Sayuj Othayoth

സ്വപ്നയാത്ര

2014-02-04T00:10:00.001+05:30

ഓർമ്മകളിന്നെന്നെ കൈമാടി വിളിക്കുന്നു

ഇന്നലെ പിന്നിട്ട പൂമരത്തണലിലേക്ക്

അറിയുന്നു ഞാനെന്റെ തലയിൽ പതിക്കുന്ന-

യുച്ചവെയിലിന്റെ ചൂട്

അറിയാമെനിക്കെന്റെ പിന്നിട്ട വഴിയിലെത്തണലന്ന്യ-

മതെന്നെന്നേക്കുമെന്നും

അരിയില്ലെനിക്കെന്റെ വരുംവഴിയിലെ-

ത്തണലിനെ ചൂടിനെ - ഒന്നുമൊന്നും.

ഇനിയൊരു തിരിച്ചുപോക്കില്ലത്ത വഴിയിലെ

യാത്രയത്ത്യധിദുഷ്കരമല്ലോ

ഓർമ്മകൾ പിന്നെയും കൈമാടി വിളിക്കുന്നു

സുന്ദരമാ പൂമരചോലയിലേക്കയ്

ഓർമ്മകിൽനിന്നെന്റെ സ്വപ്നം പിറക്കുന്നു -

പൂമരചോലയുടെ മർമ്മരം!

വഴിയെനിക്കറിയില്ല

പകച്ചു ഞാൻ നിൽക്കുന്നു

ഓടിഞാനടുക്കട്ടെ പൂവനത്തിലേക്ക്

നിശ്ചയമില്ലാതെ വഴികൾ ഞാൻ താണ്ടുന്നു

സ്വപ്‌നങ്ങൾ കൈപിടിച്ചോടവേ

വഴികള ഞാൻ താണ്ടുന്നു നിസ്സാരമായ്

നിശ്ചയമൊരുമാത്രയുമില്ലാതെതന്നെയും.

പറയാതെപോയ വാക്കുകൾ

2013-08-19T01:19:00.002+05:30

പറയാതെപോയ വാക്കുകൾ
ഹൃദയത്തിന്നറകളെ
കുത്തിനോവിക്കുന്നൂ ചിലപ്പോൾ.

ചിലപ്പോൾ
ആശ്വാസത്തിന്റെ
ആഹ്ലാദത്തിന്റെ
നെടുവീർപ്പുകളായി വിരിയുന്നു.

എത്രവിചിത്രം
സമയത്തിന്റെ
കാലത്തിന്റെ
കോമാളിത്തരങ്ങൾ.

ഒരു കണക്കുകൂട്ടൽ

2013-04-30T00:14:00.002+05:30

ഇന്ന് വെറുതെ ബ്രൗസ് ചെയ്തപ്പോൾ കിട്ടിയ കുറച്ചു സ്ഥിതിവിവര കണക്കുകൾ ഇതാ,

ആകെ ഭൂമിയുടെ വിസ്തൃതി: 510072000 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ

വെള്ളം കൊണ്ട് മൂടപ്പെട്ടത്‌: 361132000 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ

നിലം: 148940000 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ

കാട്: 40330000 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ (2110 ലെ കണക്ക് )

മനുഷ്യോപയോഗ നിലം: 148940000 - 40330000 = 108610000 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ

ലോകത്തിലെ ആകെ ജനസംഖ്യ: 6973738433 (2111 ലെ കണക്ക് )

അപ്പോൾ ഒരു വ്യക്തിക്ക് ഉണ്ടാകേണ്ട ശരാശരി സ്ഥലം:
108610000 / 6973738433 = 0.01557414305 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ.
അതായത് 3.84845 ഏക്കർ.

ഒരു വ്യക്തിക്ക് 3.85 ഏക്കർ ഭൂമി അവകാശമുണ്ടെന്നിരിക്കെ ഒരു തുണ്ട് ഭൂമിപോലും ഇല്ലാതെ എത്ര കുടുംബങ്ങളാണ് തെരുവിലലയുന്നത്!

ഈ ഭൂമിയെല്ലാം എങ്ങോട്ട് പോയി? ആരാണ് കൈവശപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്? എന്താണിതിന്റെ ന്യായം? മൂല്യബോധമുള്ള ഓരോ പൗരനും ചിന്തിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു; പഠനം നടത്തേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.

അവലംബം:

1. http://www.earth-policy.org/indicators/C56/forests_2012

2. http://en.wikipedia.org/wiki/Earth

മാറ്റൊലിക്കായ് കാതോർത്ത്

2013-04-17T02:16:00.000+05:30

കഥകളി, വിനോദ സഞ്ചരികൽക്കുമുമ്പിൽ ഒരു പ്രശ്ചന്ന വേഷമാവുന്നു. റിലീസിഗ് തിയ്യറ്ററിനു മുമ്പിലെ ഫാൻസ്‌ അസോസിയേഷൻകാരുടെ ഭാഹളമാവുന്ന പഞ്ചാരിമേളം. മാളുകളിലേക്കും മെട്രോകളിലേക്കും കേന്ദ്രീകരിക്കുന്ന വികസന മുദ്രാവാക്യം. ഇങ്ങനെയാവുന്നു ഇന്നത്തെ കേരളത്തിന്റെ ഒരു ശരാശരി ചിത്രം. ഈ ഒരു മാറ്റത്തിന് ചുക്കാൻ പിടിച്ചതിൽ പ്രധാനി, നിസംശയം പറയാം - മാധ്യമങ്ങൾ.

എന്നാൽ ഇന്ന് വാർത്തകൾ കച്ചവടവൽക്കരിക്കപ്പെടുന്നു. വിപണിമൂല്യമറിഞ്ഞു നിർമ്മിക്കപെടുന്ന ഉൽപ്പന്നമായി വാർത്തകൾ മാറുന്നു. പണം കൊടുത്ത് പരസ്യം നൽകുന്നവർക്കെതിരെ വർത്തകൊടുക്കാൻ മാധ്യമങ്ങൾ തയ്യാറാകുന്നില്ല - അവർ എന്ത് കൊടും പാപം ചെയ്താലും. അതുപോലെ നെഗറ്റീവ് വാർത്തകളോടുള്ള ഭൂരിഭാഗം മധ്യവർത്തി പ്രേക്ഷകന്റെ താൽപര്യം മുതലെടുത്ത്‌ റേറ്റിംഗ് കൂട്ടാൻ വിവാദങ്ങളിൽ നിന്ന് വിവാദങ്ങളിലേക്ക് ചേക്കേറുന്ന സംസ്കാരമാണ് ഇന്ന് രൂപപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്. കോർപ്പറേറ്റുകൾക്ക് ഇഷ്ടമില്ലാത്ത വാർത്ത‍ മറയ്ച്ചുവയ്കുകയും പ്രേക്ഷകർക്ക് ആവശ്യമാം വിധം വാർത്ത‍ ചമയ്കുകയും ചെയ്യുന്നതാണ് ഇപ്പോഴത്തെ രീതി. ഇവിടെ താമസ്കരിക്കപ്പെടുന്നത് സാധാരണ ജനതയുടെ നീറുന്ന ജീവിതപ്രശ്നങ്ങളാണ്. അതിലേക്ക് കാമറയോ പേനയോ ചലിപ്പിക്കാൻ ഭൂരിഭാഗം മാധ്യമങ്ങളും തുനിയുന്നില്ല.

ഈയിടെ അട്ടപ്പാടി ആദിവാസി ഊരുകളിലെ പോഷകാഹാരക്കുറവും അതേത്തുടർന്നുള്ള മരണങ്ങളും വാർത്തയായി. ഗുജറാത്തിലെ പോഷകാഹാരക്കുറവിനെ കുറിച്ച് പരിതപിക്കുന്ന നമ്മുടെ മുഖ്യധാരാ മാധ്യമങ്ങൾക്ക് പക്ഷേ അട്ടപ്പാടി ചർച്ചചെയ്യപ്പെടാൻ പോന്ന വിഷയമായില്ല! ഒരു വർഷം മുമ്പുവരെ സാധാരണ പൊതുപ്രവർത്തകനായിരുന്ന വടകരയിലെ ചന്ദ്രശേഖരനെ, ടി. പി. എന്ന രണ്ടക്ഷരത്തിൽ കേരളമറിയുന്ന ധീരനാക്കിമാറ്റിയതും നമ്മുടെ മാധ്യമങ്ങൾ തന്നെയാണ്. എന്നാൽ അനിയന്ത്രിതമായ വിലക്കയറ്റത്തെക്കുറിച്ചോ വർദ്ധിച്ചുവരുന്ന ഊർജ്ജപ്രതിസന്ധിയെക്കുറിച്ചോ ചർച്ച ചെയ്യാനോ ആരോഗ്യകരമായ നിർദ്ദേശങ്ങൾ മുന്നോട്ടു വയ്കാനോ ഇവരാരും തന്നെ തയ്യാറാകുന്നില്ല.

ആഗോളീകരണത്തിൽ മാധ്യമങ്ങളും മൂലധനാതിഷ്ടിതമാക്കപ്പെട്ടത്തിന്റെ ദുഷ്ഫലങ്ങളാണ് ഇവ. ഈയൊരു കാലഘട്ടത്തിൽ, സാധാരണക്കാരന്റെ ജീവൽപ്രശ്നങ്ങളിലേക്ക് ഇറങ്ങിച്ചെന്ന് അവന്റെ പ്രയാസങ്ങൾ മുഖ്യധാരയിലേക്കെത്തിച്ച് അവന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് വെളിച്ചം പകരാൻ നമ്മുടെ മാധ്യമങ്ങൾ ഒരു സുപ്രഭാതത്തിൽ ഇറങ്ങിപ്പുറപ്പെടും എന്ന് ആരെങ്കിലും കരുതുന്നുവെങ്കിൽ അവർ വിഡ്ഢികളുടെ സ്വർഗത്തിലാണ്.

ജനാതിപത്യ - സോഷ്യലിസ്റ്റ്‌ - റിപ്പബ്ലിക് എന്ന് അവകാശപ്പെടുന്ന ഇന്ത്യയിലെ ജനസാമാന്ന്യത്തിന് ഒരിക്കലും സമ്പവിക്കൻ പാടില്ലാത്ത കഷ്ടപ്പാടും ദുരിതങ്ങലളും അതിലേറെ അവഗനനയുമാണ് നേരിട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്‌. നമ്മുടെ സാമൂഹ്യ - സാമ്പത്തിക വ്യവസ്ഥിതിയിൽ ഒരു പൊളിച്ചെഴുത്തുണ്ടായെങ്കിൽ മാത്രമേ മാധ്യമങ്ങളിലെന്നല്ല ഏതൊരിടത്തും കഷ്ടപ്പെടുന്നവന്റെ ശബ്ദം ഉയർന്നു കേൾക്കൂ. മാറ്റത്തിലേക്കുള്ള മുന്നേറ്റത്തിന്റെ നാന്ദി കുറിക്കാൻ ഇനി അധികം വൈകാനിടയില്ല.

ചട്ടിയിലാക്കപ്പെട്ട സ്വാതന്ത്ര്യം

2013-04-10T20:26:00.004+05:30

ഉച്ചയൂണിനു ശേഷം വെറുതെ കിടന്നപ്പോഴാണ്‌ മുമ്പൊരിക്കൽ കലൂരിൽ പോയി 35 രൂപക്ക് വാങ്ങിക്കൊണ്ടുവന്ന ചട്ടിയിലാക്കിയ ബഹുവർണ്ണച്ചെടിയെക്കുറിച്ചോർത്തത്. എന്തിന്, എവിടെനിന്നാണ് ഈ ചിന്ത വന്നതെന്നരിയില്ല. എന്തായാലും കിടക്കയിൽനിന്നെഴുന്നേറ്റു.

ബാൽക്കണി ഇപ്പോൾ പഴയ തുണികളെക്കൊണ്ട് നിറഞ്ഞിരിക്കുകയാണ്. ചെടിച്ചട്ടി എവിടെയും കാണാൻ കഴിയുന്നില്ല. തുണികളെല്ലാം മാറ്റിനോക്കിയപ്പോൾ പണ്ട് വച്ചിരുന്ന അതേ സ്ഥലത്തുതന്നെ ആ ചട്ടിയുണ്ട്. അതിനുമുകളിലായി ഏതാണ്ട് അതിന്റെ രണ്ടുമടങ്ങ്‌ ഉയരത്തിൽ പഴന്തുണികളാൽ മൂടപ്പെട്ടിരുന്നു. വെള്ളമോഴിക്കുമ്പോൾ നിലത്ത് ആവാതിരിക്കാൻ പ്ലാസ്റ്റിക്കിന്റെ ചെടിച്ചട്ടി ഒരു അലൂമിനിയം പാത്രത്തിലായിരുന്നു വയ്ചിരുന്നത്. അതും അവിടെത്തന്നെ ഉണ്ട്. ഈ കാഴ്ച ഒരുനിമിഷത്തേക്ക് എന്നെ സ്ഥബ്ദനാക്കി. പതിവായി പഴന്തുണികൾക്കിടയിൽ കസേരയിലിരുന്ന് കാറ്റ് കൊള്ളാറുണ്ടായിരുന്ന എന്റെ കാഴ്ചയിൽ നിന്നും ഈ യാഥാർത്ഥ്യം മറിഞ്ഞിട്ട് മാസങ്ങളായി.

ചെടിക്ക് വെള്ളം നനച്ചിരുന്നത്‌ ഞാൻ തന്നെയായിരുന്നു. ചെടി ഉണങ്ങി നശിച്ചതിൽ പിന്നെയാണ് ആ ഭാഗത്തേക്ക് ഞാൻ ശ്രദ്ധിക്കാതിരുന്നത്.

വർണ്ണച്ചെടി ഏതായാലും ഉണങ്ങി ഇനി ആ ചട്ടിയിൽ ഒരു തക്കാളിത്തൈ നടാം എന്ന് നിശ്ചയിച്ചു. കുറച്ചു ഒക്സിജൻ പ്രധാനം ചെയ്യുന്നു എന്നുള്ളതായിരുന്നു ഒരു ചെടി നടാം എന്നതിനുപിന്നിലെ ഉദ്ദേശം. തക്കളിച്ചെടിയാകുമ്പോൾ പല നിറങ്ങളൊന്നുമില്ലെങ്കിലും ഭംഗിയുള്ള പച്ച ചെടിയിൽ ഒരു കുഞ്ഞു തക്കാളി കൂടി കായ്ചാലോ! അങ്ങനെ വീണ്ടും ഒരു ജീവന്റെ തുടിപ്പ് ആ ചട്ടിയിലേക്ക് പകരുവാൻ തന്നെ ഉറപ്പിച്ചു.

ചട്ടിയിൽ ഒരു പേനയുടെ വലുപ്പത്തിൽ ഒരുണക്കകമ്പ് മണ്ണിൽനിന്നുയർന്നുനിൽക്കുന്നു. ഞാനതൊന്നു പിടിച്ചു വലിച്ചു നോക്കി. മണ്ണ് മുഴുവനായും ആ കമ്പിനോടൊപ്പം പൊന്തിവരുന്നു. വേരുകൾ അത്രക്ക് ശക്തമാണ്.

കുറച്ചു വെള്ളം കൊണ്ടുവന്ന് ചട്ടിയിൽ ഒഴിച്ചു. നല്ല കറുത്ത മണ്ണ്. ഒന്നുനനവ്‌ തട്ടിയപ്പോൾ മണ്ണിനൊരു പതം വന്നു.

കമ്പിൽ നിന്നും നല്ല ഭംഗിയായി കിടക്കുന്ന വേരുകൾ കണ്ടപ്പോൾ ആദ്യം കൗതുകവും പിന്നെ സങ്കടവും തോന്നി. വേരുകൾ ചട്ടിയോട് ചേർന്ന് ചുറ്റിലും വട്ടത്തിൽ വളർന്ന് ഒരു സിലിണ്ടർ ആകൃതിയിൽ ആയിട്ടുണ്ട്‌. വേരുകൾക്കിടയിൽ എവിടെയോ ഒരു പ്രതീക്ഷയുടെ നാമ്പ് ഉറങ്ങിക്കിടപ്പുണ്ടെന്ന് തോന്നി. ഒരൽപ്പം വെള്ളവും വളവും എന്റെ കൈകൊണ്ടോ അല്ലാതെയോ ചട്ടിയിൽ വീണിരുന്നെങ്ങിൽ, ഒരു പക്ഷെ ...

വേരുകൾ ചട്ടിക്കകത്ത് ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. പുറത്തെ വിശാല ഭൂമിയിലേക്ക്‌ ഇറങ്ങിച്ചെല്ലാൻ സ്വാതന്ത്ര്യമില്ലാതെ ചട്ടിക്കകത്ത് വട്ടം കറങ്ങി കഴിച്ചുകൂട്ടുകയായിരുന്നു ഇത്രയും നാൾ.

ഒരുതരത്തിൽ ഞാനും ഇങ്ങനെ തന്നെയാണ്. എന്റേതായ പല ഉത്തരവാദിത്വങ്ങളിലും ബാധ്യതകളിലും ചുറ്റുപിണഞ്ഞ്, പരന്ന ലോകത്തിലേക്കുള്ള പ്രവേശനം സ്വപ്നം മാത്രമായി അവശേഷിപ്പിച്ച് ജീവിതം കഴിച്ചു കൂട്ടുന്നു. അദൃശ്യമായ ചട്ടിയുടെ ഉള്ളിൽ വട്ടംകറങ്ങുകയാണ് ഞാൻ.

ഇപ്പോൾ എനിക്ക് തോന്നുന്നു പലരും എന്നേപ്പോലെ തെന്നെയാനെന്ന്. പലരും നടപ്പെട്ട ചട്ടികളുടെ വലുപ്പത്തിൽ ഏറ്റക്കുറച്ചിലുകൾ കാണുമായിരിക്കും!

എന്റെ സ്വാർത്ഥമായ ആഗ്രഹങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി ഞാനാണ് ആ ചെടിയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യം നിഷേധിച്ചതെങ്കിൽ, എന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യങ്ങൾക്ക് വിലങ്ങിട്ടത് ആരാണ്? എന്തിനാണ്?

എന്തായാലും ആ വേരുകൾ സ്മാരകമാക്കനൊന്നും നിന്നില്ല; ചവരുകൂനയിലേക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞു. അടുത്ത ഊഴം തക്കാളിച്ചെടിയുടേത്.

ഓടിക്കോ ഓടിക്കോ

2013-02-13T18:46:00.002+05:30

ഓടിക്കോ ഓടിക്കോ
നേരം മണി പത്തായി
നേരത്തിനാപ്പീസില്‍
ഇല്ലെങ്ങില്‍ പണിയാകും

ആപ്പീസിലെത്തിയാല്‍
പിന്നെപ്പണി ജോറായി
നേരമാതില്ല -
തിന്നാനും കുടിക്കാനും.

നേരമിരുട്ടുമ്പോള്‍
ആപ്പീസിന്നിറങ്ങുമ്പോള്‍
കാറ്റു കയറിയ
വീര്‍ത്ത വയറിന്റെ
ഉള്ളില്‍ ചില മുറുമുറുക്കം

ഒട്ടമായോട്ടമായി
വെള്ളം കുടിക്കേണം
അതുമാത്രം പോരല്ലോ
പുകയും കയറ്റേണം

പള്ളനിറച്ചിട്ട്
പാതിരയാകുമ്പോള്‍
ടിവിക്ക് മുമ്പില്‍ അടയിരിക്കും
ഇന്റര്‍നെറ്റിലും
കാഴ്ചകള്‍ പലതുണ്ട്

കാഴ്ചകള്‍ കഴിയുമ്പോള്‍
ശൗചം പതിവാണ്

ബ്രാഹ്മമുഹൂര്‍ത്തത്തില്‍
കണ്ണുകള്‍ ചിമ്മിയാല്‍
ഭൂമി കുലുങ്ങ്യാലും അനക്കമില്ല.

ഓടിക്കോ ഓടിക്കോ
നേരം മണി പത്തായി.

വിടുതല്‍

2013-02-12T01:29:00.000+05:30

ഒരിലയ്ക്ക് മരത്തില്‍നിന്നും
താഴെ വീഴാന്‍ ഒരുസംയാമുണ്ട്
ഇല എത്ര ശ്രമിച്ചാലും അതിനു മുമ്പ്
അത് സാധിക്കില്ല, മരത്തില്‍
നില്‍ക്കുന്നത് എത്ര ഇഷ്ടമല്ലെങ്കിലും

ഒരിലക്കും മരത്തിനോട് ചേര്‍ന്ന് നില്‍ക്കാന്‍
ഇഷ്ടമില്ലാതിരിക്കേണ്ട കാര്യവുമില്ല.

ഇല വാടി, പഴുത്ത്, ഉണങ്ങി
നിലത്തേക്ക് പതിക്കുന്നത്
ആനന്ദ നൃത്തം വച്ചാണ്.
അതാണ്‌ അതിന്റെ അടിസ്ഥാന ഗുണം.

സ്വപ്രയത്നത്താല്‍ വിടുതല്‍ വാങ്ങിക്കുകയാ-
ണെങ്കില്‍ ഇലയ്ക്കത് സാധ്യമല്ല
അതിനായി ശ്രമിക്കാറുമില്ല.

കോരനും ചന്ദ്രനും

2012-11-18T22:26:00.002+05:30

കോരനെയും ചന്ദ്രനെയും ഒരുദിവസം തമ്പുരാന്‍ വിളിപ്പിച്ചു. രണ്ടുപേര്‍ക്കും നൂറുവീതം കഴുതക്കുഞ്ഞുങ്ങളെ കൊടുത്തിട്ട് സ്വന്തമായി ജീവിച്ചോളാന്‍ പറഞ്ഞു. രണ്ടുപേര്‍ക്കും വളരെ സന്തോഷമായി. ഇരുവരും കഴുതക്കുട്ടികളെയും കൊണ്ട് സ്വന്തം സ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് പോയി.

രണ്ടുപേരും കഴുതകള്‍ക്ക് മേഞ്ഞുനടക്കാനുള്ള സ്ഥലവും ഭക്ഷണത്തിനുള്ള സാധനസൗകര്യവും പ്രത്യേകം തയ്യാറാക്കി. അങ്ങനെ കഴുതകള്‍ വലുതായി. കോരനും ചന്ദ്രനും കഴുതകളെക്കൊണ്ട് ചുമടെടുപ്പിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. ചുമടെടുത്തു ചുമടെടുത്തു അവര്‍ സമ്പാധിച്ചു.

ചന്ദ്രന്‍ തന്റെ കഴുതകളില്‍ കേമന്മാരായ നാല് കഴുതകളെ മാറ്റിനിര്‍ത്തി അവയ്ക്ക് പ്രത്യേകം ഭക്ഷണവും പരിശീലനവും നല്‍കി. കാഴ്ചയില്‍ ഏതാണ്ട് കുതിരകണക്കെ തോനുന്ന ഇവയെ വയ്ച്ച് ഒരു കഴുതവണ്ടി ഉണ്ടാക്കാനാണ് ചന്ദ്രന്റെ ഉദ്ദേശം. വണ്ടി മോടിയാക്കാന്‍ മൃഗത്തോലുകളും എല്ലുകളും വേണം. ചന്ദ്രന്റെ കൂട്ടത്തില്‍ തീരേ അവശരായ അഞ്ചു പത്ത് കഴുതകള്‍ ഉണ്ട്. അവറ്റകളുടെ ഭക്ഷണത്തില്‍ നിന്നും മിച്ചം പിടിച്ച ഭക്ഷണം കൊടുത്താണ് വണ്ടിവലിക്കാനുള്ള കഴുതകളെ കൊഴുപ്പിച്ചെടുത്തത്. അതില്‍ ആറെണ്ണത്തിനെ അങ്ങ് കൊന്നു. അങ്ങനെ വണ്ടി ഗംഭീരമായി. അതില്‍പ്പിന്നെ മറ്റുകഴുതകള്‍ക്കെല്ലാം വലിയ പേടിയായി. നന്നായി ചുമടെടുത്തില്ലെങ്കില്‍ എപ്പോള്‍ വേണമെങ്കിലും കഴുത്തില്‍ കത്തിവീഴാം എന്ന സ്ഥിതിയാണ്!

ഇതേ സമയം കോരന്‍ തനിക്ക്ലഭിച്ച സമ്പാദ്യം കൊണ്ട് തന്റെ കഴുതകള്‍ക്ക് മികച്ചരീതിയിലുള്ള ഭക്ഷണവും പരിചരണവും നല്‍കി. ചില കഴുതകള്‍ക്ക് ച്ചുമാടെടുക്കുന്നതിനിടെ പരിക്ക്പറ്റുന്നത് മനസിലാക്കിയ കോരന്‍ അതിനുവേണ്ട ചികിത്സകള്‍ ഏര്‍പ്പാടാക്കി. തന്റെ കഴുതകളോടെല്ലാംതന്നെ കോരന്‍ വളരെ സ്നേഹത്തോടെ പെരുമാറി. സ്നേഹനിധിയായ തങ്ങളുടെ യജമാനനോട് കഴുതകളെല്ലാം കൂറ് പുലര്‍ത്തി.

കത്തിയെ ഭയപ്പെട്ടു പണിയെടുക്കുന്ന കഴുതകളെക്കൊണ്ട് കൂടുതല്‍ ചുമടെടുപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ് ചന്ദ്രന്‍. കഴുതകള്‍ ഒറ്റക്ക് ച്ചുമാടെടുക്കുന്നതിനെക്കാള്‍ ലാഭം വണ്ടിയില്‍ എടുക്കുന്നതാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ ചന്ദ്രന്‍ രണ്ടാമതൊരുവണ്ടി ഉണ്ടാക്കാന്‍ തീര്‍ച്ചപ്പെടുത്തി. അതിനുവേണ്ട നാല് കഴുതകളെ കണ്ടെത്തി; പ്രത്യേകം ഭക്ഷണങ്ങള്‍ നല്‍കി. ഈ തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടവയ്ക്ക് കൊടുക്കുന്ന ഭക്ഷണത്തിന്റെ അനുപാദം ശേഷിക്കുന്നവരുടെ ഭക്ഷണത്തില്‍ നിന്നും കുറവുവരുത്തി. അങ്ങനെ ഇവനാലും കേമന്മാരായപ്പോള്‍ തിരഞ്ഞെടുത്ത "അനാരോഗ്യരായ" ആറ് കഴുതകള്‍ കൂടി കൂട്ടത്തില്‍ നിന്നും കുറഞ്ഞു. അങ്ങനെ രണ്ടു വണ്ടികളും എണ്‍പത് കഴുതകളും അടങ്ങുന്നതായി ചന്ദ്രന്റെ കൂട്ടം. തന്റെ കൂട്ടത്തിലെ ചുമടെടുപ്പുകാരായ എണ്‍പത് കഴുതകളെ ആരോഗ്യത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ 10, 20, 50 എന്നിങ്ങനെ മൂന്ന് വിഭാഗങ്ങളാക്കിത്തിരിച്ചു. ഒന്നാം വിഭാഗക്കാര്‍ക്ക് അതിഗംഭീര ഭക്ഷണവും പരിചരണവും ഏര്‍പ്പാടുചെയിതു. രണ്ടാം വിഭാഗക്കാര്‍ക്ക് തീരെമോശമല്ലാത്ത രീതിയിലുള്ള സൗകര്യവും. മൂനാമത്തെ വിഭാഗക്കാര്‍ക്ക് പേരിനൊരു ഭക്ഷണവും കഠിന ജോലിയും. ഒന്നും രണ്ടും വിഭാഗക്കാര്‍ വണ്ടിവലിക്കാന്‍ ആകുമ്പോള്‍, വണ്ടിക്കു മോടികൂട്ടന്‍ വേണ്ടി കൊന്ന് തോലും എല്ലും എടുക്കാന്‍ മാറ്റിവയ്ചിരിക്കുകയാണ് ഇവറ്റകളെ.

അപ്പോള്‍ കോരന്‍, തന്റെ സമ്പാദ്യം മുഴുവന്‍ കഴുതകള്‍ കാരണമാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ്, അവയ്ക്ക് വേണ്ട സൗകര്യങ്ങളെല്ലാം ചെയ്തു കൊടുത്തു. അസുഖം വരുന്ന കഴുതകള്‍ക്ക് പ്രത്യേകം ചികിത്സയും വിശ്രമവും നല്‍കി. അസുഖം നടിച്ച് ചടഞ്ഞിരിക്കു അലസന്മാരെ കണ്ടെത്തി മാതൃകാപരമായി ശിക്ഷകൊടുക്കുന്നതിലും കോരന്‍ മിടുക്ക്കാട്ടി. അങ്ങനെ കൂട്ടത്തിലുള്ള നൂറു കഴുതകളും ആത്മാര്‍ഥമായി പണിയെടുത്തപ്പോള്‍ കോരനും കോരന്റെ കഴുതക്കൂട്ടവും മികച്ച രീതിയില്‍ ജീവിച്ചു.

അങ്ങനെ ഒരുദിവസം കോരനും ചന്ദ്രനും തമ്പുരാന്റെ അറിയിപ്പുകിട്ടി. തമ്പുരാന്‍ രണ്ടുപേരുടെയും സാമ്പ്രാജ്യം കാണാന്‍ വരുന്നു!

ആദ്യം തമ്പുരാന്‍ ചന്ദ്രന്റെ സ്ഥലത്താണ് എത്തിയത്. ചന്ദ്രന്‍ തന്റെ നേട്ടങ്ങള്‍ തമ്പുരാനോട്‌ വിവരിച്ചു. തനിക്ക് സഞ്ചരിക്കാന്‍ രത്നങ്ങള്‍ പതിച്ച, നാല് മിടുക്കന്‍ മാരായ കഴുതകള്‍ വലിക്കുന്ന രഥം; ചുമട് വഹിക്കാനായി പ്രത്യേകം തയ്യാറാക്കപ്പെട്ട അഞ്ചു വണ്ടികള്‍; തനിക്ക് താമസിക്കാന്‍ കൊട്ടാരസദൃശ്യമായ ആലയം; ചുമട് വണ്ടികള്‍ സുരക്ഷിതമായി വയ്ക്കാന്‍ പ്രത്യേക സൗകര്യം... അങ്ങനെ എണ്ണിയെണ്ണി കാണിച്ചുകൊടുത്തു ചന്ദ്രന്‍ തന്റെ നേട്ടങ്ങള്‍. ചന്ദ്രന് തന്റെ സന്തോഷപ്രധമായ അഭിനന്ദനങ്ങള്‍ അറിയിച്ച് തമ്പുരാന്‍ കോരന്റെ അടുത്തേക്ക് പുറപ്പെട്ടു. ഇതിനിടെ തമ്പുരാന്‍ ചന്ദ്രനോട് കോരനെപ്പറ്റി തിരക്കി.

"ഹൊ! കോരന്‍ ഒന്നും ചെയ്തില്ല. കഴുതകളെ അങ്ങ് മാറ്റിക്കളയാം എന്ന് പറഞ്ഞ് അവറ്റകളുടെ കൂടെനടന്ന്‌ ഇപ്പോള്‍ അവനും ഒരു കഴുതയായി" - ചന്ദ്രന്റെ മറുപടി.

തമ്പുരാന്‍ കോരന്റെ സന്നിധിയിലെത്തി. കോരന്‍ തന്റെ നേട്ടങ്ങള്‍ തമ്പുരാന് കാട്ടിക്കൊടുത്തു. ആരോഗ്യത്തോടും ഉത്സാഹത്തോടും കഴിയുന്ന ചുമടെടുപ്പുകാരായ നൂറ് കഴുതകള്‍; അവയ്ക്കുള്ള വിശ്രമ, ഭക്ഷണ സൗകര്യം; ചികിത്സക്കുള്ള ഏര്‍പ്പാടുകള്‍; ചുമടെടുപ്പ് കഴിഞ്ഞു വരുമ്പോള്‍ മേഞ്ഞുനടക്കാനുള്ള മേച്ചില്‍പുറം... ഇങ്ങനെ പോകുന്നു കോരന്റെ സമ്പാദ്യ പട്ടിക. അഭിമാനത്തോടെ കോരനെ അഭിനന്ദിച്ച തമ്പുരാന്‍ ചന്ദ്രനെ കുറിച്ച് അന്വേഷിച്ചു.

"എന്തൊക്കെ വണ്ടിയും, കൊട്ടാരവും ഉണ്ടായിട്ടെന്താ; ഇതൊക്കെ ഉണ്ടാക്കിക്കൊടുത്ത കഴുതകളെ കുറിച്ച് വല്ല വിചാരവും ഉണ്ടോ അവന്? ദുഷ്ടന്‍."

കോരനും ചന്ദ്രനും തമ്മിലുള്ള തര്‍ക്കം ഇപ്പോഴും തുടരുന്നു. അഭിപ്രായ വ്യത്യാസങ്ങള്‍ വര്‍ദ്ധിച്ചു വരുന്നതല്ലാതെ ഒരു മയവുമില്ല. ഇതില്‍ ആരാണ് ശരി? കൊരാനോ അതോ ചന്ദ്രനോ? ഈ കഴുതകള്‍ക്ക് ഏതായാലും അത് മനസിലായിട്ടില്ല. തമ്പുരാനെങ്കിലും ഭോധ്യമായിട്ടുണ്ടാകണം; ചിലപ്പോള്‍!

അസംഘടിത ചൂഷിതര്‍

2012-11-04T01:36:00.000+05:30

അഭ്യസ്ഥവിദ്യരായ ചെറുപ്പക്കാര്‍ ജോലിക്ക് വണ്ടി അലഞ്ഞുതിരിയുന്ന കാലത്തുനിന്നു കേരളം ഒരുപാട് നേട്ടങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കി. സാങ്കേതിക വിദ്യയുടെ വിശേഷിച്ചു വിവരസാങ്കേതിക വിദ്യയുടെ വളര്‍ച്ചയും അനുബന്ദ പ്രൊഫെഷണല്‍ കൊര്‍സുകളുടെ കടന്നുവരവും തന്നെയാണ് ഒരുപരിധിവരെ നമ്മുടെ നാട്ടിലെ ഈ പ്രകടമായ മാറ്റത്തിന് നാന്ദിയായത്‌. ഇന്ന് നിരവധി ചെറുപ്പക്കാര്‍ കേരളത്തിന്‌ അകത്തും പുറത്തുമായി ഈ തരത്തില്‍ ജോലിചെയിത് വരുന്നു. ഇത് നമ്മുടെ നാടിന്റെ സമ്പദ്ഘടനയില്‍ കാര്യമായ മാറ്റം വരുത്തിയിട്ടുണ്ട് എന്ന് പറയാതെ വയ്യ.

ആഗോളവത്കരണത്തിന്റെ കാലമായതുകൊണ്ട് ഈ തരത്തില്‍ ഉയര്‍ന്നുവന്ന തൊഴില്‍ പ്രസ്ഥാനങ്ങളില്‍ ബഹുഭൂരിഭാഗവും സ്വകാര്യമേഖലയിലാണ്‌. തൊഴിലവസരങ്ങളത്രയും അസഘടിത മേഖലയിലാണ്. ഈ മേഖലയിലാകെതന്നെ വലിയതോതിലുള്ള തൊഴില്‍ ചൂഷണവും സംഭവിക്കുന്നു. തൊഴിലെടുക്കുന്നവര്‍ക്ക് അവര്‍ ചെയ്യുന്ന തൊഴിലിനു തൊഴില്‍ദാതാക്കള്‍ക്ക്‌ ലഭിക്കുന്ന ലാഭത്തിന്റെ ആനുപാധികമായ വേദനം ഒരിക്കലും കിട്ടുന്നില്ല. എന്നാല്‍ മറ്റു മേഖലകളെ അപേക്ഷിച്ച് അവര്‍ക്ക് മാന്ന്യമായ വേദനം ലഭിക്കുന്നുണ്ടുതാനും. ഭൂരിഭാഗവും പുരംരാജ്യങ്ങളില്‍ നിന്നുള്ള കരാര്‍ അടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള ജോലികലായതിനാലാണ് സാമാന്ന്യം മാന്യമായ വേദനം ജീവനക്കാര്‍ക്ക് കൊടുക്കുമ്പഴും വലിയതോതിലുള്ള ലാഭം ഉണ്ടാക്കാന്‍ തൊഴില്‍ദാതാക്കള്‍ക്ക്‌ സാധിക്കുന്നത്. നമ്മുടെ നാട്ടിലെ ഒരു കമ്പനി ലാഭമുണ്ടാക്കുന്നത് നല്ല കാര്യം തന്നെ - രാജ്യത്തിന്റെ സമ്പദ്വ്യവസ്ഥയില്‍ അത് നല്ലരീതിയില്‍ പ്രതിഫലിക്കും.

എന്നാല്‍ അടുത്തിടെ ഉണ്ടായിരിക്കുന്ന സാമ്പത്തിക മാന്ദ്യം വിളിച്ചുപറയുന്നത്‌ ഇത്തരം തൊഴിലുകള്‍ക്ക് യാതൊരു സുരക്ഷിതത്വവും ഇല്ല എന്ന അതിധയനീയ യാഥാര്‍ത്ഥ്യമാണ്. തോഴിലില്ലായിമയെക്കള്‍ തൊഴില്‍ അരക്ഷിതത്വമാണ് ഒരു നാടിന്റെ സമ്പദ്ഘടനയെ ഏറ്റവും പ്രതികൂലമായി ഭാധിക്കുന്നത്. ഇത്തരം മേഘലകളിലെ ഭഹുഭൂരിഭാഗം വരുന്ന ജോലിക്കാരും ഇടത്തരക്കാരും ആരാഷ്ട്രീയരുമാണ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ അവര്‍ക്കിടയിലെ സംഘഭോധം നന്നേകുറവാണ്. ഇത് വ്യക്തമായി മനസിലാക്കിയ തൊഴില്‍ദാതാക്കള്‍ "സമ്പത്ത് കാലത്ത് തൈ പത്തു വച്ചാല്‍ ആപത്തു കാലത്ത് കാ പത്തു തിന്നാം" എന്ന കണക്കെ തൊഴില്‍ - സാമ്പത്തിക ചൂഷണം അതിശക്തമായി നടപ്പാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഇത്തരത്തില്‍ നിരവധി മേഘലകളില്‍ തൊഴിലെടുക്കുന്ന അസംഖ്യം തൊഴിലാളികള്‍ അസഘടിതരും ചൂഷണവിധേയരും ആണ്. നിലവില്‍ ഇന്ത്യന്‍ സമ്പദ്വ്യവസ്ഥയുടെ 60 ശതമാനതിലതികം അസഘടിത മേഘലയില്‍ (ഇതില്‍ ഭൂരിഭാഗവും കാര്‍ഷിക മേഘലയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു കിടക്കുന്നു) നിന്നാണ് എന്ന വസ്തുത വിരല്‍ചൂണ്ടുന്നത്, രാജ്യത്ത് നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന അതിരൂക്ഷമായ തൊഴില്‍ - സാമ്പത്തിക ചൂഷണത്തിലേക്കാണ്. GDP ക്രമമായി വളര്‍ന്നുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പഴും ദാരിദ്ര്യ രേഖക്ക് താഴെ ഉള്ളവരുടെ എണ്ണം കൂടിവരുന്നതും, പോഷകാഹാരക്കുരവുള്ള കുട്ടികളുടെ നിരക്ക് വര്‍ദ്ധിച്ചുവരുന്നതും, ഇപ്പോഴും 65% കുടുംബങ്ങള്‍ക്ക് സ്വന്തമായി കക്കൂസ് ഇല്ലാതിരിക്കുന്നതും, എലാം ഇത്തരത്തിലുള്ള സാമ്പത്തിക ചൂഷണം നിലനില്‍ക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ്. ഇത്തരം കൊള്ളരുതായിമകള്‍ക്കെതിരെ ഇന്നത്തെ യുവത്വം സംഘടിച്ച് ശബ്ദമുയര്‍ത്തേണ്ടുന്ന സമയമാണ് ആസന്നമായിരിക്കുന്നത്.

സമൂഹം മറ്റൊരു പരിണാമത്തില്‍

2012-10-10T01:07:00.001+05:30

ഓരോന്നോരോന്നിനായി അടിക്കടി വില വര്‍ദ്ധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. വിലവര്‍ദ്ധനവിനനുസൃതമായി ശമ്പളത്തില്‍ - വരുമാനത്തില്‍ വര്ദ്ധനവുണ്ടാകുന്നുണ്ടോ? ഇല്ല!

ഒരുവര്ഷം മുന്‍പ് സപ്ലൈകോയില്‍ അരിക്ക് വില 16 - 18 രൂപ. ഇന്ന് ആ സ്ഥാനത് 30 രൂപയോളം കൊടുക്കണം. അതുപോലെ പലതും. നിത്യോപയോഗ സാധനങ്ങളില്‍ ഈ വിധം വിലവര്‍ദ്ധനവുണ്ടാവുകയും മറുവശത്ത് വരുമാനത്തില്‍ കാര്യമായ മാറ്റം ഉണ്ടാവാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോള്‍, സാധാരണക്കാരന്‍ ചിലവുകള്‍ നിയന്ത്രിക്കാന്‍ നിര്‍ബന്ധിതനാകും.

പ്രതിമാസം അടച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ലോണ്‍ തിരിച്ചടവ് 5000 ത്തില്‍ നിന്നും 4000 ആക്കും, ആഴ്ചയില്‍ ഒരിക്കല്‍ സിനിമ കണ്ടുകൊണ്ടിരുന്നത്‌ രണ്ടാഴ്ച കൂടുമ്പോഴോ മാസത്തില്‍ ഒരിക്കലോ ആക്കിമാറ്റും. പുതുവസ്ത്രങ്ങള്‍ വര്‍ഷത്തില്‍ ഒരിക്കല്‍ മതി എന്നാവും. ചെറു യാത്രകള്‍ക്കിടയിലുള്ള ദൈര്‍ഘ്യം കൂട്ടും. അങ്ങനെ പല മേഖലകളില്‍ പല ചുറ്റുപാടുകളില്‍ ഉള്ളവര്‍ അവരവരുടേതായ പല നിയന്ത്രണങ്ങളും വരുത്താന്‍ നിര്‍ബന്ധിതരാകും. എങ്കില്‍ മാത്രമേ കഴിഞ്ഞ വര്ഷം കഴിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന അതേ തോതില്‍ ഇപ്പോഴും ഭക്ഷണം കഴിക്കാന്‍ സാധിക്കൂ. ഇങ്ങനെ തുടര്‍ന്നാല്‍ ഒരുപക്ഷെ അധികം താമസിയാതെ ഭക്ഷണത്തിലും നിയന്ത്രണം ഏര്‍പ്പെടുത്തേണ്ട അവസ്ഥയിലേക്ക് സാധാരണക്കാരന്‍ ചെന്നെത്തപ്പെടും.

ഡാര്‍വിന്റെ പരിണാമ സിദ്ധാന്തത്തില്‍ പറയുന്നുണ്ട് "നിലനില്‍പ്പിനുള്ള പോരാട്ടത്തെ"(Struggle for existence) ക്കുറിച്ച്‌. നമ്മുടെ നാട്ടിലെ ബഹുഭൂരിഭാഗം വരുന്ന സാധാരണക്കാരും ദരിദ്രരും. അവരുടെ നിലനില്‍പ്പിനുവേണ്ടിയുള്ള പോരാട്ടഭൂമിയിലേക്ക് എടുത്തെറിയപ്പെട്ടിരിക്കുകയാണ്. ഇതില്‍ ചെറിയൊരു വിഭാഗത്തിനു മാത്രമേ വിജയിച്ചുവരാന്‍ സാധിക്കൂ എന്നാ സത്യം നിലനില്‍ക്കുന്നു. അതായത് ഇന്ന് മധ്യവര്‍ഗം ഇടത്തരം എന്നൊക്കെ പറയുന്ന (Middle class) വിഭാഗം പരിവര്‍ത്തനപ്പെട്ട് ദരിദ്രനോ ധനികണോ ആക്കപ്പെടും. അങ്ങനെയെങ്ങില്‍ സമ്പന്ന വര്‍ഗത്തിന്റെയും അവര്‍ക്കുചുറ്റും ഉപഗ്രഹം കണക്കെ ചുറ്റിക്കറങ്ങുന്ന ബഹുഭൂരിഭാഗം ദാരിദ്രനാരായണന്‍ മാരുടെയും ഇരുണ്ട കാലമാണ് നമ്മെ കാത്തിരിക്കുന്നത്.

ആ ഒരവസ്ഥ വന്നെത്താതിരിക്കണമെങ്കില്‍ എല്ലാവരും ഈ വസ്തുത മനസിലാക്കേണ്ടതുണ്ട് പ്രതിപ്രവര്‍ത്തനം ആരംഭിക്കേണ്ടതുണ്ട്. സാധാരണഗതിയില്‍ തനിക്കു എന്തെങ്കിലും നഷട്ടപെടുന്നു എന്ന് ബോധ്യമാകുമ്പഴെ ഒരുവന്‍ സംഘടിക്കുവാനും പ്രതികരിക്കുവാനും തയ്യാറാവുകയുള്ളൂ. ഈ ആലസ്യം വെടിഞ്ഞ് പ്രബുദ്ധജനം ഒറ്റക്കെട്ടായി പ്രതികരിക്കേണ്ട കാലം ആസന്നമായിരിക്കുന്നു.

വെറുതെ ഒരോണം

2012-08-22T23:39:00.000+05:30

ഇനിയും വിപണിമൂല്യം നഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടില്ലാത്ത ചന്ദ്രശേഖരന്‍ വധം നിറഞ്ഞു നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ പെരുന്നാള്‍ അങ്ങനെ കഴിഞ്ഞു. ഇതാ ഓണം ഇങ്ങെത്തി. പച്ചമാവേലിയുമായി സാമൂഹ്യ വെബ്സൈറ്റുകള്‍ ഓണത്തെ വരവെട്ടുതുടങ്ങി. തുമ്പപ്പൂവിന്റെ കുളിര്‍മ്മ ഓര്‍മയിലെ ഓണത്തിനു മാത്രം. പൂ പറിച്ചിട്ട്, പൂപറിക്കുന്ന ഒരു കുട്ടിയെ കണ്ടിട്ട് എത്ര ഓണമായി.

ഓണവും പെരുന്നാളും എല്ലാം നാലുചുവരുകള്‍ക്കുള്ളിലെ വിരല്‍ത്തുമ്പിലെ ലോകവുമായി പങ്കുവയ്കുന്ന ഈ കാലത്ത് ഒരു Desktop Wallpaper ല്‍ കവിഞ്ഞ പൂക്കളം ആര്‍ഭാടമാണ്. ഈ രാജ്യത്തിന്‍റെ, ലോകത്തിന്റെ തന്നെ പല കോണുകളില്‍ ഉള്ള ആളുമായി ഏതു നേരത്തും ഏത് വിഷയത്തിലും സംവധിക്കാന്‍ സാധിക്കുകവഴി ഈ ലോകം വളരെ ചെറുതായി എന്നു നാം കരുതുന്നു. എന്നാല്‍ ചെറുതാകുന്നത് നമ്മളോരോരുത്തരുടെയും ലോകമാണ് എന്ന വസ്തുത ഒരുപക്ഷെ നമ്മള്‍ മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല. ഈ ചെറിയ ലോകത്ത് ഓണവും ചെറുതാകുന്നു. സമൃദ്ധിയുടെ സാഹോദര്യത്തിന്റെ തുല്യതയുടെ മാനവികോത്സവമാണ് ഓണം.

സാമൂഹ്യ വെബ്സൈറ്റുകളുടെ അംഖസംഖ്യ 100 കോടിയോടടുക്കും. ഇതില്‍ 40 ശതമാനത്തോളം വ്യാജമെന്ന് പറയുന്നു. എന്നാല്‍ തന്നെയും ലോകജനസംഖ്യയുടെ 10 ശതമാനം വരും. സാമൂഹ്യ വെബ്സൈറ്റുകളിലെ ആഘോഷം സമൃദ്ധമാകുമ്പോഴും ശേഷിക്കുന്ന 90 ശതമാനത്തെക്കുറിച്ച് ഓര്‍ക്കുക അസാധ്യം. പെരിനപ്പുറത്തെ സാഹോദര്യം ഈ പറയുന്ന എവിടെയും കാണില്ല.

പല ആഫ്രിക്കന്‍ - തെക്കനമേരിക്കന്‍ രാജ്യങ്ങളും ഭക്ഷണത്തിനു വകയില്ലാതെ അലയുന്ന കാഴ്ചയാണ് ഇന്നും ഈ ലോകത്തിന് മുന്പിലുള്ളത്. നമ്മുടെ രാജ്യത്ത് ഒരു ലക്ഷത്തില്‍ പരം ടെണ്‍ ഭക്ഷ്യധാന്യമാണ് കടലില്‍ കൊണ്ടുതള്ളിയത് എന്നാണ് വാര്‍ത്ത. രാജ്യത്തെ 40 ശതമാനത്തോളം ആളുകള്‍ ദിവസത്തില്‍ ഒരുനേരം മാത്രം ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്ന കാലഘട്ടത്തിലാണ് ഇത് എന്നത് ഹൃദയഭേധകമാണ്.

ഭരണകൂടത്തിന്റെ ലോകം ചെറുതാകുമ്പഴാണ് ഇങ്ങനെ സമ്പവിക്കുന്നത് നമ്മുടെ കാഴ്ചപ്പാടും മനോഭാവവും വിശാലമാവുന്നിടത്ത് - നമ്മുടെ ലോകവും വലുതാവുന്നിടത് - ഭരണകൂടങ്ങള്‍ സമൃദ്ധമാവും. സാഹോദര്യം വിളിച്ചുപറയും. തുല്യത ഉറപ്പുവരുത്തും. ഈ ഓണക്കാലം വിശാല സമൃദ്ധിക്കായ് ലോകം കൈകോര്‍ക്കട്ടെ എന്ന് പ്രത്യാശിക്കാം.

ഇവിടെ ഒ. എന്‍. വി. യുടെ വരികള്‍ ശ്രദ്ധേയമാണെന്ന് തോനുന്നു -

"വെറുതെ ഈ മോഹങ്ങള്‍ എന്നറിയുമ്പോഴും

വെറുതെ മോഹിക്കുവാന്‍ മോഹം."

വെളിച്ചമെത്താത്ത മാനസം

2012-05-29T01:25:00.000+05:30

ഈയിടെ കണ്ടു കിട്ടിയ ആറേഴ്‌ വര്ഷം പഴക്കമുള്ള ചിതലരിച്ച ഒരു കടലാസ് കഷണത്തിലെ അക്ഷരങ്ങള്‍ ...

വെളിച്ചമെത്താത്ത മാനസം

ഇനിയെന്തു മാര്‍ഗം മുന്നില്‍

ഇനിയാരു തുണയെന്‍ മുന്നില്‍

ഒരു താങ്ങുമില്ലാതെ വീഴുന്നതെങ്ങോട്ട്

ഇരുളിന്റെ ആഴത്തില്‍ മുങ്ങുന്നു ഞാനിന്നു

അറിയാത്ത കാലത്ത് ഞാന്‍ ചെയിത വിഡ്ഢിത്തം,

മുന്നില്‍ വരുന്നതെന്തെന്നു നോക്കാതെ

പിന്നാലെ പോയതെന്തെനന്നു കാണാതെ

ഇപ്പോള്‍ നടപ്പതുമെന്തെന്നറിയാതെ

നിമിഷങ്ങള്‍ നില്‍ക്കുന്ന സുഖത്തെ തിരക്കിഞാന്‍

സ്ഥലകാല ബോധത്തെ കൂസാതെ പായുന്ന

ഞാനന്തകാരത്തില്‍ മുങ്ങിയാലശ്ശേഷ -

മാശ്ചാര്യം ശേഷിപ്പതില്ലല്ലോ!

ഇരുളിന്റെയാഴതില്‍ ഗതികിട്ടാതുഴലുന്നതാരുകാണാന്‍

ഇന്നു ഞാനേകനായി, ആരുണ്ട്‌ മുന്നില്‍?

ആരുമില്ലെന്‍ വഴികാട്ടിയായാരുമില്ല.

ഏകനായി ചോധിച്ചിതിന്നോളം

ചോദിച്ചിടാത്താതെന്നോടു തന്നെയായി

ഉത്തരം കിട്ടാതെ വെമ്പുന്നയെന്നുള്ളില്‍

പൗര്‍ണമിത്തിങ്കല്‍ ഉദിച്ചുയര്‍ന്നു

പൗര്‍ണമി ചന്ദ്രന്‍ അമാവാസിക്ക് പോകുന്നതെങ്ങോട്ട്

പിന്നെയും മാനത്ത് ചന്ദിരന്‍ പൊങ്ങുന്ന-

തുത്സാഹ പൂരിതനുന്മേഷവാനായി

എങ്കിലുമെന്മനം കാത്തുകാത്തിരിപ്പൂ

കൌമുദി പൂരിത മാനസം കാണ്മതിന്നിന്നോളം

പൊതിച്ചോറ്

2011-12-26T00:06:00.002+05:30

ഉച്ചക്ക് ഊണ് കഴിക്കാനുള്ള കാശെടുക്കാനായി ATM ലേക്ക് പോവുകയാണ്. വഴിയരികില്‍ കുഞ്ഞിനെ മുലയൂട്ടി ഭിക്ഷയാജിചിരിക്കുന്ന ഒരു സ്ത്രീ. അടുത്തെത്തിയപ്പോള്‍ എന്റെ നേരെയും നീണ്ടു അവരുടെ കൈ. ഇല്ല എന്ന് കൈ ആഗ്യം കൊണ്ട് ഞാനവരെ വിരട്ടി. ATM ല്‍ നിന്ന് പണമെടുത്തു തിരികെ വരുമ്പോഴും അവരവിടെയുണ്ട്‌. എന്നില്‍ നിന്നും അകറ്റി ലക്ഷ്യമില്ലാതെ എവിടെയൊക്കെയോ ദൃഷ്ടി ചലിപ്പിക്കുന്ന അവരുടെ വലതു കൈ മുലകുടിക്കുന്ന കുഞ്ഞിന്റെ തലയില്‍ പതിയെ തലോടുന്നുണ്ട്‌ - അവര്‍ പോലുമറിയാതെ.

ഭിക്ഷാടനം എനിക്ക് യോജിക്കാനാവാത്തതാണ്. ഭിക്ഷ കൊടുക്കുന്നത് ഭിക്ഷാടനത്തെയും അതുപോലെ അതുപയോഗപ്പെടുതുന്ന മാഫിയകളെയും പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കലാണ് എന്നാ സാമൂഹ്യബോധം എന്നെ ഭിക്ഷാടന വിരോധിയാക്കി.

അവിടുന്ന് നേരെ ഹോട്ടലില്‍ എത്തി ഊണ് ഓര്‍ഡര്‍ ചെയിതു. ഊണ് കഴിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോള്‍ നിഷ്കളങ്കമായ ആ കുഞ്ഞിന്റെ മുഖവും അതിലും ദയനീയമായ ആ അമ്മയുടെ മുഖവും മനസ്സിലെക്കെതി. ഈ ക്രിസ്തുമസ് ദിനത്തില്‍ നാടൊട്ടുക്ക് ആഘോഷ ആരവങ്ങലാലും വിഭവസമൃദ്ധ ഭക്ഷണത്താലും സമ്പന്നമാകുമ്പോള്‍ - തീരേ മോശമല്ലാത്ത രീതിയില്‍ ഞാനും ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോള്‍ ആ അമ്മയും കുഞ്ഞും കാരുണ്യമതികള്‍ക്കായി കൈ നീട്ടിയിരിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ എത്രപേര്‍... എത്ര കുഞ്ഞുങ്ങള്‍!

ഞാന്‍ വെയിറ്റെരെ വിളിച്ചു. "ഒരു ഊണ് പാര്‍സല്‍". വയറു നിറയെ ഭക്ഷണം കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞ് ആ പാര്‍സല്‍ ചോറുമെടുത്ത്‌ ഹോട്ടലില്‍ നിന്നിറങ്ങി. നടന്നവിടെ എത്തിയപ്പോള്‍ പക്ഷെ, ആ സ്ത്രീയും കുഞ്ഞും അവിടെയില്ല. അവര്‍ അവരുടെ അടുത്ത കേന്ദ്രത്തിലേക്ക് പോയിരിക്കുന്നു. എന്റെ കയ്യിലുള്ള ഈ ചോറ് കഴിക്കാന്‍ കഴിയാത്ത അവരുടെ നിര്‍ഭാഗ്യമോ - എന്റെ കൈകൊണ്ടു കൊടുത്ത ചോറ് അവര്‍ കഴിക്കുന്നത്‌ കണ്ട് സംതൃപ്തി കൊള്ളാനാകാത്ത എന്റെ നിര്‍ഭാഗ്യമോ - അറിയില്ല, അവരെ നേരത്തേ ഇവിടെ നിന്നും മുന്നോട്ടുനയിച്ചു. കയ്യില്‍ ഒരു പൊതിച്ചോറിന്റെ ഭാരവുമായി ഞാന്‍ മടങ്ങി.

മരം

2011-07-01T02:06:00.001+05:30

മരമാണ് അല്ല മരമായിരുന്നത്

പണ്ടൊരുമഹാന്റെ കാരുണ്യത്തില്‍ വളര്‍ന്നുവന്നു

പൂക്കളും കായ്കളും സമൃദ്ധമായി വിളയുന്ന മരം

പൂക്കലുതിര്‍ക്കുന്ന തേന്‍ നുകരാനെത്തുന്ന പൂബാറ്റകല്‍

കായ്കള്‍ പറിക്കാന്‍ ചില്‍ ചില്‍ ചിലക്കുന്ന അണ്ണാരക്കണ്ണനും ഓടിയെത്തും

കൂട്ടരോടോന്നിച്ചു പാടിക്കളിക്കുവാന്‍ കൊകിലക്കൂട്ടങ്ങള്‍ ഒത്തുചേരും

മരമായിരുന്നതൊരുകാലത്ത്, കാലമേ നിനക്കഭിനന്ദനം

കാലത്തിന്‍ കടല്‍ നീന്തിക്കടന്നെതിയോന്‍ കാട്ടാളന്‍

"അതെ കാട്ടാളന്‍ കാഷായ വസ്ത്രം ധരിച്ച കാട്ടാളന്‍"-

പാഞ്ഞുകേരി ആമരത്തില്‍. അവിടിരുന്നവന്‍ ക്ഷീണം മാറ്റി

തല്‍ക്ഷണം രംഗം നിശ്ചലമായി

പാട്ടുകള്‍ നിന്നു ചില്‍ ചില്‍ നിലച്ചു

കോകില നാദവും നിലച്ചു നിന്നു.

കാവിക്കുള്ളില്‍ നിന്നെടുത്ത കാരിരുമ്പിന്‍ പിടിയുള്ള

മഴുകൊണ്ടാവനതിന്‍ കുഞ്ഞിളം ശിഖരത്തിലാഞ്ഞുവെട്ടി

അവനിരിക്കും കോമ്പല്ല പിടിക്കും കോമ്പല്ല

ആകാശത്തംബിളി മാമനെ പിടുക്കുവാന്‍ മോഹിച്ചു

വളരുന്ന കുഞ്ഞിളം തണ്ടവന്‍ മുറിച്ചെടുത്തു

വേദനയില്‍ പുളയും മരത്തിലെ പൂവെല്ലാം കൊഴിഞ്ഞുപോയി

അപകടം മണക്കുന്ന മരത്തെയും വിട്ടു

പാറ്റകള്‍ പോയി ... കോകിലക്കൂട്ടവും പെട്ടന്ന് പോയി

തന്നാലവത് ചെയ്യാന്‍ നില്‍ക്കാതെ അണ്ണാരക്കന്നനും പോയി വേഗം

പൊട്ടിയ കൊമ്പിന്റെ ചില്ലകള്‍ മാറ്റിയും കൊമ്പുകള്‍ വളച്ചും

ഇലകള്‍ വിരിച്ചുമവനൊരു കൂടുതീര്‍ത്തു.

ഉച്ചവെയില്‍ ഏല്‍ക്കാന്‍ പാടില്ല അവന്‍ തന്റെ മഴുവോരിക്കല്‍ കൂടി കയ്യിലേന്തി

അസഹ്യമാം വേദനയില്‍ ശേഷിച്ച കായ്കനികളെല്ലാം കൊഴിഞ്ഞുപോയി

വെയില്‍ കൊള്ളാതവന്‍ സുഖിച്ചു, വെയില്‍ പോയി മഴവന്നു തണുപ്പായി ...

അവന്റെയാവശ്യം വര്‍ദ്ധിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു

മഴുവിന്‍ വിശപ്പോ കുറഞ്ഞുവന്നു

ശേഷിപ്പതിനിയവനിരിക്കും കൊമ്പുമാത്രം

ഇനിയും തീര്‍ന്നില്ലവന്റെ ആവശ്യം

പിച്ചളപ്പിടിയുള്ള കൊച്ചുമാഴു കൊണ്ടാവനിരിക്കും കൊമ്പിനെ ആശ്രയിച്ചു

പണ്ട് ഈമാരത്തിന്നവഷിഷ്ടം ഭക്ഷിച്ചോരുപാട്

ചെറു ചെടികള്‍ വളര്‍ന്നിരുന്നു

ഇന്നീക്കാവിക്കാരന്റെ വിസര്‍ജ്യത്താലവയെല്ലാം

ശോഷിച്ച് വൈരൂപ്യ കോലമായി

ഇന്നതിന്‍ മുകളിളവന്‍ സുഖമായുരങ്ങുമ്പോള്‍

അതിന്‍ വേരുകള്‍ ഭഗവാന്‍ ശകടത്തിനാഹാരം

എതിര്‍ക്കാന്‍ ഒക്കില്ല... ഒപ്പമിന്നാരുമില്ല

അപരിചിതന്‍

2011-05-11T18:04:00.000+05:30

അപരിചിതനെക്കുരിച്ചോര്‍ക്കാന്‍

സമയമില്ലിവിടാര്‍ക്കും

എന്നെയും എന്റെതിനെകുറിച്ചും

ഓര്‍ക്കനമിന്നെനിക്ക്

അപരിചിതനെകുരിച്ചോര്‍ക്കാന്‍

സമയമില്ലിന്നെനിക്കും

ആരാണ് അപരിചിതന്‍? ആരൊക്കെയാണ് അപരിചിതര്‍?

ആത്മാവുപൊലുമിന്നെനിക്കപരിചിതം

പ്രണയം

2011-05-06T01:14:00.000+05:30

കാണുന്നു ഞാന്‍ എന്റെ പ്രണയത്തെ

അറിയുന്നു ഞാന്‍ എന്റെ പ്രണയത്തെ

മൌനമാണെന്റെ പ്രണയം
ഭീരുത്വമാണെന്റെ പ്രണയം

എന്റെ പ്രണയമേ

നമുക്കീ സന്ധ്യയില്‍ പരസ്പരം

യാത്ര ചൊല്ലിപ്പിരിയാം

ഏകാന്ത സ്വാതന്ത്ര്യം

2011-05-06T01:03:00.000+05:30

വിജനമായ കടല്‍ തീരം, ശാന്തമായി കരയിലേക്ക് കയറിവന്നു സ്വയം ഇല്ലാതാകുന്ന തിരമാലകള്‍, ഇളം കാറ്റിന്റെ മനോഹരമായ തലോടല്‍, കാര്‍മേഘത്തിന്റെ കറുത്ത പാടുകള്‍ പൊടിപോലുമില്ലാത്ത ആകാശത്തില്‍ പൂര്‍ണചന്ദ്രന്‍...

ഇത്രയേറെ മനോഹരമായ ഈ രാവില്‍ ഏകനായി ഞാന്‍ ഈ തീരത്ത്. പക്ഷെ ഇവയൊന്നും എന്റെ ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ ഉണര്തുന്നില്ല. ഏകാന്തത. ഏകാന്തതയുടെ ഭീകരത എന്നെ വല്ലാതെ ഉഴറ്റുന്നു. ആര്‍ത്തലക്കുന്ന തിരമാലകളെപ്പോലെ, ചുഴലിക്കാറ്റില്‍ ഉലയുന്ന വന്മരം പോലെ ഞാന്‍ ഉഴലുന്നു.

ലക്ഷ്യമില്ലാതെ ഓടുന്ന എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്കു ഒരു അവ്യക്ത രൂപം. നിലവെലുച്ചതില്‍ വ്യക്തമല്ലാത്ത ദൂരത്തിലാണ്. അനക്കമുണ്ട്. അതെ ആ മനുഷ്യരൂപം എനിക്കരികിലേക്ക് വരുന്നു.

വളരെ പ്രസന്നയായ ആ പെണ്‍കുട്ടി എനിക്കുനേരെ വരുന്നു. ഞങ്ങള്‍ തമ്മിലുള്ള അകലം കുറഞ്ഞു വരുന്നു.

ഏകാന്തതയുടെ തടവറകള്‍ തകര്‍ത്ത് എന്റെ മനസ്സ് ഈ സുന്ദരമായ ലോകത്ത് സ്വാതന്ദ്ര്യം പ്രക്യാപിച്ചു. തിരമാലകൌടെ കുശലവും, ഇളം കാറ്റിന്റെ തലോടലും, കൌമുദിയുടെ കുളിര്‍മയും... എല്ലാം, എല്ലാം ഞാനനുഭവിക്കുന്നു.

അവള്‍ എനിക്ക് തൊട്ടുമുന്നില്‍ എത്തിയിരിക്കുന്നു, പക്ഷെ ആ കണ്ണുകളുടെ ലക്‌ഷ്യം എന്നിലേക്കല്ല. അവള്‍ എന്നെയും കടന്ന് പോവുന്നു. വിധൂരതയിലേക്ക് മറയുന്നു.

പാച്ചില്‍

2011-02-09T13:00:00.000+05:30

പായുന്നു ഞാനും
എത്തുന്നില്ല ലക്ഷ്യ്ത്തില്‍
ഊണില്ല ഉറക്കമില്ല...
എത്തുന്നില്ല എവിടെയും
എല്ലാരും മിണ്ടാതെ പായുന്നു
ആരാരും കൂട്ടിനില്ല. ഒറ്റയ്ക്ക്
എല്ലാരും പായുന്നു... ഞാനും പായുന്നു.
എങ്ങോട്ട് ?

ഇന്നിന്റെ സത്യം

2007-10-16T11:33:00.001+05:30

ചക്രവാളം ഭേദിക്കുന്ന സൂര്യന്റെ ചുവപ്പില്‍
ഞാനിരുന്നു ചന്ദ്രന്റെ വരവുകത്ത്
താരകങ്ങള്‍ വന്നു പോകുന്നു
ഞാനിരുന്നു ചന്ദ്രന്റെ വരവുകത്ത്

താരകങ്ങള്‍ വന്നു പോകുന്നു
ചിരിക്കുന്നിതെന്റെ നേര്‍ക്ക്‌ - പുച്ഛഭാവത്തില്‍
അന്ധകാരത്തില്‍ ഞാന്‍ വിലപിച്ചു
അമ്പിളി ശോഭയിന്നെവിടെ ...
താരകങ്ങള്‍ പരിഹസിച്ചു പോകുന്നു
എന്റെ അബിളിയെവിടെ ...

ഇരുട്ട് മന്ത്റിച്ചു പതിയെ :
അമാവാസി ... ഇന്ന് ചന്ദ്രനില്ല ....
വിലപിച്ചുതീര്ത്തു നീ യാമങ്ങള്‍
ഇന്നിന്റെ സത്യമാറിയാതെ.

ഉണര്ന്നെനീറ്റു ഞാന്‍ -
കത്തിജ്വലിക്കുന്ന സൂര്യ ശോഭയില്‍
എരിഞ്ഞമര്‍ന്നു ഞാന്‍
ഇന്നിന്റെ സത്യമാറിയാതെ,
യാഥാര്ത്യമറിയാതെ