Samokształcenie

analiza tekstu ikonicznego

noreply@blogger.com (leonardo) — Fri, 01 Apr 2016 18:53:00 +0000

Schemat analizy tekstu ikonicznego na maturze ustnej

Autor: Jan Stasica

Pozwalam sobie zaproponować Wam autorski schemat do analizy tekstu ikonicznego. Bardzo proszę o krytyczne uwagi względnie propozycje modyfikacyjne.

***

SCHEMAT ANALIZY TEKSTU IKONICZNEGO

***

I. Informacje wstępne

a) Autor i tytuł dzieła;

b) Technika;

c) Kompozycja;

d) Komponenty warsztatowe (barwa/kolor, tonacja barwna, plama, światło, linia, faktura, bryła);

c) "Co widzę na obrazie" - treść;

II. Interpretacja

a) Kontekst epoki (zgodność z ideami, wartościami i prądami czasu, w którym dzieło powstało względnie ich kontestacja;

b) Interpretacja symboliczna (dostrzeżenie uniwersalnych i ponadczasowych wartości, motywów i kulturowych ujęć);

c) Konwencja (np. realistyczna, symboliczna, groteskowa);

d) Intertekstualność (nawiązania, aluzje do innych tekstów kultury widoczne na płótnie lub innym obiekcie przestrzennym;

e) Stosunek do treści kulturowych - tradycyjny/nowatorski;

f) subiektywne wartościowanie i ocena działa.

III. Wnioski.

***

To na razie jest schemat roboczy, pewnie wielce niedoskonały, w związku z tym jego modyfikacje są pożądane i oczekiwane przez autora.

Na koniec jeden (dosłownie) przykład, w jaki sposób można określić konwencję dzieła i, ewentualnie, wskazać jej funkcję.

Monstrualnej wielkości Jezus wiszący na krzyżu wyznacza pionową oś całego płótna. Po stronie lewej (patrząc od strony widza) dostrzegamy trzy postaci. Najbliżej krzyża klęczy Maria Magdalena, wznosi ręce w geście modlitwy. Nieco dalej stoi Maryja w białej szacie, podtrzymywana przez umiłowanego ucznia Jezusa. Po stronie prawej Jan Chrzciciel unosi palec wskazujący w stronę Ukrzyżowanego. W prawej ręce trzyma księgę. Pod nogami Jana Chrzciciela widnieje baranek trzymający krzyż.

Lewa strona namalowana została w konwencji realistycznej, a strona prawa w konwencji alegoryczno-symbolicznej. Jest to świetny przykład pozwalający zrozumieć uczniom różnice w sposobie ujęcia tematu.

W najbliższym czasie postaram się opublikować jedną przykładową, całościową analizę wybranego dzieła sztuki, realizującą powyższy schemat. Nie zgłaszam żadnych pretensji do własności intelektualnej tego schematu. Jeżeli uznacie go za pomocny, korzystajcie z niego do woli.

Jan Stasica

Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.

Word

noreply@blogger.com (leonardo) — Wed, 30 Mar 2016 19:48:00 +0000

Twarda spacja w programie Word – bardzo przydatny drobiazg (nie tylko dla piszących prace dyplomowe i magisterskie)

Autor: Alicja Kaszyńska

Twarda spacja pomoże pozbyć się jednoliterowych wyrazów na końcu linii oraz połączyć liczby z jednostkami. Można ją wstawić automatycznie, już po napisaniu pracy, artykułu lub jakiegokolwiek innego dokumentu.

W edytorach tekstów, w tym w programie Word, znajdują się bardzo przydatne funkcje, które nie są powszechnie znane. Należy do nich między innymi możliwość wstawiania twardej spacji.

Co to jest twarda spacja?

Spacją, nazywaną miękką, posługują się wszyscy. Jest to puste miejsce, które oddziela od siebie wyrazy lub symbole. Twarda spacja na pozór wygląda tak samo. Poniżej znajduje się rycina pokazująca różnicę w oznaczeniu spacji miękkiej i twardej za pomocą znaków niedrukowalnych.

Jak widać, spacja miękka jest oznaczana kropką między wyrazami, spacja twarda zaś – kółeczkiem przypominającym znak stopnia.

Spację twardą stosujemy wtedy, jeśli chcemy, żeby bez względu na układ tekstu dwa wyrazy nigdy nie zostały rozdzielone, Word traktuje je wówczas jak jeden wyraz, choć na ekranie widzimy dwa. Na przykładach widać, jakiego typu są to wyrażenia:

1) wyrażenia przyimkowe składające się z przyimka jednoliterowego lub spójnika jednoliterowego i innej części mowy, np. w potrzebie, z Wami, o problemie, i zasmażka, a inni;

2) wyrażenia składające się z liczby i jednostki, np. 1972 rok, 22 kg, 4 m, 5 ton.

Dzięki użyciu twardej spacji nigdy na końcu linijki nie pozostanie wyraz jednoliterowy typu: i, o, a, w. Podobnie jednostka (rok, kg) nigdy nie zostanie przez program przeniesiona do następnej linijki bez poprzedzającej jej liczby.

Dlaczego nie korzystać z entera, aby przenieść jednoliterowe przyimki (albo spójniki) lub liczby do następnej linijki?

O tym, żeby wyrazów jednoliterowych nie zostawiać na końcu linijki oraz nie przenosić do następnej jednostek pisanych przy liczbach wiedzą wszyscy i wszyscy sobie jakoś radzą. Niestety, najczęściej za pomocą entera (albo – co też nie jest najlepszym wyjściem – poprzez dodanie wielu spacji w miejsce jednej). Wydawać by się mogło, że to żadna różnica. A jednak! Jeśli używamy entera, to po dopisaniu czegokolwiek do akapitu, tekst nam się rozjedzie.

Widać to dobrze na poniższym przykładzie:

Jeśli spojrzymy na tekst bez modyfikacji (1) i na tekst zmodyfikowany za pomocą twardej spacji (3), to jedyną dostrzegalną różnicą jest przeniesienie „z” do drugiej linii, a więc pozbycie się jednoliterowego wyrazu na końcu pierwszej linii. To był nasz cel.

Użycie entera (tekst 2) także przeniosło „z” do drugiej linii, ale Word zrozumiał, że od tego miejsca zaczyna się nowy akapit, a więc poza pożądaną zmianą, zlikwidował justowanie (czyli wyrównanie od marginesu do marginesu) w pierwszej linii (teraz nie kończy się ona równo z marginesem, co jest charakterystyczne dla ostatniej linijki akapitu) oraz dodał wcięcie (zrozumiał, że to jest początek nowego akapitu). Na dodatek w tym przykładzie akapity rozdziela większa odległość niż linie wewnątrz akapitu, a więc interlinia także się zwiększyła. Poniżej ten sam tekst bez znaków niedrukowalnych.

Gdybyśmy teraz do pierwszej linii naszego tekstu dodali jakikolwiek inny wyraz, korzystanie z entera zamiast twardej spacji zemści się jeszcze bardziej.

Jak widać, w tekście sformatowanym za pomocą twardej spacji, wyrażenie z jej użyciem po prostu przesunęło się dalej, nie musimy nic zmieniać. Natomiast tekst sformatowany za pomocą entera wygląda jeszcze gorzej niż poprzednio. Znak entera zawsze będzie dzielił tekst na akapity, a więc w przypadku dopisania czegokolwiek przed enterem wstawionym w środek akapitu będzie trzeba teraz taki enter znaleźć i wyrzucić. Niepotrzebna robota. Najgorsze jest to, że tekst może się rozjechać nie tylko, jeśli coś dopiszemy – to da się zauważyć. Ale jeżeli damy tekst w Wordzie do wydrukowania na innej drukarce niż podłączona do naszego sprzętu na stałe, w układzie tekstu też mogą nastąpić drobne zmiany – takie właśnie, jakie widzimy na ilustracji powyżej.

Zobaczymy raz jeszcze, jak to samo wygląda na ekranie już bez znaków niedrukowalnych.

W jaki sposób wstawiać twardą spację?

Twardą spację wstawiamy za pomocą kombinacji klawiszy: CTRL+SHIFT+SPACJA.

Z moich doświadczeń:

W wielostronicowych pracach bardzo trudno dostrzec wszystkie miejsca, gdzie rozdzielone są liczby od jednostek. Równie trudno wybrać wszystkie wyrazy jednoliterowe z końca linii. Proponuję więc po skończeniu wpisywania tekstu i po jego redakcji automatycznie wstawić twarde spacje korzystając z funkcji: Zamień w zakładce: Narzędzia główne.

Przykład:

W pasku: Znajdź wpisujemy sekwencję:

[SPACJA] w [SPACJA]

W pasku: Zamień na wpisujemy sekwencję:

[SPACJA] w [CTRL+SHIFT+SPACJA]

Wybieramy polecenie: Zamień wszystko i możemy być pewni, że literka „w” zostanie związana z następującym po niej wyrazem twardą spacją. Następnie wstawiamy w miejsce „w” inne jednoliterowe wyrazy (a, i, z, o, u).

Podobnie możemy zrobić z występującymi w pracy jednostkami.

Przykład:

W pasku: Znajdź wstawiamy sekwencję:

[SPACJA] kg

W pasku: Zamień na wstawiamy sekwencję:

[CTRL+SHIFT+SPACJA] kg

Powtarzamy tę czynność ze wszystkimi użytymi przez nas jednostkami.

Za tydzień: Miękki enter – też przydatny drobiazg.

Alicja Kaszyńska - zawodowy redaktor z wieloletnim doświadczeniem, autorka poradnika „Jak napisać, przepisać i z sukcesem obronić pracę dyplomową?” (wejdź i pobierz darmowy fragment e-booka) oraz strony internetowej jaknapisac.pl z praktycznymi rozwiązaniami problemów, które napotykają piszący prace dyplomowe (wejdź i zapisz się na darmowy "Najkrótszy kurs dla piszących prace dyplomowe") i wszelkie inne teksty.

Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.

kurs online

noreply@blogger.com (leonardo) — Sun, 30 Oct 2011 10:13:00 +0000

Serwis interentowy powinien zapewniać uczniom możliwość współpracy między sobą oraz pozwalać na zamieszczanie komentarzy oraz uwag co do sposobu prowadzenia korepetycji przez internet.

Jaki kurs online może być skuteczny?

Autorem artykułu jest Marcin Szymański

Nauka on-line bywa coraz bardziej efektywna. Należy pamiętać jednak o kilku podstawowych zasadach. E-learningu nie powinno się z pewnością traktować jako głównego źródła zdobywania kompetencji. Jak w każdej dziedzinie życia, przede wszystkim należy jasno sprecyzować cele lekcji online.

Warto bliżej poznać wszystkich uczestników internetowych korepetycji. Przy organizowaniu kursów online niezbędne jest również stworzenie przyjaznej grafiki i nawigacji, pozwalającej uczestnikom na łatwe poruszanie się w wirtualnej przestrzeni. Nasza platforma e-learningu musi zawierać materiały poszerzające wiedzę uczniów, wraz z przydatnymi linkami. Nie zapominajmy o pozaszkolnych zainteresowaniach oraz o priorytetach uczestników lekcji online.

Serwis interentowy powinien zapewniać uczniom możliwość współpracy między sobą oraz pozwalać na zamieszczanie komentarzy oraz uwag co do sposobu prowadzenia korepetycji przez internet. Można to osiągnąć poprzez tworzenie grup dyskusyjnych. Nauka online to nie tylko internet. Kursanci muszą zaopatrzyć się także w drukowane podręczniki oraz skrypty, czy lekcje na nośnikach audio i wideo. Dobrym pomysłem na uatrakcyjnienie kusru online będą też wideotelekonferencje, lub przynajmniej audiotelekonferencje.

Wyłania nam się więc tutaj podstawowa zasada, której stosowanie niezbędne jest również w wirtualnym świecie - uczestnicy lekcji on - line muszą mieć bezpośredni kontakt, zarówno między sobą, jak i z nauczycielami prowadzącymi naukę przez internet. Liczba osób chwalących sobie takie metody nauczania w Polsce systematycznie wzrasta. E-learning wzbudza coraz większe zaufanie, zwłaszcza że wykorzystywany jest już nawet przez uniwersytety z wielowiekową tradycją.

Kursy i szkolenia online oraz inne rodzaje e-learningu proponuje między innymi serwis student.pl.

---
Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

jak poderwać wymarzoną dziewczynę?

noreply@blogger.com (leonardo) — Tue, 15 Mar 2011 21:01:00 +0000

Musisz znaleźć coś, czym zainteresujesz swoją przyszłą dziewczynę. Nie ma sensu podchodzenie do niej i mówienie „cześć mała, umówisz się ze mną?”, bo spławi Cię czym prędzej

Jak poderwać dziewczynę?

Autorem artykułu jest Tomasz Galicki

Pytanie w temacie może się dla niektórych wydawać banalnie proste, a dla niektórych może być przydatną wskazówką do tego, by w końcu się ośmielić i udać na randkę z wymarzoną kobietą.

Nie oszukujmy się, nikt z nas nie jest coraz młodszy i nikt nie chce spędzić życia samemu. Na każdego przychodzi czas, gdy uważa, że czas się ustatkować. I właśnie o tym będzie wpis. Nie będę tu nikomu radzić, jak poderwać pannę na jedną noc, a raczej napiszę o tym, co zrobić, żeby zainteresować sobą naszą wybrankę życia.

Jeśli należysz do tych nieśmiałych i niedowartościowanych oraz wrażliwych, z jednej strony będzie Ci znacznie trudniej, z drugiej jednak, możesz te swoje cechy potraktować jako kartę przetargową. Kobiety lubią wrażliwych mężczyzn. Oczywiście do pewnego stopnia. Nikt raczej nie zakocha się w kimś, kto płacze przy odcinku Na wspólnej lub wzrusza się widząc ładnego psa na ulicy. No dobrze, ale wróćmy do tematu. Jeśli odnalazłeś już swoją wybrankę (albo tak Ci się przynajmniej wydaje), musisz się odważyć odezwać do niej. Jeśli jeszcze nie znalazłeś, ten artykuł nie jest dla Ciebie, ponieważ nie znajdziesz tu instrukcji pod tytułem „gdzie szukać dziewczyny”.

Musisz znaleźć coś, czym zainteresujesz swoją przyszłą dziewczynę. Nie ma sensu podchodzenie do niej i mówienie „cześć mała, umówisz się ze mną?”, bo spławi Cię czym prędzej. Z racji tego, że uważasz tę kobietę za swoją wybrankę, to na pewno coś o niej wiesz. Pracujesz z nią, studiujesz, a może macie wspólną paczkę? Wykorzystaj to. Zastanów się nad tematem, który jest dla Was wspólny i po prostu rozpocznij rozmowę w sytuacji codziennej. Gdy zobaczysz jej zainteresowanie, zaproponuj spotkanie sam na sam. Zaproś ją na kawę. Nie zapraszaj jej od razu na imprezę. Chyba że wódka jest jedynym trunkiem, który Cię ośmieli. Pamiętaj, że nie jest to jednak dobre rozwiązanie. Po pierwsze, śmierdzisz alkoholem – nic tym nie zyskasz. Po drugie, na głośnej imprezie nie porozmawiacie, a o to właśnie chodzi na pierwszej randce. Z takiej samej przyczyny dobrym pomysłem na pierwszą randkę nie jest kino. Bo nie porozmawiacie, a za rączki też się nie złapiecie, skoro jeszcze nie jesteście razem. Dlatego właśnie kawa czy herbata będzie najlepszym rozwiązaniem. Jeśli się zgodzi, pamiętaj, aby przygotować się do rozmowy. Ułóż sobie wcześniej w głowie tematy, może jakieś ciekawe anegdotki. I nie mów tylko o sobie. Pozwól jej chwalić się sobą, opowiadać o jej życiu. Chcesz ją przecież jak najlepiej poznać. Nie bądź zarozumiały, znajdź swoje wartościowe cechy i je eksponuj, a na pewno będzie zadowolona i z chęcią da się zaprosić na kolejną randkę. Powodzenia!

---

T.G.

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Korepetycje

noreply@blogger.com (leonardo) — Tue, 27 Oct 2009 19:11:00 +0000

Wszyscy wiemy, jak ważna jest dziś edukacja. „Idź zrób lekcje!”, „Naucz się na klasówkę!” – to hasła znienawidzone przez wiele dzieci, a zwłaszcza nastolatków, którzy zazwyczaj mają milion lepszych pomysłów na to, jak spożytkować swój wolny czas. Spotkania ze znajomymi, gra w piłkę czy pójście na piwo – to zajęcia z pewnością bardziej atrakcyjne niż przesiadywanie nad książkami. Jednak co zrobić kiedy uczeń doprowadzi do takiej sytuacji, kiedy nie będzie już nic rozumiał z przerabianego materiału, a stopnie w dzienniczku będą coraz gorsze?

Oczywiście, idealną opcją byłaby tu pomoc rodzica. Klarowne wytłumaczenie niezrozumiałych kwestii, a także spędzenie czasu z rodzicami to dla dziecka świetny sposób na nadrobienie zaległości. Jednak kto tak naprawdę ma na to czas? Rodzice są zapracowani, wracając do domu chcą odpocząć i zrelaksować się, a nie wytężać szare komórki. Na szczęście, są ludzie, którzy w takich sytuacjach oferują swą pomoc, oczywiście nie za darmo. Czasem jedynym sposobem na nadrobienie materiału i poprawę ocen są korepetycje. Często udzielają ich młode osoby, dzięki czemu kontakt między uczniem a korepetytorem jest znacznie łatwiejszy.

Co więcej, korepetycje przynoszą korzyści także samym korepetytorom, którymi często są osoby wciąż się uczące, zazwyczaj studenci. Każdy, kto kiedyś studiował, wie jak bardzo potrzebny jest w tym okresie każdy grosz, nie tylko na rzeczy podstawowe, ale też, nie ukrywajmy, na przyjemności. Jeśli więc ktoś jest cierpliwy i potrafi w odpowiedni sposób przekazać wiedzę komuś innemu, ma duże szansę na zarobienie pieniędzy jako korepetytor. Usługi takie są zresztą najczęściej bardzo dobrze opłacane, ponieważ finansują je rodzice, którym zależy na dobrej edukacji swoich dzieci.

Studia

noreply@blogger.com (leonardo) — Wed, 14 Oct 2009 12:23:00 +0000

Wielu młodych ludzi, kończących szkoły średnie, marzy o tym, by dostać się na studia. Składa się na to wiele czynników, głównie chodzi tu jednak o dobre wykształcenie, które w dzisiejszych czasach jest warunkiem zdobycia wymarzonej pracy. Wykształcenie średnie często nie wystarcza, by otrzymać dobrą posadę. Panujący ostatnio wyścig szczurów powoduje bowiem, że konkurencja jest ogromna i trzeba być naprawdę dobrym, jeśli chce się postawić na karierę zawodową. Studia dają szansę na uzyskanie tytułu naukowego, a także niezbędnej wiedzy i umiejętności, wymaganych w danym zawodzie.

To właśnie uczenie się rzeczy, które są interesujące, jest bardzo atrakcyjną propozycją dla młodych ludzi. Młodzież zazwyczaj ma problemy z opanowaniem wiedzy z tak szerokiego zakresu, jak to ma miejsce w liceum. Fizyka, biologia, język polski, chemia i wiele innych przedmiotów to tak naprawdę ogromny zakres wiedzy, a przecież każdego interesuje coś innego. Możliwość uczenia się tylko tego, czego zawsze się chciało, z pominięciem znienawidzonych przedmiotów, to świetna sprawa dla młodych ludzi, pragnących w życiu robić to, co się lubi.

Jednakże, studia mają też zupełnie inne zalety. Dla wielu ludzi jest to najlepszy okres w życiu. Jest to bowiem czas, kiedy nie jest się już zależnym od rodziców, ale też nie jest się jeszcze zapracowanym, poważnym człowiekiem. To okres, kiedy zawieramy mnóstwo znajomości i przyjaźni, często też na studiach poznaje się miłość swojego życia. Studia pozwalają cieszyć się jeszcze szaleństwami młodości, ale równocześnie uczą też odpowiedzialności za siebie i innych. Oprócz możliwości zdobycia wiedzy z danej dziedziny, studia są też źródłem doświadczenia życiowego, które w późniejszych okresach może się bardzo przydać.

Au Pair

noreply@blogger.com (leonardo) — Sun, 04 Oct 2009 08:11:00 +0000

Au Pair w Stanach Zjednoczonych

Autorem artykułu jest Mariusz Wodel

Praca w charakterze Au Pair - co się kryję pod tym pojęciem. Dlaczego warto wyjechać jako "o'perka" np. do USA. Skorzystaj na swoich wakacjach podwójnie - zarobisz pieniądze oraz nauczysz się języka.

Praca w charakterze Au pair, czyli praca z języka obcego opiekunka do dzieci, to ciekawa, zdobywająca coraz więcej zwolenników, praca zwłaszcza za granicą, w Anglii lub w Stanach Zjednoczonych. Podejmują się jej najczęściej młode kobiety wyjeżdżające za granicę w celu zarobkowym, bądź studentki spędzające swoje wakacje, wykorzystując je na dodatkową wakacyjną pracę. Opiekunki muszą znać bardzo dobrze język angielski, tym bardziej, że jest to specyficzna praca, z dziećmi, czasami bardzo młodymi, dlatego język komunikacji musi być na wysokim poziomie. W rozmowie z dorosłymi, porozumieć się można znacznie łatwiej, z dziećmi jest już o wiele trudniej. Typowym błędem w przypadku kobiet wyjeżdżających do takiej pracy do innego kraju jest niewystarczające przygotowanie językowe. Zbyt słaby poziom języka można jednak podszkolić i to w dość krótki czasie, uczęszczając na przykład na intensywny kurs języka obcego, korepetycje języka obcego lub wybierając inną opcję nauki w szkole językowej. Efekty intensywnego nauczania języka, zwłaszcza angielskiego, bo ten język jest najczęściej potrzebny przy pracy Au pair, zważywszy na kraj, do którego się wybiera opiekunka, można zobaczyć już po kilku tygodniach. Niektóre szkoły języka angielskiego posiadają w swojej ofercie dedykowane kursy, przygotowane specjalnie dla takich osób jak przyszły opiekunki za granicą. Oferty takie są coraz częściej proponowane, co jest wynikiem mocno rosnącego zainteresowania młodych kobiet takimi letnimi pracami, wymagającymi dobrego przygotowania z języków obcych.

---
Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Gry

noreply@blogger.com (leonardo) — Sun, 27 Sep 2009 11:32:00 +0000

Gry logiczne
Wszyscy w jakiś sposób tęsknimy za szkołą. Ale nie tylko za beztroską zabawą w towarzystwie znajomych ale też nauką oraz zadaniami rozwijającymi umysł. Te doświadczenia w pewnym momencie mijają bezpowrotnie, można jednak nadal ćwiczyć własne zdolności z dziedziny logicznego myślenia czy tworzenia form abstrakcyjnych. Gry logiczne w internecie pomagają utrzymać umysł w dobrym stanie, a nawet poprawić jego sprawność. Ciekawe gry logiczne mogą być nie tylko wspaniałą rozrywką, ale też wyćwiczyć pewne unikalne umiejętności, takie jak szybkość reakcji, wyobraźnia, czy chęć zdobywania nowych umiejętności. Dlatego warto poświęcić trochę czasu na kilka gier, które nie tylko pomogą nam odprężyć się po ciężkim dniu pracy, ale też wspomogą nasze naturalne procesy myślowe, które dzięki takim ćwiczeniom będą szybsze, sprawniejsze i bardziej wydajne.

Nie tylko dzieci mają prawo do rozrywki w internecie, warto samemu spróbować zaznajomić się z najciekawszymi osiągnięciami w tej dziedznie. Proste gry logiczne mogą być wspaniałą rozrywką dla ducha i ciała, pomogą rozerwać się, odpocząć i zebrać siły na zmagania z kolejnym dniem.

O autorze
Mam 26 lat, uczęszczam do wyższej szkoły dziennikarskiej w Lublinie. Interesuję się wszystkim po trochu :)

Prezentacja

noreply@blogger.com (leonardo) — Thu, 13 Aug 2009 10:06:00 +0000

Prezentacja (z wykorzystaniem PowerPoint) musi spełniać równocześnie dwie funkcje – pokazywać obrazy i dopełniać je opisem słownym. Trzeba pamiętać, że zbyt dużo slajdów i poruszanych wątków przeładowuje możliwości percepcyjne człowieka i trzeba tego unikać.

powerpoint zdj. fotolia

Prezentacja jak … układanie puzzli

Autorem artykułu jest Paweł Lenar

W tym artykule dowiesz się, jak w prosty sposób zacząć skutecznie wykorzystywać narzędzie jakim jest program PowerPoint. Za chwilę odkryjesz, jak zwielokrotnić stopień zrozumienia i pamiętania przez słuchaczy tego, co chcesz im przekazać.
Proces tworzenia slajdów prezentacji powinien uwzględniać sposób przyswajania informacji przez umysł człowieka. Wszystkie dodatki wizualne, które umieszczasz na slajdach powinny zostać dokładnie przemyślane. Musisz przygotować mentalną ścieżkę, którą będzie podążał umysł odbiorcy Twojej prezentacji.

Ostatnio bardzo interesuję się tzw. Nauką Kognitywną. Nauka ta zajmuje się między innymi badaniami nad efektywnym wykorzystaniem multimediów. Naukowcy zajmujący się nauką kognitywną zauważyli kilka szczególnie istotnych dla nas zależności:W tym artykule dowiesz się, jak w prosty sposób zacząć skutecznie wykorzystywać narzędzie jakim jest program PowerPoint. Za chwilę odkryjesz, jak zwielokrotnić stopień zrozumienia i pamiętania przez słuchaczy tego, co chcesz im przekazać.

1. System przetwarzania informacji u człowieka składa się zasadniczo z dwóch osobnych kanałów – wizualnego (obrazy) i werbalnego (słowa).

2. Każdy z wymienionych powyżej kanałów posiada ograniczoną pojemność. Sprowadza się to do tego, że ludzie mogą aktywnie koncentrować się tylko na niewielkich porcjach informacji, pochodzących z każdego z kanałów w określonym przedziale czasu.

3. Ludzie rozumieją przekazywany materiał wtedy, gdy są skoncentrowani, a przekazywany im materiał jest spójny. Ważne jest też, aby przekazywana informacja łączyła się w jakiś sposób z tym co już znają.

Jak w praktyce możesz wykorzystać powyższe wnioski?

Prezentacja (z wykorzystaniem PowerPoint) musi spełniać równocześnie dwie funkcje – pokazywać obrazy i dopełniać je opisem słownym. Trzeba pamiętać, że zbyt dużo slajdów i poruszanych wątków przeładowuje możliwości percepcyjne człowieka i trzeba tego unikać. Podobnie jak w życiu, tak i w prezentacjach warto dobierać proste rozwiązania, ponieważ są najskuteczniejsze.

Jeśli po kilku dniach od zakończenia Twojej prezentacji multimedialnej pokazałbyś słuchaczom obrazy, które omawiałeś w trakcie swojego wystąpienia, okazałoby się, że bardzo dobrze będą pamiętać o czym mówiłeś. Dzieje się tak dlatego, gdyż ich umysły skojarzyły prezentowane wcześniej obrazy z tym o czym mówiłeś.

Przygotowałem ciekawe porównanie…

Wyobraź sobie, że masz do ułożenia puzzle składające się z 500 elementów. Są dwa zestawy puzli do wyboru. Pierwszy zestaw przedstawia zdjęcie Twojego domu; musisz tylko z puzzli złożyć całą układankę. Natomiast zestaw drugi nie przedstawia żadnego obrazu; wszystkie puzzle są tego samego koloru, jeśli uda ci się je ułożyć to powstanie po prostu niebieski prostokąt.

Który zestaw puzzli byś wybrał?
Pierwszy czy drugi?

Mogę się mylić, ale podejrzewam, że wybrałbyś pierwszy zestaw. Bardzo podobnie jest z prezentacjami. Zadaniem skutecznej prezentacji multimedialnej jest podkreślenie istoty tego o czym mówisz. Jak zapewne już wiesz, prezentacja ma pokazać obraz i połączyć słowo z jego wizualnym odpowiednikiem. Każdy slajd prezentacji powinien być kolejnym puzzlem, który buduje pełny obraz zagadnienia, które prezentujesz.

Jak mówi stare chińskie przysłowie: “Jeden obraz wart jest więcej, niż tysiąc słów”.

Moje rady na koniec:
- Unikaj używania wbudowanych szablonów w programie PowerPoint
- Korzystaj tylko z wysokiej jakości zdjęć i rysunków
- Budowa i struktura slajdów musi wspierać słuchaczy w organizowaniu i integrowaniu informacji
- Program PowerPoint nie jest złym narzędziem, jeśli wiemy jak z niego prawidłowo korzystać.
---

Pozdrawiam,

Paweł Lenar

PS.

Jeśli interesujesz się sztuką prezentacji odwiedź moją stronę i zapisz się na darmowy biuletyn: www.SekretyPrezentacji.pl

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Nauka języków

noreply@blogger.com (leonardo) — Wed, 12 Aug 2009 19:09:00 +0000

Za sprawą Internetu i telefonii internetowej możesz uczyć się języka, będąc w dowolnym miejscu na świecie. To nie jest już historia z przyszłości, ale rzeczywistość.

Jak uczyć się języka przez Internet?

Autorem artykułu jest Monika Ika

Czy wyobrażasz sobie taką sytuację, że siedzisz sobie wygodnie w Twoim domu albo w pracy, przed swoim komputerem, pijesz pyszną herbatkę, w międzyczasie prowadząc konwersacje w języku angielskim czy hiszpańskim z nauczycielem tego języka? Albo czy widzisz siebie, uczącego się gramatyki angielskiej w...
Czy wyobrażasz sobie taką sytuację, że siedzisz sobie wygodnie w Twoim domu albo w pracy, przed swoim komputerem, pijesz pyszną herbatkę, w międzyczasie prowadząc konwersacje w języku angielskim czy hiszpańskim z nauczycielem tego języka? Albo czy widzisz siebie, uczącego się gramatyki angielskiej w bardzo miły sposób, w przyjaznej atmosferze, kiedy nie podejmujesz wielkiego wysiłku, ale ktoś uczy Ciebie i tylko Ciebie? Czy nie uważasz, ze taka nauka to wielki krok ku przyszłości?

Za sprawą Internetu i telefonii internetowej możesz uczyć się języka, będąc w dowolnym miejscu na świecie. To nie jest już historia z przyszłości, ale rzeczywistość. Nauka języka obcego, i to każdego, jaki istnieje na świecie, jest możliwa już teraz. Wystarczy zapisać się na zajęcia do szkoły językowej, w której nauczyciele prowadzą lekcje przez Internet. Jeśli do tej pory byłeś przyzwyczajony do nauki z płytą czy kasetą, teraz masz o wiele większe możliwości. Na całym świecie e-learning rozwija się w zawrotnym tempie. Polska nie pozostaje w tyle. Kursy online z prywatnym nauczycielem, który jest specjalistą w swoim zawodzie, filologiem z doświadczeniem i z entuzjazmem uczy Cię języka obcego – to naprawdę rewelacja.

W Polsce istnieje tylko jedna firma, która prowadzi kursy online online z wykorzystaniem metody synchronicznej, czyli takiej, kiedy nauczyciel spotyka się ze swoim uczniem w tym samym czasie, prowadząc z nim lekcje. Jest to bardzo dobra metoda nauki języka, ponieważ przez cały czas kontroluje Cię nauczyciel, uczy Cię wymowy, sprawdza, jakie robisz postępy. Nie musisz martwić się niczym, tylko połączyć się w czasie zajęć z nauczycielem. On sam dba o materiały potrzebne dla Ciebie. Nie musisz więc ślęczeć nad słownikiem, niezależnie od tego, czy jest to słownik Internetowy czy w wersji książkowej. Masz podane jak na tacy gotowe słówka do każdej lekcji, osobną partię gramatyki.

Wyjątkowe jest także to, że to osoba ucząca się języka w porozumieniu z nauczycielem ustala proporcje pomiędzy ilością gramatyki a ilością konwersacji. Kursy są przygotowane na miarę każdej z uczących się osób i są do niej dostosowywane. Poza tym, czas zajęć można ustalać tak, aby był wygodny dla osoby uczącej się. Można również umawiać się z zajęć na zajęcia. Nauka języka przez Internet to naprawdę rewelacyjna sprawa. Jest to bardzo dobry sposób dla Polaków mieszkających za granicą, którzy chcą podszkolić język kraju,w którym przebywają. Dlatego właśnie wielu Polaków mieszkających za granicą korzysta z kursów językowych online z nauczycielem filologiem z Polski. Można również umówić się na zajęcia z Native Speakerem. Nauka języka obcego przez Internet jest wygodna i skuteczna, dlatego coraz Polaków mieszkających w naszym kraju i w innych miejscach na całym świecie.
---

Ika

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Komputer w edukacji

noreply@blogger.com (leonardo) — Tue, 04 Aug 2009 18:50:00 +0000

samoedukacja.blogspot.com/
Zarówno uczniowie, jak i nauczyciele chcą pracować z multimediami, bo te dają szansę na zwiększanie zainteresowania poszczególnymi przedmiotami.

Komputery a nauka - podsumowanie zjazdu w Mrozach
autorem artykułu jest Katarzyna Komar
Nie można cały czas narzekać na złe warunki w szkołach i marne wyniki egzaminów – lepiej szukać rozwiązań. Budujące są zainteresowanie i motywacja ponad 300 nauczycieli, którzy obecni byli pod koniec maja na Zjeździe Opiekunów Szkolnych Pracowni Internetowych w Mrozach. Nie narzekali, a poszukiwali skutecznych metod, nie krytykowali, a rozmawiali z tymi, którzy mogą szkołom pomóc w wyposażeniu pracowni komputerowych oraz sal lekcyjnych.
Pani Grażyna Gregorczyk – Dyrektor Ośrodka Edukacji Informatycznej i Zastosowań Komputerów przed licznie zgromadzonymi na Zjeździe przedstawicielami szkolnictwa postawiła pytanie: czym jest społeczeństwo informacyjne – mitem czy szansą? Poszukując odpowiedzi przytoczyła badania wskazujące, że zaledwie „45% gospodarstw domowych posiada komputer, a 20 mln ludzi w naszym kraju nie ma dostępu do Internetu.” Jak sama Pani Gregorczyk jednak dodała bez względu na statystyki szkoły posiadają pracownie komputerowe i zamiast narzekać na to, czego brakuje powinny rozmawiać o tym, co można zrobić z dostępnymi narzędziami, by wesprzeć nauczyciela w jego pracy, a ucznia w zdobywaniu wiedzy.
Dążąc w tym właśnie kierunku nauczyciele testowali nowe narzędzia i programy. Jednym z nich był prototyp SONDy – oprzyrządowania pozwalającego na połączenie teorii z doświadczeniami. Zaskoczeni byli, jak łatwo można za pomocą narzędzi do doświadczeń połączonych z komputerem przedstawić teorię z fizyki, badać i porównywać wyniki, rysować wykresy. Nauczyciele chętnie dzielili się swoimi opiniami na temat SONDy, dopytywali jej twórcę (firmę pwn.pl) o szczegóły pracy z urządzeniem. Firma też chętnie zbierała ich uwagi, by prototyp udoskonalić i dopasować nie tylko do wymogów programowych, ale do możliwości nauczycieli i potrzeb uczniów. Właśnie taki dialog, tacy nauczyciele i takie spotkania są polskiemu szkolnictwu najbardziej potrzebne, by wypracować dobre rozwiązania.
Na Zjeździe pojawiły się też rozmowy o uczniach dyslektycznych. Choć nauczyciele twierdzą, że część osób na wyrost nazywa tak swój problem to chcą pomóc tym, którzy rzeczywiście się z nim borykają. Chętnie testowali więc pomoce terapeutyczne do pracy z dyslektykami, czyli programy:
• Pokonać dysortografię – trening ortograficzny
• Od sylaby do zdania – trening czytania
Nauczycielom w Mrozach bezpłatnie wręczano demonstracyjne wersje tego typu programów, by mogli sprawdzić ich funkcjonalność, ocenić przydatność i zastanowić się, czy mając wsparcie takich multimediów mogą pomóc uczniom w skuteczniejszym przyswajaniu wiedzy. Co zaś myślą o multimediach w szkole sami uczniowie? Na jednym z warsztatów prezentującym możliwości programu do nauki języków obcych metodą SuperMemo pojawiło się kilka uczennic szkoły podstawowej. Po godzinie zajęć nauką z komputerem były tak zainteresowane, że przez wszystkie dni zjazdu przychodziły z koleżankami i pytały o możliwość uczestniczenia w kolejnych warsztatach. Może gdy pójdą do gimnazjum będą mogły uczyć się języków tą metodą w swojej szkole, ponieważ ponad 4000 placówek w Polsce takie programy do nauki języków obcych nieodpłatnie już otrzymało.
Zarówno uczniowie, jak i nauczyciele chcą pracować z multimediami, bo te dają szansę na zwiększanie zainteresowania poszczególnymi przedmiotami. Czy to będzie miało swoje odzwierciedlenie w wynikach kolejnych testów? Dowiemy się tylko, jeśli zgodnie z hasłem tegorocznego Zjazdu „Komputer idzie do szkoły” – naprawdę on tam trafi, ale nie jako przedmiot zajmujący miejsce na biurku ale jako element pomocy dydaktycznej na zajęciach szkolnych. Wtedy wszystko pozostanie w rękach nauczycieli i uczniów, a my będziemy mogli z niecierpliwością czekać na kolejne wyniki testów.

--
Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Skuteczne uczenie

noreply@blogger.com (leonardo) — Sun, 02 Aug 2009 10:02:00 +0000

samoedukacja.blogspot.com
Wzmacniaj swoją motywację - dzięki temu łatwiej i skuteczniej będziesz się uczył. Pamiętaj o kiju i marchewce

nauka zdj. fotolia
Jak uczyć się szybko i skutecznie - w łatwy i przyjemny sposób?
autorem artykułu jest Marcin Kijak
Poniżej przedstawiam 10 ważnych elementów, które warto wziąć sobie do serca aby nauka była naprawdę efektywna i sprawiała Tobie radość.
1) Jedzenie i picie - polecam świeże, zdrowe jedzenie, przede wszystkim wegańskie (które nie obciąża organizmu), zawierające dużo witamin, minerałów i energii. Są to świeże warzywa, owoce czy orzechy.
Pij dużo, czystej wody – jest niezbędna do prawidłowej pracy ukł. nerwowego.
Ubytek już 10% wody z ciała powoduje przewlekłe bóle głowy, kłopoty z oddychaniem – co przekłada się na trudności z koncentracją i obniżoną efektywnością wykonywanej pracy. Dobra jest też zielona herbata zawierająca niewielkie ilości lecz w proporcjonalnym udziale witaminy, składniki mineralne oraz odrobinę kofeiny. Bardzo zdrowe i godne polecenia są też soki owocowe i owocowo-warzywne.
2) Muzyka - jeśli lubisz słuchać muzyki (niektórych rozprasza, wolą ciszę) to polecam muzykę barokową, która naturalnie wytwarza w mózgu częstotliwości ułatwiające szybką naukę. Są też na rynku specjalne nagrania, takie jak Hemi Sync i Brain Sync. Można też ściągnąć darmowy program Brain Wave Generator (BWGen), do którego ściągnąć można specjalne "presenty" wspomagające naukę. Nagrania te i programy (jest takich wiele, lecz większość komercyjna) wywołują w mózgu tzw. dudnienia różnicowe, o częstotliwościach ułatwiających koncentrację i przyswajanie materiału (alpha – 7-17 cykli/s i theta – 4-7 cykli/s).
3) Dobra kondycja - jak mówi jedna z zasad NLP, ciało i umysł są elementami tego samego systemu. Zarówno jedno, jak i drugie wzajemnie wpływają na siebie. Jeśli będziesz utrzymywał ciało w dobrej kondycji fizycznej – mózg (przyjmowany jako „siedziba umysłu” odwdzięczy się lepszą, wydajniejszą pracą. Dbaj też o dobre natlenienie (przed nauką - przewietrz pokuj, przespaceruj się; w trakcie nauki trzymaj głowę wyprostowaną aby nie uciskać tętnic szyjnych - stosuj podpórki pod książki aby były nachylone pod pewnym kątem do Ciebie).
4) Ucz się planując czas, rozkładaj naukę na okresy, pozwalające najefektywniej przyswajać wiedzę (utrzymać koncentrację) - wg Paula McKenna optymalny pojedynczy czas nauki to 18 minut, potem przerwa 4 minuty (w tym czasie możesz wykonać ćwiczenia rozciągające, zrobić wizualizację, przespacerować się, napić się czegoś).
5) Stosuj powtórki - pamiętaj o powtarzaniu materiału w optymalnych przedziałach czasowych (wg krzywej zapominania). Więcej informacji na ten temat znadziesz tutaj.
Używaj programów typu card-flash, takich jak Full Recall lub Super Memo.
6) Używaj wyobraźni!
a) Rób wizualizacje - zobacz siebie w sytuacji gdy jesteś u szczytu swoich możliwości, poczuj z siebie dumę, pewność siebie, zobacz jak inni Cię chwalą, usłysz słowa podziwu. Wejdź w ten obraz (zasocjuj się z nim), spraw aby był kolorowy, trójwymiarowy, pełen ruchu, dźwięków, głębi, ostrości, wielki! W najsilniejszym momencie, załóż kotwice (zrób neuroasocjację). Dzięki temu w dowolnej chwili w przyszłości będziesz się mógł poczuć tak, jak teraz! Wystarczy że kilka razy powtórzysz to ćwiczenie. Zakładanie kotwicy, polega na tym - że w momencie gdy poziom emocji, odczucia osiągają szczyt - łączysz to z jakimś bodźcem - np. składasz kciuk z palcem wskazującym (kotwica kinestetyczna). Kotwica musi być łatwa do odtworzenia i w pełni powtarzalna - aby za każdym razem gdy kotwiczysz ten stan, a później gdy ją "odpalasz" (wywołujesz) - musi być tak samo wykonana.
b) DTI (Deep Trance Identification)- ćwiczenie oparte na DTI, polega na tym aby stanąć w jakimś spokojnym miejscu, zrelaksować się (jeśli umiesz – wprowadź się w trans) i wyobrazić przed sobą osobę która odznacza się zasobami jakich pragniesz (np. zdolność szybkiej nauki, inteligencja). Następnie zrób krok do przodu i wejdź w tą osobę, jak w skafander kosmonauty. Poczuj się przez chwilę tą osobą, oddychaj tak jak ona, mów tak jak ona, uśmiechaj się tak jak ona, wykonuj charakterystyczne gesty, jakich używa ta osoba, usłysz to, co mogłaby słyszeć ta osoba. Poproś swój nieświadomy umysł, aby przejął te zasoby, które są Tobie potrzebne, zainstalował je na głębokim poziomie, dzięki czemu w każdej chwili w przyszłości będziesz mógł z nich skorzystać. Podziękuj też osobie w którą wszedłeś, za to że podzieliła się z Tobą tymi zasobami. Teraz wykonaj krok do tyłu wracając do poprzedniej pozycji. Daj czas swojemu umysłowi aby dokończył instalować te nowe zasoby, które od teraz też będziesz posiadać. Zakończ ćwiczenie, wracając do pełnej świadomości ze wspaniałym humorem i nowymi zasobami :)
7) Wzmacniaj swoją motywację - dzięki temu łatwiej i skuteczniej będziesz się uczył. Pamiętaj o kiju i marchewce (kara i nagroda - co stanie się, gdy tego nie zrobisz, a co zyskasz jeśli to zrobisz), stosuj przede wszystkim to, co działa na Ciebie lepiej.
Więcej o motywacji przeczytasz wchodząc tu.
8) Używaj map myśli - to naturalny sposób w jaki pracuje twój mózg (asocjacje), wzmaga kreatywność, nie stwarza limitów tak jak linearne notatki.
Przykładową mapę myśli (opisującą te techniki) zamieściłem tutaj.
9) Trzymaj informacje w kilku systemach reprezentacji (V – wzrokowym, A – słuchowym i K – Kinestetycznym) - stosuj wizualizacje (twórz obrazy), słuchaj dźwięków, dotykaj, smakuj, wąchaj - kojarz nowe informacje z jak największą ilością zmysłów. Dzięki temu, łatwiej i szybciej wydobędziesz informacje gdy będziesz ich potrzebował.
10) Sporządzaj drzewa wiedzy - metoda polega na tym, że czytając np. książkę - z każdego rozdziału robisz kartkę z kilkoma, kilkunastoma punktami streszczającymi go. Następnie robisz jedną, zbiorczą kartkę ze słowami kluczowymi - każdy punkt odpowiada jednej kartce (czyli jednemu rozdziałowi). Pracując w ten sposób, w trakcie streszczania robisz powtórki, ponadto łatwo znajdziesz nawet szczegółowe dane po długim czasie.
Podsumowując, gdy podjedziesz do nauki stosując się do powyższych sugestii, a przede wszystkim z dobrym humorem i pozytywnym nastawieniem - będziesz zaskoczony rezultatami!
Pozdrwawiam,
baw się świetnie jednocześnie przyswajając potrzebną Ci wiedzę!
Marcin Kijak

--
Projekt: Geniusz - Nauczymy Cię jak szybko i skutecznie uczyć się, szybko czytać i tworzyć kreatywne notatki. Darmowe szkolenia dla dzieci i młodzieży oraz pełne kursy.

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

szybkie czytanie

noreply@blogger.com (leonardo) — Thu, 30 Jul 2009 17:50:00 +0000

samoedukacja.blogspot.com/
Szybkie czytanie to jest narzędzie do zdobywania wiedzy, do szybszego zaznajamiania się z literaturą, gazetami. I nikt nie wykonuje żadnej operacji na mózgu, która uniemożliwia nam czytanie wolne!

Mity o szybkim czytaniu
autorem artykułu jest Paweł Rudzki
Często denerwujemy się, że nie mamy czasu, że „za dużo tego wszystkiego, tych informacji”. Tak właśnie jest.... W jednym z kiosków z prasą liczyłem razem ze sprzedawcą pozycje prasowe – przy 115 pozycji sprzedawca powiedział „to jeszcze nie wszystko - jutro przychodzą inne tytuły”. Na dzień 27.02.2008 roku w księgarni Merlin.pl znajdowało się 192 732 książek. W ten sam dzień w księgarni Empik.com w dziale książki można było znaleźć 123 720 produktów. Mamy co czytać! (Nie wspominając już o stronach internetowych....). No i powstaje proste pytanie – jak temu zaradzić? Pytanie jest proste, odpowiedź... w sumie też! Mowa oczywiście o szybkim czytaniu, o którym napiszę kilka słów, a dokładniej postaram się obalić kilka mitów z tym związanych. Gdyż wielu ludzi słyszało coś o tym, ale nie wie dokładnie co, a w ogóle to „z jakiej sekty jesteście?” (Autentyczne pytanie jakie zadał nam kiedyś pewien człowiek....).
mit: Szybkie czytanie zabija przyjemność lektury, rozkoszowania się pięknem literatury.
Szybkie czytanie to jest narzędzie do zdobywania wiedzy, do szybszego zaznajamiania się z literaturą, gazetami. I nikt nie wykonuje żadnej operacji na mózgu, która uniemożliwia nam czytanie wolne! To jest jak z jazdą dobrym samochodem – możemy jechać 20km/h, ale i 130 km/h. Maluchem to raczej mniej niż więcej. A po drugie to jest TWOJE czytanie i tak naprawdę możesz czytać jak szybko chcesz – czy to powieści czy gazety, czy podręcznik do nauki ekonomii.
Anegdotka:
Rozmawiam z pewną znajomą, potencjalną uczestniczką kursu.

Ona: wiesz, bo jak czytam np. Nad Niemnem, to bym się chciała rozkoszować pięknem opisów lasów, drzew itp.
ja: ale przecież będziesz mogła czytać wolno, nie dokonujemy żadnych operacji na mózgu itp.
Kilka dni po tej rozmowie na jednym z wykładów pokazowych starsza wiekiem nauczycielka języka polskiego mówi: „gdybym ja wiedziała, że jest coś takiego jak szybkie czytanie, to te wszystkie głupie opisy w Nad Niemnem bym raz dwa przeleciała, a nie męczyła się”.... :)
Wszystko zależy od celu czytania!
mit: Tak naprawdę to nie czytamy tekstu tylko specjalnie przygotowane znaki typu „ble,bla”
Tylko po co byśmy to mieli robić? Dla rekordów? Czytamy zwykłe teksty. No, może nie wszystkie one są zwykłe – szczególnie te, przygotowane na Mistrzostwa Polski w Szybkim Czytaniu (niektóre z nich do ściągnięcia stąd) ale nie są to same „dziwne znaki”. Co ważniejsze – po przeczytaniu tekstu w jakiś sposób sprawdzamy jego zrozumienie. Czy to w formie pytań wyboru, otwartych czy opowiadania. Co można zrozumieć z wyrażenia ble, bla, ole?
Skoro mówimy o rozumieniu to kolejny:

mit: Jak będę czytał szybko to mniej zrozumiem. Muszę czytać wolno i uważniej, aby wszystko zrozumieć.
Abstrahując od tego co to znaczy tak naprawdę rozumieć, trzeba stwierdzić iż poziom naszego rozumienia nie wynosi zawsze 100%. Co więcej, według statystyk Akademii Szybkiego Czytania w Krakowie poziom rozumienia na początku kursu wynosi przeciętnie 59%. Na końcu aż 70%. Przy końcowej prędkości ponad 10x większej! Z czego to wynika? Czytając wolno myślimy często „o niebieskich migdałach”, o tym co ugotować na obiad, albo gdzie iść na zabawę w najbliższą sobotę. Po prostu jesteśmy zdekoncentrowani. Co innego przy szybkim czytaniu, gdzie nie ma czasu, nie ma możliwości dekoncentracji. Szybkie czytanie wspomaga koncentrację, a koncentracja pomaga szybciej czytać. Można też porównać to do jazdy samochodem. Wolna jazda w korku, 20 km/h to zwracanie uwagi na mijane miejsca, odpisywanie na smsy, poprawianie fryzury w lusterku czy szukanie dobrej muzyki w radiu. Gdy jedziemy 130 km/h autostradą (nieremontowanymi odcinkami! :)) to nie możemy pozwolić sobie na dekoncentrację. Oczywiście poprawa rozumienia przy wzroście prędkości przychodzi z czasem – po serii intensywnych ćwiczeń. Ale przychodzi! Zawsze wtedy kiedy dużo ćwiczymy i chcemy się nauczyć szybko czytać. A czy muszę wszystko zrozumieć? Nie... chyba, że jesteś prawnikiem i negocjujesz bardzo ważną umowę, gdzie każde słowo jest warte milion złotych....
mit: Przyjdę na kurs i w trzy godziny nauczę się szybko czytać.

Nie, nie i jeszcze raz nie! W trzy godziny można poznać przykładowe ćwiczenia dotyczące technik przyspieszania tempa czytania, poprawy pamięci i koncentracji. Wyrobienie nawyku szybkiego czytania, poszerzenie pola widzenia, walka z fonetyzacją przy jednoczesnych ćwiczeniach poprawiających pamięć i koncentrację musi trwać dłużej. I oprócz zajęć należy ćwiczyć w domu – godzinę, dwie dziennie. Co jeżeli komuś się nie chce? Nie osiągnie dobrych wyników. Nasza motywacja ma wpływ na wszystko co robimy, również na tempo naszego czytania. Przyjmuje się, że przychodząc na kurs szybkiego czytania przyspieszamy jego tempo o 20%. Jeżeli jesteśmy dobrze zmotywowani jesteśmy równocześnie lepiej skoncentrowani o czym m.in. wspomina w swojej książce „Trening koncentracji” Eberhard Heuel. Co innego gdy „musisz” się czegoś nauczyć, a co innego gdy „chcesz” się czegoś nauczyć. Co innego „muszę iść do pracy”, a co innego „chcę iść do pracy”. Musisz i chcesz to jak minus i plus, jak ogień i woda, po prostu dwa odległe światy. Jak poprawić swoją motywację można przeczytać m.in. w ebooku „Szybko czytasz – więcej rozumiesz” i w wielu innych pozycjach na ten temat.

--
Wejdź na tę stronę, aby czytać szybciej!
-----------
Paweł Rudzki - trener szybkiego czytania, autor ebooka "Szybko czytasz - więcej rozumiesz"
Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Jak czytać efektownie?

noreply@blogger.com (leonardo) — Tue, 28 Jul 2009 09:16:00 +0000

www.samoedukacja.blogspot.com/
Określenie celu czytania jest jedną z najważniejszych rzeczy jakie powinno się zrobić przed rozpoczęciem nauki.

Czytaj mądrze czyli selektywnie
autorem artykułu jest Paweł Rudzki
Na pytanie jak czytamy książki najczęściej odpowiadamy, że wolno, że szybko, że dobrze, że źle, ale bardzo rzadko odpowiadamy „od deski do deski”. Takie czytanie jest charakterystyczne dla czytania powieści, ale „każdy czyta jak chce”. I wbrew pozorom bardzo dużo osób czyta np. kryminały w sposób „dziwny”, tzn. najpierw początkowy rozdział, potem koniec, żeby wiedzieć kto popełnił zbrodnię po czym wracają do początku. Mogą? Mogą! A czy Tobie nie zdarzyło się czytać książki w podobny sposób? Nie??? To przypomnij sobie czy nigdy nie szukałeś informacji gdzieś w środku danej książki, szczególnie jeżeli to była książka do fizyki, ekonomii czy do jakiegoś innego przedmiotu? Takie czytanie, a dokładniej mówiąc wyszukiwanie informacji to tzw. Organiczna Technika Studiowania (OTS), którą przedstawiam poniżej. (Na podstawie: Tony Buzan, „Rusz Głową”, Łódź 2007. W oryginale „The Mind Map Organic Study Technique – MMOST” – technika uczenia się oparta na mapach myśli.)
Stosujemy ją wtedy kiedy wiemy czego szukać, kiedy mamy określony cel szukania. Szczególnie jest to przydatne w czasie nauki. Niejednokrotnie zapewne przytrafiło Ci się przygotowywać do egzaminu, do którego trzeba było przeczytać gruuuuube dzieło. I przedzierając się przez nie strona po stronie dotykało Cię pewnie wrażenie, że nie zdążysz tego przerobić wszystkiego przed egzaminem. No i jeszcze jeden problem kiedy to wszystko powtórzyć? I jak w tym wszystkim nie zginąć? Właśnie metoda OTS, która opiera się na zwróceniu uwagi na najważniejsze miejsca w książce oraz na starej studenckiej prawdzie „coś ciekawego jest tylko na początku i końcu, reszta to przykłady” może Ci pomóc w zdobywaniu wiedzy, informacji – nawet wtedy, kiedy Twoje tomisko do przeczytania liczy 500 stron. Metodę można podzielić na dwa etapy:
ETAP I: PRZYGOTOWANIE
krok pierwszy: kartkowanie książki
Kartkujemy książkę w tempie ok. kartka/sekundę. W ten sposób sprawdzamy jaka duża jest czcionka w książce, ile jest obrazków, ile rysunków itp. itd. Jest to takie pierwsze „zaznajomienie się z książką”. A także sprawdzenie czy książka swoim układem będzie nas nudzić czy raczej pomoże w zdobywaniu wiedzy. To również zorientowanie się, które rozdziały już na pierwszy rzut oka nie są nam do niczego potrzebne i możemy je opuścić. Dodatkowo jest to też rozgrzewka dla naszych oczu.
krok drugi: cel czytania
Określenie celu czytania jest jedną z najważniejszych rzeczy jakie powinno się zrobić przed rozpoczęciem nauki. Cel działa niejako jak drogowskaz na drodze do zdobycia wiedzy. Wiedząc czego mamy szukać omijamy zagadnienia, tematy, stwierdzenia, które są nam po prostu nie potrzebne. Cel czytania wybieramy na podstawie spisu treści. Dobrze jest taki cel zapisać w postaci pytań – zapisanie powoduje, że dokładnie wiemy czego szukamy, pytania zaś zmuszają nas do większego wysiłku intelektualnego. Ile pytań postawić? To już zależy od tego jak bardzo szczegółowo chcesz dany temat zgłębić.
krok trzeci: notatka
Zrobienie notatki z wiedzy, którą posiadam na dany temat ma nas dodatkowo ukierunkować w stronę studiowanego zagadnienia. Oczywiście czasami ta notatka będzie większa, czasami mniejsza. Ważne żeby się nie rozpisywać zbytnio (przypadek pierwszy) i w ogóle coś napisać (przypadek drugi). Wiadomo, że jeżeli Twoim hobby jest historia, a szczególnie dział poświęcony wojnom napoleońskim, to ucząc się czegoś na ten właśnie temat notatka może być długa. Wypisz wtedy najważniejsze zagadnienia, słowa kluczowe. Jeżeli Twoja wiedza na ten temat jest mniejsza wypisz to co wiesz. Często gdy zaczynamy pisać – gdy lepiej się koncentrujemy – wiadomości same „przychodzą” nam do głowy, co czasami nas zaskakuje!
ETAP II: LEKTURA
krok pierwszy: pierwszy przegląd
Ten pierwszy przegląd można przyrównać do wizyty w warsztacie samochodowym, kiedy to wjeżdżając do zakładu mechanik widzi od razu, że lakier z błotnika odpada, koło trzeba napompować, no i dziura w dachu zaraz wypadnie. Pierwszy przegląd to szybkie przejrzenie najważniejszych miejsc w książce takich jak okładka, wstęp, nota od autora, wydawcy itp. Wbrew pozorom nawet dedykacja może często bardzo dużo nam powiedzieć o autorze i książce. Najczęściej jest to oczywiście dedykacja dla żony, albo rodziny, albo przyjaciół. Jednak jeżeli np. jakaś książka jest dedykowana Józefowi Stalinowi to trzeba się zastanowić czy warto ją czytać.
krok drugi: przeglądanie wstępne
Teraz skoncentrujemy się na wybranych przez nas rozdziałach i przeczytamy ich początki oraz końce. Wiele książek jest tak skonstruowanych, że po takim wstępnym przeglądzie otrzymujemy odpowiedzi na postawione przez nas pytania, czyli znajdujemy nasz cel.
W niektórych książkach to kilka ostatnich akapitów, a w niektórych jest wręcz napisane „podsumowanie” na końcu danego rozdziału . Najczęściej po przeczytaniu początku i końca danego rozdziału mamy już odpowiedź na nasze pytania. Co jeżeli nie? Przechodzimy wtedy do kroku trzeciego.
krok trzeci: przeglądanie uzupełniające
Czytamy w tym kroku środki wybranych rozdziałów. I powinniśmy już dojść do celu, czyli uzyskać odpowiedzi na nasze pytania. Czasami się zdarza, że nic z tego i nadal tych odpowiedzi nie znamy. Nie załamuj się wtedy! Brak odpowiedzi może wynikać ze źle postawionego pytania, albo ze złej książki (patrz dedykacja....). Albo dlatego, że opisaną metodę chcemy zastosować do encyklopedii co oczywiście mija się z celem. :)
Można powiedzieć, że w procesie uczenia się czytanie mądre to czytanie selektywne. To czytanie gdzie opuszczamy rzeczy mniej znaczące, a koncentrujemy się na tym co naprawdę chcemy zgłębić, zrozumieć, na tych informacjach, na których szczególnie nam zależy. To praktyczne wykorzystanie znanej Ci pewnie zasady Pareto – 20% słów niesie 80% informacji. I odwrotnie – 80% słów niesie tylko 20% informacji.

--
Wejdź na tę stronę, aby czytać szybciej!
-----------
Paweł Rudzki - trener szybkiego czytania, autor ebooka "Szybko czytasz - więcej rozumiesz"
Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Nauka języków obcych

noreply@blogger.com (leonardo) — Mon, 27 Jul 2009 17:53:00 +0000

Masz problem z nauką języków? Wypróbuj inną metodę.
autorem artykułu jest Marcin Pala
Każdy z nas zna ludzi bardzo zdolnych w określonej dziedzinie, którzy świetnie znają się na tym co robią. Bez problemu chłoną wiedzę dotyczącą jakiegoś zagadnienia, są bardzo inteligentni, pracują na odpowiedzialnych stanowiskach, jednak łączy ich pewna rzecz. Języka obcego uczą się już od kilku, bądź kilkunastu lat (często od szkoły podstawowej, poprzez technikum i studia, lub na dodatkowych kursach) bez zadowalających efektów. Pozostaje tylko usprawiedliwianie się brakiem talentu. A może sami jesteśmy dokładnie w identycznej sytuacji: kilka lat nauki, opanowana gramatyka, wszystkie czasy, a jeśli np. obcokrajowiec zapyta nas o drogę to język pląta się i nie potrafimy poprawnie wypowiedzieć kilku logicznych zdań.
Dlaczego tak właśnie się dzieje, w czym tkwi problem i jak go rozwiązać?
Nie można podać czarodziejskiej recepty na problemy językowe, ale można spróbować bardzo prostymi metodami pokonywać trudności. Ten tekst dotyczy tylko jednego ze sposobów nauki języków obcych (uważam, że bardzo wygodnego i ciekawego), ale przejdźmy do rzeczy.
Spójrzmy na małe dziecko, które rodząc się jest jak czysta karta, którą dopiero zapisze życie. Odbiera ono otaczający świat całym sobą, wszystkimi zmysłami. Mówimy o tzw. „uczeniu niesformalizowanym”. Dziecko nie jest świadome tego, że się uczy, dziecko obserwuje, odczuwa, słyszy, wącha i dotyka. Wszystkie te elementy składają się na doświadczenia, które poprzez kojarzenie zaistniałej sytuacji z konkretnymi słowami zapadają w pamięć.
Podobnie z resztą pracują nad nauką aktorzy, którzy muszą zapamiętać o wiele dłuższe teksty niż będąca zmorą niejednego ucznia „Inwokacja”. Nie da się siedzieć na krześle, czytać i uczyć się na pamięć kilkudziesięciu stron.
Niestety zarówno w szkole, jak i na kursach językowych nauka wygląda tak, że prowadzący poda znaczenie kilku słówek, wszyscy zanotują i na następny raz muszą je wykuć na pamięć. Co najwyżej można powtórzyć usłyszany dialog z kolegą z ławki. To zdecydowanie zbyt mało, aby nauka języków była efektywna.
Spójrzmy na otaczający nas świat. Jest w nim mnóstwo okazji do nauki: opakowania produktów, ulotki, instrukcje obsługi, piosenki w popularnych stacjach radiowych, wyjazdy, spotkania z ludźmi, społeczności internetowe – to wszystko daje szansę na rozwój i naukę nie na siłę, ale poprzez doświadczanie.
Nauka ze słuchu jest fantastycznym źródłem dającym możliwość opanowania języka obcego bez konieczności poświęcania dodatkowego czasu. Pomyślmy tylko ile czasu codziennie spędzamy w drodze do szkoły, pracy, na uczelnię jadąc rowerem, autobusem czy samochodem lub na spacerze z psem. To wszystko jest czas „zmarnowany” nieefektywnie. A gdyby tak dało się go wykorzystać na naukę języków, która nie jest nudnym siedzeniem w ławce... Wystarczy mieć przy sobie odtwarzacz mp3, telefon lub po prostu radio w samochodzie.
Za pośrednictwem internetu każdy ma dostęp do materiałów, dzięki którym można od zaraz rozpocząć naukę poprzez słuchanie. W dobrym serwisie internetowym oferującym tego rodzaju cyfrowe publikacje można znaleźć zarówno kursy popularnych języków takich jak angielski, niemiecki, włoski, czy francuski, jak również duński, norweski, grecki i chiński na każdym poziomie zaawansowania. Takie elektroniczne opracowania są dostępne najczęściej w popularnym formacie mp3, dzięki czemu bez problemu można je przegrać np. do telefonu, czy przenośnego odtwarzacza lub po prostu nagrac na płytę. Takie kursy do pobrania mają jeszcze jedną ważną zaletę – cenę, która w porównaniu nawet do kursów audio kupionych w księgarni jest o kilkanaście do kilkudziesięciu procent niższa. Dlaczego? To proste: pomiędzy wydawcą, a klientem nie ma kilku pośredników, znikają koszty transportu lub przesyłki. Przy zakupie wybranego przez nas kursu powinniśmy wybrać księgarnię internetową, która daje nam gwarancję satysfakcji, czyli w której możemy bez obaw zwrócić zakupiony produkt w zamian za zwrot pieniędzy.
Eksperci nie zalecają uczenia się kilku podobnych języków od podstaw równocześnie. Choć prawdą jest, że znajomość pokrewnego języka pomaga w poznawaniu nowego to działa to bardzo dobrze kiedy jednym językiem obcym władamy już biegle. Przy nauce od podstaw kilku równocześnie czas nauki znacznie się przedłuża i istnieje duże ryzyko zniechęcenia. Zatem wybierzmy jeden język, pobierzmy audio kurs i uczmy się otwierając na nowe doznania wszystkie zmysły.
Nauka języków ze słuchu ma z pewnością wiele zalet i pomaga uczyć się właściwie zbyt mocno na tej nauce się nie koncentrując. Należy jednak pamiętać, że nie jest to złoty środek na rozwiązanie problemów językowych, a jedynie metoda, która może okazać się w wielu przypadkach bardzo skuteczna.

--
Marcin Pala TwojeEbooki.pl
Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Pamięć w uczeniu się

noreply@blogger.com (leonardo) — Fri, 24 Jul 2009 17:18:00 +0000

Właściwości pamięci sprzyjające nauce
autorem artykułu jest Katarzyna Bryzek
Kiedy przychodzimy do domu ze szkoły czy zajęć na uczelni, mamy dosyć wszystkiego. Ostatnia rzecz, jaką chcielibyśmy zrobić, to zabranie się za naukę, prawda? Robimy tylko to, co musimy i wtedy, kiedy musimy – przygotowujemy się przed zajęciami, kiedy jest to konieczne, ale najczęściej o danym przedmiocie przypominamy sobie dopiero tuż przed egzaminem bądź wielkim sprawdzianem. Kiedy jednak po tych kilku tygodniach, czy nawet miesiącach, zaczynamy leniwie przeglądać książki i notatki, ze zdziwieniem odkrywamy, że nic z tego nie pamiętamy! Chociaż uczestniczyliśmy w lekcjach, ćwiczeniach bądź wykładach, słuchaliśmy, skupialiśmy uwagę – prawie nic nie zostało nam w głowie. Może tylko jakiś żart wykładowcy? Albo wyjątkowo kolorowa bluzka nauczycielki? To znaczy, że wszystkiego trzeba będzie nauczyć się od nowa.
Większość uczniów i studentów właśnie tak postępuje, myśląc, że to na tym polega zdobywanie wykształcenia. Jednak dla wszystkich świadomych, którzy lubią brać sprawy w swoje ręce, mam wspaniałą wiadomość! Możemy osiągnąć taki stan, że przed wielkim egzaminem z całego semestru wystarczy nam tylko 30-minutowa powtórka. Jedyną rzeczą, jaką trzeba zrobić, to zapoznać się z właściwościami pamięci, które usprawniają proces zapamiętywania i przypominania sobie, a następnie wykorzystać tę wiedzę w praktyce.
Pierwszym, najważniejszym i najbardziej znaczącym zjawiskiem dotyczącym funkcjonowania pamięci, jest związek między utratą zapamiętywanych treści a czasem ich przechowywania. Zobrazowany on został za pomocą krzywej zapominania, opracowanej przez Hermana Ebbinghausa. Pokazuje ona, że w ciągu pierwszej godziny po zapoznaniu się z danym materiałem tracimy większość zapamiętanych informacji! Zjawisko to można wytłumaczyć za pomocą teorii śladów pamięciowych, które mają powstawać podczas uczenia się. Jeśli w ciągu godziny nie zostaną one odświeżone, czyli dana informacja nie pojawi się po raz drugi, znikają niemal zupełnie, a my tracimy bezpowrotnie to, co zapamiętaliśmy wcześniej. Wraz z upływem czasu ilość traconych danych maleje. Tak więc jeżeli będziemy podsycać ślady pamięciowe przez pierwszą godzinę po uczeniu się, nasza wiedza ma ogromną szansę przetrwać bardzo długo w nienaruszonym stanie.
Przyczyn szybkiego zapominania w ciągu pierwszej godziny po uczeniu się jest wiele. Oprócz zanikania śladów pamięciowych, występuje także tak zwane zjawisko interferencji. Mówimy o nim, kiedy wcześniejszy zapis pamięciowy zostaje zniekształcony przez nowy zapis i odwrotnie. Ucząc się dwóch materiałów o różnej lub podobnej tematyce w krótkich odstępach czasu, musimy liczyć się z tym, że któryś z nich może zostać gorzej zapamiętany.
Kolejnym powodem, który sprawia, że szybko tracimy zapamiętane informacje, jest brak świadomego uporządkowania materiału. Kiedy kolejne wiadomości spływają do naszej pamięci w sposób chaotyczny, łączone są one ze sobą w taki sam sposób! Wyobraź sobie, co by było, gdyby w szkole nie istniał podział na klasy i każdy codziennie uczyłby się w innym miejscu, z innymi dziećmi. Czy łatwe byłoby szybkie odszukanie konkretnego ucznia, który na przykład miałby się stawić u dyrektora? Z pewnością nie… Tak jak dyrektor lub jego posłaniec bezskutecznie błądziliby po szkolnych salach, tak samo my błądzimy, wertując naszą pamięć w poszukiwaniu nieuporządkowanych informacji. Aby temu zapobiec musimy świadomie grupować materiał, którego się uczymy.
Efekt pozycji w serii to zjawisko, które sprawia, że lepiej zapamiętujemy to co znajduje się na początku zapamiętywanego materiału (efekt pierwszeństwa) i na końcu (efekt świeżości). Długi blok poświęcony nauce sprawia, że wiele informacji znajdujących się w jego środku szybko ulega zapomnieniu, dlatego starajmy się uczyć się częściej, a małymi porcjami.
Brak selekcji zapamiętywanego materiału może sprawić, że nasza uwaga zostanie skierowana na rzeczy mało istotne, lub zupełnie rozproszona. To tak, jakbyśmy szukali znajomego w tłumie, na przykład na koncercie. Moglibyśmy patrzeć na niego i nawet go nie dostrzec! Co innego, jakbyśmy umówili się w wyznaczonym miejscu, a on dodatkowo nałożyłby jaskrawopomarańczową koszulkę. Z pewnością wyróżniłby się z bezosobowej masy ludzi. Tak samo możemy postępować z ważnymi informacjami, pojawiającymi się w tekście.
Aby lepiej zapamiętać materiał, używajmy wszystkich zmysłów, a nie tylko wzroku czy słuchu. Jeżeli najpierw coś przeczytamy, następnie spróbujemy opowiedzieć o tym własnymi słowami, a na końcu sporządzimy zwięzłą notatkę, z pewnością ślady pamięciowe zostaną odświeżone na tyle, abyśmy skutecznie zapamiętali tę informację.
To tylko kilka właściwości pamięci, które mogą być pomocne w usprawnieniu procesu przyswajania wiedzy. W artykule Uczyć się znaczy zapamiętywać znajdują się konkretne sposoby wykorzystania ich w praktyce.
Katarzyna Bryzek
www.szybkieczytanie.info.pl

--
Przeczytaj też inne artykuły o tym jak uczyć się skutecznie.

Sprawdź jak wiele może Ci dać kurs szybkiego czytania i efektywnej nauki.
Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Studia za granicą

noreply@blogger.com (leonardo) — Thu, 23 Jul 2009 07:03:00 +0000

Studia za granicą - edukacyjna przygoda dla każdego.
autorem artykułu jest Patrycja Szulc
Studiowanie za granicą z roku na rok zyskuje na popularności. Powoli do lamusa odchodzi przekonanie, że warunkiem rozpoczęcia edukacji poza Polską jest zasobny portfel oraz rewelacyjnie zdana matura międzynarodowa. Wcale nie. Najważniejszą rolę odgrywa motywacja, zaangażowanie a także otwartość na zmiany i chęć zdobywania nowych doświadczeń. Posiadanie certyfikatu językowego jest oczywiście przydatne, jednak można się bez niego obyć. Poziom znajomości języka obcego uczelnia może sprawdzić podczas rozmowy kwalifikacyjnej lub przeprowadzając testy językowe. Zdarza się, że testy i rozmowy odbywają się w Polsce, dzięki czemu na etapie rekrutacji, zagraniczne wojaże nie są konieczne.
Jak się do tego zabrać?
Najpierw należy wybrać kraj i uczelnię, na której chcemy studiować. Jeśli studiujemy w Polsce i na zagranicznej uczelni chcemy spędzić semestr lub dwa warto skorzystać z ofert takich programów jak LLP Erasmus albo CEEPUS, informacji na pewno udzieli nam odpowiednia jednostka (np. biuro współpracy międzynarodowej) naszej macierzystej uczelni.
A co w wypadku, gdy interesują nas wyjazd na całe studia? Można samodzielnie aplikować na wybraną uczelnię albo skorzystać z oferty pośredniczących w rekrutacji biur, organizacji i firm. Jeśli decydujemy się na taki sposób aplikacji na studia, to warto korzystać z usług organizacji, które są oficjalnym przedstawicielstwem zagranicznych uczelni w Polsce i za pomoc w rekrutacji nie pobierają żadnych opłat. Gdzie takich organizacji szukać? Jeżeli działa profesjonalnie to z pewnością znajdziemy jej stronę internetową oraz będzie obecna na targach edukacyjnych. Ważna jest również komunikacja zewnętrzna, im więcej dana organizacja ma przedstawicieli regionalnych, tym lepiej, gdyż wtedy kontakt i przepływ informacji jest ułatwiony, a przyszły student nie jest pozostawiony samemu sobie. Pomoc, którą oferują przy wyborze uczelni, kierunku oraz przygotowaniu dokumentów aplikacyjnych często owocuje sukcesem i ułatwia aplikantowi zostanie studentem.
Studia, płaca i praca.
To czy za studia zapłacimy czesne, czy też nie zależy od kraju, który wybierzemy na miejsce naszej edukacji. Przykładowo za studia w Danii nie zapłacimy ani złotówki, ponieważ w Skandynawii studia, dla obywateli Unii Europejskiej, są wolne od opłat. Na bezpłatne studia możemy liczyć również w Irlandii, jednak pod warunkiem, że będą to nasze pierwsze studia. Inaczej sytuacja przedstawia się w Anglii czy Holandii, w tych krajach studia są płatne. Jednak studenci mogą starać się o stypendium, albo o pożyczkę, którą spłaca się po ukończeniu studiów. Niezależnie od kraju, studenci ponoszą koszty zakwaterowania, wyżywienia, dojazdów oraz studenckich przyjemności. Studiując za granicą bez trudu można podjąć dodatkową pracę, z której dochód pozwoli na pokrycie wszystkich wydatków. To może zabrzmieć niewiarygodnie, ale koszty utrzymania w Danii niewiele różnią się od kosztów utrzymania w większym mieście w Polsce. W Danii wystarczy pracować trzy, cztery godziny dziennie, aby się utrzymać, oczywiście mam na myśli standard studencki – mówi Ania, która na studia w Danii zdecydowała się zaraz po maturze. Można pracować po kilka godzin codziennie, albo tylko w weekendy, wszystko zależy od indywidualnych preferencji i charakteru pracy - dodaje Ania. Studenci międzynarodowi mogą liczyć na znaczne ułatwienia przy uzyskiwaniu pozwolenia na pracę (o ile jest ono w danym kraju wymagane) oraz załatwianiu formalności związanych z ubezpieczeniem zdrowotnym.
Po co to wszystko?
Studia za granicą to niezwykła przygoda, możemy poznać zupełnie odmiennych modele nauczania i pracy, możemy doskonalić języki obce oraz poznawać ludzi z całego świata.
Studiując za granicą zdobywamy nowe umiejętności, doświadczenia oraz nawiązujemy przyjaźnie, nie tylko na uczelnianych korytarzach, ale również podczas niezapomnianych imprez. Uczelnie zagraniczne oferują studentom o wiele więcej niż tylko same studia – mówi Szymon, który studiuje w Holandii. Student ma możliwość rozwijania swoich zainteresowań i pasji, a wykładowcy chętnie odpowiadają na wszystkie pytania i są do dyspozycji studentów również po zajęciach. Często organizowane są ciekawe imprezy wyjazdy naukowe oraz integracyjne. To wszystko, bez wątpienia ułatwia odkrycie własnego potencjału oraz zapowiada ciekawą karierę zawodową.
Wyjazd za granicę na studia na semestr lub dwa, zdobycie tytułu licencjata albo inżyniera w Polsce a magistra za granicą lub odwrotnie, wyjazd za granicę na studia zaraz po maturze albo studiowanie tam drugiego kierunku. Możliwości jest wiele, a to, na co się zdecydujemy zależy tylko od nas. Przed młodymi ludźmi świat stoi otworem, warto to wykorzystać

--
Program eduABROAD
Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Trema

noreply@blogger.com (leonardo) — Wed, 22 Jul 2009 14:52:00 +0000

Trema na ezgaminie – jak ją opanować.
autorem artykułu jest Karol Śliwiński
Mamy płytki i przyspieszony oddech, drży nam głos.
Jeszcze przed wejściem do sali egzaminacyjnej wykonaj kilka głębokich oddechów, przeciągnij się i rozluźnij mięśnie ramion i szyi, energicznie potrząśnij rękami. Nie należy się garbić – aby nie spłycać oddechu. Jeśli siedzimy, przed wejściem na salę, czy już w trakcie egzaminu - starajmy się prostować plecy, pozwalając naszym płucom głęboko oddychać.
Zasycha nam w ustach, sztywnieje twarz.
Przed wejściem na egzamin należy rozluźnić mięśnie twarzy, poruszać ustami i szczęką. Powinniśmy rozruszać nasz aparat mowy tak, jak sportowcy, którzy nie zapominają o rozgrzewce przed zawodami.
Lekkie przygryzienie języka powinno zapobiec uczuciu wysychania ust. Można też włożyć coś małego do ust, co spowoduje wydzielanie się śliny np. gumę do żucia. Powinna to być jednak metoda wcześniej przez nas sprawdzona, aby uniknąć sytuacji, że będziemy coś żuć w trakcie egzaminu – co jest niedopuszczalne.
Trzęsą nam się ręce, nie wiemy co z nimi zrobić.Jeśli nie wiemy co zrobić z rękoma lub chcemy ukryć ich drżenie, najlepsza metoda to wziąć w dłonie długopis lub ołówek. Należy jednak przy tym uważać, aby nie poruszać nim zbyt nerwowo, czy też pstrykać.
W tym samym celu można też wykorzystać notatki lub inne pomoce. Nie powinny być to jednak pojedyncze, luźne kartki papieru (na ich końcach drżenie naszych rąk będzie wtedy jeszcze bardziej widoczne), lecz ich większy plik, ewentualnie należy podłożyć pod nie sztywną podkładkę. Można je trzymać oburącz lub delikatnie nimi poruszać – maskując drżenie rąk.
Podobny efekt przyniesie powściągliwa gestykulacja rękoma, która dodatkowo jest dobrze postrzegana przez odbiorcę.
Wszystkie te zachowania należy wcześniej przećwiczyć przed lustrem lub podczas krótkiego wystąpienia w gronie przyjaciół, którzy będą mogli ocenić ich poprawność i skuteczność.
Za wszelką cenę chcemy uniknąć wzroku egzaminatora.
Nawiązanie kontaktu wzrokowego z egzaminatorem jest niezbędne. Mówiąc w przestrzeń, ryzykujemy że zostaniemy posądzeni o lekceważenie. Jeśli jest to komisja powinniśmy kontaktować się wzrokowo ze wszystkimi, ale łatwiej przyjdzie nam zwrócenie się wzrokiem w kierunku tego członka komisji, którego bardziej lubimy, czy też znamy. To powinno nas nieco uspokoić. Dobry kontakt wzrokowy oraz obserwowanie reakcji egzaminatora pozwoli nam też na bieżąco reagować na wszelkie nieprawidłowości.

Jeśli mamy trudności z jednoczesnym mówieniem i patrzeniem – należy to poćwiczyć.

Mówiąc przy różnych okazjach w codziennych sytuacjach, starać się patrzeć na słuchacza.
Zastanawiasz się nad sensem i skutecznością przedstawionych tu technik radzenia sobie z tremą i zdenerwowaniem na egzaminie?
Podobne, lub wręcz te same techniki stosowane są przez profesjonalistów publicznych wystąpień, a właśnie egzamin jest formą takiego wystąpienia. Korzystają z nich również osoby z bogatym już doświadczeniem w tym zakresie, jak na przykład aktorzy.

--
Więcej na ten temat: www.zdajegzamin.pl
Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl