Sander en Daantjes mint groene blog

Een visionboard maken voor 2027

2026-10-30T12:18:28.578+01:00

In mijn nieuwe agenda staan twee pagina’s die bedoeld zijn om een vision board te maken. Een vision board is een verzameling plaatjes en woorden die de doelen die je wilt bereiken weerspiegelen. Al vanaf het moment dat ik de agenda voor het eerst in handen had, was ik aan het nadenken: wat ga ik in dat vision board zetten? Welke doelen wil ik bereiken? Ik voelde al volop inspiratie, maar tegelijkertijd wist ik nog niet zo goed hoe ik het wilde aanpakken.

Gisteren voelde ik me gelukkig alweer wat beter, al was ik nog niet helemaal de oude. Te gezond om in bed te liggen, maar niet fit genoeg om echt alweer dingen te gaan ondernemen. Dus bedacht ik me: waarom zou ik niet alvast beginnen met het doorkijken van wat tijdschriften, op zoek naar leuke plaatjes en woorden voor mijn vision board?

Van het een kwam het ander en voor ik het wist, was de eettafel veranderd in een grote chaos van tijdschriften, oude scheurkalenders, opschrijfboekjes, snippers papier en een flinke collectie stickers die ik ooit verzamelde voor mijn bullet journal.

Uiteindelijk had ik een flinke stapel uitgeknipte teksten en bijpassende plaatjes bij elkaar verzameld. En als ik dan toch bezig was, kon ik net zo goed alvast kijken hoe ik alles wilde neerleggen. En als alles dan toch al op de juiste plek lag, waarom zou ik het dan niet meteen vastplakken?

Kortom: ik ging flink in hyperfocus! Drie uur nadat ik besloot om te beginnen met het uitzoeken en uitknippen van wat plaatjes, was mijn vision board helemaal af. Twee maanden te vroeg voor 2027, maar dat geeft helemaal niets. Ik kan nu immers ook alvast beginnen met werken aan de doelen die ik mezelf heb gesteld, zoals selfcare, (zelf)liefde en spiritualiteit.

In de lappenmand

2026-10-27T17:46:55.029+01:00

Sander heeft me aangestoken met een virus waarvan ik dacht dat het mannengriep was. Maar het blijkt toch geen manengriep, maar een virus dat blijkbaar van plan is om me volledig uit te schakelen. Het begon met keelpijn, spierpijn en een koud gevoel. Inmiddels hoest ik erop los en voel ik me alsof ik door een vrachtwagen ben overreden. Eentje waar Sander toevallig achter het stuur zat. Bedankt, lieverd! ❤️

Normaal gesproken ben ik niet zo van het overdag in bed liggen. Ik vind het namelijk heel erg lastig om mezelf daaraan over te geven. Ben ik wel écht ziek? Stel ik me niet aan? Ben ik niet gewoon lui? Mijn innerlijke jury draait overuren zodra ik een keer niet vooruit te branden ben.

Maar vandaag was er weinig ruimte voor die discussie. Ik heb gewoon de hele middag op bed gelegen. Geen huishouden, geen nuttige activiteiten, geen goede voornemens, ik had vanmiddag zelfs geen energie om door Instagram te scrollen. En eerlijk gezegd vind ik het best bijzonder, want zo ziek zijn dat ik midden op de dag mijn bed induik, gebeurt me dus eigenlijk bijna nooit.

Voorlopig heb ik dus maar één plan: uitzieken. Met thee, dekentjes en hopelijk een snel herstel. Sander mag ondertussen nadenken over zijn daden. 😜 Hij is inmiddels gelukkig al een beetje opgeknapt en mag dan voor mij zorgen. Dan heb ik weer even energie om een blogpostje te schrijven - ook belangrijk 😉

De twee drukste maanden komen eraan

2026-10-24T10:15:00.000+02:00

Voor mijn gevoel vliegt oktober voorbij! Misschien komt het doordat het zo lang lekker weer bleef. Ik ben zelfs ergens begin oktober nog naar het strand geweest. Heerlijk natuurlijk, maar het hielp niet bepaald om te beseffen dat de donkere maanden alweer voor de deur staan. Daardoor ben ik wat laat begonnen met mijn daglichtlamp. Dit merk ik dan pas echt als het weer ook omslaat en wat somberder wordt. Maargoed, ik ben weer begonnen en hopelijk helpt dit ook snel weer.

En nu staan ook nog eens de twee drukste maanden van het jaar voor de deur. Met de verjaardag van Tobias, mijn eigen verjaardag, de Sinterklaasdrukte, een driedaags bezoek aan de Winter Efteling en natuurlijk de kerstdagen zit de agenda behoorlijk vol. Allemaal leuke dingen waar ik naar uitkijk, maar die ook de nodige energie kosten. Het wordt dus, net als elk jaar, een kwestie van goed plannen en voldoende rustmomenten inbouwen.

Dit jaar hebben deze maanden alleen ook een verdrietig randje. Het is de eerste keer dat we al deze feestelijkheden zonder mijn vader en schoonvader beleven. Ik weet dat hun afwezigheid juist op dit soort feestelijke momenten opeens extra voelbaar kan zijn. Natuurlijk wil ik genieten van alle gezelligheid, maar het is wel lastiger als je iemand zo erg mist.

De komende maanden ga ik dus proberen om extra lief te zijn voor mezelf en Sander. Niet teveel druk dat het gezellig moet zijn, maar ruimte houden voor alle emoties die er allemaal mogen zijn. Dan komt het vast allemaal goed 💚

Zoektocht naar de perfecte agenda

2026-10-21T09:39:23.621+02:00

Er zijn van die dingen waar ik ieder jaar weer even goed over nadenk. Mijn agenda is daar een mooi voorbeeld van. Ik gebruik hem intensief en daarom vind ik het belangrijk dat hij niet alleen mooi is, maar ook goed bij mij past. Ik wil voldoende ruimte om mijn afspraken op te schrijven, overzicht kunnen houden over mijn weken en maanden en het liefst ook nog plek hebben voor lijstjes en andere dingen die ik wil onthouden. Een agenda is voor mij namelijk veel meer dan een boekje waarin staat wanneer ik ergens moet zijn. Het is een hulpmiddel om mijn leven een beetje overzichtelijker te maken - laat mij maar in de waan dat het me ook ooit gaat lukken 😂.

Voor 2027 ben ik daarom weer op zoek gegaan naar een nieuwe agenda. Ik vind het leuk om verschillende planners te bekijken en na te denken over wat ik nodig heb. Dit jaar viel mijn oog op de Systemyze Agenda 2027 in paars. Alleen die kleur vind ik al erg mooi! Maar natuurlijk heb ik ook gekeken naar de inhoud. Wat mij vooral aansprak, is dat deze agenda een weekplanner, maandplanner én journal in één is. Ik heb graag overzicht, maar vind het ook fijn om doelen te stellen, lijstjes te maken en af en toe even stil te staan bij hoe het gaat. Hoe fijn is het als dat allemaal in één boekje kan?

De agenda heeft maand- en weekoverzichten, habit trackers en pagina's voor doelen en reflectie. Ook zitten er 170 stickers bij, en zoals jullie misschien wel weten ben ik enorm fan van leuke stickers, dus ik ga mijn agenda hier zeker mee oppimpen! Verder heeft de agenda drie leeslinten, een penhouder en een handig opbergvak. En de pagina's blijven plat open liggen. Dat klinkt als een klein detail, maar juist dat soort dingen maken een agenda voor mij fijner in het dagelijks gebruik.

Ik ben heel benieuwd hoe deze agenda me in 2027 gaat bevallen. Ik hoop dat hij me helpt om afspraken, huishoudelijke taken, sociale activiteiten en mijn eigen plannen op één plek bij te houden. Want hoe fijn het ook is om allerlei leuke dingen te ondernemen, ik heb ook behoefte aan rust en overzicht. Een goede agenda helpt me om vooruit te kijken, maar hopelijk ook om wat bewuster ruimte te maken voor ontspanning. De nieuwe agenda ligt alvast klaar om straks gevuld te worden. Nu nog even geduld tot januari! 💜

(Wanneer) kopen jullie meestal een nieuwe papieren agenda? Of zijn jullie al overgestapt op digitaal?

Pmdd even terug 😢

2026-10-19T14:46:32.845+02:00

Ik heb PMDD. Dat staat voor premenstruele dysfore stoornis en betekent in mijn geval dat mijn hormonen in de aanloop naar mijn menstruatie een behoorlijke puinhoop van mijn hoofd kunnen maken. Denk aan somberheid, prikkelbaarheid, emoties die alle kanten op gaan en het gevoel dat de wereld ineens een stuk minder leuk is. Niet bepaald een feestje dus. Gelukkig had ik daar een oplossing voor gevonden: een spiraaltje. En dat werkte erg goed! Ik had nauwelijks nog last van mijn PMDD en kon eindelijk weer een beetje normaal functioneren zonder iedere maand door die emotionele achtbaan te moeten.

Totdat ik een biopsie moest laten doen bij de gynaecoloog. Dat was op zichzelf al niet mijn favoriete bezigheid, maar er gebeurde ook nog iets wat ik niet had zien aankomen: bij het onderzoek trok de gynaecoloog per ongeluk mijn spiraaltje eruit. Oeps! En hoewel het natuurlijk niet expres gebeurde, was ik er bepaald niet blij mee. Want dat spiraaltje was voor mij niet zomaar een voorbehoedsmiddel, maar ook iets wat me hielp om mijn PMDD-klachten onder controle te houden.

Er moest dus een nieuw spiraaltje komen. Inmiddels zit het er gelukkig weer in, maar mijn lichaam moet daar blijkbaar even aan wennen. En dat betekent: hormoonschommelingen en tijdelijk weer PMDD-klachten. Zucht. Ik was net zo blij dat ik daar vanaf was! Het is ontzettend frustrerend om te merken dat klachten waarvan je dacht dat je ze achter je had gelaten, ineens weer terugkomen. Alsof je eindelijk een oplossing hebt gevonden voor iets wat je leven behoorlijk beïnvloedt en je vervolgens toch weer terug bij af bent. Terwijl je er zelf helemaal niets aan kunt doen.

Gelukkig weet ik dat dit niet per se betekent dat het zo blijft. Mijn lichaam heeft tijd nodig om aan het nieuwe spiraaltje te wennen en ik hoop vooral dat de rust straks weer terugkeert in mijn hoofd. Tot die tijd probeer ik een beetje lief voor mezelf te zijn, niet alles van mezelf te verwachten en te accepteren dat ik misschien even wat minder goed in mijn vel zit. Makkelijker gezegd dan gedaan, natuurlijk. Maar goed, ik heb dit eerder meegemaakt en weet inmiddels hoe vervelend PMDD kan zijn. Dus lieve hormonen, zouden jullie alsjeblieft weer een beetje normaal willen doen? Ik had mijn leven net weer terug! 😅

Tantra workshop gevolgd

2026-10-18T12:28:15.356+02:00

Vorig jaar kregen Sander en ik een mooi geldbedrag van mijn ouders om naar eigen inzicht te besteden. Sander en ik besloten om elke maand een ervaring samen te gaan doen. Een uitstapje, een workshop of iets anders om even echt verbinding met elkaar te maken.

Gister gingen Sander en ik samen naar een tantra workshop. We hadden ons opgegeven voor de workshop Ontdek de tantrische liefde & Extase XL. Een lange dag waarin we kennismaakten met tantra, verschillende oefeningen deden en leerden over de Kashmir-massage. Bij tantra denken mensen misschien al snel aan seks, maar dat was juist niet waar deze dag om draaide. Het ging vooral om ontspanning, aandacht en verbinding met elkaar. En dat bleek een stuk bijzonderder dan ik vooraf had verwacht!

Een van de oefeningen die me het meest is bijgebleven, was het elkaar in de ogen kijken. Dat klinkt heel simpel, maar het is best bijzonder om echt even de tijd te nemen om naar elkaar te kijken zonder afleiding. Op een gegeven moment moest ik zelfs huilen. Het raakte me meer dan ik had verwacht. Ook leerden we hoe je elkaar op een meer bewuste manier een knuffel kunt geven. Niet even snel een knuffel tussendoor, maar echt de tijd nemen om elkaar vast te houden en dat moment te ervaren. Kleine dingen, die toch heel anders voelen als je er bewust mee bezig bent.

Later op de dag kregen we uitleg over de Kashmir-massage en mochten we zelf bij elkaar een massage geven en ontvangen terwijl de begeleidster het voordeed. De sfeer was ontspannen, met rustige muziek en zachte verlichting. Alles gebeurde in een veilige omgeving en met respect voor elkaar. Het was nadrukkelijk geen seksuele workshop, maar juist een spirituele ervaring. Het ging niet om een bepaald doel bereiken, maar om samen genieten van aanraking, rust en aandacht. Even niet bezig zijn met alles wat er thuis nog moet gebeuren, maar gewoon met elkaar.

We vonden het een mooie en verbindende dag en hebben er allebei veel van geleerd. Vooral het oogcontact en de manier waarop we elkaar een knuffel geven, zijn dingen die ik graag wil meenemen in ons dagelijks leven. Want hoe vaak ben je eigenlijk samen druk met van alles en nog wat, zonder echt even stil te staan bij elkaar? We hoeven echt niet iedere dag een uitgebreide tantra-oefening te doen, maar wat vaker bewust tijd voor elkaar maken lijkt me heel waardevol. Een bijzondere ervaring dus, die ons weer even liet voelen hoe fijn het is om écht samen te zijn. ❤️

Albert Heijn storing: hoe lang nog?

2026-10-16T15:01:59.468+02:00

Je weet pas hoeveel je iets gebruikt als het ineens niet meer werkt. Sinds zondagmiddag heeft Albert Heijn te maken met een cybersecurity-incident en zijn onder andere de website en de app tijdelijk niet beschikbaar. Ik mis vooral de app best wel, eerlijk gezegd. Want ja, ik gebruik dat ding eigenlijk best vaak - vaker dan ik me bewust van was tot deze storing.

Even snel iets toevoegen

Een van de dingen die ik het meest mis, is dat ik gedurende de dag even snel iets aan mijn boodschappenlijstje kan toevoegen. Zie ik dat de melk bijna op is? Hop, op het lijstje. Bedenk ik ineens dat ik nog iets nodig heb voor het avondeten? Even toevoegen en weer door.

Dat werkt voor mij gewoon heel prettig. Ik hoef niet alles op één moment te onthouden of mijn boodschappenlijstje ergens op een papiertje bij te houden. Mijn telefoon heb ik toch al bij me.

En nu? Nu moet ik het allemaal op een andere manier zien te onthouden. Ik gebruik tijdelijk mijn boodschappenlijstje van Google Keep. Maar ideaal is anders.

Mijn persoonlijke supermarkt-navigatie

Wat ik ook ontzettend handig vind, is de optie om de makkelijkste route door de supermarkt te laten bepalen. Ik kan mijn boodschappenlijstje invoeren en de app helpt me om zo efficiënt mogelijk door de winkel te lopen.

Geen onnodig heen en weer lopen, niet halverwege bedenken dat ik nog iets aan de andere kant van de winkel nodig heb en vervolgens weer terug moeten. Gewoon een logische route en klaar.

Misschien klinkt dat voor anderen als een overbodige luxe, maar ik vind het heerlijk als boodschappen doen zo overzichtelijk mogelijk verloopt. Minder nadenken, minder zoeken en daardoor minder prikkels. En laten we eerlijk zijn: boodschappen doen is nu eenmaal niet mijn grootste hobby. Als het dan wat makkelijker kan, heel graag!

En waar was dat lekkere recept ook alweer?

Dan zijn er nog mijn recepten en standaard booschappenlijstjes. Als ik wil weten wat ik ook alweer wilde koken, zoek ik gewoon even in de Albert Heijn-app. Handig als ik inspiratie nodig heb of als ik een recept wil terugzoeken waarvan ik weet dat het eerder goed beviel.

Maar dat kan nu dus ook niet.

Pas als het wegvalt, merk je hoeveel je het gebruikt

Natuurlijk zijn er belangrijkere dingen in de wereld dan een supermarktapp die niet werkt. Ik snap heel goed dat Albert Heijn eerst de digitale veiligheid op orde moet krijgen. En ik heb liever dat ze het zorgvuldig aanpakken dan dat ze overhaast alles weer online zetten.

Toch vind ik het opvallend hoeveel kleine dingen in mijn dagelijks leven inmiddels via die ene app lopen. Mijn boodschappenlijstje bijhouden, een handige route door de winkel uitstippelen en recepten opzoeken: het zijn allemaal van die praktische hulpmiddelen die het leven nét een beetje makkelijker maken.

Dus Albert Heijn, neem vooral de tijd die nodig is om alles veilig te herstellen. Maar ik hoop wel dat ik binnenkort weer gewoon mijn routines kan gebruiken. Want eerlijk? Ik had nooit gedacht dat ik een supermarktapp zo zou missen. 😂

Hoeveel 'last' hebben jullie van de storing bij Albert Heijn?

Een nieuwe supermarkt in de buurt

2026-10-15T12:50:31.346+02:00

Sinds kort hebben we weer een supermarkt waar we heen kunnen lopen, zonder dat je daarvoor eerst de fiets hoeft te pakken of een hele expeditie moet plannen. Begin van de maand is hij open gegaan en de afgelopen dagen zijn we al een paar keer kleine boodschapjes er wezen halen, omdat de Albert Heijn een storing heeft bij het bestellen.

Het is een Turkse supermarkt, wat wel voor een iets ander assortiment zorgt dan we gewend zijn. Sommige producten kennen we helemaal niet en soms staan we een beetje te kijken van wat er allemaal in de schappen ligt. Dat maakt het ook wel weer leuk: je ontdekt dingen die je anders misschien nooit zou proberen. Tegelijkertijd is het soms ook wel even zoeken naar iets bekends tussen alle onbekende producten.

Wel moeten we eerlijk zijn: sommige producten zijn ook behoorlijk aan de prijs, omdat ze van sommige producten alleen de A merken verkopen. Het is dus niet meteen de plek waar we voortaan al onze boodschappen gaan doen. Voor de gewone wekelijkse boodschappen blijven we waarschijnlijk gewoon onze vertrouwde Albert Heijn gebruiken. Maar juist voor de kleine dingen is deze supermarkt een uitkomst. Hebben we zin in een lekker hapje bij een filmavond? Of zijn we weer eens vergeten om bijvoorbeeld eieren te halen? Dan kunnen we nu gewoon even heen en weer lopen. Ideaal!

Afbouwen met mijn autisme coach

2026-10-08T15:18:23.168+02:00

Ik ga afbouwen met mijn autismecoach. Eigenlijk is dat best een mooi teken, want het betekent dat het steeds beter met me gaat. Toen ik begon met coaching had ik regelmatig iemand nodig die met me meedacht over mijn autisme, overprikkeling, grenzen en alles waar ik in het dagelijks leven tegenaan liep. Inmiddels herken ik veel dingen zelf veel sneller en weet ik ook beter wat ik nodig heb.

De laatste tijd merkte ik tijdens de gesprekken dat ik steeds minder nieuws leerde. We kwamen regelmatig uit bij oplossingen die ik zelf al had bedacht. Het voelde soms een beetje als een herhaling van zetten. Dat betekent natuurlijk niet dat de coaching niet waardevol is geweest. Integendeel: juist doordat ik zoveel heb geleerd, kan ik nu steeds meer zelf. Ik hoef niet meer voor iedere hobbel iemand naast me te hebben om te bedenken wat ik ermee moet.

Ik vind ook dat ik het op een gegeven moment zelf moet kunnen. Niet dat ik nooit meer mag vastlopen of dat ik voortaan alles alleen moet oplossen. Ik blijf gewoon autistisch en er zullen ongetwijfeld periodes komen waarin het minder goed gaat. Maar ik wil mezelf ook de kans geven om te ervaren dat ik inmiddels genoeg handvatten heb om het zelf te doen. En als ik toch weer ergens tegenaan loop, weet ik waar ik hulp kan zoeken.

Daarnaast weet ik dat er behoorlijk wat mensen op hulp van een autismecoach wachten. Als ik minder nodig heb, voelt het eigenlijk wel goed om ruimte te maken voor anderen.

Dus ja, een spannende stap, maar ik ga nu langzaamaan afbouwen en ben benieuwd of het nu inderdaad het goede moment is om uiteindelijk te stoppen met de coaching.

Midweekje Emmen gedaan

2026-09-26T10:37:17.421+02:00

Omdat Tobias de afgelopen dagen op kennismakingskamp was, besloten wij er zelf ook maar even tussenuit te gaan. We boekten een weekendje in Emmen en maakten er een combinatie van Wildlands en een dagje sauna van.

We waren al eens in Wildlands geweest, helemaal aan het begin toen het park net geopend was. Inmiddels is het behoorlijk uitgebreid en voelt het allemaal een stuk groter. Het is sowieso een mooie dierentuin en we hebben er flink wat uren rondgelopen. Natuurlijk kon ik als achtbaantester de achtbaan Tweestryd niet overslaan. 🎢

Na al dat lopen hadden we wel trek gekregen, dus ’s avonds zijn we lekker sushi gaan eten, met een lekkere cocktail erbij. Daarna konden we volgegeten naar het hotel rollen, want dat lag vlak naast het restaurant dus dat was wel fijn 😂

Al met al was het gewoon een heel fijn 'weekendje weg' samen. Niet eens zo ver van huis, maar toch even uit de dagelijkse routine. En dat Tobias op kamp was, bleek uiteindelijk een prima aanleiding om zelf ook iets leuks te plannen. En ook mooi: nu is het écht weekend! Boffen wij even!

15 jaar bloggen

2026-09-22T12:38:52.305+02:00

Wie had dat gedacht toen ik vijftien jaar geleden deze blog begon dat ik het zo lang zou volhouden?! Ik denk dat ik met mijn chaos-hoofd nog nooit zo lang iets heb volgehouden. 😉

Onze blog begon ooit vanuit onze wens om bewuster en milieuvriendelijker te leven. Daarna verschoof de focus naar het versneld aflossen van onze hypotheek en alles wat daarbij kwam kijken. En inmiddels? Inmiddels gaat het vooral over het leven zelf. Over alledaagse dingen, grote veranderingen, mooie momenten, struggles, gezin, keuzes en alles wat er tussendoor gebeurt.

De onderwerpen zijn veranderd, maar één ding is hetzelfde gebleven: ik vind het nog steeds heerlijk om mijn leven van me af te schrijven. En ik geniet er erg van dat er mensen zijn die al zó lang meelezen dat het haast als online vrienden zijn gaan voelen 💚

Ik wilde eigenlijk een samenvatting geven aan de hand van de meest gelezen blogposts allertijden, maar 15 jaar aan blogposts doorscrollen is erg veel werk. Dus ik ben eigenlijk wel benieuwd: welke momenten op onze blog zijn jullie het meeste bijgebleven? 😊

Tobias groeit ons allemaal voorbij!

2026-09-21T09:01:00.000+02:00

Volgens mij heeft Tobias besloten dat hij zo snel mogelijk alle volwassenen in zijn omgeving voorbij wil groeien. 😂 Hij heeft de afgelopen tijd echt een enorme groeispurt gehad en ineens begint het behoorlijk op te vallen. Steeds meer volwassenen die eerst nog een stukje groter waren, zijn inmiddels door hem ingehaald. En het grappige is dat je dat vooral merkt bij mensen die hij niet iedere week ziet.

Zijn beppe was dan ook behoorlijk in shock toen ze hem weer zag en ontdekte dat hij inmiddels langer is dan zij. Volgens mij had ze daar even een momentje voor nodig. 😅 De laatste keer dat ze hem zag, was hij blijkbaar in haar hoofd nog gewoon een stuk kleiner. En nu staat daar ineens een jongen die haar voorbij is gegroeid.

Ook thuis merk ik het steeds meer. Vanderweek stapte hij de badkamer uit en ik schrok even: wat deed die vreemde man in ons huis? 😱 Ik was nog niet helemaal wakker geloof ik, maar het kwam óók doordat hij in mijn hoofd toch nog wat kleiner is dan dat ie daadwerkelijk is.

Het is natuurlijk hartstikke leuk om te zien, maar het gaat ook wel heel snel. Voor je het weet, is hij niet alleen langer dan oma, maar staat hij straks ook boven mij uit te kijken. Ik ben heel benieuwd op welke lengte hij uiteindelijk blijft steken - met een vader van 1.86, een moeder van 1.90 en opa en oma van 1.92 en 2 meter kan hij best nog een flink stuk doorgroeien!

het leven met een maine coon

2026-09-17T08:49:00.000+02:00

Ik kreeg laatst een herinnering op Facebook dat we Mellow gingen ophalen. We hebben alweer 4 jaar een maine coon in huis! Een vrouwtje, en hoewel ze zeker groot is, is ze niet zo'n enorme XL-Maine Coon waar je eerst twee keer naar moet kijken om te beseffen dat het uberhaupt een kat is. Ze is gewoon een flinke dame. Vooral als ze languit op de bank ligt, neemt ze ineens behoorlijk wat ruimte in beslag. En natuurlijk doet ze alsof dat de normaalste zaak van de wereld is. 😅

Het leukste aan haar vind ik eigenlijk dat ze ondanks haar formaat gewoon ontzettend veel kat is. Ze loopt door het huis, komt gezellig bij je liggen en heeft natuurlijk ook precies door wanneer jij ergens mee bezig bent. Als je net lekker zit, bedenkt zij dat ze aandacht wil. En als je iets probeert op te ruimen, is de kans groot dat ze er precies bovenop of middenin gaat zitten. Want waarom zou je ook gewoon kunnen opruimen zonder kattenhulp?

En dan hebben we natuurlijk nog de haren. Heel veel haren. Je kunt de boel net hebben gestofzuigd en vervolgens zie je alweer ergens een pluk liggen. Inmiddels ben ik daar redelijk aan gewend en raap regelmatig plukken haar van de grond. Het hoort er een beetje bij als je voor zo'n langharige dame kiest.

Maar eerlijk is eerlijk: ik zou haar voor geen goud willen missen. Ze hoort gewoon bij ons gezin en het is hartstikke gezellig om zo'n grote, eigenwijze dame door het huis te hebben lopen. Zelfs als ze weer eens besluit dat mijn plek op de bank eigenlijk háár plek is. 😂🐾

Een schop onder de kont gekregen

2026-09-15T08:26:00.000+02:00

De vakantie is inmiddels alweer een tijdje voorbij, maar blijkbaar heeft mijn ritme daar nog niet helemaal van gehoord. 😅 Ik merk dat ik de afgelopen weken behoorlijk uit mijn doen ben. Ik heb al weken niet gesport, het huishouden steeds meer laten versloffen en eigenlijk gewoon weinig structuur gehad. Waar ik normaal gesproken graag een beetje overzicht heb, voelt het nu alsof ik achter de feiten aanloop.

Dit weekend hebben Sander en ik daar dan ook een pittig gesprek over gehad. Niet per se een leuk gesprek, maar soms is het wel nodig om elkaar even een spiegel voor te houden. Ik merkte zelf ook al dat ik niet lekker bezig was en dat ik steeds makkelijker dingen liet liggen. Het is dan fijn, maar soms ook confronterend, als iemand anders dat hardop benoemt.

Dus tijd om de draad weer op te pakken. Ik wil weer wat meer mijn best gaan doen met het huishouden, het sporten en natuurlijk ook met Project Gezond. Niet meteen alles perfect willen doen, maar gewoon weer beginnen en wat meer structuur terugbrengen. Hopelijk voelt dat binnen een paar weken weer wat meer als mijn normale ritme. 💪🏻

Soms heb je blijkbaar gewoon even een schop onder je kont nodig om weer in beweging te komen. 😉

Het wisselen van mijn oorbellen (eindelijk!)

2026-09-13T17:23:19.082+02:00

Het was eindelijjk zo ver: ik mocht mijn vers gepiercte oorbellen gaan verwisselen! Dit ging echter niet zonder slag of stoot. Het bolletje van één van de oorbellen zat namelijk zo ontzettend strak dat ik hem met geen mogelijkheid zelf los kreeg. Na een tijdje prutsen heb ik het maar opgegeven en ben ik ermee naar de piercer gegaan. Die kreeg hem gelukkig zonder al te veel gedoe los. Probleem opgelost, zou je denken.

Foto van na het wisselen van mijn piercing

Maar vervolgens raakte ik één van mijn oorbellen kwijt. Aangezien ik toch inde buurt van de markt was, heb ik maar meteen een nieuw setje gekocht, heel lichtroze bloemetjes. Hopelijk gaan deze wat langer mee dan de vorige, want het is wel zonde om elke keer nieuwe piercing-oorbellen te moeten kopen. Deze zijn namelijk een stuk duurder dan gewone oorbellen, maar voorlopig zit ik er nog wel aan vast, omdat ik met gewone oorbellen niet kan slapen.

Ook kocht ik een setje oorbellen van Piercing Mania. Ik had hier mijn oog al op laten vallen toen ik mijn gaatjes net had laten piercen, dus vond ik het nu wel eens tijd om dit te kopen. Je zou denken: einde van het verhaal. Maar nee hoor. Eén van de nieuwe oorbellen van Piercing Mania wist ik vervolgens óók kwijt te raken. Ik kwam daar onderweg naar mijn schoonouders achter en natuurlijk dacht ik meteen: die ben ik echt kwijt. Waarschijnlijk ergens onderweg uitgevallen. Toen ik later thuis kwam, bleek hij gelukkig gewoon op de grond bij de bank te liggen. Ik moet eerlijk zeggen dat ik héél erg opgelucht was!

Voorlopig hou ik het even bij deze combinatie, het bloemetje en het bijtje. Deze oorbellen zijn echt lastiger te wisselen dan gewone knopjes, maar zoals ik al schreef: om het gaatje niet dicht te laten groeien zit ik er voorlopig nog even aan vast

De eerste schoolweek zit erop

2026-09-04T16:00:03.950+02:00

De eerste schoolweek zit er alweer op. De eerste echte lesdag was woensdag, dus het was maar een korte schoolweek, maar toch was het weer even wennen. Na weken vakantie moet je ineens weer op tijd opstaan, rekening houden met schooltijden en terug in het gewone ritme komen.

Tobias heeft dit schooljaar ook zijn eerste les Duits gehad. Weer een nieuw vak erbij dus. Benieuwd hoe lang het duurt voordat de eerste Duitse woordjes en zinnen hier thuis voorbij komen. ;) Het komt in elk geval goed van pas, aangezien wij altijd graag naar Duitsland op vakantie gaan.

Zelf ben ik woensdag lekker een dagje naar de sauna geweest. Na de vakantie vond ik het wel een goed moment om nog even bij te tanken voordat het dagelijkse leven weer echt begint. Ik heb echt een heerlijk dagje gehad, lekker bijgekletst met een vriendin, het was echt even een topdag. En 's avonds weer redelijk bijtijds thuis om te horen hoe Tobias' eerste schooldag was geweest!

Inmiddels zijn de eerste dagen weer achter de rug en begint het ritme langzaam weer vanzelf te komen. Het is altijd even omschakelen na zo'n lange vakantie, maar uiteindelijk is het ook wel weer fijn om terug te zijn in de normale structuur. Nu alleen het sporten en Project Gezond weer oppakken, want dat ritme ligt er ook een beetje uit.

Onze laatste vakantieweek

2026-08-25T13:56:36.241+02:00

En toen was ineens de laatste week van de vakantie aangebroken. Het is zo'n week waarin je ergens nog probeert vast te houden aan het idee dat je vakantie hebt, maar ondertussen ook alweer bezig bent met alles wat daarna komt.

We zijn deze week onder andere op pad geweest om schriften te kopen, en meer van die kleine klusjes die voor het nieuwe schooljaar nodig zijn. En verder zijn we druk bezig geweest met de laatste puntjes op de i voor de tienerkamer van Tobias. Langzaam begint het echt een kamer te worden die bij hem past. Het zijn vooral nog van die kleine dingen die gedaan moeten worden, maar zoals dat vaak gaat: juist die kleine dingen kosten soms de meeste tijd.

En alsof we nog niet genoeg plannen hadden, werd Sander ook nog ziek. Een voorhoofdsholteontsteking, waar hij na 2 weken nog steeds niet helemaal van is hersteld. 🤧 Daardoor liep alles wat meer vertraging op dan we hadden gedacht. Niet dat we nou een strak schema hadden waar we ons koste wat kost aan moesten houden, maar sommige dingen schuiven dan toch gewoon een beetje op.

Dus geen enorm spectaculaire laatste vakantieweek met elke dag een nieuw avontuur of uitstapje, maar eigenlijk gewoon een fijne, beetje rommelige vakantieweek. Nog wat dingen regelen, klussen, shoppen, uitrusten en ondertussen proberen Sander weer een beetje op te lappen. ❤️

En voor je het weet zit de vakantie er dan toch echt weer op. Stiekem vind ik het ook wel fijn om langzaam weer naar een beetje ritme toe te werken. En ik denk dat het voor Tobias ook helemaal niet verkeerd zal zijn. Dus laat dat nieuwe schooljaar maar komen!

Ons bezoek aan Pairi Daiza

2026-08-15T19:40:27.603+02:00

Vorige week gingen we een dagje naar Pairi Daiza in België. En eerlijk gezegd… ik was zó onder de indruk dat ik bijna helemaal vergeten ben om foto’s te maken. 😂 Dat zegt misschien wel genoeg.

Pairi Daiza is echt gigantisch. Ik wist natuurlijk dat het een groot dierenpark was, maar pas als je er rondloopt merk je hoe groot het daadwerkelijk is. We hebben uiteindelijk gewoon 20.000 stappen gezet. En dan heb ik niet eens het gevoel dat we overal uitgebreid hebben rondgekeken.

Wat ik vooral bijzonder vond, was dat het niet voelde alsof je van dierenverblijf naar dierenverblijf liep. Het park bestaat uit allerlei verschillende werelden en gebieden, die allemaal hun eigen sfeer hebben. Je bent steeds weer ergens anders. Soms voelt het bijna alsof je een stukje van de wereld binnenstapt in plaats van dat je in een dierenpark rondloopt.

Mijn favoriete gebied was Edanja. Dat vond ik echt prachtig. De aankleding, de planten en de sfeer… het was zo mooi en groen dat ik daar eigenlijk het liefst nog veel langer had rondgelopen. 🌿

Er zaten trouwens ook behoorlijk grote spinnen. En dat vind ik normaal gesproken toch wel een dingetje. Maar gek genoeg vond ik het hier helemaal niet eng. Misschien omdat ze zo duidelijk onderdeel waren van de omgeving en ik helemaal in de sfeer zat. Of misschien was ik gewoon te druk met alles om me er echt druk over te maken. 😉

En ondertussen liepen we maar door en bleven we nieuwe dingen ontdekken. Ik denk dat dat ook precies de reden is dat ik zo weinig foto's heb gemaakt. Normaal gesproken ben ik degene die van alles vastlegt, maar deze keer was ik vooral bezig met kijken. Gewoon echt aanwezig zijn en genieten van alles wat er te zien was.

Pairi Daiza heeft in ieder geval behoorlijk indruk op me gemaakt. Het is groot, prachtig aangekleed en er is ontzettend veel te zien. En met 20.000 stappen op de teller waren we aan het einde van de dag ook wel een beetje klaar. 😅

Maar wat een mooie dag. ❤️

Stilte op de blog

2026-08-13T09:24:23.945+02:00

Ik heb de afgelopen tijd opvallend weinig geblogd. En dat is eigenlijk best gek, want schrijven was de afgelopen tijd juist iets waar ik heel veel aan heb. Ik vind het heerlijk om dingen van me af te schrijven, gebeurtenissen vast te leggen en van alledaagse dingen weer een verhaal te maken. Mijn hoofd zit normaal gesproken ook vol genoeg met onderwerpen. 😉 Maar de laatste tijd lukt het gewoon niet zo goed.

Ik ben onwijs moe. Niet gewoon een beetje moe omdat ik een paar nachten slecht heb geslapen. Meer het soort moe waarbij zelfs simpele dingen voelen alsof ze enorm veel moeite kosten. Ontbijt maken? Een hele onderneming. Douchen? Daar moet ik me echt toe zetten. Het huishouden? Dat draait inmiddels al een tijdje op ongeveer standje we doen wat we kunnen. 😮‍💨

Ik vind het wel heel lastig, want in mijn hoofd zijn er nog steeds allerlei dingen die ik zou willen doen. Ik wil bloggen. Ik wil opruimen. Ik wil plannen maken. Ik wil leuke dingen ondernemen. Ik wil gewoon mijn normale leven leiden. Alleen mijn energie doet momenteel niet zo lekker mee.

Ik denk dat de zomervakantie daar een flinke rol in speelt. Vakantie klinkt natuurlijk heerlijk, maar voor mij betekent het ook dat mijn normale structuur compleet wegvalt. Geen vaste schooltijden, geen duidelijk ritme, veel meer lege ruimte in de dagen en daardoor steeds opnieuw bedenken wat ik ga doen en wanneer. Dat klinkt voor anderen misschien als vrijheid, maara mijn brein denkt vooral: wat moet ik hiermee? 😂

En als ik eenmaal weinig energie heb, wordt alles ingewikkelder. Dan voelt een klein huishoudelijk klusje ineens als een project. En als er ondertussen overal dingen blijven liggen, wordt de berg in mijn hoofd alleen maar groter. Dat werkt natuurlijk niet bepaald motiverend. Sterker nog: soms kijk ik naar mijn laptop en denk ik dat ik eigenlijk best zou willen schrijven. Ik heb misschien zelfs een onderwerp in mijn hoofd. Maar dan raak ik toch weer afgeleid door iets anders dat blijbaar minder energie kost dan het schrijvn van een blogpost. En zo kan er zomaar weer een dag voorbijgaan zonder blog.

Wat ik wel merk, is dat mijn energie niet helemaal verdwenen is. Soms gebeurt er iets leuks en dan knap ik ineens een beetje op. Muziek aanzetten helpt bijvoorbeeld verrassend goed. Dan lukt het ineens wel om de vaatwasser te doen of de wasmachine aan te zetten. 🎶 Dat vind ik ergens ook wel hoopgevend. Ik ben er nog, denk ik dan.

Dus als je je afvroeg waarom het hier zo stil is: dit is waarom. Ik ben gewoon even moe. Heel erg moe zelfs. Ik probeer daarom momenteel wat minder van mezelf te verwachten. Het huis hoeft niet perfect te zijn. Niet iedere dag hoeft productief te zijn. En blijkbaar hoeft er ook niet iedere week een blog online te staan. Misschien komt de inspiratie vanzelf weer wat meer terug zodra mijn energie dat ook doet. Tot die tijd doe ik het maar een beetje rustig aan.

Project Gezond - week 13

2026-08-02T12:29:06.705+02:00

Deze week even kort berichtje, omdat ik het erg druk heb met o.a de 'verbouwing' van Tobias' kamer en er daardoor niet zo erg aan toekom om blogjes te schrijven.

Deze week is alweer de 13e week dat we bezig zijn met Project Gezond! Dit betekent dus dat we eigenlijk al een heel seizoen erop hebben zitten. In die tijd zijn we beide ruim 10 kilo afgevallen, dus daar zijn we natuurlijk beiden heel blij mee.

Echter was deze week wat mij betreft even een 'baalweek'. Ik zat niet lekker in mijn vel en Project Gezond voelde als een zoveelste klusje dat op mijn to do lijst erbij kwam. Daarnaast begon ik opeens ook erg te twijfelen of ik nog wel verder wil afvallen. Ja, ik heb nog overgewicht, maar ik voel me op het gewicht waarop ik nu zit erg lekker in mijn vel zitten qua hoe ik eruit zie en ben bang als ik meer afval, dat ik mezelf er eigenlijk niet mooier op vind worden.

Tegelijkertijd wil Sander nog wel graag 10 tot 15 kilo kwijt en wil ik hem hier ook graag in steunen. Dus dat maakt het best lastig hoe we daarmee omgaan. Ik zit hier momenteel even een klein beetje mee in de knoop eigenlijk.

Hoe dit verdergaat, zal ik volgende week wel weer over schrijven....

Project Gezond - week 12

2026-07-28T13:39:30.818+02:00

Een paar dagen later dan gepland, maar toch nog een update over het afvallen van de afgelopen week. 😊

Door de vakantie en het klusproject van Tobias' kamer staat alles even op een iets lager pitje. Ik heb me voorgenomen dat op gewicht blijven tijdens de vakantie ook al een heel mooi doel is. Als ik wel afval is dat mooi meegenomen, maar als het niet lukt, dan is er ook geen man overboord.

Deze week ben ik dus gelijk gebleven. Sander is wel weer een kilo kwijt; hij houdt zich wat beter aan het Project Gezond programma dan ik!

Uitzonderingen

De afgelopen week maakte ik een aantal uitzonderingen:

High tea

Ik heb samen met mijn schoonmoeder een high tea gedaan. We hadden elkaar al een tijdje niet gezien en we vonden dus dat het wel eens tijd was om een keertje iets leuks en feestelijks samen te gaan doen. Dit werd dus een high tea.

Mijn schoonmoeder en ik bij de high tea

Tilburgse kermis

Op vrijdag gingen Tobias en ik naar de Tilburgse kermis. Ook hier heb ik een uitzondering gemaakt op Project Gezond door bij Bagels and Beans een worstenbroodjes-bagel te nemen. Dit viel eigenlijk best wel tegen en was de 'zonde' niet helemaal waard.

Ook at ik op de kermis een paar happen van de suikerspin van Tobias en hebben we op de terugweg een patatje gehaald bij Smullers. Ook dit vond ik eigenlijk achteraf gezien niet heel bijzonder. Dit soort dingen onthou ik wel voor een volgende keer.

Beweging

Qua beweging ging het opzich wel heel erg goed, ik heb elke dag iets van sporten gedaan; de ene dag een langer stuk gefietst, de andere dag 10.000 stappen gewandeld en ook een aantal dagen naar de sportschool geweest.

Er was ook een kleine tegenvaller: helaas heb ik een blessure waardoor ik momenteel niet mag hardlopen van de fysiotherapeut. Ik moet eerst een aantal weken mijn bilspieren en pezen rond mijn knieën aansterken voordat ik weer mag beginnen met hardlopen. Dit was wel een teleurstelling, want we hadden ons net ingeschreven voor de Rijnmond Run. Maar we verzinnen wel een ander doel.

Al met al vond ik het een vrij rommelige week qua Project Gezond eten, maar de komende week wordt vast weer beter. :)

Dagje Tilburgse kermis

2026-07-25T12:01:11.330+02:00

Gister gingen Tobias en ik een dagje naar de Tilburgse Kermis. We gingen met de trein, maar dat begon meteen al iets anders dan gepland. Vanwege werkzaamheden moesten we omrijden, waardoor de reis wat langer duurde dan ik verwachtte. Gelukkig hadden we geen haast en besloten we gewoon lekker te gaan. Achteraf was dat zeker de moeite waard.

Eenmaal aangekomen was het nog erg rustig, omdat we er met openingstijd al direct waren. Hierdoor konden we rustig over de kermis lopen. Tobias wist al precies waar hij graag in wilde: de cake walk - dit is een attractie waar je doorheen loopt met allerlei hindernissen waar je overheen moet komen. Dat blijft toch echt zijn favoriete attractie. Uiteindelijk is hij er zelfs in vier verschillende geweest. Iedere keer kwam hij weer met een grote glimlach naar buiten. Hij heeft zijn ogen uitgekeken op zo'n grote kermis!

Verder hebben we het rustig aan gedaan qua attracties. Mijn heup speelt de laatste tijd behoorlijk op door het hardlopen, dus de wilde attracties hebben we maar even overgeslagen. Dat was eigenlijk helemaal niet erg. We hebben lekker rondgekeken, genoten van de gezellige sfeer en af en toe ergens iets gegeten of gedronken.

Ondanks de omleiding met de trein en dat we niet heel veel attracties hebben gedaan, was het gewoon een hele leuke dag samen. Dankzij ons Dalvrij abonnement doe je dit soort dingen toch net even sneller dan wanneer je voor elke reis los moet betalen.

Hebben jullie toevallig nog meer tips voor leuke dingen om met de trein te ondernemen de komende weken? 😊

Pinpas kwijt

2026-07-22T15:06:19.344+02:00

Tobias heeft zijn pinpas altijd in het hoesje van zijn telefoon zitten, maar vorige week ging het hoesje kapot en was hij opeens ook zijn pinpas kwijt. We hebben overal gezocht, maar konden hem echt nergens meer vinden. Ik vond dit eigenlijk een mooi moment om Tobias zelf eens de bank te laten bellen. Natuurlijk hebben we van tevoren even besproken wat hij kon zeggen, maar verder liet ik hem het gesprek zelf voeren, omdat hij hier ook van leert hoe het is om zelf met instanties te bellen.

Het gesprek met de bankmedewerker duurde uiteindelijk niet zo lang, want hij gaf al snel aan dat ik het als ouder toch moest overnemen. Tobias is tenslotte nog minderjarig, dus ik moest de blokkering en het aanvragen van een nieuwe pinpas uiteindelijk zelf regelen.

Toch ben ik blij dat ik hem eerst zelf heb laten bellen. Het is toch weer een stapje richting zelfstandigheid. Ik hoop dat hij heeft gemerkt dat zo'n telefoontje helemaal niet zo spannend hoeft te zijn. Aan het einde van het gesprek gaf de bankmedewerker Tobias nog een compliment. Hij zei dat hij het gesprek netjes had gedaan. Ik hoop dat hij hiervan heeft geleerd dat zo'n telefoongesprek best meevalt en dat hij dit soort dingen hierdoor in de toekomst makkelijker zelf durft te doen.

vanaf welke leeftijd zijn jullie dit soort dingen samen gaan doen in plaats van het voor je kind te regelen?

Voortgang voor Tobias' tienerkamer

2026-07-21T08:58:24.122+02:00

Nu Tobias ouder wordt, vonden we het tijd voor een nieuwe kamer . Zijn kamer mag steeds meer een echte tienerkamer worden en daar hoort ook een bed bij dat de komende jaren mee kan.

Tobias wilde graag een hoogslaper met iets van een bank eronder, zodat hij daar lekker kan 'chillen'. Onze eerste gedachte was de IKEA STORÅ. We vonden het een mooi, stevig bed en de houten uitstraling sprak ons erg aan. Toch kwamen we er tijdens het meten achter dat ons plafond net iets lager is dan IKEA aanbeveelt. Waarschijnlijk had het wel gepast, maar we wilden liever geen twijfel hebben over de montage of de ruimte boven het bed.

Daarom zijn we verder gaan kijken en kwamen we uit bij de Vipack Pino Martin familiehoogslaper. Dit is een hoogslaper met daaronder een klein tweepersoonsbed / twijfelaar.

Wat ons aansprak, is dat dit bed ook van massief hout is en een stevige uitstraling heeft. Daarnaast is het wat lager, waardoor het beter past in Tobias' kamer. En het familiebed vonden we eigenlijk ook meteen een leuke toevoeging. Tobias slaapt straks boven en beneden is een twijfelaar. Handig als er een keer een vriend blijft slapen, maar met wat kussens ook te gebruiken als een soort lig / chillplek voor met zijn vrienden overdag.

Nu is het wachten tot het bed geleverd wordt. In de tussentijd hebben we gepland om komend weekend te gaan verven. Daarna kunnen we echt beginnen met het inrichten van zijn nieuwe tienerkamer. Ik heb er nu al zin in om te zien hoe het straks allemaal bij elkaar komt.

Commentaar tijdens het hardlopen

2026-07-19T10:43:37.841+02:00

Nu ik weer aan het hardlopen ben, valt me iets op. Blijkbaar vinden mensen het heel moeilijk om een hardloper gewoon voorbij te laten rennen zonder iets te zeggen. Dat wist ik trouwens al wel. Dit is niet de eerste keer dat ik hardloop. Maar ik heb het idee dat ik deze keer veel vaker reacties krijg dan bij mijn vorige hardloop-pogingen.

Gelukkig zijn de meeste ontzettend leuk. Een fietser die roept: "Goed bezig!" Iemand die een duim opsteekt. Of een enthousiaste: "Kom op, nog even!" Het zijn maar een paar woorden, maar ze helpen mij toch. Zeker als ik net midden in een interval zit en mezelf probeer wijs te maken dat ik écht nog wel een minuutje kan. Zo'n aanmoediging geeft gewoon een glimlach én stiekem ook een beetje extra energie.

Helaas zijn er ook andere reacties. Vooral jongeren op een fatbike lijken soms te denken dat een hardloper de ideale kandidaat is om even iets naar te roepen. Meestal niet eens heel origineel, maar vooral een beetje uitlachen of stoer doen. Als iemand ervoor kiest om op de bank te blijven zitten, hoor je niemand. Maar zodra iemand besluit haar hardloopschoenen aan te trekken en aan haar conditie te werken, vinden sommige mensen dat blijkbaar hét moment om commentaar te leveren.

Toch kies ik ervoor om vooral de leuke reacties te onthouden. Die meneer op de fiets die riep: "Lekker bezig!" Dat meisje dat een duim omhoog gaf. Of die wandelende buurvrouw die me glimlachend succes wenste. Dat zijn de mensen die ervoor zorgen dat ik nét iets vrolijker thuiskom.

PS: onze blogpost over week 11 van Project Gezond is niet op de leeslijst van Zuinigaan gekomen. Mocht je die hebben gemist zou ik het heel leuk vinden als je hem nog even leest, want er staat een voor- en tussenfoto bij waar ik erg trots op ben 😁