Sander Van der Maelen

Blog is verhuisd naar sandervdm.be

2013-02-24T12:31:00.003+01:00

Mijn blog is verhuisd naar http://sandervdm.be. Je kan daar nu al mijn avonturen volgen.

Leven zonder vlees

2012-12-24T13:08:00.000+01:00

Lees dit bericht op mijn nieuwe website: www.sandervdm.be

Ik ben moreel bezwaard. Ik zie geen uitweg meer. Ik kan niet anders dan vegetariër zijn.

Argument

Afgelopen woensdag 12 december heb ik mijn huisgenote vergezeld naar een lezing met de lyrische titel "Why we love dogs, eat pigs and wear cows". Pertinente vraagstelling nog voor je gaan luisteren bent. De Amerikaanse professor psychologie, publiciste en activiste Melanie Joy gaf er een uiteenzetting over het allesomvattende hegemonische systeem van vleesconsumptie. Ze benoemde het "carnisme": de ideologische norm dat je vlees moet consumeren.

Velen onder ons houden zich voor dat de mens een alleseter is, een omnivoor, omdat we zowel vlees en vis als groenten en fruit consumeren. De realiteit toont ons echter: de norm is vleesconsumptie. Patatjes met groenten en vlees, zo zijn we in Vlaanderen allemaal opgekweekt. In de frituur bestel je een vleessnack bij die lekkere frietjes gebakken in dierlijk vet. Op restaurant bestel je een lekkere biefstuk of die culinaire verfijning van exotisch vlees - en zeker geen schotel zonder vlees of vis. Dit ideologisch systeem wordt alleen maar aangesterkt door de enorme subsidies die de wereldwijde vleesindustrie heeft en politieke en wettelijke demotivatie om proactief te reageren op wantoestanden zoals de (toenmalige?) hormonenmaffia, dierenmishandeling in de vlees- en zuivelindustrie, de ontbossing in het Zuid-Amerikaanse regenwoud in functie van de Noord-Amerikaanse vleesconsumptie, enz. Er wordt dus actief gewerkt aan het in stand houden van dit hegemonisch systeem.

Nog een belangrijk element bij dit uitgebreid ideologisch systeem is uiteraard de ethische vervreemding. Melanie Joy stelde een pertinente vraag aan haar publiek: "Wanneer heb je voor het laatste een dier gezien dat geen huisdier is?". Op enkelingen na moest het publiek bekennen dat dieren heel onzichtbaar zijn in onze samenleving. Zeker als je in de stad woont, kom je quasi nooit in contact met die wezens die uiteindelijk gedood worden voor wat mooi verpakt in de winkel ligt. Gedomesticeerde dieren, huisdieren, zien we dagelijks en daarbij zouden we niet denken aan het opeten! Een stukje labrador meneer, een kattenpootje mevrouw? Het komt niet in ons op. Een lekkere stukje konijn? Maar is dat niet Meneer Konijn? Snuf? Knabbel? Oké goed, een een stukje kippenbil dan? Ik heb thuis nog kippen gehouden en die dieren tonen dus óók wel affectie en emotie. Ze reageren bijvoorbeeld op specifieke menselijke aanwezigheid: ze bukten voor mij want ik aaide hen, bij andere familieleden deden ze dit niet. Paardenworst? Of een varkenslapje, vlees van enkele van de intelligentste zoogdieren die er zijn én die anatomisch zodanig gelijken op de mens dat we delen van hun hart gebruiken om ons beter te maken?

Naast deze ethische vervreemding heb je, zoals ik al aanhaalde, ook een economische vervreemding. De vleesindustrie is ook niet zichtbaar en de disconnectie tussen het dier, het industriële complex en het eindproduct is compleet. Enerzijds zie je amper nog dieren, anderzijds wordt de manier waarop ze behandeld worden ook nooit in het voetlicht geplaatst. Dieren leven vrolijk op boerderij? Think again. Dieren worden humaan behandeld in de slachthuizen? Tsjah, je moet maar eens op YouTube zoeken. Niet voor gevoelige kijkers.

Uiteindelijk komen we na dit alles op een punt dat we ons de vleesconsumptie eigen maken. Psychologische interiorisering. Neem mij niet mijn vlees af, dat is mijn leven! Zoete herinneringen aan zomerbarbecues met lekker vlees, oma's stoverij met frietjes, nachtelijke uitspattingen met pitta en Bicky's, samen met vrienden een gezellige avond ribbetjes in de Amadeus... Je gaat positieve gevoelens koppelen aan het consumeren van vlees en op die manier onbewust (niet moedwillig) de disconnectie tussen het dier, het doden en het eten ervan alleen maar voeden. Sommige mensen doen het natuurlijk ook bewust omdat ze zich schuldig voelen. Zij eten bijvoorbeeld enkel gehakt (onherkenbaar) of gevogelte (grootste afstand).

Noodzaak?

Een eerste stap in het bestrijden van een ideologisch systeem, op persoonlijk of maatschappelijk vlak, is dit systeem deconstrueren. Hierboven heb je alvast een mooie opsomming gekregen: politieke slagkracht, economische macht, ethische vervreemding, economische vervreemding en uiteindelijk psychologische interiorisering.

Laten we vooral onderstrepen: dieren doden is een grote maatschappelijke keuze onder druk van dit hegemonisch ideologisch systeem, zeker geen noodzaak. Het is alvast geen biologische noodzaak voor de mens, want we kunnen perfect groenten en fruit verteren en hier voldoende voedingswaarde uithalen. Het is ook geen economische noodzaak, want er is genoeg voedsel in de wereld en onze samenleving is georganiseerd genoeg om dit zeker in het rijke westen op de juiste manier te verdelen. Je kan ook argumenteren dat het economisch niet wenselijk is gelet op de enorme hoeveelheden water en landbouwgrond die de "productie" van vlees kost. Hiernaast is het ook ecologisch niet wenselijk: we weten ondertussen al jaren dat de wereldwijde vleesindustrie op nummer 2 staat qua CO2-uitstoot. Om de boeren te helpen moeten we het trouwens ook niet doen: daarvoor moeten we enerzijds de volledige productie- en distributieketen eerlijker maken. Blijven investeren in praktijken die niet nodig noch wenselijk zijn, moeten we ook niet doen. Laten we de subsidies om het boerenbedrijf in leven te houden, verschuiven naar nieuwe vormen van agro-industrie: duurzame en persoonlijke zuivelproducten bijvoorbeeld. Of open boerderijen, waar je op bezoek kan komen met de school of het bedrijf, of als individu enkele weken kan meedraaien in de boerenstiel. Waarom niet?

Dieren doden en consumeren is dus een ideologisch systeem dat geen rationele noodzaak in zich meedraagt. Wat blijft er dan over? Persoonlijke overtuiging en motivatie.

Persoonlijk

De lezing van Melanie Joy heeft me weinig nieuwe inzichten opgeleverd, maar heeft me wel verplicht om na te denken over alle overwegingen en gevoelens waar ik al jaren mee rondloop. Er zijn veel argumenten die ik mezelf al had voorgehouden om minder vlees te consumeren, maar uiteindelijk bleef ik wel met schroom zitten om de stap te maken naar geen vlees eten. Toen ik klein was, ben ik al eens enkele maanden (?) vegetariër geweest, toen uit ethische overwegingen. Ik denk dat ik toen gestopt ben met het argument "als ik het dier niet ken, kan ik me er niet schuldig om voelen". Een simpel menselijk beschermingsmechanisme dat soldaten ook gebruiken om empathie met hun vijand uit te sluiten. De voorbije jaren zijn er andere overwegingen bijgekomen, zoals het ecologische aspect, waardoor ik zelfs enkele keren naar activiteiten en vergaderingen van Jong EVA ben geweest (toegegeven, na wat sociale dwang).

Uiteindelijk heb ik omwille van smaak en gemak nooit de stap durven zetten naar vegetarisme. Je moet je eetpatroon aanpassen, liefst zelf experimenteren met groetenschotels en vleesvervangers, je sluit jezelf uit van het gemak van bijna alle snacks in de frituur, pizza en goedkope restaurantbezoekjes, ... Nu ik alleen woon, ben ik natuurlijk wel verplicht om voor mezelf te zorgen en zelf eten te maken :) In functie van gezondheid en gewicht was ik trouwens al bezig met mezelf te verplichten om voldoende groeten en fruit te eten. Terwijl ik bezig ben, kan ik evengoed koken zonder vlees en vis. Het argument "gemak" viel dus weg.

Smaak, tsjah... Hoeveel soorten vlees consumeren we door de band? Een zestal? We eten al meer soorten groenten en fruit en er zit seizoensvariatie in. Smeeuïge avocado, zoete aarbeien, scherpe rucola, krokante geroosterde pitten, paddestoelen met aardesmaak: keuze genoeg! Deze lijsten van groenten, fruit, peulvruchten en noten op Wikipedia bieden misschien ook al wat inspiratie.

Ik voelde me moreel bezwaard, al vlak na de lezing. Alle kennis die ik éigenlijk al had om te kiezen voor een bestaan zonder gedode dieren en vleesconsumptie, werd mooi gepresenteerd. De bal werd teruggekaatst naar mijn geweten: kan je zo nog verder? Ik heb beslist: neen. Sinds 12 december heb ik maar één keer vlees gegeten, zo'n 100 gram. Vanavond is het laatste "wapenfeit": moederlief had al kalkoen gekocht voor kerstavond vóór ik haar verteld had over mijn keuze, en ik wil haar vanavond nog als aanpassingsperiode gunnen. (Voor mezelf hoeft het alvast niet meer.)

Bij deze zijn jullie allemaal ook uitgebreid geïnformeerd over mijn persoonlijke keuze om me te onttrekken aan het doden en eten van dieren. Ieder moet voor zichzelf tot eenzelfde inzicht komen - ik zal zeker niet opeens een negatieve activist worden. Als je mij een beetje kent, zal je natuurlijk wél weten dat we hierover zeker nog zullen praten. In de tussentijd kunnen we samen kijken naar manieren om ons te ontdoen van het stigma dat vegetariërs dragen omwille van hun keuze, die ingaat tegen de normatieve keuze. De economische structuur aanpakken, uiteraard, maar ook eens informeren bij je bezoek of er vegetariërs bij zijn en hen niet afkraken als konijnen, "want die eten ook alleen maar sla". Dat is feitelijk fout én kwetsend voor de konijnen :-)

3 heilige huisjes van uw Facebook strategie onderuit gehaald

2012-12-15T09:20:00.000+01:00

Facebook KPI's: you're doing it wrong.

Sociale media zoals Facebook en Twitter zijn overal: in de eerste plaats op uw desktop computer, maar ook op uw smartphone, tablet, op televisie (bvb. #7dag) en zelfs in reclames. Bedrijven willen veel likes op Facebook en veel volgers op Twitter om zo hun klanten te bereiken, maar dit is niet de juiste aanpak. In deze blogpost haal ik 3 heilige huisjes van een typische Facebook strategie onderuit. Een goed plan met de juiste doelstellingen bepaalt immers het succes van een sociale strategie.

(Deze post verscheen eerder op de website van The Reference. Je kan 'm daar ook lezen - er staan nog interessante teksten!)

Een like is geen doel van een online strategie

Waar doet u het voor? Waarom bent u online aanwezig? Bedrijven die actief zijn in retail of e-commerce, zoals Colruyt of Makro, willen online producten verkopen en dus winst maken via een webshop. Een non-profit organisatie zoals de International Crisis Group wil druk zetten op beleidsmakers en de publieke opinie via onderzoeksrapporten. Een like op Facebook of een volger op Twitter dient dan om bedrijfsdoelstellingen te halen en is niet meer dan een middel.

Een eerste heilig huisje is hiermee onderuit gehaald: een like op Facebook (of een follower op Twitter) is geen doel van een online strategie.

Want wat betekenen duizelingwekkende aantallen volgers eigenlijk? Voorbeelden van de gekste pagina's zoals 'That awkward moment when Rebecca Black doesn't know which seat to take' en hun vele volgers, of het verhaal van twitterkampioen Mathieu De Ruyck - lees zijn verhaal in het Nieuwsblad - zijn in deze context tekenend. Deze laatste jongeman had aan begin van 2012 nog meer dan 150.000 volgers op Twitter. De scepsis rond de manier waarop hij deze achterban vergaarde, zette hem ertoe aan zijn twitter account te sluiten. "was de roddels beu". Welke fout werd hier gemaakt? Het vergaren van volgers en likes was een doel geworden, geen middel. Door te weinig zorg te besteden aan alle aspecten van de online aanwezigheid, keldert een online reputatie snel, en blijkt alle werk (en geld) om volgers te vergaren een maat voor niets.

Een like zorgt niet voor zichtbaarheid

In een vorige tip spraken we al over de juiste KPI's om strategie in praktijk om te zetten. Als een like op Facebook geen doel op zich is, dan kan het aantal likes misschien dienen als KPI om het succes van de ruime strategie te meten? Display is immers altijd de eerste stap tot conversie…

Think again. Een like zorgt immers niet voor zichtbaarheid. Een gemiddelde pagina op Facebook bereikt immers zo'n 16% van haar fans per bericht dat ze plaatst. (Niet elke fan is immers online op het moment dat je iets publiceert op een pagina, niet elke pagina die je liket is even relevant voor je, en vooral: er is heel veel informatie die moet getoond worden in het nieuwsoverzicht. )
Meer likes zal er natuurlijk wel toe leiden dat meer mensen een bericht van een pagina gezien hebben. Het platform van Zuckerberg maakt echter een selectie van welke berichten getoond worden via het EdgeRank algoritme.

Enkele zaken die bepalen of een fan van een pagina een bericht te zien krijgt:

Interactie van de fan op eerdere berichten via likes, commentaren en shares;
Aantal vrienden van de fan die ook verbonden zijn met de pagina en hun interacties met de pagina;
Frequentie van updates van de pagina;
Wanneer de laatste update geplaatst werd;
Het soort updates: "rijke" content als foto's en video's zal meer getoond worden dan enkel tekst.

Al deze criteria tonen één ding: Facebook wil dat een pagina regelmatige en kwalitatieve inhoud deelt. Dat is dan ook de eerste stap om tot zichtbaarheid van pagina berichten te komen. Het is het soort inhoud dat uitnodigt tot interactiviteit - wat leidt tot een verhoogde zichtbaarheid.
(Een belangrijke bemerking hierbij is overigens dat Facebook één grote manier biedt om het EdgeRank algoritme te omzeilen, namelijk adverteren. Meer hierover in een volgend blogbericht.)

De aangepaste EdgeRank leidde tot minder spam klachten. Kwalitatieve content wordt nu meer getoond.

Een like is geen KPI

Een like leidt dus niet tot een exponentieel verhoogde zichtbaarheid van berichten op Facebook. Andere parameters komen in het spel.

Bereik van een bericht;
Viraliteit van een bericht: aantal likes, shares, commentaren in verhouding tot het bereik van een bericht;
Aantal clicks op banners en naar website;
Verkeer naar de website/webshop vanaf Facebook;
Conversie: aantal bezoekers dat koopt;

Deze metrics zullen de basis leggen voor enkele belangrijke bedrijfsdoelstellingen of KPI's die we kunnen definiëren:

Revenue: omzet van online verkoop, bannering, …;
Profit: winst op online verkoop, bannering, ….;
Leads en nieuwe klanten, via online aanwezigheid;
Aantal downloads (van bvb. een publicatie).

Concrete metrics en KPI's zullen per bedrijf en per project uiteraard verschillen. Zo zal The Reference altijd met haar klanten concrete doelstellingen voorop stellen binnen de online strategie. Via o.a. een doorlichting van de huidige (of toekomstige) online strategie, interviews met stakeholders en workshops schrijven we het online verhaal samen met de klanten van The Reference.

Doe het anders

Het is dus duidelijk mogelijk om uw online strategie anders aan te pakken dan zomaar te hengelen naar likes. Hou deze zaken in het achterhoofd bij de sociale media strategie voor uw bedrijf of organisatie:

Integreer jouw sociale media strategie binnen jouw algemene online strategie;
Definieer bedrijfsdoelstellingen (KPI's) voor jouw online strategie;
Besteed zorg aan alle aspecten van je online aanwezigheid;
Een like is geen KPI; de conversie van jouw bedrijfsdoelstellingen is dat wel;
Zorg voor regelmatige en kwalitatieve inhoud;
Bepaal metrics en KPI's op maat van jouw bedrijf en doelstellingen;

Solidariteit met Ford Genk

2012-11-11T22:14:00.000+01:00

Elke drive tot innovatie en maatschappelijke verantwoordelijkheid is verdwenen bij Ford: enkel het winstdenken op korte termijn blijft overeind staan. De aandelenkoersen dicteren de koers van bedrijven, i.p.v. als ondersteuning te dienen van goede zaakvoering.

Alle bezit is privaat - zo ook de jobs die gegund worden aan mensen. Het zijn nochtans de werknemers van Ford en haar toeleveringsbedrijven die jarenlang hun lijf en leden integraal aan het bedrijf hebben geschonken. Vrije tijd werd flexibel gemaakt met ploegenarbeid en tijdelijke werkloosheid, verloning werd met 12% verminderd met het perspectief op een toekomst. Emotionele investeringen in het bedrijf werden ontnuchterd met het nieuws van de sluiting.

Het wordt tijd dat de oorzaken van dergelijk gedrag van bedrijven wordt aangepakt. Ik wil hier slechts één enkel voorstel op tafel leggen: ontneem grote bedrijven de excuses om naar winstmaximalisatie te zoeken in sociaal onaanvaardbare omstandigheden. JA aan een fiscale en sociale Europese eenmaking! Loonlasten en minimumlonen Europees vastleggen kan ervoor zorgen dat bedrijven gaan concurreren op goede producten en dienstverlening, i.p.v. op marginale winstmarges.

Dierbare vrienden politici, grow a pair. Neem je rol op als democratische leiders, ook in de 21ste eeuw. De economie is nog steeds niet democratisch georganiseerd - al helpen de sociale verkiezingen hier wel toe - maar ons staatsbestel is dat een stuk meer. Neem je taak op als vertegenwoordigers van het volk, en vooral van zij die geen eigen economische stem hebben. De grote bedrijfsleiders van deze wereld hebben al voldoende invloed en kracht door hun economische hefbomen: wij moeten de massa als hefboom gebruiken voor maatschappelijke hervormingen. Bundel de krachten, ook op Europees niveau, om de noodzakelijke en eerlijke hervormingen ook door te zetten.

De grote massa waarvan sprake wordt voor een groot deel gemobiliseerd door de vakbonden. Als extraparlementaire druk nodig blijkt om hervormingen op de agenda te zetten, durf dan samenwerken. Zeker voor sp.a en ABVV moet deze band inhoudelijk en strategisch opnieuw gesmeden worden. Soms zijn er tegengestelde belangen, maar dit zou het geval niet mogen zijn. De gemeenschappelijke socialistische actie moet naar dezelfde economisch en maatschappelijk democratische samenleving streven.

Stel de samenwerking voorop en strijd tegen de echte tegenstanders: zij met kapitaal en productiemiddelen. Want geld koopt macht, en die macht dient om de economische structuur te bestendigen. En het is juist die cyclus die we willen doorbreken.

Dankjewel kiezers en fans

2012-10-15T23:35:00.003+02:00

Lees dit bericht op mijn nieuwe website: www.sandervdm.be

Lieve politieke fans,

Alle stem- en kiesbureaus zijn vele uren geleden gesloten, de brieven geteld, de voorkeursstemmen geturfd. Het moet gezegd: sp.a heeft dat in Gent niet slecht gedaan. Voor de gemeente heeft sp.a-Groen een absolute meerderheid, voor de provincie hebben we in Gent het beste resultaat van alle districten in Oost-Vlaanderen neergezet. Persoonlijk had het wat meer mogen zijn, maar als eerste deelname als jongste kandidaat is élke stem een heel erg aanvaarde stem die onze politieke toekomst verder vormgeeft.

Ik heb maar liefst 937 stemmen behaald: uw stemmen! Ik wil u daarvoor allen heel erg bedanken. Ook mijn immer geliefde campagneteam verdient een pluim voor al het geduld en de tijd die ze voor mij hebben vrijgemaakt, maar vooral ook voor onze gedeelde idealen. Het zijn die idealen die ik de komende maanden en jaren wil blijven uitdragen. Ik zal dat zowel in Gent doen als erbuiten, wat ook nodig blijkt te zijn getuige de resultaten van buiten ons progressieve eiland in zwart-geel Vlaanderen. Ik blijf geloven in de voedingsbodem van onze linkse idealen. Internationale solidariteit, verdraagzaamheid, gelijkheid, sociale strijd, democratie en emancipatie: samen gaan we deze concepten uitdragen.

Tot in de Gentse straten!

Sterk in jeugdwerk

2012-10-13T11:31:00.001+02:00

Sterk in jeugdwerk, stemt Van der Maelen. Duidelijker kan de boodschap niet zijn. Ik wil immers mijn ervaring als geëngageerde jongere gebruiken om binnen het (provinciale) beleid aandacht vragen voor jongeren, zowel als thema, maar ook als doelgroep van beleid.

Ik wil me, met jouw steun, smijten voor 5 belangrijke punten: fietspaden, ontmoetingsplaatsen voor jongeren, jeugdwerk, ICT-onderwijs en de stem van jongeren in het beleid. Ik schreef er eerder al over op mijn blog, maar herneem het eens met andere accenten en voorbeelden. Ik blijf het immers belangrijk vinden!

Goede fietspaden, ook in de rand van Gent

Het bovenlokale niveau van de provincie is de uitgelezen plaats om snelle en veilige fietsverbindingen tussen de deel- en randgemeenten van Gent te garanderen. Zo is de onderlinge verwovenheid van Lochristi en Oostakker evident, maar ook van pakweg een groot deel van Sint-Amandsberg en Destelbergen, Drongen en De Pinte, Gentbrugge en Merelbeke, enz.

Ontmoetingsplaatsen voor jongeren uitbouwen

Als je als jonge gast binnen blijft en naar tv kijkt of op de computer zit, ben je lui en passief. "Vroeger speelden wij nog op straat!". Als je buiten afspreekt met vrienden, ben je "hangjongere" en creëer je overlast. Wat willen we nu eigenlijk als maatschappij? Toch ruimte geven aan jongeren om elkaar te ontmoeten, zowel in open lucht als op overdekte plaatsen! Het verder stimuleren van groenpolen rond Gent en ondersteunen van jeugdhuizen zouden hier 2 grote stappen in zijn.

Degelijke lokalen en vorming voor jeugdwerk

Weinig bekend, maar het is alvast zo: de provincie investeert ook in jeugdwerk! Zo is er een provinciale jeugdraad die een hele rits aan ondersteuning biedt, zowel in vorming als in centen. Je kan een mooi overzicht vinden op deze website over provinciaal jeugdbeleid, die n.a.v. de interne Vlaamse staatshervorming is opgemaakt door de Vlaamse jeugdraad. Je merkt hierbij duidelijk dat er vanuit het provinciale niveau veel gedaan wordt/kan gedaan worden voor jeugdwerk. Dit is iets waar ik me dan ook sterk in wil smijten.

Sterker ICT-onderwijs in de provinciale scholen

Ik sprak over dit punt ook al in mijn blogpost rond mijn "digitaal verhaal" voor de provincie. Sterker ICT-onderwijs, dat gaat over zaken leren die ertoe doen en je écht verder helpen na het middelbaar - afhankelijk van je studierichting uiteraard. Omgaan met online informatie en communicatie. Een niet-zo-verkrampte visie op Wikipedia als informatiebron. Eens een gastspreker uitnodigen die in de échte wereld met het hele digitale verhaal bezig is. Elk jaar in het middelbaar ICT-onderwijs. Voorbeelden genoeg...

Een stem voor jongeren in het beleid

Alle bovenstaande punten geven duidelijk aan dat ik thema's die jongeren aan het hart liggen, wil meenemen in mijn politiek engagement. Ook via de provinciale jeugdraad wil ik de stem van jonge mensen binnen de provincie versterken. Jouw steun kan daar morgen, op zondag 14 oktober, voor zorgen.

Ik wil deze blogpost afronden met enkele interessante cijfertjes.

Volgens de laatste statistieken (anno 2010) telt de provincie Oost-Vlaanderen bijna 490.000 inwoners jonger dan 30 jaar, waarmee die zo'n 34% van de totale bevolking uitmaken. De inwoners tussen 20 en 30 jaar oud, maken meer dan 18% van de bevolking ouder dan 20 jaar uit.

Er zijn in de provincie Oost-Vlaanderen momenteel 3 raadsleden van de 84 jonger dan 32 jaar. Dat is ongeveer 3,6% van de raadsleden. Die 3,6% vertegenwoordiging staat in scherp contrast met de 18% vertegenwoordiging die inwoners jonger dan 30 jaar verdienen.

Jouw stem geven aan mij morgen, betekent dat ik een stem krijg om een jong geluid te zijn in de provincieraad - voor ieder van ons, ook voor alle jongeren van Gent en Oost-Vlaanderen!

Een digitaal verhaal

2012-10-11T10:50:00.001+02:00

In deze blogpost wil ik één van mijn drie belangrijke punten toelichten: een digitaal verhaal voor de provincie Oost-Vlaanderen. Naast "jong" en "sociaal" is digitaal immers een van mijn speerpunten. Ik ben immers de enige kandidaat van sp.a die in de digitale sector werkt (The Reference) én er ook actief in is naast z'n werk (iRail, Whitespace, Nerdlab). Dat neemt niet weg dat we als partij de digitale sector serieus nemen: denk maar aan de vele open data initiatieven van de stad Gent, onder schepen Resul Tapmaz.

Het digitale verhaal voor de provincie begint eigenlijk al bij de stelling van mijn lijsttrekker Joris Vandenbroucke: "Gent is geen provinciestad". We zijn niet het zoveelste stadje of gemeente zoals Moerbeke of Destelbergen: neen, wij zijn Gent en daar zijn wij content om :-) We hoeven echt niet aan het handje gehouden te worden door de provincie in alles wat we doen, want onze dienstverlening is al vrij uitgebreid en goed. Wat wél opvalt, is dat we met Gent een centrumfunctie vervullen naar alle gemeenten rond ons - denk maar aan scholen, cultuur, shopping, enz. Hierin moet de provincie ons dan juist méér bijstaan.

Het digitale past hier ook bij. Gebruik de actieve Gentse digitale scene om die dynamische en digitale overheid waar we over spreken, werkelijkheid te maken!

Digitaal, dat zijn voor mij in het bijzonder volgende zaken:

Digitale dienstverlening vanuit de (provinciale) overheid naar de burger en andere partners. Online formulieren invullen en subsidies aanvragen, een goede dienstverlening via internet - ook buiten de werkuren van de gewone mensen.

Digitalisering en dynamisering van de provinciale overheid. Een interne aangelegenheid is dit, vnl. binnen administraties. Niet enkel de klantendienst moet mee zijn met het digitale verhaal anno 2012, maar werkelijk alle geledingen. Dat begint bij het buitengooien van CRT-monitors, dat gaat over vrije toegang tot internet (stel je voor!) maar zou ook tot verbazend positieve zaken kunnen leiden zoals bvb. een Frank Van Massenhove aantoont in Brussel.

De digitale scene in Oost-Vlaanderen.

Ondersteunen van digitale startups. Gebruik de provinciale instrumenten om de digitale scene een plaats te geven. Dit kan via de aanwezige expertise, subsidies, onderwijs, ruimtelijke planning, brownfield projecten, ... Dit puntje geldt zowel voor Gent als voor Oost-Vlaanderen - al is het duidelijk dat het creatieve, digitale klimaat in Gent zit!

Kwalitatief ICT-onderwijs binnen de provinciale scholen. Zaken leren die ertoe doen en je écht verder helpen na het middelbaar - afhankelijk van je studierichting uiteraard. Omgaan met online informatie en communicatie. Een niet-zo-verkrampte visie op Wikipedia als informatiebron. Eens een gastspreker uitnodigen die in de échte wereld met het hele digitale verhaal bezig is. Je weet wel!

Open overheid, open source. Ook binnen de provincie Oost-Vlaanderen kan open source software ingeschakeld worden om gebruikskosten omlaag te brengen en de juiste software voor de juiste toepassing ervan te vinden.

Open overheid, open data. Ook de provincie beschikt over hopen data rond ik-weet-niet-wat: in kaart brengen en ontsluiten. Why not? We streven naar een dynamische en efficiënte overheid, we kunnen dan maar beter iedereen mee in dat verhaal trekken.

* *

Een stem op mij is dus wel degelijk een stem op een geëngageerde digital native. Kleur mijn bolletje komende zondag: verkiezingen provincie, lijst sp.a, plaats 5. Op papier welteverstaan.

Jong maar met ervaring

2012-10-07T20:33:00.001+02:00

Lees dit bericht op mijn nieuwe website: www.sandervdm.be

Ik ben de jongste kandidaat van sp.a Gent voor de provincieraad, maar heb desondanks een hele hoop bagage die me helpt in mijn engagement. Al deze ervaring zal ook bijdragen tot mijn kwaliteiten als mogelijk provincieraadslijst - iets wat met uw steun mogelijk kan worden.

Hieronder geef ik een CV van maatschappelijk engagement, zodat je goed weet wat ik de voorbije jaren heb uitgestoken.

Let wel op: dit zijn allemaal vrijwillige en deeltijdse engagementen. In de politiek zal ik altijd tegen cumul van voltijdse mandaten zijn!

Studentenvertegenwoordiging en Universiteit Gent

Ik ben zowel op facultair, universitair als Vlaams niveau actief geweest als studentenvertegenwoordiger. Hierbij stelde ik altijd de sociale dimensie van ons hoger onderwijs voorop: betaalbare studentenhuisvesting, duurzame studentenmobiliteit en in het algemeen de betaalbaarheid van verder studeren.

Faculteit

2006 - 2009: Studentenvertegenwoordiger Vakgroepraad Nieuwste Geschiedenis
2006 - 2010: Studentenvertegenwoordiger Opleidingscommissie Geschiedenis
2008: Lid Actiecomité ResPact-campagne Gent (studentencampagne voor een verlaging van de studiekost)
2008 - 2009: Mede-oprichter van StuArt, de facultaire studentenraad aan de Faculteit Letteren & Wijsbegeerte UGent
2008 - 2012: Studentenvertegenwoordiger Faculteitsraad Letteren en Wijsbegeerte UGent
2009 - 2010: Lid Onderwijsraad UGent

Universiteit

2010 - 2012: Lid van de Sociale Raad van de UGent (rechtstreeks verkozen - 1001 stemmen - studentenvertegenwoordiger met het hoogst aantal stemmen)
2010 - 2012: Stemgerechtigd lid van de Gentse Studentenraad (GSR)
2010 - heden: Lid Raad van Bestuur en Algemene Vergadering Cursief vzw (voorheen BSH)

Vlaanderen

2010 - 2011: Lid van de Raad van Bestuur van de Vlaamse Vereniging voor Studenten (VVS), verantwoordelijke voor de beleidsdomeinen sociaal en diversiteit
2010 - 2011: Verschillende mandaten in de Vlaamse Onderwijsraad (VLOR) en Vlaamse Interuniversitaire Raad (VLIR), o.m. VLIR Werkgroep Studentenvoorzieningen
2010 - 2011: Stuurgroep Steunpunt Inclusief Hoger Onderwijs (SIHO)

Gent

Los van mijn activiteiten aan de UGent, heb ik ook wat bagage in het Gentse verenigingsleven. Zo heb ik in de scouts gezeten op Drongen, was ik in het middelbaar ook al actief op school en heb ik meebeslist over de werking van studentENmobiliteit. Sinds deze zomer ben ik ook secretaris van Jeugdhuis Achterban.

1994 - 1999: Scoutsgroep “158ste FOS Woudloper” te Drongen
2003 - 2006: Lid leerlingenparlement + denktank K.A. Voskenslaan Gent
2005 - 2006: Lid redactie leerlingenblad “Iris” K.A. Voskenslaan Gent
2009 - 2010: Aikido - Aiki-o-kami Gent (Lucas Munichstraat)
2010 - heden: Stuurgroep Kot@Gent
2010 - heden: Lid Raad van Bestuur en Algemene Vergadering studentENmobiliteit vzw
2012 - heden: Secretaris Jeugdhuis Achterban

Digitaal

Het digitale is begonnen met de Game Boy en reikt nu al tot m'n werk. Vele jaren ben ik bewust en onbewust bezig geweest met digitaal engagement, iets wat ik graag wil doortrekken in mijn ander politiek en maatschappelijk engagement.

2005 - 2006: beheer internetforum voor de klas + website leerlingenblad "Iris" K.A. Voskenslaan Gent
2006: Cursus webdesign 2: "Flash" - CVO Het Perspectief
2005 - 2010: Ubuntu contactpunt voor cd-roms, installatie en uitleg. Ik heb er zelfs nog een tijdje een blog rond onderhouden :-)
2011 - heden: e-Beacon consultant in Online Marketing @ The Reference
2011 - heden: iRail vzw, voor digitale oplossingen rond open data en (openbaar) vervoer.
2011 - heden: Nerdlab, met coole geeky dingen
2011 - heden: Whitespace Gent (Hackerspace), vaste klant

Partij sp.a en socialistische beweging

Ik ben al langer politiek actief dan dat ik lid ben van sp.a. Zo heb ik na lang nadenken en éigenlijk al links zijn, in 2006 de stap gezet naar lidmaatschap en engagement van Animo. In de derde lesweek van m'n eerste academiejaar was ik al bestuurslid bij Animo StuGent... Later is daar twee jaar voorzitterschap van Animo StuGent bijgekomen, ben ik momenteel ondevoorzitter van Animo Gent (de Gentse jongsocialisten) en al enkele jaren actief bestuurslid bij sp.a Gent-Oost. Het rode leven kent geen geheimen voor me!

2006 - heden: Actief lid Animo en sp.a
2006 - heden: Lid ABVV Jongeren
2006 - 2007: Bestuurslid Animo StuGent
2006 - 2010, 2011-2012: Afgevaardigde in het Politiek en Filosofisch Konvent (PFK)
2006 - 2010: Redactielid studentenkrant “Avanti” Animo StuGent
2007 - 2009: Ondervoorzitter Animo StuGent
2008: Actie “Kot Jackpot” tegen de hoge huurprijzen voor koten
2009: Mede-oprichter “Studenten tegen Racisme” (SteR); koepelorganisatie tegen NSV aan de unief
2009 - 2010, 2011-2012: Voorzitter Animo StuGent
2011 - 2012: Bestuurslid Animo Gent
2011: initiatiefnemer studentenmagazine "Voxx" van Animo

2007 - heden: Bestuurslid sp.a Gent-Oost
2012 - heden: ondervoorzitter Animo Gent
2012: Publicatie van de Rode Codex, eerste editie

5 voorstellen voor de Dampoort

2012-10-05T18:41:00.002+02:00

De Dampoort in Gent, dat zijn namelijk wij allemaal. Of u er nu woont of werkt, of u er dagelijks passeert onderweg naar het station, de GB of het stadscentrum: iedereen heeft voeling met de Dampoort.

Als kandidaat van sp.a Gent voor de provincieraad (plaats 5) wil ik dat de Dampoort een verhaal wordt dat wij allemaal delen: een verhaal voor de wijk en ver daarbuiten. Jarenlange letterlijke stilstand moeten omgekeerd worden in bruisende en dynamische vooruitgang. Samen kunnen we zorgen dat de politiek aandacht besteedt aan de Dampoort wijk. Ook op het provinciale niveau moeten we ons dus laten horen.

Lees via deze link 5 voorstellen voor onze wijk:

De groene banaan: niet door het park maar tussen spoor en groenzone;
Renovatie en vernieuwing van woningen aan de Dampoort;
Sociale en culturele voortrekkers zijn nodig;
De Dendermondsesteenweg: minder verkeer, meer groen;
Het Oktrooiplein: een plein voor de wijk.

Wilt ook u van de Dampoort een fijne buurt maken? Geef mij dan uw stem op 14 oktober, binnen enkele dagen. Kleur het bolletje van "VAN DER MAELEN SANDER": provincieraadsverkiezingen, lijst sp.a, plaats 5.

Samen vooruit!

Neen aan hoger inschrijvingsgeld!

2012-10-05T09:35:00.001+02:00

Het komt met de regelmaat van de klok terug: pleidooien om het inschrijvingsgeld in het hoger onderwijs te verhogen. Enkele weken geleden was het nog VOKA die stelde dat hogere studies dezelfde waarde hadden als een iPad (reactie sp.a hier te lezen), en een goed jaar geleden schreef ik nog een uitgebreid pleidooi tegen de verhoging van het inschrijvingsgeld op mijn blog. Nu is er weer Ides Nicaise die als onderwijseconoom andermaal stelt dat het lage inschrijvingsgeld een verkapte vorm van subsidie aan de middenklasse is.

Is "laag" inschrijvingsgeld een subsidie voor middenklasse? Nochtans vallen ook veel jongeren uit de middenklasse uit deze dure boot.

Is "laag" inschrijvingsgeld een subsidie voor de middenklasse? Heeft Nicaise de kost van een kot, vervoer, studieboeken, excursies ... meegeteld? De Studentenmonitor 2009 spreekt van jaarbedragen tussen 8000 en 12.000 euro om een jaar lang student te kunnen zijn. Die "subsidie" maakt studeren voor veel jongeren net mogelijk - jongeren die anderes uit de boot zouden vallen!

Is "laag" inschrijvingsgeld een subsidie voor middenklasse? Zorg dan voor hogere beurzen. Zorg ervoor dat de financiële kloof tussen werken en studeren verkleind wordt. Verklein mogelijke kosten die je als student moet doen (kot, boeken, enz.).

Is "laag" inschrijvingsgeld een subsidie voor de middenklasse? Mijn voorstel: maak het een cadeau voor iedereen door voor kleinere lesgroepen te gaan. Stel de student centraal en verbeter op die manier de onderwijskwaliteit. Zo heb je minder uitval en kan je zwakke studenten écht helpen.

Moeten we ons inschrijvingsgeld optrekken om op die manier te kunnen differentiëren? Waarom rekenen onderstaande landen dan 0 euro inschrijvingsgeld aan? Zijn zij sprekende voorbeelden van lage participatie van arbeidersjongeren? Hoeft de kwaliteit hieronder te lijden? Nee, niet meteen:

Oostenrijk, Denemarken, Finland, Griekenland, Luxemburg, Noorwegen, Zweden, Slovenië, IJsland, Duitsland (12/15 lidstaten)

O, en dan hadden we het nog niet over het feit dat in ons land nog geen 55% van de schoolverlaters uit het secundair een verdergezette opleiding in het hoger onderwijs volgt. Veel van de hierboven vermelde landen met geen inschrijvingsgeld en zien een veel grotere instroom verdergezet onderwijs. Laten we de goede voorbeelden als inspiratie nemen, niet de slechte!

Het inschrijvingsgeld is trouwens één van de weinige elementen van de studiekost waar direct op ingegrepen kan worden, en in andere landen hebben ze wel de politieke moed om het inschrijvingsgeld af te schaffen en toch nog kwalitatief onderwijs aan te bieden.

Laat het duidelijk zijn: ik ben geen voorstander.

Sterk in jeugdwerk in 5 punten

2012-10-01T16:03:00.000+02:00

Ik ben Sander, de jongste kandidaat op de sp.a-lijst voor de provincie. Ik doe voor de eerste keer mee met de verkiezingen op 14 oktober en ik wil me inzetten voor jongeren zoals jij en ik. Ik schuif hier 5 puntjes naar voor waar ik mijn schouders wil onder zetten: fietspaden, ontmoetingsplaatsen voor jongeren, jeugdwerk, ICT-onderwijs en participatie. Deze zullen de komende 2 weken bij alle eerste kiezers voorgesteld worden dmv een flyer.

1. Goede fietspaden, ook in de rand van Gent. Een jonge en sociaal-ecologische stad heeft nood aan snelle fietsverbindingen vanuit de deelgemeenten van Gent naar het centrum, maar ook naar aanpalende gemeenten. Een goed voorbeeld is Oostakker - Lochristi -Sint-Amandsberg - Gent. Ik denk echter ook aan Zwijnaarde - De Pinte - Nazareth.

2. Ontmoetingsplaatsen voor jongeren uitbouwen, zoals groene parkjes en jeugdhuizen. Jongeren die binnen blijven, zitten in de weg van hun ouders en zijn lui. Als we buitenkomen, zouden we hangjongeren zijn? Weg met de clichés: voorzie ontmoetingsplekken voor jongeren, ook in de open lucht! Om nog een voorbeeld te geven: het ter ziele gegane jeugdhuis in Zwijnaarde (Chaos) komt stilletjes aan terug tevoorschijn als JOC Variant. Hier kan een helpende hand veel verschil maken.

3. Degelijke lokalen en vorming voor jeugdwerk. De nieuwe geluidsnormen impliceren dat veel jeugdhuizen een decibelmeter moeten aankopen, iets waar misschien een financiële tegemoetkoming bij gepast is. Ook is afdoende isolatie naar de buitenwereld toe nodig, zodat we geluidsoverlast beperken. Enkele jeugdhuizen die ik de afgelopen weken heb bezocht, zoals Maegher Goet in Oostakker of Den Kelder in de Kammerstraat, zouden er misschien wel bij varen.

4. Sterker ICT-onderwijs in de provinciale scholen. In Gent denk ik in de eerste plaats aan de provinciale middelbare scholen PHTI, PIHS en PM.

5. Een stem voor jongeren in het beleid. Een instrument hierbij kan de Provinciale Jeugdraad zijn, al moeten we ook durven de bestaande paden durven treden. Niet iedereen wil immers binnen de klassieke vergaderstructuur en -cultuur gehoord worden.

Wil je een nieuwe kandidaat steunen met een jong verhaal? Kleur dan mijn bolletje binnen de sp.a-lijst voor de provincie op 14 oktober. Jouw stem maakt het verschil!

6 jaar geleden

2012-09-24T10:11:00.001+02:00

Lees dit bericht op mijn nieuwe website: www.sandervdm.be

Daarstraks ben ik voor de tweede maal de Blandijn binnengewandeld, maar deze keer op weg naar de les. Eén van de eerste keren dat ik de trappen van ons gebouw opwandelde ("ons", ja hoor) was afgelopen vrijdag, toen het introductiedag was. Heel veel over de inhoud van die dag zal ik me niet hreinneren, maar wel de politieke studenten die al reclame aan het maken waren voor hun vereniging. Een mij onbekende studentenvereniging overhandigde mij een flyer:

Vlaams student, sluit aan bij het Verbond!
- VLAAMS
- KATHOLIEK
- RECHTS
- ...

Ik wist genoeg en verscheurde het flyertje voor de klak-dragende mens zijn ogen. Kijk mij eens stoer zijn.

We zijn vandaag de dag gestart met een portie pre- en protohistorie: de ontwikkeling van de mens en sites vol menselijke resten over de hele wereld. Vorige vrijdag beloofde alvast interessantere lessen... Later vandaag staat er nog Historische Kritiek op het programma, een "klassieker" naar het schijnt, en Ecologische Geschiedenis! Maandag marathondag denk ik dan: is bijna 9 uur les op een dag niet nogal veel? Zeker als we op vrijdag geen les gaan hebben?

Ik bereid me ook al voor op het (laten) uitgeven van tonnen geld voor de studieboeken die we nodig hebben. Dankjewel studentenkring VGK om er toch wat korting op aan te bieden: ik ben al lid geworden ondertussen!

Ik ga trouwens eens rondkijken bij de hierboven genoemde politieke studentenverenigingen. Gisteren eens naar een avond rond het Communistisch Manifest gegaan van Comac. Op zondagavond, jawel, want het was in het hoofdkwartier van PVDA Oost-Vlaanderen, hier om de hoek. Ze waren nogal héél erg aan het pushen om lid te worden. "Ik ben nu al veel linkser dan enkele weken geleden!" - erhm thank you. Misschien dat iets minder doctrinair links mij kan aanstaan. Zoals gezegd: rondkijken.

Jaja, het beloven interessante tijden te worden. Ik kijk al uit naar de komende jaren. Het begin van mijn eerste academiejaar is alvast veelbelovend.

Samen voor de Dampoort en Sint-Amandsberg

2012-09-21T16:28:00.000+02:00

De voorkant van het krantje dat
we verdeelden in de wijk

We zijn er met sp.a Gent ook voor het oosten van Gent, m.n. de wijken Macharius, Heirnis, Dampoort en Sint-Amandsberg. Op zaterdag 15 september zijn we met tientallen vrijwilligers van sp.a Gent-Oost de straat opgegaan om deze boodschap in de vorm van een krantje te vertellen.

Onze wijkclub in Gent-Oost is al jarenlang erg actief in het organiseren van activiteiten en het brengen van politiek naar de wijk. We ontmoeten elkaar vaak in volkshuis De Roos, bij Arlette en Nico, maar we willen ook buiten de grenzen van ons lokaal buurtbewoners ontmoeten.

Zo organiseerden we in het verleden al een debat over de eventuele uitbaggering van de Schelde, werkten we met Curieus Gent-Oost aan een boekje over onze wijk en dragen we elk jaar ons steentje bij aan de 9 mei markt. Dat engagement willen we met onze kandidaten voor de komende verkiezingen op 14 oktober verder zetten!

Elke kandidaat kreeg een beperkt aantal tekens om zichzelf voor te stellen, en ik deed dat met het volgende tekstje:

"Ik ben 22, maar al jaren geëngageerd in Gent. Ik woon en werk rond de Dampoort, ben opgegroeid in deze buurt, en wil nu onze wijk beter op de kaart zetten. Natuurlijk is de Dampoort meer dan een verkeersknooppunt, maar het is tijd dat we de knoop ontwarren. Vanuit de provincie wil ik werk maken van veiliger verkeer, van meer open, groene ruimte en van plekken om uit te blazen in onze buurt. Van een Dampoortwijk waar het aangenamer wonen is."

"Ik wil ook bouwen aan een jonge, sociale en digitale buurt. Met kwalitatieve lokalen voor jeugdwerk, met goede isolatie. Door jongeren te betrekken in beslissingen voor de wijk. Door het sociale netwerk van de buurt te versterken, bijvoorbeeld met financiële steun aan wijkinitiatieven, of met een digitale overheid. Voor uw idealen, stemt Van der Maelen."

Dit zijn enkele concrete ideeën voor onze buurt die ik bij de verkiezingen op 14 oktober naar voor schuiven. Natuurlijk is er nog voldoende inspiratie voor de andere delen van Gent :-) Je mag meerdere voorkeursstemmen geven dus aarzel niet om op 14 oktober al onze bolletjes te kleuren!

In uw buurt, mijn affiches

2012-09-20T13:23:00.000+02:00

Ik beschik nu ongeveer een week over mijn affiches en zoals je al eerder kon lezen, ben ik deze actief aan het verspreiden. Hieronder enkele foto's "in uw buurt" - meer te bekijken op Facebook. Kan je raden waar deze foto's gemaakt zijn?

Campagne is inhoud, geen vandalisme

2012-09-17T00:38:00.000+02:00

Bekijk dit bericht op mijn nieuwe website: www.sandervdm.be

Sinds afgelopen vrijdag beschik ook ik over affiches om mij te helpen in mijn campagne. Ik ben vooralsnog de jongste kandidaat die in het district Gent opkomt voor de provincieraad, maar dat wil natuurlijk niet zeggen dat ik minder mijn best zou doen. Affiches nu, en later een flyer, zullen mij helpen om veel mensen te bereiken met ons verhaal rond de provincie.

Dat is dus wel de essentie van het campagne voeren voor verkiezingen: het verhaal. De inhoud. Wat je plannen zijn op een bepaald bestuursniveau met de mensen en middelen die je kan aansturen, en hoe je het leven zal verbeteren van de kiezers. Affiches zijn een hulpinstrument om een boodschap bekend te maken, de boodschap zelf moet evenwel goed zitten.

Ik vind het daarom meer dan spijtig om vast te stellen dat vrijdagavond mijn eerste verkiezingsbordje is weggenomen, nota bene bevestigd aan onze eigen garage hier in Gent. Een soortgelijke situatie vanavond in de Overpoort, waar mijn affiches van een particuliere vuilcontainer zijn afgescheurd. Ik had in beide gevallen hartelijke toestemming om mijn affiche op die plaats te bevestigen, maar toch verdwenen ze binnen enkele uren. Ik vind dit getuigen van een enorme kleingeestigheid. Wie houdt er zich nu bezig op een zondagavond met affiches aftrekken? Of op vrijdagavond met plastic spankoordjes doorknippen en verkiezingsbord en al te doen verdwijnen? Zielig noem ik dat. Respectloos.

Politiek is een kwestie van meningen en overtuigingen, van een verhaal voor onze stad en provincie. Mijn affiches helpen mijn eerste kandidatuur bij deze verkiezingen, als jongste kandidaat, om me bekend te maken. Het is anderen ook al opgevallen dat vooral sp.a (in het bijzonder burgemeester Termont) lijkt te kampen met systematische sabotage. Dat sommigen ons en mijn basisrecht van politieke promotie willen schenden, vind ik onaanvaardbaar. Spreek mij aan en voer het debat face-to-face op basis van inhoud. Verberg je niet achter vandalisme.

Vooruit met de Dampoort Gent!

2012-08-15T15:15:00.001+02:00

Bij de komende verkiezingen wil ik de Dampoort als wijk in Gent op de kaart zetten. Ik heb op mijn blog al verschillende keren geschreven over de Dampoort, en de laatste keer ging ik wat dieper in op de politieke stilstand rond onze wijk en het verkeersknooppunt dat er middenin ligt.

Natuurlijk is de Dampoort meer dan enkel een verkeersknooppunt. Het is ook een wijk waarin mensen wonen, werken, leven, uitgaan, elkaar ontmoeten, ... Ik wil dan ook dat er eindelijk werk wordt gemaakt van veiliger verkeer, meer open (groene) ruimte en minder drukte in & rond onze buurt.

Ik heb een online flyer gemaakt om alles wat toe te lichten - check it out via deze link.

Druk vanop alle politieke niveaus is nodig, en met jouw steun kunnen we onze wijk op de politieke agenda zetten. Deel daarom de flyer via Facebook of meld het aan de wereld via Twitter, vertel je buren en vrienden erover, ... Make some noise, we kunnen het gebruiken!

Tot aan de Dampoort!

Ik hou de Gentse Feesten gratis!

2012-07-07T13:35:00.000+02:00

Bekijk dit bericht op mijn nieuwe website: www.sandervdm.be

Alright, nog een week en het zijn weer Gentse Feesten! Het is al de 169ste editie van dit fantastische volksfeest in Gent, waarbij onze stad opnieuw tienduizenden mensen per dag mag ontvangen. We gaan natuurlijk allemaal genieten van die ontelbare gratis concerten, straatoptredens, danslessen en campings op welbepaalde pleinen.

(Hieronder vind je 3 tips voor een gezellige Gentse Feesten. Lees dus zeker verder!)

Laat de Cara-pils thuis

Als je mee staat te zingen met de vele muzikanten doorheen de stad, of dat nu Vanessa Chinitor of Roland is: hou wel in je achterhoofd dat al deze evenementen tijdens openluchtfestival Gent zichzelf niet betalen. Laat de Cara-pils dus thuis en koop je drank bij de pleinorganisatoren. De organisatoren rekenen op inkomsten uit drank om hun boekingen, podia, ... te kunnen financieren.

Think about it: 6 pintjes op een avond = 12 euro - voor dat geld kan je naar geen enkel ander festival of zaaloptreden!

3 tips voor gezellige Gentse Feesten

Mij ga je volgende week ook wel tegenkomen in de Kuip - uiteraard. Ik geef je nog 3 tips om het gezellig te maken op de tofste feesten van Gent als je met vrienden weg gaat:

Trakteer elkaar een rondje - en geef zelf het eerste rondje. Je hoeft de rest van de avond je geld niet meer uit te halen!
Geef een complimentje aan de mensen die je bier tappen. Vaak zijn het jobstudenten die lange dagen moeten doen. Jij content, zij content, iedereen content!
Bezoek verschillende pleinen en proef de verscheidenheid. In het Baudelopark kan je een worldshake krijgen om 04u 's morgens, aan het Veerleplein koffie om 14u 's middags.

Tot volgende week en een goeie Gentsche Fiesteuh!

Ik ging fietsen op het viaduct van Gentbrugge

2012-06-24T11:31:00.000+02:00

In de nacht van zaterdag 23 juni op zondag 24 juni 2012 werd het viaduct van Gentbrugge afgesloten voor onderhoudswerken: een gelegenheid die ik niet onbenut kon laten. Omdat ik fietsmobiliteit heel belangrijk vind, besliste ik daarom om 's avonds laat te gaan fietsen op de E17, op het viaduct dus, samen met twee kameraden.

Foto's en de tekst uit de schrijfmachine kan je vandaag nog raadplegen op Facebook via deze link.

Een schrijfmachine als sociaal instrument

2012-06-21T17:23:00.002+02:00

Een schrijfmachine als sociaal instrument: op pad gaan met de schrijfmachine en interessante verhalen neerschrijven zoals ik ze tegenkom. Dat wil zeggen dat ik verschillende plaatsen in Gent ga bezoeken waar mensen samen komen, om hun verhalen rond de sociale en digitale toekomst van onze stad neer te schrijven.

Waar zou ik volgens jou moeten langsgaan? Wie moet ik interviewen? Vertel het me hier, op Facebook of op Twitter. Ik ben benieuwd naar je suggesties. Verras me!

Mijn eerste blogpost op een schrijfmachine

2012-06-19T18:09:00.001+02:00

Jawel, u leest het goed: de komende weken zal ik mijn blog bijhouden op een schrijfmachine, en meer bepaald een magnifieke Olivetti Lettera 32.

Gekocht van een sympathieke oude dame uit het landelijke Kuurne, West-Vlaanderen. Haar huis staat volgestouwd met spullen die ze naar eigen zeggen niet meer gebruikt, waardoor ze o.m. van deze ongebruikte schrijfmachine af wou. Zelf heeft ze dit toestel nog gebruikt om verslag te maken van een heel oude lokale vereniging, ik denk iets met postzegels. Ja, inderdaad, de lokale filatelie kring. Iemand die daar kennissen in actief weet zijn? Doe dan zeker de groetjes aan Marie-Louise van Sander, de jongeman uit Gent die heel tevreden is met zijn aanwinst :)

Na dit kort berichtje, ga ik deze komende weken nog schrijven over Gent, de politiek, uiteraard de komende verkiezingen, maar ook wat me verder nog nauw aan het hart ligt. Zaken als sociale media, technologie, muziek, fietsmobiliteit en nog vele andere thema's. Als je zelf nog suggesties zou hebben: shoot!

Hartelijke groetjes vanaf de Olivetti,

Sander
sander.vandermaelen@gmail.com
Twitter: @sandervdm

P.S.: Ik heb deze blogpost ook uitgeschreven op de computer en zal dat ook blijven doen, om ook blinden en slechtzienden de mogelijkheid te geven om mijn teksen te lezen. Digitale tekst kan je immers makkelijk vergroten, automatisch laten voorlezen, ...

P.S.2: Wil je een foto zien van mijn schrijfmachine? Klik dan even door via deze link.

De Generatie O. spreekt

2012-05-17T11:11:00.001+02:00

Lees dit bericht op mijn nieuwe website: www.sandervdm.be

Beste Joke,

Met veel interesse las ik je stuk over “Generatie O.” in de nieuwe opinierubriek op de nationale sp.a-website. Je vindt de clichés die over jongeren de ronde doen in de media overtrokken. Ik ben blij, Joke, dat je jongeren niet alleen bier drinken, individualisme of apathie verwijt.

Zo verwijs je uitgebreid naar Stéphane Hessel, de 94-jarige Franse verzetsheld die met zijn “Indignez-vous” een hele generatie jongeren inspireerde om in verzet te komen tegen het maatschappelijk status-quo. We kennen de Occupy beweging, het Amerikaans geïnspireerde neefje van de Indignados, maar laten we natuurlijk ook de internationale studentenprotesten niet vergeten. Heb je al gehoord van de studentenprotesten in Canada? Daar kwamen de voorbije weken honderdduizenden studenten de straten op tegen de vermarkting van hun onderwijs, de hoge studieschulden, enzovoort.

Dichter bij huis zien we ook dat jongeren in actie komen voor een meer rechtvaardige samenleving. Jongeren vinden steeds meer de weg naar de politieke jeugdorganisaties. Je haalt zelf aan, Joke, dat het ledenaantal van Animo in stijgende lijn zit: iets wat ik uiteraard toejuich, maar niet als hoera-verhaal wil onthalen. Alle politieke jongerenpartijen in Vlaanderen komen immers nog lang niet aan 20.000 leden tezamen qua ledental . Als je weet dat er meer dan 1,1 miljoen jongeren tussen 15 en 30 in Vlaanderen wonen en nog zo'n 220.000 in Brussel - dan weet je dat er nog een lange weg te gaan is.

Dat geldt trouwens ook voor sp.a zelf. Ik ben enorm blij, en dat meen ik oprecht, dat je o.m. via jouw opiniestuk aandacht besteedt aan de jongeren als deel van het politiek bedrijf. Ik ben blij dat je jong talent ook in Genk belangrijke plaatsen op de lijst geeft. Ik zie alleen dat dat niet overal zo is.

Hoe moeilijk is het immers om je als jongere te bewijzen tegenover de gevestigde politieke klasse in veel steden in gemeenten - tegenover "de krokodillen"? Ik hoor genoeg verhalen van jongeren, uit alle hoeken van Vlaanderen, en ook uit andere partijen dan de onze. Hoe ze moeten strijden om nog maar aanvaard te worden binnen de eigen partij. Zeker in steden waar de eigen partij sterk staat in het bestuur, lijken jongeren op de lijst "niet nodig". Als sp.a moeten we tegen zo'n uitgangspunt durven ingaan. Jongeren zijn immers een integraal deel van onze samenleving. Ze zijn niet de toekomst: ze zijn het heden!

Mijn commentaar van hierboven geldt bij uitbreiding voor jongeren als verkiezingsthema. Waar zijn alle politici die jongeren, buiten spelen en engagement zo belangrijk vinden, eens het gaat over GAS-boetes, jeugdhuizen, cultuur voor jongeren en wat niet meer? Bestuurt de sp.a niet mee op zowat elk denkbaar niveau in Vlaanderen en zelfs België? Dát zijn de (terechte) vragen die jongeren stellen als het over politiek gaat, en daar moeten wij als socialisten een antwoord op bieden. Ik blijf hier ook binnen sp.a Gent op hameren, en laat niet na om dat op partijbijeenkomsten ook te zeggen.

Jongeren overtuigen van het socialisme kan of mag immers niet enkel een taak zijn van andere jongeren. Durf investeren in coaching en training voor jonge politici - in de volksmond "kadervorming" genaamd. Laat jonge politici ook "scoren" in dossiers. Maak evenveel lawaai over het lokale jeugdhuis als over het lokale rusthuis. Niet omdat er sprake is van een generatiestrijd, maar van een gemeenschappelijke sociale strijd.

Joke,

Ik ben ervan overtuigd dat je voor beter wil gaan. Binnen en buiten onze partij, ook voor jongeren. Daarom maak ik hierover lawaai. Daarom maak ik je (een beetje?) het leven zuur door over dit alles een blogpost te schrijven. Omdat ik geloof dat we samen voor beter willen gaan.

Groetjes,

Sander.

Campagne voor de provincie Oost Vlaanderen

2012-05-16T15:00:00.000+02:00

Lees dit bericht op mijn nieuwe website: www.sandervdm.be

Campagne voeren voor de verkiezingen is... Samen erop uit trekken, zoals samen met Resul en enkele andere nieuwe kandidaten bij de komende verkiezingen. Onze sympathieke schepen nam Astrid, Greet, Sven, Joris en mezelf op sleeptouw naar een hele reeks Gentse café's: van het Gouden Hoofd tot de Onvrije Schipper, van de Manteca tot het Muzikantenhuis in de Dampoorstraat. Je kan op m'n Facebook profiel een foto bekijken van deze avond.

Campagne voeren is ook: als jongeren je stem laten horen! Zaterdagochtend was het provinciale meeting waarop we informatie meekregen rond draaiboek, logistiek, financiën, enzovoort. Op mijn initiatief hebben we samen met de aanwezige jongeren -30 een groepsfoto genomen.

Ellen, Edelbert, Freija, Emma, Dagmar (niet op de foto) en mezelf zijn allemaal voor een progressieve en jeugdige provincie - elk vanuit ons district. Ik ga ongetwijfeld nog over hen schrijven, maar nu kan je hen toch al onthouden vanaf de foto :-)

Ik loop mee in de Stadsloop van Gent

2012-05-14T09:36:00.001+02:00

Lees dit bericht op mijn nieuwe website: www.sandervdm.be

O ja, beste lezer, u leest het goed: den dezen trekt de loopschoenen aan en gaat volgende zondag samen met honderden anderen het stadscentrum van Gent doorkruisen in de Stadsloop De Gentenaar.

Ik sta voor veel dingen bekend - links zijn, een beetje gek op computers - maar zeker niet als sportman. Omdat ik me onlangs heb voorgenomen van eindelijk eens wat gezonder te eten en meer te bewegen, heb ik me maar via mijn werk ingeschreven voor de Stadsloop. 't Is te zeggen: de korte editie, namelijk "Start to Run" aan 5 kilometer :-)

Groepssporten worden steeds populairder omdat ze mensen samen brengen, net dat tikkeltje noodzakelijke sociale druk geven én je meestal langs leuke plekjes brengen. Op onze looptocht van 5 kilometer lang doorkruisen we dan ook het hele stadscentrum: van de Sint-Amandsstraat via de Oude Houtlei en Vrijdagmarkt, via de Zuid en dan aankomst op het Sint-Pietersplein. Enkele van de mooiste hoekjes van het historische Gent zullen onder onze voeten passeren! Je kan het hele parcours hier bekijken.

Om me voor te bereiden, ben ik afgelopen vrijdag voor een eerste keer gaan lopen met nieuwe sportschoenen. Goede wil op overschot: zaterdag ben ik er opnieuw op uit getrokken. Veel te laat om nog degelijk voor te bereiden, maar de intentie is er toch... Ik heb ook maar Runkeeper op m'n gsm gezet: een app waarmee ik perfect kan bijhouden langs waar ik gelopen heb en aan welke snelheid, hoeveel calorieën ik verbrand heb, die me kan coachen door op het juiste moment te zeggen "slow" of "fast", enzovoort. Een extra hulpje dus: de juiste woorden terwijl ik de juiste muziek opzet (zie verder).

Op goede wil alleen kan je veel, maar met wat aanmoediging nog meer. Positioneer je langs het parcours, en zie me passeren zondag vanaf 15u. Je kan ook altijd een virtuele aanmoediging sturen via de website van De Gentenaar. Eeuwige dank zal je deel zijn, en de gedachte dat je hebt bijgedragen aan mijn gezondheid en aan een mooi sociaal gebeuren!

Neuzekes en foto's: de 9 mei markt in Sint Amandsberg

2012-05-13T15:04:00.004+02:00

Lees dit bericht op mijn nieuwe website: www.sandervdm.be

Dit weekend vindt ommezegens al de 470ste keer de befaamde 9 mei markt in Sint-Amandsberg plaats. Het begon als een paardenmarkt, groeide tot een heuse volkskermis en is tegenwoordig opnieuw (in iets bescheidener formaat) opnieuw een paardenmarkt met allerlei randactiviteiten.

Ook Curieus Gent-Oost draagde haar steentje bij aan de randactiviteiten en organiseerde een "fantastische" fototentoonstelling in het oud gemeentehuis van Sint-Amandsberg. Omdat we iets willen bijdragen aan de buurt, en hierin creatief en origineel willen zijn.

Wat wilt dat concreet zeggen? We hebben op onze vaste locatie tijdens de 9 mei markt ruimte gegeven aan Studio Edelweiss, enkele vrie wijze Gentse gasten, om met hun foto's een creatieve invulling aan de ruimte te geven. Zo hebben ze uiteraard foto's opgehangen (aan heel zware panelen...), maar ook muziek gespeeld, beelden geprojecteerd en met een rookmachine sfeer gecreëerd. De foto's zijn een tikkeltje absurd, soms geniaal, intrigerend, bijwijlen vreemd, en altijd interessant...

Op de openingsavond, vrijdag 11 mei, stelden we ook ons boekje voor: "Neuzen in Sint-Amandsberg". Hierboven vind je alvast een van de kleurrijke pagina's van ons boekje. Het staat vol met verhalen, mensen en foto's uit de wijk Dampoort - Sint-Amandsberg. Zo kan je er lezen over Reginald Warneford, de eerste Turkse slager in de buurt, de bogen van de Dampoort, enzovoort.

Dankzij Curieus Oost-Vlaanderen kunnen we jullie dit boekje ook gratis aanbieden. Ga daarom zeker langs op de tentoonstelling! Je kan vandaag (zondag 13 mei) nog langsgaan tot 18u. Ook bij de vele handelaren aan de Dampoort en in Sint Amandsberg vind je het boekje.

Nog meer lezen? De Gentenaar schreef een mooi artikel met foto's over onze openingsavond met enkele sfeerfoto's. Hieronder ook nog een filmpje!

Blogger op Durf Denken van de UGent

2012-05-08T14:46:00.001+02:00

Lees dit bericht op mijn nieuwe website: www.sandervdm.be

In het kader van de nieuwe "Durf Denken" campagne van de UGent, is er een multimediale blog opgestart waarop studenten en medewerkers van de Universiteit Gent ook de kans krijgen om mee te schrijven. Deze week ben ik er "Blogger van de week". Enkele stukjes uit mijn introductietekst kan je hieronder lezen, maar op de blog van Durf Denken staat er uiteraard nog meer geschreven!

Of ik wil bloggen voor de Durf Denken blog… Waarom niet? Deze website leek alvast leuk en interessant genoeg om aan mee te schrijven, en het thema “Durf Denken” mag een persoonlijke invulling krijgen. Hello world, Sander hier.
...
Deze week wil ik dan ook schrijven over engagement aan de UGent. In mijn eerste blogbericht geef ik in grote lijnen mee hoe ik mijn maatschappelijk ei ben kwijtgeraakt in de afgelopen jaren, terwijl ik in het tweede bericht ga inzoomen op de specifieke rol van de student aan de Universiteit Gent. Als je wil, kan je immers véél gedaan krijgen: meedraaien in een studentenvereniging, de curricula mee helpen bepalen of zelfs in een orkest meespelen: de mogelijkheden zijn quasi eindeloos.

Durven denken is natuurlijk ook kritisch reflecteren over je unief. In een afsluitend bericht zal ik dan ook inzoomen op de ontwikkelingen binnen het hoger onderwijs in Vlaanderen en specifiek de UGent, met een blik op de toekomst.