İrem Hanım imzalı bir yazı daha geliyor.. Kendisi sağolsun son zamanlarda siteye yardımlarını esirgemiyor.. Bu yardımların artarak devam etmesi dileklerimi sunuyor ve sizi Şanghay Gece Hayatı’nın bir başka mekanıyla başbaşa bırakıyorum

Şanghay’da gece dışarı çıkmak istiyorsunuz ama kafanız hiç o kulüp müziklerini kaldıracak durumda değil; arka fonda lounge müzikler çalan, sadece arkadaşlarla iki çift sohbet etmek, ve (en önemlisi bence) yaz akşamının ılık havasını koklamak istiyorsanız Chicha Lounge bar tam size göre o zaman… Chicha, Sinan Mansions denilen sitenin içerisindeki mekânlardan biri (alanı çok iyi bilenler için Alchemist’in yanı). Amacınız mekânın ön kapısından girip arka kapısından çıkmak olmalı

Arka bahçesi gerçekten güzel düzenlenmiş. Neyse, yerinize kurulduktan sonra, kendilerinin Latin temalı meşhur kokteyllerinden ısmarlayabilirsiniz. Ben de oraya özgü bir kokteyl içmiştim; gerçekten çok hoşuma gitmişti. İçkiden çok sunuş şekli, garsonların kibarlığı gözümden kaçmadı (Tabi bu insanlık için küçük, Çin için büyük bir adım. O anlamda belirtmek istedim).

[Show as slideshow]

[View with PicLens]

Alkollü içecek fiyatları 65-75 RMB arasında değişiyor. Ayrıca Cuma ve Cumartesi hariç her gün farklı bir konsept de oluşturulmuş, bu çerçevede çeşitli indirimler mevcut. En ünlüsü Pazar günü Chicha’ nın yine spesyellerinden Cheesecake Martini akşam 9’dan gece 1’e fiyat olarak 40 RMB’ ye düşüyor. Hafta içi her gün 5-7 arası Happy Hour denilen aktivite de yine bazı içkiler aynı fiyatla müşterilere sunuluyor.

Eğer çok açsanız ilk kata da atıştırmalık yiyecek getirtiyorlarmış ama Chicha’ya sık sık gidenler üst katında bulunan restoranı da öve öve bitiremiyorlar. Üst kat için emin olmamakla birlikte buraya giderken yer ayırtmaya gerek olduğunu düşünmüyorum İlgilisine tavsiye edilir

Açık Adres: Luwan Area 33 Sinan Mansions, 47 Sinan Lu, by West Fuxing Rd.  思南路47弄33号, 近复兴西路

Aslında Moganshan fikri biraz son dakikada çıktı sayılır.. 1 Mayıs nedeniyle buradaki 3-4 günlük tatilde [cumartesi iş günüydü, sonra 3 gün resmi tatil, cumartesi işi kıranlar için ise 4 gün tatildi ] bizim ailenin niyeti, itiraf ediyorum, evde kalıp tembellik etmek, mümkün mertebe dinlenmekti Ne varki Ömer böyle bir fikir ortaya atınca birden “neden olmasın ki” diyiverdik.. Bunun üzerine Evren “benim  sağlam bağlantılarım var, otel olayını bana bırakın” dedi, ve plan iyicene ciddiye bindi, artık buradan geri dönüş olamazdı

Otel olayını Evren’den evvel ben biraz araştırınca gördüm ki, 1 Mayıs tatili nedeniyle o haftasonu hemen hiç bir otelde yer bulmak mümkün değildi.. En azından internet üzerinden ulaşabilinen oteller için konuşuyorum.. Neyseki Evren’in tavsiye ettiği ZTC ZTG isimli otel hem yeni oluşu hem de lokal oluşu nedeniyle yer konusunda sorun çıkarmadı bize ve gecelik oda başı 560RMB gibi uygun bir fiyata bize 1 gecelik konaklama sağladı.. Otelden beklentilerinizi yüksek tutmazsanız gayet memnun kalacaksınız, kısaca böyle söyleyeyim

[Show as slideshow]

[View with PicLens]

Öte yandan Moganshan’da kalınabilecek çok daha farklı mekanlar mevcut.. Mesela “Naked Retreat” isimli mekan bunlardan en ünlüsü ve size 5 yıldızlı otel konforunda villalar sunuyor, ki bu villalar dağın eteğine kurulmuş ve inanılmaz güzel bir manzaraya sahipler.. Buna benzer başka mekanlar da var ama buralarda kalmak için gecelik bir kaç bin RMB’yi gözden çıkarmanız gerekecektir.. Bizim otelin öyle manzarası felan yoktu ama yeri gayet merkeziydi ve manzara için minik bir yürüyüş yapmak yetiyordu..

Moganshan’a ulaşım olayını ise, sağolsun, Ömer halletti.. [Bir an düşündüm de, bu seyahat ile ilgili ben hiçbir şey yapmamışım yahu ] Ömer vasıtasıyla tanıştığımız John isminde bir taksi (korsan değil, bildiğiniz Şanghay taksisi) şoförü var. Kendisi gerek İngilizce konuşması, gerek pozitif yapısı, gerek de güvenli sürüşüyle bizlerin takdirini kazandığından, Pudong Havaalanına gideceğimiz zamanlarda genelde öncesinden onu arıyoruz ve onun taksisiyle gidiyoruz.. Hatta kendisi eğer istersek Pudong’a havaalanından bizi almaya da geliyor. Velhasıl Ömer John’u aradı, John 6 kişilik bir araba ayarlayabileceğini söyledi ve gidiş dönüş toplam 1800RMB karşılığında kendisiyle anlaştık..

Şanghay’dan Moganshan’a alternatif gidiş yolları da var tabii.. Önce Hangzhou’ya tren, ordan otobüs+minibüs şeklinde gidilebiliyormuş.. Bunun dışında Şanghay Stadyumunun ordan kalkan direk otobüsler de varmış.. Ama biz hem rahat gidelim, hem sessiz sakin gidelim, hem de rahatça muhabbetimizi edebilelim diye böyle bir yol seçtik.. John’un arkadaşından ödünç aldığı araç beklediğimizden küçük çıktı ve giderken yolda lastiğimiz patladı belki ama bunların hiçbiri moralimizi bozmadı Bu arada araba kiralamak için Hertz’i de aramıştım, 7 kişilik Buick’ler için günlük 600RMB istiyorlar, 200km mesafe limiti koyuyorlar ve Çin ehliyetinizin olması gerekiyor.. Bunu da ek bilgi olarak vereyim..

[Show as slideshow]

[View with PicLens]

Velhasıl cumartesi sabahı saat 7:00 itibariyle John önce bizi, sonra Evrenleri ve en son da Ömerleri aldı ve yola çıktık.. Önce bir ihtiyaç molası, sonra da bir lastik değiştirme molası verdikten sonra yaklaşık 3 küsür saat sonra Moganshan’a vardık ve otelimize yerleştik.. Hafif bir dinlenme sonrasında lobide buluştuk ve bir şeyler atıştırmaya karar verdik.. Malum, dağ havası, oksijen vs. derken acıkıvermiştik Bu arada Evren’in tavsiyeleri üzerine yanımızda epeyce bir erzak da getirmiştik.. Börekler, kekler, abur cuburlar derken, bir kaç çanta dolusu yiyeceğimiz vardı

Moganshan’ın merkezi epeyce küçük olduğundan batı tarzı yemek yiyebileceğiniz tek bir yer bulunuyor, hemen bizim otelimizin üst kısmında bulunan bu mekanın adı “Moganshan Lodge” idi, Evren son geldiğinde burası epeyce kalabalık olduğundan yer bulamamışlar ve bu nedenle aynı durumu yaşamayalım diye tedbirli geldik.. Neyseki ne zaman gitsek yer bulduk bu mekanda, sıcak bir ortamı olan hoş bir mekan, oradan ısmarladığımız yemekleri kendi getirdiklerimizle birleştirmemize hiç seslerini çıkarmadılar sağolsunlar Kişibaşı ortalama 100RMB civarına bir öğününüzü burada yiyebilirsiniz.. Alternatif olarak bir kaç tane Çin lokantası da mevcut, buraları da deneyebilirsiniz Çin yemekleri ile bir probleminiz yoksa, biz denedik, fena değildi

Moganshan’a girişte, dağa tırmanmaya başlamadan önce 80RMB verip bilet almak zorunda olduğunuz bir yer olduğunu da belirteyim.. Bu bilet size aynı zamanda dağda bulunan, resimlerde de görebileceğiniz şelalenin olduğu mekana giriş hakkı da veriyor.. Biletinizi bu nedenle sürekli yanınızda taşımanızı tavsiye ederim.. Bambu ağaçlarının ağırlıkta olduğu şirin bir dağ olan Moganshan Şanghay’da yaşayıp da haftasonu yakınlara bi yerlere gitsem, şehrin kalabalığından uzaklaşsam, temiz hava alsam, yürüsem, koşsam, pazartesiye zinde başlasam şeklinde düşünceleri olanlar için bence ideal bir mekan..

Bundan birkaç sene Hollandalı olan kuzenimin eşine İstanbul’u neden bu kadar çok seviyorsun diye sormuştum. Her köşeyi dönünce karşıma farklı bir dünya çıkıyor şeklinde cevaplamıştı. Sanırım onun verdiği bu cevabı şu an Şanghay’ da yaşayan bir yabancı olarak daha iyi anlıyorum. İşte bu farklılıklardan biri de Çin’ de her Cumartesi-Pazar öğlen People’s Park’ta birkaç saatliğine buluşan ebeveynler… Ellerinde taşıdıkları veya bu amaç için ayrılmış panoya astıkları (yer bulabilirlerse, malum populasyon almış başını gitmiş ) ilanlarda evlatlarına ait bilgiler yer almakta.

Temel olarak, yaş, boy, kilonun yanı sıra adayın iş ve eğitim geçmişi, yurtdışı tecrübesi de eklenmiş. Bazı ilanlarda fotoğraf da mevcut; hatta bir baba kızının fotoğrafını gizlice yürüttüğünü itiraf etmiş Bundan da öte bazı ilanlar kan grubunu bile bildiriyormuş. Tabi bunlar evli, mutlu, çocuklu olma yolunda gereken ilk adımlar. Muhteşem bir uyum için çocuklarına eş arayan anne-babaların diğer bir kıstası da annemin anneannesinin (ailemi özledim galiba ) sorduğu üzere ‘Çat çatları, patpatları var mı?’ Yani bizim deyimimizle araba, yat, kat türü bir malı var mı? Bunlar Şanghay’da yaşamak için bir lüksten çok evlilik için ön gereklilikler.

[Show as slideshow]

[View with PicLens]

Öte yandan bazı ebeveynler çok çalışan evlatlarının sosyalleşemedikleri için bir eş bulamadıklarını düşünüyorlarmış. Fakat kendileri her hafta sonu parka gelerek en az 3-4 saatlerini harcıyorlarmış. Son olarak evlilik çağına gelmiş hatta onlara göre çoktan geçmekte olan çocuklarına uygun eşi bulduğuna inananlar, hemen kâğıdı kalemi alıp evliliğe aday bayın/bayanın iletişim bilgilerini not ediyor. Gerisi çifti buluşturmaya kalıyor. Bu durumda evliliğe gönüllü olanlar ailesinin öngördüğü kişi ile buluşuyor da, bu olaydan haberi olmayan gençler nasıl tepki gösteriyorlar merak ediyorum doğrusu Hatta olmadı panoda başarı öyküleri diye de bir bölüm ayrılmalı diye düşünüyorum, yöntemin efektifliğini ölçme bakımından

Çin’deki geleneksel kültür, bizdeki eski görücü usulü metodu gibi ana baba tanışması ve ardından onların rızası ile evlenilebileceğini gösteriyor (ne de olsa hepimiz Asyalıyız ) Bu durumda park buluşması çok da yadırganmaması gereken bir yöntem. Bu yazının amacı sadece güzide ülkemizde evlilik çağına(!) gelmiş gençlere baskı yapılmadığını kanıtlamak Şaka bir yana belki de bu buluşmalar sayıları hızlı artan Çin erkek nüfusunun utangaç, içe kapanık kişilikleri için büyük bir umut kaynağıdır, kim bilir…

Önemli Not: Bu yazı çeşitli bloglardan ve arkadaşlık sitelerinden edinilen bilgilerin kişisel mantık süzgecinden geçirilerek size sunulmuş halidir Ben bizzat People Park’taki buluşmayı görmedim ama Xian’da aynı aktivitiye Revolution Park’ta şahit oldum.

Yalnızlar için adres: Her cumartesi-Pazar, öğlenden 15:00’e kadar. People’s Square Parkı’nın 5 nolu kapısından girince. Açık adres: 75 Nanjing Xi Lu., Grand Theater’ın karşısı. Metro Hattı: 1, 2, 8, People Square Durağı, Çıkış No: 9

Pato isimli Türk kumpircisini şu an için sadece Pudong’da bulmak mümkün.. Nehir kenarında ve Century Park’ta olmak üzere iki şubeleri varmış.. Biz nehir kenarındakine gitmek istedik ve 2 no’lu metro hattıyla Lujiazui istasyonuna geldik, Superbrand Mall’un ilerisinden nehir kenarına çıktık ve güney istikametine doğru yürümeye başladık.. Yaklaşık bir 10-15 dk kadar yürümeniz gerekiyor, bir yerden sonra nehir kenarındaki yürüme yolu bitiyor ve hemen paralel normal yoldan (Fucheng Road) yürüyorsunuz, vapur iskelesine gelmeden hemen once sıralı küçük dükkanlar göreceksiniz, işte Pato Kumpircisi o dükkanlardan bir tanesi.. Alternatif olarak vapurla da karşıya geçerek ulaşabilirsiniz Pato’ya..

[Show as slideshow]

[View with PicLens]

Hem yer olarak merkezi bir lokasyonda olduğundan, hem hemen iskelenin yanında olduğundan, hem de biz tatil gününde gittiğimizden dolayı mekanın önü hep kalabalıktı.. Bazen merak edip gelenler, kumpir neymiş diye bakan Çinliler, bazen denemek isteyenler,  bazen de bizim gibi sıla hasretini patates ile geçirmek isteyenlerle dolup taşıyordu dükkanın önü Mekan sahibi Türk arkadaşlar ve Çinli çalışanlar epeyce zorlanıyorlardı siparişleri yetiştirmek için, tabii bu durum (Çinlilerin kumpirimizi sevmeleri) bizi de epeyce memnun etti..

Karışık malzemeli kumpiri sadece 25RMB’ye yiyebiliyorsunuz.. Bunun dışında köfteli kumpir (%100 dana eti) 30RMB’ye satılıyor.. Her iki kumpirden de yedim ayıptır söylemesi, ikisi de gayet lezzetliydi Tatlı olarak keşkül ve sütlaç da varmış ama bizim gittiğimiz gün maalesef bu tatlılar yoktu, bir dahaki sefere artık.. Sonuç olarak, eğer Pudong tarafındaysanız, yemek olayını kesinlikle burada bir deneyin derim ben.. Son bir not, mekanda oturma yeri olmadığından, kumpirinizi alıp nehir kenarında yemenizi tavsiye ederim, hani Ortaköy’den kumpir alıp da boğaza bakarak yediğinizi varsayarak

Bu sene 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı kutlaması ELS American Education Center adlı okulun bahçesinde düzenlendi.. Hava gerçekten çok güzel, hatta biraz fazla sıcaktı.. Çin ve Türkiye milli marşlarının çalınması ile başlayan organizasyon başkonsolosumuz Sayın Deniz Eke’nin konuşmasıyla devam etti.. Sonrasında Türk ve Çinli minik kardeşlerimizin çok güzel bir şekilde sergiledikleri dans ve şarkı gösterilerini izledik.. Sonrasında ise yemek servisi ve çocuklar için serbest oyun zamanı başladı..

[Show as slideshow]

[View with PicLens]

Biz çıkmak zorunda olduğumuzdan sonuna kadar kalamadık ama 10:30da başlayan bu organizasyonun 14:30 gibi bitmesi planlanıyordu.. Gerçekten de uğruna epeyce emek harcanmış bir kutlama oldu.. Bu güzel ve başarılı organizasyonda görev alan herkesi tebrik ediyor ve kocaman alkışlıyoruz..

Xintiandi’nin yerini tarif etmeye gerek var mı bilmiyorum ama aynı isimli bir metro istasyonu (10 no’lu hat) olduğunu ve tüm taksi şoförlerinin burayı bildiğini söyleyeyim kısaca Xintiandi’ye Starbuck’ın olduğı taraftan girdiğinizi ve düm düz ileri doğru yürüdüğünüzü varsayarsa yolun en sonuna gelmeden az evvel sol sırada göreceksiniz Latina’yı..

[Show as slideshow]

[View with PicLens]

Latina’daki temel mantık sınırsız et yemek üzerine kurulmuş İçeride pişen etler mütemadiyen masalara servis ediliyor ve siz istediğiniz etten istediğiniz kadar tabağınıza alıp, bir sonraki servisi bekliyorsunuz Servisler sık sık yapılıyor ve etlerin yanı sıra eritilmiş çok lezzetli peynirler de masanıza getiriliyor.. Sürekli et servisinin yanısıra bir de aperatif tarzı yemeklerin bulunduğu bir bölüm var, oradan da tabağınızı salata, pilav vs. tarzı yemeklerle istediğiniz kadar doldurabilirsiniz.. Bu mekana gelecekseniz aç gelmenizi tavsiye ederim

Yukarıda bahsetmeye çalıştığım bu sınırsız et tecrübesi kişi başı 268RMB’ye mal oluyor ve buna içecekler dahil değil.. Haklısınız, fiyat biraz pahalı.. Bu nedenle yukarıda söylediğim gibi bu parayı çıkarmak adına günü hafif geçirip buraya gelin ki, Türk’ün gücü neymiş görsünler Mekan iki katlı, gayet güzel, servis hızlı, personel güler yüzlü.. Özellikle haftasonları  rezervasyon yaptırmadan gitmemenizi tavsiye ederim.. Xintiandi şubesinin telefonu 021-6320-3566.

Japonya’ya alternatif olarak yapacağımız geziyi ise aslında Müge tasarladı.. Veya şöyle diyelim, o başladı, ben devam ettim Şansımıza Müge’nin tam QingMing tatili öncesinde Vietnam ve Kamboçya’yı kapsayan bir iş seyahati vardı.. İlk planımıza göre bu seyahat sonrası Şanghay’a dönecek ve burdan tatil yapacağımız lokasyona doğru yola çıkacaktık.. Ne var ki B planına geçtik, ve aslında Müge için iyi de oldu, böylece fazladan bir seyahatten kurtulmuş oldu.. B planına göre yapılacaklar kısaca şöyleydi: Kamboçyadaki iş seyahati sonrası Müge oradaki kalışını 4 gün kadar uzatacak, cuma akşamı itibariyle ben buradan yola çıkacağım, orada buluşacağız ve gezmeye başlayacağız, sonrasında salı gecesi Şanghay’a döneceğiz..

Bu planı başarıyla uyguladığımızı söylemeliyim.. Bir C planına gerek kalmadı yani Kısaca özetlemek gerekirse cuma gecesi Kamboçya’nın başkenti Phnom Penh’te buluştuk, cumartesi gününü şehri gezmeye ayırdık, sonrasında pazar sabahı araba ile Phnom Penh’ten Siem Reap’a doğru yola çıktık.. Uzun sayılabilecek bir yolculuk sonrası pazar öğleden sonra Siem Reap’a vardık.. Pazartesi tam günü tapınakları keşfetmeye ayırdık, salı günü ise yarım günlük bir tur sonrası önce Phnom Penh’e, daha sonra ise aynı gece Şanghay’a geri döndük.. Aslında deniz-kum-güneş üçlüsünü içeren tatilleri seven bir çift olarak bu üçlüden sadece güneşi içeren bu tatilden hoşnut kaldığımızı söyleyebilirim.. Çok farklı yerler gezdik, çok farklı duygular yaşadık bu tatil boyunca.. Gelelim detaylara..

[Show as slideshow]

[View with PicLens]

Şanghay’dan 30 Mart Cuma akşamı itibariyle, Şanghay Havayollarının FM833 sayılı Şanghay-Phnom Penh uçağıyla saat 19:30da yola çıktım.. Bu arada havaalanında balayına gitmek için benden 3 saat önce uçağa binmeleri gereken sevgili Ömer-Gizem çiftiyle karşılaştım.. Kendilerinin uçaklarında teknik sorunlar olduğu için epeyce bir beklemek zorunda kaldılar, ben bindiğimde hala bekliyorlardı Şanghay Havayolları sağolsun Şanghay’dan Kamboçya’ya her akşam direk uçuyor, böylece aktarma sıkıntısı olmadan yaklaşık 4-4.5 saatte Phnom Penh’e varıyorsunuz.. Herhangi bir sorun yaşamadığım uçuş sonrası Kamboçya saatiyle yaklaşık 22:40ta Phnom Penh’e vardım.. Müge sağolsun otelden araba ayarlamış ve hatta arabayla birlikte havaalanına da gelmişti beni karşılamaya

Vize konusundan da bahsedeyim kısaca.. Kamboçya bizden vize istiyor öncelikle, ama çok da zorlamıyor Vizeyi isterseniz ülkeye girdiğinizde havaalanından, isterseniz yola çıkmadan evvel internet üzerinden alabiliyorsunuz.. Ben, çok afedersiniz, eşşeği sağlam kazığa bağlamayı tercih eden biri olduğum için, ayrıca kuyrukta beklemekten de hoşlanmadığım için internet üzerinden başvurmayı tercih ettim Size de aynısını tavsiye ederim, gayet efektif bir şekilde işliyor süreç.. Kamboçya vizesini internet üzerinden almanız için yapmanız gerekenler şöyle: Öncelikle vesikalık bir fotoğrafınızın bilgisayarınızda bulunduğundan emin olun.. Ayrıca 25USD vize ödemesini yapacağınız bir kredi kartınızın da olması gerekiyor.. Bu iki madde ile ilgili sorun yoksa tek yapmanız gereken Kamboçya Dışişleri Bakanlığı’nın e-vize için açtığı internet sitesine girmek, buradaki formu dikkatli bir şekilde doldurmak, resminizi yüklemek, ödemeyi yapmak ve 2-3 gün içerisinde mailinize PDF dosyası olarak gelecek vizeyi beklemek.. Bu vizenin bir kopyasına ihtiyacınız oluyor ama siz gene de n’olur n’olmaz iki çıktı alın

Phnom Penh’te kalacağımız otel konusunda herhangi bir araştırma yapmamıza gerek kalmamıştı çünkü Müge’nin iş için kaldığı otelde ekstradan iki gece daha kalacaktık.. Otel ismini şehrin kendisinden almış, “Phnom Penh Hotel” olarak geçiyor.. Lokasyonu merkezi sayılabilir ama ben kendim seçmediğim için ve Müge de odada bir kaç böceğe rastladığı için çok memnun kaldığımızı söyleyemeyeceğim.. Ülke şartları düşünüldüğünde çok da şikayetçi olmamak lazım tabii öte yandan.. Velhasıl siz gidecek olursanız öncelikle bir araştırma yapın, baktınız kararsızsınız, o zaman bu oteli seçin Otele vardığımızda saat epeyce geç olduğu için ve yarın da önümüzde uzun bir gün olduğu için direk uyumaya karar verdik.. Ne var ki açlığımız bunu engelledi Oda servisinden yemek söyledik, [beef burger ve steak sandwich gayet lezzetli ve uygun fiyatlıydı bu arada] yemeğimizi yiyip öyle yattık, ne kadar da sağlıklı öyle değil mi

[Show as slideshow]

[View with PicLens]

Kamboçya’da toplu taşıma gibi bir şey pek olmadığı için size temel olarak iki tane gezme opsiyonu kalıyor: Araba kiralamak veya tuktuk kiralamak.. Tuktuk dediğimiz araçları aslında ben bizim adalardaki faytonlara benzettim.. Boyut olarak minyatür bir fayton düşünün, öndeki atların yerine bir motorsiklet koyun, oldu size tuktuk.. Arkaya 4 kişiye kadar oturabilirsiniz.. Bizim sadece 1 günümüz olduğu için, ve gezilecek de epeyce mekan olduğu için biz araba kiralamayı tercih ettik.. Ben önceden internetten bir araştırma yapmış, Mr. Ben Wee isimli bir şoförün sitesini bulmuş, ve kendisiyle mailleşmiştim.. Hatta kendisiyle cumartesi günü tam günlük bir Phnom Penh turu için 30USD, pazar sabahı ise Phnom Penh’ten Sieam Reap’a gitmek üzere 70USD karşılığı anlaşmıştım.. Ne varki, kendisiyle tanışma fırsatı bulamadık çünkü orada Müge’nin tanıdığı bir şoför ve onun arabasını aynı koşullar altında kiralamaya karar verdik..

Bu arada Kamboçya’da Amerikan Doları neredeyse ülkenin milli para birimi gibi.. Hemen her yerde size fiyatlar USD olarak söyleniyor ve tabelalara aynı şekilde USD olarak yazılıyor.. Kendi para birimleri olan Riel’in sadece %10′luk bir kullanım oranı varmış ve bunun temel nedeni kendi merkez bankalaının para basma konusundaki sıkıntısıymış.. En azından oteldeki TV’de rastladığım bir programda öyle bir şeyler diyordu 1 USD’yi çoğunlukla 4000Riel olarak hesaplıyorlar.. 1USD’den küçük para üstlerini bu kur baz alınarak size Riel olarak veriyorlar.. Yani buraya gelirken cebinizde USD olması yeterli.. Bir de mümkünse küçük banknotlar da bulunsun yanınızda, 5-10 USD gibi..

Cumartesi sabahı saat 9:00 gibi turumuza başladık ve ilk durağımız meşhur Ölüm Tarlaları (Killing Fields – Choeung Ek Genocidal Center) oldu.. Buranın tarihiyle ilgili olarak, hem Internette bir çok kaynak olduğu için hem de yazıyı çok uzun tutmamak adına, pek fazla detay vermeyeceğim ama temel olarak söylemek gerekirse burası Kamboçya’yı 1970′lerin sonunda yaklaşık 4 sene boyunca çok katı bir rejim altında yöneten ve milyonlarca insanın da ölümünden sorumlu olan Kızıl Kamer’lerin, sorguladıkları ve öldürülmelerine karar verdikleri Kamboçyalıları son yolculuklarında getirdikleri yerlerden bir tanesi.. Girişte 5USD ödeyerek bir kulaklık kiralamanızı ve bu alanı kesinlikle kulaklık vasıtasıyla tarihini dinleyerek gezmenizi tavsiye ederim, burada yaşananların detaylarını öğrendikçe insanın tüyleri diken diken oluyor gerçekten.. Bu arada gene konu ile ilgili olarak The Killing Fields isimli filmi de izlemenizi öneririm..

[Show as slideshow]

[View with PicLens]

Ölüm Tarlaları’ndan sonraki durağımızı gene aynı konu ile ilgili olarak seçtik ve S-21 müzesini (Tuol Sleng Genocide Museum) ziyaret etmeye karar verdik.. Şu an müze olarak (Giriş kişibaşı 2USD) hizmet veren ve beş binadan oluşan bu kompleks aslında lise olarak inşa edilmiş.. Ne var ki, yukarıda da bahsettiğim Kızıl Kamerlerin hüküm sürdüğü dönemde zaten tüm okullar kapatıldığı için burası da aynı şekilde okul olmaktan çıkmış, üstüne üstlük bir de hapishane ve sorgu binası olarak hizmet etmeye başlamış. Buraya getirilen hemen herkesin (genç-yaşlı, kadın-erkek, vs.) önce resimleri çekiliyor, sonra tutuklandıkları zamana kadar olan hayat hikayelerini yazmaları isteniyor, sonra çok değişik/acı yöntemlerle sorgulanıyorlarmış.. Gerek tutuldukları yerleri, gerek de sorgulama biçimlerini gördükçe, bir de buraya geldiklerinde çekilen fotoğraflarına bakınca; gene bir duygu yoğunluğu yaşıyorsunuz.. Burası ile ilgili olarak da “S21: The Khmer Rouge Death Machine” isimli belgeseli izlemenizi öneririm..

Bu iki duygu yüklü ziyaretin ardından biraz da kafamız dağılsın diye öğle yemeğine geçmek istedik.. Müge’nin daha önceden de gelip memnun kaldığı bir Hint restoranı ile başladık Kamboçya’daki yemek seçimimize.. Yerel mutfaklarını ise akşam denemeye karar vermiştik.. Gitiğimiz restoran “Phnom Pehn India” isminde ve nehir kenarında bulunan bir mekan.. Aynı sırada başka restoranlar ve cafe’ler de bulunuyor, yani burayı beğenmezseniz başka seçenekleriniz de hemen yanıbaşınızda Biz gerek mekanı gerek de yemekleri beğendik, ve karnımızı güzelce doyurduk.. İki kişi için toplam 20USD gibi bir hesap ödedik, ki bitiremediğimiz yemek de vardı gelenler arasında..

Yemek sonrasında önce hemen karşıya geçip nehir kıyısında kısa bir turladık, daha sonra ise hemen arka caddede yer alan bir Budist tapınağını görünce ona girip etrafa bir göz attık.. Daha sonrasında ise ünlü Royal Palace’ı (Kraliyet Sarayı diye çevirebiliriz sanırım) görmek üzere yola çıktık.. Yola çıktık diyorum ama bu mekanlar aslında birbirine çok yakın, Ölüm Tarlaları haricindeki hemen her mekan şehir merkezinde bulunuyor; çoğu tuktukla, hatta yürüyerek bile gezilebilir.. Tuktuk fiyatlari genelde araba fiyatının yarısı gibi oluyor.. Yani mesela günlük bir Phnom Penh turunu tuktuk ile yaparsanız muhtemelen 15USD civarı bir ücret ödemeniz gerekecektir.. Bunu da bir not olarak belirtmiş olayım..

[Show as slideshow]

[View with PicLens]

Royal Palace’ı, yani Kraliyet Sarayı’nı ziyaret etmeden önce aklınızda bulundurmanız gereken en önemli şey kıyafetiniz.. Aslında bu durum sadece burada değil pek çok tapınakta da karşınıza çıkacak.. Öncelikle bayanların askılı elbise, kısa şort, kısa etek vs. tarzı kıyafetlerle içeri girmeleri yasak.. Omuzlarımı eşarbımla kapasam diyorsunuz, ona da izin verilmiyor.. Erkekler için ise diz hizasında şort ve tshirt giyilmesi yeterli.. Hemen girişte bu nedenle üst kısım için tshirt satılan ve alt kısım için de bol tarz ince pantolonumsu kiralanan bir yer var.. Biz Mügeye o pantolonumsudan kiraladık işte 5USD depozit ve 1000Riel kiralama ücreti veriyorsunuz, çıkışta ürünü iade edip depozitinizi alıyorsunuz.. Giriş bir kişi için 6.25USD bu arada..

Kraliyet Sarayının içinde büyük bakımlı bir bahçe ve çeşitli yapılar mevcut.. Bir çoğunun içine girilmesi yasak olduğu için uzaktan bakmakla yetiniyorsunuz.. Renovasyon çalışması yapılan bir binanın içinde yaşayan maymunlarla karşılaşmak ilginçti.. Sarayın bahçesinde bir süre dolaştıktan sonra çıkış yolunu takip ettik.. Bu yol üzerinde ayrıca Gümüş Pagodayı da (Silver Pagoda) ziyaret etmek mümkün.. Tabanının gümüşten olması nedeniyle bu ismi almış mekanın içerisi çok kalabalıktı, bir de girmeden önce ayakkabılarınızı çıkarmanız gerekiyordu.. Gerek bu kalabalık gerek de küçüklükten kalma camii/ayakkabı temalı tatsız anılarım nedeniye içeri girmekten vazgeçtik

Aslında Kraliyet Sarayı’nın hemen yakınında ziyaret edilebilecek bir de Ulusal Müze (National Museum) mevcut.. Ama biz zamanımızın kısıtlı oluşu nedeniyle bu müzeyi es geçmek durumunda kaldık ve onun yerine hızlıca bir alışveriş mekanı görmek istedik.. Rus Pazarı’nın (Russian Market) ünlü olduğunu duymuştuk ama şoförümüz oranın küçük bir yer olduğu ve haftasonu olması nedeniyle epeyce kalabalık olacağını söyledi ve bizi onun yerine daha büyük bir mekana (Central Market) getirdi.. İşin açıkçası Şanghay’da yaşayıp da fake market’lerle epeyce haşır neşir olmuş bizler için bu mekanlar pek de çekici gelmedi.. Buradaki fake market’lerin hemen hemen aynısı.. Çantalar, bavullar, elektronik vs. almak mümkün.. Veya sadece minik hediyelikler de alabilirsiniz..  Biz bişey almadık

[Show as slideshow]

[View with PicLens]

Phnom Penh turumuzun son durağı bu pazar yeri oldu ve sonrasında otele döndük.. Aslında amacımız birlaz dinlendikten sonra Kamboçya mutfağını denemek üzere güzel bir restoran aramak üzerine kuruluydu ama odaya gelip de yataklara uzanınca birden anladık ki o gün epeyce yorulmuşuz Sonuç olarak, önce güzel bir şekerlemeyi, sonra bir yemek arasını ardından güzel bir uykuyu oy çokluğuyla tercih ediverdik Yemek olayını da bir önceki gece memnun kaldığımız için gene otelden hallettik aynı şekilde.. Yemek sonrası sabah için saatleri kurduk ve uykuya daldık..

Phnom Penh’ten Siem Reap’a gitmek için farklı seçenekler mevcut.. En kısa yol yaklaşık 45 dakikalık bir uçak yolculuğu.. Ankgor Air pırpırlı uçaklarıyla günde 3 karşılıklı sefer yapıyor bu iki şehir arasında.. Biletler 20USD(kampanya zamanları) ile 100USD arasında değişiyor.. Tabii ucuz biletler için epeyce erken almanız gerekiyor biletleri.. Biz epeyce geç kaldığımız için Sieam Reap’a gidiş için hiç bilet bulamadık, Phnom Penh’e dönüş için ise anca kişibaşı 100USD’ye bilet bulabildik.. Bu nedenle Phnom Penh’ten Siem Reap’a 70USD karşılığı araba ile gitmeye karar verdik.. Alternatif olarak arabaya göre biraz daha uzun süren ama çok daha hesaplı otobüs ve feribot yolculuklarını da tercih edebilirsiniz.. Normalde 5 saat sürmesi gereken bu yolculuğumuz Phnom Penh çıkışındaki yol inşaatları nedeniyle 6 saat kadar sürdü.. Yolda uçsuz bucaksız tarlalar, ve yağmur mevsimindeki sel tehlikesine karşı uzun kütük ayaklar üzerine inşa edilmiş evleri seyrettik, resimler çektik ve tabii uyuduk da

Siem Reap’a, otelimize vardığımızda öğleden sonra olmuştu bile.. Bu sefer otel seçimindeki tüm sorumluluk bana ait olduğundan otele girerken omuzlarımdaki yükü hissediyordum, kalbim güp güp atıyordu Seçtiğim otel “Prince D’Angkor Hotel & Spa” idi, ve sonda söyleyeceğimi başta söyleyeyim, bu oteli kesinlikle tavsiye ediyorum.. İlk araştırmalarımda gecelik fiyatı 75USD seviyelerinde olan oteli, Agoda sağolsun bir ara 60USD’ye indirmişti ve ben de kapıvermiştim.. Agoda‘nın en uygun fiyatı sağlama dışındaki bir özelliği de bu fiyata genelde kahvaltı ve internet hizmetini dahil etmesi.. Başka sitelerden veya acentelerden rezervasyon yaptırdığınızda bu iki ekstranın da fiyata dahil olduğundan emin olmalısınız.. Agoda’nın bu uygun fiyatının yanısıra, bir de TripAdvisor sitesinde bu otelle ilgili bir kupon vardı, bu kuponun çıktısını alıp resepsiyona gösterince size bir üst seviyede oda veriyorlarmış.. Yani normalden epey uygun fiyata hem kahvaltı ve internet dahil bir şekilde hem de bir üst seviye odada kaldık.. Daha ne olsun

[Show as slideshow]

[View with PicLens]

Otelimiz Prince D’Angkor, Sieam Reap’ın merkezinde, gayet güzel bir lokasyonda konumlandırılmış.. Şehir içerisindeki hemen her yere yürüyerek gidebilirsiniz.. Veya üşeniyorsanız otelin bahçesinde bekleyen tuktuklara 1USD verip sizi, mesela, barlar caddesine (Pub Street) götürmesini isteyebilirsiniz.. Otelin karşısındaki süpermarketten abur cubur, içecek vs ihtiyaçlarınızı karşılamanız mümkün.. Ayrıca otelin arka bahçesinde şehrin en büyük tuzlu su yüzme havuzu da mevcut.. Otel çalışanları gayet yardımsever ve güleryüzlüydü, özellikle işe yeni başlayan Sofia isimli bey epeyce heyecanlıydı yardım konusunda.. Misal son gün çıkışımızı sabah yerine öğleden sonra yapmak istedik ve hiç bir sorun çıkmadı.. Velhasıl Siem Reap seyahatinizde bu oteli gönül rahatlığıyla tercih edebilirsiniz

Otele varıp odaya yerleşmemiz öğleden sonrası bulduğu için kalan vaktimizi otel girişindeki cafe’de bir şeyler atıştırıp, sonrasında ise havuz kenarında dinlenerek geçirdik.. Akşam yemeği için resepsiyondan aldığımız tavsiye üzerine Pub Street’e (Barlar Caddesi) gitmeye karar verdik.. Yürüme mesafesi olmasına rağmen, tuktuk tecrübesini de yaşamış olmak adına gidişimizi tuktukla gerçekleştirdik.. Yemek için tercihimizi barlar caddesinde bulunan Cambodian Soup adlı restorandan yana kullandık.. Gayet de memnun kaldık, hatta bir sonraki akşam da gene aynı restoranı tercih ettik.. Kamboçya mutfağının etli yemeklerini denedik ve lezzeti epeyce hoşumuza gitti.. Fiyatlar da epeyce uygundu.. Yanlış hatırlamıyorsam ilk akşam 10USD ikinci akşam 20USD civarı bir hesap ödedik.. Benim gibi teknoloji delileri için not: Mekanda ücretsiz kablosuz internet bağlantısı mevcut

İkinci günümüzü başta Sieam Reap’ın, hatta Kamboçya’nın, ve hatta dünyanın sayılı yapılarından biri olan Ankgor Wat Tapınağı olmak üzere yakın yerlerde bulunan Ankgor Thom (Preah Ngok, Baphuon, Phimeanakas, Elephant Terrace vs.), Bayon, Ta Prohm gibi tarihi tapınakları gezmeye ayırdık.. Bu bir günlük turu otelden ayarladığımız araba ile 30USD’ye yaptık.. Aynı turu tuktuk ile 15USD’ye de yapabilirsiniz.. Ekstra 5USD verirseniz, tura sabahın 5:30′unda başlayıp öncelikle Ankgor Wat’ın arkasından doğan güneşi görme şansını yakalayabilirsiniz.. Biz bu şansı yakalamak istedik ve normalde yapmadığımız bir şey yapıp, bir tatil günü sabahın 5′inde kalktık Yaptığımız bu büyük fedakarlık ise maalesef karşılık bulmadı çünkü hava bulutluydu.. Bu arada günlük giriş için kişibaşı 20USD ödemeniz gerektiğini ve giriş kartlarınızı sürekli yanınızda bulundurmanız gerektiğini hatırlatayım.. Ankgor Wat epeyce ünlü olduğundan ek bir bilgi vermeyeceğim burada, yalnız Ta Prohm ile ilgili olarak Angelina Jolie’nin Tomb Raider filminin bir kısmının burada çekildiğini, hatta Angelina Jolie’nin o zamanlar buradan bir çocuğu evlat edindiğini bir ek bilgi olarak vereyim..

[Show as slideshow]

[View with PicLens]

Sabah 5:30 itibariyle güneşin doğuşunu izleyemeyerek başladığımız bu turu öğleden sonra tamamladık.. Otelden rehber isteseydik (+25USD) belki daha uzun sürebilirdi, bunun yerine biz Angkor ile ilgili bir kitap (5USD) alıp kendi rehberliğimizi kendimiz yapmaya çalıştık.. Bunun dışından arabayı kullanan Tye isimli arkadaş da bize amatörce bir rehberlik de yaptı.. Bu arada yukarıda belirttiğim kıyafet zorunlulukları burada da bazı tapınaklarda uygulanıyor, o konuda dikkatli olmanızı öneririm.. Turun sonunda şehir içinde bulunan bir sanat atölyesini de gezdik.. Taştan, tahtadan vs. yapılan ürünlerin üretim sürecine göz attık.. Ve turumuzu noktaladık.. Akşam yemeği öncesi yorgunluğumuzu tabii ki havuz başında attık Bu arada gün içerisinde “bu seyahat boyunca hiç Türk’e rastlamadık” diye konuştuktan sonra, havuzda yüzerken Faruk Bey ve tur ekibine rastlamamız da epey güzel bir tesadüf oldu..

Siem Reap’taki üçüncü ve son günümüzde öğleden sonra saat 5 gibi Phnom Penh’e dönmemiz gerektiğinden öncelikle otelle geç çıkış yapmak üzere anlaştık, ayrıca 8USD karşılığı havaalanı için araç da ayarladık.. Demekki tuktukla gitsek 4USD tutacakmış Bavulunuz çok değilse tuktuk da yapabilirsiniz, çok uzun bir mesafe değil otel ve havaalanı arası.. Öğleden sonra kısmını sorunsuz hallettikten sonra sıra sabah kısmını halletmeye gelmişti.. Bu kısım için ise yarım günlük bir yüzen köy gezisi yapmaya karar verdik.. Bu gezi için kişi başı 30USD ödedik, bunun biraz pahalı olmasının nedeni fiyata herşeyin (limana ulaşım, bot bileti, öğle yemeği vs.) dahil oluşuymuş..

Yüzen köyler, baktığınız zaman, okuluyla, kilisesiyle, basketbol sahasıyla, bakkalıyla, manavıyla tam teşkilatlı yerleşim birimleri aslında.. Ama normal köylerden bir farkı var, bunlar suyun üzerinde yüzer durumdalar.. Güneydoğu Asya’nın en büyük gölü Tonlé Sap üzerinde bulunuyorlar ve gerektiğinde (yağmur mevsimi vs.) kolaylıkla yer değiştirebiliyorlar.. Bu göl turuna başlamak için öncelike yaklaşık yarım saatlik bir yolculuk sonrası minik teknelerin kalktığı limana gidiyorsunuz.. Biz önce yol üstünde gördüğümüz nilüfer çiçeği tarlalarında kısa bir fotoğraf molası verdik.. Daha sonra turun içeriğinde bulunan Kertenkele Çevre Merkezi’ne (Gecko Environment Center diye geçiyor) uğradık ama kapısı kitli olduğu için giremedik.. Limana girdiğimizde rehberimiz bilet işlemlerini halletti.. Tur ile değil de, tuktuk ile bağımsız olarak gelen bir turistten tekne bileti fiyatının kişi başı 20USD olduğunu öğrendik ve bizim turun kişi başı 30USD’lik fiyatının çok da fazla olmadığına karar verdik

[Show as slideshow]

[View with PicLens]

Teknede rehberimiz ve genç bir çocuk olan kaptanımız ile birlikte toplam 4 kişi olarak yolculuğumuza başladık.. Yaklaşık yarım saat boyunca gölün daha ziyade nehre benzeyen dar kısımlarında ilerledikten sonra gerçekten göl gibi, hatta deniz gibi görünen kısmına ulaştık.. Yüzen köylerden bir kaç tane olduğunu, bazısında Vietnamlıların, bazısında Kamboçyalıların, bazısında ise her iki halkın beraber yaşadığını öğrendik.. İnsanların ne kadar farklı bir yaşam sürebileceğini buraları gezerken daha iyi anlıyorsunuz.. Köyün içerisinde bir süre ilerledikten sonra yüzen başka bir mekanda bir mola verdik.. Burada hediyelik eşya alabilir, orada beslenen balıkları ve timsahları inceleyebilir, ve hatta yılanları elinize/omzunuza alıp fotoğraf çektirebilirsiniz.. Ben yaptım.. Walla..

Daha sonra teknemize geri dönüp geldiğimiz yoldan geri döndük.. Limanda arabaya binip gene geldiğimiz yoldan Siem Reap’a geri döndük.. Orada, tur dahilinde, bir Kamboçya restoranında güzel bir öğle yemeği de yedik ve sonrasında saat 13:00 gibi otelimize geri döndük.. Bavulların toplanması, son hazırlıklar vs. derken saat 15:00da otelde çıkışımızı yapıp havaalanına doğru yola çıktık.. Phnom Penh’e kalkacak olan uçağımız saat 17:30 gibi havalandı ve bir saat olmadan Phnom Penh’e inip bavulları beklemeye başlamıştık bile.. Bavulları aldıktan sonra iç hatlardan dış hatlara yürüdük, ve gece kalkacak olan uçağımızı beklemeye başladık.. Zamanında kalkan, ve yolculuk boyunca uyukladığımız için zamanın nasıl geçtiğini anlamadığımız uçaktaki yolculuğumuz sonrası Çarşamba sabaha karşı Şanghay’a vardık ve evimize, güzel evimize doğru yola çıktık

[Show as slideshow]

[View with PicLens]

PS: Yazının başında bahsetmeyi unuttum ama sonunda belirtmeden geçmeyeyim.. Kamboçya konusunda araştırma yaparken bize en faydası olan sitelerden biri de Ayfer ve Onur’un Seyahatnamesi ve burada yazdıkları Kamboçya yazısı oldu.. Bu vesileyle kendilerine de teşekkürü borç bilirim

“Şanghay’da Çince Öğrenmek” konusunu üç başlık altında inceleyeceğim.. Bunlardan ilkinde, yani bu yazıda, yukarıdan da anlaşılacağı üzere, Çinceyi üniversitede öğrenmek isteyenler için bilgi vereceğim.. Bir sonraki yazıda Çinceyi üniversitede değil de özel kurslarda, özel dersanelerde öğrenmek isteyenler için faydalı bilgiler gelecek.. Üçüncü ve son yazıda ise Çinceyi okul ortamından ziyade, birebir, özel derslerle öğrenmek isteyenlere yardımcı olmaya çalışacağım Umarım bu üç yazıyı da kısa sürede bitirebilirim, malum son zamanlarda çok sık yazı giremiyorum

Sanırım öncelikle şöyle söylemek lazım: Çinceyi ciddi bir şekilde öğrenmek istiyorsanız Çince eğitimini bir Çin üniversitesinde almanızı tavsiye ederim.. Ciddi bir şekilde öğrenmek derken, sadece konuşabilmeyi değil, Çince karakterleri yazabilmeyi ve okuyabilmeyi kastediyorum.. Tabii böyle ciddi bir eğitim için haliyle ciddi bir zaman (en az 1-1.5 sene) ve ciddi bir konsantrasyon gerektiğini de söylemeliyiz..

Üniversitelerin diğer yöntemlere göre avantajlarından bahsedecek olursak, öncelikle üniversitelerde Çince öğretmenlerinin gerçekten gerekli öğretmenlik şartlarını yerine getirmiş kişiler olduğundan emin oluyorsunuz.. Bir devlet kurumu olduğu için sınıf içi disiplin de özel kurslara göre daha sıkı oluyor.. Sınıftaki rekabet ortamı da, “hemen hemen” herkes aynı ciddiyette olduğu için sizi daha çok çalışmaya zorluyor.. Öte yandan fiyat olarak baktığınızda, saat başı fiyatları da epeyce ekonomik oluyor.. Bu ve benzeri avantajlar bence üniversitede Çince eğitimini diğer eğitim tiplerinin ilerisine getiriyor..

Burada örnek olarak vereceğim üniversite (kendi minik tecrübemden de faydalanabilmek adına) Donghua Üniversitesi olacak.. Donghua Üniversitesi, konum olarak Şanghay’ın şehir merkezinde bulunan kampüsü de gözönüne alındığında Çince öğrenmek için seçilen popüler okullardan bir tanesi.. Şehir merkezi alternatifi olarak Jiaotong Üniversitesini, merkezden biraz dışarı çıkmayı dert etmeyenler için ise Şanghay Normal ve Fudan Üniversitelerini gösterebilirim.. Her üniversitenin kendi bünyesinde yer alan bir Çince eğitim merkezi mevcuttur.. Burada gerek lisans öncesi Çince eğitimi alması gereken öğrenciler, gerek de sadece Çince öğrenmek amaçlı dışardan kayıt yaptırmış kişiler Çince öğrenirler..

Donghua Üniversitesi’se dönecek olursak, temel olarak senede 2 sömestr bulunuyor.. Bunlardan biri Eylül/Ekim gibi, diğeri ise Mart/Nisan gibi başlıyor.. Bunların dışında bir de Temmuz ayı gibi başlayıp bir ay süren yaz okulu da mevcut.. Bir sömestr 16 hafta, yani 4 ay sürüyor.. Seçtiğiniz programa göre haftada 7-8 saatten başlayıp 20 saate kadar giden farklı seçenekler mevcut.. Eğer ciddi bir şekilde Çinceyi öğrenmek istiyorsanız, ve gerek okul için gerek de okul dışı çalışmalar için zaman ayırabilecekseniz kesinlikle haftada 20 saatlik tam-zamanlı yoğun Çince programını seçmelisiniz.. Bu program size dönem başına yaklaşık 9000RMB’ye mal olacaktır.. Bu programın bir diğer avantajı ise size gerek vize konusunda gerek de okulun yurtlarında kalış konusunda yardımcı olunması.. Yarım-zamanlı programlarda vize ve kalacak yer konusunu öğrencinin halletmesi gerekiyor.. Yaz okulunda ise vizeyi sizin halletmeniz gerekiyor ama yurtta kalabiliyorsunuz..

Önümüzdeki dönemde açılacak olan programlarla ilgili olarak verebileceğim bilgiler ise şöyle:
A-Kursu: 3 Eylül 2012-11 Ocak 2013 arası, Haftada 5 gün, 8:30-12:10 arası, 9200RMB, Son başvuru 31 Temmuz
B-Kursu: 8 Ekim 2012-11 Ocak 2013 arası, Haftada 5 gün, 8:30-12:10 arası, 7200RMB, Son başvuru 7 Eylül
C-Kursu: 3 Eylül 2012-11 Ocak 2013 arası, Haftada 3 gün, 9:25-12:10 arası, 5700RMB, Son başvuru 31 Temmuz
D-Kursu: 3 Eylül 2012-11 Ocak 2013 arası, Haftada 3 gün, 18:50-21:10 arası, 6000RMB, Son başvuru 31 Temmuz
E-Kursu: 9 Temmuz 2012-3 Ağustos 2012 arası, Haftada 5 gün, 8:30-12:10 arası, 3700RMB, Son başvuru 29 Haziran
F-Kursu: 30 Temmuz 2012-24 Ağustos 2012 arası, Haftada 5 gün, 8:30-12:10 arası, 3700RMB, Son başvuru 20 Temmuz

Bu fiyatların sadece eğitim ücretini kapsadığını da belirtmeliyim.. Vize, yurt vs. gibi diğer hizmetler için ekstra ödeme yapmanız gerekecektir.. Detaylı bilgi almak için bölümün web sitesini inceleyebilir, veya kendilerine mail adresleri vasıtasıyla ulaşabilirsiniz.. Yukarıda da belirttiğim gibi, benim naçizane tavsiyem yoğun programı (A ve B kursları) seçmeniz, ve Çinceyi öğrenmek için gerekli zamanı bir şekilde yaratmanız olacaktır.. Ha kendim ne kadar yapabiliyorum, orası tartışılır tabii ama siz benim dediğimi yapın yaptığımı yapmayın

Elimden geldiğince üniversitede dil eğitimi olayını anlatmaya çalıştım ama kesin unuttuğum, atladığım, ve belki de yanıldığım noktalar vardır.. Bu yollardan geçmiş veya geçmekte olan benden daha tecrübeli arkadaşlar da kendi yorumlarını bizlerle paylaşırlarsa çok makbule geçer.. Böylece bu yazı ileride Şanghay’a veya Çin’in başka şehirlerine Çince öğrenmeye gelecek olan arkadaşlar için minik bir başlangıç noktası olur

Geçtiğimiz haftalarda Çin’deki Türkler mail listesine gelen bir mailde Şanghay’da nasıl Almanya Vizesi alınabileceği hakkında detaylı bilgiler yer alıyordu.. Bilgileri derleyen, daha doğrusu kendi başvuru sürecini yazıyan döken Gökay Bey’den yazısını sitede yayınlamak için izin istedim, ki olur da başkalarının ihtiyacı olursa bulunması kolay olsun Kendisi de sağolsun herhangi bir mahsur görmedi yazısını 70 milyonla paylaşmaktan Velhasıl, aşağıdaki yazı ileride buradan Almanya’ya gitmeyi planlayıp da vize başvuru sürecini merak edenlere yardımcı olacaktır diye umuyorum.. Gökay Bey’e tekrardan teşekkürler..

Yabancılar Çinli başvuru sahipleri ile aynı statüde başvuru yapıyor. Yani randevu alarak, konsolosluğa bizzat giderek başvurmak gerekiyor. Almanya Şangay Konsolosluğu Vize Bölümü Web Sitesi‘nde başvuracağınız vize türüne göre istenen belgeler belirtilmiş. İş vizesi başvurusu için 2 farklı adres var:
1)Çin’de sadece Alman firmalarda çalışanlarin 690RMB ödeyerek kısa sürede daha kolay başvurabileceği AHK(German Industry and Commerce) (Centrury Avenue’da)
2)Alman olmayan herhangi bir firmada çalışanlar için normal prosedürü takip ederek 490RMB ödeyerek başvurduğu Alman Konsolosluğu (Jing’an Temple yakınında).

Çalıştığım firma Alman olmadığı icin konoslosluktan başvurdum. Öncelikle gerekli evraklari siteden öğrendikten sonra internet randevu sisteminden ileri tarihli bir randevu almak gerekiyor. Tarih ve saati mevcut seçeneklerden seçip onayladığınızda email adresinize randevu konfirmasyonu geliyor, bunu yazdırıp randevuya giderken yanınızda götürmeniz gerekiyor. Belgeler:
*Aynı siteden indirip doldurduğunuz başvuru formu ve ek deklarasyon yazısı
*Firmanızın iş sertifikası kopyası ve orijinal garanti yazısı (imza ve kaşeli)
*Fuar veya ziyaret edilecek firma davetiyesi (kopyası)
*Oturduğunuz yerdeki polis istasyonundan ikametgah (1 orijinal ve 1 kopya)
*Sigorta (kalacağınız süreleri kapsayan) (internetten satın alıp emaili yazdırıp götürebilirsiniz)
*Kartvizitiniz
*Kalacağınız süreyi kapsayan otel rezervasyonu
*Seyahat giderlerinizi karşılayacak kadar varlık bildirimi (banka hesap

Randevuda iş seyahatinizin detayları ile ilgili sorular soruyorlar, davetiye ve otel rezervasyonu tarihleri başvuru tarihleriyle bire bir örtüşmediğinden ek belge istediler (davetiye tarihini uzatmam istendi), bir kaç gün içinde tamamlayıp götürdum (bunun icin tekrar randevu gerekmiyor, ek belge getirme saatleri var) ve 14 gün sonra pasaportumu alabileceğime dair tarih ve gün verildi, bu belge ile o gün gidip vizeli pasaportumu aldim.

Kısacası randevu almaktan pasaportu teslim almaya kadar yaklaşık 30 gün sürdü. Konsolosluk çok kalabalık ve bekleme süreleri çok uzun, bunu göz önüne alarak başvurunuzu erken yapmanızda fayda var.
Not: Aynı yıl içinde 2′den fazla Schengen vizesi olanlar sonraki başvurularını yine bizzat giderek aynı belgelerle AHK’den yapabiliyor, 7 işgününde alabiliyor.

Senaryomuz, yukarıda da belirttiğim gibi, turistik yerlerde geçiyor.. Özellikle People Square’de, hatta direk olarak metro istasyonunun çıkışlarında, veya People Square’den Bund’a doğru inen East Nanjing Road adlı yayalara açık caddede, veya Bund’da nehir kenarında yaşanabiliyor bu olaylar.. Özellikle turist olduğunu çok belli eden ve tek başına dolaşan yabancılar hedef olarak seçiliyorlar.. Hedefi seçenler ise genelde 2-3 kişiden oluşan kızlı erkekli ve İngilizce konuşabilen elemanlar.. Eğer olay nehir kenarında geçiyor ise size makinelerini verip fotoğraflarını çekmenizi istemeleri büyük ihtimalle bu grupla tanıştığınız anlamına geliyor, özellikle de fotoğraf çekimi sonrası sohbete devam etmek istiyorlarsa.. People Square’de ise yanınıza yanaşıp üniversite öğrencisi olduklarını, Şangay’a tatile geldiklerini, İngilizce pratik yapmak istediklerini vb. şeklinde bir hikayeyle sizinle konuşmaya başlayabilirler..

Bir şekilde sizden pozitif (veya en azından negatif olmayan) tepki/cevap alırlarsa muhabbeti içlerinden ağzı en iyi laf yapan sürdürmeye başlayacaktır.. Bir anda kendinizi onlarla birlikte hem yürüyüp hem de sohbet ederken bulabilirsiniz.. Bir süre havadan sudan sohbet devam edecek, ta ki size bir “tea house”tan bahsedecekleri ana kadar.. Farklı çayları tatmak için böyle bir mekana gitmeyi teklif ederlerse artık %100 emin olabilirsiniz, artık bu senaryoda sizin de bir rolünüz var Benim tavsiyem odur ki, artık senaryoyu daha fazla sürdürmeyin ve kendilerinden uzaklaşın.. Yoksa sizi götürecekleri mekanda tadılacak çaylardan sonra gelecek fatura epeyce kabarık (500-1000RMB misal) olabilir..

Yukarıdaki senaryo her zaman aynı şekilde gerçekleşmeyebilir tabii.. Çay tatmak yerine, sizi bir resim/heykel vs. sergisine davet edebilirler mesela.. Veya senaryodaki “grup”un yerini tek bir bayan alabilir ve sizden kendisine sadece bir kahve ısmarlamasını isteyip anlaşmalı olduğu mekana götürebilir.. Siz kahve beklerken bir anda bir viski açıp da ücretini hesaba yansıtabilirler.. Veya başka bir bayan sizi KTV denen karaoke mekanlarından birine (tabiiki anlaşmalı olduğuna) davet edebilir ve mekan çıkışı gelecek olan hesap epey korkutucu olabilir.. Sizin vereceğiniz tepkiye bağlı olarak kaba kuvvete varan tartışmalar da yaşanabilir.. Aynı şekilde davete icabet ederek gittiğiniz masaj salonlarında da benzer hikayeler yaşanabilir

Sonuç olarak, aslında yapmanız gereken şey çok basit.. Özellikle turistik mekanları gezerken, bu tür şüphe uyandırıcı arkadaşlık teklifleri karşısında biraz dikkatli olmanız gerekiyor.. Merak etmeyin, gönül rahatlığıyla reddedebilirsiniz kendilerini, onlar alışıktır ve peşinizden koşmayacaklardır.. Bu durumu aklınızın bir köşesinde tuttuğunuz  sürece Şanghay’da sorunsuz bir seyahat yapabilirsiniz.. Tabii bu arada her resim çektirmek isteyeni yaftalamış da olmayalım.. Bir çok Çinli de masumane bir şekilde sizinle resim çektirmek isteyebilir öte yandan