Sayto

Czego nauczyło mnie pisanie bloga? - Otwarcie Sayto 2.0

noreply@blogger.com (Sayto) — Thu, 05 Aug 2021 09:05:00 +0000

Po prawie roku, dokładnie aż 10 miesiącach aktywności, zamykam Sayto. Ale go nie zamykam, jednocześnie zamykając... Eh!

Już spieszę z wyjaśnieniem.

Na początek uspokajam — nadal będą tu publikowane posty! Tyle że jedynie dotyczące najważniejszych rzeczy. Będą pełnometrażowym przedstawieniem, nie tylko przedsmakiem tego, co dostaniecie w nowej odsłonie marki (Patrz dwa akapity niżej), ale z drugiej strony będą stanowić jedynie ułamek treści. Nie pojawiają się już regularnie co tydzień, jak dotychczas, i nie trzymam się ,,czwartkowej" i ,,poniedziałkowej" zasady.

To nie jest zwykłe ograniczenie częstotliwości wpisów. Co tu dużo mówić, blog jest świetnym źródłem zasięgu ;) Strona i wszystkie starsze posty pozostaną widoczne dla przyszłych pokoleń, tyle że pod nieco innym, niż dotychczas adresem: https://sayto-mlodzipotrafia.blogspot.com/

Dalej też wolna edukacja, inteligencja finansowa i wzrastanie we wdzięczności są dla mnie priorytetami, które staram się szerzyć na każdym kroku. Tyle że... niekoniecznie w postaci bloga.

Nie rezygnuję z pisania. Największą uwagę skupiam na pracy nad dwoma dużymi projektami, o których więcej informacji ujawnię niedługo, zaś artykuły w podobnej formie będą publikowane na fanpage'u Facebook oraz Instagramie. Od tej pory kładę pełen nacisk na tę formę kontaktu. Tam też będę najszybciej publikować nowe możliwości dla Was wszystkich.

A co z newsletterem? I tu kolejna dobra wiadomość, newsletter nadal pozostanie w pełni aktywny! Jako że odchodzi mi wiele obowiązków związanych z utrzymaniem bloga, wręcz ciut powyżej normy. Tradycyjnie będzie zawierać także wyjątkowe treści oraz oferty (min. 3 w miesiącu), przeznaczone wyłącznie dla moich subskrybentów. W dodatku przy zapisie otrzymasz 2 planery na życie w prezencie!

+Wiadomość specjalna dla fanów mojej konikowej twórczości na Youtube! Łowca Much ma już swój własny, oddzielny profil na Instagramie. Zapraszam serdecznie do obserwowania!

Tyle słowem wstępu. A teraz wersja dla wytrwałych, czyli dlaczego czasem warto wyrzucić szafę za 2000 zł :)

Niedługo wybiłyby pierwsze urodziny bloga. Miałam już nawet dokładną wizję tego dnia i gotowe prezenty. Aż pewnego pięknego popołudnia, gdy siadałam do pisania kolejnego posta, naszła mnie potężna refleksja. Właściwie jedno pytanie: co mogłabym zrobić w tym czasie? Wystarczyło.

Ostatecznie uświadomiłam sobie, że blog nie jest zbyt dobrym narzędziem do publikowania tego, czym chcę się z wami dzielić. Prowadzenie Sayto w takiej formie po prostu nie idzie w parze z moimi innymi życiowymi planami. Czuję, że potrzebuję więcej przestrzeni, swobody, której blog nie jest mi w stanie zaoferować. Środowisko blogosfery to nie mój klimat.

Nie jest to dobre narzędzie, jeśli chodzi o propagowanie rozwoju osobistego i utrzymywanie motywacji, a na tym mi właśnie bardzo zależy. Myślę, że nietrudno to zauważyć - w postach kładę spory nacisk na działanie. Równocześnie treści specjalistyczne wpasują się niemalże w każde medium.

Nadal czerpię przyjemność z pisania postów, a szczególnie z czytania waszych komentarzy pod nimi. Blogowanie mi się ani trochę nie znudziło, nie czuję się też jakkolwiek zmęczona lub wypalona. Wręcz przeciwnie, tuż przed zamknięciem miałam gwałtowny przypływ weny.

Nie robię tego z powodu utraty zasięgu czy nieprzychylnych wypowiedzi. Nie chodzi nawet o kasę czy problemy techniczne. Owszem, do wordpressa nigdy się nie przyzwyczaiłam, choć go ogarnęłam, ale to byłaby naprawdę kiepska wymówka.

Tym bardziej przeniesienie bloga nie było łatwą decyzją. Godziny pracy nad designem, promocją, dziesiątki dni pisania postów, komentarzy, masa pięknych wspomnień - i miałabym tak po prostu trzasnąć drzwiami?

Co daje mi pisanie bloga?

Sayto jest częścią mnie. Nie będzie przesadą, jeśli powiem, że jego prowadzenie ukształtowało mój charakter. Przede wszystkim posiadłam nawyk systematyczności, wytrwałości i lepiej dotrzymuję słowa. Otworzyłam się bardziej na ludzi i nauczyłam się

Umiejętności pisarskie wyćwiczyłam do perfekcji, poznałam trochę mechanizmy działania mediów społecznościowych i reklamy, które bardzo mi się przydają także w innych obszarach życia. Podszkoliłam się z fotografii, a zwłaszcza estetycznej obróbki grafiki. No i opanowałam obsługę nieszczęsnego WP oraz bloggera + trochę kodowania w mękach :'). Bez Sayto nie byłoby możliwe również szybkie wypromowanie twórczości Łowcy Much.

Każdemu chętnemu serdecznie polecam taką przygodę. Taki skarb mentalny będzie wart więcej, niż bogactwo materialne. Jeszcze po kliknięciu przycisku ,,opublikuj" dalej dręczą mnie wątpliwości, czy postąpiłam słusznie. Może powinnam trochę zaczekać, a wszystko by się unormowało? A jednak - PO COŚ to zrobiłam.

Jaka jest cena rozwoju?

Otóż zdałam sobie sprawę, że... taka jest po prostu cena rozwoju. Prowadzenie bloga jest mega czasochłonne, i nie jestem w stanie chwycić dwóch srok za ogon. Wywalam więc szafę za 2 tys., żeby zamienić ja na tę za 10 tys. Wiem, że mogę lepiej, efektywniej wykorzystać moje moce obliczeniowe - kontynuowanie prowadzenia bloga tylko dlatego, że mi tak wygodnie, byłoby w tym przypadku okropnym marnotrawstwem.

Dlatego zamierzam stworzyć kompleksowe produkty, które będą działały i służyły innym dwadzieścia cztery na dobę, niezależnie od moich i platformy humorów, a pozostałą aktywność przenoszę na media społecznościowe (Facebook, Instagram), gdzie czuję się już o wiele bardziej swobodnie. Treści w każdym ze źródeł będą się nieco różnić, dlatego polecam obserwować oba.

Będę również pielęgnować newsletter; w ten sposób mogę sobie pozwolić na ściślejszą, pełną współpracę ze zdecydowanymi ludźmi. Będzie on prowadził do większości artykułów na FB oraz Instagramie + dodatkowe treści, przeznaczone wyłącznie dla subskrybentów + dla chętnych informacje o customowej części mojej twórczości.

Mam nadzieję, że rozumiecie mój wybór i będziecie mi towarzyszyć na nowej ścieżce rozwoju. To naprawdę wiele dla mnie znaczy - po prawdzie mówiąc, przecież nie piszę tego dla siebie! Zapraszam was serdecznie do pierwszego posta w nowej odsłonie Sayto: Jak się ciąć?

Jak się ciąć?

noreply@blogger.com (Sayto) — Thu, 05 Aug 2021 09:04:00 +0000

,,Jak się ciąć?

Pierwszym, najważniejszym krokiem będzie, nieważne co i jak ostrego w tej chwili trzymasz - odłóż to.

Co?

Odłóż to!

WTF, o co jej chodzi?

ODŁÓŻ TO!

Huh, great job :) Skoro już się zrozumieliśmy, mogę ci wytłumaczyć, dlaczego dobrze postąpiłeś/aś, albo czemu nie powinieneś/aś odłożyć narzędzia dopiero po wszystkim.

Długo wahałam się nad napisaniem tego tekstu, ale ostatecznie stwierdziłam, że fakt, iż mogę komuś pomóc, jest ważniejszy od mojego stracha.

Nie pamiętam już, od czego to wyszło i kiedy zaczęłam się ciąć. Był to czysty impuls, wtedy jeszcze nie można tego było nazwać prawdziwym okaleczaniem, bowiem, przyznaję, zachowywałam się dość ostrożnie i po prostu tchórzliwie, wyszukując w internecie prawdopodobnie te same hasła, co Ty.

Dla wszystkich o różnych dziwnych domysłach: w samookaleczaniu nie chodzi o radość z krzywdzenia siebie czy widok krwawiącej rany. To sam ból jest źródłem przyjemności i ukojenia. Dla mnie samookaleczanie było sposobem na odreagowanie, wyrzucenie z siebie emocji, schłodzenie uczuć, praktycznie nigdy karą za jakiś głupi błąd. Mówię serio, nie ma w tym żadnego podtekstu — zwykłe rozładowanie emocjonalne. Gdybym wołała w ten sposób o uwagę, to nie próbowałabym ukrywać śladów ;) Ale na to naprawdę istnieją lepsze sposoby.

Nieważne, jakiego narzędzia użyjesz, po takim okaleczeniu zawsze pojawiają się blizny. Mimo że fizycznie rana może pochodzić od jednego i tego samego noża, ustawionego pod tym samym kątem. Przeważnie zostają na długi okres czasu, i rozumiem przez to nie dni, nie tygodnie, a miesiące, lata. Jedne wyglądają na wciąż świeże, inne są wyblakłe, zatarte, ale wciąż... potrafią też pojawiać się ponownie. Dlaczego tak jest? Odpowiedź jest dosyć prozaiczna – to nie blizny na ciele, lecz na duszy.

Nie ma jednorazowego cięcia, nie ma odwrotu, nawet jeśli to tylko chwilowe, przypadkowe załamanie. Te myśli już zawsze będą gościć gdzieś z tyłu głowy i zatruwać jasność umysłu. Wyskoczą w najmniej niespodziewanym momencie lub skwapliwie wykorzystają przejściowe zachwianie równowagi. Nie da się od nich uwolnić. Z każdym wyrzutem endorfin, który następuje podczas cięcia, przeobrażają się w uzależnienie. Zdarza się ciąć bez wyraźnego powodu, dla samego spełnienia.

Jeżeli taki stan rzeczy i obniżony komfort życia Wam nie przeszkadza... tak się Wam tylko wydaje. Przede wszystkim zastanówcie się, co was doprowadziło do tego miejsca. Wyciągnijcie wnioski i unikajcie tej sytuacji w przyszłości. Jesteś silny/a, nawet jeśli jeszcze o tym nie wiesz.

Posłuchajcie proszę muzyki, wyjdźcie na spacer, pobawcie się ze zwierzakiem, wypijcie kubek herbaty, pobiegajcie po pokoju, pogapcie się w ścianę, głęboko oddychając, poczytajcie książkę, owińcie się w koc,zemnijcie liścia, poróbcie głupie miny, poskaczcie, podzióbcie kartkę papieru kolorowymi kredkami, podrzyjcie go sobie na kawałeczki, nawet krzyczcie.

Jak widać, istnieją tysiące o wiele lepszych sposobów. Każdy znajdzie swój na walkę z wewnętrznym ,,demonem". Proszę, niech mój błąd nie pójdzie na marne. Uczcie się na nim. Niektórych pomyłek nie warto powtarzać.

Info specjalnie dla czytających to rodziców! Zapewne chcielibyście wiedzieć, jak takim sytuacjom zapobiegać. Odpuśćcie sobie poradniki o wychowywaniu nastolatków (tudzież psów?). Wszystkie zostały napisane przez dorosłych. Objawy niepokojących zmian stają się wyraźne dopiero przy etapie końcowym (czyli za późno). W tym momencie większość zaczyna działać; wcześniej są one praktycznie nie-wy-kry-wal-ne.

To nie wasza wina (zakładam, że pato-rodzice tego nie czytają). Naprawdę! Nie próbujcie się za to katować ani pomstować, bo to niczego nie zmieni.

Jedyna rada, jaką mogę Wam dać, to zapobiegać. Dbać, wspierać, rozumieć, negocjować, nie kontrolować. Po prostu: nie spieprzcie tego. Pamiętajcie, że w momencie, kiedy najbardziej Was odtrącamy, równocześnie najbardziej Was potrzebujemy.

Dziękuję za przeczytanie. Trzymajcie się tam w tej utopii :D

PS W poście opisany jest INDYWIDUALNY przypadek. Nie brać jako szablonu. Kopiowanie dozwolone jedynie za zgodą właściciela.
~Gall Anonim"

Szacuje się, że blisko 16% nastolatków na całym świecie dokonuje samookaleczenia.

Według statystyk MHA (Mental Health America) w USA problem dotyczy 4% dorosłych, 15% nastolatków i 17-35% (sic!) studentów college'u.

W Polsce wedle raportu Fundacji ,,Dajemy Dzieciom Siłę" samookaleczenia dokonuje 16% nastolatków, szacuje się nawet 30%, przy czym częściej problem ten dotyczy dziewczyn.

Zajmujemy drugie miejsce w Europie w rankingu udanych prób samobójczych wśród nieletnich.

W Google Ads możemy zobaczyć, że hasło ,,jak się ciąć" ma 1-10 tys. wyszukiwań miesięcznie.

Te alarmujące dane wzrastają z roku na rok.

Telefon zaufania dla Dzieci i Młodzieży, 12-2.00 w nocy: 116 111 lub 800 080 222
Dla Rodziców i Nauczycieli w sprawie bezpieczeństwa dzieci, od poniedziałku do piątku w godzinach 12:00-15:00: 800 100 100
Inne numery telefonów

Tytuł tego posta jest celową prowokacją mającą przyciągać uwagę osób zdesperowanych, szukających pomocy; zgodnie z wolą autora wypowiedzi, który pragnie pozostać anonimowy.

Czasem trzeba ludźmi wstrząsnąć, żeby zwrócić uwagę na dany problem. Mimo że artykuł nie ma zbyt dużego związku z tematyką bloga i znacznie odchodzi od mojego standardowego stylu pisania postów, nie mogłam odmówić takiej prośbie.

Ba, czuję, że właśnie taki tekst był bardzo potrzebny, i żałuję, że nie opublikowałam go wcześniej. Zwłaszcza że niektóre wpisy w sieci o tej tematyce są naprawdę głupie... Od siebie dodam jeszcze:

Drodzy przyjaciele. Reagujcie. Najlepiej lecąc z telefonem do psychiatry... a może najpierw wypadałoby to uświadomić rodzicom delikwenta? Spróbujcie delikatnie poruszyć temat i cierpliwie wysłuchajcie tego, co ma do powiedzenia. Zapewnijcie, że nawet jeśli nie rozumiecie, o co chodzi, chcecie mu tylko pomóc. Nie próbujcie obracać tego w żart. Potem możecie szukać specjalisty.

Jeżeli dotarłeś aż tutaj, najwidoczniej rozumiesz, jak wielka odpowiedzialność leży w Twoich rękach. Mam do ciebie tylko jedną, maleńką prośbę: UDOSTĘPNIJ! Udostępnij, gdzie się da (Post na Facebooku i Instagramie), powiedz rodzinie, znajomym. Tylko z twoją pomocą możemy złamać tabu i zmniejszyć liczbę takich przypadków.

Myślę, że nie potrzeba 1000 słów, by oddać wagę tej sprawy. Wzruszyłam się i liczę, że i Wy, moi drodzy czytelnicy, weźmiecie sobie ten post do serca. Podobnie żywię nadzieję, że komuś ten tekst pomoże, może nawet uratuje życie. Żegnam się już i dziękuję za uwagę!

7 sposobów, jak łatwo uczyć się angielskiego w domu?

noreply@blogger.com (Sayto) — Mon, 02 Aug 2021 12:40:00 +0000

Nie każdego stać na szkołę językową, a sporą część życia spędzamy w internecie, toteż coraz większą popularnością cieszy się samodzielna nauka angielskiego. Materiały dostępne są wszędzie w ogromnych ilościach, wiele z nich dodatkowo zupełnie za darmo, jednak nie wszystkie będą równie skuteczne. Czasem wręcz… będą przeszkadzać. Oto 7 metod, które pomogły mi nauczyć się angielskiego w miesiąc ↓

Dlaczego w szkole nigdy nie nauczysz się mówić

Musisz wiedzieć, że to nie twoja wina, że pomimo lat gorliwej nauki i setek wypełnionych kart pracy nie jesteś w stanie opanować języka. To właśnie one są przyczyną twojej porażki! Nigdy (lub zajmie ci to pół wieczności) nie będziesz w stanie porozumiewać się swobodnie, przejść poziom wyżej, niż chwiejny angielski B2, jeśli nie zmienisz swojego nastawienia do uczenia się.

System edukacji popełnia wiele błędów na tym polu, ale 90% nauczycieli oraz kursów angielskiego online łączy jedno, ogromne faux pas – uczymy się poprzez tłumaczenie, nie zrozumienie. Każde słowo, zdanie, które ma wyjść z naszych ust, musimy przetłumaczyć z rodzimego języka.

Nie dość, że jest to proces niezwykle powolny i żmudny, to już po najprostszych konstrukcjach (we’ll speak later = pogadamy później, dosłownie: my zrobimy porozmawiać później) widać, że ta metoda zwyczajnie się nie sprawdza.

Czy to oznacza, że masz teraz wszystkie fiszki, podręczniki i uzupełnianki zanieść na śmietnik? Oczywiście, że nie! Wystarczy nie traktować ich zbyt poważnie i korzystać z głową… ale o tym kiedy indziej.

Wierz mi, uczenie się jest dla twojego mózgu jak czekolada; nasz umysł jest wręcz zaprogramowany na przyswajanie stale nowych informacji, trzeba tylko podać mu je w odpowiedniej formie!

Rozwiązanie: Immersja

Przypomnij sobie, jak nauczyłeś się swojego ojczystego języka. Ha, wiem, że tego nie pamiętasz 😉 Ale z całą pewnością można stwierdzić, że nie było łatwo. Nie mogłeś porównać na przykład słowa ,,jabłko” do znaczenia ,,apple” w angielskim, bo zwyczajnie nie znałeś żadnego innego języka! A mimo to umiesz mówić. Jak to możliwe?

Podsłuchiwałeś dorosłych. Kojarzyłeś poszczególne słowa z różnymi sytuacjami, miałeś możliwość obserwacji działania kontekstu. Byłeś nieustannie bombardowany polskimi wyrażeniami. I, oczywiście, zmuszony do ich przyswajania i składania w całość, by porozumieć się jakoś z otoczeniem. Ten naturalny sposób nauki, czyli zanurzenie się w języku, ma już nawet swoją nazwę — immersja językowa właśnie.

Jeżeli zależy ci na praktycznej nauce języka, postaraj się naśladować tę wrodzoną ścieżkę edukacji, a od razu zobaczysz efekty. Mała uwaga: polecam tę strategię raczej osobom, które są średniozaawansowane lub opanowały przynajmniej podstawy danego języka. W przypadku początkujących, starszych osób może to okazać się zbyt trudne.

1. ENGLISH WITH NATIVE

Zdaję sobie sprawę, że na samą myśl o rozmowie z kimś, dla kogo mówienie po angielsku jest tak naturalne, jak chodzenie, przechodzą was ciarki, jednak zupełnie niepotrzebnie. Pomyśl logicznie, co złego może się stać? Dlaczego ktoś miałby cię wyśmiewać za odwagę i cześć dla jego języka? Założę się, że ty sam chętnie pomógłbyś takiej osobie. Im dłuższa konwersacja, tym łatwiej przychodzi mi mówienie.

Rozejrzyj się wśród swoich znajomych, niech wiek cię nie ogranicza (wiem co mówię :P). Masę partnerów językowych znajdziesz na różnego rodzaju portalach lub grupach wymiany językowej. Na dobry początek możesz też spróbować konwersacji po angielsku z przyjaciółmi.

2. MÓWIENIE DO LUSTRA

Jeżeli jesteś Markiem Piwniczakiem lub brak ci mikrofonu, ta metoda z pewnością cię zainteresuje. Na upartego nie potrzebujesz żadnego partnera do rozmowy. Wystarczy ci… lustro. Potraktuj swoje odbicie jak drugą osobę i rozpocznij dialog, tak, jakbyś kogoś poznawał, i odpowiadaj na swoje pytania. Możesz również zacząć monolog na dany temat.

Sąsiedzi niech myślą, że zwariowałeś, a ty za pół roku wyjedziesz do USA, by kolekcjonować grube pęczki dolarów.

3. DZIEŃ ANGIELSKIEGO Z RODZINĄ

Ustalcie, że danego dnia — na przykład we czwartek — możecie się porozumiewać wyłącznie w danym języku. Odzywki po polsku zostaną zwyczajnie zignorowane. Będziecie mieli silną motywację, żeby sklecić poprawnie zdanie.

Dobrze byłoby, gdyby zabawa dotyczyła wszystkich członków rodziny, ale ja często postępuję tak tylko z bratem. Potrzeba jedynie odrobinę więcej samodyscypliny.

4. NAUKA FRAZAMI

Zamiast wkuwać na pamięć poszczególne słówka, ucz się znaczenia całych fraz, najlepiej z kontekstu. Pojedyncze wyrazy również najlepiej zapamiętywać poprzez tworzenie z nimi zdań, np. cake – Have you seen your birthday cake yet?

Angielski online, za darmo znajduje się w ofercie wielu aplikacji, ale żadna nie robi tego tak dobrze, jak Cake. Odkryłam jej fenomen ledwo 2 tygodnie temu, i jestem po prostu zachwycona tym, jak w łatwy i przyjemny sposób można w ciągu 10 minut dziennie nauczyć tak wiele. Każdego dnia otrzymujemy nową porcję krótkich filmików z podobnymi frazami kluczowymi oraz ćwiczenia ze słuchu, mówienia i ich znajomości. Czad!

5. OGLĄDANIE FILMÓW W OBCYM JĘZYKU

Kiedy oglądasz jakikolwiek film, anime lub seriale na Netflixie, postaraj się włączyć angielski dubbing + ewentualnie napisy w obcym języku lub, w ostateczności, polskie. Umiejętność słuchania i zasób twojego słownictwa drastycznie wzrosną. Możesz nawet mieć przy sobie notes i zapisywać w nim nieznane wyrazy, aby lepiej zapadły ci w pamięć.

6. CZYTAJ PO ANGIELSKU

Faktem jest, że większość fachowej wiedzy podanej jest w języku angielskim. Sprawdzaj podczas czytania nieznane słówka z tłumaczem, ale tylko jeśli nie potrafisz wysnuć ich znaczenia z kontekstu — w przeciwnym wypadku przeczytanie jednej strony zajmie Ci trzy razy dłużej, a pożytku wielkiego miał nie będziesz.

Najlepiej zaczynaj od lektur dla dzieci lub lekkich książek obyczajowych, by stopniowo przejść do specjalistycznych tomów.

7. PISANIE ESEJÓW NA ULUBIONY TEMAT

Nie zapominajmy o umiejętności pisania! W znacznym stopniu pomaga na tym polu czytanie książek, ale to nie załatwi wszystkich naszych problemów. Jeżeli na przykład pasjonujesz się motocyklami — napisz na ten temat artykuł, list, esej czy e-mail. Próbuj różnych form na bazie słownictwa z dziedzin, które cię kręcą, a szybko załapiesz reguły, równocześnie dobrze się bawiąc.

Nie zapominaj tylko, że ktoś powinien te bazgroły zweryfikować, i nie mam tu na myśli google tłumacza. Najlepiej poprosić o to kogoś bliskiego, możesz również szybko wysłać pismo na grupy learningowe, gdzie otrzymasz wszelkie wskazówki.

Mam nadzieję, że łapiecie już, jak nauczyć się angielskiego komunikatywnie. To nie zawsze jest łatwe, zwłaszcza na początku, ale stanowczo warte wysiłku. Jeżeli macie swoje pomysły na naukę angielskiego, koniecznie dajcie znać w komentarzach!

Na Instagramie i Facebooku znajdziesz jeszcze jeden bonusowy sposób, jak nauczyć się angielskiego komunikatywnie 😉 Jeżeli dodatkowo posiadasz artystyczne zainteresowania, mam dla ciebie kanał na Youtube

Plan na życie w 3 krokach - Jak planować, żeby nie zwariować #2

noreply@blogger.com (Sayto) — Mon, 02 Aug 2021 12:31:00 +0000

Jak zaplanować swoje życie? Czy to w ogóle możliwe? Odpowiedź brzmi… i tak, i nie. Ale kiedy zapytamy odwrotnie – czy da się założyć firmę bez planu? Planowanie długookresowe nagle nabiera sensu, a może być także bardzo przyjemne. Dziś nalegam, byś wziął kawałek papieru, długopis, trochę wolnego czasu i w 3 prostych krokach zaprojektował ze mną to życie!

Nie tylko ty zastanawiasz się, jak mieć szczęśliwe życie. Tak truistyczne pytanie dręczy miliony ludzi na całym świecie. Problem w tym, że w większości sami nie wiedzą, czego tak naprawdę chcą. Są niczym statek dryfujący po bezkresie morza istnienia bez kompasu, ni mapy, nie mówiąc o wytyczonym kierunku działania. Zdają się na wiatry i morskie prądy, nigdy nie zaznając spokoju. Żyją tym, co dostają — a nie tym, po co sięgają. Wcale nie trzeba być przykutym do wózka, żeby zostać ,,warzywem”…

Ważne i najważniejsze

Zanim przejdziesz do czytania tego posta i wytyczysz ścieżkę realizacji celów na mapie twojego bytu, koniecznie potrzebujesz wiedzieć, dokąd chcesz dopłynąć. Znać swoje priorytety. Mieć świadomość, co jest dla mnie — nie dla rodziców, znajomych, szefowych ze swoimi wymaganiami — najważniejsze. Jak chcesz być zapamiętany? To jedno pytanie pozwala nam spojrzeć na naszą egzystencję z zupełnie innej perspektywy.

Jego rozwinięcie wraz z instrukcją krok po kroku i ćwiczeniem, jak odkryć to credo, dotrzeć do swoich najgłębszych pragnień, które pozwolą na czerpanie maksymalnej radości z życia, znajdziesz w poprzednim poście Ustalanie Priorytetów.

Dodatkowo zarezerwuj sobie minimum godzinę na wykonanie zadań z tego wpisu – być może uwiniesz się w pół godziny, może w 50 minut, ale zawsze lepiej mieć zapas czasu, niż cierpieć na jego brak. Aczkolwiek planowanie nigdy nie przyczynia się do jego utraty, a wręcz przeciwnie.

Dlaczego planowanie długookresowe jest tak ważne?

Pewnie planujesz zakup nowego mieszkania, pralki lub wizytę u lekarza. Prawdopodobnie masz też plany na życie dotyczące kariery zawodowej: zakładasz, na jakim stanowisku chcesz pracować i w jakiej branży. Wiesz, jaki jest problem z takimi planami?

Są od siebie niezależne. Planując w ten sposób, nie uwzględniasz znajdujących się pomiędzy nimi połączeń, działasz według hierarchii pilności spraw, nie ich wagi, a przede wszystkim — takie założenia nie przybliżają Cię rzeczywiście do osiągnięcia twoich celów, a tym samym życia; życia prawdziwego, na twoich zasadach, będącego esencją szczęścia, nie tylko przetrwałego.

Dlatego tak ważne jest najpierw planowanie dużego kalibru, w perspektywie miesięcy, a nawet lat, by nasze działania były spójne i konsekwentne.

Plan 5-letni

WHAT?! Mam planować życie na 5 lat w przód?! Matko, ja nawet nie wiem, czy będę jeszcze wtedy żyła! Wystarczy, że samochód mnie walnie, rak dopadnie (więc może warto wcześniej zadbać o zdrowie?), albo inne cholerstwo… W każdej chwili mogę stracić pracę i być zmuszona szukać jej miesiącami — i wszystkie plany diabli wzięli!

A ja pytam: Co będzie, jak już dożyjesz? Szanse na przeżycie masz jednak większe niż mniejsze. I co wtedy? Chcesz, żeby twoje życie wyglądało tak samo jak teraz? Chcesz stanąć w jednym miejscu z powodu 1% złych scenariuszy, bo brak ci odrobiny odwagi? Ten czas i tak upłynie. Tylko od ciebie zależy, czy przyczyni się do twojego rozwoju.

A właściwie – dlaczego akurat 5 lat, a nie 2, 10, może i wieczność? Istnieją różne rodzaje planowania. Plan 5-letni według większości szkoleniowców, także w mojej opinii, jest najbardziej optymalny; nie za długi, nie za krótki, lecz w sam raz.

To idealny rodzaj planowania dla osób wybierających się na studia. W tym okresie jesteśmy stanie zrealizować większość naszych marzeń, a równocześnie wiele możemy przewidzieć i prędko dostosować strategię do zmieniających się warunków. Rzadko bywa też, że w ciągu 5 lat odwidzi nam się więcej niż jedno-dwa założenia.

A gdy koleje losu spadną na nas jak grom z jasnego nieba i rozjadą całe to misterne, strategiczne planowanie? Zrobisz nowy plan 🙂

Punkt 1: Cel

Po pierwsze, dopiszemy do wyznaczonych przez ciebie dominujących obszarów życia (jeżeli jeszcze tego nie zrobiłeś — a sio mi tutaj!) konkretne cele, maksymalnie dwa na każdą dziedzinę.

Cel to takie coś, dzięki czemu nie będziesz miał więcej wątpliwości, po kiego czorta zrywasz się z samego rana z łóżka. Ani po co myjesz zęby czy chodzisz do pracy. Będziesz w stanie chwycić za stery swojego życia i wykorzystać wiatr w żagle.

Hm, przyda się teraz jakiś arkusz… Wyznaczanie celów rozpocznij, pobierając pierwszy szablon z linku. Na takiej kartce będziesz mógł później zapisać gotową ideę i powiesić nad łóżkiem, byś każdego ranka przypominał sobie, po co to wszystko.

Metody wyznaczania celów są tak liczne, jak ludzie na ziemi. Ja preferuję wyznaczanie celów SMART. Jest zrozumiale nawet dla największego laika, szybko i co najważniejsze, skutecznie. Ten system jeszcze nigdy mnie nie zawiódł:

S – Specific. Tylko konkretny, namacalny cel, który nie pozostawia miejsca na żadne niedomówienia i osobiste interpretacje, jest możliwy do osiągnięcia. Załóżmy, że chcesz być bogaty. Ale co to właściwie znaczy? Jak bardzo bogaty? Fizycznie, duchowo, czy obie opcje? To stwierdzenie nic nam nie mówi.

,,Chcę mieć milion na koncie” to również dość słaby cel. W jednej chwili masz 1000 baniek na koncie, a po zapłacie rachunków… 100 na minusie. Prawdopodobnie twoim właściwym pragnieniem jest możliwość niemartwienia się o finanse na co dzień. Postaraj się określić, jaka ilość pieniędzy jest ci niezbędna do życia na odpowiednim poziomie. To już czas na postawienie sobie celu, np. zarabiam 200% więcej, niż obecnie.

M – Measurable. Cel powinien być mierzalny tak, abyś był w stanie liczbowo wyrazić stopień lub etap jego realizacji. Precyzja to twój sprzymierzeniec. Nie wystarczy powiedzenie ,,poprawa zdrowia”. Musisz mieć mierzalne wskaźniki! Przykładowo — schudnięcie 5 kg, zbudowanie pewności siebie tak, by bez problemu dzwonić do obcych ludzi czy całkowite wyrzucenie z jadłospisu pewnych rzeczy na okres 30 dni. Teraz masz swego rodzaju benchmarki, dzięki którym możesz sprawdzać postępy w realizacji celu.

A – Achievable. Zbyt wygórowany, niemożliwy do osiągnięcia cel będzie Cię jedynie demotywował. Milionowego majątku nie buduje się w tydzień, nikt nie został światowej klasy piosenkarzem z dnia na dzień! Niech będzie to pomysł realistyczny, osiągalny, ale…

R – Relevant. … istotny. To marzenie musi być dla Ciebie w jakiś sposób ważne. Musi ci na nim zależeć. Ma sprawiać, że na samą myśl ręce same rwą się do roboty. W przeciwnym razie nie będziesz miał wystarczającej motywacji. ,,Chcę schudnąć 5 kg” brzmi dobrze, ,,Chcę schudnąć 5 kg, żeby zmieścić się w stare sukienki” brzmi świetnie.

T – Time-bound. Nasz cel musi mieć wyznaczony przedział czasowy, w jakim zamierzamy go osiągnąć, i wyraźny deadline. Powiedzmy, że chcesz zdać egzamin z języka francuskiego, bo jest wymagany w pracy, do której chcesz aplikować. Jak dużo czasu ci zostało? Czy w ciągu 6 miesięcy zdążysz opanować nowy język?

Musisz umieścić ten cel na osi czasu. Dzięki temu wytworzysz poczucie pilności. Określona data sprawi również, że projekt wskoczy na wyższy poziom jasności. To właśnie zamierzamy zrobić w tej chwili.

Punkt 2: Czas

Narysuj następującą oś z podziałką, lub kliknij link, aby pobrać gotowy dokument.

(Kartka powinna być ustawiona w orientacji pionowej)

Wpisz pod poszczególnymi kreskami terminy końcowe twoich celów, a następnie różnymi kolorami zaznacz okres ich realizacji. Mogą się na siebie nakładać, ale w granicach zdrowego rozsądku.

Punkt 3: Uzasadnienie

Ten punkt nie jest obowiązkowy, ale warto się nad nim pochylić — najlepiej już teraz, skoro tak się rozpędziłeś. Wybierz od 1 do 3 celów, które naprawdę cię ekscytują, i napisz jeden akapit dla każdego z nich, wyjaśniając, dlaczego bezsprzecznie osiągniesz je w ciągu tych 5 lat. Powinno Ci to zająć ok. 15-20 minut.

Przeczytaj je na głos i… zacznij działać! Jak? Tego dowiecie się w następnym poście z serii ,,Jak planować, żeby nie zwariować” :). Tymczasem więcej materiałów udostępniam na Facebooku oraz Instagramie – łapka w górę mile widziana!

Jeżeli dodatkowo posiadasz artystyczne zainteresowania, mam dla ciebie kanał na Youtube

21 pomysłów, Jak zorganizować tanie i atrakcyjne wakacje?

noreply@blogger.com (Sayto) — Mon, 02 Aug 2021 12:22:00 +0000

Wakacje w pełni, słoneczko grzeje, myślami uciekamy już hen, daleko, na wczasy nad morzem lub najwyższe górskie szczyty. Większość z nas już decyduje się na krótszy lub dłuższy urlop i korzysta z zasłużonego wypoczynku. A po wakacjach zostają piękne wspomnienia i… długi! Stąd postanowiłam przygotować post – jak nie zbankrutować i dobrze się bawić na wyjeździe jednocześnie?

Wprawdzie wiele osób wychodzi z założenia, że wakacje są tylko raz w roku, więc warto chociaż na chwilę popuścić pasa. Rozumiem, że nie jest łatwo zrezygnować z przyjemności i tanie wczasy wymagają odrobiny dyscypliny oraz większego pomyślunku; ale idąc tym tokiem rozumowania, oszczędzanie praktycznie nigdy nie ma sensu, bo przecież ,,szkoda życia”. Zawsze coś jest w raz w roku, raz w życiu, jedyne w swoim rodzaju.

Wcale nie musisz zostawać ascetą! Trzeba dać się wyszaleć wewnętrznemu hedoniście, żeby nie sabotował działań racjonalnej strony umysłu. W mądrym oszczędzaniu nie chodzi wcale o dziadowanie i szukanie jak najtańszej oferty, lecz wydawanie pieniędzy na to, co jest dla nas ważne.

Przede wszystkim musimy sobie uświadomić, czego oczekujemy od wyjazdu, co jest istotne dla naszej rodziny. Często zdarza się tak, że jeździmy gdzieś z przyzwyczajenia albo ,,bo inni tak robią”, ,,bo tak wypada”. A gdy przysiądziemy na chwilę i zastanowimy się nad swoimi pragnieniami, okaże się, że wcale nie musimy wyjeżdżać na Karaiby all inclusive, a bliżej nam do leśnej chatki nad polską rzeką.

Najważniejsze jest świadome podejście do zakupów. Także podczas urlopu warto zachować finansową równowagę, aby mieć wymarzone, tanie wakacje bez martwienia się potem o budżet domowy (zwłaszcza jeśli, broń boże, planujecie wziąć na nie kredyt – lepiej zacznijcie od razu oszczędzać).

Dlatego nie spuszczamy oka z naszych finansów ani na chwilę – po prostu przeorganizowujemy priorytety. We wszystkim najważniejszy jest umiar. Dzięki poniższym strategiom pieniądze na przyzwoite wakacje znajdą się w niemal każdej rodzinie.

Jeżeli chcesz wiedzieć, jak oszczędzać na wakacjach i nie dać się zaskoczyć nieplanowanym wydatkom, czytaj dalej.

—————————————————————————————————————————

1. Zaplanuj budżet na wakacje. Określ, ile pieniędzy musicie przeznaczyć na wczasy w różnych kategoriach (podstawa to, powiedzmy: posiłki, paliwo, atrakcje, nocleg, przekąski, nieplanowane wydatki) włącznie z zapasem na sytuacje awaryjne, i zabierz dokładnie tyle – ni mniej, ni więcej. Dzięki temu staniecie się nieco mniej powściągliwi w obliczu pokus.

2. Gdzie na wakacje? – to pytanie powinieneś zadać sobie przynajmniej na miesiąc przed wyjazdem, jeżeli będzie krótszy niż 5 dni. Rozważaj minimum 3 miesiące wcześniej, jeśli nieobecność potrwa więcej, niż tydzień. Może się wydawać, że to spory odstęp czasowy, ale zapewniam cię, że ustalenie destynacji z wyprzedzeniem oszczędzi ci mnóstwa sporów i nerwów.

3. Podróżuj poza sezonem. Bądź elastyczny. Przez tydzień nieobecności w pracy czy w szkole ani tobie, ani twoim dzieciom świat się nie zawali. Wiele kierunków jest najbardziej atrakcyjnych na jesieni lub na wiosnę, a góry zimą to doprawdy cudowne zjawisko…

4. Waluta obca. Jeżeli chcesz mieć tanie wakacje za granicą, wcześniej oblicz, ile zagranicznej waluty potrzebujesz kupić i śledź kursy walut, żeby wymienić pieniądze na wakacje w najlepszym momencie.

5. Sprawdź różne środki transportu. Porównuj ceny wyprawy samolotem, pociągiem czy autem i wybierz najkorzystniejszą opcję.

6. Sprawdź BlaBlaCar. Jeżeli podróżujesz sam lub w małym gronie, warto skorzystać z tej opcji. Znajdziesz tam oferty przejazdu na wielu popularnych trasach w cenie podobnej, jak w publicznym transporcie (lub nieco niższej), ale zajmie on mniej czasu. Aktualnie dostępne są zarówno przejazdy autem, jak i autobusem (komunikacja miejska na miejscu to też świetne rozwiązanie).

7. Wycieczki first i last minute. Kupuj bilety z dużym wyprzedzeniem albo na ostatni dzwonek – to już zależy od twojej skłonności do ryzyka 😉 Trzeba na bieżąco, to znaczy kilka razy dziennie, monitorować sytuację w przypadku wycieczki last minute i innych promocji. Jeśli chodzi o bilety na transport, raczej sprawdza się strategia first minute.

8. Korzystaj z porównywarek cen. E-wczasy, trivago.pl, TravelDeal, EasyGo, Travelplanet, airbnb.pl. Wystarczy rzut oka i mamy odpowiednie warunki w najlepszej cenie.

9. Jedź samodzielnie. Biuro podróży wprawdzie zdejmuje z naszych barków konieczność myślenia, ale za zapakowanie się do autobusu (pełnego spoconych turystów) trzeba zapłacić wyższą cenę. Ja do tego preferuję zwiedzanie na własną rekę, bez sztywnego planu. W dobie internetu większość rzeczy da się załatwić na odległość i z pewnością będzie to niezapomniane doświadczenie.

10. Pakuj się mądrze. Trudno jest oprzeć się pokusie zabrania rzeczy, które ,,mogą się przydać”. Z doświadczenia wiem, że zwykle potrzebne jest o wiele mniej bagażu, niż się nam wydaje. Jeśli podróżujemy samochodem lub pociągiem, nie ma to aż tak dużego znaczenia, ale w przypadku podróży samolotem zmieszczenie się w bagaż podręćzny to spora oszczędność.

11. Zabierz żywność ze sobą. Jeżeli wiesz, że jedzenie na miejscu jest stosunkowo drogie, postaraj zabrać się część zapasów ze sobą: produkty sypkie, kasze, makarony, chleb, konserwy, przyprawy, to wszystko możesz przewieźć z domu na miejsce.

12. Kupuj sprzęt na wyprzedażach. Materace, koła do pływania, zabawki do piasku, buty wspinaczkowe i inne gazety kup wcześniej, najlepiej na jesiennych przecenach. Posezonowe wyprzedaże sprawdzają się w każdej dziedzinie. Musisz tylko wiedzieć, czego potrzebujesz i od razu zaplanować budżet.

13. Wybieraj mniej uczęszczane miejsca. Ta zasada sprawdza się zarówno w Polsce jak i za granicą. Zazwyczaj są one równie ekscytujące, co standardowe punkty na mapie każdego turysty; czasem bardziej dzikie, ale mniej zatłoczone, a bilety i nocleg tańsze.

14. Używaj zniżek. Wyrób międzynarodową kartę studenta, zrób użytek z legitymacji szkolnej przy wejściu do muzeum, szukaj promocji w internecie. Niemal zawsze można upolować jakiś rabat. Często atrakcyjne kody zniżkowe dostępne są w aplikacjach mobilnych podczas rezerwacji noclegu.

15. Kontroluj wydatki. Zachowuj paragony z zakupów i zapisuj każdy, nawet najdrobniejszy wydatek. Dzięki analizie takich zbiorów również lepiej przygotujecie się następnym razem.

16. Nie kupuj pod wpływem impulsu. Pomyśl nie 3, a 5 razy, zanim coś kupisz. Czy naprawdę tyle zjecie? Czy faktycznie ci się to przyda? Czy będziecie z tego korzystać? Przy okazji zapobiegasz marnowaniu żywności.

17. Ustal limit pamiątek. Na przykład 3 na każdego członka rodziny. Nie dość, że oszczędzicie i tak już nadwyrężone życie walizki, to i trochę kasy zostanie w portfelu. Te bibeloty zazwyczaj będą przez tydzień cieszyć oko, a potem, zapomniane, kurzyć się na półce. Zastanów się, czy rzeczywiście są ci potrzebne? Zamiast zbierać szpargały, rób zdjęcia i zbieraj dary natury – związane z nimi pozytywne emocje to najlepsza pamiątka.

18. Nie kupuj popularnych napoi w restauracjach. Unikaj kupowania wody, coli itp. w lokalach gastronomicznych lub na stoiskach. Ceny są tam zazwyczaj iście horrendalne (ostatnio we Wrocławiu trafiliśmy do restauracji, w której 200 ml pepsi kosztowało 9 zł!).

19. Zapakuj sobie prowiant na drogę. Warto zabrać do reklamówki kanapki, owoce, bakalie – względnie coś, co nie zepsuje się szybko w upale – i butelkę wody, a unikać kupowania zapasów na szybko w sklepikach dla turystów, gdzie ceny są zazwyczaj dwukrotnie wyższe.

20. Nie przeprowadzaj radykalnych zmian w diecie. Na co dzień nie objadasz się chyba lodami i chipsami, a na kolację codziennie nie masz tony oscypków – więc dlaczego miałbyś to robić na wakacjach? Zachowaj umiar w kosztowaniu smakołyków. Podziękują ci i portfel, i twój żołądek. Ponadto pamiętaj, że małe, lokalne kuchnie mimo mniej zachęcającego wyglądu zwykle są dużo tańsze i ciekawsze, niż wyżywienie w hotelu.

21. Korzystaj z roweru. To wcale nie tak, że jestem roweroholikiem 😛 Jeżeli jedziesz pociągiem lub samochodem, możesz zabrać ze sobą rower i na miejscu wykorzystywać ten darmowy środek transportu na mniejsze odległości, np. do sklepu.

Warto planować urlop w taki sposób, aby i wilk był syty, i owca cała 🙂 Korzystacie z tych trików? A może macie jeszcze jakieś?

Prosiłabym cię jeszcze o sekundkę na udostępnienie tego postu w mediach społecznościowych, np. na Facebooku lub Instagramie. Dzięki temu blog dotrze do większej ilości zainteresowanych, a ja będę mogła publikować coraz więcej treści.

Jeżeli dodatkowo posiadasz artystyczne zainteresowania, mam dla ciebie kanał na Youtube.

Praca kelnerki/kelnera - Oferty pracy dla nieletnich #9

noreply@blogger.com (Sayto) — Mon, 02 Aug 2021 12:13:00 +0000

Chętni do pracy nastolatkowie najczęściej lądują na stanowiskach związanych z gastronomią. Jedną z najpopularniejszych opcji jest zostanie kelnerką bądź kelnerem – choć zajęcie cieszy się zdecydowanie większym zainteresowaniem wśród dziewczyn, piszę ten post w duchu unisex. Co zatem powinieneś wiedzieć, zanim przyjdziesz do restauracji? Jakie są twoje obowiązki i jakie możesz mieć oczekiwania?

1. Udzielanie korepetycji
2. Roznoszenie gazetek
3. Rozdawanie ulotek

4. Statystowanie

5. Copywriting

6. Ankiety
7. Multi-Level Marketing
8. Handel internetowy
9. Zbiory warzyw i owoców
10. Kelner/Kelnerka
11. Fotografia
12. Twój własny pomysł na biznes!

Kelner z zakwaterowaniem to wakacyjny hit nr. 1. Zwłaszcza nad morzem istnieje duże zapotrzebowanie na tego typu pracowników. Prędzej czy później, z dużym prawdopodobieństwem będziesz musiał spróbować, jak wielu młodych ludzi, zarabiania w ten sposób.

Kelner czy kelnerka to osoba pierwszego kontaktu z gośćmi, stanowią niejako wizytówkę danego lokalu. Jakość ich pracy ma ogromny wpływ na opinie klientów. A mimo to, jest łatwa do zdobycia.

Każdy, komu zależy na elastycznych godzinach pracy i nie ma jeszcze doświadczenia w innych zawodach, powinien spróbować tej posady. Właściciele chętnie zatrudniają młodą kadrę, licząc na jej zaangażowanie i… niskie oczekiwania finansowe. Choć to wcale nie musi cię dotyczyć.

GDZIE ZNAJDZIESZ OFERTY PRACY – KELNERKA/KELNER?

Pracę w tym zawodzie można dostać praktycznie od ręki, ponieważ jest nań stały, duży popyt na rynku, zwłaszcza w okresie wakacyjnym. Kelnerka z OLX, Linkedin, Pracuj.pl i im podobnych portalach to niemalże standard w ogłoszeniach dla mniej doświadczonych osób lub studentów. Czasem oferty pojawiają się też pod nazwą barista.

Możesz również rozejrzeć się po lokalnych grupach pracy lub marketplace w mediach społecznościowych. Jeszcze lepiej, jeżeli przejdziesz się samodzielnie do wybranej kawiarni czy restauracji i spytasz, czy nie potrzebują nowych pracowników. Największą rolę w poszukiwaniach będzie odgrywać oczywiście lokalizacja knajpy.

KELNER/KELNERKA – OPIS STANOWISKA

Praca kelnerki – na czym polega?

W zależności od rodzaju i atmosfery punktu gastronomicznego twoje obowiązki mogą się znacząco różnić. Kelner w restauracji 1 ma za zadanie tylko rozkładanie dań, w innej jest traktowany na równi z kucharzami, a w pubie może być rozumiany jako barman. Kelnerka na wesela/na weekendy to też zupełnie inna bajka.

Uciążliwość niżej wymienionych wad i zysków z zalet pracy w gastronomii również w dużej mierze zależy od miejsca, w którym przyszło nam pracować.

Sama pracując w kawiarni jako kelnerka dysponowałam pełnym wachlarzem obowiązków do wykonania – zarówno roznosiłam, sprzątałam jak i przygotowywałam posiłki. Zasadniczo jednak twoje najważniejsze zadania związane z obsługą klienta to:

Zmywanie naczyń (na 99.9% będzie to twoje pierwsze zajęcie)
Zbieranie zamówień
Dbanie o czystość sali i nakrycie stołu
Powitanie gości
Podawanie menu
Doradzanie w wyborze dania
Przynoszenie zamówień
Otwieranie butelek
Obsługa płatności
Pomoc w przygotowaniu jedzenia

Są to nieskomplikowane, powtarzalne czynności. W dodatku wszystkiego nauczysz się na miejscu.

WYKSZTAŁCENIE I WYMAGANIA

Wiem, że kiedy mówię o wykształceniu kelnerki, uśmiechasz się pod nosem – to tak, jakbym mówiła o wykształceniu sprzątaczki! Istnieją specjalne szkoły zawodowe, które przygotowują rzetelnie w tym kierunku. Jednak tobie zapewne zależy zwyczajnie na prostym, dodatkowym zarobku – wystarczy już ukończona szkoła podstawowa.

O wiele bardziej istotne są cechy dobrego kelnera, pewne umiejętności miękkie, którymi powinien wyróżniać się kandydat. Oczywiście wymagania różnią się w zależności od wybranego lokalu. Dobra wiadomość dla introweryków – nawet szare myszki mogą dobrze zarobić, gdy znajdą się w odpowiednim miejscu. Ważne predyspozycje to:

Wysoka kultura osobista. Kelnerka musi poznać zasady savoir-vivre’u, reguły odpowiedniego składania naczyń i sztućców. Powinna być kulturalna i miła, niezależnie od sytuacji. Wulgaryzmy, dłubanie w nosie (lub telefonie), burczenie to ekspresowa droga do wyjścia.
Podzielność uwagi. Przyjmowanie zamówień, składanie serwetek, gotowanie i równoczesne roznoszenie posiłków potrafi namieszać w głowie. Musimy umieć poradzić sobie z natłokiem zadań, aby zminimalizować ilość błędów. Bo czasem będą – oby nie za często.
Cierpliwość. Do końca zmiany… i do klientów. Brak zdecydowania niektórych delikwentów potrafi być prawdziwą zmorą w godzinach szczytu. Mimo to kelnerka musi pozostać opanowana i cierpliwie udzielać informacji na temat oferty.
Komunikatywność. Zarówno klarowne, zrozumiałe przedstawianie menu, jak i uważne słuchanie gości są mile widziane. Skuteczne porozumiewanie się w zespole jest niezbędne na każdym kroku.
Uśmiech. Dokładnie! Nic tak nie poprawia humoru gościom, jak naturalny, serdeczny uśmiech w ich stronę. Nie musisz oczywiście chodzić z bananem przyklejonym do twarzy, ale miła aparycja jest niezbędna na tym stanowisku.
Często również wymagana jest książeczka sanepidowska, relikt z czasów PRL-u, na wypadek kontroli w lokalu. Jej wyrobienie jest procesem niezwykle uciążliwym i bezsensownym – całe szczęście, jednorazowym, ale w mniej popularnych punktach zwykle przymykają na to oko.

JAKI WYBRAĆ STRÓJ DLA KELNERKI?

Szykuje się pierwszy dzień w nowej pracy, a ty nerwowo przeglądasz szafę, nie wiedząc, co na siebie włożyć? Znam ten ból. Jeżeli restauracja rozdaje własne stroje dla garsonów, często przynajmniej koszulki, połowę zmartwień masz z głowy. Przede wszystkim sugeruj się wskazówkami zespołu.

Strój kelnerki powinien być przede wszystkim schludny. Spodnie (przeważnie jeansowe), koszula, powinny być ładnie wyprasowane, bez jednej plamki. Oczywiście z czasem mogą pojawić się zabrudzenia, których nie dało się domyć, ale warto zadbać o ogólne wrażenie czystości. Odpuść sobie sukienki i im podobne kreacje – ubiór nie może ograniczać twoich ruchów. Powinien być wygodny, jako że będziesz w nim biegał i okręcał się na wszystkie strony przez wiele godzin.

Pozostaje kwestia butów. Kiedyś przyszłam do kawiarni w topornych, zimowych butach, i zapomniałam tych na zmianę – to nie był mój najlepszy dzień :). Szpilki zostaw w domu, wybierz komfortowe adidasy, trampki lub sandały.

PRACA W GASTRONOMII OD KUCHNI

Posadę zdobyłam w lokalnej, sympatycznej kawiarni przez znajomości mamy. Nie była to sieć prestiżowa, ale z pewnością na pierwszym miejscu wśród mieszkańców miasta. Na początku przychodziłam dwa razy w tygodniu, w weekendy, na 6 godzin.

Już pierwszego dnia spóźniłam się do pracy o godzinę… Kiedy chciałam wyjść tak, jak się umawialiśmy, o 19:00, po przepracowaniu 5 godzin – zobaczyłam w oczach szefowej szczere zdziwienie. Zostałam do 20, żeby otrzymać wypłatę. To była pierwsza potężna lekcja odpowiedzialności.

Poza tym byłam trochę spięta, za to reszta pracowników okazała się przyjazna i pomocna. Najpierw trafiłam oczywiście na zmywak – miałam dokładnie wytłumaczone wszystkie procedury, i dawałam z siebie wszystko. Szybko zaznajomiłam się z charakterem współpracowników. Pod koniec dnia podliczyliśmy i podzieliliśmy równo napiwek. Podpisałam własny kubek. Niestety, to był pierwszy i ostatni raz.

Drugiego dnia stałam się już permanentnie częścią zespołu. Oczekiwano ode mnie pełnej wiedzy na temat funkcjonowania kuchni, kiedy nie wystawiałam nosa poza zmywak – a przynajmniej takie odnosiłam wrażenie. W ten sposób zapewne również zachęcano mnie do nauki nowych obowiązków (a przynajmniej chcę tak myśleć).

Szybko zapamiętywałam imiona współpracowników. Jak się okazało – niepotrzebnie. W kadrze występowała duża rotacja, prawie za każdym razem pojawiał się ktoś nowy w drużynie, a inni znikali – trwale lub przenosząc się na inne dni pracy. Poznałam wielu różnych, ciekawych ludzi, choć rzadko trafiał się ktoś z wyższymi ambicjami. Przeważnie byliśmy przynajmniej na neutralnej stopie, zdarzyły się może ze 2-3 osoby, z którymi ewidentnie nie było mi po drodze. Poza tym obyło się bez większych problemów z komunikacją.

Mimo to dało się odczuć swego rodzaju politowanie starszych, czasem przechodzące w brak szacunku. Byłam najmłodszą osobą w zespole, miałam nikłe doświadczenie zawodowe, nie byłam też najbardziej rozgarniętą dziewuchą ze wszystkich – a ile nastolatków w moim wieku się na to zdobywa? Słyszałam niekiedy plotki na mój temat. Dobrze, że dzięki uwadze mamy potrafiłam powiedzieć ,,Nie”, kiedy koleżanka w średnim wieku wyładowywała swój stres, popędzając mnie w robocie. Potem odnosiłyśmy się do siebie przyjaźnie.

Po miesiącu, kiedy opanowałam resztę obowiązków, otrzymałam podwyżkę w ten sposób, że zamiast 60, zarabiałam 70 zł na dzień. Marzenie! W tej kwestii koledzy również mi nie ufali i ostrożnie przeliczali pieniądze. Rzadko za to spotykałam się z nieuprzejmością wśród klientów – większość była miła i wyrozumiała, czasem zamieniliśmy parę słów. Można było się pośmiać, wyluzować.

Poza tym niewiele miałam czasu na narzekanie czy budowanie więzi – w godzinach szczytu, tzw. tabace, nie było litości, a dialogi ograniczały się do zdawkowego wydawania próśb i poleceń. Cały czas byłam na nogach, przez pierwszy tydzień głównie szorując, myjąc i układając naczynia, potem wcielając w życie sekretne receptury coraz to nowszych potraw i rozdając je gościom.

Do autobusu wlokłam się po tych 6 godzinach nie ja, ale cień człowieczy. Wracałam do domu wycieńczona, choć zadowolona z pracy. Mimo to nie wyobrażałam sobie, jak można funkcjonować w ten sposób po 8 godzin dziennie…

Z tego właśnie powodu po kilku miesiącach ograniczyłam się do pracy jeden dzień w tygodniu, w dodatku popołudniami w środy, które były najmniej obciążone. Dzięki temu miałam okazję do odpoczynku i spokojnej rozmowy ze współpracownikami, choć szefowa nie pochwalała tej decyzji. Gdyby nie przyjaźń z mamą, prawdopodobnie moja przygoda skończyłaby się na tym etapie. Cóż, jestem w stanie to zrozumieć – pracownik na jeden dzień w tygodniu nie jest zbyt wygodny…

Moją półroczną karierę kelnerki, zakończoną na wiosnę 2020 roku przez lockdown, wspominam raczej miło. Było ciężko, ale sympatycznie. Z drugiej strony dziękuję losowi, że straciłam tę pracę i byłam zmuszona poszukać lepszej alternatywy.

Jeszcze krótko potem dla odmiany poszłam na dzień próbny do restauracji ,,z prawdziwego zdarzenia” – gdzie ,,frytki pieczone” były smażone w oleju najgorszego sortu 😉 Jednak nie przyszłam tam jako żywieniowy krytyk. Tak samo starałam się dawać z siebie wszystko, szybko ogarnęłam funkcjonowanie kuchni. Mimo to kucharki, plotkarki w podeszłym wieku, często wytykały, czy zawsze jestem taka małomówna, i czemu z nimi nie rozmawiam o rzeczach, które mnie nie interesują.

Wszystko było fajnie do momentu przejścia z trybu ,,na wynos” do stacjonarnego przyjmowania klientów. Nagle moja pokora i ciche zachowanie stały się wadą, a efektywność nie miała tak wielkiego znaczenia, jak w kawiarni. Nie podobała mi się również panująca tam atmosfera, więc ostatecznie nie zagrzałam miejsca w restauracji. Jak widać, są to diametralnie różne środowiska.

ZAROBKI

W pierwszym miesiącu pracowałam za 10 zł/h, co dawało 480 zł miesięcznie. Potem pensja podniosła się do 70 zł za dzień, czyli, przy 2 dniach roboczych w tygodniu, 560 zł miesięcznie. Całkiem nieźle.

Praca kelnerki dla nieletnich jest świetnym, w miarę pewnym sposobem na wypracowanie stałych przychodów rzędu 400-900 zł miesięcznie, bez wyniszczania swojego organizmu. Nie jest to kwota niebotyczna, ale i niemała, jak na potrzeby nastolatka.

Wiele zaleźy od wyboru lokalu i jego zarządu. Z tego powodu nie jestem w stanie bardziej precyzyjnie określić wysokości stawki. Są naprawdę różne, ale bezpiecznie jest przyjąć, że na początku możesz pracować na najniższej krajowej (obecnie 13,37 zł netto/h, czyli 80 zł na dzień), a z czasem twoje dochody będą rosnąć.

Zalety:

+ Elastyczne godziny pracy

+ Napiwki (mogą przekraczać wysokość wynagrodzenia!)

+ Bycie częścią zespołu, kontakt z nowymi ludźmi na każdym kroku

+ Nauka języków obcych w praktyce

+ Lepsza pamięć i sprawność manualna

+ Stosunkowo wysokie zarobki

+ Darmowe jedzenie

Wady:

– Ciężka, fizyczna praca

– Wszechobecny stres i presja czasu

– Złe relacje międzyludzkie potrafią zaważyć na twoim odejściu

– Długie zmiany, nieraz w godzinach nocnych

– Ewentualna nieuprzejmość klientów

– Brak odszkodowania w razie wypadku, a o ten w kuchni łatwo

Mam nadzieję, że ten post pomoże Wam podjąć decyzję o zatrudnieniu jako kelnerka bądź kelner. Jeżeli uważasz, że to, co robię, jest przydatne, zostaw proszę po sobie ślad – komentarz, udostępnienie, like’a na Facebooku lub Instagramie. Dla ciebie to kwestia kilku sekund, dla mnie moc motywacji 🙂

Jeżeli dodatkowo posiadasz artystyczne zainteresowania, mam dla ciebie kanał na Youtube.

Jak planować, żeby nie zwariować - Ustalanie priorytetów

noreply@blogger.com (Sayto) — Mon, 02 Aug 2021 11:51:00 +0000

Jak mieć więcej czasu? …Mówiąc kolokwialnie: Nie da się! Doba każdego człowieka liczy dwadzieścia cztery godziny i dokładnie tyle masz do dyspozycji. Tak samo jak ja, Elon Musk, Bill Gates czy Ed Sheeran. Cały sekret tkwi w dobrej organizacji dnia.

Żyjemy w zwariowanych czasach. Niech pierwszy rzuci kamieniem ten, kto nigdy nie czuł się przytłoczony chociażby liczbą powstających stron w internecie każdego dnia (w ciągu pisania tego posta pojawiło się 137 tys. nowych). Kiedyś pewnie zdarzyło ci się pomylić godziny funkcjonowania urzędu lub zapomnieć o czyichś urodzinach, uprasowaniu koszuli albo … (tu wstaw dowolny przedmiot frustracji).

Obowiązków stale przybywa, a czasu coraz mniej. Wraz z rozwojem cywilizacji zawsze nasila się poczucie, że coś nam ucieka, że zmarnowaliśmy wielką okazję. Rozwiązaniem tego konfliktu jest nauka patrzenia w przyszłość, krótko mówiąc – zarządzania czasem. Nikt się z tą umiejętnością nie rodzi, jednak posiadł ją każdy człowiek sukcesu, który umie cieszyć się życiem. Naucz się i ty!

Ale ja nie chcę być robotem...

Wielu ludzi żywi podświadomą nienawiść do planowania. Ta awersja bierze się najczęściej z lęku przed utratą luzu i możliwości improwizacji w życiu. Boją się, że sztywny plan zabierze im piękno spontaniczności. Wierzą, że uczyni z nich roboty, które będą bezwiednie wykonywać kolejne zadania, i już nigdy nie wyskoczą ze znajomymi na piwko.

Nic bardziej mylnego! Godzinowy plan dnia, gdzie każda sekunda została zagospodarowana i najmniejsze odchylenie powoduje zawalenie się piramidy, nie jest najlepszym przykładem, lecz o wiele większe zagrożenie stanowi właśnie brak planu.

Oddajesz się wtedy w ręce losu, a on, jak wiadomo – lubi płatać figle. Nie kontrolujesz swojego czasu, więc przecieka ci swobodnie przez palce. Wiele czynności wykonujemy chaotycznie i nieefektywnie. Gdy wybierasz się na zakupy do sklepu, nie wiedząc, co chcesz kupić, prawdopodobnie zmarnujesz o wiele więcej czasu i pieniędzy, niż to konieczne. Akcja potoczy się zupełnie inaczej, gdy masz ze sobą listę zakupów – śmigasz od jednej półki do drugiej i szybko wracasz do domu, dzięki czemu masz czas na ważniejsze rzeczy.

Bez planu nie jesteś przygotowany na ewentualne przeszkody. Nie będziesz wiedział, jak zachować się w danej sytuacji, co prowadzi do obniżenia pewności siebie i podwyższenia poziomu stresu. Odkąd planuję swoje życie, z dnia na dzień, z miesiąca na miesiąc, mało co jest w stanie mnie zaskoczyć.

Aby nie dać się zdominować codziennej gonitwie, nakręcanej dodatkowo przez media, musisz zacząć żyć na własnych zasadach. Kluczem jest to, żeby dopasowywać plan do rzeczywistości, a nie rzeczywistość do planu. Dziś pokażę ci pierwszy krok w tym kierunku, ale najpierw przeczytaj tę historię:

Lądowanie w Normandii było wstępną fazą operacji Overlord, największej pod względem użytych sił i środków operacji desantowej w historii wszystkich wojen. D-day – czyli dzień lądowania, był wielokrotnie przekładany. Wzięło w nim udział 24 tysięcy spadochroniarzy i piechoty, oraz 160 tysięcy żołnierzy sił specjalnych. Zrzucono ponad 9000 ton bomb. Wzięło w nim udział również ponad 7000 jednostek pływających, w tym 1200 okrętów wojennych. Brzmi jak całkiem skomplikowana operacja, prawda?
Duża jej część nie poszła zgodnie z ustaleniami. Praktycznie wszystko się wysypało. Czy jednak alianci pokonali siły III Rzeszy? Oczywiście! Po zakończeniu działań generał Eisenhower, dowódca operacji, został zapytany:
– Po co w takim razie przez 2 lata planowaliście tą operację, skoro jej duża część przeprowadzona była zupełnie spontanicznie?
Ten odpowiedział bez większego namysłu:
– Plan był niczym, lecz planowanie było wszystkim.

Jak widzisz, stosunkowo często w naszym życiu nie wszystko idzie zgodnie z planem. I to jest dobre! Nie ma nic złego w odpuszczeniu od czasu do czasu i improwizowaniu. Nie stanie się nic wielkiego, jeżeli podczas podróży do Ameryki trafisz na rajską wyspę pośrodku oceanu.

Jakikolwiek system, plan jest po prostu lepszy niż jego brak. Planowanie pozwala ogarnąć rzeczy pozornie nie do ogarnięcia, znaleźć powiązania, których normalnie bez długopisu i kartki papieru nie byłbyś w stanie dostrzec, porządkuje Twoje myśli, wartości, życie. Pozwala na osiągnięcie maksymalnej efektywności i konsekwencji w działaniach.

Kapitanie, dokąd zmierzasz?

To pytanie powinieneś sobie zadać jako pierwsze – i ma o wiele głębszy sens, niż ci się wydaje. Muszę przyznać, że bardzo długo zbierałam się do pisania tej serii, w ogóle planowania tego posta! Wiedziałam, że będzie to jeden z ważniejszych cykli na blogu, jakie chciałam przeprowadzić od samego początku. Nie będę się powtarzać, bo powyżej podałam już masę powodów, dla których chcę przekazać Wam tę wiedzę.

A mimo to podchodziłam do tematu planowania jak pies do jeża. Wielokrotnie obszczekiwałam go w myślach, podchodziłam, to znów się cofałam i dźgałam kijaszkiem z daleka. Na początku jest prosto, bo z konkretnymi zasadami, jakie tu przedstawię, to szybka i łatwa do ogarnięcia dyscyplina; z drugiej niezwykle szeroka, złożona dziedzina do indywidualnej modyfikacji. A przynajmniej ciężko ująć ją w słowa.

Dlatego wybaczcie proszę miejscami zawiły, górnolotny język lub ,,lanie wody”. Nie ukrywam, że pewnie będzie trochę ,,coachingowania”. Nie wiem, czemu ludziom tak źle się to słowo kojarzy, bo oznacza po prostu pozytywne nakłanianie do zmiany. Sama też kiedyś machałam ręką na takie banały, do momentu, aż nie odkryłam, że najbardziej prawdziwym z nich jest ,,najciemniej jest pod latarnią”. Czasem będziesz musiał odrzucić dawne przekonania i obiektywnie spojrzeć na całość tekstu.

Stephen Covey powiedział, że:

Nie chodzi o to, by nadawać priorytety temu, co masz w planie, ale by planować zgodnie z priorytetami

Większość mentorów zaczyna od konstruowania planu dnia. Ja postanowiłam odwrócić ten trend. Po długim namyśle doszłam do wniosku, że nie mogę zacząć Was uczyć właściwego planowania, dopóki nie ustalicie, jakie macie priorytety, w życiu i pracy.

Priorytet - co to takiego?

Jak chcesz, żeby wiadomość szybko doszła, to wysyłasz priorytet z potwierdzeniem :’) A gdy chcesz żyć pełnią życia, być szczęśliwym człowiekiem i piąć się w górę każdego dnia – ustalasz swoje priorytety. Na ich podstawie planujesz całą resztę.

Człowiek bez takich założeń jest niczym statek, który nie wie, dokąd ma płynąć. Nie ma portu docelowego, nie widzi latarni. Dryfuje w kółko po morzu istnienia, spokoju zaznając dopiero po śmierci. To wszyscy twoi wiecznie zapracowani znajomi, którzy robią tak wiele i nigdy nie mają czasu na choćby odrobinę relaksu… ale nic z tego nie wynika. Czy ty sam przypadkiem nie jesteś tego przykładem?

Zatrzymaj się na chwilę. Zastanów się, po co robisz to, co robisz, i co z tego wynika. Czy to cię satysfakcjonuje? Czy ty na to zasługujesz? Czy dzięki temu przybliżasz się do spełnienia swoich marzeń? Prawda może zaboleć. Wykonywanie zadań bez celu sprawia, że szybko tracimy motywację i zapał do pracy. Żeby cokolwiek zbudować, potrzebne ci fundamenty. Chyba nie postawiłbyś 100-piętrowego wieżowca na słomianym klepisku?

Obecność priorytetów nie pozwoli ci zgubić się w natłoku ważnych spraw. Będziesz płynął prosto do celu i żadne morskie syreny, jak nowy odcinek serialu, nie będą w stanie cię rozproszyć. W tym momencie wystarczy, że zweryfikujesz, czy twoje postępowanie zgadza się z priorytetami, posuwa cię do przodu – i albo kontynuujesz budowę przyszłości, albo porzucasz bezużyteczną czynność.

Jak ustalić priorytety?

Zaczynamy z grubej rury. Zasadniczo priorytet jest to odpowiedź na pytania: Co mnie tak naprawdę kręci? Co chcę robić w życiu? Kim na pewno chcę się stać? Na czym mi najbardziej zależy? Zapewne poczułeś się zniechęcony, widząc, że już na samym początku musisz się zmierzyć z tak trudnymi, egzystencjalnymi pytaniami. Jednak droga do odpowiedzi jest o wiele prostsza, niż ci się wydaje!

Priorytety stoją tuż obok pasji. To zrozumienie istoty tego, do czego dążysz – raczej nie mam tu na myśli osiągnięć w stylu awansu w pracy (chyba, że zdobywanie awansów to faktycznie twoja największa pasja). Ten awans jest jedynie środkiem do celu, np. dla zdobycia pieniędzy na podróż dookoła świata, bo od zawsze czułeś przyjemny dreszczyk na myśl o dalekich podróżach.

Kluczowe są tu przymiotniki typu ,,NAJbardziej”. Są rzeczy ważne i ważniejsze, a NAJważniejsze musi być NAJważniejsze! Chcielibyśmy zrobić wszystko, spróbować każdej potrawy, przeczytać każdą książkę i blog, lecz wiemy, że z fizycznego punktu widzenia jest to niemożliwe. Nie da się zjeść ciastka i mieć ciastko.

Dlatego musimy wybrać do skosztowania to, co wydaje nam się najbardziej interesujące. Jedynie 20% naszych działań odpowiada za 80% sukcesu. I tak możemy skupić się zdobywaniu tych rzeczy, lub całe życie pożywiać się resztkami ze śmietnika, bo a nuż znajdzie się w nich przypadkiem diament? Tak, niestety, robi większość społeczeństwa.

Nie znajdziesz nigdzie gotowej listy priorytetów. Nikt nie będzie marzył za ciebie! Musisz poznać swoje najskrytsze pragnienia. Każdy z nas ma inne upodobania, zainteresowania, i inne cele w związku ze swym przyjściem na świat. Mogę tylko na zasadzie przykładu pokazać ci, gdzie leżą moje ambicje, a są to: Konie, Nauka (jako dyscyplina), Zdrowie, Szkolenie ludzi i Pisanie.

Oto ćwiczenie, za pomocą którego ustalisz życiowe priorytety. Gwarantuję, że efekty już tego jednego, prostego zadania zaowocują spektakularną zmianą twojego myślenia. Będzie nam potrzebne później podczas planowania długoterminowego, dlatego nie marudź – zapisuj 😉

1. Zarezerwuj sobie na to zadanie min. godzinę czasu.
2. Weź kilka kartek, długopis i flamaster (opcjonalnie).
3. Zamknij oczy i wyobraź sobie, jak wyglądałby twój idealny dzień. Całkowicie popuść wodze swoje wyobraźni. Nie zastanawiaj się długo; pisz z samego serducha. Gdzie jesteś? Jak wygląda wymarzony dom, w którym mieszkasz? Jakiego koloru są ściany, meble, jakie masz sprzęty? Co rośnie w ogródku, jeżeli go posiadasz? Jakie zwierzęta widzisz? Z kim mieszkasz? Czy masz dzieci? Jaka jest pogoda? Co robisz? Co przeżyłeś? Jak pracujesz? Z kim się spotykasz? Ile masz pieniędzy?
4. Skrupulatnie przelej swoją wizję na papier. Zanotuj każdy, najmniejszy szczegół.
5. Flamastrem podkreśl najważniejsze fragmenty. Wyznacz maksymalnie 5, a najlepiej 3 obszary życia, które są dla ciebie najważniejsze, na podstawie tego, co zobaczyłeś.

Oczywiście priorytety mogą się zmieniać pod wpływem pewnych wydarzeń, ale przez większość czasu pozostaną stałe. Po drodze możesz napotkać sztormy, góry lodowe, zwyczajnie zboczyć z kursu; twój plan na życie może ulegać drastycznym transformacjom, ale na przestrzeni lat ogólny kierunek wyznaczany przez nasze 3 latarnie pozostanie ten sam. Dzięki temu cały czas będziesz doświadczał poczucia spełnienia i zyskasz masę pewności siebie.

Dzisiaj post w wersji lite – przygotujcie się na bombę, bo w kolejnym dopiszemy do priorytetów konkretne cele i umieścimy je na osi czasu 🙂 Dla niecierpliwych mam 2 gotowe planery cel+strategia ↓

Będę starała się pokazać mój świat planowania ,,od kuchni", krok po kroku wprowadzać zmiany na lepsze w waszej organizacji - i tu jestem bardzo ciekawa, jakie są wasze pomysły na planowanie. Koniecznie podziel się nimi w komentarzu, oraz ze swoimi znajomymi!

Jeżeli dodatkowo posiadasz artystyczne zainteresowania, mam dla ciebie mój Instagram oraz kanał na Youtube🙂

Zestawienie 5 najlepszych artykułów na Sayto - Działalność zawieszona do 24.06.2021 r.!

noreply@blogger.com (Sayto) — Thu, 17 Jun 2021 15:26:00 +0000

Wczoraj mieliście okazję podejrzeć, jak będzie wyglądał blog po *małej* renowacji oraz zapisać się na nowy newsletter, dzięki czemu mogliście otrzymać za darmo 2 szablony do planowania swoich celów. Kto skorzystał, ten skorzystał, a poza tym...

Chcę być z wami szczera. Niestety z przyczyn technicznych ceną za ten "luksus" jest dzisiejszy brak nowych treści. Wszystkie swoje wysiłki zintensyfikowałam na razie na dostosowaniu nowej strony i posiadam jedynie szkice najbliższych artykułów.

Po drugie wiąże się to z przewidywanym zawieszeniem działalności bloga nawet do następnego czwartku (24.06), choć mam nadzieję, że nie będzie to konieczne i już w poniedziałek będę gotowa dostarczyć Wam kolejną porcję konkretów.

Przyczyny, i co dalej

Byłam przygotowana na to, że konfiguracja nie będzie łatwa. Nie mogę powiedzieć, że nie jest to do końca moja wina, ponieważ mogłam zabrać się za zbieranie danych wcześniej - ale bezpośrednią przyczyną jest to, że zawiodłam się na usługodawcy, gdzie nie miałam szans przeprowadzić wcześniejszych testów.

Blog działał stanowczo zbyt wolno, nawet gorzej, niż na platformie blogger, a to już spore osiągnięcie. Wszystko inne tak naprawdę zostało już zrobione, ale niska szybkość strony to coś, co potrafi skutecznie odebrać przyjemność z przeglądania, zgodzicie się? Migruję więc do innej, miejmy nadzieję, że lepszej alternatywy. Bywa...

Bardzo was za to przepraszam. To pierwszy raz, kiedy nie udało mi się wywiązać z regularnego publikowania - jednak jestem pewna, że warto będzie poczekać. Mam dla was 3 niespodzianki, a wisienką na torcie po przenosinach bloga będzie wakacyjny konkurs ;)

TOP 5 wpisów

Na osłodę postanowiłam przejrzeć statystyki bloga i przygotowałam zestawienie TOP 5 waszych ulubionych postów, w domyśle: z największą liczbą wyświetleń od początku bloga. Nie powiem, mocno mnie tu zaskoczyliście...

1. Jakie są wady edukacji domowej? (955) 18.01.2021 r.

2. Polski druid - Schleich Custom Szkło (940) 14.01.2021 r. Nadal nie rozumiem tego fenomenu...

3. Jak przezwyciężyć lęk przed opinią innych (670) 22.04.2021 r.

4. Edukacja domowa: Czy warto? Podsumowanie 2020/2021 (623) 26.04.2021 r.

5. Czy praca w Avon się opłaca? - Oferty pracy dla nieletnich #7 (554) 06.05.2021 r.

Jeszcze raz pragnę przeprosić i dziękuję za waszą cierpliwość - aktualności dotyczące stanu strony będę publikować na Facebooku oraz Instagramie. Do zobaczenia już niedługo!

3 kroki do przyjmowania konstruktywnej krytyki

noreply@blogger.com (Sayto) — Mon, 14 Jun 2021 14:13:00 +0000

Nauczyciel wytknął ci jakieś głupie niedociągnięcie w obliczeniach, a ty czujesz, że cofasz się w rozwoju? Złościsz się, gdy partner wypomina ci, że znowu zapomniałaś kupić pieczywo? Nie jesteś w stanie na spokojnie przeczytać recenzji swojej pracy? W takim razie to post dla ciebie. Wcale tak być nie musi!

Z krytyką i negatywnymi opiniami na nasz temat spotykamy się na co dzień. Zazwyczaj niosą one mnóstwo przykrych, niewygodnych emocji, jak złość, wstyd, niepokój, zmieszanie, smutek. Ciężko jest przyjmować je świadomie, lecz wyzbycie się takich uprzedzeń może pozytywnie zmienić nasze relacje o 180 stopni.

W tytule podkreślam, że chodzi o konstruktywną krytykę w przeciwieństwie do negatywnej, którą zupełnie nie warto się przejmować. Przed dalszą lekturą zalecam poczytać - Jak odróżniać hejt od krytyki?

Krok 1: Czy mój wróg naprawdę istnieje?

W naszej kulturze niestety rzadko potrafimy radzić sobie z uczuciami w zdrowy sposób. Często uciekamy się do konfliktów, oskarżeń, nałogów czy nawet fizycznego odreagowania. W dodatku u osób z niskim poczuciem własnej wartości krytyka zawyża poziom stresu, zwiększając ryzyko nerwicy.

Większość z nas automatycznie ulega naturalnemu przekonaniu, że krytyk ma złe intencje, pragnie nas zdołować, poniżyć, rozproszyć; podczas gdy w rzeczywistości poświęcając swój cenny czas na szczerość wyciąga do nas swego rodzaju pomocną dłoń. Dalej to my decydujemy, czy skorzystamy z tej okazji do uświadomienia sobie naszych przywar i rozwinięcia skrzydeł, czy obrazimy się na cały świat.

Wyobraź sobie środowisko, w którym nikt nie okazywałby niezadowolenia i wszyscy musieliby się nawzajem domyślać, czemu komuś ta rzecz nie pasuje. Nikt nie udzielałby rad ani nie wskazywał błędów z obawy przed złym przyjęciem. Skutek? Kompletna stagnacja. Nie zaobserwowalibyśmy żadnych postępów w myśleniu.

Powinieneś zacząć postrzegać konstruktywną krytykę nie jako akt oskarżenia lub obelgę, lecz rodzaj dobrej porady, opinii zwrotnej. To właśnie pierwszy krok do skorzystania na negatywnej ocenie.

Krok 2: Tylko spokój może nas uratować

Spokojnie wysłuchaj, co krytyk ma do powiedzenia. Niewskazane jest reagowanie zbyt emocjonalnie. Nie dąsaj się ani nie atakuj od razu. Pozwól przeciwnikowi dokończyć opinię. Przyjmij na siebie odpowiedzialność za błędy Nie bój się przyznać przed samym sobą do porażki, ale nie odmawiaj też sobie pochwał.

Postaraj się na chłodno przekalkulować, co według tej osoby zrobiłeś nie tak oraz czy się z tym zgadzasz czy nie. Gdy już zdecydowałeś, podaj swoje argumenty lub przyznaj mu rację. Jest spora szansa, że przerodzi się to w całkiem ciekawą dyskusję. Możesz użyć takich zwrotów, jak ,,Ja uważam, że...", ,,Aczkolwiek", ,,Rozumiem twój tok myślenia, ale zauważ, że...", ,,O ile dobrze zrozumiałem/am...", ,,Na jakiej podstawie...", ,,Miło/Przykro mi to słyszeć." itd.

Krok 3: Wyciągamy wnioski i wdrażamy korektę

Czas wyciągnąć z tego lekcję. Zamiast użalać się nad sobą, pielęgnować urażoną dumę czy wygarniać swoje obawy znajomym zastanów się, jak możesz to, czego dowiedziałeś się o sobie lub otoczeniu wykorzystać. Co należałoby naprawić? W jaki sposób to zrobić? Ewentualnie w przypadku pozytywnej krytyki dokładnie przeanalizuj swoje mocne strony i staraj się trzymać je na podobnym lub wyższym poziomie. Bądź otwarty na niestandardowe rozwiązania, z drugiej strony dość asertywny. Oto przykład z autopsji.

Około rok temu obudziła się we mnie ,,boska wokalistka" - zawsze lubiłam sobie pośpiewać w samotności, nigdy jednak nie interesowałam się tematem profesjonalnie. Po kilku miesiącach amatorskich prób i ćwiczeń umówiłam się ze znajomym muzykiem na przesłuchanie, ponieważ od dłuższego czasu nie widziałam dużej poprawy, a przede wszystkim chciałam dalej się rozwijać u czyjegoś boku; druga osoba przynajmniej od pewnego etapu w śpiewaniu staje się niezbędna.

Usłyszałam parę pochwał, ale więcej mocnej przygany, krytyki. Wprawdzie jeszcze nie do końca to rozumiałam, ale słuchałam go ze spokojem. Po otrzymaniu ,,recepty" pożegnaliśmy się i pojechałam do domu z bijącym głośno sercem.

Dawny Łowca po powrocie do domu wtuliłby twarz w poduszkę i rozpłakał, doszczętnie zdruzgotany i rozżalony. Zbyłby wszelkie próby pocieszenia, w rzeczywistości dając innym impuls do upragnionego współczucia. Nie mówiąc już o tym, że w ogóle nie poszedłby na to spotkanie! Po burzy smutku prawdopodobnie zacząłby wymyślać, że a to muzyk się nie znał, że on ma inny głos niż wszyscy, że ledwo co mu przeziębienie minęło, że chrypa, że to, że tamto... na zawsze zraziłby się do śpiewania i zaniechał jakichkolwiek prób.

Natomiast ja tamtego dnia o dziwo nie uroniłam ani jednej łzy. Przez myśl mi nie przeszło się rozżalać! Nawet kiedy usilnie próbowałam, nie potrafiłam wydusić z siebie ani krzty smutku, poczucia winy czy wręcz przeciwnie - oburzenia, złości.

Całkiem na opak, byłam wdzięczna znajomemu za szczerość. Czułam ogromną determinację, chęć poprawy oraz radość z tego, że nareszcie wiem, co mi tak w moim śpiewaniu nie pasowało. Tylko dzięki tej ocenie zdobyłam wyklarowany cel i przetarte pierwsze kilka metrów drogi. Zdałam sobie sprawę, do czego dążę, a to już połowa sukcesu. I oczywiście od razu, nie zastanawiając się wiele zabrałam się za dogłębną analizę błędów i ćwiczenie głosu.

Fakt, iż ktoś poświęca swój czas na napisanie konstruktywnej krytyki jest jedną z najlepszych form pochlebstwa i okazania wzajemnego szacunku.

Śmiało możesz mnie tu skrytykować w komentarzu! Ale jeśli uważasz ten post za pomocny, będzie mi bardzo miło, gdy pokażesz go rodzinie, znajomym... a najłatwiej będzie po prostu udostępnić go którymś z tych małych przycisków po prawej. Jeszcze lepiej, jeśli zaobserwujesz mnie na Facebooku lub Instagramie, gdzie publikuję dodatkowe nowinki.

Jeżeli dodatkowo posiadasz artystyczne zainteresowania, mam dla ciebie kanał na Youtube :)

Edukacja finansowa, czyli czemu pieniądze nie lubią Polaków

noreply@blogger.com (Sayto) — Thu, 10 Jun 2021 14:52:00 +0000

Towarzyszy nam od najmłodszych lat aż do śmierci. Determinuje nasze być albo nie być. Jest bodaj najczęstszą przyczyną życiowego rozgoryczenia. Tak, zgadliście, to pieniądz! Ale czy na pewno wiesz, co to znaczy? Patrząc na obecne realia, w edukacji finansowej mamy naprawdę spore luki.

Ostrzegam, dziś będzie tak, jak najbardziej lubię - na ostro!

Schemat zawsze wygląda tak samo. Najpierw jesteśmy w szkole zalewani tonami ogólnych informacji, które wiedzieć po prostu ,,wypada". Nie będę wnikać, jak to się odbywa i czy jest słuszne. Potem zaczyna się przygotowanie do wykonywania danego zawodu, żebyś mógł pójść do pracy i zarobić na utrzymanie nowej rodziny.

Pardon... a czy ktoś ci kiedyś mówił, jak mieć te pieniądze, co jest przecież jednym z głównych celów nauki?

Finansowe grzechy i grzeszki

Spójrzmy prawdzie w oczy. Polskie społeczeństwo cierpi na permanentny analfabetyzm finansowy (i nie tylko - to w mniejszym lub większym stopniu dotyczy populacji ogólnoświatowej). Najważniejszy obszar wiedzy jest zaniedbywany na całej linii. Na katastrofalne skutki nie trzeba długo czekać.

Zadłużenie osób w każdym wieku rośnie z roku na rok. 65-letni rekordzista ma do oddania prawie 72 mln zł, a przeciętny Polak ma do spłacenia ok. 28 tys. zł długu! Jedni zarabiają pensje, które ledwo starczają na zaspokojenie podstawowych potrzeb, inni to finansowe krezusy, ale łączy ich jedno: brak wiedzy o tym, jak działa pieniądz.

Rodzina, która zarabia 30 tys. zł, może być w takiej samej sytuacji, jak rodzina o dochodach 3500 zł. Obie ledwo wiążą koniec z końcem i muszą znosić wizyty wierzycieli. Obie zapewne nie wiedzą, jak oszczędzać pieniądze, dlaczego spłata kredytu jest tak karkołomnym zadaniem albo czym się różni akcja od funduszu inwestycyjnego.

Większość dorosłych interesuje się gotówką tylko w momencie, gdy zaczyna jej brakować. Przynajmniej 60% rodaków nie liczy już na pieniądze z OFE lub ZUS na stare lata. Jednak równocześnie według ,,Barometru oszczędności" na zlecenie KRD ponad 1/3 obywateli ma oszczędności poniżej 1000 zł lub nie ma ich wcale.

Ale skoro dalej czytasz ten artykuł, to już jesteś o krok do przodu ;)

Edukacja finansowa nie istnieje

Dzieci nie rozumieją pieniędzy. Nie łączą ich z pracą, skąd biorą się kosmiczne zachcianki, a w dłuższej perspektywie równie duże kłopoty z budżetem. Są w stanie obsługiwać coraz bardziej zaawansowane technologicznie gadżety i wcześniej mają dostęp do produktów finansowych, ale to nie idzie w parze z poszerzaniem ich wiedzy na ten temat.

Nikt nie uczy latorośli, jak poprawnie obchodzić się z pieniędzmi, a to wcale niezła sztuka. Nawet zadania na matematyce są w tej materii jak psu z gardła wyjęte; złotówki występują tylko umownie, jako zamiennik bananów i ciastek, tak dla urozmaicenia. Znajomość dopływów Amazonki jest ważniejsza od tego, jak mądrze wydawać kasę albo jak działa procent składany, czyż nie?

Hola! - zakrzykniecie. Przecież mamy coś takiego, jak podstawy przedsiębiorczości! A ja pytam: I co z tego? Przez rok nie dowiedziałam się z nich nawet, co to jest przedsiębiorczość. Najwięcej nauczyliśmy się z... wykładu kolegi o zarabianiu na kryptowalutach.

Jedyne, co pamiętam z tych lekcji, to wieczny rumor w klasie, spółkę z.o.o i film o drugiej wojnie światowej, gdzie pani mogła sobie w spokoju poklikać coś na laptopie, a my pobawić się cyrklami. Nie dowiedziałam się nic o budżecie domowym, zaletach i wadach karty kredytowej, sposobach oszczędzania, obliczaniu zysku z lokaty bankowej czy chociażby rzeczywistego kosztu pożyczki.

Czas powiedzieć to sobie wprost. Edukacji finansowej w tym kraju po prostu nie ma. I NIE BĘDZIE. Świadomy, myślący człowiek jest solą w oku władzy. Jeszcze zacznie zadawać niewygodne pytania i buntować się przeciw kiełbasie wyborczej, a, nie daj boże, odkryje, że na socjalu się traci.

W tej materii musimy liczyć tylko na siebie. Dosłownie.

Pieniądze... zostają poza rodziną

Fakty są zatrważające. Według raportu fundacji banku Millenium przeprowadzonego w maju 2020 r. dla 16 województw tylko 1 na 5 rodziców słyszało o jakimś programie edukacyjnym typu ,,Finansowy Elementarz". Niewielu zwłaszcza otwarcie rozmawia ze swoimi dziećmi o pieniądzach.

Najgorsze jest to, że w ludziach nie ma poczucia tej niewiedzy. Mimo że balansują na granicy bankructwa, nie widzą w tym nic złego; ot, taki mamy panie klimat, lepiej się nie wychylać, a dla ulżenia sobie w bólu ponarzekać na bezczelny rząd i krach światowej gospodarki...

Wedle tych danych również 7% rodziców uważa się za ekspertów w dziedzinie zarządzania pieniędzmi. W Polsce jest około 10 mln rodzin. Z tego wynika, że mamy 700 tys. finansowych wyjadaczy, a uwzględniając błąd statystyczny i moje dane pochodzące głównie z 2011 r. - przyjmijmy, że ok. 400 tys. Polaków się za takich uważa. Powinniśmy mieć 400 tys. osób, które są w stanie co miesiąc inwestować (nie mylić z zarabianiem) minimum 5000 tys. zł, dochody na rękę wyniosą przy tym pewnie średnio ponad 35 tys. zł - to jest dla mnie poziom ekspercki.

Nie mamy. Skoro taki z ciebie guru mamony, to jakim cudem jeszcze nie zarabiasz grubych milionów?! Jakim prawem wciąż siedzisz na marnym etaciku i żyjecie ,,od pierwszego do pierwszego"?! Niektórzy jeszcze mylą inteligencję finansową z pierwotną zdolnością przetrwania. Z kolei z badań PISA z 2018 r. wynika, że aż 94% nastolatków czerpie wzorce finansowe od najbliższej rodziny. Hmmm...

Temat Tabu

Żadna szkoła i programy edukacyjne nie zastąpią nam rodziców i środowiska rówieśniczego, w którym się obracamy. Stamtąd wynosimy wszystkie przyzwyczajenia, system wartości, a także nawyki finansowe. Edukacja finansowa dzieci spoczywa na Waszych barkach, moi drodzy. Niestety, przeważnie jest ona negatywna.

Jeśli w twojej rodzinie obserwowałeś szacunek do pieniądza i wiesz, że nie spada z nieba, to już jesteś na dobrej drodze. Jeszcze lepiej, jeśli najbliżsi prowadzą własną firmę i mogłeś ich przy tym podglądać. Ciekawostką jest, że z tego, co widzę na forum publicznym, bardziej świadomi są rodzice wychowujący dzieci w edukacji domowej. Tylko tyle wystarczy, aby wskoczyć przed szereg.

Lecz poza tym pieniądze są w większości familii tematem zakazanym. Rozmów unika się zwłaszcza w biednych domach, co jest kompletnym paradoksem - zamiatanie brudów pod dywan i chowanie głowy w piasek nie uchroni cię przed zbliżającym się trzęsieniem ziemi, tylko je wzmocni! Jako dziecko pewnie nie byłeś świadomy, ile rodzicom zostaje pod koniec miesiąca ani ile mają długu.

Ale to wywołuje tylko większą niepewność, gdy nastolatek widzi skrzywioną twarz ojca przeliczającego wypłatę. Spróbujmy przejść przez to wspólnie. Może 5-latkowi możemy odpuścić część rewelacji, ale generalnie dzieci powinny być jak najwcześniej włączane do decydowania o budżecie domowym.

Tyle że sporo rodziców nie wie, jak tę wiedzę przekazać, a przede wszystkim wciąż trzymają w sercu stare drzazgi. Mamy głęboko zakorzeniony wstręt do pieniędzy. Jak ktoś cię pyta o zarobki, to pewnie jest ze skarbówki. Jak chce wiedzieć, ile masz oszczędności, to pewnie złodziej. Jak mam dużo to powiedzą, żem pyszny, a jak mało, to że biedak. Społeczne klapki na oczach są najgorsze.

♠ Pierwszy milion trzeba ukraść

♠ Bogaci to złodzieje

♠ Nie interesują mnie pieniądze

♠ Zabrać bogatym i oddać biednym

♠ Darmowe świadczenia

♠ Tylko umowa o pracę, reszta to śmieciowe

♠ Etat to gwarancja bezpieczeństwa

♠ Pieniądze psują człowieka

♠ Dom to twoja największa inwestycja

♠ Własna firma to pewna droga do bankructwa

♠ Biedacy to nieudacznicy

Przyznaj się, w ile z nich uwierzyłeś, a może nawet sam powtarzałeś? Skoro pieniądze wzbudzają w nas odrazę, to automatycznie staramy się trzymać od nich z daleka, i vice versa. Wyzbycie się tych krzywdzących przekonań jest bardzo ważnym krokiem na drodze do niezależności finansowej.

Jak to naprawić?

Tylko i wyłącznie na własne życzenie staczamy się po równi pochyłej, i tylko ty możesz poprawić swoją sytuację finansową. Nie rząd, nie rodzice, nie szef. TY. Koniec z obwinianiem innych. Należy zaakceptować to, że człowiek jest istotą omylną i zacząć zdobywać nową wiedzę. Zatem co będzie ci potrzebne?

Wiedza, informacja to twój najpotężniejszy oręż i najlepsza inwestycja na ziemi! Nikt i nic ci ich nie odbierze. Nie umiem zarządzać pieniędzmi... To się dowiem. To nie żaden magiczny talent, z tym nikt się nie rodzi. Każdy może i potrzebuje tę umiejętność wyćwiczyć.

W dobie internetu ciężko jest spotkać temat bez opracowania. Darmowe materiały do nauki, nawet specjalistycznej, zalewają rynek i nic nie zdoła ich powstrzymać. Wystarczy tylko chcieć z nich skorzystać.

Skąd czerpać wiedzę:

► Czytaj książki finansowe. Ostatnio wpadł mi w ręce ,,Bogaty ojciec. Biedny ojciec" Roberta Kiyosaki - i to był strzał w dziesiątkę. Lektura obowiązkowa!

► Słuchaj podcastów. Szczególnie gorąco polecam serię od Michała Szafrańskiego.

► Stwórz prosty budżet domowy. Przykład też znajdziesz na blogu Jak oszczędzać pieniądze.

► Oglądaj szkolenia i webinary. Wystarczy, że zapiszesz się na newslettery od kilku popularnych autorów, na przykład ten, i będziesz otrzymywał powiadomienia o każdym nowym szkoleniu.

► Oglądaj filmy na YT. Najlepiej po angielsku.

► Obserwuj autorów w mediach społecznościowych. Tam zwykle umieszczają małe wskazówki i wiadomości o nadchodzących nowościach.

► Wyciągaj wnioski z porażek i sukcesów innych ludzi.

► Nie bój się rozmawiać o pieniądzach.

► Nie spinaj się. Finanse są ważne, ale nie najważniejsze.

► Czytaj blogi finansowe. Ich autorzy mogą sobie pozwolić głoszenie niewygodnych faktów i indywidualnych opinii. Na Sayto na przykład oprócz pokonywania naszych ograniczeń, wsparcia w rozwoju osobistym i edukacji regularnie poruszam tematy dotyczące finansów. Opisuję szczegółowo sposoby na zarobek dla nieletnich, wyjaśniam krok po kroku metody oszczędzania, podaję wyliczenia i staram się zmotywować was do zmiany nawyków na lepsze. Jeżeli chcesz korzystać w pełni z tych przywilejów, możesz obserwować mnie na Facebooku lub Instagramie lub zapisać się na newsletter, by otrzymać dodatkowy prezent.

► Działaj! Możesz przeczytać tysiące książek, obejrzeć miliony filmów, docierać do najmądrzejszych osobistości na tym globie, ale jeżeli nie zaczniesz stosować tych rad w praktyce, będzie to tylko strata czasu.

I tu trzeba uważać na czyhające wszędzie promocje firm i pokręcone wyliczenia, jak poniższy przykład ze strony edufinance.pl dotyczący tego, czy korzystniej jest dojeżdżać do szkoły, wynająć mieszkanie czy zakupić je na kredyt:

,,Po zakończeniu studiów masz własne mieszkanie które jest warte 200 tys. zł udało Ci się spłacić 40 tys. zł kredytu (wynajmowałeś jeden pokój znajomemu dzięki czemu miałeś dodatkowe 500 zł na życie) i zostało Ci do spłaty 140 tys. zł. Bilans masz do wydania 140 tys."

Dojazdy podobno dadzą nam 170 tys. ,,długu", a wynajęcie mieszkania 200 tys. Autor tych cudownych wyliczeń nie uwzględnił oczywiście, że z kredytem jesteśmy uwiązani na 10 lat do jednego miejsca, z ratami na karku każdego miesiąca, bez możliwości skutecznego inwestowania i powiększania majątku. Brawo!

Jeżeli jesteś psychicznie gotowy na zmiany, zapraszam cię do poradników, jak zacząć oszczędzać. Ale najpierw jeszcze weź głęboki wdech i udostępnij ten post swoim znajomym - sharing is caring! Chcę, aby jak najwięcej ludzi mogło zmienić swój sposób myślenia. Jeżeli dodatkowo posiadasz artystyczne zainteresowania, mam dla ciebie kanał na Youtube :)

Jak odróżniać hejt od krytyki? + Dezaktywacja Sayto

noreply@blogger.com (Sayto) — Mon, 07 Jun 2021 14:39:00 +0000

Te dwa sposoby wyrażania negatywnych opinii często oddziela od siebie bardzo cienka linia, a destruktywnej krytyki nie da się uniknąć. Już najmłodsze dzieci znają znaczenie tych słów. Zwłaszcza gdy twoje nazwisko staje się rozpoznawalne, zawsze znajdzie się ktoś, kto z różnych pobudek będzie chciał ci zrobić na złość.

Dlatego tak ważne jest, by umieć odróżnić konstruktywną krytykę od hejtu, na który nie warto poświęcać ani grama uwagi, a z tej pierwszej wyciągnąć jak najwięcej pożytecznych rad. Czasem mam wrażenie, że ludzie nigdy się tego nie nauczą i należy pogodzić się z oskarżeniami o nieumiejętność przyjmowania krytyki, kiedy blogger kasuje hejterski komentarz.

Hejt

Przede wszystkim ten rodzaj opinii nie ma na celu zmiany czyjegoś stanowiska, doradzenia czy zmienienia świata na lepsze. To właściwie po co ludzie uciekają się do ,,wylewania pomyj"? Hejterom chodzi jedynie o zmieszanie znienawidzonego obiektu lub osoby z błotem, wywołanie negatywnych uczuć w słuchaczach i w ten sposób doładowanie własnego niskiego poczucia wartości. Często przez hejt przebija również:

►Prosta, najczystsza zazdrość (,,Ja też chcę być taki sprytny/a", ,,Czemu nie mogę być taki piękny/a")

►Maskowanie własnych kompleksów (,,Nie lubię hipokryzji u siebie, to wytknę ją komuś innemu", ,,Nie umiem oszczędzać, to nazwę kogoś skąpcem")

►Dziecięca niedojrzałość emocjonalna (,,Obraziłem/am go, bo nie dał mi zabawki"), normalna u osób w młodym wieku, które nie potrafią jeszcze do końca kontrolować swoich emocji, i jedyną reakcją na odmowę jest agresja, co - przynajmniej w teorii - zanika wraz z upływem lat.

Niezależnie od przyczyny sprawienie przykrości komuś innemu daje takiemu człowiekowi swego rodzaju ulgę. Być może dostanie pod swoim komentarzem dużo like'ów i tym dobije autora. Nawet jeśli nie uda mu się zebrać laurów i zostać okrzykniętym bohaterem, zdobyć odrobinę sławy i szacunku, którego tak pragnie, ostatecznie komuś ich trochę uszczknął. W porównaniu nie wypadnie więc tak źle.

Krytyka

Zwana również konstruktywną krytyką, w odróżnieniu od hejtu, będącego krytyką niekompetentną, negatywną. W porównaniu do tego drugiego pragniemy zmienić czyjeś zdanie, zasugerować nowe, lepsze rozwiązanie i przez to uczynić świat lepszym.

Wyraźnie widać, że mimo, iż nie zgadzamy się z poglądami danej osoby, dalej ją szanujemy i traktujemy jako równego członka dyskusji. To bardzo ważne. Dobra krytyka charakteryzuje się również podaniem merytorycznych argumentów, niekoniecznie obiektywnych, ale uzasadnionych. Oznacza to, że krytyk musi też posiadać jakąś wiedzę w danym temacie. Nie obrażamy nikogo osobiście, tylko jego poglądy lub zachowania. Dla większości to już wyższa szkoła jazdy, czasem miesiące, a nawet lata wnikliwej analizy.

Wyobraź sobie, że twój kolega jest ,,płaskoziemcem". Osobiście uważasz, iż jest to szczyt kretyństwa, negowanie tysięcy lat pracy przeróżnych wybitnych naukowców, pogląd potencjalnie szkodliwy dla ludzkości i tak dalej. Spotykasz się z nim na herbatę, słuchasz jego wywodów o tym całym matactwie i gadzich zdrajcach, i czujesz że zaraz pęknie Ci żyłka. Na miły Bóg, nie mów mu, że jest idiotą! Chyba nie spodziewasz się, że po tym stwierdzeniu zmieni zdanie?

Przytocz naukowe dowody, fakty, jeżeli takowe posiadasz, a kiedy to nie podziała, mówi się trudno i żyje się dalej lub za każdym razem cierpliwie drąży temat niczym kropla wody skałę, jeśli bardzo ci zależy na zmianie jego opinii. Ogólna zasada brzmi: jeżeli nie jesteś u siebie, zachowaj maksimum marginesu grzeczności. Dokładnie ta sama reguła obowiązuje na forach, mediach społecznościowych, stronach internetowych itp., co wyraża się między innymi w netykiecie.

Hejt kontra krytyka na żywo

Skoro wiemy już, że zasadniczą różnicę stanowi intencja, czyli chęć zmiany czyjegoś zdania kontra zranienie przeciwnika, spróbujmy zidentyfikować te dwa rodzaje wyrażania własnej opinii w akcji.

☻Ty ch... w d... j... k... j... m... ty sz... nie..., to przez takich jak ty ten kraj schodzi na psy - tu nie potrzeba tłumaczenia. Soczysta wiązka wulgaryzmów raczej nigdy nie będzie wyrazem pochwały.

☻Jesteś beznadziejny/a! Nic nie potrafisz! Nigdy się nie nauczysz! Zawsze musisz o tym zapomnieć! Pisowiec! Idiota! - stosowanie bardzo szerokich, krytycznych uogólnień, zwłaszcza w jednorazowych sytuacjach, nie mówiąc o spotykaniu kogoś pierwszy raz z zerową wiedzą na jego temat, zdecydowanie równa się hejtowi.

☻Może i napisałeś świetny, kulturalny komentarz z wieloma rozsądnymi spostrzeżeniami, ale w piątej linijce zapomniałeś przecinka! Ha! - moja ulubiona kategoria hejtu. Serio. Wystarczy napisać do autora na priv i pokazać błąd. Poprawię, podziękuję i sprawa załatwiona. Gdy piszesz to na forum publicznym, dajesz tym samym znak, że chcesz twórcę poniżyć i ośmieszyć w oczach innych. Nie rób tego.

☻Dobra, spadam stąd. Ta strona schodzi na psy./Na początku miałem/am wrażenie, że ta grupa zrzesza ludzi miłych i kulturalnych, a nie komunistów. Żegnam. - Heloł, internet to nie lotnisko! Nie trzeba ogłaszać swojego odlotu. Nikomu na świecie twoje odejście nie zrobi różnicy, nikogo tym nie zaszantażujesz, nie wykażesz błędów, nie skłonisz do refleksji. Piszesz to tylko po to, by zrobić komuś przykrość, a co najwyżej dajesz powód do parsknięcia śmiechem.

☻Każdy głupi to wie. Jak widzę, że tacy ludzie jak ty jeszcze żyją, to płakać się chce. - sarkastyczne aluzje, bez konkretnych argumentów nadają się raczej do podcierania wiadomo czego, niż do wyrażania opinii.

Mam nadzieję, że łapiecie już, o co chodzi - wszystko powyżej najlepiej wykrzyczane wielkimi literami, z masą wykrzykników i znaków zapytania, jakby autor wypowiedzi mówił przez tubę na pół wsi. Oczywiście są to tylko niektóre formy hejtu. Poniżej przykłady konstruktywnej krytyki, której nie da się ujednolicić do konkretnych wyrażeń ze względu na solidny związek z tematem dyskusji.

Zgadnijcie - która odpowiedź jest hejtem, a która krytyką?

W pierwszym przypadku autorka komentarza na spokojnie, lecz szczerze wyraża swoje obawy i uczucia. Przytacza przykład z własnego życia i przyznaje, że ma odmienne zdanie, jednak przy tym szanuje jej opinię. Wypowiedź ma jedynie na celu pokazanie innego punktu widzenia, wyrażenie siebie, nie dokuczenie drugiej osobie.

Drugi komentarz nie ma z tym nic wspólnego. Hanna chce tylko poinformować, że odlajkowuje fanpage - pokazuje, jak bardzo jest jej źle i chce wciągnąć w tego doła kogoś innego. Nie używa wulgaryzmów, lecz mimo to cel jest oczywisty. Autorka nie wytyka konkretnych błędów, które należałoby poprawić, próbuje się tylko odegrać na koleżance.

Czy krytyka musi boleć?

Oczywiście, że nie! Przy tak szczytnym celu, jakim jest zmienianie świata na lepsze, wręcz nie powinna.

Tyle że w tej materii wiele zależy od nas samych. Najczęściej automatycznie włącza nam się wizerunek krytyka jako kogoś o złych intencjach, kto pragnie nas poniżyć, wyśmiać, co jest z góry bez sensu. Jeżeli nie umiemy przyjmować krytyki bez zbędnych emocji i wziąć na siebie odpowiedzialności, jest to swego rodzaju samobiczowanie.

Przyznasz, że odtrącanie pomocnej, serdecznej dłoni nie jest najmądrzejszym posunięciem. Często jednak sposób wyrażenia konstruktywnej krytyki może być milszy, bardziej przystępny dla osób wrażliwych, co pomoże im się rozwinąć. Oto przykład:

Niemiła krytyka

Człowieku, co ty masz na głowie! Naprawdę, te loki nie wyglądają najlepiej, to samo mówi moja przyjaciółka. Powinieneś szybko udać się do fryzjera. Tu masz wizytówkę jednego genialnego salonu fryzjerskiego we Wrocławiu...

Miła krytyka

Nie chcę być niemiła, jednak moim zdaniem wybrana przez ciebie fryzura wygląda fatalnie. Podobnie sądzi moja koleżanka, która trochę się na tym zna. Tu masz wizytówkę jednego genialnego salonu fryzjerskiego we Wrocławiu, szybko zrobią z tym porządek...

Hejt

Piłą łańcuchową te włosy ścinałeś czy co? Strasznie ch**owa fryzura...

Widzicie różnicę?

Wielu ludzi świadomie nawet nie ma pojęcia, że notorycznie hejtuje innych. Może znacie przykłady hejtu czy konstruktywnej krytyki z własnego podwórka? Podzielcie się nimi w komentarzach! Życzę Wam, abyście zaczęli krytykować z sympatią, także siebie :)

Tymczasem jeżeli post się spodobał, koniecznie udostępnijcie go znajomym. Możesz to zrobić za pomocą jednego kliknięcia na moim fanpage'u na Facebooku.

Zbiory owoców i warzyw - Oferty pracy dla nieletnich #8

noreply@blogger.com (Sayto) — Thu, 03 Jun 2021 14:47:00 +0000

Wakacyjna praca bez doświadczenia za 7 euro za godzinę? Większość młodych ludzi od razu nadstawi uszu. To wciąż pożądane zajęcie, zwłaszcza w tych niepewnych czasach. Z przykrością stwierdzam, że muszę ostudzić ten zamysł, jakim jest praca i zbiory w 2021 roku.

1. Udzielanie korepetycji
2. Roznoszenie gazetek
3. Rozdawanie ulotek

4. Statystowanie

5. Copywriting

6. Ankiety
7. Multi-Level Marketing
8. Handel internetowy
9. Zbiory warzyw i owoców
10. Kelner/Kelnerka
11. Fotografia
12. Twój własny pomysł na biznes!

Późna wiosna i lato to czas wysypu prac sezonowych u różnej maści plantatorów, który zbiega się z opuszczeniem szkolnych murów przez nastolatków. Dla wielu te dwa miesiące okażą się bardzo intensywnym doświadczeniem, ponieważ to jedyny moment, kiedy mają okazję zarobić konkretne pieniądze, które wystarczą na przeżycie całej reszty roku.

W związku z tym portale ogłoszeniowe pęcznieją od ofert dla młodzieży, a w odpowiedzi już zaczyna się szturm na prace dorywcze. Przed przejściem na edukację domową byłam na Waszym miejscu i także podczas przerzucania stron olx'a rzuciły mi się w oczy ogłoszenia o pracy przy zbiorach na wsi.

Gdzie znajdę oferty?

Warto zacząć poszukiwać pracy już kilka miesięcy wcześniej. Najlepiej spojrzeć ogółem na portale sprzedażowe typu Gumtree, Olx, Linkedin oraz odpowiednie grupy na Facebooku. Ogłoszeń jest naprawdę dużo, więc starczy dla wszystkich i nie będziecie mieli problemów z otrzymaniem tej pracy - dla rolnika im więcej osób do zbiorów, tym szybciej się skończą, a zapłaci mniej więcej tyle samo.

Zwykle niepotrzebne jest również spisywanie konkretnych umów, niewiele osób patrzy też na zgody rodzica. Niestety, w polskim Kodeksie Pracy nie znajdziemy definicji pracownika sezonowego, w związku z czym ta branża jest słabo uregulowana; co nie znaczy, że nie otrzymuje należnego szacunku. Osoby zatrudniające młodzież na polu zwykle same wiedzą, jak ciężki jest to kawałek chleba.

Kiedy zaczynają się zbiory?

►Zbiór rabarbaru - Kwiecień/Maj

►Zbiór agrestu - Maj/Czerwiec/Lipiec/Sierpień

►Zbiór truskawek - Czerwiec/Lipiec/Sierpień

►Zbiór czereśni - Czerwiec/Lipiec/Sierpień

►Zbiór jagód - Czerwiec/Lipiec/Sierpień

►Zbiór jeżyn - Lipiec/Sierpień

►Zbiór malin - Czerwiec/Lipiec/Sierpień/Wrzesień

►Zbiór wiśni - Lipiec/Sierpień/Wrzesień

►Zbiór jabłek - Sierpień/Wrzesień/Październik

Czym zajmuje się pracownik zbiorów?

Cóż... Zbiera. Tu liczy się głównie wasza wytrzymałość i chęć do pracy, ale niektórzy kontrahenci preferują mężczyzn ze względu na ich siłę. Z kolei przy zbiorach pieczarek pracują niemal wyłącznie kobiety, ponieważ mają mniejsze i delikatniejsze dłonie, a co za tym idzie - nie uszkodzą produktu.

Mi rok temu trafiła się praca przy zbiorze truskawek. Zachęcona barwnymi opowieściami taty z czasów jego młodości, zadzwoniłam do właściciela ogłoszenia. Nie podałam nawet swojego imienia. Pogadaliśmy chwilę, podał mi adres, na który mam przyjechać, i pozostało tylko czekać do poniedziałku (albo weekendu - nie pamiętam).

Tamtego dnia zerwałam się z łóżka o 5 rano. Musicie się bowiem liczyć z tym, że do takiej pracy, w porze letniej, trzeba wstać odpowiednio wcześnie, aby ominęły nas godziny słonecznego szczytu. Poprzedniego wieczora przygotowałam sobie luźniejsze, robocze ubrania i duży kapelusz na głowę, chroniący przed udarem, obowiązkowo. Wierzcie mi, lepiej wziąć jakieś łachmany, których nie żal będzie Wam potem wyrzucić.

Zjadłam naprędce śniadanie, zarzuciłam plecak z prowiantem na ramię i wskoczyłam na rower. Z GPS-em w telefonie przed sobą pognałam ku docelowej miejscowości. Moje kłopoty zaczęły się na skrzyżowaniu na granicy miasta.

Mapy Google wodziły mnie za nos w tę i z powrotem przez bite pół godziny. Szarpałam się po tej ulicy niczym zwierz w klatce, od jednego punktu do drugiego. Nie wiedziałam, co robić, a mój niepokój rósł z każdą sekundą. W końcu, gdy już byłam u kresu wytrzymałości, zapłakana, gotowa wrócić do domu, trafiłam na życzliwą panią, która wskazała mi właściwy kierunek... za moimi plecami.

Podziękowałam grzecznie i jak nie ruszyłam z kopyta, tylko się za mną kurzyło. Dalej już schowałam smartfon głęboko w kieszeń i jakoś po samych znakach dotarłam do właściwego gospodarstwa. Byłam mega spóźniona, ale gdy zaczęłam to tłumaczyć miłemu staruszkowi, który wyszedł mi na spotkanie, nie okazał żadnego zainteresowania. Trochę mi ulżyło.

Miły właściciel pokazał mi pole z truskawkami, po którym kręciło się już mnóstwo ludzi, wyjaśnił co i jak. Chwyciłam za łubiankę i ochoczo zabrałam się do zrywania owoców. Na początku szło mi to raczej niesporo, ale z czasem nabrałam wprawy. Miałam dużo rówieśników dookoła, głównie ze wsi, ale każdy pracował w milczeniu. Mieliśmy zapewnioną wodę i toaletę.

Fajnie wygląda to, niestety, tylko na zdjęciach. Musisz mieć świadomość, że zbieranie owoców i warzyw to robota bardzo żmudna oraz nieciekawa. Jest również wymagająca fizycznie, ponieważ wymaga ciągłego schylania się i kilkugodzinnego łażenia po grządkach. Trzeba się też wymigiwać od pokrzyw i innego tałatajstwa. Oczywiście mieliśmy możliwość brania przerw, ale i tak jest ciężko, zwłaszcza w upale. Koszulki całe mokre.

W dniu, w którym wybrałam się na zbiory truskawek, byłam jedną z ostatnich osób, które przyjechały i tych, które opuściły pole. Pracowałam do samego południa. Z perspektywy czasu wiem, że to był błąd. Po wyjechaniu stamtąd czułam się, jakby ktoś mnie walnął obuchem. Nogi i plecy bolały jak nigdy, poza tym wszystko mi zwisało. Kręciło mi się w głowie - wracając o mały włos nie wpadłam pod samochód!

Uczcie się na moich błędach i nie zarabiajcie kosztem swojego zdrowia, proszę. Kiedy tylko czujecie, że wasz organizm ma dość, podziękujcie, niezależnie od tego, ile zebraliście.

Ile zarobisz?

Ja rozliczałam się wtedy z właścicielem na akord, czyli za każdą zebraną łubiankę truskawek. To częstsza forma rozliczeń, zwykle wynosi 2-3,5 zł za koszyk, ale możemy również trafić na stawki godzinowe, ok. 12-18 zł.

Te kwoty mogą wydawać się dość atrakcyjne. W wielu ogłoszeniach podawane są nawet zarobki rzędu 5000 zł za miesiąc, jednak tylko niektóre uwzględniają fakt, że wymagałoby to pracy po kilkanaście godzin dziennie, co jest wykańczające nawet dla zdrowego, dorosłego mężczyzny.

Przy 3 zł za łubiankę możecie zarobić ok. 1600 zł na miesiąc na akord, zakładając, że będziecie pracować codziennie po 6 godzin, a w ciągu jednej jesteście w stanie uzbierać 3 pełne łubianki. Odejmijcie od tego koszty dojazdu. Ja po pierwszym dniu mam dość na całe życie :)

Nie pamiętam już, ile koszyków nazbierałam, ale facet zapłacił mi trzydzieści kilka złotych... za prawie 6 godzin ciężkiej pracy fizycznej w upale. A i to podwyższone o parę złotówek tylko dlatego, że miło nam się rozmawiało.

To co, wyjechać ,,na saksy"?

Praca przy zbiorach za granicą z zakwaterowaniem, wyżywieniem i ubezpieczeniem w pakiecie to już standard. Jeżeli jesteście już wystarczająco samodzielni, może stanowić pewne rozwiązanie, choć wciąż jest równie nudna i znajdzie się parę kruczków.

Przede wszystkim należy wybrać rzetelną agencję, która taki wyjazd zorganizuje, i zazwyczaj jest to zajęcie na minimum dwa tygodnie. Jednak to, co naprawdę ciągnie Polaków do Holandii, Niemczech, Belgii i Francji na zbiory, to tamtejsze zarobki. Są one, delikatnie mówiąc, wyższe, niż w naszej ojczyźnie.

Przeciętne stawki to 7-12 euro za godzinę, czyli 30-53 zł. Musimy przy tym pamiętać, że wyjazd za granicę jest dość ryzykownym przedsięwzięciem. Absolutnie nie należy się go chwytać bez uprzedniego przygotowania, z adresami i numerami telefonów przy sobie, bez zaufanego pośrednika i przeczytania umowy - to proszenie się o kłopoty.

Zalety:

+ Praca na świeżym powietrzu

+ Możliwość podjadania owoców

+ Brak wymaganych kwalifikacji

+ Brak wymaganego doświadczenia

+ Prostota współpracy

Wady:

- Wczesne pobudki

- Marne stawki

- Ciężka, fizyczna praca

- Kwestia transportu na plantację

- Brudne ubrania

Moja subiektywna konkluzja kończy się na przemyśleniu, że... naprawdę nie wiem, jak osoby na forach mogą polecać pracę przy zbiorach 13-latkom. I jak nisko trzeba upaść, żeby godzić się na codzienną, ośmiogodzinną harówkę w ten sposób. Ale to tylko moja opinia.

A wy, trudniliście się już zbieraniem owoców, a może dopiero planujecie te wakacje? Opowiedzcie mi w komentarzach. Miałabym też wielką prośbę, abyście podali ten post dalej. Dzięki temu pomogę większej ilości rówieśników. A jeszcze lepiej, gdy zaobserwujecie mnie na Facebooku, Instagramie i kanale Youtube (to mój customowy kącik). Do zobaczenia!

Co można robić w wakacje? ♥33 pomysły na odpędzenie wakacyjnej nudy♥

noreply@blogger.com (Sayto) — Mon, 31 May 2021 14:22:00 +0000

Upragnione wakacje 2021 zbliżają się wielkimi krokami niczym burzowe chmury nad pustynię. Niektórzy nawet świętują wczasy już od kilku miesięcy, osobiście praktycznie mam spokój od połowy kwietnia - chociaż patrząc na moich znajomych widzę, że przeważa raczej druga grupa, którą jeszcze gonią ostatnie egzaminy.

To czas, kiedy po ciężkim, szkolnym maratonie wreszcie mamy okazję się rozluźnić i odpocząć od bezsensownego, codziennego harmidru. W końcu można się wyspać i pozwolić sobie zarówno na odrobinę leniuchowania jak i szaleństwa... A w głowie PUSTKA.

Oczekujemy tych wakacji bardziej, niż własnych urodzin, a kiedy nareszcie przychodzą - nagle nie wiemy, od czego zacząć, a u kresu laby okazuje się, że tak naprawdę nic nie zrobiliśmy. Kolejne dwa miesiące spędzone w domu i przewalone na granie w LOLa, kontakt ze znajomymi zerowy, wszystkie marzenia kolejny raz odłożone do bezdennej szuflady.

Nie tak to miało wyglądać, prawda? W tym roku ci na to nie pozwolę! Przygotowałam listę aż 30 pożytecznych pomysłów do wykorzystania w trakcie wypoczynku - jeżeli nawet nie zrealizujesz wszystkich swoich planów, te wakacje będą przynajmniej wartościowym doświadczeniem, które będziesz wspominać jeszcze przez wiele lat.

Teraz weź odpowiedzialność za swoje życie i wypróbuj poniższe sposoby. Potraktuj je jako kreatywne sposoby na zabicie nudy, listę propozycji do indywidualnej modyfikacji. Zrobienie wszystkich w ciągu tych dwóch miesięcy jest raczej niemożliwe, najważniejszy jest uśmiech na twojej twarzy :)

1. Próbuj nowych rzeczy

Monotonia jest naszym najgorszym wrogiem w rozwoju osobistym. Wprowadza nas w stan otępienia, z którego ciężko się wyrwać. Postaraj się przez te dwa miesiące każdego dnia zrobić przynajmniej jedną nową rzecz: czy będzie to skok z samolotu, czy zjedzenie jabłka zamiast banana na śniadanie - to bez znaczenia. Zmień codzienny makijaż, złóż inaczej ubrania, wyciągnij stare graty z piwnicy i zrób coś w stylu DIY. Liczy się twoja inwencja twórcza.

2. Zrób coś, co odkładasz od dawna

Ha! Teraz już mi nie powiesz, że nie masz czasu. Wakacje to idealny moment na powrót do ważnych spraw, które utonęły gdzieś w natłoku rutynowych obowiązków i do tej pory błąkały się gdzieś po rubieżach umysłu. Zaciśnij zęby i po prostu to zrób. Od razu poczujesz się lepiej.

3. Realizowanie swojej pasji

W bezsensownym wyścigu szczurów po najlepsze cyferki w dzienniku w ciągu roku szkolnego bardzo łatwo zapominamy, kim naprawdę jesteśmy i co naprawdę nas kręci. Wakacje to czas na wznowienie swoich pasji i odkrywanie nowych. Za to najbardziej wielbię edukację domową.

4. Puszczanie baniek mydlanych

Oraz ich rozbijanie, oczywiście! Co roku jeździmy do Wrocławia, do rodziny, i zawsze odwiedzamy stary rynek, gdzie kręci się mnóstwo osób puszczających ogromne, mieniące się w słońcu bańki. Brat jest zachwycony. Wystarczy, że wyjdziesz na balkon. Obserwuj tory baniek - kiedyś zakładaliśmy się nawet z rodziną, w którą stronę polecą.

5. Przytul się do drzewa

Moda na przytulanie się do drzew przyszła do nas ze Skandynawii i jest jednym z lepszych zagranicznych nawyków. Naturalnie uspokaja i harmonizuje organizm z naturą. Nie wyobrażasz sobie, jak wiele mogą opowiedzieć nam drzewa...

6. Obejrzyj zachód/wschód słońca na żywo

Pobudka latem o 4 nad ranem nie brzmi kusząco, ale o ten dreszczyk emocji właśnie chodzi. Zabierz kocyk, prowiant, aparat, opcjonalnie swoją drugą połówkę, i wybierzcie się nad pobliskie jezioro lub polanę, a w ostateczności wdrapcie na wieżowiec - i podziwiajcie. Tak po prostu.

7. Wsiąść do pociągu byle jakiego...

Szczypta szaleństwa jeszcze nikomu nie zaszkodziła. Weź rower, wsiądź do dowolnego autobusu lub pociągu w twojej okolicy i pojedź w nieznane sobie miejsce. Poznaj te rejony, może spotkasz też nowych ludzi. Pozwól się życiu zaskoczyć.

8. Budowa bazy

Kto z nas (zwłaszcza chłopcy) nie marzył w dzieciństwie o budowie domku na drzewie? Lub przynajmniej szałasu w lesie - to może być twój tegoroczny święty Graal. Nieważne, ile masz lat. Zarówno konstrukcja, jak i użytkowanie takiej bazy daje mnóstwo radości i poczucie bezpieczeństwa, gdy mamy coś naprawdę swojego.

9. Nocny spacer

Ta opcja jest uzależniona od kaprysów pogody. Dodatkowo na romantyczny wieczór należy wyjechać przynajmniej kilka kilometrów poza miasto - światło miejskich latarni skutecznie przyćmiewa blask gwiazd. Ale raz się żyje, prawda?

10. Spotkania z przyjaciółmi

W dzisiejszych czasach wystarczy rzucić znajomym hasło na messengerze, ustalić godzinę i miejsce spotkania, i wszystko. To, gdzie pójdziecie, możecie nawet przedyskutować na miejscu. Liczy się sam fakt spotkania i możliwości wyrzucenia z siebie przeżyć ostatnich dni. A przy okazji - małego spaceru.

11. Wydarzenia w twoim mieście

Obserwuj cały czas tablice ogłoszeniowe i serwisy kulturalne twojego miasta. Jeżeli sądzisz, że w twojej ,,zapadłej dziurze" nic się nigdy nie dzieje, to prawdopodobnie jesteś w błędzie, zwłaszcza w tym okresie. Uczęszczaj na wakacyjne koncerty, konkursy - w moim mieście na przykład akurat panuje zlot żarciowozów.

12. Odwiedź dziadków

Większość nie ma komfortu mieszkania z własnymi dziadkami w jednym domu, jak chociażby moja koleżanka, dlatego należy aktywnie utrzymywać z nimi kontaktu. Dla wielu z nich nie ma większej radości, niż widok wnuka lub wnuczki na progu.

13. Wycieczka jednodniowa

Czas się przyznać, jak dobrze znasz okolice swojego miejsca zamieszkania? Marzą nam się Karaiby lub mroźne pustynie Syberii, a zapominamy o tym, co nasze. Nie zdajemy sobie sprawy, jak wiele mamy do odkrycia. Poszukaj lokalnych atrakcji. Może niedaleko miasta znajduje się jakiś skansen lub park trampolin? Same lasy i łąki dookoła skrywają wiele tajemnic.

14. Samodzielny wyjazd na min. 3 dni

Pierwsze wakacje bez rodziców to super sprawa - zorganizujcie się ze znajomymi. Najlepiej taki wypad zaplanować w pełni samodzielnie, łącznie z kosztami. Na pytanie ,,gdzie na wakacje?" odpowiedź jest stosunkowo prosta - prawdziwa zabawa zaczyna się przy szczegółowych planach, sprawdzaniu terminu etc. Wyjazd nad morze? W góry? Czy pod namiot? Wyszukiwarka wakacji się przyda, podobnie jak sprawdzenie ogłoszeń typu ,,odsprzedam wczasy". To mocna lekcja odpowiedzialności.

Pozostaje tylko kwestia, od ilu lat można samemu jechać na wakacje. !Nie jestem prawnikiem!, dlatego nie traktuj moich słów jak wyroczni. Na dzień dzisiejszy samo podróżowanie nieletnich jest regulowane przepisami samych przewoźników, ale mniej więcej od 12 roku życia mamy możliwość samodzielnego jeżdżenia po Polsce. Samodzielna rezerwacja noclegu przysługuje osobom od 13 lat. Nic nam to jednak nie da w sytuacji, kiedy zakwaterowania według regulaminu danego hotelu może dokonać tylko osoba pełnoletnia.

15. Dla odważnych - wakacje za granicą

Jeżeli jesteś dobrze zorganizowany, szybko odnajdujesz się w nowych warunkach, masz trochę oszczędności i chcesz zrobić coś naprawdę ekstra - wyjeżdżaj w te wakacje za granicę. Jest parę europejskich programów wymiany dla wolontariuszy, a poza tym tysiące ogłoszeń o pracy w Holandii, Niemczech i innych krajach, gdzie często prócz wypłaty mamy zapewniony darmowy nocleg i wyżywienie.

♠Co robić w wakacje w domu?♠

16. Rozwiązuj łamigłówki

Wszelkiej maści krzyżówki, sudoku, zagadki matematyczne - pełno tego w internecie. Możesz też kupić konkretny zbiór. Chociaż kojarzą się z rozrywką naszych dziadków, rozwiązywanie łamigłówek to świetny trening dla mózgu. Zatem ołówek, długopis w dłoń i do roboty!

17. Obejrzyj ulubiony film

Wieczór filmowy to już wakacyjny standard. Na kanapie, z miską popcornu pod ręką, można poczuć się prawie jak w kinie - a wiele produkcji w internecie, także tych z wyższej półki, jak Forrest Gump, Beautfiul Mind, Matrix czy Incepcja (Serdecznie polecam!), można obejrzeć zupełnie za darmo na CDA i podobnych portalach.

18. Przeczytaj książkę

Na czytanie książek zawsze jest dobra pora. Czas przełknąć wszystko, co kupowaliśmy wcześniej z twardym postanowieniem, że zabierzemy się do lektury od razu... a wyszło, jak wyszło; gdy potrzebujecie więcej motywacji i swobody w czytaniu, koniecznie zainwestujcie w czytnik e-booków. Płatność zwróci się po pewnym czasie, ponieważ książki elektroniczne są tańsze niż tradycyjne.

19. Zacznij malować customy

To przepiękne hobby, które może zainteresować zwłaszcza fanów zwierzaków. Co prawda wymaga pewnego przygotowania, ale dwa miesiące to więcej, niż dużo czasu, a w przyszłości może nawet przeobrazić się w źródło dochodów. Więcej informacji znajdziesz tutaj i w tym miejscu.

20. Podkręć tempo z nauką

Łowco! Dopiero cośmy się wyrwali ze szkolnego reżimu, a ty mi jeszcze każesz zakuwać na wakacjach?

Owszem! Edukacja powinna trwać przez całe nasze życie. Wykorzystaj ten czas na naukę tego, co lubisz, i połącz ją z praktyką - możesz spróbować zaprzyjaźnić się z gotowaniem, szydełkowaniem, programowaniem gier komputerowych, językami obcymi. A jeżeli chciałbyś, żeby ten stan trwał wiecznie i zawsze był czas na spełnianie marzeń - wybierz edukację domową.

21. Zrób listę prezentów

Na co dzień się nią nie przejmujemy, ale gdy nagle zbliżają się święta i zostajemy zasypani pytaniami o to, co chcielibyśmy dostać, na końcu języka mamy tylko jedno wielkie ,,Eeee...". Skoro już mamy wakacje, warto zawczasu przygotować listę naszych zachcianek i sukcesywnie ją realizować w ciągu kolejnego roku.

22. Zaplanuj podróże na przyszły rok

Odpowiednio wczesne podjęcie kalkulacji i zaplanowanie wszystkich wakacyjnych celów, miejsc do odwiedzenia, to najlepszy sposób na ustrzeżenie się przed nudą. Wtedy też, gdy od razu wiemy, ile pieniędzy potrzebujemy, mamy szansę odkładać je systematycznie. W ten sposób niemal na pewno wyrobimy się finansowo. Wycieczki last minute nie są złe, pod warunkiem, że zaplanowaliśmy polowanie.

23. Zrób porządek w domu

Do czego to nuda człowieka nie doprowadzi... Zrób miłą niespodziankę swoim rodzicom i posprzątaj całym dom tak, żeby aż lśnił czystością. Przy okazji możesz powyrzucać śmieci i wszystkie inne niepotrzebne rzeczy.

24. Pograj z rodziną w planszówki

Kolejny sposób na świetną zabawę i scementowanie rodzinnych więzi jednocześnie. Nieśmiertelny Monopol to zajęcie na wiele godzin.

25. Zatańcz

Odpal JustDance na Youtube i rozruszaj bioderka! Absolutnie nie przejmuj się swoimi umiejętnościami; po prostu baw się dobrze. Może zawodowym tancerzem nie zostaniesz, ale po pewnym czasie na pewno zauważysz poprawę koordynacji ruchów. Taki trening przyda ci się też w przyszłości na randce ;).

26. Zrób karaoke

Tu również nie chodzi o ćwiczenie wokalu, ale o czystą przyjemność ze śpiewania. Nie przejmuj się sąsiadami, bo w końcu każdy ich pomruk będzie wydawał Ci się obelgą. A najlepiej zaproście znajomych i zróbcie maraton karaoke razem - nasz głos trochę zginie w tłumie i od razu czujemy się lepiej.

27. Domowe smakołyki

Gofry, lemoniada i inne letnie przysmaki są obowiązkową częścią wyposażenia na wakacje. A kto nie lubi domowych frykasów, niech pierwszy rzuci kamieniem! Połącz te dwie rzeczy i zamiast sięgać do sklepowej zamrażarki, przygotuj sam w domu lody, koktajle, szaszłyki, ciasta, żelki, owocowe kompozycje... oprócz mnóstwa frajdy masz pewność, że są zrobione z naturalnych składników.

28. Ogarnij skrzynkę pocztową

Zawsze mówimy sobie, że ,,zrobię to później", a góra nieprzeczytanych maili i bezużytecznych newsletterów nawarstwia się z każdym dniem. Gdy spojrzymy na ten stos, jeszcze bardziej nie chce nam się go porządkować, i tak wpadamy w błędne koło. Zatrzymaj je! Zarezerwuj sobie kilka godzin na oczyszczenie skrzynki pocztowej i wypisanie się z niepotrzebnych newsletterów oraz dodanie nowych.

29.Zrób sobie dzień offline

Prawdziwe wyzwanie dla dzisiejszego nastolatka :'). Jednak naprawdę jest do zrobienia. Spróbuj, nawet jeżeli prowadzisz działalność w mediach społecznościowych. Możesz później opowiedzieć o tym widzom, a z pewnością będzie to ciekawe doświadczenie.

30. Odnów kontakty

Każdy ma takiego znajomego, z którym jakoś tak się nie do końca ,,skleiło" i fajny kontakt urwał się po pewnym czasie. Spójrz na swoją listę i zacznij po kolei pisać do ludzi. Nie obawiaj się ich reakcji - może być co najwyżej neutralna. Kto by się nie ucieszył z wiadomości, że ktoś o nim pamięta? Może właśnie na to czeka?

31. Spróbuj pomedytować

Gwarantuję ci, że 10 minut medytacji dziennie od razu zmieni Twoje życie na lepsze. Stajemy się spokojniejsi i podejmujemy mądrzejsze decyzje. Niech moc będzie z Wami!

32. Wyślij pocztówkę

Gdy jesteś na wyjeździe (i nie tylko), wieczór po pełnym emocji dniu możesz zakończyć podpisywaniem pocztówek dla rodziny i znajomych. Nie dość, że ty nie będziesz się nudził, to ucieszysz najbliższych.

33. Pobaw się ze zwierzakiem

Niby oczywista sprawa, ale kiedy ty ostatnio ot tak pobawiłeś się ze swoim kotem lub psem? Przyznam, że to mój słaby punkt, jeśli chodzi o relacje z Harrym. Nie samym chlebem żyje, nie tylko człowiek.

34. Obserwuj Sayto

Zaledwie dwa kliknięcia wystarczą, żeby być na bieżąco ze wszystkim, co dzieje się na blogu - a dzieje się niemało! W każdy poniedziałek i czwartek daję wam nowy zastrzyk motywacji i wiedzy dla młodych ludzi oraz podpowiadam, jak je spieniężyć. Jeżeli pragniesz realizować swoje marzenia, zamiast stać w miejscu i przyglądać się, jak marnieją, zaobserwuj fanpage na Facebooku i Instagramie.

Nic nie musisz. Wszystko możesz. Dlaczego by tak po prostu nie spróbować? Dajcie znać, jakie są wasze plany na tegoroczne wakacje. Nie zapomnijcie też podzielić się tym wpisem ze znajomymi - kiedyś ci podziękują. Możesz to łatwo zrobić, klikając ,,udostępnij" pod moim wpisem na Facebooku. Na Instagramie i kanale Youtube znajdziesz customowe inspiracje i instrukcje do punktu 19. Dziękuję za waszą obecność!

Jak optymalnie określić grupę docelową tekstu? ☼Darmowy szablon czytelnika☼ - Jak pisać lepiej

noreply@blogger.com (Sayto) — Thu, 27 May 2021 16:23:00 +0000

— Napisałam książkę, ale nikt nie chce jej czytać...

— Kto ma ją czytać, jeśli nikt o niej nie wie?

— Mam wykupioną reklamę w google, wszędzie o tym trąbię...

— A czy znasz swoją grupę docelową?

To pojęcie przydaje się nie tylko marketerom. Określenie odpowiedniego odbiorcy jest podstawą jakichkolwiek działań wokół naszej marki, zwłaszcza w internecie. Bez zdefiniowanej publiczności praktycznie nie masz szans na zaistnienie w sieci. I tu pojawia się pytanie, jak to zrobić?

Twoimi odbiorcami nie może być większość mieszkańców Polski, młode kobiety albo osoby w średnim wieku. Jak to mówią, jeżeli coś jest do wszystkiego, to jest... do niczego. Innego stylu wypowiedzi użyjemy w stosunku do doświadczonych menadżerów z niemałym majątkiem, a inaczej będzie w przypadku rozbrykanych nastolatków. Gdy wychodzimy z naszą pracą do ludzi, musimy zebrać pewne dane o klientach.

Czym jest grupa docelowa?

Twój target, czyli inaczej grupa docelowa (przykład) to osoby, do których planujesz dotrzeć ze swoimi komunikatami, produktami lub usługami. Spośród całej puli potencjalnych konsumentów wyróżniamy charakterystyczne grupy, które mogą być nimi zainteresowane. Następnie tworzymy naszą personę, czyli modelowy wzorzec odbiorcy z konkretnymi cechami.

Dla czytelników czy dla siebie?

Ustalenie grupy docelowej to też odpowiedź na pytanie, jak zwiększyć konwersję - czyli zamienić użytkownika biernego w aktywnego. Dzięki niej możesz stale udoskonalać swoje dzieła i coraz lepiej wychodzić naprzeciw oczekiwaniom klienta, jakim jest czytelnik. Wydawnictwo chociażby właśnie tym się zajmuje - jego rolą nie jest sprzyjanie twojej osobie, ale sprostanie wymaganiom kupujących. I nie ma się czemu dziwić, w końcu na tym zarabia.

Prawda jest taka, że jeżeli nie piszesz tylko do szuflady, może nawet planujesz wydać książkę i chcesz odnieść sukces, musisz zawczasu uwzględnić preferencje grupy docelowej. Postaw się w roli klienta, potraktuj to jako część doskonalenia zawodowego. Ty znasz swoją pracę od deski do deski, ale czytelnik też powinien z łatwością się po niej poruszać. To wymaga myślenia o nim podczas pisania, ale spokojnie - los nam się odwdzięczy za poświęcenie temu uwagi!

Kiedy wiemy, do kogo pisać, zdecydowanie łatwiej jest pociągnąć opowieść do końca. Naprawdę. Może zabrzmi to dość patetycznie, ale czujemy się wtedy zobowiązani wobec świata, mamy do wypełnienia misję, która może zmienić życie przynajmniej jednej osoby. Zmienić czyjeś spojrzenie na świat, to już całkiem sporo.

Artykuły na blogu zawsze piszę z myślą o różnych odbiorcach i tak też je promuję. Wszystkim nie dogodzę, choć staram się publikować zarówno treści specjalistyczne, jak ta charakterystyka z serii Jak pisać lepiej, oraz te przeznaczone dla szerszego grona odbiorców, np. o oszczędzaniu. I pasja pisania wcale nie staje się przez to gatunkiem wyginionym. Gdybym nie czerpała już przyjemności z publikowania na Sayto, natychmiast ogłosiłabym zamknięcie. Owszem, czasem bywa ciężko, ale ostatecznie rozpiera mnie radość, kiedy czytam wasze komentarze.

Darmowy szablon

Nie taki wilk straszny, jak go malują - a żeby ci to udowodnić, przygotowałam prosty, darmowy formularz czytelnika. Na jego wypełnienie wystarczy ci maksymalnie pół godzinki. Zero przekopywania internetu i główkowania nad pytaniami - zawarłam w tym szablonie bodajże wszystko, co zapewnia najwięcej informacji zwrotnej. Instrukcję obsługi znajdziesz już w gotowym pliku, ale zanim zaczniesz go uzupełniać, mam parę ogólnych wskazówek.

>>SZABLON WORD<<
>>SZABLON PDF<<

Na dobry początek przeanalizuj wpierw konkurencję i swoich obecnych czytelników. Co je łączy? Twoja grupa docelowa nie może być za szeroka, ale też nie za wąska. W pierwszym przypadku dalej jesteś w punkcie zero, w drugim natomiast zbyt mocno ograniczysz sobie pole działania i praktycznie nie będziesz miał do kogo zagadać.

Nie przywiązuj się też na amen do jednej persony, którą stworzyłeś na początku. To normalne, że z czasem twoje pisarstwo będzie ewoluować i trafiać do serc innych osób. Wysyłanie do każdego segmentu innych opisów książki da lepsze rezultaty, niż jedna kampania dla wszystkich.

Mam nadzieję, że tym artykułem udało mi się Was przekonać, że warto projektować grupę docelową. Jeżeli znasz osoby, które ten temat może zainteresować, byłabym bardzo wdzięczna za podzielenie się tym wpisem na Facebooku, Instagramie, LinekdIn... gdziekolwiek uznasz to za stosowne. Bez Twojej pomocy nie dam rady dotrzeć do wszystkich zainteresowanych. A może masz swoje sugestie? Daj mi znać w komentarzu ↓

Możesz również zajrzeć na mój fanpage na Facebooku, Instagramie oraz kanał Youtube, gdzie maluję customy. Miłego dnia!

Higiena snu w 5 minut: Co to jest i jak o nią zadbać?

noreply@blogger.com (Sayto) — Mon, 24 May 2021 15:31:00 +0000

Sen to cykliczny okres regeneracji naszego organizmu. Przynosi nam korzyści nie tylko w postaci wypoczynku, ale również poprawia naszą pamięć, koncentrację i zdolności do nauki. Chroni nas także przed wpływami zewnętrznymi i pozwala utrzymać równowagę w mózgu - te neurony, które nie zostały aktywowane w ciągu dnia, mogą zrobić to w czasie spoczynku. Dlatego tak ważne jest dbanie o higienę snu.

Podałam Wam już 10 wskazówek, jak zmotywować się do wczesnego wstawania. Jednak jeżeli równocześnie nie będziesz się wysypiać, to nic z tego! W łóżku spędzamy co najmniej 1/4 naszego życia, więc powinien być to dobrze wykorzystany czas. Stąd analogiczny post, w którym znajdziesz kolejne 10 porad, jak polepszyć jakość swojego snu.

Co drugi Polak ma problemy ze snem

Statystyki nie wyglądają różowo. Z najnowszych badań przeprowadzonych przez Amerykańską Akademię Medycyny Snu wynika, że bezsenność okresowa (na okres krótszy niż 3 miesiące) dotyczy 30-35% populacji, zaś bezsenność przewlekła (min. 3 dni w tygodniu, przez ponad 3 miesiące) dotyka co 10 osoby na świecie. Połowa Polaków deklaruje problemy z zasypianiem lub inne zaburzenia snu (sic!).

Niewielkie odstępstwa od zwykłych godzin snu nie powinny budzić wątpliwości. Jeśli jednak masz skłonności do nieregularnej aktywności, gapienia się w sufit przez pół nocy lub budzenia się o 2 nad ranem, nawet wielokrotnie, to zdecydowanie czas na zmiany!

Tabletka... i po kłopocie?

Wiele osób w tym momencie bez wahania sięga po tabletki nasenne, nie mając świadomości, że ich skuteczność maleje z czasem. Zwłaszcza jeżeli dziecko ma problemy ze snem, taka decyzja powinna zostać podjęta w ostateczności.

Nawet najlepsze, ziołowe tabletki na sen nie zastąpią zdrowych nawyków. W dodatku mocne leki nasenne zwykle powodują szereg skutków ubocznych i pogarszają nasze funkcjonowanie w ciągu dnia, a przecież nie o to nam chodzi, prawda?

Długość snu wśród dorosłych osób waha się od 4 do 11 godzin. Sam Leonardo da Vinci potrafił dobrze funkcjonować przy zaledwie 3 godzinach odpoczynku, za to Einstein leżakował w łóżku nawet 12 godzin! Zapotrzebowanie na sen różni się w zależności od wieku, płci, aktywności fizycznej i wielu innych czynników, jednak większość (prawie 90%) ludzkości śpi od 7-8 godzin.

Higiena snu zasady ma stosunkowo proste - wystarczy trzymać się kilku założeń i uczynić z nich swoje święte nawyki. Jako pierwszy tym tematem zajął się Paolo Mantegazza, a finalne założenia opracował w 2012 roku Petr Hauri. To pewne normy, nawyki, oparte na szeregu rekomendacji, które mają zapewnić zdrowy, regularny sen. Należą do nich:

1. Wypij szklankę wody

Dobre nawodnienie to podstawa. Nieprzyjemne uczucie suchości w gardle przez długi czas nie pozwoli co zmrużyć oka... a jak już leżysz bezpiecznie w łóżku pod tą cieplutką kołdrą, to żal się ruszyć, nawet gdyby do pokoju wpadł znienacka ryczący niedźwiedź. Dlatego wypij szklankę wody tuż przed snem. Dodatkowy bonus: rano będziesz miał dodatkową motywację do wstania w postaci pełnego pęcherza!

2. Nie jedz za dużo

Logiczne jest, że zamawianie podwójnej pizzy i puchar czekoladowych lodów tuż przed snem to stanowczo nie najlepszy pomysł. Sen ma służyć wypoczynkowi i regeneracji organizmu. Nie zmuszajmy go wtedy do wysiłku związanego z trawieniem, a już zwłaszcza ciężkostrawnych rzeczy.

Dlatego nie obciążaj wieczorem swojego żołądka dużą ilością słonych i słodkich przekąsek, jedzeniem tłustym, smażonym lub mocno przetworzonym. Kolacja powinna być lekka, ale obecna w naszym jadłospisie na min. 2 h przed snem. Inaczej możesz obudzić się głodny w środku nocy, a to już prosta droga do podjadania.

3. Unikaj używek

Wszelkie używki nie są mile widziane przez naszą wątrobę na co dzień, ale jeżeli chodzi o późną porę, szczególnie. Nie spożywaj płynów zawierających substancje stymulujące, jak kofeina, czyli między innymi herbaty, kawy, napojów energetycznych - mogą działać nawet do 12 godzin! - co negatywnie odbije się na zasypianiu i jakości snu. Alkohol wprawdzie przyspiesza pierwszy proces, ale pogarsza drugi punkt: sen jest spłycony, przerywany, i często następuje wcześniejsze wybudzenie, co przekłada się na kaca.

4. Przewietrz mieszkanie

Twoja sypialnia powinna być regularnie wietrzona. Sama zawsze otwieram okna na pół godziny przed położeniem się do łóżka, żeby wnieść do pokoju ostatni powiew świeżości. Ma to nie tylko znaczenie dla swobodniejszego oddychania, ale również termoregulacji. Aby sen był spokojny i głęboki, potrzebne jest obniżenie ciepłoty naszego ciała. Optymalnie temperatura w pomieszczeniu powinna wynosić 18-21°C.

5. Zadbaj o wygodny materac i pościel

Tu coś gryzie, tam uciska, przewracasz się ciągle z boku na bok, nie mogąc znaleźć wygodnej pozycji, a kołdra szeleści przy każdym twoim ruchu... to z pewnością nie sprzyja szybkiemu zaśnięciu i spokojnej nocy. Jeśli będziemy odczuwać dyskomfort, sen prawdopodobnie będzie płytki i wielokrotnie przerywany.

W związku z tym kolejnym punktem do odhaczenia na liście jest wyposażenie naszego łóżka - wygodna pościel, najlepiej z naturalnych materiałów, dopasowany do naszej fizjologii materac oraz kołdra odpowiedniej grubości w zależności od panującej temperatury. Latem czasem wystarczy nawet sam koc.

6. Posłuchaj muzyki

Stary sposób, ale wciąż bardzo skuteczny. Jednak energetyzujące, rockowe kawałki zostaw sobie na rano. Poszukaj utworów, które cię uspokajają i pozwalają zapomnieć o całym świecie. Gwarantuję, że po przesłuchaniu kilku kawałków oczy same zaczną ci się kleić. Uważaj tylko, żeby nie zasnąć w słuchawkach ;)

7. Poczytaj książkę

Tak naprawdę tutaj masz pełną dowolność. Czy będzie to szkolna lektura, czy książka przygodowa, czytanie przez trzydzieści minut do godziny znacznie obniża poziom stresu. Poza tym to czysta przyjemność, która skutecznie oderwie cię od problemów z całego dnia. Masz chwilę tylko dla siebie. Rozluźniają się mięśnie, oddech spowalnia i staje się bardziej rytmiczny. Uwaga! Czasem działa aż za dobrze - ja po 5 minutach czytania wieczorem ledwo trzymam się na nogach...

8. Unikaj niebieskiego światła

Szczególną rolę w regulacji naszego zegara biologicznego odgrywa szyszynka - niewielki gruczoł dokrewny umiejscowiony w śródmózgowiu. Produkuje on melatoninę, hormon snu. Reguluje nie tylko jego długość, lecz także ilość faz. Światło wpływa ujemnie na wytwarzanie melatoniny, przede wszystkim niebieskie, a to równa się niewyspaniu.

Bezdyskusyjnie odstawiaj wieczorem ekrany. Telefony, komputery, laptopy, tablety - wszystko to wyłączamy i kładziemy z dala od łóżka. Pozbądź się nawyku przeglądania społecznościówek przed pójściem spać - jest on szkodliwy nie tylko dla naszego rytmu dobowego i jakości snu, ale również dla naszych oczu i psychiki. Oprzyj się pokusie choćby sprawdzenia godziny na smartfonie. Nawet jednorazowa, krótka ekspozycja na niebieskie światło emitowane przez ekrany LCD może zaburzyć twój sen.

Spytacie, czy na pewno trzeba od razu sięgać po tak radykalne środki...? Na szczęście jest alternatywa - czytnik e-book. To doprawdy wspaniałe urządzenie, które łączy przyjemność z czytania z dostępem do milionów tytułów z całego świata w niższej cenie, 24/7. Wszystko to w jednym cienkim, poręcznym gadżecie.

Przeważnie daje nam też namiastkę możliwości telefonu, między innymi surfowanie po sieci. Wszystko to bez strat dla naszego snu; dzięki specjalnej technologii e-ink ekrany czytników e-book nie wydzielają szkodliwego promieniowania. Jednorazowo faktycznie jest to niemały wydatek, ale zdecydowanie się opłaca - to inwestycja na lata.

9. Nie ćwicz przed snem

Przed pójściem spać powinniśmy starać się wyciszyć i uspokoić organizm, zamiast dodawać mu adrenaliny. Zrezygnuj z intensywnej aktywności fizycznej i umysłowej na 3 godziny przed snem. Skoncentruj się na mniej wymagających czynnościach, a przede wszystkim - na relaksie. Wszystko, co działa na nas kojąco, przekłada się na lepszą regenerację.

10. Kładź się spać o stałej porze

Niezależnie od tego, jak ciężki miałeś dzień, czy kolejny jest wolny od pracy czy nie, staraj się zasypiać o stałej porze. W przeciwnym razie twój organizm za każdym razem musi od nowa ustawiać rytm dobowego zegara, co na dłuższą metę okazuje się bardzo męczące.

Każdy z nas ma inny chronotyp, dlatego nie istnieje stała, uniwersalna godzina, o której powinieneś położyć się spać. Jedna grupa ludzi jest najbardziej aktywna o późnej porze, innym najlepsze rzeczy przychodzą najłatwiej wczesnym rankiem. Wsłuchaj się w sygnały, które wysyła ci twój organizm i kładź się spać w momencie, kiedy zaczynasz być zmęczony. Najważniejsze jest po prostu to, żeby ten czas stał się twoją rutyną.

Życzę, aby higiena snu i wypoczynku weszła wam w krew :) Jeżeli uważasz te wskazówki za przydatne, to mam małą prośbę - podziel się tym postem ze znajomymi. Możesz wkleić link na swojego Facebooka lub skorzystać z ikonek na dole po prawej. Dziękuję za twoją obecność, także na Instagramie i kanale Youtube, gdzie prezentuję bardziej artystyczne oblicze Łowcy Much.

Jak zacząć oszczędzać pieniądze za pomocą skarbonki?

noreply@blogger.com (Sayto) — Thu, 20 May 2021 14:26:00 +0000

Wiesz pewnie tak dobrze jak ja, że nawyk oszczędzania, mimo ogromnej wartości i satysfakcji, jaką przynosi, nie jest łatwy do wypracowania. Odkładanie pieniędzy dzieje się z dnia na dzień i często wymaga masy zaangażowania. Za to metoda, którą opiszę w tym poście, jest dziecinnie prosta i przekona do oszczędzania nawet największego lenia!

Skąd się wzięła skarbonka?

Na pewno nieprzypadkowo pojawiła się w nagłówku dzisiejszego wpisu, ponieważ to zwykła świnka skarbonka będzie w centrum naszego zainteresowania. Wydaje się to dziecinne. Możecie sobie teraz zadawać pytanie, co niby można zrobić z taką porcelanową pokraką? Wbrew pozorom, całkiem sporo. Nawet ja, mając pełne 3 arkusze w excelu przeznaczone do porządkowania finansów i konto bankowe, wciąż z niej korzystam.

Jednak dawniej, w nieco skromniejszych czasach, ludzie przechowywali pieniądze w domu - pod łóżkiem, w szafie lub w zwykłych, kuchennych słoikach. Taki pomysł narodził się już w II wieku p.n.e. Wykonane były z pomarańczowej gliny zwanej pygg. Potem zaczęła brzmieć jak pug, a stąd już niedaleko do pig.

Pewien garncarz w XIX wieku postanowił wykorzystać ten zbieg okoliczności i połączył gliniane naczynie oraz świnkę w jednym produkcie. Tak, w sumie stosunkowo niedawno, powstała klasyczna skarbonka. Pierwsze z nich nie zawsze też miały otwór na spodzie, który umożliwiałby wydobycie skarbów na wierzch, więc oszczędzanie każdorazowo wiązało się z brutalnym świniobiciem...

Dziś większość opiera swoje oszczędności na bankowości internetowej, ale skarbonki wciąż dobrze się sprzedają i dostępne są w tysiącach przeróżnych kolorów i kształtów. Ba, producenci nie szczędzą nam również różnorodnych gadżetów! Skarbonka-labirynt nie tylko umożliwia nam podglądanie stanu finansów na bieżąco, ale również skutecznie powstrzyma nas przed spełnianiem na nich swoich zachcianek. Niech przy wydobywaniu pieniędzy główka pracuje ;P.

Zasady oszczędzania

Są tak proste, że aż śmieszne. Nie jest to mój główny sposób oszczędzania, ale zdaję sobie sprawę, że warto urozmaicać sobie życie i angażować się w to na 100%. Dlatego do tej pory na mojej półce stoi piękny, brzęczący koteł.

Polega to na tym, że wrzucamy do skarbonki monety - tak, wiem, odkrycie roku. Ale nie byle jakie! Kolekcjonujemy tylko nominały od minimum 50 groszy, a najlepiej tylko 1 zł, 2 zł i 5 zł. Drobniejsze upierdliwce zostają na zewnątrz. O tym, jak maksymalnie oszczędzać groszaki pisałam w oddzielnym poście. Ich kumulowanie nie ma większego sensu z dwóch powodów.

Po pierwsze, podliczanie miedziaków, zwłaszcza w dużej ilości, jest niezwykle nużące i czasochłonne. Poza tym wiąże się z dużym ryzykiem błędu, a w ostatecznym rozrachunku, pomimo że ich zbiór wygląda imponująco, dodają bardzo niewielką wartość do naszych oszczędności. Ponadto ciężko je wymienić na raz w sklepie. Toteż do skarbonki wrzucamy tylko wyższe nominały.

Wierzcie lub nie, ale można w ten sposób uzbierać niemałą kwotę - myślę, że każdy dzięki tej metodzie jest w stanie włożyć do kieszeni w ciągu roku kilka stówek. Moje statystyki przedstawiają się następująco:

Za pierwszym razem sama byłam w szoku. Możecie zauważyć, że z czasem oszczędzanie konkretnych kwot przychodziło mi coraz szybciej. Pragnę zwrócić szczególną uwagę na ostatnie podsumowanie, wynoszące 80 zł. Tyle uzbierałam zaledwie w ciągu niepełnego miesiąca, a w dodatku w tym czasie większość transakcji robiłam już bezgotówkowo. Więc niech nikt mi nie mówi, że się nie da.

Musicie tylko być konsekwentni i każdą, słownie: każdą złotówkę wrzucać od razu po zakupach do swojej świnki. Nie odkładać na później, nie zostawiać w portfelu na przyjemności. To również swego rodzaju działo psychologiczne, bo ciężej jest wydać całe 10 zł, niż tę resztkę.

Wypadałoby też zaplanować, na co przeznaczymy te pieniądze, np. na nowe światła do roweru czy upragnioną, markową bluzkę. Przyznam, że ja nie jestem tutaj wzorem do naśladowania i zaglądam do skarbonki w razie jakiejś pilnej potrzeby albo drobniejszego, mniej ważnego zakupu.

Dzięki temu oszczędzamy również na początku trochę czasu. Tworzenie i uzupełnianie skomplikowanych, szczegółowych tabelek nie jest zajęciem na 5 minut. Na początku takie wielowątkowe działanie dla kogoś, kto dopiero raczkuje w temacie finansów, może być uciążliwe i zniechęcające. Zwłaszcza skarbonka dla dziecka stanowi świetne wsparcie w nauce oszczędzania.

Modyfikacje metody

Rzecz jasna to nie jedyna opcja korzystania ze starej, dobrej świnki. Można trochę podkręcić tempo i urozmaicić sobie oszczędzanie. Oto moje propozycje:

►Zaokrąglaj w górę także sumy z zakupów w internecie - na przykład kiedy zapłacisz 27.99 zł, wpłać 2 zł na drugie konto lub do skarbonki. Niektóre banki, jak mBank, oferują automatyczne odkładanie pieniędzy w ten sposób.

►To świetna okazja, żeby połączyć dbanie o zdrowie z dbaniem o finanse - za każdym razem, kiedy zdarzy ci się chwila ,,słodkiej słabości", wrzuć do słoika równowartość zakupu.

►W ramach kary np. za kłótnie bez powodu lub odpuszczenie sobie porannego rozciągania, możesz zasilić skarbonkę min. 2 zł.

►W ramach nagrody za ćwiczenia lub przygotowanie romantycznej kolacji zapłać sobie złotówkę. Od razu czujesz się lepiej.

Oczywiście z czasem, gdy dochodzimy do większych kwot, trzeba wypracować bardziej zaawansowany, indywidualny system oszczędzania, który najlepiej sprawdzi się w naszej sytuacji. Ale mimo wszystko lepiej, żeby nauka oszczędzania nie odbywała się metodą prób i błędów... bo może się to bardzo źle skończyć dla twojego portfela.

Zawczasu dla zmobilizowanych podsuwam metodę 6 słoików i zachęcam do poczekania na kolejne posty - wystarczy, że zapiszesz się na ten newsletter po prawej i już automatycznie będziesz otrzymywał świeżą porcję wiedzy finansowej na blogu na swoją skrzynkę.

Dzisiejszy post jest nieco krótszy, ale chciałam przekazać Wam sam konkret, bez owijania w bawełnę. Jeżeli masz jakieś pytania lub wątpliwości, śmiało napisz mi o tym w komentarzu. Do zobaczenia!

Psst! Dowiedz się o mnie więcej w 15 pytaniach na Youtube (koniecznie subskrybuj, żeby nie przegapić konkursu w czerwcu), a także Facebooku i Instagramie.

Czy podział literatury jest nam potrzebny? Jak pisać lepiej: Rodzaje i gatunki literackie

noreply@blogger.com (Sayto) — Mon, 17 May 2021 15:43:00 +0000

Czy wiesz, co piszesz? Albo co czytasz? Te pytania mogą brzmieć banalnie, ale większość ludzi musiałaby się zastanowić trzy razy, do jakiej kategorii zalicza się ich dzieło. I ma to znaczenie nie tylko wtedy, gdy trzeba ustalić, na którą półkę w księgarni powędruje nasza książka lub gdzie znajdziemy interesującą nas pozycję - warto określić jej rodzaj jeszcze przed zakończeniem pracy! Pomoże ci w tym ten spis...

Na początek parę słów ode mnie. Jak pisać lepiej to (nie)zupełnie nowa seria na blogu - wgryzłam się już troch temat w poście opiewającym fenomen blogów RPG - i prawdopodobnie zagości tu na dłużej. Będzie dotyczyć samej istoty pisania, tym samym zawiera wskazówki dla pisarzy jak zacząć pisać teksty, jak je rozplanować, ustalić bohaterów, wyćwiczyć nasz mózg i doprowadzić fabułę od początku do końca. Myślę, że pojawią się też rady do tekstów marketingowych. Słowo to klucz w jakiejkolwiek komunikacji przez internet, dlatego warto je samodzielnie szlifować.

Przelewam tu po prostu doświadczenie zdobyte podczas około 9 lat przelewania na papier swoich wyobrażeń, w tym setek opowiadań, dziesiątek artykułów blogowych i wielu innych tekstów. Mam nadzieję, że seria dobrze się przyjmie. Dziś chciałabym przedstawić Wam najbardziej przejrzysty podział literatury, jaki udało mi się stworzyć.

Warto by się zastanowić, po co nam w ogóle taki rozłam, ustanowiony już w czasach starożytnych. W jakim celu przyklejamy każdej książce jakąś ogólnikową łatkę? Czy musimy zawsze wszystko oznaczać bezdusznymi etykietkami, zwłaszcza w tak szczególnej, wolnej dziedzinie, jaką jest literatura?

Ponadto równocześnie zaczynamy dzielić również autorów na tych specjalistów od thrillerów, tych od komedii i tych od science fiction. Kiedy nagle fantastycznemu pisarzowi przyjdzie do głowy napisać dramat, choćby i jeden z lepszych, to ze sprzedażą też może być... dramat. Sami czytelnicy czasami zamykają się na inne książki, deklarując, że czytają tylko beletrystykę albo kryminały.

Każdy utwór literacki realizuje założenia gatunkowe na swój indywidualny sposób, ale mimo wszystko nie ma takiego tekstu, który nie posiadałby właściwości któregoś gatunku. Nie są to oficjalne sformułowania, raczej pewne ,,typy" twórczości, ale jednak podczas czytania wyznaczają one reguły gry. Inaczej będziemy traktować powieść, a inaczej poemat.

Dlaczego kiedy sięgasz na półkę w bibliotece wiesz, czego mniej więcej możesz się spodziewać? Właśnie dzięki oznaczeniom powyżej! Nie będziesz miał również problemu z zakupem książki znajomemu, o którym wiesz, że lubi kryminały - od razu skierujesz się do odpowiedniego działu. Sama w swojej biblioteczce stosuję pewien podział książek. Chociaż należy traktować je z przymrużeniem oka, gatunki literackie ułatwiają nam życie.

Taki podział służy nie tylko czytelnikowi, ale i autorowi! Dobrze jest zidentyfikować gatunek, do którego zalicza się nasz twór, jeszcze na etapie tworzenia. W ten sposób na pewno łatwiej nam będzie ustalić strukturę książki. Wiemy również, co pisać w konkursach literackich. Ponadto czytając poniższą listę możesz nabrać ochoty na wypróbowanie któregoś stylu, co może być ciekawą przygodą...

Gatunek literacki często jest też wyznacznikiem jakości. Wystarczy, że zestawimy sobie romans z science fiction, lub kryminał z analizą psychologiczną - który z nich wydaje ci się poważniejszy? Stawiają one pewną granicę pomiędzy literaturą ambitną a rozrywkową, przeznaczoną dla szerokiego grona odbiorców.

Jakie wybrać rodzaje książek?

Rodzaje literackie pełnią nadrzędną funkcję w klasyfikacji twórczości pisarskiej. W ich obrębie wyróżniamy poszczególne gatunki. Głównym wyznacznikiem przynależności dzieła do danego rodzaju jest organizacja językowa, stosunek podmiotu literackiego do świata przedstawionego i sposób jego ukazywania. Klasyczny, stosowany od wieków podział brzmi:

Liryka

Sama nazwa tego rodzaju literackiego pochodzi od nazwy instrumentu, przy którego akompaniamencie antyczni poeci deklamowali swoje dzieła - liry.

Pierwszym, co przychodzi nam do głowy, gdy słyszymy o liryce, jest wiersz. Choć faktycznie większość lirycznych utworów jest wierszowanych, nie jest to regułą. Pewnym jest natomiast występowanie podmiotu lirycznego, który opisuje swoje wewnętrzne przeżycia i rozterki. Inne charakterystyczne cechy liryki to:

Całkowicie subiektywny opis odczuć
Najczęściej w formie monologu, rzadziej dialogu
Liczne środki stylistyczne i poetyckie
Nadawanie tekstom rytmu

Epika

Praprzodkiem epiki były dawne podania ludowe, przez długi czas przekazywane ustnie z pokolenia na pokolenie. Kiedy zaczęto je spisywać, powstały pierwsze gatunki epickie. Epikę odróżnimy od innych rodzajów na podstawie obecności narratora - osoby, która opisuje przedstawione wydarzenia.

Spojrzenie obiektywne lub subiektywne
Narracja pierwszo- lub trzecioosobowa, sporadycznie drugoosobowa
Zdarzenia zmyślone lub prawdziwe, rozbudowana fabuła
Pisane przeważnie prozą

Dramat

Jest pomostem łączącym teatr z literaturą. To wszystkie teksty przypominające scenariusze przedstawień. Mimo wszystko mogą być całkiem interesującą lekturą. Postacie, wydarzenia i miejsce akcji poznajemy poprzez działanie lub wypowiedzi bohaterów.

Podmiot literacki, jeśli już, w bardzo ograniczonym zakresie
Występowanie didaskaliów, np. Odbiega w las
Podział na akty i sceny
Zakończenie szczęśliwe lub tragiczne

Jakie są gatunki literackie?

Mają charakter historyczny. W przeciwieństwie do powyższych zmieniają się w czasie, bowiem są odpowiedzią na przemiany w świecie zewnętrznym, co zresztą nie powinno być zaskoczeniem. Doskonały przykład stanowi moda na ballady i powieści poetyckie w okresie romantyzmu, który kojarzymy z Mickiewiczem, czy powieść realistyczna charakterystyczna dla XIX wieku. W dodatku dzisiejsza powieść nie jest już tą samą powieścią, co 300 lat temu.

Dziś trendy się zmieniły, preferujemy różnego rodzaju poradniki i raczej lżejszą literaturę. W związku z tym gatunki wciąż żyją, pojawiają się i giną, by zaspokajać bieżące potrzeby społeczności. Popularne gatunki książek są o wiele liczniejsze, lecz tutaj wymienię tylko kilkanaście najważniejszych.

Określają raczej pewne charakterystyczne cechy budowy i stylu utworów. Niektóre z nich mieszają cechy różnych rodzajów literatury, więc ciężko określić ich przynależność. Dlatego zalecam wziąć podczas czytania taryfę ulgową.

• Epika • Liryka • Dramat

Anegdota

To zazwyczaj krótka, wierszowana opowieść opisująca prawdziwe lub zmyślone zdarzenia z życia słynnych postaci. Można się w niej doszukać pewnej wartości edukacyjnej, ale całość ma raczej zabarwienie humorystyczne. Charakteryzuje się z reguły mocnym zakończeniem i niespodziewaną puentą, na przykład:

Jedna z wielbicielek zapytała Marka Twaina:

– Czy w miłości ma pan szczęście, czy pecha?

– Niestety, pecha. Jedyna kobieta na świecie którą kocham, wyszła za mąż.

– Czy będę niedyskretna, jeśli spytam za kogo?

– Za mnie.

Bajka

To określenie należy do niezbyt długich utworów posiadających morał, czyli coś, co ma nakłonić czytelnika do głębszych przemyśleń związanych z działaniami bohaterów. Bajka kierowana jest głównie do dzieci, ponieważ uczy poprzez zabawę. Klasyki w tej dziedzinie to utwory Ignacego Krasickiego czy Ezopa.

Ballada

Ten gatunek najprawdopodobniej pochodzi z Włoch. Łączy w sobie cechy wszystkich trzech rodzajów literackich. Często występują postacie fantastyczne i ożywione formy natury, natomiast najbardziej charakterystyczne jest nastawienie na obecność ludu i folkloru, z którymi sympatyzuje się autor. Np. ,,Świtezianka", ,,Balladyna".

Baśń

Z reguły również są to krótkie utwory. Odbywa się w nich stara jak świat walka dobra ze złem, granice między światem rzeczywistym i fantastycznym są mocno zatarte. Ponadto nie jesteśmy w stanie dokładnie określić miejsca i czasu akcji. Najbardziej cenione i najpiękniejsze zbiory to baśnie Christiana Andersena lub Braci Grimm, czy choćby ,,Piękna i Bestia".

Dziennik

W przeciwieństwie do pamiętnika, wydarzenia w dzienniku są spisywane na żywca, w dniu wydarzenia. W związku z tym uwydatniane są zupełnie inne cechy i zachowania bohaterów książki. Któż nie słyszał o ,,Dzienniku cwaniaczka"?

Erotyk

Chyba nie muszę tłumaczyć, jaka jest tematyka tego gatunku. Jest to odmiana liryki miłosnej, która skupia się głównie na zmysłowych odczuciach i doznaniach. Pierwsze erotyki powstawały już w starożytnej Grecji, ale swój rozkwit przeżywały... w średniowieczu. Podmiotem jest zazwyczaj nieszczęśliwie zakochany człowiek, który kieruje do swej miłości soczyste pochwały, wyznania i skargi.

Fraszka

To najczęściej krótki twór wierszowany lub rymowany, o różnorodnej tematyce. Jej istota tkwi natomiast w jakiejś błyskotliwej myśli, na której opiera się właściwie cały utwór. Jednym z mistrzów w tej materii był Jan Kochanowski, i to jemu zawdzięczamy określenie ,,fraszka.

Haiku

Ten gatunek literacki przybył do nas z Japonii. Za twórcę haiku uznaje się Matsuo Basho. Całość składa się z maksymalnie 17 sylab, zazwyczaj w systemie 5-7-5 w jednej linijce. To bodaj najprostsza forma poetycka, jaka kiedykolwiek powstała. Skupiamy się na szybkim ukazaniu ulotnych wrażeń, oszczędzając na środkach stylistycznych.

Hymn

Charakteryzuje się sporą dawką patetyzmu. Zwykle aż bije od niego uroczysty i podniosły nastrój, bowiem ma za zadanie przede wszystkim wychwalanie postaw patriotycznych, choć dawniej często służył w celach religijnych. Słynne polskie hymny to między innymi „Hymn do miłości Ojczyzny” Ignacego Krasickiego czy „Czego chcesz od nas, Panie?” Jana Kochanowskiego.

Komedia

To jeden z trzech gatunków dramatu. Jest to pogodna, lekka lektura, charakteryzująca się wartką akcją i licznymi wątkami komediowymi. Postacie bohaterów często są przerysowane, a wszystko prawie zawsze kończy się szczęśliwie. Współcześnie wyróżniamy komedię romantyczną z bogatymi elementami fantastycznymi, np. u Szekspira, oraz komedię klasycystyczną, bazującą na realizmie, jak w ,,Skąpcu" autorstwa Moliera. My w szkole odgrywaliśmy też kiedyś scenkę z ,,Moralności pani Dulskiej" :).

Legenda

Samo słowo po łacinie oznacza dosłownie coś, co należy przeczytać. Chociaż czasem są to mocno podkoloryzowane opowieści, od mitów różnią się tym, że występują w nich postaci historyczne. Te drugie traktują o bogach i różnych zmyślonych stworach.

Opowiadają dzieje władców, świętych oraz polityków. Legendy stanowiły podwaliny pod pierwsze europejskie dzieła. Za pierwszy polski zbiór uznaje się Kroniki Galla Anonima.

Nowela

Stosunkowo krótkie dzieło pisane prozą, z wyraźnie nakreśloną akcją o dość dramatycznym przebiegu, krążącą wokół jednego jedynego wątku, bez masy pobocznych tematów i rozbudowanych opisów przyrody - już wiesz, że masz do czynienia z nowelą.

Zawiera opis konkretnego, z pozoru nic nieznaczącego zdarzenia, które okazuje się mieć wartość symboliczną. Wszystko ma swoją przyczynę i skutek. Tak jak na przykład w ,,Kamizelce" Prusa - kiedy żona codziennie skracała pasek ubrania, by udowodnić mężowi, że nie chudnie, a on z kolei znów przesuwał sprzączki. Kamizelka stała się w ten sposób symbolem płomiennej miłości.

Opowiadanie

To utwór do ok. 40 tys. znaków. To, gdzie są postawione granice pomiędzy najpopularniejszymi formami prozy, najlepiej obrazuje ten schemat: drabble 1000 słów < miniatura 7500 słów < opowiadanie (w tym nowela) 17500 słów < mikropowieść 40 tys. słów < powieść więcej niż 40 tys. słów. Oczywiście są to tylko dane szacunkowe, opracowane na podstawie Nagrody Hugo. Przynależność do danego rodzaju determinuje jeszcze parę innych czynników, jak forma utworu.

Opowiadanie to jednowątkowa proza o akcji prostej jak trzonek od łopaty, zazwyczaj bez wątków pobocznych. Doskonały przykład stanowi znana wszystkim ,,Opowieść wigilijna" Dickensa.

drabble < miniatura < opowiadanie (w tym nowela) < mikropowieść < powieśćPieśń

To najstarszy i najbardziej rozpoznawalny gatunek poezji lirycznej, choć dziś rzadko używana - a szkoda. Wcześniej była mocno związana z muzyką, stąd jej specyficzna budowa. Jest podzielona strofy i z reguły ma poważną tematykę, czasem jest częścią większego poematu. Pierwszym pieśniarzem według tradycji był Horacy, np. ,,Pieśń Zimowa".

Poemat

Wyróżniamy dwa rodzaje tego gatunku. Poemat dygresyjny opowiada o podróżach głównego bohatera i najczęściej był dla autorów wymówką do podejmowania bieżących tematów, jak sztuka czy polityka, np. ,,Imagina" Marii Konopnickiej. W związku z tym nie ma też zbyt mocno rozwiniętej fabuły.

Z kolei poemat heroikomiczny łączy bardzo przyziemne sprawy z podniosłym stylem ich opowiadania, co razem daje komiczny efekt. Wśród polskich pisarzy wskazac można ,,Myszeidę" Ignacego Krasickiego.

Powieść

Niby każdy wie, co to, ale gdy przychodzi do tłumaczenia, niewielu potrafi wskazać jej cechy. Ciąg wydarzeń jest niezwykle rozbudowany i skomplikowany, mamy liczne dialogi i wielu bohaterów. Występuje narriator, a całość jest pisana prozą. Dla ułatwienia ogarnięcia całego tego miszmaszu akcja zwykle toczy się liniowo, logicznie. Trzeba mieć na uwadze, że ostatnio coraz częściej pisarze odchodzą od standardowych założeń. Klasykiem powieści, swoistym wzorem, może być chociażby ,,Ania z Zielonego Wzgórza".

Reportaż

Powstał w związku z szybkim rozwojem pracy w II połowie XIX wieku. Jest to subiektywna relacja pewnych zdarzeń, których autor był naocznym świadkiem. Współcześnie najbardziej uznane są reportaże Johna Reeda.

Satyra

Kolejny gatunek, który łączy w sobie cechy wszystkich 3 rodzajów literatury. Celem satyry jest prześmiewcze piętnowanie określonych zachowań, zjawisk, obyczajów czy grup społecznych. Świat i postacie ukazywane są w sposób karykaturalny, bez żadnych pozytywnych powiązań. Czysta krytyka. Na przykład ,,Człowiek i zwierz", ,,Żona modna", ,,Do króla".

Tragedia

To jeden z podstawowych gatunków dramatu. Obowiązuje zasada 3 jedności: miejsca, czasu i akcji - wszystko jest ze sobą powiązane. Oś wydarzeń stanowi starcie wybitnej jednostki z siłami wyższymi, tudzież fatum, które kończy się nieuchronną klęską bohatera. Każdy zna ,,Romeo i Julię" Szekspira.

Odmiany gatunkowe

I wreszcie ostatnia, najniższa kategoria, która najbardziej interesuje czytelników. To właśnie za pomocą tematycznych odmian oznacza się książki na półkach księgarni. Kryminały, thrillery, romanse, biografie, pamiętniki, komiksy, poradniki... To widzimy na co dzień.

W zestawieniu ,,Misery" Kinga, ,,Lotu nad kukułczym gniazdem" Kessey i ,,Władcy pierścieni" Tolkiena ewidentnie coś nie gra. Niby wszystkie są powieściami, ale jednak coś je różni. I to całkiem sporo!

Pierwsza to thriller, druga to powieść psychologiczna, a trzecia to z kolei fantasy, najpopularniejsza obecnie kategoria, która w tym przypadku rozpada się na high fantasy. Obok mamy jeszcze low fantasy (akcja w świecie rzeczywistym), dark fantasy (z elementami horroru), heroic fantasy (nie po heroinie, ale kręci wokół postaci herosów), science fiction... i dużo, dużo więcej.

Mam nadzieję, że tekst okazał się pomocny i życzę powodzenia we własnych poszukiwaniach w bibliotece :) Możesz podzielić się swoimi przemyśleniami na temat posta w komentarzu, chętnie podyskutuję ↓ Znajdziesz mnie też na Youtube (nowy film w każdy poniedziałek), Facebooku oraz Instagramie.

Reklama w internecie [Case study] Moje doświadczenia z Monat - marketingowa ściema czy genialna inwestycja?

noreply@blogger.com (Sayto) — Thu, 13 May 2021 15:31:00 +0000

Pisałam już ogółem o tym, co to MLM, czego można się po tym spodziewać i dla kogo jest to zajęcie. Dziś chcę pokazać, jak wygląda praca ,,od kuchni" na podstawie dogłębnej analizy systemu Monat i czy jest tego warta. Myślę, że tekst będzie interesujący nie tylko dla osób zastanawiających się nad zostaniem Market Partnerem, bo płynie z tego kilka ciekawych, życiowych nauk. Zatem czego nauczyła mnie ta współpraca?

O ja cie panie, jakie to drogie!

Uprzedzam, że nie zamierzam tutaj bronić firmy. Nie mam w tym również żadnego interesu, bo dawno zerwałam partnerskie stosunki z Monat i korzystam wyłącznie ze zniżek. Dzielę się po prostu swoimi doświadczeniami, podaję jego wady i zalety z mojej perspektywy. A że takich zadowolonych klientek jak ja są setki tysięcy, to inna sprawa.

Samą firmę poznałam przez jej produkty do włosów. Monat bowiem aktualnie specjalizuje się w produkcji luksusowych kosmetyków do włosów, skóry oraz suplementów diety. I chociaż próbuje uchodzić za markę jedynie pozornie droższą i praktycznie dla każdego, trzeba spojrzeć prawdzie w oczy: korzystanie z tych wyrobów może nas kosztować najwyżej tyle samo, co wcześniejsze produkty do pielęgnacji.

W końcu 170 zł za butelkę szamponu to nie byle jaki wydatek... A to jedna z tańszych opcji! Nie ma co się oszukiwać, przeciętna Grażyna z pensją 1500 zł netto może sobie o tym pomarzyć. Z drugiej strony efekty... są rewelacyjne! Przewijaj dalej ↓

Istnieje też oczywiście margines osób, które mają z tymi produktami nieprzyjemne wspomnienia. Myślę, że zupełnie normalne jest, że żaden kosmetyk nie będzie w 100% uniwersalny. U niektórych to kwestia alergii, czasem kupowania z drugiej ręki lub po prostu źle dobranego zestawu. Monat, jak wszystko inne, nie jest dosłownie dla wszystkich, przy czym zdecydowanie warte jest spróbowania.

Próbka możliwości

Wpierw trochę na temat produktów, bo wierzę, że każdy powinien wiedzieć, CO SPRZEDAJE.

Mama kupiła najpierw parę próbek żeli i płynów do włosów. Sama po kilku dniach wahania postanowiłam spróbować. Uszczknęłam trochę szamponu i odżywki, po czym wysuszyłam włosy z odpowiednim kremem. Rezultat już po pierwszym myciu był oszałamiający! Kolejne tygodnie tylko mnie w tym upewniły. To był strzał w dziesiątkę! Zresztą te zdjęcia mówią same za siebie...

Nie macie pojęcia, jak bardzo może zmienić życie, zwłaszcza kobiece, świadomość, że zamiast płaskiej, tłustej szopy macie na głowie lśniące, gęste włosy. Przede wszystkim mniej czasu poświęcam na rozczesywanie elektryzujących się kołtunów... Są również miłe w dotyku. Podbudowuje to też naszą pewność siebie w obecności innych ludzi.

Lista użytych produktów - to żadna tajemnica, ale pamiętajcie, że muszą być one dobierane indywidualnie:

1 miesiąc:

♣ Szampon Intense Repair

♣ Odżywka Intense Repair

♣ Krem Blow Out

Dalej:

♣ Szampon Revive

♣ Odżywka Advanced Hydrating

♣ Krem Blow Out

♣ Flagowy produkt - olejek Rejuvenique (raz na ruski rok)

♣ Maska Replenish (raz na 2-3 miesiące)

Pragnę podkreślić, że to właściwie pielęgnacja na leniwca i strach pomyśleć, co mogłabym osiągnąć, stosując pełną, mocniejszą kurację. Nie da się zaprzeczyć, że to mocno skoncentrowane produkty. Butelkę szamponu otworzyłam mniej więcej na początku sierpnia 2020 roku. Starcza mi do dziś - mam spokój na około 10 miesięcy!

Przy czym nie zawsze było tak różowo. Faktycznie, przez pewien okres zauważyłam intensywniejsze wypadanie włosów, lecz połączone z bardzo niewielką utratą ich objętości. Nie wiem, czy to dowód na to, że produkty Monat przyspieszają ich wzrost, czy raczej powiększają objętość, ale aktualnie i tak moje loki wyglądają świetnie. Tak, czasem dzięki tym kosmetykom włosy zaczynają się naturalnie lekko skręcać - dokładnie tak, jak od dawna marzyłam! Myślę, że to może nie idealny, ale dobry stosunek jakości do ceny.

Przygotowujemy się na podbój wszechświata

Niedługo po tym odkryciu wywiązała się w rodzinie dyskusja pod tytułem ,,zarabianie przez internet" w Monat. Praca, opinie raczej pozytywne. Oczywiście w modelu MLM, jako market partner, pobierając marżę od sprzedanych produktów. Istnieje jeszcze możliwość zostania klientem VIP, i właściwie tylko te dwie opcje się opłacają. Jako klient detaliczny będziemy znacznie przepłacać.

Jako że jest to dosłownie praca przez internet od zaraz, rejestracja jest bardzo prosta, potrzebujecie tylko karty kredytowej.

◘ Wchodzisz na stronę
◘ klikasz ,,dołącz teraz"/,,join now"
◘ i dalej przechodzimy przez 5 szybkich kroków rejestracji.
◘ To wszystko. Możesz zacząć kupować i sprzedawać... przynajmniej w teorii.

Z tą marką jest tylko jeden problem. Zestaw startowy. W różnych wariantach. Nie można tego nazwać opłatą, bo realizowany jest normalny zakup i otrzymujemy fizyczne przedmioty. Nie ma miesięcznej subskrypcji, jest to jednorazowy koszt. Z jednej strony może się to wydawać dobrą praktyką, bo jak wspominałam, każdy sprzedający powinien wypróbować kosmetyk na własnej skórze i mieć zestaw próbek w razie czego, ale z drugiej... domyślacie się, że jest to niemała kwota.

Dokładnie 965 zł. Oczywiście są tańsze i droższe wersje, ale ten jeden zestaw podstawowy według mnie jest najbardziej opłacalny. Potem zostajemy pełnowymiarowym MP. Właściwie nawet jeśli kariera się nie powiedzie, wciąż masz genialne kosmetyki w domu i zniżki na przyszłość. Nic nie tracisz. Zwłaszcza, że mamy 30-dniową gwarancję zwrotu produktu, jeżeli tylko nam się nie spodoba!

Ale nic, byłam bardzo podekscytowana, więc uzbierałyśmy kasę, kupiłyśmy zestaw i zaczęła się prawdziwa przygoda. Bardzo intensywna i bardzo krótka przygoda. Nasz, a właściwie mój debiut, zakończył się cichą klapą. Prędko wyciągnęłam z tego wnioski i dziś serwuję je wam za darmo.

Rozbijamy marzenia na fakty. Błędna strategia

Swoją rolę Market Partnera potraktowałam bardzo poważnie. W pewnym sensie. Od razu przejrzałam wszystkie materiały i wskazówki dla początkujących. Wprawdzie nie udzielałam się zbytnio na szkoleniach, ale dołączałam do różnych grup wsparcia na Facebooku, analizowałam rynek i przede wszystkim czerpałam wzorce ze starszych MP.

Robiłam dokładnie to, co oni. Oto i mój dumny fanpage, i nowiutka grupa. Codziennie publikowałam posty na Facebooku, zapraszałam znajomych jak leci, wstawiałam dziesiątki przemian, cudowne zdjęcia z instagrama z barwnymi opisami, szczegóły różnych promocji, spoty reklamowe, opisy produktów... Czyż to nie wygląda pięknie?

Tak, DLA MNIE wyglądało to super, uwielbiałam tworzyć takie wychuchane poematy. Tyle że DLA KLIENTÓW takie informacje mają co najwyżej wartość rozrywkową. W rzeczywistości nie znali mnie ani kosmetyków. Działałam bardzo chaotycznie. Jedynym sensownym posunięciem było chyba wystawienie ogłoszenia o Monat na OLX. Pisało do mnie sporo osób, ale prawie za każdym razem zacinało się na etapie poznawania ceny.

Nikt nie lubi, jak mu się coś sprzedaje. Bo naprawdę nie trzeba wciskać komuś coś na siłę - tu chodzi o relacje! Dobre relacje są jedną z najcenniejszych rzeczy na świecie. A ja o nich zapomniałam, zgubiłam w ogóle sens tego, co robię. Większe szanse na zarobki są nawet w hazardzie, choć to całkiem niezła (zabawa) praca dla nieletnich online. Jak się domyślacie, ja w ciągu 2 miesięcy nie zarobiłam ani grosza.

3 rady na przyszłość

Po pierwsze, jeżeli chcesz zabłysnąć niczym brylant w... w internecie, gdziekolwiek - czy to w mediach społecznościowych, czy na własnej stronie, czy właśnie sprzedając jakiś produkt, musisz posiąść przynajmniej podstawową wiedzę na temat zasad marketingu i psychologicznych trików, które wykorzystują sprzedawcy. Nie będę się zagłębiać w szczegóły, większość informacji znajdziecie za darmo w sieci, a to, czego nie robić, opiszę w innym poście.

Po drugie, miej plan. Tak, plan to nieodzowna część biznesu. Bo teraz ten profil będzie twoim małym biznesem. Musisz wiedzieć, co i kiedy opublikować, i to nie na pięć minut przed siadaniem do pisania. Twoje działania muszą być spójne. Inaczej promocja nie ma prawa być skuteczna.

Po trzecie, jak w każdej firmie, tak i w marketingu sieciowym po pewnym czasie następuje zmęczenie materiału i wyczerpanie rynku, co dobrze obrazuje poniższa grafika. Niestety, aktualnie polski team market partnerów w Monat liczy prawie 6 tys. osób, co oznacza, że przebicie się z produktem i zarabianie jest praktycznie niemożliwe. Po prostu wszyscy możliwi klienci detaliczni znaleźli już swoich konsultantów i jedynym sposobem na zarobek może być rekrutowanie kolejnych osób, a to już strategia piramidalna.

Tego wam nie powiedzą mentorzy na szkoleniach. Głównie dlatego większość ludzi uważa, że każdy marketing w sieci to sztucznie napompowana mrzonka. Cóż, może być ciężko, jeżeli zabieramy się do tego od złej strony... A wy, co o tym sądzicie? Podzielcie się swoją opinią w komentarzach ↓

Moje aktualne posty możecie przejrzeć na Facebooku, Instagramie oraz Youtube.

13 najlepszych portali do nauki online za free

noreply@blogger.com (Sayto) — Mon, 10 May 2021 14:29:00 +0000

Już co drugi Amerykanin i prawdopodobnie co czwarty Polak uczy się za pomocą internetu. Nauka online z roku na rok staje się coraz bardziej popularna. W obliczu nauki zdalnej pomocnicze platformy wyrastały jak grzyby po deszczu. W wakacje warto samodzielnie podnosić swoje kompetencje. Gdzie znajdziemy najwięcej wartościowej, przydatnej wiedzy? Wbrew pozorom, nietrudno o kompleksowy, darmowy kurs. Poniżej znajdziesz mnóstwo przykładów.

Źródła do nauki stają się coraz bardziej profesjonalne i tańsze. Jesteśmy również świadomi, że uczenie się czegoś nowego każdego dnia w obecnym dynamicznie rozwijającym się świecie jest kluczową umiejętnością. W dodatku możesz to robić nie wychodząc z domu, często poświęcając zaledwie 10 minut dziennie! Nawet tego nie poczujesz, a po miesiącu efekty będą widoczne gołym okiem. To umożliwiają ci poniższe portale ↓

1. Khan Academy

Można by rzec, już prawdziwy klasyk. Ten gigant internetowej nauki został stworzony w 2006 roku przez Salmana Khana, absolwenta MIT (Massachusetts Institute of Technology), któremu od zawsze przyświecała idea ,,zapewnienia wysokiej jakości edukacji każdemu i wszędzie na świecie".

Całość jest zupełnie darmowa i składa się z ponad 6 tys. mikrowykładów z różnych nauk akademickich. Lekcje są dostosowane do poziomu zarówno uczniów szkół podstawowych, liceów jak i studentów. Filmy mają przeważnie długość od 10-25 min.. Na czarnym tle tworzone są rysunki przy akompaniamencie pojedynczego lektora objaśniającego zagadnienie, Pierwotnie nagrania są w języku angielskim, jednak większość z nich dzięki grupie entuzjastów została już przetłumaczona na polską wersję językową, a nawet na język migowy. Dla mnie dzięki Khan Academy fizyka stała się bardziej przyjazna, a astronomia znacznie łatwiejsza :)

2. TED-ed

Darmowy portal stworzony przez słynną amerykańską organizację TED. To zbiór starannie przygotowanych filmów edukacyjnych z różnych interesujących dziedzin, zwłaszcza jeżeli chodzi o środowisko naturalne. W 5-15 minut poruszają one najciekawsze aspekty z danego zagadnienia. Idealne uzupełnienie nauki.

3. YouTube

Zanim jeszcze wypróbujecie kolejne platformy do nauki online, odpowiedź może być bliżej, niż myślicie. Youtube to jedna z największych skarbnic wiedzy wszelakiej, podanej w przystępnej, angażującej formie na ziemi! W 5 minut nauczy cię składać origami, dzielić ułamki czy zagrać pierwszy chwyty na gitarze. Niezbędna będzie tylko pewna doza ostrożności i krytycyzmu w dobieraniu materiałów. Nie wszystkie są na najwyższym poziomie, a niektóre wręcz wprowadzają w błąd. Trzeba się liczyć z tym ryzykiem.

4. Lumosity

Tutaj skupiamy się na poprawie naszej pamięci, koncentracji i szybkości, czyli ogólnej sprawności umysłowej. Z Lumosity możemy korzystać zarówno w przeglądarce na komputerze, jak i w formie aplikacji na telefon. Cel osiągamy poprzez przystępne, naukowo zaprojektowane gry. Mamy nawet możliwość ich personalizacji, na przykład w kategorii Pamięć możemy zaznaczyć, ze chcemy lepiej zapamiętywać zwłaszcza imiona i nazwiska czy numery telefonów. Niestety, dostęp do pełnej wersji wymaga zakupienia subskrypcji; miesięczna kosztuje 36,35 zł, roczna - 182,38 zł.

5. Udemy

Darmowe kursy online z każdego miejsca na świecie. Aktualnie w liczbie ponad 100 tys., poczynając od szkoleń z programowania, rysunku czy zarządzania firmą, po takie wypełnione życiowymi poradami pozwalającymi na uporanie się ze złymi nawykami. Spora część jest płatna, ale istnieje również masa darmowych kursów, także w języku polskim.

6. edX

To projekt zapoczątkowany przez MIT we współpracy z Harvardem w maju 2012 roku. Docelowo kursy online miały stanowić dobre uzupełnienie nauki w akademiach. Platforma szybko powiększała się o wkład kolejnych prestiżowych amerykańskich uczelni, organizacji i szkół. Aktualnie to miejsce tworzy ponad 160 różnych instytucji. Portal na co dzień ma setki tysięcy użytkowników. Istnieje już 3000+ darmowych kursów, oczywiście w języku angielskim.

7. Dash

Krótkie, interaktywne lekcje programowania po angielsku, które pozwolą nawet zupełnemu laikowi zaprojektować nowoczesną stronę internetową. Dash uwzględnia posługiwanie się HTML5, CSS3 i JavaScript. Nauka jest całkowicie darmowa.

8. Codeacademy

Kolejna świetna, obcojęzyczna propozycja dla młodych programistów. Niedawno z platformy korzystało 25 milionów osób na całym świecie. Strona posiada bardzo bogatą ofertę, od klasycznych języków kodowania, jak HTML i CSS na dobry początek, po takie tajemnicze nazwy, jak SQL czy ReactJS, a także stary dobry Python (do którego wyniosłam ze szkoły uraz, i dopiero w domu się do niego przekonałam).

Pod każdym kursem widnieje również informacja, ile czasu zajmie nam jego ukończenie. Istnieje możliwość wykupienia Codeacademy-Pro, aczkolwiek jeżeli nie chcemy zbyt mocno zagłębiać się w kodowanie, podstawowa wersja nam wystarczy.

9. Duolingo

Jeżeli chodzi o strony do nauki angielskiego dla dzieci i ponad 30 innych języków, Duolingo bije konkurencję na głowę. Może i wielokrotne powtarzanie tych samych zdań jedynie w odrobinę zmienionej formie lub tłumaczenie wypowiedzi typu: Nie twój interes, To jest moja krew, U poety nie ma myszy, Musisz wybrać: ciasto albo śmierć! wydaje się totalnie pozbawione sensu, ale najważniejsze, że... działa! Skuteczność przypominajek Duolingo i tygodniowych podsumowań także została już uwieczniona na wielu memach.

10. Fiszkoteka

Tę aplikację zna już pewnie każdy, kto próbował uczyć się języków poprzez fiszki. Umożliwia uczenie się we własnym tempie, podtrzymanie motywacji, program sam wybiera te wyrazy, z którymi najgorzej nam poszło i wałkuje je do momentu, kiedy nie będzie pewien, że zapamiętaliśmy. Do tego potem na co dzień daje nam parę fiszek do przypomnienia.

Mamy możliwość tworzenia własnych zestawów, jak i korzystanie z czyichś. Na portalu znajduje się już 57 milionów fiszek w 24 językach. Minusem jest fakt, że ciężko znaleźć dopasowane do naszych potrzeb darmowe zbiory wyrazów, a te ogólne są płatne.

11. Learning English/Cambridge English

Również od początku do końca darmowa propozycja, jak można się domyślić, tworzona we współpracy ze sławnym Cambridge. To bogaty zbiór różnorodnych ćwiczeń online na różnym stopniu zaawansowania, od A1 do C2. Dotykają także innych umiejętności. Możesz również przetestować swój aktualny poziom angielskiego.

12. Highbrow

5 minut nauki dziennie z dowolnego przedmiotu każdego dnia. Chyba nie powiesz mi, że nie dasz rady? Codziennie rano na twoją skrzynkę pocztową przysyłana jest automatycznie nowa porcja wiedzy z jednej z 3000+ lekcji, tworzonych przez zespół ponad 100 specjalistów. Strona skupia się bardziej na życiowych umiejętnościach, niż przedmiotach akademickich. Niestety, tylko pierwsze 30 dni jest darmowe, ale moim zdaniem warte wypróbowania. A jeżeli za każdym razem podamy inny adres e-mail, to może i wieczność :P

13. Sayto

Na blogu znajdziecie wiele materiałów na temat edukacji alternatywnej, zarządzaniu finansami w młodym wieku, DIY i rozwoju osobistym. Szybciutko zapiszcie się na newsletter po prawej lub przypnijcie sobie tę stronę w zakładce. Dzięki temu w każdy poniedziałek i czwartek wpadnie nowa porcja wiedzy.

To oczywiście nie wszystko - jeśli znacie inne, lubiane strony, podzielcie się nimi w komentarzach. Alternatywą może być na przykład nauka języków metodą VR. A jeżeli chcesz zobaczyć, jak malowane są figurki, zajrzyj na mój kanał YT. Miłej nauki!

*Zaproszenie na Facebooka i Instagram*

PS Posty od tej pory, zgodnie z życzeniem, będą publikowane na blogu w godzinach 16-18, abym mogła je na spokojnie wstawić, a Wy - spokojnie skonsumować. Przy tym filmy na YT wciąż rządzą się własnymi prawami.

Czy praca w Avon się opłaca? - Oferty pracy dla nieletnich #7

noreply@blogger.com (Sayto) — Thu, 06 May 2021 13:54:00 +0000

Ważne informacje dotyczące bloga! KLIK Film na YT

Marketing sieciowy. Marketing wielopoziomowy. Multi-level-marketing. W skrócie M-L-M... Pewnie każdy, kto próbował znaleźć pracę online, spotkał się z tym pojęciem. Niektórzy uważają to za kwintesencję łatwego biznesu, na którym można zarobić miliony, inni mówią wprost, że to zwykły scam na wielką skalę. Czy to faktycznie ma prawo zadziałać?

Praca w domu ONLINE bez doświadczenia, do 10 tys. złotych miesięcznie! No panie, jak tu nie brać?

Na grupach i stronach o pracy jesteśmy dziś zalewani propozycjami prostego, szybkiego, dodatkowego zarobku przez internet. Potrafię błyskawicznie rozpoznać, czy dana propozycja kwalifikuje się jako marketing sieciowy. A wtedy... po prostu dziękuję. Więc co się takiego strasznego kryje pod tymi ofertami? W internecie dostępne są głównie marketingowe poradniki, niezawierające konkretnych informacji i będące jedynie stratą czasu. Jako osoba, która poznała pracę od strony kuchni, dzielę się swoim doświadczeniem. Prawda bywa bardziej skomplikowana, niż się wydaje.

1. Udzielanie korepetycji
2. Roznoszenie gazetek
3. Rozdawanie ulotek

4. Statystowanie

5. Copywriting

6. Ankiety
7. Multi-Level Marketing
8. Handel internetowy
9. Zbiory warzyw i owoców
10. Kelner/Kelnerka
11. Fotografia
12. Twój własny pomysł na biznes!

MLM, co to takiego?

Ten model biznesowy opiera się na dystrybucji produktów lub usług poprzez alternatywny kanał sprzedaży, jakim jest sieć niezależnych dystrybutorów. Mówiąc po ludzku, kosmetyków czy leków (bo w tych branżach najczęściej stosuje się tę strategię) firmy uprawiającej marketing sieciowy nie znajdziecie w tradycyjnych sklepach i drogeriach.

Zamiast tego sprzedaż koordynuje zdalnie zestaw przedstawicieli, Na przykład, korzystając (przynajmniej w teorii) z rewelacyjnego kremu na zmarszczki dodatkowo masz możliwość polecania go dalej i sprzedawania rodzinie, znajomym i tak dalej, otrzymując z tego określoną prowizję. To jak rekomendowanie przyjaciółce ulubionego szamponu do włosów albo wyśmienitej restauracji na mieście, tyle że dodatkowo czerpiesz z tego profit. Tyle że wynagrodzenie partnera marketingowego zależy również często nie tylko od sprzedaży własnej, ale też wyników reszty grupy.

Nawet najlepszy produkt nie będzie się sprzedawać bez dobrego rozgłosu. Dlatego duże koncerny nie oszczędzają na billboardach, spotach reklamowych i różnych kampaniach. To, niestety, pociąga za sobą również ogromne koszty. Właściwie większa część ceny rzeczy, którą kupujemy, to marketing! MLM może być dobrym rozwiązaniem dla właścicieli małych lub średnich, początkujących firm, które nie są w stanie wydawać tak potwornych sum na tradycyjną formę reklamy.

Czy MLM to Piramida finansowa?

Wbrew krążącym powszechnie opiniom, te dwie nazwy nie są ze sobą równoważne. Istnieje wiele pozornie subtelnych różnic w funkcjonowaniu tych systemów. Swoją drogą, w rzeczywistości tradycyjny model pracy na etacie to też swego rodzaju piramida...

Piramida finansowa:

◘ Brak oferowanego produktu lub usługi

◘ Opiera się na rekrutowaniu nowych członków i za to właśnie nam płacą

◘ Opłaty członkowskie na wstępie, zwykle dość wysokie

◘ Nie ma korzyści bez wejścia do systemu

◘ Zarabiają tylko osoby na samej górze - ci, którzy weszli w ten układ jako pierwsi

◘ Powstają z rozmachem i znikają niczym kamfora

◘ Piramida Chalresa Ponziego (klasyk, wzór modelu piramidy), Amber Gold, Bezpieczna Kasa Oszczędności

Multi-Level-Marketing

◘ Istnieje konkretny produkt, usługa

◘ Zarabiamy na sprzedaży produktu lub usługi

◘ Płatność następuje w formie prowizji, gdy my realizujemy sprzedaż, lub nasi rekruci

◘ Możemy kupić produkt bez wchodzenia do systemu; wejście najczęściej łączy się ze zniżkami

◘ Brak opłat za wstęp. Niekiedy wymagany zakup zestawu startowego; nie można tego nazwać opłatą członkowską, ale sami rozumiecie... trochę naginanie zasad.

◘ Firmy utrzymują się na rynku przez dłuższy czas (>kilka lat)

◘ Każdy ma szansę na zarobek

◘ Z reguły najwięcej zarabiają osoby na samej górzy - ci, którzy pierwsi weszli do systemu

◘ Monat, Lavylites, Avon, Oriflame, Herbalife

Czy MLM jest legalny?

To jedno z najczęstszych pytań dotyczących marketingu wielopoziomowego. Piramida finansowa NIE jest legalna w żadnym miejscu na świecie.

„Tworzenie, realizowanie lub reklamowanie systemów promocyjnych, typu piramida, które przewidują wręczenie korzyści materialnych konsumentowi w zamian za wprowadzanie do nich innych klientów, a nie sprzedaż albo konsumpcję produktów, stanowi nieetyczną praktykę rynkową.”

Natomiast biznes kwalifikowany jako MLM - TAK, jest legalny w większości krajów na świecie, także w Polsce na podstawie art. 17 c, jako tzw. sprzedaż lawinowa. Muszą zostać spełnione tylko dwa warunki: po pierwsze, cena produktu nie może znacząco odbiegać od rzeczywistej wartości na rynku (np. 150 zł za breloczek). Po drugie, partner musi mieć możliwość zwrotu zakupionych materiałów marketingowych za 90% kwoty do firmy. To akurat nie problem, bo większość jest udostępniana za darmo.

Jest tylko jeden mało znany haczyk. Gdy wczytacie się głębiej w regulaminy, zauważycie, że firmy nie regulują kwestii podatków. Dlatego po osiągnięciu pewnego progu dochodowego musicie je odprowadzać sami, tak, jak prawdziwy freelancer.

Na czym polega praca w marketingu sieciowym?

No, jak to na czym? Reklamujesz firmę, polecasz produkty, zarabiasz! Tylko tyle i aż tyle, bo nikt nigdy nie powiedział mi, co tak naprawdę zawierają w sobie te pojęcia. Oczywiście każdy dystrybutor ma swoje sposoby na przyciągnięcie klienteli, ale jakie czynności wliczają się najczęściej w efektywną pracę partnera?

Prowadzenie mediów społecznościowych, aby klienci mogli cię zobaczyć. Facebook, Instagram, Pinteresty, Twittery. Wbrew pozorom wymaga to niemałej wiedzy w zakresie marketingu i planowania.
Tworzenie grafik do tychże profili.
Pisanie postów (może i bloga)
Nagrywanie filmików z produktami
Wystawianie ogłoszeń na różnych portalach
Uczestniczenie w szkoleniach
Odpisywanie na wiadomości klientów
Rozmowy telefoniczne z potencjalnymi nabywcami
Czuwanie nad procesem sprzedaży
Rekrutowanie nowych osób

Brzmi prosto? Jak widać, MLM to praca jak każda inna. Właściwie dość wymagająca. Czasochłonna. Niekiedy frustrująca, zwłaszcza, jeśli nie przepadasz za kontaktem z ludźmi. Czysty marketing internetowy, tyle że w zasięgu ręki przeciętnego Kowalskiego.

MLM: czy warto? Czyt. Hej, chcę cię zrobić w balona, pomożesz mi?

Ta odpowiedź może cię zaskoczyć, jednak WARTO! Tyle że pod kilkoma warunkami ;)

Zbliżają się wakacje, więc ostatnio prowadzę intensywne poszukiwania dodatkowego zajęcia na czas braku stabilnych dochodów z korepetycji. Ledwo kilka dni temu natknęłam się na ogłoszenie o prowadzeniu e-sklepu dla 2 osób. Dla mnie opcja idealna, jako że mam pewną smykałkę do sprzedaży.

Napisałam na messengera, odpowiedź dostałam na drugi dzień. Wtedy kobieta zapytała mnie, jak często przeglądam media społecznościowe (a co, boi się, że zamiast pracować, będę scrollować FB?) i czy miałam już styczność z pracą online. Ale grzecznie opowiedziałam o swoich doświadczeniach. No i drugie pytanie - czy znam firmę taką i taką. Przy okazji wstawka, że wszystkiego cię nauczymy, nie masz się o co martwić... Taaak.

Domyślacie się już, jaki był ciąg dalszy tej rozmowy? A właściwie jego brak. Kobieta zostawiła mi tylko smaczek na koniec, kiedy wytknęłam jej, że MLM a prowadzenie sklepu to dwie różne rzeczy: Prowadzisz swoją grupę, więc masz sklepik internetowy. A to akurat bardzo pozytywne zakończenie historii, bo niewielu rekruterów z tej branży rozumie słowo NIE.

Problem w marketingu sieciowym stanowią przede wszystkim ludzie. Jak widać, często są niedoinformowani, nieraz nawet nie wiedzą do końca, co takiego sprzedają. Dlatego zamiast mówić otwarcie, zaczynają owijać w bawełnę. Totalnie tego nie rozumiem. Rzadko mówią otwarcie, że szukają konsultantów. Zamiast tego podchodzą do tematu jak pies do jeża, byle człowiek się nie zorientował, w czym tak naprawdę uczestniczy. Liczy się to, żeby wcisnąć klientowi produkt, czasem za wszelką cenę. Gdy na scenę wkraczają pieniądze, u takiego desperata godność schodzi na dalszy plan.

Pomijając nachalne spamowanie ofertą gdzie się tylko da, nie zważając na głosy sprzeciwu ani na to, czy post ma jakikolwiek związek z tematyką strony/grupy, zdarzają się argumenty typu: Człowieku, nie wiesz, co tracisz! Ja za rok będę milionerem, a ty sobie gnij na swoim nudnym etaciku! Ale jak nie to nie... Ech, nie wiem, jak bardzo trzeba być ślepym, żeby chociaż nie spróbować. Ba, ja sama miałam w panelu całą kartkę z takimi ripostami (oczywiście bardziej wyważonymi i sensownymi) na obiekcje klienta!

Oczywiście te zależności nie biorą się znikąd. Do MLM może dołączyć każdy, ale prawda jest taka, że nie każdy się do tego nadaje. I próbuje jak może, a różne dziwne historie mnożą się z tego jak grzyby po deszczu. Ten biznes też ma swoją specyfikę. Rzecz jasna, każdy może wykształcić potrzebne umiejętności, ale niektórym może to zająć lata i ostatecznie jest to nieopłacalne. Dlatego nie słuchaj osób, które mówią, że marketing sieciowy może uprawiać nawet żul spod biedronki.

Przytoczony na początku dialog wnet obnaża także istotę marketingu sieciowego. Jeżeli chcesz zarobić, masz sprzedać. Nieważne komu, nieważne gdzie, produkt ma się sprzedać i wypromować. I to nie jest nic złego, ot, marketing, narzędzie potrzebne w naszym świecie jak wszystko inne. Tyle że w połączeniu z charakterem tej struktury przynosi to opłakane skutki.

W MLM jest tyle koloryzowania i obietnic, jak w żadnej innej branży. Wolność, niezależność, nieograniczone możliwości, zero stresu, sam sobie bądź szefem, lider, przyjaźnie na lata, bonusy, trusy... A osoby, które robią takie prezentacje i obiecują góry złota, później się dziwią, że pracownicy się wykruszają, a po internecie krąży coraz więcej negatywnych opinii.

Przez różnej maści mentorów pokazywana jest tylko jedna strona medalu. Po prostu gadaj o tym wszędzie, gdzie się da, i ktoś się w końcu zgłosi. I czasem aż mi szkoda tych rozentuzjazmowanych świeżaków, którzy szybko tracą zapał, bo nikt im nie powiedział, że takie działanie jest po prostu skazane na porażkę. Zamiast profesjonalnej, rzeczowej edukacji rekruci otrzymują stek motywacyjnych nie bzdur, ale po prostu banałów, które w pracy im się nie przydadzą. A po tych wszystkich obietnicach mało kto szuka materiałów na własną rękę i chce się rozwijać.

Masz szansę na osiągnięcie wysokich zarobków w MLM. Tyle że prawdziwy sukces, jak wszędzie indziej, wymaga po prostu pracy. Przede wszystkim ciągłej pracy nad sobą. O tym rzadko się mówi. Jeżeli chciałeś wstąpić do takiej struktury tylko dlatego, bo w ucho wpadły ci ,,różne bonusy", ,,wolność" i ,,brak doświadczenia", lepiej przemyśl to sobie jeszcze raz na spokojnie.

Reklamuj tylko te produkty, co do których jakości jesteś przekonany. Inaczej, poprzez podświadomy sabotaż, nic z tego nie wyjdzie. Do tego patrz, ile już firma jest na rynku. MLM nie jest z gumy, każda działalność ma swój limit pracowników i po kilku latach rynek jest już przesycony market partnerami. Dla nowych po prostu nie będzie już chętnych klientów i nic nie zarobisz. Szukaj nowych firm do współpracy.

Czy marketing wielopoziomowy może dać Ci wolność finansową?

Innymi słowy, czy da się godnie żyć, uzyskując dochody tylko z działalności w marketingu sieciowym? To jeden z koronnych argumentów marketerów promujących biznes MLM. Wolność finansowa to dla niektórych niemalże mistyczne pojęcie, więc często działa na ludzi jak kolorowy wabik. W końcu nie trzeba się będzie martwić o pieniądze, stały, stabilny przychód, i to bez ośmiogodzinnego harowania...

FAKT. W punkcie powyżej już krążyliśmy wokół tematu finansów w MLM. Owszem, może dać Ci niezależność finansową. Ale my patrzymy teraz na rzeczywiste szanse zarabiania takich kokosów w perspektywie roku, żeby się z tego utrzymywać i jeszcze oszczędzać.

Patrząc realistycznie: po pierwsze, bez wysiłku, jak w każdej innej pracy, nie ma opcji. Po drugie, powtórzę się, ale tego typu marki też muszą się utrzymać, mają swoją pojemność, toteż tylko nieliczni, najbardziej zdeterminowani, osiągają wolność finansową. Jeżeli jesteś jednym z tych, którzy nigdy się nie poddają... śmiało.

MLM: Ile można zarobić?

No to ile tak właściwie zarobię, sprzedając produkty jako dystrybutor/market partner/monat/konsultant itd.? I znów, najlepiej byłoby powiedzieć, że to zależy. Bo naprawdę w dużym stopniu zależy od waszego wysiłku i pasji włożonej w swoją pracę, po części od marży w danej firmie i od tego, jakie produkty sprzedaje. A to, że cały system tego zbytnio nie ułatwia, to już inna sprawa. Według statystyk amerykańskich większość pracowników tych sieci... nie zarabia w ogóle.

Pewnie często widzieliście ogłoszenia z widełkami przychodów rzędu 0-5 tys. zł, 100-10 tys. zł i tym podobne. Nie jest to kłamstwo, można tyle zarabiać, ale właśnie, dopiero po wielu miesiącach czy latach spędzonych w biznesie - ja staram się mówić z realnej perspektywy nastolatka.

Są ludzie, którzy utrzymują się z takiego zajęcia i pławią się w luksusie. Pełno jest też guru od magicznych systemów zarabiania, którzy nigdy nie zarobili na nich ani złotówki. Sama nie zarobiłam na MLM ani grosza, lecz... to akurat wynikało głównie z mojej głupoty i chaotycznych, niedojrzałych działań. Dziś mam znacznie szerszą wiedzę o marketingu. Opowiem wam niedługo, jakich błędów nie popełniać.

Nie nastawiajcie się raczej na spektakularne sukcesy, przestańcie chodzić z głową w milionach dolarów. To może was tylko zdemotywować. Pod żadnym pozorem nie rzucajcie od razu innego, głównego źródła dochodu, bo Yeah, na pewno sobie poradzę!. Potraktujcie to jako pracę dodatkową, którą MLM jest w istocie. W Polsce średnie zarobki w sieciach kosmetycznych, jak Avon, nie przekraczają kilkuset złotych.

Bardzo ciekawie przedstawia się również ten wykres zależności czasu poświęcanego na pracę w MLM, a osiąganych zarobków... pozostawiam Wam go do analizy w komentarzach :)

Firmy MLM: Ranking

Aktualny ranking TOP 15 firm z branży MLM

Jak już pewnie wywnioskowaliście, popularnych biznesów tego typu lepiej unikać, ponieważ najprawdopodobniej są już przepełnione. Jednak ze swojej strony mogę serdecznie polecić Monat. Opinie na temat ich produktów bywają kontrowersyjne, ponieważ kosmetyki rzecz jasna nie są odpowiednie dla każdego, a efekty są... zbyt spektakularne :) Przekonałam się o tym na własnej skórze, ale to dłuższa historia, na inny post, gdzie szczegółowo opowiem również, jak wkręcić się w MLM i na tym nie stracić (tudzież zarobić). Monat ma akurat bardzo korzystny system prowizji, która jest jedną z najwyższych na rynku.

Pochwalę także Lavylites. Forum publiczne pełne jest przeróżnych poglądów na ich produkty i działania. Ja dołożę tylko swoją cegiełkę. Do tego typu innowacji ogólnie jestem nastawiona bardzo sceptycznie (zwłaszcza, gdy pojawiają się w rękach rozentuzjazmowanej mamy) więc efekt placebo możemy odhaczyć. Popryskałam czoło preparatem, o ile dobrze pamiętam, Auricum. Już po kilku godzinach krosty były mniej widoczne, a po kilku dniach stan skóry znacznie się poprawił! Osobiście jestem bardzo zadowolona z produktów.

Nie pracowałam w Lavylites, za to słuchałam trochę ich szkoleń, i goście mówią naprawdę z pasją, ale przede wszystkim: konkretnie. Mało ideologicznych pierdółek o sukcesie i wspaniałości tej organizacji, dużo przydatnych wskazówek na temat marketingu, przynajmniej w porównaniu do innych firm, i znam osobę, która faktycznie zarobiła niemałą kwotę. Dlatego polecam z czystym sercem.

Podsumowując...

Zalety:

+ Elastyczny czas pracy

+ Brak wymaganych kwalifikacji w formie dyplomu

+ Brak wymaganego doświadczenia

+ Brak początkowych kosztów

+ Niskie ryzyko inwestycji (Przy wyborze dobrej firmy)

+ Samodzielność i prawie nieograniczony rozwój

+ Stosunkowo wysokie dodatkowe zarobki

+ Możliwość osiągnięcia dochodu pasywnego

+ Darmowe szkolenia

Wady:

- Bańka sukcesu MLM; nierealne oczekiwania rekrutów, nadmuchiwane dodatkowo przez motywacyjne gadki mentorów

- Wzrost Ego

- Popularność MLM

- Negatywna opinia publiczna

- Biznes nigdy nie będzie całkowicie TWÓJ, brak wpływu na ceny i jakość produktów

- Duża konkurencja

Czy tam na końcu ulicy faktycznie stoi Mercedeses? MLM to dość trudny i sporny temat, dlatego zachęcam was do zadawania pytań i kulturalnej dyskusji w komentarzach! Czekam na ciebie również na Facebooku oraz Instagramie z nową porcją wrażeń.

Arab Aron - custom Schleich na zamówienie; Maluję SSO

noreply@blogger.com (Sayto) — Mon, 03 May 2021 09:29:00 +0000

Z radością przedstawiam kolejnego, dość szybkiego customa mojego autorstwa, w dodatku jako zamówienie - ogier arabski Schleich z 2007 roku właśnie otrzymał nowe życie, a wraz z nim piękne imię Aron. Niełatwo to przyznać, ale... coś tu jakby nie pykło. Więcej znajdziecie we vlogu z malowania, a teraz bez przedłużania zapraszam was na jego wystawę! ↓

Sam fakt, że to dość stary model tej firmy pewnie wiele mówi kolekcjonerom o jego poziomie. Powtórzę tylko w wielkim skrócie, że go uwielbiam! Mój egzemplarz był nawet w dość dobrym stanie, co pozwala ocenić firmowe malowanie na piątkę z plusem. Figurka w pełni oddaje temperament tej rasy, bije od niej ta duma i charakterystyczna wrażliwość. Spojrzenie pięknych, dużych oczu zdradza także niemałą inteligencję. Tylko te uszy, jak to określiła jedna osoba, wyglądają bardziej jak jakieś rogate kluchy...

Moim głównym punktem odniesienia był siwy marwari z gry Star Stable Online - tak, to już trzeci mój custom z tej serii! Muszę przyznać, że Aron w niczym nie ustępuje swojemu pierwowzorowi. Sam układ łatek na pysku robiłam praktycznie identyczny. Choć konie arabskie ze zdjęć z Janowa Podlaskiego też mi pomogły. Wielka szkoda, że tak potężna stadnina tak mocno podupadła... No ale, nie będę się nad tym rozczulać w poście o customie.

Korzystałam ze swoich standardowych zapasów, farby, pastele, podkład, werniks... nie będę się tu rozpisywać o narzędziach, bo listę wszystkich przyborów do malowania publikuję pod każdym filmikiem na kanale. Tak koń arabski (cena swoją drogą za ten unikat na allegro wynosiła w jednym z ogłoszeń... 18 zł) z gniadosza przemienił się w klasycznego siwka, z wysokimi podpaleniami na nogach i różową chrapką.

Jak widać, nie tylko ja się do tej pory czasem krzywię w obiektywie, patrząc na te nogi... przejścia wyszły trochę za ostre. Wiem, że złej baletnicy przeszkadza rąbek u spódnicy, ale faktem jest, że na takiej wyraźnej fakturze sierści ciężko się pracuje z pastelami.

W dodatku po jednej stronie ciała ten siwy ,,dymek", innymi słowy - cieniowanie, wyszło za mocne, i jeszcze w trakcie pracy musiałam nakładać tam biel. Grzywa i ogon są oczywiście lekko pożółkłe, żeby odróżniały się na białym tle, na tym ostatnim dodałam nawet szare akcenty.

Za to kocham ten pyszczek! Ten model w przeciwieństwie do wielu innych świetnie wygląda, patrząc na wprost. Genialnie wyszły przejścia pomiędzy różem i szarością na chrapach, a charakterystyczne plamki nie są ani za jasne, ani za ciemne, ot, w sam raz.

To śmiałe, a jednocześnie przyjazne spojrzenie... Malowanie oczu z każdym podejściem wychodzi mi coraz lepiej.

Z tyłu i z góry Aron prezentuje się niezgorzej. Mogłam tylko dopracować pastelami szarość przy nasadzie ogona.

Mówią, że bez kopyt nie ma konia, i jest to absolutna prawda! Także w przypadku plastikowych koników stanowią istotny element wizerunku. Tu akurat jestem z nich bardzo dumna. Wiem, że przede mną jeszcze wiele do nauki w tym temacie, ale już bardziej przypominają strukturę 3D, niż płaską, jednolitą powierzchnię. Paski na ciemnoszarej bazie z farby akrylowej niestety są poziome; taka jest tradycja schleicha. Arabek posiada także srebrne podkowy.

Aron posiada oczywiście podpis autorki na brzuchu; praktykuję to już odkąd stwierdziłam, że z oryginalnością też nie należy przesadzać i na podudziu modelu zazwyczaj jest po prostu za mało miejsca. Widać tu lepiej podkowy oraz ciemniejsze puzdro. Na jądrach było jeszcze jakieś malutkie wgłębienie, ale że ledwie widoczne, a ja nie miałam jeszcze masy epoksydowej do zalepienia ubytku, to zostawiłam je w spokoju.

Ale... macie rację, coś tu się stanowczo nie klei. A to dlatego, że dopadło mnie swego rodzaju wypalenie zawodowe. I mimo, że jakościowo i technicznie rzecz biorąc custom jest ok i spodobał się nowej właścicielce, to przynajmniej ja odczuwam spory niedosyt. Nie włożyłam w niego wystarczająco dużo miłości. Na szczęście, jako że praktycznie mam już wakacje, są o wiele ciekawsze projekty w rękawie, lecz co z tego wyjdzie... zobaczymy.

A tymczasem zapraszam was na spacer nad zalewem (czyt. mieszkanie na zadupiu ma swoje uroki).

Pierwszy raz fotografowałam customa na tle wody. Okazuje się, że zachowanie dobrych proporcji i zrobienie realistycznego zdjęcia jest tu znacznie łatwiejsze, niż kiedy cykamy fotki na lądzie - wtedy jest tyle rozpraszających elementów, jak drzewa, gałązki, szyszki, trawa i tym podobne, że ciężko jest znaleźć kadr pozbawiony jakichkolwiek rozpraszaczy. Towarzystwo wody daje nam przynajmniej wolną połowę ujęcia.

Oczywiście nie mogłam się oprzeć zbliżeniom na pysk Arona. Podoba mi się zwłaszcza drugie zdjęcie, gdzie arab wydaje się niezwykle czujny, ze wzrokiem skupionym na jednym punkcie w oddali, a rozmyte tło dodaje trochę realistyczności ujęciu.

Mała panorama w międzyczasie. Wielka szkoda, że słońce chyliło się już bardziej ku zachodowi i światło padało raczej na skos, przez co musiałam nieźle się nagimnastykować z ustawieniem figurki tak, by jej bok był oświetlony, ale równocześnie nie wkładając w kadr znajdujących się obok piaszczystych ścieżek.

Znienacka przyszedł mi do głowy pomysł na zdjęcia ogiera tak, jakby jego prawdziwy odpowiednik stał na samym brzegu jeziora. W rzeczywistości trzymałam model tuż nad wodą, drugą ręką desperacko próbując dosięgnąć przycisku aparatu w telefonie... Ale osobiście bardzo podobają mi się tego typu fotografie, choć wyszły ciut za ciemne.

Tutaj, na pastwisku, proporcje są ciut mniej zadbane (i te piękne znaki w tle, hmm), ale gra światła i cieni jest tu wyborna.

Czy to tylko ja mam tak wielką słabość do zdjęć modeli w otoczeniu kwiatów? Nawet takich niepozornych storczykowatych... Chociaż zapachu nie sposób wyczuć. Dzięki niemu wreszcie została również rozwiązana zagadka mojego dzieciństwa; ta roślinka nazywa się jasnota purpurowa. Ma nawet właściwości lecznicze :)

I na deser swoiste ukoronowanie sesji. Prawdopodobnie najbardziej realistyczne zdjęcia, jakie zrobiłam do tej pory! Mam tu właściwie małą dygresję: dlaczego nikt nie próbuje robić czysto fantastycznych fotografii modeli, bez martwienia się o skalę, proporcje etc.? Cóż... najlepiej samemu wykonać taki eksperyment. Ale w moim przypadku takie próby zawsze spełzały na niczym.

W sensie psychicznym przeprawa z tym projektem nie była łatwa, ale... nie chcę składać fałszywych obietnic. Ostatecznie wszystko dobrze się skończyło - a jak wy uważacie? Więcej Arona i innych customów znajdziecie na:

Instagramie,

Vinted,

oraz kanale na YT.

Skąd czerpać inspirację na 7 sposobów

noreply@blogger.com (Sayto) — Thu, 29 Apr 2021 07:54:00 +0000

Siadasz do czystego projektu z motywacją godną Nicka Vujcica i... czujesz tę złowieszczą pustkę w głowie? A może wręcz przeciwnie, masz milion pomysłów, ale nie jesteś w stanie się zdecydować? Niezależnie od tego, jak wielkim i zaawansowanym jesteś artystą, to uczucie na pewno nie jest ci obce. Dlatego mam dla ciebie 7 zabiegów na odnalezienie zagubionych motywów.
Często super trik przybywa do nas podczas kontemplacji tuż przed zaśnięciem, a rano niczego już nie pamiętamy. Nieraz wiemy, że krąży nam po głowie jakiś genialny zwrot akcji do opowiadania, ale nie potrafimy go złapać za ogon. Czasami zdarza mi się, że mam ogromne pokłady energii i zapału do malowania customów, ale... kompletnie nie wiem, jaką nową maść wybrać.

Nie warto czekać na przypływ inspiracji, należy wyjść jej naprzeciw i znaleźć ją samemu - Jack London. Inspiracja jest jak pająk w twoim pokoju - nikt się jej nigdy nie spodziewa i zawsze wychodzi w najmniej oczekiwanym momencie.

A życie niestety nie jest tylko teatrem. Nowe pomysły, jak i czas, są na wagę złota - zwłaszcza, jeżeli dzięki nim opłacacie swoje rachunki. Ja też czasem stawałam na środku i łapałam się za głowę, nie mając pojęcia, skąd brać pomysły na posty na następny miesiąc. Dlatego przedstawiam wam kilka rad, dzięki którym szybko zapełnicie pustą kartkę.

1. Przyroda

Matka Natura jest przepięknym, niewyczerpanym źródłem inspiracji dostępnym na wyciągnięcie ręki praktycznie z każdego miejsce na świecie! Nawet, a wręcz tym bardziej, mała kępka mchu pomiędzy płytkami chodnika lub przelatujący wróbelek potrafią sprawić, że trybiki w naszej głowie wreszcie zaskoczą. Nie wspominając już o tym, że motywy związane z przyrodą wykorzystywane są zapewne w połowie dzieł sztuki. Wyjrzyj za okno i... działaj :)

2. Sny

Skąd biorą się sny? Ano właśnie, według znakomitej większości źródeł z połączenia naszych codziennych przeżyć i najskrzętniej skrywanych idei oraz marzeń. Dla artysty to jak szwedzki stół w wersji multi-combo!

Dlatego staraj się zapamiętywać swoje sny. Najlepiej zapisywać swoje fantastyczne przeżycia, także te mniej przyjemne, w specjalnym notatniku. Marzenia senne są na przykład podstawą dla nurtu surrealizmu.

3. Prace innych artystów/grafiki

Wiem, że nie odkrywam tutaj Ameryki, ale grzechem jest szukać innych rozwiązań przed przejrzeniem grafiki google! Gigantyczną skarbnicą inspiracji są też przede wszystkim tablice Pinterest, Deviantart czy Instagram. Możesz także wyjątkowo pozwolić sobie na scrollowanie grup artystycznych na facebooku. Odwiedzaj wystawy, stragany, popatrz jeszcze raz na wielkie dzieła, jednym słowem: oglądaj, jak najwięcej oglądaj! Skuteczność praktycznie 100%.

4. Medytacja

Pomysły są jak ryby. Jeśli chcesz złowić małą rybkę, możesz zostać w płytkiej wodzie. Jeśli natomiast chcesz złowić wielką rybę, musisz zapuścić się głębiej. Tam w głębinach, ryby są potężniejsze i czystsze. Są olbrzymie i abstrakcyjne. I są przepiękne. ~,,W pogoni za wielką rybą"

David Lynch ma tu sporo racji. Spokojna medytacja pozwala nam odciąć się od zgiełku otaczającego nas świata i zajrzeć do najgłębszych, najbardziej skrytych zakamarków naszego umysłu, gdzie ukrywają się często najlepsze, najbardziej kolorowe wizje. Potem wystarczy je zrealizować.

5. Obserwacja w skupieniu

To trochę mniej wymagająca alternatywa dla medytowania. Usiądź jak ci wygodnie, najlepiej na podłodze lub na łóżku, po turecku lub zwyczajnie ze stopami na ziemi, ale koniecznie w wyprostowanej pozycji. Wybierz sobie jeden przedmiot ze swojego otoczenia, najlepiej związany z tematyką kolejnej pracy - na przykład wazon na kwiaty, pudełko na szpargały, kubek, kota, czy nawet szafę lub łóżko - i obserwuj go uważnie w milczeniu.

Wyobraź sobie, że to jedyna rzecz, jaka istnieje we wszechświecie. Skup się na wyłapaniu wszelkich możliwych detali. Możesz wziąć obiekt do ręki, dotykać, smakować, poczuj go wszystkimi zmysłami. Po takiej sesji o wiele łatwiej będzie ci wpaść na rozwiązanie.

6. Zapytaj!

Za Chiny nie możesz wymyślić zabawnej riposty dla swojego bohatera? Nie wiesz, czy te kolory do siebie pasują? Czy twoja postać powinna mieć rogi, czy poroże? Nie masz pomysłu, z czym połączyć dane słowo lub jak znaleźć odpowiedni synonim? Ten sposób jest aż za prosty...

Spytaj kogoś innego! Nawet, jeżeli nie tworzysz pod publikę i nie sprzedajesz swoich prac (kto wie, czy nie będziesz tego robił w przyszłości), uwagi przyjaciół oraz komentarze obcych ludzi, ale obeznanych w fachu, będą dla ciebie bezcenne. Swoją drogą to też odpowiedź na pytanie, skąd czerpać energię do działania... wiara znajomych daje potężnego kopa!

7. Rozejrzyj się po swojej tematyce

Potrzebujesz napisać artykuł o za i przeciw podróży dookoła świata? Więc wyszukaj i przeanalizuj podobne posty. Chcesz namalować obraz w stylu kubicystycznym? Proszę bardzo, samo hasło ,,kubizm" pewnie wiele ci nie powie, ale już po lekkim doprecyzowaniu ,,kubizm cechy" będziesz bogatszy o podstawowe zasady. Nie wiesz, jak pomalować niebieskie oczy u customa? Przypatrz się zdjęciom końskich rybich oczu... albo zajrzyj do gotowego poradnika.

Zawsze w sytuacjach kryzysowych możesz zerknąć sobie na tę listę i odświeżyć umysł :) Podzielcie się swoimi dziełami w komentarzach ↓ Życzę Wam powodzenia w tworzeniu, a po jeszcze więcej inspiracji zapraszam na fanpage Sayto na Facebooku, tablicę na Instagram ie oraz kanał Youtube z pełnym procesem malowania. Do zobaczenia!

Edukacja domowa: Czy warto? Podsumowanie 2020/2021

noreply@blogger.com (Sayto) — Mon, 26 Apr 2021 09:39:00 +0000

Dokładnie rok temu podjęłam decyzję o przejściu na nauczanie domowe. Wtedy nawet nie zastanawiałam się specjalnie nad potencjalnymi wadami i zaletami takiego rozwiązania. Wiedziałam tylko, że chcę wyrwać się z klatki, jaką jest polski system edukacji. Dziś czas odpowiedzieć sobie na pytanie: czy warto było skoczyć w rwącą rzekę?

Bo do tego można porównać dobrowolne przeniesienie ciężaru edukacji w pełni na nasze barki; w wyższych klasach - przede wszystkim uczniowskie. Nie przesadzę, jeśli powiem, że odkrycie, iż istnieje alternatywa nauczania po tylu latach szkolnej męki było dla mnie szokiem. Kiedy czytałam o ED, w moim brzuchu fruwało dziesiątki motyli, a w głowie grała muzyczka z Imagine i już nie mogłam się doczekać, aż powiem o tym mamie.

Tłuczemy szybę i wystawiamy nos przez więzienne kraty, biorąc pierwszy wdech świeżego powietrza. Zdejmujemy klapki z oczu i nagle okazuje się, że ściany są tylko na wprost. W rzeczywistości stoimy pośród niekończącej się równiny, pełnej jezior, lasów, gór i rzeczy, o których się poetom nie śniło. A w dodatku nie jesteśmy sami. Ostrzegam, że będzie to luźniejszy post :P

Cudowne remedium

Gdzeis tam głęboko od zawsze czułam, zapewne jak większość uczniów, że coś jest z tym światem nie tak. Że szkoła w obecnym kształcie nie powinna mieć prawa bytu. Że nie tylko nie pomaga, ale wręcz niszczy. Że przykłada się wagę do rzeczy całkowicie nieistotnych, a ignoruje najważniejsze. Jestem osobą, która łatwo przystosowuje się do nowych sytuacji, więc na początku poddałam się tym zasadom. Oczywiście jestem dumna ze swoich osiągnięć, przede wszystkim na różnego rodzaju konkursach, ale poświęciłam im za dużo cennego czasu i nerwów.

Odkrycie edukacji domowej dało mi solidne podstawy do tego, by zastosować te przemyślenia w praktyce. Wreszcie zrozumiałam, że to nie z moimi znajomymi, nie z rodziną, nie z żadną poszczególną placówką, nie ze mną... ale ze szkołą, z systemem, jest coś nie tak! W końcu mogłam przestać się obwiniać. Wzięłam głęboki oddech, odgarnęłam liście i przebiłam się przez gęstą, mroczną fasadę puszczy. Jasne, że dla niewtajemniczonego wygląda to przerażająco.

Pomimo entuzjastycznych zapewnień ze strony setek osób w internecie otaczają nas wizje oblanego egzaminu, domu jako twierdzy Roszpunki, a przyjaciół w postaci pomalowanych kartonów. Swoje dokłada zewnętrzne środowisko. Negatywne opinie wcale nie są najgorsze; wiedziałam, że agresja świadczy jedynie o braku sensownych argumentów, a poza tym wewnętrzny buntownik tym bardziej każe robić wszystko na przekór.

To był dość odważny krok, prawda? A co ze znajomymi, spotykacie się? Nie masz problemów z dyscypliną? To wypowiadane przez innych wątpliwości, najczęściej dotyczące socjalizacji, kazały mi raz po raz analizować słuszność tej decyzji. Co z tych przemyśleń wynikło, zobaczymy na końcu drogi. Najpierw pozostało przekonanie osób decyzyjnych, czyli rodziców.

Mama dość szybko podłapała tę ideę. Starałam się, by na każde pytanie otrzymała konkretną odpowiedź. Przez dwa dni po jej sakramentalnym ,,OK" byłam, za przeproszeniem, jak na haju! Aktualnie swoją drogą od przyszłego roku mój młodszy brat także przechodzi na nauczanie domowe :) Tata był bardziej sceptycznie nastawiony do ED - skoro wszyscy chodzą do szkoły, to dlaczego ja nie muszę? Mimo to potrafił uszanować moje postanowienie. Stwierdził, że jestem już wystarczająco duża, by za siebie odpowiadać, i dał mi szansę, za co również mu dziękuję.

No to wio!

Wakacje minęły dość spokojnie. Byłam tylko trochę bardziej rozluźniona i uśmiechnięta, nic poza tym. Z tyłu głowy wciąż miałam standardową, mroczną imaginację pierwszego dnia września. Moje wewnętrzne dziecko nie było w stanie uwierzyć, że nie wróci już do tego budynku, dopóki nie zobaczy tego na własne oczy. Jeszcze pod koniec sierpnia zaczęłam w nagłym przypływie energii machać jedną kartę pracy za drugą, żeby jak najszybciej zdać egzaminy i mieć to za sobą. Jak się później okazało... na marne, bo w międzyczasie zmieniły się wymagania :')

Nadszedł ten wiekopomny dzień. Przewróciłam kartkę kalendarza i... nic się nie stało. Leżałam dalej w łóżku, sącząc herbatkę, z ,,Biologią Campbella" pod pachą. I po raz pierwszy czułam, że wszystko jest na swoim miejscu. Ruszyłam wyboistą ścieżką wśród wielkiej, kolorowej dżungli, którą przede mną kroczył w tym regionie tylko jeden nastolatek. Swoją drogą, już pod koniec września całkowicie zniknął mi permanentny katar, najprawdopodobniej na tle alergicznym, który ciągnął się za mną przez 1,5 roku w systemowej placówce. Przypadek?

Nie jestem w stanie porównać dla Was życia w szkole i w edukacji domowej, z bardzo prostego powodu: ja nie potrafię przypomnieć sobie, jak wyglądało moje funkcjonowanie w tradycyjnej placówce. Czuję się tak, jakbym na początku roku dostała czystą kartkę i długopis do ręki. Zaczęłam życie od nowa. Cała reszta, wszystkie poprzednie miesiące, są dla mnie niczym mgliste wspomnienia. Lepiej! Szkoła wydaje mi się dziś tylko dawnym koszmarem, senną marą, w której sidłach tkwiłam przez tyle lat niczym w matrixie.

Bo tradycyjna edukacja to rzeczywiście część naszego wewnętrznego więzienia, matrixu. Bywają mniejsze lub większe, ale cały czas obecne nawyki, schematy i przekonania, które tworzą różne blokady i ograniczenia w naszym życiu. Często, jak w przypadku publicznego nauczania, nawet nie zdajemy sobie z tego sprawy. Przyjmujemy je za pewnik. Dzieci muszą chodzić do szkoły, dobre oceny zagwarantują ci sukces w życiu, praca na etacie to jedyna słuszna opcja, a ryby nie latają...

Raz na wozie, raz pod wozem...

Ale! Edukacja domowa to wcale nie sama tęcza, wata cukrowa i ogólna utopia. Życie to nie bajka. Nie chciałabym, żebyście odnieśli takie wrażenie po lekturze tego tekstu. Po początkowej dawce zachwytu nastąpił gwałtowny impas. Mówiąc dobitniej, proces odszkalniania wszedł w decydującą fazę.

Przede wszystkim jeśli chodzi o moją edukację - na około kwartał odpuściłam sobie jakąkolwiek klasyczną naukę. Totalnie nie miałam ochoty na siadanie do książek (naukowych). Poświęciłam się w pełni budowaniu nowych relacji oraz odnajdywaniu i realizowaniu swoich pasji na nowo, toteż mimo wszystko był to dość intensywny okres w moim życiu.

Aczkolwiek równocześnie miałam mały kryzys tożsamości. Musiałam na nowo odkryć samo sedno siebie, zrozumieć parę rzeczy, zdobyć nową siłę do działania. W rzeczywistości w szkole przez większość czasu, nawet na skraju wyczerpania, wystarczy dryfować z prądem. Przetrwanie w systemie, o ile nie natkniecie się wyjątkowo na głodne rekiny, to żaden wyczyn... Tyle że nigdzie w ten sposób nie dopłyniemy. W edukacji domowej konieczne jest wzięcie steru w swoje ręce i podjęcie odpowiedzialnej żeglugi.

Dlatego już po świętach wzięłam się ostro za naukę do egzaminów. Wiem, że dla osób, które wciąż tkwią w tradycyjnych ramach, będzie to najważniejsza informacja. Wbrew temu 95% czasu w ED poświęcam na rozwój poza podstawą programową, i tutaj również wiele się wydarzyło.

Wyświetlenia tego bloga wystrzeliły do góry, co oczywiście jest również waszą zasługą! Już za 2 dni minie pół roku od momentu otwarcia Sayto, a ja dalej nie mogę odłapać bakcyla, choć nie zawsze łatwo jest usiąść do klawiatury; zamierzam na poważnie rozwijać ten projekt i stale pomagać innym, młodym, ambitnym osobom w osiąganiu ich celów. Stosunkowo szybko Sayto pojawiło się także na Facebooku oraz Instagramie.

W związku ze stałym, błyskawicznym rozwojem jednej z moich pasji, jaką jest malowanie customów w lutym powstał mój oficjalny kanał na Youtube. Prace na sprzedaż można obejrzeć na niedawno założonym koncie Łowcy Much na Vinted. To tyle, jeśli chodzi o internetowe kontakty - żeby nie było, lista moich znajomości w realu zwiększyła się dwukrotnie w porównaniu do ostatnich lat spędzonych w szkole. Z małej dziewczynki, która pół godziny zbierała się do telefonu do pizzerii stałam się uśmiechniętą, energiczną osobą, która potrafi zainicjować rozmowę bez najmniejszego wysiłku. Efektem tego jest m.in. wywiad ze mną w Tygodniku Siedleckim.

Skoro już mówimy o energii, wywodzi się ona między innymi ze zmiany samego stylu życia - w końcu mam czas na przygotowanie porządnych, odżywczych posiłków i regularne treningi. Lepiej się wysypiam i jestem w stanie każdego dnia podejmować nowe wyzwania. Poprawiły się również moje relacje z najbliższymi.

Mogę sobie pozwolić na praktycznie codzienny pobyt w stajni, dzięki czemu stale doskonalę swoje umiejętności jeździeckie i poznaję mnóstwo innych pasjonatów. Ostatecznie podjęłam również decyzję, że będę starać się o wykupienie ukochanego konia. Jeżeli chcesz pomóc, sprawdź moje ogłoszenia na OLX ;) Jednak to wszystko nie byłoby możliwe bez udziału jednego, przyziemnego czynnika...

Pieniądze. Czy edukacja domowa jest płatna? Nie. Za to hobby jak najbardziej, w szczególności konie (z naciskiem na: w szczególności). Nie mogłabym udzielać Wam rad na temat zarabiania w młodym wieku, gdybym sama nie wypróbowała wszystkich tych sposobów! Edukacja domowa wraz z masą wolnego czasu otworzyła mi drzwi do częściowej samodzielności w tym zakresie. Już jestem w stanie sama finansować sobie materiały do nauki i zgromadziłam pokaźną sumkę oszczędności na przyszłość.

I nie bójcie się, nikt nie zabrał mi w ten sposób dzieciństwa. A już na pewno nie bardziej, niż szkoła - wystarczy znalezienie dobrze płatnego zajęcia, odpowiednia dywersyfikacja źródeł, i zarabiam więcej, niż harując po 6 godzin w kawiarni, jak kiedyś. Tutaj znajdziesz wszystkie artykuły dotyczące zarabiania przed 18. Pamiętaj też, że samo zarabianie to za mało - zajrzyj do sekcji dotyczącej oszczędzania.

Co dalej?

W środę 21 kwietnia 2021 r. zdałam ostatni sprawdzian w pierwszym roku edukacji domowej. Z języka angielskiego. Na 4. Teoretycznie mam już wakacje. Fajrant. Wolne. Laba. Skończyło się. A od września startujemy na nowo. Wierzcie lub nie, ale ja tamtego dnia ujrzałam w lustrze zupełnie innego człowieka. Wiecie, co jest w tym wszystkim najśmieszniejsze? Ja w ostatnich dniach uczyłam się 4 razy więcej, niż z tą myślą o egzaminach z tyłu głowy!

Bo wiem, że to wcale nie koniec. To tylko nowy początek czegoś wspaniałego. Każdy dzień jest dla mnie kolejną szansą, nadciągającą przygodą. I to ja wreszcie mogę w pełni decydować, czy wezmę w niej udział. Dopiero mając ten wybór, jestem w stanie zawsze odpowiadać życiu TAK.

Przy tym nie jestem jakąś wybitnie inteligentną osobą. W pierwszym lepszym teście IQ uzyskałam wynik trochę ponad przeciętną, charakterystyczny dla 1/5 osób w moim wieku. Nie jestem też, jak niektórzy sobie wyobrażają dzieci w ED, żadnym robotem. Mi też zdarza się coś odkładać na później lub porzucić pewne plany. Też czasami mam problem ze zwleczeniem się z wygodnego łóżka, otworzeniem książki czy oderwaniem kciuka od ekranu telefonu. Ludzie, ja też jestem tylko człowiekiem!

Predyspozycji do edukacji domowej nie determinuje twoja błyskotliwość. Grunt to się nie poddawać i utrzymać pewien poziom dyscypliny. Wyższy, niż w szkole, ale nie tak bardzo, jak mogłoby się wydawać. Wystarczy poświęcić trochę czasu na gruntowne zaplanowanie swoich działań - potem pozostaje podążanie za swoimi postanowieniami. W najbliższym czasie również zamierzam poświęcić parę postów metodom planowania.

Za to od zawsze byłam okropną indywidualistką i liberalistką (i nie mam tu na myśli poglądów politycznych). Potrzebuję mnóstwa przestrzeni do rozwoju i niezależności. Wierzę w wolność i chcę kroczyć w jej duchu. W dodatku istny ze mnie wulkan energii i nie potrafię 5 minut usiedzieć w miejscu... Potrzebuję uczyć się na własnych błędach. Równocześnie nie mam większych trudności z utrzymaniem ładu i porządku w swoim życiu oraz samodzielną nauką, choć wciąż jeszcze ,,uczę się uczyć". Z chęcią spróbowałabym tak skrajnej alternatywy, jaką jest unschooling.

Ale, no właśnie - to skrajny przypadek. Tak samo jak szkoła systemowa. Każdy musi znaleźć złoty środek, a edukacja domowa jest w tej kwestii bardzo elastycznym medium.

Jaką mam radę dla moich kolegów i koleżanek?

Ja to bym chciała, ale nie dałabym rady się zmusić... No spoko, aczkolwiek wolę się uczyć w szkole... Bez nauczyciela to nie to samo... A co z wynikami w dorosłym życiu? Nie czujesz się samotna? Gdzie twoi znajomi? Edukacja domowa, socjalizacja? Dobre sobie... Nie wychylaj się! Świata nie zmienisz...

Jeżeli w twojej głowie pojawia się podobna galopada myśli, musisz sobie najpierw uświadomić jedną rzecz. Wszystkie te przekonania zbudowane są na fundamencie umysłu skrzywionego przez wieloletnią, szkolną indoktrynację. Wszystkie obawy, które miałam w tamtym czasie, okazały się bezpodstawne. Prawda boli? Owszem. I prawda może nas wyzwolić!

Edukacja domowa polega właśnie na braku przymusu. Jesteś w stanie nauczyć się, jak uczyć się efektywnie, organizować czas i dyscyplinować szare komórki tylko wtedy, gdy sam będziesz sobie organizować naukę. Wiele dzieci odblokowało się właśnie tylko dzięki daniu im wolnej ręki i chwili odpoczynku podczas ED. Jednym przychodzi to łatwiej, drugim ciężej. Jedni, jak ja, potrafią sami, bez pomocy z zewnątrz, odnaleźć i uregulować swój rytm życiowy. Inni potrzebują więcej zewnętrznej pomocy, ale w końcu stają się równie cudownymi, niezniewolonymi ludźmi.

Co poniektórzy oczywiście odpadają po drodze. I wcale nie są to jedynie uczniowie przeciętni bądź z orzeczeniami, jak to się mówi. Nie każdemu będzie odpowiadał taki styl nauki. Czasem trzeba takiego człowieka poprowadzić żelazną ręką, podać konkretny plan. Nieraz są to po prostu dusze towarzystwa, które potrzebują intensywnego kontaktu z innymi na co dzień. Zawsze masz możliwość powrotu.

Pamiętaj jednak, że tego typu predyspozycje możesz ocenić najwyżej dopiero po roku odcięcia się od systemu! Dlatego nie ma żadnych podstaw do odrzucania alternatywy, jaką jest edukacja domowa, bez względu na to, na jakim etapie budowania własnej świadomości się znajdujesz. Wystarczy spróbować, to nic nie kosztuje. Nie gwarantuję ci, że niczego nie stracisz - ale z pewnością wiele zyskasz!

Podsumowując... WARTO :). Zalety edukacji domowej wymieniałam już wielokrotnie, wady... również. Sam ocenisz najlepiej, czy to coś dla ciebie. Przybijam piątkę wszystkim homeschoolersom i innym moim czytelnikom - jesteście wielcy! Razem zawsze damy radę!

Jak przezwyciężyć lęk przed opinią innych?

noreply@blogger.com (Sayto) — Thu, 22 Apr 2021 07:26:00 +0000

Panicznie boisz się tego, co inni powiedzą? Wydaje ci się, że ludzie patrzą tylko na Ciebie? Masz świetne pomysły, ale boisz się je wprowadzić w życie? Lęk jest całkowicie naturalną emocją, która nie pozwala nam pakować się w kłopoty. Gorzej, kiedy przez błędne przekonanie zaczyna hamować nasz rozwój i działa wręcz odwrotnie, a tak się dzieje w przypadku lęku przed byciem ocenianym.

Nie znajdziesz tu wielu rad, jak przestać przejmować się opinią innych ludzi. Nie ma nic złego w uważnym wysłuchaniu czyjegoś punktu widzenia, obojętnie negatywnego czy pozytywnego. Jeżeli umiemy odróżnić krytykę od hejtu, może być bardzo pożyteczną wskazówką. To świadczy tylko o twoim poszanowaniu rozmówcy i otwarciu na nowe. Tyle że... najpierw trzeba tę opinię wyprosić.

Strach przed opinią innych ludzi jest jednym z najsilniejszych stresorów, które powstrzymują nas przed rozwijaniem się i wprowadzaniem pozytywnych zmian do swojego życia. Lepiej, często te wpisy, które wydają nam się głupie i bezsensowne, okazują się być bestsellerami! Wiem to z doświadczenia. Jeżeli od razu po zapaleniu się w twojej głowie żółtej lampki z nowym, genialnym pomysłem umysł rozświetla ostre, czerwone światło wewnętrznego krytyka, za którym podążają tłumy kciuków w dół, wszystko wydaje się niemożliwe. Ale wiedz też, że każdy może to zmienić!

Dlaczego strach przed krytyką jest do tego stopnia dokuczliwy?

Jeżeli chcesz się przełamać, koniecznie musisz zrozumieć, dlaczego tak bardzo przejmujesz się opinią innych. Powód jest dość prozaiczny... Sprawia Ci to przyjemność. Uzyskanie pochwały, zgody z naszym osądem od otoczenia powoduje zwiększenie aktywności obszaru mózgu odpowiedzialnego za nagrodę. Ta teza została udowodniona przez zespół badawczy z University College London i Aarhus University w Danii.

Większość z nas uważa się za osoby niezależne i samodzielnie myślące. To dlaczego uzależniasz swoje samopoczucie i komfort emocjonalny od pochwały koleżanki na temat nowej fryzury? Swoje chęci do założenia firmy od opinii znajomego (który, swoją drogą, nigdy firmy nie prowadził)? Boisz się występować publicznie? Ciągle szukasz aprobaty? Jeżeli na którekolwiek z pytań odpowiedziałeś twierdząco, to musisz pewne rzeczy przedefiniować.

W rzeczywistości zdajemy się na opinię innych w wielu różnych dziedzinach życia, chociażby podczas zakupów. Nie bez powodu sprzedawcy tak bardzo dbają o swoje dobre imię - konsumenci w ponad 50% zamówień kierują się rekomendacjami innych klientów. Jeżeli przyjaciółka kupiła te perfumy, to ja też! Jeśli młodzież na całym świecie wybiera te gadżety, to ja też! Ktoś stwierdził, że te produkty to zwykłe oszustwo i firma-krzak? Wstrzymam się, albo poszukam czegoś innego... Fachowo nazywamy to dowodem społecznym.

W końcu nikt nie chce odstawać od reszty, prawda? Jeszcze w czasach prehistorycznych żyliśmy w małych grupach, blisko siebie, zależni od dobrej woli współplemieńców. Wydalenie z plemienia oznaczało praktycznie pewną śmierć. Lęk przed odrzuceniem w związku z tym jest bardzo silnym bodźcem.

Jako małe dzieci również jesteśmy uzależnieni od łaski rodziców i innych dorosłych, którzy gwarantują nam zaspokojenie podstawowych potrzeb. Musimy wtedy monitorować otoczenie i dostosowywać się do jego sygnałów (innymi słowy rozpoznawać, które zachowania są akceptowane, a które nie), jeżeli chcemy mieć zapewnioną opiekę i przetrwać.

Czasami jest to też wyuczona bezradność. Wmawia nam się posłuszeństwo wobec autorytetów, niezależnie do tego, czy ich decyzje są słuszne. Wmawia nam się, że inni wiedzą lepiej, co jest dla nas dobre. Wmawia nam się, że najważniejsze jest to, o czym mówi i czego wymaga społeczeństwo. Wmawia nam się, że opinia innych powinna być dla nas wyrocznią. Wmawia nam się, że zewnętrzny świat jest ważniejszy od wewnętrznego.

Często strach przed byciem ocenianym wynika z niskiej pewności siebie i marnej samooceny. Jeżeli ty w siebie nie wierzysz, nikt inny nie ma ku temu powodów. W niektórych przypadkach może to być fobia społeczna. Leczenie w takim wypadku jest bardziej wyspecjalizowane i obejmuje szersze techniki. Nie jestem psychologiem, ale poniższe wskazówki także będą pomocne.

Najgorsi są... najbliżsi?

Jeszcze nie tak dawno bardzo chciałam nauczyć się śpiewać. Była to raczej chwilowa ,,faza", ale sama ścieżka kształcenia dała mi wiele do myślenia. Początki były ciężkie. Zawsze ćwiczyłam wtedy, kiedy w domu nie było nikogo prócz niemej, śpiącej widowni w postaci Harrego Kottera.

Swego rodzaju przełamanie się i wskoczenie na głośniejsze oraz wyższe tony zajęło mi z półtorej miesiąca. Pomruki sąsiadów z dołu potrafiły mnie rozpraszać do samego końca. Moja wyobraźnia pracowała wtedy na najwyższych obrotach, podsuwając najbardziej bolesne i absurdalne komentarze, jakie mogli rzucać...

Przyszedł moment kulminacyjny, zaczęłam poszukiwać nauczyciela. Do pokazania swojego talentu mamie zbierałam się co najmniej miesiąc! I... nic złego się nie stało, już wcześniej mówiła, że mam ładny głos :) Równocześnie kiedy spotkałam się ze znajomym muzykiem na przesłuchanie - a widziałam wtedy człowieka ledwie kilka razy w życiu - nie miałam większego problemu, żeby przełknąć gulę w gardle i zacząć śpiewać. W dodatku pomimo tego, że nie wychodziło mi to najlepiej.

Tak! Okazuje się, że zwykle najbardziej boimy się tego, co powiedzą rodzice, dziadkowie, najbliżsi przyjaciele. Jest to w pełni zrozumiałe, biorąc pod uwagę, że są to bliskie nam osoby, w których towarzystwie spędzamy większą część czasu i zależy nam na dobrych relacjach. Liczymy się na co dzień z ich zdaniem i wiele rzeczy analizujemy wspólnie. To sprawia, że jesteśmy o wiele bardziej podatni na ich poglądy.

Dlatego musisz sobie uświadomić, że będą znacznie bardziej wyrozumiali i powściągliwi, by nie urazić twoich uczuć, ale zazwyczaj równocześnie szczerzy. Twoi najbliżsi chcą dla ciebie jak najlepiej (jeśli otaczasz się odpowiednimi ludźmi, oczywiście), to powinno być twoje pierwsze pole do asekurowanego popisu. Zastanów się: dlaczego mieliby się śmiać? O wiele łatwiej jest zadań anonimowe pytanie na forum, lecz opinia innych, zupełnie obcych ludzi, jest mniej precyzyjna i często niesprawiedliwa. Nie bierz sobie wszystkiego do serca, zostaw miejsce na wartościowe komentarze od osób, które znają twoje mocne i słabe strony.

Jak sobie poradzić ze strachem?

1. Pamiętaj, że 90% rzekomo wypowiedzianych przez innych krytycznych opinii istnieje tylko w twojej głowie.

Boisz się tego, co ktoś powie, jeszcze zanim otworzy usta, lub wyobrażasz sobie niestworzone rzeczy na podstawie jednego, wyrwanego z kontekstu słowa. Za każdym razem odpowiedz sobie na pytanie, czy to, co myślisz, jest prawdą jako się rzekło, czy tylko twoim urojeniem. Non-stop zastanawiamy się, co inni MOGLIBY o nas powiedzieć. Nie dorabiaj wtedy ciągu dalszego, nie nakręcaj się!

Ćwiczenie

Najpierw spójrz na daną osobę, jeżeli jest w zasięgu wzroku, lub zwyczajnie wyobraź sobie jej wizerunek. Mając obraz tego człowieka przed oczami, pomyśl realnie: co takiego może się stać, gdy jej o tym powiesz? O ile nie masz do czynienia z drużyną kiboli - co, skopie cię? Pobije? Opluje? Obrazi się do końca życia? Zaśmieje się w głos i obdzwoni wszystkich znajomych, jakim to nie jesteś debilem?

Czy może powie ok? Lub po prostu się zdziwi? Choćby zastanowi? Pokaże swój punkt widzenia, kontynuując dyskusję? Wspomoże dobrą radą? Pochwali? Która wersja wydaje ci się teraz bardziej prawdopodobna? No właśnie!

2. Po drugie, zaakceptuj fakt, że te rozważania do ciebie przychodzą, ale nie zagłębiaj się w nie.

Zwyczajnie to zauważ, powiedz sobie: ok, pojawiła się taka i taka myśl, nie ma się czego bać, wracamy do porządku dziennego. Jeżeli uparcie do ciebie wraca jak bumerang, zastanów się, czy jest ci potrzebna, co czujesz i czego w związku z tym chcesz. Potraktuj to jako pracę nad sobą.

3. Pamiętaj, że opinia innych ludzi to tylko OPINIA.

Subiektywny punkt widzenia osoby, która czasem zna cię tylko z widzenia, przepuszczony przez filtry różnych upodobań, przekonań, schematów i lęków. W rzeczywistości taki werdykt więcej mówi o recenzencie, niż o tobie. Komuś nie pasuje fakt, że chcesz rzucić wygodny etat i założyć własną firmę? To on jest ograniczony, nie ty. Może nawet nie wie, że można inaczej... albo po prostu ci zazdrości. Doceń jego troskę, bój się i... działaj! Uwierz w siebie! Jeżeli ty nie uwierzysz, nikt za ciebie tego nie zrobi.

4. Naprawdę sądzisz, że inni ludzie nie mają nic lepszego do roboty, niż naśmiewanie się z twojej nowej fryzury?

Albo dyskutowanie godzinami o tym, jak poplątał ci się język podczas wykładu z niemieckiego? Nie jesteś pępkiem świata! Znaczna część ludzi zapomina o jakimkolwiek komentarzu pod twoim adresem w ciągu 5 minut i przez większość czasu skupia się na własnych sprawach. Przypomnij to sobie, jeśli znowu postanowisz całymi dniami roztrząsać, co ludzie o tobie pomyśleli.

Każdy z nas pragnie uznania i akceptacji, ale do działania niezbędne jest przekroczenie tej sfery komfortu. Słuchaj głosu serca, a nie szumu tłumu. Nie musisz żyć w zgodzie ze wszystkimi, jeżeli będziesz żyć w zgodzie ze sobą.

Jeżeli chciałbyś o tym pogadać, zjedź do sekcji komentarzy ↓ Lub wpadnij na Facebook'a, Instagrama czy mój kanał na Youtube :)

Barokowy amorek - custom ogierka Schleich na zamówienie

noreply@blogger.com (Sayto) — Mon, 19 Apr 2021 14:28:00 +0000

Po Skybolcie wracamy na ,,stare śmieci", czyli konie schleich. Źrebaki to zwykle jedne z bardziej udanych modeli w ich wykonaniu, przy czym zwracam uwagę, że ich ogólny poziom ciągle pikuje... Dlatego cieszę się, że mogłam pomalować tego ogierka jeszcze z 2013 roku, który z konia hanowerskiego przeobraził się we fryzyjczyka.

Po obejrzeniu procesu malowania możecie wrócić do sesji zdjęciowej na blogu poniżej ↓

Było to kolejne zamówienie (aktualnie więcej nie przyjmuję) od tej samej osoby. Docelowo miał dołączyć jako najmłodsza latorośl do stada fryzów. Książę był już przedtem malowany, tyle że zdecydowanie nie ręką doświadczonego artysty, a w związku z tym był w bardzo miernym stanie. Mimo tak banalnej maści jego wykonanie przeciągnęło mi się do kilku tygodni!

Na zdjęciu niezbyt dokładnie to widać, w przeciwieństwie do filmiku, ale ile ja się namęczyłam ze zmywaniem tej białej brei na jego nogach, to przekracza wszelkie granice... Nie ma sensu, żebyście wynajdywali koło na nowo, więc nagrałam też przy okazji video na YT, jak to zrobiłam.

Sam model uważam za genialny. Oprócz faktu, jakim są jego małe rozmiary, co utrudniało mi zeszlifowanie napisów, przyjemnie się go malowało. Został ukazany w pięknym, wyciągniętym kłusie. Urzekły mnie przede wszystkim drobna faktura sierści i harmonijna budowa: cienkie nóżki, małe kopytka, jak na prawdziwego źrebaka przystało!

Przed malowaniem przejrzałam sporo repek (czyt. zdjęć poglądowych) koni fryzyjskich, po czym wybrałam jedno główne, na którym się wzorowałam. Wbrew pozorom każdy kopytny ma swoje cechy osobnicze, inne rozmieszczenie cieni i tak dalej. Jeżeli będziemy korzystać z wielu różnych fotografii, cóż... efekty widać na głowie Lucky'ego, choć i tak nie jest najgorzej.

Używałam standardowych przyborów, farby akrylowe+pastele suche+kredki akwarelowe+werniks. Książę jest cały kary, z mocnymi rozjaśnieniami na grzywie i ogonie. Bardzo pasuje mi charakterem do konia z ery baroku. Ta gracja, fryzyjskie poważanie, to skupienie... Jego miejsce jest na ujeżdżalni, koniec, kropka!

Poza preppingiem jego malowanie było proste. Za proste... Sama, zdejmując rękawiczki, dziwiłam się, że to już koniec. Naprawdę z trudem powstrzymywałam się od dodania jakichś odmian albo chociażby mocniejszych akcentów na tułowiu.

Uwielbiam próbować nowych rzeczy, tworzyć skomplikowane wzory i zwyczajnie bawić się malowaniem. Jeżeli chodzi o customy koni, to moja główna motywacja. Mimo że pieniądze są mi teraz potrzebne na wykup prawdziwego konia, wiem, że w przyszłości będę starała się zawsze rozwijać. Źrebak fryzyjski zwyczajnie trochę mnie nudził. Z drugiej strony miałam okazję, żeby bez większych konsekwencji dopracować robienie detali.

Jestem zachwycona jego oczami. Stwierdziłam, że źrebak będzie patrzył prosto naprzód. Ze względu na niewielkie rozmiary gałki ocznej korzystałam z nieco okrojonej wersji malowania, ale i tak wyglądają całkiem realistycznie. Świetnie wyszedł również jaśniejszy brąz pod źrenicą oraz przejścia od szarości do lekkiego, ochrowego brązu ją otaczającego na chrapach.

Niestety, nie widać tego zbytnio na fotografiach, lecz cieniowanie przy kłębie zrobiłam za pomocą metody zwanej włoskowaniem. Czerwono-brązową kredką akrylową rysowałam sierść w tej okolicy włosek po włosku. Stwierdziłam, że da to całkiem ciekawy efekt i w sumie spodobał mi się ten sposób. Muszę kiedyś spróbować ,,nawłoskować" całego customa.

Po raz pierwszy jestem też zadowolona z kopyt. Odważyłam się zaszaleć i dodać masę kresek różnego koloru. Generalnie powinny być one pionowe, ale że schleich robi poziome żłobienia na kopytach swoich modeli, jakby wszystkie miały ochwat... wyglądałoby to nieco dziwacznie.

Ogon tym razem wypłowiał w połowie swojej długości, nie na samych końcówkach. Po raz kolejny plusik za ładną anatomię i kształtny, mały zad.

Na brzuchu dodałam oczywiście swój autorski podpis. Cieszy mnie również fakt, że model ma wyrzeźbione strzałki. Wcześniej pod grubą warstwą poprzedniej białej farby nie były nawet widoczne. Nie rozumiem, czemu firma od nich odeszła. Jak nie wiadomo co chodzi, to pewnie o pieniądze, ale...

Myślę, że wszyscy się ze mną zgodzą, że pogoda w ostatnich dniach nie była łaskawa. Jednak żadna kałuża nie powstrzymała mnie przed zrobieniem Księciu pożegnalnej sesji. Powyższe zdjęcie niby wygląda prawdziwie, a jednak na pierwszy rzut oka widać, że nie są to kończyny prawdziwego konia... za Chiny nie mogę zidentyfikować, co tu poszło nie tak. Może macie jakieś sugestie? Piszcie w komentarzach ↓

Bardzo podobają mi się fotografie customów w otoczeniu grzybów. Nie mogę doczekać się jesiennych sesji, za to różnego rodzaju mniejsze huby i lejki można znaleźć przez cały rok. W dodatku na wygodnych, płaskich pniakach, dzięki czemu nie ma większych problemów z usytuowaniem figurki.

Wam też Książę przypomina tu wirtualnego podróżnika, który wędruje od jednego punktu kontrolnego do drugiego?

Wszędzie mokro i ciemno, wilgotność otoczenia utrzymywała się na wysokim poziomie przez dobrych kilka dni. Cały czas musiałam wycierać źrebaka palcami i strząsać nasiąknięte, lepkie grudki ziemi, żeby nie były widoczne na kolejnych zdjęciach.

Kiedy dostrzegłam tę soczystą, zieloną jak kosmita kępę mchu pod brzozą, od razu wtuliłam w nią dłonie. Jak na tę pogodę był to ewenement. Custom również nie miał nic przeciwko, choć na pierwszym zdjęciu ustawiłam go w dość dziwnej pozycji.

Just a moment, relax

Drugie zdjęcie jest zdecydowanie moim faworytem z tej sesji. Wyraźnie widać cieniowanie, które w domowym świetle było przyćmione, i ten błysk w oku... Ustawiłam także dobrze kąt ujęcia i coraz mniej fotek jest robionych od góry. Miód-malina, na zwykłej ścieżce w lesie.

Książę w wersji XXL. Tutaj miałam płonną nadzieję, że nie będę musiała schodzić na dól na mokrą i zimną ujeżdżalnię. Na pierwszy rzut oka może da się oko oszukać, ale to rozmycie terenu w tle okazało się za mocne, żeby skonstruować z tego funkcjonalną całość.

Daję tutaj duży plus za kolorystykę. Gdyby jeszcze usunąć te drągi na ostatnim zdjęciu, byłoby idealnie. Otoczenie wygląda niemal tak, jakby świeciło słońce w pełni, a to dlatego, że zdecydowałam się na chwilę włączyć w telefonie tryb PRO. Za to obiektyw za żadne skarby świata nie chciał współpracować i złapanie ostrości było niemalże kwestią cudu...

Właściwie po przywitaniu się z końmi w stajni szykowałam się już do powrotu, ale kiedy przechodziłam brzegiem lasu obok tego miejsca, wiedziałam, że po prostu muszę tutaj coś cyknąć! Zdjęcia robione wśród kwiatów (tutaj zawilców, w kwietniu dominują na naszych terenach) to chyba najlepsze, co może być. Z ostatniego wyszło nawet coś w rodzaju panoramy.

Książę nie był szczególnie trudnym ani wyjątkowym customem, to fakt. Mimo to cieszę się, że mogłam sprawić radość koleżance i takie również są potrzebne. Na szczęście szykuje się kolejny, bardziej interesujący malowaniec :) Wszelkie potrzebne informacje znajdziecie także na mojej bazie na Facebooku, Instagramie oraz kanale Youtube poświęconym (prawie) wyłącznie customom.

Sayto

Czego nauczyło mnie pisanie bloga? - Otwarcie Sayto 2.0

Zapisz się na listę już dziś!

Gotowe!

Tyle słowem wstępu. A teraz wersja dla wytrwałych, czyli dlaczego czasem warto wyrzucić szafę za 2000 zł :)

Co daje mi pisanie bloga?

Jaka jest cena rozwoju?

Jak się ciąć?

Szacuje się, że blisko 16% nastolatków na całym świecie dokonuje samookaleczenia.

Według statystyk MHA (Mental Health America) w USA problem dotyczy 4% dorosłych, 15% nastolatków i 17-35% (sic!) studentów college'u.

W Polsce wedle raportu Fundacji ,,Dajemy Dzieciom Siłę" samookaleczenia dokonuje 16% nastolatków, szacuje się nawet 30%, przy czym częściej problem ten dotyczy dziewczyn.

Zajmujemy drugie miejsce w Europie w rankingu udanych prób samobójczych wśród nieletnich.

W Google Ads możemy zobaczyć, że hasło ,,jak się ciąć" ma 1-10 tys. wyszukiwań miesięcznie.

Te alarmujące dane wzrastają z roku na rok.

7 sposobów, jak łatwo uczyć się angielskiego w domu?

Dlaczego w szkole nigdy nie nauczysz się mówić

Rozwiązanie: Immersja

1. ENGLISH WITH NATIVE

2. MÓWIENIE DO LUSTRA

3. DZIEŃ ANGIELSKIEGO Z RODZINĄ

4. NAUKA FRAZAMI

5. OGLĄDANIE FILMÓW W OBCYM JĘZYKU

6. CZYTAJ PO ANGIELSKU

7. PISANIE ESEJÓW NA ULUBIONY TEMAT

Plan na życie w 3 krokach - Jak planować, żeby nie zwariować #2

Ważne i najważniejsze

Dlaczego planowanie długookresowe jest tak ważne?

Plan 5-letni

Punkt 1: Cel

Punkt 2: Czas

Punkt 3: Uzasadnienie

21 pomysłów, Jak zorganizować tanie i atrakcyjne wakacje?

Praca kelnerki/kelnera - Oferty pracy dla nieletnich #9

GDZIE ZNAJDZIESZ OFERTY PRACY – KELNERKA/KELNER?

KELNER/KELNERKA – OPIS STANOWISKA

JAKI WYBRAĆ STRÓJ DLA KELNERKI?

PRACA W GASTRONOMII OD KUCHNI

ZAROBKI

Zalety:

Wady:

Jak planować, żeby nie zwariować - Ustalanie priorytetów

Ale ja nie chcę być robotem...

Kapitanie, dokąd zmierzasz?

Priorytet - co to takiego?

Jak ustalić priorytety?

Zestawienie 5 najlepszych artykułów na Sayto - Działalność zawieszona do 24.06.2021 r.!

Przyczyny, i co dalej

TOP 5 wpisów

3 kroki do przyjmowania konstruktywnej krytyki

Krok 1: Czy mój wróg naprawdę istnieje?

Krok 2: Tylko spokój może nas uratować

Krok 3: Wyciągamy wnioski i wdrażamy korektę

Edukacja finansowa, czyli czemu pieniądze nie lubią Polaków

Finansowe grzechy i grzeszki

Edukacja finansowa nie istnieje

Pieniądze... zostają poza rodziną

Temat Tabu

Jak to naprawić?

Skąd czerpać wiedzę:

Jak odróżniać hejt od krytyki? + Dezaktywacja Sayto

Hejt

Krytyka

Hejt kontra krytyka na żywo

Zbiory owoców i warzyw - Oferty pracy dla nieletnich #8

Gdzie znajdę oferty?

Kiedy zaczynają się zbiory?

Czym zajmuje się pracownik zbiorów?

Ile zarobisz?

To co, wyjechać ,,na saksy"?

Co można robić w wakacje? ♥33 pomysły na odpędzenie wakacyjnej nudy♥

1. Próbuj nowych rzeczy

2. Zrób coś, co odkładasz od dawna

3. Realizowanie swojej pasji

4. Puszczanie baniek mydlanych

5. Przytul się do drzewa

6. Obejrzyj zachód/wschód słońca na żywo

7. Wsiąść do pociągu byle jakiego...

8. Budowa bazy

9. Nocny spacer

10. Spotkania z przyjaciółmi

>>SZABLON WORD<<
>>SZABLON PDF<<