallahi unutmam!"</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;"><span style="white-space: pre;"> </span>"Ya unutursan?"</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;"><span style="white-space: pre;"> </span>"İki gözüm kör olsun ki unutmam ha!"</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;"><span style="white-space: pre;"> </span>"Aman yavrum o nasıl laf? Düşmanların gözü kör olsun. Unutsan bile, değil mi ki bu kadar düşünüyorsun, bu da yeter bana."</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;"><span style="white-space: pre;"> </span>Dışarıda sulusepken mahalleye saldırıyordu gene. Aklına Hediye Nine geldi. Koştu mutfağa. Bir kap aldı, mercimek çorbası doldurdu; bir parça ekmek, kocaman bir baş soğan, biraz tuz. Babasıyla annesinin ne konuştukları umurunda bile değildi. Evden yıldırım gibi fırladı. Sulusepken az kalsın uçuracaktı. Kurşun gibi daldı Hediye Nine'nin yarı aralık kapısından içeri. Az önce bir komşu bir parça kömür ateşi götürmüştü. Sırtında yorgan adına lime lime mitil, kapanmıştı ateşe. Elli beş yıl önce İstanbul'un gene böyle mahalleyi döven sulusepkenini düşünüyordu düşündüğünü seçemeden. On beş yaşındaydı. Zeyrek’in arka mahallelerinden birinde, saçakları dantela gibi işli kocaman bir ahşap evin merdivenlerini genç ayaklarıyla kurşun gibi iner çıkar, karların savrulduğu, ayazların kestiği erken sabahlarda, dirseklerine kadar çemirli tombul kollarıyla su taşırdı köşe başındaki çeşmeden.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;"><span style="white-space: pre;"> </span>"Hediye Nine bak, ben geldim!"</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;"><span style="white-space: pre;"> </span>Uyandı elli beş yıl önceki İstanbul’un sulusepken sabahından. Baktı Ayten’e:</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;"><span style="white-space: pre;"> </span>"Hoş geldin yavrum!"</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;"><span style="white-space: pre;"> </span>"Ne düşünüyorsun?"</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;"><span style="white-space: pre;"> </span>"Bilmem."</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;"><span style="white-space: pre;"> </span>"Bak sana mercimek çorbası, ekmek, bir de ne getirdim, bil bakalım!"</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;"><span style="white-space: pre;"> </span>Bilirdi, bilirdi:</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;"><span style="white-space: pre;"> </span>"Soğan mı?"</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;"><span style="white-space: pre;"> </span>"Al. İyi ettim mi?"</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;"><span style="white-space: pre;"> </span>"Sağol yavrum. Allah iki cihanda aziz etsin!"</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;"><span style="white-space: pre;"> </span>Sonra çorba sahanı, ekmek, soğanı oracığa bırakıp doğrulmakta olan kızın kumral başını avuçlarıyla tuttu, yanaklarını öptü:</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;"><span style="white-space: pre;"> </span>"Ayten," dedi. "Aytenim benim, yavrum. Sen doktor oluncaya kadar bekleyeceğim, ölmeyeceğim. Karar verdim. Senin doktor olmanı bekleyeceğim!"</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;"><span style="white-space: pre;"> </span>Ayten kendini tuttu.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;"><span style="white-space: pre;"> </span>"Kaç yıl vardı doktor çıkmana Ayten?"</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;"><span style="white-space: pre;"> </span>"Sekiz."</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;"><span style="white-space: pre;"> </span>Hediye Nine parmaklarıyla hesapladı. O zaman yetmiş sekiz yaşında mı olacaktı? Mümkün müydü? Sekiz yıl daha yaşayabilir miydi? Ama bunları genç kıza açık edemez, onun neşesini kaçıramazdı.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;"><span style="white-space: pre;"> </span>"Muayenehaneni silip süpüreceğim. Hastalarına bakacağım. Sen de benim varislerimle şekerimi, midemdeki yelleri, bağırsak ağrılarımı iyi edeceksin değil mi?"</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;"><span style="white-space: pre;"> </span>Ayten kendini zor tutarak, "Tabii tabii," dedi her zamanki gibi.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;"><span style="white-space: pre;"> </span>Sonra dışarının sulusepkenini yıldırım gibi geçti.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: arial;">Orhan Kemal, Önce Ekmek, Everest Yayınları, S.1-7</span></b></div><div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: arial;"><br /></span></b></div><div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: arial;">(1969 Sait Faik Hikâye Ödülü, 1969 Türk Dil Kurumu Hikâye Ödülü)</span></b></div><div style="text-align: justify;"><b><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjf4S3V9aNwu7p-w8W57YX3Y6cDKNyj0xKIfzOipZ5UjqI_aPMLMokDsdbVMtIwbeiX4eYgnC8SfMcFnxBWhlsely3CyaFEFtgCs5RPetyMlU_HB8eFRhzO3CIvsGv41UKB4275Iz3xU15K0_TnFJNdW4qgLHTc2IrKFxH56sHvuzBJC8pbfztE1RM9nvI/s881/525.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="881" data-original-width="600" height="550" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjf4S3V9aNwu7p-w8W57YX3Y6cDKNyj0xKIfzOipZ5UjqI_aPMLMokDsdbVMtIwbeiX4eYgnC8SfMcFnxBWhlsely3CyaFEFtgCs5RPetyMlU_HB8eFRhzO3CIvsGv41UKB4275Iz3xU15K0_TnFJNdW4qgLHTc2IrKFxH56sHvuzBJC8pbfztE1RM9nvI/w374-h550/525.jpg" width="374" /></a></div><br /><span style="font-family: arial;"><br /></span></b></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="white-space: pre;"><span style="font-family: verdana;"> </span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="white-space: pre;"><span style="font-family: verdana;"> </span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div>0https://hmurat.blogspot.com/2026/09/bugun-de-olmedim-anne.htmlAhmet ErhanAyşegül ÖngelBugün de Ölmedim AnneŞiirnoreply@blogger.com (hüseyin murat çinkılıç)Thu, 10 Sep 2026 12:43:38 -0700tag:blogger.com,1999:blog-2950395983815443236.post-1835244073284979851<div><span style="font-family: verdana;">Yüreğimi bir kalkan bilip, sokaklara çıktım</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Kahvelerde oturdum, çocuklarla konuştum</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Sıkıldım, dertlendim, sevgilimle buluştum</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Bugün de ölmedim anne</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Kapalıydı kapılar, perdeler örtük</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Silah sesleri uzakta boğuk boğuk</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Bir yüzüm ayrılığa, bir yüzüm hayata dönük</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Bugün de ölmedim anne</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Üstüme bir silah doğruldu sandım</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Rüzgâr, beline dolandığında bir dalın</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Korktum, güldüm, kendime kızdım</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Bugün de ölmedim anne</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Bana böylesi garip duygular</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Bilmem niye gelir, nereye gider?</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Döndüm işte: acı, yüreğimden beynime sızar</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Bugün de ölmedim anne</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><b><span style="font-family: arial;">1979</span></b></div><div><b><span style="font-family: arial;"><br /></span></b></div><div><b><span style="font-family: arial;">Ahmet Erhan</span></b></div><div><b><span style="font-family: arial;"><br /></span></b></div><div><span style="font-family: arial;"><b>Resim: Ayşegül Öngel, Tuval Üzerine Akrilik Boya</b></span></div><div><span style="font-family: arial;"><b><br /></b></span></div><div><span style="font-family: arial;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgm7refkWsjJabwXA4js_0vP6cX5dVh6ujJdKDRNI9nTD2kv9XP0oKB6ygdJ6AZcnzKJve48TtXB2sg9SixWyojQLcvO_C0bYXlRvjwQ5-bfaxw4QfvyUC9Lc4iuG0VNMr-QGl-fZ3E1QPyzry0Sv_fxRaRugWkmzbU2a5spmLXdPqIFxOIrO8tkVUrQMI/s1421/ay%C5%9Feg%C3%BCl%20%C3%B6ngel,%20tuval%20%C3%BCzerine%20akrilik%20boya%20-%20KULLANILDI.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1421" data-original-width="1214" height="489" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgm7refkWsjJabwXA4js_0vP6cX5dVh6ujJdKDRNI9nTD2kv9XP0oKB6ygdJ6AZcnzKJve48TtXB2sg9SixWyojQLcvO_C0bYXlRvjwQ5-bfaxw4QfvyUC9Lc4iuG0VNMr-QGl-fZ3E1QPyzry0Sv_fxRaRugWkmzbU2a5spmLXdPqIFxOIrO8tkVUrQMI/w417-h489/ay%C5%9Feg%C3%BCl%20%C3%B6ngel,%20tuval%20%C3%BCzerine%20akrilik%20boya%20-%20KULLANILDI.jpg" width="417" /></a></div><br /><b><br /></b></span></div><div><span style="font-family: arial;"><b><br /></b></span></div>0https://hmurat.blogspot.com/2026/09/tomris-uyar-icin-bir-siir-kurma-calsmas.htmlSunay ŞentürkTomris Uyar İçin Bir Şiir Kurma ÇalışmasıTurgut UyarŞiirnoreply@blogger.com (hüseyin murat çinkılıç)Thu, 10 Sep 2026 04:52:19 -0700tag:blogger.com,1999:blog-2950395983815443236.post-3513317117948440610<div><span style="font-family: verdana;">seni sonsuz biçiminde buldum o biçimi almıştın</span></div><div><span style="font-family: verdana;">sandviçlerle, kötü şehirle, terle başbaşa kalmıştın</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">yürüdü üstüne herkesin neonu, herkesin babaannesi</span></div><div><span style="font-family: verdana;">herkesin en eski olan kökü, en eski hanesi</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">yeşili bozup suya çevirdin, akşamı sonsuz uzattın</span></div><div><span style="font-family: verdana;">ne buldunsa o akşama uygun, ne buldunsa ona kattın</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">perdeler uzundu, rüzgâr kısa, masalar üç bacaklı</span></div><div><span style="font-family: verdana;">masalar dört bacaklı, rüzgarlar uzun, perdeleri kısalttın</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">sen bir atmacanın en uzun çığlığısın her tür gökte</span></div><div><span style="font-family: verdana;">göğü büyüttün, otobüsleri aldın, şehirleri ufalttın</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">yıkılan bir kedi bir süre olarak doldurur sesini</span></div><div><span style="font-family: verdana;">seversin bir kanaryanın sesinden çok kendisini</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">denizi ve ormanı, açlığı ve başkaldırmayı ayırmadın</span></div><div><span style="font-family: verdana;">bırakılmış bir köşebaşının en güzel tanımıdır adın</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">seversin diye söylerim her şeyi, sana uygun olsun</span></div><div><span style="font-family: verdana;">çünkü her şeyin birbirine uygununu sen bulursun</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">gel ellerini ver en güzel ellerini öyle</span></div><div><span style="font-family: verdana;">ruhum, ateş yüreğim, kokum, birlikte öyle</span></div><div><span style="font-family: arial;"><b><br /></b></span></div><div><span style="font-family: arial;"><b>Turgut Uyar</b></span></div><div><span style="font-family: arial;"><b><br /></b></span></div><div><span style="font-family: arial;"><b>Resim: Sunay Şentürk. Kağıt Üzerine Suluboya</b></span></div><div><span style="font-family: arial;"><b><br /></b></span></div><div><span style="font-family: arial;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj_EuRSIGVZvclj16oOWJO2zH1fRbNp3WhKyIMIHPyO_IRrW74lCvwVX6oosQGJ75EoPs6ssQlBwxpy0hO26queCzFl7mITU_sqaE4RkUGNkNh3MqjMVWF2bwI3DUBWqfd3DONtiiDYf0cjgBFA7Gd0-uYG4bs97j9Zk6kZ3_LYvxOxZOhylA3AsmrPeWo/s848/Sunay%20%C5%9Eent%C3%BCrk%20Ka%C4%9F%C4%B1t%20%C3%9Czerine%20Suluboya.jpeg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="848" data-original-width="600" height="551" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj_EuRSIGVZvclj16oOWJO2zH1fRbNp3WhKyIMIHPyO_IRrW74lCvwVX6oosQGJ75EoPs6ssQlBwxpy0hO26queCzFl7mITU_sqaE4RkUGNkNh3MqjMVWF2bwI3DUBWqfd3DONtiiDYf0cjgBFA7Gd0-uYG4bs97j9Zk6kZ3_LYvxOxZOhylA3AsmrPeWo/w389-h551/Sunay%20%C5%9Eent%C3%BCrk%20Ka%C4%9F%C4%B1t%20%C3%9Czerine%20Suluboya.jpeg" width="389" /></a></div><br /><b><br /></b></span></div>0https://hmurat.blogspot.com/2026/09/nilufer.htmlNilüferYelda KarataşŞiirnoreply@blogger.com (hüseyin murat çinkılıç)Wed, 9 Sep 2026 14:23:13 -0700tag:blogger.com,1999:blog-2950395983815443236.post-3492912459058030077<div><span style="font-family: verdana;">Bu ikinci şiirim sana</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Kaç bin yıl sonra yeniden</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Ak kağıt üste</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Kor</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Sen daha küçüktün bense kayıp çapraz bilmeceler</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Kara tahta, üzgün tebeşir</span></div><div><span style="font-family: verdana;">hayat o güzel ırmak işte</span></div><div><span style="font-family: verdana;">İçinde nilüfer gezen çocuklar</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Her gece yitirip annesini arar</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Koşarken hayata takılan gözyaşlarımız mı ne</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Güneş altında şapkası da yok ki</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Çocukken bizi taştan başka kim anlar</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Ah! kaç entarin vardı senin hiç bilmem</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Üstü kırmızı kiraz</span></div><div><span style="font-family: verdana;">muhtemel</span></div><div><span style="font-family: verdana;">daha küçükken acıttılar</span></div><div><span style="font-family: verdana;">gözlerin</span></div><div><span style="font-family: verdana;">"tren gelir hoş gelir"</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Belki bundan benim durup dururken bir yerlere gitme isteğim</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Sor unutulmuş çocukluğunu arayan kızım</span></div><div><span style="font-family: verdana;">O bahçenin ortasında</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Aşk ölüme başkaldırır değil mi</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Susar dalında son gül</span></div><div><span style="font-family: verdana;">haykırarak gözleriyle her şeyi</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">O bir örnek iki siyah gömlek</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Bende unuttun</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Ya yitirirsem diye</span></div><div><span style="font-family: verdana;">armağan almışım sana</span></div><div><span style="font-family: verdana;">bilmeden</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Öyle çok şey var ki bende bıraktığın</span></div><div><span style="font-family: verdana;">bilmeden</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Durgun suya hasret kızım</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Ateşin çocuğu</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Ak kağıt üstüne açan Nilüfer...</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><b><span style="font-family: arial;">Yelda Karataş</span></b></div><div><b><span style="font-family: arial;"><br /></span></b></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhFFVspj0BWdpEXsVTmMRN2mIJSD_d-3q8HQ5RE555U2yM3ueqwFNuhw65R3-V8G6II9QuPnpXDxijDLnp8trVD-oEH6Hk2NZQI2UrbDlfnXrs6FwjfvLqHyPjsFWlGpZIxZmTc_s5JW5WA6-tHh3Ld5Xo9eiq6YSO5lCHh5NGd9_nYFjkdPSj1GN3op7I/s826/54ye.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="826" data-original-width="587" height="519" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhFFVspj0BWdpEXsVTmMRN2mIJSD_d-3q8HQ5RE555U2yM3ueqwFNuhw65R3-V8G6II9QuPnpXDxijDLnp8trVD-oEH6Hk2NZQI2UrbDlfnXrs6FwjfvLqHyPjsFWlGpZIxZmTc_s5JW5WA6-tHh3Ld5Xo9eiq6YSO5lCHh5NGd9_nYFjkdPSj1GN3op7I/w368-h519/54ye.jpg" width="368" /></a></div><br /><div><br /></div>0https://hmurat.blogspot.com/2026/09/ayrlk-kavsag.htmlAyrılık KavşağıBülent GüldalRukiye GaripŞiirnoreply@blogger.com (hüseyin murat çinkılıç)Tue, 8 Sep 2026 11:56:05 -0700tag:blogger.com,1999:blog-2950395983815443236.post-3977731111759953855<div><span style="font-family: verdana;">Hava dona dönüyor</span></div><div><span style="font-family: verdana;">kar kokuyor ortalık</span></div><div><span style="font-family: verdana;">bu türkü bitebilir</span></div><div><span style="font-family: verdana;">kuşsuz kalır gökyüzü</span></div><div><span style="font-family: verdana;">iskandiller boşuna</span></div><div><span style="font-family: verdana;">demiştim bir şiirimde</span></div><div><span style="font-family: verdana;">aşk hesaptan anlamaz ki</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Saçları ak pak oldu</span></div><div><span style="font-family: verdana;">küheylan yıllarımın</span></div><div><span style="font-family: verdana;">kayalardan sekerek</span></div><div><span style="font-family: verdana;">dağlara akan sular</span></div><div><span style="font-family: verdana;">ipince bir dönemeçte</span></div><div><span style="font-family: verdana;">taşları dağ sandılar</span></div><div><span style="font-family: verdana;">ele geçirdi ömrümü</span></div><div><span style="font-family: verdana;">ıssızlıklar mevsimi</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Ben 'a' diyorum ısrarla</span></div><div><span style="font-family: verdana;">'z' de karar kılıyor</span></div><div><span style="font-family: verdana;">ömrüme aşk sandığım</span></div><div><span style="font-family: verdana;">kuşlar benim avluma</span></div><div><span style="font-family: verdana;">güller benim bahçeme</span></div><div><span style="font-family: verdana;">gürül gürül akıyor</span></div><div><span style="font-family: verdana;">ellerimden tutup da</span></div><div><span style="font-family: verdana;">yolumu gösterenin</span></div><div><span style="font-family: verdana;">çöl kokuyor soluğu</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Birlikte çektirdiğimiz</span></div><div><span style="font-family: verdana;">fotoğraflar bizim değil</span></div><div><span style="font-family: verdana;">aynı düşü gördüğümüz</span></div><div><span style="font-family: verdana;">aşk yorgunu gecelerin</span></div><div><span style="font-family: verdana;">yorgun sevdalıları</span></div><div><span style="font-family: verdana;">bizler değiliz artık</span></div><div><span style="font-family: verdana;">ince bir hesapmış hayat</span></div><div><span style="font-family: verdana;">öğrenemedim gitti</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><b><span style="font-family: arial;">Bülent Güldal</span></b></div><div><b><span style="font-family: arial;"><br /></span></b></div><div><b><span style="font-family: arial;">Resim: Rukiye Garip, Suluboya Çalışma</span></b></div><div><b><span style="font-family: arial;"><br /></span></b></div><div><b><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjSITKuL8RZCNfF9G6zLozt0K6oliNWpFmdi7ndYgqNUamwALy6VJrainIroN9JJFS3YG1-YevYJdO-aL6I9k6T9y2vW9uMhDebjJFLHv8xollRphMBrIFKOs91HFp-eyZSYmB3aiag_eoJA8Y301fmaaH4NRI4JHtwwmF0icrK6TOZdw1PsbcFiMv6QFQ/s2048/255.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="2048" data-original-width="1538" height="519" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjSITKuL8RZCNfF9G6zLozt0K6oliNWpFmdi7ndYgqNUamwALy6VJrainIroN9JJFS3YG1-YevYJdO-aL6I9k6T9y2vW9uMhDebjJFLHv8xollRphMBrIFKOs91HFp-eyZSYmB3aiag_eoJA8Y301fmaaH4NRI4JHtwwmF0icrK6TOZdw1PsbcFiMv6QFQ/w390-h519/255.jpg" width="390" /></a></div><br /><span style="font-family: arial;"><br /></span></b></div><div><br /></div><div><b><br /><span style="font-family: arial;"><br /></span></b></div>0https://hmurat.blogspot.com/2026/09/alacakaranlga-ilenc.htmlAlacakaranlıkAziz NesinAziznameKitap AlıntıMizahTaşlamalarYücel Ertennoreply@blogger.com (hüseyin murat çinkılıç)Tue, 8 Sep 2026 02:32:32 -0700tag:blogger.com,1999:blog-2950395983815443236.post-1478296903409483189<div><span style="font-family: verdana;">"Olmaz ol alacakaranlık!</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Yerin dibine bat alacakaranlık!</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Evin ocağın sönsün alacakaranlık!</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Onulmaz dertlere düşesin de sürüm sürüm sürünesin alacakaranlık!</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Dilerim, ettiğini bulasın, kan kusasın...</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Sancıdan, sızıdan inleyesin!</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Canalıcıya can vermeyesin.</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Alacakaranlık, ne karanlıktır, ne aydınlıktır; ikisi ortası, aydınlıktan uzak, daha çok karanlığa yakın.</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Alacakaranlık bir kandırmacadır, aldatmacadır, yutturmacadır, oyalama, gözboyamadır.</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Karanlık, gecedir, her gecenin de bir sabahı olur.</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Ama alacakaranlıkların hiç yoktur sabahı, bir sürüncemedir, sürer gider...</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Ne aydınlık, ne karanlık...</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Varsa da yok...</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Yoksa da var...</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Var gibi de yok,</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Yok gibi de yine var...</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Kanunlar hem var, hem yok...</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Kimine var, kimine yok.</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Kimi zaman var, kimi zaman yok.</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Kimi yerde var, kimi yerde yok.</span></div><div><span style="font-family: verdana;">İnsan hakları, hani varımsı da yokumtrak;</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Demokrasi; demokrasisimsi...</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Sosyal adalet; sosyal adaletimsi...</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Varımtrak yokumsu...</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Tatlımtrak acımsı...</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Salımtrak ama çarşambamsı...</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Batılımsı da doğulumtrak...</span></div><div><span style="font-family: verdana;">İlerimsi de biraz gerimtrak...</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Alacakaranlık, insanlara karanlığın aydınlıktır diye yutturulmasıdır: karanlığımsı da aydınlığımtrak...</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Karanlık, aydınlığın düşmanıdır.</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Alacakaranlık, hiçbir şeyin ne dostu, ne de düşmanıdır.</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Alacakaranlık ne tezdir, ne antitezdir, ne sentezdir.</span></div><div><span style="font-family: verdana;">O, allahın belası pis bir şeydir.</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><span style="font-family: verdana;">Olmaz ol alacakaranlık!</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Başın kelola!</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Gözün körola!</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Yerin dibine bat da bir daha çıkma!</span></div><div><span style="font-family: verdana;">Gel ey aydınlık, gel!"</span></div><div><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div><b><span style="font-family: arial;">Aziz Nesin, Azizname, Alacakaranlık</span></b></div><div><b><span style="font-family: arial;"><br /></span></b></div><div><b><span style="font-family: arial;">Yücel Erten (Sahneye Uyarlayan), Azizname 95, Mitos-Boyut Yayınları, Oyun Dizisi</span></b></div><div><b><span style="font-family: arial;"><br /></span></b></div><div><b><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiGFxNSBCo1chWGpOesFbMLyOd9jNHnOegBLOpH2uSyLOF0GFxSDFGO_gRZ2FMc1IaTpOmunpPHWlnoUk2E0NAVSR5lnv7psRNFRDH13X2PS2QvKTxNPE7ska28RSYtai6KVddAjHl6uJQAiZn7tZ_-K9i9lkp4c0EPQAPmaWgAn9tsACYgADZpF7GzioY/s1232/253.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1232" data-original-width="848" height="552" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiGFxNSBCo1chWGpOesFbMLyOd9jNHnOegBLOpH2uSyLOF0GFxSDFGO_gRZ2FMc1IaTpOmunpPHWlnoUk2E0NAVSR5lnv7psRNFRDH13X2PS2QvKTxNPE7ska28RSYtai6KVddAjHl6uJQAiZn7tZ_-K9i9lkp4c0EPQAPmaWgAn9tsACYgADZpF7GzioY/w379-h552/253.jpg" width="379" /></a></div><br /><span style="font-family: arial;"><br /></span></b></div>0https://hmurat.blogspot.com/2026/09/yasalar-orumcek-ag-gibidir-sinekleri-ve.htmlBülent KaleDaniel DrewEduardo GaleanoJosé HernándezKitap AlıntıSel YayınlarıTepetaklakTersine Dünya Okulunoreply@blogger.com (hüseyin murat çinkılıç)Sun, 6 Sep 2026 12:47:19 -0700tag:blogger.com,1999:blog-2950395983815443236.post-599565164560655558<div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;">Dilsizlerin dilini çözen işkence sayesinde pek çok tutuklu işlemediği suçlardan tutuklu; çünkü özgür bir suçludansa parmaklıklar arkasındaki bir masum tercih edilesidir. Diğerleriyse bazı generallerin kahramanlıkları yanında çocuk oyunu kalan cinayetlerini ya da bizim tüccar ve bankerlerimizin dolandırıcılıkları ya da politikacıların ülkenin bir parçasını sattıklarında aldığı komisyonların yanında şaka gibi görünen soygunlarını itiraf ettiler. Askeri diktatörlükler artık yok, ama Latin Amerika demokrasilerinin cezaevleri ağzına kadar tutukluyla dolu. Tutuklular doğal olarak yoksul; çünkü yeni açılmış bir köprü çöktüğünde, kasaları boşaltılmış bir banka devrildiğinde, çimentosuz inşa edilmiş bir bina yıkıldığında kimsenin hapse girmediği ülkelerde yalnızca yoksullar cezaevine girer.&nbsp;&nbsp;</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;">Yoksulluk üreten iktidar sistemi kendi ürettiği umutsuzlara karşı da acımasız bir savaş ilan ediyor. Yüz yıl önce, Georges Vacher de Lapouge ırkı saflaştırmak için daha çok giyotin talep ediyordu. Bütün dâhilerin Alman olduğuna inanan bu Fransız düşünür doğal ayıklanmanın hatalarını, keza suçluların ve yeteneksizlerin telaşa düşüren çoğalışını yalnızca giyotinin düzeltebileceğine ikna olmuştu. Sert bir elin sosyal terapi uygulamasını isteyenler, "En iyi haydut ölü hayduttur," diyor şimdi de. Toplum, boşta gezenlerin ve uyuşturucu müptelalarının doldurduğu varoşların tehdidi karşısında, halk sağlığını yasal olarak savunmak adına öldürme hakkına sahip. Sosyal sorunlar kriminal sorunlara indirgendi. Ölüm cezasından yana gitgide büyüyen bir çığlık işitiliyor. Ölüm cezasının cezaevlerindeki harcamalardan tasarruf ettiren adil bir ceza olduğu, sağlıklı bir caydırıcı etki yaptığı ve olası bir tekerrür ihtimalini ortadan kaldırarak suçta tekrar sorununu çözdüğü söyleniyor. Ölerek öğreniliyor. Latin Amerika ülkelerinin çoğunda yasalar ölüm cezasına izin vermiyor. Bununla birlikte, açtığı her uyarı ateşi bir şüphelinin ense köküne isabet eden polisiyle ve dokunulmazlık zırhına bürünüp katliamlarına fütursuzca devam eden ölüm mangalarıyla devlet terörü, bu cezayı uygulamayı sürdürüyor. Devlet, ister kanunla olsun ister kanunsuz, insan katlini, tasarlayarak, kalleşçe ve ayrımcılıkla uyguluyor; ama devlet ne kadar çok adam öldürürse öldürsün, "hiç kimsenin toprağı"na dönüşen sokaklardaki çatışmalar katlanarak artıyor.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: verdana;">İktidar yararsız otları tekrar tekrar biçiyor ama kendi hayatına kastetmeden köküne saldıramıyor. Suçlu mahkûm ediliyor ama onu üreten makine değil; tıpkı uyuşturucu kullanıcısının mahkûm edilip, kimyasal avuntu ve kaçış yanılsaması ihtiyacı yaratan hayat biçiminin mahkûm edilememesi gibi. Her seferinde daha çok insanı sokaklara ve cezaevlerine gönderen ve her seferinde daha çok umutsuzluk ve öfke üreten bir sosyal düzen, sorumluluğu üstünden böyle atıyor. Yasalar örümcek ağı gibidir, sinekleri ve diğer küçük böcekleri yakalamak için yapılmıştır, ama büyük kan emicilerin yolunu kesemez, diye belirtiyor Daniel Drew. Yüzyılı aşkın süre önce şair José Hernández, yasaları, kendisini kullanana asla saldırmayan bir bıçakla karşılaştırmıştı. Ama resmi konuşmalarda yalnızca paçayı sıyıramayan mutsuzlar için değil de herkes içinmiş gibi söz ediliyor yasalardan. <i>Yoksul suçlular filmin kötü adamları, zengin suçlular senaryoyu yazıyor ve oyuncuları yönetiyor.</i></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: arial;"><b><br /></b></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: arial;"><b>Eduardo Galeano, Tepetaklak (Tersine Dünya Okulu), Sel Yayınları, S.97-98</b></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: arial;"><b><br /></b></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: arial;"><b>Çeviri: Bülent Kale</b></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: arial;"><b><br /></b></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: arial;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgqUKUj9oW_Ui9eyBF3d5IKaJY2Yg0I4HLpnJ_rT3sO8ACWFgRLydxJ_NkU4l9kOn029lj8A9c0JFOo-HVPqLXCtounmyEFmdjVhFkPeinPaAGpUMTy0f0azfPaWlkUomiWvx1zUHWxtYM6dg5kNmqz2ww-5ALpHwvk8xrSxBHuo6ONqmtMabzB928sMec/s1238/55.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1238" data-original-width="864" height="598" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgqUKUj9oW_Ui9eyBF3d5IKaJY2Yg0I4HLpnJ_rT3sO8ACWFgRLydxJ_NkU4l9kOn029lj8A9c0JFOo-HVPqLXCtounmyEFmdjVhFkPeinPaAGpUMTy0f0azfPaWlkUomiWvx1zUHWxtYM6dg5kNmqz2ww-5ALpHwvk8xrSxBHuo6ONqmtMabzB928sMec/w416-h598/55.jpg" width="416" /></a></div><br /><b><br /></b></span></div>0